ΤΡΟΧΑΔΗΝ

6/recent/ticker-posts

Header Ads Widget

Ώρα να σοβαρευτούμε λίγο;



Δυστυχώς όμως, κάποιοι νομίζοντας ότι το πρόβλημα ξεπεράστηκε, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να μεγαλώσει το ρίσκο.
Όλοι θα θέλαμε να επιστρέψουμε στη "ξένοιαστη" εποχή πριν τον κορονοϊό. Δυστυχώς, η επόμενη ημέρα είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνη και εμπεριέχει άπειρες παγίδες, για το πολυτιμότερο πράγμα που έχει ο κάθε άνθρωπος, την υγεία.

Καμία από τις παγίδες αυτές δεν είναι αναπόφευκτη και κανένας κίνδυνος δεν είναι αξεπέραστος! Όμως χρειάζονται μεγάλη επαγρύπνηση και προσοχή. Απ’ όλους και για όλα.

Δυστυχώς, όπως δείχνει ακόμη και η βιαστικότερη ματιά στον περίγυρο, πρόκειται για δύο χαρακτηριστικά, τα οποία πολλές και πολλοί θεωρούν αχρείαστα.

Σε οποιαδήποτε σημείο της καθημερινότητας και αν στρέψει κανείς το βλέμμα, θα δει κάποιους ν’ αδιαφορούν για τη σοβαρότητα των καταστάσεων που βιώνουμε.

Είτε σκόπιμα, είτε ακούσια, τις υποτιμούν έως και τις χλευάζουν.
Είτε πρόκειται για την επανεκκίνηση των (όποιων) βαθμίδων της εκπαίδευσης, είτε για την προοπτική να βρεθεί εμβόλιο.
Είτε υπολογίζουν την πιθανότητα ο πρωθυπουργός να προκηρύξει σύντομα εκλογές, είτε εξετάζουν εάν υπάρχει πραγματικά ο SARS-CoV-2.
Ω, ναι! Όσο απίστευτο και εάν φαίνεται, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, 25% των ερωτηθέντων δεν πιστεύει πως ο κορονοϊός υπάρχει!

Ευχής έργο θα ήταν βέβαια, αν περιοριζόταν η έλλειψη σοβαρότητας σε τέτοια είδους "υπαρξιακά" ερωτήματα! Ή π.χ. στην αναζήτηση της αλήθειας για τα "τζιπάκια του Μπιλ Γκέιτς" (όπως το διαβάζετε, με ζήτα). Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή ή με την επιστήμη, ή με τη μαζική παραγωγή ζουρλομανδυών, θα ξεμπερδεύαμε.

Δυστυχώς το πρόβλημα επεκτείνεται σε πολύ σοβαρότερα θέματα.

Διότι είναι εξαιρετικά σημαντικό και δείγμα σοβαρότητας π.χ. να φορούμε όλοι μάσκα μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όσο ζέστη και αν κάνει, ή γάντια όταν πηγαίνουμε να ψωνίσουμε.

Μπορεί τώρα τα κρούσματα της CoViD-19 να είναι ελάχιστα, αλλά με αυτήν τη χαλαρή στάση (δυστυχώς όχι λίγων), δεν θ’ αργήσουν να πολλαπλασιαστούν!

Αλλά πώς να είναι σοβαρός και προσεκτικός ο μέσος πολίτης;

Όταν βλέπει συνεχώς ζητήματα εξαιρετικά σημαντικά και κρίσιμα, όπως η εθνική κυριαρχία, η οικονομία και η διακυβέρνηση της χώρας εν καιρώ κρίσης, ν’ αντιμετωπίζονται με τη χαρακτηριστική ελαφρότητα του μεσογειακού ωχαδερφισμού και ζαμανφουτισμού;

Μια ελαφρότητα η οποία μεγιστοποιεί τον όποιο κίνδυνο υπάρχει στο έπακρο, σε όλους τους τομείς.

Από την οικονομία έως τη γενικότερη πολιτική σκηνή.

Στην πρώτη, κι ενώ η χώρα βρίσκεται μπροστά σε πολύ δύσκολα (πιθανότατα την δυσκολότερη περίοδο που πέρασε η γενιά μας από οικονομική σκοπιά), κάποιοι εμφανίζονται να έχουν μαγικές λύσεις,
ενώ στη δεύτερη, ορισμένοι θεωρούν λογικό να εξετάζουν δημόσια, εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται τη διενέργεια εκλογών.
Πέρα από το γεγονός ότι ο άνθρωπος αποδεδειγμένα πιστεύει στους θεσμούς περισσότερο απ’ ό,τι πιστεύουν και οι ίδιοι στους εαυτούς τους (sic), ποια δείγματα παραλογισμού έχει δώσει ποτέ, ώστε θεωρείται πιθανό πως, με την παγκόσμια οικονομία σε ακραία κρίση και την πανδημία να την επιδεινώνει ώρα με την ώρα, θα πάει σ’ εκλογές;

Ποια πράξη του μπορεί να του προσδώσει τον χαρακτηρισμό του άφρονα; Ή του παράφρονα;

Για ποιον λόγο να ρισκάρει όλα όσα έχει πετύχει, με αντίκρισμα μερικούς μήνες διακυβέρνησης παραπάνω;

Όσο όμως αυτή η κουβέντα διατηρείται, τόσο χειρότερο το αποτέλεσμα. Διότι όλοι ξέρουμε τι σημαίνει στην Ελλάδα "αναμονή εκλογών".

Οι "εκλογολόγοι" όμως, είτε ενδιαφέρονται μόνο για το συμφέρον τους, είτε απλά ζουν σε άλλον κόσμο…

Τα παραδείγματα πάμπολλα και θυμίζουν άλλες εποχές. Εποχές όπου τα πάντα ήταν πιο εύκολα, πιο "στρωτά" και, το κυριότερο, πολύ λιγότερο επικίνδυνα.

Μήπως αυτήν την ώρα επιβάλλεται ν’ αλλάξουμε την στάση μας;

Μήπως πρέπει να πάρουμε τα πράγματα, όλα τα πράγματα, λίγο πιο σοβαρά;

Έστω για λίγο! Έστω για δοκιμή! Μήπως;


Πέτρος Λάζος
capital.gr

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια