ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

Γιατί η λεγομένη «Συμφωνία των Πρεσπών», 17/6/18, είναι απολύτως παράνομη και παραβιάζει το ελληνικό Σύνταγμα, τους νόμους του ελληνικού κράτους, και το Διεθνές Δίκαιο.


Α΄ μέροςΟι παραβιάσεις του ελληνικού Συντάγματος και των ελληνικών νόμων
Στις 7 Δεκεμβρίου 2018 θα συζητηθεί στην ολομέλεια του Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Επικρατείας η αίτηση των Παμμακεδονικών Ενώσεων περί: αναστολής της «Συμφωνίας των Πρεσπών», (17/6/18,) και των συμπροσβαλλόμενων πράξεων, των επιστολών του Υπουργού Εξωτερικών προς ΕΕ και ΝΑΤΟ. Θέλω εξαρχής να τονίσω ότι η 7/12/2018 είναι μια ημερομηνία ορόσημο για παράλληλη παράσταση και προσφυγή στο ΣτΕ οποιουδήποτε Μακεδονικού Δήμου-πόλεως, Μακεδονικού φορέα, συλλόγου ή και Μακεδόνα ως άτομο, που έχουν οποιοδήποτε! έννομο συμφέρον, )εθνικό ή και απλό εμπορικό) να προσφύγουν στο ΣτΕ παράλληλα με την προσφυγή των Παμμακεδονικών οργανώσεων κατά της δουλόφρονος και προδοτικής «Συμφωνίας των Πρεσπών». Αυτό αποτελεί μια δεύτερη ευκαιρία για κάθε Μακεδόνα πατριώτη ο οποίος με την κατάλληλη νομική και συνταγματολγική υποστήριξη μπορεί να ζητήσει την δικαίωσή του στο δικαστήριο του ΣτΕ.
Όσα θα παραθέσω είναι μόνο ένα ταπεινό ερέθισμα για τους νομικούς και συνταγματολόγους Έλληνες πατριώτες. Ως μη νομικός εύχομαι να οικοδομήσουν και να αξιοποιήσουν τις ιδέες μου, οι οποίες κατατίθενται με βαθύτατο αίσθημα αγωνιάς για την επαπειλούμενη καταστροφή της ιδιαίτερης πατρίδος μου της Μακεδονίας, της γενέτειράς μου, διαίωνια ελληνικής Θεσσαλονίκης, αλλά και της απειλούμενης, κυρίως από εσωτερικούς εχθρούς, πατρίδος μου, της Ελλάδος.
Η λεγομένη «Συμφωνία των Πρεσπών», 17/6/18, είναι παράτυπη, παράνομη και δόλια και αποτελεί το επιστέγασμα μιας νομικής απάτης με συμμετοχή διεθνών παραγόντων. Αυτή την στιγμή δεν ισχύει, διότι, όπως η ίδια προβλέπει δεν έχει ακόμη καταστεί ενεργός ούτε κυρωθεί. Είναι δε εντόνως αμφίβολο αν ποτέ κυρωθεί στον ΟΗΕ, ώστε να αποκτήσει διεθνή ισχύ και εφαρμογή για λόγους οι οποίοι ξεπερνούν το παρόν κείμενο.

Η εν λόγω «Συμφωνία» παραβιάζει τη Διεθνή νομολογία και τη Σύμβαση της Βιέννης, και είναι αποτέλεσμα παράνομων διεθνών πιέσεων και εκβιασμών προς την Ελλάδα. Έτσι, είναι ουσία άκυρη. Ειδικότερα, στο εσωτερικό της χώρας μας, είναι αποτέλεσμα μιας λυσσώδους πολιτικής βυσσοδομίας βασιζόμενης σε νομικίστικα επιχειρήματα τα οποία παίζουν με τη νομιμοφανή τυπολογία των νόμων και του Συντάγματος, αλλά αγνοούν την ουσία. Και ως γνωστόν οι δικαστές δεν κρίνουν μόνο το τυπικό γράμμα του νόμου –αλλιώς δεν θα υπήρχε δικαστική κρίση–, αλλά και την ουσία των πραγμάτων, δηλαδή την εθνική καταστροφή της χώρας και του κράτους μας, την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς και συνέχειας των Ελλήνων, καθώς και των οικονομικών τους συμφερόντων.

Η «Συμφωνία των Πρεσπών» εκτός από την εκχώρηση απαράγραπτων ελληνικών εθνικών δικαιωμάτων με την παράδοση του αποκλειστικά ελληνικού ονόματος «Μακεδονία», και αντίστοιχη εθνότητα και γλώσσα στους Σλαβοαλβανούς υπηκόους ενός ξένου κράτους, επιφυλάσσει βαρύτατες δουλείες σε βάρος της χώρας μας. Αυτές είναι: η εκχώρησης λιμένων και ΑΟΖ (Άρθρο 13), οδών μεταφοράς προϊόντων, η υποχρέωση της Ελλάδος να κατασκευάσει τεράστια δομικά έργα ενέργειας, η υποχρέωση για μεταφορά υψηλής τεχνογνωσίας προς την FYROM, (Άρθρο 14), αλλά και η παραχώρηση ελληνικών εμπορικών δικαιωμάτων και σημάτων σε προϊόντα από χάλυβα και σωληνουργικά μέχρι τρόφιμα των οποίων η δήθεν διασφάλιση θα υλοποιηθεί μετά από 5 χρόνια!!!.

Έτσι, η «Συμφωνία» αυτή καθίσταται άμεση απειλή για τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος, τον ελληνικό λαό, αλλά και την κρατική υπόσταση της χώρας μας.

Ειδικότερα: στοιχεία της ακυρότητας με βάση το ελληνικό Σύνταγμα και τους νόμους
1. Η λεγομένη «Συμφωνία των Πρεσπών» παραβιάζει το ελληνικό Σύνταγμα, και ειδικά την θεμελιώδη αρχή της λαϊκής κυριαρχίας: Άρθρο 1, παρ 2 και 3. Το πολίτευμά μας είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, και όλες οι εξουσίες οφείλουν να πηγάζουν από τον λαό και να υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους, όπως σε αυτό ορίζεται. Έτσι, η κυβερνητική πολιτική οφείλει να είναι έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας κάθε στιγμή. Όμως, ως προς την εν λόγω «Συμφωνία», ο ελληνικός λαός είναι αντίθετος σε ποσοστά τα οποία ξεπερνούν και το 84% στη Μακεδονία και τουλάχιστον 74% στην υπόλοιπη Ελλάδα.

2. Η Ελλάδα δεν κυβερνάται με καθεστώς Πρωθυπουργικής δικτατορίας, ενός κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο στις τελευταίες εκλογές έλαβε το απολύτως μειοψηφικό ποσοστό 19,3% σε αριθμό ψηφισάντων επί του συνολικού αριθμού των Ελλήνων που έχουν δικαίωμα ψήφου. Ούτε είναι δυνατόν αυτό το πραξικοπηματικά αποκτημένο δικτατορικό δικαίωμα του Πρωθυπουργού να μεταβιβάζεται στον υπουργό των Εξωτερικών προκειμένου να παραδώσει ελληνικά εθνικά δικαιώματα και εδάφη σε ξένο κράτος.
3. Η λεγομένη «Συμφωνία των Πρεσπών» προτάσσει ήδη από τον τίτλο της τα εξής: «Τελική συμφωνία για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, 817 (1993) ΚΑΙ 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995, και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης.».

Είναι αυταπόδεικτο από τον εν λόγω τίτλο, ότι ο καταληκτικός στόχος της «Συμφωνίας» ΔΕΝ είναι μόνο η δήθεν επίλυση του ονοματολογικού της FYROM σε βάρος της Ελλάδος, αλλά και αυτό που προτάσσεται εμφαντικά, δηλαδή: η «εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης.» Και αυτή η σχέση ως είναι γνωστόν νοείται με την ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. Έτσι, για αυτήν την «στρατηγική εταιρική σχέση» η Ελλάδα καλείται, όπως γράφει το ίδιο το κείμενο αυτής της δουλόφρονος για τη χώρα μας «Συμφωνίας», να δεσμευτεί με όρους δουλείας οι οποίοι θα αναφερθούν λεπτομερώς πιο κάτω.

4. Οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τις οποίες επικαλείται η εν λόγω «Συμφωνία» είναι εκλεκτικιστικά δόλια επιλεγμένες και αποκλειστικά σε βάρος της Ελλάδος, καθώς παραβλέπουν ή αποσιωπούν άλλες αποφάσεις διεθνείς και ελληνικές οι οποίες για την Ελλάδα είναι ευνοϊκές, σημαντικές, και αντιθέτως καταδικαστικές για την FYROM.
Στην εν λόγω Συμφωνία αποκρύπτονται και εξαιρούνται θεμελιώδη γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας του ζητήματος ονομασίας της FYROM τα οποία είναι διεθνώς γνωστά. Κι αυτά είναι:
4.1. Την απόφαση-δέσμευση με 3 όρους τους οποίους έθεσε η ΕΟΚ, (συμβούλιο υπουργών εξωτερικών), στις 16/12/1991, η οποία ως σήμερα δεν έχει αλλάξει με άλλη απόφαση του ιδίου ή αναλόγου οργάνου, σύμφωνα με την οποία, ζητήθηκε από καθένα εκ των κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, να δεσμευτούν εκτός των άλλων ότι: «δεν θα διεξάγει εχθρική προπαγάνδα συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης της ονομασίας που συνεπάγεται εδαφικές διεκδικήσεις.» Επ’ αυτού είναι πασίγνωστη η σχετική τοποθέτηση του τότε Προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν και άλλων Ευρωπαίων αρχηγών.

4.2. Οι αποφάσεις-δεσμεύσεις, όπως αυτές χαράχτηκαν στις ιστορικές συσκέψεις των Ελλήνων πολιτικών αρχηγών με τον τότε πρόεδρο Δημοκρατίας, στις 18/2/1992 και στις 13/4/1992 κατά τις οποίες σε κοινή τους απόφαση δεν δέχονταν να παραδοθεί στους Σκοπιανούς το όνομα «Μακεδονία ή τα παράγωγά του» και σε οποιαδήποτε γλώσσα. Αυτή ήταν και η μόνη πραγματική εθνική γραμμή της Ελλάδος και έκτοτε δεν υπήρξε καμία άλλη σύσκεψη, σύνοδος, ή απόφαση σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, ούτε στην βουλή των Ελλήνων που να αλλάζει αυτή τη γραμμή.

5. Η παραπειστικά ελλιπής, λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών» είναι δόλια, και βλαπτική για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, καθώς αντιβαίνει τις αρχές και τους σκοπούς του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι του 1975, των σχετικών Πράξεων του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη («ΟΑΣΕ») και τις αξίες και αρχές του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι οποίες καθοδηγούνται από το πνεύμα και τις αρχές της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και της αξιοπρέπειας. Όλα αυτά έχουν ακυρωθεί-καταργηθεί με την εν λόγω «Συμφωνία» για την μεγίστη πλειοψηφία του ελληνικού λαού η οποία εναντιώνεται σε αυτήν.

6. Βάσει του ελληνικού Συντάγματος, Άρθρα 34, 35 και ειδικά στο Άρθρο 36 ρητώς προβλέπεται ότι οι διεθνείς συμφωνίες υπογράφονται από τον Πρόεδρο της ελληνικής Δημοκρατίας, και φυσικά η υπογραφή του Έλληνα ΥΠΕΞ δεν είναι τελεσιδίκως δεσμευτική. Ειδικά δε η υπογραφή του Προέδρου της ελληνικής Δημοκρατίας τίθεται μόνο: «Όταν τo συμφέρoν και η ασφάλεια τoυ Kράτoυς τo επιτρέπoυν». Είναι καταφανές, ότι αυτή η «Συμφωνία» δεν είναι επιθυμητή από την μεγίστη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, γιατί δεν υπηρετείται ούτε το Συμφέρον ούτε η Ασφάλεια της Ελλάδος, και αντιθέτως με αυτήν τίθεται σε άμεσο κίνδυνο διαμελισμού η ελληνική επικράτεια, καθώς εκχωρεί ελληνικά εθνικά δικαιώματα σε ξένη χώρα.

7. Η FYROM δεν αναφέρεται στην εν λόγω συμφωνία με το όνομά της, και με το οποίο είναι αναγνωρισμένη ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου, αλλά με την διατύπωση «Δεύτερο μέρος» και με τη δόλια παραπομπή στις εκλεκτικιστικά, όπως προαναφέρθηκε, αποφάσεις του ΟΗΕ με τις οποίες αναγνωρίσθηκε ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου με την «προσωρινή» ονομασία της.

7.1. Η απάλειψη του ονόματος της FYROM και η αναφορά σε αυτήν αποκλειστικά και μόνο με τον όρο: «Δεύτερο μέρος» χρήζει νομικής έρευνας, ως προς εάν αυτό συνάδει με τα διεθνώς ισχύοντα σε ανάλογες συμφωνίες, καθώς όλα τα κράτη που συνάπτουν διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες αναφέρονται ρητώς με το επίσημο κρατικό τους όνομα. Σημειώνεται, ότι η Ελλάδα αναφέρεται με το όνομά της.

8. Στην από 17-6-2018 διοικητική πράξη υπογραφής, της λεγομένης «Συμφωνίας των Πρεσπών», από τον Έλληνα ΥΠΕΞ σαν «Τελική Συμφωνία για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817(1993) και 845(1993), αναφέρεται και η λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.
Αυτό όμως είναι παράνομο, δόλιο και καταχρηστικό. Γιατί η «Ενδιάμεση Συμφωνία» καταπατήθηκε και ακυρώθηκε στην πράξη από την FYROM, επί κυβερνήσεως Γκρουέφσκι. Όταν αυτή προέβη σε κατάφορη κλοπή της εθνικής κληρονομιάς της μίας και μόνης ελληνικής Μακεδονίας με την ανέγερση μνημείων και αγαλμάτων του Μ. Αλεξάνδρου, του Φιλίππου, και χρήση συμβόλων, μεταξύ των οποίων και το αστέρι της Βεργίνας, καθώς και με την χρησιμοποίηση τοπωνυμίων και ονομάτων αμιγώς ελληνικών, σαν δήθεν ιστορικά πρόσωπα και ονόματα της FYROM. Η καταπάτηση της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» του 1995 από την FYROM την τερμάτισε, καθώς αυτή προσεβλήθη σε όλα της τα 40 σημεία, αποδεικνύοντας έτσι την κακοπιστία της FYROM, τα κίνητρα και τους σκοπούς της. Άρα, η «Ενδιάμεση Συμφωνία» ήταν ήδη ανενεργός και άκυρη και δεν μπορεί να αναφέρεται ως βάση συνέχειας στη λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών», τις 17-6-2018.

Σημειώνεται, ότι η «Ενδιάμεση Συμφωνία» ουδέποτε κυρώθηκε από την ελληνική βουλή και σε συνάρτηση με την απόλυτη καταπάτησή της από την FYROM, όπως προαναφέρθηκε, θέτει σε δοκιμασία ουσιαστικής ακυρότητας τη σχετική νομολογία περί «Συμφωνιών απλοποιημένης μορφής», κ.λπ., περί μιας «Συμφωνίας» που πρωτοκολλήθηκε μεν στον ΟΗΕ, χωρίς να κυρωθεί από την Ελλάδα, καταπατήθηκε δε από την FYROM!

9. Η λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών» καταπατήθηκε την ίδια ημέρα της υπογραφής της, (17/6/18) αφού βάσει των όσων εμπεριέχει η ίδια στο Άρθρο 3, προβλέπεται πως: «Κανένα από τα Μέρη δεν θα εκφράσει ή υποστηρίξει οιεσδήποτε διεκδικήσεις για οιοδήποτε τμήμα της επικράτειας του άλλου Μέρους ή διεκδικήσεις για αλλαγή στο υφιστάμενο κοινό τους σύνορο.» Και στο Άρθρο 6, απαγορεύονται: «εχθρικές δραστηριότητες, ενέργειες ή προπαγάνδα από κρατικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες αμέσως ή εμμέσως ελεγχόμενες από το κράτος και για την πρόληψη δραστηριοτήτων που πιθανόν να υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό εναντίον του άλλου Μέρους.» Όμως αυτά ήδη συμβαίνουν, γιατί ο πρωθυπουργός της FYROM, κ. Ζόραν Ζάεφ, αμέσως μετά την υπογραφή προέβη σε διεκδικήσεις και προπαγάνδα, καθώς αναφέρεται συνεχώς στην χώρα του με τη λέξη «Μακεδονία», μιλά για «Μακεδονικό Στρατό», «Μακεδονική γλώσσα», «Μακεδονική εθνότητα», κ.λπ., χωρίς το υποχρεωτικό επίθετο «Βόρεια», «Βόρειος», κ.ο.κ. Σημειώνεται, ότι ο στρατός της FYROM ήδη χρησιμοποιεί μόνο τη λέξη «Μακεδονία» στις στολές των ανδρών του. Αυτά όλα σημαίνουν καταπάτηση και ακύρωση εξαρχής της δουλόφρονας για την Ελλάδα «Συμφωνίας των Πρεσπών», αφού η FYROM διεκδικεί άμεσα την ενσωμάτωση σε αυτήν κάθε έννοια και υπόσταση της μοναδικής Μακεδονίας των Ελλήνων, ως περιοχή της Βορείου Ελλάδος, η οποία φέρει και το μοναδικό αρχαιοελληνικό όνομα.

10. Σύμφωνα με την Προσφυγή στο ΣτΕ των δεκατεσσάρων (14) Παμμακεδονικών οργανώσεων της Ελλάδος και του Εξωτερικού (μεταφέρω εδώ μερικά επιχειρήματα) η υπογραφή συμφωνίας εκ μέρους του ΥΠΕΞ Ελλάδος κ. Κοτζιά αποτελεί προσβαλλόμενη πράξη καθώς είναι εκτελεστή διοικητική πράξη.
Αυτό προκύπτει από το διεθνώς αποδεκτό: argumentum a maiore ad minus. Δηλαδή, αν είναι δυνατόν το μείζον, να προσβληθεί δικαστικώς, όπως το προεδρικό διάταγμα που θα κυρώσει και επικυρώσει μια διεθνή συμφωνία, είναι δυνατόν και το έλασσον να προσβληθεί, το οποίο είναι η υπογραφή ενός ΥΠΕΞ σε μία «Συμφωνία». Αυτό σημαίνει ακόμη ότι και μετά την υπογραφή της εν λόγω «Συμφωνίας» είναι δυνατόν αυτή να καταγγελθεί και εκ των υστέρων εκ μέρους της Ελλάδος και σε οποιοδήποτε χρόνο, αφού ως διμερής «Συμφωνία» δεν παράγει μόνιμα και διαιώνια αποτελέσματα, βάσει των όσων ισχύουν τόσο στο ελληνικό όσο και στο διεθνές δίκαιο.

Στα προαναφερθέντα συμφωνεί και η νομολογία του Δικαστηρίου της Επικρατείας της Ελλάδος ήδη από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Τότε, είχαν προσβληθεί δικαστικώς οι πράξεις που αφορούσαν την Συνθήκη της Άγκυρας με την οποία στο πλαίσιο της αποκαταστάσεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων είχε η Ελλάδα παραιτηθεί ουσιαστικά από τις αποζημιώσεις που δικαιούνταν οι πρόσφυγες. Σε συνδυασμό με τα ανωτέρω το Δικαστήριο της Επικρατείας της Ελλάδος έχει αρνηθεί το χαρακτήρα κυβερνητικής πράξεως σε μείζονας σημασίας πολιτικές αποφάσεις οικονομικής πολιτικής (ΣτΕ 1129-1155/2016 Ολομέλεια, ΣτΕ 237-239/2015 και 425/2015 Ολομέλεια, 1116-1117/2014 Ολομέλεια), ανατρέποντας σχετική παλιότερη νομολογία.
Σημειώνεται, ότι οι πράξεις του σημερινού ΥΠΕΞ δια της εν λόγω «Συμφωνίας» έχουν επίπτωση σε συνταγματικώς προστατευόμενα ατομικά δικαιώματα και σε πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Βάσει αποφάσεων του ελληνικού Δικαστηρίου του ΣτΕ υπάρχει δεδικασμένο, καθώς το εν λόγω δικαστήριο έχει θέσει σε σχετιζόμενη απόφασή του δύο περιορισμούς σε σχέση με την αναγνώριση μιας πράξεως ως κυβερνητικής: ο πρώτος είναι το αυτονόητον, ότι υφίσταται, πρώτον, τήρηση των συνταγματικών διατάξεων και ο δεύτερος, η δυνατότητα ανορθώσεως των οικονομικών συνεπειών που αντανακλαστικά προκύπτουν εκ της χαρακτηριζόμενης ως κυβερνητικής πράξεως.

Και οι δύο αυτές προϋποθέσεις δεν ισχύουν στη προκείμενη περίπτωση και αυτό διότι δεν τίθεται μεν θέμα διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας, αλλά εν προκειμένω τίθενται σοβαρά ζητήματα προστασίας της ίδιας της κρατικής υποστάσεως και του δημοσίου συμφέροντος στην πλέον στενή έννοια του. Ενώ, για την οικονομία της Μακεδονίας η ζημία θα είναι τόσο μεγάλη που θα είναι αδύνατον να αποζημιωθεί. Πόσο μάλλον όταν διαφαίνεται η δόλια μεθόδευση η «Συμφωνία» αυτή να μην κυρωθεί με νόμο, αλλά πιθανώς ούτε και με διάταγμα, παρά να θεωρηθεί ως «συμφωνία απλοποιημένης μορφής»–όπως συνέβη και με την «Ενδιάμεση Συμφωνία».

Έτσι, η λεγομένη «Συμφωνία των Πρεσπών» θίγει τον πυρήνα του δημοσίου συμφέροντος. Το καταφανές πρόβλημα είναι η παραχώρηση για χρήση του ονόματος της Μακεδονίας, το οποίο ισοδυναμεί ουσιαστικά με απαλλοτρίωση του επιθέτου «μακεδονικός» και των παραγώγων του. Αυτό, τελικά, συνεπάγεται και την παραχώρηση ελληνικών εδαφών μέσω της σταδιακής εκχώρησης εκλογικών δικαιωμάτων σε Σλαβοαλβανούς, οι οποίοι στο πλαίσιο της ΕΕ θα μπορούν να μεταναστεύουν στην Ελλάδα και, όπως ήδη γίνεται με άλλο τρόπο στη Θράκη, να εγείρουν κάποια στιγμή δικαιώματα απόσχισης της Μακεδονίας είτε μέσω δημοτικών παρατάξεων είτε με την δημιουργία αποσχιστικού κόμματος μιας δήθεν «Αλύτρωτης μεγάλης Μακεδονίας».

11. Για να είναι σύννομος κάθε διεθνής συμφωνία της Ελλάδος, διμερής ή πολυμερής θα πρέπει να τηρείται η συνταγματικά προδιαγεγραμμένη διαδικασία. Το Σύνταγμα, μέσω του άρθρου 103, απαιτεί οι διοικητικές αποφάσεις να διεκπεραιώνονται από μονίμους δημοσίους υπαλλήλους. Εν προκειμένω, είναι γνωστό ότι πλην ενός υπαλλήλου του Κλάδου Εμπειρογνωμόνων (που συνέταξε μη όντας νομικός το αρχικό σχέδιο) δεν υπήρξε ενεργή συμμετοχή των υπαλλήλων του Διπλωματικού Κλάδου ή της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας οι οποίοι τελικώς πληροφορήθηκαν το περιεχόμενο της λεγομένης «Συμφωνίας των Πρεσπών» από τα ΜΜΕ. Η όλη διαδικασία έγινε εντός του Γραφείου Υπουργού και από αναρμόδια όργανα και από εξωϋπηρεσιακούς παράγοντες άνευ εμπειρίας στην διατύπωση διεθνών κειμένων!

Όμως, αυτό αποτελεί κατάφορη παραβίαση των αναφερομένων στο άρθρο 5 και 16 του Ν. 3566/2007 (ΦΕΚ Α΄ 117) με τον οποίο κυρώθηκε ο Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών. Γι’ αυτό και υπάρχουν τόσο πολλές και σοβαρότατες παραλείψεις οι οποίες δεν διασφαλίζουν την ελληνική πλευρά.
Έτσι, π.χ., δεν προβλέπεται ότι σε περίπτωση που η «Συμφωνία» δεν κυρωθεί τελικά, κανένα δικαίωμα δεν προκύπτει από αυτήν στο πλαίσιο άλλης μελλοντικής διαπραγμάτευσης. Δηλαδή, παραλείπεται δολίως και σκοπίμως και δεν αναφέρεται ρητώς, όπως έπρεπε, το διεθνώς νόμιμο: «Status quo ante», ήτοι «Επαναφορά στο προηγούμενο της Συμφωνίας καθεστώς πραγμάτων». Καθεστώς κατά το οποίο η FYROM παραμένει FYROM και έτσι συνεχίζει να «απολαμβάνει» την δήθεν ισχυρή αναγνώρισή της από 140 χώρες του πλανήτη πλην της Ελλάδος, την μόνη χώρα η οποία μπορεί να την νομιμοποιήσει διεθνώς.

12. Ως προς ύψιστο το διακύβευμα της εθνικής καταστροφής της Ελλάδος δεν επαρκεί το νομικίστικο δικαίωμα του Έλληνα ΥΠΕΞ να μη πάρει έγκριση ούτε από το Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ούτε από την Βουλή (όπως θα έπρεπε), αλλά να ενεργήσει μόνος του. Έτσι, υπέγραψε μια διεθνή συνθήκη, αντίθετα στην πάνδημη λαϊκή βούληση, θέλοντας να προκαταλάβει με δόλιο τρόπο τις σχετικές ενέργειες υπογραφής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η παρουσία του Πρωθυπουργού στις Πρέσπες δίνει μεν πολιτική κάλυψη όχι όμως και νομική προκειμένου, επαναλαμβάνω, για υψίστης σημασίας εθνικό θέμα υπόστασης της Ελλάδος και του λαού της. Το νομικίστικό επί της «Δεδηλωμένης» είναι ότι στην ουσία και στην πράξη! δεν υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία επί του συγκεκριμένου θέματος, καθώς ο κυβερνητικός εταίρος, ΑΝΕΛ, απαραίτητος για την ύπαρξη της κυβέρνησης, δηλώνει επισήμως την αντίθεσή του στην παραχώρηση του ονόματος της «Μακεδονίας» και, ότι, θα ρίξει την κυβέρνηση όταν θα έρθει το θέμα στη βουλή. Τέτοια δικτατορική πολιτική η Ελλάδα δεν έχει γνωρίζει ποτέ στην ιστορία της. Κι αυτό είναι ένα ύψιστο ζήτημα που πρέπει να το λάβουν υπόψη τους οι Έλληνες δικαστές του ΣτΕ.

13. Η λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών» παραβιάζει το άρθρο 27 του Συντάγματος περί: «απαγόρευσης αλλαγής των ορίων της επικράτειας», καθώς είναι καταφανές ότι δεν επιτρέπεται ούτε η αλλαγή γεωγραφικών όρων και η απαλλοτρίωση εδαφών εντός της ελληνικής επικράτειας τα οποία ανάγονται σε αρχαίους χρόνους. Εδώ κρύβεται δόλια και ύπουλα και το ζήτημα σιωπηρής μεταβολής όρων σε σειρά διεθνών συμφωνιών, όπως το ελληνοσερβικό Πρωτόκολλο των Αθηνών της 5-5-1913, η ελληνοσερβική Συμφωνία της 1-6-1913, το Οριοθετικό Πρακτικό της 21-7-1913 και η Συνθήκη Βουκουρεστίου της 28-7-1913 (ΓενΚωδικ σελ. 152), στις οποίες γίνεται καθορισμός των συνόρων και ορίζεται ως Μακεδονία μόνο τα παραχωρούμενα στην Ελλάδα εδάφη.

14. Παραβιάζεται ακόμη και το άρθρο 108 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς η «Συμφωνία» αποκόπτει τόσο τους γηγενείς Έλληνες όσο και τον απόδημο ελληνισμό από ουσιώδη στοιχεία της ιστορίας, του πολιτισμού και της ταυτότητάς τους, καθώς άσχετοι με αυτά Σλαβοαλβανοί θα τα διεκδικούν όλα στο μέλλον και σε μελλοντικές γενεές. Κι αυτό σημαίνει ουσιώδη και ριζική αποκοπή των Ελλήνων από την πολιτιστική τους κληρονομιά.

15. Συνδυαστικά με το προαναφερθέν άρθρο 108 παρ. 1 παραβιάζονται και τα άρθρα 2 παρ. 1 και το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, γιατί επέρχεται μείωση της αξίας, προσβολή της προσωπικότητας και σειράς ατομικών δικαιωμάτων των Ελλήνων μοναδικών Μακεδόνων λόγω της αφαιρέσεως ουσιώδους στοιχείου της πολιτιστικής τους ταυτότητας, δηλαδή της ίδιας της ονομασίας τους. Έτσι, κατ’ επέκταση θίγεται και η οικονομική ελευθερία, αλλά και τα περιουσιακά δικαιώματα των Ελλήνων μοναδικών Μακεδόνων (άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Διότι επέρχεται βλάβη σε ήδη κατοχυρωμένα σήματα και εμπορικές επωνυμίες χωρίς να υπάρχει τελεσίδικη μέριμνα για την προστασία τους ταυτόχρονα με την κύρωση της εν λόγω «Συμφωνίας». Γιατί, αυτό παραπέμπεται στο ασαφές μέλλον και μετά παρέλευση 5ετίας, χωρίς να υπολογίζεται εντωμεταξύ η οικονομική ζημία των Ελλήνων, ούτε το τι θα γίνει μετά από αυτήν την 5ετία σε περίπτωση που τελικά δεν υπάρξει συμφωνία. Ωστόσο, η Ελλάδα θα έχει ήδη δώσει προκαταβολικά την συγκατάθεσή της για είσοδο της FYROM σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Κλείνοντας αυτό το «Α΄ Μέρος» σημειώνω πως στο «Β΄ Μέρος» ανάλογου κειμένου μου θα παραθέσω στοιχεία βάσει των οποίων η λεγομένη «Συμφωνίας των Πρεσπών» είναι άκυρη και παράνομη και σε διεθνές επίπεδο.
Όπως έχω γράψει κατ’ επανάληψη, ο Νέος Μακεδονικός Αγώνας, για να παραμείνει η Μακεδονία ελληνική, συνεχίζεται και θα συνεχιστεί με κάθε εξέλιξη, με κάθε μέσο και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.
Η Μακεδονία είναι μόνο Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: militaire.gr
[full-post]

Νίκος Κοτζιάς, πριν από μερικά χρόνια, προτού γίνει καν σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, για να μην τα ξεχνάμε αυτά. Μπαίνει σε γραφείο και συζητά με άλλους για τα γενικότερα θέματα, πολιτικά και μη της χώρας και λέει το εξής: «Σαν κι εμένα δεν υπάρχουν άλλοι διανοούμενοι στην Ελλάδα».

Πραγματικά, δεν έχει σημασία αν το λέει και το πιστεύει. Μας είναι αδιάφορο αν ο Κοτζιάς έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και περιαυτολογεί. Δείχνει το ποιόν του ανδρός.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι αυτός ο μεγαλοϊδεατισμός του αφορά τον εαυτό του κι όχι την πατρίδα. Κι όταν αυτό σχετίζεται με το ότι είναι υπουργός Εξωτερικών, ε τότε πρέπει να μας απασχολεί όλους. Στην τόσο κρίσιμη αυτή θέση δεν χρειαζόμαστε «παγώνια». Δεν χρειαζόμαστε τους βοναπαρτισμούς του κ. Κοτζιά, διότι τελικά οδηγούν στα «Βατερλό» και φυσικά στην τρέλα.

Δεν χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που νομίζει ότι είναι ο Έλληνας… Κίσινγκερ. Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που θα είναι χρήσιμος για τη χώρα του και ο Κοτζιάς δεν είναι. Το γεγονός και μόνο ότι μιλά υποτιμητικά για όλους τους άλλους, είναι ένα στοιχείο. Το γεγονός ότι ήθελε να γίνει υπουργός Εξωτερικών από την εποχή του Γιώργου Παπανδρέου αλλά τον είχε καταλάβει μέχρι και αυτός, είναι το άλλο θέμα.

Και το γεγονός ότι επειδή ο ΓΑΠ τον «πούλησε» αυτός προσέγγισε τον άσχετο και αστοιχείωτο Τσίπρα, δείχνει τον χαρακτήρα του. Αν θέλουμε να πούμε την αλήθεια, ο Κοτζιάς και μορφωμένος είναι και γνώστης των διεθνών θεμάτων αλλά και ιδιαίτερα ευφυής άνθρωπος. Όμως, ευφυής είναι και ο Πάγκαλος και δείτε που τον κατάντησε το εγώ του. Ευφυής είναι και ο Βενιζέλος και δείτε πώς έγινε με το υπερεγώ του.

Στο υπουργείο Εξωτερικών χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα είναι έξυπνοι αλλά που δεν θα είναι ιδεοληπτικοί. Ο Κοτζιάς είναι, κουβαλά τα κατάλοιπα του κομμουνιστικού του παρελθόντος και αυτά δεν περνάνε εύκολα.

Όμως, ακόμη και το ιδεολογικό του περίβλημα δεν θα μας ενδιέφερε αν είχε αποτελέσματα. Τι πέτυχε τους τελευταίους μήνες ο κ. Κοτζιάς; Άνοιξε το Μακεδονικό παραδομένος στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου.

Έκανε δήθεν διαπραγμάτευση επί έξι μήνες για να φέρει μια άθλια συμφωνία. Προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι επωφελής όταν οι Σκοπιανοί πανηγυρίζουν γιατί έγιναν… επιτέλους γι΄αυτούς Μακεδόνες. Και θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ήταν ο καλύτερος συμβιβασμός εν καιρώ ειρήνης. Γιατί σε περίπτωση πολέμου θα ήταν κάτι άλλο.

Τι άλλο έκανε ο Κοτζιάς; Άνοιξε και το Αλβανικό ταυτόχρονα με κάποιους ήδη να συζητούν για αλλαγή συνόρων. Και τους Τσάμηδες να έχουν βγει στο κουρμπέτι.

Τι άλλο έκανε; Τα έκανε μπάχαλο με τους Ρώσους και τώρα μας κουνά και το δάκτυλο. «Η εποχή που θεωρούνταν διπλωματία να κάνεις την κότα πέρασε», μας είπε ο υπουργός. Τι λέτε υπουργέ μου; Εσάς περίμενε η Ελλάδα για να σταματήσει να κάνει την κότα; Ήρθε ο μάγκας για να τα βάλει με τις μεγάλες δυνάμεις; Και γιατί δεν κάνει τσαμπουκάδες και στους Αμερικανούς τότε;

Γιατί δεν κάνει τσαμπουκάδες στους Τούρκους που έχουν 150 μέρες στη φυλακή τα παλικάρια μας; Γιατί σκύβει το κεφάλι σε όλους όσοι θέλουν να «διευθετήσουν» τα προβλήματα στα Βαλκάνια με τον δικό τους τρόπο κι έχουν βάλει τους καραγκιόζηδες του ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν τη βρόμικη δουλειά;

Οι τζάμπα μαγκιές δεν σε κάνουν καλό υπουργό Εξωτερικών κύριε Κοτζιά.

antinews

Σε κύρια πύλη εισόδου λαθρομεταναστών εξελίσσεται ο Έβρος καθώς η φύλαξη των συνόρων είναι από ελλιπής έως και ανύπαρκτη με αποτέλεσμα χιλιάδες αλλοδαποί θα περνούν το ποτάμι.

Ο Γκέραλντ Τάτσγκερν από την Υπηρεσία Δίωξης του Εγκλήματος της Αυστρίας ο οποίος ειδικεύεται στη δίωξη διακινητών, αναφέρει ότι περίπου 60.000 άνθρωποι βρίσκονται σήμερα «εγκλωβισμένοι» στα Βαλκάνια.

«Πρόκειται εν μέρει για ανθρώπους που μένουν εκεί μεγάλο διάστημα αλλά και για λαθραίους μετανάστες που κατέφθασαν προσφάτως μέσω Ελλάδας», αναφέρει ο ειδικός, σύμφωνα με το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa.

Στην Ελλάδα καταγράφηκαν μέχρι και τις 8 Ιουλίου 24.000 νέες αφίξεις λαθρομεταναστών αριθμός αυξημένος κατά 122% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι, αναφέρει ο Τάτσγκερν στο dpa.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι παράνομες είσοδοι δια μέσω του Έβρου παίζουν όλο και πιο σημαντικό ρόλο. Από τις αρχές του χρόνου έχει πολλαπλασιαστεί ο αριθμός των ανθρώπων που επιχείρησαν να περάσουν παράνομα από την Τουρκία στην Ελλάδα μέσω του συγκεκριμένου ποταμού.

Ελλάδα: "Και τι να κάνουμε;"!

Σύμφωνα με το dpa, πρόσφατα, κύκλοι της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αρνείται πεισματικά α λάβει το οποιοδήποτε μέτρο για τη φύλαξη των χερσαίων συνόρων (τα θαλάσσια έχουν εγκαταλειφθεί οριστικά) έλεγαν ότι η «προσφυγική συμφωνία» ΕΕ-Τουρκίας που υπεγράφη το 2015 δεν συμπεριλαμβάνει τα σύνορα στον Έβρο!

Με αυτό σκεπτικό, οι επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία αφορούν μόνον ανθρώπους που έφτασαν στην Ελλάδα δια θαλάσσης.

Επαναπροωθήσεις, οι οποίες όμως έτσι και αλλιώς δεν γίνονται ακόμη και απο τα νησιά του Αιγαίου, καθώς η Ελλάδα δεν στέλνει πλέον κανένα πίσω, μηδενίζοντας έστω και τον ελάχιστο αυτό αριθμό των επαναπορωθήσεων που υπήρχε.

Δεδομένου ότι η συμφωνία δεν ισχύει για την περιοχή του Έβρου, η Άγκυρα δεν έχει ουσιαστικά κίνητρο να εμποδίσει τους παράνομους μετανάστες από το επικίνδυνο ταξίδι μέσω του ποταμού, διατείνεται η ελληνική πλευρά, η οποία φυσικά δεν προτίθεται και δεν κάνει τίποτα για να αποτρέψει τις παράνομες εισόδους.

Οι περιπτώσεις εντοπισμού παράνομων μεταναστών είναι καθημερινό φαινόμενο.

Στην Εγνατία Οδό Αλεξανδρούπολης – Κομοτηνής, Αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης, συνέλαβαν 58χρονο αλλοδαπό, ο οποίος προωθούσε λαθραία στο εσωτερικό της χώρας τρεις παράνομους μετανάστες.

Ειδικότερα, οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον 58χρονο, διότι τον εντόπισαν να οδηγεί Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο και να μεταφέρει με αυτό, υποτίθεται παράνομα, στην ενδοχώρα, τρεις αλλοδαπούς.

Κατασχέθηκε το παραπάνω όχημα και το χρηματικό ποσό των 300 ευρώ.

Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης, ενώ την προανάκριση ενήργησε η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης.

Φυσικά οι τρεις παράνομοι μετανάστες αφέθηκαν ελεύθεροι αφού είχαν μπει «νόμιμα».



pronews.gr

Στο Μαξίμου αναζητούν το αφήγημα εκείνο που θα τον βοηθήσει να αντιστρέψει ή, έστω, να ανακόψει την πτωτική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ
Tη μαργαρίτα του ανασχηματισμού όσο και του χρόνου διεξαγωγής των εθνικών εκλογών μαδάει ο Αλέξης Τσίπρας, αναζητώντας, παράλληλα, το αφήγημα εκείνο που θα τον βοηθήσει να αντιστρέψει ή, έστω, να διακόψει την πτωτική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Μπροστά του έχει τον μεγάλο σκόπελο της εφαρμογής ψηφισμένων μέτρων, με κορυφαίο ζήτημα την περικοπή των συντάξεων στο τέλος του έτους, κάτι το οποίο, κατά γενική ομολογία, δεν μπορεί να αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Γι’ αυτό και το ένα μετά το άλλο τα στελέχη του ισχυρίζονται πως δεν θα εφαρμοστούν τα ψηφισμένα μέτρα, ακόμα και αν χρειαστεί αυτό να γίνει μονομερώς και σε σύγκρουση με τους δανειστές. Το τελευταίο φαίνεται πως αποτελεί μονόδρομο για τον Αλέξη Τσίπρα, έστω και αν γίνει ακόμα και με επικοινωνιακό τρόπο, ήτοι με τεχνητή σύγκρουση.

Εμπειροι αναλυτές εκτιμούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσει να πάει σε εκλογές τον Μάιο, αν σε περίπου 2 εκατομμύρια πολίτες έχουν μειωθεί οι συντάξεις. Και αυτό γιατί το πολιτικό όσο και το εκλογικό κόστος θα είναι τεράστιο για μια κυβέρνηση που πολιτεύεται στο όνομα της Αριστεράς και που (θέλει να) επαίρεται πως έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια.

«Μακεδονικό»

Παραλλήλως, το μόνο που δεν θα ήθελε το Μέγαρο Μαξίμου είναι η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές τον Μάιο με το «Μακεδονικό» να καίει. Με βάση τα χρονοδιαγράμματα, έως το τέλος του έτους θα έχουν ολοκληρωθεί οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση του κ. Ζάεφ έναντι της Ελλάδας.

Πηγή: https://www.parapolitika.gr/article/pseftiki-rixi-me-danistes-ke-proores-ekloges-isigounte-ston-tsipra


Η αδιάσειστη απόδειξη ότι ήταν πράκτορες της Δύσης και του Ισραήλ.


Το Ισραήλ εκκένωσε 800 μέλη των White Helmets (Λευκά Κράνη) και τις οικογένειές τους προς την Ιορδανία.
Θα μεταφερθούν προς Καναδά, Γερμανία και Μ Βρετανία. 800 Σύροι μέλη των White Helmets και οι οικογένειές τους εκκενώθηκαν προς το Ισραήλ κι έπειτα προς τη Ιορδανία ανέφερε την Κυριακή το ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού. Απειλήθηκαν από την προέλαση του συριακού στρατού στο συριακό νότο σύμφωνα με το ραδιόφωνο που διευκρινίζει ότι ή όλη επιχείρηση έγινε μετά από αίτημα των ΗΠΑ και ευρωπαικών χωρών.

« Λόγω του κινδύνου για την ζωή τους », η Ιορδανία δέχθηκε «για λόγους καθαρά ανθρωπιστικούς » να τους δεχθεί πρόσκαιρα δήλωσε στο ανακοινωθέν ο εκπρόσωπος Τύπου του Ιορδανικού ΥΠΕΞ, Mohammed al-Kayed.

Ο ισραηλινός στρατός μίλησε για την εκκένωση τους σε « γειτονική χώρα », χωρίς να δίνει λεπτομέρειες υπογραμμίζοντας ότι αυτό δεν σημαίνει αλλαγή πολιτικής του Ισραήλ που αρνείται να δεχθεί Σύρους και πρόσφυγες στο έδαφός του.

« Πρόκειται για μια ανθρωπιστική χειρονομία κατ΄εξαίρεσην. Το Ισραήλ διατηρεί την πολιτική του της μη ανάμειξης στη διαμάχη στη Συρία και συνεχίζει να υπολογίζει το συριακό καθεστώς ως υπεύθυνο για όλες τις δράσεις που έλαβαν χώρα στο συριακό έδαφος », προσθέτει το ανακοινωθέν.

Η οργάνωση των White Helmets χρηματοδοτήθηκε αδρά από ΗΠΑ και Μ Βρετανία.

dimpenews.com

John Laughland, RT.com, Zero Hedge,   
[Με τον ανωτέρω σαρκαστικό τίτλο (το Διπλωματία, μέσα σε εισαγωγικά ειρωνείας), το αμερικανικό οικονομικό δελτίο Zero Hedge αναδημοσιεύει, από το ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο Russia Today, σχόλιο αφιερωμένο στις επιδόσεις  του Αμερικανού πρεσβευτή στην Ελλάδα Τζέφρυ Πάϊατ, ειδικότερα για την επιβολή της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ με τα Σκόπια. Το σχόλιο συνεργάτη  του ρώσικου καναλιού χαρακτηρίζει παρεμπιπτόντως αυτή την συμφωνία ως «νίκη της Ελλάδος», φράση που βέβαια παρεμβάλλεται όχι ως παράσημο στους κ. κ. Τσίπρα-Κοτζιά, αλλά ως ωρολογιακή εκρηκτική τορπίλη κατά του Ζάεφ και της συμφωνίας,  προοριζόμενη για το δημοψήφισμα των Σκοπίων. Αντίθετα η εικόνα της κυβέρνησης της Αθήνας που προβάλλει διεθνώς το δημοφιλές ρωσικό κανάλι δεν είναι καθόλου τιμητική, αφού την παρομοιάζει με το εγκάθετο και υποτελές  καθεστώς της Ουκρανίας. . .  
Ιδού τι γράφει:

Μετάφραση : Μιχαήλ Στυλιανού

Π. Καρβουνόπουλος

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ,Τζέιμς Μάτις επέκρινε την Τουρκία για τα «αυταρχικά παραπάτηματα» στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά εξακολουθεί να επιθυμεί ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ να παραλάβει τα F-35 Joint Strike Fighter, σύμφωνα με επιστολή που έστειλε στο Κογκρέσο!
Μετά από τη Βρετανία που είναι έτοιμη να κάνει το κέφι του Ερντογάν και να του παραδόσει Τούρκο επιχειρηματία που κατηγορείται ως… γκιουλενιστής και την απόφαση του Βερολίνου να άρει τις έτσι κι αλλιώς αστείες κυρώσεις που είχε επιβάλλει στην Άγκυρα, έρχεται και η επιστολή Ματίς να μας υπενθυμίσει αυτό που είπε ο Σάββας Καλεντερίδης στην συνέντευξή του στο Militaire.gr: “Η Δύση θα κάνει ακόμη και πόλεμο για να μην χάσει την Τουρκία”.

Τι γράφει στην επιστολή του ο Ματίς

Όπως γράφει το CNN στην ιστοσελίδα του ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας στην επιστολή του γράφει:

“Καταλαβαίνω και συμφωνώ με τις ανησυχίες του Κογκρέσου για την αυταρχική κατάσταση στην Τουρκία και τον αντίκτυπό της στα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της κράτησης Αμερικανών πολιτών όπως ο πάστορας Brunson…
Πιέζουμε την Τουρκία σε αυτά τα ζητήματα καθώς και την πιθανή απόκτηση του συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400…Το F-35 είναι το πιο εξελιγμένο αεροσκάφος, το πιο προηγμένο αεροσκάφος του ΝΑΤΟ και εάν η Τουρκία προχωρήσει στην απόκτηση του S-400, θα επιτρέψει στους Ρώσους να συλλέξουν σημαντικές πληροφορίες …”

Ωστόσο, παρά τις επικρίσεις , ο Μάτις αντιτίθεται στις πρόσφατες προσπάθειες του Κογκρέσου να εμποδίσει την Τουρκία να παραλάβει τα F-35.
“Αυτή τη στιγμή αντιτίθεμαι στην απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35”, αναφέρει ο Μάτις προσθέτοντας ότι “κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει διακοπή της αλυσίδας εφοδιασμού για τις ΗΠΑ και τους εταίρους μας, καθώς και να αυξήσει το κόστος άλλων προγραμμάτων”.
Ο Μάτις σημειώνει ότι η Τουρκία είναι μέλος του αναπτυξιακού προγράμματος του αεροσκάφους από το 2002, επενδύοντας 1,25 δισεκατομμύρια δολάρια στο έργο.
“Εάν η τουρκική εφοδιαστική αλυσίδα διαταραχτεί σήμερα, θα οδηγούσε σε διακοπή της παραγωγής αεροσκαφών, καθυστερώντας την παράδοση των 50-75 F-35s και θα απαιτούσε περίπου 18-24 μήνες για να επανέλθει και να ανακάμψει”.
Η Τουρκία πήρε τυπικά την κυριότητα των πρώτων F-35s τον περασμένο μήνα, αλλά οι ΗΠΑ διατηρούν την διαχείριση των αεροσκαφών. Οι πιλότοι και οι τεχνικοί της Τουρκίας εκπαιδεύονται στα νέα αεροπλάνα στη βάση Luke στην Αριζόνα.
Ένας αξιωματικός είπε στο CNN ότι αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα θα μπορούσε να πάρει ένα έως δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί, πράγμα που σημαίνει ότι οι προσπάθειες του Κογκρέσου για να μπλοκάρει τις παραδόσεις θα μπορούσαν να έχουν επιτυχία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

militaire

Κώστας Καραΐσκος

Το γεγονός ότι η σημερινή Κυβέρνηση των συριζέων εθνομηδενιστών κρέμεται κυριολεκτικά από 3 ψήφους μειονοτικών βουλευτών της Θράκης τείνουμε γενικώς να το ξεχνάμε. Όπως υποτιμούμε κάπως και το γεγονός ότι οι βουλευτές αυτοί, πέραν των όποιων προσωπικών τους πεποιθήσεων, δέχονται ποικίλες πιέσεις από την Τουρκία όπου αναφέρεται το μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων τους. Έρχεται όμως να μας το θυμίσει με τρόπο οδυνηρό και με αύξουσα επιμονή η θρακική πολιτική της Αθήνας των δύο τελευταίων χρόνων.

Η Κυβέρνηση από το φθινόπωρο του 2016, τουλάχιστον, άρχισε με τρόπο ύπουλο να πριονίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην μειονοτική πολιτική της χώρας μας. Υπήρξαν και κάποια βήματα σωστά, οφειλόμενα όχι βεβαίως σε κάποια συριζέικη πρωτοβουλία αλλά στην καθαυτό λειτουργία του κράτους και της νομιμότητας. Από τον περασμένο Δεκέμβρη όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και ό,τι γίνεται στη Θράκη προερχόμενο από την Αθήνα είναι ταυτισμένο με το αιτηματολόγιο της Άγκυρας. Φυσικά δημοσίως οι Τσίπρες, οι Κοτζιάδες και οι Γαβρόγλοι διακηρύσσουν ότι η πολιτική τους στη Θράκη είναι εσωτερικό μας θέμα και κανέναν ρόλο δεν παίζει το τι θα πει ο Ερντογάν, παραλλήλως όμως κάνουν ακριβώς αυτά που απαιτεί ο νεοσουλτάνος (εδώ δεν μπόρεσαν να αρνηθούν την επίσκεψή του στην Κομοτηνή, θα του πούνε όχι στα άλλα;)! Έτσι, και στην κατεύθυνση των δίγλωσσων νηπιαγωγείων προχωράνε (με το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ), και τις Διαχειριστικές Επιτροπές των βακουφίων υπονομεύουν με κάθε τρόπο (μηνύσεις, καταγγελίες, οικονομικός στραγγαλισμός…), και τους μουφτήδες κάλεσαν σε παραίτηση για να προχωρήσουν σε εκλογές (άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία)! Ό,τι ζητάει η Άγκυρα υλοποιείται από τους Κουΐσλιγκς της Αθήνας, αλλά ως …δική τους επιλογή. Φυσικά επικαλούνται και τον «διάλογο», αλλοίμονο, τι είναι οι άνθρωποι, τίποτε φασίστες; Τίποτε πουλημένα τομάρια, εξωνημένα κνώδαλα, προσκυνημένα γιουσουφάκια; Όχι, είναι δημοκράτες και αριστεροί κι έχουν προτεραιότητα τον διάλογο (με την Άγκυρα).

Αξίζει να δει κανείς και το πώς υλοποιείται η πολιτική αυτή της Κυβέρνησης τοπικά. Πρώτα διέλυσαν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στην Κομοτηνή, στο πιο κρίσιμο σημείο της χώρας δηλαδή, χωρίς καμμία δικαιολογία (μάλλον επειδή όντως λειτουργούσε). Έτσι μένει στην περιοχή αρμόδια για το εθνικό ζήτημα ασφάλειας μόνο η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Μετά το κωμικοτραγικό πέρασμα του κ. Καφόπουλου, ο οποίος έφυγε μάλλον πριν πληροφορηθεί πού πέφτει η …Κομοτηνή, έχουμε σήμερα επικεφαλής της ΥΠΥ έναν διπλωμάτη που απλώς ακολουθεί τις οδηγίες του «συμβούλου» τον οποίον φύτεψε προ τριετίας ο Ν. Κοτζιάς στη θρακική πρωτεύουσα: ο Γιάννης Μπεληγιάννης, που ήταν διοικητής της ΕΥΠ Κομοτηνής επί σημιτικού Πασόκ, λύνει και δένει κατά βούληση, πάντα στο όνομα του υπουργού – μέντορά του. Έχει δημιουργήσει μιαν άτυπη δομή «βιβλιοθηκών» σε 32 μειονοτικούς οικισμούς, όπου 4 εκπαιδευτικοί ανά χωριό καλούνται να βοηθήσουν τα παιδιά στα μαθήματα κτλ. Καλό ακούγεται αλλά ο τρόπος υλοποίησης, η ανταπόκριση του κόσμου και το τελικό αποτέλεσμα θα κρίνουν την επιτυχία του εγχειρήματος. Μέχρι τότε δεδομένη είναι μόνο η ανάλωση των μυστικών κονδυλίων στο σχέδιο αυτό, το οποίο μάλλον δεν διεκδικεί δάφνες …νομιμότητας. Πέραν αυτού όμως; Το ίδιο κέντρο αποφάσεων («ΠΡΑΤΤΩ») έχει κλείσει κάθε στρόφιγγα προς τις πάγιες ανάγκες των μειονοτικών υπηρεσιών/προσώπων εκείνων που αποδεδειγμένα στήριξαν την νομιμότητα στην πατρίδα μας σε καιρούς πολύ δύσκολους. Ποιος άραγε διοχετεύει τις ανώνυμες καταγγελίες στις δικαστικές Αρχές, ποιος βρίσκει επίσημα έγγραφα του ΥΠΕΞ για να τα στρέψει εναντίον του Σελήμ Ισά, προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής της Κομοτηνής; Πάντως αυτός ο τελευταίος, που εργάζεται αμισθί (και καταχρεωμένος) επί δύο χρόνια για την αγαπημένη του Ελλάδα, ΔΕΝ διόρισε προ μηνός την κόρη του στο υπουργείο του κ. Κοτζιά – με «εξετάσεις» στην Διπλωματική Ακαδημία -, ΔΕΝ διαχειρίζεται απόρρητα κονδύλια με βάση τις …σεξουαλικές επιλογές των δικαιούχων και ΔΕΝ είναι αυτός που ζήτησε (ανεπιτυχώς) από οποιονδήποτε «μαύρη» οικονομική στήριξη. Θυμίζω εδώ ότι ο Σελήμ Ισά με το πρωτοφανές έργο του στην Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής έχει πετύχει όσα δεν πέτυχαν όχι μόνο οι προκάτοχοί του αλλά και οι διάφοροι διπλωμάτες που πέρασαν από την περιοχή. Μια τριετία δημιουργίας, διαφάνειας και εντιμότητας – έχουμε γράψει αναλυτικά και παλιότερα – βούλωσε όλα τα κακόβουλα στόματα και έφερε κοντύτερα στην ελληνική πολιτεία τον μέσο μουσουλμάνο της πόλης.

Είναι χαρακτηριστικές οι δημόσιες επαινετικές δηλώσεις του βουλευτή (ΚΙΝΑΛ) Ιλχάν Αχμέτ για το έργο της ΔΕΜΠ αλλά και η πρωτοφανής συνεργασία της τελευταίας με κάθε λογής δημόσιους φορείς. Παράλληλα η Αθήνα καλεί σε παραίτηση (δήθεν για λόγους γήρατος) τον σοφολογιότατο Μέτσο Τζεμαλή, σεβαστό και αποδεκτό μουφτή από χριστιανούς και μουσουλμάνους της πόλης και με απίστευτο διεθνές κύρος, αφού ο κυβερνητικός στόχος είναι πλέον να ανοίξει ο δρόμος για εκλογές μουφτήδων (υποτίθεται με μια διαδικασία που δεν θα είναι στα χέρια της Τουρκίας αλλά αυτό είναι ένα παλιό, τετριμμένο ανέκδοτο). Το ιστορικό πραγματικά επίτευγμα των τελευταίων χρόνων, να νομιμοποιηθούν οι επίσημα αναγνωριζόμενοι μουσουλμανικοί θεσμοί στα μάτια ακόμη και των τουρκοφρόνων, πασχίζει να το καταστρέψει τώρα η Κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα με τα ενεργούμενά της στη Θράκη, διαλύοντας και τους τελευταίους εναπομείναντες φιλελληνικούς κύκλους στην μειονοτική κοινωνία.

Πρώην αριστεροί, πρώην σταλινικοί, πρώην και νυν κυπατζήδες παραδίδουν το μέλλον της ελληνικής Θράκης στα χέρια της Τουρκίας, ενδεχομένως «κουρμπάνι» για χατήρι των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Οι Αν.Ελ., που για ένα διάστημα είχαν κρατήσει τα θρακικά πράγματα υπό έναν κάποιον έλεγχο, είναι πια προδήλως ανύπαρκτοι, εξαερώθηκαν μετά τη Ατιμία των Πρεσπών.

Ξεδιάντροποι οι κυβερνώντες ετοιμάζουν τις αλλαγές που τους διέταξαν (ακούστηκαν ήδη ως υποψήφιοι για τις δύο προβεβλημένες θέσεις στην Κομοτηνή οι πιο φανατικοί Τούρκοι Γκαλήπ και Χατζηοσμάν!!!) και επικαλούνται ανενεργούς νόμους του παρελθόντος για να υποχρεώσουν την αντιπολίτευση πάλι σε αφωνία. Μετά την προδοσία της Μακεδονίας δεν κωλώνουν πια σε λαϊκές κατάρες και ροχάλες, ο ξεφτιλισμένος την ξεφτίλα δεν τη φοβάται. Είναι λοιπόν σήμερα που η τοπική κοινωνία πρέπει να ακουστεί, αύριο ίσως να είναι αργά!

http://tourkikanea.gr

Δεύτερη φύση της κυβέρνησης έχει γίνει το ψέμα, με το οποίο επιχειρούν να καλύψουν την ανεπάρκειά τους σε κάθε επίπεδο. Χωρίς δείγμα αιδούς το ψέμα χρησιμοποιείται από τις διακρατικές σχέσεις μέχρι την εξωτερική πολιτική αλλά και τις εγχώριες υποσχέσεις. Ξεχνώντας πως το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.
Της Πωλίνας Βασιλοπούλου

Οι πλέον έμπειροι υποστηρίζουν πως ακόμα και αν μας πιάσει το ταίρι μας τη στιγμή της απιστίας, η μόνη σωστή απάντηση είναι «δεν είναι αυτό που νομίζεις». Στην κυβέρνηση το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα: σε κάθε γκάφα προσπαθούν να πείσουν πως όχι μόνο δεν είναι αυτό που βλέπουμε, αλλά ότι έχει συμβεί κάτι άλλο. Μόνο που το ψέμα θέλει μαεστρία την οποία προφανώς και δεν κατέχουν, με αποτέλεσμα όχι μόνο να διασύρονται εκείνοι αλλά να διασύρουν και τη χώρα διεθνώς αντί να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν.

Τελευταίο χτύπημα για την κυβέρνηση είναι η γερμανική δήλωση που ακύρωσε τους ισχυρισμούς του Μεγάρου Μαξίμου ότι είχε προηγηθεί συνεννόηση Τσίπρα – Μέρκελ για το μέτρο της αναστολής αύξησης του ΦΠΑ σε συγκεκριμένα νησιά που σηκώνουν το βάρος του μεταναστευτικού προβλήματος.

Και αν η πρόθεση της κυβέρνησης ήταν φιλολαϊκή, το ψέμα με το οποίο την έντυσαν ήρθε να την ακυρώσει. Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος αναφέρθηκε στο «πάγωμα» του ΦΠΑ στα νησιά που υποδέχονται τους περισσότερους πρόσφυγες, δηλώνοντας πως δεν μίλησε με τον Αλέξη Τσίπρα πριν από την ανακοίνωση του σχετικού μέτρου.

«Πρέπει να συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο», είπε η κα Μέρκελ αναφερόμενη στη μεταμνημονιακή εποπτεία.

Η κα Μέρκελ διέψευσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τον συμψηφισμό ανάμεσα στην επαναπροώθηση των προσφύγων με τη διατήρηση του χαμηλού ΦΠΑ σε συγκεκριμένα νησιά της Ελλάδος, λέγοντας πως
«δεν συνδέουμε τα δύο. Αυτό δεν θα ήταν καλό για κανέναν από τους δυο μας. Βρέθηκε τρόπος να εξισορροπηθεί αυτή η αλλαγή»,
και υπενθύμισε πως η αλλαγή στο τρέχον ελληνικό πρόγραμμα θα περάσει τον Αύγουστο και από το γερμανικό Κοινοβούλιο.

Στους ελληνικούς ισχυρισμούς είχε αναφερθεί ήδη στις 4 Ιουλίου και δημοσίευμα της «Die Welt», από την οποία διαβάζουμε:
«Η μονομερής ενέργεια του Αλέξη Τσίπρα ωστόσο δεν άρεσε στους Ευρωπαίους εταίρους. Σύμφωνα με διαπραγματευτικούς κύκλους της ΕΕ, το ζήτημα ετέθη στην ελληνική αντιπροσωπία στην ομάδα εργασίας του Eurogroup τη Δευτέρα. Οι εκπρόσωποι της Ελλάδας απάντησαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τα σχέδια για διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ στην καγκελάριο και έμεινε με την εντύπωση ότι η κα Μέρκελ τα αποδέχθηκε. Η Γερμανίδα καγκελάριος ωστόσο θεωρεί ότι απλά άκουσε και δεν συμφώνησε, ισχυρίζονται διαπραγματευτικοί κύκλοι της ΕΕ».
Προφανώς το παραπάνω ρεπορτάζ δεν στάθηκε αρκετό, υποχρεώνοντας την Άνγκελα Μέρκελ να τοποθετηθεί επί του θέματος αποκαλύπτοντας τη δυσάρεστη για την ελληνική κυβέρνηση αλήθεια.

Η αναλήθεια για την (ακυρωμένη) επίσκεψη Λαβρόφ

Τις προηγούμενες μέρες, με ένα ψέμα επιχείρησε και το υπουργείο Εξωτερικών να αντιμετωπίσει την κρίση με τη Ρωσία. Με αφορμή την ακύρωση της επίσκεψης Λαβρόφ το φθινόπωρο, σχολιάστηκε πως η Ελλάδα δεν τον κάλεσε αλλά εκείνος ήθελε να έρθει!

Θα μπορούσε να είναι και έτσι, μόνο που δεν είναι. Την Πέμπτη το ΥΠΕΞ με ανακοίνωση σχολίαζε πως ο κ. Λαβρόφ είναι καλοδεχούμενος στη χώρα μας, διευκρινίζοντας ότι
«το αίτημα της επίσκεψης του κ. Λαβρόφ είχε διατυπωθεί από τη ρωσική πλευρά».
Η διάψευση ήρθε ευθύς αμέσως από τη ρωσική πρεσβεία και μάλιστα με στοιχεία που δείχνουν πως ήταν ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς, που στις 13 Ιουνίου, κατά την επίσκεψή του στη Μόσχα είχε αναφέρει ότι «επιβεβαιώσαμε την πρόσκληση στον ομόλογό μου να έρθει στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο για να προετοιμάσουμε το ταξίδι του Πρωθυπουργού της Ελλάδας εδώ στη Μόσχα».

Η ρωσική πρεσβεία δημοσίευσε ανάρτηση στον λογαριασμό της στα κοινωνικά δίκτυα που ανέφερε:
«Δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Ν. Κοτζιά, μετά το πέρας της συνάντησής του με τον ομόλογό του της Ρωσικής Ομοσπονδίας, S. Lavrov (Μόσχα, 13.06.2018): “Επιβεβαιώσαμε την πρόσκληση στον ομόλογό μου να έρθει στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο”». Αν και λίγο αργότερα η ανάρτηση αποσύρθηκε ώστε να πέσουν οι τόνοι, το ψέμα τού επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας είχε αποκαλυφθεί.
Παλαιότερα, η Ρωσική πρεσβεία είχε δημοσιεύσει tweet με δηλώσεις της εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρίας Ζαχάροβα, που αναφερόταν στην πρόσκληση του κ. Κοτζιά:
«Ζαχάροβα: ότι αφορά την επίσκεψη του Υπ.Εξ. της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόβ στην Ελλάδα – έχουμε την πρόσκληση που απέστειλε ο Υπ.Εξ. Νίκος Κοτζιάς, αλλά δεν απαντήσαμε σε αυτήν ακόμα».
Στην προσπάθεια να μαζέψουν τη ζημιά που είχε γίνει, πηγές του υπουργείου Εξωτερικών επιμένουν ότι ο κ. Λαβρόφ είχε ζητήσει να επισκεφθεί την Ελλάδα, εξηγώντας ότι η πρόσκληση που του απηύθυνε ο κ. Κοτζιάς ήταν θέμα διπλωματικό.

Στα παραπάνω ψέματα θα πρέπει να προστεθούν και εκείνα που προσφέρονται για εσωτερική κατανάλωση: από την ακύρωση της περικοπής στις συντάξεις, που όμως προχωράει κανονικά με την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει στο παραπέντε, μέχρι το μεγαλύτερο ψέμα αυτής της κυβέρνησης: την έξοδο από τα μνημόνια. Με το δημόσιο χρέος να εκτινάσσεται (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Παρασκευής), αλλά κυρίως με τα μνημόνια να έχουν προϋπογραφεί για τις επόμενες δεκαετίες.

Η Άποψη

Της Νικολέττας Μουτούση

Στον τοίχο στήνουν διάφοροι κλάδοι ενστόλων την κυβέρνηση καθώς, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες και υποσχέσεις για παροχές, στην πράξη αδιαφορεί ακόμη και για την ασφάλειά τους. Πυροσβέστες, αστυνομικοί, στελέχη των ΕΚΑΜ συνθέτουν το γαϊτανάκι των αντιδράσεων των τελευταίων ημερών.

Επιστολή για τα «αυτονόητα» έστειλαν χθες οι πυροσβέστες προς το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, την πυροσβεστική ηγεσία και τους συνδικαλιστικούς φορείς του Πυροσβεστικού Σώματος. Οι πυροσβέστες ξεκινούν την επιστολή τους με τα ονόματα και τις ημερομηνίες συναδέλφων τους που έχασαν τη ζωή τους την ώρα του καθήκοντος και μιλάνε για το πυροσβεστικό επάγγελμα που είναι -όπως λένε- εξαιρετικά επικίνδυνο και ανθυγιεινό με πραγματικά πολλές φορές απρόβλεπτες συνθήκες.

«Αυτό όμως το ίδιο το ιδιαίτερο εργασιακό περιβάλλον είναι που απαιτεί την ιδιαίτερη θωράκιση των πυροσβεστών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να μειώνουν την έκθεση στον μεγάλο επαγγελματικό κίνδυνο και να διασφαλίζουν με τον καλύτερο τρόπο την υγεία των πυροσβεστών» αναφέρουν, αλλά, όπως προσθέτουν, σε αυτή την κατεύθυνση το ενδιαφέρον της πολιτείας δυστυχώς είναι ελάχιστο.

«Εχει καταντήσει γραφικό εν έτει 2018 να φωνάζουμε διαρκώς για τα αυτονόητα, ζητώντας: μέσα ατομικής προστασίας, ανανέωση του πυροσβεστικού στόλου, καλή και άμεση συντήρηση του υπάρχοντος, θεσμοθέτηση κανόνων υγείας και ασφαλείας στις πυροσβεστικές επιχειρήσεις και βέβαια εμπέδωση της κουλτούρας τήρησης κανόνων ασφαλείας από το ίδιο το πυροσβεστικό προσωπικό» επισημαίνουν.

Τονίζουν δε χαρακτηριστικά: «Σαφώς και το οποιοδήποτε κόστος για τα παραπάνω είναι εφικτό πλέον, μια και η προγραμματισμένη εντός ολίγων ημερών έξοδος της χώρας από τα μνημόνια επιβάλλει και στο Πυροσβεστικό Σώμα να μετέχει του εθνικού οικονομικού πλεονάσματος, στο οποίο συμμετείχε με τις τεράστιες περικοπές που υπέστη τα τελευταία χρόνια».

Ζητούν για τους λόγους αυτούς από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα να προχωρήσει στη συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα ετοιμάσει δέσμη μέτρων και δράσεων για την ασφάλεια των πυροσβεστών αλλά και την αποτελεσματικότερη λειτουργία του Σώματος.

Συνθήκες γαλέρας

Με κινητοποιήσεις προειδοποιούν οι αστυνομικοί, όπως αποφασίστηκε σε σύσκεψη των Ενώσεων Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, Βορειοανατολικής Αττικής, Δυτικής Αττικής και Πειραιά με τον πρόεδρο της ΠΟΑΣΥ, Γρηγόρη Γερακαράκο, εάν δεν αντιμετωπιστούν προβλήματα, για τα οποία «έχει ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής». Οι αστυνομικοί καταγγέλλουν ότι «εργάζονται πλέον σε συνθήκες “γαλέρας” με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια των ίδιων, αλλά και για το επίπεδο αστυνόμευσης και ασφάλειας στην πρωτεύουσα της χώρας».

Μεταξύ άλλων διεκδικούν καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας με την απαρέγκλιτη χορήγηση των προβλεπόμενων ημερήσιων αναπαύσεων, αλλά και των οφειλομένων, την τήρηση του ωραρίου εργασίας, την πραγματική αποδέσμευση αστυνομικής δύναμης από τους λεγόμενους «ευπαθείς στόχους» και το σταμάτημα της κοροϊδίας της κοινής γνώμης αλλά και του αστυνομικού σώματος, καθώς και την κάλυψη των 4.500 κενών οργανικών θέσεων σε μάχιμες υπηρεσίες της ΓΑΔΑ.

Ειδική αναφορά κάνουν «στις μετακινήσεις δυνάμεων εκτός Αττικής για έκτακτες ανάγκες που δυστυχώς λαμβάνουν χαρακτήρα μόνιμης μάστιγας», ζητώντας να τηρούνται στοιχειωδώς οι όροι αξιοπρεπούς διαβίωσης και μετακίνησης και να μπει τέρμα σε απαράδεκτα φαινόμενα υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου.

Liberal

Πάλι στο πολιτικό προσκήνιο η μεσαία τάξη. Μέχρι και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι χρονικά πιο πρόσφατοι και ανηλεείς, καθ’ ομολογίαν των ιδίων διά στόματος Τσακαλώτου, ξεζουμιστές της, ξεκίνησαν αναίσχυντα, εκλογές γαρ, να τη φλερτάρουν απροκάλυπτα. Ποια είναι όμως αυτή η μεσαία τάξη; Ο επιστημονικός ορισμός της, για να ξεκινήσουμε από εκεί, είναι από δύσκολος μέχρι παρακινδυνευμένος. Οι διαφορετικές ιδεολογικές προσεγγίσεις για την οικονομία, την ιδιοκτησία και την παραγωγή δεν επιτρέπουν ξεκάθαρη προσέγγιση.
Αλλους θεωρούν μεσαία τάξη οι μαρξιστές αριστεροί, εν ονόματι του προλεταριάτου, άλλους οι αγρότες, που τη συσχετίζουν με τη γη και την ιδιοκτησία, και άλλους οι ελεύθερα απασχολούμενοι και επαγγελματίες στη λεγόμενη αστική κοινωνία. Στη μεσαία τάξη εντάσσονται οι σχετικά υψηλόμισθοι εργαζόμενοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, οι αγρότες με μεγάλη ιδιοκτησία και εξοπλισμό, οι μεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρηματίες στο εμπόριο και την παραγωγή. Είναι η μόνη τάξη χωρίς ξεχωριστή κοινωνική και ταξική συνείδηση, αφού η τάξη τους δεν υπάρχει στη μαρξιστική σημειολογία και διαίρεση της κοινωνίας. Χωρίς εντέλει και κατ’ επέκταση χωριστή εκπροσώπηση, παρουσία και δυνατότητα άμυνας και δυναμικής αντίδρασης.

Παλιότερα κάποιοι μιλούσαν για τη λεγόμενη «σιωπηρή πλειοψηφία». Αλλοι για «ραχοκοκαλιά της κοινωνίας». Ιστορικά αποτέλεσαν τον κορμό της Γαλλικής (αστικής) Επανάστασης, που εγκαθίδρυσε την οικονομική και κοινωνική ελευθερία και δημοκρατία στην Ευρώπη και τον ελεύθερο κόσμο. Μιλάμε δηλαδή εντέλει για τους εργατικούς, έξυπνους και πετυχημένους της πραγματικής ζωής, τους νοικοκυραίους. Που χάθηκαν όμως ως αυτοτελής ομάδα. Στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία θα μπορούσαμε να ορίσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια τη μεσαία τάξη: Αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο αρκετά χρόνια και περισσότερο τα τελευταία τρία. Αυτοί που έχουν συντριβεί και σχεδόν εξαφανιστεί για να δημιουργηθούν τα πλεονάσματα για τα οποία επαίρονται οι κρατούντες και εξαγγέλλουν, προεκλογικά, παροχές με ξένα κόλλυβα. Αυτοί που κυκλοφορούν με εμφανή τα σημάδια της οικονομικής κακοποίησης.

Αυτοί που δεν εξεγείρονται, δεν αντιδρούν βίαια, δεν συμμετέχουν σε κινήματα τύπου «Δεν πληρώνω», αυτοί που δέχονται εντέλει αδιαμαρτύρητα να τους κυβερνούν οι θορυβώδεις μειοψηφίες του 15% πάνω-κάτω. Φτάνει μια ματιά στους καταλόγους των φορολογουμένων και των εισφορών του ΕΦΚΑ για να αποκτήσουν ονοματεπώνυμο. Δυστυχώς, αυτοί οι πολύπαθοι της μεσαίας τάξης δεν έχουν αποκτήσει, ούτε καν διεκδίκησαν, ενιαία φωνή και δυνατότητα στοιχειωδώς οργανωμένης αντίδρασης, γιατί στην κλίμακα της παραδοσιακής πολιτικής διαίρεσης της ελληνικής κοινωνίας είναι διασκορπισμένοι παντού σε αντιμαχόμενες πλευρές. Και δεν κάνουν τίποτα να αλλάξουν τη μοίρα τους. Αλλοι, στελέχη του δημόσιου τομέα, εντάσσουν τους εαυτούς τους στους δημόσιους υπάλληλους και αντιμάχονται, από υποχρέωση, τον ιδιωτικό τομέα ως τον μοναδικό ταξικό εχθρό, αδιαφορώντας αν πολεμούν και τα δικά τους συμφέροντα.

Αλλοι, υπερασπίζονται αδιάκριτα τον ιδιωτικό τομέα, από τον οποίο, όμως, δεν εξαιρούν τους αεριτζήδες, που δήθεν αναξιοπαθούν και τρέφονται από τον δικό τους μόχθο. Αυτοί αντιμάχονται τον δημόσιο τομέα που πολλά από τα στελέχη του ανήκουν στη δική τους μεσαία τάξη. Οι νοικοκυραίοι αγρότες διεκδικούν μαχητικά, κλείνοντας τους δρόμους, τα δίκαια του κλάδου τους, σε βάρος των δικών τους συμφερόντων, αφού μάχονται και για τους ηθελημένα υποαπασχολούμενους αγρότες και κτηνοτρόφους. Και εμποδίζουν με τα μπλόκα τους τη δραστηριότητα αυτών που συμμετέχουν μαζί τους στον ίδιο πόνο: τον φόρο, την εισφορά και την αφαίμαξη. Και όλα αυτά αν και όλοι βλέπουν την άδικη κατασπατάληση του καταληστευμένου κόπου τους. Βλέπουν και δεν αντιδρούν να ενισχύονται με τα δικά τους χρήματα, όχι όπως θα έπρεπε αυτοί που έχουν πραγματική ανάγκη, όπως οι αληθινά άνεργοι που θέλουν, όμως, να δουλέψουν και όχι αυτοί που περιμένουν διορισμό στον δήμο ή αρνούνται να κάνουν αγροτικές ή εργατικές δουλειές, ακόμα και δικές τους (κάποιοι μάλιστα τις αναθέτουν, αν και άνεργοι, σε μετανάστες, που ούτε βαριούνται ούτε ντρέπονται να τις κάνουν).

Τώρα, όμως, φτάνει πάλι η κρίσιμη ώρα και οι μεσαίοι νοικοκυραίοι ακούνε, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, όλο και δυνατότερα εξαγγελίες για επιστροφές και μειώσεις φόρων και εισφορών, των δικών τους δηλαδή χρημάτων, όσα βέβαια περισσέψουν από τις εκλογικές παροχές στους ημέτερους δήθεν. Νιώθουν το σαγηνευτικό βλέμμα, το φλερτ του πολιτικού που στάζει μέλι, αγάπη και συμπάθεια, να τους πολιορκεί. Είναι απορίας άξιο πώς θα αντιδράσουν αυτοί, οι μεσαίοι, εγκλωβισμένοι ιδεοληπτικά και κοινωνικά στην παραδοσιακή πολιτική τους ένταξη, εκεί δηλαδή που τους έχει σπρώξει το πολιτικό σύστημα. Τι θα κάνεις τώρα εσύ, πετυχημένε στον τομέα σου, πολίτη της μεσαίας τάξης; Θα επιμείνεις στη στείρα ιδεοληψία που σε κρατάει στους παραδοσιακούς πολιτικούς και κοινωνικούς σχηματισμούς και περιορίζει τις επιλογές σου; Θα συνεχίσεις να κοιτάς παθητικά και αδιάφορα; Ή θα ακούσεις, θα ψάξεις, θα απαιτήσεις, θα διεκδικήσεις, θα συμμετάσχεις, θα αγανακτήσεις, θα φτύσεις, θα βιαιοπραγήσεις και θα πονέσεις αυτούς που πάλι έρχονται να σε εξαπατήσουν και να σπαταλήσουν τον μόχθο σου; Μήπως έφτασε η ώρα να δεις και να διεκδικήσεις το δίκαιο και τη δική σου αλήθεια; Γιατί αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά.

ΥΓ: Θα συνεχίσεις να κοιτάς παθητικά και αδιάφορα; Ή θα ακούσεις, θα ψάξεις, θα απαιτήσεις, θα διεκδικήσεις, θα συμμετάσχεις, θα αγανακτήσεις, θα φτύσεις, θα βιαιοπραγήσεις και θα πονέσεις αυτούς που πάλι έρχονται να σε εξαπατήσουν και να σπαταλήσουν τον μόχθο σου;

Γιώργος Δ. Ανδρέου
Πρώτο Θέμα

Το έγραψα εχθές; Ότι «η ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ για τις δηλώσεις της Ζαχάροβα, ήταν επιθετική σε βαθμό που θα έλεγε κάποιος ότι έριχνε λάδι στη φωτιά. Ενώ το Μαξίμου, διατηρεί χαμηλούς τόνους, ο Κοτζιάς παίζει άλλο παιχνίδι;»

Και διαρρέεται ότι στην έκτακτη συνάντηση του Κοτζιά με τον πρωθυπουργό, εκφράστηκε η δυσαρέσκεια του Αλέξη Τσίπρα για την διάσταση που έχουν πάρει τα πράγματα με τη Ρωσία, αν και δεν τίθεται θέμα "αδειάσματος" Κοτζιά.

Ενώ στο Μαξίμου έψαχναν τρόπο εδώ και ημέρες να ρίξουν τους τόνους -ο Καμμένος έσπευσε να τιμήσει τον Ρώσο στρατιωτικό ακόλουθο-, ο Κοτζιάς, ωστόσο, προχώρησε σε κλιμάκωση. Η οξεία απάντησή του στις δηλώσεις της Ζαχάροβα προκάλεσε ρήγμα, το οποίο και βάθυνε.

Η όλη στάση του Κοτζιά, καθ’ όλη την τριετία, είναι περίεργη. Αυτοί που τον γνωρίζουν, μιλούν για έπαρση, αλαζονεία, απωθημένα, που τον οδηγούν στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Όταν άρχισε να γίνεται αντιληπτό, πως σε άλλους τομείς θα έπρεπε να δείξει τις όποιες ικανότητές του, είχα γράψει μήπως πρόκειται για… Ταλεϋράνδειο σύμπλεγμα, όπου κάποιος μπορεί να επιτύχει τα πάντα, επειδή απλώς είναι… αυτός.

Τι σου κάνει η αντιπολίτευση… Ο πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας, Σαλί Μπερίσα, ακολουθώντας σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή κατά της κυβέρνησης του Έντι Ράμα, προσπαθεί να περάσει την ιδέα της "παραχώρησης" στην Ελλάδα, αλβανικών θαλάσσιων περιοχών που "κρύβουν αμέτρητη ποσότητα πετρελαίου". Ο Μπερίσα επαναλαμβάνει δηλαδή, τα ίδια που του έλεγε ο Ράμα όταν ήταν αντίστροφοι οι ρόλοι τους.

Ο Κοτζιάς διαβεβαίωνε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τις μακεδονικές επωνυμίες προϊόντων. Τότε, γιατί τρέχουν όλοι αναστατωμένοι, και μάλιστα ξοδεύοντας μεγάλα ποσά, για καταχωρήσουν και κατοχυρώσουν διεθνώς την επωνυμία; Ούτε αυτό φρόντισε να τακτοποιήσει.

Προσέξτε, πώς επαληθεύονται οι φήμες περί συμμετοχής των Βρετανών στον "Αττίλα". Πρόκειται για την αποκάλυψη από τον δημοσιογράφο Λουκά Δημάκα, ενός άκρως απόρρητου εγγράφου της Eθνικής Φρουράς Κύπρου, με ημερομηνία 9 Αυγούστου 1974 (το υπογράφει ο τότε αρχηγός της ΓΕΕΦ υποστράτηγος Ευθύμιος Καραγιάννης) που αναφέρει στοιχεία για στρατιωτική δράση της RΑF και των βρετανικών βάσεων στο νησί εις βάρος των Eλληνοκυπρίων.

Στο Άκρως Απόρρητο και Ειδικού Χειρισμού έγγραφο έχουν καταγραφεί, όπως αναφέρεται, «εξακριβωμένα στοιχεία εις βάρος των Βρετανών» για τη στρατιωτική τους δραστηριότητα κατά των Ελληνοκυπρίων τις πρώτες ημέρες των εχθροπραξιών όπου και κρίθηκε ουσιαστικά η έκβαση της εισβολής.

Πρόκειται, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, για στρατιωτική δραστηριότητα όχι απλώς υποστήριξης του Αττίλα, αλλά κυρίως για υποκατάστασή του σε βομβαρδισμούς από αέρα και θάλασσα και για ενεργό χρήση των βρετανικών βάσεων στο νησί προς αυτή την κατεύθυνση.
Αυτό το είχαν καταλάβει οι στρατιωτικοί μας, όταν διαπίστωσαν πως υπήρχαν βομβαρδισμοί από αεροπορικά σμήνη, με μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους στην ικανότητα στόχευσης.

Επ’ αυτού, αναφέρεται στο έγγραφο:
«H τελευταία τετράς A/Φ (αεροσκαφών) ήτις εβομβάρδισε μετά την 16.00 της 22-7-74 παρουσίασε τα εξής χαρακτηριστικά: (1) Τα πληρώματα ήσαν πολύ ικανώτερα των προηγούμενων βομβαρδισμών. (2) Δεν συνομίλουν μεταξύ των εν αντιθέσει με τα προηγούμενα».
Κατά τα άλλα, είμαστε σύμμαχοι εναντίον κοινού εχθρού.

Καλλισθένης εν δήμω
Voria

Όπως υποστηρίζουν κάποιοι “θεωρητικοί” του Σύριζα (μέλη της πολιτικής γραμματείας ήτοι ανεπάγγελτοι), το κόμμα τους θα νικήσει και πάλι γιατί ο Σύριζα αγκάλιασε τα κινήματα, τις οργανώσεις, τους πάντες.

Κι αυτό όπως έχουν δει οι περισσότεροι Έλληνες έχει συμβεί καθώς το συνοθύλευμα της διακυβέρνησης Σύριζα- Ανελ κατάφερε να συνενώσει πολλούς και διαμετρικά αντίθετα χώρους, οι ίδιοι ινστρούκτορες της κακιάς ώρας υποστηρίζουν ότι, στο τέλος ο “αριστερός προοδευτικός φεντεραλισμός” θα επικρατήσει της ακροδεξιάς απειλής.

Τώρα τι σημαίνει ακριβώς αριστερός προοδευτικός φεντεραλισμός το γνωρίζουν μόνο εκείνοι που το έγραψαν, εις εκ των οποίων μάλιστα προσλαμβάνει κόσμο σε ημικρατική επιχείρηση με έξοδα του ελληνικού κράτους.

Η κατασκευή, όμως, των εχθρών είναι ο στόχος και τον φεντεραλισμό θα τον βρουν στην πορεία πως θα το πλασάρουν στο πόπολο. Ακροδεξιοί όσοι διαδηλώνουν για την Μακεδονία, “φασίστες που βγήκαν από τις τρύπες' κατά την έκφραση του πρωθυπουργού κτλ. Όποιος τολμά να πει μια κουβέντα κατακεραυνώνεται σαν φασίστας. Και προσωπικά δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να κυνηγούν μερικούς τρελούς ακροδεξιούς. Το ζήτημα είναι ότι, βλέπουν όλους του Έλληνες με τον ίδιο τρόπο.

Σε λίγο θα προστεθούν και οι Έλληνες που είχαν ή έχουν σχέσεις με Ρώσους, Ρωσίδες. Προσέξτε, οι κατά τα άλλα πολέμιοι του ρατσισμού θα προσθέτουν κάθε τρεις και λίγο και μια εθνικότητα η οποία τολμά να αντιπαρατεθεί με την πολιτική του υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά. Τούτες τις ημέρες, όμως, χρειάζεται κι ένας απολογισμός για να ξεφύγουμε από τους αριστερούς προοδευτικούς φεντεραλιστές. Η Ελλάδα και η Κύπρος αυτές τις ημέρες του Ιούλιου δεχόταν ένα καίριο πλήγμα καθώς η χούντα κι εκείνο το πολιτικοστρατιωτικό σύστημα μαζί με επίορκους επέτρεψαν αρχικά το πραξικόπημα και κατόπιν την εισβολή και κατοχή της Κύπρου.

Ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα μετά τα επεισόδια της Κωνσταντινούπολης το 1955.Σε μια Ελλάδα που παραπαίει οικονομικά, ένας Τούρκος δικτάτορας απειλεί παίζοντας επικίνδυνα ψυχολογικά παιχνίδια και οι “αριστεροί προοδευτικοί φεντεραλιστές” συνεχίζουν να διχάζουν τον Ελληνικό λαό.

Δημήτρης Παφίλας
Πρώτο Θέμα

Ετοιμότητα για άμεση απάντηση

Την ώρα που η Άγκυρα έχει δέσει τον «Πορθητή» στο λιμάνι της Αττάλειας και με εντολή να κρατά ζεστές τις μηχανές του, η Αθήνα παρακολουθεί με ιδιαίτερη ψυχραιμία και μετρά τις κινήσεις των γειτόνων καθώς όπως όλα δείχνουν οι Τούρκοι θα θελήσουν να προκαλέσουν και πάλι.

Το θέμα της εξόρυξης υδρογονανθράκων από εταιρίες κολοσσούς στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και οι συμφωνίες στις οποίες έχει προχωρήσει η Ελλάδα για να ξεκινήσουν έρευνες στα νότια της Κρήτης και όχι μόνο, «πονάνε» ιδιαίτερα την Τουρκική ηγεσία η οποία βλέπει μέρα με τη μέρα την οικονομία της να κατρακυλά, εξηγεί ανώτατη στρατιωτική πηγή, και γι’ αυτό το λόγο σημειώνει, οι προσπάθειες των γειτόνων μας θα είναι στο να κάνουν απόλυτα αισθητή την παρουσία τους σ’ όλη αυτή την περιοχή.

Οι συσκέψεις σε ανώτατο επίπεδο δεν έχουν σταματήσει, το ίδιο και οι σχεδιασμοί αλλά και οι επιτηρήσεις οι οποίες συνδυάζονται με πληροφορίες της τελευταίας στιγμής και αναλύσεις.

Ανάμεσα σ’ όλα, σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξουν οι ίδιες οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται για τις εξορύξεις και το πώς θ’ αντιδράσουν σε περίπτωση νέας τουρκικής παρενόχλησης πλωτού γεωτρύπανου διότι στην πρώτη προσπάθεια της Άγκυρας κατά του γεωτρύπανου SAIPEM της ENI φάνηκε πρόσφορο το έδαφος με αποτέλεσμα την υποχωρητικότητα και παρά τις όποιες προσπάθειες έγιναν από τον καπετάνιο του πλοίου.

Θα συμβεί το ίδιο με τις εταιρίες Αμερικανικών και Γαλλικών συμφερόντων; Κανείς δεν γνωρίζει, όμως το παρελθόν διδάσκει κι από εκεί έως σήμερα έχει φανεί ότι η Τουρκία ουδέποτε έκανε κίνηση κατά των δυο εταιριών με αποτέλεσμα να κρίνεται πως προσέχει τα νώτα της από τις υπερδυνάμεις. Όμως μόλις ξεκινήσουν νέες προσπάθειες ο εκνευρισμός θα αφήσει τη λογική να επικρατήσει;

Οι ίδιες στρατιωτικές πηγές, μας εξηγούσαν ότι ταυτόχρονα έχει φανεί με κάθε τρόπο η πυγμή της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις συμφωνίες τις οποίες κάνει και τις προχωρά ένα βήμα παραπάνω, όπως για παράδειγμα η κοινή προσπάθεια των εταιριών ENI και Total η οποία μπήκε ως «back up» σε οικόπεδα τα οποία αρχικά είχαν συμφωνηθεί με την πρώτη εταιρεία. Οι όποιοι λεονταρισμοί τώρα από την Τουρκία θα επαναληφθούν με την Γαλλία να καραδοκεί;

Κίνηση ρουά- ματ έλεγαν στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού που έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα αυτό, αποτέλεσε η επέκταση αυτής της συμφωνίας καθώς κατά κάποιον τρόπο εγκλωβίζεται η Άγκυρα κλείνεται στον εαυτό της και δεν δυσκολεύεται να εξωτερικεύσει καν τον εκνευρισμό που της προκαλούν οι εξελίξεις.

Επιπλέον παρόμοιες κινήσεις έχουν γίνει ήδη και από την Ελληνική πλευρά με αποτέλεσμα όλες οι αναλύσεις στα επιτελεία της Άγκυρας να φτάνουν στον ίδιο παρανομαστή, δηλαδή την απομόνωσή της.

Η επιθετικότητα και οι προκλήσεις θα ενταθούν

Οι διεθνείς οικονομικοί δείκτες κατατάσσουν την Τουρκία στο πυρ το εξώτερον και μεσούσης της θερινής περιόδου, ο μόνος τρόπος να σηκώσει λίγο κεφάλι η γειτονική χώρα αποτελεί ο τουρισμός στα παράλια.

Η κυβέρνηση Ερντογάν θεωρούσε απαραίτητη αυτή την τουριστική ανάκαμψη-έστω και παροδική- καθώς τα δυο – τρία τελευταία χρόνια τα μεγάλα τουριστικά πρακτορεία είχαν αποφύγει την επιλογή της Τουρκίας, σε αντίθεση με φέτος που φαίνεται πως έως στιγμής η κίνηση βρίσκεται σε καλά επίπεδα, πράγμα που δεν θα ήθελε κανείς στην Άγκυρα να κλονιστεί, άρα οι όποιες κινήσεις προσπαθήσει να κάνει η Τουρκία θα είναι προσεκτικές πάρα πολύ ή θα γίνουν αργότερα.

Οι Έλληνες επιτελείς ωστόσο συνεχίζουν να είναι με τα μάτια και τ’ αυτιά ανοιχτά και να κοιτάζουν προσεκτικά κάθε κίνηση που γίνεται στην γεωπολιτική και γεωστρατηγική σκακιέρα.
Το μόνο που έχει ζητηθεί είναι το επίπεδο της πληροφορίας να δουλεύει πυρετωδώς και τα πάντα να φιλτράρονται από τους ειδικούς.

Στο άμεσο μέλλον αναμένονται εξελίξεις που αφορούν τη χώρα μας και το θαλάσσιο περιβάλλον από το οποίο βρέχεται και θα είναι πολύ σημαντικές σημείωναν με νόημα ανώτατα στελέχη. Η Τουρκία αυτό το γνωρίζει πολύ καλά και γι’ αυτό περιμένουμε να δούμε την δική της κίνηση η οποία φυσικά, αναπάντητη δεν θα μείνει σε καμία περίπτωση.

HellasJournal

Γράφει ο Γιώργος Θωμαίδης *

Κεντρικό θέμα στην κυβερνητική ρητορική σχετικά με τη συμφωνία ΣΥΡΙΖΑ-Ζάεφ (διότι προς το παρόν δεν υπάρχει κυρωμένη συμφωνία Ελλάδας-ΠΓΔΜ), είναι η κυβερνητική άποψη ότι η συμφωνία δεν αναγνωρίζει «μακεδονική εθνότητα», αλλά μακεδονική υπηκοότητα (με μια «γεωγραφική έννοια»), διότι «στο διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς την έννοια της εθνότητας και δεν χρησιμοποιείται».
Στο άρθρο αυτό, θα δείξω ότι και τα δυο (απουσία εθνότητας στην ΠΓΔΜ και στο διεθνές δίκαιο) αποτελούν σκόπιμη εφεύρεση μιας «πραγματικότητας», που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα στην ΠΓΔΜ και στον κόσμο. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά στην Ελλάδα σε μια προσπάθεια να πεισθούν οι πολίτες πως και αυτή η «ακίνδυνη» υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν «αναπόφευκτη» για να επιτευχθεί η «καλύτερη δυνατή» συμφωνία.

Πρώτα από όλα, σε κανένα απολύτως σημείο της συμφωνίας δεν αναφέρεται ότι ο όρος μακεδονική υπηκοότητα είναι «γεωγραφικός»: Ο όρος Βόρεια Μακεδονία είναι γεωγραφικός και υποδηλώνει (και) την ύπαρξη μιας γεωγραφικής Μακεδονίας πέρα από τη Βόρεια. Συνεπώς ο όρος Μακεδόνας, είτε θα αναφέρεται σε όλους όσους προέρχονται γεωγραφικά από την όλη Μακεδονία (άρα είναι έμμεση επιβεβαίωση του ότι η ΠΓΔΜ είναι το πολιτικό σημείο αναφοράς όλων όσων ζουν στη Μακεδονία), είτε στη «μακεδονική» υπηκοότητα όπως την ορίζει η ΠΓΔΜ. Που προσδιορίζεται αυτό στη συμφωνία;

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο όρος αναφέρεται στη «μακεδονική» υπηκοότητα και όχι άμεσα στο όλον της Μακεδονίας. «Σβήνει» αυτό τη «μακεδονική» εθνότητα; Της επιτρέπει να υπάρχει ως διεθνώς αναγνωρισμένη οντότητα, ή μήπως την επιβεβαιώνει επιπλέον; Υπάρχει ένα διεθνώς αποδεκτό κείμενο, το οποίο μπορεί να μας βοηθήσει σε αυτό το ζήτημα:

Πρόκειται για τη συμφωνία της Αχρίδας, η οποία διευθετεί τις σχέσεις μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών και –σε ένα γενικότερο πλαίσιο- μεταξύ των εθνικών ομάδων της χώρας, όπως αυτές αναγνωρίζονται ρητά σε πολλά σημεία του κειμένου. Στο κείμενο αυτό, όπως και στο άρθρο 48 του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, αναγνωρίζεται ρητά η ύπαρξη εθνοτήτων μέσα στο «μακεδονικό κράτος», μια από τις οποίες είναι και η «μακεδονική». Το κείμενο της Συμφωνίας της Αχρίδας όμως, είναι σημαντικό και για έναν ακόμη λόγο: Υπογράφεται και από εκπρόσωπο της ΕΕ (και των ΗΠΑ), και αποτελεί μια έμμεση αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας από την ΕΕ (άρα και από την Ελλάδα), από το 2001.

Όπως οι Νοτιοαφρικανοί
Ωστόσο, επειδή η ΕΕ είχε θέσει ως σαφές και διακριτό πλαίσιο για την εισδοχή της ΠΓΔΜ την επίλυση των διαφορών με την Ελλάδα, από τη δεκαετία του 90, υπάρχει μια δεύτερη γραμμή σκέψης. Αυτή είναι παράλληλη με τη συμφωνία της Αχρίδας, η οποία έθετε το τελικό καθεστώς της σχέσης της ΠΓΔΜ με την ΕΕ στην αποκλειστική τροχιά των διαφορών Ελλάδας-ΠΓΔΜ και της επίλυσής τους. Αυτό το πλαίσιο, το ακυρώνει η συμφωνία των Πρεσπών, η οποία διατηρεί τη μακεδονική υπηκοότητα (και όχι βορειομακεδονική υπηκοότητα) και συγχρόνως επιτρέπει ελεύθερα τη χρήση του όρου μακεδονική εθνότητα και γλώσσα καθώς δεν τα θεωρεί σημαντικά, ώστε να ασχοληθεί μαζί τους.

Το ότι η «μακεδονική» υπηκοότητα ορίζεται ως αυτή του «πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας», προσδιορίζει γεωγραφικά το κράτος εφαρμογής της. Όμως, δεν αμφισβητεί πλήρως το ιδεολόγημα του μακεδονισμού (ο οποίος αναφέρεται σε όλη τη Μακεδονία). Θα μπορούσε να το κάνει, έστω εάν η υπηκοότητα αναφερόταν ως βορειομακεδονική, χωρίς άλλη διευκρίνιση της σλαβομακεδονικής εθνότητας και γλώσσας;

Η απάντηση είναι και πάλι όχι, καθώς είτε η υπηκοότητα είναι «μακεδονική», είτε βορειομακεδονική, η συμφωνία της Αχρίδας και το άρθρο 48 του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, ισχύουν για τις εθνότητες, ανεξάρτητα από το όνομα της υπηκοότητας του πολίτη της ΠΓΔΜ. Ωστόσο, η βορειομακεδονική υπηκοότητα, θα μπορούσε να απομακρύνει κάπως τον ξένο παρατηρητή από την αναφορά στο όλον της Μακεδονίας. Όπως ακριβώς υπάρχει μια γεωγραφική διάσταση και όχι μόνο εθνοτική στον όρο «νοτιοαφρικανική» υπηκοότητα, αν και υπάρχει ομάδα λευκών στη Νότιο Αφρική που αυτοαποκαλείται «Αφρικανοί» στα ολλανδικά (Afrikaans), χωρίς αρχαίες αφρικανικές ρίζες.

Αντίθετα, η «μακεδονική» υπηκοότητα, ορίζεται άμεσα από την παντού στην ΠΓΔΜ αποδεκτή ως ορίζουσα τα κάθε είδους διεθνή ονόματα του κράτους «μακεδονική» εθνότητα και από την «μακεδονική» γλώσσα της, καθώς αυτό ρητά α) ορίζεται στη συμφωνία της Αχρίδας, και β) πλέον επικυρώνεται και με τη συμφωνία των Πρεσπών, διότι του επιτρέπεται και να συνεχίζεται και επιπλέον να επισημοποιείται και από ελληνικής πλευράς.

Διεθνής αντίκτυπος
Τι αντίκτυπο όμως έχουν αυτά στο Διεθνές δίκαιο; Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, καμία: κατά τον κ. Τζανακόπουλο, νομικό στο επάγγελμα και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Δίκαιο, δεν γίνεται αναφορά σε εθνότητες, επομένως η συμφωνία με την ΠΓΔΜ δεν μπορούσε να αναφέρεται σε αυτές. Όμως, το Διεθνές Δίκαιο τον διαψεύδει πλήρως, καθώς, μεταξύ άλλων, ένα από τα θεμελιώδη κείμενα του διεθνούς δικαίου, η Συνθήκη για την Αποτροπή και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, από το 1948, αναφέρει ρητά, στο άρθρο II, την ύπαρξη και προστασία εθνοτήτων και εθνικών ομάδων.

Η Συμφωνία της Αχρίδας και η Συνθήκη για την Αποτροπή και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας είναι γνωστές στους πάντες στο υπουργείο Εξωτερικών. Συνεπώς μάλλον τις γνωρίζει και ο κ. Τζανακόπουλος. Το Διεθνές Δίκαιο είναι προπτυχιακό μάθημα, το βιβλίο του οποίου είναι διαθέσιμο στο κοινό και υπάρχει πληθώρα τρόπων στο Διαδίκτυο για να ανακαλύψει ξανά κάθε πολίτης εάν το Διεθνές Δίκαιο αναφέρεται ή όχι σε εθνότητες.

Είναι ίσως ώρα η κυβέρνηση να εγκαταλείψει την επανάληψη της άποψης περί «μη εθνότητας» στην ΠΓΔΜ, η οποία μόνο την εκθέτει και σύντομα θα είναι ξεκάθαρη στον (και ακόμη πιο εξοργιστική για τον) πληθυσμό της χώρας και ειδικά σε όλη τη βόρεια Ελλάδα. Αντί να ασχολείται με τα φραστικά λάθη του κ. Μητσοτάκη, να προσπαθήσει το ελάχιστο να πάρει μια μεταβατική διεθνή ρύθμιση, για την απόδοση διεθνώς τουλάχιστον ως σλαβομακεδονικής της εθνότητας και της γλώσσας, σε ένα ξεχωριστό «ακαδημαϊκό» πρωτόκολλο που θα ισχύει παγκοσμίως, το ελάχιστο εκτός ΠΓΔΜ.

Και να απομακρυνθεί από την επικίνδυνη και ασύνετη γεωπολιτική «ευκολία» και «ιδεολογία», με την οποία οδηγούμαστε και στη μονιμοποίηση και επαύξηση (με την επαναφορά προσφύγων από τη Γερμανία, κατόπιν παράκλησης της κ. Μέρκελ) των προσφυγικών-μεταναστευτικών θυλάκων στα νησιά του Αιγαίου, δυο μίλια μακριά από την όλο και πιο ισλαμιστική Τουρκία. Αυτό, όμως είναι θέμα για άλλο άρθρο.

*Ο Γιώργος Θωμαϊδης είναι ψυχίατρος.

slpress

Βαγγέλης Γεωργίου

Αρχές φθινοπώρου 1974, λίγες μόνο εβδομάδες μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και την κατάρρευση της Χούντας στη Ελλάδα, η βελγική πρεσβεία στην Αθήνα θα λάμβανε ένα πολύ «θυμωμένο» τηλεγράφημα. Αποστολέας ήταν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Είχε προηγηθεί συνέντευξή Τύπου στη βελγική τηλεόραση του Βέλγου υπουργού Εξωτερικών και πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της ΕΟΚ Renaat Van Elslande, η οποία άφησε άφωνη την Αθήνα: Ο Ευρωπαίος πολιτικός, μιλώντας για το Κυπριακό, μίλησε για «κατανόηση» της αρχικής επιθετικής τουρκικής ενέργειας κατόπιν «προκλήσεως» του χουντικού «προέδρου» Νίκου Σαμψών!

Οι διπλωματικές υπηρεσίες της χώρας πήραν φωτιά. Η πένα του «Εθνάρχη» βρισκόταν λίγα εκατοστά από το χαρτί της αίτησης για την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ (1975) και οι Ευρωπαίοι «κατανοούσαν» μια εθνική τραγωδία. Αμέσως ο διπλωμάτης καριέρας υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Μπίτσιος, μέσω του τηλεγραφήματος, διαμαρτυρήθηκε πως με μια τέτοια τοποθέτηση επιδοκιμαζόταν ουσιαστικά η τουρκική επιθετικότητα!


Ο διπλωμάτης καριέρας Δημήτρης Μπίτσιος την περίοδο της θητείας του ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ.
Από απόρρητο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών φαίνεται ότι στις κοσμοπολίτικες Βρυξέλλες, ο Έλληνας πρέσβης Ιάσονας Δρακούλης, πήγε και βρήκε τον ίδιο τον Renaat Van Elslande ζητώντας εξηγήσεις. Ο Βέλγος αποκρίθηκε ότι η χρήση της λέξεως «κατανοήσεως» της αρχικής τουρκικής επίθεσης «ενείχεν έννοιαν επεξηγηματικήν της τουρκικής επεμβάσεως κατόπιν προκλήσεως Σαμψών και ουχί επιδοκιμαστική» (Α.Π. 1210/ΑΣ 157, 4/9/1974).

Βέβαια κάτι τέτοιο ήταν αστήρικτο καθότι οι κινήσεις του Σαμψών, φερέφωνου της ελληνικής χούντας, είχαν ως στόχο τον Μακάριο και όχι τους Τουρκοκύπριους. Οι Τούρκοι δεν εισέβαλαν για να αποκαταστήσουν την νομιμότητα αλλά για να χειραγωγήσουν την ανωμαλία προς όφελός τους. Ακόμα και ο λιγότερο αποτελεσματικός υπάλληλος της λιγότερο αποτελεσματικής υπηρεσίας πληροφοριών στην Ευρώπη το γνώριζε αυτό. Μέχρι την ώρα που ολοκληρώθηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις δεν υπήρχε αμφιβολία για τις προθέσεις της Άγκυρας.

Écart de langage
Τότε λοιπόν ο Δρακούλης τον διέκοψε ευγενικά λέγοντάς του «ως Έλλην ανέμενα να ακούσω κατά τη μετάδοση της συνέντευξης και κάποια επίκριση για την τουρκική εκβιαστική αδιαλαξία«. Ο Βέλγος απο την πλευρά του εξέφρασε την λύπη του που οι δημοσιογράφοι δεν επέμειναν στην συνέντευξη για το Κυπριακό «οπότε αφεύκτως θα απεδοκίμαζε» την αδιαλλαξία των Τούρκων στις συζητήσεις που διεξάγονταν στη Γενεύη. Δηλαδή ο επικεφαλής της βελγικής διπλωματίας περίμενε ερωτήσεις για να ξεκαθαρίσει την επίσημη θέση ενός ευρωπαϊκού κράτους για μια αιματηρή εισβολή.

Χαμόγελα ένα χρόνο μετά την
τουρκική εισβολή. Αριστερά ο πρόεδρος του
Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ορτόλι και δεξιά ο
Renaat Van Elslande.
Ο έμπειρος Ευρωπαίος πολιτικός, θέλοντας πονηρά να υποβαθμίσει το περιστατικό, υποστήριξε πως η φράση -περι «κατανόησης»- υπήρξε ατυχής (écart de langage) καθότι άλλη ερμηνεία έχει στη φλαμανδική γλώσσα από αυτή που της προσέδωσε η ελληνική πλευρά. Δεν είναι τυχαίο που τα γαλλικά είναι η γλώσσα της διπλωματίας… μάλλον «γλιστράνε» εύκολα.

Η γλωσσική «αδεξιότητα» παρόλα αυτά επικάλυψε την προφανή αποστασιοποίηση της βελγικής κυβέρνησης -και όχι μόνο- από την ελληνοτουρκική διαφορά εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Η συζήτηση ξεκίνησε με παράπονα και έληξε με ειρωνία. Αποχωρώντας ο Έλληνας πρέσβης από το δωμάτιο άκουσε τον Renaat Van Elslande να του λέει με ένα χαμόγελο: «ελπίζω τελικώς ότι δεν θα εγκαταλείψετε το ΝΑΤΟ…«. Διάλογοι που θα ταίριαζαν σε κάποιο μικρό επεισόδιο των Monty Python την δεκαετία του 1970.

Ο θιγμένος Κύρκος
Η Ελλάδα τελικά έκανε αίτηση για να εισχωρήσει στο κλαμπ των μονοπωλείων -όπως έλεγε ο φιλοκοινοτικός Λεωνίδας Κύρκος- αλλά η κατάσταση για το Κυπριακό παρέμενε… διχοτομημένη.

Την Άνοιξη του 1977 η γραφική Μυτιλήνη φιλοξενούσε σύνοδο της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ελλάδος-ΕΟΚ στην οποία θα συζητιόνταν τα… ανθρώπινα δικαίωματα. Συμμετείχαν ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, ευρωβουλευτές, υπουργοί και όλη η ελληνο-ευρωπαϊκή αφρόκρεμα. Τότε λοιπόν ένας Ολλανδός σοσιαλιστής, ονόματι Ladan, κούνησε το δάχτυλο στους Έλληνες διότι η χώρα τους «καταδικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης«! Στην Κύπρο είχαν σημειωθεί σφαγές, λεηλασίες και εκτοπίσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και ο σοσιαλιστής βουλευτής ενοχλούνταν από τους αντιρρησίες συνείδησης.

Λεωνίδας Κύρκος, αρχές δεκαετίας 1980.

Έκπληκτος τότε ο βουλευτής του ΚΚΕ εσωτερικού και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας Λεωνίδας Κύρκος, γύρισε και του είπε καλά όλα αυτά αλλά «θα ήθελα να δω και εκ μέρους των Δυτικοευρωπαίων Κοινοβουλευτικών την ίδια ευαισθησία έναντι της κατάφωρης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χιλιάδων Ελληνοκυπρίων, των οποίων η τύχη δεν φαίνεται να συγκινεί ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη» (Α.Π. 430/2009, 1/6/1077).

Όσο συνέβαιναν όλα αυτά τα όμορφα, η ελληνική διπλωματία έριχνε νερό στο κυπριακό «κρασί» της προκειμένου να μην προκαλέσει δυσφορία στους Ευρωπαίους. Η Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία, δηλαδή η προσπάθεια τήρησης μιας κοινής ευρωπαϊκής στάσης σε διεθνή ζητήματα, πήρε αποστάσεις από το Κυπριακό. Για την αφελή ελληνική πλευρά η διασφάλιση της ειρήνης διερχόταν μέσω του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των βασιζόμενων σ’ αυτό αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.

Στη Γενική Συνέλευση όμως του ΟΗΕ το 1978, στην απόφαση περί μη αναμίξεως σε εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών, η Ελλάδα ψήφισε υπέρ καθώς η Αθήνα ενίσχυε την αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά άλλων κρατών, βλέπε Κυπριακή Δημοκρατία. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών παρατηρούσε πως το ζήτημα του αμερικανικού εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ως αντίδραση στην εισβολή, δεν απασχόλησε ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνεργασίας. Τα κράτη-μέλη, δηλαδή οι μελλοντικοί αλληλέγγυοι εταίροι, έβρισκαν συνεχώς την ευκαιρία να επαναλαμβάνουν πως κακώς επεβλήθη το εμπάργκο!

Ωστόσο, η Ελλάδα βρισκόταν σε μια κρίσιμη στιγμή για την ένταξή της στην ΕΟΚ και έπρεπε να δείξει μια εικόνα εναρμόνισης με τις κοινοτικές θέσεις. Έτσι στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1979 η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για το ίδιο ζήτημα, έκανε αποχή ώστε να μην φανεί ότι αποκλίνει από τους μελλοντικούς εταίρους…Θέλαμε να μπούμε στην ΕΟΚ γαρ.

Ενταγμένοι πλην διαψευσμένοι
Αφού λοιπόν η «συμπλεγματική» Ελλάδα κατάφερε να γίνει «Ευρωπαία» ως 12ο μέλος της ΕΟΚ και η Κύπρος να μπει το 2004, συνεχίστηκε ο αγώνας για την επίλυση του Κυπριακού. Υπενθυμίζουμε -διότι ξεχνιέται- ότι το Κυπριακό είναι η κατάκτηση του 1/3 των εδαφών ενός κράτους από τον στρατό ενός άλλου. Η ελληνική εξωτερική πολιτική πάραυτα «εξευρωπαϊζεται» και ήρθαν οι εποχές που προώθησε λύσεις τύπου Ανάν. Στην Ελλάδα και Κύπρο κάποιες οικονομικές και ακαδημαϊκές ελίτ «καλλιεργούν διαχρονικά παραδοξότητες και λογικές ομηροποίησης σε σύνδρομα ήττας«.

Πολλοί δε με περιορισμένη γνώση για το ζήτημα -εκ των οποίων πολλοί με backround απλά European Studies- τοποθετούν τη λύση κάπου στη μέση «για να τελειώνουμε» και να ατενήσουμε το «ευρωπαϊκό μέλλον». Είναι ο ευρωπαϊκός κένσορας. Επιστρατεύοονται οργουελιανές πρακτικές για να επιλύσουν το Κυπριακό ενώ και ο ΟΗΕ φαίνεται να προετοιμάζει τέτοιες λύσεις. Ίδωμεν το ερχόμενο φθινόπωρο, του 2018.

Άγιος Θεόδωρος, Κύπρος 1964.
Στρατιώτης της UNFICYP συνοδεύει
Ελληνιδα ηλιωμένη από τον
τουρκικό στον ελληνικό τομέα.

Την ίδια στιγμή η Κομισιόν εγκρίνει χρηματοδοτικά προγράμματα για να προετοιμάσει τους Τουρκοκυπρίους για επανένωση. Διότι και αυτοί είναι «πολίτες μιας χώρας της ΕΕ, ακόμη και αν ζουν σε μέρος της Κύπρου που δεν υπόκειται στον κυβερνητικό έλεγχο» απολαμβάνοντας έτσι όλα τα «δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών» όπως λέει η Κομισιόν.

Ο Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, Κοσμήτορας Σχολής Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιοκ Χριστόφορος Γιαλλουρίδης αμφισβητεί αυτή την πρακτική της ΕΕ. Υπενθυμίζει ότι δεν πρόκειται για τουρκοκυπριακή κοινότητα αλλά για παράνομο καθεστώς της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Αν και δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, αυτό που κάνει η Κομισιόν είναι λάθος, σύμφωνα με τον Γιαλλουρίδη, «διότι πρόκειται για παράνομο χώρο, παράνομη παρουσία της Τουρκίας εκεί σε αντίθεση με την Κυπριακή Δημοκρατία».

Παρ’ όλα αυτά η Τουρκία, όπως είχε σημειώσει το 2016 ο Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών, Δρ. Χρήστος Ιακώβου, διαμαρτύρεται μονίμως «τα τελευταία χρόνια, για την άδικη πολιτικά και οικονομικά μεταχείριση των Τουρκοκυπρίων από την ΕΕ.

Όλα αυτά τα καλά συμβαίνουν από τα 1970s και στην Κύπρο κάτι φρέσκα κοριτσόπουλα, μετά από τόσα χρόνια γίνανε «γραφικές» γυναίκες και σήμερα, έχοντας ασπρισμένα μαλλιά, κυκλοφορούνε στη Μεγαλόνησο κρατώντας απο μια μικρή κιτρινισμένη φωτογραφιούλα «Μήπως είδατε τον άνθρωπό μου«. Στην Ευρώπη όμως écart de langage και κάπου ψηλά ο Βύρων Θεοδωρόπουλος δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει αυτό που έλεγε σε έναν Ευρωπαίο διπλωμάτη «η κατάσταση είναι αφόρητη…«.

slpress

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget