Εννέα χρόνια χωρίς τον Τάσσο Παπαδόπουλο

Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος/ ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Λάζαρου Μαύρου
Εννέα χρόνια συμπληρωθήκαν χθες από τον θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ήταν Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008. Πάνδημος η κηδεία του τελέσθηκε Δευτέρα 15.12.2008 στον ιερόν ναό Της Του Θεού Αγίας Σοφίας. Εκείνη τη μέρα το «ΕΙΡΗΣΘΩ» στην εφημερίδα «Σημερινή» δημοσίευε τα ακόλουθα:

Τάσσος του Έθνους

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά σύμπας ο αδούλωτος κι αγονάτιστος Ελληνισμός.

Της Κύπρου, της Ελλάδας, της Διασποράς. Επειδή έχει την ιστορική βεβαιότητα ότι αντλεί, διαχρονικά ανόθευτη, τη βαθύτερη ουσία και την αληθέστερη αλήθεια της επιβίωσής του.

Από τον θυσιασθέντα επί των επάλξεων του «ΟΧΙ», έναντι Περσών και περσοδούλων του 499 π.Χρ. ΟΝΗΣΙΛΟ, ως τον αθλοφόρο του «ΟΧΙ» της εθνικής αξιοπρέπειας και διάσωσης της πατρίδος, έναντι Τούρκων, Αγγλο-Αμερικανών και ξενοδούλων του 2004 μ.Χρ. Τάσσο Παπαδόπουλο.

Μέχρι κι οι εχθροί του, υποχρεώθηκαν να τού το αναγνωρίσουν:

Από τη νεότητά του, 21χρονος στην ΕΟΚΑ, επικεφαλής της Πολιτικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΕΚΑ), ο «Δευκαλίων» του «Εγερτήριου Σαλπίσματος» της Αλκίμου Νεολαίας ΕΟΚΑ (ΑΝΕ), μέχρι την ύστατη πνοή του, 74ετής, την Παρασκευή 12η Δεκεμβρίου 2008, ο ΤΑΣΣΟΣ παρέμεινε πεισματικά στις Θερμοπύλες του έθνους. Ανάμεσα στους αποδεδειγμένα και αταλάντευτα «ποτέ από το χρέος μη κινούντες».

Γι’ αυτό κι οι εχθροί του μέχρι τις μέρες μας, ως «Δευκαλίωνα» του απελευθερωτικού αντι-αποικιακού αγώνα του 1955-59 και ως έναν εκ των ηγετών της «Οργάνωσης Ακρίτας» στην απόκρουση της Τουρκανταρσίας 1963-64 και ως τον «Δημόκριτο» του «Κήρυκα» 1981-90, τον πολεμούσαν μανιασμένα:

– Για την αλύγιστη ιστορική ελληνική συνέπειά του.

– Για το ηχηρό «ΟΧΙ» του 76% του λαού.

– Που με τον Τάσσο πρόεδρο, διέσωσε την Κυπριακή Δημοκρατία

και απέτρεψε, επί του παρόντρος, τη μετατροπή της Κύπρου

σε τουρκο-βρετανικό προτεκτοράτο.

Κηδεύει σήμερα, ο αγονάτιστος Ελληνισμός τον Τάσσο Παπαδόπουλο.

Πεντηκοστή τρίτη επέτειο της ηρωικής θυσίας του πρώτου νεκρού σε μάχη, του 23χρονου αντάρτη της ΕΟΚΑ Χαράλαμπου Μούσκου, 15.12.1955 στο Μερσινάκι.

Με την ίδια πληρότητα, και τότε και τώρα, να ξεχειλίζει καρδιά και νου. Όπως στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα, ο παιάνας του Σικελιανού για τον κηδευόμενο Παλαμά: «Ηχήστε οι σάλπιγγες… οι σημαίες οι φοβερές της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα». Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά ο όπου γης αδούλωτος Ελληνισμός…

Εκείνοι που εξ ιδίων γνωρίζουν ότι δεν έχουν προσόντα ΠΡΑΞΕΩΝ για ν’ αναμετρηθούν με την Ιστορία του έθνους, έσπευσαν ήδη ψελίζοντας ότι, «η Ιστορία θα τον κρίνει».

Αλλ’ οι αδούλωτοι Έλληνες, μαζί με τον Καβάφη, ήδη αποφάνθηκαν. «Όταν θα θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν, τέτοιους – σαν τον Τάσσο – βγάζει το έθνος μας θα λένε»…

*Αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή και ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο Πρώτο
ΑΠΟΨΕΙΣ

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

[blogger][disqus]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget