ΤΡΟΧΑΔΗΝ

6/recent/ticker-posts

Header Ads Widget

Oμερτά ελληνικών ΜΜΕ για το φιάσκο με την LOA των Αμερικανών για τις φρεγάτες MMSC

Εάν κανείς διαβάσει την αρθρογραφία του DP (που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για… αντιαμερικανισμό) και ορισμένων ακόμα προσανατολισμένων στα αμυντικά ζητήματα της χώρας μέσων ενημέρωσης και στη συνέχεια ανοίξει τα αποκαλούμενα ως «συστημικά ΜΜΕ» της χώρας, είναι λογικό να αναρωτηθεί εάν μας πάσχουμε από φαντασιοπληξία και έχουμε βαλθεί να τρελάνουμε την ελληνική κοινωνία. Διότι πέραν της είδησης που μας «σέρβιρε» ο Τζέφρι Πάιατ με την ανάρτηση στο Twitter και τη φωτογραφία με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Παναγιωτόπουλο, μαζί με τον Αμερικανό υποναύαρχο, δεν θα μπορούσαμε καν να πείσουμε ότι όντως οι ΗΠΑ κατέθεσαν διά της απαντητικής LOA (Letter of Offer and Acceptance) την πρότασή τους για το πρόγραμμα φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού.

Γράφει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Κινείται στο όριο του συγκλονιστικού η παντελής απουσία του ρεπορτάζ αναφορικά με το περιεχόμενο, όχι οποιασδήποτε πρότασης, αλλά της αμερικανικής. Της προερχόμενης δηλαδή από τη χώρα που εκ των κυβερνητικών δηλώσεων περί «γεωπολιτικού παράγοντα», συνάγεται ότι είχε προβάδισμα «από τα αποδυτήρια».

Εξάλλου ο ίδιος ο Τζ. Πάιατ μας είχε υποσχεθεί μια πρόταση στην οποία δεν θα μπορούσαμε να αντισταθούμε, που θα ήταν «ακαταμάχητη»! Πώς αλλιώς να δικαιολογήσει κανείς το photo-opportunity ενός πρεσβευτή και ενός υποναυάρχου με ολόκληρο υπουργό Εθνικής Άμυνας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ! Είδε ποτέ με ίδιους όρους Έλληνα υποναύαρχο ο πραγματικά συμπαθής ΥΕΘΑ;

Σε άλλες δυτικές χώρες θα ερμηνευόταν ως υποβιβασμός του ρόλου του σε ρόλο… γραμματειακής υποστήριξης των αρμοδίων υπηρεσιών που χειρίζονται το θέμα του προγράμματος φρεγατών. «The Greek way» που συχνά πυκνά αρέσκεται να χρησιμοποιούν στελέχη των διπλωματικών αντιπροσωπειών στην Αθήνα, «μπερδεύοντας» μια αγγλική έκφραση με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Εκτός κι αν βρίσκουν κάποια αναλογία…

Δηλαδή, αναρωτιέται κανείς, μήπως δεν αποτελεί είδηση το περιεχόμενο της «ακαταμάχητης» πρότασης των ΗΠΑ. Δεν αποτελεί αντικείμενο κριτικής το περιεχόμενό της. Δεν χρήζει διερεύνησης το πώς ερμηνεύεται η τόσο κραυγαλέα διάψευση των προσδοκιών, στις οποίες είχε αναφερθεί στο παρελθόν και το DP, λέγοντας μάλιστα ότι ενδεχόμενη προσφορά τους (π.χ. Arleigh Burke, ή δυναμική είσοδος στη ναυπηγική βιομηχανία της χώρας) θα άλλαζε τα δεδομένα και ο υπολογισμός θα ήταν διαφορετικός.

Σύμφωνα με αναρτήσεις στο Twitter, γράφτηκε ότι προσφέρθηκαν ως «ενδιάμεση λύση» φρεγάτες Oliver Hazard Perry. Πέραν του ότι δεν κατορθώσαμε να το διασταυρώσουμε, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να γράψει ότι αν ισχύει αυτό που εμείς υποστηρίξαμε, ότι δεν υπάρχει αναφορά σε ενδιάμεση λύση στην αμερικανική LOA, ίσως είναι καλύτερα για τους ίδιους τους Αμερικανούς. Μπορεί να το ασπαζόμαστε, μεγαλύτερη σημασία έχει όμως η ειρωνεία με την οποία αντιμετωπίζεται και μόνο ως ιδέα «προσφορά» τέτοιων πλοίων

Μπορεί κάποιος… ευαίσθητος με τα θέματα της δημοσιογραφικής πολιτικής ορθότητας να μας κατηγορήσει ότι μπερδεύουμε την είδηση με την ανάλυση στα κείμενά μας. Ναι. Όμως ουδέποτε υποστηρίξαμε ότι είμαστε το BBC ή το CNN. Έχουμε σαφώς μεγαλύτερα περιθώρια ελευθερίας να μιλάμε τη γλώσσα που μιλάει ο απλός Έλληνας πολίτης, που προτιμά μαζί με την είδηση να του δώσεις και μια ιδέα του πως αυτή αξιολογείται.

Ουδέποτε υποστηρίξαμε ότι έχουμε το αλάθητο ή ότι οι δικές μας απόψεις αποτελούν θέσφατο. Αυτό αποδεικνύεται και από τον σεβασμό -κυριολεκτικά- με τον οποίον αντιμετωπίζουμε τα «established media» που θα έλεγαν και στην αμερικανική πρεσβεία.

Αναδημοσιεύσεις κειμένων με ξεκάθαρη και έγκαιρη αναφορά του συναδέλφου που το υπογράφει και με ενεργό σύνδεσμο του μέσου που το φιλοξενεί. Όταν δε το κείμενο είναι ευμέγεθες, παραπομπή των αναγνωστών μας να διαβάσουν αυτό που εμείς θεωρούμε σημαντικό στον δημιουργό του. Τι άλλο να κάνουμε;

Αναφοράς και σχολιασμού – εκτίμησης δεν έχριζε ούτε η ύπαρξη δεύτερης αμερικανικής πρότασης για φρεγάτες και μικρότερου εκτοπίσματος σκαφών (Gibbs & Cox). Ούτε οι σοβαρές ενδείξεις ότι η πρόταση είχε φθάσει στην Αθήνα, η παράδοσή της όμως στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας καθυστερούσε.

Μια πρόταση η οποία από επιχειρησιακής απόψεως θα μπορούσε ακόμα και να υπερκαλύψει τα «επιχειρησιακά θέλω» των Ελλήνων ναυάρχων, η οποία ΔΕΝ βρήκε τον δρόμο του πλασαρίσματος εντός της αμερικανικής LOA. Απότοκο αυτού του ερωτήματος είναι το αν επί ελληνικού εδάφους σημειώνεται ταύτιση των συμφερόντων της Lockheed Martin (MMSC) με αυτά των ΗΠΑ.

Δηλαδή μόνο η πρόταση της Lockheed Martin ήταν συμβατή με τον γεωστρατηγικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον; Απλό είναι το ερώτημα. Όχι μόνο απάντηση δεν έχουμε πάρει, αλλά τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης δεν το αναγνωρίζουν καν ως εύλογο ερώτημα αν κρίνει κανείς από την άρνηση ενασχόλησης με το θέμα.

Η Sikorsky, κορυφαία κατασκευάστρια ελικοπτέρων και θυγατρική της Lockheed Martin, πήρε ένα χρυσοφόρο συμβόλαιο για την προμήθεια εφτά υπερσύγχρονων ελικοπτέρων MH-60 Romeo με εξαιρετικές όντως επιδόσεις στις ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις. Τελευταία τα πάει πολύ καλά στην Ελλάδα. Όμως…

Δεδομένου του προβλήματος με την έλλειψη σόναρ γάστρας στις MMSC, σήμερα αυτή η προμήθεια που ανέβηκε απότομα στις προτεραιότητες των Ενόπλων Δυνάμεων, μοιάζει ως μέρος μεθόδευσης για να προωθηθεί η πρόταση για την υιοθέτηση των MMSC ως νέα φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού.

Με δεδομένα τα ατελείωτα προβλήματα που παρουσιάζει το πλοίο σύμφωνα με επίσημα αμερικανικά έγγραφα και εκθέσεις και παρότι τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα, υπό φυσιολογικές συνθήκες μόνο σε αποικία θα μπορούσε να μεθοδευτεί τέτοια προμήθεια, με συνεργασία πολιτικών και στρατιωτικών, εν ενεργεία και εν αποστρατεία όσων αφορά τους δεύτερους. Και δεν κουνιέται «φύλλο», παρότι στα δημοσιογραφικά γραφεία γίνονται συζητήσεις… με διευθύνσεις και ονόματα.

Μήπως η Lockheed Martin έχει αναλάβει «υπεργολαβία» την προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ελλάδα πέραν από τον ρόλο της ως προμηθευτή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων; Ή μήπως τελικά δεν είναι κατά βάθος επιθυμητός ο εξοπλισμός του Πολεμικού Ναυτικού με μια φρεγάτα που μπορεί να προβάλει την ελληνική ισχύ στην Ανατολική Μεσόγειο;

Όλα δείχνουν ότι η απόπειρα επαναφοράς της Τουρκίας στη Δύση έχει ξεκινήσει. Φυσικά, πίσω από τα όμορφα λόγια του Ερντογάν πάλι ανεξέλεγκτη θα είναι. Λόγω της πάγιας τακτικής να πηγαίνει στα άκρα, ώστε λόγω της γεωστρατηγικής της σημασίας η επαναφορά της να κατοχυρώνει πάντα οφέλη, οι ΗΠΑ θα ενθουσιαστούν και θα γυρίσουμε στα γνωστά. Οι ΗΠΑ καλώς πράττουν αν αυτό θεωρούν εθνικό τους σμφέρον. Εμείς;

Τούτων λεχθέντων, μήπως υφίσταται ακόμα υπερατλαντική επιθυμία για περιορισμό της Ελλάδας στο Αιγαίο και προσανατολισμός της στα Βαλκάνια; Εάν ναι, που δεν είναι απαραίτητο να ισχύει, το να γράψεις ότι η Ελλάδα, αν το αποφασίσει, έχει τρόπους να επιβάλλει την παρουσία της στην περιοχή, για ποιον λόγο δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στην αρθρογραφία; Ερωτήματα θέτουμε τα οποία προφανώς δεν απασχολούν κανέναν, αν κρίνει κανείς από την ομερτά

Πώς είναι δυνατόν μέσα ενημέρωσης με ασύγκριτα μεγαλύτερες δυνατότητες και προσβάσεις από του DP να μην έχουν ακούσει καν ορισμένα έστω από αυτά που πληροφορούμαστε εμείς; Κι αν πρέπει να θεωρηθούμε… κάπως ανεξέλεγκτοι, υπάρχουν πολλοί τρόποι «πολιτικώς ορθότεροι», τουλάχιστον να υπάρξει αναφορά.

Το να προσποιούμαστε ότι το θέμα δεν υπάρχει, μάλλον παραπέμπει στη συζήτηση περί της εργώδους προσπάθειας ελέγχου της ειδησεογραφίας από την εκάστοτε πολιτική εξουσία. Και για να θεωρούνται ότι τα θέματα αυτά καλό είναι να μην απασχολούν και πού την ειδησεογραφία, σημαίνει ότι είναι «καυτά».

Σε άλλες εποχές στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες ακόμα και σήμερα, θα ήταν ζήτημα τιμής για τη δημοσιογραφία το να αναδείξει θέματα που θα έφερναν σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση όχι μόνο από τα αντιπολιτευόμενα αλλά και από τα συμπολιτευόμενα μέσα.

Έχουμε φθάσει στο σημείο να θεωρούμε ότι «είδηση» θεωρείται μονάχα αυτό που θα πει ένας υπουργός και το επιτελείο του, ή το… επιτελικό κράτος. Αντί του «ρωτήθηκαν και δεν απάντησαν», ή απλά με καταγραφή της επίσημης κυβερνητικής θέσης. Σε δημοσιεύματα που δεν χρειάζονται καν να είναι καταγγελτικά, αλλά ερευνητικά.

Εάν έχουμε δίκιο στον ορισμό που εμείς δίνουμε στον όρο «δημοσιογραφία». Δεν είναι απαραίτητο. Δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε μάθημα σε οποιονδήποτε. Όλες οι απόψεις υποκειμενικές είναι. Ουδείς έχει το αλάθητο.

Όμως το μόνο βέβαιο διαχρονικά είναι, ότι εάν η εξουσία δεν ελέγχεται, είναι θέμα χρόνου να καταστεί ανεξέλεγκτη και να παρουσιάσει σε διάφορα επίπεδα φαινόμενα ηθικής ή/και οικονομικής διαφθοράς.

https://www.defence-point.gr/


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια