-->

Header Ads

O πρωθυπουργός τιμά τους σλαβόφρονες αντάρτες του «ΔΣΕ» και του ΝΟΦ, που αιματοκύλισαν την Ελλάδα το 1946-49, με σκοπό την απόσχιση της Μακεδονίας

Απαντήσεις στις δηλώσεις Τσίπρα στη Βουλή

Από τον Ιωάννη Κ. Μπουγά*

Μερικά από τα λεχθέντα από τον πρωθυπουργό στη Βουλή στις 25/1/2019 δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι τιμά τους σλαβόφρονες αντάρτες του «ΔΣΕ» και του ΝΟΦ (Naroden Osloboditelen Front - Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο), που αιματοκύλισαν την Ελλάδα το 1946-49 στην προσπάθειά τους να αποσχίσουν τη Μακεδονία από την Ελλάδα, ώστε να γίνει μέλος της σλαβικής ομόσπονδης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Οι νοφίτες ήταν πάντα ένα σημαντικό τμήμα, 25%-30%, των κομμουνιστών ανταρτών, αλλά το 1949 στις μάχες Βίτσι - Γράμμου αποτελούσαν τη συντριπτική πλειονότητα, 12.000-14.000 από τους 18.000-20.000 συνολικά ανταρτών.

- Είπε ο κ. Τσίπρας: «Δεν θέλω να αναφερθώ ούτε στο σλαβομακεδονικό αλφαβητάρι που μοίραζαν οι κομμουνιστές της Τασκένδης στα παιδιά των Σλαβομακεδόνων μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας».
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επρεπε ο κ. Τσίπρας να προσθέσει ότι δεν το έδιναν μόνο στους πράγματι δίγλωσσους σλαβόφρονες, αλλά και σε Ελληνόπουλα από τη Μακεδονία που είχαν καταλήξει σε όλες τις χώρες του Παραπετάσματος και τα οποία εκείνοι -το ΚΚΕ- «βάπτιζαν» Σλαβομακεδόνες! (ίδε Ιωάννη Κ. Μπουγά, «Η φωνή της ειρήνης», σελ. 124).

- Είπε ο κ. Τσίπρας: «Δεν θέλω να αναφερθώ ούτε στους 70.000 πρόσφυγες του Εμφυλίου που το ελληνικό κράτος τούς στέρησε το δικαίωμα το 1983 να επιστρέψουν στην πατρίδα τους».
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πράγματι, ο νόμος του 1982 για την επιστροφή των ανταρτών του «ΔΣΕ», του ΝΟΦ και των πολιτικών προσφύγων αφορούσε τους «Ελληνες το γένος». Απέκλεισε αυτούς που δεν δέχονταν ότι είναι Ελληνες και είχαν πρόθεση, αν εισέρχονταν στην Ελλάδα, να συνεχίσουν να εργάζονται για την απόσχιση της Μακεδονίας.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλη «πέμπτη φάλαγγα» στο εσωτερικό της. Γεγονός όμως είναι ότι, παρά την απαγόρευση του νόμου, πολλές χιλιάδες έχουν επιστρέψει μετά το 1982 με ατομικές αιτήσεις επανάκτησης της ελληνικής ιθαγένειας, όταν δεν υπήρχε κανένα στοιχείο αντεθνικής δράσης εκ μέρους τους. Ακόμη και ο συγγραφέας σλαβομακεδονικών βιβλίων για τα παιδιά του Παιδομαζώματος Παύλος Κούφης επέστρεψε! Μόνο οι φανατικοί σλαβόφρονες των Σκοπίων, που διακηρύττουν ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σαφώς αποκλείονται μέχρι στιγμής.

- Είπε ο κ. Τσίπρας: «Ούτε θα αναφερθώ τόσο στη Σλαβομακεδόνισσα Ειρήνη Γκίνη, Μίρκα Γκίνοβα, την πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε στον Εμφύλιο, κομμουνίστρια. Αυτές τις ερινύες σας να τις αντιμετωπίσετε μόνοι σας».
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Μίρκα Γκίνοβα, νηπιαγωγός από τον νομό Πέλλας, στην Κατοχή ήταν μέλος της ΕΠΟΝ και αντάρτισσα του ΕΛΑΣ στο βουνό. Μετά την Κατοχή έγινε υπεύθυνη γυναικών της σλαβομακεδονικής οργάνωσης ΝΟΦ, που ήταν η σλαβομακεδονική πτέρυγα του «ΔΣΕ». Οι Σλαβομακεδόνες του ΝΟΦ βγήκαν πρώτοι στο βουνό το 1946, ουσιαστικά ξεκίνησαν την ένοπλη ανταρσία του 1946-49 στη Μακεδονία, μαζί με λίγους Ελληνες, πρώην αντάρτες του ΕΛΑΣ, που διώκονταν για εγκλήματα από το 1943-44, αλλά τους οποίους το ΚΚΕ δεν είχε θεωρήσει σημαντικούς, ώστε να τους στείλει στο στρατόπεδο μετεκπαίδευσης του Μπούλκες, στη Γιουγκοσλαβία.

Η Γκίνοβα συνελήφθη ένοπλη στο όρος Καϊμάκτσαλαν το καλοκαίρι του 1946, μαζί με άλλους εννέα αντάρτες του ΝΟΦ. Επειδή ήταν η μόνη η οποία συνελήφθη ένοπλη και δύο χωροφύλακες έχασαν τη ζωή τους, η υπόθεση που έγινε ήταν ότι τους σκότωσε αυτή. Δικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε. Μία από τις κατηγορίες που της αποδόθηκαν ήταν «συμμετοχή εις αυτονομιστικήν προδοτικήν ένοπλον ομάδα σκοπούσαν απόσπασιν μέρους της Ελληνικής Επικρατείας».

Στην απολογία της, μεταξύ άλλων, είπε: «Είμαι (Σλαβο)Μακεδόνισσα και πιστεύω στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, επειδή μόνο αυτό το κόμμα εκπροσωπεί όλους τους λαούς της Ελλάδας και εγγυάται στους Μακεδόνες ίσα δικαιώματα με όλους τους άλλους». Δεν είναι αλήθεια ότι στο ΚΚΕ έχουν ξεχάσει την Γκίνοβα, όπως τους κατηγόρησε ο Τσίπρας.

Ομως τώρα λένε ότι έκανε ταξική πάλη, όχι ένοπλο αυτονομιστικό αγώνα εναντίον της Μακεδονίας. Αυτό έλεγε το ΚΚΕ το 2016, που την τιμούσε στην Εδεσσα: «Με μαζική συμμετοχή του λαού της περιοχής πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου στην Εδεσσα η εκδήλωση που οργάνωσε η Τ.Ο. Πέλλας του ΚΚΕ για την κομμουνίστρια Ειρήνη Γκίνη (Μίρκα Γκίνοβα), με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την εκτέλεσή της στα Γιαννιτσά τα χαράματα της 26ης Ιούλη του 1946. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της πρώην Νομαρχίας και ήταν ενταγμένη στο πλαίσιο των εκδηλώσεων απόδοσης τιμής στους αλύγιστους της ταξικής πάλης και των εορτασμών για τα 100χρονα του ΚΚΕ».

Η Γκίνοβα τιμάται στα Σκόπια ως ηρωίδα τους και, καθώς φαίνεται, τιμάται και από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας!

*Ο Ιωάννης Κ. Μπουγάς είναι στατιστικός και συγγραφέας. Ζει στον Καναδά.

dimokratianews.


Ιωάννης Μπουγάς
Μετά την ήττα τους το 1949 οι κομμουνιστές της Ελλάδος, για χάρη των Σλάβων, ΒΑΠΤΙΖΑΝ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ τα Ελληνόπουλα από τη Μακεδονία που είχαν πάρει με το Παιδομάζωμα, ενήλικους που είχαν απαγάγει ως ομήρους τους και «δικούς» τους πολιτικούς πρόσφυγες!
Αυτό ακριβώς συνέβη στην «Κοινότητα του ΚΚΕ» στη Φλορίκα της Ρουμανίας, η οποία είχε αφεντικό το γνωστό στέλεχος του ΚΚΕ ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΛΕ, αλλά και σε άλλες Κοινότητες θυμάτων του Παιδομαζώματος, ομήρων και πολιτικών προσφύγων (ανταρτών και των οικογενειών τους) στις χώρες του Παραπετάσματος..
Στη Φλορίκα ήταν όμηροι, η Μακεδονοπούλα Ειρήνη Δαμοπούλου, ο αδελφός της Ηλίας και η μητέρα της Ελπίδα.
Ακολουθεί σχετική μαρτυρία της Ειρήνης από το έργο μου "Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ":
«...Στην Κοινότητά μας στην Φλωρίκα αποφασίσθηκε από τους υπεύθυνους του ΚΚΕ να διαχωρισθούν όλοι οι ένοικοι του στρατοπέδου σε Έλληνες και Σλαβομακεδόνες. Ο διαχωρισμός αυτός μεταξύ Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων άρχισε από το σχολείο. Πρωταγωνιστής στην κατάταξη κάθε παιδιού στην μία ή την άλλη ομάδα, ήταν ο δάσκαλος Κώστας Τριανταφυλλίδηςαπό το Καλοχώρι της Καστοριάς.
Καίτοι είχε σπουδάσει δάσκαλος στην Ελλάδα, τώρα είχε μετατραπεί σε φανατικότατο κομμουνιστή, Σλαβομακεδόνα, και διώκτη των Ελλήνων. Εμένα με τον αδελφό μου Ηλία μας έδιωξε ο ίδιος προσωπικά από το Ελληνικό σχολείο. Μας είπε ότι είμασταν Σλαβομακεδόνες και όχι Έλληνες, αφού καταγόμαστε από τον Άγιο Δημήτριο, πού κατ’ αυτόν ήταν χωριό μόνο Σλαβομακεδόνων.
Επειδή εγώ και ο αδελφός μου αρνηθήκαμε να δηλώσουμε Σλαβομακεδόνες και να παρακολουθήσουμε μαθήματα στην Σλαβομακεδονική γλώσσα, μας έδιωξαν και από το Ρουμανικό σχολείο για τρεις ημέρες. Αυτή η αποβολή μας από το σχολείο, πρώτα-πρώτα δημιούργησε πρόβλημα επιβίωσης αφού έτσι δεν δικαιούμεθα φαγητό από το συσσίτιο του σχολείου.
Όταν η μητέρα μου παραπονέθηκε στην Κοινότητα επειδή δεν μας έδιναν φαγητό στο σχολείο, οι υπεύθυνοι της είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε και εμείς έπρεπε να σκεφθούμε τις συνέπειες της άρνησης εγγραφής μας ως Σλαβομακεδόνες.
Τότε η μητέρα μου ξεκινά και πηγαίνει στο σχολείο να παραπονεθεί. Βρίσκει έναν από τους δασκάλους, έναν κύριο Νίκο από το Κιλκίς. Δυστυχώς δεν θυμάμαι το επίθετό του.
- "Σύντροφε Νίκο, γιατί διώξατε τα παιδιά μου από το ελληνικό σχολείο;
- Γιατί είσαστε Σλαβομακεδόνες από τον Άγιο Δημήτριο! Τα παιδιά σου πρέπει να αλλάξουν σχολείο. Να πάνε στο σχολείο των Σλαβομακεδόνων.
-Σύντροφε Νίκο, κάνετε μεγάλο λάθος! Και εγώ, και τα παιδιά μου είμαστε Έλληνες! Είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Δεν έχουμε καμία σχέση εμείς με τους Σλαβομακεδόνες. Επειδή ζούσαμε στον Άγιο Δημήτριο δεν σημαίνει ότι είμαστε και Σλαβομακεδόνες! Ο πατέρας μου ήταν Έλληνας παπάς και πολέμησε τους Κομιτατζήδες για να μείνει η Μακεδονία ελληνική. Εσύ, συναγωνιστή, έχω ακούσει ότι κατάγεσαι από τον Πόντο. Με την δική σας λογική, εσύ λοιπόν πρέπει να είσαι Τούρκος!
Οι έντονες διαμαρτυρίες της μητέρας μου φαίνεται ότι είχαν αποτέλεσμα. Εγώ και ο αδελφός μου επανήλθαμε στο Ρουμανικό σχολείο, και σαν εθνικό μας μάθημα συνεχίσαμε να κάνουμε Ελληνικά και όχι Σλαβομακεδόνικα.

Εκτός από εμάς τα παιδιά, οι Έλληνες κομμουνιστές στο στρατόπεδο της Φλωρίκα διαχώρισαν και τους μεγάλους σε Έλληνες και Σλαβομακεδόνες. Δημιούργησαν μια Επιτροπή που επισκεπτόταν με την σειρά όλους τους κατοίκους του στρατοπέδου για να τους κατατάξουν στην μία ή την άλλη ομάδα. Φαίνεται όμως για όλους, ή τουλάχιστον τους πιο πολλούς, η απόφαση αυτή είχε ληφθεί εκ των προτέρων από την Επιτροπή. Η επίσκεψη ίσως είχε σκοπό απλώς να ενημερώσει τον καθένα για την κατάταξή του, ή να τον πείσει να δεχθεί την απόφασή τους.
Για πολλούς, το άκουσμα ότι από την μιά ημέρα στην άλλη γίνονταν Σλαβομακεδόνες δημιουργούσε τρομερό σόκ.
Μερικοί πρόβαλαν αντιρρήσεις.
Άλλοι όμως το δέχονταν χωρίς να πουν κουβέντα.
Αυτό βέβαια δεν πρέπει να κάνει εντύπωση σήμερα. Να αναλογισθεί κανείς ότι ζούσαμε κάτω από συνθήκες καταπίεσης, και απολύτου εξάρτησης για τα πάντα, από τους κομμουνιστές υπεύθυνους της Κοινότητας.
Όταν τα μέλη της Επιτροπής ήρθαν στο δωμάτιο μας να κατατάξουν την μητέρα μου, βασικά της ανακοίνωσαν ότι είναι Σλαβομακεδόνας. Η μητέρα μου όμως με τίποτε δεν δεχότανε να δεχθεί την κατάταξή της ως Σλαβομακεδόνα. 
Εγώ και ο αδελφός μου την παρακαλούσαμε κλαίγοντας να μην εκδηλώνεται σαν αντίθετη, διότι φοβόμαστε ότι θα μας την έπαιρναν και πάλι μακριά μας στην απομόνωση. Αυτή όμως δεν μασούσε καθόλου τα λόγια της. Δεν έδειχνε τον παραμικρό φόβο, και μιλούσε με σκληρά λόγια κατά της Επιτροπής του ΚΚΕ της Κοινότητας για το θέμα των Σλαβομακεδόνων.
«Συναγωνίστρια Ελπίδα είχα ακούσει για σένα, αλλά ποτέ δεν σε φανταζόμουνα τόσο σκληρή!», της λέει ένας από τους ανθρώπους της Επιτροπής πού είχε έρθει στο δωμάτιό μας εκείνο το βράδυ.
Μετά από την δική μας οικογένεια, τα μέλη αυτής της Επιτροπής πήγαν δίπλα σε μιά γερόντισσα όμηρο και αυτή του ΚΚΕ από την Μακεδονία. Η γερόντισσα είχε βρεθεί στην Μακεδονία πρόσφυγας απο την Μικρά Ασία μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.
Εγώ με τον αδελφό μου κρυφακούγαμε πίσω από την πόρτα.
-"Εσένα γιαγιά πώς να σε γράψουμε, Ελληνίδα ή Σλαβομακεδόνα?
-"Ελληνίδα, μωρέ παιδιά! Πώς αλλιώς; Από το Ανατόλι έρχουμε η δόλια! Τι δουλειά έχω εγώ μωρέ παιδιά με τους Σλαβομακεδόνες!!"
Αυτά έκαναν οι ηγέτες του ΚΚΕ τη δεκαετία του ’50, μετά την αποτυχία τους το 1947-49 να αποκόψουν τη Μακεδονία και τη Θράκη από την Ελλάδα.
Μήπως κάτι παρόμοιο εννοούσε ο κ. Τσίπρας όταν είπε «...Ίσως το 2018 να είναι ένα έτος, όπου θα μπορούμε να έχουμε μια θετική εξέλιξη σε ένα χρόνιο πρόβλημα, αν η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων αποφασίσει να κάνει ουσιαστικά βήματα προς τα μπρος. Αν σταματήσει μια, κατά την άποψή μου, αχρείαστη ρητορική, ότι αποτελούν τους μοναδικούς απογόνους των Μακεδόνων και του Μεγάλου Αλεξάνδρου..».
Πανομοιότυπη δήλωση έκανε μετά και ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ:  «...Αφήνω στην άκρη τις αξιώσεις της χώρας σύμφωνα με τις οποίες είμαστε οι μοναδικοί κληρονόμοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η ιστορία δεν ανήκει μόνο σε εμάς, αλλά επίσης και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες».
Η Μακεδονία είναι κυρίως Ιστορία και Πολιτισμός, και αυτά είναι κομμάτι της Ιστορίας και του Πολιτισμού του Ελληνικού Έθνους και δεν πρέπει να παραδοθούν σήμερα στους Σλάβους με την ίδια ευκολία που οι ηγέτες του ΚΚΕ το 1947-49 τους παρέδιδαν τη Μακεδονία και μετά τους Μακεδόνες που κρατούσαν στο Παραπέτασμα (πιέζοντάς τους να δηλώσουν Σλάβοι!).


infognomonpolitics.blogspot.com
Edit

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

loading...
Από το Blogger.