Latest Post
Η ψήφιση του προσυμφώνου των πρεσπών για να γίνει συμφωνία, δεν θα είναι απλά και μόνο ένα απλό πολιτικό έγκλημα, το οποίο θα περάσει και θα ξεχαστεί κάποτε, θα είναι ένα διαρκές εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα κατά της Μακεδονίας, ένα έγκλημα κατά όλης της Ελλάδας.

Ευτυχώς τα γραπτά και τα βίντεο μένουν για να μας θυμίσουν το πώς μπορούν να μεταβληθούν τόσο εύκολα οι σχέσεις

Γράφει ο Μιχάλης Μάρδας

Θυμάστε ποιo ήταν ένα από τα κύρια προεκλογικά συνθήματα του Αλέξη Τσίπρα; «Go back, κ. Μέρκελ, go back, κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης», έλεγε τότε όπως επίσης έκανε λόγο για ζουρνάδες και νταούλια που θα χτυπούσαμε εμείς και θα χόρευαν οι δανειστές.

Τελικά όχι μόνο η Μέρκελ δεν έφυγε αλλά εμείς πήγαμε αρκετές φορές στην πόρτα της και μάλιστα ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλώντας στον ΑΝΤ1 είπε : «Είναι μια πολιτικός που έχει συναίσθηση της ευθύνης και παρ’ ότι είναι στο κεντροδεξιό κόμμα, είναι ανοιχτόμυαλη, όπως φάνηκε από τη στάση της στο προσφυγικό».

Η Γερμανίδα καγκελάριος έρχεται σήμερα το απόγευμα στην Αθήνα και με χαρά την περιμένει ο Πρωθυπουργός αλλά εκτός από χαρά έχει και μεγάλη αγωνία για το πως θα την καταφέρει να βγάλει από το στόμα της λέξεις που θα δώσουν πόντους στον ίδιο και στην κυβέρνησή τους στις τελευταίες ημέρες που βρίσκεται στην εξουσία της χώρας.

Σήμερα ο Πρωθυπουργός θα πει τα καλύτερα για την Γερμανίδα φίλη του και οι δηλώσεις του δεν θα έχουν καμία σχέση με τα όσα είχε πει τις προηγούμενες φορές που η κυρία Μέρκελ βρέθηκε στην Αθήνα.

Η πρώτη ήταν το 2012, όταν η Γερμανίδα καγκελάριος είχε επισκεφτεί την Αθήνα για να συναντηθεί τότε με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Τότε ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε σε δηλώσεις του ότι η καγκελάριος «έρχεται στην Αθήνα για να στηρίξει τους μερκελιστές, τον κ. Σαμαρά, τον κ. Βενιζέλο και τον κ. Κουβέλη, που τώρα, με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της λίστας, των ανθρώπων δηλαδή που προστατεύουν όταν ο λαός γονατίζει και με τα νέα βάρβαρα μέτρα, είναι ετοιμόρροποι και κινδυνεύουν από τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση.

Η επίσκεψή της στην Αθήνα αποδείχτηκε ένα μεγάλο πολιτικό φιάσκο. Ήρθε μόνο και μόνο για να στηρίξει την ετοιμόρροπη κυβέρνηση και το καταστροφικό μνημόνιο… Η κα Μέρκελ και οι τελευταίοι συγκάτοικοί της στο υπόγειο καταφύγιο του Μνημονίου, ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης, επιμένουν να σπρώχνουν το λαό και τον τόπο όλο και πιο βαθιά στον γκρεμό. Και με αυτό το αδιέξοδο πείσμα στο έγκλημα του Μνημονίου, αντί για στήριξη και αναστήλωση, η συγκυβέρνηση Σαμαρά επιταχύνει την κατάρρευσή της».

Η δεύτερη ήταν στις 11 Απριλίου 2014, έναν χρόνο πριν από τις εκλογές του 2015 που ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε τα ηνία της χώρας, η Γερμανίδα καγκελάριος είχε έρθει στην Ελλάδα για να συναντηθεί με τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Τότε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας για την επίσκεψη είχε πει: «η κυρία Μέρκελ έρχεται να κάνει προεκλογική εκστρατεία για τον εκλεκτό της στην Ευρώπη και τον προστατευόμενό της στην Ελλάδα. Η κυρία Μέρκελ πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρωζώνης με καθεστώς εκτάκτου ανάγκης… Νομοσχέδια εκατοντάδων σελίδων, με ένα μόλις άρθρο, ψηφίζονται στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, χωρίς ουσιαστική συζήτηση».

Από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά ευτυχώς τα γραπτά και τα βίντεο μένουν για να μας θυμίσουν το πώς μπορούν να μεταβληθούν τόσο εύκολα οι σχέσεις όταν η αγάπη για την εξουσία υπερβαίνει τις δήθεν ιδεολογικές ανησυχίες.

Ελεύθερος Τύπος

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες της επίθεσης στον ιερέα του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου στα Πατήσια, τον οποίο ξυλοκόπησαν δύο αλλοδαποί ύστερα από λεκτική αντιπαράθεση. Το περιστατικό αυτό προφανώς δεν ήταν το πρώτο -και δυστυχώς δεν φαίνεται να είναι το τελευταίο- σε μια σειρά επιθέσεων σε βάρος ιερών ναών και ιερέων, οι οποίες πυκνώνουν ανησυχητικά το τελευταίο διάστημα.

Πριν από περίπου έναν μήνα δημοσιεύτηκε μια έκθεση της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας. Σε αυτήν αναφερόταν ότι το 2017 κατεγράφησαν πεντακόσια πενήντα έξι (556) περιστατικά εις βάρος χώρων θρησκευτικής σημασίας. Από αυτά, τα πεντακόσια είκοσι πέντε (525), δηλαδή ποσοστό περίπου 95% (!), αφορούσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία, αρκετά εκ των οποίων έφεραν χαρακτηριστικά θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Αναζητώντας στο διαδίκτυο για πρόσφατα περιστατικά, με μια σύντομη περιήγηση αλίευσα τα παρακάτω που έλαβαν χώρα τον Δεκέμβριο:

• Ξημερώματα της 1ης Δεκεμβρίου εξερράγησαν γκαζάκια έξω από τον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις Σαράντα Εκκλησίες Θεσσαλονίκης.

• Στις 8/12, επίθεση στον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο στο Ηράκλειο, έξω από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά, με αφορμή το 40ήμερο μνημόσυνο για τον Κ. Κατσίφα, το οποίο νωρίτερα μια ομάδα αναρχικών είχε προσπαθήσει να ματαιώσει.

• Στις 14/12, επίθεση με μπογιές στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.

• Στις 27/12, τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στον Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι, με τον τραυματισμό δύο ανθρώπων.

Μαζί με τις επιθέσεις, οι αναρχικοί - αριστεριστές - (αντι)εξουσιαστές δεν παραβλέπουν να απαλλοτριώνουν από ιερά σκεύη μέχρι ιστορικά κειμήλια και να επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ, το κάψιμο της ελληνικής σημαίας. Παράλληλα, πολύ συχνά είναι τα φαινόμενα αναγραφής υβριστικών συνθημάτων μέσα και έξω από ναούς και βεβήλωσης των ιερών εικόνων.

Αντιλαμβάνονται πλέον και οι πιο δύσπιστοι ότι βιώνουμε μια ευθεία επίθεση εναντίον της θρησκευτικής ελευθερίας των ορθόδοξων χριστιανών, η οποία εντάσσεται σε μεγαλύτερη κλίμακα στην επίθεση εναντίον της ταυτότητάς μας και, παράλληλα, εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος. Θυμίζουμε τις αλλαγές των βιβλίων των Θρησκευτικών, την προσπάθεια για χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους κ.ά.

Σε όλα αυτά δεν θα μπορούσαμε να μη σχολιάσουμε την προκλητική ανοχή που δείχνει ο Αρχιεπίσκοπος στην κυβέρνηση. Αν είχε αντιδράσει, σε πολλά πράγματα η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική. Τουλάχιστον ας αντιδράσουμε άμεσα εμείς, πριν αναγκαστούμε να γίνουμε νεοκρυπτοχριστιανοί στην ίδια μας τη χώρα.

Δημοκρατία

Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Όποια και αν είναι προσεχώς η τύχη που θα έχει στην ελληνική Βουλή η διαβόητη Συμφωνία των Πρεσπών, το ότι βρέθηκαν Έλληνες πολιτικοί ηγέτες να δεχτούν τη χρήση από τους Σκοπιανούς των όρων Μακεδονία, Μακεδόνες, μακεδονική, για την ιθαγένεια, την εθνότητα και τη γλώσσα (καθόλα σλαβική) των Σκοπίων, θα αποτελεί και στο μέλλον μία καταισχύνη, μία μόνιμη δουλεία, ένα βαρίδι και ένα επιχείρημα εναντίον της Ελλάδος σε κάθε μελλοντική επαναδιαπραγμάτευση του ζητήματος.

Το «Βόρεια Μακεδονία» ούτε χρησιμοποιείται από τη σημερινή σκοπιανή ηγεσία ούτε μελλοντικά (πέρα από επίσημα έγγραφα ή κείμενα) θα χρησιμοποιείται στην καθημερινή διεθνή και εσωτερική πρακτική. Ούτε όμως θα αρκούσε για να αντιρροπήσει τη χρήση (βλέπε άρθρο 7 της Συμφωνίας των Πρεσπών) των όρων Μακεδονία, Μακεδόνες και όλα τα σχετικά επίθετα.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν επιβλήθηκε ούτε καν ο όρος «Βορειομακεδόνες» και «βορειομακεδονική» ιθαγένεια για τον πολυεθνικό λαό της γειτονικής χώρας, που καμία ιστορική ή εθνοτική σχέση δεν έχουν με τους Μακεδόνες Έλληνες. Είναι οι Έλληνες Μαμεδόνες που ιστορικά κατοχύρωσαν (ως brand name) και ακτινοβόλησαν παγκοσμίως το ελληνικό όνομα «Μακεδονία» ήδη 1000 χρόνια πριν την κάθοδο των Σλάβων στην περιοχή και μέχρι σήμερα.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, χωρίς καμία δημοκρατική διαδικασία και διαβούλευση, σε πλήρη αντίθεση με τη σαφώς πλειοψηφική λαϊκή βούληση, χωρίς δημοψήφισμα ή εκλογές, υπακούοντας μόνο στα ξένα συμφέροντα ή απόψεις όπως και στις δικές της παρωχημένες θέσεις που μας γυρίζουν στο 1949, προχωράει να κυρώσει σύντομα, με οριακή μάλιστα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μια απόλυτα βλαπτική διεθνή διμερή συμφωνία με τα Σκόπια. Ανατρέπει εθνικές κόκκινες γραμμές δεκαετιών που ακολούθησαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις.

Όσοι στήριξαν αυτή την πολιτική τραγωδία θα είναι εσαεί υπόλογοι της Ιστορίας και του έθνους και οι ίδιοι θα έχουν αυτοκτονήσει πολιτικά. Δεν είναι νοητό η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ να γίνει σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδος, που αντιμετωπίζεται ως το «σφάγιο», ή η «Ιφιγένεια» των Βαλκανίων. Οι ευθύνες των υποτιθέμενων συμμάχων και συνεταίρων μας, που λειτουργούν ως «προαγωγοί» και ένθερμοι θιασώτες της συγκεκριμένης Συμφωνίας, είναι τεράστιες.

Τι παραχωρεί η Συμφωνία των Πρεσπών
Μπορούμε με βεβαιότητα να προβλέψουμε ότι σταδιακά το όνομα Μακεδονία-Μακεδόνες κλπ, θα διολισθήσει και θα αποτελέσει αποκλειστικό κτήμα των Σκοπιανών, Σλάβων, Αλβανών και άλλων. Η διεθνής κρατική χρήση μόνον από τους σημερινούς σφετεριστές (που αύριο θα θεωρούνται νόμιμοι χρήστες) θα αποξενώσει στη Διεθνή Κοινότητα τον Ελληνισμό, την ελληνική Μακεδονία και τον λαό της από την ταύτισή τους με την Μακεδονία, στη σύγχρονη ελληνική διάσταση και παρουσία της. Έτσι, θα παραμείνει ως ιστορικό μόνον απολίθωμα για τον Ελληνισμό, εκτός βέβαια και αν διεκδικήσει και αυτήν την ιστορική διάσταση ένας νέος Γκρούεφσκι ή το VMRO, όπως συνέβη, άλλωστε, την τελευταία δεκαετία με την πολιτική του «εξαρχαϊσμού» στα Σκόπια, συνοδευόμενη από αγάλματα, ονομασίες κλπ.

Εκτός των παραπάνω είναι βέβαιο ότι οι «Μακεδόνες» που θα κατοικούν στη «Βόρεια Μακεδονία» θα ενισχυθούν στη διεκδίκηση της «Μακεδονίας του Αιγαίου». Θα την θεωρούν (όπως συνέβαινε από το 1944) σκλαβωμένη πατρίδα τους (με φαντάσματα βέβαια Σλάβους, Μακεδόνες). Θα έχουν πια με διεθνείς νόμιμες σφραγίδες και με υπογραφή και της Ελλάδας, το δικαίωμα να εκπροσωπούν αυτοί, ως Μητρόπολη των Μακεδόνων, το σύνολο της Μακεδονίας που κυρίως βέβαια βρίσκεται εντός της ελληνικής επικράτειας και δεν έχει καμία σχέση τουλάχιστον με το 75% της γεωγραφικής επικράτειας των Σκοπίων.

Πολλοί ενδεχομένως θα μπορούν να έρθουν αρωγοί σε αυτήν τη διεκδίκηση των Σκοπιανών: Αλβανοί, Κοσοβάροι, Τούρκοι, Σέρβοι, ίσως και οι Βούλγαροι. Οι τελευταίοι αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι σκοπιανές διεκδικήσεις στη Μακεδονία του Πιρίν και βέβαια δεν αναγνωρίζουν εθνότητα και γλώσσα των Σκοπιανών διαφορετικές από τις αντίστοιχες βουλγαρικές. Τα γυρίσματα της Ιστορίας, όμως, δεν είναι δυνατόν να τα προβλέψει κανείς και είναι προτιμότερο να τα προλαβαίνει.

Η υπονόμευση της ελληνικότητας της Μακεδονίας μας μακροπρόθεσμα προβάλλει απειλητική σε μία χώρα υπερχρεωμένη, με ραγδαία δημογραφική συρρίκνωση και γηρασμένο πληθυσμό, περικυκλωμένη από διεκδικητές των εδαφών ή των θαλασσών της και βέβαια γεμάτη από εκατοντάδες χιλιάδες αλλοεθνείς και αλλόθρησκους που, ως μετανάστες ή πρόσφυγες, αφικνούνται μαζικά καθημερινά στο «γωνιακό οικόπεδο» που λέγεται Ελλάδα. Ένα προνομιακό «οικόπεδο» (μια πανέμορφη γη με τεράστιο θαλάσσιο μέτωπο και ένα αρχιπέλαγος) που το ανέπτυξαν οικονομικά οι Έλληνες, αφού το απελευθέρωσαν και το διατήρησαν ελεύθερο και ελληνικό, με θυσίες χιλιάδες ηρώων, νεκρών και Αγίων, στους Αγώνες για Ελευθερία, ελληνικότητα και Ορθοδοξία.

Περί ιθαγένειας και εθνότητας
Υστερόγραφο: Ένα οικτρό «ανέκδοτο» χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα από την κυβερνητική πλευρά για να αμβλύνει το άγος της παράδοσης της μακεδονικής εθνότητας στους Σκοπιανούς: Παρουσίασαν λοιπόν την τροπολογία του σκοπιανού Συντάγματος, που λέει ότι η ιθαγένεια (nationality, που σημαίνει και εθνότητα) δεν προσδιορίζει αυτόματα την εθνότητα! Άρα, κατά το κυβερνητικό επιχείρημα, δεν εκχωρείται η μακεδονική εθνότητα.
Η καθ’ ημάς αυτονόητη απάντηση είναι:

Πρώτον, σε πολλά άλλα άρθρα της Συμφωνίας των Πρεσπών με κυριότερο το 7, δίνεται η δυνατότητα να χρησιμοποιείται από τους Σκοπιανούς, με την έννοια που επιθυμούν (δηλαδή αυτήν που δίνουν ήδη) ο όρος Μακεδόνες, δηλαδή ως προσδιοριστικό της εθνότητάς τους.

Δεύτερον, αυτή η τροπολογία εννοεί σαφέστατα ότι η μακεδονική ιθαγένεια δεν προσδιορίζει την εθνική καταγωγή (εθνότητα ή ταυτότητα) των Αλβανών, των Τούρκων, των Βουλγάρων, των Σέρβων, των Βλάχων, των Ρομά, και άλλων εθνικών ομάδων του κράτους των Σκοπίων, οι οποίοι δεν νιώθουν εθνοτικά «Μακεδόνες» και συνεπώς δεν επιθυμούν να ονομάζονται έτσι.

Αυτό ισχύει κυρίως για τους Αλβανούς, οι οποίοι έχουν ξεπεράσει το 26% ίσως και το 30% του πληθυσμού. Κατά την Συμφωνία της Αχρίδας του 2001, με την οποίαν έληξε ο πόλεμος στα Σκόπια, οι Αλβανοί θεωρούνται ουσιαστικά ως εθνική κοινότητα και ιδρυτική συνιστώσα του κράτους των Σκοπίων. Θέλουν δε να εμφανίζονται ως Αλβανοί εθνοτικά και να μην συγχέονται με τους «Μακεδόνες» (Σλάβους). Γι’ αυτό και κατέθεσαν τα ίδια τα αλβανικά κόμματα αυτήν την τροπολογία! «Άνθρακες λοιπόν ο θησαυρός», κύριοι της κυβέρνησης!

Τρίτον, αφού λοιπόν δεν προδικάζει η ιθαγένεια την εθνότητα (δηλαδή ούτε την κυρίαρχη «μακεδονική») τότε ας μας πουν ποια είναι η εθνότητα των σημερινών «Μακεδόνων των Σκοπίων», δηλαδή των Σλάβων, των μη Αλβανών; Φυσικά η απάντηση είναι αυτό που ισχυρίζονται από το 1944 και προσπάθησαν να το επιβάλουν, ως κράτος πλέον, από το 1991: δηλαδή «Μακεδόνες», που δήθεν δεν το προδικάζει, η χορηγούμενη από τη Συμφωνία των Πρεσπών, «μακεδονική» ιθαγένεια.

Προφανώς, προσπαθούν να αποσιωπήσουν προσωρινά, στη διαδικασία για τη συνταγματική τους αναθεώρηση, την διακηρυσσόμενη καθημερινά από τον κ. Ζάεφ και όλη τη σκοπιανή ηγεσία, την «κατοχυρωμένη ‘μακεδονική’ εθνότητά τους». Αυτό, δηλαδή, που οι Έλληνες πατριώτες θεωρούν ως σφετερισμό του κατοχυρωμένου εδώ και 3.000 χρόνια ελληνικού και ελληνόγλωσσου όρου Μακεδόνες.

slpress.gr

Απόστολος Αποστολόπουλος

Στην πολιτική, ιδίως στις μέρες μας, είναι σύνηθες να αγνοούνται αρχές και ηθικές αξίες, εν ονόματι μιας υποτιθέμενης αποτελεσματικότητας. Στην πολιτική προέχει το αποτέλεσμα και ο κόσμος δικαιώνει την επιλογή, αν υπάρχει θετική κατάληξη. Ωστόσο, αν έπρεπε να αναζητήσουμε πρότυπο κυνισμού και αδιαφορία για πολιτικές και ηθικές αξίες, η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, θα ήταν υπόδειγμα. Όμως, θα κάναμε λάθος.

Η ρίζα του κακού δεν βρίσκεται στο πολιτικά «ανήθικο» της σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επειδή ποδοπατούν τις ιδεολογίες τους χάριν της εξουσίας. Ούτε στο αντίστροφο, ότι ψευδώς υποστηρίζουν το μεν ότι είναι αριστερό το δε είναι δεξιό, αλλά στην πράξη η ιδεολογία (τους) είναι προς έκπτωση και πώληση. Αυτά είναι αλήθεια. Αλλά από τότε που έπεσε η ΕΣΣΔ και διαλύθηκαν τα κομμουνιστικά κόμματα, η ιδεολογία ξέπεσε στα αζήτητα.

Στο τέλος-τέλος οι άνθρωποι διαχωρίστηκαν σε «δημοκρατικούς» και «ολιγαρχικούς», πολύ πριν να γεννηθεί ο Μαρξ ή ο Γκράμσι. Άλλωστε, όταν ανακοινώθηκε η σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κάποιοι «αριστεροί» του Τσίπρα διαμαρτυρήθηκαν, αλλά γρήγορα λογικεύτηκαν και σώπασαν. Το άρωμα της εξουσίας σκέπασε τη μυρωδιά του Καμμένου. Ξέρουμε από την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού ότι το χρήμα δεν μυρίζει, ούτε η εξουσία που το φέρνει.

Στην Ελλάδα βασιλεύει η αθάνατη φράση του Τσαρούχη πως «είσαι ό,τι δηλώσεις». Ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε και συνεχίζει να δηλώνει ότι είναι αριστερό κόμμα. Οι αντίπαλοι από τα δεξιά επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή έτσι μπορούν να λένε ότι αυτοί είναι δεξιοί. Έτσι, παίζει ο δικομματισμός και επιβιώνει το σύστημα. Οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί και όλοι οι ξένοι που με τα λεφτά τους, τα όπλα τους και τη δράση τους στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο ελέγχουν τις εν Ελλάδι κυβερνήσεις, αδιαφορούν πλήρως, όταν δεν ξεκαρδίζονται στα γέλια, για τις ροζ παντιέρες που ανεμίζει ΣΥΡΙΖΑ.

Οι «εξετάσεις» του Τσίπρα
Ο κ. Τσίπρας είχε κάνει προεκλογικώς και σε καθ’ όλα «ύποπτο χρόνο» τις επισκέψεις του στις ΗΠΑ και στην ΕΕ. Είχε περάσει τις «εξετάσεις» του (προφανώς με άριστα) και επομένως ουδεμία ανησυχία. Δεν επρόκειτο περί Μαδούρο του Αιγαίου. Για τον άλλο εταίρο, τον κ. Καμμένο, οι Αμερικάνοι είχαν, κατά τις πληροφορίες των ΜΜΕ, καλή γνώση, καθησυχαστική.

Επομένως, οι θέσεις στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, από δω οι αριστεροί από κει οι δεξιοί, κάθε παιδάκι στον πάγκο του, παραμένει τυπική υπόθεση, εφόσον τα παιδάκια φωνασκούν χωρίς υπερβολές. Τα δικά μας παιδάκια στη Βουλή δεν ταράζουν τον ύπνο κανενός. Άλλωστε, ούτε εμείς κάνουμε φασαρία. Είμαστε φαΐ, ύπνος, δουλειά. Δύσκολο να έχεις και τα τρία, αλλά οι Έλληνες τα καταφέρνουν, έτσι δεν λένε;

Έξω, λιγότερο καταφερτζήδες προφανώς, έχουν ξεσηκωθεί Γάλλοι, Ιταλοί, κλπ. Σε μας εδώ οι μόνοι δραστήριοι, άπιαστοι κι αόρατοι, είναι οι Ρουβίκωνες. Μπαινοβγαίνουν στο υπουργείο Άμυνας και ο κ. Καμμένος, οι επιτελάρχες, οι υπηρεσίες ασφαλείας του Πενταγώνου κινούνται με το ραχάτι τους. Εσχάτως χτύπησαν ακόμα και το παλάτι της παγκόσμιας Δημοκρατίας, το άντρο της υπερδύναμης, την Πρεσβεία των ΗΠΑ, την ώρα που οι πεζοναύτες-φύλακες είχαν προφανώς βυθιστεί (και αυτοί) σε χειμερία νάρκη.

Ο καημένος ο Κουφοντίνας, πότε μέσα-πότε έξω, παλαιάς κοπής τρομοκράτης, ξεπερασμένος και ξεπεσμένος, φαλακρίτσα, κοιλίτσα και σοβαροφάνεια, αξιώνεται μετά κόπου δυο αράδες διαμαρτυρία από την αμερικανική δημοκρατία, ίσα για να μην περάσει από το μυαλό κανενός ότι κάτι περίεργο τρέχει με το άτομο.

Άλλο Ελλάδα άλλο Ιταλία
Η σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα μπορούσε να είναι μια ευκαιρία για να τελειώσουμε οριστικά με όσα μας βαραίνουν, ακόμα από τον Εμφύλιο, και δεν είναι λίγα. Και για να συντονιστούμε ως χώρα, με τα ιστορικά γεγονότα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για την Ελλάδα το καθαρό παράδειγμα είναι η Ιταλία.

Ένα δεξιό κόμμα, η Λέγκα του Σαβίνι, και ένα νέο κόμμα, οι Πέντε Αστέρες, αριστερής πνοής (αλλά όχι κομμουνιστικής), αποφάσισαν να συγκυβερνήσουν συγκλονίζοντας το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Το ιταλικό σύστημα ταρακουνήθηκε, οι Βρυξέλλες σείστηκαν, τα ΜΜΕ ψάχνουν λυσσαλέα να διασπάσουν, να θάψουν την κυβέρνηση. Προ ετών, για να αποτραπεί μια τέτοια συγκυβέρνηση, δολοφονήθηκε ο Ιταλός πρωθυπουργός Άλντο Μόρο.

Εδώ δεν είναι ούτε Ιταλία, ούτε Γαλλία. Η διπλή υποταγή στους ξένους, (η ξενοδουλεία της κομμουνιστικής αριστεράς στην ΕΣΣΔ και της αντίπαλης κεντροδεξιάς στις ΗΠΑ), όρισε τη μοίρα της χώρας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συνεχίζει να την ορίζει. Τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα: Οι ΑΝΕΛ υποτίθεται ότι είναι δεξιοί ή ακροδεξιοί, ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι είναι αριστερός, αμφότεροι υποδύονται ρόλους, ενώ οι άλλοι αναμένουν να εκκενωθούν οι θέσεις.

Παραλείπουμε τα της ημερομηνίας των εκλογών, τα ποσοστά κλπ. Το μόνο που κατάφεραν αμφότεροι ήταν να αναγάγουν τη γελοιότητα σε εθνικό θέμα. Το (υποσυνείδητο) υπόβαθρο στις εκλογές του 2015 ήταν η ανεξαρτησία της χώρας. Αλλά ούτε ο υποτιθέμενος αριστερός ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο κατηγορούμενος ως δεξιός ή και ακροδεξιός Καμμένος είχαν την παραμικρή πρόθεση να τιμήσουν όσα τους καταλόγιζαν ως ιδεολογία και τους προσδιόριζε η πολιτική τους κληρονομιά και παρουσία. Ο Τσίπρας δεν ήταν Πέπε Γκρίλο (ιδρυτής των Πέντε Αστέρων) και ο Καμμένος δεν ήταν Σαλβίνι, ούτε στο όνειρό του. Ήταν αμφότεροι ψευδεπίγραφα. Έτσι ήρθαν, έτσι θα φύγουν.

slpress.gr

Νεφέλη Λυγερού

Το ρητό η «αρχή είναι το ήμισυ του παντός» δεν βρίσκει εφαρμογή στην πολυτάραχη σχέση του Αλέξη Τσίπρα και της Άνγκελα Μέρκελ, την άφιξη της οποίας αναμένει διακαώς σήμερα, τόσο ο ίδιος, όσο και το επικοινωνιακό επιτελείο του. Καταλληλότερο θα ήταν το ρητό «κάθε αρχή και δύσκολη», ή κατά πολλούς το «μην καμαρώνεις την αρχή προτού να δεις το τέλος». Μεταξύ των πολλών και ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, ο οποίος όταν είχε ερωτηθεί από την ιταλική εφημερίδα Κοριέρε Ντέλα Σέρα για την σχέση Τσίπρα-Μέρκελ είχε σχολιάσει δηκτικά: «Ο Αλέξης εμπιστεύθηκε την Μέρκελ και όσοι παρακολούθησαν την προεκλογική του εκστρατεία, τείνουν να χαμογελούν».

Στο σίριαλ της σχέσης Τσίπρα-Μέρκελ οι διαθέσεις άλλαξαν άρδην. Η Γερμανίδα καγκελάριος μετατράπηκε μετά το 2015 σε προστάτιδα της κυβέρνησης «πρώτη φορά Αριστερά» και προσωπικά του Έλληνα πρωθυπουργού. Τα πράγματα ξεκίνησαν πολύ διαφορετικά. Όταν η παντοδύναμη κυρία της Ευρώπης είχε επισκεφτεί την Αθήνα επί πρωθυπουργίας Σαμαρά στις 11 Απριλίου 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιμνημονιακή αντιπολίτευση, βρισκόταν «καβάλα στο άλογο», πρωτοστατούσε σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Η Αθήνα είχε γεμίσει με αφίσες με τη φωτογραφία της Μέρκελ και του Σαμαρά με τα συνθήματα στα αγγλικά «No more» και «thank you». Η δεύτερη αφίσα έγραφε στα ελληνικά: «Ποτά ξανά Μνημόνιο». Εξάλλου, ο Αλέξης Τσίπρας βρισκόταν ακόμα στην επαναστατική περίοδό του, η οποία αποτυπώνεται σε μία ιστορική πλέον ομιλία του στη Μυτιλήνη. Απευθυνόμενος τότε στο πλήθος είχε πει την ατάκα που τον κυνηγάει ακόμα:

«Go back κυρία Μέρκελ, Go back κύριε Σόιμπλε, Go back κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκατούρας της Ευρώπης. Η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο. Go back μαζί με την τρόικά σας, τους τοκογλύφους σας, τη σκληρότητά σας, την αλαζονεία σας, την περιφρόνηση προς τον ελληνικό λαό, που τόσα χρόνια έχει γίνει αντικείμενο της χλεύης και της εκμετάλλευσής σας».

Φιλική υποδοχή
Πλέον, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η εφημερίδα Handelsblatt, κάνοντας εκτενείς αναφορές στην σημερινή επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα γράφει: «Μετά την αρχική περίοδο όπου οι σχέσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου με τον Έλληνα πρωθυπουργό ήταν στον πάγο, πλέον (η Μέρκελ) έχει γίνει γι’ αυτόν σημαντική εταίρος. Λέγεται ότι οι δυο τους τηλεφωνιούνται συχνά. Σε αντίθεση με την κορύφωση της ευρωκρίσης, όταν η καγκελάριος γινόταν δεκτή με αφίσες που είχαν πάνω τους τη σβάστικα και μαζικές πορείες, η Άγκελα Μέρκελ μπορεί να ελπίζει την Πέμπτη σε μια φιλική υποδοχή στην Αθήνα».

Στα μάτια του Αλέξη Τσίπρα η Άνγκελα Μέρκελ μετατράπηκε από ψυχρός δήμιος σε ηγετική προσωπικότητα και κυρίως σε υποστηρικτή του, σταδιακά μετά τη συμφωνία για το 3ο μνημόνιο. Όταν αυτός προκήρυξε το δημοψήφισμα, η καγκελάριος δεν είχε κρύψει την οργή της. Φέρεται, μάλιστα, να εξομολογήθηκε σε πηγαδάκι την έντονη δυσαρέσκειά της για την κυβέρνηση Τσίπρα: «με αυτήν την κυβέρνηση η Ελλάδα προσπαθεί να μην τηρεί τις αρχές της Ευρώπης. Η κυβέρνηση Τσίπρα παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές της συνεργασίας».

Στα μάτια της, ο Τσίπρας επανόρθωσε με τη συμφωνία για το 3ο μνημόνιο, που μετέτρεψε το “όχι” σε “ναι”. Η αγκαλιά της καγκελαρίου, όμως, θα αργούσε να ανοίξει και η καρδιά της να μαλακώσει… Ηχούσαν, άλλωστε, βαριά ακόμα στα αυτιά της τα λόγια που ο Αλέξης Τσίπρας είχε στο παρελθόν εκστομίσει: «Η κα Μέρκελ έχει συνηθίσει να απευθύνεται στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας σαν να πρόκειται για χώρα προτεκτοράτο. Αυτό το δικαίωμα της το έχουν δώσει ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς με την στάση τους και τις επιστολές τους. Στις εκλογές, όμως, ο ελληνικός λαός θα της δώσει οριστική απάντηση».

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό
Το 2016 ήταν η χρονιά-ορόσημο για την σχέση των δύο. Η στροφή του Αλέξη Τσίπρα απέναντι της ήταν παραπάνω από εμφανής. Τότε ήταν που έγινε “μερκελιστής”. Έτσι αποκαλούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους πριν την άνοδό του στην εξουσία. Ήταν η εποχή που το προσφυγικό-μεταναστευτικό βρισκόταν στην κορύφωσή του. Εφημερίδα που υποστήριζε την κυβέρνηση Τσίπρα, ενώ μέχρι το 2015 παρουσίαζε την Μέρκελ λίγο πολύ σαν διοικητή στρατοπέδου συγκέντρωσης, πλέον την αποκαλούσε «φύλακα άγγελο των προσφύγων».

Σε ειδικό αφιέρωμα γερμανικής εφημερίδας για την Άνγκελα Μέρκελ, μάλιστα, φιλοξενήθηκε άρθρο του Έλληνα πρωθυπουργού. Μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε πως «με την καγκελάριο Μέρκελ συνεργαστήκαμε στενά για την αντιμετώπιση των κοινών ευρωπαϊκών μας προκλήσεων» και πως «η Γερμανίδα καγκελάριος απέδειξε πόσο σημαντική είναι η υπεύθυνη ηγεσία».

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, κατά τη διάρκεια της επιστροφής του από την Κίνα, εξομολογήθηκε στους συνομιλητές του ότι στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής με θέμα το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος, η Άνγκελα Μέρκελ είχε πει στους υπολοίπους ηγέτες πως «Alexis is master». Σε άλλη συνέντευξή του αρκετό καιρό αργότερα είχε δηλώσει: «Δεν είναι δίκαιο όλοι αυτοί οι άνθρωποι να πάνε στη Γερμανία, αν πιστεύουμε ότι αυτό είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα». Έτσι δικαιολόγησε την απόφασή του να δεχτεί να ξαναστέλνουν στην Ελλάδα όσους πρόσφυγες-μετανάστες είχε ζητήσει άσυλο εδώ, αλλά εντωμεταξύ είχαν καταφέρει να φτάσουν στη Γερμανία.

Σε παλαιότερο ρεπορτάζ της Deutsche Welle, πάντως, ελληνικές κυβερνητικές πηγές υποστήριζαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε γνώμη για τη Γερμανίδα πολιτικό ήδη από την πρώτη τους συνάντηση, τον Φεβρουάριο του 2015, ακόμη κι αν δεν ενέκρινε την πολιτική της λιτότητας. Άρα μπορεί η σχέση τους να πέρασε από 40 κύματα, μπορεί να χρειάστηκε να επιστρατευτεί κοτζάμ προσφυγική κρίση για να τους φέρει κοντά, αλλά όπως αποδεικνύεται ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Απλά, όπως είναι γνωστό, έρωτας δίχως πείσματα, δεν έχει νοστιμάδα.

slpress.gr


Νέα πρόκληση του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ που τόνισε στο κοινοβούλιο ότι η Ελλάδα δεν μπορεί «να μας αρνηθεί τη Μακεδονική ταυτότητα» - Παραιτήθηκε βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος
Με προκλητικό τόπο ξεκίνησε την ομιλία του στο Κοινοβούλιο της πΓΔΜ ο Ζόραν Ζάεφ, που επισήμανε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να μας αρνηθεί τη Μακεδονική ταυτότητα.

«Υπάρχει κρυστάλλινη και κατηγορηματική επιβεβαίωση της μακεδονικής ταυτότητας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μας αρνηθεί πλέον το δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση», ανέφερε ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ, όταν ξεκίνησε εκ νέου η συνεδρίαση, που διεκόπη για πολλές ώρες, μετά την παραίτηση βουλευτή του κόμματός του.

Μάλιστα, ο Ζόραν Ζάεφ υπερθεμάτισε για τη «μακεδονική γλώσσα».

«Η μακεδονική γλώσσα χρησιμοποιείται σε όλους τους θεσμούς: στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ», σημείωσε, καλώντας τους βουλευτές να υπερψηφίσουν τη συνταγματική τροποποίηση, με βάση τη συμφωνία των Πρεσπών.

«Ολόκληρος ο δημοκρατικός κόσμος έστειλε μήνυμα ότι αυτή η συμφωνία είναι βήμα βγαλμένο από το παρελθόν μας κι ανοίγει την πόρτα για το μέλλον μας» πρόσθεσε.

Παραιτήθηκε βουλευτής του Ζάεφ λίγο μετά την έναρξη της συνεδρίασης

Πάντως, η τρίτη και τελευταία φάση της συνταγματικής αναθεώρησης ξεκίνησε με μια δυσάρεστη έκπληξη για τον Ζόραν Ζάεφ, καθώς ο βουλευτής του κόμματός του και συντονιστής της ομάδας των Σοσιαλιστών, Τόμισλαβ Τούντεβ, παραιτηθηκε.

Η παραίτηση δεν αποκλείεται να προκαλέσει καθυστέρηση στη διαδικασία της ψηφοφορίας. Ωστόσο, σύμφωνα με ΜΜΕ των Σκοπίων, ο βουλευτής θα αναλάβει επικεφαλής της υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση διαρρέει ότι διαθέτει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 80 βουλευτών.

Διαμαρτυρία έξω από το κοινοβούλιο

Πάντως, παρά το κρύο δεκάδες πολίτες βρίσκονται έξω από τη βουλή των Σκοπίων και διαμαρτύρονται για τη συνταγματική αναθεώρηση. Το «παρών» έδωσε και ο ο επικεφαλής του VMRO Χριστιαν Μιτσκοσκι, ο οποίος έκανε και δηλώσεις έξω από το Κοινοβούλιο.

«Δεν θα συμμετάσχουμε στη διαδικασία για να μην της δώσουμε νομιμοποίηση, καθώς οι συνταγματικές αλλαγές είναι επιζήμιες και αλλάζουν την ταυτότητα. Όλοι ξέρουν ότι η αλλαγή δεν πραγματοποείται με δημοκρατικό τρόπο, αλλά με εκβιασμούς. Αυτή είναι η τελευταία πράξη σε αυτήν την ντροπιαστική διαδικασία στην οποία η Μακεδονία έχει οδηγηθεί από τον Ζαεφ και την κυβερνητική πλειοψηφία», είπε ο Μιτσκοσκι.

protothema

Ambrose Evans-Pritchard,Sydney Morning Herald, Zero Hedge, 8-1-19
Aυτόν τον χρόνο το σύστημα της Δυτικής Συμμαχίας δέχεται ενισχυόμενο σφυροκόπημα και το οικοδόμημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης απειλεί να επιφέρει την κατάρρευση του παλαιού διεθνούς καθεστώτος.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Το γεωπολιτικό περιβάλλον είναι πιο επικίνδυνο από όσο ποτέ επί δεκαετίες», προειδοποιεί η Ευρασιατική Ομάδα συμβούλων πολιτικού κινδύνου των διεθνών «ελίτ» και φερέφωνο της ιδεολογίας τη παγκοσμιοποίησης.

Η Pax Americanaδιαλύεται. Η διατλαντική συμφωνία που υποστύλωνε την Δύση από την δεκαετία του 1950 πνέει τα λοίσθια. Το ΝΑΤΟ, οι G7, οι G20, ο Οργανισμός Διεθνούς Εμπορίου και η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, βρίσκονται σε διάφορων βαθμών κρίση, η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν έχει απροσδιόριστους στόχους. «Κάθε ένα από αυτά τα πεδία έχει αρνητική πορεία εξέλιξης». Και τα πλείστα, κατά τρόπο πρωτοφανή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.», αναφέρει.

Αυταρχικοί αντιφιλελεύθεροι ηγέτες τραβούν προς τα έξω από τις άκρες, στην Τουρκία, στην Βραζιλία, στην Ουγγαρία. Ορισμένοι, στις ζώνες του λυκόφωτος του δημοκρατικού κόσμου, συμπαρασύρονται –προς το στρατόπεδο Πούτιν-Ξι Ζι Πινγκ.

«Οι συμμαχίες των ΗΠΑ εξασθενίζουν παντού. Η περιορισμένη εμπιστοσύνη που έμοιαζε να στηρίζει την σχέση ΗΠΑ-Κίνας έχει εξατμιστεί», λέει η Eurasia στην ετήσια πρόγνωσή της.

Η χαώδης εικόνα είναι αρκετά σκοτεινή σε αυτό το καταληκτικό στάδιο της διεθνούς οικονομικής ανάπτυξης, γεγονός που εγείρει το ερώτημα: τι θα μπορούσε να συμβεί σε μιαν βαθιά ύφεση, με μαζική ανεργία;

Η Eurasia Group προειδοποίησε ότι το 2019 μπορεί « να αποδειχτεί ο χρόνος όπου ο κόσμος κομματιάζεται», αν και δεν είναι αυτή η κεντρική της πρόγνωση. Η κατάληξη μπορεί να πάρει λίγο περισσότερο χρόνο. Υπάρχουν πολλά ερείπια σε μια μεγάλης έκτασης γεωπολιτική τάξη, για να παραφράσουμε τον ΄Ανταμ Σμιθ.

Όταν ένα σύστημα αξιών και θεσμών έχει εξελιχθεί επί δεκαετίες είναι κολλώδες.
«Εάν δεν συμβεί κακοτυχία (όπως στο Σαράγεβο το 1914), παίρνει χρόνια, ακόμη και δεκαετίες, η κατεδάφιση μιας γεωπολιτικής τάξης. Αυτή η διαδικασία διάβρωσης είναι σε ανάπτυξη γύρω στον κόσμο σήμερα», επισημαίνει η έκθεση.

Είναι ένας κόσμος όπου τα γάντια πετιούνται στον κυβερνοπόλεμο, κινώντας ένα κύκλο « δράσης- αντίδρασης», που θα μπορούσε εύκολα να ξεφύγει του ελέγχου.

Η διοίκηση ηλεκτρονικού πολέμου του Πενταγώνου ετοιμάζεται για «προληπτικά πλήγματα». Υπάρχουν διερευνητικά σχέδια να επιτρέψουν σε ιδιωτικές εταιρείες τα ηλεκτρονικά αντίποινα σε περίπτωση που υφίστανται εισβολές χάκινκ (υποκλοπής στοιχείων).

Οι παγκόσμιες αγορές μετοχών τελούν σε νευρική αναμονή καθώς αρχίζει ο νέος χρόνος. Παράλληλα, πλησιάζει ένας « παγκόσμιος τεχνολογικός ψυχρός πόλεμος».Τα κράτη περικόπτουν την εξάρτησή τους από ξένες εισαγωγές, όπου διακυβεύεται η εθνική ασφάλεια. Η Δύση κλείνει την πόρτα σε Κινέζους παραγωγούς ηλεκτρονικού εξοπλισμού μεγάλης ταχύτητας 5G. Η ψηφιακή παγκοσμιοποίηση υποχωρεί.

Κατά την γνώμη της Eurasia, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο κεντρικός καταλύτης των όσων πηγαίνουν στραβά σήμερα στον κόσμο. Αφετηρία όλων είναι η Ουάσιγκτον.
«Προκαλείται ζημιά στην νομιμότητα των δημοκρατικών θεσμών στην μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου», αναφέρει.

Η Ευρασία προβλέπει ότι οι Δημοκρατικοί θα υποβάλουν προτάσεις παραπομπής του προέδρου για παρακώλυση λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Αυτό δεν θα λύσει τίποτα. Η Γερουσία θα αντισταθεί. Η μάχη δεν θα λήξει όπως στο Γουώτεργκέϊτ, με μιαν υπάκουη παραίτηση προς το συμφέρον του έθνους. Ο κ. Τραμπ δεν είναι Ρίτσαρντ Νίξον. Θα πολεμήσει με τα νύχια και με τα δόντια, και θα προκαλέσει μια συνταγματική κρίση.

Η Ευρώπη δεν είναι σε θέση να καταλάβει το κενό ηγεσίας, καθώς η Αμερική στρέφει την ράχη της προς το σύστημα της φιλελεύθερης συμμαχίας και στον δεσμό των κοινών αξιών.

Οι μωρές ελπίδες ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν θα μπορούσε να διαλύσει τις ορδές του εξεγερμένου λαϊκισμού στην Ευρώπη, μετά τον θρίαμβό του (!) το 2017, έχουν εξανεμιστεί. Το ποσοστό δημοτικότητάς του έχει πέσει στο 23 % ( λάθος :στο 18%). Αντιμετωπίζει μια κατάσταση εθνικής ανάγκης με τα κίτρινα γιλέκα. Οι μεταρρυθμίσεις που σχεδίαζε στο εσωτερικό και στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι νεκρό γράμμα.

Η « Ευρασία» προβλέπει ότι οι ευρωσκεπτικιστικές/λαϊκιστικές δυνάμεις θα συγκεντρώσουν 37% των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάιο, έναντι του 28% το 2014.

Το νέο σώμα, που θα συγκροτηθεί αργότερα το 2019, θα βρεθεί σε κρίση, πριν ακόμη αρχίσει την λειτουργία του. Εφέτος θα είναι ο χρόνος στον οποίο οι λαϊκιστές θα αποκτήσουν πραγματική εξουσία στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή σκηνή, αναφέρει. Και αυτό προτού χτυπήσει η αναπόφευκτη νέα ύφεση. Όταν έρθει, οι πολιτικοί μηχανισμοί απορρόφησης του συγκλονισμού θα είναι επικίνδυνα εξασθενημένοι. Η λιτότητα θα αποχαλινώσει πολλούς αντιπληθωριστικούς δαίμονες.

Η «Ευρασία» λέει ότι η συνεχιζόμενη έριδα ΗΠΑ-Κίνας είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος της διεθνούς οικονομίας.
« Ο λόγος για τον οποίο πολλοί στην Βρετανία ψήφισαν την αποχώρηση από την ΕΕ ήταν γιατί αναγνώρισαν πως δεν ήταν κατάλληλη για μακροπρόθεσμα σχέδια. Από αυτή την άποψη φαίνεται να έχουν δίκιο», αποφαίνεται η ομάδα συμβούλων.

Ο μεγαλύτερος τελικά κίνδυνος είναι μια σινο-αμερικανική ρήξη να απολήξει σε παγκόσμια οικονομική στασιμότητα, οξεία διαμάχη και έναν κύκλο κλιμάκωσης «στο πεδίο δράσης». Κατά την «Ευρασία», οι σχέσεις έχουν ήδη επιδεινωθεί σε σημείο μη επανόδου. Ούτε υφίσταται ένα λειτουργικό κοινό έδαφος για συμβιβασμό.. Αυτό που κρίνεται είναι η τεχνολογική κυριαρχία στον 21ο Αιώνα –όχι το εμπόριο. «Το ενισχυόμενο εθνικιστικό συναίσθημα καθιστά απίθανο ότι το Πεκίνο θα αγνοήσει τις αμερικανικές προκλήσεις.», προσθέτει.

Το ισοζύγιο των πιθανοτήτων είναι ότι ο κόσμος θα διασχίσει, τσάτρα-πάτρα το 2019, χωρίς να εκραγεί κάποια από αυτές τις νάρκες. Αλλά η ροή των γεγονότων είναι φανερή. Η Δυτική φιλελεύθερη τάξη, την οποία θεωρούσαμε δεδομένη στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή.
«Πηγαίνουμε σε τρικυμίες, πιο κάτω στον δρόμο. Μεγάλες τρικυμίες»,γράφει η έκθεση των προγνώσεων των συμβούλων της Διεθνούς του Κεφαλαίου.

nfognomonpolitics

Δεν το κάνουν σε συμπαράταξη, αλλά κάνουν το ίδιο πράγμα στον ίδιο χώρο. Η Συρία δεν υπήρξε ποτέ εχθρός των ΗΠΑ –και οι δυο έχουν πολλά κοινά συμφέροντα
Marko Marjanović R.Insider, 9-1-2019

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στον πόλεμο της Συρίας είδαμε αρκετές ενδιαφέρουσες συμπράξεις. Σε μια φάση, με υποστήριξη της CIA, οι ισλαμιστές τρομοκράτες συγκρούονταν με τις εκπαιδευμένες από τον αμερικανικό στρατό SDF, ή Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, (αντικαθεστωτικούς αντάρτες).

Στη Λήμνο, ένα μεσαίου μεγέθους νησί, απομονωμένο από το διασυνδεδεμένο σύστημα, φαίνεται ότι θα επιχειρηθεί να βρει εφαρμογή η πρόταση της Tesla Europe για ανεξάρτητα μικροδίκτυα ενέργειας με χρήση φωτοβολταϊκών και μπαταριών.

Το γεγονός ότι πρόκειται για το όγδοο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας με έκταση 476 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το τέταρτο σε μήκος ακτών, σημαίνει αφενός ότι μπορεί να φιλοξενήσει ένα αυτόνομο σύστημα ηλεκτροπαραγωγής από φωτοβολταϊκά και μπαταρίες σαν αυτό που παρουσίασαν προχθές οι άνθρωποι της αμερικανικής εταιρείας στο ΥΠΕΝ, αφετέρου ότι λόγω μεγέθους, μειώνεται το κόστος ανά μεγαβατώρα.

Τα έργα αυτά χρειάζονται μεγάλη έκταση προκειμένου να μπορούν να αναπτυχθούν, και δεν είναι τυχαίο ότι κατά τη συνάντηση του ΥΠΕΝ με τα στελέχη της Tesla Europe, τα τελευταία παρουσίασαν ένα case study για τη Ρόδο.

Σύμφωνα ωστόσο με τις πληροφορίες, το ΥΠΕΝ θεωρεί ότι το νησί των ιπποτών, ακριβώς επειδή κάθε χρόνο κατακλύζεται από χιλιάδες τουρίστες, δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση προκειμένου να εφαρμοσθεί ένα τέτοιο μοντέλο. Και αυτό καθώς λόγω των χιλιάδων αφίξεων, άρα και της μεγάλης κατανάλωσης που κάνει η Ρόδος σε ηλεκτρισμό, θα ήταν ρίσκο για το συγκεκριμένο νησί να εγκαταλείψει το παραδοσιακό τρόπο κάλυψης των αναγκών του σε ρεύμα.

Σε κάθε περίπτωση η όποια λύση προκριθεί για το επόμενο αυτόνομο ενεργειακά νησί θα προκύψει μετά από διαγωνισμό που αναμένεται να προκηρύξει μέσα στην Ανοιξη ο ΔΕΔΔΗΕ, και στον οποίο ο υπουργός ΠΕΝ Γ. Σταθάκης έχει καλέσει την αμερικανική εταιρεία να συμμετάσχει.

Το σύστημα της Tesla είναι παρόμοιο με αυτό που εφαρμόστηκε στην αμερικανική Σαμόα, για την αντικατάσταση ντιζελογεννητριών που κατανάλωναν 1.400 λίτρα πετρελαίου την ημέρα, με ένα αυτόνομο σύστημα ηλεκτροπαραγωγής από φωτοβολταϊκά και μεγάλες μπαταρίες. Στο συγκεκριμένο νησί έχουν τοποθετηθεί φωτοβολταϊκά πάνελ ισχύος 1,4 MW μαζί με σύστημα αποθήκευσης ενέργειας από μπαταρίες, ισχύος 6 MWh, με συνολικά 60 Tesla Powerpacks.

Πρόκειται για ένα από τα πιο προηγμένα μικροδίκτυα ηλεκτρισμού στον κόσμο, το οποίο μπορεί να εξασφαλίσει την πλήρη ηλεκτροδότηση του νησιού ακόμη και όταν δεν υπάρχει καθόλου ηλιοφάνεια για 3 συνεχόμενες ημέρες, ενώ οι μπαταρίες μπορούν να είναι πλήρως φορτισμένες μέσα σε 7 ώρες.

Σύμφωνα με τα στελέχη της Tesla το κόστος της μεγαβατώρας από τα συγκεκριμένα συστήματα μπορεί να ξεκινήσει από τα 170 και να φτάσει ακόμη πιο χαμηλά μέχρι τα 135 ευρώ η μεγαβατώρα, κόστος 15 έως 30% χαμηλότερο από το κόστος παραγωγής ρεύματος από ντιζελογεννήτριες (200 ευρώ η μεγαβατώρα).

 Energy Press

Θανάσης Κ.

Κανείς δεν βρέθηκε να θυμίσει στην κα. Μέρκελ, ότι η (δυτική) Γερμανία ποτέ δεν αναγνώρισε το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας! Παρά το γεγονός ότι το είχαν αναγνωρίσει, τελικά, ΟΛΕΣ οι άλλες χώρες στον κόσμο! Γιατί δεν αναγνώρισαν ποτέ το ανατολικογερμανικό καθεστως (της ούτω λεγομένης και υπό σοβιετικό έλεγχο «Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας»);

Γιατί δεν ήθελαν να νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων τον συντελεσθέντα διαμελισμό της χώρας τους μετά την στρατιωτική συντριβή τους (στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο)! Κι από μας ζητούν να αναγνωρίσουμε – και να προεξοφλήσουμε – το μελλοντικό διαμελισμό της χώρας μας αφότου πολεμήσαμε τέσσερις φορές μέσα σε πενήντα χρόνια, για να τον αποτρέψουμε (στο Μακεδονικό Αγώνα, στον Πρώτο Βαλκανικό, στο Δεύτερο Βαλκανικό και στον Εμφύλιο). Και νικήσαμε και τις τέσσερις! Οι Γερμανοί επί 40 χρόνια προσδοκούσαν ότι κάποτε θα ενωθούν! Όταν όλα τα τότε δεδομένα αυτό το απέκλειαν. Κι όμως αυτοί το προσδοκούσαν και δεν έκαναν πίσω ρούπι!

Κανείς δεν βρέθηκα αυτά να τα θυμίσει στην κα Μέρκελ! (Μάλλον κάποιος βρέθηκε, αλλά δεν είναι πια Πρωθυπουργός… Μόνο που τότε η Μέρκελ ήταν πανίσχυρη, ενώ τώρα βρίσκεται σε αποδρομή, πραγματικά σκιά του εαυτού της. Μας απειλούν οι «διαλυμένοι» και μας πιέζουν οι «τελειωμένοι». Γιατί εκλέξαμε να μας κυβερνούν «μπαχαλάκηδες»… Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που δεν βλέπουν όσοι δικοί μας «επείγονται» να λύσουν το Σκοπιανό…

--Πρώτον, δεν είναι συντριπτική η πίεση της «διεθνούς κοινότητας» για το ζήτημα αυτό, όπως ισχυρίζονται…

--Δεύτερον, η Ελλάδα, παρά τα μεγάλα οικονομικά της αδιέξοδα, έχει πολύ σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο (στα μάτια των συμμάχων της – και όχι μόνο), για να την αποσταθεροποιούν εσωτερικά προκειμένου να λύσουν ένα «περιφερειακό θέμα» …ανθυποτριτεύουσας σημασίας στη διεθνή σκηνή…

--Τρίτον, το πρόβλημα των Σκοπίων είχε «παγώσει» για χρόνια και δεν «εγκυμονούσε» καμία κρίση. Τώρα που το «ανακατεύουν» ξανά είναι πιθανότερο να προκαλέσει κρίση - ή να εκραγεί μετά από κρίση στο γειτονικό Κοσσοβο. --Τέταρτον, η «λύση» που πάει να προκύψει είναι χειρότερη από το πρόβλημα για την ίδια την Ελλάδα! Γιατί νομιμοποιείται και μέσα στη χώρα ο Σκοπιανός αλυτρωτισμός. Κάτι που είναι από τώρα υπονομευτικό για την κοινωνική μας συνοχή. Η «λύση» που ετοιμάζεται, θα αποτελέσει θρυαλλίδα εκρήξεων, όχι «παράγοντα σταθεροποίησης» μιας περιοχής, που ήταν σταθερή – τώρα την αποσταθεροποιούν! Άλλωστε, το έχουν ξανακάνει – και μάλιστα πρόσφατα…

Ας τα πάρουμε ένα-ένα:
--Πρώτον, δεν υπάρχει καμία πρεμούρα να λυθεί το Σκοπιανό, ντέ και καλά. Αν δείτε τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη τα πραγματικά προβλήματα είναι άλλα και βρίσκονται αλλού: Τα τρία μεγαλύτερα προβλήματα σήμερα που εγκυμονούν κινδύνους για τη διεθνή σταθερότητα είναι: Συρία, Ιράν και Ουκρανία. Μια άλλη μεγάλη εστία εντάσεων βρίσκεται αρκετά μακρύτερα από μας, στην Κινεζική θάλασσα με τις Κινεζικές φιλοδοξίες για προσάρτηση της Ταϊβάν (ή για διακήρυξη ανεξαρτησίας της Ταϊβάν) πράγμα που έχει δημιουργήσει συναγερμό και στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία. Στην Ευρώπη, η μεγάλη αγωνία είναι τι θα βγει από τις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαϊου, όπου κυοφορούνται μεγάλες ανατροπές στους εσωτερικούς ευρωπαϊκούς συσχετισμούς.

Πρωτοφανείς για τις τελευταίες δεκαετίες. Να σημειωθεί ακόμα ότι στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Σουηδία υπάρχει ουσιαστικά ακυβερνησία (αδύναμες κυβερνήσεις), ενώ Πολωνία, Ουγγαρία, και Ιταλία έχουν ισχυρές κυβερνήσεις εσωτερικά, αλλά βρίσκονται σε σύγκρουση με τις Βρυξέλλες. Για να μην αναφερθούμε ότι συμφωνία για το Brexit δεν υπάρχει, γεγονός που δημιουργεί άλλου είδους πονοκεφάλους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι στο χειρότερο σημείο εδώ και χρόνια… Και βεβαίως - άλλης τάξης βέβαια - η επερχόμενη νέα παγκόσμια ύφεση που είναι πιθανό να έχει σεισμικές επιπτώσεις και στους γεωπολιτικούς συσχετισμούς. Όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως συνάφεια με το Σκοπιανό, ούτε συσχετίζονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο μαζί του. Ακόμα και στα ίδια τα Βαλκάνια το μεγάλο πρόβλημα δεν προέρχεται από α Σκόπια, αλλά από το γειτονικό Κόσσοβο. Κι αυτό που πάει να γίνει στα Σκόπια τώρα, δεν θα εξουδετερώσει τους κινδύνους από το Κόσσοβο, αντίθετα μπορεί να πυροδοτήσει περαιτέρω εκρήξεις, αν το Κόσσοβο σκάσει… Οι Αλβανοί και στις δύο περιοχές, ευκαιρία περιμένουν. Και η Συμφωνία των Πρεσπών τους τη δίνει… Η επίλυση του Σκοπιανού τώρα, δεν είναι προτεραιότητα κανενός! Την προωθούν γιατί βρήκαν τον «βολικό» στην Ελλάδα να του την περάσουν. Και τον έχουν και στο χέρι πια. Το λέει και η Handelsblatt… Τα περί ανακοπής της ρωσικής διείσδυσης στα Βαλκάνια είναι ανοησίες! Τόσα χρόνια που ήταν άλυτο το πρόβλημα γιατί δεν υπήρξε ρωσική διείσδυση; Και το ΝΑΤΟ πώς ακριβώς, θα «ανακόψει» τη ρωσική «διείσδυση»;

 Τα ’χουν βρει προηγουμένως μεταξύ τους, μέσα στο ΝΑΤΟ; Εδώ ΗΠΑ και Ευρωπαίοι – οι δυο βασικοί πυλώνες του ΝΑΤΟ - αλληλοκατηγορούνται για τη χρηματοδότησή του – χώρια που βρίσκονται ουσιαστικά στα πρόθυρα οικονομικού πολέμου! Αν θέλουν οι δυτικοί να αποκρούσουν «ρωσική διείσδυση», να κοιτάξουν να λύσουν τα εσωτερικά προβλήματα του ΝΑΤΟ. Κι όχι να διαλύουν τα Βαλκάνια, ενθαρρύνοντας τις αλυτρωτικές βλέψεις των Αλβανών, και προκαλώντας την αντίθεση και των Ελλήνων και των Βουλγάρων (που είναι μέλη του ΝΑΤΟ)… Και την Ουκρανία πήγαν να τη βάλουν στο ΝΑΤΟ και τη… διέλυσαν! Και κάτι τελευταίο: Περνώντας με το ζόρι μια λύση που δεν την θέλει κανείς στην περιοχή (στα Σκόπια εξαγόρασαν βουλευτές για να την περάσουν, γιατί στο δημοψήφισμα δεν πήγαν οι Σκοπιανοί να ψηφίσουν), στην Ελλάδα προσπαθούν να την επιβάλουν κόντρα στη θέληση του 70% του Ελληνικού λαού με οριακές ψήφους από θνησιγενή κομματίδια που διαλύονται, ενώ στη Βουλγαρία έχει προκαλέσει κατακραυγή!

 Η Ρωσία ενοχλείται από την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ – περισσότερο για συμβολικούς λόγους – αλλά δεν φοβάται το παραμικρό απ’ αυτό. Αντίθετα τρίβει τα χέρια της που οι ΝΑΤΟϊκοί μόνοι τους αποσταθεροποιούν την επιρροή τους σε δύο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ στην περιοχής, (Ελλάδα και Βουλγαρία) και ενθαρρύνουν τον αλυτρωτισμό μιας τρίτης (της Αλβανίας), ενώ αποσταθεροποιούν εσωτερικά και διαλύουν ουσιαστικά τα ίδια τα Σκόπια. Τελικά όλη αυτή η πρεμούρα, για τους Ρώσους δουλεύει…

--Δεύτερον, η Ελλάδα ακόμα κι αν εναντιωθεί στη Συμφωνία, δεν έχει τίποτε να φοβάται. Ο γεωπολιτικός της ρόλος (μαζί με την Κύπρο) για τη στήριξη του Ισραήλ και του κοσμικού καθεστώτος στην Αίγυπτο είναι μακροχρόνια πολύ σημαντικότερος. Ιδιαίτερα τώρα που η Τουρκία μοιάζει όλο και λιγότερο αξιόπιστη (για τους δυτικούς), όλο και περισσότερο απρόβλεπτη (για όλους) και σε ρήξη με όλες τις άλλες αντι-ισλαμικές δυνάμεις της περιοχής (και το Ισραήλ και την Αίγυπτο). Η Ελλάδα είναι «φυσικό προπύργιο» για την σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής. Και είναι το απώτατο σύνορο της Δύσης σε μια ταραγμένη περιοχή. Το ρόλο αυτό πρέπει να τον εκμεταλλευτεί έναντι της Δύσης. Αλλά είναι ρόλος ισχύος, προϋποθέτει ισχύ - όχι κακομοιριά και οσφυοκαμψία… Η άρνηση της Ελλάδας να δεχθεί λύση που επιβραβεύει τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, δεν μειώνει στο παραμικρό τον πολύ σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στην ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι καν συγκρίσιμα τα μεγέθη. Απλά πρέπει να ξεκαθαρίζει κάθε στιγμή τι συζητά και τι όχι, τι προσφέρει και τι δεν δέχεται. Έτσι γίνονται οι σύγχρονες διακρατικές σχέσεις.

Έτσι κάνουν όλοι.
Ο διεθνής παράγοντας «πιέζει» αυτόν που δέχεται να πιεστεί.

--Τρίτον, τα διεθνή προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν, παραμένουν ανοικτά για δεκαετίες. Αυτό δεν εμποδίζει τα κράτη να προκόβουν και να αναπτύσσονται, εφ’ όσον καταφέρνουν να «παγώσουν τα άλυτα προβλήματα μεταξύ τους και να βρουν ένα τρόπο να ζουν μαζί τους…

Το Παλαιστινιακό δεν έχει λυθεί ακόμα. Το Κυπριακό δεν έχει λυθεί. Μιλάμε για προβλήματα πολύ πιο σοβαρά.

Το θέμα του Γιβραλτάρ μεταξύ Ισπανίας και Βρετανίας δεν έχει λυθεί. Παρ’ ό,τι Ισπανία και Βρετανία ήταν για 30 χρόνια περίπου και οι δύο πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και του ΝΑΤΟ). Το Βορειοϊρλανδικό δεν λύθηκε τελειωτικά, παρ’ ό,τι Ιρλανδία και Βρετανία ήταν συμμετείχαν πλήρως στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση επί 40 χρόνια και πλέον. Μετά τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρόβλημα εξομαλύνθηκε – τώρα με το Brexit προκύπτουν νέες εμπλοκές και νέα αδιέξοδα ξανά. Όλα αυτά είναι πολύ πιο κρίσιμα από το Σκοπιανό. Όπου οι Έλληνες για δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον ήταν ο δεύτερος εμπορικός και επενδυτικός εταίρος τους, παρά την ΜΗ λύση του ονοματολογικού. Τώρα που πάει να λυθεί θα δυσκολέψουν τα πράγματα! Δεν θα εξομαλυνθούν! --Τέταρτον, θα επιτρέψουν να δημιουργηθούν δίκτυα φροντιστηρίων της «Μακαδονικής γλώσσας» μέσα στη Βόρειο Ελλάδα; Θα απαγορεύσουν να διδάσκεται ο Μακεδονικός Αγώνας στα Σχολεία;

Θα προκαλέσουν αναμόχλευση παθών και αναζωπύρωση εντάσεων! Θα κλείσουν τα Μουσεία Μακεδονικού Αγώνα; Θα αποκαθηλώσουν τον Παύλο Μελά, θα αποσύρουν από την κυκλοφορία τα «Μυστικά του Βάλτου» θα απαγορεύσουν το «Μακεδονία ξακουστή»; Εκεί οδηγούν όσα έχουν συμφωνήσει! Έχουν καταλάβει τη πολλαπλές «ωρολογιακές βόμβες» που τοποθετούν σε όλη την Ελλάδα;

Θα παραιτηθούν από τη διαπραγμάτευση της ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ; Η Βουλγαρία θα διαπραγματεύεται σκληρά μαζί τους (γιατί είναι μέλος της ΕΕ), αλλά η Ελλάδα δεν θα μπορεί να πει «κίχ»! Γιατί έχει δεσμευτεί να μην πει το παραμικρό, βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών…

Απέναντί μας ο «μεριοπαθής» Ζάεφ φωτογραφίζεται μπροστά σε σχολικούς χάρτες που εμφανίζουν τη «Μεγάλη Μακεδονία» να συμπεριλαμβάνει και τη Θεσσαλονίκη και την Καβάλα και την Έδεσσα και τη Χαλκιδική! Κι εδώ η κυβέρνηση Τσίπρα μας λέει ότι… «τέλειωσε» τον αλυτρωτισμό τους. Που τώρα έχει ξασαλώσει…

Ο ίδιος ο Ζάεφ δηλώνει με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους, ότι αναγνωρίστηκε από τους Έλληνες η μακεδονική εθνική ταυτότητα. Όχι η «ιθαγένεια» (δηλαδή η νομική σχέση των πολιτών με το κράτος τους), αλλά η μακεδονική ταυτότητα! Κι εμείς εδώ ακούμε την κυβέρνηση και τους πρόθυμούς της να βεβαιώνουν ότι είναι μια «καλή λύση». Ποια είναι «καλή λύση»; Η αναγνώριση από την Ελλάδα της Μακεδονικής ταυτότητας που αποτελεί προϋπόθεση και «όχημα» αλυτρωτισμού σε βάρος μας; Τρελαθήκαμε;

Όταν οι αλβανόφωνοι των Σκοπίων, διαπραγματεύονται πιο σθενερά τα συμφέροντά τους απ’ ό,τι οι Έλληνες συνολικά, καταλαβαίνουμε σε τι βόθρο αναξιοπιστίας έχουμε κατρακυλήσει διεθνώς;

Ο Ζάεφ βρίσκεται σε ντελίριο αλυτρωτισμού για να πείσει τους οριακούς βουλευτές που χρειάζεται προκειμένου να ψηφίσουν. Οι οποίοι παρ’ όλα αυτά διαπραγματεύονται σθεναρά και κερδίζουν πόντους, Κι εδώ ο Τσίπρας μας βεβαιώνει ότι… δεν υπάρχει αλυτρωτισμός, για να κερδίσει πέντε έξη ξέμπαρκους, υποψήφιους «χρήσιμους ηλίθιους», οι οποίοι δεν διαπραγματεύονται ΤΙΠΟΤΕ!

Ποιους γεωπολιτικούς ρόλους μπορεί να παίξει μια χώρα που την κατάντησαν «κλωτσοσκούφι», ανάμεσα στον… Παπαχριστόπουλο, τον Σταύρο και την Κουντουρά;

Τι γεωπολιτικά «ερείσματα» μπορεί να αναζητήσει μια χώρα στον περίγυρό της, όταν «ανταλλάσσει» την αναγνώριση εχθρικού αλυτρωτισμού προκειμένου να επιτύχει… αναβολή μιας ακόμα περικοπής συντάξεων;

Ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά, όταν γινόμαστε μόνοι μας ρεζίλι;
Και βέβαια όταν στείλουμε το μήνυμα ότι υποχωρούμε απέναντι σε μια μικρή, αδύναμη και απολύτως ευάλωτη χώρα που μας προκαλεί κι από πάνω, τότε τι μήνυμα στέλνουμε σε άλλες χώρες δίπλα μας πολύ πιο μεγάλες και απειλητικές; Ότι είμαστε έτοιμοι να τα δώσουμε όλα!


Επειδή η άθλια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί για μία ακόμη φορά να θολώσει τα νερά για την επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών και να κοροϊδέψει τους Έλληνες με δήθεν «επικοινωνιακή αντεπίθεση» για την ξεκάθαρη εθνική προδοσία που θέλει να περάσει, τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Αν επικυρωθεί η συμφωνία τελικά, ο όρος «Βόρεια Μακεδονία» θα αναφέρεται στο εξής ΜΟΝΟ στην ονομασία της γειτονικής χώρας και μάλιστα ΟΧΙ ΠΑΝΤΑ αφού θα είναι στη διακριτική ευχέρεια των Σκοπιανών να τη χρησιμοποιούν στην καθημερινή πρακτική ή όχι.

Σαφές δείγμα προθέσεων έδωσε ήδη ο Ζάεφ που πριν αλλά και μετά το δημοψήφισμα αναφέρεται πάντα σε «Μακεδονία» σκέτο ή σε «ευρωπαϊκή Μακεδονία» και ΠΟΤΕ σε Βόρεια Μακεδονία όταν μιλάει για τη χώρα του. Εφόσον μάλιστα η ίδια η συμφωνία στο άρθρο 1 παρ. 3α αναφέρει ότι για λόγους συντομίας τα Σκόπια θα αναφέρονται ως «Βόρεια Μακεδονία», θα μπορούν οι Σκοπιανοί στο μέλλον για λόγους ακόμη μεγαλύτερης συντομίας να την αναφέρουν σκέτη «Μακεδονία» όπως ήδη κάνει ο μετριοπαθής και χαμογελαστός Ζάεφ που μας κοροϊδεύει κατάμουτρα.

Όπως δηλαδή λέμε συχνά τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ως σκέτη Αμερική παρ' ότι ο όρος δεν είναι σωστός διότι αναφέρεται σε ολόκληρη την ήπειρο, ή όπως λέμε απλώς Μεξικό ενώ η επίσημη ονομασία είναι Ηνωμένες Μεξικανικές Πολιτείες.

Αλλά ακόμη κι αν δεχτούμε ότι τα Σκόπια θα αποκαλούνται στο εξής «Βόρεια Μακεδονία», η συμφωνία προβλέπει ότι σε ΟΛΟΥΣ τους άλλους επιθετικούς προσδιορισμούς πλην της επίσημης ονομασίας της γειτονικής χώρας, θα παραμείνει ΜΟΝΟ ο όρος «μακεδονικός» - σκέτος.
Για παράδειγμα, οι Σκοπιανοί θα απαιτούν να λέγονται από τους πάντες (και από εμάς) Μακεδόνες, η γλώσσα τους μακεδονική (όπως αποκαλύφθηκε από τα σκοπιανά ΜΜΕ ο Τσίπρας το συμφώνησε αυτό ο ίδιος με τον Ζάεφ σε ένα πάρκινγκ χωρίς την παρουσία των υπουργών Εξωτερικών), ο στρατός τους μακεδονικός, οι πόλεις τους μακεδονικές, τα προϊόντα τους μακεδονικά, ο αερομεταφορέας τους μακεδονικός, τα διαβατήριά τους μακεδονικά, τα φαγητά τους μακεδονικά, οι αθλητικές τους ομάδες μακεδονικές, οι παίκτες τους Μακεδόνες, τα τραγούδια τους μακεδονικά και οι χοροί τους μακεδονικοί.

Μόνο οι πινακίδες των αυτοκινήτων τους θα φέρουν το σήμα ΝΜ ή ΝΜΚ ενώ «για όλους τους άλλους σκοπούς οι κωδικοί χώρας παραμένουν ΜΚ ή ΜΚD» - πράγμα που σημαίνει πολύ απλά ότι το περίφημο erga omnes πήγε περίπατο. Όλα αυτά η αισχρή μειοδοτική κυβέρνηση Τσίπρα τα έχει ΗΔΗ ΔΕΧΘΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΨΕΙ δίνοντας στους θρασύτατους παραχαράκτες της Ιστορίας όλα τα νομικά όπλα που χρειάζονται για να μας κάνουν τη ζωή κόλαση τις επόμενες δεκαετίες και να πληγώνουν καθημερινά την ψυχή και την υπερηφάνεια του Έλληνα.

Αν για παράδειγμα κάποιο ελληνικό ΜΜΕ αναφερθεί στο μέλλον στους Σκοπιανούς ως Βορειομακεδόνες είναι πιθανό να βρεθεί κατηγορούμενο για παραβίαση των όρων της συμφωνίας των Πρεσπών, διότι σύμφωνα με το αυστηρό γράμμα της θα πρέπει να τους αναφέρει ως «Μακεδόνες/πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας».

Η πρώτη λέξη «Μακεδόνες» δεν έχει μπει για πλάκα στη συμφωνία. Μας δείχνει ξεκάθαρα τη μπόρα της εθνικής μας ταπείνωσης που έρχεται ολοταχώς. Στο εξής τον Σκοπιανό θα πρέπει τον αποκαλούμε ή «Μακεδόνα» ή «πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας» - άλλη ονομασία δεν θα επιτρέπεται.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι με βάση αυτά που υπέγραψε ο Τσίπρας, ο Σκοπιανός ΔΕΝ θα λέγεται «Βορειομακεδόνας» όπως διατείνονται τα διάφορα τρολ της Κουμουνδούρου που επιχειρούν να παραπληροφορήσουν τους Έλληνες και να μειώσουν τις αντιδράσεις τους στο εθνικό όνειδος που προωθούν.

Εφόσον λοιπόν οι Σκοπιανοί δεν ντρέπονται να μας προκαλούν ούτε τώρα που υποτίθεται πως έχουν ακόμα την ανάγκη μας, είναι λογικό κι επόμενο σε λίγο καιρό να αρχίσουν να εγείρουν σοβαρά ζητήματα για το αν η Ελλάδα έχει δικαίωμα χρήσης του όρου «μακεδονικός» αφού αυτός παραπέμπει εκ των πραγμάτων στο δικό τους κράτος.

Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι οι Σκοπιανοί μόλις πάρουν αυτά που θέλουν, θα αρχίσουν να μας σέρνουν στα διεθνή δικαστήρια απαιτώντας να μετονομαστούν άμεσα το Αεροδρόμιο Μακεδονία και ο Σταθμός Μακεδονία των ΚΤΕΛ της Θεσσαλονίκης επειδή μπερδεύουν τους τουρίστες (το είπε ήδη ο Μπουτάρης), να φύγει ο όρος «μακεδονικό» από το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων διότι προκαλείται σύγχυση στο εξωτερικό, να αναγνωριστεί η «μακεδονική γλώσσα» ως επίσημη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ και τελικά να αναγνωριστεί «μακεδονική εθνική μειονότητα» στην Ελλάδα αφού θα έχει προηγηθεί η επίσημη αναγνώρισης της γλώσσας που αυτή ομιλεί.

Να είστε βέβαιοι πως σε ΟΛΕΣ αυτές τις προσφυγές οι Σκοπιανοί θα δικαιωθούν πανηγυρικά από τα διεθνή δικαστήρια διότι πάντα η χώρα υπερισχύει της απλής επαρχίας στα δικαιώματα χρήσης ονομάτων αφού αυτά εμπίπτουν σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, και οφείλουμε όλοι να τα γνωρίζουμε εκ των προτέρων για να μην νομίζουν ότι μας κοροϊδεύουν ο Τσίπρας και ο συρφετός των απάτριδων εθνομηδενιστών που τον περιβάλλει. Ακόμη και η ίδια η συμφωνία των Πρεσπών δεν αναφέρει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ την ελληνική Μακεδονία με το όνομά της αλλά την αποκαλεί «βόρεια περιοχή του Πρώτου Μέρους». Στην καλύτερη περίπτωση δηλαδή οι Έλληνες Μακεδόνες θα μπορούν να αποκαλούνται στο εξής επισήμως «Βορειοελλαδίτες» και στη χειρότερη «Βορειοπεριοχίτες Πρωτομερίτες».

Ήδη οι ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί που πρόσκεινται στην Αριστερά δεν αναφέρουν ποτέ τον όρο Μακεδονία για τη Μακεδονία μας, ούτε στα δελτία καιρού τους, αλλά πάντα λένε «Βόρεια Ελλάδα». Αυτά για να ξέρουμε ποιοι και πώς καλλιεργούν το έδαφος της εθνικής ήττας μας.

Αλλά και το περιβόητο άρθρο 7 της συμφωνίας που τάχα προσδιορίζει τι ακριβώς είναι η Μακεδονία και ο Μακεδόνας τελικά, λέει ότι απλώς αυτές οι δύο έννοιες σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για κάθε χώρα.

Μα αν συμφωνούμε ότι διαφωνούμε με τους Σκοπιανούς σε αυτό το πολύ θεμελιώδες ζήτημα, τότε τι είδους λύση είναι αυτή; Είναι σαν να ρωτάει κανείς ένα ζευγάρι που βρίσκεται σε διάσταση αν τα βρήκε μεταξύ του και εκείνο να απαντάει «τα βρήκαμε» εννοώντας ότι θέλει να χωρίσει τελικά και να τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του.
Πρόκειται για ξεκάθαρη ομολογία ότι η συμφωνία των Πρεσπών όχι μόνο δεν έλυσε κανένα πρόβλημα αλλά απλώς το έκανε χειρότερο.

Διαβάζοντας κανείς τις δηλώσεις του Τσίπρα την ημέρα που έβαλε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στην προδοτική συμφωνία, δεν μπορεί να μην σταματήσει με απορία στη φράση: «Δεν ανταμώνουμε σήμερα εδώ για να θρηνήσουμε τις ήττες του παρελθόντος».

Η φράση «ήττες του παρελθόντος» σε συνδυασμό με την τοποθεσία των Πρεσπών, παραπέμπει στον εμφύλιο πόλεμο, και ειδικά στην τελευταία φάση του όταν ο ΔΣΕ συγκροτείτο κατά 60% από Σλάβους.

Άρα να «ποιοι θρηνούν» - οι ηττημένοι, αφού κανένας νικητής δεν θρηνεί, πολύ δε περισσότερο, σε έναν εμφύλιο πόλεμο.
Με τη φράση αυτή που σίγουρα δεν εκστομίστηκε τυχαία, ο Τσίπρας επιβεβαίωσε ότι εκτός από το να κάνει το χατήρι των Αμερικανών και των Γερμανών, ήθελε και ο ίδιος διακαώς να προδώσει τη Μακεδονία για λόγους εκδίκησης κατά των Ελλήνων.

Οραματίζεται ότι παίρνει τη ρεβάνς για την ήττα των συμμοριτών στον εμφύλιο.
Γι' αυτό επιμένει να υπερασπίζεται με τόσο πάθος τη συγκεκριμένη επαίσχυντη και προδοτική συμφωνία ενώ ξέρει πολύ καλά ότι η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού την απορρίπτει και ότι το ζήτημα αυτό του προκαλεί τρομερή πολιτική ζημιά.

Σε μία συνέντευξη που είχε δώσει κάποτε ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος αναφέρθηκε στη σχέση που έχουν οι Έλληνες με την προδοσία σε διάφορες φάσεις της ιστορίας τους: «Να μην ξεχνάμε ένα πράγμα. Ότι εμείς οι Έλληνες μπορεί να είμαστε ένας ηρωικός λαός αλλά είμαστε και λαός προδοτών. Στα Μηδικά δεν υπήρξαν Πέρσες που να ελληνίσουν, υπήρξαν Έλληνες που εμήδισαν. Στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου, οι Έλληνες που είχαν πάει με τον Δαρείο ήταν πολλοί περισσότεροι από τους Έλληνες που ήταν στο πλευρό του Αλεξάνδρου. Η προδοσία είναι μέσα στο αίμα μας. Το θέμα είναι εμείς τι επιλογή θα κάνουμε. Θα θέλουμε να είμαστε απόγονοι του Λεωνίδα ή του Εφιάλτη; Θα θέλουμε να είμαστε απόγονοι του Κολοκοτρώνη ή του Νενέκου; Εδώ είναι το ζήτημα».

Για τη δήθεν αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στα Βαλκάνια και τη σταθερότητα της περιοχής που διατείνεται ότι πετυχαίνει ο πολιτικός απατεώνας Αλέξης Τσίπρας, η ίδια η κοινή λογική καταρρίπτει αυτό το επιχείρημα.
Πρώτον, τα Σκόπια δεν κινδυνεύουν από κανέναν να διαλυθούν διότι τόσο η Αλβανία όσο και η Βουλγαρία που έχουν συμφέροντα στη χώρα αυτή είναι αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ και συνεπώς ούτε διανοούνται καν να πράξουν κάτι ενάντια στη θέληση των ΗΠΑ.

Η απλή αλήθεια που δεν μας λέει φυσικά η κυβέρνηση και τα φερέφωνά της είναι πως, ό,τι κι αν κάνουμε εμείς, ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ θα διαλυθούν τα Σκόπια και θα υπάρξει η Μεγάλη Αλβανία. Το τι θα γίνει δηλαδή τελικά με την εδαφική ακεραιότητα των Σκοπίων είναι «αλλουνού παπά ευαγγέλιο» και δεν περνάει καθόλου από το χέρι μας.

Δεύτερον, το επιχείρημα ότι με την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια εξασφαλιζόμαστε από πιθανή τουρκική διείσδυση στη χώρα αυτή είναι ένα μεγάλο παραμύθι. Ήδη οι Σκοπιανοί έχουν κάτι παραπάνω από άριστες σχέσεις με τους Τούρκους, διότι απλούστατα οι όποιες αλυτρωτικές επιδιώξεις τους δεν είναι κατά των Τούρκων αλλά κατά των Ελλήνων αποκλειστικά. Γι' αυτό και οι Τούρκοι χαιρετίζουν «τους φίλους Μακεδόνες» με κάθε ευκαιρία και υπόσχονται κάθε είδους στήριξη. Ό,τι βλάπτει, μειώνει και ταπεινώνει την Ελλάδα είναι προς το συμφέρον του Τούρκου. Επομένως το ότι ο Τούρκος επιμένει να αποκαλεί σκέτο «Μακεδόνες» τους Σκοπιανούς και να τους αβαντάρει με κάθε τρόπο, δείχνει πως αυτό που κάνουμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών είναι σαν να βάζουμε τα χέρια μας και να βγάζουμε τα μάτια μας. Εξυπηρετούμε ουσιαστικά τα συμφέροντα του Τούρκου, παρέχοντάς του ανέλπιστη ευκαιρία να μας πλήξει ηθικά και στρατηγικά.

Τρίτον, όσοι λένε πως δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από τα Σκόπια διότι είναι μια αδύναμη χώρα και είναι παράλογο να αισθανόμαστε ότι μας απειλούν μερικές χιλιάδες φτωχοί άνθρωποι που θέλουν να αποκαλούνται Μακεδόνες, είναι απλώς ανιστόρητοι και αφελείς. Τα Σκόπια μπορεί να είναι αδύναμα ΣΗΜΕΡΑ, αλλά κανείς δεν μπορεί να προδικάσει πώς θα είναι αύριο.
Μπαίνοντας στο ΝΑΤΟ μπορεί να προσκαλέσουν συμμαχικές τουρκικές αεροπορικές και χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις να εγκατασταθούν μόνιμα στο έδαφός τους για λόγους προστασίας και αυτοάμυνας.

Τι θα πούμε εμείς τότε; Θα διαμαρτυρηθούμε στο ΝΑΤΟ επειδή ένας σύμμαχος ασκεί ένα νόμιμο δικαίωμά του; Θα γελάνε οι πάντες μαζί μας και θα σηκώνουν αδιάφορα τους ώμους λέγοντας το ίδιο που λένε 60 χρόνια για τα προβλήματά μας με την Τουρκία: «Σύμμαχοι είστε, βρείτε τα μεταξύ σας».
Για σκεφτείτε, για παράδειγμα, να μεταφέρουν οι Τούρκοι μερικούς πυραύλους S-400 σε σκοπιανό έδαφος κάποια στιγμή στο μέλλον με το επιχείρημα που χρησιμοποιούν και τώρα κοροϊδευτικά οι Ρώσοι απέναντί μας, ότι δηλαδή πρόκειται για «καθαρά αμυντικά όπλα» - οι πύραυλοι αυτοί που έχουν βεληνεκές έως και 400 χιλιόμετρα θα είναι σε θέση να στοχοποιήσουν τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη με το που θα απογειωθούν από τη Λάρισα, την Αγχίαλο, την Τανάγρα και τη Σκύρο.
Θα μιλάμε για πραγματικό στρατηγικό και επιχειρησιακό εφιάλτη που θα παραλύσει ολόκληρη την αεράμυνά μας. Αλλά ακόμη κι αν δεν μας απειλήσουν στρατιωτικά οι Σκοπιανοί, σκεφτείτε τι θα γίνει αν υποστηρίζουν κάθε φορά στα όργανα του ΝΑΤΟ τις επιλογές της Τουρκίας και αύριο θέσουν βέτο στην εισδοχή της Κύπρου στη συμμαχία ή μας εμποδίσουν με οποιονδήποτε άλλον τρόπο σε κάποιο κρίσιμο δικό μας ζήτημα.

Άλλωστε έχουμε πρόσφατο χειροπιαστό παράδειγμα για το τι μπορεί να καταφέρει μία μικρή βαλκανική χώρα σε βάρος των γειτόνων της παρ' ότι είναι ουσιαστικά άοπλη. Ο πόλεμος του ΝΑΤΟ κατά των Σέρβων για την απόσχιση του Κοσόβου από τη Γιουγκοσλαβία το 1999 απέδειξε και στον πλέον αδαή ότι δεν στέκουν αφελή επιχειρήματα του είδους «τι να φοβηθούμε απ' αυτούς τους ξυπόλυτους;».

Και οι Σέρβοι ένιωθαν μέχρι το 1999 ότι δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν από τους εξαθλιωμένους Αλβανούς, αλλά πήραν το πικρό μάθημα της Ιστορίας.
Το γεγονός ότι τώρα οι Αλβανοί κατήργησαν ουσιαστικά τα σύνορα της χώρας τους με το Κόσοβο από την 1η Ιανουαρίου 2019 κάνοντας το πρώτο αποφασιστικό βήμα για την προσάρτησή του στη Μεγάλη Αλβανία, φανερώνει τι μπορεί να πετύχει μία χώρα όταν έχει την υποστήριξη των μεγάλων δυνάμεων. Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί ότι αύριο δεν θα επιδιώξουν και οι Σκοπιανοί να επανενώσουν τη Μεγάλη Μακεδονία, και μάλιστα με τις ευλογίες της Γερμανίας και των ΗΠΑ;
Ήδη σε γερμανικά ΜΜΕ δημοσιεύονται σχετικοί χάρτες που δείχνουν τη Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα ενός ξένου προς την Ελλάδα κράτους! Άρα είναι μέγιστο λάθος να βλέπουμε τα Σκόπια μεμονωμένα ως μη δυνητική απειλή, αλλά πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου και να προβλέπουμε τι προβλήματα μπορεί να μας δημιουργήσουν σε συνεργασία με άλλους εχθρούς ή «άσπονδους φίλους» μας.

Για όλους αυτούς τους λόγους δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε καμία περίπτωση να ολοκληρωθεί η προδοσία της Μακεδονίας μας από μία ιδεοληπτική κυβέρνηση μειοψηφίας. Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα πρόκειται για κανονικό κοινοβουλευτικό πραξικόπημα.
Δεν έχει το δικαίωμα κανένας Βούτσης, κανένας Μπαλάφας, κανένας Θεοδωράκης και κανένας Παπαχριστόπουλος να εκχωρήσει με το έτσι θέλω τα κληρονομικά δικαιώματα της Μακεδονίας και να προσβάλλει βάναυσα την εθνική συνείδηση των Ελλήνων.

Αν η Μέρκελ θέλει πάση θυσία να βαφτίσει τα Σκόπια με ένα όνομα που δεν τους ανήκει, ας τα ονομάσει Βαυαρία, Σαξονία ή Βραδεμβούργο αντί να έρχεται εδώ για να ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα και να συγχαίρει τον απατεώνα και ανιστόρητο πρωθυπουργό μας για την προθυμία με την οποία υπηρετεί τα αμερικανικά και γερμανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Αν ο ελληνικός λαός δεν αντιδράσει δυναμικά και δεν αποτρέψει την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, τότε θα πρόκειται για τον μεγαλύτερο εξευτελισμό που υπέστη ποτέ η Ελλάδα σε καιρό ειρήνης, και τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον από αυτή την κατεύθυνση πιθανώς να μην μπορούμε καν να τα φανταστούμε ακόμη.

Η άθλια κυβέρνηση και τα ακόμη πιο άθλια παπαγαλάκια της, επειδή έχουν την εντύπωση ότι απευθύνονται σε μάζα ηλιθίων και αγράμματων, προσπαθούν να ταυτίσουν τον πατριωτισμό με την αφέλεια και το συναίσθημα - όταν δεν τον ταυτίζουν με τον φασισμό.
Προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να κοιτάμε μόνο τη δουλειά μας και την τσέπη μας, και τα εθνικά θέματα να τα αφήνουμε να τα χειριστεί η κυβέρνηση. Ωστόσο είμαστε όλοι πάνω στο ίδιο καράβι που λέγεται πατρίδα και αν αυτό πηγαίνει να το ρίξει στα βράχια κάποιος ανίκανος καπετάνιος οφείλουμε ΟΛΟΙ να αντιδράσουμε.
Ο πατριώτης δεν είναι ονειροπόλος και συναισθηματικός όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν, αλλά είναι εκείνος που μπορεί να δει μερικά μέτρα μακρύτερα από τη μύτη του, να κρίνει με βάση την ιστορική πείρα, και να αντιληφθεί ότι το συμφέρον της χώρας είναι μακροπρόθεσμα και συμφέρον δικό του, των παιδιών του και των εγγονιών του.

Stirlitz

από το: http://infognomonpolitics.blogspot.com

Γράφει ο Ρούντι Ρινάλντι

Τις μεγάλες αλήθειες τις μαθαίνουμε συνήθως από τους «απλούς ανθρώπους», αυτούς που κοπιάζουν για να ζήσουν και να αφήσουν κάτι πίσω τους, σεβόμενοι την ιστορία και τον τόπο τους. Ο απλός άνθρωπος, λοιπόν, νοιώθει τεράστια αποξένωση από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Ακόμα κι όταν αναγκάζεται να παρακαλέσει για μια δουλειά, ένα επίδομα, έναν απλήρωτο λογαριασμό, ένα κόκκινο δάνειο. Ακόμα κι αν πρέπει να ψηφίσει κάποιον από υποχρέωση ή ανάγκη. Κάποτε, έστελναν ένα καλάθι στην πρωτεύουσα στο γραφείο του πολιτευτή, γυρίζονταν και μια καλή κωμωδία για τους μαυρογυαλούρους, έπεφτε και κάνα φάσκελο.

Απέχουμε πολύ πια από εκείνη την εποχή, που φαίνεται σήμερα πιο «αγαθή». Τώρα, ο κυνισμός είναι στο φόρτε του παντού, ακόμα και στη λαϊκή πλευρά. Ποδοπατήθηκε πολλές φορές η ελπίδα και η προσμονή, ενώ το δούλεμα έσπασε όλα τα κοντέρ. Πιο πολλοί ελπίζουν πλέον σε ένα άθλιο τηλεπαιχνίδι, παρά σε κάποιο «ρουσφετάκι». Για αυτό και οι ουρές στα προποτζίδικα μεγαλώνουν και πλήθος περιμένει τις διαδοχικές κληρώσεις του ΚΙΝΟ. Μισό ευρώ η κλήρωση, ποντάρεις 2 ευρώ και περιμένεις 4 κληρώσεις, μια ωρίτσα εκεί καθηλωμένος…

Ο τριπλός ασφυκτικός εναγκαλισμός

Πριν 8 χρόνια, είδαμε να γκρεμίζεται η οικονομία της χώρας και να επιβάλλεται ένα μνημονιακό ειδικό καθεστώς. Ένα νέο καθεστώς επικυριαρχίας εδραιώνονταν. Τρόικα, Χίλτον, Μνημόνια, Βουλή-μαριονέττα. Αρχικά, νομίσαμε πως αφορούσε μόνο οικονομικές πλευρές της ζωής μας και προβάλλαμε διεκδικήσεις και αιτήματα ως αντίσταση. Έπρεπε να γίνουν πολλά για να φανεί πόσο πιο μπροστά ήταν τα «θέλω» του λαού (πραγματική δημοκρατία, τιμωρία και καταγγελία του πολιτικού συστήματος κ.λπ.). Αργότερα, δοκιμάστηκε η «πρώτη φορά Αριστερά». Για να θαφτούν όλες οι αυταπάτες, να φανεί το πραγματικό πρόσωπο της ευρωκρατίας και σιγά-σιγά να προβάλλουν στο προσκήνιο οι πραγματικοί σχεδιασμοί των Μνημονίων, που δεν ήταν οικονομικοί αλλά γεωπολιτικοί. Η Μέρκελ έρχεται σε λίγες μέρες για να δείξει την επικυριαρχία της ευρωκρατίας στην Ελλάδα.

Σιγά-σιγά, καταλάβαμε πως ο διαμελισμός της χώρας και η μακρόχρονη υποθήκευσή της στους δανειστές, διασταυρωνόταν με ενεργειακούς δρόμους και επαναχαράξεις συνόρων. Ο ανατολικός «κακός γείτονας», το φώναζε κραυγαλέα: Η συνθήκη της Λωζάνης έχει τελειώσει, τώρα έρχονται «τα σύνορα της καρδιάς μας» και η «γαλάζια πατρίδα». Με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η Βόρεια Ελλάδα από Θράκη έως Αδριατική γίνεται κάτι άλλο, μια ζώνη, ένας χώρος. Η απειλή του τούρκικου επεκτατισμού εκτινάσσεται, τώρα που καταπίπτει η αυταπάτη της Ελλάδας ως χώρας πρώτης γραμμής για τις ΗΠΑ. Η αποχώρησή τους από τη Συρία και η επαναπροσέγγιση Τραμπ-Ερντογάν, προσθέτει στο μενού σημαντικό μέρος από Κύπρο και Αιγαίο υπέρ της Τουρκίας. Ο Αποστολάκης δεν τρελάθηκε με τις δηλώσεις που έκανε, ούτε ο Σγουρίδης έγραφε σενάρια επιστημονικής φαντασίας με τις δικές του. Ο εξ ανατολών κίνδυνος είναι τεράστιος. Ας μην τον βλέπουν τα «παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ» στη Βουλή κι ας κυνηγά δικαστές και «βοθροκάναλα» ο ντελικανής (μάλλον από το «κανίς») άλτερ-έγκο του Τσίπρα.

Ακριβώς εκεί βρισκόμαστε. Επικυριαρχία ευρωκρατίας και ΗΠΑ, θανάσιμοι κίνδυνοι από ανατολικά και βόρεια, με ανοικτό περίπου πόλεμο στις θάλασσες, με πολιτικό εκπεσμό, μεταμοντέρνα πραξικοπήματα και με μια κυβέρνηση υπό αναχώρηση, αλλά δεσμευμένη απόλυτα να τηρήσει τα υποσχεθέντα
Άρα, ο δεύτερος εναγκαλισμός, επικίνδυνος και αδίστακτος, είναι αυτός του τουρκικού επεκτατισμού. Όσες τριπλές συμμαχίες και να κάνουμε στον Νότο, αυτός έχει ισχυρές διασυνδέσεις με Σκόπια και Τίρανα, ενώ και σε θάλασσα, αέρα και ξηρά εξοπλίζεται. Εξαναγκάζει έτσι όλους τους ισχυρούς να αντιμετωπίζουν την Τουρκία όχι σαν ανερχόμενο περιφερειακό παίκτη, αλλά ως ισχυρή και μεγάλη δύναμη.

Ο τρίτος εναγκαλισμός γίνεται από το ασπόνδυλο (αλλά δυνατό, γιατί και το χταπόδι είναι ασπόνδυλο) πολιτικό σύστημα επί της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει με βασικό μοχλό έναν κρατικό, οικονομικό και διοικητικό μηχανισμό που ρεγουλάρεται και λαδώνεται από πολλές μεριές. Κυρίως, από ευρωκρατικές δομές, μηχανισμούς και συμβούλους που με σεμινάρια μεθόδων φορομπηχτικής απομύζησης και κάθε άλλη μέθοδο, απορροφούν ό,τι υπάρχει ως οικονομία.

Μπήκαμε σε χρονιά εκλογών, και δη τετραπλών. Η χαρά των κομμάτων, διαφημιστών, δημοσκόπων, ακόμα και των μεγάλων τυπογράφων και χαρτέμπορων. Ένας νέος πολιτικός χάρτης θα προκύψει από την κοπτοραπτική (ή και κοπροραπτική…) που θα ακολουθήσει. Θα έχουμε μια κομματική αναμέτρηση σε συνθήκες όπου έχουν ξεφύγει τα μέτρα, ιδιαίτερα μπροστά σε όλους τους κινδύνους.

Επιστρατεύονται μάλιστα όλοι οι μηχανισμοί του κράτους και τους παρακράτους και θα ανακατευτούν στην «ιερή μάχη» των εκλογών. Δικαστές, στρατιωτικοί, πρεσβείες, μεγαλοεπιχειρηματίες, υπόκοσμος, μίντια, καναλάρχες και δημοσιογράφοι, προσφέρουν μαζί με τους πολιτικούς και τις κουστωδίες τους, ένα σκηνικό πολιτικής σήψης άνευ προηγουμένου. Ένας οχετός από βρωμερές υποθέσεις, όπως αυτή της Novartis, με τα πάντα έτοιμα να τιναχθούν στον αέρα, φτάνει αυτό να εξυπηρετεί ορισμένους εκλογικούς σχεδιασμούς. Χωρίς να λογαριάζονται εθνικοί κίνδυνοι και απειλές, χωρίς να νοιάζονται αν τα 2/3 της κοινωνίας βουλιάζουν χωρίς επιστροφή.

Ακριβώς εκεί βρισκόμαστε

Επικυριαρχία ευρωκρατίας και ΗΠΑ, θανάσιμοι κίνδυνοι από ανατολικά και βόρεια, με ανοικτό περίπου πόλεμο στις θάλασσες, με πολιτικό εκπεσμό και μεταμοντέρνα πραξικοπήματα (κυβέρνηση δια της ανοχής, αφού δεν υπάρχει δεδηλωμένη, κι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, καραμανλικός παράγων, να τα προσυπογράφει όλα…) και με μια κυβέρνηση υπό αναχώρηση, αλλά δεσμευμένη απόλυτα να τηρήσει τα υποσχεθέντα. Και έναν πολιτικό κόσμο, μικρό σε ανάστημα, πλήρως ενσωματωμένο στα γυρίσματα των καιρών και με μοναδικό μπούσουλα το ίδιον συμφέρον, έστω κι αν τα κύματα κτυπούν συνεχώς τη χώρα στα βράχια.

Ο ήχος του Silvert Alert είναι μικρός κι ανίσχυρος για να δημιουργήσει ένα γνήσιο λαϊκό ρεύμα διεξόδου και επιβίωσης της χώρας και της κοινωνίας. Η χώρα δεν κινδυνεύει από κάποιον προ των πυλών φασισμό και την Ακροδεξιά, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για να μαζέψει ψήφους εκβιαστικά. Κινδυνεύει από τον τριπλό εναγκαλισμό και την άρνηση να τον δουν και να τον αντιμετωπίσουν όσοι έχουν κάθε λόγο να το κάνουν.

Θα το επαναλάβουμε: Μεταβαίνουμε σε έναν κύκλο πολιτικής επιτάχυνσης, στον οποίο το σύστημα, όντας ανελαστικό, δεν έχει ικανότητες και δυνατότητες ενσωμάτωσης. Δεν πάμε προς την «κανονικότητα», αλλά περισσότερο περπατάμε πάνω στον Βεζούβιο. Είναι καιροί μετάβασης. Πρώτα εμείς πρέπει να το καταλάβουμε και να βρούμε τον ρόλο μας μέσα σε αυτούς. Τα χθεσινά σχήματα τέλειωσαν. Μόνο μια ενεργή χώρα μπορεί να διασωθεί.

Αλλά τι μπορεί να σημαίνει ο προσδιορισμός «ενεργή χώρα» για την περίπτωση της Ελλάδας; Το σημείωμα αυτό, στο πρώτο φύλλο του χρόνου, τελειώνει με το ερώτημα αυτό.

8 Ιανουαρίου 2019 / Πηγή : www.e-dromos.gr

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου
Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.

Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.
Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.

Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους:
Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Δεύτερον, ακόμα και αν επιλεγεί μία (παντελώς απροσδιόριστη από όλους όσους επικαλούνται αυτό το επιχείρημα) συγκεκριμένη χρονική στιγμή Α, η οποία πρέπει να σχετίζεται με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κατείχε την Μακεδονία από τον 15ο αιώνα ως το 1913, τότε είναι αναμφισβήτητο ότι ουδέποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για οποιαδήποτε περιοχή. Ουδέποτε. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποιούσε τους όρους βιλαέτια. Υπήρχαν λοιπόν το βιλαέτι Θεσσαλονίκης, το βιλαέτι Μοναστηρίου, το βιλαέτι Αδριανουπόλεως, το βιλαέτι Κοσσυφοπεδίου. Αν υποτεθεί ότι ολόκληρα ή μέρος αυτών των βιλαετίων, ή 2 ή 3 ή και των τεσσάρων από αυτά, συγκροτούν με μοναδικό, αποκλειστικό και αποδεκτό τρόπο την μία κάποια Μακεδονία, τότε η αυθαιρεσία εκτός από προφανής, είναι και αστεία! Αν δεν είχε τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, θα αποτελούσε ανέκδοτο μεταξύ Ιστορικών.

Τρίτον, ακόμα και αν δεχθούμε τον ορισμό μίας συγκεκριμένης Μακεδονίας, η οποία μοιράστηκε με τα συγκεκριμένα ή άλλα ποσοστά αυτά σε 3 ή 4 χώρες (συγγνώμη αν κουράσω τον αναγνώστη, αλλά θα επαναλάβω ότι στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου δεν υπάρχει ούτε μία φορά ο όρος Μακεδονία), τότε ποια αυθεντία είναι αυτή που ορίζει και δίνει το δικαίωμα όχι σε μία από αυτές τις χώρες (η οποία τότε ήταν το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων), αλλά σε ένα μικρό τμήμα από αυτές τις χώρες 100 χρόνια μετά, να είναι το πρώτο και το μόνο που θα χρησιμοποιεί αυτό το όνομα στο κράτος του; Όταν είσαι ο μοναδικός που χρησιμοποιείς ένα όνομα στο κράτος σου, έστω και «με γεωγραφικό προσδιορισμό», τότε οικοδομείς ένα μονοπώλιο. Υπάρχει βόρεια, αλλά και νότια Κορέα. Υπάρχει βόρεια αλλά και σκέτη Ιρλανδία. Υπάρχει όμως μόνο Ανατολική Ουρουγουάη! Γι’ αυτό και κανείς δεν χρησιμοποιεί τον γεωγραφικό προσδιορισμό και όλοι την αποκαλούν σκέτη Ουρουγουάη! Εάν υπάρξει λοιπόν μία μόνο Βόρεια Μακεδονία, χωρίς καμία άλλη Μακεδονία, δεν δημιουργείται μονοπώλιο; Ποιος δίδει στο όποιο 38% αυτό το μονοπώλιο;

Εδώ θα πρέπει να γίνει σαφής η διάκριση εσωτερικού από εξωτερικό όνομα. Όσο το όνομα είναι εσωτερικό (πχ, ως πΓΔΜ ή ως περιφέρεια της Κεντρικής ή Δυτικής ή Ανατολικής Μακεδονίας, ή ως Μακεδονίας του Πιρίν), το όνομα παραμένει αποκλειστικά για εσωτερική χρήση. Δεν υπάρχουν ούτε διεθνείς σχέσεις, ούτε υποχρεώσεις, ούτε εκπροσώπηση σε διεθνείς φορείς με το αμφισβητούμενο ή όχι όνομα. Όταν όμως μόνο ένας διεκδικητής, αναβαθμίζει τη χρήση του όρου αυτού σε όνομα κράτους, σε όνομα πολιτικής οντότητας με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις στην διεθνή σφαίρα, τότε αυτομάτως δημιουργεί και συνθήκες μονοπωλίου όταν είναι ο μόνος. Εάν ήταν έτσι, ας το κάναμε εμείς, που στο κάτω κάτω είχαμε βάσει των συγκεκριμένων ποσοστών το 51%, δηλαδή «απόλυτη πλειοψηφία» όπως θα λέγαμε εάν επρόκειτο για εκλογική αναμέτρηση ή κατοχή μετοχών.

Τέταρτον, ακόμα και αν δεχτούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, το τεράστιο πρόβλημα παραμένει και είναι το εξής: είναι δυνατόν ένα τέτοιο όνομα αυστηρά γεωγραφικού όρου (διότι για γεωγραφική περιοχή μιλάμε τόση ώρα), να προσδίδει και χαρακτηριστικά ταυτότητας, αλλά και χαρακτηριστικά γλώσσας; Από πού κι ως πού;

Όπως είδαμε πιο πάνω, εθνικά Μακεδόνες δεν υπήρχαν ποτέ. Δεν διεκδίκησε ποτέ κανείς μέχρι την περίοδο υπό συζήτηση, να ονομαστεί «εθνικά Μακεδόνας». Το ότι Έλληνες και Βούλγαροι διεκδίκησαν μία γεωγραφική περιοχή, πολέμησαν μεταξύ τους σε «ήπιο πόλεμο» κάτω από το βλέμμα των Οθωμανών και πολέμησαν εναντίον των Οθωμανών για να κατακτήσουν τα εδάφη της (γεωγραφικής περιοχής της) Μακεδονίας, δεν στοιχειοθετεί την γέννεση κανενός έθνους «Μακεδόνων» και καμίας σχετικής ταυτότητας.

Ούτε όμως και γλώσσας! Όπως βλέπουμε στις πηγές της προηγούμενης περιόδου 1878-1913, οι Σλαβόφωνοι ονομάζονται συχνά και Βουλγαρόφωνοι. Το ότι δεν ονομάζονται μόνο Βουλγαρόφωνοι οφείλεται στο ότι αυτός ο όρος θα τους έστελνε απ’ ευθείας στους Βουλγάρους. Σημειώνω δηλαδή ότι αυτή η περίοδος συνιστά μία μετάβαση από τις ρευστές εθνικές συνειδήσεις κάτω από μία προ-νεωτερική πολιτική οντότητα όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις εθνικές ταυτότητες των εθνών-κρατών που βρίσκονται υπό διαμόρφωση ακόμα: την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία. Εάν ο όρος για να περιγράψει τους Σλαβόφωνους ήταν «Βουλγαρόφωνοι», θα τους έστελνε απ’ ευθείας στην εθνική συνείδηση της Βουλγαρίας. Ενώ έτσι, υπήρχαν και πάρα πολλοί Σλαβόφωνοι μη ακέραια εθνική ελληνική συνείδηση, όπως για παράδειγμα ο Καπετάν Κώτας (Κώστας Χρήστου), ο οποίος μαζί με τον Παύλο Μελά θεωρούνται οι προπομποί του Μακεδονικού Αγώνα το 1904-08. Ο δε Καπετάν Κώτας βρισκόταν και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΜΕΟ (VMRO, όπως το λένε οι Βούλγαροι και οι Σκοπιανοί) έχων ελληνική εθνική συνείδηση, μέχρι κάποια στιγμή να διαχωρίσει την θέση του.

Εθνικά Μακεδόνας δεν βρέθηκε κανείς μέχρι το 1943 όταν ο Τίτο αποφάσισε για λόγους που θα συζητήσουμε παρακάτω να δώσει αυτό το όνομα στο νότιο τμήμα του κράτους του και να εμφανίσει 840,000 «Μακεδόνες». Ως προς αυτό το σημείο, υπάρχει μία δεδομένη αντίρρηση. Υπάρχουν ορισμένοι (πιθανώς εκατοντάδες) άνθρωποι, οι οποίοι βρέθηκαν στο μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των πρώτων δύο δεκαετιών του 20ου αιώνα και μετανάστευσαν στην Αμερική. Κατά την είσοδό τους στην Αμερική δήλωσαν «Μακεδόνες». Αυτοί ήταν και οι μόνοι, διότι όπως είπαμε, ούτε στα σημερινά σύνορα της Ελλάδας, ούτε της πΓΔΜ, ούτε αλλού υπήρξε τέτοια επίσημη δήλωση. Το γεγονός αυτό τυγχάνει εκμετάλλευσης από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι λένε «ορίστε, κακώς λέτε ότι δεν υπήρχαν εθνικά Μακεδόνες τότε, δείτε τα μεταναστευτικά έγγραφα ανθρώπων της εποχής που δήλωναν Μακεδόνες στις ΗΠΑ».

Αφήνω στην άκρη ότι η συγκρότηση ενός έθνους δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο, μακρυά από την πατρίδα τους, αλλά από συγκεκριμένη και διαχρονική πορεία μέσα στους αιώνες με διακριτά χαρακτηριστικά σε γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις, έθιμα κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας (φαγητό, ρούχα, αρχιτεκτονική σπιτιών, μουσική, χορούς, τέχνες, λογοτεχνία, πολιτισμό εν γένει), ανάγνωση της Ιστορίας με αναφορές κλπ, κριτήρια με τα οποία ασχολούνται πολιτικοί επιστήμονες προκειμένου να αποδώσουν το όνομα «έθνος» σε μία δεμένη ομάδα ανθρώπων με συνοχή. Το αφήνω στην άκρη και πιάνω μόνο το συγκεκριμένο δεδομένο.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι που δήλωναν «Μακεδόνες» μόνο κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες εισαγωγής τους στις ΗΠΑ και πουθενά αλλού, όχι μόνο δεν το έκαναν επειδή είχαν την συγκεκριμένη «εθνική συνείδηση», αλλά το έκαναν για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, επειδή δηλαδή δεν είχαν καμία εθνική συνείδηση. Ήταν πληθυσμοί με ρευστή συνείδηση, έφευγαν από μία περιοχή η οποία βρισκόταν σε διπλό πόλεμο, πρώτα μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ως προς το ποια μεριά έπρεπε –σχεδόν υποχρεωτικά- να διαλέξουν και δεύτερον μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων (και Σέρβων) απέναντι στους κατακτητές Οθωμανούς. Έφευγαν από αυτές τις συνθήκες, όπου κάποιος ρευστής εθνικής συνείδησης που αρνείτο να ενταχθεί και στο (ελληνικό) Πατριαρχείο και στην (βουλγαρική) Εξαρχία, και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το μουσουλμανικό στοιχείο, είχε δυσμενέστερες προοπτικές από καποιον που επέλεγε ένα από αυτά τα «στρατόπεδα».

Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από όλα αυτά, και ίσως οι μειωμένες προοπτικές να τους ωθούσαν κι όλας να μεταναστεύσουν, ώστε να αποτελούν ως ποσοστό μεγαλύτερο τμήμα από όσους ένιωθαν είτε Έλληνες, είτε Βούλγαροι, οι συγκεκριμένοι ρευστής εθνικής συνείδησης άνθρωποι αναζητούσαν με δυσκολία μία εύλογη απάντηση στο ερώτημα «από ποια χώρα έρχεσαι;» όταν τους το ζητούσαν οι αρχές. Και επέλεγαν έναν αδιευκρίνιστο γεωγραφικό χώρο στο όνομα «Μακεδονία», τον οποίον ούτε που θα γνώριζαν σε βάθος αρχές, αν δεν συμπονούσαν κι όλας μαζί τους όταν άκουγαν τις δραματοποιημένες προσωπικές τους ιστορίες.

Πέμπτον, ακόμα και αν δεχθούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, και την ανυπαρξία «Μακεδόνων», ουσιαστικά ή τυπικά, μέχρι την περίοδο αυτή, το παράδοξο είναι ότι Μακεδόνες υπάρχουν! Και είναι οι Έλληνες. Δεν είναι εθνικά Μακεδόνες, αλλά είναι Μακεδόνες. Χρησιμοποιούν αυτό το όνομα χιλιάδες χρόνια. Αδιάλειπτα. Στα κείμενα της περιόδου που εξετάστηκε προηγουμένως 1878-1913, οι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτά Μακεδόνες. Έτσι υπογράφουν τα κείμενά τους. Στο Μακεδονικόν Ημερολόγιον του 1908 διαβάζουμε ότι επίτιμο μέλος του συλλόγου «Ο Μέγας Αλέξανδρος», ο οποίος το εκδίδει, είναι ο Στέφανος Δραγούμης. Τότε βουλευτής, πρώην υπουργός εξωτερικών και μέλλων πρωθυπουργός το 1910. Υπογράφει ένα βαρυσήμαντο άρθρο του, το οποίο αναδημοσιεύεται από εφημερίδα της Ιταλίας, ως «Μακεδών». Όχι ασφαλώς εθνικά Μακεδών, αλλά Μακεδών ως Έλλην. Ακόμη λοιπόν και να δεχτούμε όλα τα παραπάνω (απαράδεκτα), δημιουργία ταυτότητας Μακεδόνων είναι αυθαίρετη και επικίνδυνη, διότι αν είναι αυτοί Μακεδόνες, τότε εμείς τι είμαστε;
Πηγή: Αντίβαρο

Ηχηρή παρέμβαση της Επιτροπής Δημοψηφίσματος για την Συμφωνία των Πρεσπών ενόψει της επίσκεψης Μέρκελ, παρά την απαγόρευση της αστυνομίας



Η επίσκεψη Μέρκελ στην Ελλάδα, αποτελεί κορύφωση των παρεμβάσεων που επιχειρεί απροκάλυπτα ο διεθνής παράγοντας, δια του ευρωϊερατείου, του ΝΑΤΟ και  των ΗΠΑ, προκειμένου να επιβάλει στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό την αποδοχή της συμφωνίας των Πρεσπών.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ "ΔΙΠΛΩΜΑΤΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ" ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,
Οι κάτωθι υπογράφοντες Πρέσβεις ε.τ. εκφράζουμε την ανησυχία μας και τον έντονο προβληματισμό μας για την υπογραφείσα στις Πρέσπες την 17η Ιουνίου 2018 συμφωνία μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδος και της Π.Γ.Δ.Μ. παρουσία των Πρωθυπουργών των δύο χωρών,
Η συμφωνία αυτή, όπως πιστεύουμε, αποτελεί πλήρη αποδοχή- και κατά συνέπεια δική μας υποχώρηση- των απαιτήσεων της σκοπιανής πλευράς , η οποία ήδη από της σύστασης του ομόσπονδου κρατιδίου των Σκοπίων μέσα στα πλαίσια της άλλοτε Γιουγκοσλαβίας ,αλλά και σήμερα το προκύψαν μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας νέο κρατικό μόρφωμα της Π.Γ.Δ.Μ εξακολουθεί να εκδηλώνει ‘’ αλυτρωτικές’’ τάσεις κατά της χώρας μας, ενώ ταυτόχρονα δεν φαίνεται να έχει εγκαταλείψει την επεκτατική πολιτική του Τίτο περί ‘’Ενοποιήσεως όλου του μακεδονικού χώρου συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής ιστορικής Μακεδονίας’’. Φοβούμεθα ότι ούτε η νέα ονομασία που συμφωνήθηκε στις Πρέσπες, ούτε οι τροποποιήσεις των σχετικών με τον ‘’αλυτρωτισμό‘’ διατάξεων του σκοπιανού συντάγματος θα μπορέσουν να ανακόψουν τις επεκτατικές βλέψεις των ‘’πολιτών της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας’’ και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, η οποία γαλουχήθηκε με το όνειρο επέκτασης της χώρας τους στην κατ’ αυτούς "Μακεδονία του Αιγαίου’’.

Οι πολίτες της χώρας αυτής αρνούνται να δεχθούν την ιστορική αλήθεια, ότι η περιοχή των Σκοπίων ήταν τμήμα της Αρχαίας Δαρδανίας, ως τούτο επιβεβαιώνεται από αδιάσειστα αρχαιολογικά, εθνολογικά, γλωσσικά και άλλα στοιχεία. Ενδεικτικά παραθέτουμε περικοπή από το έργο (Περιηγηματικόν Πικτάκιον εκδοθέν στο Αμστερνταμ το 1706) του νεοέλληνα διανοητή που διακρίθηκε στον Ευρωπαϊκό χώρο Αναστασίου Μιχαήλ, όπου υπογραμμίζει ότι ‘’με τη Μοισία (σημερινή Σερβία) προσομορούσιν (συνορεύου ) οι Δαρδανικοί Σκούποι (δηλ. τα σημερινά Σκόπια).

Πέραν όμως της διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας , που επιχειρείται με την συμφωνία των Πρεσπών , η τελευταία θα δημιουργήσει σειρά προβλημάτων σε πολλαπλά επίπεδα και θα αποτελέσει αιτία προστριβών και αποσταθεροποίησης. Διότι αναγνωρίζεται, εντελώς εσφαλμένα , ‘’ η μακεδονική γλώσσα’’ και ‘’ταυτότητα’’, ήτοι τα κυριότερα συστατικά στοιχεία για την δημιουργία μιας εθνικής οντότητας. Οι σχετικές διατάξεις της συμφωνίας των Πρεσπών παρέχουν το νομικό πλέον κάλυμμα για να συνεχίσει η σκοπιανή πλευρά την ‘’ αλυτρωτική’’ της πολιτική με άλλα πιο ισχυρά από τα μέχρι τώρα μέσα και μία πιο έντονη ρητορική προβολή τους. Οι δηλώσεις , άλλωστε , του Πρωθυπουργού της Π.Γ.Δ.Μ . στις Πρέσπες , πριν καν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής της εν λόγω συμφωνίας, όπου διαχώρισε τους Έλληνες από τους ‘’Μακεδόνες», ως και εκείνες παρόμοιας φύσης άλλων αξιωματούχων του κράτους αυτού, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας ως προς τις προθέσεις των βορείων γειτόνων μας.

Έχοντας αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό καθ’όλη την διάρκεια της θητείας μας στη διπλωματική υπηρεσία και γνωρίζοντας τις τακτικές, μεθόδους, υστεροβουλίες και αρνητικές έναντι της χώρας μας διαθέσεις των βορείων γειτόνων μας, θεωρούμε χρέος μας να επισημάνουμε , όπως έπραξε και ο διακεκριμένος Έλληνας πατριώτης Μίκης Θεοδωράκης, τις ‘’ολέθριες συνέπειες’’ που θα επιφέρει η συμφωνία των Πρεσπών. Η εν λόγω συμφωνία θα αποτελέσει το εφαλτήριο για τη συνέχιση της ΄΄ αλυτρωτικής’’ πολιτικής από τους βόρειους γείτονες μας, αναπροσαρμοσμένης στα νέα δεδομένα που τους παραχωρούνται (γλώσσα , ταυτότητα, εθνική υπόσταση) και θα ενσπείρει σύγχυση ως προς την ελληνικότητα της ιστορικής ελληνικής Μακεδονίας. Είναι δε εξωπραγματικό να πιστεύεται, ότι ο πολίτης μιας τρίτης χώρας (π.χ. Αφρικής, Λατινικής Αμερικής κλπ) θα ενδιαφερθεί να ανατρέξει στην παραπάνω συμφωνία για να πληροφορηθεί ότι η ‘’μακεδονική γλώσσα της Βορείου Μακεδονίας ‘’ είναι σλαβική και ‘’ουδεμία σχέση έχει με την γλώσσα του Μεγάλου Αλεξάνδρου’’. Ομοίως δεν θα πρέπει να θεωρείται λήξαν το θέμα του ‘’αλυτρωτισμού’’ με την τροποποίηση ορισμένων διατάξεων του σκοπιανού συντάγματος, διότι οι διατάξεις αυτές είναι πλέον περιττές , εφόσον η σκοπιανή πλευρά με την συμφωνία των Πρεσπών -μια διεθνή συνθήκη- πήρε ό,τι μέχρι τώρα επεδίωκε.

Πέραν των ανωτέρω η εν λόγω συμφωνία, ως διαφαίνεται από τις μέχρι τώρα αντιδράσεις, τόσο στο εσωτερικό όσο και στην διασπορά , τείνει να επιφέρει διχασμό στην ελληνική κοινωνία. Συναφώς , με λύπη διαπιστώνουμε ότι χαρακτηρίζονται από ορισμένους κύκλους ως ‘’ακραίοι’’ οι αντιτιθέμενοι στην συμφωνία αυτή. Δεν πρέπει όμως αυτοί οι κύκλοι, αλλά και οι ξένοι, να λησμονούν ότι οι Έλληνες απέδειξαν το 1940 – 1941 ότι μπορούν να συσπειρωθούν «ακραία’’ και αποτελεσματικά, όταν η χώρα απειλείται από ξένο επεκτατισμό φασιστικό ή άλλον

Έχοντας υπ’όψη την ανωτέρω διαμορφωθείσα κατάσταση, ως και την πολύχρονη πείρα μας στον χειρισμό και εξέλιξη του εθνικού αυτού θέματος συντασσόμαστε και εμείς με την έκκληση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και

1. Διακηρύσσουμε την αντίθεσή μας στην ετεροβαρή, λεόντεια συμφωνία των Πρεσπών που βλάπτει τα εθνικά μας συμφέροντα.
2. Καλούμε τους εκπροσώπους του έθνους να μη συμβάλουν στην αποδοχή της συμφωνίας αυτής.
3. Καλούμε την Κυβέρνηση να εξετάσει την δυνατότητα – είμαστε πεπεισμένοι ότι τούτο επιθυμεί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού— δημοψηφίσματος επί του κεφαλαιώδους σημασίας εθνικού αυτού θέματος.

Με ιδιαίτερη τιμή

Τα Μέλη του Διπλωματικού Κύκλου

Αιλιανός Κωνσταντίνος, Αλιάγας Σπύρος, Βάσσης Κωνσταντίνος, Γεννηματάς Ιωάννης, Δεναξάς Ευάγγελος, Δοκιανός Σπύρος, Δρακουλαράκος Ιωάννης, Θεοδωρακόπουλος Αθανάσιος, Κοραντής Ιωάννης, Μεγαλοκονόμος Μάνος, Νομικός Αντώνιος, Παπαδόπουλος Ιωάννης, Παπασλιώτης Απόστολος, Πολίτης Κωνσταντίνος, Σταματίου Εμμανουήλ, Στοφορόπουλος Θέμος, Φραγκούλης Ευάγγελος, Χισκάκης Μιλτιάδης

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2019/01/blog-post_183.html


Μάθημα υπέρ των καταυλισμών μεταναστών πραγματοποιείται σε παιδιά Δημοτικού. Ενώ το μεταναστευτικό απειλεί τους βασικούς πυλώνες της κοινωνίας, το Υπουργείου Παιδείας αποφάσισε να προσθέσει στα σχολικά βιβλία άσκηση, που θυμίζει προετοιμασία των μαθητών για ένταξη σε ΜΚΟ.

Τα παιδιά των Ελλήνων γίνονται θυσία στο βωμό του ψευδο-προοδευτισμού και της πολιτικής ορθότητας, με μία ανεξέλεγκτη νεοταξική προπαγάνδα που πλέον πραγματοποιείται σε μικρές ηλικίες και με τον «αθώο» τρόπο μίας ανθρωπιστικής εργασίας σε σχολικό βιβλίο.

Αυτό που δεν λένε στα παιδιά, όμως, είναι πως οι προσφυγικοί καταυλισμοί έχουν στοιβαγμένους παράνομους μετανάστες (περισσότερους από ότι πρόσφυγες), που ζουν υπό άθλιες συνθήκες, με αποτέλεσμα να αποτελούν απειλή για την εσωτερική ασφάλεια, τη δημόσια υγεία και την οικονομία της χώρας.

Στο βιβλίο γλώσσας της ΣΤ’ Δημοτικού υπάρχει μάθημα για την υπεράσπιση δημιουργίας καταυλισμών προσφύγων. Τα παιδιά εκπαιδεύονται υποδειγματικά (αν θέλουμε να γίνουν καπάτσα στελέχη των ΜΚΟ του Σόρος). Όπως αναφέρει ο Παναγιώτης Λιάκος και η εφημερίδα «Δημοκρατία», στις σελίδες του σχολικού βιβλίου (τεύχος Α) 84-85 διαβάζουμε:

«Κοντά στην περιοχή σας έχει δημιουργηθεί ένας καταυλισμός όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες διωγμένοι από διάφορες χώρες. Ομως κάποιοι θέλουν να τους διώξουν. Η τάξη σας, λοιπόν, αποφασίζει να ζητήσει από τον δήμαρχο να συνεχίσουν οι πρόσφυγες να φιλοξενούνται στον καταυλισμό και να τους βοηθήσει να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο τις συνθήκες ζωής τους».

Στη συνέχεια το βιβλίο τούς δίνει οδηγίες πώς να συντάξουν την επιστολή ώστε να είναι αρκετά μελό και να συγκινήσει τον δήμαρχο. Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Ετοιμάστε την επιστολή που ακολουθεί, με σκοπό να πείσετε λογικά αλλά και να συγκινήσετε τον δήμαρχο. Στην επιστολή χρειάζεται να πείτε τις απόψεις σας και να τις αιτιολογήσετε: πώς ζουν τώρα οι πρόσφυγες στον καταυλισμό, γιατί δεν πρέπει να τους διώξουν, γιατί είναι σωστό να τους βοηθήσουμε να φτιάξουν τη ζωή τους.

Φροντίστε να χρησιμοποιήσετε: αιτιολογικές προτάσεις, σκέψεις και φράσεις που θα συγκινήσουν τον δήμαρχο, ρήματα και φράσεις που φανερώνουν την άποψή σας, λέξεις όπως βέβαια, φυσικά, λοιπόν, τελικά»…

Το ζήτημα του εποικισμού της χώρας δεν αφήνεται στην τύχη του από το βιβλίο. Στο τέλος του μαθήματος υπάρχει και πρόταση να αποσταλεί επιστολή από τους μαθητές σε εφημερίδα αν τα παιδιά δουν «ότι δεν έχει γίνει τίποτα ακόμα για να βοηθηθεί ο καταυλισμός των προσφύγων».

Εκεί η σχολική ντιρεκτίβα προς τους ανηλίκους έχει ως ακολούθως:

«Αποφασίζετε, λοιπόν, να στείλετε μια επιστολή στην εφημερίδα, για να πληροφορηθούν περισσότεροι άνθρωποι το πρόβλημα αυτό και να βρεθεί μια λύση. Μπορείτε στην επιστολή σας να ακολουθήσετε τις οδηγίες που δόθηκαν για την προηγούμενη επιστολή. Θυμηθείτε μόνο ότι τώρα γράφετε προς τον διευθυντή της εφημερίδας».

Κερασάκι στην τούρτα είναι ο «σκελετός» της επιστολής που παρατίθεται ως «μπούσουλας».

Είναι καθήκον των Ελλήνων πια, να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την κυβέρνηση, την προπαγάνδα της και την παραπληροφόρηση περί «προσφύγων». Προσπαθούν να «πλάσουν» τα μυαλά της νέας γενιάς, σε μία μάζα «προοδευτικών», χωρίς το αίσθημα του πατριωτισμού και της αγάπης για το Έθνος. Αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί…




pentapostagma

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget