Από το Σκοπιανό στον Μακεδονικό Αγώνα

Ν. Λυγερός

Το Σκοπιανό μετά την ψηφοφορία στη Βουλή των Σκοπίων έχει μετατραπεί σ' ένα νέο μακεδονικό αγώνα. Τώρα το πολιτικό τοπίο είναι ξεκάθαρο και θα πρέπει κάθε πολιτικός να πάρει μια θέση δίχως να κρυφτεί πίσω από τα Σκόπια διότι ακόμα και οι προδοσίες των κομμάτων τους δεν φτάνουν για να καλύψουν το κενό που έχει δημιουργήσει στην Ελλάδα, η έλλειψη πατριωτικών αποφάσεων όσον αφορά στο Προσύμφωνο των Πρεσπών. Μπορεί να είναι δύσκολος ο δρόμος για την πατρίδα μας από εδώ και πέρα αλλά μόνο με αυτές τις δυσκολίες έχει αξία ο αγώνας και αποκτά ιστορία ο Ελληνισμός. Αν το Σκοπιανό ήταν να λυθεί μόνο και μόνο από την άρνηση των Σκοπίων τότε ποιος Έλληνας θα ήταν περήφανος για το αποτέλεσμα; Ζήσαμε ένα μεγάλο αγώνα στην Κύπρο με το σχέδιο Ανάν και είχαμε πολλές δυσκολίες έως το τέλος αλλά τα καταφέραμε χάρη στις υπερβάσεις και τις θυσίες των δικών μας στην Κύπρο. Τίποτα δεν ήταν εύκολο, κι όμως κανείς δεν εγκατέλειψε τον αγώνα κι έτσι νικήσαμε στο δημοψήφισμα ενώ δεν το περίμενε κανείς από τα μεγάλα κόμματα. Και τώρα πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα διότι μετά την παραίτηση του Υπουργού Εξωτερικών και την αναγκαία διαφοροποίηση που πρέπει να κάνει ο Υπουργός Άμυνας υπάρχει μία ρωγμή μέσα στην κυβέρνηση και δεν μπορεί πια να κρυφτεί. Έτσι η πολιτική διγλωσσία φτάνει στα όριά της και βλέπουμε ήδη τα σημάδια του ναυάγιου στις Πρέσπες. Το ήθελαν σαν σύμβολο, σαν εκδίκηση του 1949 και τελικά θα τους έρθει πίσω γιατί ο ελληνικός λαός πάει μπροστά και δεν πέφτει στην παγίδα των καθυστερημένων ιδεολογιών. Ο Ελληνισμός δεν έχει κομματικές εξαρτήσεις και μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά ενάντια στη βαρβαρότητα της λήθης που θέλει να προκαλέσει το Προσύμφωνο. Περνάμε σε μια νέα φάση με ανοιχτό μέτωπο πια.


Οι Μακεδονοκλάστες

Ν. Λυγερός

Οι Μακεδονοκλάστες δεν εμφανίζονται μόνο στα κόμματα που δεν πιστεύουν στο έθνος αλλά και στα άλλα όπου οι βουλευτές ή οι Υπουργοί θέλουν να κρατήσουν την καρέκλα τους ακόμα κι αν πρέπει να αλλάξουν ριζικά τη στάση τους και να απαρνηθούν τις αρχές του κόμματος τους. Έτσι βλέπουμε ότι η ρωγμή μεταξύ κυβέρνησης και συγκυβέρνησης έχει γίνει ήδη ρήξη μεταξύ οπαδών που έλεγαν παλαιότερα ότι θα είναι πάντα στον ίδιο πολιτικό αγώνα. Επειδή τώρα το Σκοπιανό έχει άμεσες επιπτώσεις στην Ελλάδα, οι πολιτικοί μας όχι μόνο δεν μπορούν να κρυφτούν αλλά πρέπει να βρουν και μια λύση για να μην πέσουν στις παγίδες μιας προπαγάνδας που προσπαθεί να καλύψει κενά που δεν μπορεί κανείς να υπερβεί χωρίς κόστος. Έτσι οι Μακεδονοκλάστες είναι πια πιο εύκολα εντοπίσιμοι. Από την άλλη πλευρά αυτοί που στα Σκόπια πρόδωσαν το κόμμα τους για να εξυπηρετήσουν άλλα προσωπικά συμφέροντα, ζητούν τώρα εγγυήσεις για τη διασφάλιση της “μακεδονικής” ταυτότητας εντός Σκοπίων, αλλά αυτό έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με το Προσύμφωνο των Πρεσπών αφού πρέπει να τεθεί σε ισχύ για να ενεργοποιηθούν οι σκοπιανές αρχές. Επίσης ζητούν εγγυήσεις για να ακυρωθεί το προσύμφωνο σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Με άλλα λόγια, ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων, θα δυσκολευτεί να τους κρατήσει μαζί του ακόμα κι αν άλλαξαν θέση, διότι δεν μπορεί να εξασφαλίσει τίποτα παραπάνω απ’ ότι προβλέπει το προσύμφωνο. Έτσι έχουμε μακεδονοκλάστες από όλες τις πλευρές που δεν μπορούν όμως να τα βρουν με τίποτα μαζί διότι στην ουσία δεν ξέρουν τι θέλουν για το μέλλον των Βαλκανίων.


Περί τμηματικής ανακήρυξης της αιγιαλίτιδας ζώνης

Ν. Λυγερός

Η ανακοίνωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών για την αιγιαλίτιδα ζώνη της Ελλάδας και για την μετατροπή από τα 6 ναυτικά μίλια στα 12 αλλά μόνο σε ένα τμήμα της Ελλάδος αποτελεί ένα πρόβλημα από μόνο του, διότι ενισχύει τις θέσεις της Τουρκίας, η οποία θεωρεί ότι το Αιγαίο είναι μία ειδική περίπτωση και κατά συνέπεια μειώνει τη θέση της Ελλάδας, η οποία θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστεί αυτός ο κανόνας σε όλη την επικράτεια της. Αυτή η ανακοίνωση που έγινε την ώρα της παράδοσης παραλαβής της αλλαγής των υπουργών εξωτερικών αποτελεί ένα πρόβλημα ακόμα και για τον νέο υπουργό εξωτερικών διότι θα πρέπει να δικαιολογηθεί για μία στάση η οποία δεν ακολουθεί την διπλωματική ιστορία της Ελλάδος από τότε που επικύρωσε το Δίκαιο της Θάλασσας του 1995. Το γεγονός ότι στο άρθρο 13 του Προσυμφώνου των Πρεσπών δίνουμε ήδη δυνατότητα πρόσβασης στα Σκόπια στην ελληνική ΑΟΖ, ενώ δεν την έχουμε θεσπίσει και ενώ δεν έχουμε περάσει στα 12 ναυτικά μίλια της αιγιαλίτιδας ζώνης αποδεικνύει ότι υπάρχει μία βιασύνη από την πλευρά του Υπουργείου Εξωτερικών και του Πρωθυπουργού όσον αφορά την επίλυση του σκοπιανού, ενώ δεν είμαστε έτοιμοι και δεν έχουμε τα απαραίτητα εργαλεία και να υποστηρίξουμε μία τέτοια θέση. Αλλά το ερώτημα που γεννιέται είναι το εξής γιατί να μην έχουμε ανακηρύξει την αιγιαλίτιδα ζώνη σε όλη την κυριαρχία της, γιατί να μην έχουμε θεσπίσει την ΑΟΖ και οριοθετήσει και μετά μόνο να μπούμε σε μία διαδικασία και μία συμφωνία με τα Σκόπια. Για όλους τώρα είναι κατανοητό ότι αυτή η προσπάθεια θα ακυρωθεί διότι δεν ήταν προετοιμασμένη στρατηγικά και θα πρέπει να έχουμε τα τρία από τα απαιτούμενα για να μπορέσουμε να μιλήσουμε σοβαρά αποτελεσματικά και διπλωματικά με τα Σκόπια όσο αφορά το θέμα του περίκλειστου κράτους.

http://lygeros.org

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

[blogger][disqus]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget