ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

«Δεν έχω στοιχεία που να αποδεικνύουν προσχεδιασμένη σύλληψη» τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, παίρνοντας αποστάσεις για ακόμη μια φορά από τον Πάνο Καμμένο
Τη θέση του από όσα υποστήριξε ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος, κάνοντας λόγο για προσχεδιασμένη σύλληψη των δύο ελλήνων στρατιωτικών, διαχώρισε ο Φώτης Κουβέλης, με τα ενδοκυβερνητικά προβλήματα στο υπουργείο Άμυνας να κάνουν ξανά την εμφάνισή τους.

Νίκος Καρανίκας, Θανάσης Καρτερός, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός σε απόγνωση |CreativeProtagon

Το παραλήρημα του Καρανίκα για την αστική τάξη που «ρουφάει κόκα» και το διάβημα του Καρτερού προς την ΕΣΗΕΑ προμηνύουν μία μάλλον διασκεδαστική προεκλογική περίοδο…

Αγγελος Κωβαίος
Λένε ότι είναι ο έρωτας, ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται, αλλά είναι και κάποια άλλα που θα έπρεπε να έχει περιλάβει η λαϊκή θυμοσοφία. Όπως ο πανικός και η… ανοησία.

Σε κατάσταση πανικού έχουν περιέλθει πλέον προφανώς τα στελέχη του κυβερνητικού προπαγανδιστικού μηχανισμού, όπως και βουλευτές, υπουργοί και όσοι έχουν ακόμη το σθένος ή το χρέος να υπερασπίζονται αυτήν την κυβέρνηση.

Την μία ημέρα, η βουλευτής (ή βουλεύτρια, κατά την ΣΥΡΙΖΑϊκη ζαργκόν) Αυλωνίτου, λέει με στόμφο και πηγαία οργή ότι ο Μητσοτάκης λέει «παπαριές».
Την άλλη, ο πρώτος τη τάξει υπουργός Πάνος Σκουρλέτης λέει ότι η αντιπολίτευση είναι «αυτιστική».

Και την επόμενη έρχεται ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού της χώρας, Νίκος Καρανίκας, να μας κάνει μέσω κοινωνικών δικτύων μία ερμηνεία της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης, υποστηριζοντας τον ταξικό διαχωρισμό των ναρκωτικών και αποφαινόμενος ότι η αστική τάξη της χώρας δεν αντιδρά επειδή ρουφάει κόκα. Την οποία της προμηθεύει η «μαφία της πρέζας». Η οποία έχει αναλάβει την αντιπολίτευση. Ο,τι να ‘ναι…

Αλήθεια, θα ήθελε να αντιδρά αστική τάξη της χώρας και πώς νομίζει ότι θα ήταν αυτή η αντίδραση; Και επίσης: εκείνος, γνωστός υπέρμαχος της νομιμοποίησης της φούντας, βρίσκεται σε εγρήγορση και μεριμνά για την πνευματική αφύπνιση των πολιτών;

Αν αυτά δεν φανερώνουν τον πανικό στον οποίο έχει περιέλθει η στενή ομάδα των εγκεφάλων της προπαγάνδας του Μεγάρου Μαξίμου, η ενέργεια του προϊσταμένου του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού, έρχεται να τον πιστοποιήσει.

Ο Θανάσης Καρτερός, ο άνθρωπος που έγραφε το 1986 ότι το ατύχημα του Τσερνόμπιλ δεν υπήρξε και ότι επρόκειτο περί καπιταλιστικής προπαγάνδας ενώ προέτρεπε, από τις στήλες τότε του «Ριζοσπάστη», τους πολίτες να τρώνε άφοβα μαρούλια, κάνει σήμερα υποδείξεις περί δεοντολογίας και ένα πρωτοφανές διάβημα προς την ΕΣΗΕΑ.

Μιλάει για προϊόντα «προπαγαδιστικής φαντασίας» και ζητεί πειθαρχκές διώξεις δημοσιογράφων. Για ένα δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου», σύμφωνα με το οποίο ένα SMS εδινε γραμμή στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να υποστηρίξουν στα ΜΜΕ αυτά που πράγματι υποστήριζαν. Και που όλοι τούς άκουσαν να τα λένε.

Οι Καρανίκας και Καρτερός είναι οι άνθρωποι στους οποίους ο Αλέξης Τσίπρας έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στον δρόμο προς τις εκλογές.

Το δυστύχημα για τον Πρωθυπουργό είναι ότι αυτοί, όπως και εκείνος, διακατέχονται πλέον από τέτοιον πανικό, που οι προσπάθειές τους θα γίνονται ολοένα και και πιο μάταιες.

Πιθανώς όμως και πιο διασκεδαστικές. Ας κάνουν την δουλειά τους οι άνθρωποι. Και ας τους απολαύσουμε.
Πηγή: Protagon.gr

Ρωσία: Προς κατάργηση βίζας για ορισμένες κατηγορίες Τούρκων

Ένα βήμα πιο κοντά έρχονται ο τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και ο ρώσος ομόλογός του, Βλαντίμιρ Πούτιν, την ώρα που η αμερικανοτουρκική κρίση καλά κρατεί.

Όπως ανακοίνωσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, η Ρωσία είναι έτοιμη να καταργήσει το καθεστώς βίζας για ορισμένες κατηγορίες τούρκων πολιτών.

«Συμφωνήσαμε με τη Ρωσία για την κατάργηση των θεωρήσεων για επιχειρηματίες, οδηγούς φορτηγών και κατόχους επίσημων διαβατηρίων» μεταδίδει το τουρκικό πρακτορείο Anadolu, με τον τούρκο ΥΠΕΞ να σημειώνει πως «η επιθυμία μας είναι η πλήρης άρση των θεωρήσεων».

Σχετικά με τα ταξίδια χωρίς θεώρηση για τους τούρκους πολίτες στις χώρες της ΕΕ, ο Τσαβούσογλου δήλωσε ότι οι εν εξελίξει προσπάθειες θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.

Το 2010 υπογράφηκε μια συμφωνία βάσει της οποίας οι πολίτες των δύο χωρών θα μπορούσαν να εισέλθουν στη Ρωσία και την Τουρκία για περίοδο έως 30 ημερών χωρίς βίζα, ωστόσο την 1η Ιανουαρίου 2016, η Μόσχα ανέστειλε τη λειτουργία καθεστώτος απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με την Άγκυρα.

Στις 15 Απριλίου 2016, η Άγκυρα εισήγαγε ως αντίποινα την επιβολή καθεστώτος θεωρήσεων κατά των ρώσων πολιτών που εισέρχονται στην Τουρκία με υπηρεσιακά διαβατήρια. Οι κάτοχοι διπλωματικών και εσωτερικών διαβατηρίων θα μπορούσαν να επισκεφθούν την Τουρκία χωρίς βίζα. Την 1η Ιουνίου 2016, η τουρκική πλευρά επέκτεινε το καθεστώς βίζας κατά των επαγγελματιών οδηγών και των συνοδών τους που έχουν ρωσική υπηκοότητα και πραγματοποιούν μεταφορές φορτίων και επιβατών στην Τουρκία.

Τον Οκτώβριο του 2016, η τουρκική πλευρά έθεσε το ζήτημα της κατάργησης των περιορισμών θεωρήσεων που είχαν εισαχθεί νωρίτερα, ωστόσο, μετά τη δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία, Αντρέι Καρλόφ, η Μόσχα αποφάσισε να παγώσει επ’ αόριστον τις διαπραγματεύσεις.
ΒΗΜΑ
[left-side]

Γιατί ο Ερντογάν άφησε τώρα τους δυο Έλληνες στρατιωτικούς

Ο Τούρκος πρόεδρος «έκλεισε το μάτι» στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στις αγορές – Η διαπραγμάτευση και τα ανταλλάγματα
«Στον ουρανό την έψαχναν, στη γη την βρήκαν». Ο λόγος για την πολυπόθητη επικοινωνιακή ανάσα που αναζητούσε η κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο μετά τις φονικές πυρκαγιές. Η ανάγκη για «επανεκκίνηση» της κυβερνητικής μηχανής καθίστατο επιτακτική στην τρέχουσα συγκυρία. Η επιστροφή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και μάλιστα παραμονή του Δεκαπενταύγουστου μπορεί να χαρακτηριστεί και «θείο» έργο!

Πράγματι, η είδηση σκόρπισε διάχυτη χαρά και ανακούφιση σε όλη την Ελλάδα, η οποία ακόμα μετράει τις πληγές της. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε να επικοινωνήσει με τους γονείς των δύο στρατιωτικών, έδωσε εντολή να τους μεταφέρει ειδικό αεροπλάνο πίσω στην πατρίδα, ενώ αμέσως μετά οργανώθηκε με τη μέγιστη δυνατή προβολή και επισημότητα η υποδοχή τους στο αεροδρόμιο Μακεδονία.

Τέλος, πριν κλείσει εικοσιτετράωρο από τον επαναπατρισμό τους, το Μέγαρο Μαξίμου ετοίμασε ένα nοn paper, το οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ, αποδίδει την ευτυχή κατάληξη στις δεξιοτεχνικές κινήσεις της κυβέρνησης. Αναφέρεται στη σημασία που είχε η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, στη στήριξη που προσέφερε η Ελλάδα στην κυβέρνηση Ερντογάν κατά την απόπειρά πραξικοπήματος το 2016, αλλά και στην αποχή της Ελλάδας από τις οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλονται στην Τουρκία. Όπως αναμενόταν, επιχειρεί με έναν εκτενή κατάλογο δράσεων- ως άλλο μανιφέστο-να κεφαλαιοποιήσει το γεγονός.

Η πραγματικότητα, όμως, επιβάλει να τοποθετηθεί το τέλος της περιπέτειάς των δύο στρατιωτών σε ένα ευρύτερο πολιτικό-διπλωματικό πλαίσιο, ορισμένες πτυχές του οποίου υπερβαίνουν και την ελληνική κυβέρνηση. Όλες οι ενδείξεις συντείνουν προς το ότι η ευτυχής εξέλιξη συνδέεται άμεσα με την κλιμακούμενη ένταση Ουάσιγκτον-Άγκυρας και με το ασφυκτικό πρέσινγκ που αντιμετωπίζει ο Ερντογάν.

Η άμεση αποφυλάκιση του Αμερικάνου πάστορα, τη δεδομένη στιγμή, θα αποτελούσε άτακτη υποχώρηση του Τούρκου προέδρου (αν και δεν αποκλείεται να συμβεί και αυτό, όσο τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δυσχερή για εκείνον). Εκτός από τον Μπράνσον, όμως, στις τουρκικές φυλακές κρατούνται και άλλοι Αμερικανοί, Γερμανοί και Γάλλοι υπήκοοι. Οι ΗΠΑ πλέον απαιτούν την άμεση απελευθέρωση όλων όσων σχετίζονται με τα αμερικανικά συμφέροντα.

Ο Τούρκος πρόεδρος ξεκίνησε από τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, καθώς αποτελούσαν και την πιο κραυγαλέα υπόθεση καταπάτησης του διεθνούς δικαίου. Δεν τους είχαν καν προσάψει την συνήθη κατηγορία συνεργασίας με τους Γκιουλενιστές ή τους αυτονομιστές του ΡΚΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι την επομένη της απελευθέρωσης των στρατιωτικών, ο Ερντογάν προέβη σε άλλη μία συμβολική κίνηση. Δικαστήριο στην Τουρκία αποφάσισε την αποφυλάκιση του Τανέρ Κιλίτς, του τοπικού προέδρου της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Κιλίτς βρισκόταν στη φυλακή έναν χρόνο με την κατηγορία της υποστήριξης προς τον ιερωμένο Φετουλάχ Γκιουλέν που ζει στις ΗΠΑ και η φυλάκισή του είχε προκαλέσει διεθνή κατακραυγή.

Ο Ερντογάν επιβεβαιώνει ότι χρησιμοποιεί όλα αυτά τα άτομα ως ομήρους και διαπραγματευτικά όπλα. Οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί επιτέλεσαν το σκοπό τους. Μέσω αυτών, ο Ερντογάν έκλεισε το μάτι στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στις αγορές. «Δεν είμαι παράλογος. Υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης», μοιάζει να τους λέει. Και όλα αυτά, χωρίς να βάζουμε στον λογαριασμό τις πληροφορίες ότι οι αλλαγές των μουφτήδων στη Θράκη, γίνεται ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

protothema

Αντώνιος Γρ. Φούσας

Το ποιοι έχουν ποινικές ευθύνες για την τραγωδία της Ανατολικής Αττικής και για τους 93 νεκρούς, όπως και για την καταστροφή τόσων δασικών εκτάσεων και ιδιοκτησιών, το ορίζουν ο Ν.3013/02 και ο Γενικός Κανονισμός «Ξενοκράτης» του 2003, όπως και οι σχετικές διατάξεις του Π.Κ.
Ειδικότερα, ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένες παραλείψεις έχουν, κατά τον νόμο, οι νομάρχες και δη οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι και οι υπεύθυνοι των γραφείων Πολιτικής Προστασίας της κάθε περιφέρειας και του κάθε δήμου.

Επίσης, ποινικές ευθύνες έχουν οι αρμόδιοι αξιωματικοί για την Ανατολική Αττική της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας.

Τα αδικήματα που μπορεί να θεωρηθεί ότι συγκροτούνται είναι της κακουργηματικής έκθεσης κατά συρροή (για κάθε θάνατο) με ενδεχόμενο δόλο ή της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή (όσοι και οι θάνατοι), του εμπρησμού δάσους από αμέλεια και του απλού εμπρησμού άλλων αντικειμένων από αμέλεια.

Οι προβλεπόμενες ποινές είναι 5 έως 10 έτη για την έκθεση και για κάθε θάνατο, ή φυλάκιση μέχρι 5 έτη για κάθε ανθρωποκτονία από αμέλεια, όπως και για τα δύο αδικήματα των εμπρησμών.

Πάντως, για μεν τα αδικήματα της κατά συρροήν έκθεσης η ανώτερη εκτιτέα ποινή είναι τα 25 έτη, για δε πλημμελήματα η εκτιτέα ποινή είναι 10 έτη. Η φυλάκιση μπορεί να εκτιθεί είτε με πραγματική φυλάκιση, είτε με πληρωμή της ποινής ή και με κοινωνική εργασία.

Τα νομικά αυτά θέματα έχουν αντιμετωπιστεί με τις φωτιές της Ηλείας το 2007 από τα τότε ποινικά δικαστήρια Πύργου και Πατρών μέχρι και τον Αρειο Πάγο.

Επομένως, οι παραλείψεις που εμφανίζονται στην παρούσα περίπτωση έχουν δικαστικά αμετάκλητα επιβεβαιωθεί και κριθεί από τα επιληφθέντα ως άνω δικαστήρια για τις φωτιές της Ηλείας.

Εκτός από τα ποινικά δικαστήρια, θα επιληφθούν ύστερα από σχετικές αγωγές και τα διοικητικά δικαστήρια για αποζημιώσεις των συγγενών των θυμάτων, όπως έγινε και στην περίπτωση των οικογενειών των θυμάτων στην Ηλεία.

protothema

Την ώρα που η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με την τέλεια καταιγίδα και η Ιταλία ετοιμάζεται για πόλεμο με τις αγορές στο τέλος Αυγούστου, η ελληνική κυβέρνηση σαν να αγνοεί πλήρως την κατάσταση που επικρατεί, επιμένει στην καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.
Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Η δήλωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου ότι η τουρκική κρίση δεν επηρεάζει την καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα δείχνει ότι η κυβέρνηση παραβλέπει σκοπίμως ότι οι εστίες αβεβαιότητας έχουν περικυκλώσει τη χώρα. Είναι τέτοια η ανάγκη να υποστηριχθεί το κυβερνητικό αφήγημα που η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει το επόμενο «θύμα» των αγορών. Ήδη, η απόδοση του ελληνικού 10ετούς ομολόγου βρίσκεται πάνω από το 4,2% καταστρέφοντας κάθε κυβερνητικό σχέδιο για ομαλή επιστροφή στις αγορές τους επόμενους μήνες.

Και μόνο η απρόβλεπτη κρίση στην Τουρκία αρκεί για να αποκλείσει την Ελλάδα από τις αγορές. Το πόσο μας επηρεάζει η τουρκική κρίση άσχετα με το τι υποστηρίζει ο υπουργός Οικονομικών φαίνεται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο στις αποδόσεις των ομολόγων, στο χρηματιστήριο και στην αγορά συναλλάγματος. Αν η χώρα είχε "καθαρίσει" από την κρίση και ήταν θωρακισμένη απέναντι στις αναταράξεις, οι επενδυτές δεν θα ζητούσαν επιτόκιο άνω του 4% λίγες ημέρες πριν το τέλος του μνημονίου.

Εκτός όμως από το ντόμινο που προκαλεί η ακραία αντιπαράθεση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, στις ανησυχίες των αγορών έρχεται να προστεθεί και η ιταλική κρίση. Ποια κρίση; Η ιταλική κυβέρνηση φωνάζει ότι τα «αρπαχτικά» των αγορών την έχουν βάλει… στο μάτι και ετοιμάζουν επίθεση στο τέλος Αυγούστου. Είτε βλέπουν «φαντάσματα» είτε αναζητούν δικαιολογία για τη μεγάλη σύγκρουση με την Ευρώπη, το επόμενο δίμηνο θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Τους τελευταίους μήνες έχει ειπωθεί πολλές φορές ότι «είναι τρελοί αυτοί οι Ιταλοί», παραφράζοντας την θρυλική ατάκα των Αστερίξ και Οβελίξ «είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι». Τα κορυφαία στελέχη της ιταλικής κυβέρνησης μας έχουν συνηθίσει σε βαρύγδουπες δηλώσεις και μεγάλες υποσχέσεις, ωστόσο οι αγορές έδειξαν αρκετή αυτοσυγκράτηση από την ημέρα που η Λέγκα του Βορρά και το Κίνημα Πέντε Αστέρων ανέλαβαν τα ηνία της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρώπη και μάλιστα με αντιευρωπαϊκή ατζέντα.

Μία αξιοσημείωτη εξέλιξη σημειώθηκε μέσα στο περασμένο Σαββατοκύριακο στην Ιταλία με τον «οπλαρχηγό» του Ματέο Σαλβίνι, Τζανκάρλο Τζορτζέτι, να δηλώνει σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα Libero, ότι αναμένει να ξεσπάσει κρίση στις χρηματαγορές έως το τέλος του μήνα. Η συνέντευξη πέρασε σχεδόν απαρατήρητη στη γειτονική χώρα αφού έχουν ξεκινήσει τα… μπάνια του λαού, αλλά οι αγορές φαίνεται πως την πρόσεξαν με τις αποδόσεις των 10ετών ιταλικών ομολόγων να ξεπερνούν το 3% και να αγγίζουν χαμηλά τεσσάρων ετών.

Το «περίεργο» της υπόθεσης είναι ότι ο Τζορτζέτι δεν είναι Σαλβίνι. Θεωρείται από τους πλέον μετριοπαθείς στις τάξεις της Λέγκας του Βορρά και δεν του αρέσουν οι προβολείς της δημοσιότητας. Το ανησυχητικό είναι ότι ο Τζορτζέτι για να στηρίξει τα επιχειρήματά του και τις προειδοποιήσεις του, έφερε σαν παράδειγμα την Τουρκία, η οποία κάνει τα πάντα για να διώξει τους επενδυτές. Η Ιταλία σε καμία περίπτωση δεν είναι Τουρκία αλλά και μόνο η σύγκριση των δύο οικονομιών για να πείσουν οι Ιταλοί ότι δέχονται πόλεμο αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι οι επόμενοι μήνες κρύβουν μεγάλες παγίδες.

Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Τσακαλώτος αναδεικνύει την ύπαρξη του κεφαλαιακού αποθέματος ως το απαιτούμενο «μαξιλάρι» που θα δώσει το δικαίωμα στην ελληνική κυβέρνηση να «χτίσει» την καμπύλη των επιτοκίων μέχρι την πλήρη και βιώσιμη έξοδο στις αγορές. Οι κυβερνητικές αυταπάτες μπορεί να αποβούν μοιραίες για τη χώρα. Η ποσοτική χαλάρωση φτάνει στο τέλος της, τα επιτόκια παγκοσμίως βρίσκονται σε ανοδική τροχιά, ο εμπορικός πόλεμος που έχει ξεκινήσει ο Ντόναλντ Τραμπ με Ευρώπη και Κίνα τρομάζει τις αγορές και ενισχύει την αποστροφή κινδύνου, ενώ σαν… κερασάκι στην τούρτα έρχονται οι προβλέψεις των μεγαλύτερων επενδυτικών οίκων που κάνουν λόγο για ύφεση ακόμη και στις ΗΠΑ μέσα στην επόμενη διετία.

Άρα, πως θα καταφέρει η ελληνική κυβέρνηση, με ένα «μαξιλάρι» που πολύ εύκολα ροκανίζεται αν οι κρίσεις σε Τουρκία και Ιταλία κλιμακωθούν, να πείσει τις αγορές ότι τα ελληνικά ομόλογα «αξίζουν» λογικά επιτόκια; Τη στιγμή, μάλιστα, που η Ιταλία θέλει να αλλάξει τους ευρωπαϊκούς κανόνες δίνοντας τροφή στην ελληνική κυβέρνηση να ξεκινήσει την παροχολογία ενόψει εκλογών αλλά και τις υποσχέσεις για «ξήλωμα» των μεταρρυθμίσεων.

Το μνημόνιο μετά την 20η Αυγούστου θα λέγεται «ορέξεις των αγορών» και ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει το… ελληνικό καράβι σε φουρτούνες που δεν έχει συνηθίσει. Μπορεί ο κ. Τσακαλώτος να πιστεύει ότι η καθαρή έξοδος στηρίζεται στη συμφωνία για το χρέος όμως όλες οι αναλύσεις δείχνουν ότι θα χρειαστεί και νέα παρέμβαση στο μέλλον, ενώ αυξάνονται οι αναφορές στον ευρωπαϊκό Τύπο για τα βάσανα της Ελλάδας μετά από 8 χρόνια ύφεσης.

Liberal
[left-side]

Η 3η Ελληνική Δημοκρατία πνέει τα λοίσθια. Όπως σε κάθε λοιπόν εποχή παρακμής, οι πρώην ιεροκήρυκές της εξελίσσονται σε ιεροεξεταστές της. Όμως η εποχή της 4ης Ελληνικής Δημοκρατίας βαίνει πλέον αναπότρεπτα.

Του Βασίλη Φασούλα

Τους γνωρίζουμε όλοι τους ιεροκήρυκες αυτούς. Συνήθως άνθρωποι των 45 έως και 70 συν. Συνήθως βολεμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς, βολεμένοι στο κράτος, γνήσια τέκνα της κομματοκρατίας, πολλοί δε εξ αυτών υπερήφανοι συνταξιούχοι από τα 45 τους. Επίσης μερικοί «ελεύθεροι επαγγελματίες» που έκτισαν σταδιοδρομίες από κομματικές επιτροπές και κάποιοι που όλους τους ανωτέρω τους λαμβάνουν καλοπροαίρετα στα σοβαρά. Γιατί έχουν «όνομα και είναι σοβαροί». Το μόνιμο ελληνικό σύμπλεγμα.

Οι της Ιεράς Εξετάσεως με θράσος και παντελή έλλειψη αυτοκριτικής, αυτογνωσίας και με ελλιπή συναισθηματική νοημοσύνη κουνούν το δάκτυλό τους θρασέως για ό,τι θεωρούν ανεπίτρεπτο ιδεολογικώς. Η ανθρωπογεωγραφία τους κοινό μυστικό. Κατά κανόνα: αριστερίζοντες, «ευαίσθητοι» της Κεντροαριστεράς, ένα νέο new age υβρίδιο, οι αριστεροφιλελεύθεροι, οι περίφημοι εν Ελλάδι «φιλελέφτ», χύνουν αβρόχοις ποσίν το δηλητήριό τους, μηδενίζουν ανθρώπους και διαδρομές, εφόσον θεωρούν ότι είσαι «ιδεολογικός εχθρός τους».

Επικαλούνται βροντοφώνως την Δημοκρατία πλην όμως ουδεμία σχέση έχουν οι απόψεις τους με αυτήν. Η Δημοκρατία κρίνει πράξεις ενός ανθρώπου στις ιδιαίτερες, in concreto, συνθήκες που αυτός τις διέπραξε, με διακεκηρυγμένη συγχώρεση, κατανόηση, επιείκεια, αναλογικότητα, γνήσιο ουμανισμό. Αυτοί κρίνουν και καταδικάζουν διά παντός ανθρώπους. Δεν τους ενδιαφέρει καμία ουσιαστική αλήθεια, καμία προσωπική διαδρομή, καμία προσωπική ιστορία, καμμία σύνθεση ψηφίδων ενός προσώπου και μιας υποθέσεως. Τους ενδιαφέρει το νείκος, η συντριβή «αντιπάλου» και η ανθρωποφαγία ώστε, αλληλοαποθεούμενοι, «εξ αντανακλάσεως» να «δικαιώνονται» ως καλοί και αγαθοί. Λίγο τους απασχολεί αν στους υπολοίπους εμφανίζονται απολυταρχικοί, μικρόψυχοι και συμπλεγματικοί.

Φυσικά διαφημίζουν παντού το πόσο «ευαίσθητοι» είναι. Συνήθως με μακρυνούς ταλαίπωρους ανθρώπους που ουσιαστικά δεν τους αφορούν στην τρυφηλή καθημερινότητά τους, από Αφγανούς έως Κούρδους του Οτσαλάν. Κάποιοι από αυτούς δε, αμείβονται μια ΜΚΟ χαρά για την «ευαισθησία» τους. Για τους Έλληνες, τους ανθρώπους της διπλανής τους γειτονιάς, συνήθως «καθαρίζουν» διακωμωδούντες ένα τσιτάτο της Χρυσής Αυγής ή γραφικών προσωπικοτήτων της ακροδεξιά ή με κανέναν υπέργηρο Μητροπολίτη. Οι οποίοι είναι και το μεγάλο «πλυντήριο» των αμαρτιών τους. Ή έτσι θα ήθελαν να πιστεύουν.

Το διαδίκτυο και ο εικονοκεντρικός άνθρωπος, όπως σοφά περιγράφει τον σύγχρονο άνθρωπο εντός διαδικτύου ο κατά την γνώμη μου μεγαλύτερος σύγχρονος Έλλην φιλόσοφος Θεοφάνης Τάσης, τους έχει δομήσει μία πρωτόγνωρη ενέργεια και ζήλο . Καθείς εξ αυτών όχι μόνον απηνής ιεροεξεταστής αλλά και ευφάνταστος ιεροδιδάσκαλος των ιδεοληψιών του, της απόλυτης Αλήθειας επί της γης. Αρκεί να μη ψάξει κάποιος το βιογραφικό της πασιονάρας ασυμβίβαστης προσωπικότητος από τον ένα κρατικό μηχανισμό στον άλλο.

Φυσικά οι Ιεροεξεταστές έχουν τις γλυκές γλυκές αδυναμιούλες τους. Δεν πιστεύουν πχ στην θεωρία των δύο άκρων και όποιος τις πιστεύει φυσικά είναι φασίστας, για να μη ξεχνιόμαστε. Έτσι πχ, οι αμετανόητοι Σταλινιστές είχαν το καλό που δυστυχώς εκ της Ιστορικής πορείας διέστρεψαν και οι Ναζιστές το κακό εξ αρχής.

Τούτα είναι μάλλον λογικά για ανθρώπους που θεωρούν εαυτούς πολύ σπουδαίους και ελίτ, αλλά μάλλον στην πραγματικότητα δεν είναι. Είναι πολύ δύσκολο κάποιος να αποδέχεται ότι εξ αρχής προέβη σε δομικά λάθη αντιλήψεως ή έστω δεν του «βγαίνει» η παραμυθία του. Του φταίνε όλοι οι άλλοι. Οι κακοί άλλοι. Για να κάνει κάποιος αυτοκριτική και να δει τα λάθη του με γνήσια στέρξη αυτοβελτιώσεως, θέλει τρία θεμελιώδη πράγματα: Ευψυχία, Ειλικρίνεια, Καλή Προαίρεση.

Μέχρι σήμερα οι εξαιρέσεις όπως ο Τετράδης, ο Καραμπελιάς και μια χούφτα άλλων αγνών πνευματικών ανθρώπων απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα:

Οι Ιεροεξεταστές ξεκίνησαν ως ιεροκήρυκες ιδεολογιών που τους κάλυπταν προσωπικά και ψυχικά κενά και, ακόμη καλλίτερα, τους συνέφεραν στην βιοποριστική τους εξέλιξη. Όταν αυτά κλονίσθηκαν κοινωνικοπολιτικά, αυτοί έδειξαν τι είναι στην πλειοψηφία τους: εμμονικοί, άκρως συμφεροντολόγοι, μικρόνοοι, ωφελιμιστές. Λίγοι.

Το μεγάλο κοινωνικό κακό που εκόντες και όχι άκοντες ναρκοθετούν, είναι ότι μέσα τους αταβιστικά ηδονίζονται με την στείρα αντίδραση. Τους επιβεβαιώνει να εκβράζονται φασιστικές αντανακλαστικές αντιδράσεις από εκεί που τους παίρνει φυσικά: από λούμπεν στοιχεία, από ακροδεξιούς, από περιθωριακούς περιορισμένης ευθύνης κοκ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτού του κακού είναι ότι ηδονίζονται περισσότερο να «φασιστοποιούν» απλό κόσμο που τρελαίνεται όταν το αδιανόητο του καταγγέλλεται ως αυτονόητο και το αυτονόητο του καταγγέλλεται ως αδιανόητο.

Μερικοί άνθρωποι απλά γουστάρουν το χάος κατά την γνωστή ρήση. Αρκεί η τσέπη τους να είναι εν τάξει εν προκειμένω.
Πλέον όμως είναι παρελθόν.

Κυρίες και κύριοι της Ιεράς Εξετάσεως της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας: παρέρχεσθε. Είσθε η κακώς εννοουμένη συντήρηση. Είσθε οι τελευταίες αντιδράσεις της παρακμής. Την βαπτίζετε «πρόοδο» αλλά η οδός προ της οποίας βαδίζετε είναι πυρπολημένη από την αρπακτική σας διάθεση. Και αδιέξοδη.

Liberal

Όταν ξεκινούσε η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πριν τρισήμιση χρόνια, όλοι είχαν παρατηρήσει ότι τα υπουργεία που αποτελούν τον «σκληρό πυρήνα» του κράτους είχαν δοθεί σε δορυφορικές δυνάμεις ή/και απλώς συγγενείς παράγοντες της νέας, υπό οικοδόμηση εξουσίας.
Γράφει ο Αντώνης Παπαγιαννίδης

Το υπουργείο Εξωτερικών στο Νίκο Κοτζιά, της όχι-και-τόσο παρατηρημένης κίνησης «Πράττω»,
με τον ίδιο να έχει μια διόλου αμελητέα προσωπική διαδρομή: από καλή αστική οικογένεια, πέρασμα από ΚΝΕ κι ύστερα στέλεχος του ΚΚΕ με κεντρικό ρόλο στα ιδεολογικά επί Χαρίλαου, παρουσία επί μια 15ετία ως εμπειρογνώμονας στο υπουργείο Εξωτερικών με ρόλο αρκετά χρόνια συμβούλου του Γιώργου Παπανδρέου, επικεφαλής του ΙΣΤΑΜΕ, θεωρούμενος ρωσόφιλος για μια περίοδο (Αλεκσάντρ Ντούγκιν, του κύκλου Πούτιν), με ρόλο συμβούλου στον Αλέξη Τσίπρα πριν κι από τις εκλογές του 2012.

Το Αμύνης στον Πάνο Καμμένο, κι αυτός με αρκετά χιλιόμετρα στο κοντέρ: από επιχειρηματική οικογένεια, βουλευτής στη ΝΔ μετά την εποχή Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, με ρόλο έως και στην στρατηγική του κόμματος επί Κώστα Καραμανλή, πάντως υφυπουργός Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (με πολιτικό προϊστάμενο τον Βουλγαράκη), τεθείς εκτός ΝΔ επί Αντώνη Σαμαρά (όταν δεν δέχθηκε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, κι ύστερα καταψήφισε το Μνημονιο-2).

Η δημιουργία –εν πολλοίς ιντερνετικά– των Ανεξαρτήτων Ελλήνων το 2012 του έδωσε πάνω από 1/3 της δύναμης της ΝΔ στις πρώτες εκλογές του 2012 (10,6%). The rest is history. Με μια παράδοση οξύτητας στον πολιτικό λόγο («Στα τέσσερα εσείς! Στα τέσσερα:») και με μεγάλη ευκολία στις συνωμοσιολογικές απόψεις, θεωρήθηκε κι αυτός προσκείμενος σε ρωσική επιρροή – ενώ διαθέτει στενή πρόσβαση σε εκκλησιαστικούς παράγοντες.

Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης

Το Δημοσίας Τάξεως, από καιρό μεταβαπτισμένο σε Προστασίας του Πολίτη (ΠροΠο για τους οικείους) δόθηκε αρχικά στον -ευρισκόμενο στους αντίποδες των προηγούμενων ιδεολογικά/πολιτικά- Γιάννη Πανούση, όμως δεν βράδυνε να περιέλθει στον Νίκο Τόσκα: στη Σχολή Ευελπίδων επί Χούντας ήδη οργανωμένος σε παράνομη οργάνωση, βρέθηκε πάντως σε ΝΑΤΟϊκές θέσεις σε Βρυξέλλες, Νάπολη, Σαράγεβο. Διευθυντής στο Γραφείο Αρχηγού ΓΕΕΘΑ (επί Παραγιουδάκη), ύστερα του Πολιτικού Γραφείου του αναπληρωτή υπουργού Άμυνας (επί Μπεγλίτη), με πέρασμα από το ΙΣΤΑΜΕ και κατάληξη στην Κίνηση «Πράττω».

Το Δικαιοσύνης αρχικά καλύφθηκε από τον αρκετά αιθεροβάμονα Νίκο Παρασκευόπουλο, ήδη περιήλθε στον Σταύρο Κοντονή – όμως εξαρχής κομβικός ρόλος ανατέθηκε στον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο: με διαδρομή στην Δικαιοσύνη/στον εισαγγελικό κλάδο (Προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών στην Αθήνα, ύστερα εποπτεύων στο Οργανωμένο Έγκλημα και την Τρομοκρατία), παραιτήθηκε προκειμένου να γίνει Διοικητής της ΕΥΠ.

Από Προκόπης Προκόπιος


Δεν είναι σωστό, όταν μιλούμε για Δικαιοσύνη να κάνουμε πολιτικές αναφορές, όμως βασικά στάδια της διαδρομής του με κορύφωση την ΕΥΠ διανύθηκαν επί Κώστα Καραμανλή. Μεγάλες υποθέσεις όπως των παράνομων χρηματοδοτήσεων προς την ΝΔ («υπόθεση Μayo»), ή πάλι των τηλεφωνικών υποκλοπών τον έθεσαν στο στόχαστρο της δημοσιότητας.

Πάλι δεν είναι σωστό, όταν αναφέρεται κανείς σε Κυβέρνηση, να βάζει στην συζήτηση τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όμως, να, ο Προκόπης Παυλόπουλος (Προκόπιος μετά την ανάρρησή του στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα) ξεκίνησε την θητεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας παράλληλα με τη θητεία της τωρινής Κυβέρνησης – πρόταση ΣΥΡΙΖΑ/Ανεξαρτήτων Ελλήνων, υπερψήφιση και από ΝΔ (πλην Κυριάκου).

Ανεξάρτητα από μια σημαντική πανεπιστημιακή και δικηγορική πορεία, είχε ήδη περπατήσει τα πρώτα του πολιτικά βήματα ως Γραμματέας του Μιχάλη Στασινόπουλου όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1974), αργότερα δε λειτούργησε ως υφυπουργός Προεδρίας/Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Ζολώτα.

Συνέχισε ως πολιτικός σύμβουλος Μιλτιάδη Εβερτ, αλλά από το 1996 και μετά εκλέγεται βουλευτής με τη ΝΔ επι Κώστα Καραμανλή, του οποίου λειτουργεί ως κεντρικός/κεντρικότατος υπουργός Εσωτερικών, ταυτιζόμενος με καίριες επιλογές της τότε κυβέρνησης (από την μονιμοποίηση εκτάκτων μέχρι την τήρηση χαμηλών τόνων στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008).

Αφού επαναλάβουμε ότι δεν είναι σωστό/πρέπον να εντάσσει κανείς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε συζήτηση για την Κυβέρνηση, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον αποφασιστικό –κατά κυριολεξία– ρόλο που διαδραμάτισε ο Προκόπης Παυλόπουλος το υπέρθερμο καλοκαίρι του 2015, στην κόψη του ξυραφιού του Grexit.

Όλα αυτά δεν είναι παρά παράθεση πληροφοριακών στοιχείων. Που, αν και διάσπαρτα, δείχνουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – σχεδόν συστηματικά αποφάσισε/επέλεξε να μείνει μακριά από την διαχείριση του σκληρού πυρήνα του κράτους. Βέβαια, τα πράγματα έφεραν αναγκαστικές προσαρμογές. Έτσι, επί μεγάλο χρονικό διάστημα και μέχρι την πρόσφατη ασθένειά του ως de facto υπουργός Αμύνης λειτούργησε σε άμεση/ανοιχτή γραμμή με το Μαξίμου ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Βαγγέλης Αποστολάκης. Οι δε παραπάνω αναφορές σε π.χ. ρωσοφιλίες έχουν διαλυθεί σαν την πάχνη στην ανατολή δυνατού ήλιου.

Δεν αλλάζεις εύκολα άλογα

Γιατί λοιπόν, τα ανεβάζουμε πάλι όλα αυτά στην επιφάνεια; Σίγουρα όχι λόγω του ανασχηματισμού – εκεί που βρίσκεται σήμερα το πράγμα, κυρίως σ’ αυτούς τους χώρους δεν αλλάζεις εύκολα άλογα. Όμως, άμα έρθει κανείς και κοιτάξει απολογιστικά την επιλογή ΣΥΡΙΖΑ να κρατηθεί μακριά από τον «σκληρό πυρήνα» και δει:

Πρώτον, την συνεχιζόμενη ένταση στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας (όποιες επιλογές κι αν γίνονται ο χάρτης πεισματικά μένει ο ίδιος…), με την Τουρκία αυτές τις μέρες σε διπλή περιδίνηση, οικονομική και σχέσεων με τις ΗΠΑ.
Δεύτερον, την απότομη -αν και όχι αιφνίδια- περιέλευση σε κρίση των σχέσεων με την Ρωσία μετά από διαδοχικές φάσεις ερώτων.
Τρίτον, την δύσκολη πορεία του Μακεδονικού στις συμπληγάδες Κοτζιά-Καμμένου (ας το πούμε έτσι, ρηχά).
Τέταρτον, τη διαφαινόμενη συνέχεια σε ελληνοαλβανικά.
Πέμπτον, το νέο συνολικό εκρηκτικό κλίμα στα Δυτικά Βαλκάνια, με έως και φάσμα επαναχάραξης συνόρων στο τρίγωνο Σερβίας-Κοσόβου-Αλβανίας και με «Μεγάλη Αλβανία» στο φόντο.
Έκτον, με νέους ρόλους στην Δικαιοσύνη τώρα, άμεσα με την αναζήτηση ευθυνών για την τραγωδία στο Μάτι, την ίδια μάλιστα στιγμή που «ωριμάζει» η υπόθεση Novartis.
Έβδομον, με το φοβερό τράνταγμα των πυρκαγιών στην Αττική να έχει διαλύσει κάθε αίσθηση μέριμνας και ασφάλειας στην κοινή γνώμη.

Με όλα τα παραπάνω, λοιπόν, θέλει αληθινά πολλή-πολλή αισιοδοξία για να θεωρήσει κανείς ότι η πατέντα της ανάθεσης ευθύνης σε περιφερειακές δυνάμεις «ξεχρεώνει» το κέντρο της κυβέρνησης από την δυσάρεστη ευθύνη των θεμάτων του σκληρού πυρήνα του κράτους.

Να το πούμε αλλιώς: όταν ο Νίκος Κοτζιάς, με άκρως προσωπικό ύφος, κηρύσσει λήξη της εποχής της «διπλωματίας της κότας» και θεωρεί «εν όπλοις σύντροφο της Τουρκίας» την Ρωσία, όταν ο Πάνος Καμμένος θεωρεί «ομήρους» τους δυο στρατιωτικούς που κρατούνται στην Ανδριανούπολη και την σύλληψή τους «κατόπιν εντολής Ερντογάν», όταν ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος χειρίζεται με γνώση αφ’ υψηλού το περιεχόμενο των πλέον εκρηκτικών δικογραφιών (αφήνουμε την περίπτωση Τόσκα στην αφάνεια, αφού βγήκε από το κάδρο ήδη), δεν είναι νοητό να θεωρούνται ιδιαίτερες περιπτώσεις με προσωπικές επιλογές συμπεριφοράς, πολιτικής.

Όλη η στάση και όλες οι επιλογές όχι απλώς χρωματίζουν το κέντρο της πολιτικής εδώ και καιρό, «χρεώνονται απευθείας στον Τσίπρα» για να το πούμε πιο ωμά. Αλλά, αργά πλην σταθερά, αποτελούν την ουσιαστική κληρονομιά αυτής της κυβέρνησης. Θέλει δεν θέλει.

SLPress
[left-side]

Η πρόσφατη ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, δηλαδή η ουσιαστική κήρυξη ψυχρού πολέμου κατά της Ρωσίας, αποτελεί δυστυχώς για την κακότυχη τούτη χώρα το πιο επίσημο ιατρικό πιστοποιητικό της διανοητικής κατάστασης του Σταλινοπαράφρονος αρχηγού της «συγκυβερνώσας Κίνησης Πράττω»[1] εν μηνί Αυγούστω[2] και σε 35 μόλις βαθμούς Κελσίου υπό σκιάν (όχι της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αυτή τη φορά).

Τα πρώτα εν θερμώ προειδοποιητικά πυρά, παρμένα εμφανώς από το πνευματικό οπλοστάσιο του δικηγόρου του Κοτζιά κυρίου Φαήλου Κρανιδιώτη («σύντροφος εν όπλοις») φανταζόμαστε ότι οσονούπω θα συνεπικουρηθούν από τους κούφιους κανονιοβολισμούς του ναυάρχου εν επιστρατεία κυρίου Μαντζουράνη ‒ισόκυρου του προμνησθέντος νομικοπολιτικού αγλαΐσματος‒, και με, ως εκ του modus operandi του ανδρός αναμενόμενες, δεσμεύσεις των λογαριασμών του Λαβρόβ στις ελληνικές τράπεζες κ.λπ. ‒ εν ανάγκη με τη συνδρομή της νυν ηγεσίας του Αρείου Πάγου.

Ο αρχηγός της χοντροκέφαλης συγκυβερνώσας παράγκας «Πράττω» μετά την αποπομπή, ακόμη και από αυτή την κυβέρνηση, των ίσης ή και χειρότερης αξίας συνεργατών του πραττηριούχων κ.κ. Τόσκα και Καπάκη (όμοιος ομοίω… κ.λπ.), επιτίθεται τώρα στη Μόσχα, με μοναδικά του όπλα την πείρα του ως συμ-πράττοντος των καθεστώτων Χόνεκερ και Γιαρουζέλσκι, άντε και μερικές κατά φαντασίαν καθηγεσίες –πολυκαθηγητής γαρ‒ όπως λ.χ. εκείνες της Οξφόρδης και του Χάρβαρντ (όπως λέμε «Ο Καραγκιόζης αστροναύτης»).

Κλείνοντας θυμίζουμε ότι τις διαδηλώσεις του συνδικάτου «Αλληλεγγύη», σύμφωνα με τον προπαγανδιστή Κοτζιά στο ανεξίτηλα επαίσχυντο βιβλίο του Η Πολωνία κι Εμείς, οργάνωναν Αμερικανοί πράκτορες. Όπως τώρα τα δικά μας εθνικιστικά συλλαλητήρια υποκινούν Ρώσοι πράκτορες. Πράκτορες παντού βλέπουν οι πράττοντες. Όπερ έδει δείξαι.

(Για τον ιστορικό του μέλλοντος: Κάποτε είναι βέβαιο ότι ο περί ού ο λόγος θα δηλώσει: «Έκανα κάτι ανοησίες, αλλά κατ’ εντολήν του Τσίπρα» ‒ σύμφωνα με τη γνωστή δήλωσή του στον Spiegel).

[*] Η γελοιογραφία είναι του Δημήτρη Χαντζόπουλου από την Καθημερινή.

[1] Ενώ σχεδόν εκατό άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στο Μάτι, με τον πιο φρικτό τρόπο, ο Κοτζιάς εξέδιδε μαζί με τους ομόθυμούς του Τόσκα και Καπάκη την ανακοίνωση της «συγκυβερνώσας»: https://pratto.gr/2018/08/02/anakoinwsi-politikis-grammateias-pratto-3/
[2] Την ώρα της κορύφωσης της φρίκης ο παλαιός συνεργάτης του Μάνφρεντ Μπουρ (του «Ελαφοπόδαρου» της Στάζι) έστελνε σε δημοσιογράφους το παρακάτω Νερώνειο SMS: «Ο Αύγουστος χαμογελά χαϊδεύοντας τα αστέρια των ουρανών, θέλει να ακούει το γέλιο των παιδιών, να ατενίζει την ελπίδα χαραγμένη στο πρόσωπό μας. Καλό μήνα μας εύχεται με λάμψη πονηρή στα μάτια του».

The Athens Review

Καλές οι διεθνείς συμμαχίες, αλλά ακόμη καλύτερη είναι η προάσπιση των δικών μας συμφερόντων

Από τον
Νίκο Ελευθερόγλου

Mπορεί, ευρισκόμενοι οι περισσότεροι εξ ημών στη θερινή ραστώνη και στον εορτασμό του Πάσχα του καλοκαιριού, να μην έχουμε την αίσθηση όσων έχουν φέρει την Ελλάδα στη δίνη ενός κυκλώνα, όμως οι επαΐοντες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι πρέπει να είναι υποψιασμένοι και να μην... τσιμπάνε σε καλοπιάσματα και συμμαχίες, που μόνο άλλων συμφέροντα, κυρίως, εξυπηρετούν.

Η χώρα μας έχει βρεθεί μπλεγμένη σε ένα περίεργο παιχνίδι που παίζουν ΗΠΑ και Ρωσία στην περιοχή, τόσο με την Τουρκία όσο και με χώρες των Βαλκανίων. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η «χώρα ανήκει εις την Δύσιν», μια και εκεί ετάχθη αιώνες τώρα.

Από την άλλη, όμως, κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να δένει την πατρίδα στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της σε κανένα άρμα καμίας άλλης μεγάλης δύναμης.
Δυστυχώς η Ελλάδα έχει πληρώσει και αμερικανικές επιλογές, και ρωσικές.
Μέρες που είναι, όλοι γνωρίζουμε πλέον το παιχνίδι που έπαιξαν με τον Ιωαννίδη οι Αμερικανοί και πώς άφησαν -για να μην πούμε έστησαν- να εξελιχθεί η κυπριακή τραγωδία. Μια τραγωδία που σφραγίστηκε τον Αύγουστο του 1974 με την ολοκλήρωση του «Αττίλα» στην Κύπρο. Από κει και πέρα οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δεν έπαιξαν και διαχρονικά τον καλύτερο ρόλο στα ελληνικά πράγματα, με πιο πρόσφατο το τι έπραξαν σε βάρος της κυβέρνησης Καραμανλή γιατί τόλμησε να επιχειρήσει να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας μας δημιουργώντας αγωγό με τη Ρωσία.

Από την άλλη, άπαντες γνωρίζουμε ότι οι φίλοι και ορθόδοξοι Ρώσοι διαχρονικά μάς έταζαν πολλά, μας έδιναν ελάχιστα και, το κυριότερο, έπαιξαν άθλιο ρόλο στη Μικρασιατική Καταστροφή, στηρίζοντας τον Κεμάλ την κρίσιμη ώρα. Το ίδιο, φυσικά, έκαναν και πολλοί από τους Ευρωπαίους συμμάχους μας.
Απαντες, βέβαια, γνωρίζουμε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία». Τα επίχειρα αυτής της αναγνώρισης στον αλυτρωτισμό και στην πλαστογράφηση της Ιστορίας τα πληρώνουμε μέχρι τις μέρες μας - ίσως και έπειτα από αυτές.

Αρα, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία χάραζαν τις στρατηγικές τους και τις σχέσεις τους με γνώμονα το δικό τους συμφέρον. Μόνο αυτό αποτελεί κίνητρο γι’ αυτούς και μας το έχουν δείξει με πολλούς τρόπους. Εάν κάτι πρέπει να μάθουμε αυτήν την περίοδο, είναι να διαμορφώσουμε μια εξωτερική πολιτική που θα βάζει πάνω απ’ όλα και απ’ όλους τα συμφέροντα της δικής μας πατρίδας.

Αυτός πρέπει να είναι ο δικός μας μπούσουλας στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό οφείλουμε να προσέχουμε τόσο τις αμερικανικές «νάρκες» όσο και τους ρωσικούς «σκουντ», που μόνο στόχο έχουν να διαμορφώσουν όρους και συνθήκες που θα εξυπηρετούν εκείνους και μόνο εκείνους.

Ας έχουμε τον νου μας και τα αυτιά μας ανοιχτά αυτήν την περίοδο. Διότι καλοί οι φίλοι, καλές οι συμμαχίες, αλλά ακόμη καλύτερη είναι η προάσπιση των δικών μας συμφερόντων σε σχέση με όλους και με όλα. Ακόμη και εάν χρειαστεί να βαδίσουμε σε τεντωμένο σκοινί. Αρκεί να μην πέσουμε...

dimokratianews.gr

Μερικές δεκαετίες αργότερα φαίνεται ότι έγινε η τελευταία μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της αρχαίας Θήρας (Σαντορίνης), γνωστή και ως «μινωική», μία από τις ισχυρότερες στον κόσμο κατά τα τελευταία 4.000 χρόνια,, σύμφωνα με μια νέα μελέτη ερευνητών από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία.
Εδώ και χρόνια, επιστήμονες από όλο τον κόσμο προσπαθούν να προσδιορίσουν την ακριβή ημερομηνία έκρηξης του ηφαιστείου, η οποία έγινε αισθητή έως την Αίγυπτο και τη Μικρά Ασία, επειδή αποτελεί ορόσημο και σημείο αναφοράς για τη χρονολόγηση πολλών άλλων προϊστορικών συμβάντων και αρχαιολογικών ανακαλύψεων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Τα ιστορικά-αρχαιολογικά δεδομένα «δείχνουν» μια ημερομηνία μετά το 1600 π.Χ., περίπου στα μέσα του 16ου αιώνα, ενώ άλλα επιστημονικά δεδομένα, όπως η δενδροχρονολόγηση, έως τώρα τοποθετούσαν τη φυσική καταστροφή λίγο παλαιότερα, κατά το τέλος του 17ου αιώνα. Μέχρι πρόσφατα, θεωρείτο ως πιο ακριβής η χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα ενός κλαδιού ελιάς που θάφτηκε στη Θήρα από την τέφρα και, με βάση το οποίο, η ημερομηνία της έκρηξης τοποθετείται μεταξύ 1627 και 1600 π.Χ., με πιο πιθανό το διάστημα μεταξύ 1613 και 1614 π.Χ..

Όμως η νέα αμερικανοβρετανική έρευνα, που βασίζεται σε νέες αναλύσεις δενδροχρονολόγησης, εκτιμά ότι η μινωική έκρηξη είναι κάπως πιο πρόσφατη, μετά το 1600 π.Χ.. Είχε προηγηθεί προ ημερών μια ισραηλινή μελέτη δενδροχρονολόγησης που κατέληγε σε ανάλογο συμπέρασμα, ότι η έκρηξη έγινε 40 έως 50 χρόνια αργότερα σε σχέση με την εκτίμηση για 1627-1600 π.Χ..

Αν όντως ισχύουν οι νέες εκτιμήσεις, τότε για πρώτη φορά η δενδροχρονολόγηση και η αρχαιολογία μιλάνε την ίδια περίπου «γλώσσα». Κάνοντας νέες μετρήσεις στον ραδιενεργό άνθρακα-14 εντός των δακτυλίων των δέντρων, τα οποία ζούσαν την ίδια εποχή με την έκρηξη του ηφαιστείου, οι ερευνητές συμπέραναν ότι η τελευταία συνέβη μεταξύ του 1600 και του 1525 π.Χ.. Αυτή η περίοδος επικαλύπτεται με τις ιστορικές-αρχαιολογικές εκτιμήσεις ότι η έκρηξη έγινε μεταξύ του 1570 και του 1500 π.Χ. (με βάση γραπτά κείμενα στην Αίγυπτο, κεραμικά από ανασκαφές κ.ά.).

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Αριζόνα, Queen's Μπέλφαστ και Σέφιλντ, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια δενδροχρονολόγησης του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, Σαρλότ Πίρσον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science Advances", ανέλυσαν την ετήσια ανάπτυξη των δακτυλίων 200 αιωνόβιων πεύκων που ζούσαν στις ΗΠΑ μεταξύ του 1700 και του 1500 π.Χ. και άλλων 85 βελανιδιών που ζούσαν στην Ιρλανδία την ίδια περίοδο. Επειδή τα δέντρα αυτά προσθέτουν ένα δακτύλιο κάθε χρόνο, αποτελούν ένα περιβαλλοντικό «αρχείο» μέσα στους αιώνες.

Η τρομερή έκρηξη της Θήρας θεωρείται δεδομένο ότι εκτόξευσε τόσα πολλά υλικά στην ατμόσφαιρα, που ψύχρανε όλη τη Γη για ένα διάστημα, πράγμα το οποίο θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στους δακτυλίους ακόμη και δέντρων μακρινών περιοχών, κάνοντάς τους πιο στενούς λόγω του ψυχρότερου κλίματος. Αυτό ακριβώς βρήκαν οι ερευνητές σε τέσσερις ξεχωριστούς δακτυλίους τεσσάρων διαφορετικών ετών οι επιστήμονες, κάτι που τους οδήγησε στις νέες εκτιμήσεις τους για τη μινωική έκρηξη.

«Η χρονολόγηση της έκρηξης της Θήρας μπορεί να δημιουργήσει ένα χρονολόγιο για την αρχαία Αίγυπτο, Ελλάδα, Τουρκία και την υπόλοιπη Μεσόγειο σε μια τόσο κρίσιμη καμπή του αρχαίου κόσμου. Αυτό που μπορούμε να πούμε τώρα, είναι ότι τα στοιχεία του ραδιενεργού άνθρακα είναι πια συμβατά με τα αρχαιολογικά στοιχεία για την έκρηξη της Θήρας τον 16ο αιώνα», δήλωσε η Πίρσον.

protothema.gr
[left-side]

Νεφέλη Λυγερού

Η είδηση της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών και η επιστροφή τους στην πατρίδα αιφνιδίασε ευχάριστα, προσφέροντας σε όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως μία ανάσα ανακούφισης. Πολύτιμη, πόσο μάλλον, όταν έρχεται στην καρδιά ενός ιδιαίτερα ακανθώδους καλοκαιριού. Παρά την έκπληξη, η λήξη ενός Γολγοθά που διήρκησε 168 ημέρες, συνοδεύεται από πλούσιο και ενδιαφέρον παρασκήνιο.
Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για αμερικάνικη παρέμβαση, κατά τη διάρκεια επαφών των Τούρκων αξιωματούχων με στελέχη των υπουργείων Εξωτερικών και Οικονομικών των ΗΠΑ. Λέγεται ότι στις 8 Αυγούστου οι Αμερικανοί έδωσαν στους συνομιλητές τους λίστα με περίπου 15 ονόματα κρατούμενων σε τουρκικές φυλακές. Μεταξύ αυτών ήταν του Άγγελου Μητρετώδη και του Δημήτρη Κούκλατζη.

Υπάρχουν πληροφορίες, όμως, που ρίχνουν ακόμα περισσότερο φως στο πως φθάσαμε στην απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών. Εξαιτίας της ραγδαίας επιδείνωσης των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, ο Ταγίπ Ερντογάν διακατεχόταν από έναν έντονο φόβο, ο οποίος τα τελευταία 24ωρα είχε ενταθεί. Πίστευε πως οι Αμερικάνοι ίσως στήσουν κάποιο θερμό ελληνοτουρκικό επεισόδιο, με σκοπό να το χρησιμοποιήσουν σαν πρόσχημα για να τον ανατρέψουν.

Ο φόβος αυτός δεν φαίνεται να έχει βάση, ούτε να πηγάζει από συγκεκριμένες πληροφορίες. Όπως και να έχει, όμως, έπαιξε ρόλο στο να κλείσει αυτό το μέτωπο. χωρίς να τσαλακωθεί το κύρος του Ερντογάν. Αντιθέτως, ακόμα και να επιθυμούσε να απελευθερώσει τον Αμερικάνο πάστορα, μετά τα όσα έχουν μεσολαβήσει θα φαινόταν πως υποχωρεί ατάκτως στις αμερικανικές πλαγιοκοπήσεις. Θα ερμηνευόταν, δηλαδή, ως άτακτη υποχώρηση υπό καθεστώς πίεσης.

Οι μουφτήδες της Θράκης
Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων από την Αδριανούπολη, όμως, φαίνεται να συνδέεται και με ένα άλλο παζάρι. Ένα παρασκηνιακό παζάρι μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας που σύμφωνα με μη διασταυρωμένες πληροφορίες έχει προηγηθεί και αφορά τους μουφτήδες στην Θράκη. Σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες, εφαρμόζοντας άτυπη συμφωνία, η κυβέρνηση δείχνει την έξοδο στους νόμιμους μουφτήδες Κομοτηνής και Θράκης Μέτσο Τζεμαλή και Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου. Βρίσκοντας έρεισμα σε έναν νόμο του 1991, τους καρατομεί, κάνοντας μία υποχώρηση σε μία πολυετή διαμάχη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Οι νόμιμοι μουφτήδες που έχουν διοριστεί από το ελληνικό κράτος αποτελούν σταθεροποιητικές δυνάμεις στην ακριτική Θράκη, όταν υπάρχουν οι παράνομοι μουφτήδες (οι ψευτομουφτήδες). Αυτοί εκλέχθηκαν από μερίδα μουσουλμάνων διά της ανατάσεως του χεριού και ελέγχονται από το τουρκικό προξενείο. Πρόκειται για το Σερίφ στη Ροδόπη και τον Μετέ στην Ξάνθη.

Με την απομάκρυνση των νόμιμων μουφτήδων και μάλιστα από το ελληνικό κράτος, όλος ο χώρος στη μειονότητα θα είναι πλέον δικός τους. Σύμφωνα με το σκεπτικό της κυβέρνησης, καθότι οι μουφτήδες διατηρούν ακόμη δικαστικές αρμοδιότητες, δεν επιτρέπεται να έχουν υπερβεί το 67ο έτος της ηλικίας τους. «Οι υπηρετούντες μουφτήδες και τοποτηρητές που έχουν υπερβεί το όριο ηλικίας θα συνεχίσουν να υπηρετούν και να ασκούν κανονικώς και πλήρως τα καθήκοντά τους για ένα διάστημα μέχρι δύο μήνες από την έναρξη ισχύος της τροπολογίας, ώστε να υπάρξει ο αναγκαίος χρόνος επιλογής των τοποτηρητών ή των νέων μουφτήδων. Στόχος είναι να μπορεί η Πολιτεία να προγραμματίζει την ομαλή διαδοχή στην υπηρεσία».

Κοινώς, και οι δύο συνταξιοδοτούνται με συνοπτικές διαδικασίες. Σε περίπτωση που ισχύσει κάτι τέτοιο τίθεται τεράστιο ζήτημα. Να υπενθυμίσουμε μετά την τελευταία συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε δηλώσει πως το καθεστώς με τους μουφτήδες είναι αδιαπραγμάτευτο. Άλλωστε, το θέμα του μουφτή στη Θράκη είναι ξεκαθαρισμένο, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης. Οποιαδήποτε αλλαγή θα ήταν απλώς παραβίασή της…

slpress

Εάν η Ελλάδα δεν βγαίνει στις αγορές και κάνει χρήση του cash buffer των 24,1 δισεκ. τότε αυτό θα θεωρηθεί αποτυχία και θα εκτοξευθούν οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων….οδηγώντας ξανά την Ελλάδα σε αδιέξοδο.
Ένα περίεργο φαινόμενο βρίσκεται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα που χρήζει πολύ μεγάλης προσοχής. Κλονίζεται η Ιταλία μια ώριμη αγορά του ευρώ, οι αποδόσεις των ομολόγων εκτοξεύονται έως 3,36% εσχάτως έχουν υποχωρήσει στο 3,1% και αμέσως ακολουθεί η Ελλάδα αναλογικά. Χάος σημειώνεται στην Ιταλία…χάος σημειώνεται και στην Ελλάδα.

Η Ιταλία και η Ελλάδα έχουν δύο κοινά και δύο σημαντικές διαφορές.
Η Ιταλία ανήκει στο ευρώ όπως και η Ελλάδα ενώ και οι δύο χώρες έχουν πρόβλημα χρέους και τραπεζών.

Οι διαφορές τους όμως είναι ότι η Ιταλία είναι μια ισχυρή οικονομία και ταυτόχρονα η Ιταλία είναι ώριμη οικονομία και η Ελλάδα αναδυόμενη.
Η Ιταλία βρέθηκε στο επίκεντρο επειδή υπήρχαν αποχρώσες ενδείξεις ότι θα αμφισβητήσει την ασκούμενη οικονομική πολιτική της Ευρώπης.
Η ανησυχία αυτή πυροδότησε κύμα αμφισβήτησης οδηγώντας τα ιταλικά ομόλογα σε υψηλά ετών.
Η Ελλάδα ακολούθησε γιατί εξέρχεται το μνημονίων όχι έτοιμη να αντιμετωπίσει μια νέα μεγάλη κρίση ενώ συν τοις άλλοις οι αγορές θα αντιμετωπίσουν με πολύ σκληρό τρόπο την Ελλάδα.
Ο διάλογος που θα ξεκινήσει με τις αγορές δεν θα είναι ούτε εύκολος, ούτε ευχάριστος είχε πει ορθά ο Coeure της ΕΚΤ για την Ελλάδα.

Η ιταλική κρίση όμως είναι πολύ πιθανό στο επόμενο δίμηνο αν ενταθεί και γιγαντωθεί γιατί θα ξεκινήσει η διαδικασία του νέου προϋπολογισμού για το 2019.
Τότε μπορεί η ένταση και η κόντρα Ιταλίας με Βρυξέλλες να ενταθεί και οι αποδόσεις των ομολόγων να αποσταθεροποιηθούν ακόμη περισσότερο.
Η έξοδος της Ελλάδος στις αγορές σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι απαγορευτική.
Είναι αδύνατο η Ελλάδα να βγει στις αγορές με επιτόκια στο 10ετές στο 4,6%.
Όμως για την Ελλάδα όσο καθυστερεί να βγει στις αγορές θα αντιμετωπιστεί από τους επενδυτές ως αρνητική εξέλιξη.

Μια γρήγορη έξοδος θα ήταν λάθος μια καθυστερημένη έξοδος επίσης θα ήταν λάθος.
Οι διεθνείς επενδυτές ήδη αρχίζουν να διαβλέπουν τις αδυναμίες της Ελλάδος στην μεταμνημονιακή εποχή.
Με την Ιταλία υπήρξε διασύνδεση και έτσι όσο επιδεινώνονταν τα Ιταλικά ομόλογα ακολουθούσαν και τα ελληνικά.

Με την Τουρκία τι συμβαίνει;

Η Ελλάδα έχει ευρώ, η Τουρκία λίρα και εάν εξαιρεθούν οι εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών και η έκθεση επιχειρήσεων στην Τουρκία δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι δεσμοί.
Γιατί ενώ καταρρέει η λίρα Τουρκίας στις 7 ανά δολάριο η Ελλάδα ακολουθεί με τον ίδιο βίαιο τρόπο;
Η σύνδεση Ελλάδος – Τουρκίας έχει να κάνει με το γεγονός ότι και οι δύο αγορές είναι αναδυόμενες.
Καταγράφεται μια μεγάλη μετατόπιση κεφαλαίων από τις αναδυόμενες αγορές στο δολάριο.
Τα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών όπως λίρα Τουρκίας, pesos Αργεντινής, ρουπία Ινδιών κ.α. καταποντίζονται.
Επενδυτές αποσύρουν τα κεφάλαια τους από τις αναδυόμενες αγορές και στρέφονται στο δολάριο το οποίο έχει εντυπωσιακά ισχυροποιηθεί.
Έτσι λοιπόν η Ελλάδα ως αναδυόμενη αγορά ακολουθεί την πτωτική τάση της λίρας και των άλλων αναδυόμενων αγορών.

Ιταλία, Τουρκία και αναδυόμενες αγορές… χτυπούν την Ελλάδα

Η Ιταλία σχετίζεται με την Ελλάδα.
Οι αναδυόμενες αγορές και η Τουρκία σχετίζονται με την Ελλάδα.
Όσο η κρίση μαίνεται τόσο η Ελλάδα θα αδυνατεί να βγει στις αγορές.
Όσο η Ελλάδα δεν βγαίνει στις αγορές τόσο οι επενδυτές θα το εκλαμβάνουν ως αδυναμία.
Από την άλλη εάν η Ελλάδα δεν βγαίνει στις αγορές και κάνει χρήση του cash buffer των 24,1 δισεκ. τότε αυτό θα θεωρηθεί αποτυχία και θα εκτοξευθούν οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων….οδηγώντας ξανά την Ελλάδα σε αδιέξοδο.

Εάν σε αυτό το σκηνικό υψηλού ρίσκου προστεθούν οι αμφιβολίες των επενδυτών για την μεταμνημονιακή Ελλάδα και βεβαίως οι αδύναμες τράπεζες....τότε όλα εξηγούνται...και γιατί το 10ετές ομόλογο είναι 4,30% και το ελληνικό χρηματιστήριο στις 720 μονάδες.

bankingnews

Εδώ βλέπουμε τον Πρόεδρο της ΟΙΕΛΕ Κουρουτό να κρατα το χέρι του Τσίπρα. Τυχαίο θα είναι.

Όπως τυχαία θα είναι και η εκδούλευση που του προσφέρει μέσω της αναμόχλευσης μιας ιστορίας που έχει τελεσιδικήσει από το 2015.

Ποια θέση λέτε να του έχει τάξει ο Τσιπρας; Υπουργού Παιδείας;

LouellaDeVil‏

politika-gr

Διαβάστε τα:
Η ΟΙΕΛΕ αποκαλύπτει τι έγινε με την εκπαιδευτικό που έπιασε τον γιο του Σαμαρά να αντιγράφει

Εξώδικο Σαμαρά κατά Βαξεβάνη: «Ως εδώ η χυδαιότητα και η πολιτική αλητεία του ΣΥΡΙΖΑ»

Την Άγκυρα επισκέπτεται σήμερα στο πλαίσιο της διάσκεψης των Πρεσβευτών, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ που είχε συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογο του Μ. Τσαβούσογλου.
Στην κοινή συνέντευξή Τύπου ο κ. Λαβρόφ χαρακτήρισε τις κυρώσεις των ΗΠΑ προς το Ιράν και την Τουρκία ανορθόδοξες και δήλωσε ότι δεν συνάδουν με τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου. Είναι μονόπλευρες αποφάσεις που στοχεύουν να προωθήσουν τους δικούς τους επιχειρηματίες, τιμωρώντας τους συμμάχους τους. Αυτή η πολιτική δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ.

Ο κ. Τσαβούσογλου είπε ότι η Τουρκία είναι αντίθετη στις κυρώσεις που αποφάσισαν οι ΗΠΑ προς το Ιράν και πρόσθεσε ότι δεν μπορούν μόνες τους να παίρνουν αποφάσεις και να ζητούν από όλους να ακολουθήσουν. Εμείς συμβιβαζόμαστε με τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Οι κινήσεις των ΗΠΑ έχουν στόχο και την Ευρώπη και έχει αρχίζει η απομάκρυνση από το δολάριο.



Καταχρηστικός ο ρόλος του δολαρίου, λέει ο Λαβρόφ

Νέα απάντηση στις κυρώσεις των ΗΠΑ ανακοίνωσε σήμερα ο Πάρεδρος της Τουρκίας που ζήτησε μποϊκοτάζ στα αμερικανικά ηλεκτρονικά προϊόντα. Αν εκείνοι έχουν την iPhone από την άλλη πλευρά υπάρχει η Samsung αλλά και εγχώριες εταιρείες όπως η Venüs και η Vestel δήλωσε με έμφαση ο κ. Ερντογάν.

Μικρή ανάκαμψη
Επίσης η Τουρκικές Αερογραμμές ανακοίνωσαν ότι δόθηκε εντολή στις διαφημιστικές εταιρίες που έχουν αναλάβει την προβολή τους να μην δίνουν διαφημίσεις σε αμερικανικές εταιρίες.
Σήμερα μέχρι στιγμής οι ισοτιμίες φαίνεται να είναι σε ύφεση με μικρή διόρθωση της λίρας έναντι του δολαρίου και του ευρώ. Και στο χρηματιστήριο που ξεκίνησε με απώλειες σημειώνεται μικρή άνοδος μετά τα μέτρα που έλαβε η επιτροπή κεφαλαιαγοράς.

Ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ, υπουργός Οικονομικών και γαμπρός του Ταγίπ Ερντογάν, την Πέμπτη στις 4 το απόγευμα θα απευθυνθεί σε περίπου 1000 ξένους επενδυτές μέσω τηλεδιάσκεψης για να τους ενημερώσει για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση και τις αποφάσεις της Άγκυρας για την αντιμετώπισή της κρίσης.

Εν τω μεταξύ ο δικηγόρος του πάστορα Μπρόνσον κατέθεσε σε ανώτερο δικαστήριο ένσταση στην απόφαση για κατ' οίκον περιορισμό και την απαγόρευση εξόδου του από την Τουρκία.
Ανδρέας Ρομπόπουλος, Κωνσταντινούπολη
Ναυτεμπορική

Διαβάστε και το: Σ.Λαβρόφ από την Άγκυρα: «Μαζί με Κίνα, Τουρκία & Ιράν ξεκινάμε πόλεμο κατά του δολαρίου»!

Την ικανοποίησή της για την απόφαση της τουρκικής Δικαιοσύνης να αποφυλακιστούν μετά από 5,5 μήνες κράτησης στις φυλακές της Αδριανούπολης οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί, εξέφρασε η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωσή της, «το δικηγορικό σώμα, από την πρώτη στιγμή της σύλληψής τους, σταθερά και αταλάντευτα, με συνεχείς παρεμβάσεις του, τόσο σε εθνικούς, όσο και σε διεθνείς φορείς, ανέδειξε το θέμα της παράνομης κράτησής τους και μάλιστα χωρίς την απαγγελία κατηγοριών και ζήτησε την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου για μία δίκαιη δίκη, με τον σεβασμό του Κανόνα Δικαίου και των δικαιωμάτων των κρατουμένων».

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν οι δικηγορικοί Σύλλογοι, «η απόφαση της τουρκικής Δικαιοσύνης, η οποία πρέπει να σημειωθεί ότι ελήφθη με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, συνιστά πράξη συμμόρφωσης με το Διεθνές Δίκαιο. Η συντονισμένη παρέμβαση της Ελληνικής Πολιτείας και η αξιοπρεπής στάση των Ελλήνων στρατιωτικών και των οικογενειών τους σήμερα δικαιώνονται. Η Συντονιστική Επιτροπή εκφράζει τις ευχαριστίες της προς το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE) για τις καθοριστικές παρεμβάσεις του και όσους συνετέλεσαν στην εξέλιξη αυτή».
naftemporiki.gr
[left-side]

Μουσουλμάνοι κατά μουσουλμάνων στην ελληνική Θράκη, το είδαμε κι αυτό. Η ανοιχτή πλέον σύγκρουση των καθοδηγητών της κυρίαρχης σουνιτικής μερίδας με την μικρή αλεβίτικη κοινότητα των χωριών μεταξύ Ροδόπης και Έβρου, δείχνει ενδιαφέροντα πράγματα για μια νεόκοπη κατάσταση στον τόπο μας. Έγινε λοιπόν προ ημερών (3-5 Αυγούστου 2018) το πανηγύρι του -υποστηριζόμενου από το τουρκικό Προξενείο- «Χίλια» στην ορεινή Ροδόπη. Πρόκειται για ένα πανηγύρι που από πέρυσι έφερε στην επιφάνεια την δραστηριότητα του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής σε έναν τομέα όχι και τόσο προβεβλημένο: αυτόν της θρησκευτικής ομογενοποίησης των μειονοτικών κατοίκων της Θράκης.
Κώστας Καραΐσκος

Στο σύνολο των 100.000 μουσουλμάνων της περιοχής, υπάρχουν και περίπου 3.000 αλεβίτες καταγόμενοι από τα ορεινά χωριά Ρούσσα, Γονικό, Μέγα Δέρειο, Μεσημέρι, Πετρόλοφος, Μυρτίσκη, Χλόη, Σιδηρώ, Μικράκιο, Κισσός κ.ά. Οι ρίζες του (βασικά πομακικής καταγωγής) πληθυσμού αυτού μάλλον πάνε πολύ πίσω στον χρόνο, σε αντίθεση με τον αστικό ή καμπίσιο πληθυσμό που προέρχεται από σχετικά πρόσφατες αφίξεις από τα βόρεια Βαλκάνια. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι όλοι οι θεσμοί και τα έθιμα της μειονότητας εντοπίζονται στα ορεινά χωριά. Το κύριο λατρευτικό κέντρο των αλεβιτών είναι ο τεκκές Σαγίντ Αλή Σουλτάν της Ρούσσας, που χρονολογείται στον 13ο-14ο αιώνα και δευτερευόντως ο τεκκές του Μικρού Δερείου.

Προ 20 ετών ο προξενικός μηχανισμός, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα αδιαφοροποίητο εθνοθρησκευτικό σύνολο, ίδρυσε έναν πολιτιστικό σύλλογο με την επωνυμία «Χίλια», από το όνομα του υψώματος όπου διοργανωνόταν το παραδοσιακό πανηγύρι των αλεβιτών, με προφανή στόχευση το καπέλωμα του θεσμού. Το καθαρά νεο-οθωμανικό χρώμα επεδιώχθη να επιβληθεί από την πρώτη χρονιά: χορευτικά συγκροτήματα, στολές, χοροί, τραγουδίστριες, παλαιστές, αγάδες, ακόμα και κοινό άρχισαν να έρχονται από την Τουρκία, καθιστώντας απλούς θεατές τους ντόπιους και παραμερίζοντας το θρησκευτικό μέρος της γιορτής.

Οι αλεβίτες βαθμηδόν διαπίστωσαν ότι η προσφορά οικονομικής, οργανωτικής κτλ βοήθειας από τον εκάστοτε Τούρκο πρόξενο δεν ήταν και τόσο απροϋπόθετη. Είδαν να διευθύνεται ο σύλλογος από σουνίτες και άρχισαν να αντιδρούν. Ήδη προ δεκαετίας οι εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα ανέφεραν ότι μέλη της αλεβίτικης κοινότητας καταγγέλλουν «θρησκευτική παρενόχληση από την πλειοψηφία των σουνιτών στα χωριά τους. Οι αλεβίτες ανέφεραν ότι οι ηγέτες της σουνιτικής κοινότητας είχαν πάρει τον έλεγχο τόπων λατρείας των αλεβιτών, αρνούνταν την πρόσβασή τους στη συντήρηση και διέκοψαν τα παραδοσιακά φεστιβάλ τους».

Επισημοποίηση της ρήξης
Σιγά σιγά δημιουργήθηκε ένας πόλος περί την άτυπη Επιτροπή Διαφύλαξης του Τεκκέ Σαγίντ Αλή Σουλτάν υπό τον Αχμέτ Καραχουσεΐν, πόλος ανταγωνιστικός του συλλόγου «Χίλια». Ο Καραχουσεΐν και οι άλλοι αλεβίτες πέρυσι, για πρώτη φορά, διοργάνωσαν το παραδοσιακό πανηγύρι, μετά από εκείνο των ενεργούμενων του τουρκικού προξενείου, αποκρούοντας τις ποικίλες εκκλήσεις για «ενότητα». Στο μεν πανηγύρι των σουνιτών πήγαν άνθρωποι άσχετοι με την περιοχή (από σωματεία τουρκοφρόνων της Κομοτηνής και της Ξάνθης κυρίως), ενώ στο αλεβίτικο μετείχε η πλειοψηφία του τοπικού πληθυσμού.

Η ρήξη είχε επισημοποιηθεί, πόσο μάλλον που την παραμονή του πανηγυριού ο Τούρκος αλεβίτης ηγέτης Αϊντίν Αϊχάν έγραφε πως η σημερινή Τουρκία δια του ιδρύματος ΤΙΚΑ στηρίζει την ερντογανική πολιτική και εξαφανίζει τα αλεβίτικα ίχνη από τις βαλκανικές χώρες όπου επεμβαίνει.

Για την δε ελληνική περίπτωση αποκάλυπτε -από την Τουρκία, επαναλαμβάνω- μεταξύ άλλων: «Εδώ και πολύ καιρό θέλουν συστηματικά να αφομοιώσουν την ύπαρξη των Αλεβιτών Μπεκτασήδων της περιοχής. Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων και οι προεκτάσεις τους στην Ελλάδα, δηλαδή ο τέως Νομάρχης της Αδριανούπολης και ο Μουφτής Αδριανούπολης, λένε:’Αφήστε τον Αλεβισμό, τον μπεκτασισμό, εμείς άλλωστε εδώ είμαστε μειονότητα, μη δημιουργείτε μειονότητα μέσα στη μειονότητα, αυτά άλλωστε εξυπηρετούν τη διάσπαση. Μην λειτουργείτε προς όφελος των Χριστιανών, μην ανάβετε κεριά, αυτή είναι χειρονομία των Χριστιανών, αφήστε αυτά τα πράγματα που πέρασαν με τον καιρό σε εσάς, χωρίς να το καταλάβετε, έχετε γίνει Χριστιανοί, τα όσα κάνετε εσείς, βλάπτουν την ύπαρξη μας εδώ και απειλούν την ενότητά μας’.

»Παρατηρούμε ότι κατά τον ίδιο τρόπο ένα μέρος των παραγόντων των Σουνιτών της Ελλάδας, οι οποίοι σε κάθε θέμα κοιτούν την Τουρκία στα μάτια, υποτιμούν και περιφρονούν διαρκώς την ύπαρξη των Αλεβιτών-Μπεκτασήδων. Δεν διστάζουν να γράφουν και να αποκαλύπτουν με κάθε ευκαιρία, τη μισαλλοδοξία τους. Ακόμη και κάποιοι που έρχονται απρόθυμα στις εκδηλώσεις των Αλεβιτών, επιμένουν με κάθε τρόπο να μην τρώνε το φαγητό που τους προσφέρουν, λέγοντας ‘Δεν τρώγονται τα σφάγια των Αλεβιτών’. Όταν έρχονται βγάζουν μίσος και κακία. Ίσως να μην πιστεύετε την ισχύ τους, αλλά σε μία χώρα της ΕΕ, βιώνουμε ακόμη και σήμερα την οπισθοδρομική νοοτροπία που υποστηρίζεται από την Τουρκία, καθώς και τις προκαταλήψεις που συνεχίζονται εδώ και αιώνες. Πραγματικά οι Αλεβίτες-Μπεκτασήδες καταπιέστηκαν πολύ σε μία ευρωπαϊκή χώρα…».

Τον Οκτώβριο του 2017 ο εκπρόσωπος της Τουρκίας για τον τεκκέ της Ρούσσας, Ακίν Τσετίν, ανακοίνωσε την παραίτησή του, προφανώς μετά από πιέσεις που δέχθηκε. Τον Νοέμβριο στο Κουρμπάνι του Μουρσέλ Μπαλί (στο Μικρό Δέρειο) παραβρέθηκαν εκπρόσωποι αλεβιτών από τη Βουλγαρία, την Τουρκία, την Γερμανία αλλά και 5(!) Έλληνες βουλευτές του Έβρου και της Ροδόπης, χριστιανοί και μουσουλμάνοι.

Τα γεγονότα που δήλωναν αντιπαλότητα πλήθυναν: ο πρόεδρος του συλλόγου Χασάν Μπεκήρουστα δέχθηκε δημόσια φραστική επίθεση, οι σουνίτες κατήγγειλαν στην αστυνομία Φιλύρας μια αλεβίτικη σημαία(;), οι αλεβίτες έκλεισαν τον δρόμο για τα χωριά τους με κομμένα δέντρα(!)… Αλλά και οι εξωφρενικές κατηγορίες του Τύπου της Θράκης που ελέγχεταιαπό το τουρκικό προξενείο κατά των αλεβιτών (κρυπτοχριστιανούς τους ανεβάζει, γκιουλενιστές τους κατεβάζει) έδειχναν ότι το ρήγμα πάει βαθύτερα.

Μια παγιωμένη κατάσταση
Ήρθε λοιπόν και το φετινό καλοκαίρι και παγιώθηκε η κατάσταση. Ήδη από τον Μάιο οι αλεβίτες είχαν πετύχει να εξασφαλίσουν από την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων άδεια ετήσιας διάρκειας για τη τέλεση θρησκευτικών τελετών στον Τεκέ Ρούσσας σε πέντε ημερομηνίες. Κυρίως, όμως, εξασφάλισαν την αποκλειστική ευθύνη του χώρου (είναι ανακηρυγμένο μνημείο κατά τις διατάξεις του Ν. 3028 (ΦΕΚ Α΄153) και την επίσημη αναγνώριση της θρησκευτικής τους κοινότητας. Καθώς λοιπόν έφτασε ο καιρός για το πανηγύρι, η αλεβίτικη επιτροπή του Τεκκέ ανακοίνωσε όχι μόνο ότι θα κάνει την δική της διοργάνωση, αλλά και δεν θα επιτρέψει τη χρήση του χώρου από τους σουνίτες του προξενικού συλλόγου.

Στις 3-5 Αυγούστου έγινε όντως με επιτυχία το αλεβίτικο πανηγύρι και μετά ανακοινώθηκε ότι δεν θα επιτραπεί στον σύλλογο «Χίλια» «να βλάψει τα ιερά των αλεβιτών». Οι προξενικοί, που αρχικά είχαν ανακοινώσει την ματαίωση της διοργάνωσής τους μα υπαναχώρησαν, προσπάθησαν με το έτσι θέλω να πάνε στον χώρο, όπου η άλλη πλευρά είχε κάνει ήδη κατάληψη, ακόμη και με τρακτέρ στον χώρο της πάλης. Η Ελληνική Αστυνομία και δυνάμεις των ΜΑΤ κλήθηκαν να λάβουν θέση μεταξύ των δύο πλευρών για να μην υπάρξουν έκτροπα.

Σε απάντηση της διαμορφωθείσας κατάστασης ο σύλλογος «Χίλια» βρήκε μια βολική ανθελληνική παρερμηνεία και έβγαλε την εξής εμπρηστική ανακοίνωση στο Facebook: «Οι Παλαιστινιακοί Αγώνες Πάλης με Λάδι και οι Πολιτιστικές Εκδηλώσεις Χίλια, που ήταν σχεδιασμένες να αρχίσουν σήμερα εμποδίστηκαν από την Αστυνομία! Το ποιους εξυπηρετεί η άλλη πλευρά έγινε σαφές. Καλούμε όλον το λαό της Δυτικής Θράκης στο οροπέδιο του Χίλια για να στηρίξουν τον αγώνα μας!!!».

«Λούστροι» του τουρκικού προξενείου
Αλλά και όλοι οι άλλοι «λούστροι» του τουρκικού Προξενείου ήταν στην ίδια γραμμή, αποκρύπτοντας την αλήθεια και ρίχνοντας το φταίξιμο στην Αστυνομία και στην ελληνική πολιτεία. Ο Τζενγκίζ Ομέρ, της ξανθιώτικης φασιστοφυλλάδας «Μιλλέτ», έγραψε τα εξής παραληρηματικά (Facebook, 10/8/2018): «Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης για μια ακόμη φορά αντιμέτωποι με το στήσιμο, την καταπίεση και τα γκλομπ του αστυνομικού κράτους… Η τυραννία συνεχίζεται… Η μειονότητα δεν πρόκειται να υποκύψει στους παππάδες-εχθρούς των Τούρκων και του Ισλάμ, στους αστυνομικούς, στους στρατιωτικούς, στους πολιτικούς με τα μυαλά του Καμμένου και στα τσιράκια τους… Η τουρκική μειονότητα που με αλεβίτες και σουνίτες είναι ένα σύνολο, βρίσκεται αντιμέτωπη με τα παιχνίδια που οργάνωσαν οι προβοκάτορες… Αλεβίτες και Σουνίτες είναι αδέρφια και αυτοί που επιδιώκουν να έρθουν αντιμέτωποι οι μεν με τους δε, είναι άθλιοι.

»Ανάθεμα στην νοοτροπία που με στόχο τον εκχριστιανισμό και την διαίρεση, φέρνει αντιμέτωπες τις παραδόσεις Αλεβιτών και Σουνιτών, που είναι διαφορετικά χρώματα ενός συνόλου και αποτελούν τον πολιτιστικό πλούτο της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης. Στην Δ. Θράκη δεν υπάρχει καβγάς Αλεβιτών-Σουνιτών. Και ούτε τίθεται θέμα αφομοίωση των μεν από τους δε. Η αλήθεια είναι η εξής, το παρακράτος επιδιώκει να αφομοιώσει και τους Αλεβίτες και τους Σουνίτες, φέρνοντας αντιμέτωπους τους μεν με τους δε. Ευτυχώς η μειονότητά μας αντιλαμβάνεται τα τεκταινόμενα και είναι αποφασισμένη να ξεπεράσει όλα τα ‘οδοφράγματα’ που είναι μπροστά της. Οι άνθρωποι της μειονότητας δεν φοβούνται από τα γκλομπ που της δείχνουν…».

Τελικά, στις 11-12/8 οι εκδηλώσεις του συλλόγου Χίλια έγιναν στο γήπεδο ποδοσφαίρου του Κέχρου, αφού κάθε άλλη επιλογή θα οδηγούσε σε χειρότερη ρήξη. Εννοείται ότι το τουρκικό προξενείο δεν εκπροσωπήθηκε, όπως άλλοτε, γιατί δεν ήθελε να φανεί η ταύτισή του με την ηττημένη, σουνιτική πλευρά.

Είναι πια ξεκάθαρη στη Θράκη η διαίρεση μεταξύ της πλειοψηφίας των αλεβιτών και των πρακτόρων της Άγκυρας. Ας σημειωθεί εδώ ότι η θρησκευτική διαφορά δεν σημαίνει κάτι για το εθνοσυναίσθημα. Οι αλεβίτες συντοπίτες μας κατά κανόνα δηλώνουν τουρκικής ρίζας και κάποιοι Πομάκοι. Όμως, αυτό που προέχει είναι η νομιμοφροσύνη των μουσουλμάνων πολιτών έναντι της Ελλάδος. Η τυφλή υπακοή της άλλης πλευράς στους μηχανισμούς του τουρκικού προξενείου είναι μία απολύτως αντίθετη στάση.

Οι αλεβίτες κέρδισαν μια μάχη, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η ερντογανική Τουρκία θα αποδεχθεί την ήττα της σε χώρο που θεωρεί μάλλον τσιφλίκι της. Για την δε ελληνική στάση είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κάποιος οτιδήποτε. Ελπίζουμε να μην χαρακτηριστεί από την γνωστή μας αβελτηρία για άλλη μια φορά.

slpress

Η αναζήτηση ιδεολογικών κινήτρων για την εύνοια στον «Λουκά» είναι αφελής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προ πολλού διαβεί τον ιδεολογικό Ρουβίκωνα. Η επιθυμία να προσελκύσει ψήφους της «υπερεπαναστατικής» Αριστεράς δεν αποτελεί αιτιολογική βάση...
Από τον Αντώνη Αντωνάκο

«Ο Γιάννης, όμως, “έφυγε” νωρίς. Δίχως να προδώσει το όνειρο, δίχως να το δει να προδίνεται. Οταν είδα ξαφνικά το παγωμένο, κάπως μελαγχολικό χαμόγελο να με κοιτά μέσα από την εφημερίδα, καθόμουν στο Λάντα. Το παμπάλαιο κασετόφωνο έπαιζεv εκείνη την ώρα τον “Ακροβάτη”. Ολα πάγωσαν τριγύρω και μέσα μου, οι νότες και οι στίχοι του τραγουδιού διαπερνούσαν το μυαλό μου, που δεν ήθελε να αποδεχτεί την είδηση. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο Κόμης της οργάνωσης, ο Γιάννης Σκανδάλης, ακροβατούσε μια ζωή, μέχρι το τέλος ακροβάτης, μέχρι να πέσει σε εκείνη τη μοιραία στροφή στη Μάνη με τη μηχανή του. Εμεινα ώρα ακίνητος. Μούχρωνε έξω, βράδιαζε μέσα μου. Εκανα χρόνια να μπορέσω να ξανακούσω εκείνο το τραγούδι».

Αν δεν ήταν στυγνός δολοφόνος, θα μπορούσε να γίνει σπουδαίος ποιητής. Να ξεπεράσει τον Σεφέρη, τον Ελύτη. Ή μάλλον τον Ρίτσο και τον Χικμέτ, για να υπηρετήσει και την «επανάσταση». Για έναν άλλο «σύντροφο» της αιματοβαμμένης τρομοκρατίας, τον Τσουτσουβή, γράφει: «Ο Ανέστης είχε έρθει για κάλυψη. Κοιταχτήκαμε. Πρώτα έκανε τον αδιάφορο, ύστερα, σαν να το ξανασκέφτηκε, μισογέλασε και μου έκλεισε το μάτι. Εκείνα τα μάτια που ήξεραν να αστράφτουν θα τα δω παγωμένα λίγα χρόνια αργότερα να με κοιτάζουν μέσα από μια εφημερίδα». Τόσο ευαίσθητος και τρυφερός. Αλλωστε, από τον τίτλο ακόμα του βιβλίου του «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη» αποκαλύπτεται το πνευματικό βάθος του.

Είναι πάλι στην επικαιρότητα ο «φαρμακοχέρης» της 17 Νοέμβρη λόγω της μεταγωγής του στις Αγροτικές Φυλακές Βόλου. Προκαλώντας την κοινωνία, η κυβέρνηση εξακολουθεί να του δείχνει ακατανόητη εύνοια. Το ερώτημα είναι γιατί ο πρωθυπουργός αποδέχεται το πολιτικό κόστος. Γιατί αποδέχεται το κόστος στις διεθνείς σχέσεις και τις τριβές με συμμάχους, απέναντι στους οποίους, κατά τα άλλα, φέρεται σαν «καλό και υπάκουο παιδί». Το τρίτο Μνημόνιο, η Συμφωνία των Πρεσπών, η απέλαση των Ρώσων «διπλωματών» είναι ιδιαίτερα ισχυρά τεκμήρια και εξηγούν τη στήριξη που απολαμβάνει από τους συμμάχους η κυβέρνηση.

Η αναζήτηση ιδεολογικών κινήτρων για την εύνοια στον «Λουκά» είναι αφελής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προ πολλού διαβεί τον ιδεολογικό Ρουβίκωνα. Η επιθυμία να προσελκύσει ψήφους της «υπερεπαναστατικής» Αριστεράς δεν αποτελεί αιτιολογική βάση, αφού αυτοί αριθμούν μόλις λίγες χιλιάδες, κατανεμημένες μάλιστα σε διάφορες «αιρέσεις» φανατικών. Φυσικά, καμία συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται σοβαρά για δικαιοσύνη, επιείκεια ή ανθρωπισμό.

Αναγκαστικά καταλήγει, λοιπόν, η σκέψη στην υποψία ότι η κυβερνητική εύνοια δεν είναι επιλογή, αλλά ανάγκη. Το επόμενο ερώτημα προκύπτει άμεσα. Πώς τους κρατάει ο Κουφοντίνας και ποια χατίρια θα του κάνουν ακόμα;

Δημοκρατία
[left-side]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget