-->

Header Ads

75η επέτειος από την εκτέλεση του Καΐρη - Ήταν ένας μεγάλος πατριώτης, ένας πραγματικός ήρωας της Αντίστασης


Αλέξανδρος Καΐρης, ο πραγματικός ήρωας της πραγματικής Αντίστασης
Εθνική μνήμη: Αλέξανδρος Καΐρης εκ Μεσαριάς...

του Σάββα Καλεντερίδη

Ο Αλέξανδρος Καΐρης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής δούλευε σε μια νευραλγική υπηρεσία των Γερμανών, από την οποία περνούσαν πολύτιμες πληροφορίες για την Αντίσταση.
Είναι από εκείνους που οι πολλοί κατηγορούσας ως συνεργάτη των Γερμανών.

Κάποια στιγμή ο Καΐρης εμπιστεύθηκε το θέμα στη φίλη του Ποπούλα Σακελλαρίδη, λέγοντάς της ότι ψάχνει να βρει μια οργάνωση για να διοχετεύει αυτές τις πληροφορίες.

Η Ποπούλα με τη σειρά της λέει στον Ρήγα Ρηγόπουλο, ο οποίος με δική του πρωτοβουλία και τη συνδρομή φίλων του είχε ιδρύσει μια μυστική οργάνωση, η οποία καταγράφηκε ως "Υπηρεσία 5-165" στα αρχαία του συμμαχικού στρατηγείου και στην ουσία λειτουργούσε ως υπηρεσία συλλογής πληροφοριών, ότι ο εργαζόμενος στο Γερμανικό Στρατηγείο Νοτίου Ελλάδος Καΐρης έχει πολύτιμες πληροφορίες και ψάχνει επαφή με την Αντίσταση.

Ο Ρηγόπουλος, αν και σαφώς αντίθετος και εχθρικός με όσους συνεργάζονται με τον εχθρό, βλέπει να καλό μάτι την υπόθεση Καΐρη και μετά από πολύ σκέψη αποφασίζει να συναντηθεί μαζί του στο σπίτι της Ποπούλας Σακελαρίδη.

Γράφει ο Ρήγας Ρηγόπουλος στο βιβλίο του "Μυστικός Πόλεμος - Ελλάδα - Μέση Ανατολή 1940-1945", Εκδόσεις Εστία, σελ. 90:

"Αυτό το νέο απόκτημα της υπηρεσίας μας ήταν ένας σταθμός στην εξέλιξή της. Ο Αλέξανδρος Καΐρης παίζοντας με την εμπιστοσύνη που είχε αποσπάσει από τους Γερμανούς και κλέβοντας μέσ' απ' τα χέρια τους τα μυστικά τους, αντιμετώπιζε τον κίνδυνο εξ επαφής. Μας δημιούργησε όμως ένα ευρύτατο και αναντικατάστατο πεδίο πληροφοριών, που αξίζανε κάθε κίνδυνο και θυσία"...

Μάλιστα, συνεχίζοντας την περιγραφή του "Μυστικού Πολέμου", ο συγγραφέας μας λέει ότι με την καθοριστική συμβολή σ' αυτό του Καΐρη, το επίπεδο πληροφόρησης ήταν τέτοιο, που γνώριζαν όλες τις κινήσεις των Γερμανών. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι "τουλάχιστον 24 ώρες πριν από τον απόπλου κάθε πλοίου, τηλεγραφούσαμε στο εξωτερικό κάθε λεπτομέρεια για το σκάφος, το φορτίο και την πορεία του ως το λιμάνι του τελικού του προορισμού, αν θα ταξίδευε μόνο του ή με νηοπομπή, τη γενική σύνθεση των νηοπομπών, την πιθανή ταχύτητα των νηοπομπών ανάλογα με τα πιο βραδυκίνητα σκάφη τους και λεπτομερή περιγραφή των συνοδών πολεμικών".

Σε κάποια στιγμή, το 1943, η οργάνωση ανακαλύπτει ότι οι γερμανικές υπηρεσίες είναι στα ίχνη των μελών της, αφού είχε ανακαλυφθεί ο ασύρματος.

Τότε αποφασίζεται να φυγαδέψουν τον Καΐρη στο εξωτερικό, γιατί αυτός διέτρεχε τον σοβαρότερο κίνδυνο.

Ήταν Πάσχα του 1943 όταν του το πρότεινε η Ποπούλα, όμως εκείνος αρνήθηκε. Της είπε ότι αν φύγει, η οργάνωση και άρα η Πατρίδα, θα χάσει μια πηγή πολύτιμων πληροφοριών για την Αντίσταση.

Την Τρίτη του Πάσχα του 1943 ο Καΐρης παρουσιάζεται στο γραφείο του.
Κάποια στιγμή, μπαίνουν στο γραφείο του δυο αξιωματικοί της Γκε Εφ Μπε, της γερμανικής αντικατασκοπείας και του λένε ότι "ορισμένα απόρρητα της υπηρεσίας αυτής διοχετεύτηκαν προς την εχθρική κατασκοπεία. Μήπως υποπτεύεστε ποιος θα μπορούσε να τα έχει παραδώσει;".
Μετά από διάφορες δικαιολογίες που επικαλέστηκε ο Καΐρης, συλλαμβάνεται και οδηγείται στη φυλακή, όπου βασανίζεται σκληρά.

Κρατείται επί μήνες, γίνεται προσπάθεια να του αποσπάσουν πληροφορίες για τα μέλη της οργάνωσης, χωρίς να καταφέρνουν τίποτα.

Τελικά καταδικάζεται σε θάνατο και τις 2 Νοεμβρίου εκτελείται μαζί με άλλα επτά παλικάρια της πραγματικής Αντίστασης.

Ο Αλέξανδρος Καΐρης είναι ένας ήρωας της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας.

infognomonpolitics

Εθνική μνήμη: Αλέξανδρος Καΐρης εκ Μεσαριάς...

Του Διαμαντή Μπασαντή



Αλέξανδρος Καΐρης 1913-1943

«Να μιλήσω για ήρωες να μιλήσω για ήρωες:.. Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά». Με αυτούς τους στίχους ο Σεφέρης επιχείρησε να μιλήσει σε ένα εκ των κορυφαίων ποιημάτων του για τους ήρωες του πολέμου λίγο πριν την επιστροφή της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Να μιλήσουμε σήμερα εμείς εδώ για ήρωες; Σε μια καθαρά αντιηρωική εποχή. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι μετράνε τις αξίες σε χρήμα και θέσεις και όχι σε ηθική και ήθος. Να μιλήσουμε για ήρωες σε μια εποχή που η χώρα ζει μια μεγάλη οικονομική κρίση για την οποία μιλά συνεχώς, ενώ δεν μιλά καθόλου για την μεγάλη ηθική και αξιακή κρίση που πέρασε και συνεχίζει να περνά; Πώς να μιλήσουμε εδώ για την γενιά της Εθνικής Αντίστασης; Για ανθρώπους που υπακούοντας σε άγραφους ηθικούς νόμους, χωρίς να τους ζητηθεί, έδωσαν και την ζωή τους για αξίες όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η φιλοπατρία;

Ο Αλέξανδρος Καΐρης ήταν γόνος μιας ευκατάστατης αστικής οικογένειας. Ο πατέρας του γιατρός. Ανήκε στη γνωστή οικογένεια της Μεσαριάς που είχε το προσωνύμιο οι Καΐρηδες του "Παρόδου". Σε αυτούς ανήκε και ο πύργος της Μεσαριάς που σήμερα είναι πλέον υπό κατάρρευση. Η μητέρα του υπήρξε διακεκριμένη φεμινίστρια στην εποχή της και προσωπική φίλη της Καλλιρόης Παρέν. Επίσης, είχε σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Νίκος γυναικολόγος. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος σπούδασε νομικά και υπήρξε πολύγλωσσος. Ανάμεσα στις γλώσσες που ήξερε πολύ καλά η γερμανική.



Ο μισογκρεμισμένος πύργος των Καΐρηδων στη Μεσαριά (οι Παρόδιοι Καΐρηδες όπως λεγονταν) από τους οποίους καταγόταν ο Αλέξανδρος Καΐρης.

Κάπως έτσι βρέθηκε στην Κατοχή να εργάζεται ως ανώτερος υπάλληλος στην κεντρική γερμανική διοίκηση Νοτίου Ελλάδος. Θέση εμπιστευτική. Μόνος του πλησίασε ανθρώπους της αντίστασης και άρχισε να διαρρέει πολύτιμες πληροφορίες. Με τις πληροφορίες αυτές οι σύμμαχοι κατάφεραν και βούλιαξαν δεκάδες πλοία που μετέφεραν εφόδια σε νηοπομπές για το μέτωπο της Αφρικής.

Ρίσκαρε τη ζωή του μέχρι την τελευταία στιγμή. Συνελήφθηκε. Άντεξε τα βασανιστήρια και την φυλακή. Δεν είπε τίποτα. Έδωσε την μάχη του σε δύο δίκες. Με την νομική παιδεία του δημιούργησε αμφιβολίες ακόμα και στους Γερμανούς. Όμως η τρίτη δίκη του είχε συνοπτικό χαρακτήρα. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1943. Ήταν 30 ετών.

Στους 6½ μήνες της φυλακής ωρίμασε απότομα και δραματικά. Αυτός ο ορθολογιστής έγραψε, πρώτη φορά στη ζωή του, πολλά ποιήματα, τρία μελετήματα και σειρά από σπουδαία προσωπικά γράμματα. Όλα αυτά εκδόθηκαν αργότερα από τους δικούς του με επιμέλεια του Μανόλη Κάσδαγλη και με πρόλογο της Λίνας Κάσδαγλη υπό τον τίτλο: «Χειρόγραφα της Φυλακής». Αντίτυπα του βιβλίου αυτού υπάρχουν στην Καΐρειο Βιβλιοθήκη Άνδρου.


Το 2014 οι συμπατριώτες του από την Μεσαριά με πρωτοβουλία του συλλόγου τους τιμησαν με εκδήλωση τον Αλέξανδρο Καΐρη Η αφισα είναι από την εκδήλωση αυτή.

Ο Αλέξανδρος Καΐρης δεν γεννήθηκε ήρωας. Έγινε ήρωας μέσα από μικρές καθημερινές πράξεις υπερβαίνοντας κάθε μέρα τον εαυτό του. Διαμόρφωσε έναν προσωπικό κώδικα τιμής μόνος του ακολουθώντας κάποιες αξίες. Και έδειξε πως οι ήρωες γίνονται μέσα από τις επιλογές που κάνουν κάθε μέρα.

Οι μεγάλες στιγμές δεν ξεχωρίζουν από κάποιο φωτοστέφανο. Δεν ξεχωρίζουν από μεγάλα λόγια και λουστραρισμένες καταστάσεις. Αντιθέτως, γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα στην απλή καθημερινότητα. Ο άνθρωπος παλεύει κάθε στιγμή για την επόμενη στιγμή, για την επόμενη μέρα. Όλα προκύπτουν μέσα στην καθημερινότητα τους καθενός μας. Όλα συντίθενται από τις καθημερινές πράξεις που στο τέλος μας χαρακτηρίζουν. Όπως γράφει ο μεγάλος ισπανός ποιητής Αντόνιο Ματσάδο: Ταξιδιώτη δεν υπάρχει δρόμος. Ο δρόμος χαράζεται καθώς περπατάμε. Και ο Αλέξανδρος Καΐρης βαδίζοντας προς το τέλος του χάραξε τον δικό του δρόμο. Όπως κι εμείς χαράζουμε βαδίζοντας κάθε μέρα τον δικό μας δρόμο.

Οι μεγάλες στιγμές του Αλέξανδρου Καΐρη δεν ήταν αστραφτερές, δεν είχαν δόξες και τιμές. Ήταν γεμάτες πόνο που τον κάλυψε μόνος του κάτω από ένα πέπλο περίσκεψης. Ήταν μια πορεία συμπυκνωμένης αυτογνωσίας, αλλά κι ένας βαθύς στοχασμός στην ανθρώπινη μοίρα.

Αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε και στο τελευταίο γράμμα του (λίγες στιγμές πριν τον πάρουν για εκτέλεση) είναι ένα μεγαλειώδες μάθημα απλότητας όπως απλή είναι μέσα στο μεγαλείο της η ίδια η ζωή. Αλλά και ένα δίδαγμα ελπίδας για την συνέχεια της ζωής:

«Όσο υπάρχει καιρός σας γράφω ακόμα για να βρίσκομαι περισσότερη ώρα μαζί σας. Ευχαριστώ για τις φροντίδες και τους κόπους που λάβατε για μένα όσο καιρό ήμουν εδώ στην φυλακή. Με κόπο συλλογιζόμουν πως κάθε εβδομάδα είχατε τον μπελά του πακέτου.

Μεταξύ των αντικειμένων που αφήνω εδώ είναι ένα κουτί με σπόρους από δαμάσκηνα Καλιφόρνιας. Τους φύλαξα να φυτέψετε δαμασκηνιές στην Εκάλη. Να τις λέτε οι δαμασκηνιές του Αλέξανδρου».

Μια ευχή: Ας φυτέψουμε κι εμείς, οι συμπατριώτες του, μερικούς από τους σπόρους της ζωής, που άφησε αυτός φεύγοντας: τόσο νέος, τόσο ωραίος, τόσο μόνος…

enandro
Edit

No comments

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Powered by Blogger.