Articles by "υγεία"
Η ψήφιση του προσυμφώνου των πρεσπών για να γίνει συμφωνία, δεν θα είναι απλά και μόνο ένα απλό πολιτικό έγκλημα, το οποίο θα περάσει και θα ξεχαστεί κάποτε, θα είναι ένα διαρκές εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα κατά της Μακεδονίας, ένα έγκλημα κατά όλης της Ελλάδας.

[alert title="Ειδοποίηση:" icon="info-circle"]
Με πάτημα στ΄αριστερά, ανοίγει η ανάρτηση
[/alert]
[vtab]
[content title="1ον - Αμερικανίδα ξύπνησε μιλώντας με βρετανική προφορά"]
Αμερικανίδα ξύπνησε μιλώντας με βρετανική προφορά

Μια 45άχρονη γυναίκα από την Αριζόνα των ΗΠΑ, η Μισέλ Μάγιερς – πρώην βασίλισσα ομορφιάς και μητέρα επτά παιδιών- ξύπνησε μια μέρα και διαπίστωσε ότι δεν μιλούσε πια με τη συνηθισμένη αμερικανική προφορά, αλλά με άψογη βρετανική προφορά. Η Μάγιερς όμως ζούσε πάντα στις ΗΠΑ.

Η γυναίκα έπεσε να κοιμηθεί ύστερα από τρομερό πονοκέφαλο και το πρωί, προς μεγάλη έκπληξή της, μιλούσε σαν Αγγλίδα. Το περιστατικό συνέβη το 2015, αλλά έγινε μόνο πρόσφατα γνωστό. Η βρετανική προφορά της παραμένει μέχρι σήμερα.

Στο παρελθόν είχε συμβεί στην ίδια γυναίκα να ξυπνήσει και να μιλάει με ιρλανδική ή με αυστραλιανή προφορά, αλλά και τις δύο προηγούμενες φορές η αλλαγή της προφοράς είχε διαρκέσει μόνο για μια εβδομάδα.

Η Μάγιερς έχει διαγνωσθεί με το λεγόμενο «σύνδρομο ξένης προφοράς», μια διαταραχή στην οποία ένας άνθρωπος ξαφνικά αποκτά ξενική προφορά. Το σύνδρομο αυτό είναι σπάνιο (έχουν αναφερθεί μόνο περί τα 60 περιστατικά τον 20ό αιώνα) και συνήθως συμβαίνει μετά από εγκεφαλικό ή τραύμα στο κεφάλι.

Δεν είναι βέβαιο ότι κάτι από αυτά συνέβη στην περίπτωση της Μάγιερς, η οποία δήλωσε: “Είμαι λυπημένη. Νιώθω σαν ένα διαφορετικό πρόσωπο. Το βρήκα πραγματικά δύσκολο και οι άνθρωποι πίστευαν ότι ήταν ένα αστείο. Συνειδητοποιώ ότι ίσως κρατήσει για πάντα”.

“Δεν θα το ξεχάσω ποτέ”, ανέφερε η Μάγιερς. «Η όρασή μου ήταν κακή. Δεν μπορούσα να δω από το δεξί μου μάτι και όλη μου η αριστερή πλευρά απλά δεν λειτουργούσε. Ο αδελφός μου με οδήγησε στα επείγοντα περιστατικά. Έχανα τη γνωστική λειτουργία μου. Προσπαθούσα να πω κάτι και προέκυπταν εντελώς διαφορετικές λέξεις. Ήταν σαν να μην μπορούσα να επεξεργαστώ τις λέξεις”.

Μετά από μια νύχτα στο ιατρικό κέντρο Mercy, στο Redding της Καλιφόρνια, η Μάγιερς ξύπνησε και διαπίστωσε ότι το μεγαλύτερο μέρος της γνωστικής λειτουργίας της είχε επιστρέψει αλλά μιλούσε με αγγλική προφορά. Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα περιστατικά που της συνέβησαν, η φωνή της δεν επέστρεψε στο φυσιολογικό.

Η ίδια είπε: «Δεν ήμουν ποτέ στο εξωτερικό, αλλά η οικογένειά μου συνεχίζει να με πειράζει, λέγοντάς μου ότι ακούγομαι σαν να έχω μεταναστεύσει στην Αμερική από την Αγγλία. Μερικές φορές, οι άνθρωποι μπορεί να είναι εχθρικοί. Προσπαθώ να εξηγήσω ότι είμαι Αμερικανίδα και λένε, “Γιατί, επειδή πήρες πράσινη κάρτα;” Νομίζουν ότι είμαι ξένη και παντρεύτηκα έναν Αμερικανό πολίτη. Τα μικρότερα παιδιά μου άρχισαν να παίρνουν την προφορά μου”.

Και πρόσθεσε: “Για τους περισσότερους ανθρώπους αυτή η κατάσταση προκαλείται από τραυματισμό εγκεφάλου ή εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά όλες οι σαρώσεις MRI ήταν σαφείς. Το μόνο πράγμα που οι γιατροί παρατήρησαν ήταν ότι έχω μικρότερο από το κανονικό στέλεχος εγκεφάλου, αλλά αυτό μπορεί να είναι κάτι με το οποίο γεννήθηκα”.

Να σημειωθεί ότι μια άλλη γυναίκα στις ΗΠΑ, το 2010, όταν έπεσε από τις σκάλες, άρχισε να μιλά αγγλικά με ρωσική προφορά.
πηγή:healthyliving
[/content]
[content title="2ον - Καρκίνος: Τα επεξεργασμένα τρόφιμα αυξάνουν τον κίνδυνο"]
Καρκίνος: Τα επεξεργασμένα τρόφιμα αυξάνουν τον κίνδυνο

Τα μεταποιημένα σνακ, ποτά και επιδόρπια μπορεί να σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου, σύμφωνα με γαλλική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The BMJ. H μελέτη επικεντρώθηκε στα εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα, τα οποία τείνουν να έχουν πολλά λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι.

Ως τρόφιμα υψηλής επεξεργασίας νοούνται τα προμαγειρεμένα γεύματα, τα πάσης φύσεως αλμυρά και γλυκά σνακς, τα αναψυκτικά, τα δημητριακά που περιέχουν προστιθέμενη ζάχαρη και τα κατεργασμένα κρέατα. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα περιέχουν συντηρητικά, πρόσθετα και χρωστικές ουσίες.

Υπολογίζεται ότι σε ορισμένες χώρες του δυτικού κόσμου, τα τρόφιμα υψηλής επεξεργασίας αναλογούν στο 50% της συνολικής ημερήσιας ποσότητας θερμίδων. Μια προηγούμενη έρευνα έχει διαπιστώσει ότι οι Αμερικανοί παίρνουν το 61% των θερμίδων τους από τα έντονα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Σχετική συνεισφορά κάθε ομάδας τροφίμων στα πολύ επεξεργασμένα τρόφιμα.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μεταξύ περίπου 104.980 Γάλλων ενηλίκων (22% άνδρες και 78% γυναίκες), κατά μέσο όρο 43 ετών, μια αύξηση κατά 10% του ποσοστού των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων στη διατροφή συσχετίστηκε με 12% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου.

Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη που διερεύνησε τη σχέση μεταξύ καρκίνου και πολύ επεξεργασμένων τροφίμων (βιομηχανικών σκευασμάτων που περιέχουν συνήθως πολλά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δεν απαντώνται στην τυπική κουζίνα), είπε η επικεφαλής της μελέτης Mathilde Touvier, ερευνήτρια στο Sorbonne Paris Cité Κέντρο Ερευνών Επιδημιολογίας και Στατιστικής.

Η έρευνα αποκάλυψε μια στατιστική σύνδεση, πράγμα που σημαίνει ότι είναι αδύνατο σε αυτό το σημείο να πούμε ότι τα επεξεργασμένα τρόφιμα προκαλούν καρκίνο, προειδοποιεί η Touvier. Παρ ‘όλα αυτά, η συσχέτιση ήταν εντυπωσιακή.

Κατά τη διάρκεια των πέντε ετών παρακολούθησης της μελέτης, περίπου 2.200 άτομα διαγνώστηκαν με καρκίνο. Εκτός από την αύξηση του συνολικού κινδύνου για καρκίνο κατά 12%, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η διατροφή των επεξεργασμένων τροφών σχετίζεται με την αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 11%. Δεν παρατηρήθηκε έντονη σύνδεση με τον καρκίνο του προστάτη και τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Πάντως, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο κίνδυνος καρκίνου ήταν μειωμένος για όσους κατανάλωναν πολλά τρόφιμα που δεν έχουν υποστεί πολλή επεξεργασία, όπως φρέσκα φρούτα και λαχανικά, όσπρια, ρύζι, ζυμαρικά, γάλα, ψάρια και αβγά.

Τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι συχνά υψηλά σε φλεγμονώδη συστατικά, όπως η ζάχαρη και ορισμένα λίπη – είναι γνωστό ότι η χρόνια φλεγμονή αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η Touvier είπε ότι η μελέτη υποδηλώνει πως και άλλα στοιχεία μπορεί να είναι υπεύθυνα για τη σύνδεση των επεξεργασμένων τροφών με τον καρκίνο.

Πιθανές αιτίες μπορεί να είναι τα πρόσθετα τροφίμων. “Μερικά από τα οποία είναι αρκετά αμφιλεγόμενα καθώς μελέτες ζώων υποδεικνύουν πιθανές καρκινογόνες ιδιότητες”, είπε η Touvier. Περισσότεροι από 250 χημικά επιτρέπονται ως πρόσθετα τροφίμων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Για ορισμένα από αυτά, πειραματικές μελέτες σε ζωικά ή κυτταρικά μοντέλα
έχουν προτείνει καρκινογόνες ιδιότητες που αξίζουν περαιτέρω έρευνα στους ανθρώπους, έγραψαν οι ερευνητές της μελέτης.

Για παράδειγμα, το διοξείδιο του τιτανίου (TiO2), ένα πρόσθετο τροφίμων που περιέχει σωματίδια σε νανοκλίμακα και χρησιμοποιείται ως μέσο λεύκανσης ή σε συσκευασίες που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα για να παρέχει καλύτερη υφή και αντιμικροβιακή δράση ίσως προωθεί καρκινικές βλάβες στο παχύ έντερο και χρόνιες εντερικές φλεγμονές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο αξιολόγησαν το TiO2 ως “πιθανώς καρκινογόνο για τον άνθρωπο”. Οι επιδράσεις ορισμένων γλυκαντικών όπως η ασπαρτάμη στον ανθρώπινο μεταβολισμό και στη σύνθεση των μικροβίων του εντέρου είναι επίσης ένα αμφιλεγόμενο θέμα. Ανησυχία υπάρχει και για τις νιτροζαμίνες των κρεάτων.

Άλλα μόρια που προκαλούν καρκίνο μπορεί να προέρχονται από υλικά που βρίσκονται στη συσκευασία των επεξεργασμένων τροφίμων. Τα τελευταία χρόνια, η δισφαινόλη Α είναι ύποπτη για πρόκληση καρκίνου.

Τέλος, ενώσεις όπως το ακρυλαμίδιο, που παράγονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παρασκευής των τροφίμων μπορεί να παίζουν ρόλο. Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση βρήκε συσχέτιση μεταξύ της διατροφικής ακρυλαμίδης και του κινδύνου του καρκίνου των νεφρών και του ενδομητρίου σε άτομα που δεν καπνίζουν. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Τροφίμων (European Food Safety Agency) έκρινε ότι τα στοιχεία από τα ζώα επαρκούν για την ταξινόμηση του ακρυλαμιδίου ω; γονιδιοτοξικό.

Να σημειωθεί ότι 14,1 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου διαγνώστηκαν το 2012. Σύμφωνα με το American Institute for Cancer Research, περίπου το ένα τρίτο των πιο κοινών
καρκίνων θα μπορούσαν να αποφευχθούν μεταβάλλοντας τον τρόπο ζωής και τις διατροφικές συνήθειες στις ανεπτυγμένες χώρες.

Πηγή
[/content]
[content title="3ον - Δεν υπήρξε “συνωμοσία της ζάχαρης” κατά του λίπους, λένε δύο ιστορικοί"]
Δεν υπήρξε “συνωμοσία της ζάχαρης” κατά του λίπους, λένε δύο ιστορικοί

Τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει στο φως ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι η βιομηχανία ζάχαρης χρηματοδότησε σημαντικούς ερευνητές του Χάρβαρντ στη δεκαετία του 1960 προκειμένου να ρίξουν όλες τις κατηγορίες για την επιδημία των καρδιακών προσβολών στο λίπος και να αθωώσουν τη ζάχαρη.

Δύο ιστορικοί αμφισβητούν ότι η χρηματοδότηση της ανασκόπησης αυτής έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στο ποιες απόψεις τελικά επικράτησαν. Πρόκειται για τους David Johns και Gerald Oppenheimer από το Columbia University’s Mailman School of Public Health και το City University of New York. Το άρθρο τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science.

Το άρθρο επικεντρώνεται στην ερμηνεία των εγγράφων που ανακαλύφθηκαν σε ιστορικά αρχεία σχετικά με τη χρηματοδότηση ερευνητών του Χάρβαρντ στη δεκαετία του 1960, προκειμένου να “εκτροχιαστεί” η διατροφική πολιτική. Οι Johns και Oppenheimer τονίζουν ότι δεν υπερασπίζονται τη βιομηχανία ζάχαρης και ότι το έργο τους δεν υποβαθμίζει άλλες προσπάθειες που εκθέτουν τις αμφίβολες εμπορικές τακτικές.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, τρεις σημαντικοί επιστήμονες διατροφής του Χάρβαρντ, ο Mark Hegsted, ο Frederick Stare και ο Robert McGandy, ολοκλήρωσαν μια ανασκόπηση που έδειχνε ότι η κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών ήταν αυτή που συνδεόταν με τα καρδιακά εμφράγματα και όχι η κατανάλωση της ζάχαρης. Η ανασκόπηση όμως είχε πληρωθεί από τη βιομηχανία ζάχαρης και πρόσφατα έγινε γνωστή η αλληλογραφία μεταξύ του Hegsted και ενός υψηλά ιστάμενου στελέχους της βιομηχανίας ζάχαρης, του John Hickson, αντιπροέδρου και διευθυντή έρευνας του Sugar Research Foundation ενός οργανισμού που εξέφραζε τα συμφέροντα της βιομηχανίας. Οι τρεις συγγραφείς του Χάρβαρντ δεν αποκάλυψαν ποτέ ότι είχαν χρηματοδοτηθεί από τη βιομηχανία ζάχαρης διότι τέτοιες οικονομικές αποκαλύψεις δεν απαιτούνταν τότε.

Οι Johns και Oppenheimer λένε ότι η ανασκόπηση βασίστηκε στο κυρίαρχο διατροφικό υπόδειγμα της εποχής, και ότι ο Hegsted δεν επηρεάστηκε στα συμπεράσματά του από τη χρηματοδότηση. Αναφέρουν μάλιστα ότι στις 6 Μαΐου 1965, σε συνεδρίαση του Nutrition Foundation στο Χάρβαρντ, ο Hegsted ξεκίνησε αναφερόμενος στις μελέτες που συνέδεαν τους υδατάνθρακες με την καρδιακή νόσο, αναγνωρίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του Yudkin – του Βρετανού επιστήμονα που υποστήριζε ότι η ζάχαρη έφταιγε κυρίως για τις καρδιακές προσβολές – “αξιζαν να εξεταστούν” αλλά ήταν δύσκολο να πιστωθούν “χωρίς ελεγχόμενα εργαστηριακά δεδομένα”.

Οι δύο συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η American Heart Association και η κυβέρνηση των ΗΠΑ αγκάλιασαν την ιδέα των χαμηλών λιπαρών διότι βασιζόταν σε μεταβολικές και επιδημιολογικές έρευνες, συμπεριλαμβανομένης της μελέτης Framingham. Οι ισχυρισμοί ότι η ζάχαρη προκαλεί καρδιοπάθειες μέσω της αύξησης των τριγλυκεριδίων είχε πολύ λιγότερη υποστήριξη εκείνη την εποχή. Σήμερα είναι γνωστό ότι η ζάχαρη αλλάζει το προφίλ της χοληστερόλης -δημιουργεί μικρότερα σε μέγεθος LDL σωματίδια και άρα πιο επικίνδυνα- αλλά τότε αυτό δεν ήταν γνωστό.

Οι συγγραφείς που θεωρούν πως η χρηματοδότηση ενός επιστήμονα από τη βιομηχανία τροφίμων δεν σημαίνει ότι χάνει την ανεξάρτητη σκέψη του, έγραψαν: “Θεωρούμε ότι είναι λάθος να δαιμονοποιούμε τους επιστήμονες και την έρευνά τους όταν υπάρχουν στοιχεία για ιδιωτική χρηματοδότηση. Η ανάλυσή μας δείχνει πώς οι συνωμοσιολογικές αφηγήσεις στην επιστήμη μπορούν να στρεβλώσουν το παρελθόν στην υπηρεσία των σύγχρονων αιτιών και της ασαφούς γνήσιας αβεβαιότητας που περιβάλλει τις πτυχές της έρευνας, βλάπτοντας τις προσπάθειες για τη διαμόρφωση καλά αποδεδειγμένων πολιτικών”.

Έγραψαν επίσης ότι ο Yudkin είχε στραφεί και αυτός στη βιομηχανία για υποστήριξη. “Είμαι πάντα σύμβουλος της βιομηχανίας τροφίμων”, είχε δηλώσει ο Yudkin το 1979 σε μια συνέντευξή του, υποστηρίζοντας ότι θα ήταν “εξαιρετικά παράλογο” για ένα διατροφολόγο να αρνηθεί μια συνεργασία με τη βιομηχανία τροφίμων.

Το 1964, ο Yudkin χρησιμοποίησε ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση της πρόσληψης της ζάχαρης από 70 άνδρες εκ των οποίων κάποιοι είχαν καρδιακό πρόβλημα. Βρίσκοντας μια σημαντική διαφορά στην πρόσληψη της ζάχαρης μεταξύ αυτών των ατόμων, έγραψε στη μελέτη του που δημοσιεύθηκε στο Lancet ότι οι άνθρωποι που παίρνουν πολλή ζάχαρη – για παράδειγμα στο τσάι ή στον καφέ τους – είναι πολύ πιο πιθανό να πάθουν καρδιακή προσβολή από εκείνους λαμβάνουν λίγη ζάχαρη. Η δημοσίευση αυτή δέχτηκε 20 επιστολές
με ερωτήσεις για άλλους παράγοντες που δεν ελήφθησαν υπόψη όπως το κάπνισμα και το σωματικό βάρος.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων είχε χρηματοδοτήσει μια μελέτη που ανέλαβε ο Hegsted αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν προς όφελός της. Τα αποτελέσματα έδειχναν να αναιρούν την άποψη του Yudkin και αυτός ήταν ο λόγος που η βιομηχανία της ζάχαρης προσέγγισε τον Hegsted για τη διεξαγωγή της επίμαχης ανασκόπησης η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό New England Journal of Medicine το 1967. Η ανασκόπηση αυτή έβαλε τέλος στη συζήτηση γύρω από το βλαβερό ρόλο της ζάχαρης, η οποία όμως άνοιξε ξανά τα τελευταία χρόνια.

Ο Yudkin συνέχισε τις έρευνές του για το ρόλο της ζάχαρης χρηματοδοτούμενος από τη βιομηχανία τροφίμων. Το 1966 ανέφερε ότι λάμβανε 25.000 βρετανικές λίρες ετησίως (530.000 σε τρέχουσα αξία το 2018) από “μεγάλους κατασκευαστές τροφίμων”. Ως σύμβουλος της βιομηχανίας γαλακτοκομικών προϊόντων, περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες,
προωθώντας τη θεωρία του για το ρόλο της ζάχαρης. Οι δύο συγγραφείς αναφέρουν ότι με αφορμή μια βιομηχανική συνάντηση, ο Yudkin είπε αργότερα ότι η έρευνά του για τη ζάχαρη θα μπορούσε να θεωρηθεί ως “τακτική εκτροπής” που θα μπορούσε να αποδειχθεί “επωφελής απελευθερώνοντας το βούτυρο από οποιαδήποτε ενοχή”.

Είναι σήμερα γνωστό ότι δημιουργήθηκε μια σημαντική αντιπαράθεση μεταξύ των ερευνητών που υποστήριξαν ότι έφταιγε το λίπος για τις καρδιακές προσβολές και του Yudkin. “Θεωρώ τον Yudkin ως απειλή αποτροπής της καλής διατροφικής πολιτικής”, είχε γράψει ο Hegsted σε έναν συνάδελφό του το 1969. Εκείνη τη χρονιά, η βιομηχανία ζάχαρης συγκάλεσε μια ομάδα συμβούλων καρδιακών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου ενός επιστήμονα από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) για να συζητηθεί μια πιθανή “αντι-Yudkin” προσπάθεια επειδή “αν και οι Βρετανοί επιστήμονες είναι επικριτικοί απέναντί του και στα αδύνατα δεδομένα του, αυτός έχει το ενδιαφέρον του Τύπου”. Η επιτροπή ανέφερε το 1970 ότι τα στοιχεία για την υπόθεση της ζάχαρης δεν είχαν ισχυρή βάση. Έτσι άρχισε το τέλος της υπόθεσης της ζάχαρης. Το 1972, ο Yudkin έγραψε το βιβλίο του Pure, White and Deadly”, αναφερόμενος φυσικά στη ζάχαρη, που αποτέλεσε το κόκκινο πανί της βιομηχανίας ζάχαρης.

Δεν ισχυριζόμαστε η βιομηχανία ζάχαρης δεν επηρέασε την ανασκόπηση του Χάρβαρντ, είπαν οι δύο συγγραφείς, ή τις διατροφικές απόψεις γενικά. Αλλά πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος για να συμπεράνουμε ότι η χορηγία της ανασκόπησης ήταν αυτή που επηρέασε σημαντικά τη διατροφική επιστήμη και πολιτική.
πηγή:
[/content]
[/vtab]


Με 16 εκατομμύρια εμβόλια της Novartis φόρτωσε το ελληνικό δημόσιο ο Αβραμόπουλος.


Γράφει η Καλή Σφέτσου

21/7/2009. Η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς τρομογριπολαγνείας. Ο εχθρός, ο περιβόητος ιός της γρίπης Η1Ν1, είναι προ των πυλών και απειλεί να κάνει την Ελλάδα ένα απέραντο σανατόριο. Διαρρέουν σχέδια εκτάκτου ανάγκης, σύμφωνα με τα οποία παιδικοί σταθμοί και σχολεία κλείνουν, απαγορεύεται η συγκέντρωση σε κλειστούς χώρους, ο κόσμος συγκεντρώνεται σε γήπεδα για να εμβολιαστεί υπό την διακριτική εποπτεία του στρατού κτλπ κτλπ.

Και ω του θαύματος...Το ελληνικό κράτος έχει σχέδιο !!!
Σύμφωνα, μάλιστα, με τα λεγόμενα του υπουργού Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλου " έχουμε περάσει από τη φάση περιχαράκωσης στη φάση της προστασίας ". Οι πολίτες δεν έχουν λόγους να ανησυχούν γιατί " το κράτος προνοεί. Ετοιμάζεται για κάθε τι που μπορεί να συμβεί ".

Και συνεχίζει ο υπουργός λέγοντας ότι "όλες οι χώρες έκαναν τους σχεδιασμούς τους. Εμείς είμαστε από τις πρώτες που χτύπησαν την πόρτα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και ήδη έχουμε εξασφαλίσει την πρώτη δόση για την κάλυψη 4 εκατομμυρίων πολιτών και με την ευκαιρία σας λέω ότι προχωράμε σε ένα δεύτερο στάδιο σχεδιασμού για την κάλυψη σ υ ν ο λ ι κ ά του ελληνικού πληθυσμού αξίας 40 εκατομμυρίων ευρώ ".

Ο Χατζηνικολάου πνίγεται στο βήχα και ρωτάει χαμογελώντας " ο...όλου του πληθυσμού ; "

"Ελπίζω ο βήχας να μη σημαίνει τίποτα" σχολιάζει ο υπουργός.

- Ο βήχας είναι για τα 40 εκατομμύρια ευρώ. Τα οποία είναι δύσκολα στην κατάποση.

-Είναι δύσκολα κύριε Χατζηνικολάου αλλά θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι η αξία της υγείας δεν δέχεται τιμές.

-Ποιος θα τα πληρώσει αυτά ;

-Το κράτος. Δεν πρόκειται να επιβαρυνθεί κανείς. Θα δωθούν δωρεάν. Υπολογίζουμε 8 εκατομμύρια δόσεις και θα φτάσει η συνολική δαπάνη στα 58 εκατομμύρια ευρώ.

Έτσι μέσα σε λίγα δευτερολέπτα, δυστυχισμένε μου λαέ καλέ κι αγαπημένε που λέει κι ο Σολωμός, τα 40 εκατ. που ήταν δύσκολα στην κατάποση έγιναν 58 εκατ. ευρώ. Αλλά μην ανησυχείς, δεν θα τα πληρώσεις εσύ. Είναι δωρεάν. Θα τα πληρώσει το κράτος !!!

* Μετά την παραγγελία των 8 εκατ. δόσεων, η Ελλάδα προχώρησε σε δεύτερη παραγγελία για να έχει στη διάθεση της 16 εκατ. δόσεις καθώς οι νέες οδηγίες έλεγαν πως απαιτούνται διπλές δόσεις για να είναι αποτελεσματικό το εμβόλιο. Οι Έλληνες με το φόβο τον παρενεργειών γύρισαν την πλάτη στα εμβόλια Αβραμόπουλου. Με την αλλαγή της κυβέρνησης και της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, η νέα υπουργός Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου προχωρήσε στην ακύρωση 12,3 εκατ. δόσεων εμβόλιων που αντιστοιχούσαν στην εξοικονόμηση περίπου 80 εκατ. ευρώ. Έτσι από τις 16 εκατ. δόσεις η χώρα μας, μετά τις ακυρώσεις, κράτησε στο ψυγείο 3.636.000 δόσεις. Ποσότητα πολύ μεγάλη για τον πληθυσμό της χώρας.

Τα ίδια έγιναν και με τις παραγγελίες του αντιιικού φαρμάκου Tamiflu. Το χρήμα έρεε άφθονο αλλά όπως δήλωνε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος " το τελευταίο που μας ενδιαφέρει είναι πόσο θα κοστίσει ".

* Η γράφουσα είναι υπέρ των εμβολίων. Τα αντιγριπικά εμβόλια πρέπει να γίνονται, όπως ορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, από ομάδες υψηλού κινδύνου όπως διαβητικοί, υπερτασικοί, ηλικιωμένοι κτλπ. Δεν έχει καμία σχέση ο απαραίτητος εμβολιασμός του πληθυσμού με την απίστευτη μπίζνα που στήθηκε σε βάρος των Ελλήνων για πλουτίσει η ελβετική φαρμακοβιομηχανία Novartis, οι ντόπιοι πολιτικοί μιζαδόροι και τα κόμματά τους.

* Δεν φταίει μόνο η Novartis. Αν δεν αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες σ' όλο αυτό το πανηγύρι διαφθοράς, δεν μας σώζει τίποτα. Γιατί όχι μόνο δεν τιμωρείται κανείς στη χώρα μας αλλά και γιατί οι πολιτικές αυτές επιβραβεύονται δια της ψήφου μας. Αν τους ξαναψηφίσουμε είμαστε άξιοι της πτωχευμένης μοίρας μας...

Πηγή: facebook.com/kali.sfetsou, μέσω: seisaxthia-epam

[alert title="Ειδοποίηση:" icon="info-circle"]
Αριστερά επιλέξτε τον τίτλο του θέματος που θέλετε να διαβάσετε.
[/alert]
[vtab]
[content title="1ον - Καρκίνος: Πιθανή αιτία η γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος"]
Το κλειδί για την πρόληψη του καρκίνου μπορεί να βρίσκεται στο ανοσοποιητικό σύστημα και όχι στις γενετικές μεταλλάξεις στις οποίες εστιάζεται σήμερα ένα μεγάλο μέρος των αντικαρκινικών προσπαθειών, σύμφωνα με μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο University of Dundee.

Οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από καρκίνο σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Οι άνδρες είναι πολύ πιο πιθανό από τις γυναίκες να διαγνωστούν με καρκίνο στη διάρκεια της ζωής τους και για τους περισσότερους καρκίνους η πιθανότητα εμφάνισης αυξάνεται δραματικά με την ηλικία.

Για δεκαετίες, είναι γνωστό ότι οι μεταλλάξεις που προκύπτουν είτε ως αποτέλεσμα της γενετικής προδιάθεσης είτε ως αποτέλεσμα του τρόπου ζωής και των περιβαλλοντικών παραγόντων προκαλούν καρκίνο. Η παραδοσιακή άποψη είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο αυξάνεται η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου με την ηλικία θα μπορούσε να γίνει κατανοητός εάν απαιτούνται 5-6 μεταλλάξεις στο DNA ενός κυττάρου.

Η ερευνητική ομάδα έδειξε ότι η μείωση της ικανότητας του ανοσοποιητικού συστήματος με την ηλικία μπορεί να είναι στην πραγματικότητα ένας ισχυρός λόγος για την αυξανόμενη συχνότητα της εμφάνισης του καρκίνου συγκριτικά με τις μεταλλάξεις.

Ακολουθώντας την εικασία ότι η γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά καρκίνου, οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα για 2 εκατομμύρια κρούσματα σε άτομα ηλικίας 18-70 ετών. Στη συνέχεια ανέπτυξαν μια μαθηματική εξίσωση για το πώς θα περίμεναν την εμφάνιση του καρκίνου σε σχέση με ένα φθίνον ανοσοποιητικό σύστημα, για 100 διαφορετικούς καρκίνους.

Το μοντέλο τοποθέτησε τα δεδομένα καλύτερα από την υπόθεση της πολλαπλής μετάλλαξης. Επειδή η ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος γενικά μειώνεται πιο αργά στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, ήταν επίσης σε θέση να εξηγήσει τη διαφορά φύλου στην εμφάνιση του καρκίνου, κάτι που οι μεταλλάξεις από μόνες τους δεν μπορούν εύκολα να εξηγήσουν.

Αυτό υποδηλώνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να διαδραματίζει πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην ανάπτυξη καρκίνου από ό, τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί με περαιτέρω μελέτες, θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου σε ολόκληρο τον κόσμο.

“Είναι ακόμα πολύ νωρίς, αλλά εάν είναι έτσι τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για έναν εντελώς νέο τρόπο αντιμετώπισης και πρόληψης του καρκίνου”, δήλωσε η Thea Newman, καθηγήτρια βιοφυσικής και συστημάτων βιολογίας στο University of Dundee. Και πρόσθεσε: “Σχεδόν όλη η έρευνα για τον καρκίνο βασίζεται στο πώς μπορούμε να κατανοήσουμε τις γενετικές μεταλλάξεις, να τις στοχεύσουμε και έτσι να θεραπεύσουμε την ασθένεια”.

O θύμος αδένας
Μια κύρια αιτία της γήρανσης του ανοσοποιητικού συστήματος είναι η συρρίκνωση του θύμου αδένα. Στον αδένα αυτόν παράγονται Τ κύτταρα, τα οποία κυκλοφορούν στο σώμα και σκοτώνουν δυσλειτουργικά κύτταρα ή ξένους παράγοντες. Ο θύμος αδένας μειώνεται περίπου κατά το ήμισυ κάθε 16 χρόνια, με αντίστοιχη πτώση στην παραγωγή των κυττάρων Τ. Οι ερευνητές βρήκαν μια εξαιρετικά ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των πιθανών αυξήσεων ορισμένων καρκίνων και της πτώσης των Τ κυττάρων.

“Η υπόθεση της ανοσοεπαγρύπνησης είναι ότι τα καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται συνεχώς στο σώμα, αλλά συνήθως το ανοσοποιητικό σύστημα τα σκοτώνει πριν εγκατασταθούν κάπου”, δήλωσε ο Sam Palmer, ο οποίος ξεκίνησε την έρευνα στο Dundee πριν πάρει θέση στο Heriot Watt University. “Τα Τ κύτταρα σαρώνουν συνεχώς τα καρκινικά κύτταρα, προσπαθώντας να τα καταστρέψουν. Αν δεν μπορούν να τα βρουν αρκετά γρήγορα ή το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αδύναμο τότε ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί. Οι πιθανότητες αυτού του γεγονότος αυξάνονται με την ηλικία καθώς ο θύμος αδένας συρρικνώνεται συνεχώς.

Η καθηγήτρια Clare Blackburn του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, ειδική στη βιολογία του θύμου αδένα, δήλωσε: “Πιστεύουμε ότι τα ευρήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά και δείχνουν την ανάγκη να ληφθεί ακόμη πιο σοβαρά το ανοσοποιητικό σύστημα στην έρευνα για τον καρκίνο. Εκτός από τις μεταλλάξεις, θα πρέπει να επικεντρωθούμε επίσης στον τρόπο με τον οποίο θα ενισχυθεί η λειτουργία του θύμου αδένα με ελεγχόμενο τρόπο, ίσως με μεταμόσχευση ή με ελεγχόμενη αναγέννηση, έτσι ώστε να αυξήσουμε τον αριθμό των κυττάρων Τ που παράγουμε και να εξετάσουμε πώς θα ελαχιστοποιηθούν τυχόν παρενέργειες που θα προκύψουν”.
πηγή: http://www.healthyliving.gr/
[/content]
[content title="2ον - Τα βακτήρια πολεμούν μεταξύ τους μέσα στο σώμα μας"]
Όπως συμβαίνει και στο βασίλειο των ζώων, τα βακτήρια που ζουν στο σώμα μας βρίσκονται σε διαρκείς συγκρούσεις μεταξύ τους. Σπρώχνουν και δηλητηριάζουν το ένα με το άλλο επιδιώκοντας να βρεθούν σε ένα καλύτερο “έδαφος”. Πάντως, λίγα είναι γνωστά για την τακτικές που χρησιμοποιούν τα βακτήρια σε αυτές τις επιθέσεις τους.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Current Biology, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ρίχνουν φως σε αυτόν τον τομέα της βακτηριακής συμπεριφοράς, αποκαλύπτοντας ότι τα βακτήρια προσεγγίζουν τις συγκρούσεις με τον ίδιο τρόπο όπως ένας στρατός απαντά σε μια απειλή, με συντονισμένη, συλλογική επίθεση.

Τροποποιώντας κατάλληλα τα βακτήρια, ώστε να φωσφορίζουν με διακριτά χρώματα, οι ερευνητές μπόρεσαν για πρώτη φορά να παρακολουθήσουν τις βακτηριακές μάχες σε πραγματικό χρόνο.

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε στελέχη του Escherichia coli καθώς πολεμούσαν μεταξύ τους.

Κάθε στέλεχος χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη τοξίνη για να πλήξει τον ανταγωνιστή του. Ένα στέλεχος έχει ανοσία στις δικές του τοξίνες, αλλά μπορεί να σκοτώσει τα άλλα στελέχη. Αυτός ο τύπος ανταγωνιστικής αλληλεπίδρασης παίζει βασικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο τα μεμονωμένα βακτήρια εγκαθίστανται σε μια κοινότητα, όπως π.χ. στο ανθρώπινο έντερο.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι τα βακτήρια δεν πολεμούν όλα με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις ενώ μερικά είναι πολύ επιθετικά και άλλα παθητικά.

Εκτός από τις διαφορές στην επιθετικότητα, η έρευνα δείχνει ότι ορισμένα στελέχη μπορούν όχι μόνο να εντοπίσουν μια επίθεση τοξινών, αλλά μπορούν επίσης να ανταποκριθούν γρήγορα για να προειδοποιήσουν την υπόλοιπη αποικία. Τα βακτήρια που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης ανιχνεύουν την επίθεση και μοιράζονται αυτές τις πληροφορίες με τα βακτήρια που βρίσκονται στις πίσω γραμμές της μάχης, επιτρέποντάς τους να ανταποκριθούν συλλογικά, με συντονισμένο και πολύπλοκο τρόπο.

Ενώ αυτά τα φαινόμενα είναι γνωστά στα ζώα, η μελέτη αυτή είναι μια πρώτη που παρατήρησε παρόμοια συμπεριφορά στα βακτήρια.

Ο Kevin Foster, από τους συγγραφείς της μελέτης και καθηγητής της εξελικτικής βιολογίας στο Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, δήλωσε: “Η έρευνά μας δείχνει ότι απλοί οργανισμοί μπορούν να λειτουργήσουν με πολύ εξελιγμένο τρόπο. Η συμπεριφορά τους είναι πολύπλοκη. Όπως τα κοινωνικά έντομα, π.χ. οι μέλισσες και οι σφήκες, και τα κοινωνικά ζώα όπως τα πτηνά και τα θηλαστικά χρησιμοποιούν συναγερμούς, όταν βρίσκονται σε κίνδυνο, τα βακτήρια είναι ικανά να κάνουν το ίδιο”.

Δεδομένου ότι το ανθρώπινο σώμα φιλοξενεί τεράστιους αριθμούς βακτηρίων, ιδιαίτερα στο έντερο, αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι υπάρχει ένας βακτηριακός πόλεμος που συμβαίνει μέσα μας. Η κατανόηση του ανταγωνισμού των βακτηρίων μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε πώς γίνεται η εξάπλωσή τους, πού και γιατί.

Ο Foster ανέφερε: “Γνωρίζουμε από άλλες μελέτες ότι οι τοξίνες είναι σημαντικές για το αν ένα συγκεκριμένο στέλεχος θα δημιουργήσει ή όχι κοινότητα. Αλλά η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα βακτήρια απελευθερώνουν τοξίνες κατά των ανταγωνιστών τους είναι πολύ σημαντική για την κατανόηση της εξάπλωσης της λοίμωξης”.

Πηγή: [/content]
[content title="3ον - Η παρακεταμόλη και άλλα αναλγητικά επηρεάζουν τα συναισθήματα"]
Ευρείας χρήσης αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη και η παρακεταμόλη, φαίνεται πως μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες και εκφράζουμε τα συναισθήματά μας.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ανασκόπησης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Policy Insights from the Behavioral and Brain Sciences το οποίο ανήκει στην FABBS (Federation of Associations in Behavioral & Brain Sciences).

Μετά από αξιολόγηση της σχετικής βιβλιογραφίας, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «τα παυσίπονα, που χορηγούνται και χωρίς συνταγή γιατρού, επηρεάζουν με διάφορους τρόπους τον άνθρωπο».

Οι συντάκτες της ανασκόπησης αναφέρουν ότι οι επιδράσεις των αναλγητικών είναι οι εξής:

  • Ευαισθησία στις συναισθηματικά οδυνηρές εμπειρίες: Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, οι γυναίκες που έλαβαν μια δόση ιβουπροφαίνης ανέφεραν ότι είχαν λιγότερο συναισθηματικά επώδυνες εμπειρίες σε ορισμένες καταστάσεις, όπως όταν αποκλείονται από ένα παιχνίδι ή αισθάνονται προδομένες. Οι άνδρες ανέφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα.
  • Δυνατότητα συνειδητοποίησης του πόνου του άλλου: Συγκριτικά με όσους πήραν εικονικό φάρμακο, αυτοί που πήραν μια δόση παρακεταμόλης ήταν λιγότερο συναισθηματικά αναστατωμένοι όταν διάβαζαν για την εμπειρία ενός άλλου ατόμου που είχε βιώσει σωματικό ή συναισθηματικό πόνο και ένιωθαν λιγότερη συμπόνια για το άτομο αυτό.
  • Ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών: Συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, τα άτομα που είχαν πάρει μια δόση παρακεταμόλης έκαναν περισσότερες αβλεψίες σε ένα παιχνίδι που είχαν ερωτηθεί πολλές φορές.
  • Αντιδράσεις σε συναισθηματικά αντικείμενα: Τα άτομα που είχαν πάρει παρακεταμόλη χαρακτήρισαν ως ευχάριστες και δυσάρεστες φωτογραφίες λιγότερο αυστηρά από τα άτομα που είχαν πάρει εικονικό φάρμακο.
  • Δυσφορία λόγω αποχωρισμού ενός αντικειμένου: Όταν τους ζητήθηκε να πουλήσουν ένα αντικείμενο, τα άτομα που είχαν πάρει παρακεταμόλη όρισαν μια τιμή χαμηλότερη απ’ αυτήν που είχαν ορίσει τα άτομα της ομάδας ελέγχου.

Ο επίκουρος καθηγητής Kyle Ratner από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στη Σάντα Μπάρμπαρα, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε: “Με πολλούς τρόπους, τα ευρήματα είναι ανησυχητικά. Οι καταναλωτές υποθέτουν πως όταν παίρνουν ένα μη συνταγογραφούμενο φάρμακο για τον πόνο θα ανακουφίσουν τα σωματικά τους συμπτώματα αλλά δεν προβλέπουν τα ευρύτερα ψυχολογικά αποτελέσματα».

Ενώ οι ερευνητές υπογράμμισαν ότι χρειάζονται περαιτέρω μελέτες πριν οι υπεύθυνοι χάραξη πολιτικών υγείας λάβουν υπόψη τους αυτά τα ευρήματα, προτείνουν στους υπεύθυνους να σκεφτούν τις ενδεχόμενες παρενέργειες και τα οφέλη σε περίπτωση επιβεβαίωσης των προκαταρκτικών μελετών.
πηγή:healthyliving
[/content]
[/vtab]

[alert title="Ειδοποίηση:" icon="info-circle"]
Η ανάρτηση είναι σελιδοποιημένη, τα θέματα της τα βλέπετε αριστερά όπου με κλικ εμφανίζονται
[/alert]
[vtab]
[content title="Θέμα 1: Αντιεμβολιαστικό κίνημα: Οι θεωρίες συνωμοσίας ως ψυχολογική βάση"]
Αντιεμβολιαστικό κίνημα: Οι θεωρίες συνωμοσίας ως ψυχολογική βάση

Για πρώτη φορά εδώ και έναν αιώνα, οι επιπτώσεις ορισμένων μεταδοτικών οι ασθένειες, όπως η ιλαρά, η παρωτίτιδα και ο κοκκύτης βρέθηκαν σε αύξηση στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και σε άλλες χώρες.

Οι επιστήμονες επαναλαμβάνουν τα αποδεικτικά στοιχεία προσπαθώντας να πείσουν το κόσμο να ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή, ωστόσο, οι σκεπτικιστές πολύ δύσκολα αλλάζουν γνώμη. Αυτό σημαίνει ότι σε μεγάλο βαθμό η συμπεριφορά του ανθρώπου καθορίζεται από την πίστη ή το φόβο και όχι από τις επιστημονικές αποδείξεις.

Μια έρευνα της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας βρήκε ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι η πριγκίπισσα Ντιάνα δολοφονήθηκε ή ότι η αμερικανική κυβέρνηση γνώριζε για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 201 αλλά δεν τις απέτρεψε, είναι πιο πιθανό να πιστεύουν ότι τα εμβόλια έχουν σοβαρές παρενέργειες, παρότι τα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν το αντίθετο.

Η μελέτη, η οποία είναι η πρώτη που εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στις πεποιθήσεις συνωμοσίας και της αντιεμβολιαστικής συμπεριφορά σε ένα παγκόσμιο δείγμα, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Health Psychology.

Θα νόμιζε κανείς ότι η επιστημονική εξήγηση του οφέλους που έχουν τα εμβόλια και η διάδοση των πληροφοριών μπορεί να έχει αποτέλεσμα αλλά δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία για αυτό, αντίθετα υπάρχουν κάποια στοιχεία που υποδεικνύουν ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν να αποδειχτεί μπούμερανγκ.

«Τα εμβόλια είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της κοινωνίας και ένας από τους κύριους λόγους που οι άνθρωποι ζουν σχεδόν 30 χρόνια περισσότερο από έναν αιώνα πριν», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Matthew Hornsey, του Πανεπιστημίου του Queensland. “Ως εκ τούτου, είναι συναρπαστικό να μάθουμε για ποιο λόγο μερικοί άνθρωποι εκδηλώνουν φόβους για τα εμβόλια”, πρόσθεσε.

Ο Hornsey και οι συν-συγγραφείς της μελέτης διερεύνησαν τις απόψεις 5.323 ατόμων από 24 χώρες σε πέντε ηπείρους χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικά ερωτηματολόγια μεταξύ 31 Μαρτίου και 11 Μαΐου 2016. Κατέγραψαν την στάση των σκεπτικιστών έναντι των εμβολίων και την πίστη σε τέσσερις θεωρίες συνωμοσίας:

  1. Σχετικά με το αν η πριγκίπισσα Ντιάνα δολοφονήθηκε ή όχι.
  2. Για το αν η αμερικανική κυβέρνηση γνώριζε εκ των προτέρων τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 και επέλεξε να τις αφήσει να συμβούν.
  3. Για το αν υπάρχει μια σκοτεινή ελίτ ομάδα που σχεδιάζει μια νέα παγκόσμια τάξη.
  4. Για το αν ο Τζον Κένεντι δολοφονήθηκε ως μέρος μιας περίτεχνης πλοκής.

Εκείνοι που είχαν ισχυρές πεποιθήσεις για τις θεωρίες συνωμοσίες ήταν πιο πιθανό να έχουν μια αντιεμβολιαστική στάση ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία ζούσαν. Για παράδειγμα, όσο πιο σθεναρά πίστευε κάποιος ότι η πριγκίπισσα Νταϊάνα δολοφονήθηκε, τόσο πιο πιθανό ήταν να είχε μια αρνητική αντίληψη σχετικά με τους εμβολιασμούς. Οι πεποιθήσεις των ανθρώπων σχετικά με τις συνωμοσίες θεωρίες εξηγούν το 17-27% της διακύμανσης της αντιεμβολιαστικής συμπεριφοράς.

Το ενδιαφέρον ήταν ότι το μορφωτικό επίπεδο είχε πολύ μικρό αντίκτυπο ως προς τη στάση απέναντι στα εμβόλια.

“Οι άνθρωποι συχνά αναπτύσσουν στάσεις μέσω συναισθηματικών αντιδράσεων”, ανέφερε ο Hornsey. “Η απλή επανάληψη των αποδείξεων δεν έχει καμιά σημασία για όσους έχουν αντιεμβολιαστική τάση”.

Οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες διαθέτουν στην αγορά τα εμβόλια, συχνά αποτελούν στόχο θεωρητικών συνωμοσιών, δήλωσε ο Hornsey. “Για πολλούς θεωρητικούς συνωμοσίας, τα κέρδη που αποκτώνται από την πώληση εμβολίων είναι ένα σημάδι ότι το σύστημα έχει σπάσει και η αλήθεια καλύπτεται από κατοχυρωμένα συμφέροντα”.

“Η προσπάθεια να μειωθούν οι πεποιθήσεις συνωμοσίας δύσκολα φέρει αποτέλεσμα”, δήλωσε ο Hornsey. “Μια εναλλακτική δυνατότητα είναι η αναγνώριση της πιθανότητας μιας συνωμοσίας αλλά και η πιθανότητα άλλα συμφέροντα να έχουν κίνητρο να αποκρύψουν τα οφέλη του εμβολιασμού και να υπερβάλλουν τις ενδεχόμενες παρενέργειες”.

Η αντιεμβολιστική στάση συσχετίστηκε επίσης με την αντίδραση κατά όσων περιορίζουν την ελευθερία του ατόμου, την αηδία προς το αίμα και τις βελόνες, τον έλεγχο του πολίτη από το κράτος και γενικότερα τη νεοφιλελεύθερη κοσμοθεωρία.

Πιο διαδομένη αντιεμβολιαστική νοοτροπία υπάρχει στην Ασία και λιγότερο στη Δύση. Το 14,8% του δείγματος είχε ισχυρή αντιεμβολιαστική στάση και το 39,2% είχε μια συγκρατημένη αντιεμβολιαστική νοοτροπία.

Πηγή [/content]
[content title="Θέμα 1: Ανάλυση DNA με συσκευή χειρός (video) φιλοδοξεί να γίνει καθημερινή πρακτική "]
Ανάλυση DNA με συσκευή χειρός (video) φιλοδοξεί να γίνει καθημερινή πρακτική

Βρετανοί επιστήμονες έφτιαξαν μια φορητή συσκευή όχι μεγαλύτερη από ένα κινητό τηλέφωνο που αναλύει το DNA. Η τεχνολογία αυτή έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τον τρόπο που θα ασκείται η Ιατρική.

Η εφεύρεση, που αναφέρεται λεπτομερώς στο περιοδικό Nature Biotechnology, φέρνει πιο κοντά στην ημέρα που οι οικογενειακοί γιατροί θα παραγγείλουν εξετάσεις γονιδιώματος κατά τη διάρκεια ενός τακτικού ελέγχου μαζί με τις εξετάσεις αίματος, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

«Σίγουρα πλησιάζουμε το σημείο όπου τα γονιδιώματα θα γίνουν ένα συνηθισμένο μέρος των προηγμένων κλινικών εξετάσεων», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτηες Matthew Loose, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νότινγχαμ.

Η νέα μέθοδος προσδιορισμού του γονιδιώματος είναι η πρώτη που διαβάζει μακρά, αδιάσπαστα κομμάτια του DNA, αποδίδοντας ένα τελικό αποτέλεσμα που είναι 99,88% ακριβές.

“Η διαδικασία της συναρμολόγησης ενός γονιδιώματος είναι σαν να συναρμολογούμε ένα παζλ”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Nicholas Loman, επιστήμονας στο Ινστιτούτο Μικροβιολογίας και Λοίμωξης και στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. “Η ικανότητα να παράγουμε εξαιρετικά μακρές αναλύσεις αλληλουχίας είναι σαν να βρίσκουμε πολύ μεγάλα κομμάτια του παζλ”, συμπλήρωσε.

Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην ανίχνευση του DNA του καρκίνου στο αίμα και να «διαγνώσει όγκους προτού είναι συμπτωματικοί ή ορατοί μέσω ακτινολογικών τεχνικών», δήλωσε ο Loman.

Στην περίπτωση ενός ασθενούς με υποψία μόλυνσης, η αλληλουχία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκδίωξη του γονιδιώματος ενός ιού ή βακτηρίων. “Θα μπορούσαμε επίσης να εξετάσουμε ταυτόχρονα τον τρόπο με τον οποίο ο ασθενής ανταποκρίνεται σε αυτή τη μόλυνση”, πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε ατόμου είναι διαφορετικό. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και για την τεράστια κοινότητα μικροβίων που φιλοξενεί ο καθένας μας, κυρίως στον πεπτικό σωλήνα.

“Για την εξατομικευμένη ιατρική, θέλουμε να δημιουργήσουμε μια εικόνα για το πώς τα άτομα μπορεί να ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά και τα αντικαρκινικά φάρμακα”, δήλωσε ο Loman.

Η συσκευή χρησιμοποιήθηκε για να εντοπιστεί η εξάπλωση του ιού Έμπολα κατά τη διάρκεια της επιδημίας που είχε ξεσπάσει στη Δυτική Αφρική. Είχε 99,5% ακρίβεια και επέτρεψε να μελετηθούν τμήματα του ανθρώπινου DNA που δεν είχαν μελετηθεί επαρκώς, περιλαμβανομένων των τελομερών – το μήκος των τελομερών παίζει σημαντικό ρόλο στον καρκίνο και τη γήρανση.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα αποτελείται από περισσότερα από τρία δισεκατομμύρια ζεύγη μορίων δομικής δομής και ομαδοποιείται σε περίπου 25.000 γονίδια. Περιέχει τους κώδικες και τις οδηγίες που “λένε” στο σώμα πώς να αναπτυχθεί. Τα ελαττώματα στις οδηγίες μπορούν να οδηγήσουν σε ασθένειες. Η πρώτη αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος, που ολοκληρώθηκε το 2003, κόστιζε 3 δισεκατομμύρια δολάρια και συγκέντρωσε εκατοντάδες επιστήμονες και υπολογιστική δύναμη από 20 μεγάλα πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.

Η νέα τεχνολογία κοστίζει μερικές χιλιάδες δολάρια.

“Σε πέντε έως δέκα χρόνια, η γενετική αλληλουχία θα είναι πανταχού παρούσα σαν να βράζει ένας βραστήρας ή να φτιάχνεται ένα φλιτζάνι τσάι”, δήλωσε ο Andrew Beggs, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, ένα από τα εννέα ιδρύματα που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.



Υπάρχουν τέσσερα μοριακά δομικά στοιχεία του DNA: αδενίνη (Α), κυτοσίνη (C), γουανίνη (G) και θυμίνη (Τ). Αυτές οι αζωτούχες βάσεις, ανάλογα με την σειρά αλληλουχίας τους κωδικοποιούν το μήνυμα για τη σύνθεση των αμινοξέων του κυττάρου στα ριβοσώματα. Καθώς κάθε βάση διαπερνά μια οπή δημιουργεί ένα μοναδικό ηλεκτρικό σήμα που επιτρέπει στους επιστήμονες να καθορίσουν την αλληλουχία του DNA. Η νέα ανάλυση επιτρέπει μεγάλη ακρίβεια στην κωδικοποίηση του DNA.
http://www.healthyliving.gr
[/content]
[content title="Θέμα 3: Μπορεί το παιδί να κοιμάται στo ίδιο δωμάτιο με τους γονείς;"]
Μπορεί το παιδί να κοιμάται στo ίδιο δωμάτιο με τους γονείς;


Το κείμενο επιμελήθηκε ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr).

Είναι σωστό να κοιμόμαστε μαζί με τα παιδιά; Η απάντηση στην ερώτηση είναι «όχι». Το παιδί δεν πρέπει να κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι ή ακόμα και στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς του. Είναι σημαντικό, από την ηλικία των δύο ετών, να μάθει σιγά-σιγά να έχει το δικό του προσωπικό χώρο και να οριοθετείτε εκεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως απαγορεύεται να μπαίνει στο δωμάτιό σας. Μπορεί για παράδειγμα, να έρθει και να ξαπλώσει με τους γονείς του κοιτάζοντας τηλεόραση ή για να παίξουν όλοι μαζί κάποιο παιχνίδι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Όσο εύκολο και αν ακούγεται, όταν το παιδί έχει συνηθίσει σε μια κατάσταση όπου το να κοιμάται μαζί με τους γονείς του είναι επιτρεπτό και φυσιολογικό, η αλλαγή του δεδομένου αυτού μπορεί να φέρει αντιδράσεις, για τις οποίες οι γονείς πρέπει να είναι προετοιμασμένοι.

Τα κλάματα και οι φωνές από την πλευρά του παιδιού ακολουθούν συχνά τέτοιες αλλαγές. Το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει τον αποκλεισμό του από την ασφάλεια που του παρέχει το κρεβάτι των γονιών του και είναι λογικό να αντιδρά. Δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να ξυπνήσει τη νύχτα και να μπει κρυφά στην κρεβατοκάμαρα, με αφορμή ότι είδε ένα κακό όνειρο, εκλιπαρώντας για τη θαλπωρή των γονιών του.

Μια τέτοια κατάσταση είναι δύσκολη για τους περισσότερους γονείς, οι οποίοι συχνά υποκύπτουν στο «συναισθηματικό εκβιασμό» του παιδιού. Eίναι σημαντικό όμως να τονίσουμε, ότι υποχωρήσεις τέτοιου είδους ενισχύουν αυτή τη συμπεριφορά, ενώ παράλληλα δίνουν αντιφατικά μηνύματα για τους κανόνες της οικογένειαw αλλά και για το προσωπικό χώρο του καθενός.

Ο γονιός πρέπει να παίρνει το παιδί αγκαλιά και να πηγαίνουν μαζί στο δωμάτιο μέχρι εκείνο να κοιμηθεί. Όταν οι γονείς ακολουθήσουν κοινή και σταθερή τακτική πάνω σε αυτό το θέμα, τότε σε λίγες εβδομάδες το παιδί θα μάθει να οριοθετείται στο δικό του χώρο και να αισθάνεται ασφαλές εκεί.

Με αυτό τον τρόπο δεν τιμωρούμε το παιδί μας, αλλά φροντίζουμε να του προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό μέλλον. Χτίζουμε το πρώτο στάδιο απεξάρτησης από τους γονείς, το πρώτο βήμα προς την ωρίμανση της προσωπικότητάς του. Το παιδί λαμβάνει την αίσθηση ότι κατάφερε να αυτονομηθεί, ότι είναι δυνατό και ικανό, αίσθηση που θα του δώσει τη δυνατότητα να παίρνει πρωτοβουλίες και αποφάσεις στο μέλλον.

Απόσπασμα από το βιβλίο «100 ερωτήσεις & απαντήσεις για τον γονιό, το παιδί και τον έφηβο», Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ. συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.[/content]
[/vtab]

Το κάπνισμα ακόμα και ενός τσιγάρου την ημέρα έχει πολύ υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου από αυτό που πιστευόταν – περίπου το μισό του κινδύνου του καπνίσματος 20 τσιγάρων ημερησίως. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ανασκόπησης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό British Medical Journal.

Οι ερευνητές λένε ότι τα ευρήματά τους έχουν σημαντικές συνέπειες για πολλούς καπνιστές και επαγγελματίες υγείας που πιστεύουν ότι το κάπνισμα λίγων τσιγάρων έχει μικρή ή καθόλου βλάβη. Υποστηρίζουν ότι οι καπνιστές πρέπει να σταματήσουν εντελώς το κάπνισμα αντί απλώς να το μειώσουν.


Η κακή υγεία οδηγεί σε φτώχεια, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε κακή υγεία. Με την έννοια αυτή, ο πληθυσμός οδηγείται σε μια μακροχρόνια κατάσταση κακής υγείας και φτώχειας. Αντιθέτως, σε μια καλή ισορροπία, η καλή υγεία προκαλεί αύξηση του ανθρώπινου κεφαλαίου και της παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα οδηγεί σε οικονομική μεγέθυνση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε καλύτερο επίπεδο υγείας και αντιστρόφως.





του Γιάννη Κυριόπουλου
Η χρήση υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας και πρόληψης, καθώς και η χρήση υπηρεσιών από γιατρούς ειδικοτήτων, φαίνεται να εξαρτάται σημαντικά από το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο των χρηστών. Αυτό ωθεί στην παράταση και στη διεύρυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων στην υγεία και την ιατρική περίθαλψη. Πρόκειται για κατάσταση που πρέπει να ανατραπεί.

Το νέο υπόδειγμα οργάνωσης και χρηματοδότησης οφείλει να αναπτυχθεί στη βάση δικτύων ολοκληρωμένης φροντίδας υγείας, τα οποία απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο πληθυσμό ευθύνης και χρησιμοποιούν την μακρόχρονη εμπειρία και το ιδιαίτερα εκτεταμένο δίκτυο που σχηματίζουν τα Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ, τα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ και άλλες συναφείς δομές δημόσιου, κοινωνικού και ιδιωτικού κοινοπρακτικού χαρακτήρα. Στο σχήμα αυτό δύναται να συνδέεται διά συμβολαίων ο μέγιστος δυνατός αριθμός συμβεβλημένων ιατρών, ώστε να διασφαλίζεται επαρκής διαθεσιμότητα από την πλευρά της προσφοράς και να διευρύνονται οι δυνατότητες επιλογών των χρηστών.

Η αναδιάταξη των υπαρχουσών δομών γίνεται με κριτήριο το μέγεθος και τις σταθμισμένες ανάγκες του πληθυσμού αναφοράς, την ευχερή πρόσβαση και το κόστος χρόνου των πολιτών. Παράλληλα με την ισότιμη κατανομή και μεταφορά ανθρώπινων και τεχνολογικών πόρων συνιστά αναγκαία συνθήκη για την πρόοδο της μεταρρύθμισης. Η μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας οφείλει να βασίζεται στον επαναπροσανατολισμό της «φιλοσοφίας» στην υγεία, στην εισαγωγή «ελεγχόμενου (από το κράτος) ανταγωνισμού» μεταξύ των προμηθευτών και στην καθιέρωση «σφαιρικών προϋπολογισμών» σε σταθμισμένο –ως προς την τρωτότητα– πληθυσμό αναφοράς και εδαφική ενότητα.

Η εξέλιξη αυτή μπορεί να επισυμβεί με την εφαρμογή των δικτύων ολοκληρωμένης φροντίδας. Όπως έχει αποδειχθεί, όσο η πυκνότητα των γιατρών πρωτοβάθμιας φροντίδας αυξάνεται, η θνησιμότητα μειώνεται. Επιπλέον, περιοχές με ισχυρότερο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας φαίνεται να έχουν καλύτερα αποτελέσματα για την υγεία. Ταυτόχρονα, περιοχές με μεγαλύτερο αριθμό γιατρών πρωτοβάθμιας φροντίδας έχουν χαμηλότερη συνολική δαπάνη για την υγεία.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα μπορεί ακόμη να διασφαλίσει καλύτερη πρόσβαση για πολίτες με χαμηλό εισόδημα, περισσότερες προληπτικές υπηρεσίες, έγκαιρη διαχείριση των προβλημάτων, καλύτερο συντονισμό για την παροχή φροντίδας, περιορισμό της περιττής φροντίδας και βελτίωση της ποιότητας.

Τα υπέρ και τα κατά
Τα κύρια χαρακτηριστικά της ολοκληρωμένης φροντίδας είναι:

  • Η ελεύθερη και έγκαιρη φροντίδα πρώτης επαφής.
  • Η συνεχής φροντίδα, ώστε να παρέχεται διαχρονικά μόνιμη και ομαλή φροντίδα υγείας, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ασθένειας.
  • Η συντονισμένη φροντίδα για την παροχή κατάλληλης φροντίδας στο σύνολο των αναγκών υγείας των ασθενών.
  • Η πλήρης και ολοκληρωμένη φροντίδα, μέσω μιας βασικής αλλά ευρείας δέσμης υπηρεσιών υγείας.
  • Η φροντίδα με επίκεντρο την οικογένεια.
  • Η φροντίδα προσανατολισμένη στην κοινότητα.

Τα πλεονεκτήματά της εντοπίζονται στη δυνατότητα των καταναλωτών να εκφράσουν τις προτιμήσεις τους μέσω της άσκησης της επιλογής, ενώ παράλληλα μειώνονται οι μονοπωλιακές τάσεις που επικυριαρχούν στη νοσοκομειακή περίθαλψη και την τεχνολογική ιατρική. Το γεγονός αυτό, ωθεί προς τη βελτίωση της κατανεμητικής αποδοτικότητας. Οδηγεί τους προμηθευτές να παρέχουν τις υπηρεσίες που οι χρήστες ζητούν και ταυτόχρονα της τεχνικής αποδοτικότητας.

Κι αυτό, επειδή παρέχει στους προμηθευτές τα κατάλληλα κίνητρα, ώστε να είναι αποδοτικοί, για να αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά. Έτσι, υπό την προϋπόθεση της απουσίας εμποδίων εισόδου στην αγορά, καθίσταται εφικτή η εισαγωγή νέων υπηρεσιών και διαμορφώνεται το κατάλληλο περιβάλλον για την διάχυση της καινοτομίας.

Σημειώνεται ότι, ενώ σε κεντρικά σχεδιασμένα συστήματα και αγορές η επιλογή των χρηστών είναι αρκετά περιορισμένη, οι ανώτερες κοινωνικοοικονομικές ομάδες έχουν τη δυνατότητα της δημιουργίας επιλογών και διαπραγμάτευσης καλύτερων όρων. Με την εισαγωγή μηχανισμών «ημι-αγοράς» (quasi market) και με την κατάλληλη ανακατανομή των διαθέσιμων πόρων, η δυνατότητα επιλογής επεκτείνεται στο σύνολο των πολιτών, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ισότητας μεταξύ των κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων.

Υπάρχουν, όμως, και μειονεκτήματα. Λόγω της εμπλοκής της ασφάλισης στην αγορά και της μεταφοράς της ευθύνης διαχείρισης και χρηματοδότησης των δαπανών από τον χρήστη στο συλλογικό αγοραστή, αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης του φαινομένου του ηθικού κινδύνου (moral hazard). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερκατανάλωση υπηρεσιών και τη σπατάλη πόρων.

Οι στρεβλώσεις λόγω ανταγωνισμού
Δεδομένων των κινήτρων που αναπτύσσονται στο εσωτερικό των αγορών προς μεγιστοποίηση του κέρδους, τόσο η πλευρά της προσφοράς (προμηθευτές), όσο και η πλευρά της ζήτησης (αγοραστές), δύνανται να προβούν στην πρακτική της αντίστροφης επιλογής και της επιλογής περιπτώσεων. Τα φαινόμενα αυτά πλήττουν την «καλή» και «αποδοτική» λειτουργία του υγειονομικού συστήματος και περιορίζουν την «κυριαρχία» των καταναλωτών.

Η αγορά υπηρεσιών υγείας δεν είναι μια ομοιογενής αγορά και οι υπηρεσίες υγείας –ως προϊόν διαφορετικών παραγωγικών διαδικασιών και συντελεστών– είναι εξαιρετικά διαφοροποιημένες μεταξύ των επιπέδων φροντίδας. Αυτό σημαίνει ότι η εισαγωγή ανταγωνισμού στο σύνολό τους μπορεί να δημιουργήσει στρεβλώσεις και αντίστροφα αποτελέσματα.

Κατά συνέπεια, το προτεινόμενο υπόδειγμα των δικτύων ολοκληρωμένης φροντίδας εισάγει συνθήκες «εσωτερικού ανταγωνισμού» μεταξύ των προμηθευτών και αποτρέπει την πρόκληση ζήτησης παρακινούμενης από τον προμηθευτή. Ακόμη, προωθεί μορφές αποζημίωσης στη βάση του σφαιρικού προϋπολογισμού και της προοπτικής χρηματοδότησης και μειώνει το ενδεχόμενο ηθικού κινδύνου.

Επιπροσθέτως, δημιουργεί κίνητρα για μετακίνηση προμηθευτών σε απομακρυσμένες περιοχές, δεδομένου ότι οι γιατροί και οι υπηρεσίες εγκαθίστανται σε περιοχές, στις οποίες υπάρχει εισόδημα παρά σε εκείνες στις οποίες υπάρχει ανάγκη. Τέλος, βελτιώνει τις επιλογές των χρηστών και την κυριαρχία τους ως καταναλωτών και ενσωματώνει το ιατρικό σώμα στο σύστημα υγείας.

Το debate
Υπάρχει συζήτηση και αντιπαράθεση για την επιλογή του «άριστου» συστήματος υγείας ανάμεσα στην εγκαθίδρυση μιας «μονοπωλιακής» Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας, ή ενός μεικτού και πλουραλιστικού συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Οι πραγματικές επιλογές, όμως, προσδιορίζονται από τη «γενετική» των συστημάτων σε κάθε χώρα αλλά και από τις ειδικές συνθήκες οι οποίες προσδιορίζονται από πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά.

Στην πραγματικότητα, όμως, το βασικό ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο ανευρίσκονται και συγκεντρώνονται οι οικονομικοί πόροι. Η διεθνής εμπειρία έχει να επιδείξει ποικίλες προσεγγίσεις στο πρόβλημα αυτό. Η επίδραση της υγείας στην οικονομία και της οικονομίας στην υγεία, οδηγούν στην ύπαρξη «πολλαπλών ισορροπιών» και σε μία κακή ισορροπία.

Η κακή υγεία οδηγεί σε φτώχεια, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε κακή υγεία. Με την έννοια αυτή, ο πληθυσμός οδηγείται σε μια μακροχρόνια κατάσταση κακής υγείας και φτώχειας. Αντιθέτως, σε μια καλή ισορροπία, η καλή υγεία προκαλεί αύξηση του ανθρώπινου κεφαλαίου και της παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα οδηγεί σε οικονομική μεγέθυνση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε καλύτερο επίπεδο υγείας και αντιστρόφως.

Υπό το πρίσμα αυτό, η επιλογή βρίσκεται ανάμεσα στις ατελείς αγορές και στο ατελές κράτος για τη ρύθμιση της ισορροπίας. Αυτή αναζητείται στο πεδίο των διαρθρωτικών αλλαγών που βασίζονται στην αλλαγή της «τεχνολογίας παραγωγής» και στους μετασχηματισμούς μείζονος κλίμακας. Έμφαση πρέπει να δοθεί στην (κοινωνική) ισότητα, την (ιατρική) αποτελεσματικότητα και την (οικονομική) αποδοτικότητα.
πηγή:slpress

Η διαφορά στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ των δύο φύλων δεν μπορεί να εξηγηθεί πλήρως μόνο με βάση κοινωνικές και διατροφικές παραμέτρους, όπως είναι η πιο ριψοκίνδυνη συμπεριφορά, η έκθεση στη βία, το κάπνισμα και το αλκοόλ.

Οι γυναίκες τείνουν να ζουν περισσότερο από τους άνδρες σχεδόν σε όλα τα μέρη του κόσμου, ενώ σε μερικές χώρες το προσδόκιμο ζωής των γυναικών ξεπερνά αυτό των ανδρών ακόμα και 10 χρόνια. Η διαφορά δεν φαίνεται να εξηγείται πλήρως από το ότι οι γυναίκες είναι πιο κοινωνικά δικτυωμένες ή ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για την υγεία τους. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η αιτία που το προσδόκιμο ζωής των γυναικών είναι μεγαλύτερο έχει, εν μέρει, βιολογική βάση.

Μια δανο-αμερικανική μελέτη αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες δεν ζουν περισσότερο από τους άνδρες μόνο στις ήσυχες περιόδους της ιστορίας αλλά επιβιώνουν περισσότερο και σε δύσκολες περιόδους όπως όταν παρουσιάζονται λιμοί και επιδημίες. Και φαίνεται ότι το γυναικείο φύλο αποδεικνύεται πιο ισχυρό χάρη σε βιολογικούς παράγοντες όπως είναι τα γονίδια ή οι ορμόνες. Τα οιστρογόνα, για παράδειγμα, έχει φανεί ότι ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα των γυναικών ενάντια στις μολυσματικές ασθένειες.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας ανάλυσης αρχείων από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας και του Πανεπιστημίου Duke στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences. Ο καθηγητής James Vaupel από το Πανεπιστήμιο Duke ήταν επικεφαλής της αμερικανικής ομάδας, ενώ η επίκουρη καθηγήτρια Virginia Zarulli από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας, ηγήθηκε της δανικής ομάδας. Μαζί, διαπίστωσαν ότι ακόμη και σε περιβάλλοντα όπου η θνησιμότητα είναι σοβαρή, οι γυναίκες εξακολουθούν να ζουν περισσότερο από τους άνδρες – από έξι μήνες ως και τέσσερα χρόνια κατά μέσο όρο. Όταν μελέτησαν περαιτέρω τις ηλικιακές ομάδες είδαν ότι το κύριο γυναικείο πλεονέκτημα επιβίωσης συνδεόταν με διαφορές στη βρεφική θνησιμότητα. Στις δύσκολες εποχές, τα νεογέννητα κορίτσια είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν σε σύγκριση με τα αγόρια.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε στοιχεία τα οποία πήγαιναν 250 χρόνια πίσω. Αφορούσαν επτά διαφορετικούς πληθυσμούς, όπως σκλάβους στις αρχές του 1800, θύματα λιμού στη Σουηδία, την Ιρλανδία και την Ουκρανία, καθώς και Ισλανδούς που επλήγησαν από επιδημία ιλαράς το 1846 και το 1882. Στη Λιβερία για παράδειγμα, Αμερικανοί σκλάβοι που απελευθερώθηκαν και μεταφέρθηκαν στη δυτικοαφρικανική χώρα τον 19ο αιώνα εμφάνισαν υψηλά ποσοστά θνησιμότητας. Πάνω από το 40% δεν κατάφερε να επιβιώσει κατά το πρώτο έτος από τη μεταφορά κυρίως εξαιτίας τροπικών ασθενειών.

Ένας πληθυσμός που έζησε στην Ιρλανδία το 1840 αντιμετώπισε μεγάλο λιμό όταν ένας μύκητας (ερυσίβη) κατέστρεψε τις σοδειές πατάτας και δημητριακών. Κατά τη διάρκεια του ιρλανδικού λιμού, το προσδόκιμο ζωής έφτασε από τα 38 έτη για τα δύο φύλα, σε 19 για τους άνδρες και 22 για τις γυναίκες.

Τα κορίτσια που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πείνας της Ουκρανίας το 1933 ζούσαν κατά μέσο όρο 10 χρόνια περισσότερο από τα αγόρια.

Προηγούμενες έρευνες έχουν γίνει σε Μορμόνους, σε μοναχούς και καλόγριες ή άλλους πληθυσμούς οι οποίοι προστατεύονται από παράγοντες κινδύνου που απειλούν τη μακροζωία, όπως είναι το κάπνισμα, το ποτό και η απερίσκεπτη συμπεριφορά. Ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες, οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άνδρες.

Πάντως, το χάσμα στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ ανδρών και γυναικών μικραίνει τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, στη Βρετανία ήταν 3,8 έτη το 2011, 4,6 έτη το 2001 και 6,3 έτη το 1971.

Το παρακάτω διάγραμμα βασίσθηκε σε 1,7 εκατομμύρια θανάτους στον Καναδά από το 1992 μέχρι το 2012 και δείχνει ότι η διαφορά στο προσδόκιμο ζωής είναι σήμερα μικρότερη κατά 40% σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Αυτό συνέβη διότι η θνησιμότητα στους άνδρες μειώθηκε περισσότερο σε σχέση με τις γυναίκες.



Είναι άγνωστο αν οι διαφορές στη διατροφή παίζουν ρόλο αλλά σύμφωνα με έναν δημογράφο του Πανεπιστημίου Ουισκόνσι, τον Hiram Beltran-Sanchez, το προσδόκιμο ζωής των δύο φύλων άρχισε να αποκλίνει περισσότερο στα τέλη του 19ου αιώνα όταν η ανδρική διατροφή μετατοπίστηκε προς μια μεγαλύτερη κατανάλωση κρέατος και ζωικών λιπών.

Πηγή:healthyliving


«Μην περιμένετε συγνώμη από τον Πολάκη ή τον Τσίπρα» λέει η ΠΟΕΔΗΝ


Στην οδύσσεια των καρκινοπαθών στο Αττικό νοσοκομείο αναφέρεται σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, καταγγέλλοντας τις μεγάλες ελλείψεις σε φάρμακα.

«Μην περιμένετε όμως συγνώμη από τον Πολάκη ή τον Τσίπρα» λέει χαρακτηριστικά η ΠΟΕΔΗΝ.

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση:

«Η Πρωθυπουργός της Βρετανίας επισκεπτόμενη Νοσοκομείο της Μ. Βρετανίας ζήτησε συγγνώμη από το λαό της για τη κατάσταση των Δημόσιων Νοσοκομείων. Που στη Μ.Βρετανία, στην οποία τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά του Συστήματος Δημόσιας Υγείας τους είναι απείρως καλύτερα από της χώρας μας. Οι Δημόσιες Δαπάνες Υγείας στη Μ.Βρετανία είναι 8,5% του ΑΕΠ της (και τι ΑΕΠ). Οι δικές μας μόνο 5%!!! Και όμως ο κος Τσίπρας και ο κος Πολάκης ωραιοποιούν την κατάσταση.

Η Οδύσσεια των ασθενών με καρκίνο δεν έχει προηγούμενο.

13.000 κατ’ έτος αποκλείονται από ακτινοθεραπείες λόγω έλλειψης ακτινοθεραπευτικών Μηχανημάτων. Δεν υπάρχει δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης λόγω έλλειψης μηχανημάτων PET CT.

Λόγω έλλειψης μπάτζετ στους προϋπολογισμούς, δεν υπάρχουν χημειοθεραπευτικά φάρμακα στα Νοσοκομεία. Οι καρκινοπαθείς ψάχνουν από Νοσοκομείο σε Νοσοκομείο τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα αλλά και γιατρό Ογκολόγο.

Το αποτέλεσμα είναι να έχουν προγραμματισμένο ραντεβού για χημειοθεραπείες σε Νοσοκομεία, τα οποία ακυρώνονται λόγω έλλειψης χημειοθεραπευτικών φαρμάκων.

Καθυστερούν πολύτιμες ημέρες για τη ζωή τους οι θεραπείες.

ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Το τελευταίο δεκαπενθήμερο, ακυρώνονται προγραμματισμένες χημειοθεραπείες σε εξωτερικούς Ογκολογικά ασθενών. Αυτό καταγγέλλουν στην ΠΟΕΔΗΝ οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου και οι καρκινοπαθείς που ταλαιπωρούνται. Σας κοινοποιούμε την καταγγελία. Οι ακυρώσεις είναι πολλές. Μεγάλη είναι η αναστάτωση των καρκινοπαθών που διαμαρτύρονται προς πάσα κατεύθυνση.

Το πρόβλημα που δημιουργείται στο Αττικό Νοσοκομείο είναι λόγω έλλειψης ειδικών χημειοθεραπευτικών φαρμάκων για συγκεκριμένες κατηγορίες κακοηθών νοσημάτων.

Η Διοίκηση του ΑΤΤΙΚΟΥ δικαιολογείται προς τους καρκινοπαθείς που διαμαρτύρονται ότι τελείωσε το έτος και υπήρξε πρόβλημα διαχείρισης των αποθεμάτων και δυσκολία

έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης από τον Πολάκη.

Πλεονασματικά Νοσοκομεία.
Δεν έχουν την δυνατότητα να εξασφαλίσουν τα απολύτως αναγκαία για την προστασία της Δημόσιας Υγείας. Χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Και μιλάμε για ένα Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο!!!
Μην περιμένετε όμως συγνώμη από τον Πολάκη ή τον Τσίπρα!!!
Αυτά μόνο στη Μ. Βρετανία».
πηγή: newsbeast

Σε μια έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το Cancer Research UK, οι επιστήμονες έδειξαν ότι το αλκοόλ καταστρέφει το DNA των βλαστοκυττάρων, κάτι που εξηγεί περαιτέρω το γιατί η κατανάλωσή του αυξάνει τον κίνδυνο για διάφορους καρκίνους. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature.

Πολλές προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει τους τρόπους με τους οποίους το αλκοόλ προκαλεί καρκίνο σε κυτταροκαλλιέργειες. Αλλά σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ποντίκια για να δείξουν πώς η έκθεση στο αλκοόλ οδηγεί σε μόνιμη γενετική βλάβη.

Επιστήμονες από το MRC Laboratory of Molecular Biology, στο Cambridge, έδωσαν σε ποντίκια αραιωμένο αλκοόλ, χημικά γνωστό ως αιθανόλη. Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν ανάλυση χρωμοσωμάτων και ανάλυση αλληλουχίας DNA για να εξετάσουν τη γενετική βλάβη που προκαλείται από την ακεταλδεΰδη, μια επιβλαβή χημική ουσία που παράγεται όταν το σώμα επεξεργάζεται αλκοόλ.

Διαπίστωσαν ότι η ακεταλδεΰδη μπορεί να διασπάσει και να καταστρέψει το DNA στα βλαστοκύτταρα του αίματος κάτι που οδηγεί σε αναδιαταγμένα χρωμοσώματα και μεταβάλλει μόνιμα τις αλληλουχίες του DNA μέσα σε αυτά τα κύτταρα.

Τα νέα ευρήματα βοηθούν να κατανοηθεί πώς το αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης επτά τύπων καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων του μαστού και του εντέρου.

Ο καθηγητής Ketan Patel, κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: “Κάποιοι καρκίνοι αναπτύσσονται λόγω βλάβης του DNA στα βλαστοκύτταρα. Αυτό υποδηλώνει ότι η κατανάλωση οινοπνεύματος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αυτής της βλάβης”.

Η μελέτη εξέτασε επίσης τον τρόπο με τον οποίο το σώμα προσπαθεί να προστατευθεί από ζημιές που προκαλούνται από το αλκοόλ. Η πρώτη γραμμή άμυνας είναι μια οικογένεια ενζύμων που ονομάζονται αλδεϋδο δεϋδρογενάσες (ALDH). Αυτά τα ένζυμα διασπούν την επιβλαβή ακεταλδεϋδη σε οξικό άλας (acetate) το οποίο τα κύτταρα μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκατομμύρια άνθρωποι, ιδιαίτερα εκείνοι από τη Νοτιοανατολική Ασία, είτε στερούνται αυτά τα ένζυμα είτε φέρουν ελαττωματικές εκδόσεις τους. Έτσι, όταν πίνουν αλκοόλ, δημιουργείται ακεταλδεΰδη η οποία οδηγεί σε αίσθημα αδιαθεσίας.

Στη μελέτη, όταν τα ποντίκια που δεν είχαν το κρίσιμο ένζυμο ALDH2 έλαβαν αλκοόλ, είχαν τέσσερις φορές μεγαλύτερη βλάβη του DNA των κυττάρων τους σε σύγκριση με τα ποντίκια που είχαν ένα πλήρως λειτουργικό ALDH2 ένζυμο.

Η δεύτερη γραμμή άμυνας των κυττάρων μας απέναντι στο αλκοόλ είναι μια ποικιλία συστημάτων επισκευής DNA τα οποία, τις περισσότερες φορές σταθεροποιούν και αντιστρέφουν τους διάφορους τύπους βλάβης του DNA. Αλλά δεν λειτουργούν πάντα και μερικοί άνθρωποι φέρουν μεταλλάξεις που σημαίνουν ότι τα κύτταρά τους δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν αυτές τις επισκευές αποτελεσματικά.

Ο καθηγητής Patel πρόσθεσε: “Η μελέτη μας υπογραμμίζει ότι η μη αποτελεσματική επεξεργασία του αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο βλάβης του DNA και κατά συνέπεια ορισμένων καρκίνων. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα συστήματα αποκατάστασης του DNA δεν είναι τέλεια και το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει καρκίνο με διάφορους τρόπους, ακόμη και σε άτομα των οποίων οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι άριστοι”.

Η καθηγήτρια Linda Bauld, εμπειρογνώμονας του Cancer Research στο Ηνωμένο Βασίλειο για την πρόληψη του καρκίνου, δήλωσε: “Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η βλάβη που μπορεί να κάνει το αλκοόλ στα κύτταρά μας είναι μεγαλύτερη από μια ζαλάδα ή μέθη. Γνωρίζουμε ότι το αλκοόλ συμβάλλει σε περισσότερες από 12.000 περιπτώσεις καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε χρόνο, γι ‘αυτό είναι καλή ιδέα να μειώσουμε την ποσότητα που πίνουμε”.
πηγή: healthyliving

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PLOS Medicine δείχνει ότι η κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει διαφορετικά τους πλούσιους και τους φτωχούς.

Τα ευρήματα προέρχονται από τη Νορβηγία, όπου η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Eirik Degerud από το Νορβηγικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας διαπίστωσε ότι η συχνή κατανάλωση αλκοόλ (4-7 φορές την εβδομάδα) συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιακές παθήσεις, αλλά μόνο για τις χαμηλές κοινωνικοοικονομικές τάξεις. Από την άλλη μεριά, η ακατάσχετη κατανάλωση αλκοόλ συνδέθηκε με αυξημένους θανάτους για όλα τα εισοδήματα.

Ενώ η μελέτη επικεντρώθηκε στη Νορβηγία, ο Degerud είπε πως πιστεύει ότι τα αποτελέσματα είναι παρόμοια και ακόμη πιο «δραματικά σε άλλες χώρες όπου οι κοινωνικοοικονομικές διαφορές είναι μεγαλύτερες». Η Νορβηγία κατατάσσεται σταθερά στις πέντε καλύτερες θέσεις τον κόσμο, σύμφωνα με τους ευρέως αποδεκτούς δείκτες ανισότητας Gini, Palma Ratio και τους δείκτες παγκόσμιας ευτυχίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, εν τω μεταξύ, κατατάχθηκαν πρόσφατα στην 23η θέση ανάμεσα στις 30 πιο αναπτυγμένες χώρες όσον αφορά την ανισότητα.

Τα στοιχεία έδειξαν ότι αυτοί που ανήκαν στις κατώτερες τάξεις έπιναν λιγότερο και ήταν πιο πιθανό να μην πίνουν καθόλου, σε σχέση με τις μεσαίες ή τις υψηλές κοινωνικοοικονομικές τάξεις. Παρ’ όλα αυτά, είχαν περισσότερες νοσηλείες και θανάτους που σχετίζονται με το αλκοόλ.

Φάνηκε επίσης ότι τα άτομα που έπιναν στις χαμηλότερες κοινωνικοοικονομικές θέσεις ήταν συνήθως μεγαλύτερα σε ηλικία, ήταν πιο πιθανό να είναι γυναίκες, και ήταν πιο πιθανό να έχουν ασθένειες και παράγοντες κινδύνου για καρδιακές παθήσεις. Τα άτομα στις υψηλότερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις είχαν λιγότερους παράγοντες κινδύνου για καρδιακές παθήσεις, έπιναν συχνότερα και ήταν πιο πιθανό να κάποια στιγμή να πιουν με ακατάσχετο τρόπο.

Η ερευνητική ομάδα έκανε κάποιες υποθέσεις για να εξηγήσει αυτά τα ευρήματα και μια αυτές περιελάμβανε τη δυνητικά διαφορετική συμπεριφορά κατανάλωσης αλκοόλ μεταξύ των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών τάξεων. Εάν οι πότες υψηλότερου εισοδήματος είναι πιο πιθανό να πίνουν κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, για παράδειγμα, αυτό βοηθάει το σώμα να μεταβολίζει ευκολότερα το αλκοόλ, γεγονός που μειώvει τον κίνδυνο για ασθένειες.

Η έρευνα διαπίστωσε πάντως ότι, για όλα τα εισοδήματα, οι πότες με υπερβολική κατανάλωση είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρδιακές παθήσεις σε σχέση με αυτούς που έπιναν με λογικό τρόπο το αλκοόλ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες εξέτασαν τη σχέση της καρδιακής νόσου με το εισόδημα. Προηγούμενες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι όσο περισσότερα τα κοινωνικοοικονομικά μειονεκτήματα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα θανάτου από καρδιακές παθήσεις.

Ο δρ Michael Goyfman διευθυντής Καρδιολογίας στο Northwell Health’s Long Island Jewish Forest Hills ανέφερε ότι ο λόγος που το αλκοόλ αποδεικνύεται επωφελές για τους εύπορους παραμένει ακόμα αδιευκρίνιστος. Εικάζει ωστόσο ότι οι πλουσιότεροι που πίνουν μερικά ποτά την εβδομάδα ενδεχομένως να τρώνε υγιεινότερα και να γυμνάζονται. Ο ίδιος ανέφερε ότι «σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα της μελέτης δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως ενθαρρυντικό για την κατανάλωση αλκοόλ, αφού είναι τεκμηριωμένες οι αρνητικές επιπτώσεις του σε διάφορες ιατρικές καταστάσεις».
πηγή

Ακόμη και μια σύντομη, έκτακτη άσκηση μπορεί να ενισχύσει τμήματα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για την εκτελεστική λειτουργία όπως η λήψη αποφάσεων και η προσοχή, συμπεραίνει μια έρευνα που έγινε από επιστήμονες του Western University, στον Καναδά.

Μια 10λεπτη άσκηση, μία και μόνο φορά μπορεί να ενισχύσει αισθητά την εγκεφαλική σας δύναμη, τουλάχιστον προσωρινά.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει τα οφέλη της άσκηση στην υγεία του εγκεφάλου μετά από 20 λεπτά ή μετά από δέσμευση σε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα (π.χ. 24 εβδομάδων). Αυτή η έρευνα όμως υποδηλώνει ότι ακόμη και 10 λεπτά αερόβιας άσκησης μπορούν να διεγείρουν τις περιοχές του εγκεφάλου που μας βοηθούν να επιλύσουμε προβλήματα και να εστιάσουμε την προσοχή μας.

“Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να δεσμευτούν σε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα άσκησης λόγω του χρόνου ή της φυσικής ικανότητας”, έγραψαν ο καθηγητής κινησιολογίας Matthew Heath και η μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ashna Samani, που έκαναν τη μελέτη. Και πρόσθεσαν: “Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ποδήλατο ή να περπατήσουν βιαστικά για μια σύντομη διάρκεια, ακόμη και μία φορά, και να δουν άμεσα οφέλη”.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι συμμετέχοντες στην έρευνα κάθισαν και διάβασαν ένα περιοδικό ή έκαναν 10 λεπτά μέτρια έως έντονη άσκησης πάνω σε ένα σταθερό ποδήλατο.

Μετά από την ανάγνωση και την άσκηση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εξοπλισμό παρακολούθησης ματιών για να εξετάσουν τους χρόνους αντίδρασης των συμμετεχόντων σε μια απαιτητική μυϊκή κίνηση. Η μελέτη σχεδιάστηκε για να “προκαλέσει” τις περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την εκτελεστική λειτουργία, όπως η λήψη αποφάσεων.

“Εκείνοι που είχαν κάνει άσκηση έδειξαν άμεση βελτίωση, οι αντιδράσεις τους ήταν πιο ακριβείς και οι χρόνοι αντίδρασης μικρότεροι από 50 χιλιοστά του δευτερολέπτου σε σχέση με πριν από την άσκηση, κάτι που μπορεί να φαίνεται λίγο αλλά αντιπροσωπεύει 14% κέρδος στις γνωστικές επιδόσεις σε μερικές περιπτώσεις”, δήλωσε ο Heath ο οποίος διεξάγει τώρα μια μελέτη για να βρει πόσο χρόνο διαρκούν τα οφέλη αυτά.

Η μελέτη έχει σημασία για τους ηλικιωμένους σε πρώιμα στάδια της άνοιας, οι οποίοι μπορεί να είναι λιγότερο κινητοί, είπε ο Heath αλλά και για όλους όσους θέλουν να κερδίσουν γρήγορα ένα πνευματικό πλεονέκτημα.

“Πάντα λέω στους μαθητές μου πριν γράψουν μια εργασία ή κάνουν ένα τεστ ή πάνε σε μια συνέντευξη ή κάνουν κάτι που είναι γνωστικά απαιτητικό, να ασκηθούν πρώτα”, είπε ο Heath. “Η μελέτη μας δείχνει στα δίκτυα του εγκεφάλου αρέσει η άσκηση. Τα κάνει καλύτερα”.

Πηγή


Η χρόνια ανεπάρκεια ύπνου είναι γνωστό ότι επηρεάζει το ρυθμό της γνωστικής εξασθένησης και αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ, της συνηθέστερης μορφής άνοιας. Tώρα μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Neurology, εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό.




Η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί περίπου τα δύο τρίτα όλων των περιπτώσεων άνοιας. Προκαλεί σταδιακή μείωση των γνωστικών ικανοτήτων και συχνά αρχίζει με απώλεια της μνήμης. Χαρακτηρίζεται από δύο ανωμαλίες στον εγκέφαλο – αμυλοειδείς πλάκες και νευροϊνιδιακές αλλοιώσεις. Οι πλάκες είναι μη φυσιολογικές μάζες μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται β-αμυλοειδές. Οι αλλοιώσεις είναι ‘κουβάρια από στριμμένα νήματα’ που αποτελούνται από μια πρωτεΐνη που ονομάζεται ταυ. Οι πλάκες και οι αλλοιώσεις σταματούν την επικοινωνία μεταξύ των νευρικών κυττάρων τα οποία έτσι πεθαίνουν.

Όταν τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς είναι διαρκώς υψηλά, είναι πιθανότερο η πρωτεΐνη να αρχίσει να σχηματίζει πλάκες οι οποίες καταστρέφουν τους νευρώνες και δίνουν το έναυσμα για μια σειρά εγκεφαλικών αλλαγών και συμπτωμάτων.

Το β-αμυλοειδές είναι ένα υποπροϊόν της φυσιολογικής εγκεφαλικής δραστηριότητας. Αλλά όταν ο εγκέφαλος δεν ξεκουράζεται κατά τη διάρκεια της νύχτας συνεχίζει να παράγει την πρωτεΐνη πέραν του ορίου ασφαλείας, απειλώντας την υγεία του εγκεφάλου, όπως έδειξε η μελέτη.

Η έλλειψη ύπνου προκαλεί 25-30% παραπάνω β-αμυλοειδές
Οι ερευνητές μελέτησαν 8 άτομα, 30-60 ετών χωρίς γνωστικά προβλήματα ή διαταραχές ύπνου. Οι εθελοντές με τυχαία επιλογή έπρεπε να διεκπεραιώσουν ένα από τρία σενάρια: να κοιμηθούν χωρίς βοήθεια, να μείνουν ξύπνιοι όλη τη νύχτα ή να κοιμηθούν αφού είχαν πάρει σκεύασμα που συνήθως χορηγείται για τη θεραπεία της ναρκοληψίας.

Κάθε σενάριο διαρκούσε 36 ώρες κατά τη διάρκεια των οποίων οι ερευνητές έπαιρναν δείγματα εγκεφαλονωτιαίου υγρού ανά 2 ώρες για να μετρούν το β-αμυλοειδές ανάλογα με την ώρα της ημέρας και την κόπωση των εθελοντών.

Οι 8 συμμετέχοντες επανέλαβαν το δεύτερο σενάριο έπειτα από τέσσερις έως έξι μήνες, ενώ 4 άτομα έκαναν και τα τρία σενάρια.

Τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς στα άτομα που είχαν στερηθεί τον ύπνο ήταν 25-30% υψηλότερα από εκείνα των ατόμων που είχαν κοιμηθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Μάλιστα, τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς μετά από στέρηση ύπνου ήταν όμοια με αυτά των ατόμων με γενετική προδιάθεση να εκδηλώσουν νόσο Αλτσχάιμερ σε νεαρή ηλικία.

«Μια νύχτα αϋπνίας φυσικά και δεν μας κάνουν να εκδηλώσουμε νόσο Αλτσχάιμερ. Το πρόβλημα αφορά άτομα με χρόνια διαταραχή ύπνου», είπε ο Brendan Lucey, επίκουρος καθηγητής Νευρολογίας και πρώτος συγγραφέας της μελέτης. «Κατανοώντας πώς η έλλειψη ύπνου σχετίζεται με τις συγκεντρώσεις β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο θα μπορέσουμε να διερευνήσουμε νέες θεραπείες. Και επίσης θα μπορέσουμε να βρούμε τρόπο να μειώσουμε το β-αμυλοειδές στα άτομα με χρόνια διαταραχή του ύπνου», πρόσθεσε ο Lucey.

Αυτή η μελέτη είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη στον άνθρωπο ότι οι διαταραχές ύπνου οδηγούν σε αυξημένο κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ μέσω του β-αμυλοειδούς. Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να ξεκουράζεται κανείς αρκετά στον ύπνο του.

Να σημειωθεί ότι μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 είχε βρει ότι το β-αμυλοειδές μπορεί να μειώνεται με την κατανάλωση ωμέγα-3 λιπαρών που βρίσκονται στα ψάρια. Η μελέτη αυτή όμως είχε μετρήσει το β-αμυλοειδές στο αίμα.
πηγή:
[full_width]


Οι γυναίκες με στεφανιαία νόσο έχουν χειρότερα αποτελέσματα από τους άνδρες ίσως επειδή παρουσιάζουν περισσότερες βλάβες στα μικρότερα αγγεία της καρδιάς τους. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες εμφανίζουν κάπως διαφορετικά συμπτώματα από τους άνδρες ύστερα από ένα έμφραγμα.




Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι συγκριτικά με τους άνδρες, οι γυναίκες με στεφανιαία νόσο είναι πιθανότερο να υποστούν καρδιακή ισχαιμία λόγω ψυχολογικού στρες.

Τώρα, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Arteriosclerosis, Thrombosis and Vascular Biology, το ψυχολογικό στρες μπορεί να είναι επιβαρυντικό για τα μικρότερα αιμοφόρα αγγεία με αποτέλεσμα οι γυναίκες με καρδιακή νόσο να είναι πιο ευάλωτες,

Είναι αλήθεια ότι η στεφανιαία νόσος επηρεάζει κατά κύριο λόγο τους άνδρες, αλλά στις μεγαλύτερες ηλικίες περισσότερες γυναίκες από άνδρες πεθαίνουν κάθε χρόνο από στεφανιαία νόσο καθώς ο αριθμός των γυναικών είναι μεγαλύτερος. Οι μεσήλικες άνδρες είναι περίπου τέσσερις φορές πιο πιθανό να πάσχουν από στεφανιαία καρδιακή νόσο από ό, τι γυναίκες της ίδιας ηλικίας αλλά μετά την εμμηνόπαυση το χάσμα αρχίζει να κλείνει και από στην όγδοη δεκαετία της ζωής οι άνδρες δεν διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από τις γυναίκες.

Οι γυναίκες με στεφανιαία νόσο έχουν χειρότερα αποτελέσματα από τους άνδρες ίσως επειδή παρουσιάζουν περισσότερες βλάβες στα μικρότερα αγγεία της καρδιάς τους. Αυτός μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες εμφανίζουν κάπως διαφορετικά συμπτώματα από τους άνδρες ύστερα από ένα έμφραγμα.

Στην παρούσα μελέτη, ερευνητές του Emory University’s Rollins School of Public Healthτης, της Αλτάντα, με επικεφαλής την Viola Vaccarino, παρακολούθησαν 678 άτομα ηλικίας 34-79 ετών με στεφανιαία νόσο, δηλαδή εκτεταμένη αθηροσκλήρωση στις στεφανιαίες αρτηρίες τους. Κάθε ασθενής υπεβλήθη σε τεστ ψυχολογικού στρες και με απεικονιστικές μεθόδους διερευνήθηκε η επίπτωση του στην καρδιακή ισχαιμία.

Συνολικά, περίπου το 15% των ασθενών εκδήλωσε ισχαιμία λόγω του ψυχολογικού στρες, με τους άνδρες και τις γυναίκες να επηρεάζονται σε όμοιο ποσοστό, ωστόσο υπήρξαν κάποιες διαφορές μεταξύ των δύο φύλων.

Οι άνδρες εκδήλωναν ισχαιμία γιατί το ψυχολογικό στρες προκαλούσε αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του καρδιακού μυός. Στις γυναίκες προκάλεσε κυρίως ισχαιμία στα μικρά αγγεία της καρδιάς. Τα μικρά αγγεία δεν είναι φραγμένα από αθηρωματικές πλάκες, αλλά στις γυναίκες έχουν περισσότερες βλάβες που μπορεί να επηρεάσουν τη ροή του αίματος.

Σε μια προηγούμενη μελέτη της ίδιας ερευνητικής ομάδας, οι γυναίκες ηλικίας 50 ετών ή νεότερες είχαν σχεδόν τετραπλάσιες πιθανότητες από τους άνδρες της ίδιας ηλικίας ή τις μεγαλύτερες γυναίκες να έχουν μειωμένη ροή αίματος στην καρδιά. Η μειωμένη ροή αίματος εμφανίστηκε στο ένα τρίτο των γυναικών ηλικίας 50 ετών και κάτω, αλλά μόνο στο 8% των ανδρών της ίδιας ηλικιακής ομάδας.

Η Vaccarino είπε πως είναι ήδη γνωστό ότι οι γυναίκες είναι πιθανότερο να έχουν δυσλειτουργία στα μικρότερα αγγεία της καρδιάς σε σχέση με τους άνδρες. Αυτό σημαίνει ότι έχουν περισσότερα προβλήματα στα μικρά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν την καρδιά. Οι αρτηρίες αυτές μπορούν να εξασθενήσουν την αιματική ροή σε συνθήκες στρες γιατί δεν χαλαρώνουν.

Τι πρέπει να κάνουν οι ασθενείς με καρδιακή νόσο; Πρώτον, είπε η Vaccarino, πολλοί άνθρωποι με ισχαιμία που σχετίζεται με το ψυχολογικό στρες δεν το γνωρίζουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό είναι κάτι ασυμπτωματικό ή “σιωπηλό”. Αλλά, πρόσθεσε η ειδικός, οι άνθρωποι μπορούν να εξετάσουν τους στρεσογόνους παράγοντες στη ζωή τους και το πόσο καλά ανταποκρίνονται σ’ αυτούς. “Το άγχος είναι καθολικό”, ανέφερε η Vaccarino, “είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτό που έχει σημασία στη ζωή μας”. Ανέφερε ακόμα ότι απλές τεχνικές όπως καθοδηγούμενη χαλάρωση ή διαλογισμός μπορεί να είναι μια καλή αρχή διαχείρισης του άγχους. Η τακτική άσκηση, όπως το καθημερινό περπάτημα, μπορεί επίσης να βοηθήσει έναν αγχώδη άνθρωπο να αισθάνεται καλύτερα.

“Η σωματική άσκηση κάνει τα αιμοφόρα αγγεία να διασταλούν, είναι το αντίθετο αποτέλεσμα αυτού που βλέπουμε με το ψυχολογικό στρες”, είπε η Vaccarino. “Το κύριο μήνυμα είναι ότι πρέπει να βρούμε υγιείς τρόπους για να αντιμετωπίσουμε το άγχος, και αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες. Συχνά οι γυναίκες δεν θέτουν τον εαυτό τους πρώτα από τους άλλους αλλά πρέπει να κάνουν διαλείμματα κάθε μέρα και να βρουν τρόπους να χαλαρώσουν”.

Πάντως, δεν είναι σαφές εάν το άγχος μπορεί να προκαλέσει συστολή των αιμοφόρων αγγείων λόγω του ψυχολογικού στρες σε γυναίκες χωρίς καρδιακή νόσο, σημείωσε η Vaccarino.
πηγή
[full_width]



Μια μελέτη από το University of Southern California συνδέει τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης με την αυξημένη εφηβική εγκληματικότητα και τονίζει τη σημασία του καθαρού αέρα καθώς και την ανάγκη για περισσότερο πράσινο στους αστικούς χώρους.



Μια μελέτη από το University of Southern California συνδέει τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης με την αυξημένη εφηβική εγκληματικότητα και τονίζει τη σημασία του καθαρού αέρα καθώς και την ανάγκη για περισσότερο πράσινο στους αστικούς χώρους.

Τα αιωρούμενα σωματίδια που ονομάζονται σωματίδια PM2,5, τα οποία είναι περίπου 30 φορές μικρότερα από τη διάμετρο μιας τρίχας, είναι εξαιρετικά επιβλαβή για την υγεία, σύμφωνα με τη Diana Younan, βασική συντάκτρια της μελέτης.

“Αυτά τα μικροσκοπικά, τοξικά σωματίδια εισέρχονται στο σώμα μας, επηρεάζοντας τους πνεύμονες και την καρδιά”, είπε η Younan, ερευνήτρια της Ιατρικής Σχολής του Keck στο University of Southern California. “Οι μελέτες έχουν αρχίσει να δείχνουν ότι η έκθεση σε διάφορους ατμοσφαιρικούς ρύπους προκαλεί επίσης φλεγμονή στον εγκέφαλο. Τα PM2,5 είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Μπορούν να βλάψουν τη δομή του εγκεφάλου και τα νευρικά δίκτυα και, όπως μάς δείχνει η μελέτη, να επηρεάσουν τις εφηβικές συμπεριφορές”.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Abnormal Child Psychology, υποδηλώνει ότι η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα μπορεί να αυξήσει την παραβατική συμπεριφορά των παιδιών από 9 έως 18 χρονών στις αστικές γειτονιές του Λος Άντζελες. Τα ύπουλα αποτελέσματα επηρεάζονται από τις φτωχές σχέσεις γονέων-παιδιών και τη γονική ψυχική και κοινωνική δυστυχία, ανέφεραν οι ερευνητές.

“Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η πρώιμη έκθεση σε μόλυβδο διαταράσσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και αυξάνει την επιθετική συμπεριφορά και την παραβατικότητα των νέων”, δήλωσε η Younan. “Είναι πιθανόν η ανάπτυξη σε χώρους με ανθυγιεινά επίπεδα μικρών σωματιδίων να έχει παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα, αν και απαιτούνται περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί αυτό”.

Αιωρούμενα σωματίδια και παραβατική συμπεριφορά
Η μελέτη παρακολούθησε 682 παιδιά στο Λος Άντζελες για εννέα χρόνια από την ηλικία των 9 ετών. Οι γονείς συμπλήρωναν μια λίστα ελέγχου συμπεριφοράς για τα παιδιά κάθε λίγα χρόνια και διαπίστωναν αν το παιδί τους είχε εμπλακεί σε 13 κακές συμπεριφορές συμπεριλαμβανομένων του ψέματος, της εξαπάτησης, τους βανδαλισμού, του εμπρησμού και της κατάχρησης ουσιών. Μέχρι και τέσσερις αξιολογήσεις έγιναν ανά συμμετέχοντα.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 25 οθόνες ποιότητας ατμοσφαιρικής ρύπανσης για τη μέτρηση της ημερήσιας ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη Νότια Καλιφόρνια από το 2000 έως το 2014. Υπολόγισαν την οικιακή διεύθυνση κάθε συμμετέχοντα και χρησιμοποίησαν μαθηματικά μοντέλα για να εκτιμήσουν τα επίπεδα PM2,5 του περιβάλλοντος έξω από κάθε κατοικία. Περίπου το 75% των συμμετεχόντων είχαν έκθεση σε ατμοσφαιρικό αέρα που ξεπερνούσε τα ομοσπονδιακά συνιστώμενα επίπεδα των 12 μm ανά κυβικό μέτρο. Ορισμένες περιοχές είχαν σχεδόν διπλάσια από την συνιστώμενη ποσότητα.

“Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα είναι επιζήμια για την αναπνευστική και καρδιαγγειακή υγεία τόσο των νέων όσο και των ηλικιωμένων, αλλά τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες έχουν αναγνωρίσει τις αρνητικές επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στους ανθρώπινους εγκεφάλους και τις συμπεριφορές”, δήλωσε ο Jiu Chiuan Chen, αναπληρωτής καθηγητής προληπτικής ιατρικής στη Σχολή Ιατρικής του Keck.

Οι περιβαλλοντικοί επιστήμονες και οι οικονομολόγοι έχουν υποθέσει ότι τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εγκληματικές δραστηριότητες στις κοινότητες. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα δεδομένα δείχνουν ότι τόσο η συγκέντρωση PM2,5 στο περιβάλλον όσο και τα ποσοστά εγκληματικότητας στη Νότια Καλιφόρνια έχουν σημειώσει πτώση, ανέφερε η μελέτη. Οι μελλοντικές μελέτες πρέπει να εξετάσουν εάν πρόκειται για απλή σύμπτωση ή εάν η αυστηρότερη ρύθμιση του αέρα μπορεί να συνέβαλε στην πτώση των ποσοστών εγκληματικότητας σε πολλές μητροπολιτικές περιοχές, ανέφεραν οι ερευνητές.

“Οι φτωχοί είναι πιο πιθανό να ζουν σε αστικές περιοχές με περισσότερη ρύπανση”, ανέφερε η Younan. “Πολλές οικονομικά προσιτές κατοικίες αναπτύσσονται κοντά σε αυτοκινητόδρομους. Η διαβίωση κοντά στους αυτοκινητόδρομους προκαλεί προβλήματα υγείας όπως το άσθμα και ίσως μεταβάλλει τις εγκεφαλικές δομές των εφήβων έτσι ώστε να είναι πιο πιθανό να συμμετέχουν σε παραβατική συμπεριφορά”.

Η μελέτη αναγνώρισε υψηλότερες εκτιμήσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης κοντά σε αυτοκινητόδρομους και σε γειτονιές με περιορισμένο χώρο ή πράσινο. Οι ερευνητές παρατήρησαν πιο παραβατική συμπεριφορά στα αγόρια, στους Αφρο-Αμερικανούς, στους εφήβους από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα και στους ανθρώπους που ζούσαν σε υποβαθμισμένες γειτονιές με περιορισμένο χώρο πρασίνου.

Οι κακές συμπεριφορές που συνδέονται με τα αυξημένα επίπεδα ρύπανσης του εξωτερικού αέρα αυξήθηκαν όταν τα παιδιά δεν είχαν καλές σχέσεις με τους γονείς τους, ζούσαν με καταθλιπτικές μητέρες ή μεγάλωσαν σε σπίτια με υψηλότερα επίπεδα γονικού στρες.

“Εάν ζείτε σε μια περιοχή με υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση, όπως κοντά σε αυτοκινητόδρομο ή σε γειτονιά με ελάχιστη πρασινάδα, προσπαθήστε να αποφύγετε να είστε πολύ έξω και κρατήστε τα παράθυρα κλειστά όσο το δυνατόν περισσότερο, όταν τα επίπεδα PM2,5 του περιβάλλοντος είναι υψηλά”, είπε η Younan. “Προσπαθήστε να αντισταθμίσετε την ατμοσφαιρική ρύπανση έχοντας ένα καλό εσωτερικό περιβάλλον και υγιή οικογενειακή δυναμική”.

Μια κακή σχέση γονέα-παιδιού προκαλεί ένα αγχωτικό οικογενειακό περιβάλλον και αν αυτό συνεχιστεί για πολύ καιρό, ο έφηβος κινδυνεύει από χρόνιο άγχος. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει όλεθρο στο σώμα, καθιστώντας τους εφήβους πιο ευάλωτους στις συνέπειες της έκθεσης σε μικρά σωματίδια. Πολλοί επιστήμονες υποπτεύονται ότι τα αιωρούμενα σωματίδια PM2,5 προκαλούν φλεγμονή στον εγκέφαλο ή ταξιδεύουν με κάποιο τρόπο κατευθείαν στον εγκέφαλο επηρεάζοντας τις συνδέσεις των νευρωνικών δικτύων, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται κακές συμπεριφορές και ανθρώπινες σχέσεις.
πηγή
[full_width]



Μια μελέτη που κάναμε το 2016 αποκάλυψε ότι η ουρία σχετίζεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ και αυτή η διαπίστωση μπορεί να σχετίζεται με όλους τους τύπους της ηλικιακής άνοιας.



Η τοξική συσσώρευση της ουρίας στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσει βλάβες και τελικά άνοια, σύμφωνα με βρετανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences. Η μελέτη αφορούσε τη νόσο Χάντινγκτον που προκαλεί άνοια. Μια άλλη μελέτη στο παρελθόν έχει δείξει το ίδιο για τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη έγινε από διεθνή ομάδα επιστημόνων από το University of Manchester, το University of Auckland, το AgResearch στη Νέα Ζηλανδία, το South Australian Research and Development Institute, το Massachusetts General Hospital και το Harvard University.

Η άνοια οδηγεί σε προοδευτική και μη αναστρέψιμη απώλεια των νευρικών κυττάρων και της λειτουργίας του εγκεφάλου, προκαλώντας προβλήματα μνήμης και μάθησης. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει θεραπεία.

Η ουρία παράγεται στο συκώτι. Το άζωτο των πρωτεϊνών μετατρέπεται σε ουρία από το ήπαρ και στη συνέχεια μεταφέρεται στο αίμα. Τα νεφρά φιλτράρουν το αίμα και αποβάλλουν την ουρία στα ούρα. Μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και συμπληρωματική λήψη αμινοξέων οδηγεί σε αυξημένη συγκέντρωση ουρίας στο αίμα, αν οι νεφροί δεν λειτουργούν σωστά. Η τιμή της ουρίας στο αίμα αποτελεί ένα δείκτη της καλής ή κακής λειτουργίας των νεφρών.

Ένα άλλο υποπροϊόν του μεταβολισμού των ενώσεων που περιέχουν άζωτο είναι η αμμωνία η οποία επίσης μπορεί να εμπλέκεται στην άνοια.

Οι γιατροί χρησιμοποιούν ήδη φάρμακα για την αντιμετώπιση των υψηλών επιπέδων αμμωνίας σε ορισμένα μέρη του σώματος. Ένα καθαρτικό που ονομάζεται λακτουλόζη, για παράδειγμα, παγιδεύει την αμμωνία στο έντερο. Είναι πιθανό μια μέρα, ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται ήδη να μπορέσει να αναχαιτίσει την άνοια ή ακόμη να αποδειχθεί ότι η αντιμετώπιση της υπερβολικής ουρίας στον εγκέφαλο αντιστρέφει τη νόσο αναγεννώντας τον εγκεφαλικό ιστό.

Ουρία, Χάντινγκτον και Αλτσχάιμερ
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στη Μεγάλη Βρετανία παρατήρησαν ότι η νόσος Χάντινγκτον, μια από τις επτά μείζονες μορφές άνοιας που σχετίζεται με την ηλικία, συνδέεται με τα επίπεδα της ουρίας στον εγκέφαλο. Για να είναι τοξικά τα επίπεδα της ουρίας πρέπει να αυξηθούν στον εγκέφαλο 4 φορές ή παραπάνω από το κανονικό.

H επιστήμονες γνώριζαν ότι η ασθένεια Χάντινγκτον προκαλείται από ένα ελαττωματικό γονίδιο στο DNA αλλά μέχρι τώρα δεν ήξεραν πώς αυτό προκαλεί εγκεφαλική βλάβη, έτσι θεωρούν αυτή τη μελέτη σημαντικό ορόσημο.

“Μια μελέτη που κάναμε το 2016 αποκάλυψε ότι η ουρία σχετίζεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ και αυτή η διαπίστωση μπορεί να σχετίζεται με όλους τους τύπους της ηλικιακής άνοιας. Η μελέτη για τη νόσο Χάντινγκτον έδειξε επίσης ότι τα υψηλά επίπεδα ουρίας στον εγκέφαλο παρατηρούνται πριν εδραιωθεί η άνοια, γεγονός που θα μπορούσε κάποια ημέρα να βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, πριν εκδηλωθούν συμπτώματα”, ανέφερε ο Garth Cooper, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Ο Cooper είπε επίσης: “Η μελέτη για τη νόσο Χάντινγκτον είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα υψηλά επίπεδα ουρίας στον εγκέφαλο παίζουν καθοριστικό ρόλο στην άνοια. Η νόσοι Αλτσχάιμερ και Χάντινγκτον είναι στα αντίθετα άκρα του φάσματος της άνοιας, και αν αυτό ισχύει και για τους άλλους τύπους, τότε πιστεύω ότι ενδεχομένως να ισχύει για όλες τις μείζονες άνοιες που σχετίζονται με την ηλικία”.

Και κατέληξε: “Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να ανακαλυφθούν τα αίτια των αυξημένων επιπέδων της ουρίας στη νόσο Χάντινγκτον και ειδικότερα σε ότι αφορά την πιθανή εμπλοκή της αμμωνίας και κάποιου συστημικού μεταβολικού ελλείμματος. Αυτό θα έχει ξεκάθαρες επιπτώσεις στην καλύτερη κατανόηση της μοριακής βάσης της άνοιας και της θεραπείας της”.
πηγή
[full_width]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget