Articles by "ΠΑΣΟΚ"
Η ψήφιση του προσυμφώνου των πρεσπών για να γίνει συμφωνία, δεν θα είναι απλά και μόνο ένα απλό πολιτικό έγκλημα, το οποίο θα περάσει και θα ξεχαστεί κάποτε, θα είναι ένα διαρκές εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα κατά της Μακεδονίας, ένα έγκλημα κατά όλης της Ελλάδας.

Γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας * –

Ο Κώστας Σημίτης υπήρξε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας με συνεχή οκταετή θητεία (1996-2004), κατά τη διάρκεια της οποίας διογκώθηκε η κακοδιαχείριση και διαφθορά και μέσω αυτής προετοιμάστηκε το έδαφος για την ένταξή μας στην κόλαση των ευρωμνημονίων. Επί εποχής Σημίτη, ο βασικότερος θεσμικός του συνεργάτης, στην πραγματικότητα το δεξί του χέρι, μόνιμος επικεφαλής στα κορυφαία υπουργεία Οικονομίας και Άμυνας και προαλειφόμενος για διάδοχός του, ήταν ο προφυλακισμένος σήμερα για κακοδιαχείριση Γιάννος Παπαντωνίου.

Στην εποχή της πρωθυπουργίας του κ. Σημίτη, η διαφθορά κυλούσε ορμητική στην αυλή και στα περίχωρά του και αυτό του το επεσήμαναν έντιμα στελέχη του κυβερνώντος τότε κόμματος, όπως και εγώ προσωπικά. Σε ιδιωτική συνάντησή μας στο Μέγαρο Μαξίμου το 1998, με την ιδιότητα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ της Β’ περιφέρειας Αθήνας με 65.000 ψήφους στις εκλογές του 1996, του επισήμανα εμφατικά το πρόβλημα της διαφθοράς και του πρότεινα τη δημιουργία θεσμών και ελέγχων για την πάταξή της.

Έγινε έξαλλος μαζί μου και ήταν η πρώτη φορά που τον είδα να ωρύεται. «Να πας στον Εισαγγελέα» μου φώναξε κατακόκκινος από οργή. Αντέδρασα και βρεθήκαμε σε διαδικασία σοβαρών αντεγκλήσεων. Τότε μπήκε μέσα η γραμματέας και ο φρουρός του για να μας ηρεμήσουν. Από τότε και μετά αρνήθηκα να έχω οποιαδήποτε προσωπική συνάντηση μαζί του.


Τις απόψεις μου για τη διαφθορά και τη διαπλοκή, χωρίς αναφορά στην προσωπική μου σύγκρουση με τον πρωθυπουργό, τις παρουσίασα σε συνεδριάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Στο Mega Channel μου πήρε συνέντευξη ο Δημήτρης Καμπουράκης στην εκπομπή του «Πικρή σοκολάτα» και απολύθηκε αμέσως μετά, με κατάργηση και της εκπομπής του. Συνέντευξή μου στον Ant1 για το ίδιο θέμα, κόπηκε στον αέρα και ο δημοσιογράφος που μου έπαιρνε τη συνέντευξη χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο! Άρθρα μου με θέμα τη διαφθορά, δημοσιεύθηκαν μόνο σε αντιπολιτευόμενες εφημερίδες.

Τα κυβερνητικά «παπαγαλάκια» είχαν πάρει τότε εντολή να γράφουν ότι αυτά τα λέω γιατί ο κ. Σημίτης δεν με έκανε υπουργό. Αστειότητες. Όποιος επιδιώκει πάση θυσία να γίνει υπουργός, δεν λέει τέτοια ενοχλητικά στον αρχηγό του, από τον οποίο εξαρτάται η υπουργοποίησή του. Το βασικό ερώτημα που παραμένει είναι αν ο κ. Σημίτης ως πρωθυπουργός, γνώριζε και σε ποιο βαθμό για το πάρτι. Αν δεν γνώριζε, του αξίζει βραβείο ανοησίας και όχι μόνο. Αλλά ο κ. Σημίτης μόνο ανόητος δεν είναι.

Το σκάνδαλο και η «ευρωκόλαση»
Ο κύριος «καταλληλότερος», όπως τον αποκαλούσαν οι συστημικοί σφυγμομέτρες της κοινής γνώμης και τα ΜΜΕ που τον υποστήριζαν, είναι σε μεγάλο βαθμό υπόλογος για τη σημερινή καταστροφή της χώρας μας. Με το σκάνδαλο της φούσκας του χρηματιστηρίου οδήγησε σε φτωχοποίηση εκατοντάδες επιχειρηματίες και πολίτες που ακολούθησαν τις σχετικές προτροπές του για τοποθέτηση των οικονομιών τους στην τότε οδό Σοφοκλέους. Η «ισχυρή Ελλάδα» και ο «εκσυγχρονισμός» που προπαγάνδιζε, αποδείχτηκαν στην πραγματικότητα το ακριβώς αντίθετο, με τον πλέον τραγικό τρόπο.

Προστατευόμενος των Γερμανών και του κατεστημένου, μεθόδευσε χωρίς να προηγηθεί δημοψήφισμα, όπως ορίζει το Σύνταγμα, την ένταξή μας στο ευρώ με τη χρυσή «φιλενάδα» του την Goldman Sachs. Έτσι άνοιξε τις πύλες της κόλασης. Με την ίδια «φιλενάδα» διόγκωσε το χρέος κατά δεκάδες δισ. ευρώ με χρηματιστηριακά κλεπτοκρατικά κόλπα και ειδικότερα με swaps, με τα οποία μας χρέωσε αμέσως με την είσοδό μας με πολλά δισ. πλασματικών χρεών.

Ο κρυψίνους, απόμακρος, “εκσυγχρονιστής” Κώστας Σημίτης, στη διάρκεια της πολύχρονης θητείας του, εγκατέλειψε την ελληνική εγχώρια παραγωγή, συρρίκνωσε τη γεωργία, την κτηνοτροφία και βιομηχανία και δεν χτίστηκε ούτε ένα μεγάλο εργοστάσιο. Ευνόησε σκανδαλωδώς τους εισαγωγείς, πενταπλασίασε το κόστος των δημόσιων έργων, παραφούσκωσε το δημόσιο και τους Δήμους με μαζικούς διορισμούς αέργων υπαλλήλων, τίναξε στον αέρα το κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης με τη γιγάντωση ιδιωτικών κυκλωμάτων.

Δυναμίτισε την κοινωνική ασφάλιση με την παραχώρηση υπέρμετρων δικαιωμάτων σε ομάδες πίεσης, όπως η μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στους εκατοντάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς του δημοσίου από τα 60 στα 58 χρόνια, καθώς και στους στρατιωτικούς, στους οποίους έδινε και επιπλέον βαθμούς κατά την αποστράτευσή τους. Διόγκωσε τον παρασιτισμό, χάιδεψε επιχειρηματίες-παράσιτα, μεσάζοντες-κομπραδόρους και αργυρώνητους δημοσιογράφους, προώθησε τη διαπλοκή την υπόγεια συναλλαγή, με έμφαση στα δημόσια έργα, τα ΜΜΕ και τον αθλητισμό. Πλούσιος ο ίδιος, με σπίτια και βίλες, έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους και προοπτικά τους φτωχούς φτωχότερους.

Greek statistics και Seamens
Αυτός, ένας υποτίθεται σοσιαλιστής, στήριξε και στηρίχθηκε στην πλουτοκρατία, την οποία ελάχιστα φορολόγησε. Δημιούργησε τα Greek Statistics, υπονόμευσε την οικονομία της χώρας με τη διόγκωση και παράλυση του κράτους, με παραχωρήσεις σε παράκεντρα εξουσίας. Οργάνωσε τους εξοργιστικά πολυέξοδους φαραωνικούς Ολυμπιακούς Αγώνες που στοίχισαν πολύ περισσότερο από αυτούς της Κίνας με πληθυσμό 1,3 δισ. άτομα. Εκεί έγινε ένα μεγάλο πάρτι, αφού όλα σχεδόν τα έργα δόθηκαν την τελευταία στιγμή με τεράστιες υπερκοστολογήσεις. Η παρέμβαση του εισαγγελέα για κακοδιαχείριση στα ολυμπιακά έργα χάθηκε στο διάστημα, αφού το πέπλο προστασίας του κ. Σημίτη έχει πολλούς συνυπόλογους.

Η Siemens με τον φυγόδικο στη Γερμανία Χριστοφοράκο και η Intracom του Σωκράτη Κόκκαλη περίπου μονοπώλησαν τις κρατικές προμήθειες, όπως και ημέτεροι μεγαλοεργολάβοι με επικεφαλής το υπόδικο σήμερα συγκρότημα του κ. Μπόμπολα. Οργίασαν οι μεσάζοντες σε υπερτιμολογήσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων και ειδικότερα για παραγγελίες υποβρυχίων που γέρνουν από τη Γερμανία, η οποία ήταν και η προνομιούχα προστάτιδα και φίλη χώρα του τότε πρωθυπουργού.

Ο κ. Σημίτης διόρισε υπουργούς και κρατικούς λειτουργούς, που ακουμπούσαν σε παράκεντρα εξουσίας και διαπλοκής, με κορυφαίο τον αξιότιμο κ. Ιωάννη Στουρνάρα που γονάτισε την Εμπορική Τράπεζα, στην οποία ήταν επικεφαλής. Η πάγια απάντησή του σε καταγγελίες διαφθοράς ήταν το γνωστό μοτίβο «να τα πεις στον εισαγγελέα«. Όταν ο εισαγγελέας του χτύπησε την πόρτα, τον κατήγγειλε ως κινούμενο από πολιτικές σκοπιμότητες.

Το ίδιο έκανε και η κ. Γεννηματά του ΚΙΝΑΛ – όχι του ΠΑΣΟΚ, το οποίο ο κ. Σημίτης φρόντισε να κατεδαφίσει, εκδικούμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σε τελευταία ανακοίνωσή του το ΚΙΝΑΛ, αντιπαρέρχεται τις ευθύνες Σημίτη, με το λογοπαίγνιο ότι η κακοδιαχείριση δεν είναι συλλογική υπόθεση! Επί οκτώ ολόκληρα χρόνια ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου έκανε αυτά που έκανε και ο πρωθυπουργός που τον εμπιστευόταν σε κορυφαία πόστα δεν ήξερε τίποτα.

Πολυαγαπημένος του κατεστημένου
Τα υπουργεία Πολιτισμού και Παιδείας ήταν προνομιακά πεδία του συγκροτήματος Λαμπράκη, το Υπουργείο Δημοσίων Έργων του συγκροτήματος Μπόμπολα και οι προμήθειες του ΟΤΕ και άλλων έργων σύγχρονης τεχνολογίας προνόμιο του συγκροτήματος Κόκκαλη. Επέλεξε τους αρεστούς και όχι τους αρίστους, έγινε φίλος με ομάδες συμφερόντων, κομπραδόρους επιχειρηματίες, μεσάζοντες, επίορκους συνδικαλιστές, πλιατσικολόγους εκδότες, αργυρώνητους δημοσιογράφους και κάθε είδους παράσιτα.

Ευνόησε εμμέσως τη διαφθορά και τον παρασιτισμό του κοινωνικού συνόλου, με τον άκοπο πλουτισμό. Έτσι φθάσαμε στο δόγμα Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε«. Καθιέρωσε την ατιμωρησία, σε βαθμό όπου καταδικασμένος δάσκαλος για παιδεραστία, μετά τη λήξη της φυλάκισής του, να επιστρέφει στο σχολείο για να διδάξει! Ο κ. Σημίτης παρέδωσε τον Οτσαλάν, επέτρεψε τα Ίμια να γκριζαριστούν από τους Τούρκους και είπε και ευχαριστώ στους Αμερικανούς. Επί εποχής του, η Ελλάδα πρωτοστάτησε στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, μιας παραδοσιακά φίλης χώρας.

Υπήρξε πολυαγαπημένος του κατεστημένου και των εξωνημένων κονδυλοφόρων που πολλοί ακόμα και σήμερα, αν και λιγότερο από χθες, τον καλομεταχειρίζονται. Ποτέ στην ιστορία της χώρας, πρωθυπουργός της δεν έχει σχεδόν «αγιοποιηθεί» από ΜΜΕ που δανειοδοτήθηκαν εξοργιστικώς προνομιακά. Και όμως, ο λαός δεν τον πολυσυμπάθησε. Έρευνες της κοινής γνώμης για την υστεροφημία τέως πρωθυπουργών τον κατατάσσουν τελευταίο στη σχετική λίστα δημοφιλίας.

Παρ’ όλη τη μαζική επιχείρηση-αγιαστούρα, ο «καθώς πρέπει» κ. Σημίτης θα μείνει στην ιστορία ως ο «αρχιερέας της διαπλοκής», ο κύριος υπόλογος για την είσοδο στην «ευρωκόλαση», η οποία κατέληξε στη γερμανική «νεοκατοχή» μέσω των μνημονίων. Αυτά και πολλά άλλα είναι τα «έργα και αι ημέραι» του κ. Σημίτη, με τον οποίο «ούτε κυβερνήσαμε μαζί ούτε τα φάγαμε μαζί».

Τα λέγαμε και τότε
Μέσα στο ΠΑΣΟΚ όπως σε όλα τα κόμματα, υπήρχαν και υπάρχουν έντιμες φωνές. Πολλοί από εμάς γεννηθήκαμε και παραμείναμε για ένα διάστημα μέσα στον πολιτικό αυτό χώρο, με τον οποίο παλαιότερα ονειρευτήκαμε το χτίσιμο μιας καλύτερης Ελλάδας, για να ελέγχουμε και να περισώσουμε ό,τι και όσα μπορούσαμε. Όσοι σήμερα μας λένε «γιατί δεν τα λέγατε τότε», είναι κακώς πληροφορημένοι, ή έχουν ασθενική μνήμη. Τα λέγαμε και τότε με μεγάλο πολιτικό και προσωπικό κόστος.

Τα λέγαμε για τη διαφθορά, την κακοδιαχείριση, για τη διαπλοκή, για τις αντιλαϊκές πολιτικές, για τη φούσκα του χρηματιστηρίου, για την υποχωρητικότητα απέναντι στην Τουρκία, για την παράδοση του Οτσαλάν, για τα Ίμια. Όμως, το ψάρι βρομάει από το κεφάλι. Οι διάφοροι αργυρώνητοι δημοσιογράφοι δεν πείθουν ότι «μαζί τα φάγαμε». Η επιτυχία, η νίκη, όπως και η αποτυχία, η λαμογιά, η ήττα έχουν ονοματεπώνυμο που βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας. Η θεία Μαρίκα με τη σύνταξη των 500 ευρώ δεν έχει ευθύνη για όλα αυτά. Ούτε και όλο ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης και κυρίως της παλαιότερης.

Η κακοδιαχείριση Σημίτη
Κλείνοντας, χρειάζεται να γίνει μια σημαντική διευκρίνιση. Η κακοδιαχείριση και οι αλόγιστες σπατάλες της εποχής Σημίτη ή και όποιες παλαιότερες, αν και πολύ μικρότερων διαστάσεων, δεν είναι η αιτία. Είναι το σύμπτωμα της σημερινής ελληνικής τραγωδίας μέσα στη δίνη των ευρωμνημονίων. Ακόμα και όταν προστεθεί το σύνολο των λαθροεισπράξεων κάτω από το τραπέζι, οι επιλεγόμενες «μίζες» στην περίοδο Σημίτη, πριν και μετά από αυτή, αν και απόλυτα κατακριτέες, δεν δικαιολογούν τα κολοσσιαία χρέη που μας βαρύνουν σήμερα.

Τα ποσά αυτά απέχουν χαοτικά από το σημερινό κολοσσιαίο χρέος των 340 δισ. ή 178% του ΑΕΠ, που αυξάνεται κατά 12-15 δισ. ευρώ ετησίως τα τελευταία χρόνια. Αν επιπλέον προστεθούν τα 52 δισ. από το κούρεμα του PSI του 2012 που έγινε κυρίως μέσα από ελληνικά ομόλογα, το σύνολο των χρεών σήμερα ανέρχεται κοντά στα 390-400 δισ.

Όταν μπήκαμε στο ευρώ το 2002, μετά από 170 χρόνια ύπαρξης του σύγχρονου ελληνικού κράτους, τα χρέη μας ανέρχονταν σε 158 δισ. Στη διάρκεια των 16 μόνο χρόνων της ευρωκατοχής, τα χρέη αυξήθηκα κατά περίπου 250 δισ. Επί πλέον, τα εσωτερικά χρέη των ιδιωτών προς τις εφορίες, τα ταμεία και τις τράπεζες, ξεπερνούν σήμερα τα 240 δισ., δηλαδή το 120% του ΑΕΠ. Αν αυτά τα εσωτερικά χρέη προστεθούν στα εξωτερικά χρέη των 340 δισ., τότε το σύνολο ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 580 δισ, δηλαδή στο 310% του ΑΕΠ, χωρίς να συνυπολογιστούν τα επιπλέον 52 δισ. του κουρέματος του PSI.

Τέτοια βουνά χρεών είναι αδύνατο να σωρεύτηκαν από κακοδιαχείριση και μίζες. Ίσως να οφείλονται σε τεχνητές-λογιστικές επιβαρύνσεις της χώρας μας μέσα στην Ευρωζώνη. Αλίμονο! Πολύ δύσκολο μπορεί να εξαϋλωθούν τέτοια κολοσσιαία ποσά, ακόμα και αν κάποιοι τα πετάνε σε χαρτονομίσματα των δέκα ευρώ από ένα παράθυρο επί σειρά ετών! Στην πραγματικότητα, η απαράδεκτη σπατάλη και κακοδιαχείριση της εποχής Σημίτη ήταν το χαλί, πάνω στο οποίο προετοιμάστηκε και επιτεύχθηκε η νέα γερμανική κατοχή μέσα στο ευρωμνημόνιο.

Αντί για βίαιη στρατιωτική κατοχή, μας επιβλήθηκε μια βελούδινη αλλά ποιο αποτελεσματική οικονομική κατοχή, μέσα από τον έλεγχο του νομίσματος, των τραπεζών και των κεντρικών ΜΜΕ. Και αυτό αποτελεί το μέγιστο έγκλημα του κ. Σημίτη, του Γιάννου και των άλλων «παιδιών». Σε άλλη χώρα, όπως έγινε στην Ισλανδία και αλλού, ο κ. Σημίτης θα είχε παραπεμφθεί σε Ειδικό Δικαστήριο.

* Ο Θόδωρος Κατσανέβας είναι ομότιμος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Πειραιά. Έχει διατελέσει διοικητής του ΙΚΑ και του ΟΑΕΔ, καθώς και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

slpress

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δε χρειαζόταν η (πάρα πολύ καθυστερημένη) επιβεβαίωση της δικαιοσύνης για να δικαιωθεί η άποψή μας, πως το ΠαΣοΚ υπήρξε μία πολιτικά εγκληματική οργάνωση που συσπείρωσε γύρω της κάθε πολιτικό τρωκτικό, κάθε λαμόγιο, κάθε πολιτικό (ή και όχι μόνον) απατεώνα, και πως ό,τι βιώνουμε τώρα έχει οικοδομηθεί στο ξεθεμέλιωμα της οικονομίας, της Παιδείας, της κοινωνικής δικαιοσύνης (κομματικός συνδικαλισμός, κλαδικές, κλπ) που μεθοδικά και με πρόγραμμα "κατόρθωσαν" τα 30+ χρόνια διακυβέρνησης της πολιτικά εγκληματικής αυτής οργάνωσης.

Το κακό όμως είναι άλλο. Και εξακολουθεί να υπάρχει.
Γιατί το DNA δεν πεθαίνει. Μεταγράφεται. Αντιγράφεται. Μεταφέρεται.

Και το DNA ΠαΣοΚ αντιγράφηκε πρώτα στην πρώην κυβερνώσα δεξιά και μεταγράφηκε πλήρως, ενσωματώθηκε στην νυν κυβερνώσα δεξιά (τάχα αριστερά), όχι τυχαία, από μετάλλαξη να πούμε, αλλά επί τούτου, με ενέσεις μολυσματικού υλικού, με μεταγραφές πολιτικών λαμογιών, αρουραίων παντός καιρού, αρκεί ο καιρός αυτός να μην μυρίζει πραγματική δημοκρατία, παρά να βρωμάει καθεστωτικίλα και υποβόσκουσα φασιστίλα.

Το DNA ΠαΣοΚ δεν γεννήθηκε για να πηγαίνει στην φυλακή.
Γεννήθηκε για να κυβερνάει με κάθε μέσο και να καταστρέφει κυβερνώντας κάθε τί ωραίο, δημοκρατικό, έντιμο, περήφανο και ελληνικό.

Το κακό θα σταματήσει μόνο με καθολική και γενικευμένη στείρωση -πολιτική εννοείται- κάθε μολυσματικού υλικού, απ' όπου κι αν προέρχεται, όπου κι αν σήμερα ανήκει!...

Ουδέν Σχόλιον

Οι δυο κατηγορούμενοι αρνήθηκαν την κατηγορία που τους αποδίδεται

Το δρόμο για τη φυλακή πήραν ο Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγος του Σταυρούλα Κουράκου μετά τις μαραθώνιες απολογίες τους για την υπόθεση της νομιμοποίησης παράνομων πληρωμών που φέρεται να έλαβε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Ανακριτές και εισαγγελέας αποφάσισαν την προφυλάκιση του πρώην υπουργού και της συζύγου του για «ξέπλυμα» 2,8 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων που φέρεται να έλαβε ως «δώρο» κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του, το 2003, για να προωθήσει την υπογραφή της σύμβασης εκσυγχρονισμού των 6 φρεγατών τύπου S του Πολεμικού Ναυτικού στην γαλλική εταιρεία THALES, καθώς και εκείνη που αφορούσε στα αντισταθμιστικά ωφελήματα που απέρρεαν από αυτήν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δυο κατηγορούμενοι αρνήθηκαν την κατηγορία που τους αποδίδεται ισχυριζόμενοι πως όλες οι κινήσεις στους λογαριασμούς τους έγιναν νόμιμα.

Ο Γιάννος Παπαντωνίου, που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, από το 1994 έως το 2004, κατά τη διάρκεια της 16ωρης απολογίας του αρνήθηκε ενώπιον των ανακριτών Διαφθοράς Ηλιάννας Ζαμανίκα και Γιώργου Ευαγγέλου, ότι έλαβε «δώρα», όπως του καταλογίζεται.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κ. Παπαντωνίου έλαβε ως «δώρο» το επίμαχο χρηματικό ποσό το οποίο εκτιμάται ότι ήταν μέρος ενός ποσού ύψους περίπου 4 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων που φέρεται να διατέθηκε για την επίμαχη σύμβαση.

Ο πρώην υπουργός φέρεται να χρησιμοποίησε ένα πολύπλοκο σύστημα λογαριασμών και υπο- λογαριασμών μέσω των οποίων εκτελέστηκαν εκατοντάδες κινήσεις εντός του χρηματοπιστωτικού τομέα με στόχο να εξαφανιστούν τα ίχνη του μαύρου χρήματος και να φτάσει «καθαρό» στους τελικούς του αποδέκτες. Ως οχήματα στο «ξέπλυμα» της μίζας φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν εξωχώριες εταιρείες αλλά και λογαριασμοί φιλικού προσώπου του πρώην υπουργού. Σύμφωνα με τις αρχές το επίμαχο ποσό αποτελεί μέρος μιας πολύ σημαντικής ροής που διαπιστώθηκε σε ελβετικές τράπεζες με τελικό αποδέκτη τον ίδιο ύψους 4.600.000 ελβετικών φράγκων και που ο κατηγορούμενος πρώην υπουργός εμφανίζεται να διατηρούσε εντός του ελβετικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Η ζημία του δημοσίου εκτιμάται ότι άγγιξε τα 400 εκατομμύρια ευρώ.

Με χειροπέδες στη Γ.Α.Δ.Α. ο Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγός του
Λίγη ώρα μετά την απόφαση προφυλάκισης, φορώντας χειροπέδες ο Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγος του Σταυρούλα Κουράκου έφυγαν από το γραφείο των ανακριτών διαφθοράς λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα. Το ζεύγος Παπαντωνίου οδηγήθηκε σε κλούβα της αστυνομίας η οποία πήρε το δρόμο για τη Γ.Α.Δ.Α. και το πρωί ο αρμόδιος εισαγγελέας αναμένεται να αποφασίσει σε ποιες φυλακές θα κρατηθούν .

«Η εργαλειοποίηση της ελληνικής δικαιοσύνης θέτει σε κίνδυνο την ίδια μας τη δημοκρατία» τόνισε ο πρώην υπουργός ενώ σε επισήμανση δημοσιογράφου πως προφυλακίστηκε και η σύζυγός του, ο κ. Παπαντωνίου- λίγο πριν μπει στην κλούβα της αστυνομίας συνοδευόμενος από αστυνομικούς- σημείωσε πως: «το δόγμα Πολάκη εφαρμόζεται γενικά»!

newsbeast

Του Σπυρίδωνα Λαβδιώτη*

Ο Λουκάς Παπαδήμος μπορεί να είχε όλες τις καλές προθέσεις και τη διάθεση να σώσει τη χώρα του. Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα καταδεικνύει οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου, που απεδέχθη να υλοποιήσει έσωζαν το ευρώ και τις ‘ελληνικές’ τράπεζες πρόσκαιρα, αλλά κατέστρεφαν την Ελλάδα για δεκαετίες.
Η Δεσφινιώτικη ντομπροσύνη, ατυχώς, δεν κυριάρχησε και η φιλοπατρία των προγόνων του δεν είχε επιρροή στις επαχθείς αποφάσεις του. Έτσι, θα στιγματιστεί ότι εκποίησε την πατρίδα του στο διεθνές τραπεζικό κατεστημένο. Προκαλεί πράγματι απορία, ως κατάπληξη, η αναντιστοιχία λόγων και πράξεων. Ανέλαβε για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία και έσωσε τις τράπεζες παροδικά, και τελικά, χρεοκόπησαν και οι δύο.

Η συνειδητή επιλογή Παπαδήμου

Πως πράγματι συνέβη το τραγικό αυτό γεγονός από έναν τεχνοκράτη πρωθυπουργό, που επί δεκαετίες υπηρέτησε στα ανώτερα κλιμάκια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό, όταν ο ίδιος, εκ των έσω, γνώριζε τι ακριβώς συμβαίνει. Αποφάσισε συνειδητά-όπως θα δούμε στη συνέχεια- να μεταβιβαστούν κολοσσιαίες ζημιές ενός χρεοκοπουμένου τραπεζικού συστήματος στους φορολογούμενους. Πόσο μάλλον, όταν ένα χρόνο πριν την ανάληψη των καθηκόντων του ως πρωθυπο

υργός της χώρας, οι Ηνωμένες Πολιτείες με την Νομοθεσία Dodd-Frank, ρητώς απαγόρευσαν τη διάσωση των αμερικανικών πιστωτικών ιδρυμάτων με χρήματα των φορολογουμένων.

Πώς μεταβίβασαν την περιουσία του δημοσίου στους Γερμανούς

Η μεγάλη απογοήτευση είναι ότι επί πρωθυπουργίας του συντάχθηκε ο κρατικός προϋπολογισμός 2012, όπου δημοσιοποιείται ο ωμός εκβιασμός της τρόικα προς την ελληνική κυβέρνηση: «οι εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου αποτελούν προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση από τον μηχανισμό στήριξης». Η αποδοχή του όρου σηματοδότησε τον όλεθρο της οικονομίας και τα δεινά που θα υφίστατο η ελληνική κοινωνία στο μέλλον.

Μπορεί ο ελληνικός λαός υπό την επιρροή του ρεφραίν των πολιτικών και ΜΜΕ, ότι «τα χρήματα των Μνημονίων δίνονται για να μη πτωχεύσει η χώρα», να μη το γνώριζε. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να διανοηθεί ότι η υπαγωγή της Ελλάδος στον μηχανισμό στήριξης υπήρξε το άλλοθι για τη σωτηρία των τραπεζών του πυρήνα του ευρώ. Κατεξοχήν, Γαλλικών, Γερμανικών και τραπεζών του Benelux, οι οποίες ήταν εκτεθειμένες σε ελληνικά ομόλογα και δανεισμό των ‘ελληνικών’ τραπεζών. Όμως, ο πρωθυπουργός άψογα το γνώριζε.

Μήνες πριν αναλάβει τα ινία της διακυβέρνησης της χώρας, στις 18 Μαΐου 2011, σε νόμο1 που αφορά την αναμόρφωση λειτουργίας του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, στο άρθρο 19, ξαφνικά, χορηγούνται άλλα 30 δις ευρώ με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου στις τράπεζες που έχουν έδρα την ελληνική επικράτεια. Στις 6 Ιουνίου του ιδίου έτους θα κάνει την εμφάνιση της, η περίοπτη Τράπεζα της Ελλάδος, για παροχή εγγύησης του δημοσίου ύψους 15 δις ευρώ.2 Πάλι με αδιαφανή τρόπο, μεταξύ αποφάσεων για πρόσληψη εποχικού προσωπικού και συγχώνευση σχολικών επιτροπών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Σερρών! Τι υπέθεσαν, ότι παίζουν ένα παιχνίδι σκιών ανεπίλυτο γιατί δεν ζει ο Σέρλοκ Χολμς για να εξιχνιάσει το μυστήριο που επέφερε τόση δυστυχία;

Ως αιτιολόγηση, τις εξαιρετικά επείγουσες ανάγκες λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου ο νέος υπουργός Οικονομικών, Ε. Βενιζέλος3 στις 14 Σεπτεμβρίου θα διπλασιάσει στα 30 δις ευρώ την παροχή εγγύησης του δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος, για «κάλυψη πιστώσεων» των ‘ελληνικών’ τραπεζών.4 Η νομοθετική πράξη επί κυβερνήσεως Παπαδήμου θα κυρωθεί από τη Βουλή, και στις 9 Δεκεμβρίου με άλλη πράξη νομοθετικού περιεχομένου, το ποσό θα αναδιπλασιαστεί στα 60 δις ευρώ.5

Ο χορός αυτός των εγγυήσεων που συνιστούν απ’ ευθείας δανεισμό του δημοσίου προς τις εγχώριες τράπεζες, θα εισέλθει στους εθνικούς λογαριασμούς εκσφενδονίζοντας το δημόσιο χρέος από 263 δις ευρώ το 2008 στα 368 δις ευρώ τέλη του 2011, ήτοι κατά 105 δις ευρώ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ενσωματώνονται οι τεράστιες ζημιές των τραπεζών στο δημόσιο χρέος και ξεκίνησαν, ως μια χορωδία, ντόπια και διεθνή ΜΜΕ, να ψέλνουν το τροπάριο του Έλληνα τεμπέλη. Του άσωτου, που πήγαινε στις ταβέρνες και σε γυναίκες και χόρευε, εξανεμίζοντας χρήματα που δάνεισε η Ευρώπη και χρεοκόπησε τη χώρα του. Καλά να πάθει.

Η επανάληψη της δυσφήμησης με σκοπό την παραπλάνηση της κοινής γνώμης, δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Ο ίδιος, ο υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος, θα επιβεβαιώσει στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής ότι «το συνολικό ποσό των εγγυήσεων του δημοσίου προς τις τράπεζες αυξήθηκε στα 155 δις ευρώ, από τα οποία είναι μέχρι στιγμής ενεργοποιημένα παραπάνω από 106 δις ευρώ».6

250 δις είναι η τρύπα των Τραπεζών που φόρτωσαν στους Ελληνες πολίτες

Αποτελεί αίνιγμα πως ο πρωθυπουργός που ευαγγελίζεται τη δημοσιονομική εξυγίανση ως τη μοναδική λύση εξόδου από τη κρίση, ταυτόχρονα να συνεργεί στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας. Ήξερε καλύτερα απ’ όλους ότι η χορήγηση απ’ ευθείας δανείων του δημοσίου προς τις τράπεζες, με τον μανδύα των «εγγυήσεων» για να κλείσουν οι μαύρες τρύπες κεφαλαιακής ανεπάρκειας, ήταν ατελέσφορος πολιτική.

Ιδίως, ο οικονομικός παραλογισμός του απεριόριστου ορίου των «εγγυήσεων», που ο υπουργός του διατράνωνε με καμάρι, ότι επέφερε την αυτοκαταστροφή της χώρας. Κι αυτό, διότι γνώριζε ότι όταν θέριεψε η κρίση με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers και μεταλλάχτηκε σε συστημική κρίση, οι εγχώριες τράπεζες ήταν υπερδανεισμένες, με υποχρεώσεις στους ισολογισμούς άνω των 500 δις ευρώ και ίδια κεφάλαια 25 δις ευρώ περίπου.7

Ήταν γνωστό ότι την ίδια περίοδο ο δανεισμός των εγχώριων νοικοκυριών και επιχειρήσεων ανέρχονταν στα 250 δις ευρώ. Αυτά όφειλαν οι Έλληνες πολίτες. Τι απέγιναν τα υπόλοιπα 250 δις ευρώ, χάθηκαν σε στοιχήματα παραγώγων, σε αποτυχημένες επενδύσεις στα Βαλκάνια, σε εξωτικές τιτλοποιήσεις (securitization), σε κακά δάνεια; Ο πρωθυπουργός είχε καλύτερη γνώση. Το μυστήριο, αποφάσισε να καλυφθούν από το ελληνικό κράτος, ενώ γνώριζε ότι θα χρεοκοπήσει o λαός. Η απάντηση θα έρθει από το παρελθόν, και από τη φωνή του J.M.Keynes: «Παράφρονες στην εξουσία, που ακούν φωνές στον αέρα, διυλίζουν την τρέλα τους από κάποιον κακογράφο ακαδημαϊκό μερικών ετών πίσω».8

Συμπέρασμα

Πριν, όμως, η ιδεολογία και όχι η λογική χρεοκοπήσει την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, πρώτα έπρεπε να υποστεί το βασανιστήριο των μέτρων λιτότητας που συνόδευαν τη δανειακή σύμβαση του PSI των 130 δις ευρώ, που είχε την προδιάθεση ο πρωθυπουργός να υλοποιήσει. Αδιαφορώντας, εάν η ύφεση βάθαινε, οι εταιρίες πτώχευαν και οι πολίτες ζούσαν μέσα στην ανεργία και τη μιζέρια. Ο σκοπός ήταν, από τότε, παραμονή πάση θυσία στο ευρώ.

Την ίδια ιδεολογική αρχή υπερασπίζονταν και ο Ε. Βενιζέλος, συμφωνώντας με την επιβολή των πρωτόγνωρων σε αυστηρότητα μέτρων λιτότητας. Απολαύστε το σκεπτικό του υπουργού προς τι τα μέτρα κρίνονται απαραίτητα: «γιατί πρέπει η ευρωζώνη να έχει δύναμη πυρός, να έχει ταχύτητα, αποφασιστικότητα και να λαμβάνει εγκαίρως και οριστικά όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την προστασία του κοινού νομίσματος».9 Είναι να μην απορεί κανείς γιατί θεώρησε ότι το PSI μείωσε το δημόσιο χρέος περισσότερο από 100 δις ευρώ, ενώ κάτι άλλο, πολύ επιβλαβές για τη χώρα συνέβη.

Σπυρίδων Λαβδιώτης

*Former Senior Financial Analyst at Bank of Canada

Πηγές

1Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 113, Νόμος υπ’ αριθ. 3965, 18 Μαΐου 2011.

2 Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Β’ Αρ. Φύλλου 1143, Απόφαση, Αρ. 2/43219/0025, 6/6/2011.

3Στις 17 Ιουνίου του 2011, εν μέσω αναταραχών στους δρόμους της Αθήνας και απεργιών σε όλη την επικράτεια για τα νέα αυστηρά μέτρα λιτότητας γίνεται ανασχηματισμός της κυβέρνησης Παπανδρέου, και αναλαμβάνει τα ινία του Υπουργείου Οικονομικών ο Ευάγγελος Βενιζέλος από τον Γ. Παπακωνσταντίνου.

4Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 203, Πράξη Νομ. Περιεχομένου, 14/09/2011.

5Εφημερις της Κυβερνήσεως, Τεύχος Α’, Αρ. Φύλλου 256, Νόμος υπ’ αριθ. 4031, 9 Δεκεμβρίου 2011.

6Υπουργείο Οικονομικών, Απόσπασμα ομιλίας του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλου στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, 21-11-2011. Οι εγγυήσεις, ήτοι, ανεξόφλητος δανεισμός του δημοσίου στις τράπεζες, τέλη 2010 ήταν € 65 δις. Όπως εκτέθηκε ανωτέρω, κατά τη διάρκεια του 2011 χορηγήθηκαν επιπλέον € 90 δις. Συνεπώς, το συνολικό ποσό ανέρχεται στα € 155 δις.

7Α) Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2009, Ελληνική Ένωση Τραπεζών, Ιούνιος 2010, Β) Τράπεζα της Ελλάδος, Στατιστικό Δελτίο Οικονομικής Συγκυρίας, Χρηματοδότηση των Εγχώριων Επιχειρήσεων και Νοικοκυριών & Ενοποιημένη Λογιστική Κατάσταση των Λοιπών Νομισματικών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων.

8J.M.Keynes, The General Theory of Employment, Interest, and Money (1936), Harcourt Brace, p. 383.

9Από ομιλία του υπουργού Οικονομικών στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, 21/11/11.

new-economy

Ιωάννα Μάνδρου

Μετά από πολύχρονες έρευνες των εισαγγελικών αρχών ο πρώην υπουργός Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγός του Σταυρούλα Κουράκου αναμένεται σήμερα Πέμπτη, να βρεθούν ενώπιον της ανακρίτριας Διαφθοράς Ηλιάνας Ζαμανίκα προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις για το αδίκημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος που αντιμετωπίζουν με βάση κατηγορητήριο που έχει συνταχθεί σε βάρος τους και το οποίο αριθμεί περί τις 800 σελίδες.
Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες ο πρώην υπουργός, ο οποίος αρνείται κάθε ανάμειξη στην υπόθεση εξοπλιστικών συμβάσεων επί των ημερών του στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, αναμένεται να λάβει προθεσμία προκειμένου να μελετήσει την ογκωδέστατη δικογραφία.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το οποίο ο πρώην υπουργός χαρακτηρίζει αστήρικτο ομιλεί για μεθοδεύσεις, αναφέρει ότι διέθετε δίκτυο λογαριασμών και υπολογαριασμών και φέρεται οτι σε αυτούς κατέληξαν 2.800.000 ελβετικά φράγκα τα οποία οι ανακριτικές αρχές συνδέουν με το εξοπλιστικό πρόγραμμα των φρεγατών, αποτιμώντας τη ζημιά σε βάρος του δημοςίου σε 400 εκ. Ευρώ.

Η παράθεση των λογαριασμών και των υπολογαριασμών που παρατίθενται στο ογκωδέστατο κατηγορητήριο σε βάρος του πρώην υπουργού, δηλώνουν κατά τις ανακριτικές αρχές προθέσεις καλύψεως των χρημάτων, κάτι που ο πρώην υπουργός αρνείται και σε ανακοίνωςή του προ ημερών παραθέτει στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της αντίθετης άποψης.

Σε κάθε περίπτωση, η απολογία Παπαντωνίου αναμένεται να ληφθεί τελικά σε μεταγενέστερο χρόνο, ενώ πρόσφατα διαβιβάστηκε στη Βουλή δικογραφία με αντικείμενο και πάλι τα εξοπλιστικά επί των ημερών του (φρεγάτες) με το ερώτημα να αποφανθεί η Βουλή αν το αδίκημα της δωροδοκίας δεν έχει παραγραφεί και να επιστρέψει τη δικογραφία στις ανακριτικές αρχές.

Αν αυτό συμβεί τότε ο πρώην υπουργός ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπος και με την πρόσθετη κατηγορία της δωροδοκίας κάτι που ο ίδιος αρνείται.
Καθημερινή

Το καθεστώς Σημίτη άφησε πίσω του πολλά «ίχνη». Τα πεπραγμένα της μαύρης οκταετίας των Ιμίων, του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου, της παράδοσης Οτσαλάν στους Τούρκους και των ολυμπιακών έργων οδηγούν σε δύο προορισμούς: στα εδώλια των κατηγορουμένων, όπου κάθονται ορισμένοι εκλεκτοί του καθεστώτος, και στα γκισέ των τραπεζών, όπου οι Έλληνες πληρώνουν από το υστέρημά τους τα εκκαθαριστικά της Εφορίας.
Στο καθεστώς Σημίτη ένα από τα κεντρικά πρόσωπα ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου. Διετέλεσε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας και τελευταία απασχολεί τις δικαστικές Αρχές. Τώρα έφτασαν στη Βουλή δύο φάκελοι που αφορούν πιθανή εμπλοκή του σε εξοπλιστικά σκάνδαλα και την υπόθεση της μεταβίβασης της έπαυλης που είχε στη Σύρο. Η Βουλή καλείται να... αποφανθεί αν οι υποθέσεις αυτές έχουν παραγραφεί.

Αυτό από μόνο του συνιστά σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.
Η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι μια τόσο στρεβλωμένη έννοια και ένα τόσο τσαλαπατημένο πολίτευμα, ώστε οι πολιτικοί να θεωρούνται πολίτες πρώτης κατηγορίας (ενώ οι υπόλοιποι δουλοπάροικοι) και να προστατεύουν τον εαυτό τους από τον νόμο ψηφίζοντας νομοθετήματα που τους ξελασπώνουν προκαταβολικά παραγράφοντας τα ανομήματά τους.
Ο λαός έχει μάτια και βλέπει και αυτιά για να ακούει τις αθλιότητες με τις παραγραφές που έχουν γλιτώσει όλο το κακό συναπάντημα που κατέστρεψε την πατρίδα, πρόδωσε το έθνος και ταλαιπωρεί ακόμα και σήμερα τον λαό.

Υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα με αυτή την υπόθεση, αλλά και με τις υπόλοιπες που έχουν τις ρίζες τους στην οκταετία Σημίτη:
Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν τόσο πολλά από τόσο πολλούς σε δύο κυβερνητικές θητείες (με τον ίδιο πρωθυπουργό) και να μη γνωρίζει τίποτα ο επικεφαλής των κυβερνήσεων;
Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα εκείνη την περίοδο να βρομάει και να ζέχνει από την κυβερνητική διαφθορά και ο πρωθυπουργός Σημίτης να μην έχει γνώση τι έκαναν οι εκλεκτοί του;

Πότε θα κληθεί από τη Δικαιοσύνη ο Κώστας Σημίτης για να δώσει τα φώτα του αναφορικά με τα καμώματα των προσωπικών επιλογών του;

Δημοκρατία

Ο Σεπτέμβριος, του Σεπτέμβρη. Έτσι, ύπουλα, κοστοβόρα και πασοκτζίδικα κλίνεται ο μήνας των λογαριασμών και του κόμματος του Αντρέα

Tο κύμα των διακοπών, άγιο και άγριο όπως πάντα, είχε ξεβράσει την ημετέρα ταπεινότητα κάπου, σε μια αιγαιακή ακρογιαλιά. Το Αιγαίο, ακόμα και τις στιγμές της αποδρομής του θέρους και της ανάπαυλας από την αστική σάχλα, σε κάνει να ξεχνιέσαι και να ξεχνάς. Η μνήμη και η ανάμνηση για να επανέλθουν χρειάζονται την έλευση του Σεπτεμβρίου, του μήνα που μοιάζει με το δροσιστικό, υγιεινό και καταπράσινο αγγούρι.

Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας των λογαριασμών. Ατομικών και συλλογικών. Οι ατομικοί λογαριασμοί βρίσκονται εύκολα. Μας περιμένουν σφηνωμένοι κάτω από τις εξώθυρές μας. Οι συλλογικοί είναι ο εξής ένας: η πασοκάρα που ιδρύθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1974. Ο Αντρέας (μπαμπάς Γιώργου) ίδρυσε το κόμμα που αποτέλεσε την οικτρότερη, την πλέον αξιοθρήνητη λυπητερή όλων των εποχών και από τότε η Ελλάς δεν έχει πάψει να πληρώνει μαλλιοκέφαλα και θα συνεχίσει να πληρώνει μέχρι να γίνει ολότελα... γλόμπος από πληθυσμό, εδάφη, πολιτισμό, χρήματα, Ιστορία και δικαιώματα.

Γιόρταζε χτες η απέθαντη, η αενάως βρυκολακιαζόμενη, η ζόμπι πασοκάρα και ποιος έσπευσε να της πει, εμμέσως αλλά σαφώς, τα χρόνια τα πολλά; Ο υπουργός Διαστήματος και Εξωγήινης Τεχνολογίας Νίκος Παππάς. Ο ασίκης και πολυπράγμων πολιτικός δήλωσε ότι την 3η «του Σεπτέμβρη» (προσοχή: η κακοποίηση της γενικής πτώσεως είναι βεριτάμπλ δείγμα βεραμάν δημοκρατικότητος) «γιορτάζει η δημοκρατική Ελλάδα».

Και τι σου είναι, βρε παιδί μου, αυτός ο νους που ρεμβάζει και επιδίδεται σε αυθαίρετους συνειρμούς και χρονικά άλματα... Διαβάζοντας την πασοκολαγνική δήλωση του υπουργού Διαστήματος του ΣΥΡΙΖΑ, ενεθυμήθην τη δήλωση του αειμνήστου προκατόχου του Μαρούδα, ο οποίος ήταν έτοιμος να καταρρίψει τους ιμπεριαλιστικούς δορυφόρους που θα μετέδιδαν πρόγραμμα από μη κρατικά μέσα ενημέρωσης.
«Λες τελικά να τα κατάφερε;» εσκέφθην σχεδόν έντρομος και συνέχισα την ενδοσκοπική, βουβή καταστροφολογία: «Λες οι δορυφόροι που κατέρριψε ο Μαρούδας να πέφτουν τώρα στην επιφάνεια της Γης;».

Όμως, η επόμενη σκέψη με ησύχασε: «Ακόμα κι αν γίνει αυτό, ο υπουργός Διαστήματος Παππάς θα καταρρίψει τα συντρίμμια που άφησε πίσω του το ΠΑΣΟΚ. Είναι ειδικότης του ΣΥΡΙΖΑ. Να καταστρέφει τους καταστροφείς αγκαλιάζοντάς τους!».

Παναγιώτης Λιάκος
Δημοκρατία

[left-side]

Όλοι σχεδόν οι τότε επώνυμοι του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ βόλεψαν στρατιές «συντρόφων» στο ΠΑΣΟΚικό δημόσιο, όχι για να παράγουν έργο υπέρ των πολιτών, αλλά για να σιτίζονται στο Πρυτανείο. Πλήρωνε και πληρώνει το κορόιδο ο λαός.

Όσοι εξανίστανται για τη χτεσινή προσπάθεια στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να καπηλευτούν την 3η Σεπτέμβρη για να προσεταιριστούν την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, ψαρεύοντας στους διαφεύγοντες ψηφοφόρους του πάλαι ποτέ Κινήματος και προσπαθώντας να γίνουν από κομμουνιστές σοσιαλιστές, κάνουν ένα τραγικό λάθος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ΠΑΣΟΚ. Για την ακρίβεια, η χειρότερη μορφή του.

Πρώτα και κύρια ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερά. Είναι ένα ανιδεολογικό κομφούζιο από θεωρητικούς μαρξιστές, που οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα από μαρξισμό (παράδειγμα ο αρχηγός τους), πασπαλισμένο με δήθεν αναρχοαυτόνομες μονάδες, που αποδείχτηκαν πιο κρατιστές και εξουσιαστές κι από τους ηγέτες τους, συμπληρωμένο με ένα μεγάλο μέρος από ανιδεολογικούς τυχοδιώκτες ΠΑΣΟΚους, που κατέχουν την τέχνη να ξέρουν το ελληνικό δημόσιο. Δηλαδή, την τέχνη να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αραχτοί.

Αυτό το ανιδεολόγημα, που το κρατάει ενωμένο μόνο η συγκολλητική ουσία που λέγεται εξουσία, δεν είναι άλλο από τη φυσική συνέχεια του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, που γιγαντώθηκε και εδραιώθηκε επί ΠΑΣΟΚ, του διαπλεκόμενου κρατικού επιχειρηματισμού, που θριάμβευσε επί ΠΑΣΟΚ, του δημοσιοϋπαλληλικού ωχαδερφισμού με εξουσιαστικές τάσεις, που απογειώθηκε επί ΠΑΣΟΚ, του ανεξέλεγκτου μηχανισμού που διέπει κάθε δημόσια υπηρεσία, έργο, απόφαση, σχεδιασμό, πράξη, που ριζώθηκε επί ΠΑΣΟΚ.

Όλοι αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα παριστάνουν τις αθώες περιστερές της αριστεράς, που ήρθαν τάχα από παρθενογένεση, είναι όλοι εκείνοι που «τρούπωσαν» στα πανεπιστήμια και στα ερευνητικά ιδρύματα και άλωσαν όλο το χώρο της Παιδείας και της Έρευνας σε κολεγιά με το ΠΑΣΟΚ, αποκτώντας το θλιβερό προνόμιο να παραχαράξουν την ιστορία και τη φυσιογνωμία της Ελλάδας ως κυρίαρχη διανόηση τα τελευταία 25 χρόνια.

Είναι αυτοί που ξεκοκάλιζαν και αρκετοί εξακολουθούν να ξεκοκαλίζουν ανεξέλεγκτα κονδύλια της Παιδείας, κατείχαν έδρες παράνομα, ανοιγόκλειναν Ιδρύματα κατά τα γούστα τους, αυτοαξιολογούνταν, μετέτρεψαν τα ΑΕΙ σε παράγκες ανομίας, χωρίς να μπορεί να τους αγγίξει κανείς. Με τις πλάτες και τη συνεργασία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Ακόμα και ο πρωθυπουργός καλοπέρασε στη θητεία του γιατί, όπως ομολόγησε ο ίδιος «είχε βύσμα στο στρατό» επί Άκη Τσοχατζόπουλου! Άνθρωποι που ανήκαν στην τότε ανανεωτική αριστερά, που ήταν αγέννητοι ή μικρά παιδιά στον εμφύλιο, πήραν συντάξεις αντιστασιακών με τους νόμους του ΠΑΣΟΚ και με το κλείσιμο του ματιού των υπουργών του ΠΑΣΟΚ. Μια υπογραφή από έναν σύντροφο ότι είχες πολεμήσει ή αντισταθεί αρκούσε για να πάρεις σύνταξη.

Όλοι σχεδόν οι τότε επώνυμοι του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ βόλεψαν στρατιές «συντρόφων» στο ΠΑΣΟΚικό δημόσιο, όχι για να παράγουν έργο υπέρ των πολιτών, αλλά για να σιτίζονται στο Πρυτανείο. Πλήρωνε και πληρώνει το κορόιδο ο λαός.

Σχεδόν όλοι οι «αριστεροί εκσυγχρονιστές» εργολάβοι καλοπέρασαν επί των ημερών του Ανδρέα και του Σημίτη, όχι απλώς επειδή ήταν καλοί εργολάβοι, αλλά κυρίως γιατί «μια οικογένεια είμαστε». Και στην πλοκή και στη διαπλοκή. Και επειδή η εργολαβία δεν είναι και η πιο καθαρή δουλειά όσον αφορά στη φορολογική νομιμότητα των λειτουργών της, πάντα χρειαζόταν και χρειάζεται να έχει κανείς άκρες στο γκουβέρνο. Και επί ΠΑΣΟΚ αυτές οι άκρες περίσσευαν.

Αν πάρει κανείς τις εφημερίδες από το 1981 μέχρι το 2004 θα βρει μέσα όλη τη σύμπλευση της ονομαζόμενης ανανεωτικής αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ. Και, ταυτόχρονα θα βρει και τη σύμπλευση με το πιο διεφθαρμένο κομμάτι της κρατικής και της παράλληλης εξουσίας του ΠΑΣΟΚ. Αλλά, θα βρει και την εκμετάλλευσή της από τον Ανδρέα, ο οποίος καταλήστευε τις ψήφους της με δήθεν συνεργασίες, στις εθνικές και δημοτικές εκλογές, εξ αιτίας της ανοησίας αρκετών στελεχών της. Οι οποίοι υπονόμευαν συνταυτιζόμενοι μαζί του, την αυτόνομη και ανεξάρτητη πορεία και φυσιογνωμία αυτής της τότε αριστεράς.

Η μεγάλη διαφορά των σημερινών συριζαίων με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα είναι ότι εκείνο ήταν ένα πατριωτικό κίνημα, που δεν ξεπούλησε ποτέ εθνικό χώρο. Ούτε απέναντι στους Τούρκους, ούτε απέναντι στους Αλβανούς, ούτε απέναντι στους Σκοπιανούς. Και, όπως ομολόγησε ένας από τους μεγαλύτερους αντίπαλους του Ανδρέα στην ΕΟΚ, ο Κολ, ο Παπανδρέου μπορεί να ήταν «ανακατωσούρας», αλλά «πάντα φεύγοντας είχε πάρει κάτι για τη χώρα του».

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ του ’80, δεν έχει προσφέρει τίποτε στο λαϊκό κίνημα, στα δικαιώματα των εργαζόμενων, στις γυναίκες, στη διοίκηση (σαν τα ΚΕΠ), στην εθνική συμφιλίωση από τις πληγές του εμφύλιου, στη χώρα γενικότερα.

Αντίθετα, έχει θάψει τον ελληνικό λαό οικονομικά και κοινωνικά για μια 50ετία, τον έχει υποθηκεύσει για χρόνια σε μια ανελέητη φορολογική υφαρπαγή των εισοδημάτων του, έχει διασπείρει τη διαφθορά και την ατιμωρησία στο δημόσιο στο έπακρο, έχει υποθηκεύσει όλη τη δημόσια περιουσία για 100 χρόνια σε ξένους, έχει δώσει εθνικό χώρο σε Τούρκους, Αλβανούς και Σκοπιανούς, είναι μακράν ο δουλικότερος υπηρέτης των ΗΠΑ στην περιοχή, έχει διαταράξει τις προνομιακές σχέσεις τεσσάρων αιώνων με τη Ρωσία, έχει ξεφτιλίσει κάθε έννοια δημοκρατίας και ευνομίας και, το χειρότερο, σπέρνει το σπόρο του εμφύλιου πολέμου κάθε μέρα στο λαό, μόνο και μόνο για να παριστάνει τον απόγονο αγωνιστών, χωρίς να έχει ρίξει ο ίδιος ούτε μια ντουφεκιά όταν χρειάστηκε. Δειλός και κιοτής σε κάθε βήμα.

Παππάς, Ματζουράνης, Σπίρζης και τ’ άλλα παιδιά που θυμήθηκαν χτες να εντάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη, καλώντας σε συνέχιση του δρόμου εκεί που τον άφησε ο Ανδρέας, δεν έχουν άδικο. Γιατί ο Ανδρέας άφησε το ΠΑΣΟΚ σε ένα βούρκο διαφθοράς και διαπλοκής. Με τα μεγαλοστελέχη του να είναι χωμένα μέχρι το λαιμό στο βάζο με το μέλι «για το σοσιαλισμό σύντροφοι», και το λαό να έχει ήδη χωθεί βαθειά στη νοοτροπία της ρεμούλας και της αρπαχτής. Κατά μάνα κατά κύρη.

Και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ιδεολογία, αφού η πολιτική που ασκεί στην πράξη υπηρετεί ξένους δανειστές, ξένους επικυρίαρχους και τους συγγενείς και φίλους των στελεχών του (η ιδεολογία τεκμηριώνεται στην πράξη. Ιδεολογία στη θεωρία δεν υπάρχει) αποφάσισε να ενταχτεί εκεί που πραγματικά ανήκει στην πράξη: Στο πιο διεφθαρμένο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, που άφησε πίσω του ο ανήμπορος και γεροντοερωτευμένος ηγέτης του.

Και καλεί σε προσκλητήριο και όλους όσοι από το λαό εξακολουθούν να ονειρεύονται την εποχή της αρπαχτής, της ατιμωρησίας, της ασυλίας, του χορού της διαπλοκής, της κρατικοδίαιτας, και των παχέων δανεικών αγελάδων επί ΠΑΣΟΚ. Που συνεχίστηκε επί ΝΔ. Γι αυτό έχει κολεγιάσει και με τον Καμμένο και την παρέα του. Για να καλύψει και κείνη την περίοδο. Παρ όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως φάνηκε και χτες, θα προτιμούσε μόνο το πράσινο χρώμα. Γιατί ταιριάζει και με τ’ άλογα που τάζει.

Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης

liberal.gr

Οι «άφθαρτοι» ζητούν πάλι την ψήφο σου - Τι είναι δηλαδή; Τίποτε απατεώνες;


politika-gr

Φωτεινή Λαμπρίδη

Την ώρα που ο Γιάννης Λοβέρδος, σε μια προσπάθεια αντιπερισπασμού κατηγορεί σε ανάρτηση του «την ΣΥΡΙΖΑΙΑ», όπως γράφει, νυν πρόεδρο της UNICEF κυρία Τζιτζίκου για το σκάνδαλο που αποκάλυψε το tvxs.gr, τα δύο πορίσματα, στοιχεία των οποίων δημοσιεύουμε σήμερα δίνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: o εισαγγελέας καλείται να διερευνήσει στελέχη της εταιρείας τα οποία ανήκουν στο βαθύ ΠΑΣΟΚ.

Πρόκειται για τα ίδια στελέχη τα οποία όπως μας λένε εργαζόμενοι στην εταιρεία, προσπάθησαν να εμποδίσουν την κυρία Τζιτζίκου να προχωρήσει σε έλεγχο, ενώ ένας εξ’ αυτών έκανε πέντε μήνες να παραδώσει την κατάσταση μισθοδοσίας στη νέα πρόεδρο. Όπως χαρακτηριστικά λένε οι εργαζόμενοι «Όταν μας επισκέφτηκε η υπεύθυνη από τη Γενεύη μας είπε ότι η κατασπατάληση συμβαίνει χρόνια και πως στην ιστορία της καριέρας της δεν έχει ξαναδεί τόσα ποσά να έχουν διασπαθιστεί σε τόσο βάθος χρόνου. Ούτε στην Αφρική λέει δεν το ζήσαμε αυτό». Το ίδιο στέλεχος της Γενεύης ομολόγησε στους εργαζόμενους πως σταμάτησαν στα δεκαπέντε χρόνια τον αναδρομικό έλεγχο γιατί …«όσο προχωρούσαμε μπαίναμε πιο βαθιά στην τρύπα του λαγού και δεν θα τελείωνε ποτέ».

Αναζητώντας τα πρόσωπα στα οποία θα πέσει ο φακός του εισαγγελέα, τον οποίο ενημέρωσε η κυρία Τζιτζίκου με επιστολή της πέφτουμε σε πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Η κυρία Τζιτζίκου ανέλαβε την προεδρία στην εταιρεία (άμισθη θέση), όταν απεβίωσε ο επί 40 έτη πρόεδρος της Λάμπρος Κανελλόπουλος πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ και ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε μάλιστα και υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων την δεκαετία του 90. Η σύζυγος του υπήρξε επίσης μέλος του ΔΣ της εταιρείας. Ο Λ. Κανελλόπουλος διορίστηκε πρόεδρος το 2000 και έκανε δεξί του χέρι τον Γιώργο Σακελλαρίου ο οποίος ήταν ήδη στην εταιρεία 40 χρόνια, από την εποχή που ήταν υπό κρατικό έλεγχο πριν μετατραπεί το 2002 σε σωματείο. Τον έκανε οικονομικό διευθυντή με μισθό 7000 ευρώ μηνιαίως, και αποχώρησε το 2017 εξαιτίας του έλεγχου.

Ο αντιπρόεδρος της UNICEF Γρηγόρης Φελώνης, επίσης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ μέλος της Επιτροπής Καταστατικού και Πιστοποίησης, θεωρείται άνθρωπος του Βενιζέλου. Το 2013 ένα άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, είχε αποκαλέσει τον κ. Φελώνη «Κηπουρό του κόμματος» ζητώντας από τον Ευάγγελο Βενιζέλο «να τον μαζέψει». Υπήρξε επίσης πρόεδρος στο εργατικό κέντρο Αθήνας. Από τη UNICEF παραιτήθηκε όταν από τα κεντρική διοίκηση της UNICEF στη Γενεύη ζητούσαν την αντικατάσταση του προέδρου στην οποία διαφωνούσε και σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων «έκανε κόκκινο πανί τη νέα πρόεδρο που ζητούσε την κάθαρση». Ο εκτελεστικός γενικός διευθυντής της UNICEF Ηλίας Λυμπέρης με 6000 ευρώ μισθό τον μήνα ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το ΠΑΣΟΚ.

Τι έδειξαν τα δύο πορίσματα

Τα ευρήματα από τα πορίσματα Ελλάδας και Γενεύης είναι ενδεικτικά του πάρτι που γινόταν στην Ελληνική UNICEF για πολλά χρόνια. Στο έργο συναντάμε όλη την παθογένεια της Ελλάδας που περιλαμβάνει κατασπατάληση, οικογενειοκρατία αλλά και καταπάτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από τους ίδιους. Σε μια εταιρεία μάλιστα που προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πιο αναλυτικά ο έλεγχος εντοπίζει:

Τεράστια ποσά που έχουν χαθεί από προμήθειες που δινόντουσαν με ανάθεση και όχι με διαγωνισμούς. Μόνο από το 2016 και μετά, επί των ημερών της παρούσας κυβέρνησης και μετά την πρωτοβουλία της νέας προέδρου, άρχισε η εταιρεία να κάνει διαγωνισμούς με διευρυμένη μάλιστα την επιτροπή για να υπάρχει διαφάνεια.

Έσοδα τα οποία δεν φαίνονται από πωλήσεις ούτε στα ταμεία της επιτροπής.
Πάγια της επιτροπής τεραστίου ύψους που δεν ξέρουμε πως χάθηκαν καθώς στο ΔΣ δεν συζητήθηκαν ποτέ τα οικονομικά θέματα ως έπρεπε.
Οι μισθοί υπερβαίναν το 1.100.000 ευρώ για 30 άτομα.
Πλαστογράφηση υπογραφών.
Έχουν βρεθεί ποσά 50 χιλιάδες του προηγούμενου προέδρου χωρίς καμιά δικαιολογία.
Δινόντουσαν μπόνους χωρίς καμιά δικαιολογία σε υψηλόβαθμους.
Τα 2/3 των εργαζομένων είχαν οικογενειακές σχέσεις μεταξύ τους.
Χρήματα που ξοδεύονταν για σέρβις των προσωπικών αυτοκινήτων και άλλες ανεξήγητες σπατάλες. Χαρακτηριστικά η εταιρεία φαίνεται να ξόδευε χρήματα για 25 κιλά το μήνα σε ζάχαρη! Αναρωτιέται κανείς πόσους καφέδες έπιναν οι 30 εργαζόμενοι.

Ζητείται η διερεύνηση της σκοτεινής πλευράς των τηλεμαραθωνίων.
Εργαζόμενος στη UNICEF που έχει δει το πόρισμα μας εξηγεί επίσης την αδιαφάνεια στις προσλήψεις και τη μισθοδοσία. «Είχαμε καθαρίστρια που έπαιρνε 2000 ευρώ γιατί ήταν της κλίκας και συνάδελφό της που αμειβόταν με 900 ευρώ». Άλλος υπάλληλος υπογραμμίζει πως το Ελληνικό τμήμα της εταιρείας που προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν σεβάστηκε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Υπήρχαν συμβάσεις για εργαζόμενους που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και καταγγελίες για άλλα θέματα που δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να σας τα πω. Είναι ευαίσθητα και αφορούν άλλες συναδέλφους».

Άλλη πηγή μας δηλώνει: «Τα προηγούμενα που υπήρχε το καθεστώς της ανάθεσης, είχαμε σύμβαση για τα κομπιούτερ χρέωνε την εταιρεία με 35 χιλιάδες ευρώ το έτος. Ο ίδιος ο συνεργάτης έδωσε προσφορά για 9 χιλιάδες ευρώ ετησίως όταν η Κα Τζιτζίκου ξεκίνησε τους διαγωνισμούς. Που πηγαίναν τα υπόλοιπα χρήματα;».

Η ανάρτηση του Γιάννη Λοβέρδου:

http://tvxs.gr/




Δημήτρης Χρήστου

Τελικά, όπως όλα τα γεγονότα δείχνουν, το νεοσύστατο ΚΙΝΑΛ φορτώθηκε όλες τις αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ. Αμαρτίες που εξόργισαν τους ψηφοφόρους του και το οδήγησαν σε μια πρωτοφανή συρρίκνωση, με ποσοστό 4,68% στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. Από τότε, δεν τόλμησαν να ζητήσουν ξανά την ψήφο των πολιτών ως ΠΑΣΟΚ. Στις επόμενες εκλογές, τον Δεκέμβριο του 2015 κατέβηκαν με τον τίτλο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και απέσπασαν ένα 6,29%. Τώρα στήνουν ένα συνεταιρισμό ως ΚΙΝΑΛ για να πάνε λίγο παραπάνω.

Κατά τη διάρκεια της εκλογής του προέδρου του νέου εγχειρήματος, της μοναδικής θέσης για την οποία διεξήχθησαν εκλογές, πήραν τα μυαλά τους αέρα. Και οι νέοι εταίροι, εισπράττοντας ένα ρεύμα που δημιούργησαν οι δημοσκοπήσεις, δεν αντέδρασαν όσο έπρεπε, στις πρωτοφανείς διαδικασίες δημιουργίας νέου κόμματος. Κόμματος χωρίς αρχές, συλλογικότητα, δημοκρατικές διαδικασίες. Έτσι προέκυψε ένα πολιτικό μαγαζί στα μέτρα της Φώφης Γεννηματά!

Ένα μαγαζί, με τα περισσότερα και όλα τα προερχόμενα εκ του ΠΑΣΟΚ στελέχη, αμαρτωλά και αμετανόητα για το κακό που προκάλεσαν στον τόπο. Και συνεχίζουν να προκαλούν, με πρωταγωνιστές τους φανατικούς υπέρ της συνεργασίας με τη ΝΔ, τον Βενιζέλο, τον Λοβέρδο, τον Κωνσταντινόπουλο, τη Χριστοφιλοπούλου, τον Μανιάτη…

Το «εκλογές τώρα» και η ομηρία των υπολοίπων
Όταν βγήκε η Γεννηματά και ζήτησε «εκλογές τώρα» διαφώνησε δημοσίως ο βουλευτής του Ποταμιού Σπύρος Δανέλης, κρίνοντας το αίτημα, επιπόλαιο και επικίνδυνο στις σημερινές συνθήκες. Αμέσως αντέδρασε η αρχηγός: «Καμία ανοχή σε προσωπικές στρατηγικές και διχόνοια στο εσωτερικό μας» είπε. Και γέλασε κάθε πικραμένος και άπαντες οι συνέταιροι, διότι η θέση για «εκλογές τώρα», δεν προήλθε από καμιά συλλογική διαδικασία. Ήταν μια αυστηρά προσωπική επιλογή της Φώφης!

Έσπευσε όμως ο πολιτικός καιροσκόπος Λοβέρδος και απείλησε το “πλήρωμα” λέγοντας: «Τόπε η αρχηγός, πάει και τέλειωσε». Και συμπλήρωσε η Χριστοφιλοπούλου: «Πολύ δημοκρατία έχουμε στο ΚΙΝΑΛ» Φυσικά, αν η αρχηγός είχε πει, ότι προσβλέπει σε μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Λοβέρδος θα είχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών και ας το είχε πει η αρχηγός.

Ο οποίος Λοβέρδος, αν και καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου παρακαλώ, συνεχίζει να αποκαλεί τον πρωθυπουργό «αρχισυμμορίτη»! Κάποιοι αφελείς, περίμεναν από την αρχηγό να τον εγκαλέσει στην τάξη. Φευ! Η Γεννηματά όχι μόνον σιώπησε, αλλά δια του διορισμένου εκπροσώπου του ΚΙΝΑΛ Χρηστίδη μας ενημέρωσε ότι: «Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον χαρακτηρισμό Λοβέρδου».

Παράδειγμα προς αποφυγήν
Υπήρξε όμως πρόβλημα με τους χαρακτηρισμούς του διαδόχου του Μάριο Πιτέλα. Ο νέος επικεφαλής της ευρωομάδας των σοσιαλιστών στις Βρυξέλλες Ούντο Μπούλμαν, κάλεσε δημοσίως τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ελλάδα να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να απομονώσουν την ΝΔ. Χρειάζονταν κότσια για δημόσια αντίδραση. Έτσι οι επιτελείς της Φώφης αρκέστηκαν σε ένα non paper, ψέγοντας τον Γερμανό σοσιαλδημοκράτη, θυμίζοντάς του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει σε διαφορετική ευρωομάδα.

Πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στην ευρωομάδα της Αριστεράς, αλλά είναι τέτοια η ντροπή που νοιώθουν τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης για το ΠΑΣΟΚ, που προσκαλούν επισήμως τον Έλληνα πρωθυπουργό στις συναντήσεις τους! Εξ άλλου ο όρος «πασοκοποίηση» είναι πλέον διεθνής και σημαίνει την βίαιη συρρίκνωση των σοσιαλιστών όπου χωρίς όρους και όρια συνεργάστηκαν με το νεοφιλελευθερισμό.

Εν ολίγοις. Το νέο μαγαζί δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας συνεταιρισμός για να εξασφαλίσουν τις έδρες τους στη Βουλή οι πρωτοκλασάτοι. Ούτε κίνημα είναι, διότι τα κινήματα στηρίζονται στον λαϊκό παράγοντα, ούτε καμιά αλλαγή πρεσβεύει, πέρα από την παλινόρθωση στην εξουσία των αξιωματούχων της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Αναζητούν δρόμο διαφυγής
Όμως η σχεδιασμένη κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ και της Φώφης στο νέο φορέα δεν τραβάει. Η μεν αρχηγός δεν έχει τα προσόντα και τα ηγετικά χαρίσματα που απαιτούνται, οι δε πράσινοι ακόλουθοι, έχουν προ πολλού χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Έτσι, καθώς οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις επαναφέρουν το πείραμα σε χαμηλά ποσοστά, οι νέοι εταίροι απειλούμενοι με φίμωση, αρχίζουν, όχι μόνο να διαφωνούν ανοιχτά, αλλά και να ψάχνονται για την επόμενη μέρα.

Οι πρώτες διεργασίες έχουν δειλά-δειλά αρχίσει. Καθώς ο Σταύρος Θεοδωράκης αντιλαμβάνεται ότι απειλείται το πολιτικό του μέλλον από τα συντρίμμια του ΠΑΣΟΚ, έχει ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με τις συνεργαζόμενες στο ΚΙΝΑΛ ομάδες και πρόσωπα. Και αν οι δημοσκοπήσεις δείξουν, ότι χωρίς το ΠΑΣΟΚ έχουν μεγαλύτερες ελπίδες να καλύψουν τον κενό χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς και να επιβιώσουν πολιτικά, δεν θα διστάσουν να συνεργαστούν και να συνεχίσουν μόνοι τους. Θα αφήσουν το παρακμιακό απομεινάρι του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ στην τύχη του. Με λίγα λόγια κεντροαριστερός φορέας ως δεδομένη ουρά της συγκεκριμένης ΝΔ δεν μπορεί να ανθίσει.

slpress

Συμπληρωμένο-αναβαθμισμένο.

Έχει γραφτεί πολλές φορές και από πολλούς ότι το ΠΑΣΟΚ είναι δω ενωμενοδιαλυμένο δυνατό. Το βρίσκεις στο ΣΥΡΙΖΑ, το βρίσκεις στο ΚΙΝΑΛ (όνομα που βρήκαν για να τραβήξουν…μπροστά), το βρίσκεις στη ΝΔ, το βρίσκεις στους ΑΝΕΛ, το βρίσκεις παντού σε όποια καρέκλα κιαν …αντικρίσεις.

Τα αίσχη και τα εγκλήματα που είχε κάνει η δεξιά κυρίως τις δεκαετίες μετά την απελευθέρωση από τους γερμανούς ΝΑΖΙ μέχρι την πτώση της χούντας, το δυνάμωσαν ραγδαία στην μεταπολίτευση με έντονο εκδικητικό πνεύμα, ενώ η δεξιά έδειχνε να έχει τύψεις και να έχει πιο συναινετικό πνεύμα. Ο ΠΑΣΟΚισμός δυνάμωνε εκμεταλλευόμενος πολλές φορές τα λαϊκά συναισθήματα του στυλ, να φάει ο λαός ψωμί και να τιμωρήσει κάπως την επάρατη δεξιά. Πράγματι ο λαός μαζί με την τρομοκρατία που δεχόταν από το δεξιό-βασιλικό και εν πολλοίς γερμανοτσολιάδων κράτος, ήταν βυθισμένος και στην φτώχεια, αλλά ήταν γεμάτος ΕΛΛΗΝΙΚΟ φιλότιμο μέσα στην φτώχεια του.

Το ΠΑΣΟΚ για να κρατηθεί δυνατό εκτός από το μοίρασμα χρημάτων χωρίς αντίκρισμα στην παραγωγή, βόλευε πολλές φορές όχι μόνο τα δικά του παιδιά σε θέσεις του δημοσίου και στις κρατικοποιημένες επιχειρήσεις όπως Ολυμπιακή, ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ.

Με λίγα λόγια, έκανε έναν λαό περισσότερο οκνηρό και ατομικιστή παρά να προκαλείται αυτός ο λαός για φιλότιμες προσπάθειες για πρόοδο και αξιοκρατία με την ανάλογη επιβράβευση. Επιβραβεύονταν όποιος έδειχνε μεγάλη ΠΑΣΟΚίλα, κάτι που έκανε και η δεξιά μέχρι τότε, η οποία επιβράβευε τα δικά της παιδιά μόνο και τον χαβιεδισμό.

Τόσα χρόνια ΠΑΣΟΚισμό και ασυδοσία όλου του πολιτικού συστήματος και την κοινωνία στην απέξω που δεν τολμούσε να φέρει αντίρρηση και να κάνει ακόμα και παρατήρηση στον τρόπο άσκησης της εξουσίας από αυτό το πολύ σάπιο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, σάπιο ακόμα και από την γέννηση του. Όποιος τολμούσε να εκφέρει αντίθετη γνώμη χαρακτηρίζονταν ως ΜΗ προοδευτικός, ως επάρατος δεξιός και κυρίως γραφικός αντιδραστικός στην πρόοδο που ευαγγελίζονταν το ΠΑΣΟΚ κυρίως. Αυτό το σύστημα μας έφερε όχι μόνο σε οικονομική χρεοκοπία αλλά και χρεοκοπία όλων των διαχρονικών αξιών, εθνικών και ανθρώπινων αξιών.

Όλοι γνωρίζουμε πως το κυρίως υπεύθυνο σαν κομματική οργάνωση για την κατάντια μας αυτήν καταποντίστηκε εκλογικά μόνο, και έφτασε να ντρέπεται για το όνομα αλλά για τα τεράστια οικονομικά χρέη που άφησε πίσω του, όπως και η ΝΔ, θέλησε να καμουφλαριστεί με το νέο κομματικό μόρφωμα ΚΙΝΑΛ, αφού συνένωσε μερικά κομμάτια του με άλλο όνομα όπως ΠΟΤΑΜΙ κλπ.

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ΠΑΣΟΚισμού και των ΠΑΣΟΚων αφού είδε ότι χάνει καρέκλα και βόλεψη λάκισε κατά ΣΥΡΙΖΑ, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται μόνο το παλιό και ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ, αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού-σιμητικού ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτοί που μας έβαλαν με την δικιά τους ψήφο και βούλα στην νέα κατοχική περίοδο, είναι οι ίδιοι σαν ΣΥΡΙΖΑ πλέον, με αρχηγό έναν που όπως μερικοί ΣΥΡΙΖΑίοι λένε ότι γεννιέται κάθε 100 χρόνια, μόνο που αυτός ο αρχηγός τους, ο Αλέξης υπολείπεται σε λαϊκή αποδοχή αρκετά από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης μάλλον για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά! Είναι αυτοί που νομιμοποίησαν αυτό που οι ίδιοι έπραξαν σαν έγκλημα και προδοσία. Τα μνημόνια και η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, είναι όχι μόνο ολοδικά τους αλλά και το απίστευτο ψέμα μπροστά στα μάτια μας και στα βιώματα μας σαν έσχατη ίσως προσπάθεια να κρατηθούν στην καρέκλα και την αφαίμαξη και διάλυση της κοινωνίας για την οποία ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν στην πραγματικότητα. Είναι οι ίδιοι που δεν τους έφταναν τα προηγούμενα μνημόνια, αλλά στον βωμό της βόλεψης έφεραν ένα ακόμα εντελώς δικό τους και συνεχίζουν ακάθεκτοι μέχρι τελευταίας ρανίδας ξεδιαντροπιάς και ξετσιπωσιάς με την ανοχή ακόμα και της κοινωνίας θα έλεγα.

Μας παρουσιάστηκαν όλοι αυτοί στην αρχή για την κλοπή των ψήφων, σαν κάτι άλλο, διαφορετικό  και σαν αριστεροί για πρώτη φορά στην κυβέρνηση και χωρίς προηγούμενη ευθύνη!!!
Οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ είδαν εξουσία και χρήμα περισσότερο, έτσι μαζί με τους παλαιο και νεοπασόκους στην εξουσία  μια χαρά βολεύονται και αυτοί, τόσο καλά που είναι σε θέση να καταρεύσουν τον κόσμο για την κυβερνητική καρέκλα. Όλα αυτά όπως λένε, προοδευτικά!!!

Ο πάντα εκπληκτικός Γιάννης Ζουγανέλης λέει σε σατυρική εκπομπή του στην ΕΡΤ: Ψηφίζει ΠΑΣΟΚ μέσω ΣΥΡΙΖΑ!

Αυτοί που με την βούλα τους μας έβαλαν στην νέα κατοχή

Δεν είναι μόνο τα προεκλογικά ψέματα γνωστά σε όλους πλέον, παρόλο που κάποιοι δεν το παραδέχονται επειδή αισθάνονται ασφαλείς στην βόλεψη τους με ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Τα ψέματα και ο εμπαιγμός τους γίνονται με πολύ ευθύ τρόπο μπροστά τα μάτια μας, τα αυτιά μας και στα βιώματα μας γενικά!

Είναι οι ίδιοι που σκίζονται να παγιώσουν την ανώμαλη κατάσταση που μας έβαλαν σαν ομαλότητα και που δεν γίνεται αλλιώς…

*Ο τίτλος έχει μια εσκεμμένη αντίφαση και ασάφεια που νομίζω χαρακτηρίζει την πολιτική σκηνή στην Ελλάδα.

Κάθε μέρα που περνά είναι απίστευτα αυτά που βλέπουμε και αποκαλύπτουμε για τον πολιτικό χαβαλέ του πολιτικού προσωπικού της χώρας..

Η αρμόδια επιτροπή οικονομικών θεμάτων της βουλής ανέβασε όλες τις δανειακές συμβάσεις των κομμάτων, μια εξ αυτών είναι και αυτή του ΠΑΣΟΚ με την τράπεζα EUROBANK ύψους 1.500.000 ευρώ και με ημερομηνία.17/12/2008..Πέραν δε της παραχώρησης των κρατικών επιχορηγήσεων τις οποίες υπέγραψε το εν λόγω κόμμα που διεκδικεί και την εξουσία μέχρι το 2019 εκείνο που έχει πολύ μεγάλη αξία είναι το γεγονός πως η εν λόγω δανειακή σύμβαση έχει παράνομους και καταχρηστικούς όρους οι οποίοι παραβιάζουν αποφάσεις της ίδιας της Τραπέζης της Ελλάδος..

Πιο συγκεκριμένα στην εν λόγω δανειακή σύμβαση και στην σελ 3 άρθρο 5.3 αναφέρει πως εάν το κόμμα του ΠΑΣΟΚ δεν αποπληρώσει εμπροθέσμως την απαίτηση της τράπεζας βαραίνει αυτό το ποσό με τόκο υπερημερίας ύψους 4%..προφανώς για τους πολιτικούς χαβαλέδες που ηγούνται αυτό το κόμμα αλλά και τους εκατοντάδες μετακλητούς υπαλλήλους και συμβούλους που έχει δεν έπεσε στην αντίληψη τους η Πράξη του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος με αριθμό 2393/1996 όπου ορίζει ανώτατο όριο τόκου υπερημερίας στο 2,5%..

Αξιο λόγου είναι το γεγονός πως αυτή την απόφαση την είχε υπογράψει ο τότε Διοικητής της ΤτΕ κύριος Λουκάς Παπαδήμος...και αναρωτιόμαστε όλοι εμείς πως μπορεί να σωθεί αυτή η χώρα τι είδους δανειακές συμβάσεις υπογράψανε με την τρόικα όταν για το ίδιο τους το κόμμα δεν πήρανε χαμπάρι τις παρανομίες της τράπεζας EUROBANK όπου και είναι αιτία ακυρότητας της εν λόγω σύμβασης...Δείτε λοιπόν την δανειακή σύμβαση αλλά και την σχετική απόφαση 2393/1996 της ΤτΕ για να γελάσει κάθε πικραμένος σε αυτή την χώρα







ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΤτΕ ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΣΤΟ 2,5%



πηγή: bankstersae


Με την απένταξη του δορυφορικού συστήματος παρακολούθησης των συνόρων μας
➥ Μετά από διάβημα του Ισραήλ στον Άλεξ Ρόντο, σύμβουλο εξ απορρήτων του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ότι το λογισμικό είναι ρωσικό και δεν πρέπει να γίνει το έργο
➥ Στημένες οι κατηγορίες εναντίον εκείνων που παρήγγειλαν το σύστημα
➥ Αθωώθηκαν όλοι, μετά από ανακρίσεις τεσσάρων χρόνων, με αμετάκλητο απαλλακτικό βούλευμα



Μεγάλη αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει σε κύκλους πρώην πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων της ΕΥΠ με αφορμή τη σύλληψη – ομηρία των δύο στρατιωτικών μας από τους Τούρκους αλλά και την αποκάλυψη αρχικά από τον Δήμο Βερύκιο και επιβεβαιώθηκε από τον Πρέσβη ε.τ. και πρώην Διοικητή της ΕΥΠ κ. Ιωάννη Κοραντή και στην εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου» στο Kontra Channel ότι, εάν η ΕΥΠ είχε ενεργοποιήσει το σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης (GIS) των συνόρων μας που είχε προμηθευτεί με συγχρηματοδότηση από την Ε.Ε. (συνολικής αξίας περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, συγχρηματοδοτούμενου κατά 75%) επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή αλλά απένταξε και έβαλε τελικά σε αχρηστία στις αποθήκες στα υπόγεια της υπηρεσίας η επόμενη κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου, - με απόφαση από 23/9/2010 του κ.Μ. Χρυσοχοίδη που μόλις είχε αναλάβει Υπουργός Οικονομίας - Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας- τότε η υπόθεση πιθανόν θα είχε άλλη εξέλιξη από την σημερινή δραματική για τους δύο στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους αλλά και τις διεθνείς πολιτικές – διπλωματικές και στρατιωτικές παρενέργειες για τη χώρα μας.

Επειδή γίναμε αποδέκτες διάφορων απόψεων και σχολίων ερευνήσαμε ενδελεχώς το θέμα και σας αποκαλύπτουμε όλες τις φανερές και κρυφές πτυχές της συγκλονιστικής αυτής υπόθεσης .

Η ιστορία έχει λοιπόν ως εξής:

Η ΕΥΠ προσπάθησε μέσω των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ (για πρώτη φορά στην ιστορία της) να προμηθευτεί το λεγόμενο «Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών» (το περίφημο "GIS" δορυφορικό σύστημα επιτήρησης των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων μας).

Το συγκεκριμένο έργο που η υλοποίησή του ξεκίνησε το 2005 (επί διοικήσεως Ι. Κοραντή και Υπουργών διαδοχικά Βουλγαράκη, Πολύδωρα και Παυλόπουλου ) είχε ανατεθεί σε κοινοπραξία εταιρειών («Πλανητική» ΑΕ και “Pansystems” AE) μετά από δημόσιο διεθνή διαγωνισμό και με την υποχρέωση να παραδώσουν ολοκληρωμένο το έργο αρχικά έως την 31/12/2008 και στη συνέχεια -με τροποποιητική σύμβαση- στις 30/09/2009.

Από τέλη του 2009 όμως, αρχίζουν και τα… περίεργα, με υπουργό Προστασίας του Πολίτη πλέον τον Μ. Χρυσοχοΐδη επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου.

Παρότι στην παρουσίαση του έργου που έγινε στην νέα ηγεσία της υπηρεσίας (Κ. Μπίκα και Φ. Παπαγεωργίου) αυτή εξέφρασε το θαυμασμό της γι αυτό, λίγες μέρες μετά η κυβέρνηση ΓΑΠ – Χρυσοχοίδη και η διοίκηση Μπίκα αποφάσισαν προς έκπληξη όλων να προχωρήσει η υπηρεσία στην απένταξή του έργου, όχι γιατί είχε διαπιστωθεί κάτι το σκανδαλώδες στην προμήθειά του (άλλωστε κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν κατηγορήθηκε για κάτι τέτοιο), αλλά επειδή το επέβαλαν άλλοι λόγοι, που είχαν να κάνουν με κεντρικές γεωστρατηγικές επιλογές της τότε κυβέρνησης. Οι «κακές» γλώσσες λένε ότι αυτό έγινε λόγω του ότι η εταιρεία προμηθεύτηκε το λογισμικό του συστήματος από την Ρωσία.

Το σύστημα GIS, αν και αγοράστηκε λοιπόν από την ΕΥΠ, δυστυχώς δεν λειτούργησε ποτέ.

Αναλυτικότερα, λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία παραλαβής του Έργου, η Ομάδα Διοίκησης Έργου (Επιτροπή παραλαβής), είχε συμφωνήσει για την προσωρινή παραλαβή του στις 28/8/2009, επί διοικήσεως Δ. Παπαγγελόπουλου (νυν Αν. Υπουργός Δικαιοσύνης), έχοντας διαπιστώσει ότι είχαν ολοκληρωθεί και οι δυο τελευταίες φάσεις του, η Β΄ και η Γ΄. Στις 8/12/2009, όμως, με εντολή του νέου διοικητή της ΕΥΠ, Κ. Μπίκα, συγκροτήθηκε παρανόμως (όπως αποφάσισε και το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών) νέα «ομάδα εργασίας», η οποία στο σχετικό της πόρισμα (το οποίο συνέταξε εντός 3 ημερών!!!) επικαλούμενη δήθεν ορισμένες ελλείψεις (απουσία δήθεν κάποιων γεωγραφικών στοιχείων κλπ)- ανέφερε ότι το έργο δεν ήταν ολοκληρωμένο, προκειμένου να παραληφθεί οριστικώς, ώστε να καταβληθούν και τα υπόλοιπα χρήματα στις προαναφερόμενες εταιρείες.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εταιρείες προσέφυγαν στην ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία παρά τα στοιχεία που είχε παρουσιάσει η πλευρά της ΕΥΠ τις δικαίωσε, με το σκεπτικό ότι δεν ήταν σύννομη η απόφαση της τότε διοίκησης της ΕΥΠ να τις κηρύξει έκπτωτες, με βάση μια εισήγηση - γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Προσωπικού-Οικονομικού της Υπηρεσίας. Το Δικαστήριο (απόφαση 2187/2012 Διοικητικού Εφετείου Αθηνών) αναγκάζει πλέον τη διοίκηση της ΕΥΠ να προχωρήσει στην ανασυγκρότηση της Επιτροπής Διενέργειας του Διαγωνισμού και να ζητήσει εκ νέου τη γνωμοδότηση σχετικά με το ζήτημα της έκπτωσης της αναδόχου εταιρείας.

Να σημειωθεί ότι ο Νομικός Σύμβουλος της ΕΥΠ ήταν αρνητικός, όταν ετέθη για πρώτη φορά ζήτημα καταγγελίας της σύμβασης. Αξιόπιστες πηγές τονίζουν στο «ΠΑΡΟΝ» ότι δεν ελήφθησαν καν υπόψη οι ενστάσεις του, διότι είχε ληφθεί απόφαση σε πολιτικό επίπεδο να μην ολοκληρωθεί και να μη χρησιμοποιηθεί ποτέ αυτό το έργο.
Οι λόγοι; Ο κόσμος των πρακτόρων βοά ότι υπήρξαν έξωθεν πιέσεις, επειδή το λογισμικό λειτουργίας των ηλεκτρονικών συστημάτων ήταν ρωσικής προέλευσης και δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση η ΕΥΠ να «ερωτοτροπεί» με τέτοια ανοίγματα προς τα ρωσικά συμφέροντα!

Η κατάθεση του κ. Αλεξ Ρόντου, πρώην συμβούλου του κ. Γ. Α. Παπανδρέου στον 3ο Τακτικό Ανακριτή Αθηνών κ. Δημ. Φούκα είναι εξόχως αποκαλυπτική για τα ανωτέρω φέρνοντας και νέες συγκλονιστικές αναταράξεις στην όλη υπόθεση…
Ο κ. Ρόντος κατέθεσε ότι με την αλλαγή της κυβέρνησης το 2009 τον πλησίασαν Ισραηλινοί πράκτορες οι οποίοι του ζήτησαν να παρέμβει ώστε να αλλάξει προμηθευτή το GIS της Ε.Υ.Π. λόγω του ότι διέθετε… ρώσικο λογισμικό!!! Αυτός, σύμφωνα με την κατάθεσή του, αφού ενημέρωσε τον κ. Παπανδρέου μετέφερε το αίτημα στον τότε Υπ. ΠΡΟ.ΠΟ. Μιχάλη Χρυσοχοίδη και ω! του θαύματος το σύστημα που ήδη είχε παραδοθεί στην ΕΥΠ έπρεπε να εμφανιστεί ως άχρηστο… Τότε, η διοίκηση που είχε τοποθετήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου (Κ. Μπίκας – Φ. Παπαγεωργίου – Χρ, Τσαντρίζος) από εκεί που είχε εκφράσει τον θαυμασμό της κατά την παρουσίαση του συστήματος από την επιτροπή παραλαβής, σε συνεργασία με συνδικαλιστές (Θεόδωρο Σπατιώτη, Βασίλη Δρακακάκη κά) και υπηρεσιακά στελέχη (Ανδρέα Λάδη και Γεώργιο Μαρινάκη) ανέλαβε το «συμβόλαιο» εκτέλεσης του συστήματος και απένταξής του από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα, ασκώντας μάλιστα bullying και εκβιασμούς σε μέλη των επιτροπών, καταγγελίες οι οποίες είχαν αποσταλεί στον κ. Χρυσοχοίδη και περιλαμβάνονται και στη δικογραφία της υπόθεσης…
Να σημειωθεί ότι ο Θ. Σπατιώτης είναι υπόδικος για το σκέλος εκείνο της υπόθεσης «Πυθία» που έχει να κάνει με τη διαρροή απορρήτων εγγράφων της υπηρεσίας που αφορούσαν τον τότε Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή προς συγκεκριμένο πολιτικό της άμεσης επιρροής του Γ. Παπανδρέου, ενώ ο Β. Δρακακάκης δικάζεται σήμερα στο Εφετείο Κακουργημάτων για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης – δουλεμπόριο (η περιβόητη υπόθεση του «Νικήτα» της ΕΥΠ).

Η διαδικασία ακύρωσης του έργου που είχε παραπεμφθεί εν τω μεταξύ (το Καλοκαίρι του 2010) προς «έλεγχο» στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρο Ρακιντζή, αφού πρώτα η πολιτική και φυσική ηγεσία της Υπηρεσίας είχε αποφασίσει την απένταξη του Έργου (Δεκέμβρης 2009), ενώ πυροδότησε και την έντονη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση μεταξύ των τότε πρώην και εν ενεργεία υπουργών Προστασίας του Πολίτη και Δημόσιας Τάξης αλλά και του ίδιου του κ. Κοραντή, χωρίς ωστόσο να χυθεί ποτέ «άπλετο φως» στην υπόθεση. Το πόρισμα Ρακιντζή επέρριπτε βέβαια κάποιες διαδικαστικές παρατυπίες στην διοίκηση και στα στελέχη της ΕΥΠ και της Κοινωνίας της Πληροφορίας επί Ν.Δ., με αποτέλεσμα να κινηθεί ποινική και διοικητική διαδικασία αναζήτησης ευθυνών σε διάφορα επίπεδα εντός και εκτός ΕΥΠ.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, π.χ. ότι οι έξι υπάλληλοι της Αρχής Πληρωμών του υπουργείου Ανάπτυξης, που είχαν στιγματιστεί στο πόρισμα αυτό, τελικά αθωώθηκαν στο πλαίσιο της ΕΔΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε από την υπηρεσία τους. Οι δε Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης του κ. Ρακιντζή δεν εξέτασαν κανέναν από τους 14 συνολικά εμπλεκόμενους της ΕΥΠ και αρκέστηκαν στις καταθέσεις δύο μόνο στελεχών της υπηρεσίας «επιρροής» Χρυσοχοϊδη-Μπίκα (Α. Λάδη και Γ. Μαρινάκη), οι οποίοι μάλιστα επιβραβεύτηκαν με το αξίωμα του Διευθυντή για τις προσφερθείσες «υπηρεσίες» τους …
Να σημειωθεί ότι κατά των δύο αυτών στελεχών υπεβλήθη μήνυση από τα στελέχη της επιτροπής παραλαβής του έργου και το Δεκέμβρη του 2015 οι δύο υπάλληλοι προκειμένου να μην καταδικαστούν αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγγνώμη από τα 5 στελέχη της επιτροπής και να καταθέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τα 5 στελέχη είχαν εκτελέσει στο ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα... Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι οι 5 μηνυτές – στελέχη της ΕΥΠ δέχτηκαν έντονες πιέσεις από τη σημερινή διοίκηση της ΕΥΠ να δεχτούν επ ακροατηρίω τη συγγνώμη των 2 διευθυντικών στελεχών της υπηρεσίας…

Η όλη υπόθεση πήρε λοιπόν το δρόμο της Δικαιοσύνης με κατηγορούμενους 20 στελέχη της ΕΥΠ και της Κοινωνίας της Πληροφορίας (μεταξύ αυτών ο τότε διοικητής της ΕΥΠ Ι. Κοραντής, οι τότε υποδιοικητές Σ. Τσιτσιμπής και Π. Αλυφαντής (γέννημα θρέμμα και οι δύο της Υπηρεσίας) και ο υπεύθυνος Έργου προϊστάμενος Δ/νσης Κατασκοπίας Κ. Αγγελάκης και ο επικεφαλής των Ειδικών Επιχειρήσεων της Αντικατασκοπίας Αθ. Χαϊκάλης) για απόπειρα απάτης σε βάρος των συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Δημοσίου επειδή λέει το Έργο αυτό δεν ενέπιπτε στις αρμοδιότητες της ΕΥΠ!

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας για την απόφαση αυτή στηρίχθηκαν στην προφορική γνώμη του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου. Δηλαδή το επιχείρημα της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας της υπηρεσίας επί ΓΑΠ ήταν ότι αυτό το Έργο δεν εντασσόταν στις αρμοδιότητες της ΕΥΠ επιχείρημα φυσικά εντελώς αστήρικτο, καθότι όπως προαναφέραμε αυτό το σύστημα είχε προσωρινά παραληφθεί επί υπουργίας Πρ. Παυλόπουλου, ο οποίος ήταν αυτός που είχε φέρει τον Μάρτιο του 2008, το νόμο 3649/2008 (περί ΕΥΠ) στην Βουλή, το νόμο που περιέγραφε και τις αρμοδιότητες της Υπηρεσίας!
Ήταν δυνατόν ο κ. Παυλόπουλος να μην ήξερε τι ανάγεται και τι όχι στην αρμοδιότητα της ΕΥΠ και να το ήξερε καλύτερα ο Νομικός Σύμβουλος του Κράτους που μάλιστα είχε τοποθετηθεί στο Υπουργείο επί Παυλόπουλου; Και κάποιοι διερωτώνται γιατί ο κ. ΝΣΚ δεν εξέφρασε τις όποιες αντιρρήσεις του επί προηγούμενης κυβερνήσεως;

Μετά λοιπόν από 4 χρόνια δικαστικών περιπετειών, ανακρίσεων και ερευνών εκδόθηκε αμετάκλητο απαλλακτικό Βούλευμα από την Δικαιοσύνη, για όλους τους εμπλεκόμενους κατηγορούμενους, το οποίο με τα όσα αναφέρει εκθέτει, πλέον, ανεπανόρθωτα την τότε πολιτική και φυσική ηγεσία της Ε.Υ.Π., (δηλαδή τους Μ. Χρυσοχοίδη, Χρ. Παπουτσή, Κ. Μπίκα Φ. Παπαγεωργίου και Χρ. Τσαντρίζο).

Στις 15/7/2014 το Δικαστικό Συμβούλιο Εφετών Αθηνών εξέδωσε το υπ´ αριθμ. 1246/2014 Βούλευμα το οποίο αποτελέιται από 140 σελίδες, μετά από πρόταση που υπέβαλλε στο Συμβούλιο ο Αντεισαγγελέας Εφετών κ. Πούλιος Π. και έρευνα που διεξήγαγε ο Ειδικός Ανακριτής κ. Χρ. Παπακώστας, ενώ η Πραγματογνωμοσύνη που διέταξε το Συμβούλιο Εφετών και το Πόρισμα - Σύνοψή της εγκολπώθηκε αυτούσια στο Βούλευμα, διήρκεσε 5 μήνες και αποτελείται από περίπου 400 σελίδες...

Ο Πραγματογνώμονας έπρεπε να ερευνήσει τα εξής ερωτήματα του Συμβουλίου Εφετών:

α) Να αποφανθεί με ακρίβεια και αιτιολογημένα με έγγραφη γνωμοδότησή του σχετικά με το έργο που η ανάδοχος ένωση εταιρειών είχε εκτελέσει με βάση τα προβλεπόμενα στην ανωτέρω αναφερομένη με αριθμό 750/2008 (και την τροποποιητική αυτής) σύμβαση, κατά τον ανωτέρω χρόνο προσωρινής παραλαβής αυτού (28/8/2009), αλλά και κατά το χρόνο που τελικά κηρύχθηκε έκπτωτη η ανάδοχος ένωση εταιρειών (16/5/2011· να περιγράφει με ακρίβεια η εκπλήρωση κάθε φάσης του έργου όπως περιγράφεται στην ανωτέρω σύμβαση).

β) Να αποφανθεί με ακρίβεια και αιτιολογημένα με έγγραφη γνωμοδότησή του σχετικά με την αξία του έργου (ήτοι του παραδοθέντος από την ανάδοχο ένωση εταιρειών εξοπλισμού - λογισμικού — υπηρεσιών).

γ) Να αποφανθεί με ακρίβεια και αιτιολογημένα με έγγραφη γνωμοδότησή του σχετικά τη λειτουργικότητα του έργου, αν δηλαδή μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που παραδόθηκε ή για άλλους σκοπούς της ανωτέρω Υπηρεσίας.

Σύμφωνα με αυτά διαπιστώνεται ότι κατά το χρόνο παραλαβής του συστήματος το σύστημα βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία, είχε εγκατασταθεί το σύνολο του εξοπλισμού, μπορούσε να επιτελέσει το σκοπό για τον οποίο αγοράστηκε εφόσον επικαιροποιηθεί και αποκατασταθεί η λειτουργία στοιχείων του τα οποία εμφάνισαν βλάβη μετά τη διακοπή της εκτέλεσης του έργου (;;;), μπορεί να αξιοποιηθεί και σε αρκετές άλλες εφαρμογές(!!!) και ότι η αξία και το τίμημα για την προμήθειά του θεωρείται, ακόμα και σήμερα, εύλογο έως χαμηλό για το αντικείμενο και το εύρος του έργου και εντός των πλαισίων της αγοράς…

Πιο αναλυτικά το Βούλευμα αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«… Δ. Κατά την διάρκεια της συμπληρωματικής κυρίας ανακρίσεως, διενεργήθη από τον, ορισθέντα με την υπ' αριθ. πρωτ. 503/2013 Διάταξη Διενεργείας Πραγματογνωμοσύνης και Διορισμού Πραγματογνώμονα του Ανακριτή του Ν. 4022/2011 Ειδικού Τμήματος Πλημμελειοδικών Αθηνών, πραγματογνώμονα Θανασούλα Αγγελο του Γεωργίου, προγραμματιστή Η/Υ, Αναλυτή συστημάτων - Ειδικό Ασφαλείας πληροφοριακών συστημάτων και δικτύων , πραγματογνωμοσύνη, περί των ως άνω, τεθέντων με το υπ' αριθ. 2334/2013 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών θεμάτων, κατετέθη δε από τον ως άνω διορισθέντα πραγματογνώμονα, περί της υπ' αυτού, κατά τα ανωτέρω, διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης, η από 23/5/2014 έκθεση τεχνικού ελέγχου - πραγματογνωμοσύνης αυτού, στην οποία, εκτός των άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα;

1) Κατά τον χρόνο της προσωρινής παραλαβής του συστήματος (28/8/2009), το σύστημα είχε παραδοθεί και όλα του τα συστατικά στοιχεία ευρίσκοντο σε λειτουργία. … Στο επόμενο χρονικό διάστημα συνεχίστηκε να εξελίσσεται η επιχειρησιακή προσαρμογή του συστήματος από το προσωπικό της Υπηρεσίας με τη συνδρομή της αναδόχου με στόχο την έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας, η οποία όμως ουδέποτε πραγματοποιήθηκε, καθώς το έργο διεκόπη τον Δεκέμβριο του 2009. Έκτοτε, όπως προκύπτει από τα δεδομένα που εξετάσθηκαν, ουδεμία περαιτέρω εργασία εκτελέσθηκε μέχρι και το χρόνο που τελικά κηρύχθηκε έκπτωτη η ανάδοχος ένωση εταιρειών.

2) Σχετικά με την αξία του έργου, κατά τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης… Ο έλεγχος αυτός οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, η αξία του παραδοθέντος έργου, όπως πιο αναλυτικά τεκμηριώνεται στη συνέχεια, ανέρχεται σε ποσό της τάξης του 1.300.000,00 Ευρώ, μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, τίμημα που Θεωρείται εύλογο για το αντικείμενο και το εύρος του έργου και εντός των πλαισίων της αγοράς.

3) Το σύστημα μπορεί να επιτελέσει τον σκοπό για τον οποίο αγοράστηκε, εφ' όσον επικαιροποιηθεί και αποκατασταθεί η λειτουργία στοιχείων του, τα οποία εμφάνισαν βλάβη μετά τη διακοπή της εκτέλεσης του έργου. Επίσης, μπορεί να αξιοποιηθεί και σε αρκετές άλλες εφαρμογές, όπως, ενδεικτικά, εφαρμογές ανάπτυξης και λεπουργίας βάσεων χωρικών δεδομένων, υπηρεσιών web, συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών, καθώς και αρκετές ακόμη που αναφέρονται στη συνέχεια.

Αναλυτικότερα:

Α. Έργο που εκτελέσθηκε: Κατά τις αυτοψίες που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε, ότι έχει παραδοθεί η μελέτη εφαρμογής (φάση Α' του έργου), καθώς και το σύνολο του εξοπλισμού και του τυποποιημένου λογισμικού που προβλεπόταν στη σύμβαση, ο οποίος είχε εγκατασταθεί και τεθεί σε λειτουργία στο χώρο της Υπηρεσίας (φάση B’ του έργου). Διαπιστώθηκε ότι, για ορισμένα στοιχεία του εξοπλισμού και του τυποποιημένου λογισμικού είχαν παραδοθεί νεώτερες εκδόσεις από τις προβλεπόμενες στη σύμβαση, … Τέλος, σημειώνεται ότι το έργο διεκόπη τον Δεκέμβριο του 2009, δεν τέθηκε σε παραγωγική λειτουργία (φάση Ζ' του έργου) και ουδέποτε έγινε η οριστική παραλαβή του.

Β. Αξία του έργου. Σχετικά με την αξία του έργου, σημειώνεται ότι το συμβατικό τίμημα ανερχόταν σε 1.330.173,78 ευρώ, προ ΦΠΑ. … Ο έλεγχος αυτός οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι, το συνολικό τίμημα ήταν εύλογο και δίκαιο, εντός των πλαισίων της αγοράς.

Η αξία των έτοιμων πακέτων λογισμικού ανέρχεται στο ποσό των 710.823,98 Ευρώ, το οποίο αφορά άδειες χρήσης τυποποιημένου λογισμικού και είναι εύλογο για τις απαιτήσεις και τις προδιαγραφές του συγκεκριμένου έργου. Σημειώνεται ότι, ορισμένα στοιχεία, τόσο του εξοπλισμού όσο και του λογισμικού, έχουν παραδοθεί σε νεώτερες εκδόσεις των προβλεπομένων στη διακήρυξη και τη σύμβαση, γεγονός που μετατοπίζει το χρόνο απαξίωσής τους. …

… Κατόπιν των ανωτέρω, η συνολική αξία του εκτελεσμένου έργου εκτιμάται σε ποσό της τάξης του 1.300.000 Ευρώ, μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Σημειώνεται ότι, ενώ η εμπορική αξία του εξοπλισμού και του έτοιμου λογισμικού μειώνεται με το χρόνο, η πρόβλεψη χρήσης των πλέον σύγχρονων εκδόσεων υλικού και λογισμικού, καθώς και το εύρος των υπηρεσιών εγκατάστασης, ανάπτυξης λογισμικού, κ.λπ., καθιστά το συνολικό τίμημα για το έργο, ακόμα και σήμερα, εύλογο έως χαμηλό.

Γ. Λειτουργικότητα του έργου.

1) Λειτουργικότητα του έργου για τον σκοπό που παραδόθηκε:

Κατά την διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης διαπιστώθηκε ότι, το σύστημα μπορεί να επιτελέσει το σκοπό, για τον οποίο έγινε η προμήθειά του.

2) Λειτουργικότητα του έργου για άλλους σκοπούς της υπηρεσίας:

Από την πραγματογνωμοσύνη διαπιστώνεται ότι, το έργο είναι λειτουργικό, για όλες τις εφαρμογές που απαιτούν εξοπλισμό και λογισμικό γενικής χρήσης, όπως, ενδεικτικά, οι ακόλουθες: διαχείριση δικτυακού μητρώου χρηστών, διάθεση δικτυακού αποθηκευτικού χώρου, ανάπτυξη και παραγωγική λειτουργία εφαρμογών διαχείρισης βάσεων δεδομένων με δυνατότητα διαχείρισης χωρικών δεδομένων, ανάπτυξη και παραγωγική λειτουργία εφαρμογών συστημάτων διαχείρισης και απεικόνισης γεωγραφικών πληροφοριών (GSS), ανάπτυξη και παραγωγική διάθεση ιστοσελίδων, εφαρμογών και υπηρεσιών web, καθώς και συνδυασμός των ανωτέρω.

Οι υποδομές υλικού και λογισμικού, που έχουν αγοραστεί, υποστηρίζουν την διάθεση στον τελικό χρήστη των υπηρεσιών που αφορούν διαδίκτυο και χωρικά δεδομένα, σε περιβάλλοντα υπολογιστών γραφείου, καθώς και φορητών συσκευών (smartphones, tablets)».

Επί πλέον, κατά την διενεργηθείσα συμπληρωματική κυρία ανάκριση, επισυνάφθηκε στην παρούσα δικογραφία, το πρακτικό συνεδριάσεων 1ης – 16ης /10/2013 της, ανασυγκροτηθείσης δυνάμει της υπ’ αριθ. πρωτ. 688/6/950581/Σχ. 165/11-1-2013/ΕΎ.Π./Ζ740 Αποφάσεως του Διοικητού της Ε.Υ.Π., Επιτροπής Διενεργείας και Αξιολόγησης των Αποτελεσμάτων του Διαγωνισμού για το Έργο “Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά τη Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών», από το οποίο προκύπτει ότι, η ανωτέρω επιτροπή γνωμοδότησε, κατά πλειοψηφία, κατά της έκπτωσης της προμηθεύτριας ένωσης των εταιρειών ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΕ και PANSYSTEMS SA.

Από τις ανωτέρω εκθέσεις και ιδίως, από το περιεχόμενο της από 23/5/2014 εκθέσεως τεχνικού ελέγχου - πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονος , που όρισε το δικαστήριο, Θανασούλα Αγγέλου, με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνεί η από 27/5/2014 Έκθεση Παρατηρήσεων των τεχνικών συμβούλων Βασιλείου Βεσκούκη και Αναστασίου Κουτουμάνου, και τα συμπεράσματα της οποίας δεν αναιρούνται από το περιεχόμενο της από 6/6/2014 εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το Δημόσιο τεχνικού συμβούλου Σταύρου Νικολόπουλου, προκύπτει ότι:
α) το σύστημα, το οποίο αποτελούσε το αντικείμενο της υπ' αριθ. 750/19-5-2008 συμβάσεως προμήθειας, κατά τον χρόνο της προσωρινής παραλαβής του (28/8/2009), είχε παραδοθεί στην ΕΥΠ και όλα τα συστατικά του στοιχεία ευρίσκοντο σε λειτουργία, είχε δε εγκατασταθεί το σύνολο του εξοπλισμού και του απαιτουμένου λογισμικού και είχαν παρασχεθεί υπηρεσίες ολοκλήρωσης και ανάπτυξης του λογισμικού, καταχωρήσεως χωρικών δεδομένων, εκπαιδεύσεως και δοκιμών, είχαν δε εκτελεσθεί εργασίες σε όλες τις φάσεις του έργου, εκτός της παραγωγικής λειτουργίας (Ζ' Φάση),
β) της αξίας του παραδοθέντος έργου εκτιμωμένης στο ποσό των 1.300.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, το τίμημα αυτού κρίνεται, εν όψει του αντικειμένου και του εύρους του έργου, ως εύλογο και δίκαιο, η αξία δε του εξοπλισμού και των υπηρεσιών που παρεδόθησαν από την ανάδοχο ένωση εταιρειών «ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ Α.Ε.- PANSYSTEMS Α.Ε.» στην ΕΥΠ, αντιστοιχεί σε μεγάλο ποσοστό της συνολικής αξίας του έργου και υπερκαλύπτει το ποσό των 665.086,89 ευρώ, κατά το οποίο φέρεται, ότι έχει ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο,
γ) το έργο που επέβλεψε η Ομάδα Διοίκησης Έργου εκτελέσθηκε στο σύνολό του, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από την σύμβαση προμήθειας, μέχρι την διακοπή της λειτουργίας του συστήματος, περί τα τέλη του έτους 2009, και
δ) το σύστημα δύναται να επιτελέσει τον σκοπό, για τον οποίο έγινε η προμήθειά του και επί πλέον, δύναται να αξιοποιηθεί και σε άλλες χρήσεις…»!

Αξιόπιστες πηγές μας αναφέρουν ότι οι τεχνικοί της υπηρεσίας που μετείχαν στο πρόγραμμα αυτό και εργάζονταν στην εξέλιξη του συστήματος είχαν ήδη αναπτύξει εφαρμογές και τεχνολογίες live μετάδοσης δεδομένων από διάφορες πηγές όπως δορυφόρους κλπ, γιατί το σύστημα είχε τη δυνατότητα να προσαρμόζει νέα συστήματα επάνω του. Ήταν όπως μας ανέφεραν ένα πλήρως “flexible” σύστημα και η πλατφόρμα του μπορούσε να δέχεται όλων των ειδών τα δεδομένα.

Επιπλέον, θα μπορούσε να είχε δώσει πλήρη απεικόνιση του επίμαχου συμβάντος στον Έβρο ή ακόμη και να είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για την δεδομένη κατάσταση…

Σημειωτέον ότι η κοινοπραξία, που προμήθευσε την ΕΥΠ με το υπόψη δορυφορικό σύστημα επιτήρησης των συνόρων και της οποίας το σύστημα απεντάχθηκε επί υπουργίας Χρυσοχοΐδη και διοίκησης Μπίκα, απαιτεί τώρα δικαστικώς από το Δημόσιο τα χρήματά της…

Κατόπιν όλων των ανωτέρω κάποιος καλόπιστα θα ρωτήσει: Και τώρα τι γίνεται; Δεν θα πληρώσει κανείς;

Οι ελληνικές Υπηρεσίες καθοδηγούνται στις ενέργειές τους σύμφωνα με «οδηγίες», που δίδονται από εξωθεσμικούς παράγοντες;

Πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ατιμώρητοι και να απολαμβάνουν υψηλότατων αξιωμάτων, αυτοί που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις συγκεκριμένες ενέργειες εις βάρος των συμφερόντων της Πολιτείας;.

Ποιοί και πότε θα κληθούν να απολογηθούν για τις αποφάσεις τους και τις ενέργειες τους, που εξέθεσαν και συνεχίζουν να εκθέτουν σε πλείστους όσους κινδύνους (μη ελεγχόμενους πλέον) τους πολίτες;

Ποιός και πώς θα προχωρήσει σε μια γενναία έμπρακτη ομολογία συγνώμης από πλευράς Πολιτείας και αποκατάστασης όλων εκείνων που σπιλώθηκαν και διαπομπεύθηκαν αδίκως δημόσια και ζημιώθηκαν επαγγελματικά, οικονομικά, ηθικά και ψυχικά από το κατασκευασμένο αυτό σκάνδαλο και τη διαφαινόμενη σκευωρία;

Τέλος το κυριότερο: ποιοί φέρουν την ευθύνη, που η Ε.Υ.Π. και η χώρα στερήθηκε ένα πολύτιμο εργαλείο προηγμένης τεχνολογίας, τη στιγμή που η Πατρίδα μας έχει κατακλυσθεί από παράτυπους μετανάστες και εμπορεύματα;
Ποιος θα κάνει τον απολογισμό της τεράστιας εθνικής ζημίας που υπέστη η χώρα, από την μη λειτουργία του συγκεκριμένου συστήματος;

Εφημερίδα "Το Παρόν της Κυριακής"
[full-post]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget