ΤΡΟΧΑΔΗΝ

6/recent/ticker-posts

Header Ads Widget

Έχουν πεντακάθαρη συνείδηση... γιατί ποτέ δεν τη χρησιμοποίησαν


Με τις συμφωνίες αυτές να αποτελούν πλέον νόμο του κράτους, η Ελλάς όπως φαίνεται, αντιμετώπισε ιδιαίτερα ευέλικτα κάποιες γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, με στόχο, έντεχνα να κατοχυρώσει το "μείζον”, την ίδια δηλαδή τη σταδιακή υλοποίηση της ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, την εξασφάλιση συνομιλητών με εταιρική σχέση στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και κυρίως να ακυρώσει δυναμικά το έωλο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Όπως αποδεικνύεται μέχρι τώρα, μάλλον τα καταφέρνει, δημιουργώντας μεγάλο εκνευρισμό στην τουρκική πλευρά, που αντιδρά... οθωμανικά και εκτίθεται ολοένα και περισσότερο!

Η συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο, έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι έτσι, η Τουρκία χάνει την όποια διεθνή νομιμότητα της πρόσφερε το σχετικό μνημόνιο που έχει συνυπογράψει με τη Λιβύη του Σάρατζ.

Η συμφωνία από την άλλη με την Ιταλία, κλείνει οριστικά μια εκκρεμότητα δεκαετιών μεταξύ των δύο χωρών και αναβαθμίζει, επεκτείνει και επικαιροποιεί την ήδη υπάρχουσα συμφωνία του 1977 για την υφαλοκρηπίδα Ελλάδας-Ιταλίας, ενώ διαμορφώνει και μια νέα δυναμική στην περιοχή, και ξεκλειδώνοντας την προοπτική οριοθετήσεων υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ με την Αλβανία.

Η ελληνοϊταλική συμφωνία για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δημιουργεί και ένα προηγούμενο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί νομικά, καθώς πρόκειται για μια συμφωνία οριοθέτησης όχι μόνο υφαλοκρηπίδας αλλά και ΑΟΖ που βασίζεται στη μέση γραμμή, με μικρές τροποποιήσεις σε κάποια σημεία του κειμένου της συμφωνίας του 1977 και αναγνωρίζει επήρεια στα ελληνικά νησιά του Ιονίου, ακυρώνοντας έτσι και στην πράξη, τον τουρκικό ισχυρισμό, πως τα νησιά στο Ελληνικό Αρχιπέλαγος δεν δικαιούνται να έχουν τίποτα άλλο πέραν των χωρικών τους υδάτων, που περιορίζονται όμως... στα μόλις έξι ναυτικά μίλια.

Τελικά και οι δύο αυτές συμφωνίες στέλνουν ένα μήνυμα αποφασιστικότητας προς την πλευρά της Τουρκίας και της δημιουργούν δυσεπίλυτο πρόβλημα στα σχέδιά της και αποπροσανατολισμό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να μείνει άπραγος -λείπει άλλωστε ποτέ ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;
Ως μια λοιπόν πατριωτική δύναμη ευθύνης όπως αυτοαποκαλείται, άφησε για ακόμα μια φορά τη "συνείδηση” στο συρτάρι, για να επιδιώξει, όπως πάντα... με πολιτική σταθερότητα την επίλυση των διαφορών που προκύπτουν με άλλες χώρες και την... προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, στο πλαίσιο μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης κατά τα δικά του πρότυπα, πολιτικής, χωρίς όμως να προβεί σε ενέργειες... μιας και οι θάλασσες ανήκουν στα ψάρια τους... με εμβληματικό παράδειγμα Εθνικής Πολιτικής, την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών με την οποία πούλησε τη Μακεδονία.

Τελικά όπως είχε προαναγγείλει, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε "παρών” στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, "ναι” στην ελληνοιταλική που δεν θα μπορούσε να κάνει και αλλιώς... και όλα καλά -η αριστερή συνείδηση παρέμεινε καθαρή, κλειδαμπαρωμένη στο συρτάρι της λήθης!

Θα αναρωτηθείτε τώρα γιατί δεν αναφέρθηκα καθόλου στους άλλους τρεις που ψήφισαν "κατά”;

Μα δεν υπήρχε λόγος:

Ο Κουτσούμπας και ο περίγυρός του ψηφίζουν μόνο ό,τι προτείνουν οι ίδιοι... του Βαρουφάκη δεν του βγήκε στις πασιέντζες και ο Βελόπουλος... είναι Βελόπουλος -δεν αλλάζει!... πως να το κάνουμε;

Του Θοδωρή Γιάνναρου
capital.gr

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια