Articles by "πολιτική"

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος το είπε από τη Βουλή χθες. Η συμφωνία των Πρεσπών αφήνει περιθώριο πέντε ετών τουλάχιστον στη γειτονική χώρα να κάνει κάποιες εσωτερικές αλλαγές. Μέχρι τότε έγγραφα θα κυκλοφορούν με τη λέξη Μακεδονία και κανείς δεν θα μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε.

Όχι ότι θα κάνει και τίποτε αργότερα, όμως, η πενταετής περίοδος που δίνεται στην… Βόρεια Μακεδονία να αλλάξει επίσημα έγγραφα και ονομασίες, δείχνει ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έφτιαξε μια συμφωνία που βρίσκεται στον αέρα.

Ότι υπέγραψε και κύρωσε μια συμφωνία η οποία δεν έχει ασφαλιστικές δικλείδες για την Ελλάδα κι ότι κανείς δεν θα κάνει τίποτε στην ΠΓΔΜ αν δεν τηρεί τους όρους της. Αν μάλιστα φύγει ο ας πούμε μετριοπαθής Ζόραν Ζάεφ κι έρθει κανένας πιο ακραίος εθνικιστής τότε θα πέσει πολύ γέλιο (κλάμα για να κυριολεκτούμε).

Η συμφωνία πέρασε χθες και στο τελικό της σημείο, την αποδοχή ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ. Αυτό είναι τετελεσμένο με σφραγίδα της Αθήνας και πλέον το «Βόρεια Μακεδονία» θα ακούγεται παντού και βεβαίως σε πέντε – έξι μήνες θα φύγει το Βόρεια και θα μείνει το Μακεδονία για να τελειώνουμε.

Η ελληνική Μακεδονία θα είναι απλά το βόρειο τμήμα του πρώτου μέρους, έτσι για να μας μείνει κι εμάς κάτι. Η συμφωνία, ανεξαρτήτως του αν είναι κάποιος αντίθετος και τη θεωρεί προδοτική, έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα. Κι αυτό είναι ότι οι Σκοπιανοί κέρδισαν τα πάντα, κι εμείς τίποτε. Απολύτως καμιά εθνική χρησιμότητα δεν έχει αυτή η συμφωνία για την Ελλάδα.

Ούτε πρωταγωνιστές στα Βαλκάνια θα γίνουμε, ούτε καμιά ειρήνευση θα υπάρξει στην περιοχή, ούτε θα γεμίσουμε χρήμα με τις επιχειρηματικές σχέσεις που θα αναπτύξουμε. Ίδια κατάσταση θα υπάρχει, η ειρήνη θα επιβάλλεται πάντα με κόπο, στα καζίνο της γείτονος θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε, τρελά λεφτά για μπίζνες δεν θα υπάρξουν, σταθερότητα δεν μπορεί κανείς να δει σε μια περιοχή που είναι πάντα πυριτιδαποθήκη.

Τέλος λοιπόν η παραμύθα περί εθνικής επιτυχίας. Ανοίξαμε μια υπόθεση απλά γιατί μας το είπαν οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι. Και σε αντάλλαγμα πήρε ο Τσίπρας παράταση ζωής στην κυβέρνηση και τα γνωστά αποθεωτικά λόγια των διεθνών ΜΜΕ. Άντε να πάρει και κανένα Νόμπελ Ειρήνης για να γελάει και το παρδαλό κατσίκι.

Η συμφωνία των Πρεσπών θα κριθεί μέσα στο χρόνο. Όμως, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή που θα έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα θα είναι η Ελλάδα. Τα δεινά που θα έρθουν θα είναι πολύ περισσότερα από τα οφέλη. Όπως συνέβη άλλωστε και σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Η συμφωνία της Ζυρίχης για την Κύπρο είχε χαιρετιστεί ως μεγάλη διπλωματική επιτυχία και ο Αβέρωφ σχεδόν έγινε εθνικός ήρωας. Την εξέλιξη τη γνωρίζουμε όλοι μας… Έτσι θα γίνει και με τη συμφωνία για το όνομα. Από έξω κούκλα, με τα φτιασίδια του Τσίπρα, του Κοτζιά και την πλάτη του Καμμένου, κι από μέσα πανούκλα.

Τα Σκόπια θα μπουν σε όλα τα διεθνή φόρα χωρίς η Ελλάδα να μπορεί να κάνει τίποτε. Σε ένα χρόνο από τώρα κάποιοι θα ανοίξουν ζήτημα μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, τα προϊόντα της Βορείου Ελλάδας θα έχουν πρόβλημα ταυτότητας, η ονομασία Μακεδονία θα είναι η μοναδική και αυτή που θα επικρατήσει. Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια την οποία η προδοτική κυβέρνηση Τσίπρα και Καμμένου επέβαλαν.

Όλα τα άλλα είναι για να κοροϊδεύουν τον κόσμο. Δυστυχώς και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτό κάνει όταν λέει ότι δεν θα δεχθεί Μακεδόνα πρωθυπουργό. Δηλαδή τι θα κάνει; Δεν θα συναντηθεί ποτέ μαζί του; Δεν θα τον χαιρετά στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ;

Πρόκειται για ένα επικοινωνιακό τέχνασμα και τίποτε άλλο. Η συμφωνία υπεγράφη και δεν μπορεί να αλλάξει που να χτυπιόμαστε κάτω. Αν θέλουμε να ξεσπάσουμε, ας τιμωρήσουμε τους προδότες, όλα τα υπόλοιπα είναι για τα χαϊβάνια που πιστεύουν ό,τι τους σερβίρεται. Και αυτό δεν είναι ηττοπαθής στάση. Ας προσέχαμε ποιους κάναμε κυβέρνηση. Και ας προσέξουμε τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα.

AntiNews

Το διαδίκτυο «λατρεύει» να μεταδίδει ένα απόσπασμα συνέντευξης που μου είχε παραχωρήσει τον Μάιο του 2009, παραμονές ευρωεκλογών, ο Αλέξης Τσίπρας, στο οποίο εμφανίζεται να μου αρνείται να μπούμε σε ένα εκκλησάκι και να ανάψουμε ένα κεράκι. Εγώ, επειδή αντιπολιτεύομαι τον Τσίπρα και επειδή επίσης τον θεωρώ (παρά τη μεγάλη φθορά) εξαιρετικά επικίνδυνο αντίπαλο, κάθε φορά που ανασύρεται το βίντεο αυτό βλέπω ολόκληρη εκείνη τη συνέντευξη. Και δεν παύω να προβληματίζομαι με το γεγονός ότι το 2009 ο Τσίπρας στα χειρότερά του (4%) έκανε την καλύτερη πρόβλεψη για τον Τσίπρα στα καλύτερά του. Είδε πρόωρα την κατάρρευση του σκηνικού και τοποθέτησε το κόμμα του σωστά στη σκακιέρα. Οπως, επίσης, δεν παύω να στέκομαι στο γεγονός ότι, απαντώντας σε κάθε ερώτησή μου, μιλούσε σε δύο κοινά ταυτόχρονα: και στο δικό του και σε εκείνο στο οποίο ήθελε να ανοιχτεί.

Τον είχα ρωτήσει τότε αν φοβάται μήπως έγινε πρόωρα αρχηγός στα 35 και καεί. «Αν φοβάσαι μην καείς, δεν θα μπεις ποτέ στη φωτιά. Ο καθένας κινδυνεύει ό,τι και να κάνει. Αν δεν πάρει ρίσκο, η μόνη βεβαιότητα είναι ότι δεν θα κάνει τίποτα». Πράγματι, όλη η πορεία μετά το 2012 ήταν ένα ρίσκο, ασχέτως αν το πλήρωσε πανάκριβα ο ελληνικός λαός. Είχε στιγματίσει την «καθωσπρέπει Αριστερά», που τη μία έπρεπε το 1981 να συνεργάζεται υποχρεωτικά με το ΠΑΣΟΚ, το 1989 με τη Ν.Δ. για να φύγει το διεφθαρμένο ΠΑΣΟΚ, το 1996 που έπρεπε να γίνει συμπλήρωμα του Σημίτη. Επέμενε στην «αυτόνομη πορεία» και σήμερα ηγείται αυτός της Κεντροαριστεράς, όχι το ΠΑΣΟΚ.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, όταν παρατήρησα πως τα ποσοστά του λαβώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2008, προέβλεψε ότι η ηγεσία του «θα κριθεί στα επόμενα τρία χρόνια, όταν θα οξυνθεί η κρίση». Και, πράγματι, κρίθηκε το 2012. Υποστήριζε τότε -εποχή προέλασης του Παπανδρέου με 45%!- ότι πλησιάζει το τέλος του δικομματισμού. «Το παλαιό σύστημα έφαγε τα ψωμιά του, δες πώς η Siemens χρηματοδοτεί τα ταμεία των κομμάτων, κοίτα τις απαράδεκτες παραγραφές» μου είχε πει και έκανε λόγο για «τη μεγάλη πολιτική αλλαγή». Τα ταμεία των κομμάτων είναι σήμερα αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης και οι παραγραφές θέμα της αναθεώρησης.

Σήμερα βλέπω ότι ο Τσίπρας είναι στρατηγικός παίκτης από τα μικράτα του. Είδε από το 2009 το 2019. Η ανάλυσή του είναι σήμερα ολόσωστη. Μπορεί να μην είναι τόσο εγγράμματος και να πήρε το πτυχίο του ΕΜΠ με χαριστικά πεντάρια, μπορεί να μην εργάστηκε ποτέ στη ζωή του, μπορεί να έπαιζε νέος πολλή πόκα, μπορεί να είναι τόσο αμόρφωτος όσο ο μέσος Ελληνας, αλλά έχει το ένστικτο του αμφιθεάτρου.
Τα υποφερτά αγγλικούλια του τα έμαθε ως πρωθυπουργός κάνοντας μάθημα κάθε βράδυ 12-2 στο σπίτι του. Και γι’ αυτό η κεντροδεξιά παράταξη στο σύνολό της -ο Κυριάκος το κάνει προς τιμήν του και γι’ αυτό θα κερδίσει- πρέπει να τον ζυγίζει καλά. Οχι γιατί κινδυνεύει να χάσει από αυτόν.

Αλλά γιατί ο Τσίπρας ως στρατηγικός παίκτης που είναι θα επιλέξει τον χρόνο και τον τόπο της αναμέτρησης για να οργανώσει την ήττα του. Θέλει να χάσει με τρόπο που θα δυσκολέψει τη διακυβέρνηση της Ν.Δ. και με σκορ που θα του επιτρέψει να διεκδικήσει στο μέλλον την επιστροφή του ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της Κεντροαριστεράς.
Θα «πουλήσει» ακριβά το τομάρι του...

Από τον Μανώλη Κοττάκη
Δημοκρατία

Η Μεταπολίτευση γεννήθηκε στα αποκαΐδια της Κύπρου την ώρα που τη ρήμαζε ο Αττίλας και ολοκληρώνεται τώρα με την προδοσία της Μακεδονίας. Αυτή είναι η σύνοψη 45 ετών από πολύ μεγάλα λόγια, ηθικολογίες, κλεπτοκρατία, ξενομανία και εκχώρηση στους ξένους εξουσιών και άυλης και υλικής περιουσίας που ανήκει στο έθνος.

Η κύρωση από τη Βουλή του πρωτοκόλλου για την ένταξη του ανίσχυρου κρατιδίου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ είναι η επισφράγιση της μεγάλης προδοσίας των συμφερόντων της χώρας που τελέστηκε με τη σύναψη της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η Ελλάδα, με αυτή την αχαρακτήριστη ενέργεια της κυβέρνησης και τμήματος του πολιτικού κόσμου, παραδίδει στους Σκοπιανούς (και στον ξένο παράγοντα που τους βοήθησε) το τελευταίο διαπραγματευτικό όπλο της.

Μέχρι τώρα η άθλια προπαγάνδα των πολιτικάντηδων που επιδίωκαν να παραδοθούμε άνευ όρων στους Σκοπιανούς επίδοξους σφετεριστές της Ιστορίας και του πολιτισμού μας παρουσίαζε σε κάθε φάση της διαπραγμάτευσης την ήττα ως οριστικό και αμετάκλητο γεγονός, «αφού 140 χώρες τούς έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομα Μακεδονία».

Σε αυτόν τον συλλογισμό σπάνια έβρισκαν κάποιον να τους ανταπαντήσει ότι είναι άτοπο να επείγονται τόσο πολύ οι Σκοπιανοί για τη δική μας αναγνώριση αφού «έχουν νικήσει» μέσω των 140 αναγνωρίσεων από τρίτες χώρες.

Η αλήθεια είναι ότι οι Σκοπιανοί και οι Αμερικανοί και Γερμανοί χειριστές τους επείγονταν για τη δική μας αναγνώριση και για τη δική μας άτακτη υποχώρηση. Το να επιτρέψουμε να γίνουν δεκτοί στο ΝΑΤΟ ως «Βόρειος Μακεδονία» συνιστά μια τεράστια εθνική ήττα και ταπείνωση, την οποία θα βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους οι επόμενες γενεές, και αρχή μεγάλων δεινών για την πατρίδα.

Είναι μεγάλες η ντροπή και η απαξία για όλους όσοι συνέργησαν σε αυτή την ατιμία αλλά και για όσους μπορούσαν να την αποτρέψουν αλλά αδράνησαν, σιώπησαν, λιποψύχησαν. Ο λαός μας, πάντως, δεν αναγνωρίζει σε αυτό το κρατίδιο κανένα δικαίωμα να μας κλέβει την Ιστορία και να χρησιμοποιεί ως συνθετικό της ονομασίας του τη λέξη Μακεδονία.

Δημοκρατία

Ένα μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο, μια ταμπέλα σε γραφείο πρώην πρωθυπουργού, κάποια μικρά «πανηγύρια» στο γραφείο του νυν πρωθυπουργού, και η δημόσια ομολογία περί προσλήψεων υπαλλήλων, με ένα εκ των κριτηρίων ότι είχαν «δουλέψει» για να νικήσουν στις εκλογές οι έως πρότινος εταίροι της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ορισμένα μόνο από τα αποκαλυπτικά που πρόσφερε η χθεσινή μονομαχία Τσίπρα-Καμμένου στη Βουλή.

Οσα σχετικά ειπώθηκαν, ειδικά με τον τρόπο που ειπώθηκαν, καταδεικνύουν ότι το παρασκήνιο της συγκεκριμένης συγκυβέρνησης έχει πολύ βάθος. Αν, μάλιστα, δεν υπάρξει εκατέρωθεν αυτοσυγκράτηση, τότε το εύρος πιθανών αποκαλύψεων -ειδικά στο δρόμο προς τις κάλπες- είναι δύσκολο να υπολογιστεί.

Οι διαθέσεις των δύο ανδρών, πάντως, έστειλαν σήμα πως πιθανώς αμφότεροι δεν έχουν ιδιαίτερες αναστολές για ενδεχόμενη γενικευμένη σύρραξη: Ισως, ενδεικτικό της διαμορφωθείσας κατάστασης είναι τα όσα αναπάντητα από τον πρωθυπουργό θέματα άνοιξε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ (περί «εξαγοράς» πολιτικών), ή και από τον κ. Π.Καμμένο ζητήματα έθεσε ο κ. Αλ. Τσίπρας (περί «διαπλοκής»).

Το μήνυμα στο κινητό: Ο κ. Καμμένος αποκάλυψε ότι ο πρωθυπουργός μία ημέρα πριν από τη συζήτηση στην Ολομέλεια, του έστειλε «μήνυμα στο κινητό μου τηλέφωνο ότι χτίζω γέφυρες». Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ ανέφερε: «Ούτε γέφυρες, κύριε Πρωθυπουργέ, έχω χτίσει εγώ με τη διαπλοκή και με την Αντιπολίτευση. Θα πρέπει να αντιληφθείτε ότι όσον αφορά τη διαπλοκή, εγώ χτυπήθηκα με αυτήν είκοσι πέντε χρόνια. Και μου λέτε ότι εγώ τα βρήκα; Όχι, κύριε Πρωθυπουργέ. Ούτε τα βρήκα ούτε θα τα βρω».

Η προφορική και δημόσια απάντηση: Δηλώνοντας, μάλιστα, ότι το περιεχόμενο αυτού του μηνύματος τον ενόχλησε περισσότερο απ’ όλα, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ πέρασε στην αντεπίθεση και άφησε υπαινιγμούς, χαρακτήρα ανάλογου εκείνων που φέρεται ότι είχε διατυπώσει στην περιπετειώδη συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου, αναφορικά με τον κ. Ν.Κοτζιά, αλλά αυτή τη φορά ανοίγοντας τη λίστα των πιθανών πρωταγωνιστών σε κάθε άλλο παρά νόμιμες και ηθικές συναλλαγές: «Η διαπλοκή ζει, γιατί εκείνοι οι οποίοι έχουν παραβεί τον όρκο τους, παραμένουν στη θέση τους. Γιατί κάποιοι συνδιαλέγονται», είπε. Ποιούς, άραγε, εννοεί;

Η προειδοποίηση: Αίσθηση προκάλεσε, επίσης, η προειδοποίηση ότι για μια πιθανή μελλοντική σε βάρος του κακόβουλη ενέργεια, την ευθύνη θα φέρει προσωπικά ο πρωθυπουργός. Συγκεκριμένα και με αφορμή το γεγονός ότι ως πολιτικός που δεν θα θεωρείται πλέον πρόεδρος κοινοβουλευτικής ομάδας (αφού διαλύθηκε με την αποχώρηση Παπαχριστόπουλου) μεταξύ άλλων δεν θα έχει και επαρκή για την ιδιότητά του αστυνομική προστασία: «Εσείς με απειλείτε με την απόσυρση των δικαιωμάτων της ΚΟ ότι θα μείνω απροστάτευτος και χωρίς ασφάλεια. Κι από εκεί και πέρα ο καθένας παίρνει και το ρίσκο του. Όλοι θα ξέρουν, αν κάτι γίνει, το πώς έγινε», σημείωσε ο κ. Καμμένος.

Ο «αχάριστος» και ο «Α.Σαμαράς Νο2»: Στον ιδιότυπο καυτό διάλογο των δύο, αντλήθηκαν «επιχειρήματα» και από την εποχή του πρώην πρωθυπουργού Κων.Μητσοτάκη. Πρώτος ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ θυμήθηκε ότι ο πρώην πρωθυπουργός στο γραφείο του είχε μια ταμπέλα «με τη ρήση του Ηράκλειτου: “Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος αχαρίστου”. Ο κ. Τσίπρας ήταν από τα ελάχιστα στα οποία απάντησε ευθέως: θυμήθηκε την ιστορία της στάσης του επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη υπουργού Εξωτερικών Α.Σαμαρά, και είπε απευθυνόμενος στον επί τετραετία συγκυβερνήτη του: «Σας διαβεβαιώνω, θα με ευγνωμονείτε που αντιλήφθηκα έγκαιρα τον πολιτικό σας σχεδιασμό να ανατρέψετε την Κυβέρνηση, που απέτρεψα να καταγραφείτε στα κιτάπια της ιστορίας ως ένας νέος Αντώνης Σαμαράς».

Αναπάντητα-ασχολίαστα: Πέραν του προαναφερομένου, υπήρξαν ορισμένες αναφορές του κ. Καμμένου στις οποίες απέφυγε να απαντήσει ή έστω ν’ αναφερθεί ή και να σχολιάσει ο κ. Τσίπρας. Σοβαρότερα όλων είναι όσα καταγράφηκαν σχετικά με τις σχέσεις κάποιων με την διαπλοκή, καθώς επίσης και τα περί εξαγοράς πολιτικών προσώπων: «Εξαγοράζονται από εσάς με υπουργική καρέκλα, για να πετύχετε τους 151», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, αναφερόμενος στα πρώην στελέχη του (Κουντουρά, Κόκκαλης) που είναι μεταξύ των έξι οι οποίοι προσθέτουν την ψήφο τους σε εκείνες των 145 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για να σχηματιστεί η «δεδηλωμένη».
Ο κ. Καμμένος μίλησε επίσης και για κάποιες προφανώς χαρούμενες συναντήσεις τους στο πρωθυπουργικό γραφείο μετά από συζητήσεις στην Ολομέλεια: «Θυμάστε, κύριε πρωθυπουργέ, όταν πηγαίναμε μετά από τις ομιλίες σε επίπεδο αρχηγών στο γραφείο σας και μιλάγαμε για τις μάχες που κερδίζαμε στη Βουλή; Τον κ. Μητσοτάκη μαζί τον παλεύαμε», σημείωσε χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας εικόνες από τέτοιες συναντήσεις οι οποίες πέραν των «πανηγυρικών» στιγμών, λογικά θα είχν και άλλα ενδιαφέροντα στιγμιότυπα.

Ψυχανάλυση: Αίσθηση προκάλεσε μια αποστροφή της τοποθέτησης του πρωθυπουργού, μέσω της οποίας επιχειρήθηκε μια κάθε άλλο παρά πολιτικά ορθή προσέγγιση του προσώπου με τη στήριξη του οποίου έγινε και παρέμεινε απί τετραετία πρωθυπουργός: «Aκουσα την ομιλία σας –και δεν θέλω να μπω σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες, δεν το συνηθίζω» είπε ο κ. Τσίπρας απευθυνόμενος στον κ. Καμμένο.
«Όσον αφορά τα ψυχαναλυτικά, θα το προσπεράσω και αυτό», περιορίστηκε να απαντήσει ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ.

Οι προσλήψεις: Η διάλυση της ΚΟ των ΑΝΕΛ, για την οποία ο κ. Καμμένος θεωρεί υπεύθυνο τον πρωθυπουργό και το ΣΥΡΙΖΑ, εκτός όλων των άλλων σημαίνει και πως θα φύγουν εκείνοι οι μετακλητοί υπάλληλοι που βάσει του Κανονισμού της Βουλής δικαιούται μια κοινοβουλευτική Ομάδα και ο πρόεδρός της. Σε μια προσπάθεια να βάλει και κάποια «ανθρώπινη-συγκινησιακή» διάσταση στην ομιλία του ο πρώην συγκυβερνήτης είπε ότι όλοι εκείνοι και εκείνες που θα χάσουν εξ αυτού του λόγου τη δουλειά τους, έβαλαν πλάτη για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, γεμίζοντας και τις πλατείες – προφανώς στις συγκεντρώσεις: «Τι έφταιξαν τα παιδιά τα οποία αύριο θα πρέπει να απομακρυνθούν και τα οποία έδωσαν αγώνα για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Τι φταίει η Εύα, η Ελένη, ο Ανδρέας, ο Γιώργος, ο Βασίλης, ο Αντώνης να βρεθούν στο δρόμο γιατί αποφασίσατε να μας κάνετε να σιωπήσουμε; Τι φταίνε εκείνοι οι οποίοι, κύριε πρωθυπουργέ, ήταν μαζί μας στο Σύνταγμα, στην Κλαυθμώνος, στα γραφεία σας στην Κουμουνδούρου, στις επιτυχίες της Κυβέρνησης, στις νίκες στη Βουλή που σήμερα τους λέτε “παίρνετε πόδι, πηγαίνετε στην ανεργία”;», είπε, δίνοντας νέες διαστάσεις στα όσα λέγονταν όλο το προηγούμενο διάστημα από την αντιπολίτευση αναφορικά με προσλήψεις βάσει κομματικών κριτηρίων.


Γιώργος Μπουρδαράς
Καθημερινή

Εκτός ελέγχου μοιάζει και είναι, πλέον, το «παιχνίδι» με τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, επίπτωση του οποίου είναι η παραιτέρω απαξίωση της Βουλής.

Η περίπτωση Παπαχριστόπουλου είναι το τελευταίο χρονικά επεισόδιο του σήριαλ: είτε ο ίδιος με διάφορα προσχήματα αναβάλλει την προαναγγελθείσα παραίτησή του, είτε ο πρόεδρός του Π. Καμμένος δίνει παρατάσεις στην εξαγγελθείσα διαγραφή του. Μόλις σήμερα το πρωί μέσω του λογαριασμού του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ γνωστοποίησε ότι δεν ισχύει η χθεσινή -διά δηλώσεών του από τη Βουλή- δέσμευσή του πως θα προχωρήσει στην διαγραφή του «απείθαρχου» βουλευτή, πριν από την έναρξη της συνεδρίασης στην Ολομέλεια. Η πρωινή γνώμη, λοιπόν, του κ. Καμμένου είναι ότι θα τον διαγράψει αφού μιλήσει στη συνεδρίαση για το Πρωτόκολλο ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη της περασμένης εβδομάδας ο εν λόγω βουλευτής έδινε ολιγοήμερη παράταση στην δική του κίνηση (παραίτησης), μετά από παρότρυνση του κ. Ν.Βούτση.

Στο περιθώριο αυτών, το ομαλό της λειτουργίας του Κοινοβουλίου επιβαρύνθηκε και από άλλους παράγοντες, όπως η με μεγάλη καθυστέρηση -δεδομένου του απλού και ξεκάθαρου του θέματος- κατάθεση στο γραφείο του Προέδρου, «γνωμοδότησης» του Επιστημονικού Συμβουλίου, αναφορικά με το ποιά κριτήρια και τις προϋποθέσεις συγκρότησης και λειτουργίας αναγνωρισμένης Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η γνώμη του Συμβουλίου ζητήθηκε την Δευτέρα και η Εκθεσή της εμφανίζεται να κατατίθεται αργά το απόγευμα της Πέμπτης.

Ολα, υποτίθεται, με επίκεντρο το αν έχει δυνατότητα να εξακολουθεί να υπάρχει ή όχι, υπό το βάρος των πολλών αποχωρήσεων, η Κ.Ο. των ΑΝΕΛ. Και στο πλαίσιο αυτό, αίσθηση προκάλεσε και το περιεχόμενο συζήτησης του κ. Ν.Βούτση με δημοσιογράφους αργά χθες το απόγευμα, καθώς ορισμένες φράσεις του Προέδρου της Βουλής όπως ότι υπάρχει χρόνος για να «θεραπευτούν» τα πράγματα. Πέραν του μη συνήθους ο Πρόεδρος της Εθνικής Αντιπροσωπείας να δείχνει ότι τον απασχολεί τόσο πολύ η «κοινοβουλευτική υπόθεση» ενός κόμματος (καθώς δεν επεδείχθη ανάλογο ενδιαφέρον στην περίπτωση του Ποταμιού, επί παραδείγματ), το ιδιότυπο αυτό σήριαλ με πρωταγωνιστές τους έως πρότινος συγκυβερνήτες, εκτός από την προφανή φθορά στην εικόνα της εθνικής αντιπροσωπείας, έχει συμβάλλει ώστε να περνούν «απαρατήρητες» άλλες παράμετροι με σαφώς μεγαλύτερη πολιτική σημασία. Αναφέρονται ενδεικτικά:

Πρώτον, ενώ η Βουλή των Ελλήνων συζητεί ένα κρισιμότατο θέμα, όπως είναι αυτό της «ΠΓΔΜ-Βόρειας Μακεδονίας», άπαντες ασχολούνται με τους Καμμένο-Διάσκεψη Προέδρων-Παπαχριστόπουλο.

Δεύτερον, παρατηρήθηκε το απολύτως ασύνηθες, δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ανοίγουν διάλογο επί της ουσίας ορισμένων ζητημάτων, με τον βουλευτή και θεωρούμενο «υπαρχηγό» της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη: Ηταν οι Κ.Δουζίνας και Δημ. Εμμανουηλίδης, στη χθεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.

Στη «σκιά» όλων αυτών, καταγράφονται ως γνωστόν και πολλά άλλα διόλου κολακευτικά για τον Ναό της Δημοκρατίας: Ακόμα ένα κόμμα, η Ενωση Κεντρώων, εδώ και καιρό «επιβιώνει» στο όριο της κοινοβουλευτικής παρουσίας αφού παραμένει ως χρήσιμος πέμπτος για την ύπαρξη Κ.Ο. ο διαφωνών για πολλά Ι.Σαρίδης, δύο βουλευτές τυπικά μέλη κόμματος της αντιπολίτευσης, δίνουν εγγράφως στήριξη στην κυβέρνηση ως να ήταν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ άλλοι ανεξάρτητοι βουλευτές, ανεβάζουν το «ναι σε όλα» άλλων εποχών σε νέα υψηλότερα επίπεδα, αφού υπογράφουν δηλώσεις ότι θα στηρίζουν εκ των προτέρων όλα τα νομοσχέδια που θα φερει η κυβέρνηση, χωρίς να γνωρίζουν το περιεχόμενό τους.

Εντός του αρνητικού κλίματος που συνδιαμορφώνουν όλα τα προαναφερόμενα, δεν είναι λίγοι πια εκείνοι στους διαδρόμους της Βουλής που όχι μόνο εκφράζουν έντονο προβληματισμό για την τροχιά απαξίωσης του Κοινοβουλίου, αλλά και την βαθύτατη ανησυχία τους: η σημερινή κυβέρνηση, λένε, με τις θεσμικές ακροβασίες της και με επιλογές που παραβιάζουν άγραφους κανόνες λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, ανοίγει δρόμους άκρως επικίνδυνους για την επόμενη μέρα.

Γιώργος Μπουρδαράς
Καθημερινή

Ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του ως στρατηγικό στόχο είχαν τη διενέργεια εκλογών στο τέλος της συνταγματικής περιόδου.

Στην απόφασή τους συνηγορούσε μια δέσμη παραγόντων: Είχαν μελέτες (στην ουσία «ευχητικές» εκτιμήσεις) κάποιων οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ ότι προς το Φθινόπωρο η Οικονομία θα εμφάνιζε σημεία αφύπνισης.

Συνηγορούσαν επίσης:

  • Η νωχέλεια των καλοκαιρινών διακοπών που αίρει τα προβλήματα τα καθημερινότητας.
  • Η επιδοματική πολιτική.
  • Οι περαιτέρω προσλήψεις στο δημόσιο («Οι δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι θέλουν να γίνουν, θα στείλουν τη ΝΔ στην αντιπολίτευση», όπως είπε η Τασία).
  • Η τοποθέτηση σε θέσεις - κλειδιά δικών του ανθρώπων (που θα λειτουργούσαν ως πέμπτη φάλαγγα, δυναμιτίζοντας διοικητικές ενέργειες της νέας κυβέρνησης).

Παράλληλα:

  • Ο ορισμός Έλληνα Επιτρόπου συριζαϊκής υπακοής.
  • Οι τελευταίες θεατρικές προσπάθειες απαλλαγής από τον Στουρνάρα (καθότι η θητεία του λήγει το 2020).
  • Οι αθρόες ελληνοποιήσεις που θα αντάμειβαν με ψήφο τους δωρητές υπηκοότητας (και ελληνικότητας).
  • Η εκμετάλλευση της... «επίλυσης του Σκοπιανού» που θα φώτιζε τον Πρωθυπουργό με λάμψη… διεθνούς ηγέτη.
  • Τα θετικά λόγια («σορόπια» λόγω ευπείθειας) της διεθνούς διοικητικής ελίτ, για τον… ευρωπαίο ηγέτη των Βαλκανίων.

Αυτά ήταν μερικά από τα περιουσιακά στοιχεία με τα οποία θα οδηγείτο στις εκλογές, με το βλέμμα στην επόμενη μέρα.

Αλλά όπως έχουν πει κατά κόρον ίδιοι οι Συριζαίοι, τα γεγονότα είναι ξεροκέφαλα.

Αντί για... «Βαλκανιάρχης» ο Πρωθυπουργός, του προέκυψε η κατηγορία του ενδοτικού.

Το βελούδινο διαζύγιο με τον Πάνο είναι διάτρητο, και ασχέτως της τεκμηρίωσης των κατηγοριών που εξακοντίζει, αυτές θα είναι μια μόνιμη ηχητική όχληση ως το Φθινόπωρο.

Οι βουλευτές του δεν θα τολμούν να εμφανίζονται σε λαϊκές συνάξεις («δεν θα τολμάτε να βγαίνετε από τα σπίτια σας» που έλεγε και ο ίδιος για τους άλλους). Η ανάπτυξη σέρνεται. Οι επενδύσεις αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία.

Η στήριξη των βουλευτών «επί ενοικίαση» τελικά λειτουργεί ως μπούμερανγκ, φιλοτεχνώντας εικόνα αστάθειας και αδυναμίας, αντί της δύναμης και πληρότητας που ανέμενε.

Οι οιωνοί των δημοσκοπήσεων για τις εθνικές εκλογές είναι απογοητευτικοί, και για τις αυτοδιοικητικές καταποντιστικοί.

Όσο για τα επιδόματα που δίνει, η ιστορία διδάσκει ότι δεν έσωσαν κανέναν ως τώρα. Το πολύ –πολύ να βοήθησαν κάπως τον Καραμανλή στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007, καθώς η κοινή γνώμη βρέθηκε υπό σοκ της φρίκης των δεκάδων απανθρακωμένων στις φωτιές της Ηλείας. Η τότε κυβέρνηση με τα τριχίλιαρα που σκόρπισε επί δικαιούχων πληγέντων και μη, έδωσε την ψευδαισθητική εικόνα ετοιμότητας και άμεσης ανταπόκρισης (έτσι κε Ρουσόπουλε;).

Ο δρόμος ως τον Σεπτέμβρη διαμορφώνεται κακοτράχαλος για την κυβέρνηση. Οδεύει όλο και «πιο χαμηλά» (που θα τραγουδούσε, με άλλη έννοια, μία καθ΄όλα συμπαθής αοιδός, και απροσδόκητη ένθερμη groupie του Αλέξη στα social media).

Στο Μαξίμου χαρτογραφούν με έντονο σκεπτικισμό την κατηφορική πορεία. Βλέπουν ότι οι δημοσκοπικοί αριθμοί δε λένε να πάρουν τα πάνω τους, και τους ζώνουν μαύρα φίδια.

Γι' αυτό και άρχισε να ακούγεται η φωνή των νουνεχών (μεταξύ των οποίων ο ΠτΒ Νίκος Βούτσης), οι οποίοι συνιστούν πρόωρες εκλογές, εν αντιθέσει με τους υπερφίαλους νεαρούς που περιστοιχίζουν τον Πρωθυπουργό.

Στην κυβέρνηση θέλουν να αφήσουν παρακαταθήκη κάποια φιλολαϊκά μέτρα που θα αποτελούν και το ύστατο προεκλογικό επιχείρημά τους. Προς ψήφιση απομένουν το νομοσχέδιο για τα «κόκκινα δάνεια», όπου είναι πιθανό να προβούν σε λαϊκίστικες υπερβολές (η διττή προειδοποίηση Δραγασάκη για τον κίνδυνο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ίσως να απευθύνεται και στο Μαξίμου, για να χτυπήσει καμπανάκι σχετικά με τους κινδύνους που ελλοχεύουν από ενδεχόμενη μονομερή κυβερνητική κίνηση).

Πέραν των δανείων μένει ο «Ακατάσχετος Λογαριασμός», η ρύθμιση των 120 δόσεων, και η ρύθμιση για την ελάχιστη δόση των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών. Αυτά ως τέλη Φεβρουαρίου, ή το αργότερο ως τα μέσα Μαρτίου, μπορεί να έχουν ψηφισθεί. Τα όποια προαπαιτούμενα μπορούν να «πασαριστούν» στην επόμενη κυβέρνηση.

Οπότε από τα μέσα Μαρτίου και εκείθεν, το πεδίο είναι ανοιχτό για εκλογές. Η είδηση για εκλογές στις 26 Μαΐου που δημοσίευσε χθες το «Ποντίκι», δεν είναι τυχαία, και χτύπησε συναγερμό στα κομματικά επιτελεία, καθώς η εφημερίδα δεν γράφει από την φαντασία της.

Απλώς ως προς την ημερομηνία διατηρούμε επιφυλάξεις. Με τροπολογία που είχε κατατεθεί τον Ιούλιο από τον τότε υπουργό Πάνο Σκουρλέτη, ο πρώτος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Μαΐου, και ο δεύτερος μαζί με τις ευρωεκλογές στις 26.

Θα είναι παράξενο να διακινδυνεύσει η κυβέρνηση να βγουν αποτελέσματα καθίζησης την πρώτη Κυριακή στις αυτοδιοικητικές. Οι εντυπώσεις ήττας που θα δημιουργηθούν θα είναι καταλυτικές και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει επί σφαγή στη δεύτερη Κυριακή. Οπότε η ακριβής ημερομηνία παραμένει ανοιχτή.


Του Γιάννη Σιδέρη
liberal.gr

Όταν θα φύγουν οι εφιάλτες της Ελλάδας

Ν. Λυγερός

Όσο πιο γρήγορα γίνουν οι εθνικές εκλογές τόσο πιο γρήγορα θα φύγουν οι εφιάλτες της Ελλάδας. Αλλά θα πρέπει να τους διώξουμε απ’ όλα τα επίπεδα, διότι όπου και να μείνουν θα συνεχίσουν το ύπουλο έργο τους ενάντια στην Ελλάδα και στον Ελληνισμό. Έτσι δεν θα κάνουμε καμία εξαίρεση και θα σβήσουμε το ίχνος τους από παντού, γιατί η ύπαρξη τους έχει λερώσει την πατρίδα μας. Δεν θα τους αφήσουμε να λερώσουν άλλα θέματα όσο μακριά κι αν βρίσκονται από τον πυρήνα του Ελληνισμού. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα προσέξουμε ειδικά αυτούς που θα θελήσουν να πάνε στην Ευρωβουλή. Ούτε αυτοί δεν πρόκειται να σωθούν από εμάς, θα πέσει το τσεκούρι και η φωτιά του Κολοκοτρώνη πάνω σε κάθε προσκυνημένο που τόλμησε να πληγώσει τον Ελληνισμό, επειδή προτίμησε τη θέση του και την ιδεολογία του αντί να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό, την Ελλάδα και τη Μακεδονία. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία και δεν θα δεχτούμε κανένα λόγο παρουσία τους στην Ευρωβουλή, διότι ξέρουμε από πριν ποιο θα είναι το ύφος τους. Μόνο όταν ξυπνάς, τελειώνουν οι εφιάλτες. Έτσι όσοι ήλπιζαν μάταια τόσο καιρό ότι θα γίνει κάτι με αυτή την κυβέρνηση, τώρα ξέρουν τι έγινε ακριβώς και ποιο ήταν το βάθος της πληγής. Δεν έγινε τίποτα από όλα όσα ήθελαν και έγιναν μόνο όσα δεν είχαν καν φανταστεί.

© ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΤΣΙΑΡΗΣ / INTIME NEWS
Ο αντισυστημισμός ως απολιτική επιλογή και καθόλου ως στάση ζωής καλά κρατεί ακόμα

Λεωνίδας Καστανάς

Το προκλητικό κάπνισμα σε κλειστό δημόσιο χώρο μπορεί να φέρει περισσότερους ψήφους σε έναν αριστερό υπουργό σαν τον Πολάκη, από το όποιο έργο του στο Υπουργείο Υγείας. Η στάση «περιμένω χαλαρά το λεωφορείο» κατά την επίσημη ανάκρουση εθνικών ύμνων μπορεί να δώσει περισσότερους πόντους σε έναν αριστερό πρωθυπουργό σαν τον Τσίπρα, από τα επιδόματα που μοιράζει στους αναξιοπαθούντες. Οι «και οι 6 ήταν υπέροχοι» βουλευτές άλλων κομμάτων που αυτοβούλως προσφέρονται ως μισιακοί στην κυβερνητική πλειοψηφία έχουν περισσότερες πιθανότητες να επανεκλεγούν γι αυτήν την συναλλαγή παρά για τις πολιτικές τους απόψεις.

Ο αντισυστημισμός ως απολιτική επιλογή και καθόλου ως στάση ζωής καλά κρατεί ακόμα. Ματαιωμένος και προδομένος αλλά πάντοτε ακατέργαστος και υποκριτικός μπορεί να αρκεστεί σε μια απουσία γραβάτας, σε ένα μπινελίκι ή στην απαξίωση μιας διεθνούς συμφωνίας για να δηλώσει ανυπακοή και απειθαρχία απέναντι στα καθιερωμένα πρότυπα του αστισμού και του νέο-φιλελευθερισμού. Απέναντι στους ισχυρούς αυτού του κόσμου. ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή μοιράζονται την οργή του σκισμένου καλτσόν και γίνονται συγκοινωνούντα δοχεία για φυλές πολιτών που μαστίζονται από την έλλειψη πολιτικού φορτίου.

Μια φυλή είναι όλοι αυτοί που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως ακολουθία συνομωσιών που εξυφαίνονται από σκοτεινούς πλην όμως κουστουμαρισμένους φλώρους. Απέναντι σ’ αυτούς ένας Πολάκης ή ένας Κασιδιάρης, ανάλογα με το στρατόπεδο, είναι οι σούπερ ήρωες που μπορούν να αποκαλύψουν τα σκοτεινά σχέδια και να ανασκολοπίσουν τον εχθρό. Δύναμή τους το μπρουτάλ ύφος, το «έξω από τα δόντια», η βαρβατίλα, η υπόρρητη απειλή ότι μπορεί να πέσουν και μάπες. Οι διαπλεκόμενοι βοθροκαναλίστες θα μπουν στην φυλακή, κανείς δεν πρέπει να νιώθει ασφαλής. Η παράσταση αυτή κόβει ακόμα εισιτήρια και δίνει χαλαρά ένα 8% στην ΧΑ με ιδιαίτερη έμφαση στους αγρότες (22%). Δεν ξέρω αν είναι θέμα επιδοτήσεων ή περισσεύει η βαρβατίλα εκεί στα απέραντα λιβάδια.

Ο απέθαντος, ροζ πλέον, αντισυστημισμός δίνει ακόμα στον ΣΥΡΙΖΑ ένα 20%, που όλα δείχνουν ότι θα φτάσει έως και το 25%. Παρ’ όλες τις διαψεύσεις και τις τραγικές αποτυχίες. Το 25% είναι και το ποσοστό όλων όσων δηλώνουν οριστικά, ότι για την εκατόμβη στο Μάτι ευθύνεται η κλιματική αλλαγή και η αυθαίρετη δόμηση. Και το δηλώνουν όχι γιατί το πιστεύουν αλλά για να κάνουν αβάντα στην κυβέρνηση. Αυτοί είναι σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρω αν είναι και το Ποτάμι.

Η άλλη φυλή δουλεύει ακόμα με τους -ισμούς του προηγούμενου αιώνα και πασχίζει να βρει τις απαντήσεις σε κενά πλέον ιδεολογικά σχήματα. Ένα συλλογικό φαντασιακό διεγείρεται από το όνομα της «Μακεδονίας» εξοργίζεται με την παραχώρησή του στους γείτονες και «επαναστατεί». Γιουχάρει τους κυβερνητικούς βουλευτές που κάποτε αποθέωνε και ταυτίζεται με τον εθνικοσοσιαλισμό της Χρυσής Αυγής την οποία και εξουσιοδοτεί να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα. Ένα μικρό μπέρδεμα σοσιαλιστικών γραμμών. Η Χρυσή Αυγή ίσως είναι πολύ σκληρή για τα γούστα του αλλά ελλείψει μια σοβαρής εθνικιστικής ακροδεξιάς βολεύεται ακόμα και μ’ αυτήν. Τον Μητσοτάκη τον βλέπει με μισό μάτι. Η δίκη που δεν τελειώνει την νομιμοποιεί στα μάτια ευρύτερων στρωμάτων και ίσως γι’ αυτό και δεν τελειώνει. Ο κομμουνισμός πάντοτε ήθελε και τον φασισμό του έστω κι αν σήμερα κυκλοφορούν και οι δύο σε παλ χρώματα.

Ένα άλλο εξίσου απολιτικό φαντασιακό τρέφεται ακόμα με τον εναλλακτικό κομμουνισμό, ομνύει στην ανυπόκριτη φιλία και συνεργασία των λαών, στήνει ιδεολογικό καυγά με την έννοια της πατρίδας ή συνεχίζει να ελπίζει σε έναν έστω και ήπιο σοσιαλισμό, πάντα «με ανθρώπινο πρόσωπο». Η ιδέα της ισότητας του είναι πολύ ελκυστική και μέσα από αυτήν νομίζει ότι αντλεί το ηθικό πλεονέκτημα. Καταλήγει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κάποια λύση για το μέλλον έστω και αν δεν είναι η ιδανική. Ανήκει πάντως στο «προοδευτικό μέτωπο». Όπου ως πρόοδος νοείται, για παράδειγμα, η διάλυση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, αρκεί να μένουν αγράμματοι όλοι και να παίρνουν «άριστα», όλοι. Όλοι οι άλλοι βεβαίως, μιας και τα δικά τους παιδιά θα σπουδάσουν ιδιωτικά και θα σταδιοδρομήσουν στην Εσπερία.

Ανάλογα με την καταγωγή, άλλοι βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως συνέχεια του ΚΚΕ εσωτερικού, άλλοι ως ΠΑΣΟΚ 80s, άλλοι ως σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία και άλλοι ως την left liberal συνιστώσα ενός προοδευτικού συνασπισμού. Όπως και αν τον βλέπουν δεν τον θεωρούν ως κάτι απειλητικό για την Ελλάδα του 2020. Όλοι αυτοί όλως τυχαίως δεν θα πουν κακό λόγο και για τον Μαδούρο. Γιατί; Διότι είναι αριστεροί ή έτσι αισθάνονται, ή έτσι ισχυρίζονται ότι είναι και αισθάνονται. Και ο Μαδούρο μπορεί να είναι ένας δικτάτορας αλλά είναι αριστερός. Που ανέβηκε με εκλογές στην εξουσία. Δεν δέχονται ότι ήταν εκλογές «βίας και νοθείας» γιατί τέτοιες κάνει μόνο η Δεξιά. Βλέπουν όμως μια παγκόσμια οικονομική συνομωσία με πετρέλαια που θέλει να ανατρέψει τον ειρηνικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία όπως θα έλεγε και ο σ. Φιλίνης.

Ενώ οι φυλές γραπώνονται από ιδεολογικές ακίδες ευκαιρίας, η κυβέρνηση αυτοτρολάρεται γιατί ξέρει ότι ο κόσμος που θα την ψηφίσει εκτιμά πρωτίστως την αντισυστημική της στάση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπαψε ποτέ να είναι κόμμα διαμαρτυρίας και ως τέτοιο συγκινεί ακόμα τα πλήθη του. Ακόμα και όταν υπογράφει μνημόνια έχει προηγηθεί ο «τυφώνας Γιάνης» και η χώρα έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού. Ακόμα και μια κρίσιμη συμφωνία όπως αυτήν των Πρεσπών τη μεθοδεύει έτσι ώστε να διαλύσει το μισό πολιτικό σύστημα. Ακόμα και ένα υπαρκτό σκάνδαλο όπως αυτό της Novartis το σπαταλά από τη μανία του να δει τον Άδωνι στο σκαμνί. Φτάνει μέχρι του σημείου να δίνει ο πρωθυπουργός διαταγές στον πρόεδρο της Βουλής λες και είναι υπάλληλός του, με μόνο στόχο την απαξίωση της διάκρισης των εξουσιών. Και φυσικά δεν διστάζει να σταθεί στο πλάι του δικτάτορα Μαδούρο προκειμένου να πικάρει τους ευρωπαίους των οποίων κάνει όλα τα χατίρια.

Αν το 2015 η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «το ποντίκι που βρυχάται» απέναντι στην συστημική Δύση, το 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ της Ελλάδας εξυπηρετεί την ίδια Δύση, καρπώνεται την πολιτική της στήριξη και πουλάει ανέξοδο αντισυστημισμό σε απολιτικούς υπηκόους. Ο ευρωκομμουνισμός του 21ου αιώνα είναι εδώ ως καρικατούρα. Η συμφωνία των Πρεσπών είναι το μέσον αλλά και το μήνυμα για τον μεγάλο ιστορικό συμβιβασμό αλά Γκρεκ.

Όλα πέρασαν μέσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Τσίπρας χρωστούσε μια μεγάλη εξυπηρέτηση στους Αμερικάνους και υπέγραψε την συμφωνία των Πρεσπών. Ο Καμμένος έπρεπε να χωρίσει τα τσανάκια του από την αριστερά για να δει και το πολιτικό του μέλλον και απέρριψε την συμφωνία των Πρεσπών. Η ΝΔ έπρεπε να διαφοροποιηθεί ιδεολογικά από την αριστερά και πιάστηκε από την συμφωνία. Στο ΠΑΣΟΚ αναζητούσαν ένα νήμα μπας και συνδεθούν με το παλιό ανδρεϊκό ακροατήριο και είπαν όχι στην συμφωνία. Το ΚΚΕ αποθύμησε τις αντιιμπεριαλιστικές του δόξες και έβγαλε νύχια στην νατοϊκή συμφωνία. Ο Σταύρος ήθελε να κάνει ένα δώρο στον Τσίπρα, λίγο πριν κλείσει τα βιβλία του καταστήματος και ψήφισε την συμφωνία. Ο Δανέλλης είχε από καιρό αποφασίσει να αλλάξει πλευρό και βρήκε ευκαιρία μέσα από την συμφωνία. Πολιτευτές των ΑΝΕΛ και της Δεξιάς είπαν να δοκιμάσουν την επανεκλογή τους με την αριστερά και παντρεύτηκαν την συμφωνία. Διάφοροι της κεντροαριστεράς που είχαν αποφασίσει να γυρίσουν στο Σπίτι έντυσαν ιδεολογικά την συμφωνία. Ανέστιοι αριστεροί γενικώς θυμήθηκαν τον κομμουνιστικό διεθνισμό τους και χειροκρότησαν την συμφωνία.

Σε μια χώρα που παράγει πια λίγα προϊόντα, λίγα γράμματα, λίγα βιβλία, λίγη μουσική, λίγη ζωγραφική, καθόλου ταινίες και καθόλου πολιτική ακόμα λιγότεροι μιλούν για προϊόντα, για γράμματα, για βιβλία, για μουσική, για ζωγραφική, για ταινίες. Οι ψαγμένοι πολίτες μπορούν να διαφωνούν πάνω στα καλά και τα κακά της συμφωνίας των Πρεσπών. Οι άλλοι την ξέχασαν ήδη.

athensvoice

Πώς οι πολιτικοί προσπάθησαν να κατευνάσουν τη λαϊκή οργή για την προδοσία και η ώρα των απαντήσεων στις κάλπες

Από τον Γιάννη Κουριαννίδη

Μετά την κύρωση της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών από μια ευκαιριακή βουλευτική πλειοψηφία, φαίνεται ότι το θράσος αρχίζει να περισσεύει τόσο από αυτούς που επικαλούνται την υποτιθέμενη νομιμοποίησή της μέσω αυτής της ηθικά και πολιτικά διάτρητης διαδικασίας όσο και από αυτούς που μπορούσαν -αν όχι να την αποτρέψουν- τουλάχιστον να την απονομιμοποιήσουν εγχωρίως και διεθνώς.

Η κομπορρημοσύνη του πρώην ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, περί «δικαίωσής» του, ανήκει σαφώς στην πρώτη περίπτωση, στην οποία συγκαταλέγονται και οι επαίσχυντες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών περί «κατοχύρωσης της ειρήνης και των εθνικών μας δικαίων»! Αλλά και οι όψιμοι «μακεδονομάχοι» της άλλης πλευράς, που κρύφτηκαν πίσω είτε από δηλώσεις περί «αναγκαιότητας βελτίωσης της συμφωνίας» είτε από άλλου τύπου, περί «αδυναμίας αποτροπής των πολιτικών αποτελεσμάτων που αυτή παρήγαγε», είναι το ίδιο κατάπτυστοι και περιγέλαστοι.

Δυστυχώς, ο πολιτικός κόσμος στη συντριπτική πλειονότητά του δεν φάνηκε αντάξιος των προκλήσεων της εποχής μας και είτε υποτάχθηκε στις βουλήσεις και τις πιέσεις του εξωτερικού παράγοντα είτε παραμέρισε τα εθνικά μας δίκαια, μένοντας προσηλωμένος σε διεθνιστικές ιδεοληψίες και εμμονές (και αυτό είναι κάτι που δεν χαρακτηρίζει μόνο την Αριστερά!).

Οι ένοχοι της προδοσίας προσπαθούν να κάνουν ένα κατευναστικό μασάζ στους Eλληνες πολίτες, που δικαιολογημένα νιώθουν προδομένοι από τις ηγεσίες τους. Eτσι, λ.χ., εμφανίζονται διάφοροι που διαδίδουν ότι οι Σκοπιανοί θα προβούν σε ενέργειες προκλητικές, οι οποίες θα γίνουν αιτία να ακυρωθεί η συμφωνία.

Αυτό είναι κάτι που εκ του πονηρού διαδίδεται, όπως γινόταν και πριν από την υπογραφή και την κύρωση της συμφωνίας, όταν, σε μια προσπάθεια κατευνασμού της λαϊκής οργής, οι ίδιοι κύκλοι διέδιδαν ότι η συμφωνία δεν θα περάσει από τη σκοπιανή Bουλή, ότι δεν θα την υπογράψει ο Σκοπιανός πρόεδρος, ότι θα ξεσηκωθούν οι Αλβανοί των Σκοπίων που δεν θέλουν να λέγονται «Μακεδόνες», ότι δεν θα την εγκρίνουν οι Σκοπιανοί στο δημοψήφισμα κ.λπ.

Τίποτε από όλα αυτά, βεβαίως, δεν απέτρεψε την επικύρωση της συμφωνίας από πλευράς Σκοπίων και η «Δημοκρατία βορείως της Μακεδονίας» πέταξε την «καυτή πατάτα» στην ελληνική πλευρά, όπως έπρεπε εξάλλου να κάνει, αφού οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του ονόματος, της γλώσσας και της εθνικότητας είμαστε εμείς και μόνον εμείς μπορούσαμε να τους τα εκχωρήσουμε - κάτι που, δυστυχώς, βρέθηκαν 153 προδότες να πράξουν. Ας μη γελιόμαστε, εξάλλου: τα πραγματικά προβλήματα και τις προκλήσεις σε βάρος της χώρας μας δεν θα τα προκαλέσουν οι Σκοπιανοί, αλλά οι ελάχιστοι Ελληνες πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως «εθνικά Μακεδόνες», οι οποίοι με την αναγνώριση της «μακεδονικής εθνότητας» βγήκαν ήδη από τις τρύπες τους.

Αλλοι κύκλοι διαδίδουν, επίσης, ότι όλα θα ανατραπούν με νομικές διαδικασίες. Διαβάσαμε, λ.χ., ότι δεν νομιμοποιείται η Ελλάδα να ζητήσει την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, ότι η συμφωνία είναι άκυρη κ.λπ. Τα ίδια λέγονταν και πριν από την κύρωσή της στη Βουλή, παρασύροντας στη διαδικασία αυτή ακόμη και τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων, χάνοντας πολύτιμο χρόνο και χρήμα και στρέφοντάς τους σε μια ατελέσφορη διαδικασία, που δεν εμπόδισε σε τίποτα την υλοποίηση της συνωμοσίας κατά της Μακεδονίας μας.

Το έγκλημα σε βάρος της Ιστορίας και της κληρονομιάς μας δεν στηρίχθηκε σε νομικές διατάξεις. Μπορούμε, μάλιστα, να πούμε μετά βεβαιότητας ότι παραβίασε όλες τις σχετικές, τόσο του εγχώριου όσο και του διεθνούς δικαίου, πέραν αυτής της ίδιας της ιστορικής αλήθειας. Ηταν μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι κάποια στιγμή θα πρέπει να λογοδοτήσουν γι’ αυτήν.

Αυτή η πολιτική επιλογή μόνο με μια άλλη πολιτική επιλογή μπορεί να ανατραπεί. Από ανθρώπους που δεν θα διστάσουν να υψώσουν ανάστημα διεθνώς, καταγγέλλοντας την προδοσία, συντασσόμενοι με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, που έστειλε στα πέρατα του κόσμου το μήνυμά του για την υπεράσπιση των εθνικών του δικαίων. Δεν μένει άλλο από το να το αποτυπώσει και στην κάλπη.

Δημοκρατία

Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Παρά το ότι στις κατά καιρούς δημόσιες τοποθετήσεις του ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει πως οι εθνικές εκλογές θα γίνουν στο τέλος της κυβερνητικής θητείας, πληροφορίες των τελευταίων 24ωρων κάνουν λόγο για αλλαγή σκηνικού στο εσωτερικό του Μεγάρου Μαξίμου. Μπορεί η επιθυμία του πρωθυπουργού, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε παρόμοια περίπτωση, να είναι η παραμονή στην εξουσία μέχρι και την τελευταία μέρα, η εικόνα όμως ανάμεσα στους στενούς συνεργάτες του κ.Τσίπρα έχει διαφοροποιηθεί και πλέον η πλάστιγγα δείχνει να γέρνει και μάλιστα καθοριστικά προς τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών μέσα στις επόμενες περίπου 100 μέρες.

Πιο συγκεκριμένα αξιόπιστες πληροφορίες θέλουν μία αρκετά μεγάλη ομάδα στενών συνεργατών του κ.Τσίπρα, μεταξύ των οποίων ο Αλέκος Φλαμπουράρης και ο Γιάννης Δραγασάκης, να έχει σχεδόν «επιβάλλει» τη άποψή της στους υπόλοιπους ότι οι κάλπες την άνοιξη αποτελούν το καλύτερο δυνατό σενάριο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενα σενάριο που θα διασφαλίσει την επόμενη μέρα τόσο για τον κ.Τσίπρα όσο και για το κόμμα. Η συγκεκριμένη άποψη , τη δεδομένη χρονική συγκυρία, φαίνεται να κερδίζει έδαφος, αν και απέναντί της υπάρχει ακόμα η λογική της εξάντλησης της τετραετίας την οποία υπεραμύνεται μεταξύ άλλων και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος. Ως πλέον πιθανή ημερομηνία με βάση την παραπάνω πληροφορία ακούγεται η 19η Μαΐου, ανήμερα του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Στο πλαίσιο αυτό μόνο τυχαίος δεν ήταν ο «χρησμός» του προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, ο οποίος δήλωσε πως οι βουλευτικές εκλογές δεν πρόκειται να γίνουν πριν από τον Μάιο, αφήνοντας για πρώτη φορά ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο το στήσιμο της κάλπης τον τελευταίο μήνα της άνοιξης.

Άρωμα εκλογών είχε και μάλιστα έντονο η απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών για την παραγγελία εκλογικών φακέλων. Από το σύνολο των 77 εκατομμυρίων φακέλων, τα 65 εκατομμύρια που αφορούν στις ευρωπαϊκές και αυτοδιοικητικές εκλογές θα πρέπει να παραδοθούν από την 1η έως την 20η Απριλίου. Αντιστοίχως, τα 12 εκατομμύρια φάκελλοι για τις εθνικές εκλογές θα πρέπει να είναι έτοιμοι, όμως θα φυλάσσονται στις εγκαταστάσεις της αρμόδιας εταιρίας ώστε να παραδοθούν μόλις υπάρξει σχετική ειδοποίηση.

Κάλπες τον Μάιο περιλαμβάνει και το βασικό σενάριο που επεξεργάζεται η αξιωματική αντιπολίτευση. Στην ΝΔ χωρίς βεβαίως να βάζουν «το χέρι τους στη φωτιά» εκτιμούν ότι η κυβέρνηση με την παρούσα ετερόκλητη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, δε θα πάει πέραν της άνοιξης. Την ίδια ώρα όμως θέτουν και ένα ακόμα ζήτημα, το οποίο έχει περάσει στα ψιλά παρά το γεγονός πως είναι απολύτως κρίσιμο. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που έχουν εγγραφεί ως ετεροδημότες και μπορούν να ψηφίζουν -στις εθνικές εκλογές- από τον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους, τους υποψηφίους βουλευτές στην περιφέρεια στην οποία είναι εγγεγραμμένοι ως δημότες. Όλοι αυτοί οι πολίτες, λοιπόν, θα εξαναγκασθούν επί της ουσίας να επιλέξουν αν θα ψηφίσουν στη μία ή στην άλλη κάλπη. Αυτό θα συμβεί γιατί στις εθνικές εκλογές ψηφίζουν υποχρεωτικά και μόνο στα ειδικά εκλογικά κέντρα ετεροδημοτών στον τόπο κατοικίας τους, ενώ στις δημοτικές/περιφερειακές εκλογές ψηφίζουν υποχρεωτικά στο εκλογικό τμήμα του δήμου στον οποίο είναι δημότες, καθώς δεν υπάρχουν εκλογικά τμήματα ετεροδημοτών για τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν μια σύμπτωση των δημοτικών εκλογών με τις εθνικές την ίδια ημέρα θα φέρει τους πολίτες ενώπιον του διλήμματος να ψηφίσουν στη μία ή στην άλλη κάλπη ή να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις εντός της ίδιας ημέρας προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματά τους και στις δύο κάλπες. Με βάση αυτό το σκεπτικό η ΝΔ ζητάει από την κυβέρνηση να αποκλείσει από την πιθανότητα οι δύο αυτές εκλογές να συμπέσουν την ίδια Κυριακή, αν τελικώς επιλέξει το Μαξίμου αποφασίσει να γίνουν οι εθνικές εκλογές το Μάιο.

Liberal

Οι πλανημένοι που αναπτύσσουν οιονεί δεσμό με τους βιαστές των ελευθεριών τους

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά

Ο ελληνικός πληθυσμός, ο οποίος, όντας εις την πιο εκχυδαϊσμένη μορφή καθολικής πτώχευσης εξαιτίας και συνεπεία των ιδιαζόντως επαχθών και επαίσχυντων όρων του «αριστερού» Μνημονίου, έχει περιέλθει λίαν ασυνειδήτως σε μια μορφή αφιονισμού προς την κατάρρευση, χαρακτηρίζεται από εγγενή ηττοπάθεια.

Στην πραγματικότητα, έχουν καμφθεί οι αντιστάσεις του, καθίσταται μεμψίμοιρος, αποδεχόμενος την αδιέξοδη «ειμαρμένη» προς την ανέκκλητη καταστροφή, έχει απονεκρωθεί κάθε ψήγμα ικμάδας και έχει απεκδυθεί κάθε ψήγμα ανανήψεως.

Τούτο, βέβαια, συμβαίνει διότι σήμερα υπήρξε θύμα της φαιάς προοδευτικής προπαγάνδας της Αριστεράς υπό την ανοχή της Δεξιάς, καλλιεργήθηκε η ψευδής συνείδηση εις την κοινή γνώμη ότι η Αριστερά ταυτίζεται με το αγαθό, την αρετή, λαμβάνοντας διαστάσεις εσχατολογικής εισέτι ρητορικής, ενώ η Δεξιά δαιμονοποιήθηκε εξαρχής ως κάτι επιλήψιμο, βδελυρό και εξοβελιστέο, πράγμα το οποίο σαφώς αφίσταται παντελώς της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας. Αρα, λοιπόν, ο ελληνικός λαός επί μισόν αιώνα δεν παράγει πολιτική σκέψη, γαλουχείται μονομερώς εντός των στρατευμένων μηχανισμών προπαγάνδας και της αριστερεπώνυμης στερεότυπης συνθηματολογικής ρητορικής, με αποτέλεσμα σήμερα, σχεδόν τέσσερα έτη στυγνής διακυβερνήσεως της «πολύφερνης» Αριστεράς, να ακροβατεί, να μη δύναται ουδέν ήττον να συνειδητοποιήσει την παταγώδη αποτυχία της Αριστεράς και την εκκωφαντική χίμαιρα την οποία ευαγγελιζόταν, και εν τέλει τις ευήθεις χαλκευμένες αντιλήψεις της στιλπνής ψιμυθιωμένης φενάκης, τις οποίες (ιδέες) πρέσβευε επί μισόν αιώνα.

Το μόρφωμα της Αριστεράς απογυμνώθηκε, διότι αναδείχθηκε μια αντιλαϊκή και αντεθνική, δοτή συμμορία ανθρώπων, με μια επίφαση δημοκρατικής νομιμοφάνειας, η οποία καταφρονεί τους θεσμούς και καταλύει ευθέως και ιταμώς το Σύνταγμα, ενδιαφερόμενη αποκλειστικά διά τη νομή της εξουσίας και τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος, εμπαίζοντας στην πράξη τον ελληνικό λαό, τον οποίο μισεί θανάσιμα, όπως και οτιδήποτε ελληνικό.

Ασφαλώς, η παρούσα κυβέρνηση τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία εξωεθνικών συμφερόντων, καθότι πρόκειται διά την πολιτικά πιο ευνουχισμένη και ετερόδουλη κυβέρνηση από συστάσεως ελληνικού κράτους, πάσχουσα από οικειοφοβία και αλλοκεντρισμό.

Ομως, υπάρχουν πλανημένοι Ελληνες, οι οποίοι αφυπνίσθηκαν και προσπαθούν να ορθοποδήσουν ανανήπτοντες εκ της λήθης, και άλλοι οι οποίοι ψυχορραγούν σε κινούμενη άμμο, μυωπικά αγκυλωμένοι σε χρεοκοπημένα ιδεολογήματα, που, αντί να αντιδράσουν δυναμικά και να καταγγείλουν τους βιαστές της δημοκρατίας, ήτοι τη σημερινή κυβέρνηση, εξακολουθούν να καταφάσκουν το επιβληθέν καθεστώς και την αποψίλωση των ατομικών τους δικαιωμάτων, αναπτύσσοντας οιονεί δεσμό με τους στυγερούς βιαστές των ελευθεριών τους.

Δημοκρατία

Activistis: 31 Jan 2019 10:16 AM PST

Το άρθρο - παρέμβαση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και τ. Προέδρου της Βουλής, στο www.freedomtv.gr, για Πολλάκη, Μπούτο και διαφθορά.

Ζωή προς Πολλάκη: Αντί να κρύβεται πίσω από τη βουλευτική και υπουργική ασυλία, του προτείνω, για αλλαγή, να κάνει μια πράξη που θα έκανε ένας κανονικός πολιτικός που φοράει παντελόνια: να παραιτηθεί. Και να αφήσει τη Δικαιοσύνη να ερευνήσει και να κρίνει. Η καταγωγή του από την Κρήτη θα έπρεπε να τον έχει εμπνεύσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Οι Κρητικοί δεν έχουν σχέση με αυτή την θρασύδειλη συμπεριφορά. Ας μη ντροπιάζει άλλο το νησί του.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο:

ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΝΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ

Ο διορισμός προσώπων ανύπαρκτων προσόντων σε θέσεις ευθύνης, επειδή έγλειψαν την εξουσία ή «μας κάνουν τη βρώμικη δουλειά» είναι κάτι που γνωρίζουν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Πολλάκης εξ ιδίας πείρας.

Ο διορισμός του κ. Μπούτου, εκλεκτού του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, με πλαστογραφημένο μητρώο πτυχίων, σε θέση Διοικητή ενός από τα μεγαλύτερα δημόσια Νοσοκομεία της χώρας, όπου εργάζονται με αυταπάρνηση, σε άθλιες συνθήκες, γιατροί, νοσηλευτές και συνολικό προσωπικό και καταφεύγουν δεκάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας για την υγεία τους, ο προνομιακός δηλαδή διορισμός σε θέση αμειβόμενη με εξαιρετικά υψηλά ποσά και με ευθύνη διαχείρισης ακόμη υψηλότερων κονδυλίωνείναι κάτι που δίνει το στίγμα της διαφθοράς και διαπλοκής του ίδιου του κ. Πολλάκη και του αφεντικού του. Όπως και το πόρισμα του Σώματος Ελεγκτών και Επιθεωρητών και οι καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ, που αποκαλύπτουν μπίζνες με δημόσιο χρήμα, ρεμούλα, αναθέσεις, κακοδιαχείριση και ξανά πλαστογραφίες, επικίνδυνες εγκαταστάσεις, σοφάδες που καταπλακώνουν ασθενείς και συνοδούς. Ένα σύστημα υγείας όπως το ξέραμε, και χειρότερο, κατά το «Μια Βουλή όπως την ξέραμε».

Την ώρα που στα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας καταγράφονται θάνατοι ασθενών και, μάλιστα, παιδιών (Λαμία, Λάρισα), η τακτική του τζάμπα μάγκα που κόβει κορδέλες σε Νοσοκομεία χωρίς μηχανήματα κι εξοπλισμό, κατά το πρότυπο
των εγκαινίων Μετρό χωρίς συρμούς, δεν πρόκειται να σώσει τον κ. Πολλάκη. Ούτε και το να γρυλλίζει στους δημοσιογράφους την ώρα που νιαουρίζει στους δανειστές της χώρας και κουνάει την ουρά του στα συμφέροντα που εκπροσωπούν.

Πριν 6,5 μήνες συνάνθρωποί μας κάηκαν ζωντανοί και άλλοι πνίγηκαν αβοήθητοι κι υπέκυψαν στα τραύματά τους, την ώρα που ο κ. Πολλάκης συμμετείχε στην χονδροειδή απόπειρα συγκάλυψης των θανάτων και την σκηνοθετημένη κυβερνητική σύσκεψη. Κι ακόμη η δικογραφία δεν έχει διαβιβαστεί στη Βουλή για τον έλεγχο των ευθυνών του ιδίου και των συναυτουργών του. Για κακουργήματα και 100 νεκρούς.

Πριν 3,5 μήνες ο κ. Πολλάκης δήλωσε δημόσια ότι η Κυβέρνηση δωροδοκεί δικαστές και πρέπει να συνεχίσει να το κάνει, για να πάνε κάποιοι φυλακή και να κερδίσει τις εκλογές. Και ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή η παραγγελία εισαγγελικής έρευνας για αυτήν την ομολογία διάπραξης κακουργημάτων.

Πριν 1,5 μήνα, εν όψει της Συμφωνίας των Πρεσπών, αναζωπυρώθηκαν οι εισαγγελικές ενέργειες στην υπόθεση Novartis. Και έγιναν νέες αποκαλύψεις για καθοδηγούμενες από την Κυβέρνηση εισαγγελικές ενέργειες. Και ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή παραγγελία διερεύνησης του κακουργήματος της κατάχρησης εξουσίας.
Πριν 2,5 μήνες δικαστήριο έστειλε στη φυλακή με 10ετή κάθειρξη καθαρίστρια για πλαστό ενδεικτικό δημοτικού. Για κακούργημα. Να την πληρώσει η καθαρίστρια για τις αμαρτίες του Πολλάκη και των εκλεκτών του...

Αντίθετα με αυτό που νομίζει το κανίς και το αφεντικό του, η ασυλία του δεν τον καλύπτει. Ούτε θα διαρκέσει επ' άπειρον.

Η υπόθαλψη εγκληματία, η προστασία την οποία παρείχε και παρέχει στον διορισμένο Διοικητή του, η απόπειρα συγκάλυψης πλαστογραφίας, απιστίας, απάτης σε βάρος του δημοσίου, αφ' ενός είναι ενδεικτικά της εξαρχής γνώσης του, αφετέρου είναι αυτοτελώς κολάσιμα και ελεγκτέα.

Αντί να κρύβεται πίσω από τη βουλευτική και υπουργική ασυλία, του προτείνω, για αλλαγή, να κάνει μια πράξη που θα έκανε ένας κανονικός πολιτικός που φοράει παντελόνια: να παραιτηθεί. Και να αφήσει τη Δικαιοσύνη να ερευνήσει και να κρίνει. Η καταγωγή του από την Κρήτη θα έπρεπε να τον έχει εμπνεύσει σε αυτήν την κατεύθυνση. Οι Κρητικοί δεν έχουν σχέση με αυτή την θρασύδειλη συμπεριφορά. Ας μη ντροπιάζει άλλο το νησί του.

Ζωή Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, τ. Πρόεδρος της Βουλής

ΣΤΑΘΗΣ (Σταυρόπουλος)

Αν κανείς είναι ελάχιστα φιλοσοφημένος, είτε αριστερός είτε δεξιός, δεν θα μπορεί παρά να απορεί με την κατάσταση στην οποίαν έχει περιέλθει ο πλανήτης. Οι 26 πλουσιώτεροι άνθρωποι όπου Γης διαθέτουν περιουσία ίση με το εισόδημα 3,8 δισεκατομμυρίων φτωχών! Το εισόδημα των πλουσίων αυξήθηκε το 2018 κατά 12% ή κατά 2,5 δισ. δολάρια την ημέρα! Αντιθέτως το εισόδημα των φτωχών μειώθηκε κατά 11% ή κατά 500 εκατ. δολάρια την ημέρα.

Στοιχεία, όπως αυτά, δημοσιεύονται ανελλιπώς τα τελευταία τριάντα χρόνια. Κάθε χρονιά όλο και χειρότερα, με το χάσμα πλούτου-φτώχειας να μεγαλώνει όλο και περισσότερο έτος κατ’ έτος, χωρίς σταματημό. Το παράξενο είναι ότι το θέμα αυτό φαίνεται να απασχολεί εφημερίδες, περιοδικά και επιστήμονες, αλλά καθόλου τις κυβερνήσεις.

Ένας φιλοσοφημένος (κατ’ ελάχιστον) άνθρωπος θα ομιλούσε περί οικονομικής τρέλας και πολιτικής παράνοιας, αν θα ήθελε να εκφρασθεί κάπως ασαφώς, σχεδόν ποιητικώς. Διότι αν ήθελε να κυριολεκτήσει, θα άφηνε στην άκρη τα περί την άθλια φύση του ανθρώπου, την απληστία και τα υπόλοιπα θανάσιμα αμαρτήματα και θα αναγκαζόταν να κυριολεκτήσει: ο καπιταλισμός κατατρώει τον πλανήτη, τον άνθρωπο, τα ζώα, τα φυτά, τα νερά και τον αέρα με γεωμετρική πλέον πρόοδο.

Η προοπτική ενός γενικευμένου πολέμου αναδιανομής της ισχύος ανάμεσα σε ένα πολύπλοκο πλέγμα δυνάμεων είναι ηλίου φαεινότερη στο εγγύς ή σχετικώς εγγύς μέλλον. Το παράδοξο είναι ότι η ομοιοπαθητική των ενδημούντων και εξελισσόμενων πολέμων ωθεί το ενδεχόμενο της γενικευμένης σύγκρουσης εκτός παιδιάς από την καθημερινή μας ζωή, την πολιτική ακόμα και την τέχνη. Το όλον πράγμα φαίνεται να απασχολεί τα γεωπολιτικά επιτελεία σε υπηρεσιακό επίπεδο, αλλά φαίνεται σαν να μην αγγίζει παρά στιγμιαία (σε επίπεδο ενός ρεπορτάζ ή ενός βιβλίου) τις κοινωνίες, τα περισσότερα πολιτικά κόμματα κι όλες, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, τις εταιρείες.

Έρμαιο της τυχαιότητας
Αν όλα αυτά, σε γενικές γραμμές, έτσι έχουν στη δική μας «κοσμογονία», που λένε και οι Active Member, ουδείς μηχανισμός φαίνεται να υπάρχει ασχολούμενος. Η Ελλάδα είναι ένα έρμαιο της τυχαιότητας, που φέρεται και φαίνεται σαν να μην της περνά από το μυαλό ότι κάποτε θα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται. Για την καταβαράθρωση των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων της χώρας και την καταρράκωση του πολιτεύματος δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα για να μην επαναλαμβάνουμε τον εαυτό μας.

Είναι όμως αξιοσημείωτο ότι όλοι οι αναλυτές συγκλίνουν παρά τις ιδεολογικές τους διαφορές στα ίδια συμπεράσματα για την αδυναμία και την παρακμή της χώρας. Μια κατάσταση που εξελίσσεται κι αυτή (όπως η γενικότερη φθορά που προκαλεί ο καπιταλισμός στον πλανήτη) διαρκώς προς το χειρότερο, λαμβάνοντας εν τέλει χαρακτήρα εντροπίας.
Επ’ εσχάτοις πλέον η χώρα φαίνεται σαν να ζει μέσα σε ένα οιονεί πραξικόπημα γελοιότητος. Η τύχη της Μακεδονίας (και συνεπώς της Ελλάδας) κρίθηκε από την ψήφο της κυρίας Μεγαλοοικονόμου κι από το τσουλούφι ενός τρυποκάρυδου ή τσαλαπετεινού – θα σας γελάσω.

Ο «εκσυγχρονισμός» στην Ελλάδα κατέληξε σε ένα διαρκές τούρκικο παζάρι και στην εκ νέου βαλκανιοποίηση. Μπορεί ο Τσίπρας να χαίρεται σαν παιδάκι στην παιδική χαρά και να λέει ψέματα στον εαυτόν του, αλλά οι εναπομείνασες δομές της χώρας αποδομούνται ταχύτατα. Όπως, όταν μπαίναμε στα μνημόνια κάθε συζήτηση για plan B είχε τεθεί εκτός νόμου, έτσι και τώρα κάθε συζήτηση (και πιθανή συνεννόηση) για το τι μέλλει γενέσθαι θεωρείται θέμα ταμπού. Ή το πολύ αφορμή για εξάρσεις του καρκατσουλιού που μας πνίγει.

Είναι σαν η χώρα να απαγορεύει στον εαυτόν της να σκεφθεί. Ή σαν να της έχει απαγορευθεί. Και αυτό ίσως να είναι το μέγιστο των προβλημάτων μας. Στην ερειπωμένη μας αγορά μόνον τα αγάλματα της προπαγάνδας, της ιδεολογικής τρομοκρατίας, της δοκησισοφίας, των τρολ και της κατεργαριάς στέκουν ακόμα όρθια και απαιτούν θυσίες ανθρώπων.

slpress

Σε υψηλούς τόνους πραγματοποιείται η διήμερη συζήτηση στη Βουλή
Σε υψηλούς τόνους πραγματοποιείται η συζήτηση στη Βουλή σχετικά με το πρωτόκολλο ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.

Η συζήτηση του νομοσχεδίου, ξεκίνησε το μεσημέρι της Πέμπτης, στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας, ενώ την Παρασκευή θα εισαχθεί στις 10 το πρωί στην Ολομέλεια. Το πρωτόκολλο αναμένεται να ψηφιστεί αργά το βράδυ της Παρασκευής αφού θα έχει προηγηθεί σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Ο Πάνος Καμμένος που θυμήθηκε εσχάτως να το παίξει… Μακεδονομάχος κατά την ομιλία του ο Πάνος Καμμένος έθεσε θέμα κύρωσης του Πρωτοκόλλου από 180 βουλευτές με την αιτιολογία ότι πρόκειται για εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Το πρωτόκολλο αναμένεται να ψηφιστεί από τους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, και τους Σπύρο Δανέλλη, Κατερίνα Παπακώστα, Ελενα Κουντουρά, οι οποίοι έχουν δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και ψήφισαν τη συμφωνία των Πρεσπών.

Δεν θα ψηφίσουν το πρωτόκολλο ένταξης ο Κώστας Ζουράρις και ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βασίλης Κόκαλης που καταψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών, παρά το γεγονός ότι με επιστολές τους προς τον Νίκο Βούτση δήλωσαν ότι υπερψηφίζουν όλα τα νομοσχέδια που θα φέρει η κυβέρνηση.

Ειδικότερα, ο Κώστας Ζουράρις διευκρίνισε στην επιστολή του στον πρόεδρο της Βουλής ότι θα καταψηφίσει ό,τι σχετίζεται με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

«Ναι» θα ψηφίσουν οι βουλευτές του Ποταμιού Σταύρος θεοδωράκης, Γιώργος Μαυρωτάς και Σπύρος Λυκούδης, όπως και ο Θανάσης Θεαχαρόπουλος της ΔΗΜΑΡ που διαγράφτηκε πρόσφατα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Το πρωτόκολλο ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ θα ψηφίσει και ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος και μετά θα παραιτηθεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, οδηγώντας στη διάλυσή της.

Τη θέση του θα καταλάβει ο Τέρενς Κουίκ.

Ετσι, το πρωτόκολλο ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ αναμένεται να ψηφίσουν 153 βουλευτές

Υψηλοί τόνοι στη Βουλή και πυρά της αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης
Η συζήτηση ξεκίνησε με τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Τόσκα να καλεί τους βουλευτές να υπερψηφίσουν ανεξαρτήτως κομματικής πειθαρχίας, και τους εισηγητές της ΝΔ, Γ. Κουμουτσάκο και της ΔΗΣΥ, Αν. Λοβέρδο να δηλώνουν ότι καταψηφίζουν, ξεκίνησε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, η συζήτηση του «Πρωτοκόλλου Ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ.


«Δεν ψηφίζουμε το Πρωτόκολλο ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ γιατί είναι παρακολούθημα τυπικό μιας Συμφωνίας σαφώς επιζήμια, διότι είναι η πρώτη Συμφωνία ιστορικά, στην οποία η Ελλάδα δίνει την δική της υπογραφή στην παραδοχή ύπαρξης δήθεν μακεδονικής γλώσσας και μαεκεδονικής εθνόητας» ξεκαθάρισε εκ μέρους της ΝΔ, ο Γ. Κουμουτσάκος.

«Παράγωγο της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι το σημερινό κείμενο. Όχι στην Συμφωνία των Πρεσπών και η συνέπεια λέει όχι και στο Πρωτοκόλλο» ανέφερε ο Ανδρέας Λοβέρδος και προσέθεσε ότι «η άλλη πλευρά δεν έδωσε καμία υποσχετική καλής συμπεριφοράς» επικαλούμενος την δήλωση Ζάεφ «ας φέρουμε την Ευρώπη στη Μακεδονία».

«Το πρωτόκολλο ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ δεν είναι κάτι τυπικό!», είπε ο Γ. Γκιόκας από το ΚΚΕ και εξήγησε: «Είναι η ουσία της συμφωνίας των Πρεσπών, ο λόγος που οδήγησε στη συμφωνία και η βιασύνη που προωθείται το πρωτόκολλο αποτελεί απόδειξη πως ο βασικός στόχος της συμφωνίας που ήταν καταλύτης εξελίξεων ήταν να ενταχθεί η γειτονική χώρα σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Και να αποδυναμωθεί η επιρροή άλλων κρατών όπως Κίνας και Ρωσίας».

Ζήτημα πλειοψηφίας 3/5, δηλαδή ψήφιση με 180 ψήφους, έθεσε -όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει- ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, με την έναρξη της συνεδρίασης.

Με τη θέση του διαφώνησαν όλα τα κόμματα – εκτός από την Χρυσή Αυγή- και ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών, Γιώργο Κατρούγκαλο δήλωσε ότι η διαδικασία που έχει αποφασιστεί θεωρεί ότι δεν έχει έδαφος εφαρμογή το 28.παρ2. (180). «Είναι πάγια τακτική αυτή όπως έγινε με την Αλβανία που μπήκε στο ΝΑΤΟ. Το Σύνταγμά μας ζητά αυτή τη προϋπόθεση όταν η χώρα μας εντάσσεται σε διεθνείς οργανισμούς», είπε.

Πανηγυρισμοί από Στόλτενμπεργκ και Ντιμιτρόφ
Εν τω μεταξύ ως «ιστορική μέρα» χαρακτήρισε τη χθεσινή υπογραφή του πρωτοκόλλου ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ ο γ.γ. της Συμμαχίας, Γενς Στόλτενμπεργκ, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών, Νικολά Ντιμιτρόφ.

Ο κ. Στόλντενμπεργκ συνεχάρη τόσο την Αθήνα όσο και τα Σκόπια για την επίλυση της διαφωνίας σχετικά με την ονομασία και σημείωσε πως μόλις επικυρωθεί η ένταξη της πΓΔΜ από τα Κοινοβούλια των μελών του ΝΑΤΟ, θα γίνει το 30ό μέλος της Συμμαχίας.

«Η ένταξή σας θα φέρει μεγαλύτερη σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια, κάτι που είναι καλό για το ΝΑΤΟ» ανέφερε ο γγ της Συμμαχίας, προσθέτοντας ότι μέχρι να επικυρωθεί η συμφωνία ένταξης από τα Κοινοβούλια, οι εκπρόσωποι των Σκοπίων θα συμμετέχουν ως «προσκεκλημένοι» στις συνόδους του ΝΑΤΟ.

Από την πλευρά του, ο κ. Ντιμιτρόφ τόνισε πως αυτή η «ιστορική μέρα» δεν συνέβη απλά και πως προηγήθηκε μία «μακρά πορεία». «Πρέπει να αναγνωρίσω (…) τους πρωθυπουργούς Ζάεφ και Τσίπρα. Θα ήταν σίγουρα πιο εύκολο γι’ αυτούς να μην το κάνουν» επισήμανε, συμπληρώνοντας ότι δεν φοβήθηκαν να επενδύσουν πολιτικό κεφάλαιο προς όφελος των δύο χωρών, του ΝΑΤΟ και της ευρύτερης περιοχής.

Πηγή: https://www.parapolitika.gr/article/enikiazomeni-ke-prothimi-vouleftes-pou-tha-psifisoun-to-protokollo-entaxis-tis-pgdm-sto-nato

Προς διάλυση οδεύει η Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ, αφού η εισήγηση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής ήταν αρνητική.

Η ερμηνεία του Επιστημονικού Συμβουλίου για το άρθρο 15 παρ. 2 του Κανονισμού της Βουλής, είναι ότι για να υπάρξει ΚO χρειάζονται πέντε βουλευτές που να προέρχονται από το ίδιο κόμμα.

Κάτι που δεν συμβαίνει τώρα στους ΑΝΕΛ καθώς ο Αριστείδης Φωκάς, είχε εκλεγεί με την Ένωση Κεντρώων.

Η γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου δόθηκε Στους γραμματείς των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

O πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ενημέρωσε τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες για την γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής.

Αύριο Παρασκευή, στις 09:30 το πρωί, θα συγκληθεί εκτάκτως η διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, προκειμένου να παρθεί η τελική απόφαση σχετικά με την ΚΟ των ΑΝΕΛ.

«Αρπάχτηκαν» Καμμένος με Παπαχριστόπουλο στην ΚΟ – Το τελεσίγραφο
Βαρύ το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί. Διορία μέχρι αύριο έδωσε ο Πάνος Καμμένος στον Θανάση Παπαχριστόπουλο να παραδώσει την έδρα του.

Λίγες ώρες πριν αρχίσει στη Βουλή η συζήτηση για την επικύρωση της ένταξης στο ΝΑΤΟ της πΓΔΜ, συγκαλέστηκε υπό τον Πάνο Καμμένο η ΚΟ των ΑΝΕΛ. Από τη συνεδρίαση αποχώρησε ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Πάνος Καμμένος ζήτησε από τον Θανάση Παπαχριστόπουλο να έχει παραδώσει την έδρα έως αύριο το πρωί, διαφορετικά θα τον διαγράψει. Σε ό,τι αφορά στον Τέρενς Κουίκ, ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ σχολίασε πως θα πρέπει να αποφασίσει αν θα γίνει μέλος της κυβέρνησης των αποστατών.

Προσερχόμενος στη συνεδρίαση, ο Πάνος Καμμένος έδωσε το στίγμα της συνεδρίασης. «Δεν θα αργήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ.

Βαρύ το κλίμα για Παπαχριστόπουλο

Το κλίμα για τον Θανάση Παπαχριστόπουλο ήταν βαρύ. Είναι χαρακτηριστικό πως μόλις μπήκε στην αίθουσα, όπου συνεδριάζει η κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ, οι υπόλοιποι βουλευτές σταμάτησαν τη συζήτηση. Ο κ. Παπαχριστόπουλος μπήκε αμίλητος, ενώ ο Αριστείδης Φωκάς τον ρώτησε τι κάνει, εκείνος δεν απάντησε.

Ο Πάνος Καμμένος κάθισε στη μια πλευρά του τραπεζιού και ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος από την άλλη. Όταν οι δημοσιογράφοι τους επεσήμαναν ότι κάθισαν απέναντι, η απάντησή τους ήταν «έτσι καθόμαστε πάντα».

Στη συνεδρίαση των ΑΝΕΛ συμμετέχουν, εκτός από τον Πάνο Καμμένο και τον Θανάση Παπαχριστόπουλο, οι: Μαρία Κόλλια Τσαρουχά, Κώστας Κατσίκης, Αριστείδης Φωκάς, Κώστας Ζουράρις, Νίκος Μαυραγάνης και Παναγιώτης Σγουρίδης.

neaselida

Την 25η Ιανουαρίου 2015, το πρώτο μεγάλο σοκ για ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης προήλθε από την επιλογή κυβερνητικού εταίρου από τον Αλέξη Τσίπρα:

αυτός δεν ήταν άλλος από τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος καίτοι προερχόταν φαινομενικά από άλλο πολιτικό χώρο, συνδεόταν με τον ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια του μετώπου της αντιμνημονιακής φαντασίωσης, που εν συνεχεία διολίσθησε σε εφιάλτη.

4 χρόνια μετά, οι σχέσεις του κυβερνώντος κόμματος και του Πρωθυπουργού προσωπικά με τον κ. Καμμένο ίσως σταθούν η αφορμή για τον τελευταίο -και θεσμικά σοβαρότερο- κλυδωνισμό αυτής της Κοινοβουλευτικής Περιόδου.

Μιλώντας για τις σχέσεις των δύο πρώην κυβερνητικών εταίρων, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές έχουν περάσει πια σε μια νέα φάση: ο αρχικός πολιτικός γάμος έλαβε επισήμως τέλος.

Επιβιώνει όμως «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ» ως μια εν κρυπτώ πολιτική σχέση που στηρίζεται αφενός μεν στην κοινή ροπή προς την περιφρόνηση των συνταγματικών και κοινοβουλευτικών θεσμών αφετέρου σε έναν αμοιβαίο εκβιασμό που ως αντικείμενο έχει την πολιτική επιβίωση και των δύο εντός του Κοινοβουλίου.

Η εκζήτηση με την οποία λαμβάνει χώρα αυτός ο αμοιβαίος εκβιασμός, οι πέραν του πνεύματος του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής ακροβασίες και οι εκατέρωθεν τακτικισμοί τον καθιστούν τόσο πρωτότυπο στα κοινοβουλευτικά χρονικά ώστε θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης, γιατί όχι και θαυμασμού, από κάθε πρόσωπο που θα επιθυμούσε εξίσου να ευτελίσει τη σύνθεση και λειτουργία του Κοινοβουλίου στο μέλλον.

Η αρχή έγινε αφενός μεν με το «επεισόδιο της γκαζόζας» στην Ολομέλεια, αφετέρου με την ψηφοφορία στην αρμόδια επιτροπή για την επιλογή του Προέδρου της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ).

Και στις δύο περιπτώσεις κατέστη σαφές ότι η Κυβέρνηση αδυνατεί να λειτουργήσει ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε κάθε ζήτημα που καθορίζεται εκ του Κανονισμού και της πρακτικής της Βουλής βάσει της δύναμης των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

Κι αυτό γιατί η κυβερνητική πλειοψηφία που προέκυψε από την ψηφοφορία για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης δεν καθιστά την Κυβέρνηση ούτε μονοκομματική πλειοψηφίας ούτε και Κυβέρνηση συνεργασίας δύο (ή και περισσότερων) κοινοβουλευτικών ομάδων αλλά μια ιδιότυπη «κουρελού» συναπαρτιζόμενη από 145 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος καθώς και 6 «πρόθυμους» βουλευτές πολυποίκιλης προέλευσης.

Καθώς λοιπόν τόσο για την επίτευξη της λεγόμενης «τεκμαιρόμενης» ψηφοφορίας και πλειοψηφίας όσο και για τη σύνθεση των επιτροπών λαμβάνεται υπόψη η δύναμη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, και δεδομένης της εκβιαστικά αρνητικής στάσης του πρώην ελάσσονος κυβερνητικού εταίρου, θα περίμενε κανείς ο κ. Τσίπρας να επιλέξει την ενσωμάτωση των «προθύμων» βουλευτών στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα.

Η ένταση όμως του απειλητικού μηνύματος από πλευράς Καμμένου φαίνεται πως τον έκανε να επιθυμεί να οδηγηθεί σε οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση πλην της συνταγματικά ενδεδειγμένης, καθώς η τελευταία θα στερούσε από τους ΑΝΕΛ την κατά το άρθρο 15 του ΚτΒ Κοινοβουλευτική τους Ομάδα και θα οδηγούσε τη σχέση τους με την Κυβέρνηση σε νέα όξυνση.

Ο όλος χειρισμός του ζητήματος από πλευράς Κυβέρνησης συνιστά μια πρώτη διευθέτηση στα πλαίσια του αμοιβαίου εκβιασμού που ξεδιπλώνεται ήδη από την πρώτη στιγμή της διακοπής της κυβερνητικής συνεργασίας.

Θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο μέρη, τόσο κατά το αντικείμενό του όσο και κατά το είδος της κοινοβουλευτικής και συνταγματικής πρακτικής που παραβιάζει, αν υποθέσουμε καλόπιστα ότι αυτό δεν είναι εν τέλει το αντικείμενό του.

Αναφορικά με τις επιτροπές, επελέγη, στην περίπτωση της ΑΔΙΠ, ο διορισμός υποψηφίου πρόεδρου ανεξάρτητης αρχής παρά το ότι δεν έλαβε τη σύμφωνη γνώμη κατά τη σχετική διαδικασία στη Βουλή, κατά παράβαση της κοινοβουλευτικής πρακτικής.

Αναφορικά με το ζήτημα των ψηφοφοριών, τα πράγματα γίνονται ίσως ακόμα πιο εντυπωσιακά:

Οι πρωτοφανείς δηλώσεις των 6 βουλευτών που απεστάλησαν στον Πρόεδρο της Βουλής δεν έχουν καμία νομική ισχύ, δε συνιστούν προσχώρηση στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος.

Ήταν μια χυδαία προσπάθεια να εκβιαστεί η ύπαρξη τεκμαιρόμενης πλειοψηφίας τέτοιας ούτως ώστε να μην οδηγείται η κυβέρνηση σε ονομαστική ψηφοφορία σε κάθε ένα νομοσχέδιο, καθώς και καταστρατήγηση ως προς τους κυρίους Παπαχριστόπουλο και Ζουράρι του πνεύματος του άρθρου 15 Παρ 4 του ΚτΒ που ορίζει πως «Κάθε βουλευτής μπορεί να ανήκει σε μια μόνο Κοινοβουλευτική Ομάδα».

Περαιτέρω, συνιστούν μια πρωτοφανή παραβίαση του περιεχομένου της ελεύθερης εντολής (άρθρο 60 του Συντάγματος) αφού οι βουλευτές εκ των προτέρων παρέδωσαν την ελευθερία ψήφου τους στην Κυβέρνηση δηλώνοντας πως επιθυμούν εφεξής οι ψήφοι τους να συναριθμούνται με αυτές της συμπολίτευσης.

Η λύση ίσως είναι εντελώς προσωρινή αλλά καλύπτει τις δυο αλληλοεκβιαζόμενες πλευρές.

Οι όροι της «ανακωχής» βρίσκουν Κυβέρνηση και Πάνο Καμμένο ικανοποιημένους. Κάποια tweet του τελευταίου στο συνηθισμένα έξαλλο ύφος δε μπορούν να αποκρύψουν το γεγονός πως σίγουρα η «διττή φύση» των Παπαχριστόπουλου και Ζουράρι επιτρέπει τόσο σε αυτόν να διατηρεί την Κοινοβουλευτική του Ομάδα και τα προνόμια του επικεφαλής της όσο και στην Κυβέρνηση να κάνει αποτελεσματικά «τη δουλειά της».

Το πραγματικό θύμα όμως, όπως συμβαίνει συχνά με τις πολεμικές ανακωχές είναι άλλο: το πνεύμα, η ποιότητα και η λειτουργία των θεσμών μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η εμπιστοσύνη πολιτών και πολιτικών στους κοινοβουλευτικούς και συνταγματικούς θεσμούς δύσκολα κατακτάται αλλά εύκολα δύναται να χαθεί.

Και βέβαια, καθώς η απώλεια της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, ιδίως όταν είναι αποτέλεσμα ενός αγοραίου αλληλοεκβιασμού, συνιστά μια από τις βασικότερες οδούς διολίσθησης της δημοκρατίας, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο η πολιτική πλεονεξία μιας από τις δύο αλληλοεκβιαζόμενες πλευρές να οδηγήσει σε μια νέα, ακόμα πιο πρωτότυπη και οξεία παραβίαση του πνεύματος του Συντάγματος και των θεσμών.


Του Παναγιώτη Δουδωνή
liberal.gr

Φαρσοκωμωδία, ιλαροτραγωδία, τραγέλαφος, τσίρκο, θέατρο σκιών, ευτελισμός, ξεπεσμός, ξεφτίλα, ξετσιπωσιά, εκτροπή, κατάπτωση.

Η ελληνική γλώσσα διαθέτει μεγάλο πλούτο από ουσιαστικά τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να χαρακτηρίσει τα πολιτικά φαινόμενα που ζούμε αυτή την περίοδο.

Μεγάλη είναι και η ποικιλία των επιθέτων που μπορεί να επιστρατευθούν για τον ίδιο σκοπό: πρωτοφανές, μοναδικό, καινοφανές, ανεπανάληπτο, ανεκδιήγητο, απερίγραπτο και αρκετά ακόμη παρόμοια τα οποία κατά βούληση μπορεί οιοσδήποτε να υιοθετήσει.

Φοβάμαι, ωστόσο, ότι όλα αυτά τα ουσιαστικά και τα επίθετα είναι, εν τέλει, πολύ φτωχά για να μπορέσουν να αποδώσουν παραστατικά τις άνευ προηγουμένου εξελίξεις που διαμορφώνονται στο πολιτικό σκηνικό. Οι λέξεις αποδεικνύονται ανεπαρκείς για να περιγράψουν την αλληλουχία των πρωτόγνωρων επεισοδίων που διαδέχεται το ένα το άλλο.

Αν για το ψέμα ισχύει ο αφορισμός του Γιόζεφ Γκέμπελς σύμφωνα με τον οποίο «όσο πιο τερατώδες είναι, τόσο πιο πιστευτό γίνεται», έτσι και σε όλα αυτά που εκτυλίσσονται στο κοινοβουλευτικό προσκήνιο και παρασκήνιο φαίνεται να ισχύει ότι, όσο πιο υπερβολικό είναι αυτό που θα πουν ή θα κάνουν οι κυβερνώντες, τόσο μειώνονται τα ανακλαστικά αντίδρασης της αντιπολίτευσης αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας.

Το άρθρο 60 του ισχύοντος Συντάγματος ορίζει ρητώς και κατηγορηματικώς ότι «οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση». Είναι μια εν πολλοίς αυτονόητη πρόνοια, η οποία –η αλήθεια είναι ότι- έχει πολλές φορές κακοποιηθεί, αλλά ποτέ στο παρελθόν δεν γνώρισε τόσο κραυγαλέα και απροσχημάτιστη καταστρατήγηση.

Αναφέρομαι, προφανώς, στο γεγονός ότι έξι από τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, που θεωρητικώς δεν τους ενώνει τίποτε σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, αφού έχουν εκλεγεί με τέσσερα διαφορετικά κόμματα, συντονίστηκαν και ανενδοίαστα υπέγραψαν παρόμοιες επιστολές με τις οποίες δηλώνουν απερίφραστα ότι η ψήφος τους πρέπει να προσμετράται στην κυβερνητική πλειοψηφία, χωρίς καν να ερωτώνται αν συμφωνούν με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες.

Ο πρόεδρος του ελληνικού Κοινοβουλίου, θεματοφύλακας, κατά τα άλλα, του θεσμού της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τον οποίο ορκίστηκε να υπηρετεί, όχι μόνον αποδέχθηκε τις επιστολές των έξι βουλευτών, αλλά τις χρησιμοποίησε και ως «επιχείρημα» για να υποστηρίξει ότι από κοινοβουλευτική σκοπιά «ναι, μπορούμε να πάμε Οκτώβριο σε εκλογές».

Δεν τον προβλημάτισε τον κ. Νίκο Βούτση η κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος, ίσως γιατί και ο ίδιος, με την ιδιότητα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, υπέγραψε, όπως και όλοι οι ομοϊδεάτες συνάδελφοι του, δήλωση με την οποία «δεσμεύονται ότι η έδρα που καταλαμβάνουν ανήκει στο κόμμα και όχι στους/στις ίδιους/ες».

Δεν φάνηκε, μάλιστα, ούτε καν να τον απασχόλησε το πλέον απίστευτο που είναι ότι δύο από τους έξι επιστολογράφους βουλευτές ανήκουν σε κοινοβουλευτική ομάδα, τους ΑΝΕΛ, που –καλώς ή κακώς- δεν είναι πλέον στη συμπολίτευση, αλλά έχει περάσει στην αντιπολίτευση.

Έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν λόγος για την έκπτωση των πολιτικών και κοινοβουλευτικών ηθών. Εκείνοι, μάλιστα, που χρησιμοποιούσαν τους πλέον αυστηρούς τόνους για να ασκήσουν κριτική στους παρεκτρεπόμενους, συμβαίνει να είναι όσοι σήμερα όχι μόνον σφυρίζουν αδιάφορα για μείζονος σημασίας φαινόμενα πολιτικής έκπτωσης, αλλά βρίσκουν και δικαιολογίες.

Το πιο αστείο, όμως, και συνάμα εξοργιστικό είναι ότι την ίδια ώρα παριστάνουν τους «προοδευτικούς» και τους «σοσιαλδημοκράτες», δατεινόμενοι ότι οδηγούν τη χώρα στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, και ξορκίζουν, υποτίθεται, την αβεβαιότητα για την οποία πληρώνει βαρύ τίμημα η ελληνική οικονομία, όπως έδειξε το υψηλότατο επιτόκιο με το οποίο πρόσφατα δανείστηκε η χώρα.

Μεμονωμένοι βουλευτές με τα χαρακτηριστικά του Παπαχριστόπουλου, της Μεγαλοοικονόμου, του Ζουράρη, αλλά και του Δανέλλη, ενδεχομένως και του Αμυρά ή του Ψαριανού, θήτευσαν και σε προηγούμενες κοινοβουλευτικές περιόδους. Και είναι αλήθεια ότι αρκετές φορές παλαιότερα έχει ακουστεί ο αφορισμός ότι «αυτή η Βουλή είναι χειρότερη από όλες τις προηγούμενες».

Ο υποφαινόμενος είχε υποστηρίξει από αυτή εδώ τη στήλη κάτι αντίστοιχο, όταν στο τέλος του 2014 διαλύθηκε με τα γνωστά τερτίπια του ΣΥΡΙΖΑ στην προεδρική εκλογή η Βουλή που είχε σχηματιστεί μετά τη δίδυμη εκλογική αναμέτρηση του 2012.

Ποιος ξεχνάει τον μεταμεληθέντα χρυσαυγίτη Στάθη Μπούκουρα που έκλαιγε μετανοιωμένος στο βήμα της Βουλής;

Ή τον ηθοποιό Παύλο Χαϊκάλη και την «απόπειρα εξαγοράς του» για να ψηφίσει Σταύρο Δήμα;

Ποτέ, ωστόσο, στο παρελθόν δεν έχει υπάρξει τέτοιος… συνωστισμός προσώπων που δεν σέβονται ούτε τον θεσμό που υπηρετούν, ούτε τους ψηφοφόρους που τους εξέλεξαν, ούτε καν τους ίδιους τους εαυτούς τους, αθετώντας προκλητικά τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι από την τρέχουσα κοινοβουλευτική σύνθεση, η οποία προέκυψε από εκλογές χωρίς σταυρό και στη διάρκεια της είχαμε μεγάλες μεταστροφές, με πλειάδα προσώπων τα οποία «άλλαξαν φανέλα», δεν υπάρχει ούτε ένας βουλευτής που να παρέδωσε την έδρα του όταν διαφώνησε ή πέρασε σε άλλο στρατόπεδο.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Ότι ο κατήφορος στον οποίο έχει μπει η πολιτική ζωή της χώρας δεν έχει βρει ακόμη τον πάτο του.

Γι΄ αυτό και είναι δύσκολο να βρει κανείς σε μια τόσο πλούσια γλώσσα, όπως είναι η ελληνική, τις κατάλληλες λέξεις για να αποτυπώσει όλα όσα ζούμε. Και τα χειρότερα που, ίσως, μας περιμένουν ακόμη.


Γρηγόρης Τζιοβάρας
protothema.gr

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget