Articles by "ΓΑΠ"


Όχι, ο Πάνος δεν θα ρίξει την κυβέρνηση. Ο Αλέξης μπορεί. Ο Πάνος όχι! Σκεφτείτε τον Πάνο χωρίς βουλευτική ασυλία! Είναι σαν να έχει κατέβει η ασπίδα του σκάφους στο Σταρ Τρεκ και οι Κλίνγκον να ετοιμάζονται να καταλάβουν τη βάση. Ο Αλέξης, όμως, μπορεί! Ο Πάνος θα είναι ένα ακόμη λάφυρο, δίπλα σε εκείνα των Αλαβάνου, Λαφαζάνη, Κουβέλη, Κωνσταντοπούλου.

Ο κ. Καμμένος θα προσπαθήσει στις επόμενες ημέρες να διαπιστώσει αν έχει κόμμα. Πολλά στελέχη του, κυρίως από την Βόρεια Ελλάδα, έχουν δραπετεύσει μαζικά από τα δεσμά των «Ανεξάρτητων Ελλήνων». Οι βουλευτές, όμως, είναι ακόμη κάτω από την στέγη του κόμματος. Επισήμως υφίσταται ακόμη κόμμα ΑΝΕΛ με αρχηγό τον Πάνο τον Καμμένο. Ανεπισήμως; Πόσοι από τους σημερινούς βουλευτές των ΑΝΕΛ είναι διατεθειμένοι να ακολουθήσουν τον Πάνο τον Καμμένο στην διαφαινόμενη πορεία στην έρημο Σαχάρα;

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι στις δημοσκοπήσεις ότι οι δεινόσαυροι στην πραγματική ζωή: Ένα εξαφανισμένο είδος που το συναντά κανείς μόνο στα μουσεία. Οι ΑΝΕΛ έχουν τελειώσει πολιτικά. Τα στελέχη του θα μπορέσουν να επιβιώσουν μέσα από άλλους νέους πολιτικούς σχηματισμούς. Η ηγεσία του κόμματος, όμως, θεωρείται τοξική. Ούτε οι διαμαρτυρόμενοι Αντώναροι δεν θα τολμήσουν να συμπράξουν με τον πρόεδρο Πάνο!

Ο Αλέξης Τσίπρας ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει να κουβαλά κανείς τον Πάνο στην πλάτη του. Προσπάθησε να τον περάσει στο «Επικρατείας». Μόνο Επανάσταση που δεν έγινε στο κόμμα. Στην συνέχεια έπεσε η ιδέα του Ευρωψηφοδελτίου: Αλλά και πάλι έγινε της Κολάσεως. Ο Αλέξης, λοιπόν, έχει να διαλέξει μεταξύ της φιλίας του και της πολιτικής του επιβίωσης. Η «περίθαλψη» του Πάνου μπορεί να σημαίνει και μερικές χαμένες εκατοστιαίες μονάδες στην μάχη των εκλογών. Τι θα διαλέξει, λοιπόν;

Η μέχρι σήμερα διαδρομή του Αλέξη μας έχει δείξει ότι ο Αλέξης δεν έχει φίλους στην πολιτική. Έχει γνωστούς που απέκτησε στα νεανικά του χρόνια. Αλλά όχι στην πολιτική. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει πολιτικός που να εμπιστεύτηκε το κεφάλαιό του στον Αλέξη και να έχει επιβιώσει χωρίς τεράστιες απώλειες. Ο Αλέξης δεν έχει φίλους! Κι αν έχει, σίγουρα μεταξύ αυτών δεν είναι ο Πάνος Καμμένος. Όπως δεν ήταν οι Αλαβάνος, Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου, Κουβέλης.

Η διαφορά του Πάνου με όλους τους άλλους είναι ότι ο Πάνος έχει ισχυρό το αισθητήριο της αυτοσυντήρησης. Ο Πάνος δεν πρόκειται να ρίξει την κυβέρνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί όμως να χρησιμοποιήσει τα αστεία μηνύματα του Πάνου για να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές. Η υπόθεση Πετσίτη, το φιάσκο της Novartis, είναι μερικά μόνο συμπτώματα. Η πραγματική αιτία είναι ότι πέφτουν. Και μάλιστα με θόρυβο…

Στο ερώτημα αν ο Αλέξης Τσίπρας έχει φίλους, την απάντηση την ξέρουν ήδη όσοι έχουν δοκιμάσει την κρύα υφή του στιλέτου του. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει φίλους. Εκείνο που δεν ξέρουν οι συνδαιτυμόνες του στο φαγοπότι της εξουσίας είναι πότε θα έρθει η δική τους η σειρά. Κι η αλήθεια είναι ότι ο Πάνος είναι από αυτούς που έχουν αντέξει όσο κανένας άλλος! Μέχρι τώρα! Θα τον θυσιάσει ο Αλέξης; Αν έχει να κερδίσει απ' αυτό, ο Πάνος ας μην έχει την παραμικρή αμφιβολία: Να ετοιμάζει τις προμήθειές του για την έρημο Σαχάρα! Την περιπλάνησή του στην πολιτική έρημο.

Θανάσης Μαυρίδης
Liberal

Γράφει η Κύρα Αδάμ

Η αποχωρούσα καγκελάριος Μέρκελ πραγματοποιεί μεθαύριο την αποχαιρετιστήρια επίσκεψη της στην μετα -μνημονιακή Αθήνα, με συγκεκριμένα όμως αιτήματα προς την ομοίως απερχόμενη κυβέρνηση Τσίπρα, που διανύει τους τελευταίους ταραχώδεις μήνες της θητείας της με τις εκλογές του 2019.

Το Βερολίνο, (όπως και οι Βρυξέλλες αλλά και η Ουάσιγκτον) δεν επιθυμεί εκδήλωση πολιτικής αναταραχής στην Αθήνα με αφορμή την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή, την οποία θέλει το ταχύτερο δυνατόν, ίσως και μέσα στον Ιανουάριο.

Η καγκελαρία φαίνεται να επιθυμεί διακαώς η Αθήνα να παραμείνει «εν υπνώσει» με την κυβέρνηση Τσίπρα, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και κυρίως πέραν των Ευρωεκλογών του Μαΐου. Και τούτο γιατί κανένας εξωτερικός παράγων δεν διακινδυνεύει το ενδεχόμενο να ξανανοίξει το καλά σφραγισμένο κουτί των μνημονιακών ρυθμίσεων που επιβλήθηκαν και έγιναν εύκολα αποδεκτές από την κυβέρνηση Τσίπρα, εξ αιτίας της Συμφωνίας των Πρεσπών και την κύρωση της από τη ν ελληνική Βουλή.

Είναι ευρέως γνωστό και αποδεκτό ότι η Ουάσιγκτον -κυρίως- αλλά και το Βερολίνο παρείχαν και εξακολουθούν να παρέχουν ποικιλότροπη στήριξη και βοήθεια στην κυβέρνηση Τσίπρα, προκειμένου αυτή να έρθει σε συμφωνία με τα Σκόπια ώστε η γειτονική χώρα να καταστεί πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ και να οριστικοποιηθεί η ευρωπαϊκή πορεία της.

Τώρα, στο παραπέντε της ολοκλήρωσης της Συμφωνίας αυτής, και παρά τις έντονες αντιδράσεις της ελληνικής κοινής γνώμης και πολιτικών κομμάτων, η καγκελάριος Μέρκελ είναι υποχρεωμένη να παράσχει την πολιτική στήριξη της στον κ Τσίπρα ώστε να μην πέσει άδοξα, πριν την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης του και κυρίως χωρίς την προηγούμενη κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Το πως θα εκφραστεί αυτή η πολιτική στήριξη εναπόκειται στην κα Μέρκελ και στη πολιτική δεινότητα της στην «παροχή πολιτικών διευκολύνσεων» στην κυβέρνηση Τσίπρα για το επόμενο διάστημα. Πράγμα που αναμένει να κάνει και η κυβέρνηση Τραμπ προς τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Φυσικά, τίποτα δεν γίνεται χωρίς πολιτικό αντάλλαγμα. Και αυτό το αντάλλαγμα για την πολιτική στήριξη που θα παράσχει εκ νέου το Βερολίνο, είναι να μην διαταραχθούν οι ισορροπίες που υπάρχουν στην περιοχή σε ότι αφορά στο μεταναστευτικό πρόβλημα.

Είναι γνωστό ότι η κα Μέρκελ και η υστεροφημία της, η κυβέρνηση της και το κόμμα της εξαρτώνται από τη διατήρηση της σχεδόν μηδενικής προσφυγικής ροής στο έδαφος της Γερμανίας, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, η οποία εξασφαλίζεται από την απόλυτη και μονομερή δέσμευση της Αθήνας να συγκρατεί επ αόριστον στο έδαφος της τους εκ Τουρκίας πρόσφυγες.

Η καγκελάριος Μέρκελ, όπως είναι και αυτό ευρέως γνωστό και αποδεκτό, μαλάκωσε την στάση της απέναντι στον κ Τσίπρα, όταν αυτός, από τα τέλη του 2015, αποδέχθηκε πλήρως να σηκώσει στις πλάτες της Ελλάδας το μεγάλο κύμα των προσφυγικών ροών.

Με τη νέα αναταραχή στη Συρία προ των πυλών, με τις απειλούμενες τουρκικές επιθέσεις εναντίον των Κούρδων, το Βερολίνο θέλει να είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα, αν χρειαστεί, θα σταθεί και πάλι στο ύψος της χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Την απαίτηση αυτή θα την διασφαλίσει η κα Μέρκελ από την Αθήνα, έτσι ώστε το ένα χέρι να νίβει το άλλο...

ProNews

Του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη

Δυο αδίσταχτοι και τυχοδιώκτες πολιτικοί

- υπονομεύουν τους θεσμούς

- παίζουν με τη δημοκρατία

- ναρκοθετούν την ομαλότητα

- ευτελίζουν αρχές κι αξίες

- εκθέτουν διεθνώς τη χώρα.

Για λίγους μήνες εξουσίας...!!!

Έλεος!

Ας τα βρουν, όπως τα έβρισκαν εδώ και τέσσερα χρόνια, και ας πορευτούν προς το κοινό τους τέλος.

AntiNews

Ο αρχικός τίτλος του αρθρογράφου είναι: Η ιστορία μας κτυπάει την πόρτα - Προ των ευθυνών τους Τσίπρας & Καμμένος

Το έργο με τον υπουργό Άμυνας και πρόεδρο των ΑΝΕΛ να φεύγει από την κυβέρνηση, να τη ρίχνει ή να μη τη ρίχνει, να καταψηφίζει τη συμφωνία των Πρεσπών ή να απέχει από την ψηφοφορία δίνοντας το κατάλληλο έδαφος στον Αλ. Τσίπρα, έχει παιχτεί πολλές φορές.
Τώρα όμως η κλεψύδρα άδειασε…

Το αργότερο σε 10 ημέρες, άλλες πληροφορίες κάνουν λόγο για νωρίτερα, ίσως και την επομένη της 9ης Ιανουαρίου που θα ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή των Σκοπίων, τα Σκόπια θα έχουν ολοκληρώσει το δικό τους δρόμο σχετικά με την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών και το μπαλάκι φτάνει στην ελληνική πλευρά με την καυτή πατάτα να πέφτει στα χέρια του Πάνου Καμμένου.

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ βλέπει την κλεψύδρα της εξουσίας να αδειάζει. Και όχι μόνο. Βλέπει την πολιτική του καριέρα να τελειώνει διαπιστώνοντας από το σύνολο των φανερών αλλά και των λεγόμενων κρυφών δημοσκοπήσεων όχι απλά ότι δεν μπαίνει στην Βουλή αλλά ότι εξαφανίζεται από τον χάρτη. Ότι εντάσσεται στον κύκλο των λεγόμενων λοιπών κομμάτων.

Όπερ σημαίνει ότι ο Π. Καμμένος θα είναι ο μόνος εκ των κεντρικών παικτών που δεν θα έχει ασυλία μετά τις εκλογές (ο Π Πολάκης σκοπεύει να πολιτευθεί στον δυτικό τομέα της Β Αθηνών όπου έχει πιθανότητες εκλογής) και ως εκ τούτου αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με την τακτική που ακολούθησε καθόλη τη διάρκεια της τετραετίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Αργά χθες το βράδυ ανακοίνωσε σύγκληση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας με διευρυμένη σύνθεση αφού θα συμμετάσχει και η εκτελεστική επιτροπή του Κόμματος, γεγονός που σύμφωνα με πληροφορίες ενδέχεται να καταλήξει σε αποφάσεις όπως η προαναγγελθείσα από τον ίδιο αποχώρηση από την Κυβέρνηση.

Σε αυτό συγκλίνουν και πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες έχει ζητήσει από τους στενούς συνεργάτες του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας να δηλώσουν που επιθυμούν να μετατεθούν μετά την αποχώρηση του ίδιου από την υπουργική θέση.

Ο Πάνος Καμμένος καλείται να λάβει τις αποφάσεις του και να δείξει αν, αλλά και μέχρι ποιου σημείου θα υλοποιήσει τα όσα κατά καιρούς έχει πει, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής ενδεχόμενα:

1. Να μην τον ακολουθήσει το σύνολο των βουλευτών των ΑΝΕΛ.

2. Να μην παραιτηθούν υπουργοί όπως για παράδειγμα η κ. Κουντουρά.

3. Να βρεθεί την επομένη να μη διαθέτει καν κοινοβουλευτική ομάδα με ότι αυτό σημαίνει για το υπόλοιπο της θητείας αυτής της Βουλής.

Αν παρόλα αυτά την Τετάρτη ανακοινώσει την αποχώρηση του ιδίου και του κόμματος χρησιμοποιώντας και υψηλούς τόνους, αυτό σημαίνει πως το αίτημά του για ένταξη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλόγιμη θέση ή σε αυτό των Ευρωεκλογών δεν έχει γίνει αποδεκτό.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πρόβλημα. Όμως οι αντιδράσεις είναι πολλές στον ΣΥΡΙΖΑ. Κορυφαία στελέχη έχουν θέσει βέτο και έχουν τοποθετηθεί ξεκάθαρα δηλώνοντας στον Πρωθυπουργό ότι αυτό θα σημάνει αιτία εσωκομματικού πολέμου αλλά και αποχώρησής τους από το κόμμα.

Πρόκειται για στελέχη όπως ο Ν. Φίλης, ο Νίκος Βούτσης αλλά και ο Πάνος Σκουρλέτης, νύν γραμματέας του Κόμματος που εκτιμούν πως δεν θα μπορούν να πραγματοποιήσουν προεκλογική εκστρατεία έχοντας τον Πάνο Καμμένο στα ψηφοδέλτια ή ακόμη και στα ευρωψηφοδέλτια.

Αν τώρα ο Π. Καμμάνος δηλώσει αποχώρηση ή προαναγγείλει εκ νέου αποχώρηση και επιτεθεί, όπως χθες, στον Νίκο Κοτζιά, σημαίνει πως υπάρχει πιθανότητα ένταξής του στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ ως συνεργαζόμενου.

Άλλωστε σε προσωπικό επίπεδο η σχέση του με τον Αλέξη Τσίπρα είναι κάτι περισσότερο από άριστη. Αδελφική θα έλεγε κανείς αν υπολογίσει πως ο Πρωθυπουργός ουκ ολίγες φορές πήγε κόντρα και στο κόμμα του για τα… μάτια του Πάνου.

Όπως και να έχει ο χρόνος τελείωσε. Και όλοι θα βρεθούν προ των ευθυνών τους.

Ακόμη και οι πρόθυμοι που εμφανίζονται στο πολιτικό προσκήνιο δηλώνοντας πως θα στηρίξουν τη συμφωνία των Πρεσπών παρά το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ανοιχτά διά του εκπροσώπου του πως αυτό θα το εκλάβει ως στήριξη της κυβέρνησής του που θα συνεχίσει ακόμη και ως κυβέρνηση… ανοχής.

Του Τάσου Ευαγγελίου
liberal.gr

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Ο ανώτατος άρχων είναι ευνουχισμένος από το Σύνταγμα και δεν μπορεί να ασκήσει πολιτική ή να παρέμβει στην κεντρική πολιτική σκηνή για να αλλάξει κάτι ή να επιβάλει την πολιτική του θέση. Μπορεί, όμως, να κάνει δύο πράγματα: Είτε να μη λέει μεγαλοστομικές αερολογίες. Είτε να παραιτηθεί αρνούμενος να γίνεται συνένοχος σε εθνικά εγκλήματα.

Ο σημερινός πρόεδρος, δυστυχώς για τη χώρα, καταναλώνει μεγάλες ποσότητες από το πρώτο και δεν έχει το ηθικό ανάστημα για το δεύτερο. Το αποτέλεσμα είναι επιζήμιο για την Ελλάδα.

Πρώτον γιατί αυτά που λέει δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και γίνεται ασόβαρος στα μάτια Ελλήνων και ξένων πολιτών και αξιωματούχων. Και δεύτερον, γιατί με τη διαρκή ανοχή και αποδοχή του στο ξεπούλημα των ελληνικών δικαιωμάτων σε επίπεδο εθνικής κυριαρχίας και στη διαρκή υποχωρητικότητα έναντι εξωτερικών απειλών, γίνεται όχι απλώς συνένοχος. Γίνεται παράδειγμα προς μίμηση για τους ασυνείδητους και άλλοθι για τους πολiτικούς εγκληματίες.

Χτες, ανήμερα των Φώτων, ο Πρόεδρος εκφώνησε λόγο από τη Σύρο, αντάξιο ενός Κανάρη, ενός Ρήγα και ενός Περικλή… Και ο αγέρας του Αιγαίου πήρε τα λόγια του και τα σκόρπισε εκεί που ανήκουν. Στους 5 ανέμους!

Την ώρα που η Τουρκία έχει εκδώσει NAVTEX, εγκλωβίζοντας την ελληνική υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου, δηλαδή εισβάλλοντας παράνομα μέσα στην ελληνική ΑΟΖ για σεισμογραφικές έρευνες, οι ελληνικές υπηρεσίες κοιμούνται και ένα 24ωρο μετά την τουρκική πρόκληση δεν έχουν εκδώσει ανακοίνωση αντίρρησης και εναντίωσης, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το χαρτί να χρησιμοποιήσει η Άγκυρα την ελληνική σιωπή σαν αποδοχή και εγκατάλειψη εθνικής κυριαρχίας!

Γιατί επί χρόνια η Τουρκία εκδίδει NAVTEX και δεσμεύει εναέριους χώρους τις Παρασκευές; Γιατί ξέρει ότι οι ελληνικές δημοσιοϋπαλληλικές υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την παρακολούθηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου της χώρας, τις Παρασκευές το κλείνουν το μαγαζί και επανέρχονται στη δουλειά κανονικά μετά το Σαββατοκύριακο! Και τρέχουν εκ των υστέρων να μπαλώσουν στο ΝΑΤΟ και τους διεθνείς οργανισμούς τα αποτελέσματα της επιπολαιότητάς τους. Το έχουμε ζήσει επί χρόνια στις εφημερίδες!

Επ' αυτού, δηλαδή επί της τουρκικής επιθετικότητας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που είναι αμφίβολο αν ήξερε για την πολύ σοβαρή τουρκική κίνηση, μας είπε το αμίμητο: Πως «όσο είμαστε αποφασισμένοι να ζήσουμε ειρηνικά, άλλο τόσο είμαστε αποφασισμένοι να στηρίξουμε τη βάση της ειρηνικής συνύπαρξης με το Διεθνές Δίκαιο, και αν χρειαστεί να την …επιβάλλουμε»! Να ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ την ειρηνική συνύπαρξη με το Διεθνές Δίκαιο! Να αρχίσουμε να πετάμε τόμους του διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο και στα κεφάλια των Τούρκων, μπας και μπει καμιά σελίδα του και έχουμε ειρήνη!

Και συνέχισε ο Πρόεδρος την επίθεσή του εναντίον του Κακού, προειδοποιώντας (!) ότι «ξέρουμε και να το υπερασπιζόμαστε και να το επιβάλουμε το Διεθνές Δίκαιο, πολλώ μάλλον όταν σήμερα έχουμε τη συμπαράσταση και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Διεθνούς κοινότητος προς αυτή την κατεύθυνση»!

Ίσως κάποιος πρέπει να πει του Προέδρου ότι κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου τα Ίμια είναι αμφισβητούμενα από την Τουρκία και δεν τολμάει να ανέβει επάνω ούτε Έλληνας ψαράς, ενώ οι κυβερνήσεις- και αυτή- δεν μπορούν να επιβάλουν όχι το διεθνές δίκαιο, αλλά ούτε την εθνική κυριαρχία!

Ομοίως, καμιά κυβέρνηση ούτε κι αυτή- τολμάει να επεκτείνει στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα, που είναι δικαίωμα της χώρας κατά το διεθνές δίκαιο, αλλά ούτε και να κάνει έρευνες για πετρέλαιο και αέριο στην ΑΟΖ της, που δεν τολμάει καν να οριοθετήσει!

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Διεθνής κοινότητα όχι απλώς δεν στηρίζουν την Ελλάδα στα δικαιώματά της κατά το Διεθνές Δίκαιο, αλλά, αντίθετα, ανέχονται ευνοϊκά τη διαρκή τουρκική προκλητικότητα, όταν δεν την εξοπλίζουν κι όλας, όπως η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Ρωσία.

Και για να το κάνει ακόμα πιο λιανό σε εχθρούς και φίλους ο Πρόεδρος με την ευκαιρία των Θεοφανίων, έστειλε μήνυμα σε ΟΛΟΥΣ τους γείτονες ότι «είμαστε εδώ να ζήσουμε από κοινού ειρηνικά. Και σ αυτό εμείς οι Έλληνες είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι, υπό συνθήκες αρραγούς ενότητας, γιατί έχουμε πλήρη συνείδηση το τι μας στοίχισε στο παρελθόν η διχόνοια και ο διχασμός»!!

Να μας συμπαθά ο Πρόεδρος, αλλά εδώ η ανοχή μας στα φληναφήματά του τελειώνει. Γιατί η χώρα ζει τα τελευταία λίγα χρόνια τη μεγαλύτερη διχόνοια από εποχής χούντας, με αποκλειστικό υπεύθυνο την κυβέρνηση, που σπέρνει όχι απλώς συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων, αλλά καλλιεργεί ένα καθημερινό κλίμα εμφύλιου σε όλα τα επίπεδα. Άλλοτε για να διχάσει προκειμένου να εισπράξει τις ψήφους από ένα κομμάτι των διχασμένων. Και άλλοτε γιατί πιστεύει ακράδαντα στο διχασμό σαν συστατικό της καθημερινότητας. Στα πλαίσια ενός τυφλού ιδεολογικού προσανατολισμού, που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα της ελληνικής μικροαστικής κοινωνίας.

Ακόμα και η ενότητα του πάνω από 70% των Ελλήνων που αντιτίθενται στην προδοτική συμφωνία των Πρεσπών βάλλεται από την κυβέρνηση και τα αμόρφωτα ή τυφλά παπαγαλάκια της, με βρισιές για φασίστες και εθνικιστές και με σαμποτάζ κάθε κίνησης που πολεμάει το συριζο-σκοπιανό έκτρωμα.

Και ποια είναι η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας απέναντι σ αυτή την προσβολή της ενότητας του λαού, αλλά και απέναντι στην απεμπόληση δικαιωμάτων της χώρας και απέναντι στην παράδοση δικαιώματος διεκδικήσεων σε ένα άλλο κράτος, τα Σκόπια;

Τι έχει κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να νουθετήσει την κυβέρνηση όταν η κυβέρνηση χωρίζει τους Έλληνες σε αντιμαχόμενες παρατάξεις κατά τα γούστα της, πετώντας λάσπη σε όσους δεν συμφωνούν μαζί της; Όχι στο μακεδονικό μόνο. Σε όλα τα θέματα.

Τι έχει κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν η κυβέρνηση διαλύει ή απαξιώνει τη Δικαιοσύνη και τη χρησιμοποιεί σαν όργανο των δικών της διχαστικών πολιτικών;

Τι έχει κάνει ο Πρόεδρος όταν η κυβέρνηση ψηφίζει νόμους, που αντίκεινται στο Σύνταγμα και καταργούν την εθνική κυριαρχία ακόμα και σε επίπεδο ισχύος της κοινοβουλευτικής εξουσίας, όπως στη παραχώρηση της κρατικής περιουσίας για 99 χρόνια και στην απόλυτη ισχύ του υπουργού Οικονομικών να δρα ακόμα και χωρίς την πρότερη γνώμη του κοινοβουλίου;

Τι έχει κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν η κυβέρνηση αποφασίζει ερήμην της αντιπολίτευσης για μείζονα εθνικά θέματα, όπως είναι το μακεδονικό, το αλβανικό, το κυπριακό, το θέμα της βορειοηπειρωτικής μειονότητας, τις σχέσεις με το Ισραήλ, τους Παλαιστίνιους, την Αίγυπτο, το Ιράν, τη Ρωσία, την Κίνα;

Δεν ξέρει ο Πρόεδρος ότι παγίως η εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα αποφασίζονται μεν από τις κυβερνήσεις, αλλά ποτέ χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και σχεδόν πάντα με τη συναίνεση της αντιπολίτευσης; Και τι κάνει επ’ αυτού; Χαζεύει μια κυβέρνηση μειοψηφίας που αποφασίζει γράφοντας την πλειοψηφία στα παλιά της τα παπούτσια;

Ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι απλός θεατής στα εγκλήματα που διαπράττονται σε βάρος της χώρας και του λαού. Με την ανοχή του και την αποχή του είναι συνένοχος. Και είναι συνένοχος και με την υποστήριξή που επιδεικνύει στην εμφυλιοπολεμική και αντιπατριωτική νοοτροπία της κυβέρνησης. Σε όλα τα επίπεδα.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος, αν και στήριξε κάθε έκτρωμα αυτής της κυβέρνησης σε αντισυνταγματικούς νόμους και υποχωρητικότητα, με αποκορύφωμα τη συμφωνία των Πρεσπών, μπορεί να προσφέρει ακόμα πολλά στη χώρα. Παραιτούμενος. Θα απαλλάξει έτσι τη χώρα από ένα κακό υπόδειγμα για τους πολίτες που θέλουν να ζουν με το κεφάλι ψηλά. Και, ίσως έτσι απαλλάξει τον τόπο και από αυτούς που τον καταστρέφουν ως κυβέρνηση.

Πηγή: Λίμπεραλ

Του Γιάννη Σιδέρη

Νόμιζαν ότι ήταν καταχθόνιοι. Νόμιζαν εαυτούς ικανούς για μαεστρικές δολοπλοκίες, ώστε να οδηγηθούμε σε εκλογές με κατηγορούμενους δυναμικά στελέχη και εμβληματικά ονόματα της αντιπολίτευσης. Έτσι θα την ενοχοποιούσαν συλλογικά, θα την απαξίωναν πολιτικά, και θα έκαναν περίπατο. Νόμισαν επίσης ότι ως σύμμαχο είχαν βρει τον ιδανικό γκρίζο νομικό, που μέσα από νομικίστικους δαιδάλους, θα σχεδίαζε το τέλειο κατηγορητήριο, ώστε η κοινή γνώμη μαζικά να τους επιδαψιλεύσει τιμές ως καθαρτές και εξαγνιστές του δημοσίου βίου, από το μίασμα της πολιτικής διαφθοράς.

Φευ, αποδείχτηκαν ανεκπαίδευτοι και ανεπαρκείς. Η δημόσια ζωή με τους σκληρούς προβολείς της δημοσιότητας στραμμένους πάνω τους, δεν είναι το μικροκομματικό τοπίο του συνεδρίου των χιλίων νοματαίων ενός μικρού κόμματος, στο περιβάλλον του οποίου είχαν ασκηθεί να επιδίδονται σε συνωμοτικές καντρίλιες, και διευθετήσεις μικροομάδων, προκειμένου να αναδείξουν δικά τους πρόσωπα στα ηγετικά κλιμάκια.

Όσο για τον ιδανικό γκρίζο νομικό, που θα μείνει στην πολιτικοδικαστική ιστορία των ημερών με την προσωνυμία «Ρασπούτιν» (θα τρίζουν τα κόκαλα του Ρασπούτιν δηλαδή), αποδείχθηκε ένας δικηγόρος πεπερασμένης εποχής, που δεν είχε καν τον αυτοέλεγχο που επιβάλλουν τέτοιες συνθήκες, και εκτέθηκε έξω από το Μαξίμου με δηλώσεις που προϊδέαζαν για τη μεθόδευση.

Πολιορκητικός κριός της υπόθεσης ανέλαβε ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος έγραψε ότι το κάνει «μετά πλήρους λόγου γνώσεως», καθώς έχει προσωπικά συνεισφέρει στην αποκάλυψη αρκετών από αυτές τις δυσώδεις υποθέσεις εδώ και 2,5 χρόνια.

Βέβαια κάποιος κακεντρεχής, θα έλεγε ότι ευτυχώς που η Δικαιοσύνη πάει με τον αραμπά, γιατί ο υπουργός θα είχε ήδη κληθεί από χρόνια να απολογηθεί για τα διπλά βιβλία που έχει δηλώσει ότι κρατούσε ως δήμαρχος (και κει δεν θα πέρναγε το επιχείρημα ότι μάχεται την αστική τάξη με τα όπλα που του δίνει), ή για το πιστόλι με το οποίο πυροβολούσε σε στιγμές Κρητικής ευθυμίας. Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν και άλλα για τα οποία θα πρέπει να ασχοληθεί μαζί του η Δικαιοσύνη, με αφορμή τη θητεία του στο υπουργείο, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση. Δεν προβλέπουμε και δεν προλέγουμε. Αν υπάρχουν θα το μάθουμε μετά τις εκλογές.

Πρέπει επίσης να πούμε ότι αυτονομημένη η παρέμβαση Πολάκη, ως προτροπή για επιτάχυνση της Δικαιοσύνης, δεν είναι απορριπτέα, παρότι δεν είναι καθ΄ύλιν αρμόδιος υπουργός.

Το κακό όμως είναι ότι η παρέμβαση δεν μπορεί να αυτονομηθεί από το ύφος της: από τον μπρουτάλ λόγο του. Ο σκληρός λόγος παράγει συγκεκριμένο απαξιωτικό αποτέλεσμα προς τον θεσμό της Δικαιοσύνης, και ως εκ τούτου είναι άκρως πολιτικός - ιδιαίτερα όταν αναφέρεται ονομαστικώς και σε δικαστικούς λειτουργούς, υποδεικνύοντάς τους την επιθυμητή έκβαση των υποθέσεων που χειρίζονται.

Όχι, ο Πολάκης δεν είναι ο… Βισίνσκι - αν και δεν γνωρίζουμε αν θα είχε πρόβλημα να είναι. Πάντως χρησιμοποιεί παραπλήσιο λόγο με εκείνον του σταλινικού γενικού εισαγγελέα της ΕΣΣΔ στις δίκες της Μόσχας. Οι εχθροί δεν ήταν αντιφρονούντες και πράκτορες της Δύσης, του καπιταλισμού ή των εναπομεινάντων Τσαρικών και φεουδαρχικών κύκλων. Ήταν «λυσσασμένα σκυλιά», «Βρώμικα σκυλιά», «σκουπίδια», «κατσαρίδες» κλπ. Κατά τον ίδιο τρόπο για τον κ. Πολάκη , ο προνομιακός του εχθρός, τα ΜΜΕ είναι «βοθροκάναλα της διαπλοκής», και οι δημοσιογράφοι «λαμόγια», «πληρωμένοι κοντυλοφόροι», «ρετάλια της δημοσιογραφίας», και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός!

Περιπτωσιολογικά αναφερθήκαμε στον κ. Πολάκη, επειδή είναι ο πρωταγωνιστής των ημερών. Ο ίδιος θα είναι υπεύθυνος μόνο εάν αποδειχτούν διαχειριστικές ατασθαλίες επί των ημερών του. Η πολιτική του συμπεριφορά για την οποία κατηγορείται, είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού. Αν ο κ. Τσίπρας ήθελε να τον σταματήσει θα το έκανε με ένα τηλεφώνημα.

Είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού γενικώς η συνολική απροκάλυπτη επίθεση και πολιτικοποίηση της Δικαιοσύνης που επιχειρείται, και που δεν έχει υπάρξει σε τέτοια οργανωμένη έκταση και ένταση στα χρόνια της μεταπολίτευσης - και όταν υπήρξε προχουντικά, ήταν αποτέλεσμα των ταραγμένων καιρών για τους οποίους δεν είναι άμοιρη η Αριστερά. Ηταν παραθεσμικές παρεμβάσεις με αμιγώς πολιτικά χαρακτηριστικά, και δεν απέρρεαν από την κουτοπονηριά μιας νεανικής παρέας, να διαλύσει τα πάντα για να διατηρηθεί στην εξουσία, επειδή τη γεύτηκε και της άρεσε.

Η Novartis από υπαρκτό σκάνδαλο (στο όνομα της οποίας θα πίνουν χιλιάδες γιατροί και φαρμακοποιοί την σαμπάνια τους), έγινε εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας στα χέρια των ανεπίγνωστων του Μαξίμου. Καθόλου παράξενο. Δεν έχουν άλλωστε και περί πολλού το Δίκαιον και την απόδοσή του. Αυτό είναι δημιούργημα της αστικής τάξης, για να διασφαλίζει την επικυριαρχία της επί των φτωχότερων λαϊκών τμημάτων (έτσι έλεγε το «μάνιουαλ» στις μπροσούρες που διάβαζαν, αυτά ξέρουν).

Οπότε, ο, τι συμβαίνει και θα συμβεί, όποιες εκτρωματικές καταστάσεις και εξωθεσμικές παρεμβάσεις θα υπάρξουν, θα έχουν την υπογραφή του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα και μόνο, και κανενός Πολάκη.

Liberal

Κυβέρνηση Πολάκη
[next]
Το ήθος του Παύλου Πολάκη είναι γνωστό. Καθυβρίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους σαν απατεώνες και κλέφτες. Χυδαιολογεί εναντίον των δημοσιογράφων ότι είναι λαμόγια και αρπακτικά.

Τώρα, ο Παύλος Πολάκης κλιμακώνει την επίθεσή του στους δικαστές. Τους επικρίνει ότι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, κατονομάζει δικαστές οι οποίοι κατά τη γνώμη του αργούν να ολοκληρώσουν τις υποθέσεις που έχουν αναλάβει, τους ψέγει επειδή δεν έχουν προφυλακίσει ορισμένους εκ των εμπλεκομένων σε έρευνες που ενδιαφέρουν την κυβέρνηση, τους εγκαλεί ακόμη και για το γεγονός ότι δεν έχουν φέρει στο εδώλιο πρόσωπα που ανέδειξαν ζητήματα σχετικά με τη λειτουργία των τραπεζών, με το επιχείρημα ότι επηρεάστηκε η τιμή των μετοχών.

Όχι κυρίες και κύριοι. Ο Παύλος Πολάκης δεν είναι επιθεωρητής του δικαστικού σώματος. Ο Παύλος Πολάκης, στενός συνεργάτης και τακτικός συνδαιτυμόνας του Αλέξη Τσίπρα παραμένει αναπληρωτής υπουργός Υγείας. Κι αναρωτιέσαι εύλογα πότε προλαβαίνει να ασχολείται με τα του χαρτοφυλακίου του, αφού ξημερώνεται στο facebook και προφανώς πηγαίνει στο υπουργείο του μέρα μεσημέρι. Η απάντηση είναι ότι δεν ασχολείται. Το αποδεικνύει η καθημερινή πολύωρη ενασχόλησή του με τα social media και η μονομανία του με το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να βάλει φυλακή κάποιους από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Και κυρίως το δείχνει η κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας που δεν έχει καταρρεύσει χάρις στην αυτοθυσία των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού.

Ναι, θα μου πείτε, ίσως και να έχεις δίκιο, όμως δεν είναι όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ φτιαγμένοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του Παύλου Πολάκη. Πολύ πιθανόν να είναι έτσι. Κι αν μη τι άλλο, είναι ισοπέδωση που μπορεί να οδηγήσει σε μονοπάτια ολοκληρωτισμού η αντίληψη ότι είναι όλοι ίδιοι.

Υπάρχουν όμως κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ που λειτουργούν σαν να είναι η άλλη όψη του νομίσματος Πολάκη.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης (ο Μιχάλης Καλογήρου δηλαδή) είναι υπαρκτό φυσικό πρόσωπο, πολιτικά όμως η ανυπαρξία του αποκαλύπτεται από το γεγονός ότι περιορίζεται να καλύπτει τις επιθέσεις Πολάκη εναντίον της Δικαιοσύνης ψελλίζοντας ότι δεν συνιστούν παρέμβαση. Το πρωθυπουργικό γραφείο στοιχίζεται πίσω από τη γραμμή Πολάκη σε τέτοιο βαθμό που απλώς φανερώνει ότι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας είναι το πραγματικό μεγάφωνο μέσα από το οποίο ακούγονται οι μύχιες σκέψεις του Αλέξη Τσίπρα.

Μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι έτσι και χειρότερα θα φτάσουμε μέχρι τις εκλογές. Με τις αισχρολογίες, τις χυδαιότητες, τις απειλές του Πολάκη, τη θλιβερή σιγή του κοπαδιού των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και τη σιωπηρή αποδοχή αυτών των σκαιών «πολιτικών» πρακτικών από την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Κι αυτό που δεν καταλαβαίνουμε σε πρώτη ανάγνωση είναι πως το μίσος Πολάκη και τα παράγωγά του είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πυροδοτήσουν λογικές ρεβανσισμού που θα μας κρατήσουν κολλημένους στο βάλτο της σκανδαλολογίας.

Μάκης Πολλάτος
Πρώτο Θέμα


Νόμιζαν ότι ήταν καταχθόνιοι. Νόμιζαν εαυτούς ικανούς για μαεστρικές δολοπλοκίες, ώστε να οδηγηθούμε σε εκλογές με κατηγορούμενους δυναμικά στελέχη και εμβληματικά ονόματα της αντιπολίτευσης.

Έτσι θα την ενοχοποιούσαν συλλογικά, θα την απαξίωναν πολιτικά, και θα έκαναν περίπατο.

Νόμισαν επίσης ότι ως σύμμαχο είχαν βρει τον ιδανικό γκρίζο νομικό, που μέσα από νομικίστικους δαιδάλους, θα σχεδίαζε το τέλειο κατηγορητήριο, ώστε η κοινή γνώμη μαζικά να τους επιδαψιλεύσει τιμές ως καθαρτές και εξαγνιστές του δημοσίου βίου, από το μίασμα της πολιτικής διαφθοράς.

Φευ, αποδείχτηκαν ανεκπαίδευτοι και ανεπαρκείς.

Η δημόσια ζωή με τους σκληρούς προβολείς της δημοσιότητας στραμμένους πάνω τους, δεν είναι το μικροκομματικό τοπίο του συνεδρίου των χιλίων νοματαίων ενός μικρού κόμματος, στο περιβάλλον του οποίου είχαν ασκηθεί να επιδίδονται σε συνωμοτικές καντρίλιες, και διευθετήσεις μικροομάδων, προκειμένου να αναδείξουν δικά τους πρόσωπα στα ηγετικά κλιμάκια.

Όσο για τον ιδανικό γκρίζο νομικό, που θα μείνει στην πολιτικοδικαστική ιστορία των ημερών με την προσωνυμία «Ρασπούτιν» (θα τρίζουν τα κόκαλα του Ρασπούτιν δηλαδή), αποδείχθηκε ένας δικηγόρος πεπερασμένης εποχής, που δεν είχε καν τον αυτοέλεγχο που επιβάλλουν τέτοιες συνθήκες, και εκτέθηκε έξω από το Μαξίμου με δηλώσεις που προϊδέαζαν για τη μεθόδευση.

Πολιορκητικός κριός της υπόθεσης ανέλαβε ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος έγραψε ότι το κάνει «μετά πλήρους λόγου γνώσεως», καθώς έχει προσωπικά συνεισφέρει στην αποκάλυψη αρκετών από αυτές τις δυσώδεις υποθέσεις εδώ και 2,5 χρόνια.

Βέβαια κάποιος κακεντρεχής, θα έλεγε ότι ευτυχώς που η Δικαιοσύνη πάει με τον αραμπά, γιατί ο υπουργός θα είχε ήδη κληθεί από χρόνια να απολογηθεί

για τα διπλά βιβλία που έχει δηλώσει ότι κρατούσε ως δήμαρχος (και κει δεν θα πέρναγε το επιχείρημα ότι μάχεται την αστική τάξη με τα όπλα που του δίνει),
ή για το πιστόλι με το οποίο πυροβολούσε σε στιγμές Κρητικής ευθυμίας.

Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν και άλλα για τα οποία θα πρέπει να ασχοληθεί μαζί του η Δικαιοσύνη, με αφορμή τη θητεία του στο υπουργείο, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση. Δεν προβλέπουμε και δεν προλέγουμε.

Αν υπάρχουν θα το μάθουμε μετά τις εκλογές.

Πρέπει επίσης να πούμε ότι αυτονομημένη η παρέμβαση Πολάκη, ως προτροπή για επιτάχυνση της Δικαιοσύνης, δεν είναι απορριπτέα, παρότι δεν είναι καθ΄ύλιν αρμόδιος υπουργός.

Το κακό όμως είναι ότι η παρέμβαση δεν μπορεί να αυτονομηθεί από το ύφος της: από τον μπρουτάλ λόγο του.

Ο σκληρός λόγος παράγει συγκεκριμένο απαξιωτικό αποτέλεσμα προς τον θεσμό της Δικαιοσύνης, και ως εκ τούτου είναι άκρως πολιτικός - ιδιαίτερα όταν αναφέρεται ονομαστικώς και σε δικαστικούς λειτουργούς, υποδεικνύοντάς τους την επιθυμητή έκβαση των υποθέσεων που χειρίζονται.

Όχι, ο Πολάκης δεν είναι ο… Βισίνσκι - αν και δεν γνωρίζουμε αν θα είχε πρόβλημα να είναι. Πάντως χρησιμοποιεί παραπλήσιο λόγο με εκείνον του σταλινικού γενικού εισαγγελέα της ΕΣΣΔ στις δίκες της Μόσχας.

Οι εχθροί δεν ήταν αντιφρονούντες και πράκτορες της Δύσης, του καπιταλισμού ή των εναπομεινάντων Τσαρικών και φεουδαρχικών κύκλων. Ήταν «λυσσασμένα σκυλιά», «Βρώμικα σκυλιά», «σκουπίδια», «κατσαρίδες» κλπ.

Κατά τον ίδιο τρόπο για τον κ. Πολάκη , ο προνομιακός του εχθρός, τα ΜΜΕ είναι «βοθροκάναλα της διαπλοκής», και οι δημοσιογράφοι «λαμόγια», «πληρωμένοι κοντυλοφόροι», «ρετάλια της δημοσιογραφίας», και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός!

Περιπτωσιολογικά αναφερθήκαμε στον κ. Πολάκη, επειδή είναι ο πρωταγωνιστής των ημερών. Ο ίδιος θα είναι υπεύθυνος μόνο εάν αποδειχτούν διαχειριστικές ατασθαλίες επί των ημερών του.

Η πολιτική του συμπεριφορά για την οποία κατηγορείται, είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού.

Αν ο κ. Τσίπρας ήθελε να τον σταματήσει θα το έκανε με ένα τηλεφώνημα.

Είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού γενικώς η συνολική απροκάλυπτη επίθεση και πολιτικοποίηση της Δικαιοσύνης που επιχειρείται, και που δεν έχει υπάρξει σε τέτοια οργανωμένη έκταση και ένταση στα χρόνια της μεταπολίτευσης - και όταν υπήρξε προχουντικά, ήταν αποτέλεσμα των ταραγμένων καιρών για τους οποίους δεν είναι άμοιρη η Αριστερά.

Ηταν παραθεσμικές παρεμβάσεις με αμιγώς πολιτικά χαρακτηριστικά, και δεν απέρρεαν από την κουτοπονηριά μιας νεανικής παρέας, να διαλύσει τα πάντα για να διατηρηθεί στην εξουσία, επειδή τη γεύτηκε και της άρεσε.

Η Novartis από υπαρκτό σκάνδαλο (στο όνομα της οποίας θα πίνουν χιλιάδες γιατροί και φαρμακοποιοί την σαμπάνια τους), έγινε εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας στα χέρια των ανεπίγνωστων του Μαξίμου. Καθόλου παράξενο.

Δεν έχουν άλλωστε και περί πολλού το Δίκαιον και την απόδοσή του. Αυτό είναι δημιούργημα της αστικής τάξης, για να διασφαλίζει την επικυριαρχία της επί των φτωχότερων λαϊκών τμημάτων (έτσι έλεγε το «μάνιουαλ» στις μπροσούρες που διάβαζαν, αυτά ξέρουν).

Οπότε, ο, τι συμβαίνει και θα συμβεί, όποιες εκτρωματικές καταστάσεις και εξωθεσμικές παρεμβάσεις θα υπάρξουν, θα έχουν την υπογραφή του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα και μόνο, και κανενός Πολάκη.

Του Γιάννη Σιδέρη
liberal.gr

Πόσα θέλουν τέλος πάντων για να μας τρελάνουν οι Συριζανέληδες;

Δηλαδή για ‘’το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους’’ όπως το ονόμασε ο Παπαγγελόπουλος, θα προφυλακιστεί ένας και μόνο άνθρωπος;

Και θα ναι αυτός που πάνω στην μαρτυρία του στηρίχθηκε το κατηγορητήριο για το σκάνδαλο;

Που να το πεις αυτό και να μην πέσει το γέλιο της αρκούδας;

Έγραψα χθες ότι οι άνθρωποι την έχουν ψωνίσει, αλλά προφανώς υπάρχουν δυο λογιών ψωνισμένοι:

Οι ακίνδυνοι με τους οποίους γελάμε και οι επικίνδυνοι που δεν το ‘χουν σε τίποτα να μπουν μέσα στην μπαρουταποθήκη κρατώντας αναμμένο σπίρτο, για να δουν τι γίνεται.

Σε ποια απ’ τις δυο κατηγορίες θαρρείτε πως ανήκουν οι κυβερνητικοί μας;

Διότι χθες, παρά τις καταιγιστικές εξελίξεις με τον Μανιαδάκη, υπήρχε μια απίστευτη μακαριότητα στα υπουργικά γραφεία λες και είχε συμβεί κάτι λίαν ευχάριστο για τις αφεντομουτσουνάρες τους.

Ειλικρινά σας γράφω, χθες το απόγευμα οι υπουργάρες και τα στελέχη των Συριζανέλ ήταν βέβαιοι ότι η ιστορία εξελίχθηκε τελικά υπέρ τους.

Κοντολογίς, με τις μεθοδεύσεις τους κατάφεραν να ανατινάξουν ακόμα και το τελευταίο ίχνος λαϊκής εμπιστοσύνης σε οποιαδήποτε ανακριτική και δικαστική αρχή ή διαδικασία, αυτοί όμως ήταν πανευτυχείς διότι ‘’έστω κι έτσι, ο λαός ασχολήθηκε επιτέλους με το μέγα σκάνδαλο της Novartis, που ανήκει εξ ολοκλήρου στο ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ’’.

Την απίστευτη αυτή φράση μου την είπε χθες κυβερνητικός αξιωματούχος και απόμεινα τόσο άφωνος από την έκπληξη, που προς στιγμήν ο άνθρωπος νόμισε ότι του ‘χα κλείσει το τηλέφωνο.

Στο μεταξύ έχουν λαλήσει τόσο πολύ όλοι τους, που έχουν αναγορεύσει τον Πολάκη σε ήρωα τους. Όποιον κι αν ρωτήσεις, απαντά αμέσως και δίχως την παραμικρή αμφιβολία στην φωνή του: ‘’Δίκιο έχει ο Παύλος. Ωχ καημένε.. Επιτέλους κάποιος πρέπει να τους τα πει.»

Αυτό το μείγμα ευτυχισμένης μακαριότητας, εσωτερικής σιγουριάς ότι όλα πάνε καλά για την πάρτη τους και απαυδισμένης επιθετικότητας απέναντι σ’ όποιον τους κάνει κριτική, συγκροτούν ένα μείγμα μη-αντιμετωπίσιμο.

Οι εκπλήξεις διαδέχονται η μια την άλλη καθημερινά, κάποιες απ’ αυτές φέρνουν προσωρινό τρόμο στον νηφάλιο πολίτη, αλλά το τελικό σύνολο της κυβερνητικής δραστηριότητας παραμένει βαθιά κωμικό.

Κανένας Σεφερλής, όση έμπνευση κι αν διαθέτει, δεν είναι ικανός να συγκριθεί μαζί τους.

Φυσικά, θ’ αφήσουν πίσω τους συντρίμμια.

Φανταστείτε για παράδειγμα, πόσο διαλυμένη και ανυπόληπτη δικαιοσύνη θα παραδώσουν στον Κυριάκο.

Σκεφτείτε τι είδους σκέψεις θα κάνει ο απλός πολίτης όταν δει πως για ‘’το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους’’ θα την πληρώσει ένας άσχετος άγνωστος, ως χθες κατήγορος, που υποτίθεται ότι πήρε από την Novartis 125.000 ευρώ.

Και φανταστείτε τι άποψη διαμορφώνει ο απλός πολίτης για το ήθος του πολιτικού του συστήματος, όταν διαπιστώνει πως επιστρατεύονται ανενδοίαστα συνταγματικές ερμηνείες που καταλήγουν να κρατούν στην εξουσία μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικής μειοψηφίας.

Εν τέλει, μπορεί να είναι πιο κωμικοί από τον Σεφερλή, πλην όσοι γνωρίζουν βαθύτερα από θέατρο, ξέρουν ότι το κωμικό δεν είναι τίποτα άλλο από την αποδόμηση του τραγικού.

Του Δημήτρη Καμπουράκη
liberal.gr

Στον πολιτικό βίο ενός πολιτικού ανδρός πολύ λίγες είναι οι στιγμές που αυτός συνομιλεί με την Ιστορία. Πολύ λίγες είναι οι στιγμές που με την στάση του καθορίζει την τύχη ενός ολόκληρου λαού.

Οι συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δεν βιώνει ποτέ αυτήν την οριακή εμπειρία.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρίσκεται σήμερα σε αυτήν την κατάσταση. Βρίσκεται ενώπιον των ιστορικών ευθυνών του. Με την παρουσία του θα νομιμοποιήσει την δράση της συμμορίας που μας κυβερνά και σκευωρεί απροκάλυπτα κατά των πολιτικών του αντιπάλων;

Ή θα σταθεί στο ύψος των ιστορικών στιγμών και με την παραίτηση του θα επιταχύνει τις εξελίξεις, δηλαδή θα επιταχύνει την διενέργεια βουλευτικών εκλογών;

Θα γίνει, εξ αντικειμένου, συνεργός στην απόπειρα αλλοίωσης του πολιτεύματος από μια συγκεκριμένη ομάδα που λειτουργεί εξωθεσμικά και παρακρατικά; Από μια ομάδα που επικεφαλής είναι ένας πολιτικός του φίλος;

Ή θα σταθεί εμπόδιο σε αυτές τις μεθοδεύσεις κατοχυρώνοντας έτσι την υστεροφημία του, αποδεικνύοντας συγχρόνως πως αποδοκιμάζει τους σχεδιασμούς του Δ. Παπαγγελλόπουλου;

Είναι ολοφάνερο πως η χώρα εισέρχεται σε παρατεταμένη περίοδο πολιτικής εκτροπής, με άγνωστη κατάληξη. Ποτέ στην ιστορία της Μεταπολίτευσης μια πολιτική συμμορία δεν μεθόδευσε την ηθική και πολιτική εξόντωση δύο πρώην πρωθυπουργών, ενός κεντρικού τραπεζίτη και προβεβλημένων στελεχών των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ποτέ.

Μα δεν υπήρχε σκάνδαλο Novartis; αναρωτιούνται υποκριτικά τα παπαγαλάκια του ΣΥΡΙΖΑ. Σκάνδαλο υπήρξε, ροή πολιτικού χρήματος δεν υπήρξε. Δωροδοκήθηκαν χιλιάδες γιατροί και πιθανόν μερικοί υπηρεσιακοί παράγοντες.

Η συμμορία ήθελε να εμπλέξει, μέσω των κουκουλοφόρων μαρτύρων, και τους πολιτικούς της αντιπάλους σε αυτό το σκάνδαλο. Και αυτή είναι η δεύτερη όψη του σκανδάλου Novartis.

Η εργαλειοποίηση του από τον Ρασπούτιν και τους επίορκους εισαγγελείς, ώστε να εξυπηρετηθούν οι στόχοι του μπλοκ εξουσίας που κυβερνά την πατρίδα μας.

Οι εξελίξεις πλέον είναι απρόβλεπτες, καθώς οι συνωμότες αποκαλύφθηκαν και πλέον η διακύβευση των εκλογών αφορά και την προσωπική τους ελευθερία.

Έχουν αποδείξει πως είναι ικανοί για τα πάντα.

Θα συμπράξει ο Π.Παυλόπουλος; ή θα σταθεί εμπόδιο στους σκοτεινούς σχεδιασμούς τους;

Αν επιλέξει το πρώτο, τότε η πτώση του καθεστώτος θα τον συμπαρασύρει. Θα θεωρηθεί συνυπεύθυνος για ό,τι συμβεί.

Αν επιλέξει να παραιτηθεί, ώστε η πατρίδα μας να βαδίσει αμέσως σε εκλογές, τότε αναμφίβολα αυτήν την κίνηση του θα θυμούμαστε όλοι, μια κίνηση γενναιότητας και ευθύνης.

Οι δύο δρόμοι βρίσκονται μπροστά του. Ας διαλέξει.

Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πληρώνουν το χειροκρότημα με το οποίο προσκύνησαν τον σοβινισμό των Σκοπίων

Από τον
ΦΑΗΛΟ Μ. ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ*

Θυμάμαι έντονα εκείνη την ντροπιαστική ημέρα. Εβλεπα τις αμήχανες και μαγκωμένες φάτσες των βόρειων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κάτω από την τέντα. Είχαν προφανώς πάρει εντολή να τσακιστούν να είναι εκεί, ώστε ο Τσίπρας να τους χρίσει όλους στο μέτωπο με γλίτσα από τις Πρέσπες, να χειροκροτήσουν την υπογραφή του κουρελόχαρτου, να μοιραστούν την ενοχή. Η Ιστορία ό,τι γράφει δεν ξεγράφει - τα βίντεο και οι φωτογραφίες θα μείνουν. Τώρα αρχίζουν και δρέπουν τους σάπιους καρπούς αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας, γίνονται αποσυνάγωγοι, τους απορρίπτουν οι καθημερινοί άνθρωποι, νοερώς και ενίοτε κυριολεκτικώς εμπτύουν τη στάση τους, που δεν περιορίστηκε στην ντροπή και τη σιωπή, αλλά πέρασαν και σε ύβρεις κατά του λαού. Συλλήβδην χαρακτηρίζουν «ακροδεξιό», «φασίστα» και όλα τα γνωστά συκοφαντικά και υστερικά κάθε πολίτη που αντιδρά, ακόμη και παιδιά, μαθητές, που τολμούν να κάνουν κινητοποιήσεις με ατζέντα η οποία δεν είναι μηδενιστική, ανθελληνική, χωρίς βία, βανδαλισμούς.

Τι παράξενα πράγματα για τα αριστερά μυαλά! Να βλέπουν νέα παιδιά που τιμούν τη Σημαία, αντί να τη σκίζουν και να την καίνε. Στράβωσε το στόμα των αποστόλων του μαρασμού, αλλά όλοι εμείς, υπερκομματικώς, που είμαστε κανονικοί άνθρωποι και θεωρούμε τη φιλοπατρία τόσο φυσική όσο την αγάπη στους γονείς, τα παιδιά και τα αδέρφια μας, απλά διαπιστώνουμε ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα. Κάτω από τις στοιβάδες τις παρακμής, το κύτταρο του Ελληνικού Τρόπου ακόμη ζει και αγωνίζεται. Περισσότεροι από τους μισούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ διαφωνούν με το μισελληνικό έκτρωμα των Πρεσπών, αλλά μην το πείτε στους βουλευτές του, που έκαναν τις γλάστρες στα κατορθώματα του Κοτζιά.

Οπου τους πετυχαίνω στις τηλεμαχίες τους ρωτώ αυτούς που χειροκροτούσαν στους Ψαράδες τον μαϊμού Μακεντόνσκι, τον Ζάεφ, και τον Τσίπρα, ενώ προσπαθούσαν να υλοποιήσουν την πιο ξεφτιλισμένη απόφαση της πιο ντροπιαστικής Ολομέλειας του ΚΚΕ, που είχε λάβει χώρα στο ίδιο μέρος, στο πλαίσιο μιας πολιτικής η οποία έκανε τον λαό να τους χαρίσει το προσβλητικό επίθετο που τόσο τους ενοχλούσε: «Εαμοβούλγαροι». Τους ρωτώ: «Ησουν περήφανος κάτω από την τέντα στους Ψαράδες να χειροκροτάς το προσκύνημα στον σκοπιανό σοβινισμό; Θα είναι περήφανα τα παιδιά και τα εγγόνια σου; Γύρισες στο χωριό σου με το κεφάλι ψηλά;»

Θυμάμαι έναν από αυτούς, θρασύτατο ανακυκλωμένο πασόκο: έπαθε τέτοιο κοκομπλόκο -κατακόκκινος-, που τώρα βάζει βέτο να μην είμαι στις εκπομπές που τον καλούν, λες και οι πρώην ψηφοφόροι του περίμεναν από μένα να μάθουν ότι ήταν εκεί, κάτω από την τέντα, και χειροκροτούσε το ξεπούλημα του ονόματος της γης και της τιμής των ανθρώπων που τον εξέλεξαν. Κυρ Αλέκο μου, και μόνος σου να βγαίνεις κάθε μέρα, μόνο στην τηλεόραση των Σκοπίων, θα φας τέτοιο φούμο στις εκλογές, που ο Καζαβούμπου και ο Μουσεβένι θα μοιάζουν με ξανθούς γαλανομάτηδες από τα νησιά Λοφότεν.

Με τον Μπγιάλα έχουμε βρεθεί σε τηλεοπτικές συζητήσεις. Πιο συμπαθής ως φυσιογνωμία από κάτι άλλους τύπους με βρόμικο μάτι, παλιό ΠΑΣΟΚ, που στα λόγια είχε λίγο πατριωτική τσίπα -κάπου θα είχε διαβάσει λίγο Χαραλαμπίδη-, αλλά «χώθηκε» κι αυτός στο όχημα της μνημονιακής εξαρχειώτικης και λίγο κολωνακιώτης Αριστεράς.

Οταν του επιτέθηκα και τον ρώτησα αν είναι περήφανος που ήταν εκεί και αν αυτά που έλεγε υπερασπιζόμενος το κουρελόχαρτο τα λέει και στα καφενεία της εκλογικής περιφέρειάς του, είπε μεν το «ποίημα» της κομματικής γραμμής, αλλά ένα νεύρο, μια υποψία φιλοτιμίας τρεμόπαιξε στο πρόσωπό του. Σαν να άκουσα ψιθυριστά την αντιπολίτευση που θα είχε ζήσει μέσα στον ίδιο του τον προσωπικό κύκλο. Υστερα από ένα κοφτό χάσμα, που προκάλεσε η αλήθεια, είπε «ναι, τα λέω» κ.λπ. Ε, εκείνοι οι πιτσιρικάδες, που του έδωσαν πίσω το πεντάευρο και του τραγούδησαν το «Μακεδονία ξακουστή», του χάλασαν τη μόστρα περισσότερο από 1.000 τηλεμαχίες. Και η οργίλη αντίδρασή του δεν κρύβει παρά τη βαθιά ενσυναίσθησή του ότι τα παιδιά του τόπου του, οι ψηφοφόροι του, έχουν δίκιο, πως ο λαός είναι «απέναντι».

Και, φίλτατε Χρήστο Μπγιάλα, μη βαφτίζεις τον πατριωτισμό «ακροδεξιό» - ακολούθησε το φιλότιμό σου, που σίγουρα καταπιέζεται. Είναι καλύτερη πυξίδα αξιοπρέπειας από την κομματοσκυλίαση των σκυφτών συντρόφων σου...

*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
www.neadexia.gr

Ιωάννα Μάνδρου

Για θεσμική εκτροπή κάνει λόγο η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων σε ανακοίνωση της σχετικά με τις δηλώσεις στοχοποίησης δικαστικών και εισαγγελέων από τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη.

Με εξαιρετικά αυστηρή γλώσσα η μεγαλύτερη δικαστική ένωση της χώρας, ομιλεί για «θεσμική εκτροπή» και απευθύνεται ευθέως στον πρωθυπουργό, τον οποίο καλεί να αποδοκιμάσει τον υπουργό του προκειμένου να αποτρέψει, όπως αναφέρουν, παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον «οι οποίες, πλήττουν την δικαστική ανεξαρτησία και το κράτος δικαίου».
Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Είχαμε καλώς διαβλέψει και το επισημάναμε εμφατικά στο Ψήφισμα της Γενικής μας Συνέλευσης στις 15 Δεκεμβρίου 2018, ότι στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μπει η Δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ο αναπληρωτής Υπουργός Υγείας σε χθεσινή του ανάρτηση ζητάει από Δικαστές και Εισαγγελείς, τους οποίους αυτή τη φορά ονοματίζει και επιπλήττει, να του δώσουν εξηγήσεις για την πορεία συγκεκριμένων υποθέσεων, τους προτρέπει ορισμένες φορές σε ενδεδειγμένες, κατά την άποψή του, ενέργειες (πχ προφυλάκιση) και θεωρεί μάλιστα και ύποπτη την καθυστέρηση στην ολοκλήρωσή τους. Την ίδια στιγμή που ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία προστατεύουν απόλυτα το τεκμήριο της αθωότητας, Υπουργός της Κυβέρνησης παραβιάζει βάναυσα το τεκμήριο αυτό. Η δημόσια διαπόμπευση και τα υπονοούμενα σε βάρος δικαστικών λειτουργών, που σε αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να επιτελέσουν το καθήκον τους, δεν θα έχει τέλος, όπως σαφώς προδικάζει ο ίδιος αξιωματούχος με τη λέξη «συνεχίζεται».

Επισημαίνουμε ότι το ολίσθημα του εν λόγω υπουργού να αποπειραθεί να παρέμβει στο έργο Δικαστικών και Εισαγγελικών Λειτουργών συνιστά θεσμική εκτροπή, δεδομένου ότι αποτελεί ευθεία παραβίαση της Αρχής της Διάκρισης των Λειτουργιών. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Πρωθυπουργός, ως επικεφαλής της Κυβέρνησης, θα αποδοκιμάσει τις τοποθετήσεις του Υπουργού του και θα αποτρέψει παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον, οι οποίες πλήττουν την Δικαστική Ανεξαρτησία και το Κράτος Δικαίου. Σε κάθε περίπτωση οι Δικαστικοί και Εισαγγελικοί Λειτουργοί έχουν μοναδικό τους καθήκον την ολοκλήρωση των ανατεθειμένων σ’ αυτούς δικογραφιών, με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, τηρώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες, χωρίς να επηρεάζονται από την κλεψύδρα του πολιτικού χρόνου».
Καθημερινή

Απίστευτες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο που εξελίσσεται σε φιάσκο Novartis
«Μου ασκούνται διάφορες πιέσεις, να παραδεχτώ ενοχές πολιτικών προσώπων, τα οποία ουδέποτε δεν γνώρισα, αν έχουν κάνει κάτι. Μου ασκούνται πιέσεις να αναφέρω και να πω αν γνωρίζω τρία πολιτικά πρόσωπα αν έχουν χρηματιστεί ή όχι» είπε ο Νίκος Μανιαδάκης και ισχυρίστηκε πως πρόκειται για τον Αντώνη Σαμαρά, τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Γιάννη Στουρνάρα.

Τελικά ο πρωθυπουργός είναι μια τραγική φυσιογνωμία. Αρχίζω να τον συμπαθώ. Τον περιβάλλει μια στρατιά ανόητων επικοινωνιολόγων της αυτοαποκληθείσας «ανανεωτικής Αριστεράς», που τον γελοιοποιούν.
Γιατί ο Α.Τσίπρας γελοιοποιείται. Αυτοί ανέκαθεν γελοίοι ήταν.

Ο πρωθυπουργός τελικά έχει μόνον ένα προσόν. Είναι άριστος στις εσωκομματικές ίντριγκες.

Έχει πάρει δέκα με τόνο, στις ραδιουργίες μέσα στον κομματικό του μικρόκοσμο, καθώς εξόντωσε διαδοχικά όλους αυτούς που τον απειλούσαν.

Μέχρις εδώ, είναι οι ικανότητες του. Ο αντιληπτικός του ορίζοντας εξαντλείται στους τέσσερις τοίχους της Κουμουνδούρου.

Το διαπιστώσαμε στις εμφανίσεις του δίπλα στους ξένους ηγέτες, όπου η αμηχανία του ήταν έκδηλη. Ήταν έξω από τα νερά του. Μάλιστα ο Β. Πούτιν, μπροστά του, αποκάλεσε την πολιτική του «σαχλαμάρες».

Ο πρωθυπουργός ποτέ δεν υπήρξε πολίτης του κόσμου. Έμαθε την αγγλική γλώσσα από το linguaphone και σε μεγάλη ηλικία και δεν έζησε στο εξωτερικό, ώστε να εμπλουτίσει τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις του.

Όταν έβλεπε βιντεοσκοπημένες τις ομιλίες του Α.Παπανδρέου προκειμένου να μιμηθεί τον τόνο της φωνής του και τις κινήσεις του, αγνοούσε πως αυτός δίδαξε σε πανεπιστήμια του πολιτισμένου κόσμου, γνώριζε τέσσερις γλώσσες και είχε παγκόσμια αναγνώριση. Ακόμα και οι αντίπαλοι του τον σέβονταν.

Ένας πολιτικός ηγέτης, αν δεν διαθέτει ευρύτητα πνεύματος, ανοικτό τρόπο σκέψης μακριά από δογματισμούς, αν δεν μπορεί να διαρρήξει τον μικρόκοσμο μέσα στον οποίον κινείται, τότε ακυρώνει την ίδια την ηγετική του παρουσία. Τότε άγεται και φέρεται από απίθανους τύπους που αυτός έχει επιλέξει ως συνεργάτες του.

Κάτι που το βλέπουμε να συμβαίνει στον Αλ.Τσίπρα.

Αυτό το οποίο χαρακτηρίζει την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνον η γελοιότητα.

Είναι και ο κυνισμός της εξουσίας. Ένας συνδυασμός επικίνδυνος για τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Την ίδια στιγμή που κάνουν εγκαίνια –μαϊμού, την ίδια στιγμή συνωμοτούν και πάλι για την υπόθεση Novartis. Είναι το τελευταίο τους χαρτί που θα το παίξει ο Ρασπούτιν με τους επίορκους κρατικούς λειτουργούς. Μέχρι στιγμής και σε αυτήν την υπόθεση ρεζιλεύονται, αλλά μέσα στην απόγνωση τους δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα.

Δεν είναι μόνον η απώλεια της εξουσίας.

Είναι τα όσα θα επακολουθήσουν. Αυτό τους τρελαίνει.

Είναι προφανές πως ο συνδυασμός της γελοιότητας και του κυνισμού δυναμιτίζει την ομαλή πορεία προς τις εκλογές που πλησιάζουν.

Ίσως θα πρέπει στην Νέα Δημοκρατία να σταθούν με μεγαλύτερη προσοχή στις νέες εξελίξεις της υπόθεσης Novartis, καθώς η απόγνωση είναι ο χειρότερος σύμβουλος των απελπισμένων.

Άλλωστε, τα «γουνάκια» που έρχονται τους εξωθούν σε απονεννοημένες πράξεις.

Θέλει προσοχή.

Και μόνον που έκαναν εγκαίνια με μουσαμάδες, δείχνει πως δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα.

Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr

Αριστερή πρωτοπορία: εκδοτήρια εισιτηρίων εκτυπωμένα σε μουσαμάδες σε σταθμό μετρό που δεν λειτουργεί, αλλά εγκαινιάζεται με πολλά ταρατατζούμ!

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Και εκεί που λες «δεν είναι δυνατόν, αποκλείεται να αποπειραθούν κάτι τέτοιο», σε διαψεύδουν. Φτάνουν το δούλεμα σε άλλα επίπεδα θρασύτητος, εκεί που δεν τόλμησε να πάει κανείς! Ο Αλέξης Τσίπρας όντως είναι ο φυσικός διάδοχος και νόμιμος κληρονόμος του Ανδρέα Παπανδρέου στο κλειστό επάγγελμα του πολιτικού ταχυδακτυλουργού. Ο Ανδρέας έβγαζε από το καπέλο σοσιαλισμό και εξαφάνισε τα κρατικά αποθέματα, την αξιοκρατία και τον ελληνικό πολιτισμό (κατάργηση πολυτονικού, κιτς, σκυλάδικα, πρασινοφρουροί) κι ο Αλέξης Τσίπρας έβγαλε από το καπέλο «αντίσταση» στη Μέρκελ, «κατάργηση» του ΕΝΦΙΑ και αύξηση του βασικού μισθού για να εξαφανίσει ολόκληρο το ελληνικό έθνος. Ναι, ο Αντρέας και ο Αλέξης είναι συγγενείς πρώτου βαθμού στην πολιτική εξαπάτηση και, άλλωστε, οι συριζαίοι δεν το κρύβουν.

Μέσα σε έναν μήνα, περίπου, έχουν ανακοινώσει ίδρυση… διαστημικής υπηρεσίας σε μια χώρα όπου έχουμε δει περιπολικό με μαύρες σακούλες* στη θέση σπασμένου παρμπρίζ και εγκαινιάζουν μετρό στη Θεσσαλονίκη, όταν όλες οι εικόνες στο εργοτάξιο του σταθμού (που δεν λειτουργεί) κραυγάζουν ότι πρόκειται για καραγιαπί.

Το κίνητρό τους, δε, είναι πολύ πιο δυσοίωνο από την ίδια την πράξη: θεωρούν ότι η κατάσταση εδώ είναι σκέτο κουτορνιθιστάν και το πόπολο θα καταπιεί αμάσητη την πρόδηλη παπάτζα!

Η κομματική ιαχή «είναι μακέτο τούτο το έργο», που φώναζε ο Κώστας Σημίτης, πολιτικός προϊστάμενος των Γιάννων, των Ακηδων, των Τσουκάτων και των Μαντέληδων, σήμερα παραμένει όχι μόνο επίκαιρη, αλλά κυρίαρχη. Το άκουσμά της καλύπτει όλους τους άλλους ήχους της χρεοκοπημένης ζούγκλας μας. Είθε ο Κύριος να βοηθήσει μια μέρα να πάψουμε να βλέπουμε και ν’ ακούμε τέτοια, και να αποκτήσουμε πολιτική σκηνή της προκοπής.

* Στη μικρή φωτογραφία βλέπετε το περιπολικό με τις κομψότατες μαύρες σακούλες (τελευταία λέξη της μόδας) και τη μονωτική ταινία στη θέση του σπασμένου παρμπρίζ. Η φωτό ελήφθη στην εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας, στο ρεύμα προς Λαμία, στις 9.00 το πρωί της 16ης Μαρτίου 2017 από οδηγό, η οποία την ανάρτησε στον λογαριασμό της στο facebook.

Δημοκρατία

Το νέο μήνυμα του Προκόπη Παυλόπουλου για τη Συμφωνία των Πρεσπών και το χρέος του όταν θα έρθει η ώρα της υπογραφής της

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, απευθύνει πάλι μήνυμα στην κυβέρνηση της πΓΔΜ με αφορμή "εντελώς ανακριβών δηλώσεων από την πλευρά αξιωματούχων". «Δεν είμαστε διατεθειμένοι, ενόψει της οριστικοποίησης της Συμφωνίας αυτής και πριν από την κύρωσή της, ν' αποδεχθούμε ερμηνείες της Συμφωνίας των Πρεσπών, οι οποίες είναι αυθαίρετες. Άλλωστε, τίποτα δεν έχει ακόμη τελειώσει», αναφέρει ο κ. Παυλόπουλος.

Κι εγώ ξαναρωτώ. Θα υπογράψεις, Πρόεδρε, το νόμο με τις αυθαιρεσίες που θα σου στείλει ο Α. Τσίπρας; Εκεί είναι η "μαγκιά". Όχι στα λόγια. Ο πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν πρόβλημα με τις αυθαιρεσίες που διαπιστώνεις, και που τις διαπιστώνει όλος ο ελληνικός λαός, πλην των βολεμένων, και αναμενόντων να βολευθούν. Τι θα κάνεις Πρόεδρε;

Ο Γκλεβίν Ντερβίσι, σύμβουλος του διωχθέντος υπουργού Ντιτμίρ Μπουσάτι, στο αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών, μιλώντας για τη θητεία του επί μια πενταετία αναφέρθηκε σε τρεις πιο σημαντικές στιγμές.

Η τρίτη, ήταν στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα, όπου ο Ντιτμίρ Μπουσάτι "ανάγκασε", όπως είπε, τους Έλληνες να τραγουδήσουν το τραγούδι του Αλβανοτσάμη Οσμάν Τακ, στη συνάντηση στην Κρήτη. (υπονοώντας, ότι το τραγούδι αναφέρονταν στην τσαμουριά...).

Το διέπραξε κι αυτό ο κ. Ν. Κοτζιάς; Γιατί, όχι; Τι απομυθοποίηση κι αυτή, ενός πολιτικού που ξεκίνησε φουριόζος, αλλά δημιούργησε ευθύς τα πρώτα ερωτηματικά όταν τραγουδούσε αγκαλιασμένος με τον Τούρκο ομόλογό του. [Μήπως ακολούθησε λάθος καριέρα;].

Μήνυμα Μπουτάρη σε Θεσσαλονικείς: «Θα μου λείψετε, αλλά όλα τα πράγματα έχουν ένα τέλος». Δεν είναι αμοιβαίο το συναίσθημα. Εμένα δεν θα μου λείψεις, από τη στιγμή που δεν λείπεις καθόλου από τους πρώην συνεργάτες σου, με τους οποίους ιδρύσατε μαζί την "Πρωτοβουλία". Κάτι παραπάνω θα ξέρουν.

Η κ. Μπάσκους είναι δασκάλα ελληνικών στην Αλάσκα, με τις 100 ελληνικές οικογένειες, και δήλωσε: «Ο Ελληνισμός είναι ιδεολογία, δεν έχει σύνορα, δεν έχει αποστάσεις… Ζούμε διάσπαρτοι ανά τον κόσμο κι αυτή την ομορφιά μοιραζόμαστε με όλους τους άλλους, όπου κι αν βρεθούμε». Και συνέχισε: «Είμαστε υπερήφανοι για την πλούσια παράδοση και τον πολιτισμό μας, που προσπαθούμε πρώτα απ’ όλα να τον μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας».

Κάτι τέτοια ακούει ο σύντροφος Φίλης και παθαίνει αλλεργία. Δεν τους είπες, σύντροφε, ότι δεν έχουμε καμιά σχέση με τους Έλληνες, όπως υποστηρίζεις; Γι’ αυτό και έδωσες με ευκολία το όνομα Μακεδονία στους Σλάβους. Τι σχέση έχουμε εμείς με τον "ιμπεριαλιστή" Μέγα Αλέξανδρο; Έτσι δεν είναι σύντροφε Φίλη, του σύγχρονου πατριωτισμού που διακήρυξε ο Τσίπρας;

Καλλισθένης εν δήμω
Voria

Τη χρονιά που πέρασε ακούσαμε πολλά αστεία, παράξενα και εξοργιστικά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στα κανάλια.

Προσπαθήσαμε να τα βάλουμε σε μια σειρά και να διαλέξουμε τις 20 πιο τραγικές δηλώσεις του 2018.

Η χρονιά ξεκίνησε με την Περιστέρα Μπαζιάνα να δηλώνει σε συνέντευξή της στην ΕΦΣΥΝ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία και ότι κάθε 5η Ιουλίου κλαίει για το δημοψήφισμα.

Δείτε την συλλογή των βίντεο με τις δηλώσεις εδώ

Επεισόδιο δημιουργήθηκε λεκτικό μεταξύ του βουλευτή Γρεβενών Χρήστου Μπιάλα και των παιδιών του κατηχητικού.

Σήμερα το πρωί μετά τον εκκλησιασμό στην Ευαγγελίστρια των Γρεβενών όλοι οι επίσημοι αποχωρώντας ,Στην έξοδο είδαν τα παιδιά του πνευματικού κέντρου της Μητρόπολης Γρεβενών όπου τραγουδούσαν τα κάλαντα.

Περνώντας ο βουλευτής των Γρεβενών θέλησε να δώσει ένα ευρώ για να ασημώσει τα κάλαντα.
Τότε ενστικτωδώς ένα από τα παιδιά που λέγαν τα κάλαντα του επέστρεψε το ευρώ του είπε ότι δεν το χρειαζόμαστε και έδωσε το σύνθημα στα υπόλοιπα παιδιά να τραγουδήσουν το Μακεδονία ξακουστή ως πληρωμένη απάντηση απέναντι στο βουλευτή που είναι υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών.

Η στάση του βουλευτή ήταν να φωνάζει ότι δηλητηριάζονται με φασισμό τα μικρά παιδιά από μεγάλους που τα παροτρύνουν και τα επηρεάζουν.

Μάλλον κάποιους τους ενοχλεί η αλήθεια που τη μαθαίνεις από τρελό και από μικρό.Έτσι λέει ο σοφός λαός μας .Μάλλον με αυτά και με αυτά ,τους χαλάει η όρεξη και δεν μπορούν να πάνε σε γουρουνο χαρές και πανηγύρια
Κάποιοι επειδή βρήκαν ασυλία νομίζουν δεν θα δουν κατάματα και την αντίδραση του λαού.
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου λέει Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία Αφιερωμένο στο βουλευτή Γρεβενών που βλέπει φαντάσματα ακόμα και απέναντι σε μικρά παιδιά...

grevenalike

Σχόλιο: Αν αληθεύει το γεγονός, τότε ο τύπος είναι  για φτύσιμο με ροχάλα...

Ο κ. Τσίπρας έχει μετατραπεί σε παρωδία του πολιτικού συστήματος που υποτίθεται ότι καταπολεμούσε

Από τον Ναπολέων Λιναρδάτο

Οταν αποκαλύφθηκε ότι εδώ και 10 χρόνια οι Σκοπιανοί προσπαθούσαν να πάρουν την ονομασία Βόρεια Μακεδονία, εθνότητα και γλώσσα, και τελικά τα πήραν όλα από την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, δεν είχε μείνει κάποιος Ελληνας για να εκπλαγεί από το αποτέλεσμα. Ο κ. Τσίπρας στην πορεία προς το τέταρτο έτος της διακυβέρνησής του τα έχει δώσει όλα σε όλους, σε Ευρωπαίους, Αμερικανούς, Αλβανούς και Τούρκους. Οποιος δεν έχει πάρει, σύντομα θα το μετανιώσει.

Ο κ. Τσίπρας έχει μετατραπεί σε μια παρωδία του πολιτικού συστήματος που υποτίθεται καταπολεμούσε. Διεκπεραιώνει τα θελήματα των ξένων με απίστευτη ευλάβεια και αυταπάρνηση. Οπως αρκετοί προκάτοχοί του που κάποτε χλεύαζε, τώρα έτσι και αυτός νομίζει ότι οι διεθνείς συναντήσεις και οι κολακείες από ηγέτες ξένων κρατών θα έχουν πολιτική αξία στο εσωτερικό της Ελλάδας. Και αυτή η επιθυμία της πολιτικής ρευστοποίησης των διεθνών περγαμηνών είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός πολιτικού που δεν έχει να πει τίποτα στους ψηφοφόρους.

Το ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει να πει κάτι στον μέσο Ελληνα για ό,τι έκανε και για ό,τι προτίθεται να κάνει δεν θα ήταν και κάνα ιδιαίτερο πρόβλημα για την Ελλάδα αν δεν προσπαθούσε να βγει από το αδιέξοδο αυτό κάνοντας μεγάλες παραχωρήσεις σε κορυφαία εθνικά θέματα. Οι μικροπολιτικοί σχεδιασμοί του κ. Τσίπρα έχουν ένα τεράστιο εθνικό κόστος, και μάλιστα κόστος διαρκείας. Οι ταπεινώσεις που δεχόμαστε τώρα, από Σκοπιανούς και Αλβανούς, δεν είναι παρά μια προκαταβολή για όλα όσα πρόκειται να επακολουθήσουν.

Σε έναν σημαντικό βαθμό ο κ. Τσίπρας έχει καταφέρει να ελέγξει τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πολλά από αυτά μπορεί κάποιος να τα παρακολουθήσει όχι για να κατανοήσει τι συμβαίνει γύρω του, αλλά για να δει πόσο εύκολα μπορεί η εκάστοτε εξουσία στην Ελλάδα να ελέγχει ένα κρατικοδίαιτο σύστημα «ενημέρωσης». Με αυτό το σύστημα ο κ. Τσίπρας έχει ελαχιστοποιήσει την κοινή εντύπωση για το πόσο αντιδημοφιλείς είναι οι επιλογές του, ειδικά στα εθνικά θέματα.

Και σε αυτή την περίπτωση ο κ. Τσίπρας επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων. Ο έλεγχος των ΜΜΕ μπορεί να αμβλύνει κάποιες αντιδράσεις, μπορεί να μειώνει κάποιες αρνητικές τάσεις, αλλά είναι αδύνατο να αλλάξει τη γενική δυναμική των πραγμάτων. Αν αυτό δεν ίσχυε, ο κ. Τσίπρας δεν θα είχε γίνει ποτέ πρωθυπουργός. Ειδικά από ένα σημείο και μετά, η εύνοια των ΜΜΕ είναι ακόμα ένα αρνητικό χαρακτηριστικό των ενοίκων της εξουσίας. Μπορεί κάποιοι ψηφοφόροι να αγόρασαν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά η διαπλοκή βρομάει από πολύ μεγάλη απόσταση. Και πάλι το πρόβλημα δεν είναι οι ψευδαισθήσεις του κ. Τσίπρα, αλλά το γεγονός ότι αυτός θα επωμισθεί το μικρότερο μέρος του κόστους τους.

Δημοκρατία

Μιλώντας στο περιθώριο των εορτασμών της πρωτοχρονιάς με τα κάλαντα σε δημοσιογράφους, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την πρόθεση του να εξαντλήσει την κυβερνητική θητεία και οι εκλογές να διεξαχθούν τον Οκτώβριο, ενώ σημείωσε πως δεν έχει αποφασίσει αν η Συμφωνία των Πρεσπών θα έρθει στη Βουλή νωρίτερα από τον Μάρτιο.

Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε για το χρόνο διεξαγωγής των εθνικών εκλογών και επανέλαβε ότι αυτές θα πραγματοποιηθούν στο τέλος της τετραετίας, τον Οκτώβρη του 2019. «Ψάχνουμε ημερομηνία τον Οκτώβρη για εκλογές», είπε χαρακτηριστηκά.

Ο πρωθυπουργός δέχτηκε σειρά ερωτήσεων για τη Συμφωνία των Πρεσπών και για το εάν υπάρχει ενδεχόμενο να έρθει νωρίτερα από τον Μάρτιο προς κύρωση στην ελληνική Βουλή και τόνισε « η ψηφοφορία θα γίνει στην ώρα της, δεν έχω αποφασίσει ακόμη εάν θα έρθει νωρίτερα από τον Μάρτη».

Ο Αλ. Τσίπρας ρωτήθηκε και για όσα γράφονται αναφορικά με την καθυστέρηση της ψήφισης του πρωτοκόλλου ένταξης της γείτονος στο ΝΑΤΟ και χαρακτήρισε ανοησίες τα όσα γράφονται. Όπως σημείωσε η ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την κύρωση του πρωτοκόλλου θα έχει διαφορά λίγων ημερών για τεχνικούς λόγους.

Για το εάν υπάρχει ανησυχία για την ψήφιση της Συμφωνίας, ο πρωθυπουργός αστειευόμενος είπε στους δημοσιογράφους «σας βλέπω να ανησυχείτε πολύ για τη Συμφωνία των Πρεσπών» με τους δημοσιογράφους να σημειώνουν πως ο κ. Καμμένος είναι εκείνος που δείχνει να ανησυχεί. «Ούτε εκείνος ανησυχεί. Το έχει πάρει απόφαση» σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι η χώρα τα επόμενα χρόνια θα χρειαστεί εκ νέου οικονομική στήριξη, ο πρωθυπουργός του ευχήθηκε χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Όσον αφορά το ταξίδι του στην Kωνσταντινoύπολη, που αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο, απάντησε ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί στις αρχές Φεβρουαρίου.

.liberal

Μ​​ε διάθεση αυτοκριτική, θα ήθελα να παραδεχθώ ότι, κοιτάζοντας προς τα πίσω, αναγνωρίζω τον Ντίκενς ως τον συγγραφέα που με επηρέασε περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο βλέπω ανθρώπους και πράγματα.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget