-->

Header Ads

ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΞΑΝΑΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

του Ηλία Φιλιππίδη                                               
ΠΡΕΣΠΕΣ

Οι παραλογισμοί της Συμφωνίας των Πρεσπών και τα προβλήματα που δημιουργούν 

1. Εισαγωγή στην ουσία της Συμφωνίας 

Πρόκειται για μία νομική συμφωνία μεταξύ δυο χωρών, η οποία επιδιώκει να λύσει οριστικά ένα πρόβλημα δεκαετιών. 
Όμως παραμένει ανοικτό το ερώτημα, εάν αυτή η συμφωνία μπορεί να καλύψει όλο το εύρος του προβλήματος, που δεν είναι μόνο νομικό αλλά και γεωπολιτικό και ιστορικό.
Ευθύς εξ αρχής φαίνεται ότι η Συμφωνία τέθηκε πάνω σε δυο λανθασμένες βάσεις:

  • α. ότι μία νομική συμφωνία μπορεί να καλύψει όλες τις πλευρές του προβλήματος και
  • β. ότι η βάση του προβλήματος είναι το ονοματολογικό.
Πράγματι, είναι το τελικό όνομα της FYROM η βάση του προβλήματος, εφόσον δέχεσαι, ότι το όνομα είναι η επιτομή του Σκοπιανού αλυτρωτισμού. Οπότε αποφασίζεις με πλήρη γνώση των συνεπειών, εάν θέλεις να δώσεις το όνομα «Μακεδονία» ή όχι.
Αν όμως θέλεις να διαπραγματευθείς όλες τις πτυχές του προβλήματος, τότε το όνομα είναι η κατακλείδα του προβλήματος και όχι η αφετηρία.
Με αυτή την έννοια πρέπει να αναζητήσουμε την ουσία του προβλήματος, που βρίσκεται στο αλυτρωτικό υπόστρωμα του προβλήματος και όχι στην νομική διατύπωση της Συμφωνίας.

2. Είναι διμερές θέμα; 

Όλο το οικοδόμημα της Συμφωνίας έχει κτισθεί πάνω στην άμμο , δηλ. πάνω σε εσφαλμένες λογικές παραδοχές. 
Το πρώτο λογικό λάθος είναι η αντίληψη των Κοτζιά-Τσίπρα, ότι το Σκοπιανό είναι ένα διμερές πρόβλημα μεταξύ δυο γειτονικών χωρών, της Ελλάδας και της FYROM, το οποίο μπορεί να λυθεί με καλή διάθεση και με αμοιβαίες υποχωρήσεις, εφόσον και οι δύο πλευρές:

  • α. θέλουν να συμβάλλουν στην σταθερότητα της περιοχής και στην ειρήνη
  • β. θέλουν να στρέψουν την προσοχή τους προς το μέλλον και να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν και
  • γ.υπό τις δυο παραπάνω προϋποθέσεις, να αξιοποιήσουν όλες τις δυνατότητες που τους ανοίγονται, για την οικονομική τους συνεργασία και ανάπτυξη.
Το πρόβλημα είναι, ότι οι τρεις αυτές προϋποθέσεις παραμένουν προϋποθέσεις και δεν μπορούν να αποκτήσουν δεσμευτικό χαρακτήρα, ακόμη και αν καταχωρηθούν με κεφαλαία γράμματα στο κείμενο μιας νομικής συμφωνίας.
Εξ αιτίας του μη δεσμευτικού χαρακτήρα αυτών των προϋποθέσεων και με την αίσθηση αυτής της αδυναμίας διαμορφώθηκαν στους κυβερνητικούς κύκλους δυο «σχολές»:

  • α. η ρεαλιστική τάση δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να προβάλει ως πλεονέκτημα, ακόμη και ως εγγύηση για την τήρηση των όρων της Συμφωνίας, το ενδιαφέρον, ακόμη και την πίεση, του «Συμμαχικού» παράγοντα (ΗΠΑ και Γερμανίας).
  • β. η κυβερνητική προπαγάνδα, προς μεγάλην μας έκπληξη, ανέδειξε και μία «επαναστατική- εθνικό -απελευθερωτική» πλευρά. Η κυβερνητική « Πασσιονάρα» Σία Αναγνωστοπούλου ερμήνευσε την Συμφωνία ως προάγγελο της διαθέσεως των βαλκανικών χωρών να πάρουν στα χέρια τους την μοίρα τους και να απαλλαγούν από την κηδεμονία των Μεγάλων δυνάμεων!!!!!!!
3. Οι προϋποθέσεις τηρήσεως της Συμφωνίας

Ακόμη και προτού μελετήσουμε το νομικό περιεχόμενο της Συμφωνίας, μπορούμε να ελέγξουμε την φερεγγυότητα της με βάση τις ακόλουθες προϋποθέσεις: 

  • α. ο συσχετισμός δυνάμεως μεταξύ των δυο μερών
  • β. η καλή διάθεση και η πολιτική σταθερότητα των δυο μερών και
  • γ. οι προθέσεις του Ξένου παράγοντα.
Η υπεροχή της Ελλάδας είναι αναμφισβήτητη.
Όμως ούτε η στρατιωτική ούτε η οικονομική δύναμη της Ελλάδας μπορούν να αποτελέσουν εγγύηση για την τήρηση της Συμφωνίας, διότι αφής υπογραφεί η Συμφωνία και η FYROM ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα δεν μπορεί να ασκήσει καμμία επιθετική πολιτική κατά της FYROM και για οποιοδήποτε λόγο.
Εάν προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα, η Ελλάδα θα πρέπει να προσφύγει στα αρμόδια όργανα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Ποια πιθανότητα όμως έχει η Ελλάδα να εισακουσθεί, όταν είναι βέβαιο: 

  • α. ότι το πρόβλημα με τα Σκόπια είναι πρωτίστως γεωπολιτικό και έχει να κάνει με την στρατιωτική «αξιοποίηση» του χώρου της FYROM ως δωρεάν παρεχομένης στρατιωτικής βάσεως με αντάλλαγμα την μεροληπτική υποστήριξη των Σκοπίων …. erga omnes!
Καθώς και με την ανάσχεση της ρωσικής διεισδύσεως στα Βαλκάνια.
Ο «Συμμαχικός» παράγοντας δεν θα λειτουργεί ως εγγυητής της Συμφωνίας, το κείμενο της οποίας συντάχθηκε για χειρός του εκπροσώπου του, Μάθιου Νίμιτς, αλλά ως χειριστής των εξελίξεων στις δύο χώρες με κριτήριο τα συμφέροντα του ιδίου.

  • β. ότι η γειτονική χώρα, για να μην πούμε και η δική μας, εισέρχεται και εξ αιτίας του Μακεδονικού σε μία περίοδο διαρκούς αστάθειας. Για να μπορείς να διατηρείς διάλογο με μία χώρα, πρέπει να υπάρχει πολιτική συνέχεια και σταθερότητα.
Τα μόνα αναπτυξιακά σχέδια, τα οποία θα πραγματοποιούνται στις δυο χώρες ανεξαρτήτως της εσωτερικής τους σταθερότητας, θα είναι αυτά που θα εξυπηρετούν τις ενεργειακές και στρατιωτικές ανάγκες των ΗΠΑ και της Γερμανίας, ακόμη και εις βάρος των συμφερόντων των δυο χωρών και των λαών τους.
Ακόμη και οι σχέσεις FYROM- Τουρκίας δεν θα εξαρτώνται από τις σχέσεις Ελλάδας Τουρκίας αλλά ΗΠΑ-Τουρκίας.

4. Κείμενο διπλής αναγνώσεως 

Ακόμη και ένας πρωτοετής φοιτητής της Νομικής μπορεί να αντιληφθεί, ότι το κείμενο της Συμφωνίας επιτρέπει δυο παράλληλες και αντίθετες ερμηνείες. 
Αυτή η «αδυναμία» της Συμφωνίας οφείλεται στην σκοπιμότητα του Ξένου παράγοντα, ο οποίος συνέταξε το κείμενο. Πρόθεση του δεν είναι να λύσει το ελληνοσκοπιανό πρόβλημα, όπως ποτέ δεν είχε την διάθεση να λύσει τις ελληνο-τουρκικές διαφορές, διότι τότε θα ενίσχυε την αυτονομία των δυο χωρών και θα περιόριζε τις δικές του επικυριαρχικές δυνατότητες.

Κύριος σκοπός της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι η είσοδος της FYROM στους Ευρώ- ατλαντικούς οργανισμούς. Επομένως αυτό που έχει αξία στην Συμφωνία και θα έχει διάρκεια είναι οι υπογραφές και όχι το κείμενο. 
Περιορίζομαι σε δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα της διγλωσσίας του κειμένου:

  • α. Άρθρο 1,3(β). «Η ιθαγένεια του Δευτέρου Μέρους θα είναι Μακεδονική / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας .
Η κάθετος αναμεσά στους δυο όρους πως ερμηνεύεται, ως σύνολο ή ως διάζευξη ;
Εξάλλου στο ίδιο άρθρο διευκρινίζεται, ότι η υποχρέωση αυτή αφορά μόνον τα ταξιδιωτικά έγγραφα, άρα ισχύει μόνο προς τα έξω και όχι εντός της χώρας. Αρα δεν ισχύει erga omnes, αφού δεν δεσμεύει την πολιτική, την διπλωματία, τα ΜΜΕ, την εκπαίδευση , την οικονομία, την κοινωνία.

  • β. Άρθρο 7,1 . «Τα Μέρη αναγνωρίζουν, ότι η εκατέρωθεν αντίληψη τους, ως προς τους όρους «Μακεδονία» και « Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά.
Είναι δυνατόν δύο λαοί να χρησιμοποιούν τον ίδιο όρο και ο καθένας να τον εννοεί διαφορετικά και μάλιστα σε αντίθεση προς τον άλλον;

5. Επίλογος 

Με δεδομένο, ότι δεν υπάρχει μία βαλκανική ηγεμονική δύναμη, μπορούμε να καταλήξουμε σε δύο συμπεράσματα: 

  • α. ότι όλες οι χώρες των Βαλκανίων εισερχόμαστε σε μία περίοδο γενικής αστάθειας λόγω του εντεινόμενου ανταγωνισμού των Μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή.
  • β. ότι σε βάθος χρόνου, ίσως και σε 10 χρόνια, αυτό που αναμένει την FYROM είναι η διάλυση, με βασικό σκεπτικό την δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας.
Για το υπόλοιπο κομμάτι θα δημιουργηθεί μία διεθνής επιτροπή, υπό τον διάδοχο του Νίμιτς, η οποία θα εκπονήσει ένα σχέδιο για την «Επανένωση της Μακεδονίας» με βάση την αρχή της πολιτικής ισότητας των δυο «κοινοτήτων», όπως προέβλεπε το Σχέδιό Ανάν για την Κύπρο.
Ούτως ή άλλως θα έχει προηγηθεί μία «σύγκλιση» των πληθυσμών, όχι βάσει της Συμφωνίας αλλά στην βάση των γενικών αρχών των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων περί ατομικού προσδιορισμού και αυτονόμου οργανώσεως συλλογικοτήτων.
Το τραγικό μας λάθος είναι, ότι συνδέσαμε το μέλλον της Ελλάδας με το μέλλον του θνησιγενούς κράτους των Σκοπίων.

Μπορεί η Ελλάδα να είναι σκάφος ακτοπλοΐας και τα Σκόπια ένα αλιευτικό άλλα στη διεθνή πολιτική η γεωπολιτική βαρύτητα του κράτους αποτελεί έναν αυτοτελή παράγοντα, πόσο μάλλον όταν αυτή καθορίζεται από τον διεθνή παράγοντα. 

Δημοσιεύθηκε στην `εφημερίδα (Δρόμος της αριστεράς) το Σάββατο 2/2/19
Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπ. καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός.


hellenologia
Edit

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Από το Blogger.