Το βρώμικο ψέμα της Ιθάκης

Το σενάριο που βιώνει η Ελλάδα μοιάζει με αυτό μίας επιχείρησης που έχει τζίρο 20 εκ. € και χρωστάει στην τράπεζα 40 εκ. € - οπότε χρειάζεται δύο χρόνια τζίρου για να την εξοφλήσει.
Προφανώς δεν θα συμβεί ποτέ, αφού με τα έσοδα της ίσα-ίσα καλύπτει τα έξοδα της, συν ένα μέρος από τους τόκους που τους διατηρεί τεχνητά χαμηλούς η τράπεζα για να μην κλείσει. Την ίδια στιγμή η τράπεζα συνεχίζει να αναγκάζει την επιχείρηση να μειώνει τους μισθούς των εργαζομένων της για να μπορεί να της πληρώνει τους τόκους, οπότε σιγά-σιγά αυτοί που είναι σε θέση να βρουν άλλη δουλειά φεύγουν - ενώ όσοι μένουν λιμοκτονούν σταδιακά, όταν τους τελειώνουν οι οικονομίες, χωρίς καμία διάθεση να εργαστούν παραγωγικά για να αυξήσουν τα έσοδα της επιχείρησης.

Ταυτόχρονα η τράπεζα υποχρεώνει την επιχείρηση να ξεπουλάει τα περιουσιακά της στοιχεία στους άλλους πελάτες της, τα οποία έχει δεσμεύσει για 99 χρόνια, σε τιμές πολύ κάτω του κόστους - αδιαφορώντας για το ότι όταν ξεπουληθούν όλα, τότε η επιχείρηση θα έχει ουσιαστικά αλλάξει ιδιοκτησία, ενώ οι ιδιοκτήτες της θα συνεχίσουν να είναι χρεωμένοι, οπότε σκλάβοι της.

Λίγο αργότερα, η τράπεζα σταματάει να δίνει νέα δάνεια στην επιχείρηση - για να πληρώνει (ανακυκλώνει) τα παλαιότερα, Επομένως η επιχείρηση, για να ανταπεξέλθει με τις δόσεις (χρεολύσια), είναι υποχρεωμένη να προσφύγει σε άλλους για να τη δανείσουν - το αργότερο όταν της τελειώσουν τα χρήματα που έχει στην άκρη (το μαξιλάρι). Ποιός όμως θα δεχτεί να δανείσει μία τέτοια χρεοκοπημένη επιχείρηση, με επιτόκιο που να είναι σε θέση να το πληρώνει; Πόσο μάλλον χωρίς καμία εγγύηση για τα χρήματα του, αφού όλα είναι υποθηκευμένα στην τράπεζα; Προφανώς κανένας. Γίνονται επενδύσεις χωρίς χρήματα; Ασφαλώς όχι. Μπορεί να αναπτυχθεί η επιχείρηση χωρίς επενδύσεις; Αδύνατον, οπότε η επιχείρηση απλά περιμένει το τέλος της, όσο αισιόδοξοι και αν είναι οι ιδιοκτήτες της.

Αν εδώ προσθέσει κανείς την προοπτική να ακολουθήσει μία επόμενη κρίση, όπου ξανά κανένας δεν θα δανείζει κανέναν ως ότου περάσει, τότε η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή για την επιχείρηση μας - οπότε οι εργαζόμενοι της που βλέπουν πια ολοκάθαρα τι θα επακολουθήσει, θα αρχίσουν να την εγκαταλείπουν μαζικά, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει εντελώς. Τότε δεν είναι απίθανο να βιωθούν σκηνές Βενεζουέλας, οι κάτοικοι της οποίας εισβάλουν στα γειτονικά κράτη, χωρίς να διστάζουν να ληστέψουν τα σούπερ μάρκετ για να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες - καταλύοντας ως εκ τούτου εντελώς το νόμο και την τάξη. Στην περίπτωση βέβαια της Ελλάδας όλοι ευελπιστούν πως δεν θα την εγκαταλείψει έτσι η Ευρώπη - κάτι που όμως μοιάζει με ευχολόγιο, παρά με αυτά που μας έχουν διδάξει τα τελευταία οκτώ χρόνια. Υπάρχει λύση για την επιχείρηση μας; Πάντοτε υπάρχει, αλλά πρέπει να ξεκινήσει με μία νέα διαπραγμάτευση του χρέους, πριν είναι ακόμη πολύ αργά.

Vassilis Viliardos

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

[blogger][disqus]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget