-->

Header Ads

Η «υπόγεια» σχέση Τραμπ με Ερντογάν. Μια αποκάλυψη στο Ντάλας


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Η αποκάλυψη στο Ντάλας, ο αποκλεισμός του Νετανιάχου και το αίτημα του γερουσιαστή Μενέντεζ να δημοσιοποιηθεί η συνομιλία των δύο προέδρων πριν από την εισβολή της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία

Ηδιαπίστωση ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, πρόσφερε στην Τουρκία ό,τι η ίδια ζητούσε, πριν από τον πόλεμο, και της το αρνείτο η δική του κυβέρνηση, προκάλεσε σοκ σε όσους στην αμερικανική πρωτεύουσα παρακολουθούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα το μπραντ ντε φερ μεταξύ της Αγκυρας και του Πενταγώνου.

Η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ επανειλημμένως αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για τη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» στη Βόρεια Συρία σε βάθος 20 μιλίων, για να έρθει ο Ντ. Τραμπ, μετά την τουρκική εισβολή, για την οποία ο ίδιος έδωσε το «πράσινο φως», να αποδεχθεί όλους τους όρους του Ερντογάν και να ολοκληρώσει την προδοσία των Κούρδων.

Μιλώντας στο Ντάλας σε ένα πολύ μεγάλο ακροατήριο πιστών οπαδών του, που ταξίδευσαν απ’ όλα τα μέρη του Τέξας για να τον δουν και να τον χειροκροτήσουν, ο Ντ. Τραμπ ίσως να αποκάλυψε το μεγαλύτερο μυστικό τούτης της περίεργης ιστορίας, που κατέληξε στην αιματοχυσία των Κούρδων και στη νίκη -τουλάχιστον προσώρας- των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Είπε τα εξής:

«Μερικές φορές πρέπει να τους αφήσετε να παλέψουν, όπως δύο παιδιά. Πρέπει να τους αφήσετε να πολεμήσουν και στη συνέχεια να τους απομακρύνετε! Μετά που οι τουρκικές και οι κουρδικές δυνάμεις συγκρούστηκαν για λίγες μέρες, πήγαμε εκεί και τους είπαμε: ‘‘Θέλουμε μια παύση’’».

Είναι γνωστό ότι ο Ντ. Τραμπ κάνει τις μεγαλύτερες αποκαλύψεις όταν δεν ομιλεί από γραπτό κείμενο. Λέγεται μάλιστα ότι τα προβλήματά του με τη ρωσική ανάμειξη στις προεδρικές εκλογές του 2016 ξεκίνησαν σε μία από αυτές τις στιγμές. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτει μυστικά του κράτους ή και τα δικά του, και στη συνέχεια τρέχει να τα «μαζέψει». Και η υπόθεση της ρωσικής ανάμειξης και το άλλο σοβαρό ζήτημα της απέλασης του ιμάμη Γκιουλέν, τα πληροφορήθηκαν οι δημοσιογράφοι από τους δικούς του ανθρώπους, οι οποίοι απλώς έπαιζαν ένα σικέ παιχνίδι με τον πρόεδρο: Νόμιζαν ότι «σκότωναν» ένα μεγάλο σκάνδαλο αναδεικνύοντας κάποιο άλλο μικρότερο, για να φύγει η προσοχή από το ένα και να πάει στο άλλο, το πιο ανώδυνο.

Κάποια στιγμή είχε μάλιστα κυκλοφορήσει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ο βασικός πληροφοριοδότης των πιο εχθρικών του εφημερίδων: της «Washington Post» και των «New York Times». Αν όντως είναι ο πληροφοριοδότης -προσωπικά δεν το γνωρίζω-, τότε βρισκόμαστε ενώπιον του πιο σατανικού σχεδίου στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.

Ο Ντ. Τραμπ, λοιπόν, «πέταξε» μια κουβέντα στο Ντάλας για τα παιδιά που παίζουν και καβγαδίζουν, και έπειτα από ένα χρονικό διάστημα τρέχουν κάποια άλλα για να σταματήσουν τον καβγά. Μόνο που στην περίπτωση της Συρίας είχαμε την εισβολή μιας μεγάλης χώρας 70 εκατομμυρίων εναντίον των Κούρδων, ο στρατός των οποίων αριθμεί 60-70 χιλιάδες, που βρέθηκε απέναντι σε μια πολεμική μηχανή.

Ο κάθε κακόπιστος θα μπορούσε να υποθέσει, με βάση τη δήλωση του Ντ. Τραμπ, ότι σε εκείνη την ανάρμοστη τηλεφωνική συνομιλία με τον Τ. Ερντογάν, δεν έδωσε μόνο το «πράσινο φως». Μπορεί και να συναίνεσε να πάρει με τη δύναμη των όπλων ό,τι ζητούσε πριν από την εισβολή.

Γι’ αυτό αποτελεί άμεση ανάγκη να ικανοποιηθεί το αίτημα του γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ και να δοθεί στη δημοσιότητα το κείμενο της συνομιλίας του προέδρου της Αμερικής και του ομολόγου του της Τουρκίας. Ο Δημοκρατικός νομοθέτης έχει στείλει σχετική επιστολή στον Μ. Πομπέο και αναμένει απάντηση. Η δημοσιοποίηση της συνομιλίας θα βοηθούσε ίσως και τον ίδιο τον Ντ. Τραμπ, στην περίπτωση βεβαίως που δεν συνωμότησε με τον Ερντογάν.

Οι σοβαροί άνθρωποι στην Ουάσιγκτον λένε πως το ίδιο έργο το έχουν δει πολλές φορές στο παρελθόν: Εννοούν τους καβγάδες του Ερντογάν με τον Τραμπ, οι οποίοι αιφνιδίως ξεχνιούνται και μετατρέπονται σε έναν παθιασμένο πολιτικό έρωτα. Οι βετεράνοι της διπλωματίας δεν θυμούνται άλλη παρόμοια σχέση κάποιου ηγέτη της Αμερικής με ξένο πρόεδρο ή πρωθυπουργό. Ούτε με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διατηρούσε εξαιρετική φιλική σχέση με τον Ντ. Τραμπ, από τον καιρό της θητείας του στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ισραήλ στον ΟΗΕ, η οποία (σχέση) το τελευταίο δεκάμηνο βρίσκεται σε «παγωμένη» κατάσταση. Μερικοί αναζητούν ως υπεύθυνο τον Ερντογάν.

Ομως εάν μπόρεσε και πέταξε έξω τον Νετανιάχου από τον στενό κύκλο των φίλων του Ντ. Τραμπ, τότε ο Ερντογάν στην ουσία -μέσω του Τραμπ- κυβερνά την Αμερική. Και γι’ αυτούς που έχουν ξαφνιαστεί, δεν περιαυτολογώ, ούτε καταθέτω τα παραπάνω χάριν της ανάλυσης. Τίποτα δεν είναι φυσιολογικό (normal) σε αυτήν τη σχέση του Τραμπ με τον Ερντογάν. Κανένας εκ των συνεργατών του δεν έχει μπορέσει να κάνει μια καλή διάγνωση...

Θεωρώ ότι η άποψη πως έλκεται από τους αυταρχικούς ηγέτες είναι μια παρατραβηγμένη λύση του γρίφου. Τείνω να πιστέψω ότι τα προσωπικά συμφέροντά του είναι τόσο σημαντικά, που νικούν ακόμα και τα στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής. Και αν συμβαίνει αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται εν μέσω μιας μεγάλης πολιτικής τραγωδίας...

ΠΗΓΗ: ethnos.gr
Edit

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Από το Blogger.