ΤΡΟΧΑΔΗΝ

6/recent/ticker-posts

Header Ads Widget

Το πόκερ Πούτιν - Μπάιντεν στην Ουκρανία

Κωνσταντίνος Φίλης


φωτογραφία αρχείου Shutterstock

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πριν από λίγο ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Τόνι Μπλίνκεν δήλωσε πως βρίσκεται εκεί για να αποτρέψει τον πόλεμο, όχι για να τον προκαλέσει. Ειλικρινά πιστεύω ότι όλοι επιθυμούν, ότι κι εκείνος. Απλώς ο τρόπος για να το καταφέρνει κάποιος, τα μέσα που μετέρχεται και οι επιδιώξεις του καθενός, έως ότου η τάξη αποκατασταθεί είναι πολύ διαφορετικά.

Εξακολουθώ να γράφω ακόμα κι αυτή την ημέρα, όπως έκανα και σε πιο δύσκολες μέρες από τη σημερινή, ότι δεν έχει λογική μία σύρραξη στην Ουκρανία. Δεν αναφέρομαι καν για μία σύρραξη μεταξύ Ρωσίας και Δύσης καθώς αυτό δεν προβλέπεται καν αυτή τη στιγμή, αλλά ούτε καν μια σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ούτε έχει λογική να δούμε από τη μεριά της Μόσχας μία μεγάλης κλίμακας επίθεση, που θα περιλαμβάνει όλη την Ουκρανία, κατάληψη του Κιέβου όπως σήμερα διέρρευσαν εκ νέου οι αμερικανικές αρχές. Ότι δηλαδή θα στηθεί μια «false flag» επιχείρηση προβοκάτσιας, με χρήση χημικών, ή ότι μία εισβολή που θα περιλαμβάνει το Κίεβο θα ξεκινήσει με μία διακοπή τηλεπικοινωνιών και κυβερνοεπιθέσεις.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ένα τέτοιο ενδεχόμενο, καθώς θεωρώ ότι οι Αμερικανοί προτιμούν να εκτίθενται ως αναξιόπιστοι και να χλευάζονται από τους Ρώσους, παρά να πραγματοποιηθεί αυτό το σενάριο, που έχει μικρότερες ή μεγαλύτερες πιθανότητες. Αν τελικά συμβεί όντως δεν πραγματοποιηθεί κάποια εισβολή από τη Ρωσία, το οποίο συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες κι εφόσον έχει απομακρυνθεί ο κίνδυνος, οι Αμερικάνοι θα ισχυριστούν ότι απέτρεψαν έναν πόλεμο. Ό,τι συνέβη δηλαδή, ήταν ένας δικός τους τρόπος για να αποτρέψουν τη Ρωσία από το να δημιουργήσει τετελεσμένα στην Ουκρανία.

Οι Ρώσοι από την άλλη πλευρά χλευάζουν την αμερικανική αναξιοπιστία αλλά κι αυτοί καταλαβαίνουν ποια είναι τα όρια τους, δηλαδή ότι ακόμα κι αν ψάχνουν για μια νομιμοποιητική βάση, έστω κι ασθενή, για μία επέμβαση, μία πρόφαση δεν θα παράξει περισσότερα θετικά αποτελέσματα για εκείνους, απ’ ότι η σημερινή κατάσταση. Είτε κάποιος πιστέψει αυτή την μπλόφα, είτε όχι, η απειλή της επέμβασης είναι πιο ευμενής για τα ρωσικά συμφέροντα παρά η ίδια η επέμβαση.

Διότι αν αυτή τη στιγμή η Ρωσία μπορεί να ισχυρίζεται πως δεν μπορεί η Δύση να βρει έναν κοινό τόπο απέναντι της, ότι η ίδια έχει υποσκάψει την ενότητα και τη σταθερότητα της Ουκρανίας, ότι έχει προκαλέσει και έχει φέρει στα μέτρα της τη συζήτηση για το ζήτημα, ορίζοντας αυτή την ατζέντα και αναγκάζοντας τους δυτικούς να τη λάβουν σοβαρά υπόψη. Αν η Ρωσία τελικά επέμβει, τότε εξαϋλώνονται όλα τα προαναφερθέντα. Χάνει δηλαδή ότι μέχρι τώρα έχει κερδίσει, διότι είναι υποψιασμένοι όλοι η Ρωσία ψάχνει κάποια πρόφαση κι άρα έχει απολέσει το στοιχείο του αιφνιδιασμού, όπως συνέβη στην Κριμαία και στη Γεωργία. Το έχουν φροντίσει αυτό οι Αμερικανοί και οι Ουκρανοί.

Προφανώς, όσοι στηρίζουν τη Ρωσία στη Δύση δεν θα τους είναι εύκολο να συνεχίσουν να το κάνουν, εφόσον η Ρωσία έχει εισβάλει δυο φορές, μέσα σε οχτώ χρόνια, σε ένα ανεξάρτητο κράτος, άσχετα αν η ίδια το προσεγγίζει διαφορετικά. Δεν μπορώ να βρω πραγματικά κάποια λογική σε μία ρωσική επέμβαση, ακόμα κι αν αυτή είναι αποτέλεσμα μίας αντίδρασης, κάποιας προβοκάτσιας ή επιθετικής κίνησης από πλευράς Κίεβου.

Οι συγκρούσεις άλλωστε στην ανατολική Ουκρανία μαίνονται εδώ και οχτώ χρόνια. Απλώς τώρα δίνουμε μία άλλη έννοια και σημασία στις συγκρούσεις, ακριβώς διότι γίνονται σε μια πολύ ευαίσθητη χρονικά και ρευστή περίοδο. Στις συγκρούσεις αυτές είναι μαθημένοι και οι μεν και οι δε. Τώρα αν εκμεταλλευτεί κάποιος, μία τέτοια σύγκρουση είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά, αυτό μένει να διαπιστωθεί.

Ανεξάρτητα από το ποιος μπορεί να καταγράφει κέρδη ή ζημιές, παρατηρούμε μια κατάσταση εγκλωβισμού όλων των εμπλεκομένων. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουν όλοι, ειδικά τα πιο ισχυρά μέρη, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία, ότι πρέπει να έχουν ανοιχτή μία διέξοδο για την άλλη πλευρά ως οδό διαφυγής, ώστε να μπορεί να αναδιπλωθεί και να σώσει τα προσχήματα.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια