Articles by "τεχνολογία"
Η ψήφιση του προσυμφώνου των πρεσπών για να γίνει συμφωνία, δεν θα είναι απλά και μόνο ένα απλό πολιτικό έγκλημα, το οποίο θα περάσει και θα ξεχαστεί κάποτε, θα είναι ένα διαρκές εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα κατά της Μακεδονίας, ένα έγκλημα κατά όλης της Ελλάδας.

Λίγο πριν το Mate 20 της Huawei, το πρώτο smartphone που θα χρησιμοποιεί τον επεξεργαστή Kirin 980 της ίδιας εταιρείας, κάνει την εμφάνισή του στην αγορά, ένα άρθρο του Bloomberg Businessweek με τίτλο «The Big Hack: How China Used a Tiny Chip to Infiltrate U.S. Companies», αναλύει λεπτομερώς ένα θέμα που εξελίσσεται σε έναν από τους μεγαλύτερους φόβους για την κυβέρνηση των ΗΠΑ και άλλων κρατών. Ενα μήνα πριν, η κυβέρνηση της Αυστραλίας απαγόρευσε στη Huawei να συμμετέχει ως προμηθευτής στην υλοποίηση του 5G δικτύου της χώρας, θεωρώντας ότι τα συστήματα της εταιρείας θα ήταν πιθανό να αποτελούν απειλή για την κρατική ασφάλεια.

Σύμφωνα με το άρθρο του Bloomberg, περισσότερες από 30 εταιρείες των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων οι Amazon και Apple, βρέθηκαν στο στόχαστρο της υπηρεσιών κατασκοπείας της Κίνας, μέσω ενός ολοκληρωμένου, το οποίο είχε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από ένα κόκκο ρυζιού και ήταν ενσωματωμένο σε motherboards, υπολογιστών, χωρίς όμως να αναφέρεται ως στοιχείο του αρχικού τους σχεδιασμού. Οι servers που ενσωμάτωναν το ολοκληρωμένο παράγονταν για λογαριασμό της Elemental, πελάτες της οποίας μεταξύ άλλων ήταν το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, η CIA και το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ, σε εργοστάσια της Κίνας, όπου σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας έγινε και η προσθήκη του ολοκληρωμένου.

Στα εργοστάσια της Κίνας παράγονται σύμφωνα με εκτιμήσεις, περισσότερο από το 75% των φορητών συσκευών και το 90% των PC που διατίθενται στην παγκόσμια αγορά. Το περιστατικό της Element δε συνεπάγεται ότι δισεκατομμύρια συσκευές είναι παγιδευμένες με κάποιο τρόπο, αλλά αυξάνει τις πιθανότητες μιας υπόθεσης ότι θα μπορούσαν να είναι.

Η κατασκοπία μέσω hardware είναι δυσκολότερο να αποκαλυφθεί

Στην περίπτωση της Elemental, το ολοκληρωμένο ήταν τοποθετημένο πάνω στο motherboard των servers και κατάφερε να παραμείνει κρυμμένο λόγω του μεγέθους του. Τι θα συνέβαινε όμως αν αποτελούσε τμήμα, ενός μεγαλύτερου ολοκληρωμένου, όπως για παράδειγμα ενός επεξεργαστή γραφικών ή ενός ελεγκτή μνήμης;

Για την παραγωγή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων χρησιμοποιούνται πλέον τεχνολογίες που επιτρέπουν σε δισεκατομμύρια τρανζίστορ να συνυπάρξουν σε χώρους μερικών νανομέτρων. Ο Kirin 980 ενσωματώνει 6,9 δισεκατομμύρια τρανζίστορ σε μέγεθος ενός τετραγωνικού εκατοστού. Είναι πρακτικά αδύνατο σε αυτήν την πυκνότητα υλικού να εντοπιστεί μια συστοιχία από τρανζίστορ, τα οποία εκτελούν μια διαδικασία υποκλοπής δεδομένων. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για ολοκληρωμένα που κατασκευάζονται οπουδήποτε στον κόσμο. Επομένως, ο κάθε κατασκευαστής θα μπορούσε να κατασκοπεύει για ίδιο όφελος ή όφελος του κράτους που ανήκει, εφόσον είχε τη δυνατότητα να διαθέσει το ολοκληρωμένο του σε μεγάλο αριθμό ψηφιακών συσκευών και υπολογιστών ή σε λίγες αλλά κρίσιμες συσκευές, όπως συστήματα πλοήγησης αεροσκαφών και πλοίων, υποδομές τηλεπικοινωνιών και υποδομές ενέργειας.

Θεωρητικά, ζούμε ήδη σε μια παρανοϊκή κατάσταση που όλοι κατασκοπεύουν όλους και νικητής είναι αυτός που έχει βάλει τους ψηφιακούς κοριούς του στα περισσότερα συστήματα. Αν και ακούγεται τρομακτικό, η κατασκοπεία αυτής της μορφής είναι παρούσα εδώ και χιλιάδες χρόνια και έχει συμβάλει σε ανατροπές μαχών, εμπορικών συμφωνιών και σχέσεων μεταξύ κρατών. Επομένως, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η ισορροπία δυνάμεων, μεταξύ τουλάχιστον των ισχυρών κρατών, έχει ως αποτέλεσμα ασφάλεια που βασίζεται στον αμοιβαίο φόβο.

Ωστόσο, στη ψηφιακή εποχή υπάρχει μια καθοριστική διαφορά σε σχέση με το παρελθόν. Οι κατάσκοποι του παρελθόντος, είτε στην περίπτωση που ήθελαν να αποσπάσουν πληροφορίες, είτε για να προκαλέσουν δολιοφθορές έπρεπε να είναι παρόντες στο εχθρικό στρατόπεδο. Σήμερα, ένας επεξεργαστής που ενσωματώνει ένα «κουμπί» αυτοκαταστροφής, θα μπορούσε να καταστρέψει χιλιάδες servers που ελέγχουν τη λειτουργία ενός πυρηνικού εργοστασίου ή ενός επιβατικού αεροπλάνου, τα οποία βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το δράστη της επίθεσης.

Αυτό το σενάριο είναι πραγματικά τρομακτικό, γιατί αποκαλύπτει ένα από τα χειρότερα πρόσωπα της ψηφιακής τεχνολογίας. Μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, οι μεγάλες δυνάμεις ακολούθησαν μια στρατηγική “αναίμακτων πολέμων”. Τα drones, η χρήση της εναέριας πολεμικής ισχύος και των πυραύλων μεγάλων αποστάσεων και ο ηλεκτρονικός πόλεμος, είναι ορισμένα από τα παραδείγματα αυτής της στρατηγικής, στα οποία πλέον έρχεται να προστεθεί και ο ψηφιακός πόλεμος.

Από όσο γνωρίζουμε, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει απώλεια ζωών εξαιτίας του ψηφιακού πολέμου. Τον περασμένο Δεκέμβριο όμως η ανθρωπότητα βρέθηκε πολύ κοντά σε ένα τέτοιο περιστατικό, όταν το ηλεκτρικό δίκτυο της Ουκρανίας απενεργοποιήθηκε από ρώσικη κυβερνοεπίθεση, ενώ η θερμοκρασία ήταν αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν.

kathimerini

Για την εμφάνιση στην Ελλάδα νέων εκδόσεων του κακόβουλου λογισμικού «Dharma», το οποίο είναι τύπου Ransomware - Cryptoware και μπορεί να επηρεάσει αρκετές εκδόσεις λειτουργικού συστήματος, ενημερώνει τους πολίτες η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (ΔΔΗΕ), ενώ τους συμβουλεύει για τις ενέργειες που πρέπει να κάνουν.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, το κακόβουλο λογισμικό μολύνει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές με δύο, κυρίως, τρόπους: Μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που εμπεριέχουν κακόβουλα επισυναπτόμενα αρχεία και μέσω επισφαλών ή «μολυσμένων» ιστοσελίδων.

Ως προς τα κακόβουλα αρχεία, πρόκειται συνήθως για αρχεία τύπου .docx και .pdf, στα οποία έχουν ενσωματωθεί κακόβουλες μακροεντολές, που εκτελούνται κατά το άνοιγμά τους και εγκαθιστούν το κακόβουλο λογισμικό στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μετά την εγκατάστασή του στο λειτουργικό σύστημα, το ransomware κρυπτογραφεί - κλειδώνει ψηφιακά αρχεία, που είναι αποθηκευμένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του χρήστη που έχει μολυνθεί.

Για να ξεκλειδωθούν τα μολυσμένα αρχεία ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, ζητείται η καταβολή χρηματικού ποσού, με τη χρήση του ψηφιακού νομίσματος Bitcoin (BTC) ως «λύτρα», σε διαφορετική περίπτωση καθίστανται απροσπέλαστα για το χρήστη τους.

Όπως επισημαίνει η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, το συγκεκριμένο κακόβουλο λογισμικό έχει τη δυνατότητα να αυτοδιαδίδεται μέσω του τοπικού δικτύου και να κρυπτογραφεί τα αρχεία κάθε συστήματος στο οποίο αποκτά πρόσβαση. Η δυνατότητα αυτή το καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνο σε εταιρικά δίκτυα όπου η διάδοση μπορεί να είναι ραγδαία.

Η ΔΔΗΕ καλεί τους χρήστες του διαδικτύου και τους διαχειριστές δικτύων να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να λαμβάνουν μέτρα ψηφιακής προστασίας και ασφάλειας για την αποφυγή προσβολής από το κακόβουλο λογισμικό, καθώς και να μην πληρώνουν τα χρήματα που ζητούνται, προκειμένου να αποθαρρύνονται τέτοιες παράνομες πρακτικές και να αποτρέπεται η περαιτέρω εξάπλωση του φαινομένου.

Οι ενέργειες που πρέπει να κάνουν οι χρήστες του διαδικτύου και οι διαχειριστές δικτύων είναι οι εξής, σύμφωνα πάντα με την ΔΔΗΕ:

-Να δημιουργούν αντίγραφα ασφαλείας των αρχείων (backup) σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε εξωτερικό μέσο αποθήκευσης και να διατηρούνται εκτός δικτύου, έτσι ώστε να είναι δυνατή η αποκατάστασή τους.

-Στις περιπτώσεις όπου λαμβάνουν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από άγνωστους αποστολείς ή άγνωστη προέλευση, να μην ανοίγουν τους συνδέσμους (links) και να μην κατεβάζουν συνημμένα αρχεία, που περιέχονται στα μηνύματα αυτά, για τα οποία δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα τον αποστολέα και το περιεχόμενο του συνημμένου αρχείου. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όπου ως αποστολέας φαίνεται να είναι κάποια υπηρεσία ή εταιρεία άγνωστη προς αυτούς.

-Να πληκτρολογούν τις διευθύνσεις των ιστοσελίδων (URL) στον φυλλομετρητή ιστοσελίδων (browser), αντί να χρησιμοποιούν υπερσυνδέσμους (links).

-Να χρησιμοποιούν γνήσια λογισμικά προγράμματα, ενώ θα πρέπει να υπάρχει πάντα ενημερωμένο πρόγραμμα προστασίας από κακόβουλο λογισμικό του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

-Να ελέγχουν και να έχουν πάντοτε ενημερωμένη την έκδοση του λειτουργικού τους συστήματος.

-Να απενεργοποιήσουν την εκτέλεση μακροεντολών και JavaScript στις εφαρμογές με τις οποίες ανοίγουν αρχεία τύπου .docx και .pdf.

-Να φροντίζουν για την προστασία και των φορητών τους συσκευών (tablet & έξυπνα κινητά τηλέφωνα). Περισσότερες οδηγίες και συμβουλές υπάρχουν στον ιστότοπο http://www.cyberalert.gr/mobile-malware/

Επίσης, η ΔΔΗΕ σημειώνει ότι για περιστατικά μολύνσεων από κακόβουλο λογισμικό τύπου Ransomware - Cryptoware, η EUROPOL και το European Cybercrime Centre (EC3) έχουν θέσει σε λειτουργία τον ιστότοπο https://www.nomoreransom.org , όπου οι πολίτες μπορούν να βρουν συμβουλές προστασίας, αλλά και κλειδιά αποκρυπτογράφησης για ορισμένες μορφές κακόβουλου λογισμικού.

madata.gr

Μπορεί τα ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης να βασίζουν όλες τις αποφάσεις τους στις πληροφορίες και τα δεδομένα που έχουν διαθέσιμα, ωστόσο μία νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Cardiff και του MIT αποδεικνύει πως έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν προκαταλήψεις όπως οι άνθρωποι. Οι ερευνητές “έτρεξαν” ένα παιχνίδι προσομοίωσης, όπου τα ρομπότ μπορούσαν να επιλέξουν να δωρίσουν πράγματα σε άλλα ρομπότ, μέσα και έξω από το προσωπικό τους γκρουπ, βασισμένα στη φήμη του κάθε ρομπότ και τη στρατηγική δωρεάς. Έκπληκτοι είδαν πως με το χρόνο, υπήρξε αύξηση στην προκατάληψη απέναντι στα ρομπότ τα οποία δεν ήταν μέρος τους γκρουπ τους.
Οι προσομοιώσεις μας δείχνουν πως η προκατάληψη είναι μία ισχυρή δύναμη της φύσης και μέσω της εξέλιξης, μπορεί εύκολα να γίνει κινητήριος δύναμη σε εικονικούς πληθυσμούς, σε σημείο που να αποτελεί ζημιογόνο επιρροή στην ευρύτερη συνδεσιμότητα με άλλους. Η προστασία από τις προκαταλήψεις ομάδων μπορεί ακούσια να οδηγήσει σε άτομα τα οποία δημιουργούν περισσότερες ομάδες με προκατάληψη, οδηγώντας στον κατακερματισμό του πληθυσμού. Τέτοια ευρεία προκατάληψη είναι δύσκολο να αντιστραφεί.

Είναι πιθανό πως αυτόνομες μηχανές με την ικανότητα να αναγνωρίζουν κάτι με διάκριση και να αντιγράφουν άλλες, μπορεί στο μέλλον να επηρεάζονται εύκολα από φαινόμενα προκατάληψης που συναντάμε στον ανθρώπινο πληθυσμό.

Ανησυχητικό αν σκεφτεί κανείς πως μια μέρα ένα ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να αποφασίσει πως συμπαθεί περισσότερο ένα άλλο ρομπότ από έναν άνθρωπο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως οι δείκτες προκατάληψης έπεσαν, όταν εισήχθησαν “πιο ξεχωριστοί υπο-πληθυσμοί μέσα σε ένα πληθυσμό”, μία σημαντική παρατήρηση που εγείρει ερωτήματα ακόμα και για την ανθρώπινη προκατάληψη.

Με μεγαλύτερο αριθμό υπο-πληθυσμών, οι συμμαχίες μη προκαταληπτικών γκρουπ μπορούν να συμβούν χωρίς να υπάρχει εκμετάλλευση. Αυτό εξαλείφει και τη θεώρησή τους ως μειονότητα, μειώνοντας την πιθανότητα να ενταχθούν σε καθεστώς προκατάληψης. Ωστόσο, αυτό απαιτεί συνθήκες στις οποίες οι συμμετέχοντες έχουν υψηλότερη διάθεση αλληλεπίδρασης με μέλη εκτός του γκρουπ τους.

Πηγή

Οι οπτικές ίνες δεν είναι κάτι το καινούργιο αλλά το τελευταίο διάστημα γίνεται όλο και συχνότερα λόγος για την αναγκαιότητα της επέκτασης των δικτύων οπτικών ινών ώστε να επιτευχθούν ακόμη μεγαλύτερες ταχύτητες σύνδεσης. Ποια είναι τα ιδιαίτερα αλλά και ποια τα βασικά χαρακτηριστικά τους;
Οι Οπτικές Ίνες όπως λέει και το όνομα τους, είναι πολύ λεπτά νήματα από πλαστικό ή γυαλί, που από μέσα τους μεταδίδονται ψηφιακά σήματα, υπό μορφή φωτός. Ένα καλώδιο Οπτικών Ινών, περιέχει από 10άδες μέχρι και 100άδες πολύ λεπτές οπτικές ίνες, που η διάμετρος της καθεμίας είναι μικρότερη της τρίχας.
Η μετάδοση των δεδομένων μέσω της Οπτικής Ίνας γίνεται με τη χρήση φωτός. Όπως γίνεται κατανοητό, για την μετάδοση των οπτικών δεδομένων χρειάζεται ένας πομπός και ένας δέκτης οπτικού σήματος. Ο πομπός και ο δέκτης διασυνδέονται μέσω της οπτικής ίνας. Για να μεταφέρουμε λοιπόν, την εικόνα μιας κάμερας σε ένα DVR με οπτική ίνα, θα χρειαστούμε έναν διαμορφωτή σήματος video σε οπτικό ψηφιακό σήμα, την οπτική μας ίνα και τέλος τον αποδιαμορφωτή οπτικού ψηφιακού σήματος σε σήμα video.

Η ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων βέβαια είναι τεράστια (ταχύτητα του φωτός). Η μετάδοση γίνεται με την τεχνική των ανακλάσεων του φωτός στα τοιχώματα της ίνας με συγκεκριμένη γωνία, όχι μεγαλύτερη των 42 μοιρών. Τα τοιχώματα λειτουργούν σαν καθρέπτες και το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ολική ανάκλαση ώστε τα κύματα φωτός να παραμένουν μέσα στην οπτική ίνα, μέχρι να καταλήξουν στο άλλο άκρο, χωρίς να αποσπώνται από αυτήν.

Η κατασκευή του καλωδίου Οπτικής Ίνας αποτελείται από τρία μέρη: τον Πυρήνα, όπου βρίσκεται η οπτική ίνα, τον Μανδύα όπου υπάρχει η επίστρωση γύρω από αυτή και έχει σκοπό την ρύθμιση της ανάκλασης του σήματος και τέλος το Περίβλημα που προστατεύει την ίνα από μηχανικές καταπονήσεις, όπως και στα καλώδια.

Οι Οπτικές Ίνες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες βάση της κατασκευής τους. Σε οπτικές ίνες Μονοτροπικές ή μονής δέσμης (single mode fiber) και σε Πολυτροπικές ή πολλαπλής δέσμης (multi mode fiber). Οι Μονοτροπικές ίνες έχουν διαστάσεις από 5-10μm. Η μικρή αυτή διάμετρος του πυρήνα επιτρέπει τη διέλευση σε ένα περιορισμένο πλήθος ακτίνων, ουσιαστικά μόνο σε ακτίνες που προσπίπτουν κάθετα στην επιφάνεια της διατομής τους. Οι ίνες αυτές χαρακτηρίζονται συνήθως ως ίνες με βηματική κατανομή.

Οι Μονοτροπικές ίνες, χρησιμοποιούνται συνήθως σε πολύ μεγάλες αποστάσεις που φθάνουν ή και ξεπερνούν τα 30km. Οι Πολυτροπικές ίνες, από την άλλη μεριά, έχουν διαστάσεις από 50-125μm. Λόγω της μεγάλης διαμέτρου, το αριθμητικό άνοιγμα είναι επίσης μεγάλο, επιτρέποντας εκατοντάδες ή χιλιάδες φωτεινές ακτίνες να μετακινούνται μέσα στον πυρήνα. Αρκεί να αναφέρουμε, ότι χρησιμοποιούνται άνετα μέχρι 3km και μπορούν να περάσουν ταυτόχρονα αρκετά οπτικά σήματα.
Η χρήση Οπτικών Ινών συνίσταται όταν αντιμετωπίζουμε:
Χώρους με υψηλά επίπεδα ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών ή και σε τοποθεσίες που εκτίθενται σε κεραυνούς.
Αποστάσεις πάνω από 100 μέτρα.
Απαιτήσεις υψηλής και διαρκούς αντοχής στα φυσικά στοιχεία όπως το νερό και η υγρασία (οι Οπτικές Ίνες, δεν οξειδώνονται όπως τα καλώδια).
Μειωμένο βάρος.
Περιορισμένο χώρο διέλευσης πολλών καλωδίων όπως σε στενό φρεάτιο.
Γρήγορη μεταφορά δεδομένων, ταυτόχρονη και χωρίς απώλειες.
Δείτε το βίντεο από το Discovery Channel για το πως κατασκευάζονται



Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες για την εμπορική αξιοποίηση των δικτύων της Κύπρου εδώ.
Πηγή: Φιλελεύθερος

Ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη.

Είμαστε στην εποχή που μεταξύ της Google και του Facebook διαμορφώνεται, διακινείται και διαχέεται σχεδόν όλη η παγκόσμια δημοσιογραφική παραγωγή (εκτός Κίνας και Ρωσίας). Είμαστε επίσης στην εποχή που χωρίς τη μεσολάβηση αυτών των δύο εταιρειών και των υπηρεσιών τους, κάθε δημοσιογραφική παραγωγή, ανεξάρτητα από την πηγή της, είναι καταδικασμένη στη σχετική ή πλήρη αφάνεια. Δηλαδή έχει καταστεί αδύνατον για οποιονδήποτε επαγγελματία της επικοινωνίας ή της δημοσιογραφίας, κάποιον ακτιβιστή ή κάποιο δημόσιο πρόσωπο να «βγει» από τον κύκλο των υπηρεσιών αυτών χωρίς να υποστεί ποινή περιθωριοποίησης.
Η Google και το Facebook αποτελούν με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικά πεδία ολοκληρωτικά μονοπώλια. Κάθε συζήτηση για την ελευθερία του λόγου και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στις ημέρες μας, ιδίως στη Δύση, δεν μπορεί παρά να αφορά τη ρύθμιση και τον έλεγχο των πρακτικών αυτών των εταιριών. Η ρύθμιση αυτή, αν θέλουμε να είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να είναι αυτορρύθμιση, δεν μπορεί να δοθεί στους ίδιους τους ιδιωτικούς αυτούς κολοσσούς η εξουσία της νομοθέτησης και της οριοθέτησης του δημόσιου λόγου και της διαχείρισης των δημόσιων και ιδιωτικών δεδομένων πάνω στα οποία κτίστηκαν. Όπως έγραφα σχετικά με τα “fake news” στον ιστοχώρο του περιοδικού Δημοσιογραφία:

Ερευνητές και μηχανικοί του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού στο Naval Surface Warfare Center, Panama City Division (NSW PCD) κατάφεραν να αναδημιουργήσουν με επιτυχία ένα φυσικό υλικό που χρησιμοποιείται από θαλάσσιους οργανισμούς για αυτοπροστασία, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς.
Ο βιοχημικός Τζος Κόγκοτ και ο μηχανικός υλικών Ράιαν Κίνσερ δημιούργησαν μια συνθετική εκδοχή της γλίτσας που παράγει ένα είδος ψαριού (hagfish), με βάση τις πρωτεΐνες άλφα και γάμμα του hagfish του Ειρηνικού. Το συγκεκριμένο είδος (γνωστό και ως «χέλι της γλίτσας») ζει κυρίως στον πυθμένα του ωκεανού και μπορεί να εκκρίνει γλίτσα για να προστατεύεται απέναντι σε θηρευτές: Το υλικό κολλά στα βράγχια των κυνηγών που έρχονται σε επαφή μαζί του, δυσκολεύοντάς τους.

Η εν λόγω γλίτσα έχει πολλές φορές συγκριθεί με τον ιστό της αράχνης: Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για φυσικά, ανανεώσιμα υλικά που θα μπορούσαν να φτάσουν στο σημείο να αντικαταστήσουν συνθετικά προϊόντα από παράγωγα πετρελαίου. Σύμφωνα με τον Κόγκοτ, τα νήματα από τα οποία αποτελείται η γλίτσα αυτή έχουν μηχανικές ιδιότητες συγκρίσιμες με αυτές του Κέβλαρ, που χρησιμοποιείται σε αλεξίσφαιρα γιλέκα κ.α.

«Το συσπειρωμένο νήμα φέρεται σαν ελατήριο, και γρήγορα ξετυλίγεται όταν έρχεται σε επαφή με το νερό χάρη στην αποθηκευμένη ενέργεια» λέει ο Κίνσερ. «Η αλληλεπίδραση μεταξύ του νήματος, της βλεννίνης και του θαλασσινού νερού δημιουργεί ένα τρισδιάστατο, ιξωδοελαστικό δίκτυο. Με το πέρασμα του χρόνου, το νήμα αρχίζει να καταρρέει, προκαλώντας την αργή διάλυση της γλίτσας.

Μελέτες έχουν δείξει πως οι εκκρίσεις του hagfish μπορούν να διασταλούν μέχρι και 10.000 φορές».
Όσον αφορά στη στρατιωτική χρήση του υλικού αυτού, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προστασία των ναυτικών δυνάμεων: «Η συνθετική γλίτσα hagfish μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βαλλιστική προστασία, πυρόσβεση, προστασία δυτών, απομάκρυνση καρχαριών...οι δυνατότητες είναι απεριόριστες. Σκοπός μας είναι να παράξουμε μια ουσία που μπορεί να λειτουργεί ως μη θανατηφόρα και μη κινητική άμυνα, για την προστασία του μαχητή» αναφέρει ο Κόγκοτ.

«Ερευνητές έχουν χαρακτηρίσει τη γλίτσα του hagfish ένα από τα πιο μοναδικά βιοϋλικά που είναι γνωστά» λέει ο Κίνσερ. «Για το αμερικανικό ναυτικό, το να έχει στα χέρια του ένα υλικό που λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο, θα ήταν ωφέλιμο».
Ναυτεμπορική

Τρισδιάστατα εκτυπωμένα χειρουργικά εργαλεία με αντιμικροβιακές και αντιπροσκολητικές έναντι των βακτηρίων ιδιότητες, θα χρησιμοποιηθούν για την εκπαίδευση φοιτητών ιατρικής στη συρραφή τραύματος στο πλαίσιο του Σεμιναρίου, με τίτλο «ABCS3-Applied Basic Clinical Seminar with Scenarios for Students».
Τα εργαλεία αυτά αποτελούν παγκόσμια πρωτοτυπία λόγω του ότι δεν χρειάζονται αποστείρωση όπως τα ατσάλινα, διότι φέρουν ένα λεπτό υμένιο νανοσωματιδίων αργύρου, που εμποδίζει την προσκόλληση βακτηρίων. Aναπτύχθηκαν, δε, στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής με θέμα τις εφαρμογές της τρισδιάστατης εκτύπωσης στη χειρουργική του ειδικευόμενου στη γενική χειρουργική ιατρού, Πέτρου Μπαγγέα.

«Τα εργαλεία αυτά είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα που τα θέλουμε. Tρισδιάστατα εκτυπωμένα χειρουργικά εργαλεία έχουν χρησιμοποιηθεί από Αμερικανούς κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Αφγανιστάν. Η πρωτοτυπία στα δικά μας εργαλεία είναι ότι δεν χρειάζονται αποστείρωση γιατί είναι επικαλυμμένα με νανοσωματίδια αργύρου που έχουν αντιμικροβιακές και αντιπροσκολητικές ιδιότητες. Τα εργαλεία αυτά μπορεί να είναι μιας χρήσεως αλλά μπορούν να αποστειρωθούν μέχρι και 10 φορές και να επαναχρησιμοποιηθούν. Το κόστος τους είναι ελάχιστο. Για παράδειγμα, η εκτύπωση ενός χειρουργικού αγκίστρου κοστίζει το 1/14 της τιμής του κλασικού ατσάλινου» εξήγησε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Μπαγγέας.

Προς το παρόν, όπως ανέφερε ο κ. Μπαγγέας, τα όργανα αυτά δεν είναι διαθέσιμα στην αγορά αλλά χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο ενός αυτοχρηματοδοτούμενου πειράματος. Ο σκοπός της χρήσης τρισδιάστατα εκτυπωμένων εργαλείων είναι να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις αναγκών που προκύπτουν από μαζικές καταστροφές ή πολέμους, όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα αποστείρωσης.

Όπως επισήμανε ο κ. Μπαγγέας, το κόστος ενός τρισδιάστατου εκτυπωτή δεν είναι τόσο μεγάλο ώστε να είναι απαγορευτικό για την προμήθειά του. «Θεωρητικά, η εκτύπωση μπορεί να γίνει από έναν εκτυπωτή που κοστίζει 800 ευρώ. Παλιά ένας τρισδιάστατος εκτυπωτής κόστιζε μερικές χιλιάδες ευρώ. Σήμερα κυκλοφορούν στην αγορά τρισδιάστατοι εκτυπωτές που κοστίζουν 200-300 ευρώ και το κόστος θα πέσει μελλοντικά» πρόσθεσε ο κ. Μπαγγέας.

Η διδακτορική διατριβή, στο πλαίσιο της οποίας αναπτύχθηκε συγκεκριμένη τεχνολογία, εκπονείται στην Α’ Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Αντώνιου Μιχαλόπουλου και στην Α’ Πανεπιστημιακή Χειρουργική Κλινική στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Βασίλειου Παπαδόπουλου. Σημαντικός αρωγός είναι το νοσοκομείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης Inselspital, με επικεφαλής τον Έλληνα καθηγητή Αριστομένη Εξαδάκτυλο.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΝ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
ΝΑ ΠΩΣ!
H Washington Post εξηγεί τι σημαίνει αυτό για τον καθένα μας
Οι εταιρίες παρακολούθησης έχουν δημιουργήσει συστήματα που μπορούν να εντοπίσουν οποιονδήποτε μέσω του κινητού του τηλεφώνου, ακόμα κι αν ταξιδεύει στο εξωτερικό. Αυτά τα συστήματα τα έχουν παρουσιάσει σε κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, πείθοντας πολλές να τα αγοράσουν. Το ενδιαφέρον είναι πως πρόκειται για τόσο εξελιγμένα που ούτε ο κάτοχος του κινητού αλλά ούτε και ο πάροχος τηλεφωνίας δεν πρόκειται να μάθουν ποτέ ότι γίνονται υποκλοπές.
Έτσι οι κυβερνήσεις θα μπορούν να παρακάμπτουν αποφάσεις δικαστηρίων που προστατεύουν τα δικαιώματα όσων πλέον θα παρακολουθούνται εν αγνοία τους.

ΤΑ ΕΙΔΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ
Ηλεκτρονικοί χάρτες μπορούν να δείχνουν πού βρίσκεσαι, προς ποια κατεύθυνση ταξιδεύεις και πόσο γρήγορα, αξιοποιώντας πληροφορίες απ' τους πύργους κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιείς, ακόμα κι όταν δε μιλάς στο τηλέφωνο. Τα συστήματα παρακολούθησης μπορούν επίσης να ειδοποιούν με συναγερμό όταν το άτομο υπό παρακολούθηση περάσει τα σύνορα ή αν πλησιάσει σε ένα συγκεκριμενο χώρο -όπως είναι ένα Προεδρικό Μέγαρο- ή αν πλησιάσει κάποιο άτομο που βρίσκεται επίσης υπό παρακολούθηση.

ΠΩΣ ΟΙ ΠΑΡΟΧΟΙ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΕΝΤΟΠΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥΣ
Κάθε φορά που ένα κινητό δέχεται κάποιο τηλεφώνημα, ή γραπτό μήνυμα ή ακόμα και ιντερνετικά δεδομένα συνδέεται αναγκαστικά στον πιο κοντινό πύργο κινητής τηλεφωνίας(που περιλαμβάνει τις κεραίες της). Έτσι οι πάροχοι εντοπίζουν ποιον πύργο χρησιμοποιούν οι πελάτες τους - ακόμα κι όταν κάνουν περιαγωγή δεδομένων -ώστε να κατευθύνουν τις υπηρεσίες τους. Αυτές οι πληροφορίες αποθηκεύονται σε βάσεις δεδομένων, και σε κάποιες περιπτώσεις μοιράζονται μεταξύ διαφορετικών παρόχων.

ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ROAMING ΜΕΤΑΞΥ ΠΑΡΟΧΩΝ
Όταν ένα τηλέφωνο συνδέεται σ' έναν πύργο, ενημερώνει τις βάσεις δεδομένων για την νέα τοποθεσία του χρήστη. Η τοποθεσία στη συνέχεια θα γνωστοποιηθεί σε άλλες εταιρίες, όπως είναι ο κανονικός πάροχος στην πατρίδα του χρήστη που χρησιμοποιεί περιαγωγή δεδομένων.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΕ ΒΡΕΙ
Τα εξελιγμένα συστήματα εντοπισμού μπορούν να στείλουν μέσω υπολογιστών αιτήματα στις βάσεις δεδομένων για αποκάλυψη των πληροφοριών σχετικά με την τοποθεσία σου. Έτσι μπορούν να έχουν σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες για την τοποθεσία σου, και μάλιστα με αρκετή ακρίβεια - καναδυό τετραγώνων αν είσαι στην πόλη ή καναδυό χιλιομέτρων αν βρίσκεσαι σε αγροτική περιοχή.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ
Άλλα συστήματα εντοπισμού που λέγονται IMSI catchers μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βρουν την ακριβή τοποθεσία κάποιου, συγκεντρώνοντας τα σήματα που κάθε κινητό εκπέμπει.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Ειδικοί στα ζητήματα ασφαλείας λένε αυτήν την τεχνολογία μπορούν να την αποκτήσουν διάφοροι χάκερς, εγκληματικές οργανώσεις και έθνη που τους έχουν επιβληθεί κυρώσεις. Η δικαιολογία πως "όποιος δεν έχει τίποτα να κρύψει, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί" δεν μπορεί πια να σταθεί όταν αρχίζουν και εμπλέκονται εγκληματικές οργανώσεις...

lifo

Το Facebook σου λέει πόσες ώρες σπαταλάς σε αυτό, με απόλυτη ακρίβεια, ώρες και λεπτά. Εσύ θέλεις αλήθεια να μάθεις; Το Facebook σου λέει πόσες ώρες σπαταλάς σε αυτό, μέσα από ένα νέο εργαλείο, το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να παρακολουθούν πόσο χρόνο περνούν στο social media.

Το νέο χαρακτηριστικό ξεκίνησε ως πρωτότυπο στην εφαρμογή Android και έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την εμπειρία των χρηστών σε μια προσπάθεια να περιορίσει το scrolling χωρίς λόγο! To Facebook σου λέει πόσες ώρες σπαταλάς σε αυτό!

Συγκεκριμένα, σου δείχνει πόσα λεπτά πέρασες στο μέσω κοινωνικής δικτύωσης ανά ημέρα για τις τελευταίες επτά ημέρες και σου δίνει τη δυνατότητα να θέσεις ένα όριο, το οποίο όταν ξεπεράσεις να σου έρχεται ειδοποίηση!

Όπως δήλωσε εκπρόσωπος του Facebook στο TechCrunch, η ομάδα εργάζεται πάντα και ψάχνει νέους τρόπους να κάνει τους ανθρώπους να περνούν ουσιαστικό χρόνο στο Facebook. Παράλληλα, οι χρήστες θα έχουν τη δυνατότητα να απενεργοποιήσουν τις ειδοποιήσεις για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως ένα νέο post ή ένα μήνυμα. Και τα ίδια χαρακτηριστικά εξετάζονται και για το Instagram.

Η εισαγωγή τέτοιων χαρακτηριστικών έρχεται μετά από ανησυχίες που εκφράστηκαν αναφορικά με την εξάρτηση από την τεχνολογία, με το NHS να αποκαλύπτει σχέδια για τη χρηματοδότηση ενός κέντρου στο Λονδίνου για να βοηθήσει τους εθισμένους σε video games, social media και online πορνό.

Ο πρώην πρόεδρος του Facebook, San Parker αποκάλυψε ότι το κουμπί Like της πλατφόρμας δημιουργήθηκε για να δώσει στους χρήστες ένα χτύπημα ντοπαμίνης και ομολογεί πως δημιουργεί κάτι εθιστικό. Η Apple ανακοίνωσε πρόσφατα ότι λαμβάνει μέτρα για να βοηθήσει την καταπολέμηση του εθισμού στα κινητά τηλέφωνα μέσω μιας νέας οθόνης που θα σου στέλνει αναλυτικές αναφορές για το πόσο χρόνο περνάς στη συσκευή!

Ακόμα ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι ότι το iOS 12 θα διαθέτει επίσης λειτουργία “bedtime” που θα επιτρέπει στους χρήστες να κρύβουν τις ειδοποιήσεις και να σκουραίνουν τις οθόνες όταν κοιμούνται!

Πηγή: youweekly.gr

Όλοι κερδίζουν καθώς μετατρέπουν τη Γη σε πλανήτη φυλακή.
Όλα θα καταγράφονται κι όλοι θα παρακολουθούνται, ώστε να προσφερθούν δέσμιοι στην εξουσίατου παγκόσμιου ηγέτη που θέλει να κάνει την εμφάνισή του.

Παρακολουθήστε με πόσο έξυπνο και μεθοδικό τρόπο οι έξυπνες πόλεις ελέγχουν ήδη τους κατοίκους τους και που μπορεί να φτάσουν στο εγγύς μέλλον οι δυνατότητές τους.

Το τρομακτικό αυτό περιστατικό δημοσιεύθηκε από την Google τον Μάιο, σε μια έρευνα που υπογραμμίζει τις δυνατότητες των νευρωνικών δικτύων, μια μορφή λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να αξιοποιεί με αρκετά μεγάλη ακρίβεια τα διαθέσιμα δεδομένα για να μαθαίνει και να βελτιώνεται αυτόματα.

Μια γυναίκα με καρκίνο τελικού σταδίου στο στήθος έσπευσε σε ένα νοσοκομείο στην πόλη της, ενώ οι πνεύμονές της είχαν ήδη πλημμυρίσει υγρό. Την εξέτασαν δύο γιατροί και την υπέβαλαν σε απεικονιστικό έλεγχο.

Οι υπολογιστές του νοσοκομείου ανέλυσαν τα δεδομένα και υπολόγισαν ότι υπήρχε 9,3% πιθανότητα να πεθάνει κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο νοσοκομείο.

Ακολούθησε η Google με τη δική της πρόβλεψη. Ένας νέος τύπος αλγόριθμου που ανέπτυξε η εταιρεία ανέλυσε επίσης τα 175.639 ζωτικά σημεία της γυναίκας και υπολόγισε ότι τον κίνδυνο θανάτου της στο 19,9%. Η γυναίκα έφυγε από τη ζωή μερικές ημέρες αργότερα.

Το τρομακτικό αυτό περιστατικό δημοσιεύθηκε από την Google τον Μάιο, σε μια έρευνα που υπογραμμίζει τις δυνατότητες των νευρωνικών δικτύων, μια μορφή λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να αξιοποιεί με αρκετά μεγάλη ακρίβεια τα διαθέσιμα δεδομένα για να μαθαίνει και να βελτιώνεται αυτόματα.

Η Google είχε δημιουργήσει ένα εργαλείο που μπορούσε να προβλέψει μια σειρά από πιθανές εξελίξεις για έναν ασθενή, όπως πόσο μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευθεί, τις πιθανότητες να ξαναμπεί στο νοσοκομείο, αλλά και τις πιθανότητες να πεθάνει σύντομα.

Αυτό που εντυπωσίασε, όμως, τους ειδικούς στον κλάδο της υγείας είναι η ικανότητα της Google να αξιοποιεί δεδομένα στα οποία μέχρι τότε δεν υπήρχε, ουσιαστικά πρόσβαση: σημειώσεις θαμμένες σε PDF ή σε παλιά διαγράμματα. Το νευρονικό δίκτυο καταβρόχθιζε όλες αυτές τις πληροφορίες και στη συνέχεια προχωρούσε σε προβλέψεις. Και το έκανε ταχύτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια από κάθε άλλη διαθέσιμη μέθοδο. Μάλιστα, το σύστημα της Google έδειχνε ακόμη και ποια αρχεία το οδήγησαν στα συμπεράσματά του.

Το επόμενο, πλέον, βήμα για την Google είναι να αρχίσει να δίνει αυτό το σύστημα πρόγνωσης σε κλινικές, υποστηρίζει ο επικεφαλής του τμήματος τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) της εταιρείας Τζεφ Ντιν. Το τμήμα ιατρικής έρευνας του Ντιν αναπτύσσει αυτήν τη στιγμή διάφορα εργαλεία AI που μπορούν να προβλέπουν συμπτώματα και ασθένειες με τόση ακρίβεια που γεννά ελπίδα αλλά και πανικό.

Ο ίδιος ευελπιστεί ότι το σύστημα ΑΙ της εταιρείας του θα φτάσει κάποια στιγμή να καθοδηγεί τους γιατρούς προς συγκεκριμένα φάρμακα και διαγνώσεις.

Και παρά τις επιφυλάξεις που μπορεί να έχουν, πολλοί γιατροί, όπως ο ογκολόγος παίδων Σάμιουελ Βόλκχενμπουμ, πιστεύουν ότι οι αλγόριθμοι αυτοί μπορεί να φτάσουν να σώζουν ζωές και χρήματα. Ο ίδιος, μάλιστα, ελπίζει τα ιατρικά αρχεία θα συνδυάζονται στο μέλλον και με άλλα στατιστικά στοιχεία, όπως πληροφορίες για τις καιρικές συνθήκες και την κίνηση στους δρόμους σε έναν τόπο, παράγοντες που επηρεάζουν επίσης την έκβαση της θεραπείας ενός ασθενούς.

Και η Google είναι σήμερα στην καλύτερη θέση για να αναλύσει όλα αυτά τα δεδομένα…

www.pronews.gr

Στα 15,4 έτη είναι η ηλικία του στόλου στα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά της χώρας μας σύμφωνα με τον ΣΕΑΑ, όντας ένας από τους πιο γερασμένους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως αναφέρει λοιπόν χαρακτηριστικά ο ΣΕΑΑ, οι περισσότερες Ευρωπαϊκές πόλεις πλέον στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά της τελευταίας αντιρρυπαντικής τεχνολογίας (Euro 6c), ανεξαρτήτως καυσίμου (βενζίνη, πετρέλαιο, ηλεκτρικά κ.λπ.).

Και ενώ το ποσοστό των αυτοκινήτων πολύ χαμηλών ρύπων στις Ευρωπαϊκές πόλεις αυξάνεται, η Ελλάδα δυστυχώς για άλλη μία φορά μένει πίσω με τον στόλο των επιβατικών το έτος 2017 να φτάνει κατά μέσο όρο τα 15,4 χρόνια, ξεπερνώντας χώρες όπως η Ρουμανία (15,3 χρόνια) ή Ουγγαρία (14,5 χρόνια).

Πίνακας: Μέση ηλικία στόλου επιβατικά ανά κράτος μέλος
ΧώραΜέση ηλικία
1.Λουξεμβούργο6,2 έτη
2. Βέλγιο7,7 έτη
3. Αγγλία8,5 έτη
4. Δανία8,5 έτη
5. Γερμανία8,9 έτη
20. Εσθονία15,1 έτη
21. Ρουμανία15,3 έτη
22. Ελλάδα15,4 έτη
23. Λετονία16,3 έτη
24. Λιθουανία16,7 έτη
25. Πολωνία17,2 έτη
                                Σημ. Πηγή ACEA, έτος 2015-Ελλάδα 2017

Σε αντίθεση με άλλες χώρες που στοχεύουν σε οχήματα που επιβαρύνουν ελάχιστα το περιβάλλον, η Ελλάδα παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ποσοστά κυκλοφορούντων επιβατικών στην κατηγορία Euro 3 (2000-2004), που καταλαμβάνουν το 27,9% του στόλου, σε σχέση με τα Euro 6, που καταλαμβάνουν ποσοστό μόλις 3,2%.

Μία τέτοια σύγκριση οδηγεί στο συμπέρασμα για τις δραματικές επιπτώσεις που έχουν στην υγεία και στο περιβάλλον τα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά παλαιότερης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Οι εκπεμπόμενοι ρύποι επιβαρύνουν άμεσα την ανθρώπινη υγεία αυξάνοντας τον κίνδυνο καρδιοαναπνευστικών νοσημάτων. Ένα ελαφρύ όχημα Euro 6c κατηγορίας εκπέμπει το ένα τρίτο των οξειδίων του αζώτου σε σχέση με ένα όχημα Euro 3 και μόλις το ένα έκτο των σωματιδίων (στα πετρελαιοκίνητα).



Στην προσπάθεια μείωσης των επιβλαβών εκπομπών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε αυστηρά μέτρα ελέγχων για τους ρύπους που εκπέμπουν τα ελαφρά οχήματα παλαιότερης τεχνολογίας [οδηγία ΕΕ 2016/2284], κυρίως για τα πετρελαιοκίνητα που συνδέονται άμεσα με πρόωρους θανάτους, με αποτέλεσμα οι περισσότερες χώρες να καταφεύγουν στην λύση της απαγόρευσης των παλαιοτέρων diesel οχημάτων Euro 3 και προγενέστερα.

Πόλεις όπως το Παρίσι, η Βενετία, η Λισαβόνα, το Ντίσελντορφ, η Βρέμη, η Πράγα και το Βερολίνο έχουν απαγορεύσει την κυκλοφορία σε πετρελαιοκίνητα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά κατηγορίας Euro 3 και προγενέστερα. Άλλες πόλεις, όπως το Λονδίνο, το Μιλάνο, το Όσλο και η Στοκχόλμη έχουν επιβάλλει τέλος εισόδου για το κέντρο της πόλης στα diesel οχήματα παλαιότερης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας (Euro 3-4).

Η ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια απειλείται επίσης με την παθητική ασφάλεια που προσφέρει ένα αυτοκίνητο παλαιότερης τεχνολογίας, σε αντίθεση με ένα όχημα νεότερης τεχνολογίας.

Το κόστος της συντήρησης ενός παλαιότερου οχήματος είναι πολύ πιο ακριβό από την απόσβεση και συντήρηση ενός νεότερου, εκτός αν ο ιδιοκτήτης αμελεί τη συχνή και σωστή συντήρηση του οχήματος του, συνέπεια επίσης των αναποτελεσματικών ελέγχων.

Τα αυξημένα επίπεδα θορύβου από τα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά παλαιότερης τεχνολογίας, σε σχέση με νεότερα οχήματα (πολύ περισσότερο με τα ηλεκτρικά), επιβαρύνουν τις ήδη «φορτωμένες» από ήχους και ρύπους πόλεις, καθιστώντας πολλές φορές την κατάσταση ανυπόφορη για τους κατοίκους της.

Οι κυβερνήσεις οφείλουν να αναλαμβάνουν τις ανάλογες ευθύνες και αποφάσεις για την προσπάθεια μείωσης της κυκλοφορίας παλαιών, ρυπογόνων ελαφρών οχημάτων. Σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες τα τέλη κυκλοφορίας είναι υψηλότερα για τα επιβατικά και ελαφρά φορτηγά παλαιότερης αντιρρυπαντικής τεχνολογίας και έχουν τεθεί σε ισχύ για αυτά κυκλοφοριακοί περιορισμοί, προσπαθώντας να αποτρέψουν τους ιδιοκτήτες από την κυκλοφορία τους.

Με βάση τα πιο πάνω και καθώς το περιβάλλον στα αστικά κέντρα της χώρας μας είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένο, ο Σύνδεσμος τονίζει ότι η ελληνική πολιτεία οφείλει να εντείνει την προσπάθεια για τη μείωση κυκλοφορίας των παλαιών αυτοκινήτων και φορτηγών, με μέτρα όπως:

  • Αντικατάσταση του πράσινου δακτυλίου (μονά-ζυγά κλπ) με sticker ελεύθερης εισόδου στο κέντρο των πόλεων, μέσω της έκδοσης ετήσιας κάρτας κόστους ανάλογου της αντιρρυπαντικής τεχνολογίας του αυτοκινήτου (πχ. από 20 ως το πολύ 70 ευρώ ετησίως).
  • Κυμαινόμενα τέλη κυκλοφορίας, ανάλογα της ηλικίας των ελαφρών οχημάτων, με λογική επιβάρυνση για τα μεσαίας ηλικίας (10-15 ετών), αλλά και αποτρεπτικά για τα υπέργηρα οχήματα (20+ έτη).
  • Αυστηροί τεχνικοί έλεγχοι στα εισαγόμενα μεταχειρισμένα και παροχή όλων των πληροφοριών του ιστορικού τους, ώστε να προστατεύεται ο καταναλωτής που λόγω της κρίσης έχει καταστεί πιο εύπιστος.
  • Έλεγχοι για τυχόν παράτυπες επισκευές, χωρίς εγγύηση. Έλεγχοι στο δρόμο για αυτοκίνητα που δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ, χαλασμένα εξαρτήματα (ελαστικά, φώτα κλπ).

newsauto


Ευάλωτοι οι πολίτες στις παρακολουθήσεις λόγω εξέλιξης της τεχνολογίας



Όσο προχωρούν και εξελίσσονται οι νέες τεχνολογίες, τόσο απροστάτευτος είναι ο πολίτης σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών του, παραδέχθηκαν οι εκπρόσωποι της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), που ενημέρωσαν σε κοινή συνεδρίασή τους, τα μέλη των Επιτροπών Θεσμών και Δημόσιας Διοίκησης της Βουλής, για τα πεπραγμένα του 2016. Τόνισαν, εξάλλου, την ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου και ενίσχυσης τόσο του προσωπικού όσου και των υποδομών της Αρχής, ώστε να ανταποκριθεί στις νέες τεχνολογικές προκλήσεις.

Ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ζαμπίρας, υπεραμύνθηκε των προσπαθειών που καταβάλλει η Αρχή για τη διασφάλιση του τηλεφωνικού απορρήτου των πολιτών, τονίζοντας ότι στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, με μειωμένο προσωπικό και περιορισμένη οικονομική ενίσχυση, κάνει το καλύτερο δυνατό και υπάρχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Ανέφερε, δε, ακόμα ότι «ανεξέλεγκτα βαλιτσάκια» βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών, οι οποίοι παρακολουθούν τηλεφωνικές συνδιαλέξεις πολιτών, ενώ σημείωσε ότι στα τρία νόμιμα φορητά συστήματα συνακροάσεων που διαθέτουν η ΕΥΠ και η Ελληνική Αστυνομία, ίσως έπρεπε να γίνονται περισσότεροι έλεγχοι από την ΑΔΑΕ.

«Μέσα στο πλαίσιο της καθηκόντων της και με τα μέσα που διαθέτει η ΑΔΑΕ κάνει το καλύτερο δυνατό. Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Θα ήταν χρήσιμος ένας ουσιαστικός διάλογος με τη Βουλή και εμείς είμαστε διατεθιμένοι να τον κάνουμε» είπε ο κ. Ζαμπίλας.

«Χωρίς μεσολάβηση παρόχου υπάρχουν τα τεχνικά μέσα στη διάθεση προσώπων, ώστε να έχουν, χωρίς συγκαταθέσεις, συνακροάσεις;» ρώτησε τον επικεφαλής της ΑΔΑΕ ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος και έλαβε την απάντηση: «Υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη, ΕΥΠ και αστυνομία να έχουν συστήματα νόμιμων συνακροάσεων και να μπορούν για συγκεκριμένους λόγους να άρουν το απόρρητο των επικοινωνιών, εφόσον υπάρχει εισαγγελική έγκριση. Εμείς κάνουμε ελέγχους για την τήρηση της άρσης του απορρήτου. Την ενεργοποίηση, όμως, για την άρση απορρήτου την κάνει ο πάροχος. Εμάς απλά μας κοινοποιούνται οι ενέργειες. Για το αν έχει τηρηθεί η νόμιμη διαδικασία, για παράδειγμα στην έρευνα ενός εγκλήματος, δεν μπορεί η ΑΔΑΕ να υπεισέλθει. Είναι αρμοδιότητα των δικαστικών Αρχών να το ελέγξουν».

«Υπάρχει πεποίθηση της κοινής γνώμης ότι δεν είναι ασφαλής. Από πλευράς τεχνολογικής ασφάλειας, υπάρχει το απόρρητο στις τηλεπικοινωνίες, ή να αποδεχτεί η κοινωνία ότι η ψηφιακή τεχνολογία είναι προσβάσιμη, ανοικτή, αλλά όχι ασφαλής. Μπορείτε να διαβεβαιώσετε ότι οι υπηρεσίες παροχής και σταθερής τηλεφωνίας συμμορφώνονται στο κανονιστικό πλαίσιο;» επέμεινε ο κ. Βενιζέλος.

«Εμείς ελέγχουμε κατά πόσο ο πάροχος τηρεί τις τεχνικές προϋποθέσεις. Απ΄ ό,τι μας δηλώθηκε, υπάρχουν τρία κρατικά βαλιτσάκια που έχουν η ΕΥΠ και η Αστυνομία. Ξέρουμε για τρία και ελέγχουμε τρία. Υπάρχουν βαλιτσάκια, όπως λέγεται, και σε ιδιώτες, αλλά δεν μπορούμε να το ελέγξουμε αυτό. Κάναμε προτάσεις για θέματα ελέγχου αυτών των... βαλιτσακίων, αλλά δεν έχουν ευδοκιμήσει. Είναι ανέλεγκτα αυτά» σημείωσε ο κ. Ζαμπίρας και πρόσθεσε:

«Οι αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ, σύμφωνα με τους νόμους, είναι να ελέγχει στην ελληνική επικράτεια τους παρόχους τηλεπικοινωνιακών και ταχυδρομικών υπηρεσιών. Οι εταιρείες πρέπει να εφαρμόζουν και να υλοποιούν τις πολιτικές ασφάλειας των πολιτών και να ελέγχονται για τη τήρησή τους από την ΑΔΑΕ. Δεν έχει, όμως, θεσμοθετηθεί και δεν μπορεί από τον νόμο η ΑΔΑΕ να ελέγξει τα δίκτυα. Κάναμε προτάσεις, αλλά δεν έχουν θεσμοθετηθεί ακόμα».

Έμφαση δόθηκε από τους βουλευτές - μέλη των δύο Επιτροπών στο θέμα τόσο της κυβερνοασφάλειας όσο και του διαδικτύου, με αφορμή και τις τελευταίες αποκαλύψεις για την εταιρεία Facebook, με τους εκπροσώπους της ΑΔΑΕ να παραδέχονται τους μεγάλους κινδύνους, αλλά και να αναγνωρίζουν την αδυναμία όχι μόνο της ελληνικής ανεξάρτητης Αρχής αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο της διασφάλισης του απορρήτου των επικοινωνιών των πολιτών.
«Αυτό είναι ένα διεθνές πρόβλημα. Δεν μπορεί η ΑΔΑΕ να ελέγξει υπερεθνικούς φορείς, όπως η Google ή το Facebook.

Εμείς, επειδή υπάρχουν αυτοί οι κίνδυνοι, δίνουμε συμβουλές μέσω της ιστοσελίδας μας και φυλλαδίων που έχουμε εκδώσει, πώς μπορεί ο πολίτης να προστατευτεί από αυτούς τους κινδύνους στο διαδίκτυο. Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που δεν μπορεί μια χώρα από μόνη της να το αντιμετωπίσει. Χρειάζεται διακρατική συνεργασία και νομοθετική επεξεργασία, γίνονται προσπάθειες και σε επίπεδο ΕΕ να θεσπιστούν κανόνες γι αυτές τις εταιρείες. Το κακό βρίσκει πάντα τρόπους και μεθόδους που ξεπερνούν τη νομοθεσία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ζαμπίρας.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Διασφάλισης Υποδομών, Απορρήτου Υπηρεσιών και Εφαρμογών Διαδικτύου, Γιάννης Ψαλλίδας, σημείωσε ότι είναι υπό διαμόρφωση ο ευρωπαϊκός κανονισμός, που θα προβλέπει τη διαδικασία, τους όρους, τις προϋποθέσεις και τους κανόνες για τη διασφάλιση του απόρρητου των ιδιωτικών επικοινωνιών.

«Αναμένουμε τον κανονισμό. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, περιμένουμε» τόνισε ο κ. Ψαλλίδας. «Η ΑΔΑΕ παρακολουθεί τις εξελίξεις και τις διαδικασίες, αποκτά εμπειρία που μπορεί να είναι χρήσιμη για τους ελέγχους στο εσωτερικό της χώρας» συμπλήρωσε ο κ. Ζαμπίρας.

Από την πλευρά του, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μιχάλης Κάτσης επεσήμανε ότι με τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες υπάρχει μεν μεγάλη και γρήγορη πρόσβαση, ωστόσο υπάρχει και το «τυράκι πίσω από την κολοσσιαία αυτή φάκα» και αφορά τη διαχείριση προσωπικών δεδομένων.

«Αυτό το φακέλωμα, ως προς τις συνήθειες του ατόμου ή τις πολιτικές του απόψεις, υπάρχει ο κίνδυνος να πουληθεί σε μια κυβέρνηση για να χειραγωγήσουν τις μάζες» είπε ο κ. Κάτσης, αναφέροντας ως παράδειγμα την εταιρεία Facebook, που κατηγορήθηκε ότι πούλησε απόρρητα προσωπικά δεδομένα 50 εκατομμύριων χρηστών, τα οποία είχε επεξεργαστεί και το θέμα ερευνάται από τις αμερικανικές Αρχές.

Η βουλευτής της ΝΔ Μισέλ Ασημακοπούλου ζήτησε να μάθει ποια είναι η συμμετοχή της ΑΔΑΕ στη κατάρτιση της εθνικής κυβερνοασφάλειας, σημειώνοντας ότι τον Μάρτιο του 2018 εγκρίθηκε από τον αρμόδιο υπουργό η οδηγία ΝΙΣ NIS (Network and Information Systems) που ήταν η πρώτη νομοθετική πράξη της ΕΕ για την ασφαλεια των δικτύων και των πληροφοριών.

Για ένα πολύ σοβαρό θέμα που έχει να κάνει με τις εταιρείες κινητής και σταθερής τηλεφωνίας, που λειτουργούν καταχρηστικά, έκανε λόγο ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Γιώργος Λαζαρίδης.

«Να ξέρετε όλοι ότι όσο προχωρά η τεχνολογία τόσο μειώνεται η ασφάλεια του απορρήτου των προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Έχω την αίσθηση ότι κάποιες δυνάμεις, όχι εξωήγινες, δεν θέλουν να λειτουργήσει η ΑΔΑΕ. Δεν μπορεί να έχουμε απαρτία επτά μελών, να μην αλλάζει η νομοθεσία και να έχουμε ένα παρωχημένο νομοθετικό πλαίσιο. Αν δεν ενισχυθεί με πρόσωπα και χρήμα η ΑΔΑΕ, δεν θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε» επεσήμανε από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της Αρχής Μιχάλης Σακκάς.

Τέλος, ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ ανέφερε ότι η ανεξάρτητη Αρχή θα προχωρήσει σε συνεργασία με την περιφερειακή διοίκηση και τους δήμους της χώρας, στη διοργάνωση ενημερωτικών ημερίδων των πολιτών, με στόχο την ενημέρωσή τους για τους νέους κινδύνους στην επικοινωνία τους.
BHMA
[left-side]

Τα μαγνητικά υλικά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των σύγχρονων ψηφιακών τεχνολογιών πληροφορικής, όπως είναι η αποθήκευση data στο σκληρό δίσκο. Τώρα μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Washington (UW)πήγε ένα βήμα παραπέρα, επιτυγχάνοντας την κωδικοποίηση πληροφορίας μέσω χρήσης μαγνητών που έχουν πάχος μόλις λίγων ατόμων. Το επίτευγμα αυτό θα μπορούσε να φέρει επανάσταση τόσο στις τεχνολογίες cloud computing, όσο και καταναλωτικών ηλεκτρονικών συσκευών, επιτρέποντας αποθήκευση δεδομένων σε μεγαλύτερη πυκνότητα και με μεγαλύτερη αποδοτικότητα από άποψης ενέργειας.


Στο πείραμα, οι ερευνητές έθεσαν σε στρώμα δύο ατομικές στρώσεις Cr3 μεταξύ των επαφών γραφενίου και μέτρησαν την ροή ηλεκτρονίων μέσω του CrI3.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Science, οι ερευνητές αναφέρουν πως χρησιμοποίησαν στοίβες εξαιρετικά λεπτών υλικών για να ασκήσουν επίπεδο ελέγχου άνευ προηγουμένου στη ροή ηλεκτρονίων με βάση την κατεύθυνση της περιστροφής τους – όπου οι περιστροφές των ηλεκτρονίων είναι ανάλογες σε μικρούς, υποατομικούς μαγνήτες. Τα υλικά που χρησιμοποίησαν περιλαμβάνουν φύλλα τρι-ιωδιδίου του χρωμίου, ενός υλικού που περιγράφηκε το 2017 ως ο πρώτος δισδιάστατος μαγνητικός μονωτής. Τέσσερα φύλλα -το καθένα πάχους μόλις λίγων ατόμων- δημιούργησαν το πιο λεπτό σύστημα με δυνατότητα μπλοκαρίσματος ηλεκτρονίων με βάση την περιστροφή τους, ασκώντας 10 φορές ισχυρότερο έλεγχο σε σχέση με άλλες μεθόδους.


Μια απεικόνιση της κρυσταλλικής δομής του τρι-ιωδιδίου (CrI3), με τα άτομα του χρωμίου να εμφανίζονται σε μοβ και τα άτομα ιωδίου σε κίτρινο χρώμα. Τα μαύρα βέλη αντιπροσωπεύουν τα spin των ηλεκτρονίων, που είναι ανάλογα με τις μικροσκοπικές μαγνητικές ράβδους.

«Η δουλειά μας αποκαλύπτει την πιθανότητα να πάμε την αποθήκευση πληροφορίας με βάση μαγνητικές τεχνολογίας σε επίπεδο πάχους ατόμων» λέει ο Tiancheng Song, διδακτορικός Φυσικής στο UW.

«Με την εκρηκτική ανάπτυξη της πληροφορίας, η πρόκληση πλέον είναι πώς θα αυξήσουμε την πυκνότητα της αποθήκευσης δεδομένων, ενώ μειώνουμε τις ενεργειακές απαιτήσεις» λέει ο Xiaodong Xu, καθηγητής Φυσικής, Επιστήμης Υλικών και Μηχανολογίας και ένας εκ των ερευνητών. «Ο συνδυασμός αυτών υποδεικνύει την πιθανότητα δημιουργίας μαγνητικών συσκευών μνήμης πάχους ατόμου με κατανάλωση ενέργειας πολύ μικρότερη αυτής που έχουμε τώρα».

Πέρα από τις επιδόσεις σε επίπεδο ενέργειας, η τεχνολογία αυτή επιτρέπει και την αποθήκευση περισσότερων δεδομένων, συνιστώντας συνολικά μια αισθητή βελτίωσε σε σχέση με υπάρχουσες, παρεμφερείς τεχνικές και τεχνολογίες, οι οποίες χρησιμοποιούν οξείδιο του μαγνησίου – το οποίο είνια πιο παχύ, λιγότερο αποτελεσματικό στο μπλοκάρισμα ηλεκτρονίων και έχει πιο περιορισμένες δυνατότητες αποθήκευσης πληροφορίας.

Πηγή

Ο λόγος για τον ελληνικής καταγωγής μεγαλοεπενδυτή της Σίλικον Βάλει Τζέισον Καλακάνης. Ο γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από Έλληνα πατέρα και Ιρλανδή μητέρα έχει ήδη διανύσει μία εντυπωσιακή πορεία στον τομέα της καινοτόμας τεχνολογίας με βασικό εφόδιο το ελληνικό του δαιμόνιο.


Νεφέλη Λυγερού

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ ή αλλιώς το «θαύμα προγραμματισμού», όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν μεταξύ αστείου και σοβαρού στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, καλά θα κάνει να προσέχει. Ένας διόλου ευκαταφρόνητος αντίπαλος βρίσκεται μία ανάσα πίσω του, έχοντας θέσει ως στόχο της ζωής του να τον ξεπεράσει, δημιουργώντας ένα νέο μέσο κοινωνικής δικτύωσης που θα εκτοπίσει το Facebook. «Σε αντίθεση με το ήδη υπάρχον θα συμβάλει θετικά και στην κοινωνία», έχει δηλώσει για το μελλοντικό εγχείρημά του.

Ο λόγος για τον ελληνικής καταγωγής μεγαλοεπενδυτή της Σίλικον Βάλει Τζέισον Καλακάνης. Ο γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από Έλληνα πατέρα και Ιρλανδή μητέρα έχει ήδη διανύσει μία εντυπωσιακή πορεία στον τομέα της καινοτόμας τεχνολογίας με βασικό εφόδιο το ελληνικό του δαιμόνιο. Όπως έχει πολλές φορές πει, ο παππούς του ήταν Έλληνας, ο πατέρας του αν και μεγαλωμένος στις ΗΠΑ αισθάνεται 1000% Έλληνας και φυσικά ο ίδιος δεν θα μπορούσε να σπάσει το καλούπι.

Οι οικογενειακές τους μαζώξεις πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνο σε ελληνικά εστιατόρια, στα οποία συζητάνε και μαλώνουν μεγαλόφωνα, καθώς διακρίνονται από το γνωστό μεσογειακό ταπεραμέντο. «Ως γνωστόν το τί τρως είναι ο καλύτερος τρόπος να πεις ποιος είσαι και εμείς είμαστε Έλληνες και μάλιστα καθαρόαιμοι».

Ο 47χρονος ομογενής θεωρείται ήδη ένας επιφανής επιχειρηματίας της Σίλικον Βάλεϊ, έχοντας επενδύσει σε μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, πριν τις ανακαλύψει το ευρύ κοινό. Ξεκίνησε κυριολεκτικά από το μηδέν και δεν είναι λίγες οι φορές που επέστρεψε σε αυτό, εξαιτίας των ρίσκων που κατά καιρούς πήρε. Πλέον, όμως, διαχειρίζεται μία δυσθεώρητη περιούσια, ενώ εδραιώθηκε μέσω της δικής του εμπνεύσεως μηχανή αναζήτησης Mahalo.com. Πρόκειται για μία εναλλακτική της Google, η οποία, όπως φαίνεται, δεν είναι η μοναδική μηχανή αναζήτησης εκεί έξω.

Η ιδέα προέκυψε από τον γάμο του
Η Mahalo.com που φέρει την υπογραφή του έχει εκατομμύρια επισκέψεις καθημερινά, παρέχει νέα και μοναδικά χαρακτηριστικά και οι αλγόριθμοι της έχουν τη δική τους μοναδική φιλοσοφία. «Η ιδέα ήρθε στο μυαλό μου όταν εργαζόμουν για την AOL και έψαχνα εταιρείες αναζήτησης που θα μπορούσαμε να εξαγοράσουμε. Τα αποτελέσματά τους δεν ήταν καλύτερα από αυτά του google ή του yahoo. Μια στιγμή θυμάμαι είπα μέσα μου «Θεέ μου, εγώ ο ίδιος θα μπορούσα να βγάλω καλύτερα αποτελέσματα από αυτό! Εκείνη ήταν η στιγμή της επιφοίτησης μου«.

«Στη συνέχεια, η γυναίκα μου άρχισε να στέλνει σε φίλους, που θα έρχονταν στο γάμο μας στη Χαβάη, λίστες με ξενοδοχεία, εστιατόρια και δραστηριότητες που θα μπορούσαν να κάνουν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης. Στα μάτια μου, το email αυτό έμοιαζε με βελτιωμένη σελίδα αποτελεσμάτων και τότε μου έγινε απολύτως ξεκάθαρο: οι άνθρωποι μπορούν να παράγουν καλύτερα αποτελέσματα από ό,τι οι μηχανές. Εξάλλου, το Mahalo δεν είναι μία απρόσωπη μηχανή που βασίζεται σε κώδικα, αλλά άνθρωποι με σάρκα και οστά που πίσω από τους υπολογιστές τους κάνουν την έρευνα για τον κάθε πελάτη, παραδίδοντας τα αποτελέσματα μαζί με τα προσωπικά τους σχόλια και προτάσεις. Mahalo σημαίνει ευχαριστώ στα χαβανέζικα…»

Η ιδέα που προέκυψε από τον γάμο του είναι αυτή είναι που τον κατέταξε στη 10η θέση της λίστας των «σημαντικότερων διασημοτήτων του Ίντερνετ» που δημοσιοποιεί κάθε χρόνο το δημοφιλές περιοδικό Forbes. Ο ίδιος είχε δηλώσει χαρούμενος με τη διάκριση αυτή, αν και είχε παραδεχτεί ότι δεν λέει και πολλά στη δουλειά του. Την ίδια εποχή κέρδισε και το προσωνύμιο «κατά συρροή επιχειρηματίας του Ίντερνετ», εξαιτίας των πολλών και διαφορετικών δραστηριοτήτων, με τις οποίες καταπιανόταν.

«Άρχισαν να με παίρνουν στα σοβαρά«
Η άνοδός του σφραγίστηκε με τη δημιουργία του δημοφιλούς μπλογκ του. Εκεί ενημέρωνε το κοινό για τα τελευταία γκάτζετς και νέα της Σίλικον Βάλει. Τον Οκτώβριο του 2005 το πούλησε στην κολοσσιαία εταιρεία ΑΟL, έναντι 25 εκατομμυρίων δολαρίων. «Κάπου εκεί άρχισε να γίνεται γνωστό το όνομά μου και να με παίρνουν στα σοβαρά άτομα που πραγματικά μετρούσαν στον χώρο μας».

Δεν είναι, άλλωστε, μυστικό ότι γνωστές προσωπικότητες έχουν πολλές φορές «μπουρδουκλώσει» τη γλώσσα τους, στην προσπάθειά τους να προφέρουν σωστά το όνομά του. «ΚΑ-ΛΑ-ΚΑ-ΝΗΣ. It’s not that difficult you guys!», τους απαντά εκείνος περιπαιχτικά όταν μπερδεύονται και τον κοιτούν αμήχανα. Με τα χρήματα που αποκόμισε από την πώληση του μπλογκ του, έγινε συνιδρυτής της εκδοτικής εταιρίας Weblogs Inc., ενώ επέβλεψε τη δημιουργία επιτυχημένων ιστοσελίδων όπως το Endadget και το Joystiq. Στο παρελθόν, μάλιστα, είχε απορρίψει προτάσεις να ασχοληθεί με το YouTube. Σε μία συνέντευξή του, μάλιστα, στους New York Times, δήλωσε πως «το YouTube είναι ένα καταπληκτικό μέρος για να χτίσει κανείς τη φήμη του, είναι όμως φρικτό για να κάνει κανείς business».

Σήμερα ο Καλακάνης συνεχίζει να είναι ο επικεφαλής του Mahalo.com και εμφανίζεται συχνά στα Μίντια ως ειδικός σε θέματα τεχνολογίας. Το ιδιαίτερο του στυλ, μάλιστα, τον έχει μετατρέψει σε ένα είδος ροκ σταρ της τεχνολογίας. Έχει επενδύσει σε δεκάδες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των Tesla και Uber, πριν αυτές γίνουν γνωστές και λέγεται ότι η περιουσία του μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Πλέον, έχει βάλει για τα καλά στο στόχαστρό του τα σόσιαλ μίντια.

Ο πήχης έχει τοποθετηθεί ψηλά
Το πρόσφατο φιάσκο του Μαρκ Ζάκερμεργκ με την παραβίαση της ιδιωτικότητας των χρηστών του έδωσε το κίνητρο που χρειαζόταν. Για την ακρίβεια, ο Καλακάνης δημιούργησε μια διαδικτυακή πλατφόρμα, την Openbook Challenge. Πρόκειται για έναν διαδικτυακό διαγωνισμό. Στόχος αυτού είναι να ανακαλύψει το επόμενο «πόστερ μπόι» των σόσιαλ μίντια. Προσφέροντας ως κίνητρο 100.000 δολάρια σε επτά ομάδες, ελπίζει ότι μία από αυτές θα καταφέρει να κατασκευάσει ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης που θα σταθεί επάξια απέναντι στο Facebook.

Ο πήχης έχει τοποθετηθεί ιδιαίτερα υψηλά, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Καλακάνης έχει θέσει ως όριο η νικήτρια ομάδα να δημιουργήσει μία πλατφόρμα που θα προσελκύσει ένα δισεκατομμύριο χρήστες! Μόνο τότε θα μπορέσει να ισχυριστεί ότι ο τεχνολογικός γίγαντας του Μαρκ Ζάκεμπεργκ έχει φάει τη σκόνη του. Από τη μία θέλει να προσφέρει τη διαδραστικότητα, την εξωστρέφεια και τη διασκέδαση, με την οποία ήδη προσελκύει τους χρήστες του το facebook.

Από την άλλη, όμως, είναι πεπεισμένος ότι όλα αυτά μπορεί να συνδυαστούν με την αδιαπραγμάτευτη προστασία της ιδιωτικότητας. «Επιθυμούμε να επενδύσουμε σε εναλλακτικές (λύσεις) που δεν θα χειραγωγούν τους ανθρώπους και θα προστατεύουν τη δημοκρατία μας από κακόβουλους ανθρώπους που επιθυμούν να διασπείρουν την παραπληροφόρηση», αναφέρει στην ιστοσελίδα της πλατφόρμας.

Το όνειρό μου ήταν να εργαστώ στο FBI
Μόλις οι επτά νικήτριες ομάδες καταθέσουν την αίτησή τους στην πλατφόρμα θα κληθούν να συμμετάσχουν σ’ ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα 12 εβδομάδων για την ανάπτυξη του νέου αυτού κοινωνικού μέσου δικτύωσης. «Όλες οι κοινότητες και τα κοινωνικά προϊόντα στο Διαδίκτυο είχαν την εποχή τους, από το ‘AOL’ μέχρι το ‘MySpace’, και τυπικά δεν τα έκλεισε η κυβέρνηση – σταδιακά αντικαταστάθηκαν από καλύτερα προϊόντα», είπε ο Καλακάνης μέσα από μία ανακοίνωση που δημοσίευσε στο Διαδίκτυο. «Κατά συνέπεια, ας ξεκινήσουμε τη διαδικασία για την αντικατάσταση του Facebook», πρόσθεσε. «Πρώτον, ο Ζάκεμπεργκ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά με το να εξαγοράζει τους ανταγωνιστές του». Δεύτερον, «κλέβει γρήγορα καινοτόμα χαρακτηριστικά από τους νέους επιχειρηματίες που αρνούνται να πουλήσουν σε αυτόν».

Λέγεται ότι στη Σίλικον Βάλει δεν είναι λίγοι εκείνοι που όχι μόνο πιστεύουν στις δυνάμεις του Καλακάνη, αλλά και επιθυμούν να επενδύσουν στο εγχείρημά του. Έχει, άλλωστε, αποδείξει ότι με σκληρή δουλειά και φαντασία έχει επιτύχει επιτεύγματα που ούτε φανταζόταν κανείς. «Η ζωή, άλλωστε, ποτέ δεν ξέρεις που θα σε πάει. Φανταστείτε ότι εγώ σπούδασα ψυχολογία και το όνειρό μου ήταν να εργαστώ στο FBI και τελικά δεν έκανα τίποτα από όλα αυτά. Δεν παραπονιέμαι, όμως!»

Στην Ελλάδα έχει έρθει δύο φορές όλες και όλες, αλλά τη νιώθει δεύτερη πατρίδα του. Εξάλλου, δεν κρύβει ότι στο ξεκίνημά του βοήθησε και η ομογένεια, η οποία πάντα τον καλούσε σε εκδηλώσεις και τον σύστηνε σε άτομα που μπορούσαν να του φανούν χρήσιμα στο μέλλον. Στην τελευταία του επίσκεψη, μάλιστα, είχε περάσει πολύ χρόνο με νέους επιχειρηματίες και νεοφυείς επιχειρήσεις, υποστηρίζοντας ότι «κάτι έχει αρχίσει να κινείται και στην Ελλάδα και περιμένει μεγάλα πράγματα».

slpress
[left-side] [full-post]

Η νέα αναβάθμιση των Windows 10, που κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου, προκαλεί προβλήματα σε ορισμένους υπολογιστές, όπως ανέφεραν εκατοντάδες χρήστες. Μετά την εγκατάσταση της αναβάθμισης με την ονομασία «Windows 10 April 2018 Update», μερικές σημαντικές εφαρμογές όπως το πρόγραμμα διαδικτυακής Google Chrome και η ψηφιακή βοηθός Cortana μπορεί να «παγώσουν» και να «κλειδώσουν» το μηχάνημα του χρήστη.

«Τα πάντα παγώνουν, τα πλήκτρα δεν δουλεύουν, ούτε καν το Ctrl Alt Delete», δήλωσε στο Reddit ένας απελπισμένος χρήστης.

Η Microsoft αναγνώρισε το πρόβλημα, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», και εργάζεται για να βρει και να κυκλοφορήσει τη λύση στις 8 Μαΐου. Ως προσωρινή λύση συμβούλευσε τους χρήστες είτε να κλείσουν το καπάκι του φορητού υπολογιστή και να τον ξανανοίξουν, είτε να πατήσουν τα δύο πλήκτρα του ήχου ταυτόχρονα τρεις φορές μέσα σε δύο δευτερόλεπτα ώστε να ανανεώσουν την οθόνη του Windows tablet, είτε να δοκιμάσουν τον εξής συνδυασμό πλήκτρων: Windows key+Ctrl+Shift+B.

πηγή:amna

Οπτικοποίηση του προτεινόμενου πειράματος Tokamak SPARC. Χρησιμοποιώντας μαγνήτες υψηλού πεδίου που κατασκευάστηκαν με πρόσφατα διαθέσιμα υπεραγωγούς υψηλής θερμοκρασίας, αυτό το πείραμα θα ήταν το πρώτο ελεγχόμενο πλάσμα σύντηξης για παραγωγή καθαρής ενέργειας.

Επιστήμονες του MIT θέλουν να φτιάξουν ένα πιλοτικό εργοστάσιο που να λειτουργεί στα προσεχή 15 χρόνια, σε συνεργασία με τη νέα ιδιωτική αμερικανική εταιρεία Commonwealth Fusion Systems-CFS (τεχνολογικό κομμάτι και αυτή του ΜΙΤ), ώστε έως τότε να έχει αναπτυχθεί η κατάλληλη τεχνολογία για την παραγωγή ενέργειας από πυρηνική σύντηξη. Βεβαίως είναι ένα όνειρο δεκαετιών, που τώρα φαίνεται να έρχεται πιο κοντά στην υλοποίησή του.

Η πυρηνική σύντηξη βασίζεται στη συγχώνευση ατόμων υδρογόνου, που δημιουργούν το βαρύτερο ήλιο και παράλληλα απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες ενέργειας, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε «καθαρό» ηλεκτρισμό. Μια διαδικασία που δεν εκπέμπει άνθρακα στην ατμόσφαιρα και δεν επιδεινώνει την κλιματική αλλαγή.

Σήμερα η πιο προχωρημένη προσπάθεια παραγωγής ενέργειας από πυρηνική σύντηξη είναι ο «Διεθνής Θερμοπυρηνικός Πειραματικός Αντιδραστήρας» (ITER) που κατασκευάζεται στην Προβηγκία της Γαλλίας. Είναι ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ύψους 18 δισ. €, που έχει σχεδιασθεί για να παράγει 100 μεγαβάτ θερμότητας, όμως έχει γνωρίσει διαδοχικές καθυστερήσεις και μεγάλες υπερβάσεις κόστους στην πορεία, ενώ επιπλέον δεν θα μετατρέπει άμεσα τη θερμότητα σε ηλεκτρισμό.

Η νέα συμμαχία ΜΙΤ-CFS, που έχει ήδη εξασφαλίσει χρηματοδότηση 50 εκατομμυρίων δολαρίων έως τώρα από την ιταλική ενεργειακή εταιρεία ΕΝΙ, θα αξιοποιήσει μια νέα γενιά ισχυρότερων υπεραγωγών υψηλής θερμοκρασίας που θα δημιουργούν ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, το οποίο θα συγκρατεί αιωρούμενο το καυτό πλάσμα «καυσίμου» (υδρογόνου) στην καρδιά του θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα.

Αυτό θα επιτρέψει στον αντιδραστήρα να είναι πολύ μικρότερος σε όγκο σε σχέση με τον αντιδραστήρια του ITER (μόλις το ένα εξηκοστό πέμπτο), καθώς επίσης φθηνότερος και πιο εύχρηστος. Συνολικά, με βάση τα αμερικανικά σχέδια, η υπό ανάπτυξη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής από πυρηνική σύντηξη θα είναι μόνο το ένα πέμπτο σε μέγεθος σε σχέση με την αντίστοιχη σχεδιαζόμενη μονάδα του ITER – και αυτό θα αποτελεί μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα, όταν φθάσει η στιγμή της εμπορικής αξιοποίησης.

Σε πρώτη φάση μέσα την επόμενη τριετία, 30 εκατ. δολάρια θα επενδυθούν σε έρευνα στο ΜΙΤ, με στόχο τη μετατροπή των υπεραγωγών στους ισχυρότερους παγκοσμίως ηλεκτρομαγνήτες υψηλής απόδοσης.

Η θερμοπυρηνική σύντηξη απαιτεί θερμοκρασίες εκατοντάδων εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου, μεγαλύτερων από ό,τι στο κέντρο του Ήλιου, τις οποίες όμως είναι αδύνατο να αντέξει οποιοδήποτε υλικό. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να δημιουργηθούν πανίσχυρα μαγνητικά πεδία που θα συγκρατούν στο κενό, χωρίς να αγγίζει τα τοιχώματα του αντιδραστήρα, το καυτό πλάσμα, δηλαδή τη «σούπα» των υποατομικών σωματιδίων. Τα νέα υπεραγώγιμα υλικά από το οξείδιο YBCO, που αντέχουν μεγάλες θερμοκρασίες, καθιστούν πιο εύκολη τη δημιουργία τέτοιων μαγνητών, που θα είναι μικρότεροι σε μέγεθος αλλά πιο ισχυροί.

Στη συνέχεια, μέσα στην επόμενη δεκαετία, οι ερευνητές του Κέντρου Επιστήμης Πλάσματος και Σύντηξης του ΜΙΤ στοχεύουν να αναπτύξουν τον πρώτο στον κόσμο αντιδραστήρα «τσέπης» πυρηνικής σύντηξης με την ονομασία SPARC (μετεξέλιξη του σχεδίου του αντιδραστήρα «τόκαμακ» του ITER), ο οποίος θα παράγει περισσότερη θερμική ενέργεια (100 MW) από όση θα καταναλώνει.

Τελικά, στην τρίτη φάση, σε 15 χρόνια από σήμερα, ελπίζουν να έχουν μετατρέψει τον αντιδραστήρα SPARC σε ένα πιλοτικό εργοστάσιο ισχύος 200 μεγαβάτ, που θα μετατρέπει τη θερμική ενέργεια σε ηλεκτρική και το οποίο θα διασυνδεθεί με το δίκτυο ηλεκτρισμού.

Ο ITER αναμένεται να έχει λειτουργήσει έως το 2035, ενώ ο SPARC νωρίτερα. Κατά κάποιο τρόπο, ξεκινά μια κούρσα ανταγωνισμού ανάμεσα στους δύο αντιδραστήρες. Μια άλλη βρετανική εταιρεία, η Tokamak Energy, προσπαθεί επίσης να αναπτύξει μια παρόμοια τεχνολογία, αξιοποιώντας και αυτή τους νέους υπεραγωγούς, όμως το εγχείρημα του ΜΙΤ θεωρείται πιο πολλά υποσχόμενο.

Αντίθετα με το ουράνιο ή το πλουτώνιο που χρησιμοποιούνται ως πυρηνικά καύσιμα στους σημερινούς πυρηνικούς αντιδραστήρες σχάσης για ηλεκτροπαραγωγή, το υδρογόνο, που θα είναι το καύσιμο για τους αντιδραστήρες πυρηνικής σύντηξης, δεν πρόκειται ποτέ να αποτελέσει είδος σε έλλειψη, καθώς υπάρχει σε αφθονία παντού. Επιπλέον, εκτός από το ότι δεν δημιουργεί «αέρια του θερμοκηπίου», η πυρηνική σύντηξη δεν παράγει ούτε επικίνδυνα ραδιενεργά απόβλητα, όπως συμβαίνει με τη σχάση.

Πηγές: ΑΠΕ και ΜΙΤ

Μονοπώλια. Κυβερνοέγκλημα. «Ψεύτικες ειδήσεις». Μέχρι και οι ιδρυτές του ίντερνετ παραδέχονται ότι το ουτοπικό τους όραμα απέτυχε. Οπότε: τι θα λέγατε αν αρχίζαμε από την αρχή; Θα μπορούσαμε να ξαναφτιάξουμε το σημερινό ίντερνετ – ή μήπως και να χτίζαμε κάτι…καλύτερο;


Μετάφραση για το Νόστιμον Ήμαρ

του DAVID BAKER – the Wired

Μας αρέσει να κάνουμε εικόνα το ίντερνετ στο μυαλό μας σαν ένα σύνολο σωλήνων κατά μήκος των οποίων ρέει η η πληροφορία. Αλλά καλύτερη μεταφορά θα ήταν να το δούμε ως ένα απίστευτα πολύπλοκο σύνολο δρόμων, με τρισεκατομμύρια οχήματα να σχηματίζουν μια φάλαγγα, να σκορπίζουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις και, εν τέλει, να επανέρχονται στον προορισμό τους, όπου μπαίνουν εκ νέου σε τάξη και γίνονται εκείνο το gif με γάτες, σειρά στο Netflix ή φωτογραφία στο Instagram από τα γενέθλια της ανηψιάς μας. Αυτά είναι τα δέματα, μικρές σειρές από μηδέν και ένα, στα οποία μετατρέπονται τα περίπου 60.000 GB των δεδομένων που μοιράζεστε στο ίντερνετ κάθε δευτερόλεπτο, προτού φτάσει στους υπολογιστές «στο άλλο άκρο»: στο κινητό σας, στο λάπτοπ σας, στο σπίτι, όπου κι αν βρίσκεστε.

Με άλλα λόγια, το δίκτυο δεν έχει ιδέα τι περιέχει. Αυτή η ουδετερότητα είναι ο λόγος που έχει εξελιχθεί σε μια χωρίς προηγούμενο μηχανή ανθρώπινης ευφυίας. Δίνει το ίδιο βάρος στις φωτογραφίες στο facebook όσο και στις κλήσεις μέσω skype προς τα αγαπημένα πρόσωπα, στους γύρους στο Destiny, στο ηλεκτρονικό «ψάρεμα» και στις κυβερνοεπιθέσεις που μπορούν να ρίξουν την παροχή ρεύματος. Ο μεγαλύτερος θρίαμβός του είναι και το πιο επίμονο ψεγάδι του.

Οι αυθεντικοί πρωτοπόροι του ίντερνετ, όπως είναι ο Τζον Πέρι Μπάρλοου του Electronic Frontier Foundation, συγγραφέας της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Κυβερνοχώρου, οραματίστηκαν τον διαδικτυακό κόσμο ως «κοινά» – έναν κόσμο με ισότιμους όρους όπου μπορούσε να ακουστεί η φωνή όλων, που δεν υπάγεται σε καμία εθνική νομοθεσία και είναι απελευθερωμένος από την ανάγκη για χρηματικό κέρδος. Συγκρίνετε αυτό το όραμα με το σημερινό διαδίκτυο,που κυριαρχείται από τέσσερις ή πέντε εταιρείες κολοσσούς με πρωτοφανή εξουσία και κεφάλαιο. Στην αντίθετη όψη του τεράστιου όγκου δεδομένων – το βασικό προϊόν κάθε εταιρείας τεχνολογίας- βρίσκεται ένα εργαλείο παρακολούθησης πρωτόγνωρης δύναμης: ένα πανοπτικό δικής μας σύλληψης. Τα αρχικά ιδανικά της ανωνυμίας δοκιμάζονται από το καταχρηστικό τρολάρισμα και το χακάρισμα αθώων και ευάλωτων ανθρώπων. Η ελεύθερη κοινοποίηση δημιουργικών προϊόντων διεύρυνε τους πνευματικούς μας ορίζοντες (και τα meme μας), αλλά έθεσε σε κίνδυνο την ύπαρξη δημιουργικών βιομηχανιών και την αξία του καλλιτεχνικού έργου. Οι διαδικτυακές πλατφόρμες που μας ενώνουν πλέον λέγεται ότι μετατρέπονται από πολιτικούς σκοπούς σε όπλα, σκοπούς τόσο ποικιλόμορφους όσο οι νεοναζί και τα εθνικά κράτη.

Επιπλέον, το ίντερνετ φτιάχτηκε με τεχνολογία κατά δεκαετίες παλιότερη. Σήμερα το ίντερνετ περιλαμβάνει δισεκατομμύρια συσκευές, καθεμία από τις οποίες είναι πολύ πιο ισχυρή από αυτές πάνω στις οποίες χτίστηκε το διαδίκτυο και ο παγκόσμιος ιστός. Η αποθήκευση είναι εκθετικά πιο φθηνή και οι ασύρματες τεχνολογίες δηλώνουν ότι οι χώρες αναπτύσσουν διαδικτυακές υποδομές που δεν περιλαμβάνουν υποθαλλάσια καλώδια. Τα κινητά μας μπορούν να σκανάρουν τα δακτυλικά αποτυπώματα και τα πρόσωπά μας, εξασφαλίζοντας ασφάλεια στις συναλλαγές. Οι αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως η τεχνολογία blockchain, επιτρέπουν τα πειράματα πάνω σε νέα μοντέλα μεταφοράς αρχείων και ανταλλαγής αξίας.

Επομένως, ας κάνουμε ένα νοητικό πείραμα: εάν επρόκειτο να κάνουμε επαναφορά στο ίντερνετ – να απενεργοποιήσουμε τα πάντα και να αρχίσουμε από την αρχή- θα ήταν πάλι το ίδιο; Ή θα σχεδιάζαμε κάτι διαφορετικό…ακόμα καλύτερο;

Ο άνθρωπος στον οποίο χρωστάμε το μεγαλύτερο μέρος από τον υπάρχοντα σχεδιασμό του ίντερνετ είναι ο Βιντ Σερφ, ο οποίος από κοινού με τον Ρόμπερτ Καν, εφηύρε το βασικό μέσο επικοινωνίας του διαδικτύου, το πρωτόκολλο TCP/ IP, τη δεκαετία του ’70.

«Το σύστημα μεγάλωσε αξιοσωμείωτα κι αυτό το οφείλουμε στην ατέλειά του», εξηγεί ο Σερφ. «Όταν σχεδιάσαμε το δίκτυο, δεν είχαμε κάποιον συγκεκριμένο στόχο κατά νου. Δεν μας ένοιαζε ποια ήταν η εφαρμογή. Θέλαμε απλώς να μεταφέρουμε δέματα από το ένα σημείο στο άλλο».

Ο Σερφ είναι τώρα ένας πολιτικός άνδρας στην Google, όπου η κομψή ενδυματολογική του αίσθηση κάνει αντίθεση με τους ντυμένους σε παστέλ αποχρώσεις συναδέλφους του. Ο Σερφ δεν έχει μια παράλογη αίσθηση υπερηφάνειας όταν μιλάει για την τότε επιλογή του να κάνει τόσο το δίκτυο όσο και τα δέματα «χαζά». Καθώς το σύστημα μεγάλωνε και τα ποσοστά δεδομένων που μπορούσαμε να υποστηρίξουμε αυξάνονταν, μπορούσαμε εύκολα να διαχειριστούμε, για παράδειγμα, ήχο και βίντεο. Το δίκτυο, όπως το σχεδίασαν ο Σερφ και ο Καν, μπορεί να μεταφέρει σχεδόν τα πάντα.

Ο Σερφ θα ήταν μάλλον απρόθυμος να το μετατρέψει σε ένα νέο διαδίκτυο. «Τα πλεονεκτήματα υπερισχύουν των μειονεκτημάτων», λέει. Και όλοι λίγο-πολύ θα συμφωνούσαν – το TCP/IP πρακτικά λειτουργεί. Αλλά στο υποθετικό νέο διαδίκτυό μας, υπάρχει ένα δεύτερο βασικό στοιχείο του δικτύου που έστησαν ο Σερφ και ο Καν που ίσως θα θέλαμε να επανεξετάσουμε: η δομή πελάτη- σέρβερ, η έννοια ότι η πληροφορία κατοικεί κάπου (σε έναν σέρβερ) και εμείς (οι πελάτες) πηγαίνουμε σε αυτό το μέρος για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτήν.

Ο Ντερκ Τρόσεν είναι ανώτερος βασικός επιστήμονας στη InterDigital, μια εταιρεία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών δικτύωσης με έδρα στην Old Street του Λονδίνου. Είναι πεπεισμένος ότι, σε επίπεδο διαδικτύου τουλάχιστον, έχουμε φτάσει στο τέλος του δρόμου όσον αφορά πελάτες και σέρβερ.

«Τόσα πολλά πράγματα έχουν πάει καλά με το διαδίκτυο», λέει, «που μερικές φορές δεν το παρατηρείς. Έχεις μια τεράστια καινοτομία στην κορυφή. Παρόλο που έχεις παρόχους μεγάλης κλίμακας όπως το Facebook και το Google, έχεις επίσης και τη μικρή οικογενειακή επιχείρηση στη γωνία που μπορεί απλά να στήσει μια ιστοσελίδα και λειτουργεί. Και ύστερα υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης: το Skype, το Hangouts, το φθηνότερο κόστος που όλοι θεωρούμε δεδομένο. Αυτή είναι η καινοτομία εφαρμογής στην κορυφή του δικτύου. Το διαδίκτυο τα έχει πάει πολύ καλά σε αυτόν τον χώρο».

Όταν, όμως, κατεβαίνεις επίπεδο -λέει- τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται προβληματικά. «Το παράδειγμα πελάτη-σέρβερ είχε πολύ νόημα όταν ξεκίνησε το διαδίκτυο, επειδή εκείνη την εποχή η πληροφορία ήταν σπάνια. Συνήθως ήταν κλειδωμένη κάπου. Ζούσε πίσω από μια πύλη», λέει ο Τρόσεν.

«Δείτε το όνομα, σαν μια πόρτα που χτυπάς για να εισέλθεις και πίσω πιθανόν να υπάρχει μια μεγάλη βιβλιοθήκη. Αλλά τώρα οι πληροφορίες μπορούν να έρθουν σχεδόν από παντού. Επομένως, δεν πρέπει πλέον να υπάρχει αυτή η ιδέα ότι πρέπει να πάω κάπου για να τις πάρω». Η αποθήκευση στο τελικό άκρο, λέει, στα τηλέφωνα και τους υπολογιστές μας, υπερτερεί πλέον της αποθήκευσης στον πυρήνα.

Η πρόταση του Τρόσεν, την οποία κατοχυρώνει ως πρωτότυπο στην InterDigital ως μέρος μιας παγκόσμιας πρωτοβουλίας, είναι για ένα «δίκτυο με επίκεντρο την πληροφορία» (ICN), ένα διαδίκτυο που ουσιαστικά στερείται γεωγραφίας. Αντί για ομοιόμορφους εντοπιστές πόρων (uniform resource locators – διευθύνσεις URL) – τις διευθύνσεις ιστού που χρησιμοποιούμε για την πρόσβαση σε σέρβερ πληροφοριών – ένα διαδίκτυο βασισμένο σε ICN θα έχει ομοιόμορφα αναγνωριστικά πόρων (URI), ετικέτες που εξηγούν σε όλους τους άλλους τι είναι αυτές οι πληροφορίες. Στη συνέχεια, εάν θέλουμε να κάνουμε stream ένα βίντεο ή να κατεβάσουμε μια φωτογραφία, καλούμε αυτές τις πληροφορίες και αφήνουμε το δίκτυο να βρει πού είναι αυτές – που θα μπορούσαν να βρίσκονται τόσο κοντά όσο το τηλέφωνο του ατόμου που κάθεται δίπλα μας.

Το άμεσο πλεονέκτημα μιας τέτοιας δικτυακής δομής είναι η μείωση του χρόνου καθυστέρησης – της καθυστέρησης μεταξύ της αίτησης δεδομένων σε ένα δίκτυο και της λήψης αυτών. Συχνά αυτό γίνεται αστραπιαία, αλλά με την έκρηξη που σημειώθηκε στον χώρο των βίντεο και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ο χρόνος καθυστέρησης έχει γίνει μεγάλη υπόθεση. Κανείς δεν θέλει να παρακολουθήσει έναν κύκλο που περιστρέφεται αντί για το Game of Thrones.

Το ICN επιχειρεί να λύσει το πρόβλημα της καθυστέρησης χρησιμοποιώντας κάτι που θα είναι οικείο σε όποιον έχει κατεβάσει (ή έχει κλέψει – διαλέξτε εσείς) μια ταινία μέσω BitTorrent. Οι πελάτες του BitTorrent γνωρίζουν ότι τα αντίγραφα αρχείων υπάρχουν ταυτόχρονα σε μερικές χιλιάδες τοποθεσίες στο διαδίκτυο (στην περίπτωση αυτή, στους σκληρούς δίσκους άλλων ατόμων που έχουν κατεβάσει το ίδιο αρχείο). Και δουλεύουν συγκεντρώνοντας θραύσματα του αρχείου από όσο το δυνατόν περισσότερες πηγές.

Για τον Τρόσεν, είναι πολύ πιο λογικό να αντιμετωπίζουμε όλες τις πληροφορίες στο διαδίκτυο με αυτόν τον τρόπο. Έχει ήδη αποδείξει πώς ένα δίκτυο ICN μπορεί να τροφοδοτήσει με ένα μόνο Netflix stream πολλαπλούς χρήστες που παρακολουθούν σε ελαφρώς διαφορετικούς χρόνους, με σημαντική μείωση του κόστους. Είναι σίγουρος ότι το δίκτυο ICN του θα ταιριάξει πάνω στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική IP και θα δοκιμαστεί ζωντανά το 2018.

Ο Τρόσεν ιχυρίζεται ότι τα URI μπορούν επίσης να αντιμετωπίσουν ένα από τα σύγχρονα προβλήματα του διαδικτύου: την εμπιστοσύνη. Μεγάλη παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο, από μηνύματα ηλεκτρονικού «ψαρέματος» έως ψεύτικες ειδήσεις, βασίζεται στο λεγόμενο IP spoofing: το να πείσεις κάποιον να αποκτήσει πρόσβαση σε πληροφορίες από ένα διακομιστή, πιστεύοντας ότι αποκτά πρόσβαση σε έναν άλλο. Σε ένα δίκτυο ICN, ο σέρβερ είναι άσχετος. Θα μπορούσε να είναι στο Σινσινάτι ή στο τηλέφωνο ενός φίλου. Αντίθετα, στις πληροφορίες μπορεί να δοθεί ένας κωδικός επαλήθευσης ταυτότητας. Αυτό θα ήταν μια μέθοδος να στέλνει κανείς ψεύτικες ειδήσεις με τον τρόπο που στέλνει μηνύματα spam. Κάνοντας πιο δύσκολη την πρόσβαση στην ανωνυμία, όλα θα ταξίδευαν στο διαδίκτυο, κουβαλώντας ένα αποτύπωμα από την προέλευσή τους. Θα μπορούσε επίσης -ελπίζει ο Τρόσεν- να αποτρέψει τον ηλεκτρονικό εκφοβισμό και τις κυβερνοεπιθέσεις.

«Όταν σχεδιάσαμε το δίκτυο, δεν είχαμε κάποιον συγκεκριμένο στόχο κατά νου. Δεν μας ένοιαζε ποια ήταν η εφαρμογή. Θέλαμε απλώς να μεταφέρουμε δέματα από το ένα σημείο στο άλλο».
Βιντ Σερφ

Η ιδιότητα του διαδικτύου να είναι τυφλό μπορεί να εντοπιστεί κατά κύριο λόγο στις στρατιωτικές του καταβολές, όπου οι κόμβοι στην άκρη του δικτύου χρειάζονταν να πάρουν τις πληροφορίες από τα κέντρα δεδομένων. Αυτές οι καταβολές είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά σημείων αναφοράς που εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι και σήμερα.

Το 1988 στην εργασία «The Design Philosophy of the DARPA Internet Protocols», ο David C. Clark, τότε και τώρα ερευνητής στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τεχνητής Νοημοσύνης του MIT, αναφέρει ότι ο πρωταρχικός στόχος του διαδικτύου ήταν να συνδέει τα δίκτυα – αρχικά το ARPANET του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ και το ραδιοφωνικό του δίκτυο Arpa. Διέκρινε επίσης επτά δευτερεύοντες στόχους του:


  1. Η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου πρέπει να συνεχιστεί παρά την απώλεια δικτύων ή πυλών δικτύου.
  2. Το διαδίκτυο πρέπει να υποστηρίζει πολλαπλούς τύπους υπηρεσίας επικοινωνιών.
  3. Η αρχιτεκτονική του διαδικτύου πρέπει να «φιλοξενεί» μια ποικιλία δικτύων.
  4. Η αρχιτεκτονική του διαδικτύου πρέπει να επιτρέπει την κατανεμημένη διαχείριση των πόρων του.
  5. Η αρχιτεκτονική του διαδικτύου πρέπει να είναι οικονομικά αποδοτική.
  6. Η αρχιτεκτονική του διαδικτύου πρέπει να επιτρέπει τη σύνδεση στον κεντρικό υπολογιστή με μικρή προσπάθεια.
  7. Οι πόροι που χρησιμοποιούνται στην αρχιτεκτονική του διαδικτύου πρέπει να αιτιολογούνται.

Οι παραπάνω στόχοι έχουν ταξινομηθεί κατά σειρά σπουδαιότητας. Οποιαδήποτε αλλαγή στη σειρά των στόχων θα είχε ως αποτέλεσμα ένα διαφορετικό διαδίκτυο.



Credit: Jean Jullien

Το Facebook είναι γνωστό ως υπερκόμβος στο διαδίκτυο. Τον Ιούνιο του 2017 ανακοινώθηκε ότι έφτασε τους δυο δισεκατομμύρια ενεργούς χρήστες, ουσιαστικά περίπου τα 2/3 όλων των χρηστών του διαδικτύου. Από αυτή την τεράστια ποσότητα δεδομένων συνεπάγεται ότι τα έσοδα του Facebook τώρα ανέρχονται περίπου στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια (£ 6,8 δισ.) ανά τρίμηνο. Μιλώντας μέσω Skype από μία καφετέρια στο Malmö της Σουηδίας, ο Aral Balkan παρακινεί τον λαό να επαναστατήσει ενάντια στην κυριαρχία τέτοιων υπερκόμβων. Ο ιδρυτής της ind.ie, μιας κοινωνικής επιχείρησης αφιερωμένης στην οικοδόμηση ενός νέου διαδικτύου, θεωρεί ότι το μελλοντικό διαδίκτυο θα είναι αυτό, όπου τα άτομα θα μπορούν να διατηρήσουν τον έλεγχο των δεδομένων τους και θα επωφελούνται από αυτό.

Σύμφωνα με τον Balkan, αυτό που φέρει την ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο έχει εξελιχθεί το διαδίκτυο είναι αυτό που ο ίδιος αποκαλεί φαινόμενο του εκκρεμούς. Το φαινόμενο αυτό προκαλείται από την αρχιτεκτονική πελάτη-διακομιστή του δικτύου. «Αν ρίξετε μια ματιά στην ιστορία της πληροφορικής», λέει, «θα δείτε ότι ταλαντεύεται μεταξύ της κεντρικής και της αποκεντρωμένης πληροφορικής». Ξεκινήσαμε με τους κεντρικούς υπολογιστές (mainframes). Στη συνέχεια, είχαμε την εποχή των προσωπικών υπολογιστών, όπου ήταν η τελευταία φορά που υπήρχαν αποκεντρωμένες τεχνολογίες, τις οποίες κατείχαμε και μπορούσαμε να ελέγξουμε. Ακολούθησε η εποχή του ιστού, όπου αυτή η τεχνολογία πελάτη-διακομιστή πέρασε σε μια φάση καπιταλιστικής ζύμωσης, η οποία ενθάρρυνε την κάθετη κλιμάκωση αυτών των διακομιστών. Έτσι, περάσαμε στα mainframe 2.0 και αυτοί οι διακομιστές αναπτύχθηκαν, ενώθηκαν και έγιναν τα Google και τα Facebook. Είμαστε συνδεδεμένοι με ηλεκτρονικούς υπολογιστές που δεν είναι δικοί μας. Η δραστηριότητα μας τους έχει δώσει εξαιρετική δύναμη».

Επιπλέον, ο Balkan ισχυρίζεται ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στα συναισθήματά μας όσον αφορά στην παρακολούθηση. Το Facebook και η Google παρέχουν μια ανεκτίμητη υπηρεσία: φιλτράρουν το σχεδόν άπειρο περιεχόμενο του διαδικτύου, μειώνοντας τις επιλογές μας και εστιάζοντας την προσοχή μας. Η φούσκα των φίλτρων είναι εξαιρετικά βολική. Ωστόσο, κλείνουμε τα μάτια μας απέναντι στην ποσότητα των δεδομένων που μετά χαράς δίνουμε στις εταιρείες αυτές να αποθηκεύουν και να χρησιμοποιούν.

«Στην εποχή των προσωπικών υπολογιστών», λέει ο Balkan, «εάν εγκαθιστούσατε μια εφαρμογή στον υπολογιστή σας και άρχιζε να σας παρακολουθεί και να μοιράζεται αυτό που κάνετε με έναν μεγάλο οργανισμό μέσω του μόντεμ σας, θα το αποκαλούσαμε λογισμικό κατασκοπίας (spyware). Σήμερα, θα το αποκαλούσαμε τον επόμενο μονόκερο της Silicon Valley».

Η απάντηση του Balkan είναι τόσο τεχνική όσο και πολιτική. («Το διαδίκτυο δεν αφορά μόνο την τεχνολογία», λέει.) Η ind.ie λάνσαρε το Better, ένα εργαλείο προστασίας της ιδιωτικής ζωής που εμποδίζει τους χρήστες του Safari να εντοπίζονται εύκολα στο διαδίκτυο. Επιπλέον, έχει κατασκευάσει ένα πρότυπο ενός αποκεντρωμένου διαδικτύου που επιτρέπει στους ανθρώπους να μοιράζονται τα δεδομένα, να έρχονται σε επαφή με τους φίλους τους και να επικοινωνούν χωρίς να χρειάζονται κάποιον διαμεσολαβητή.

«Φανταστείτε έναν κόσμο όπου κάθε πολίτης έχει και ελέγχει το δικό του χώρο στο διαδίκτυο», λέει. «Αυτός είναι ένας χώρος, όπου διατηρούνται τόσο οι δημόσιες όσο και οι προσωπικές σας πληροφορίες. Τα προσωπικά στοιχεία υπόκεινται σε end-to-end κρυπτογράφηση, επομένως μόνο εσείς έχετε πρόσβαση σε αυτά. Αντιθέτως, τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο κοινό είναι αυτά με τα οποία μοιράζεστε τις σκέψεις και τις απόψεις σας. Οι άνθρωποι μπορούν να σας βρουν σε αυτόν τον μονίμως ενεργό κόμβο, χρησιμοποιώντας ένα όνομα domain. Αυτές οι συνδέσεις είναι ομότιμες (peer-to-peer). Αν θέλουμε να μιλήσουμε, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους ενργούς κόμβους μας, έτσι ώστε να βρούμε ο ένας τον άλλο. Στη συνέχεια, αν θέλω να σας στείλω ένα μήνυμα ή μια φωτογραφία, πηγαίνει από το κινητό μου κατευθείαν στο δικό σας επειδή έχουμε ήδη βρει ο ένας τον άλλο. Συνεπώς, αυτή είναι η τοπολογία που θα χαρακτήριζα ως το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έχουμε σήμερα, δηλαδή μια τοπολογία ιστού με διαμεσολαβητές όπου οτιδήποτε πρέπει να περάσει από το Facebook ή το Google».

Ο Balkan δεν είναι ο μόνος που έχει το όραμα ενός αποκεντρωμένου διαδίκτυου. Ο Tim Berners-Lee και η ομάδα Solid στο MIT διερευνούν παρόμοιες αρχές. Το πρότζεκτ arkOS του Jacob Cook, το οποίο επέτρεψε στον καθένα να δημιουργήσει προσωπικά clouds στο Raspberry Pi, είχε παρόμοιους στόχους. (Το arkOS διακόπηκε μετά την εξάντληση των πόρων του. Ο Balkan έχει κατασκευάσει το πρότυπο του με $ 100.000 μέσω crowdfunding.) Η Maidsafe, που εδρεύει στην πόλη Troon της Σκωτίας, ξεκίνησε πρόσφατα να λανσάρει ένα πρότζεκτ για αποκεντρωμένο διαδίκτυο μετά από μια δεκαετία έρευνας και ανάπτυξης. Το Ίδρυμα Mozilla δημιούργησε ένα βραβείο αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων για ιδέες με καλές προοπτικές. Άλλες ομάδες όπως το Namecoin κατασκευάζουν αποκεντρωμένα και ομότιμα πειράματα στο blockchain.

Το μοντέλο του Balkan συνάδει επίσης με μια δόση πολιτικού ακτιβισμού. Ο ίδιος είναι μέλος της αριστερής, πανευρωπαϊκής πολιτικής ομάδας του Κινήματος για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025 (DIEM25). Επιπλέον, θεωρεί σημαντική την επιβολή ρυθμίσεων ως προς την τεχνολογία που θα χρησιμοποιείται στη δημιουργία ενός νέου διαδικτύου.

«Με το DIEM25, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε πολιτικές που θα υιοθετηθούν από τα πολιτικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη, έτσι ώστε να ενθαρρυνθεί αυτή η τεχνολογία και να αναπτυχθούν οι απαραίτητες υποδομές. Στην Ευρώπη έχουμε διαφορετική ιστορία [σε σχέση με τις ΗΠΑ]. Υπάρχει πρόσφατη ιστορία της κατανόησης του τι σημαίνει όταν η ιδιωτική ζωή διαβρώνεται σε μαζική κλίμακα. Έτσι, αισθάνομαι πραγματικά ότι έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε την Ευρώπη να δημιουργήσει αυτό το διαδίκτυο των ανθρώπων, όπως το αποκαλώ, αντί για ένα διαδίκτυο πραγμάτων που ανήκει σε διάφορες εταιρείες».



Credit: Jean Jullien

Ακτιβιστές όπως ο Balkan τονίζουν μια σημαντική αλήθεια για το διαδίκτυο που είτε έχουμε ξεχάσει είτε μας έχει παρασύρει: το δίκτυο δεν είναι απολιτικό. Το δίκτυο μπορεί να είναι «χαζό», ωστόσο έχει επιτρέψει την παγκόσμια διάδοση συγκεκριμένων πολιτικών ιδανικών που προέρχονται κυρίως από τη Silicon Valley.

Στη Silicon Valley αυτές οι αξίες – ότι η πληροφορία θέλει να είναι ελεύθερη, ότι η διαταραχή είναι πάντα αποτέλεσμα υγιούς ανταγωνισμού και μια αδιαμφισβήτητη πίστη στη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, είναι ιερές. Mια εφαρμογή ride-sharing δείχνει τους τοπικούς κανονισμούς; Εάν σε αρκετούς πελάτες αρέσει κάτι, μάλλον φταίει ο ο νόμος. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η ανωνυμία είναι ένα αναμφισβήτητο δικαίωμα και η παρενόχληση μέσω διαδικτύου είναι ένα μικρό τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε. (Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κύριοι υποστηρικτές αυτής της άποψης είναι συχνά οι ευνοημένοι λευκοί άνδρες.) Αυτή η πολιτική άποψη έχει γίνει σταθερά η καθολική ιδεολογία της Silicon Valley. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σύγκρουσή της με πολιτικούς, ειδικά στην Ευρώπη. Το ίδιο το δίκτυο έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη αυτής της άνισης κατανομής εξουσίας. Λόγω αυτών που αποκαλούμε επιπτώσεις δικτύου, όταν ένας κόμβος σε ένα δίκτυο αρχίζει να αναπτύσσεται, ειδικά όταν η λειτουργία του συνδέει ανθρώπους, όλοι συγκεντρώνονται σε αυτόν, κάνοντας τον ακόμη μεγαλύτερο. Εάν όλοι οι φίλοι μου είναι συνδεδεμένοι στο Facebook, θα είμαι και εγώ εκεί. Αυτό σημαίνει ότι οι υπερκόμβοι εμφανίζονται πολύ γρήγορα, συνήθως ένας σε κάθε τομέα. Στη συνέχεια όλοι πέφτουν με τα μούτρα σε αυτούς. Έτσι, μειώνεται ο ανταγωνισμός και η επιλογή των υπηρεσιών μας. Δεν είναι τυχαίο που η Google και το Facebook αντιπροσωπεύουν σχεδόν όλη την ανάπτυξη της διαδικτυακής διαφήμισης.

(Ναι, αλλά τι γίνεται με την καινοτομία, θα κραύγαζαν οι πιστοί της Silicon Valley. Αλλά οι καινοτομίες των μεγαλύτερων εταιρειών τεχνολογίας είναι πολύ πιο πιθανό να προκύψουν από την απόκτηση μικρότερων startup όπως π.χ. οι DeepMind, DoubleClick, PrimeSense, οι οποίες υποστηρίζουν το νέο Face ID της Apple, κλπ, παρά να δημιουργηθούν εσωτερικώς.)

Η αύξηση στις πλατφόρμες έχει δημιουργήσει ένα ολιγοπώλιο προσοχής. Είναι τα φίλτρα μέσω των οποίων ρέει ολόκληρος ο ιστός, οι φύλακες για τα δισεκατομμύρια και παραπάνω μάτια στα οποία καθυποτάσεται η υπόλοιπη οικονομία της προσοχής. Οι πλατφόρμες δεν αποτελούν πλέον μόνο ιστότοπους, αλλά θεωρούνται ένα σημαντικό στρώμα στο διαδίκτυο, το οποίο βρίσκεται μεταξύ ημών και της παλιάς ιδέας του παγκόσμιου δικτύου.

Σε αυτόν τον νέο κόσμο, το κορυφαίο προϊόν αποτελεί hit, ενώ το σχεδόν καλό προϊόν παλεύει να επιβιώσει. (Προσπαθήστε να λανσάρετε έναν ανταγωνιστή του iPhone και θα το ανακαλύψετε και οι ίδιοι.) Το ίδιο συμβαίνει και με τις πληροφορίες: περίπου το 20% των ανθρώπων που κάνουν αναζήτηση στην Google κάνουν κλικ στο πρώτο αποτέλεσμα. Ο αριθμός αυτός πέφτει περίπου στο 12% για το δεύτερο αποτέλεσμα και γρήγορα στη λήθη. Το clickbait και οι ψεύτικες ειδήσεις προέρχονται από την ίδια πηγή. Πρόκειται για έναν λυσσασμένο ανταγωνισμό για διαφημιστικό κέρδος στο διαδίκτυο, που δεν νοιάζεται για το τι βλέπετε, αρκεί να γίνεται μέσω μιας πλατφόρμας.

Πρόκειται για προβλήματα της οικονομίας, της ανθρώπινης φύσης, αλλά και σχεδιασμού. Η οικονομία του διαδικτύου έχει δημιουργήσει δύο νέα νομίσματα: τα δεδομένα και την προσοχή. Ένα αποκεντρωμένο μοντέλο θα επιδιώξει να επαναφέρει αυτά τα δεδομένα στα χέρια των χρηστών και όχι στους γίγαντες του διαδικτύου. Αυτό είναι περίπλοκο, αλλά η πρόθεση είναι απλή: να προσπαθήσουμε να εξισώσουμε τους όρους του παιχνιδιού πριν να είναι πολύ αργά.

«Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο κάθε πολίτης κατέχει και ελέγχει το δικό του χώρο στο διαδίκτυο. Αυτός είναι ένας χώρος όπου διατηρούνται τόσο οι δημόσιες όσο και οι προσωπικές σας πληροφορίες».
Aral Balkan, ακτιβιστής

Ο σχεδιασμός του διαδικτύου ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα. Σχεδιάστηκε για να εξελίσσεται και να κλιμακώνεται από μερικές δεκάδες συσκευές σε δισεκατομμύρια. Έχει εξελιχθεί τόσο πολύ. Μπορεί να θέλουμε να το κάνουμε πιο αποδοτικό και να βελτιώσουμε την ασφάλεια. Αλλά δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε το ουτοπικό μας διαδίκτυο μόνο μέσω της μηχανικής. Θα πρέπει να εφαρμοστεί και έλεγχος.

Αυτό θα δυσαρεστήσει τους πουριτανούς του διαδικτύου και θα εγείρει ερωτήματα σχετικά με το ποιος θα πρέπει να αποφασίσει και να επιβάλει αυτούς τους κανόνες. Αλλά ο διαδικτυακός μας κόσμος έχει αλλάξει. Δεν υπάρχει πλέον διάκριση μεταξύ της διαδικτυακής και της πραγματικής ζωής. Ο καλύτερος τρόπος που βρήκαμε να διαχειριζόμαστε τις ανθρώπινες υποθέσεις είναι μέσω της πολιτικής. Μπορούμε τουλάχιστον να λέμε τη γνώμη μας μέσω της ψήφου. Μπορούμε να αμφισβητήσουμε τους κανόνες. Δεν έχουμε καμία επιρροή στις αποφάσεις που λαμβάνονται στην αίθουσα συνεδριάσεων της Uber.

Αυτό οδήγησε διανοούμενους, όπως η Emily Taylor, συνεργάτρια στη δεξαμενή σκέψης (think tank) Chatham House, να υποστηρίξουν ότι θα χρειαστεί να διαμορφώσουμε το μελλοντικό μας διαδίκτυο τόσο στην Ουάσινγκτον και στις Βρυξέλλες όσο και στα στέκια της Silicon Valley.

«Όταν συμβαίνουν άσχημα πράγματα, είναι φυσικό να ψάχνουμε τεχνικές λύσεις», λέει. «Ωστόσο, οι τεχνικές λύσεις για τα κοινωνικά προβλήματα έχουν συνήθως ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση μεγάλης δύναμης στα χέρια των ιδιωτικών εταιρειών. Το να τεθούν κανόνες στην τεχνολογία είναι ένα επικίνδυνο πράγμα».

Οι κανόνες αυτοί βέβαια φαίνονται αναπόφευκτοι. Η ΕΕ έχει αναλάβει δράση κατά της Google, της Amazon και του Facebook. Εν τω μεταξύ, το Κογκρέσο των ΗΠΑ διερευνά τον ρόλο του Facebook στις προεδρικές εκλογές του 2016. Στη βρετανική πολιτική, κυριαρχούν οι συζητήσεις γύρω από την κρυπτογράφηση.

Ίσως αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας συνασπισμός τεχνολόγων, επιστημόνων και πολιτικών για να επαναπροσδιορίσουμε τα ιδανικά του διαδικτύου. Κάθε ιδρυτικό έγγραφο χρειάζεται τροποποιήσεις. Αυτό θα είναι μια δύσκολη συνεργασία. Τι είναι στην πραγματικότητα το διαδίκτυο; Ένα δίκτυο τυφλό προς τον εαυτό του και εκθετικά αυξανόμενο σε πολυπλοκότητα. Μπορεί να είναι πολύ γρήγορο να το πιάσουμε. Ένα γιγάντιο καλαμάρι που ξεγλιστράει μέσα από τα δάχτυλά μας. Μήπως το διαδίκτυο είναι όπως το πετρέλαιο, ο ηλεκτρισμός ή τα σιδηροδρομικά δίκτυα;

Δεν είναι σίγουρα αυτό το ουτοπικό όνειρο που κάποτε οραματιστήκαμε. Μπορεί να μην είμαστε σε θέση να ξεκινήσουμε από την αρχή. Ίσως να μην χρειαστεί. Εξάλλου, από όσα μάθαμε, μόνο ένα πράγμα είναι βέβαιο: το μέλλον του διαδικτύου είναι μια αλλαγή που δεν μπορούμε να προβλέψουμε.

πηγή: nostimonimar
[full-post]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget