Articles by "λαθρομετανάστες"
Η ψήφιση του προσυμφώνου των πρεσπών για να γίνει συμφωνία, δεν θα είναι απλά και μόνο ένα απλό πολιτικό έγκλημα, το οποίο θα περάσει και θα ξεχαστεί κάποτε, θα είναι ένα διαρκές εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα κατά της Μακεδονίας, ένα έγκλημα κατά όλης της Ελλάδας.

 Ψηφίζεται στις 19 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ το Παγκόσμιο Σύμφωνο, που έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές 
 «Ναι σε όλα» από Τσίπρα, χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση της Βουλής 



Το Παγκόσμιο Σύμφωνο του ΟΗΕ για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές. Το κείμενο αυτό θα τεθεί σε ψήφιση στις 19 Δεκεμβρίου, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας έχει ταχθεί υπέρ του συμφώνου. 

Οι χώρες που διαφωνούν είναι πολλές και το βασικό αίτιο είναι απλό: θεωρούν ότι αναγνωρίζεται η μετανάστευση ως δικαίωμα (!) των μεταναστών και όχι των χωρών που θα τους υποδέχονται. Δηλαδή, θα μπορεί οποιοσδήποτε να πάει σε οποιαδήποτε χώρα έχει δεχτεί να υπογράψει το κείμενο του συμφώνου και να ζήσει εκεί, να λαμβάνει επιδόματα, να ψηφίζει, να συναποφασίζει για όλα με τους ντόπιους πληθυσμούς. Περιττό να αναφερθεί ότι όσες χώρες το δεχτούν δεν θα προλαβαίνουν να μετρούν τα εκατομμύρια των μεταναστών που θα παραβιάζουν... νόμιμα τα σύνορά τους.

Δεσμεύσεις

Ο ανεξάρτητος βουλευτής Δημήτρης Καμμένος είναι από τους πρώτους πολιτικούς που τάχθηκαν απερίφραστα εναντίον του συμφώνου. Δήλωσε για το θέμα: 
«Η συμφωνία διαδίδει τη ριζοσπαστική ιδέα ότι η μετανάστευση -για οποιονδήποτε λόγο- είναι κάτι που πρέπει να προωθηθεί, να ενεργοποιηθεί και να προστατευθεί. Η διατύπωση της συμφωνίας αφήνει ελάχιστες αμφιβολίες ότι, με την υπογραφή της συμφωνίας, η μετανάστευση θα γίνει πράγματι ανθρώπινο δικαίωμα. Οι χώρες που υπογράφουν δεσμεύονται για δημιουργία και δημοσιοποίηση κεντρικού και εθνικά προσβάσιμου εθνικού δικτυακού τόπου για τη διάθεση πληροφοριών σχετικά με τις τακτικές επιλογές μετανάστευσης, όπως οι νόμοι και οι πολιτικές περί μετανάστευσης για κάθε χώρα, οι απαιτήσεις θεώρησης, οι διατυπώσεις υποβολής αιτήσεων, τα τέλη και τα κριτήρια μετατροπής, της αξιολόγησης των διαπιστώσεων και των ισοδυναμιών, των ευκαιριών κατάρτισης και σπουδών, καθώς και του κόστους διαβίωσης και των συνθηκών διαβίωσης, προκειμένου να ενημερώνονται οι αποφάσεις των μεταναστών.
Τα κράτη, με άλλα λόγια, όχι μόνο υποτίθεται ότι ανοίγουν τα σύνορά τους για τους μετανάστες του κόσμου, αλλά πρέπει επίσης να τους βοηθήσουν να επιλέξουν τη μελλοντική χώρα τους, παρέχοντάς τους ολοκληρωμένες πληροφορίες για κάθε χώρα στην οποία επιθυμούν να εγκατασταθούν».

Και λογοκρισία

Στον στόχο 17 (παράγραφος γ') αναφέρεται ότι το σύμφωνο στοχεύει στην «προώθηση της ανεξάρτητης, αντικειμενικής και ποιοτικής αναφοράς των μέσων μαζικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών μέσω διαδικτύου, μεταξύ άλλων μέσω ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης των επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης σχετικά με ζητήματα και ορολογία που σχετίζονται με τη μετανάστευση, επενδύοντας σε πρότυπα δεοντολογίας και διαφήμιση, και παύοντας τη χορήγηση δημόσιας χρηματοδότησης ή υλικής υποστήριξης σε μέσα ενημέρωσης που προωθούν συστηματικά τη μισαλλοδοξία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό και άλλες μορφές διακρίσεων έναντι των μεταναστών». 

Με λίγα λόγια, τα ΜΜΕ που δεν προωθούν τη μετανάστευση θα οδηγηθούν σε οικονομική ασφυξία. Η κρατική διαφήμιση θα διακοπεί, το ίδιο και όποιες ατέλειες και παροχές. Αυτό, σε συνδυασμό με όσα προβλέπει η παράγραφος «α», η οποία αναφέρεται στην «εξάλειψη» των φαινομένων ξενοφοβίας μέσω της ποινικοποίησης των «εγκλημάτων μίσους» (ένας ευρύχωρος όρος, ο οποίος συχνά περιλαμβάνει και την απλή διαφωνία με την ασκούμενη πολιτική), θα οδηγήσει -μεταξύ πολλών άλλων- και δημοσιογράφους στη φυλακή.

Ποιες είναι οι χώρες που διαφωνούν

Δεκατέσσερις χώρες (Αυστρία, Αυστραλία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Εσθονία, Ουγγαρία, Ιταλία, Τσεχία, Δομινικανή Δημοκρατία, Λετονία, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ελβετία) έχουν ανακοινώσει ότι αποχωρούν από το σύμφωνο ή δεν πρόκειται να το ψηφίσουν ή θα αποφανθούν εν καιρώ γι' αυτό. Οι ΗΠΑ αποσύρθηκαν από την εκπόνηση του κειμένου τον Δεκέμβριο του 2017 και την περασμένη Παρασκευή εξέφρασαν την αρνητική άποψή τους για αυτό, αλλά και για κάθε μορφής «παγκόσμια διακυβέρνηση». Η Γερμανία, από την άλλη, πρωτοστατεί στον αγώνα για την υπερψήφισή του - μαζί με τις αφρικανικές χώρες και την Ελλάδα.

«Ναι σε όλα» από Τσίπρα, χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση της Βουλής 

Χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ενημέρωση της Βουλής ή έστω διαβούλευση, ο Αλέξης Τσίπρας αιφνιδίασε χθες, καθώς έσπευσε να υιοθετήσει πλήρως το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση στη Διακυβερνητική Διάσκεψη του ΟΗΕ. Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε στο Μαρακές, την ώρα που η Ελλάδα δοκιμάζεται σκληρά από τις προσφυγικές και τις μεταναστευτικές ροές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές χώρες, όπως το Βέλγιο, για παράδειγμα, με ευθύνη των κυβερνήσεων έχει ανοίξει από καιρό ο διάλογος για το θέμα, αντιθέτως με την πρακτική της σιγής ασυρμάτου που ακολούθησε η ελληνική κυβέρνηση.

Ήταν η πρώτη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για κοινή προσέγγιση στο φαινόμενο της μετανάστευσης, με πολλές και ηχηρές απουσίες όμως. Η συμφωνία δεν θα έχει δεσμευτική ισχύ, καθώς αντιδρούν έντονα οι ΗΠΑ και άλλες χώρες που δεν συμμετείχαν.

Στις αμερικανικές αντιδράσεις προστέθηκαν και αυτές χωρών όπως το Ισραήλ, η Αυστραλία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Αυστρία κ.ά. οι οποίες έλαμψαν διά της απουσίας τους από τη σύνοδο του Μαρόκου.

Οι υποστηρικτές της συγκεκριμένης συμφωνίας, όπως η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ (και ο Έλληνας πρωθυπουργός φυσικά), ισχυρίζονται ότι το σύμφωνο μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο στη διαχείριση της μετανάστευσης. «Η Ελλάδα έχει γνωρίσει τη μετανάστευση των δικών της πολιτών και υπήρξε, επίσης, χώρα διέλευσης για τους μετανάστες που επιθυμούν να προσεγγίσουν άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης» τόνισε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του, προσθέτοντας ότι καμία χώρα από μόνη της δεν μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη μετανάστευση. 

Έντονη ήταν η απάντηση από πλευράς Ν.Δ. στην τοποθέτηση του πρωθυπουργού. «Ο κ. Τσίπρας ομολόγησε με περισσή ανευθυνότητα ότι “η Ελλάδα σήμερα είναι χώρα διέλευσης για μετανάστες που επιθυμούν να φτάσουν σε άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης". 

Πρόκειται για μια δήλωση που όχι μόνο καταδεικνύει την παντελή άγνοια του πρωθυπουργού για τις διεθνείς συνθήκες, αλλά εξηγεί και την καταστροφική πολιτική που ακολουθεί» σχολίασε ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Δημοκρατία

Η Ελλάδα μετράει μήνες μέχρι τη μετατροπή της σε τριτοκοσμικό χοτ σποτ. Το Παγκόσμιο Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη μετανάστευση, το οποίο έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές (και με τη σύμφωνη γνώμη Τσίπρα), εξασφαλίζει ένα εφιαλτικό μέλλον για τις χώρες της Δύσης που θα το υιοθετήσουν και θα το εφαρμόσουν.

Είναι ένα οργουελικού τύπου κατασκεύασμα, που έχει ως στόχο να καταστήσει τη μετανάστευση δικαίωμα (!!!) των μεταναστών και όχι των χωρών υποδοχής. Η προσεκτική ανάγνωση των άρθρων του συμφώνου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οποιοσδήποτε μπορεί να μεταναστεύσει σε οποιαδήποτε χώρα έχει δεχτεί να υπογράψει αυτό το κείμενο και να εγκατασταθεί και να αποκτήσει όλα τα δικαιώματα των πολιτών - χωρίς καμία Αρχή να μπορεί να τον ελέγξει και να αναχαιτίσει την πορεία του μέχρι την πλήρη πολιτογράφησή του.

Φυσικά, οι τριτοκοσμικοί πρόκειται να σπεύσουν να μεταναστεύσουν -νόμιμα πλέον- σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες που δέχτηκαν να αυτοκτονήσουν ώστε να προωθηθεί η παγκοσμιοποίηση. Δεν πρόκειται να γίνει το αντίθετο.

Συν τοις άλλοις, στα άρθρα του συμφώνου, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατία», προβλέπονται η ποινικοποίηση της κριτικής στη μετανάστευση και η φίμωση των ΜΜΕ που διαφωνούν με όσα προβλέπει το κείμενο που θα τεθεί προς τελική ψήφιση στις 19 Δεκεμβρίου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Στην Ελλάδα έγινε αυτό που συμβαίνει σχεδόν πάντοτε: σε αντίθεση με τη «δημοκρατία», τα κατεστημένα ΜΜΕ προσπάθησαν να αποσιωπήσουν το θέμα μέχρι την τελική έγκρισή του, ώστε οι Ελληνες να βρεθούν προ τετελεσμένων. Το ίδιο και οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις. Με την εξαίρεση του ΣΥΡΙΖΑ, που τάχθηκε εξαρχής αναφανδόν υπέρ του εθνοδιαλυτικού, νεοταξικού συμφώνου, τα κόμματα του πολιτικού κατεστημένου αποφεύγουν να πάρουν θέση, νομίζοντας ότι η σιωπή τους δεν θα θεωρηθεί συναίνεση και συνενοχή.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και τα παλιά κόλπα δεν... πιάνουν. Οσοι αποφεύγουν να τοποθετηθούν για το σύμφωνο που θα διαλύσει το ελληνικό κράτος εκ των πραγμάτων συμβάλλουν στην εφαρμογή του.

πηγη: dimokratianews.g

Το ότι ο Soros προσπαθεί να αντικαταστήσει τον αυτόχθονες πληθυσμούς της Ευρώπης με νέους από την Αφρική και την Ασία είναι σαφές, αναφέρει το Gefira

Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί οικονομολόγοι αναλυτές προσπαθούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα πως ο Hitler κατάφερε να χρηματοδοτήσει τις πολεμικές του επιχειρήσεις, να δώσει ώθηση στην οικονομία και να μειώσει την ανεργία.

Σήμερα αυτό το σχέδιο είναι γνωστό, αναφέρει σε ανάλυσή του το Gefira.
Το οικονομικό θαύμα του Führer έγινε πραγματικότητα εξαιτίας του προγράμματος Mefo υποσχετικοί τίτλοι.

Οι τίτλοι ήταν η ιδέα του τότε προέδρου της Reichsbank, Hjalmar Schacht, και δεν χρησίμευαν μόνο για τη χρηματοδότηση του εξοπλισμού της Wehrmacht για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και για τη δημιουργία κρατικών θέσεων εργασίας, κάτι που διαφορετικά δεν θα ήταν εφικτό μέσω της κανονικής τη χρήση των χρηματαγορών και των κεφαλαιαγορών, δηλαδή την ετήσια αύξηση των αποταμιεύσεων στη Γερμανία.

Έτσι, το Ράιχ χρηματοδότησε τη βιομηχανία των εξοπλισμών, αποδεχόμενη τα χαρτονομίσματα που εξέδωσε η εικονική εταιρεία Metallurgische Forschungsgesellschaft GmbH (εξ ου και το όνομα Mefo) αντί να τα καταβάλει μετρητά.

Η δημιουργία των χρημάτων ήταν σε πλήρη εξέλιξη από το 1934 έως το 1938 - το συνολικό ποσό των χαρτονομισμάτων που εκδόθηκαν τότε ήταν 12 δισεκατομμύρια.

Η Reichsbank δήλωσε στις γερμανικές τράπεζες ότι ήταν διατεθειμένη να ανακατανείμει τα χαρτονομίσματα Mefo, επιτρέποντας έτσι στις τράπεζες να τα αποδεκτούν.

Λόγω της πενταετούς διάρκειάς τους, η εξόφληση των χαρτονομισμάτων έπρεπε να αρχίσει το αργότερο το 1939.

Αυτό απειλούσε με τεράστιο πληθωρισμό την οικονομία.
Από τη στιγμή που ο Schacht το είδε αυτό ως απειλή για το Reichsmark, εξέφρασε τις αμφιβολίες του για τον Υπουργό Οικονομικών του Ράιχ.

Αλλά δεν βοήθησε και ο Schacht αντικαταστάθηκε γρήγορα από τον υπουργό Οικονομικών Walther Funk, ο οποίος δήλωσε ότι το Ράιχ δεν θα εξαργυρώσει τους τίτλους του Mefo, αλλά θα τα ανταλλάξει με ομόλογα του Ράιχ στην τράπεζα Reichsbank.

Την εποχή του Funk, καταργήθηκε το αυτόνομο καταστατικό της Reichsbank, εθνικοποιήθηκε και ο πληθωρισμός εξερράγη με τέτοιο τρόπο, ώστε τα Mefo να έχουν φτάσει σε κυκλοφορία τα 60 δισ. Reichsmark.

Αυτό το ποσό επιβάρυνε τον προϋπολογισμό στη μεταπολεμική Γερμανία.
Ο George Soros έχει επίσης προτείνει ένα τέτοιο μέτρο, στο στυλ των Schacht και Funk.
Ο Soros είναι δυσαρεστημένος με την τρέχουσα πολιτική της ΕΕ για τους πρόσφυγες, επειδή εξακολουθεί να βασίζεται σε ποσοστώσεις.

Καλεί τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την κρίση των μεταναστών μέσω της πλημμύρας των χρημάτων, την οποία ονομάζει "επιχορηγήσεις".
"Αυτό θα συνέβαλε στη διατήρηση της εισροής προσφύγων σε ένα επίπεδο που θα μπορέσει να απορροφήσει η Ευρώπη", έχει υποστηρίξει ο Soros.

Μπορεί όμως να τους απορροφήσει;
Ο Soros θα ικανοποιηθεί με την υποδοχή 300.000 έως 500.000 μεταναστών ετησίως.
Ωστόσο, γνωρίζει ότι το κόστος του σχεδίου εθνοτικής ανταλλαγής δεν είναι οικονομικά εφικτό.
Εκτός από το ήδη τεράστιο κόστος που προκαλούν οι μετανάστες που βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη, ένας τόσο μεγάλος αριθμός νέων αφίξεων θα προσθέσει δισεκατομμύρια κάθε χρόνο.

Ο Soros το υπολογίζει στα 30 δισ. ευρώ ετησίως, αλλά ισχυρίζεται ότι αξίζει τον κόπο γιατί "υπάρχει πραγματική απειλή ότι η κρίση των προσφύγων θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση του ευρωπαϊκού συστήματος και των ανοιχτών εσωτερικών συνόρων μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών".
Επίσης, θα κοστίσει στην ΕΕ μεταξύ 47 και 100 δισ. ευρώ σε απώλειες του ΑΕΠ.

Ως εκ τούτου, ο Soros βλέπει τη χρηματοδότηση των μεταναστών αλλά και των μη ευρωπαϊκών χωρών που λαμβάνουν κυρίως μετανάστες ως μια σχέση κερδοφορίας.

Ζητά να εισαχθεί ένας νέος φόρος για την κρίση των προσφύγων στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένου του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, της αύξησης του ΦΠΑ και της ίδρυσης ταμείων για τους πρόσφυγες.

Ωστόσο, ο ίδιος γνωρίζει ότι τέτοια μέτρα δεν θα γίνουν αποδεκτά στις χώρες της ΕΕ, οπότε προτείνει μια διαφορετική λύση, η οποία δεν απαιτεί ψηφοφορία στις κυρίαρχες χώρες.

Το νέο χρέος της ΕΕ θα πρέπει να γίνει από την ΕΕ, εκμεταλλευόμενοι την αξιολόγηση του ΑΑΑ για την έκδοση μακροπρόθεσμων ομολόγων που θα τονώσουν την ευρωπαϊκή οικονομία.

Τα κονδύλια θα μπορούσαν να προέρχονται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και το ίδρυμα στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών της ΕΕ.

"Και οι δύο έχουν πολύ παρόμοιες θεσμικές δομές, και οι δύο υποστηρίζονται εξ ολοκλήρου από τον προϋπολογισμό της ΕΕ - και ως εκ τούτου δεν απαιτούν εθνικές εγγυήσεις ή εθνική κοινοβουλευτική έγκριση".

Με τον τρόπο αυτό, θα γίνουν οι νέοι Mefo που θα μπορούσαν να εκδίδουν συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Ο Soros υπολογίζει ότι και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν πιστωτική ικανότητα 60 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία πρέπει να αυξηθεί μόνο καθώς η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα αποπληρώνουν κάθε χρόνο τα δάνεια που έλαβαν κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα παλαιά χρέη θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των νέων με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιβαρύνει επίσημα τον προϋπολογισμό σε κανένα από τα κράτη μέλη της ΕΕ.

Το ότι ο Soros προσπαθεί να αντικαταστήσει τον αυτόχθονες πληθυσμούς της Ευρώπης με νέους από την Αφρική και την Ασία είναι σαφές, αναφέρει το Gefira.

Ειδικά σε όποιον παρακολουθεί τις δραστηριότητές του στην Ευρώπη.
Το ερώτημα είναι: τι θέλει να κάνει με αυτό και ποιος είναι ο πραγματικός ηγέτης, πίσω από αυτόν;

www.bankingnews.gr

Ένα από τα μεταναστευτικά καραβάνια που προσλήφθηκε και οργανώθηκε από τη ΜΚΟ του Τζωρτζ Σόρος, Pueblo sin fronteras.
Τιερί Μεϊσάν
Ενώ επτά κράτη έχουν ήδη αρνηθεί να υπογράψουν το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τις Μεταναστεύσεις, το οποίο φέρεται να έχει συνταχθεί για το συμφέρον τους, ο Τιερί Μεϊσάν ανατρέχει στην ιστορία αυτού του εγγράφου και στη φιλοσοφία των δημιουργών του: αυτή του Karl Popperκαι του χωρίς σύνορα.

Ισοπεδώνει νόμους και κανόνες κάθε χώρας και εξισώνει τους παράνομους μετανάστες με τους μόνιμους κατοίκους

Από τον Δημήτρη Ριζούλη

Ουδείς ασχολείται στην Ελλάδα με μια μεγάλη διεθνή συμφωνία για τη μετανάστευση, που σκοπό έχει να αλλάξει όλα όσα ισχύουν μέχρι σήμερα και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Εμείς εδώ περί άλλα τυρβάζουμε και το πολιτικό προσωπικό ασχολείται με το πώς θα δυσφημήσει ή θα εκμεταλλευτεί τις κινητοποιήσεις των μαθητών για τα εθνικά θέματα.

Την ίδια ώρα μια σειρά από ισχυρές χώρες όπως η Αυστραλία, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Ελβετία κ.λπ. συζητούν και απορρίπτουν τη διεθνή συμφωνία που προωθείται με κάθε τρόπο. Τεράστιο μερίδιο ευθύνης έχουν και τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας που, αντί να ενημερώσουν την κοινή γνώμη για όσα γίνονται παγκοσμίως στο Μεταναστευτικό και μας αφορούν άμεσα, αδιαφορούν.
Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι περιλαμβάνει αυτό το νέο Σύμφωνο του ΟΗΕ που θα επικυρωθεί στο Μαρακές του Μαρόκου στις 10 και τις 11 Δεκεμβρίου. Περιέχει 34 σελίδες και σύμφωνα με τους συντάκτες του «έχει στόχο να κάνει τη μετανάστευση πιο συντεταγμένη και πιο ασφαλή».

Προσέξτε πώς παρουσιάζεται από σχεδόν το σύνολο των μέσων ενημέρωσης: «Η συμφωνία απαριθμεί μια σειρά αρχών, όπως η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των παιδιών, η αναγνώριση της εθνικής κυριαρχίας κ.ά., και περιλαμβάνει έναν κατάλογο μέτρων για να δοθεί βοήθεια στις χώρες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις μεταναστεύσεις. Μεταξύ των μέτρων είναι η βελτίωση της ενημέρωσης, η ένταξη των μεταναστών, η ανταλλαγή ειδικών γνώσεων» ανέφερε προσφάτως ένα από τα «έγκυρα» ρεπορτάζ.

Επομένως, αφού όλα είναι τόσο καλά, γιατί το απορρίπτουν δεκάδες χώρες; Η εξήγηση (που δεν μας λένε) είναι απλή. Εκτός των σωστών γενικών διατάξεων, όπως η καταπολέμηση των διακινητών και η συντονισμένη προστασία των συνόρων, υπάρχουν άλλες, ιδιαίτερα «πονηρές» και επικίνδυνες για χώρες όπως η Ελλάδα, που αποσιωπούνται. Το βασικότερο είναι ότι η συμφωνία κατοχυρώνει το «δικαίωμα» στη μετανάστευση και την ελεύθερη εγκατάσταση όσων το επιθυμούν σε χώρα της επιλογής τους! Με λίγα λόγια, μπάτε, σκύλοι, αλέστε. Οποιος θέλει μπορεί να έρχεται να μεταναστεύσει στην Ελλάδα και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τον κουνήσει. Το απόλυτο μπάχαλο! Παύει έτσι ο διαχωρισμός πρόσφυγα - μετανάστη και νόμιμου - παράνομου μετανάστη. Ολα μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι στο όνομα των δήθεν δικαιωμάτων.

Εως τώρα κάθε χώρα ήταν υποχρεωμένη να φιλοξενεί πολίτες που διώκονται ή κινδυνεύουν στη χώρα τους για πολιτικούς, θρησκευτικούς κ.λπ. λόγους. Επίσης έδινε τη δυνατότητα σε μετανάστες να παραμείνουν αν υπέβαλλαν τα χαρτιά τους και ήταν επιθυμητοί π.χ. για να εργαστούν. Τώρα το νέο Σύμφωνο του ΟΗΕ ισοπεδώνει νόμους και κανόνες κάθε χώρας, και εξισώνει τους παράνομους μετανάστες με τους μόνιμους κατοίκους!

Φανταστείτε, λοιπόν, αν διεθνώς κατοχυρωθεί τέτοιο «δικαίωμα», πόσο θα αυξηθούν οι ροές προς την Ελλάδα και πόσα προβλήματα θα προκύψουν. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα του Συμφώνου του ΟΗΕ που μας κρύβουν.
Η Ιταλία, που είπε χθες όχι στο Σύμφωνο, αντιλήφθηκε τους κινδύνους, γι’ αυτό και ο Σαλβίνι δήλωσε: «Δεν θα αφήσουμε τη χώρα μας να αυτοκτονήσει».

Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, και μαζί της σχεδόν όλη η αντιπολίτευση κοιμούνται και δεν βλέπουν τι έρχεται. Ή σκόπιμα σιωπούν... Είδατε να οργανώνεται καμιά δημόσια συζήτηση για το θέμα; Να ενημερώνεται υπεύθυνα ο λαός; Να τοποθετείται η Βουλή; Πώς θα πάει η Ελλάδα στη διάσκεψη του Μαρακές; Ποια θέση θα υποστηρίξει και έπειτα από ποια διαβούλευση θα έχει προκύψει κάτι τέτοιο;
Ολα μπάχαλο, όλα στον αέρα. Για ένα θέμα που αφορά την επιβίωση της πατρίδας μας και τους κινδύνους της έκρηξης του Μεταναστευτικού, που είναι προ των πυλών χωρίς να μπορούμε να αντιδράσουμε. Αλλο ένα έγκλημα του πολιτικού κόσμου! Εύγε.

dimokratianews.gr

Γράφει η Νεφέλη Λυγερού

«Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε», λέει η λαϊκή παροιμία. Και επειδή ποτέ δεν είναι στραβός ο γιαλός, μάλλον στραβά αρμενίζουμε. Αυτές τις ημέρες έχει ξεσπάσει καυγάς ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση για τον τρόπο διαχείρισης των κονδυλίων που αφορά τα κονδύλια για το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Βίτσας υποστήριξε ότι οι πόροι που έχει αντλήσει η Ελλάδα από την ΕE είναι πλήρως ελεγμένοι. Παρά τον πακτωλό χρημάτων που έχει εκταμιευθεί, όμως, πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες εξακολουθούν να ζουν υπό άθλιες συνθήκες.

Δεν είναι, άλλωστε, μόνο στη Μόρια, όπου επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες. Ο ανθρωπισμός έχει εκφυλιστεί σε όλα τα hot spot και τα κέντρα υποδοχής, ή αυτά λειτουργούν στα νησιά του Αιγαίου, ή στον Έβρο και στη Μαλακάσα, όπου συχνά πυκνά οι μετανάστες περιφέρονται στους γύρω δρόμους, καταγγέλλοντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους. Τα ποσά είναι τεράστια, αλλά τα αποτελέσματα της διαχείρισής του είναι οικτρά. Και βέβαια τα στοιχεία για λαθροχειρίες είναι πλέον πολλά για να αγνοηθούν.

Από το αίσχος της Ειδομένης, στις απάνθρωπες συνθήκες στη Μόρια, τρία χρόνια δρόμος. Κάποτε, ο ΣΥΡIΖΑ, όταν ήταν μαχητική αριστερή αντιπολίτευση, ξιφουλκούσε για τις συνθήκες στην Αμυγδαλέζα. Σήμερα διαχειρίζεται Μόριες. Η ευαισθησία του, άλλωστε, φάνηκε να εξαντλείται μόλις κατέλαβε τα υπουργικά γραφεία. Ποιος δεν θυμάται σημερινούς κυβερνητικούς να αγανακτούν δημόσια, επειδή στην Καλογρέζα είχε χαλάσει κάποιο κλιματιστικό;
[next]
Μέχρι, όμως, η Μόρια και η ατέρμονη απελπισία των απόκληρών της να διασύρει την Ελλάδα στο εξωτερικό δεν είχε ανοίξει ούτε ρουθούνι. Ούτε καν το λαλίστατο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ είχε βρει χρόνο να ασχοληθεί. Τί κι αν 10χρονα παιδιά επιχειρούν καθημερινά να αυτοκτονήσουν; Τί κι αν εξάχρονα παιδιά γίνονται αντικείμενα αρρωστημένων σεξουαλικών ορέξεων; Τί κι αν οι γυναίκες κοιμούνται με πάνες για να αποφύγουν να βγουν από τη σκηνή τους, καθώς ακόμα και μέρα μεσημέρι καραδοκεί ο βιασμός, τα μαχαιρώματα, τα λύματα και οι ασθένειες;

Είναι πολλά τα λεφτά

Η εξαθλίωση στη Μόρια κονιορτοποιεί τις κατά καιρούς διακηρύξεις περί αριστερών αρχών. Αποδυναμώνει τόσο την πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού στο Σάλτσμπουργκ στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής, όσο και τα ορθά -κατά τα άλλα- αιτήματά του για αλληλεγγύη, αναθεώρηση της συνθήκης του Δουβλίνου και τις συγκεκριμένες ιδέες για έναν μηχανισμό ανακούφισης των χωρών πρώτης υποδοχής.

Εξάλλου, πώς μπορεί μια αριστερή κυβέρνηση να καταγγέλλει τον άπονο Βίκτορ Ορμπάν με την αιτιολογία ότι προσβάλει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όταν η ίδια καλλιεργεί στα σπλάχνα της σύγχρονα κολαστήρια; Πόσα είναι τα χρήματα και πού πήγαν; Η Ελλάδα είναι ο σημαντικότερος αποδέκτης χρηματοδοτήσεων από τα ταμεία των Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, έχοντας λάβει 1,6 δισ ευρώ. Ενδεικτικό είναι ότι η Τουρκία, στην οποία φιλοξενούνται περισσότερα από τρία εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες, έλαβε συνολικά τρία δισ. ευρώ σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην οποία έχουν δοθεί κάτι παραπάνω από τα μισά για 60.000 πρόσφυγες και μετανάστες στο έδαφός της.
[next]
Η Ταϊτή, μία ολόκληρη χώρα τριών εκατομμυρίων επίσης έλαβε σε βάθος πολλών ετών τρία δισ ευρώ και κάτι για να ορθοποδήσει μετά από τις φυσικές καταστροφές που την έπληξαν. Όταν έχουν εισπραχθεί 1,6 δισ. ευρώ σε μία τριετία και έχουμε αυτό το αποτέλεσμα δεν υπάρχει απλή ανεπάρκεια, ούτε καν κακοδιαχείριση. Εδώ αποκαλύπτεται ένα ξέφρενο πάρτι σε βάρος και των τοπικών κοινωνιών και των ίδιων των προσφύγων και μεταναστών.

Ακόμα και αν συμφωνήσουμε στο ύψος της χρηματοδότησης, όμως, είναι αδύνατον να ξεκαθαρίσουμε το πού και πώς αυτή διανέμεται. Είναι πραγματικά αδύνατον να βγει άκρη σε όλο αυτόν τον κυκεώνα των ετερόκλητων στοιχείων που δεν ελέγχονται από πουθενά. Ο δαίδαλος των αρμοδιοτήτων και των αναθέσεων τόσο του κράτους όσο και των ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) δεν περιορίζεται μόνο σε επίπεδο κεντρικής διακυβέρνησης. Επεκτείνεται σε κάθε καταυλισμό. Οι αρμοδιότητες είναι τόσο περίπλοκα αλληλοσυγκρουόμενες που ίσως ποτέ δεν θα βρεθεί άκρη με τα κονδύλια.

Τι λαμβάνει η Ελλάδα

Συγκεκριμένα, η Ελλάδα έχει να λαμβάνει τα εξής:
Για το προσφυγικό, η χώρα δικαιούται 509 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων της επταετίας 2014-2020. Επιπλέον, από τις αρχές του 2015 έλαβε έκτακτη βοήθεια ύψους 352 εκατ. ευρώ. Τόσο το ποσό των εθνικών προγραμμάτων (509 εκατ. ευρώ), όσο και το ποσό της έκτακτης βοήθειας (352 εκατ. ευρώ) διατίθενται μέσω του Ταμείου Ασύλου Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ) και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΕΑ).
[next]
Οι δικαιούχοι των χρηματοδοτήσεων είναι οι ελληνικές Αρχές (συνολικά 178 εκατ. έχουν ήδη εγκριθεί σε υπουργεία, Αστυνομία, Λιμενικό, υπηρεσία πρώτης υποδοχής), καθώς και διεθνείς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς και ΜΚΟ (συνολικά 175 εκατ. έχουν ήδη εγκριθεί προς την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, προς το Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης Ασύλου, προς τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης κ.ά).

Εξ αυτών (509 εκατ. ευρώ + 352 εκατ. ευρώ) έχουν καταβληθεί υπό τη μορφή προκαταβολής ή προχρηματοδοτήσεων για μία λίστα από συγκεκριμένες δράσεις περίπου 296 εκατ. ευρώ. Εξάλλου, το Μέσο Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ, που διαχειρίζεται ο επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων Χρήστος Στυλιανίδης, έχει χορηγήσει στην Ελλάδα από τις αρχές του 2016 περίπου 198 εκατ. ευρώ.

Από αυτό το ποσό έχουν καταβληθεί τα 185,95 εκατ. ευρώ για μία σειρά από συγκεκριμένες δράσεις (βελτίωση των υφιστάμενων καταλυμάτων, κατασκευή νέων καταυλισμών πριν από τον χειμώνα, βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, παροχή απευθείας βοήθειας στους πρόσφυγες με κουπόνια, πρόσβαση των παιδιών προσφύγων στην εκπαίδευση και παροχή βοήθειας σε ασυνόδευτους ανηλίκους). Τα χρήματα αυτά διοχετεύτηκαν μόνο σε ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς και όχι στην ελληνική κυβέρνηση. Πρόκειται για τον τύπο προγραμμάτων που εφαρμόζονται σε χώρες του Τρίτου Κόσμου.

Οι 14 ΜΚΟ
[next]
Τα κονδύλια αυτά έχουν κατανεμηθεί σε 14 διεθνείς οργανισμούς και διεθνείς ΜΚΟ. Συγκεκριμένα, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ έχει λάβει τη μερίδα του λέοντος, 145 εκατ. ευρώ (τα χρήματα δίνονται σταδιακά ανάλογα τις δράσεις), και ακολουθούν:
Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, 17,8 εκατ.
International Rescue Commitee 16,5 εκατ.
Ερυθρός Σταυρός 15 εκατ.
Danish Refugee Commitee 12,6 εκατ.
Norwegian Refugee Council 11 εκατ.
UNICEF 8,5 εκατ.
Medecins du Monde 7 εκατ.
OXFAM 6 εκατ.
Save the children 7 εκατ.
Arbeiter-Samariter-Bund 6,8 εκατ.
Mercy Corps 6,25 εκατ.
Care Germany 3,5 εκατ.
Terre des Hommes 3 εκατ.

Τέλος, όσον αφορά τα κονδύλια που έχουν εγκριθεί από τις αρχές του 2015 απευθείας προς τις ελληνικές Αρχές και χορηγούνται μέσω του Ταμείου Ασύλου Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ) και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΕΑ), τη μερίδα του λέοντος έχει λάβει το υπουργείο Άμυνας με συνολικά 89 εκατ. ευρώ, την ώρα που το υπουργείο Υγείας έχει πάρει 25 εκατ. και το αρμόδιο υπουργείο Μετανάστευσης 12 εκατ. ευρώ.
[next]
Στη χρηματοδοτική στήριξη ύψους 1,6 δισ. ευρώ που έχει χορηγήσει η Επιτροπή από το 2015 ώστε να αντιμετωπιστούν οι μεταναστευτικές προκλήσεις στην Ελλάδα έρχονται να προστεθούν 31,1 εκατ. προκειμένου να στηριχθούν οι προσωρινές υπηρεσίες που προσφέρονται στους μετανάστες, όπως η υγειονομική περίθαλψη, η διερμηνεία, η σίτιση και η βελτίωση της υποδομής του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Φυλάκιο του Έβρου, στη Βόρεια Ελλάδα.

Επιπλέον ποσό ύψους 6,4 εκατ. χορηγήθηκε στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) για βελτίωση των συνθηκών υποδοχής και παροχή στήριξης όσον αφορά τη διαχείριση των εγκαταστάσεων σε επιλεγμένες τοποθεσίες στην ηπειρωτική χώρα.

Follow the money

Όπως και να μοιράστηκε η πίτα, γεγονός είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε σημαντικά ποσά αυτών των κονδυλίων, δεδομένου ότι δεν ολοκληρώθηκε ο στρατηγικός σχεδιασμός που απαιτούνταν. Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργού Δημήτρη Βίτσα, η χώρα μας παρουσιάζει πλήρη ανεπάρκεια στην απορρόφηση εγκεκριμένων ευρωπαϊκών κονδυλίων ύψους τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ, για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Επίσης, έκτακτων πόρων που έχουν ήδη ζητηθεί, κυρίως εξαιτίας γραφειοκρατικών εμποδίων.

Η «Υπηρεσία Διαχείρισης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Ασύλου, Υποδοχής και Ένταξης», η λειτουργία της οποίας αποτελεί προϋπόθεση για τη ροή κονδυλίων προς την Αθήνα, δεν έχει συγκροτηθεί καταλλήλως, δεν έχει κτίριο για να στεγαστεί ούτε, φυσικά, προσωπικό! Πάντως, οι ΜΚΟ πλουτίζουν την ώρα που η Ελλάδα «πνίγεται» από πρόσφυγες-μετανάστες και οι πρόσφυγες-μετανάστες πνίγονται στη Μεσόγειο κυριολεκτικά.

Δίχως στρατηγική
[next]
Το ελληνικό κράτος, όμως, δεν έφτιαξε την αρχή που θα τα διαχειριζόταν, ούτε χάραξε στρατηγική. Η αποτυχία των υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής αλλά και Ανάπτυξης να δημιουργήσουν μια αποτελεσματική αρχή διαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων (και πρόσβασης σε αυτά) έχει φέρει τους πιο ευάλωτους πρόσφυγες σε τραγική κατάσταση.
Οι ηγέτες της Ευρώπης προσέφεραν επιπλέον χρήματα ως έκτακτη βοήθεια στην Ελλάδα, ώστε αυτή να στεγάσει 50.000 πρόσφυγες.

Παρά τη συμφωνία, ήταν σαφές πως η Ελλάδα ελάχιστα άλλαξε την τακτική της. Μια ομάδα της ΕΕ που επισκέφθηκε σημεία ελέγχου στον Έβρο και σε νησιά διαπίστωσε πως «καμία προετοιμασία δεν έμοιαζε να υπάρχει, ή έστω να σχεδιάζεται. Απλά καταγράφουν τους μετανάστες και τους αφήνουν να φύγουν». Ενδεικτικό της κατασπατάλησης πόρων είναι και το κέντρο υποδοχής «Απάνεμο» στην Λέσβο. Αν και στοίχισε περί το ένα εκατ. ευρώ, έμειναν στα χαρτιά οι σχεδιασμοί βελτίωσης των συνθηκών στα υπάρχοντα hot spots, ενώ είχε ήδη προβλεφθεί το ποσόν 186 εκατ. ευρώ.

Προκειμένου να λειτουργήσουν τα κέντρα υποδοχής, δόθηκαν χρήματα και στο υπουργείο Αμύνης. Η αρμοδιότητα διαχείρισης του προσφυγικού, όμως, εν τέλει διασκορπίστηκε σε διάφορα υπουργεία. Μια σειρά νομοθετικών παρεμβάσεων που πέρασαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο πρόβλεπαν, μάλιστα, πως δεν χρειαζόταν να γίνεται λογιστικός έλεγχος στα συμβόλαια που υπογράφονταν και είχαν σχέση με το προσφυγικό.

Αυτό κλιμάκωσε την χαοτική κατάσταση. Στο Ωραιόκαστρο, όπου το υπουργείο είχε μετρήσει επισήμως 604 άτομα, ήταν παρόντες μόνο 135. Οι φροντιστές του καταυλισμού, που λάμβαναν 5,5 ευρώ καθημερινά για κάθε έναν απ’ τους πρόσφυγες, παραδέχτηκαν πως γνώριζαν για την ασυνέπεια στα νούμερα και τόνισαν πως σέρβιραν καθημερινά 200 γεύματα, ενώ συνέχιζαν να παίρνουν χρηματοδότηση που βασιζόταν στα επίσημα νούμερα των 600 προσφύγων.

Σε μαύρο πηγάδι
[next]
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν πως τα χρήματα που δόθηκαν ήταν δυσανάλογα πολλά σε σχέση με την αξιοποίησή τους. Υπολογίζεται ότι για κάθε 100 ευρώ που δόθηκαν, τα 70 ευρώ χαραμίστηκαν. Έπεσαν σε ένα μαύρο πηγάδι, ή καλύτερα κατέληξαν σε μαύρες τσέπες. Αυτό γίνεται ακόμα πιο σαφές αν αναλογιστεί κανείς ότι για κάθε πρόσφυγα δόθηκαν στην Ελλάδα λίγο πάνω από 13.100 ευρώ!

Ακόμα πιο αξιοπερίεργο, μάλιστα, είναι πως την ίδια στιγμή που είχαν δοθεί εκατοντάδες εκατ. ευρώ σε ΜΚΟ πιστοποιημένες από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι Έλληνες φορολογούμενοι καλούνται, μέσω του προϋπολογισμού, να καλύψουν ποσά για παροχές προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Η κυβέρνηση κατηγορεί εδώ και χρόνια τις ΜΚΟ και ως ένα βαθμό έχει και δίκιο. Από την άλλη, η διαδικασία για να λάβει μία ΜΚΟ χρηματική βοήθεια είναι εξαιρετικά αυστηρή. Χρειάζεται κατ’ αρχήν να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την Κομισιόν και η διαδικασία ελέγχου και έγκρισης μπορεί να πάρει και έναν χρόνο. Ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας απέδιδε το πρόβλημα αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι μέρος των χρημάτων διατίθετο απευθείας στις ΜΚΟ, αντί στην ελληνική κυβέρνηση.

Από την άλλη, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που του επέρριπταν ευθύνες, επειδή αρνείτο να παραχωρήσει βασικές αρμοδιότητες στη νεότευκτη γενική γραμματεία, στο πλαίσιο συντονισμένης προσπάθειας να καθιερωθεί ένα «παράλληλο σύστημα», κατά το οποίο η διάθεση ευρωπαϊκών κονδυλίων θα ελέγχεται από έναν στενό κύκλο συμβούλων.

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ επιβεβαιώθηκε η έντονη παρουσία των ΜΚΟ, αλλά και η τεράστια ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να απορροφήσει τα ευρωπαϊκά κονδύλια που περιμένουν προς εκταμίευση. Όσο κι αν φαίνεται αδιανόητο, «τεράστια ποσά περιμένουν στα ταμεία της ΕE για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες και η Αθήνα σφυρίζει αδιάφορα».

SLPress

Ισοπεδώνει νόμους και κανόνες κάθε χώρας και εξισώνει τους παράνομους μετανάστες με τους μόνιμους κατοίκους

Από τον Δημήτρη Ριζούλη

Ουδείς ασχολείται στην Ελλάδα με μια μεγάλη διεθνή συμφωνία για τη μετανάστευση, που σκοπό έχει να αλλάξει όλα όσα ισχύουν μέχρι σήμερα και έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Εμείς εδώ περί άλλα τυρβάζουμε και το πολιτικό προσωπικό ασχολείται με το πώς θα δυσφημήσει ή θα εκμεταλλευτεί τις κινητοποιήσεις των μαθητών για τα εθνικά θέματα.

Την ίδια ώρα μια σειρά από ισχυρές χώρες όπως η Αυστραλία, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, η Ελβετία κ.λπ. συζητούν και απορρίπτουν τη διεθνή συμφωνία που προωθείται με κάθε τρόπο. Τεράστιο μερίδιο ευθύνης έχουν και τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας που, αντί να ενημερώσουν την κοινή γνώμη για όσα γίνονται παγκοσμίως στο Μεταναστευτικό και μας αφορούν άμεσα, αδιαφορούν.

Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι περιλαμβάνει αυτό το νέο Σύμφωνο του ΟΗΕ που θα επικυρωθεί στο Μαρακές του Μαρόκου στις 10 και τις 11 Δεκεμβρίου. Περιέχει 34 σελίδες και σύμφωνα με τους συντάκτες του «έχει στόχο να κάνει τη μετανάστευση πιο συντεταγμένη και πιο ασφαλή».

Προσέξτε πώς παρουσιάζεται από σχεδόν το σύνολο των μέσων ενημέρωσης: «Η συμφωνία απαριθμεί μια σειρά αρχών, όπως η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των παιδιών, η αναγνώριση της εθνικής κυριαρχίας κ.ά., και περιλαμβάνει έναν κατάλογο μέτρων για να δοθεί βοήθεια στις χώρες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις μεταναστεύσεις. Μεταξύ των μέτρων είναι η βελτίωση της ενημέρωσης, η ένταξη των μεταναστών, η ανταλλαγή ειδικών γνώσεων» ανέφερε προσφάτως ένα από τα «έγκυρα» ρεπορτάζ.

Επομένως, αφού όλα είναι τόσο καλά, γιατί το απορρίπτουν δεκάδες χώρες; Η εξήγηση (που δεν μας λένε) είναι απλή. Εκτός των σωστών γενικών διατάξεων, όπως η καταπολέμηση των διακινητών και η συντονισμένη προστασία των συνόρων, υπάρχουν άλλες, ιδιαίτερα «πονηρές» και επικίνδυνες για χώρες όπως η Ελλάδα, που αποσιωπούνται. Το βασικότερο είναι ότι η συμφωνία κατοχυρώνει το «δικαίωμα» στη μετανάστευση και την ελεύθερη εγκατάσταση όσων το επιθυμούν σε χώρα της επιλογής τους! Με λίγα λόγια, μπάτε, σκύλοι, αλέστε. Οποιος θέλει μπορεί να έρχεται να μεταναστεύσει στην Ελλάδα και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τον κουνήσει. Το απόλυτο μπάχαλο! Παύει έτσι ο διαχωρισμός πρόσφυγα - μετανάστη και νόμιμου - παράνομου μετανάστη. Ολα μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι στο όνομα των δήθεν δικαιωμάτων.

Εως τώρα κάθε χώρα ήταν υποχρεωμένη να φιλοξενεί πολίτες που διώκονται ή κινδυνεύουν στη χώρα τους για πολιτικούς, θρησκευτικούς κ.λπ. λόγους. Επίσης έδινε τη δυνατότητα σε μετανάστες να παραμείνουν αν υπέβαλλαν τα χαρτιά τους και ήταν επιθυμητοί π.χ. για να εργαστούν. Τώρα το νέο Σύμφωνο του ΟΗΕ ισοπεδώνει νόμους και κανόνες κάθε χώρας, και εξισώνει τους παράνομους μετανάστες με τους μόνιμους κατοίκους!

Φανταστείτε, λοιπόν, αν διεθνώς κατοχυρωθεί τέτοιο «δικαίωμα», πόσο θα αυξηθούν οι ροές προς την Ελλάδα και πόσα προβλήματα θα προκύψουν. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα του Συμφώνου του ΟΗΕ που μας κρύβουν.

Η Ιταλία, που είπε χθες όχι στο Σύμφωνο, αντιλήφθηκε τους κινδύνους, γι’ αυτό και ο Σαλβίνι δήλωσε: «Δεν θα αφήσουμε τη χώρα μας να αυτοκτονήσει».

Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, και μαζί της σχεδόν όλη η αντιπολίτευση κοιμούνται και δεν βλέπουν τι έρχεται. Ή σκόπιμα σιωπούν... Είδατε να οργανώνεται καμιά δημόσια συζήτηση για το θέμα; Να ενημερώνεται υπεύθυνα ο λαός; Να τοποθετείται η Βουλή; Πώς θα πάει η Ελλάδα στη διάσκεψη του Μαρακές; Ποια θέση θα υποστηρίξει και έπειτα από ποια διαβούλευση θα έχει προκύψει κάτι τέτοιο;

Ολα μπάχαλο, όλα στον αέρα. Για ένα θέμα που αφορά την επιβίωση της πατρίδας μας και τους κινδύνους της έκρηξης του Μεταναστευτικού, που είναι προ των πυλών χωρίς να μπορούμε να αντιδράσουμε. Αλλο ένα έγκλημα του πολιτικού κόσμου! Εύγε.

Δημοκρατία

Στις 11/12/2018 πρόκειται να υπογραφεί στο Μαρακές του Μαρόκου η παγκόσμια συμφωνία του ΟΗΕ για την ελεύθερη μετανάστευση από τις κυβερνήσεις που συμφωνούν με το περιεχόμενο της. Το περιεχόμενο αυτό προβλέπει ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση μεταναστών προς όποια χώρα επιθυμούν από τις έχουσες υπογράψει τη συμφωνία και με οποιοδήποτε ασφαλές μέσο. Οι δε κυβερνήσεις των χωρών προέλευσης είναι υποχρεωμένες να τους προμηθεύσουν, αν δεν έχουν ήδη, νόμιμα έγγραφα, ώστε να μπαίνουν και να εγκαθίστανται σαν “κύριοι” (και με τις δύο έννοιες της λέξης) στις χώρες προορισμού τους. Διά της συμφωνίας αυτής η ελεύθερη και ασφαλής μετανάστευση καθίσταται νόμιμο ανθρώπινο δικαίωμα.

Δε θα εξεταστούν στο άρθρο αυτό τα κίνητρα του ΟΗΕ προς εισαγωγή αυτής της συμφωνίας, τα οποία με τόσο προφανή τρόπο στοχεύουν στην πλήρη κατάλυση συνόρων και εθνών. Αυτά είναι γνωστά σε όλους τους ενεργούς νοητικά πολίτες του πλανήτη μας.

Θα σταθώ στο άρθρο αυτό σε δύο άλλες πλευρές της συμφωνίας: στο ότι καθιστά την ελεύθερη μετανάστευση ανθρώπινο δικαίωμα και στους πέρα από κάθε μέτρο και όριο κινδύνους που γεννά, τόσο στις χώρες που θα την υπογράψουν όσο και στις χώρες που δε θα την υπογράψουν.

α. Ας δούμε πρώτα αν μπορεί να χαρακτηριστεί και να νομιμοποιηθεί ως (παν)ανθρώπινο δικαίωμα η ελεύθερη μετανάστευση. Ασφαλώς και δεν μπορεί! Απλά, επειδή αφαιρεί και εκμηδενίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αυτο-χθόνων και γη-γενών (ταυτόσημες οι έννοιες των δύο λέξεων , καθ’ όσον η λέξις χθων εν τη εξελίξει της σημαίνει τη Γη) στα διάφορα Έθνη/Κράτη, όποια κι αν είναι η χρονολογική ή η φυλετική αφετηρία τους.

Αφαιρεί και εκμηδενίζει από τους αυτόχθονες το δικαίωμα τους να είναι κύριοι και κυρίαρχοι των εδαφών τους, το δικαίωμα τους στην πολιτισμική τους παραγωγή και κληρονομιά, το δικαίωμα να είναι κύριοι του συνολικού, ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος τους (ΑΕΠ), το οποίο είναι αποτέλεσμα της εκπαίδευσης και του μόχθου κάθε πολίτη του Έθνους/Κράτους. Μικρή η συνεισφορά των αναρίθμητων αλλοεθνών στο ΑΕΠ, αδαείς και ανειδίκευτοι καθώς θα είναι. Αλλά μεγάλη η αφαίμαξή του στην εκπαίδευση τους, πρόνοια υγείας, συνταξιοδότησης και τα παρόμοια. Αυτή η αφαίμαξη θα εκμηδενίσει τελικά το κατά κεφαλήν εισόδημα της χώρας προορισμού, αφού η πίτα του ΑΕΠ θα κοπεί σε μυριάδες περισσότερα κομμάτια, αφαιρουμένων και των εξόδων για τις εν λόγω παροχές.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να παρομοιαστεί με μία συνθήκη που επιβάλλει σε κάθε οικο-κύρη να δεχτεί στο σπίτι του, στην εργασία του και στην περιουσία του ελεύθερους “εισβολείς” και μάλιστα αλλογενείς, αλλόθρησκους και αλλοεθνείς που θα έχουν στα ως άνω πεδία κυριαρχίας του τα ίδια δικαιώματα με τον ίδιο. Στο σπίτι του, στις οικονομίες του, στην περιουσία του και τα “κειμήλια” του, γιατί όχι και στην οικογένεια του;

Θα πρέπει να φρουρεί ένοπλος τα παιδιά του και τη γυναίκα του για να μην βιαστούν από τα “ασυγκράτητα” στίφη. Άρα περιορίζεται ή και εκμηδενίζεται η ψυχική του γαλήνη και πάει περίπατο η διάθεση και ο χρόνος για δημιουργική εργασία. Παρέλειψα συνεπώς μια ακόμη αφαίμαξη του ΑΕΠ πολύ σημαντική: τα κονδύλια που θα απαιτηθούν από το κάθε Έθνος/Κράτος που θα υπογράψει τη συμφωνία για την ασφάλεια των αυτοχθόνων, ώστε να μην ξημεροβραδιάζεται βέβαια ο καθένας ατομικά, με το όπλο στο χέρι, για να προστατεύσει τα παιδιά και τη γυναίκα του. Αλλά και για την ασφάλεια των αλλοχθόνων, ώστε να μη σφάζονται μεταξύ τους.

Ακραίες οι παρομοιώσεις όταν ανάγονται σε προσωπικό επίπεδο, αλλά δείχνουν ανάγλυφα τις τραγικές καταστάσεις που θα δημιουργήσει η συμφωνία αυτή στις χώρες που θα την υπογράψουν. Είναι μια συμφωνία που νομιμοποιεί την εισβολή και κατάκτηση ενός Κράτους/Εθνους χωρίς πόλεμο, νομιμοποιεί την κλοπή του Εθνικού Προϊόντος, της πολιτισμικής ταυτότητας και κληρονομιάς του, των εδαφών του και την εκμηδένιση αυτής ταύτης της ύπαρξης και ασφάλειας του, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Αν αυτό το κοινωνικό και νομικό έκτρωμα σταθεί “όρθιο” στα Δικαστήρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τότε οι νοητικά ενεργοί πολίτες του του πλανήτη δεν έχουν άλλη επιλογή από την πλήρη κατεδάφιση των σάπιων Θεσμών και Οργανισμών που έχουν στήσει οι “επιτήδειοι και περιούσιοι”, ώστε να καταφέρουν την απόλυτη κυριαρχία επί των λαών σε πλανητικό επίπεδο.

β. Είναι μακάριος λήθαργος η αντίληψη ότι από την συμφωνία θα πληγούν μόνον οι χώρες που θα την υπογράψουν. Τι θα εμποδίσει τις χώρες αυτές, που προφανώς είναι οι “χώρες-ηγέτες” της παγκοσμιοποίησης, να δώσουν πολύ σύντομα ιθαγένεια σε όλα αυτά τα εκατομμύρια των νομιμοποιημένων (λαθρο!)μεταναστών και να τους καταστήσουν Γερμανούς, Γάλλους ή άλλους “Ευρωπαίους πολίτες”;

Οι χώρες που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία, πώς θα μπορούν να εμποδίζουν αθρόες μετακινήσεις “Ευρωπαίων πολιτών” στο χώρο της επικράτειας τους, ίσως και επιδοτούμενες από τους παγκοσμιοποιητές (όλα να τα περιμένετε από αυτούς!), ώστε να αδειάζουν Γερμανία, Γαλλία και να δέχονται νέους “νόμιμους μετανάστες”. Και τελικά να εποικίζονται όλες οι χώρες.

Ή πώς μπορούν οι χώρες αυτές, π.χ. η Ρωσία, να εμποδίσουν “Ευρωπαίους πολίτες” (Γερμανούς, Γάλλους…) να τις επισκέπτονται σε μεγάλους αριθμούς, νόμιμα και χωρίς εμπόδια, εφ ‘ όσον διαθέτουν “καθαρό ποινικό μητρώο”; Και μόλις μπουν στη χώρα να κρύβονται, να οργανώνονται και να αρχίζουν την κάθε είδους υπονόμευση, δολιοφθορά ή προβοκάτσια, υπό την οργάνωση και καθοδήγηση των εχθρών τους;

Σκεφθείτε πόσο θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό τους για να έχουν ασφάλεια. Αλλά μπορεί και να επιλέξουν, για να αποφύγουν το έξοδο, να κλείσουν εντελώς τα σύνορα τους σε χώρες που οι “πολίτες” τους είναι κράμα γηγενών και αλλογενών, επειδή ίσως δε θα δικαιολογείται νομικά η επιλογή των μεν από τους δε για είσοδο στη χώρα.

Όλες αυτές οι πρώτες σκέψεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το θέμα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και έωλο (σάπιο). Εκτός από το ότι καταργεί κάθε ανθρώπινο δικαίωμα των αυτοχθόνων, ακόμα και αυτό της σωματικής ασφάλειας και της ζωής τους, δημιουργεί τεράστια και σχεδόν ανεξέλεγκτη αναστάτωση και κινδύνους για ολόκληρο τον πλανήτη.

Τεράστια κεφάλαια θα διατεθούν από όλες τις προηγμένες χώρες για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις που θα τους προκαλέσει η συμφωνία αυτή, είτε την υπογράψουν είτε όχι. Αν όχι, θα είναι απαιτήσεις ασφάλειας, αλλά τα κονδύλια και γι αυτές θα είναι πολύ μεγάλα. Δεν είναι, λοιπόν, πολύ προτιμότερο τα τεράστια αυτά κεφάλαια να δοθούν -ελεγχόμενα- στους λαούς τους Τρίτου Κόσμου, ταυτόχρονα με εκπαίδευση και τεχνογνωσία, ώστε οι λαοί αυτοί να μην εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους; Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος αγαπάει την πατρίδα του και σε αυτήν θέλει να ζήσει, εφ’ όσον σε αυτήν μπορεί να ζήσει “σαν άνθρωπος” και όχι σαν πεινασμένο σκυλί.

Ως εκ τούτων παίρνω την πρωτοβουλία να κοινοποιήσω με συστημένη επιστολή το άρθρο αυτό στις Πρεσβείες των ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας με την παράκληση οι χώρες τους να εξετάσουν το θέμα σε βάθος, διά των ειδικών επιστημόνων και think-tank που διαθέτουν και να το φέρουν στο Συμβούλιο Ασφαλείς του ΟΗΕ(!) με αδιάσειστα επιχειρήματα ότι η συμφωνία είναι επικίνδυνη για τη διεθνή ασφάλεια , ασκώντας veto στην επικύρωση της.

Και φθάνουμε τέλος στο ερώτημα, τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα, ή μάλλον τι θα μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες που κινδυνεύουμε όσο κανείς άλλος από τη συμφωνία αυτή και που είναι ηλίου φαεινότερον ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα την υπογράψει; Σκεφθείτε, αν πλέον των λαθρομεταναστών που ήδη έχει η Ελλάδα και που φυσικά, βάσει της συμφωνίας αυτής, θα νομιμοποιηθούν όλοι, έρθουν και εκατομμύρια Τούρκοι, ελευθέρως και νομίμως, να εγκατασταθούν στην Ελλάδα!

Προτείνω , όταν επιστέψει ο Τσίπρας από το Μαρόκο, έχοντας βάλει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στη συμφωνία αυτή, να συλληφθεί από τις αρμόδιες Αρχές, όχι μόνον διότι παρέδωσε την εθνική κυριαρχία σε υπερπληθή των Ελλήνων στίφη αλλοεθνών χωρίς πόλεμο-αυτό βέβαια έχει συμβεί ήδη. Αλλά, επί πλέον, διότι με την υπογραφή της συμφωνίας αυτής θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια, τη ζωή και την εναπομείνασα περιουσία όλων των Ελλήνων.

Και κάτι ακόμα πρακτέο από τους ίδιους τους Έλληνες. Αν οι αρμόδιες Αρχές δεν ενεργήσουν, ας μη στραφούμε με μηνύσεις εναντίον του Τσίπρα. Είναι εντελώς ανώφελο. Ας στραφούμε με μηνύσεις εναντίον των Αρχών που έπρεπε να συλλάβουν τον Τσίπρα και δεν το έπραξαν. Αν τόσα χρόνια είχαμε (συλλογικά ως Έθνος) καθίσει στο σκαμνί τους ίδιους τους επίορκους δικαστές και άλλους τινές για λάθη(;) και παραλείψεις τους που έφεραν την Πατρίδα μας εδώ που την έφεραν, θα είχαμε εντυπωσιακά αποτελέσματα, επειδή δεν υπάρχει διάταξη στο Σύνταγμα που να προστατεύει τους επίορκους κάθε Θεσμικής Αρχής, εκτός από τους “θαμώνες” της Βουλής.

Πάντως θα προκύψει και ένα καλό από τη συμφωνία αυτή, αν βέβαια καταστεί θνησιγενής ή άκυρη. Το γεγονός ότι ΟΗΕ απέβαλλε και το τελευταίο φύλλο συκής και είναι γυμνός στα μάτια ολόκληρης της “υγιούς” ανθρωπότητας για το ρόλο υπέρ των παγκοσμιοποιητών που προσπαθεί σε κάθε ευκαιρία να παίξει.

Και ένας τέτοιος ΟΗΕ ξέφυγε από κάθε μέτρο, ανεκτό από την πλειονότητα των ανθρώπων. Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως οι αριθμοί μεταναστών που προβλέπονται από σχετική μελέτη του ότι μπορεί να “χωρέσει” η Ευρώπη είναι ασύλληπτοι και προκαλούν ίλιγγο στον κοινό νου. Για παράδειγμα, η Αυστρία, χώρα 10 εκατομμυρίων γηγενών προβλέπεται ότι μπορεί να “παραλάβει” 70-75 εκ. μετανάστες!

Επειδή οι πρόγονοι μας έλεγαν ότι αν ξεφύγεις από το μέτρο διαπράττεις Ύβριν και την Ύβριν την ακολουθεί η Νέμεσις και η Τίσις, ας είμαστε βέβαιοι ότι αυτός ο ΟΗΕ βαδίζει ήδη προς την αυτοακύρωση του. Ώστε να στηθεί ένας άλλος “ΟΗΕ” πράγματι στην υπηρεσία του Ανθρώπου και του Πλανήτη του.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου
Δες το Όλον

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Μια πρόσφατη έκθεση για τη δημογραφική εξέλιξη του πλανήτη δείχνει μια τέτοιου μεγέθους αυξητική τάση στον παγκόσμιο πληθυσμό, που ντε φάκτο μπορεί να θεωρηθεί, χωρίς ενδοιασμούς, εκρηκτική. Ιδιαίτερα όσον αφορά στην Αφρική, ο πληθυσμός της οποίας πρόκειται μέχρι το 2050 να διπλασιαστεί, φτάνοντας στα 2,5 δισεκατομμύρια. Μάλιστα, το 40% του φτωχότερου τμήματος του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατοικεί σε δύο μόνο αφρικανικές χώρες, τη Νιγηρία και τη Δημοκρατία του Κονγκό. Επιπλέον, κάθε χρόνο, σχεδόν 20 εκατομμύρια νεαροί Αφρικανοί θα εισέρχονται στην εργασιακή ηλικία, όταν διαθέσιμες θα είναι μόνο 3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Ήδη, σήμερα, σχεδόν το 50% των νεαρών Αφρικανών επιθυμεί να εγκαταλείψει για οικονομικούς λόγους την Αφρική, με τον πιο προσφιλή τελικό προορισμό την Ευρώπη.

Με αυτά τα δυσοίωνα δημογραφικά, κοινωνικά και εργασιακά δεδομένα, που εκ των πραγμάτων προκαλούν γεωπολιτικές αστάθειες, ακόμα και πολεμικές συγκρούσεις, είναι σαφές ότι πρακτικά ο ΟΗΕ και η παγκόσμια κοινότητα βρίσκονται απέναντι σε προβλήματα που είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να επιλυθούν ικανοποιητικά. Άλλωστε και οι σημερινές μετακινήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων μπορεί μέχρι τώρα να είχαν την οικονομική στήριξη του ΟΗΕ και διαφόρων άλλων φορέων και οργανισμών, όμως ουσιαστικά ήταν ανεξέλεγκτες και προβληματικές, με πολλές χιλιάδες θύματα στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Κατά συνέπεια, η «μοναδική», χωρίς «εναλλακτική» λύση, σύμφωνα με την άποψη των τεχνοκρατών του ΟΗΕ, είναι η οργανωμένη και ασφαλής μαζική μετακίνηση ανθρώπων από υποβαθμισμένες περιοχές μεγάλης φτώχειας προς τα εκεί όπου υπάρχει ευημερία, αναπτυγμένα κοινωνικά και ασφαλιστικά συστήματα, κράτος δικαίου και οικονομική ανάπτυξη, αλλά και δημογραφική υποχώρηση, έλλειψη εργατικού δυναμικού και γήρανση του πληθυσμού, όπως είναι η Ευρώπη.

Παράλληλα, όλες οι έρευνες δείχνουν ότι βασική απαίτηση κάθε μετανάστη παραμένει η με κάθε τρόπο οργανωμένη βελτίωση της προσωπικής του κατάστασης, γεγονός που κάνει ορισμένους κοινωνιολόγους να μιλούν για «μετανάστες της ευημερίας». Αναμφίβολα, η μετανάστευση όπως πραγματοποιείται τα τελευταία χρόνια δημιουργεί τεράστια και ποικίλα προβλήματα γι’ αυτό και η σκέψη να οργανωθεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ ένα πρόγραμμα μαζικής και οργανωμένης μετακίνησης οικονομικών μεταναστών με ενιαίες αρχές υπήρχε ήδη από το 2006. Το 2009 εκπονήθηκε ένα πρώτο ολοκληρωμένο σχέδιο, η επεξεργασμένη τελική μορφή του οποίου πρόκειται να υπογραφεί στη πανηγυρική συνεδρίαση του ΟΗΕ στο Μαρακές του Μαρόκου στις έντεκα του ερχόμενου μήνα.

Το λεγόμενο «Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration»1 του ΟΗΕ θα περνούσε απαρατήρητο, μακριά από κοινοβούλια και χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες, αν δεν υπήρχε η πρόσφατη δημόσια άρνηση των ΗΠΑ –και κατόπιν της Ουγγαρίας και Αυστραλίας– να υπογράψει το «Οικουμενικό Σύμφωνο του ΟΗΕ για το Μεταναστευτικό» (Global Compact for Migration“). Γεγονός που συνετέλεσε το επίμαχο αυτό θέμα να έρθει δυναμικά στην επικαιρότητα και να προκαλέσει, στο παραπέντε, την έναρξη ενός έντονου, κυρίως ευρωπαϊκού, διαλόγου. Ήδη, εκτός από την Ουγγαρία και άλλες χώρες της ΕΕ (Αυστρία, Κροατία, Τσεχία και Βουλγαρία) ανακοίνωσαν ότι δεν θα το υπογράψουν, καθώς θίγεται η εθνική κυριαρχία και ουσιαστικά θεσπίζεται ένα διεθνές εθιμικό δίκαιο που στην πράξη αναγορεύει την παράνομη μετανάστευση σε καθολικό «ανθρώπινο δικαίωμα» και την εξισώνει με τη νόμιμη. Αρνητική στάση αναμένεται να έχουν επίσης η Δανία, η Ιταλία, Σλοβενία, η Πολωνία κ.α., ενώ σε πολλές άλλες χώρες ο διάλογος συνεχίζεται και προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης, όπως στη Γερμανία και την Ελβετία.

Σε γενικές γραμμές, τα σημεία κριτικής εντοπίζονται στο γεγονός ότι οι χώρες που θα υπογράψουν το Σύμφωνο του ΟΗΕ δεσμεύονται με διάφορους τρόπους ότι:
✓ θα ευνοούν την ελεύθερη, ασφαλή, μαζική και απρόσκοπτη διακίνηση και εγκατάσταση μεταναστών και δεν θα επαναπροωθούν μετανάστες πίσω στις χώρες προέλευσης,
✓ θα επιτρέψουν σε όλους τους μετανάστες να έχουν πρόσβαση στο βασικό εθνικό σύστημα υγείας, ασφάλισης και εκπαίδευσης,
✓ θα διευκολύνουν τη χωρίς όρους επανένωση των οικογενειών των μεταναστών στη χώρα υποδοχής,
✓ θα επιτρέπουν το πολύπλοκο θέμα της κοινωνικής ενσωμάτωσης να υπάγεται στη βούληση των μεταναστών και όχι στους νόμους και στις αποφάσεις των χωρών υποδοχής,
✓ θα προωθούν «φιλομεταναστευτικές» νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως π.χ. λήψη μέτρων για την άμβλυνση της κριτικής απέναντι στις αρνητικές επιπτώσεις του μεταναστευτικού,
✓ θα μεριμνούν ώστε ο δημόσιος διάλογος για τον μεταναστευτικό να είναι «ανοιχτός, βασισμένος σε στοιχεία» και η κατανόηση του Συμφώνου «ρεαλιστικότερη, πιο ανθρώπινη και πιο εποικοδομητική»,
✓ τα ΜΜΕ θα πρέπει να «ενσωματωθούν στο μηχανισμό ρύθμισης της μετανάστευσης» με έναν κατευθυνόμενο και μονοδιάστατο «φιλομεταναστευτικό» τρόπο, που ουσιαστικά θα περιορίζει την ελευθερία της γνώμης.

Η μόνιμη επωδός των υποστηρικτών του Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι πως πρόκειται για μια «απλή δήλωση προθέσεων», νομικά μη δεσμευτική. Αυτό όμως, όπως ισχυρίζονται πολλοί επικριτές του Συμφώνου, μπορεί να ισχύει τυπικά, στην πράξη οι πάμπολλες «νουθεσίες» του Συμφώνου «επιβάλλονται» και γίνονται «υποχρεωτικές», τουλάχιστον πολιτικά και ηθικά και μπορεί ακόμα, υπό ορισμένες συνθήκες, να παράγουν νομικό αποτέλεσμα και να μετατραπούν σε εθιμικό δίκαιο το οποίο θα μπορεί να επικαλεσθεί ο κάθε μετανάστης. Οι προτροπές και η πίεση για ανάληψη κρατικής ευθύνης συναντώνται τόσο συχνά στο Σύμφωνο του ΟΗΕ που τελικά το εθνικό δίκαιο, με τη συμβολή και των γνωστών «προοδευτικών» πολιτικών δυνάμεων, δεν θ’ αργήσει να προσαρμοστεί στις «προτροπές» του ΟΗΕ.

Είναι σαφές ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ, οι ακτιβιστές του «δικαιωματισμού» και οι πολυπληθείς παράγοντες που συγκροτούν ή υποβοηθούν τη «βιομηχανία της μετανάστευσης» γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η ελεύθερη μαζική μετανάστευση εντός των επόμενων λίγων δεκαετιών θ’ αλλάξει ριζικά τα πληθυσμιακά, εργασιακά, κοινωνικά και πολιτισμικά δεδομένα της Ευρώπης, που εν κατακλείδι μπορεί να σηματοδοτήσουν και το τέλος του γνωστού μας δυτικού πολιτισμού. Γίνεται επίσης αντιληπτό ότι για τον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση η εργασιακή – οικονομική παράμετρος της μετανάστευσης αποτελεί πρώτη προτεραιότητα, ενώ οι πολιτισμικές και θρησκευτικές ταυτότητες και ιδιαιτερότητες των ευρωπαϊκών λαών και εθνών δεν αποτελούν σημείο αναφοράς.

Γεγονός που αποτελεί βεβαίως ένα πρώτης τάξεως πολιτικό δώρο για τις «λαϊκιστικές» δυνάμεις της Ευρώπης προκειμένου ν’ αυξήσουν κι άλλο τη δημοφιλία τους, όπως κατέδειξε πρόσφατα η κοινοβουλευτική αντιπαράθεση για το θέμα αυτό στη γερμανική βουλή. Εντυπωσιακή είναι πάντως και η άγνοια για το Σύμφωνο του ΟΗΕ και η εν γένει η «νηφαλιότητα» της ελληνικής κοινής γνώμης για το θέμα της μετανάστευσης, που εκ των πραγμάτων λειτουργεί υποστηρικτικά στις καταστροφικές θέσεις για το μεταναστευτικό της κυβέρνησης Τσίπρα.

Άρδην-Ρήξη

Την τραγική κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά hotspots περιγράφει σε άρθρο του ο Guardian, κάνοντας λόγο για ανικανότητα των υπουργείων να συντονιστούν μεταξύ τους. Ειδική αναφορά κάνει στο Υπουργείο Άμυνας τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι το Υπουργείο του οποίου ηγείται ο Π. Καμμένος βρίσκεται στο «στόχαστρο» των Βρυξελλών.

Το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας ξεκινά με την επισήμανση ότι οι περικοπές στο Δημόσιο έχουν οδηγήσει σε παροιμιωδώς αργές διαδικασίες χορήγησης ασύλου, τη στιγμή, μάλιστα, που ο χειμώνας βρίσκεται προ των πυλών.

Στη συνέχεια ο Guardian υποστηρίζει ότι οι Βρυξέλλες υποψιάζονται ότι το Υπουργείο Άμυνας, «το οποίο είναι υπό την ηγεσία του Πάνου Καμμένου του εθνικιστικού κόμματος “Ανεξάρτητοι Έλληνες”, δεν δίνει προτεραιότητα στις ανθρωπιστικές ανάγκες των προσφύγων. Το υπουργείο, ένα από τα κυριότερα κυβερνητικά τμήματα που επιβλέπουν τα στρατόπεδα προσφύγων έχει απορρίψει ως fake news, την είδηση ότι βρίσκεται στο επίκεντρο ερευνών για κακοδιαχείριση κονδυλίων από την ΕΕ. Η OLAF, επιβεβαίωσε ότι "ξεκίνησε έρευνα σχετικά με εικαζόμενες παρατυπίες γύρω από κονδύλια που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ για τους πρόσφυγες", αλλά αρνήθηκε να σχολιάσει περαιτέρω».

Σύμφωνα με τον Guardian, οι αξιωματούχοι της ΕΕ πιστεύουν ότι τα ελληνικά υπουργεία δεν μπορούν να συντονιστούν ώστε να ξοδέψουν σωστά τα κονδύλια της ΕΕ, για να βοηθήσουν τους αιτούντες άσυλο. «Η ΕΕ έχει διαθέσει 1,6 δισ. ευρώ από το 2015, όμως τουλάχιστον τα 554 εκατ. παραμένουν αξόδευτα από τις ελληνικές Αρχές», αναφέρει το δημοσίευμα.

Επικεντρώνοντας την προσοχή του στο hotspot της Σάμου, ο Guardian επισημαίνει ότι φιλοξενούνται 4.000 άνθρωποι (εξαπλάσιος αριθμός από τους πρόσφυγες που θα έπρεπε να φιλοξενούνται στον συγκεκριμένο), οι οποίο ζουν υπό άθλιες συνθήκες.

«Οι νεοαφιχθέντες στήνουν ετοιμόρροπες σκηνές σε απόκρημνες πλαγιές γύρω από τους καταυλισμούς, χωρίς να έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα, τρεχούμενο νερό ή αποχωρητήρια. Μέσα στους καταυλισμούς, οι χαλασμένες τουαλέτες και τα ντους αναγκάζουν τους ανθρώπους να ζουν δίπλα σε ακατέργαστα λύματα. Οι μετανάστες στο Βαθύ βρίσκονται επίσης αντιμέτωποι με φίδια και αρουραίους, που έλκονται από τα συγκεντρωμένα σκουπίδια», τονίζει χαρακτηριστικά ο Guardian.

Τέλος η βρετανική εφημερίδα αναφέρει ότι καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, οι ΜΚΟ προειδοποιούν για επιδείνωση της κρίσης. «Υπάρχουν περίπου 400 άνθρωποι στο βορρά που ζουν ακόμη σε σκηνές. Το σύστημα υποδοχής στην Ελλάδα είναι μπλοκαρισμένο, εν μέρει επειδή η χώρα έχει επιβαρυνθεί με μεγαλύτερο φορτίο από αυτό που μπορεί να αντέξει», δήλωσε στον Guardian o Ρούμπεν Κανό, επικεφαλής του κλάδου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου στην Αθήνα.

liberal

Της Karine Bechet-Golovko

[Θα περίμενε κανείς ο ΟΗΕ να ασχοληθεί με τα βαθύτερα αίτια της μαζικής μετανάστευσης που πλήττει την Ευρώπη: τους πολέμους, την άγρια εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων από τις πολυεθνικές, τη διαφθορά των τοπικών κυβερνήσεων κ.ά. Προωθώντας ένα κείμενο για τη Μετανάστευση καταργεί τη βούληση του λαού, δηλ. την πεμπτουσία της Δημοκρατίας, συρρικνώνει τα εθνικά κράτη και δημιουργεί ευνοϊκό κλίμα για τα ακροδεξιά κόμματα. Ο Νικολά Σαρκοζύ, πριν ακόμα εκλεγεί Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (στο βιβλίο του Κατάθεση, Μαλλιάρης Παιδεία, 2007) και πρόσφατα επανέλαβε σε συνέντευξή την εκπόνηση ενός ευρωπαϊκού ‘’Σχεδίου Μάρσαλ’’ για την Αφρική, σε μια προσπάθεια ανάσχεσης του φαινομένου. Αλλά πέρα από ευχολόγια ουδέν έτερον…Ε.Δ.Ν.]

Τον Ιούλιο, ο ΟΗΕ κατέληξε στο οριστικό σχέδιο του Παγκόσμιου Συμφώνου για τη Μετανάστευση, του οποίου το περιεχόμενο είναι τόσο διακριτικό στις συγκεκριμένες του λεπτομέρειες, όπως ακριβώς υποδηλώνει και ο τίτλος: «Για τη Μετανάστευση». Όχι για τη ρύθμιση της μετανάστευσης, αλλά … για την υποστήριξη της μετανάστευσης; Ενώ οι ευρωπαϊκοί λαοί καταρρέουν κάτω από ένα μεταναστευτικό κύμα που απορρίπτουν όλο και πιο βίαια, ειδικά κατά τις εκλογές, ενώ τα κράτη δεν μπορούν πλέον να αφομοιώσουν, να επωμιστούν το βάρος και να διαχειριστούν αυτές τις κινούμενες και αρκετά καλά πλαισιωμένες μάζες από ενισχυόμενες ΜΚΟ, ο ΟΗΕ ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη δική του εκστρατεία ομαλοποίησης και νομιμοποίησης του νέου κόσμου: αυτού που θα καθιερώνει την κυριαρχία του ατόμου – βασιλιά σε βάρος των λαών και των κρατών, χάρη σε αυτούς τους «μετανάστες» που εξαπολύθηκαν κατά των κρατικών και κοινωνικών αντιστάσεων. Αν όλο και περισσότερα Κράτη απομακρύνονται από αυτή τη συλλογική αυτοκτονία, η Γαλλία του Mακρόν έχει δεσμευτεί.

Στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις μετά τα μεγάλα κύματα μετανάστευσης προς την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, η Διακήρυξη της Νέας Υόρκης (εγκρίθηκε το 2016), με την οποία τα κράτη δεσμεύονται να βοηθήσουν όσους αναγκάζονται να φύγουν. Ας είμαστε σαφείς, η συζήτηση δεν έχει στόχο να περιορίσει αυτές τις ροές που έχουν καταστεί ανεξέλεγκτες και έχουν απορριφθεί από τους τοπικούς πληθυσμούς, όπως φαίνεται από τα εκλογικά αποτελέσματα, αλλά αντίθετα να τις νομιμοποιήσει. Επειδή όλη η ιδεολογική διάσταση βρίσκεται στην ερμηνεία αυτής της ανάγκης φυγής. Υπενθυμίζουμε ότι οι πρόσφυγες, που όντως πραγματικά αναγκάστηκαν να εκπατριστούν, προστατεύονται ήδη. Αλλά ελάχιστοι από αυτούς τους νέους μετανάστες υπάγονται τελικά σ’ αυτή την κατηγορία. Πρέπει λοιπόν να καταργήσουμε την κατηγορία των προσφύγων για να φέρουμε στην κατηγορία των προστατευόμενων αυτές τις κινούμενες μάζες και να δημιουργήσουμε υποχρεώσεις για το κράτος. Αν χθες ο αγώνας ήταν τιμή, σήμερα η φυγή είναι της μόδας. Είναι μια βίαιη ιδεολογική τροπή, η οποία επικυρώνει ένα όραμα εξατομικισμού της κοινωνίας και τη λατρεία του ατόμου.

Στη διακήρυξη του ΟΗΕ τον Ιούλιο του 2018, οι στόχοι του Παγκόσμιου Συμφώνου για τη Μετανάστευση, που πρόκειται να υπογραφούν στο Μαρόκο τον Δεκέμβριο, δηλώνονται σαφώς:
“Η συμφωνία αποτελεί τώρα μια βάση για τη βελτίωση της διαχείρισης και της διεθνούς κατανόησης της μετανάστευσης, την αντιμετώπιση των προκλήσεων που συνδέονται σήμερα με τη μετανάστευση και την ενίσχυση της συμβολής των μεταναστών και της μετανάστευσης στην αειφόρο ανάπτυξη. ”
Έτσι, παρά τα κοινωνικά προβλήματα τα οποία ο Τύπος επαυξάνει, παρά τον πολιτικό αποκλεισμό που επιβάλλεται στο ζήτημα, επιστρέφουμε στην αυταπάτη της μετανάστευσης – ευκαιρία για όλους. Με αυτή την έννοια θα πρέπει να δημοσιοποιείται ο όρος.

Στο ψήφισμα του ΟΗΕ της 24ης Δεκεμβρίου 2017, το οποίο δεν δημοσιοποιήθηκε ιδιαίτερα, έχει ήδη τεθεί η αρχή της υιοθέτησης αυτής της ιδεολογικής θέσης. Βλέπε, ειδικότερα, σελ. 3 του ψηφίσματος, σχετικά με την οργάνωση της υιοθέτησης αυτού του συμφώνου:

“Διάλογος 2:” Συνεργασίες και καινοτόμες πρωτοβουλίες για το μέλλον ”
Καλεί τα κράτη – μέλη και τους ενδιαφερόμενους φορείς να εξετάσουν, κατά τη διάρκεια των διαλόγων, να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με όλες τις πτυχές της διεθνούς μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των μεταναστών, τη συμβολή των μεταναστών στην αειφόρο ανάπτυξη, την κατανομή ευθυνών και ευκαιριών, τη συνεργασία στον τομέα της συλλογής και ανάλυσης των δεδομένων και της διαχείρισης.”

Αυτό το σύμφωνο, του οποίου το περιεχόμενο δεν έχει δημοσιοποιηθεί αρκετά στις λεπτομέρειές του, είναι αντίθετα ήδη αντικείμενο μιας ξεκάθαρης αποδέσμευσης ορισμένων χωρών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχώρησαν από τις διαπραγματεύσεις. Η Ουγγαρία, το Ισραήλ, η Αυστρία και η Βουλγαρία δεν θα υπογράψουν. Η Ελβετία είναι διχασμένη μεταξύ του αντιτιθέμενου κοινοβουλίου και της κυβέρνησης, η οποία τελικά θα το στηρίξει [ σ.τ.μ. σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες δεν θα υπογράψει το Αύμφωνο]. Η Πολωνία διστάζει [σ.τ.μ.το απέρριψε αυτή την εβδομάδα, όπως και η Αυστραλία]. Ομως, η απαρτία που απαιτείται για την υιοθέτηση αυτού του Συμφώνου είναι εξαιρετικά μικρή. Το άρθρο 19 του προαναφερθέντος ψηφίσματος προβλέπει ότι αρκεί το ένα τρίτο των κρατών για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες. Και αυτές οι συζητήσεις έχουν αυστηρό πλαίσιο, επειδή μπορούν να μιλήσουν μόνο όσοι πήραν προηγουμένως άδεια, ο χρόνος τους μπορεί αυθαίρετα να περιοριστεί και η παρέμβασή τους θα πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικά στο θέμα της ερώτησης (αρθ. 20). Είναι δύσκολο να μιλήσουμε πραγματικά για συζητήσεις σε αυτή την περίπτωση … Πρέπει να πούμε ότι θεωρητικά το τελικό έγγραφο, αυτό το Παγκόσμιο Σύμφωνο, θα αντανακλά τη συναίνεση.

Αυτό το σύμφωνο δεν είναι ανώδυνο, αλλά συνιστά ιδεολογική ρήξη. Δεν μιλάμε πλέον για το δικαίωμα των λαών, δεν προβληματιζόμαστε πλέον για την κυριαρχία των κρατών, αναγνωρίζουμε την παντοδυναμία της βούλησης ενός ατόμου, του δικαιώματός του να επιλέξει τη χώρα που μπορεί να αποκομίσει τη μεγαλύτερη υλική άνεση. Αυτό ακριβώς αναλαμβάνει ο ΟΗΕ, ειδικά, στην παρακάτω περίπτωση, με τις πιέσεις του σε βάρος της Ελβετίας:

“Ο Λατίφ Αλαμπντουλάχ, 25 ετών, έφτασε πρόσφατα στην Ελβετία, θέλει να βρει τα συνήθη πράγματα που κάθε νεοφερμένος ελπίζει να επωφεληθεί, ανεξάρτητα από τη χώρα: αξιοπρεπή στέγαση, καλή δουλειά και την ευκαιρία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Μετά την άφιξή του στη Γενεύη πριν από 18 μήνες, περιμένει μια απάντηση στην αίτησή του για άσυλο και ανησυχεί για τη μοίρα του εάν η αίτησή του απορριφθεί. Το διαβατήριο του Λατίφ Αμπντουλάχ δεν του επιτρέπει άλλη επιλογή παρά να επιστρέψει στη Συρία, όπου θα πρέπει να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία.”
Τελικά, είτε αναγνωρίζουμε ότι αυτός ο νεαρός άνδρας, σε πλήρη ηλικία, δεν υφίσταται συγκεκριμένες καταστολές που σχετίζονται με τις πεποιθήσεις του, πολιτικές, θρησκευτικές κ.α. στη χώρα του και πρέπει τότε να υπερασπιστεί την πατρίδα του, στην περίπτωση αυτή στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ο οποίος τελικά είναι υποχρέωση όλων των πολιτών στη χώρας του είτε αναγνωρίζουμε στον καθένα το δικαίωμα να αναζητεί μια χώρα στην οποία θα έχει υλική άνεση που δύσκολα μπορεί να απαιτήσει στη χώρα προέλευσής του, χωρίς η χώρα προορισμού να έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει ποιον θα δεχθεί ή όχι.

Περί αυτού ακριβώς πρόκειται, ανεξάρτητα από τη συσκευασία των μέσων ενημέρωσης. Το άτομο κατά του λαού. Το άτομο κατά του κράτους. Η άρνηση της ουσίας των λαών και των κρατών. Υποβάθμιση του κράτους σε πάροχο υπηρεσιών που πρέπει να είναι «αποτελεσματικό» χωρίς δυνατότητα πολιτικών επιλογών. Η υποβάθμιση των λαών σε απίθανα αθροίσματα περιπλανώμενων ατομικών μονάδων.

Ακριβώς αυτός είναι ο ελάχιστα ελκυστικός κόσμος που προετοιμάζει ο ΟΗΕ. Ο,τι ακριβώς περιλαμβάνουν τα πολιτικά σχέδια του Mακρόν.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Πηγή:http://lesakerfrancophone.fr

Άγγελος Συρίγος

Το 2017 οι ροές προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη ήταν από τις χαμηλότερες. Η μείωση του αριθμού των εισερχομένων οφείλεται στα μέτρα που υιοθετήθηκαν από την ΕΕ, προκειμένου να αντιμετωπίσουν το κύμα του 2015. Λόγω της γεωγραφικής θέσης της, η Ελλάδα αποτελεί μία από τις βασικές πύλες εισόδου στη Γηραιά Ήπειρο. Αυτό σημαίνει πως ό,τι ισχύει για την Ευρώπη ισχύει σε γενικές γραμμές και για την Ελλάδα. Οι δικαιωματιστές, ωστόσο, φρόντισαν να δημιουργήσουν πρόβλημα.

Το 2017, λοιπόν, είχαμε τις λιγότερες εισροές από το 1991. Κατά μέσο όρο στην Ελλάδα εισέρχονταν 80.000-100.000 ετησίως. Προφανώς, αυτός ο αριθμός δεν ισχύει για το 2015. Εκείνη τη χρονιά έφθασε σχεδόν το ένα εκατομμύριο και το κύμα συνεχίσθηκε και τους πρώτους μήνες του 2016. Ο κύριος όγκος, όμως, εκείνου του κύματος διεκπεραιώθηκε προς την κεντρική και δυτική Ευρώπη, κυρίως προς τη Γερμανία. Ήταν το μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα στην Ευρώπη μεταπολεμικά. Μέχρι και τον Μάιο οι ροές παρέμεναν σε σχετικά χαμηλά επίπεδα (περίπου 19.000).

Το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί οφείλεται κυρίως στον πολλαπλασιασμό του αριθμού όσων αιτούνται άσυλο. Το 2017 ο αριθμός αυτός ήταν της τάξης των 60.000, ο μεγαλύτερος από τη δημιουργία της νέας υπηρεσίας ασύλου. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτή η αιτία. Κύρια αιτία είναι η δυστοκία διεκπεραίωσης των αιτήσεων ασύλου που συνδέονται με την ευρωτουρκική συμφωνία του Μαρτίου 2016. Οι δικαιωματιστές του εξέφρασαν εξαρχής την αντίθεσή της με την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας και στην πράξη την σαμποτάρουν.

Πώς το κάνουν; Ουσιαστικά εξουδετερώνουν τις επιτροπές προσφυγών που εξετάζουν τις αιτήσεις ασύλου, οι οποίες έχουν απορριφθεί σε πρώτο βαθμό. Εάν δεν ολοκληρωθεί η εξέταση από την επιτροπή προσφυγών, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η ευρωτουρκική συμφωνία και πρόσφυγες να επιστραφούν στην Τουρκία. Το 2018 οι επιτροπές προσφυγών έπρεπε να εξετάσουν περίπου 6.000 αιτήσεις. Εξέτασαν, όμως, πολύ λίγες και για να μη φανεί το σαμποτάζ, τα στοιχεία για το έργο των δευτεροβάθμιων επιτροπών απουσιάζουν από τις δημοσιευμένες στατιστικές.

Αγνοείται ο αριθμός μεταναστών
Λόγω, λοιπόν, της μεγάλης καθυστέρησης στη διεκπεραίωση των αιτήσεων για άσυλο σε δεύτερο βαθμό, ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών συσσωρεύεται, με αποτέλεσμα να προκαλούνται συνωστισμός και τα συνακόλουθα προβλήματα στις δομές φιλοξενίας. Αντί η κυβέρνηση να λύσει το πρόβλημα, αίροντας την αιτία που το δημιουργεί, κάθε τόσο μεταφέρει στην ηπειρωτική Ελλάδα πρόσφυγες και μετανάστες κυρίως άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες.

Είναι ενδεικτικό της κατάστασης ότι οι αρμόδιες αρχές ουσιαστικά αγνοούν τον πραγματικό αριθμό των προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στην ηπειρωτική Ελλάδα. Στα νησιά το σύστημα λειτουργεί στοιχειωδώς, λόγω και του ενδιαφέροντος που δείχνει η ΕΕ. Αυτοί, όμως, που εισέρχονται από τον Έβρο στην πραγματικότητα δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση, επειδή η διαδικασία για αίτηση παροχής ασύλου λειτουργεί μέσω Skype.

Από την ώρα, όμως, που πρόσφυγες και μετανάστες φεύγουν από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η πρόβλεψη της ευρωτουρκικής συμφωνίας για επιστροφή τους στην Τουρκία. Με άλλα λόγια οι δικαιωματιστές κερδίζουν τον πόλεμο που έχουν κηρύξει εναντίον της ευρωτουρκικής συμφωνίας. Το γεγονός ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο ζημιώνουν την Ελλάδα ουδόλως τους ενδιαφέρει. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν για τον έναν ή τον άλλο λόγο προκύψει διόγκωση των ροών κυρίως προς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Εάν συμβεί αυτό, το σύστημα υποδοχής και φιλοξενίας θα καταρρεύσει σε λίγες ημέρες.

slpress

Η Νέα Τάξη διαπιστώνει την επιτάχυνση των πολιτικών και των κοινωνικών φαινομένων που οδηγούν στην ήττα της και προσπαθεί να αναδιπλωθεί, να θολώσει τα νερά, να μπερδέψει τις πλειοψηφίες που έχουν πληγεί βάναυσα από την παγκοσμιοποίηση και τη διάλυση των παραδοσιακών δομών και θεσμών που διατηρούσαν ενωμένες τις κοινωνίες.

Καθώς φαίνεται, υπάρχει στο στρατόπεδο των παγκοσμιοποιητών η σκέψη να γίνει -έστω και τώρα- μιας μορφής «αναδίπλωση» αναφορικά με τη λαθρομετανάστευση. Αυτό φάνηκε και στη συνέντευξη που παραχώρησε στη βρετανική εφημερίδα «Guardian» η πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και αποτυχούσα υποψήφια πρόεδρος της χώρας Χίλαρι Κλίντον, η οποία δήλωσε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της μετανάστευσης και οι ηγέτες της γηραιάς ηπείρου να στείλουν ένα πιο αυστηρό μήνυμα προς όλους που θα δείχνει ότι «δεν θα μπορούν να παρέχουν πια καταφύγιο και υποστήριξη».

Η γυναίκα, που επί των ημερών της στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών θέριεψε το Ισλαμικό Κράτος, πήρε εκρηκτικές διαστάσεις η τρομοκρατία, διαλύθηκαν χώρες όπως η Λιβύη και η Συρία και πλημμύρισε ο πλανήτης με πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, είπε ότι το ζήτημα της μετανάστευσης εξοργίζει τους ψηφοφόρους και συνέβαλε στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και στο Brexit.

Η κυρία Κλίντον δημιούργησε το πρόβλημα και τώρα δηλώνει ότι θέλει να το λύσει. Διαπιστώνει ότι οι λαοί έχουν αρχίσει να λύνουν τα ψυχικά δεσμά της πολιτικής ορθότητας και διαπίστωσε, με εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση, ότι υπάρχουν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι και Αμερικανοί που διαφωνούν στη μετατροπή των χωρών τους σε χαλιφάτα και αποθήκες ανθρώπων.

Η κυρία Κλίντον και οι όμοιοί της, αντί να ανησυχούν και να μεριμνούν για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την ασφάλεια των πατρίδων τους και για τη διατήρηση και την ανάπτυξη του δυτικού πολιτισμού, ασχολούνται μόνο με την «άκρα Δεξιά» και την πιθανότητα της απώλειας της εξουσίας.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η Μαρίν Λεπέν, πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού, η οποία δεν αλλάζει απόψεις ανάλογα με τα πολιτικά κέρδη και τις ζημίες, όπως κάνει η κυρία Κλίντον.

Για τη λαθρομετανάστευση, όπως δηλώνει σήμερα στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα μας, προτείνει τη λύση που θεωρούσε ανέκαθεν ορθή:
«Είναι η απέλαση! Απέλαση! Να γυρίσουν εκεί απ’ όπου ήρθαν! Δεν έχουν το δικαίωμα να είναι εδώ και αφού δεν έχουν το δικαίωμα να είναι εδώ θα πρέπει να επιστρέψουν σπίτια τους, αλλά θα πρέπει επίσης να σταματήσουμε να τους δίνουμε στέγη δωρεάν, φροντίδα, επιδόματα, δηλαδή περισσότερα απ’ ό,τι δίνουμε στους δικούς μας φτωχούς στην Ευρώπη. Η πολιτική θα πρέπει να είναι ενιαία και συνεπής, διαφορετικά δεν θα καταλάβουν».
Δημοκρατία

Από τον Παναγιώτη Χ. Δούμα

Τον ερχόμενο Δεκέμβριο στο Μαρακές του Μαρόκου θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος του ΟΗΕ για την κύρωση του Συμφώνου για τη Μετανάστευση. Πρόκειται για ένα μακροσκελές κείμενο, το οποίο ουσιαστικά μετατρέπει τη λαθρομετανάστευση σε «ανθρώπινο δικαίωμα», καταργώντας πρακτικά κάθε μεταναστευτική πολιτική στις χώρες που θα το υπογράψουν. Κάθε κράτος που θα το συνυπογράψει εκχωρεί εμπράκτως και διά νόμου την κυριαρχία του στο δοτό και ανυπόληπτο προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών. Σε όλο το κείμενο των 34 σελίδων του συμφώνου δεν υπάρχει πουθενά η λέξη «παράνομος» ή παράγωγο αυτής. Πλέον οι λαθρομετανάστες θα είναι «μία ομάδα που χαίρει των ιδίων διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, οι οποίες πρέπει να αποτελούν αντικείμενο σεβασμού, να προστατεύονται και να εκπληρώνονται ανά πάσα στιγμή».

Οποιο και αν είναι το κίνητρο και ο σκοπός της μετανάστευσης, αυτή πρέπει να ενθαρρύνεται και να προστατεύεται. Μάλιστα, τα υπογράφοντα κράτη πρέπει να δημιουργήσουν μία κεντρική ιστοσελίδα, όπου θα παρατίθενται «επιλογές μετανάστευσης», δηλαδή διατάξεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας, προϋποθέσεις για την έκδοση βίζας, απαιτήσεις για την αδειοδότηση εργασίας, ευκαιρίες δωρεάν περίθαλψης, εκπαίδευσης και σπουδών, κόστος και συνθήκες διαβίωσης κ.λπ. Κάτι σαν τουριστικός οδηγός δηλαδή.

Ως ένας εκ των σκοπών του συμφώνου εμφανίζεται ο περιορισμός των κινδύνων και των δυσκολιών που οι μετανάστες αντιμετωπίζουν κατά τη διαδικασία της μετακίνησής τους, καθώς και ο σεβασμός και η εξυπηρέτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους μέσω της απαιτούμενης πρόνοιας και υποστήριξης.

Με άλλα λόγια, τέρμα οι βάρκες και τα φουσκωτά. Από τούδε... αεροπλάνα και βαπόρια. Ουσιαστικά «θεσμοθετείται» η λαθρομετανάστευση με τη θέσπιση ενός κώδικα δικαιωμάτων του λαθρομετανάστη, καθώς και λίστας προσφερόμενων υπηρεσιών. Κι αυτά πρέπει να γνωστοποιούνται μέσω εντύπων που τα ίδια τα εθνικά κράτη πρέπει να εκδίδουν και να διανέμουν σε όλες τις γλώσσες του πλανήτη, που θα περιλαμβάνουν και τις πληροφορίες για τα προνόμιά τους, την εύκολη πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας, τη δωρεάν περίθαλψη και εκπαίδευσή τους και φυσικά... τα δικαιώματά τους και τις δικές μας υποχρεώσεις απέναντί τους, όπως το να τους κάνουμε να νιώσουν «πλήρως ενταγμένοι στην κοινωνία μας και αναπόσπαστο γρανάζι της συνοχής της». Η όποια διαφωνία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ουσιαστικά. Τόσο απλά!

Μέχρι στιγμής η Αυστρία, η Αυστραλία, η Βουλγαρία, η Τσεχία, το Ισραήλ, η Ουγγαρία και η Πολωνία έχουν δηλώσει ότι θα απόσχουν από τη σύνοδο. Μαζί φυσικά και οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, που απείχαν και από τις διαπραγματεύσεις για τη σύνταξη του συμφώνου. Η Ελβετία πιθανότατα δεν θα το ψηφίσει, ενώ και στη Γερμανία δημιουργείται αυτές τις ημέρες μία τάση διενέργειας δημοψηφίσματος από την Εναλλακτική για τη Γερμανία, αλλά με την αρωγή και του υποψήφιου διαδόχου της Μέρκελ Γενς Σπαν. Η Ελλάδα, όπως είναι αναμενόμενο, μάλλον θα υπογράψει, όπως πολλοί υπογράφουν τα συμβόλαια κινητής τηλεφωνίας και το μετανιώνουν μόλις έρθει ο πρώτος λογαριασμός.

Δημοκρατία

Άμεση συνάντηση με τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Δ. Βίτσα ζητά ο Δήμος Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, για το ζήτημα που έχει προκύψει μετά την αιφνίδια και χωρίς καμία πρότερη ενημέρωση εγκατάσταση μεταναστών και προσφύγων σε ιδιωτικό χώρο στο λιμάνι Μεσολογγίου.

Αυτό έγινε γνωστό κατά τη διάρκεια ανοικτής σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε χθεςστο Δημαρχείο Μεσολογγίου μετά από πρόσκληση του Δημάρχου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Ν. Καραπάνου, με τη συμμετοχή της Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Αιτωλ/νίας Χ. Σταρακά και των θεματικών Αντιπεριφερειαρχών Ιωαν. Λύτρα και Ν. Μπαλαμπάνη, των επικεφαλής των συνδυασμών του Δημοτικού Συμβουλίου κ.κ. Ν. Μουρκούση, Π. Κατσούλη, Ιωαν. Τέγα, Κ. Αντωνίου, Θ. Μαργαρίτη και Δ. Μακρή καθώς και δημοτικών συμβούλων. Ακόμη συμμετείχαν Πρόεδροι και εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων του Δήμου καθώς επίσης πολλοί δημότες.

Όπως αναφέρθηκε από το Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Ν. Καραπάνο αλλά και από τους εκπροσώπους της Περιφέρειας, των υπηρεσιών και των φορέων, έως την άφιξη των μεταναστών και προσφύγων το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης 21.11.2018 δεν υπήρξε καμία απολύτως ενημέρωση από κανένα κυβερνητικό ή άλλο εκπρόσωπο διεθνούς οργανισμού ή φορέα για το γεγονός αυτό.

Υποστήριξε ο Ν. Καραπάνος πως μετά την αιφνιδιαστική εξέλιξη μεταφοράς και φιλοξενίας σε ιδιωτικό χώρο 170 περίπου μεταναστών και προσφύγων, προκύπτουν σοβαρότατα ερωτήματα που απαιτούν άμεσα υπεύθυνες απαντήσεις απέναντι στην τοπική κοινωνία. Αυτά αφορούν το σχεδιασμό, το συντονισμό, την αξιοπιστία και τη σοβαρότητα διαχείρισης της κατάστασης.

Όπως τονίσθηκε από το Δήμαρχο Ι.Π. Μεσολογγίου «…Σε αντίστοιχες περιπτώσεις που Δήμοι και ΜΚΟ εξέφρασαν επιθυμία συμμετοχής στο πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες βεβαίως και οι συνθήκες ενημέρωσης – υποδοχής και φιλοξενίας ήταν διαφορετικές (υγειονομική υποστήριξη, διερμηνείς, κ.λ.π.) σε καμία περίπτωση ο Δήμος μας ούτε αιτήθηκε, ούτε ενημερώθηκε εκ των προτέρων, εφαρμόζοντας πιστά το ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου. Έτσι, κάποιες «φωνές» περί δήθεν γνώσης του Δήμου είναι τουλάχιστον ψευδείς, κακόβουλες και επιδιώκουν πρόσκαιρη πολιτική εκμετάλλευση του θέματος».

Το ζήτημα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό για να γίνεται αντικείμενο πολιτικής διαχείρισης επεσήμανε ο Ν. Καραπάνος, τονίζοντας παράλληλα πως οποιαδήποτε προσπάθεια πολιτικής ή άλλης εκμετάλλευσης από οποιονδήποτε φορά ή φυσικό πρόσωπο, είναι καταδικαστέα.

Στην διαδικασία συμμετείχαν με τοποθετήσεις τους η Αντιπεριφερειάρχης Χριστίνα Σταρακά, ο Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας Χρήστος Κολοβός, ο Πρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Συλλόγου Ι.Π. Μεσολογγίου Βασίλης Σπυρόπουλος, ο Πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αιτωλ/νίας Π. Πετρόπουλος, οι επικεφαλής των συνδυασμών του Δ.Σ. Νικ. Μουρκούσης, Παναγιώτης Κατσούλης και Θεόδωρος Μαργαρίτης αλλά και δημότες.

Επίσης παρενέβη ο εκπρόσωπος και Νομικός Σύμβουλος της επιχείρησης που φιλοξενεί τους μετανάστες και πρόσφυγες κ. Μ. Παπαθεοδώρου.

Βίτσας σε Καραπάνο: είμαι έκπληκτος και οργισμένος με τις αντιδράσεις στο Μεσολόγγι για τους μετανάστες

Ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Βίτσας, απέστειλε απαντητική επιστολή προς τον Δήμαρχο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, Νικόλαο Καραπάνο, που από την πλευρά του του γνωστοποίησε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που αντιτίθεται στην διαμονή προσφύγων στο Μεσολόγγι.

Ο κ. Βίτσας δηλώνει έκπληκτος και οργισμένος για την επιστολή Καραπάνου κάτι μάλιστα που διαφαίνεται και από το ύφος της απάντησης του σε προσωπικό και φορτισμένο τόνο.

«Τί σας ζητώ; Να σταθείτε ανεκτικοί, φιλόξενοι και υποστηρικτικοί σε περίπου 150 ανθρώπους για 4 με 5 μήνες. Δεν μπορείτε; Νομίζω ότι θα πρέπει να το αντέξετε», σημειώνει χαρακτηριστικά ο συμπατριώτης μας υπουργός.

Το περιεχόμενο της επιστολής Bίτσα έχει ως ακολούθως:

Κύριε Δήμαρχε,

Όταν ενημερώθηκα ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου θα συνεδριάσει με θέμα «σχετικά με το ενδεχόμενο φιλοξενίας προσφύγων», θεώρησα στην αρχή ότι μάλλον πρόκειται περί ψευδούς είδησης (fake news).

Δυστυχώς, η επιστολή σας που περιέχει και το ψήφισμα του Δ.Σ. επιβεβαίωσε τις πληροφορίες μου. Για να είμαι ξεκάθαρος και ευθύς απέναντί σας, σάς τονίζω ότι είμαι έκπληκτος και οργισμένος.

Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης σύμβολο του αγώνα για την Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφότητα, της πόλης εικόνισμα για την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη ψηφίζει ότι είναι αντίθετο «στη διαμονή ή παραμονή προσφύγων σε ιδιωτικούς και δημόσιους στεγασμένους χώρους».

Ξεκάθαρα πια: ποιοι είσαστε και ποιους νομίζετε ότι εκπροσωπείτε; Το χώμα που πατάτε είναι ποτισμένο με τον ιδρώτα και το αίμα ανθρώπων που το πρόσφεραν για την Ελευθερία και τις πανανθρώπινες Αξίες. Μεσολογγίτες, Σουλιώτες, αλλά και άνθρωποι από άλλες γωνιές της γης, όπως ο Μπάιρον, θυσιάστηκαν γι’ αυτά και με την ηρωική τους Έξοδο έφυγαν πρόσφυγες σε άλλα μέρη της Ελλάδας και όχι μόνο. Και εσείς, αρνείστε να φιλοξενηθούν στον χώρο, που δεν είναι δικός σας, δεν είναι ιδιοκτησία σας, 150 κατατρεγμένοι άνθρωποι για λίγους μήνες;

Επικαλείστε λόγους ιστορικούς και θρησκευτικούς. Παρακαλώ να ξαναδιαβάσετε την ιστορία του Μεσολογγίου για να δείτε την ανοιχτή αγκαλιά των προγόνων σας, αλλά και των σημερινών κατοίκων. Να ξαναδιαβάσετε τα ιερά κείμενα για να βρείτε το απόσπασμα που λέει ότι πρόσφυγας ήμουν και μού άνοιξες την πόρτα σου και γι’ αυτό θα κληρονομήσεις την βασιλεία των ουρανών. Ή μήπως καλός αλλόθρησκος είναι αυτός που έρχεται γεμάτος χρυσάφι και ομόλογα στην τσέπη και κακός αλλόθρησκος είναι αυτός που δεν μπορεί να προσφέρει πάνω από 150 – 200 ευρώ το μήνα στην τοπική αγορά;

Και αν νιώθετε ότι απειλείται η ασφάλειά σας (από ποιον άραγε;), έχετε τη δυνατότητα να απευθυνθείτε στο οικείο αστυνομικό τμήμα. Όμως, προσωπικά σάς καλώ, ούτε να φοβάστε, ούτε να σπέρνετε τον φόβο.

Και αυτά τα περί «αλλοίωσης του πληθυσμιακού ισοδύναμου» τί είναι; 150 άνθρωποι αλλοιώνουν την πληθυσμιακή σύνθεση του Μεσολογγίου; Άραγε το ίδιο κάνουν οι επισκέπτες και οι τουρίστες; Η υπάρχουσα αραβική κοινότητα εδώ και δεκαετίες στο Αγρίνιο, αλλοίωσε μήπως το «πληθυσμιακό ισοδύναμο» της περιοχής;

Κι ακόμη, σοβαρά θεωρείτε ότι τα ξενοδοχεία είναι χώρος εγκλεισμού; Ούτε τα ξενοδοχεία, ούτε οποιοσδήποτε άλλος χώρος δεν αποτελεί χώρο εγκλεισμού όταν οι άνθρωποι κυκλοφορούν ελεύθερα και έχουν σεβασμό για τον συνάνθρωπό τους.

Κι αλήθεια όταν συναντήσετε στην ΚΕΔΕ τους Δημάρχους Λέσβου, Χίου, Σάμου, Κω και Λέρου, τί θα τούς πείτε; Εσείς θέλετε να αποσυμφορηθούν τα νησιά μας, αλλά εγώ δεν θέλω να φιλοξενήσω στην πόλη μου ούτε τους ελάχιστους πρόσφυγες ως ένδειξη αλληλεγγύης;

Κύριε Δήμαρχε,

Τον Μάρτιο του 2018 παρευρεθήκατε στην παρέλαση στο Tarpon Springs των ΗΠΑ, για την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης. Οι άνθρωποι που συναντήσατε είναι κύρια απόγονοι ελλήνων μεταναστών και προσφύγων που ο πόλεμος και η φτώχεια τούς έδιωξε από τα πάτρια εδάφη. Συμβιώνουν αρμονικά με ανθρώπους κάθε φυλής και χρώματος. Έχουν πολλά να μάθουν σε όσους υποκινούνται από αισθήματα ξενοφοβίας.

Τί σας ζητώ; Να σταθείτε ανεκτικοί, φιλόξενοι και υποστηρικτικοί σε περίπου 150 ανθρώπους για 4 με 5 μήνες. Δεν μπορείτε; Νομίζω ότι θα πρέπει να το αντέξετε.

Καταλαβαίνω ότι τα λόγια μου είναι έντονα, αλλά φτάνει πια. Ότι έχω κατά καιρούς πει, έχει γίνει. Σάς είπα πως δεν θα δημιουργήσω Κέντρο Φιλοξενίας στο ΚΕΝ Μεσολογγίου, αλλά θα δημιουργηθεί Πολεμικό Μουσείο και Συνεδριακό Κέντρο. Και τότε αντίθετος ήσασταν, αλλά ο χρόνος απέδειξε το δίκαιο των ισχυρισμών μου, ενώ και εσείς πριν λίγες ημέρες παρευρεθήκατε στα εγκαίνια.

Τι σας ζητώ τώρα; Να συνεργαστείτε. 6.000 ευάλωτοι αιτούντες άσυλο μεταφέρονται με ευθύνη του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, με την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και με διαχείριση του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, από τα νησιά μας στην Ενδοχώρα μας. Περί τους 150 θα φιλοξενηθούν σε ξενοδοχείο στο Μεσολόγγι, όπως γίνεται σε όλες σχεδόν τις πόλεις στην Ελλάδα.

Βοηθήστε αυτή την προσπάθεια. Ούτως ή άλλως δεν έχετε την αρμοδιότητα να την εμποδίσετε. Θα είναι καλό και για την πόλη και για την ψυχή σας. Ρωτήστε ομολόγους σας σε 40 πόλεις στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου διαμένουν και φιλοξενούνται σε Κέντρα Φιλοξενίας, όχι λίγες δεκάδες, αλλά αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι.

Μπείτε μπροστά σε έναν αγώνα αλληλεγγύης και ανθρώπινων Αξιών, μην συμπαρατάσσεστε με όσους σπέρνουν φόβο και μίσος. Έχετε το απόθεμα ψυχής να το κάνετε και σίγουρα, το έχουν οι προοδευτικοί πολίτες της Ιεράς μας Πόλης.

AgrinioNews

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget