Γιατί οι δίαιτες γιo-γιo μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους

Γιατί η πολύ φρουκτόζη μπορεί να κάνει κακό στον οργανισμό Χημικές ενώσεις στα αντικολλητικά τηγάνια (PFAS) μειώνουν το μεταβολισμό Γιατί οι δίαιτες γιo-γιo μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους

Γιατί οι δίαιτες γιo-γιo μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους - Γιατί η πολύ φρουκτόζη μπορεί να κάνει κακό στον οργανισμό - Χημικές ενώσεις στα αντικολλητικά τηγάνια (PFAS) μειώνουν το μεταβολισμό
[alert title="Ειδοποίηση:" icon="info-circle"]
Στ΄ αριστερά με πάτημα στον τίτλο ανοίγει η ανάρτηση
[/alert]
[vtab]
[content title="1ον - Γιατί οι δίαιτες γιo-γιo μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους"]

Γιατί οι δίαιτες γιo-γιo μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους
Γερμανοί ερευνητές εντόπισαν έναν “μοριακό διακόπτη” στον εγκέφαλο ποντικιών που ελέγχει την ικανότητα σώματος να αποθηκεύει λίπος, ιδιαίτερα μετά από περιόδους «πείνας» ή απώλειας βάρους. Η ικανότητα ελέγχου αυτού του μοριακού διακόπτη μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον μια θεραπεία για την παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές όπως ο διαβήτης τύπου 2.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Cell Reports.

Ο αναπληρωτής Καθηγητής Zane Andrews και οι συνάδελφοί του στο Monash Biomedicine Discovery Institute εντόπισαν μια πρωτεΐνη στον εγκέφαλο των ποντικιών, που ονομάζεται ακετυλοτρανσφεράση καρνιτίνης (Crat: Carnitine acetyltransferase). Η πρωτεΐνη αυτή βρίσκεται σε κύτταρα του εγκεφάλου που επεξεργάζονται την πείνα και ρυθμίζουν την αποθήκευση λίπους μετά από μια δίαιτα.

Όταν είμαστε σε δίαιτα (ή όταν ζούμε καταστάσεις πείνας) ο οργανισμός καίει περισσότερο λίπος για να παράγει αρκετή ενέργεια. Αλλά ταυτόχρονα ο εγκέφαλός μας αγωνίζονται για τη διατήρηση της ενέργειας και, μόλις γίνει διαθέσιμο το φαγητό, το σώμα μεταβαίνει από την καύση στην αποθήκευση λίπους.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε την Crat στον εγκέφαλο των ποντικιών και ανέπτυξε ένα μοντέλο ποντικιών που είχε αυτήν την πρωτεΐνη γενετικά απενεργοποιημένη. Τα ποντίκια, όταν έκαναν δίαιτα ή ταΐζονταν αμέσως μετά τη δίαιτα ξόδευαν τα αποθέματα λίπους με γρηγορότερο ρυθμό από το κανονικό.

Σύμφωνα με τον Andrews, η επανειλημμένες δίαιτες (δίαιτες γιό γιό) μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους, επειδή ο εγκέφαλος ερμηνεύει αυτές τις δίαιτες ως μικρούς λιμούς και προτρέπει το σώμα να αποθηκεύσει περισσότερο λίπος για μελλοντικές ελλείψεις.

Η Crat είναι γνωστό πως είναι ένα θεμελιώδες ένζυμο για το μεταβολισμό της καρνιτίνης. Για πρώτη φορά όμως η Crat ανιχνεύθηκε στα κύτταρα εγκεφάλου που επεξεργάζονται την πείνα και αναγνωρίζεται ως ο διακόπτης που δίνει εντολή στο σώμα να αντικαταστήσει το χαμένο βάρος με αύξηση της αποθήκευσης λίπους. Στο παρελθόν, η Crat έχει αναγνωριστεί ως ένα σημαντικό ένζυμο για τη ρύθμιση της μεταβολικής ευελιξίας στους μυς και την αύξηση της ικανότητας άσκησης.

“Η χειραγώγηση αυτής της πρωτεΐνης προσφέρει την ευκαιρία να ξεγελάσουμε τον εγκέφαλο και να μην αντικαταστήσει το χαμένο βάρος με αυξημένη όρεξη και αποθήκευση λίπους”, δήλωσε ο Andrews. “Με τη ρύθμιση αυτής της πρωτεΐνης μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι η απώλεια βάρους που προκαλείται από τη διατροφή θα παραμείνει”.

Πηγή[/content]
[content title="2ον - Γιατί η πολύ φρουκτόζη μπορεί να κάνει κακό στον οργανισμό"]

Γιατί η πολύ φρουκτόζη μπορεί να κάνει κακό στον οργανισμό


Η υπερβολική κατανάλωση γλυκών και σακχάρων είναι ένας παράγοντας κινδύνου για το μεταβολικό σύνδρομο. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των γλυκών είναι ότι περιέχουν φρουκτόζη. Παρά τους ισχυρούς δεσμούς μεταξύ της φρουκτόζης και του μεταβολικού συνδρόμου, η σχέση αυτή παραμένει ανεπαρκώς κατανοητή μέχρι σήμερα.

Τώρα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Πρίνστον αναφέρουν πως βρήκαν σε μια έρευνά τους που έγινε σε ποντίκια ότι η φρουκτόζη μεταβολίζεται κυρίως στο λεπτό έντερο και όχι στο συκώτι όπως πιστευόταν. Ένα μέρος όμως τη φρουκτόζης φτάνει στο συκώτι για επεξεργασία.

Επιπλέον, οι συγγραφείς έμαθαν ότι η ικανότητα του λεπτού εντέρου να επεξεργάζεται τη φρουκτόζη είναι υψηλότερη μετά από ένα γεύμα. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Metabolism.

Τα στοιχεία από προηγούμενες μελέτες σε ζώα και ανθρώπους έχουν δείξει ότι η υπερβολική πρόσληψη ζάχαρης μπορεί να είναι επιβλαβής, ιδιαίτερα για το συκώτι. Η χρόνια υπερκατανάλωση μπορεί να οδηγήσει στην παχυσαρκία και να ενισχύσει την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε διαβήτη τύπου 2. Μπορεί επίσης να συμβάλει στη μη αλκοολική λιπαρή ηπατική νόσο, μια ασθένεια που στη συνέχεια μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση ή καρκίνο του ήπατος.

“Υπάρχει μια θεμελιώδης φυσιολογική διαφορά στον τρόπο με τον οποίο επεξεργάζεται μικρότερες και μεγαλύτερες ποσότητες ζάχαρης το σώμα”, ανέφερε ο Joshua D. Rabinowitz από το Ινστιτούτο Ολοκληρωτικής Γονιδιωματικής του Lewis-Sigler στο Πανεπιστήμιο του Princeton. “Η προγενέστερη άποψη ήταν ότι το ήπαρ επεξεργάζεται όλη την απορροφούμενη φρουκτόζη. Αλλά αυτή η μελέτη έδειξε ότι περισσότερο από το 90% της φρουκτόζης εκκαθαρίστηκε από το λεπτό έντερο στα ποντίκια. Μπορούμε να προσφέρουμε κάποια διαβεβαίωση – τουλάχιστον από αυτές τις μελέτες σε ζώα – ότι η φρουκτόζη που λαμβάνεται από την κατανάλωση μέτριων ποσοτήτων φρούτων δεν θα φτάσει στο συκώτι”, λέει.

Ωστόσο, το λεπτό έντερο ίσως αρχίζει να κατακλύζεται με το σάκχαρο όταν λαμβάνεται ένα σακχαρούχο αναψυκτικό ή ένα μεγάλο ποτήρι με χυμό πορτοκαλιού.

Ο Rabinowitz και οι συνεργάτες του μελέτησαν την πορεία της φρουκτόζης μέσω των πεπτικών συστημάτων εργαστηριακών ποντικών. Παρατήρησαν ότι η περίσσεια φρουκτόζης που δεν απορροφάται από το λεπτό έντερο συνεχίζεται μέσω του εντέρου στο παχύ έντερο. Κατά συνέπεια, έρχεται σε επαφή με τη φυσική μικροβιακή χλωρίδα του παχέος εντέρου, το λεγόμενο μικροβίωμα.

“Το μικροβίωμα έχει σχεδιαστεί για να μην βλέπει ποτέ τη ζάχαρη”, λέει ο Rabinowitz. “Κάποιος μπορεί να φάει μια μεγάλη ποσότητα υδατανθράκων, και να μην υπάρχει ούτε ένα μόριο γλυκόζης που εισέρχεται στο μικροβίωμα. Αλλά μόλις πιείτε ένα αναψυκτικό με ζάχαρη ή ένα χυμό φρούτων, το μικροβίωμα συναντά ένα εξαιρετικά ισχυρό θρεπτικό συστατικό που έχει σχεδιαστεί για να μην συναντά ποτέ”.

Ενώ η μελέτη δεν έδειξε ότι η φρουκτόζη επηρεάζει το μικροβίωμα, οι συγγραφείς προτείνουν ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι πιθανό και θα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω η συνέπεια της υψηλής πρόσληψης ζάχαρης.

Μικρότερη επίδραση όταν έχει προηγηθεί γεύμα
Η μελέτη βρήκε επίσης ότι το λεπτό έντερο εκκαθαρίζει τη φρουκτόζη πιο αποτελεσματικά μετά από ένα γεύμα. “Είδαμε ότι η σίτιση των ποντικών πριν από την έκθεσή τους στη ζάχαρη ενίσχυσε την ικανότητα του λεπτού εντέρου να επεξεργάζεται τη φρουκτόζη”, δήλωσε ο Rabinowitz. “Αυτό προστατεύει το συκώτι και το μικροβίωμα από την έκθεση σε ζάχαρη”.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι σε κατάσταση νηστείας, όπως μετά το ξύπνημα ή το απόγευμα, ένα άτομα είναι ιδιαίτερα ευάλωτο στη φρουκτόζη λόγω της μειωμένης ικανότητας του λεπτού εντέρου να την επεξεργάζεται.

Αν και η μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια, ο Rabinowitz ενθαρρύνει την “παλιομοδίτικη συμβουλή” για τους ανθρώπους: περιορίστε τα γλυκά και στη ζάχαρη σε μέτριες ποσότητες. Επίσης καλό είναι να μην πίνετε πολλούς φρουτοχυμούς έξω από τα γεύματα. Όταν έχουν περάσει πολλές ώρες από το προηγούμενο γεύμα, το λεπτό έντερο δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί μεγάλες ποσότητες φρουκτόζης με αποτέλεσμα το σάκχαρο να φτάνει στο παχύ έντερο.

Οι ερευνητές είπαν ότι η φρουκτόζη μπορεί να προκαλεί λιπαρό συκώτι διότι το λεπτό έντερο (ή το εντερικό μικροβίωμα) μπορεί να τη μετατρέπει σε κάποιους ηπατοτοξικούς μεταβολίτες, κάτι που μπορεί να μην ισχύει στην περίπτωση της γλυκόζης. Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός με τον οποίο μπορεί να προκαλέσει φρουκτόζη να βλάπτει το συκώτι είναι όταν φτάνει σ’ αυτό. Η φρουκτόζη μπορεί να προκαλέσει μείωση του ηπατικού ATP (το μορίου που δίνει ενέργεια στο σώμα) ή λιπογένεση. Η παρούσα μελέτη βρήκε ότι ενώ οι χαμηλές δόσεις φρουκτόζης εκκαθαρίζονται κατά 90% στο λεπτό έντερο και αυτό προστατεύει το ήπαρ, οι υψηλές δόσεις μπορεί να το επιβαρύνουν.

Τους τελευταίους δύο αιώνες, η κατά κεφαλήν κατανάλωση της φρουκτόζης έχει αυξηθεί 100 φορές. Σήμερα, η φρουκτόζη αντιπροσωπεύει το 10% της συνολικής θερμιδικής πρόσληψης στις ΗΠΑ. Φαίνεται πάντως ότι θα χρειαστούν πολλές μελέτες για τον εντοπισμό των μηχανισμών της τοξικότητας της φρουκτόζης.

Πηγή

[/content]
[content title="3ον - Χημικές ενώσεις στα αντικολλητικά τηγάνια (PFAS) μειώνουν το μεταβολισμό"]

Χημικές ενώσεις στα αντικολλητικά τηγάνια (PFAS) μειώνουν το μεταβολισμό

Η παχυσαρκία αποτελεί μια παγκόσμια ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Με βάση τα πρόσφατα δεδομένα στις ΗΠΑ, η επικράτηση της παχυσαρκίας είναι 37,7% στους ενήλικες και 17,0% στα παιδιά και τους εφήβους, χωρίς κανένα σημάδι μείωση στο προβλέψιμο μέλλον.

Ως βασική αιτία της παχυσαρκίας θεωρείται η αυξημένη πρόσληψη της τροφής ενώ λίγες μελέτες έχουν γίνει για το ρόλο ορισμένων χημικών ενώσεων που βρίσκονται στο περιβάλλον μας και επιδρούν στον ανθρώπινο μεταβολισμό.

Μια ομάδα χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται σε πολλά βιομηχανικά και καταναλωτικά προϊόντα συνδέθηκε με μεγαλύτερη αύξηση βάρους μετά τη δίαιτα, ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών, σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τον Harvard T.H. Chan Σχολή Δημόσιας Υγείας. Μετά από μια δίαιτα πολλοί άνθρωποι ξαναπαίρνουν τα κιλά που έχασαν.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι μια ομάδα χημικών ουσιών που βρίσκονται σε πολλά ευρείας χρήσης προϊόντα, παίζουν ρόλο στην επαναπρόσληψη του βάρους. Πρόκειται για τις υπερφθοροαλκυλικές ενώσεις (PFAS: perfluoroalkyl substances) οι οποίες έχουν συνδεθεί με καρκίνο, διαταραχή ορμονών, ανοσολογική δυσλειτουργία, υψηλή χοληστερόλη και παχυσαρκία. Οι ουσίες αυτές έχει βρεθεί στα ζώα ότι επηρεάζουν το θυρεοειδή αδένα. Βρίσκονται σε αντικολλητικά τηγάνια, κουτιά πίτσας, ρούχα και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Η έκθεση μέσω του αέρα, της οικιακής σκόνης, του πόσιμου νερού η ακόμη και με την κατανάλωσή τους από το στόμα τους προκαλεί σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα υψηλότερα επίπεδα PFAS στο αίμα μπορεί να απορυθμίσουν το μηχανισμό ρύθμισης του σωματικού βάρους. Οι ενώσεις αυτές συνδέονται με χαμηλότερο βασικό μεταβολικό ρυθμό μετά την απώλεια βάρους.

“Αυτές οι χημικές ενώσεις έχουν συνδεθεί με υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους και παχυσαρκία σε ζωϊκά μοντέλα, αλλά τα δεδομένα για τον άνθρωπο είναι σπάνια. Τώρα, για πρώτη φορά, τα ευρήματά μας αποκάλυψαν μια νέα οδό μέσω της οποίας τα PFAS θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη ρύθμιση του βάρους του σώματος και την επιδημία της παχυσαρκίας”, δήλωσε ο Qi Sun, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard T.H. Chan.

Τα PFAS έχουν χρησιμοποιηθεί για περισσότερα από 60 χρόνια σε διάφορα προϊόντα. Μελέτες έχουν δείξει ότι έχουν μολύνει το πόσιμο νερό κοντά σε βιομηχανικούς χώρους, στρατιωτικές βάσεις και μονάδες επεξεργασίας λυμάτων. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να συσσωρευτούν στο πόσιμο νερό και στα τρόφιμα και να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σώμα. Μια πρόσφατη μελέτη βρήκε ότι οι υπερφθοροαλκυλικές ενώσεις βρίσκονται στο πόσιμο νερό σε ποσότητες που ξεπερνούν το αποδεκτό όριο για τουλάχιστον 6 εκατομμύρια Αμερικανούς πολίτες.

Οι ερευνητές, μαζί με τους συναδέλφους του Πανεπιστημίου του Λουιζιάνα και του Πανεπιστημίου Tulane, ανέλυσαν δεδομένα από 621 υπέρβαρους και παχύσαρκους συμμετέχοντες στην κλινική δοκιμή πρόληψης της παχυσαρκίας με τη χρήση νέων στρατηγικών διατροφής (POUNDS Lost trial), η οποία διεξήχθη στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η μελέτη εξέτασε τα αποτελέσματα τεσσάρων καρδιακά υγιεινών διατροφών στην απώλεια βάρους για μια περίοδο δύο ετών. Οι ερευνητές υπολόγισαν την πιθανή σχέση μεταξύ της ποσότητας των PFAS στο αίμα των συμμετεχόντων και του σωματικού τους βάρους με την πάροδο του χρόνου.

Κατά τους πρώτους έξι μήνες της μελέτης, οι συμμετέχοντες έχασαν κατά μέσο όρο 6,4 κιλά, αλλά ανέκτησαν 2,7 κιλά κατά τη διάρκεια των επόμενων 18 μηνών. Εκείνοι που κέρδισαν το μεγαλύτερο βάρος είχαν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις PFAS στο αίμα τους και η σχέση ήταν ισχυρότερη μεταξύ των γυναικών. Κατά μέσο όρο, οι γυναίκες που είχαν τα υψηλότερα επίπεδα PFAS ανέκτησαν 1,7-2,2 κιλά περισσότερο βάρος από τις γυναίκες που είχαν τα χαμηλότερα.

Επιπλέον, η μελέτη διαπίστωσε ότι υψηλότερες συγκεντρώσεις PFAS στο αίμα συνδέονταν με χαμηλότερο βασικό μεταβολισμό. Οι υπερφθοροαλκυλικές ενώσεις μπορούν να επηρεάσουν το μεταβολισμό των οιστρογόνων και την λειτουργικότητά τους. Τα οιστρογόνα είναι μεταξύ των ορμονών που ρυθμίζουν το σωματικό βάρος και το μεταβολισμό, είπαν οι ερευνητές.

“Συνήθως εξετάζουμε τα PFAS όσον αφορά τα προβλήματα υγείας όπως ο καρκίνος, αλλά φαίνεται ότι παίζουν επίσης ρόλο στην παχυσαρκία, ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια άτομα σε ολόκληρο τον πλανήτη”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Philippe Grandjean. “Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αποφυγή ή η μείωση της έκθεσης σε PFAS μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να διατηρήσουν ένα πιο σταθερό σωματικό βάρος μετά από μια δίαιτα”.

Πηγή[/content]
[/vtab]

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

[blogger][disqus]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget