-->

Header Ads

«Πρεσπικά» σημαινόμενα

Γράφει ο Λαοκράτης Βάσσης
Με δεδομένο πως δεν μπορούν να εκτιμηθούν σε όλες τους τις διαστάσεις τα μείζονα παρεπόμενα, ιδίως τα «δυνητικά», της «Συμφωνίας των Πρεσπών», θα καταθέσω κάποιες (σκεπτικιστικές) παρατηρήσεις επί των «σημαινομένων» της.
ΠΡΩΤΗ: Ό,τι κι αν λέγεται, το «Μακεδονικό» δεν λύθηκε. Αν λύση είναι το να βγει το κεντρί του «μακεδονισμού» απ’ τη ράχη μας. Απλώς πέρασε σε άλλη (και άδηλη) φάση του, όπως μάλιστα το επιβαρύναμε με τη συγκεκριμένη «Συμφωνία». Γιατί δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί, με πειστική σοβαρότητα, πως η αφύσικη αναγνώριση Βόρειας Μακεδονίας των …Μακεδόνων (με μακεδονική γλώσσα, μακεδονική ιθαγένεια και μακεδονικό λαό), που είναι η απόλυτη νομιμοποίηση του «μακεδονισμού», συνιστά και λύση του «προβλήματος».
ΔΕΥΤΕΡΗ: Υπ’ αυτό το πρίσμα, οι «Πρέσπες» αναγιγνώσκονται ως επεισόδιο της οδυνηρά βιούμενης εθνικής μας «ήττας» ( Χρεοκοπία-ΓΑΠ, Καστελόριζο, 2010). Κι όσο ήταν «ιδιοκτησία» μας τα Μνημόνια, για κάποιους …ήταν, άλλο τόσο είναι «ιδιοκτησίας» μας και η «Συμφωνία των Πρεσπών», που κι αυτή για κάποιους …είναι. Που σημαίνει πως σε συνθήκες «ήττας», οριζόμενης απ’ την ευρω/δυτική επικυριαρχία (όπως φρόντισε να μας το θυμίσει με την «επιθεώρησή» της η κυρία Μέρκελ στο παραπέντε της επικύρωσης της «Συμφωνίας» απ’ τη Βουλή μας, κάτι που είχε κάνει νωρίτερα και με το Σκοπιανό προτεκτοράτο!), δεν μπορούσε παρά να τη διαπερνά λογική ήττας. Αλλιώς, δεν θα …υπογραφόταν.
ΤΡΙΤΗ: Είναι, όμως, «επεισόδιο» οφειλόμενο και στο προ Χρεοκοπίας μας γενικότερο έλλειμμα εθνικής στρατηγικής. Απ’ το οποίο προφανώς και δεν εξαιρείται το «Μακεδονικό», με τις παλιότερες «αριστερές» και τις νεότερες «δεξιές» αμαρτίες του. Όπου, στις «δεξιές» βαραίνουν ιδιαίτερα οι επιβληθείσες κρίσιμες παραλείψεις …χάριν της «Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Μακεδονίας» κατά τις επιθυμίες των Αμερικανών (μετά τη «στροφή Τίτο»!). Περίπου όπως τώρα, που, επειγόμενοι να βάλουν την νεότευκτη χώρα στο ΝΑΤΟ, κάτι που δεν «εκμεταλλευτήκαμε», μας έσυραν άρον-άρον και με τους συγκεκριμένους όρους στην υπογραφή της «Συμφωνίας».
ΤΕΤΑΡΤΗ: Στις αμαρτίες μας συμπεριλαμβάνεται και το ότι, υπνώττοντες, αφήσαμε, ως πολιτική και πνευματική ηγεσία, τη Γιουγκοσλαβική προπαγάνδα να αλωνίζει στον κόσμο και να «εγχαράσσει» στην παγκόσμια κοινή γνώμη (Τύπο, Πανεπιστήμια, Εγκυκλοπαίδειες, Διαδίκτυο…!) τα μηνύματα μιας προκλητικής εις βάρος μας ιστορικο/πολιτιστικής σφετεριστικής «λαθροχειρίας». Έτσι που, με περισσεύουσα επιπολαιότητα, να λένε κι οι υπέρμαχοι της «Συμφωνίας» πως είναι κέρδος μας που από τούδε και στο εξής η γειτονική χώρα θα ονομάζεται «Βόρεια Μακεδονία», χωρίς να ενοχλούνται που θα είναι: Βόρεια Μακεδονία των …Μακεδόνων!
ΠΕΜΠΤΗ: Συνδέοντας τη «Συμφωνία» με την εθνική μας «ήττα», οπότε και με τη βούληση των Επικυρίαρχων, κάθε άλλο παρά παραβλέπουμε την προϊούσα υποκατάσταση, καθόλου άσχετη με την «ήττα», της όποιας υπολειμματικής «εθνικής ιδεολογίας» μας, από ένα τάχατες αντι-εθνικιστικό «ρεύμα σκέψης». Κατ’ ουσίαν όμως απο-εθνοποιητικό νεοταξικής …κοπής, που άρχισε να επικάθεται στους εθνικούς μας αρμούς, όπως η σκουριά στο σίδερο, κυρίως απ’ τα μέσα της Μεταπολίτευσης και εντεύθεν. Με τους πιο γνωστούς «διακινητές» του, προνομιακώς θορυβούντες στη δημόσια σφαίρα, να είναι «κεκράκτες»: των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, του Σχεδίου Ανάν, των νεοταξικών «ανατροπών» και πολέμων στην Ανατολική Μεσόγειο…, ή, τώρα, αναφανδόν υπέρ της «Συμφωνίας των Πρεσπών». Βαλκανιοποιώντας, όμως, κατά την περίσταση, αυτοί οι διαπρύσιοι ευρωπαϊστές, τη νεωτερική …ορθολογικότητά τους και αποδεχόμενοι: η γειτονική χώρα να ονομάζεται Βόρειος Μακεδονία, αλλά οι κάτοικοί της, αντί για Βορειο-Μακεδόνες( κατά ευθεία λογική συνέπεια), απλά …Μακεδόνες, με όλα πια τα νομιμοποιητικά, απ’ τη μεριά μας, «συμπαρομαρτούντα» .
Στο πλαίσιο της «άμυνάς» μας, που πρέπει να είναι ανοιχτών οριζόντων, όπως το ορίζει η οικουμενική διάσταση της πολιτιστικής ταυτοτικής μας υπόστασης, πρέπει κατά προτεραιότητα να αντιμετωπίσουμε και τις νέες παρενέργειες του «μακεδονισμού» των γειτόνων μας. Γιατί, το κακό αυτής της «Συμφωνίας» θα ολοκληρωθεί, αν τη διαχειριστούμε με τη λογική που τη γέννησε (ξεκινώντας απ’ τις άμεσες … εκκρεμμότητές της: εμπορικά σήματα, βιβλία ιστορίας και τα άλλα παρόμοια!)
ΈΚΤΗ: Μ’ αυτή την υποκατάσταση να προδιαγράφει το πέρασμα (αναποδογύρισμα!) απ’ τον «νοσηρό ελληνοκεντρισμό» στον «νοσηρό αντι-ελληνοκεντρισμό», ή, πιο οικεία, απ’ την «τοξική εθνικοφροσύνη», που τόσο ακριβά έχουμε πληρώσει (αλλά και εξακολουθούμε να πληρώνουμε τα πατριδοκάπηλα νεοφασιστικά και νεοναζιστικά της υβρίδια!), στην «τοξική αντι-εθνικοφροσύνη», που έχουμε ήδη αρχίσει να πληρώνουμε και τις δικές της απο-εθνοποιητικές «τοξίνες». Καθώς, με αιχμή τον ιστορικο/πολιτιστικό αποδομητισμό και πέραν των όσων μας έχουν διδάξει οι Παπαρρηγόπουλοι, Βακαλόπουλοι, Δημαράδες, Γληνοί και Σβορώνοι, για να μην αναφερθώ στον Ρήγα, στον Σολωμό, στον Κάλβο… στον Σεφέρη, στον Ελύτη και στον Ρίτσο, έχουν βαλθεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, να ανακατασκευάσουν το πολιτιστικό μας κύτταρο στη βάση της ανιστόρητης θεώρησής τους περί μη συνέχειας του ελληνικού έθνους και όχι μόνο. Διαβάλλοντας, συν τοις άλλοις, και την όποια αναγκαία αποτοξίνωση του εθνικού μας οργανισμού από εναπομείνασες ιδεολογηματικές (στερεοτυπικές) αγκυλώσεις της «εθνικής αφήγησής» μας.
ΈΒΔΟΜΗ: Τούτων όμως δοθέντων, τίθεται κατεπειγόντως επί τάπητος το μέγα ζήτημα της χάραξης μακρόπνοης στρατηγικής ανασύνταξης του Τόπου μας, που, εδραζόμενη στο αντιστασιακό, κατά Σβορώνο, πολιτιστικό κύτταρο του λαού μας, θα διεμβολίσει το προειρημένο παγιδευτικό δίπολο του «νοσηρού ελληνοκεντρισμού» και του «νοσηρού «αντι-ελληνοκεντρισμού» και θα ανακόψει τον παρακμιακό μας κατήφορο. Με την πολιτιστική της φιλοσοφία και το αποσταγματικό άρωμα των αιώνων πολιτισμού του Ελληνισμού που θα αναδίδει, πρωτίστως να «ξεπλένει» τους εθνικούς αρμούς απ’ τη σκουριά του «νεο-ιστορικού» αναθεωρητισμού και της «αντι-εθνικιστικής» απο-εθνοποίησης. Με μείζονα πάντοτε την έγνοια να μην …παλινδρομούμε ανάμεσα στη «σκύλλα» της «νοσηρής εθνικοφροσύνης» και στη «χάρυβδη» της εξίσου νοσηρής «αντι-εθνικοφροσύνης».
ΌΓΔΟΗ: Με τον κάλπικο αντιεθνικισμό, για να μη ξεχνιόμαστε, να διαπερνά οριζοντίως όλο το φάσμα της πολιτικής μας ζωής και να έχει τη «δεξιά» του άκρη στην καρδιά του «νεο-φιλελευθερισμού» και του «νεοταξικού κοσμοπολιτισμού», που είναι και η μια «μήτρα» των αποεθνοποιητικών ιδεολογημάτων. Γιατί υπάρχει και η προειρημένη «μήτρα», ηγεμονεύουσα πια, της προοδευτικοφανούς …αντιεθνικιστικής ατοπίας. Κι ούτε λόγος πως τη «δεξιά άκρη» την κρατάει ο Μητσοτακικός γόνος, όσο κι αν το παίζει …πατριωτικά, ψαρεύοντας με άνεση ψήφους στα θολά νερά των «Πρεσπών» (αφού «κλείνουν» άλλοι τους …δύσκολους λογαριασμούς!).
Οπότε, βλέποντας και τις δύο άκρες του ultra «εκσυγχρονιστικού» (νεοταξικού!) τόξου, που κυρίως απ’ την περίοδο Σημίτη άρχισε να τυλίγεται σφιχτά στο λαιμό του Τόπου μας, πρέπει να έχουμε πλήρη συνείδηση και της υποκατάστατης «εθνικής ιδεολογίας» που πρέπει να αντιπαλέψουμε. Όπως αυτή, υπό διαφορετικές εκδοχές, «σερβίρεται» απ’ τον τρέχοντα «κακέκτυπο δικομματισμό».
ΈΝΑΤΗ: Με απολύτως αυτονόητο πως στο πλαίσιο της «άμυνάς» μας, που πρέπει να είναι ανοιχτών οριζόντων, όπως το ορίζει η οικουμενική διάσταση της πολιτιστικής ταυτοτικής μας υπόστασης, πρέπει κατά προτεραιότητα να αντιμετωπίσουμε και τις νέες παρενέργειες του «μακεδονισμού» των γειτόνων μας. Γιατί, το κακό αυτής της «Συμφωνίας» θα ολοκληρωθεί, αν τη διαχειριστούμε με τη λογική που τη γέννησε (ξεκινώντας απ’ τις άμεσες … εκκρεμμότητές της: εμπορικά σήματα, βιβλία ιστορίας και τα άλλα παρόμοια!).
Για να μην αναφερθούμε και στο απόλυτο κακό, που θα είναι η κλωνοποιημένη προέκταση αυτής της λογικής και στα άλλα μεγάλα εθνικά μας θέματα!
ΔΕΚΑΤΗ: Τελικά, όπως και να «αναγνωστούν» τα σημαινόμενα των «Πρεσπών», είναι αποκαλυπτικά:
Πρώτον, της «ανημπόριας» του πολιτικού μας συστήματος και της επικυριαρχούμενης χώρας μας.
Δεύτερον, της βαθιάς πολιτιστικής κρίσης και της συνολικότερης παρακμιακότητάς μας, με όλους τους δείκτες εθνικής δυναμικής …καθοδικούς.
Τρίτον, των όλο και μειούμενων εθνικών αντοχών και αντιστάσεών μας, ιδίως αφότου μεταπέσαμε σε μετανεωτερική αποικία εντός μάλιστα ευρωζώνης.
Οπότε, ανακτώντας την ιστορική αυτοσυνείδηση και την ιστορική αυτεπίγνωσή μας, πρέπει να σημάνουμε εθνικό συναγερμό, σ’ αυτό το πολύ κακό για μας σταυροδρόμι των καιρών: για να νικήσουμε την εθνική μας …ήττα. Νικώντας πρωτίστως τον καλλιεργούμενο «νεο-ραγιαδισμό» της ευρωδυτικής επικυριαρχίας!
Edit

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

loading...
Από το Blogger.