-->

Header Ads

Υπόθεση Ηλιάκη: Τα αναπάντητα ερωτήματα και οι αλλοπρόσαλλες αποφάσεις κάποιων


Ο θάνατος του Σμηναγού (Ι) Κωνσταντίνου Ηλιάκη στις 23 του Μαΐου του 2006, συγκλόνισε το πανελλήνιο. Το ίδιο είχε γίνει και τον Ιούνιο του 1992 όταν χάθηκε ο υποσμηναγός (Ι) Νίκος Σιαλμάς στην άλλη άκρη (βόρεια) του Αιγαίου. Μετά από λίγο καιρό βέβαια το θέμα ξεχάστηκε τότε, για να επανέλθει με τα γεγονότα στις βραχονησίδες Ίμια και ούτω κάθε εξής…
Αυτό που έχει παραμείνει σταθερό όλο αυτό το χρονικό διάστημα βέβαια, είναι η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο.

Όσο και αν κάποιοι θέλουν να μην το βλέπουν και να μην το αντιμετωπίζουν ως καθημερινή πραγματικότητα, το φαινόμενο έχει πάρει πλέον τραγικές, διαστάσεις. Με δική μας υπαιτιότητα… Παρακάτω περιγράφουμε το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα την ημέρα εκείνη και παράλληλα θέτουμε μία σειρά από ερωτηματικά σχετικά με τις επιλογές και τις κινήσεις της ελληνικής πλευράς.

Το ιστορικό του συμβάντος

Ένα τουρκικό RF-4Ε και δύο F-16C Block 50 της 192 Μοίρας της THK απογειώνονται από το αεροδρόμιο του Dalaman (απέναντι από τη Ρόδο, βορειοανατολικά). Λίγα λεπτά αργότερα δίνεται εντολή για την απογείωση δύο ελληνικών F-16C Block 52+ από το αεροδρόμιο της Σούδας. Τα τουρκικά αεροσκάφη μετά την απογείωσή τους παίρνουν νοτιοδυτική πορεία και κατευθύνονται προς την Κρήτη με σκοπό την εκτέλεση αποστολής φωτογράφισης των αμυντικών εγκαταστάσεων της νήσου.

Τα ελληνικά μαχητικά σπεύδουν προς αναγνώριση και συναντούν τον τουρκικό σχηματισμό νοτιοανατολικά της Καρπάθου. Το φωτοαναγνωριστικό RF-4E προπορεύεται των δύο συνοδών του F-16 κατά ένα περίπου ναυτικό μίλι (1.800 μέτρα) και τα δύο ελληνικά μαχητικά προσεγγίζουν από πίσω τα τουρκικά.



Ο αρχηγός του ζεύγους των ελληνικών F-16 (αείμνηστος σμηναγός [Ι] Κώστας Ηλιάκης), δίνει εντολή στον Νο.2 να παραμείνει πίσω από τα τουρκικά F-16 και ο ίδιος επιταχύνει για να πάρει τα νούμερα του RF-4E, προσεγγίζοντάς το από δεξιά.

Ο δεξιά ευρισκόμενος Τούρκος χειριστής του F-16 αντιλαμβανόμενος την προσέγγιση του ελληνικού μαχητικού, εκτελεί ελιγμούς προκειμένου να το εμποδίσει να προσεγγίσει το φωτογραφικό. Σε έναν από τους ελιγμούς αυτούς και ενώ το ελληνικό μαχητικό έχει πλησιάσει, ο Τούρκος χειριστής αργεί να αντιστρέψει με αποτέλεσμα το ουραίο κάτω τμήμα του αεροσκάφους του να χτυπήσει το ρύγχος του ελληνικού, στις 12.45 τοπική ώρα και σε απόσταση 21 ναυτικών μιλίων νοτιοανατολικά της Καρπάθου. Το ελληνικό μαχητικό μετά την σύγκρουση αναφλέγεται και το τουρκικό κατεστραμμένο πέφτει. Ο χειριστής του το εγκαταλείπει με επιτυχία.

Αμέσως μετά το συμβάν ο δεύτερος Έλληνας χειριστής ενημερώνει το ΕΚΑΕ (Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων) για τη σύγκρουση και την απώλεια των δύο μαχητικών και λίγο αργότερα λαμβάνει την εντολή να πάρει βόρεια πορεία και κατόπιν να επιστρέψει στη βάση του. Επειδή επρόκειτο καθαρά για διενέργεια κατασκοπευτικής αποστολής, η εντολή που έπρεπε να λάβει ο Νο. 2 κατά την άποψή μας, είναι η κατάρριψη των δύο τουρκικών αεροσκαφών.

Τα οποία παρέμειναν για λίγο στην περιοχή προκειμένου να δουν τι απέγινε με το αλεξίπτωτο που άνοιξε και κατόπιν αποχώρησαν παίρνοντας βορειοανατολική πορεία. Και εδώ προκύπτει το πρώτο ερώτημα. Γιατί δόθηκε εντολή στον δεύτερο Έλληνα χειριστή να απομακρυνθεί από την περιοχή του επεισοδίου, τη στιγμή μάλιστα που όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα αλλά διατηρούσε και το τακτικό πλεονέκτημα έναντι των τουρκικών μαχητικών; Όταν το ελληνικό μαχητικό απομακρύνθηκε, δεν υπήρχε κατά τις πλέον κρίσιμες στιγμές κανένα άλλο ελληνικό μέσο για να πραγματοποιήσει μία αρχική έρευνα για την τύχη του σμηναγού Ηλιάκη.

Αντίθετα, οι Τούρκοι χειριστές που παρέμειναν είδαν να ανοίγει ένα αλεξίπτωτο και ενημέρωσαν άμεσα. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι λίγο πριν από την σύγκρουση των δύο μαχητικών, δόθηκε εντολή να απογειωθεί ένα δεύτερο ζεύγος ελληνικών F-16 από το αεροδρόμιο του Καστελίου, όπου και βρίσκονταν σε επιφυλακή.

Η εντολή δόθηκε λόγω του ότι τον πρώτο τουρκικό σχηματισμό ακολουθούσε και δεύτερος με την ίδια σύνθεση (ένα RF-4E με την συνοδεία δύο F-16) και με οριζόντιο διαχωρισμό 20 τουλάχιστον ναυτικών μιλίων. Προφανώς οι Τούρκοι ήθελαν να διασφαλίσουν ότι τίποτε δεν θα πήγαινε στραβά και ότι σε περίπτωση που για οποιoνδήποτε λόγο το πρώτο RF-4E δεν θα μπορούσε να πάρει τις φωτογραφίες που έπρεπε, θα πλαισιωνόταν από το δεύτερο…



Ο δεύτερος τουρκικός σχηματισμός αποχωρεί ανατολικά μόλις το δεύτερο ζεύγος των ελληνικών F-16 φτάνει στην περιοχή. Μετά την σύγκρουση οι Τούρκοι απογειώνουν διασωστικό ελικόπτερο και από το αεροδρόμιο του Dalaman ένα ακόμη ζεύγος F-16 το οποίο κατευθυνόμενο στην περιοχή (λειτουργεί και ως συνοδεία του ελικοπτέρου) συναντιέται με το επιστρέφον F-16 του πρώτου σχηματισμού. Και τα τρία τουρκικά F-16 κατευθύνονται στην περιοχή του συμβάντος.

Άλλο ένα ζεύγος ελληνικών F-16 απογειώνεται από το Καστέλι, ενώ το δεύτερο πετά πάνω από την Κάρπαθο. Το F-16 του πρώτου ελληνικού σχηματισμού επιστρέφει για προσγείωση. Όταν και το τρίτο ζεύγος των ελληνικών F-16 φτάνει στην περιοχή, δίνεται εντολή από το ΕΚΑΕ όλα τα αεροσκάφη να επιστρέψουν! Τη στιγμή που τα τουρκικά μαχητικά που είχαν απογειωθεί μετά το τουρκικό Cougar, προσέγγιζαν…

Αυτό που είχε γίνει γνωστό τότε, ήταν ότι η εντολή αποχώρησης των ελληνικών μαχητικών δόθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών. Είναι κάτι που φυσικά δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε. Η ουσία – και αυτό που ουσιαστικά έχει σημασία – είναι αυτό που αναφέρει ο Σ.Δ. Βλάσσης….

Για να εκτονώσουμε την κατάσταση και να δώσουμε τέλος στο συμβάν που άρχισαν οι Τούρκοι, αφήσαμε απροστάτευτο το ελληνικό Super Puma και τους επιτρέψουμε να εκτελέσουν ανενόχλητοι αποστολή Combat SAR εντός του FIR Aθηνών. Εξέλιξη για την οποία ουδέποτε λογοδότησε κανείς.



Η διάσωση του Τούρκου ιπταμένου

Σε ό,τι αφορά τη διάσωση του Τούρκου χειριστή υπάρχουν δύο διαφορετικά σενάρια:


α) Με βάση το πρώτο, στις 13.30 ένα ελληνικό Super Puma φτάνει στην περιοχή του συμβάντος και εντοπίζει τον Τούρκο ιπτάμενο στη θάλασσα, πλησίον του υγραεριοφόρου πλοίου Gas Century, ιαπωνικών συμφερόντων. Δύο Έλληνες διασώστες πέφτουν στη θάλασσα για να τον περισυλλέξουν, αλλά αυτός τους λέει ότι είναι καλά και δεν θα ανέβει στο ελικόπτερο, αλλά στο παραπλέων εμπορικό πλοίο.

β) Το δεύτερο σενάριο αναφέρει ότι ο Τούρκος χειριστής είχε περισυλλεγεί από το Gas Century πριν από την άφιξη του ελληνικού Super Puma στην περιοχή.

Ενώ βρίσκεται επάνω στο πλοίο, αποφασίζεται να κατέβουν άνδρες του Λιμενικού Σώματος να τον παραλάβουν. Ο Τούρκος και πάλι αρνείται και μέσω αναφοράς του υπεύθυνου αξιωματικού του Λιμενικού προς το κέντρο συντονισμού η οποία αναμεταδόθηκε από τα ΜΜΕ, αναφέρθηκε ότι απείλησε την ομάδα του Λ.Σ. με το ατομικό του όπλο (το οποίο φέρεται σε επιχειρησιακές και όχι σε εκπαιδευτικές αποστολές).

Ο Τούρκος χειριστής είπε επίσης στην ομάδα του Λιμενικού ότι θα τον παραλάμβανε τουρκικό ελικόπτερο. Στη συνέχεια δόθηκε εντολή στο ελληνικό Super Puma να βιντεοσκοπήσει την παράδοση του χειριστή στο τουρκικό ελικόπτερο διάσωσης το οποίο φτάνει στις 14:15. Την ώρα της άφιξης του τουρκικού Cougar, στην περιοχή δεν πετούσαν μαχητικά αεροπλάνα. Τα τουρκικά F-16 κατέφθασαν λίγα λεπτά αργότερα και παραλίγο να “γκρεμίσουν” το ελληνικό ελικόπτερο, πετώντας λίγα μέτρα δεξιά και αριστερά του…

Ορισμένα οφθαλμοφανή και ασφαλή συμπεράσματα

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αν και εκδόθηκε επίσημη ανακοίνωση από την Άγκυρα τότε, με βάση την οποία τα τουρκικά αεροσκάφη εκτελούσαν εκπαιδευτική πτήση όταν «παρενοχλήθηκαν-παρεμποδίστηκαν» από τα δύο ελληνικά F-16 με αποτέλεσμα να προκληθεί το δυστύχημα, από ελληνικής πλευράς τηρήθηκε μία ανεξήγητη σιγή… Μία σιγή η οποία φυσικά οδήγησε στο να διαδοθεί μέσα από τα διεθνή ΜΜΕ η τουρκική εκδοχή του συμβάντος, από την στιγμή που δεν υπήρξε κανένας αντίλογος!

Παρά τα 13 ολόκληρα χρόνια που έχουν περάσει, δεν έχει επίσης ανακοινωθεί ποτέ επισήμως, τίποτε σχετικά με το εάν τελικά ο Τούρκος ιπτάμενος απείλησε ή όχι με το ατομικό του όπλο τους Έλληνες διασώστες και αξιωματικούς του Λιμενικού Σώματος που έσπευσαν να του προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια. Γιατί σε περίπτωση που όντως υπήρξε απειλή, η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να δράσει δυναμικά… Ακαριαία.

Το γεγονός ότι έφερε ατομικό οπλισμό καταρρίπτει αυτομάτως κάθε προσπάθεια να εμφανιστεί η συγκεκριμένη πτήση ως εκπαιδευτική, ενώ για πρώτη φορά, σημειώνεται και τονίζεται ιδιαίτερα αυτό, η Τουρκική Αεροπορία πέρα από την απόπειρα διενέργειας κατασκοπευτικής πτήσης εις βάρος της Ελλάδας, διενήργησε αποστολή με χαρακτήρα έρευνας και διάσωσης μάχης (Combat SAR), στέλνοντας στην περιοχή του συμβάντος ελικόπτερο Cougar συνοδευόμενο από μαχητικά αεροσκάφη!

Δυστυχώς, 13 χρόνια αργότερα, αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο τον τουρκικό “τσαμπουκά”… Τον τροφοδοτούμε καθημερινά, συνεχίζοντας μία πολιτική η οποία με μαθηματική ακρίβεια θα έχει δυσάρεστη κατάληξη για εμάς.


defence-point
Edit

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Από το Blogger.