ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΕΔΩΝ

Latest Post

Η παλιά καθεστωτική συνταγή αφόριζε και στιγμάτιζε κάθε εκδήλωση λαϊκής ΟΡΓΗΣ σαν αριστερή τρομοκρατία και κομμουνιστική απειλή…
Με την ενσωμάτωση της Αριστεράς στο καπιταλιστικό καθεστώς η παλιά συνταγή άρχιζε να ξεθωριάζει και να αντικαθίσταται, σταδιακά, από τα νέα ιδεολογήματα του πλανητικού κεφαλαίου: Της «ρατσιστικής τρομοκρατίας», του «ακροδεξιού τραμπουκισμού», της «φασιστικής απειλής» και λοιπά…

Σήμερα έχει εδραιωθεί η νέα αυτή συνταγή: Κάθε εκδήλωση λαϊκής αγανάκτησης και ΟΡΓΗΣ καταδικάζεται και συκοφαντείται σαν ακροδεξιά βία και ρατσιστική διαστροφή, σαν φασιστική βία και απειλή.

Έτσι από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», φτάσαμε στο «φασιστικό κίνδυνο». Αυτό βολεύει, σήμερα τη Νέα Τάξη, την πλανητική εξουσία του ΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΟΥ ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου: Είναι ένα «βόλεμα» που ανταποκρίνεται στο χαρακτήρα και στις πολυεδρικές ανάγκες του υπερεθνικού κεφαλαίου:

α). Να προωθεί (το διεθνές κεφάλαιο), πιο αποτελεσματικά, τους εφιαλτικούς σχεδιασμούς του με τους ενσωματωμένους και μεταλλαγμένους «αριστερούς».

β). Να «ξεπλένει» (το διεθνές κεφάλαιο) το δικό του σύγχρονο ΦΑΣΙΣΜΟ (το 4ο Ράιχ), με τον παλιό φασισμό. Και ταυτόχρονα να ταυτίζει κάθε λαϊκή εκδήλωση ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ εναντίον του 4ου Ράιχ και της νέας καπιταλιστικής ΦΡΙΚΗΣ με την ακροδεξιά και τον παλιό φασισμό…

Με την κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων αυτή η συνταγή του στιγματισμού κάθε λαϊκής αγανάκτησης, σαν «φασιστική βία» υλοποιείται αχαλίνωτα, υστερικά και τρομοκρατικά.

Η κυβέρνηση της δωσίλογης «αριστερής» αλητείας, γεννά, συσσωρεύει και συμπιέζει ΤΕΡΑΣΤΙΑ αποθέματα λαϊκής ΟΡΓΗΣ, και όταν υπάρξει και μια ελάχιστη εκδήλωση αυτής της οργής, ΑΜΕΣΩΣ κατασυκοφαντείται αυτή η λαϊκή ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, σαν φασιστική και ακροδεξιά απειλή….

Σημείωση: Το καθεστώς, φυσικά έχει δημιουργήσει και τους χρήσιμους προβοκάτορες για τη διευκόλυνση κάθε «αριστερής» κυβερνητικής προβοκάτσιας: Τη «Χρυσή Αυγή» και CIA…

Με τα σύγχρονα αυτά ιδεολογικά και πολιτικά τεχνάσματα του 4ου Ράιχ και των «αριστερών» ιπποκόμων του (ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές «αριστερές» και «δημοκρατικές» δυνάμεις) κινδυνεύουμε να φτάσουμε στον εξής παραλογισμό: Ο ελληνικός λαός να ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή και οι δυνάμεις του καθεστώτος (τα κατοχικά ανδρείκελα του ευρω-φασισμού) να αυτοπροβάλλονται και να ποζάρουν σαν «αριστερές», «προοδευτικές» κ.λπ…

Πλήρης αναστροφή της πραγματικότητας: Οι λαοί καταγράφονται σαν φασίστες και οι ληστές και δήμιοι των λαών σαν οι θεματοφύλακες των «αριστερών» και «δημοκρατικών» αξιών,.

Συνακόλουθα οι λαοί είναι οι «τρομοκράτες» και οι «παράνομοι» και οι δήμιοι (οι πραγματικοί τρομοκράτες) είναι η «νομιμότητα» και η «πρόοδος»…

Στη φετινή εκδήλωση για το Πολυτεχνείο η νέα «συνταγή» …συνάντησε δυσκολίες. Οι συριζαίοι βρέθηκαν σε αμηχανία. Δεν θα μπορούσαν τη «βία» των αγανακτισμένων στο Πολυτεχνείο (βίαιη απαγόρευση εισόδου στο Πολυτεχνείο των κατοχικών υπουργών κ.λπ) να την ταυτίσουν με τη Χρυσή Αυγή: Θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι…

Έτσι μίλησαν μόνο για «τραμπουκισμό» και ότι: «Το “Πολυτεχνείο” είναι σύμβολο αγώνα για Δημοκρατία. Δεν έχει “ιδιοκτήτες”. Και οι τραμπουκισμοί το λεκιάζουν!».

Αυτοί οι «αριστεροί» έμποροι του Πολυτεχνείου, οι μοχθηροί σφετεριστές του που το θεωρούν οι ίδιοι, ενώ δεν το ήθελαν ΠΟΤΕ, ιδιοκτησία τους και μετοχή στο καθεστωτικό χρηματιστήριο, αυτοί που έχουν λεκιάσει κάθε ιδέα του και βρωμίσει τους στόχους του, έχουν το αβυσσαλέο θράσος να συκοφαντούν τη λαϊκή ΟΡΓΗ που εκδηλώθηκε εναντίον τους, μια ΟΡΓΗ που ίδια η υποκριτική βαναυσότητα των συριζαίων πυροδότησε…

Γιατί είναι φρενοβλαβής ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και πολιτική εμπορία να πηγαίνουν τα «αριστερά» κυβερνητικά ανδρείκελα στο Πολυτεχνείο για θεατρικές παραστάσεις και πολιτικά σώου…

Νιώθουμε σκόπιμο, να αναδημοσιεύσουμε το περσυνό μας κείμενο που αναφέρεται στην ΑΠΑΤΗ των «αριστερών» ιπποκόμων του 4ου Ράιχ…

περισσότερα εδώ

Εδώ και δεκατέσσερις μέρες στα Τίρανα και σε μια ιδιαίτερα κατοικημένη περιοχή συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις κατοίκων της που θίγονται από εν εξελίξει έργο της δημοτικής αρχής και κεντρικής κυβέρνησης. Πρόκειται για την κατασκευή οδικής αρτηρίας που εξυπηρετεί την παροχέτευση της κίνησης από τα βόρεια προς τα ανατολικά της πρωτεύουσας. Η κατασκευή της όμως προϋποθέτει την κατεδάφιση σημαντικού αριθμού κατοικιών και θίγονται ακόμη περισσότερες ιδιωτικές περιουσίες.

Ανάλογα φαινόμενα είχαν παρατηρηθεί και όταν επιχειρήθηκε προ διετίας η αναμόρφωση πλατείας και λεωφόρου στην κωμόπολη της Χιμάρας. Υπάρχουν κάποιες ομοιότητες και κάποιες διαφορές στις δύο περιπτώσεις.

Κοινό σημείο είναι η αυθαιρεσία της πολιτείας ώστε να προχωρήσει τα έργα χωρίς προηγούμενο εξαντλητικό διάλογο με τις κοινωνίες και ειδικά τους κατοίκους που θίγονται απ’ την εξέλιξη των έργων. Δεν λαμβάνουν υπόψη οι πρακτικές της κυβέρνησης τα δικαιώματα των πολιτών στην περιουσία και την ιδιοκτησία. Επί το πλείστον δε έχοντας η κυβέρνηση και το αποκλειστικό δικαίωμα στην εγγραφή της περιουσίας στα περιουσιολόγια και τα υποθηκοφυλακεία αμφισβητεί την ουσία του δικαιώματος άρα αποφεύγει και τις αποζημιώσεις.

Τόσο στη Χιμάρα όσο και στα Τίρανα τώρα, οι πολίτες που θίγονται αλλά και όσοι τους συμπαρίστανται οργανώνουν τις δικές τους διαμαρτυρίες. Μόνο που στην περίπτωση της Χιμάρας είναι κάπου στην περιφέρεια, σε μια ασήμαντη γωνία και στα Τίρανα το πρόβλημα μεταφέρεται σταδιακά στο κέντρο της και την πλατεία έναντι του Δημαρχείου.

Επί το πλείστον δε ότι οι διαμαρτυρόμενοι κάτοικοι των Τιράνων για πολλές ώρες και σε ακμή κίνησης κλείνουν το δρόμο απ’ τον οποίο κινείται σχεδόν η μισή Αλβανία.

Αυτά είναι ορισμένα κοινά σημεία της σύγκρουσης της πολιτείας με τους πολίτες της και μάλιστα με παρασκήνιο όχι τόσο πολιτικό όσο άμεσων ή έμμεσων οικονομικών κινήτρων και οφελών. Υπάρχουν όμως και οι διαφορές.

Πρώτα – πρώτα στη στάση των πολιτικών δυνάμεων. Στη Χιμάρα μέσα από ένα επιρροές στερεοτύπων, προκαταλήψεων και φοβικών νοοτροπιών η κοινωνία αφέθηκε στην δική της απομονωμένη αντίσταση στην αυθαιρεσία. Εξαίρεση μόνο το ΚΕΑΔ και ο βουλευτής Βαγγέλης Ντούλες που σηκώνει το βάρος της δημοσιοποίησης της αδικίας.

Δεύτερη διαφορά που εύκολα διαπιστώνεται αφορά στη στάση των ΜΜΕ. Στη Χιμάρα σχεδόν δημιούργησαν συστοιχία και ομοβροντία ευθυγραμμιζόμενα με την Κυβέρνηση: το έργο είναι για το καλό της Χιμάρας και τα πλάνα τα χαλούν οι ακραίοι Έλληνες που δεν βλέπουν με καλό μάτι την ανάπτυξη του τουρισμού στην «αλβανική ριβιέρα». Στα Τίρανα τώρα πάλι ελληνικός δάκτυλος είναι; Δεν αποκλείεται βέβαια δεδομένου ότι οι περισσότεροι των κατοίκων που θίγονται και εφόσον καταφέρουν να κλιμακώσουν την αντίδραση τους να ανακαλύψουν οι διάφοροι κύκλοι μια κάποια διασύνδεση με τη δολοφονία του νεαρού στους Βουλιαράτες και την «αποσταθεροποιητική δράση των ακραίων ελληνικών κύκλων».

Και η ουσιαστική διαφορά έχει σχέση με τη στάση της αστυνομίας και του βαθμού χρήσης της βίας της. στα Τίρανα παρόλο που επί ώρες κλείνει ο δρόμος και επηρεάζεται η ζωή και το πρόγραμμα χιλιάδων ανθρώπων δεν έχει καν εμφανιστεί αστυνομική δύναμη. Ακόμη και όταν οι διαμαρτυρόμενοι πολίτες απείλησαν να παραβιάσουν τις πόρτες του δημοτικού μεγάρου και να εισέλθουν στο Δημαρχείο. Στη Χιμάρα απεναντίας μεταφέρθηκαν πολλαπλάσιοι των κατοίκων ειδικά εκπαιδευμένες κατασταλτικές δυνάμεις.

Ακόμη μια λεπτομέρεια που θέλει υπογράμμιση: στη Χιμάρα την αστυνομική προστασία και βίαιο έλεγχο της κοινωνίας ζήτησε η ίδια η δημοτική αρχή και ο Δήμαρχος, παρόλο που είναι συντοπίτης.

tachydromos.org

Η χούντα των συνταγματαρχών, όπως επικράτησε να λέγεται, επιβλήθηκε από τους Αμερικάνους για άλλους λόγους από ό,τι μας ζάλιζαν να λένε, ότι ήρθε σαν εθνοσωτήριος επανάσταση να μας σώσει από την απειλή του κομμουνισμού. Όχι, δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα στην Ελλάδα μας, κυρίως γιατί ο κόσμος είχε μοιραστεί και η Ελλάδα βρέθηκε, ευτυχώς, με τον ελεύθερο κόσμο. Όσο ελεύθερος μπορεί να ήταν, αλλά ήταν σε σύγκριση με το κομουνιστικό μπλόγκ, ήταν ελεύθερος κόσμος.

Νέα επίθεση με πολεμικές απειλές κατά της Ελλάδας εξαπέλυσε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, M. Cavusoglu σχετικά με το δικαίωμα τηςνα επεκτείνει στα 12 ναυτικά μίλια τα χωρικά της ύδατα.

«Αυτό το ζήτημα θα το λύσουμε με την Ελλάδα μέσω διπλωματίας ή θα το πάμε στο δικαστήριο; Για μας υπάρχει μια ακόμη επιλογή. Εάν η εθνοσυνέλευση και το κράτος μας αξιολογήσει και εκείνη την επιλογή τότε θα είναι μια μονόπλευρη επιλογή. »

Εννοώντας ξεκάθαρα ότι υπάρχει η επιλογή του πολέμου. Όταν ένας ΥΠΕΞ μιλάει με τέτοιο τρόπο αυτό σημαίνει ότι του έχει δώσει το δικαίωμα η απέναντι πλευρά (η Ελλάδα) να μιλάει έτσι επειδή φοβάται ακόμα και να απαντήσει λεκτικά.

Τις δηλώσεις αυτές τις έκανε μιλώντας στην κοινοβουλευτική επιτροπή προϋπολογισμού, ο Cavusoglu υποστήριξε ότι το θέμα του Αιγαίου είναι πιθανό να πάει για συζήτηση στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Cavusoglu ανέφερε ότι στο θέμα των νησιών του Αιγαίου έχει γίνει η κατάλληλη ενημέρωση στα κόμματα της αντιπολίτευσης και έχουν δοθεί όλες οι εξηγήσεις.

«Μέχρι την κρίση των Ιμίων του 1996 ό,τι έγινε, έγινε. Μετά από αυτό καμιά κυβέρνηση δεν έχει ευθύνη σε αυτό το θέμα. Δεν υπάρχει καμιά ντε φάκτο ή νομική αλλαγή σε κανένα από τα νησιά αυτά» είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ, ο οποίος δέχθηκε για ακόμα μια φορά επίθεση από κεμαλιστές βουλευτές που επανέφεραν τους ισχυρισμούς του περί των «18 νησιών που έχουν κατακτήσει οι Έλληνες».

Όσον αφορά τις διερευνητικές συνομιλίες ο Cavusoglu τόνισε ότι αυτές άρχισαν πριν έρθει το κόμμα του στην εξουσία από την περίοδο που πρωθυπουργός ήταν ο B. Ecevit.

«Γιατί ξεκίνησαν; Για να επιλυθούν τα προβλήματα της υφαλοκρηπίδας και των χωρικών υδάτων με την Ελλάδα. Αυτό το ζήτημα θα το λύσουμε με την Ελλάδα μέσω διπλωματίας ή θα το πάμε στο δικαστήριο; Για μας υπάρχει μια ακόμη επιλογή. Εάν η εθνοσυνέλευση και το κράτος μας αξιολογήσει και εκείνη την επιλογή τότε θα είναι μια μονόπλευρη επιλογή.

Αυτό είναι άλλο ζήτημα. Αυτό το θέμα θα το πάμε και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας με μια έκθεση» υποστήριξε ο Cavusoglu

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ αναφέρθηκε και στο Κυπριακό, υπογραμμίζοντας πως η θέση της Τουρκίας είναι ξεκάθαρη.«Η τουρκική κυβέρνηση δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ούτε από δω και πέρα πολιτική «δώσε το και γλίτωσε στο Κυπριακό»«Τί είπαμε πέρσι στο Κραν Μοντάνα; Εκείνοι που λένε μηδέν εγγυήσεις και ασφάλεια να ξυπνήσουν από το όνειρο, είπαμε.
Που είπαμε εμείς «δώσε το και γλίτωσε»;Αυτά τα θέματα τα προχωράμε μαζί με την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Τέτοια πολιτική δεν είχαμε ποτέ. Και δεν θα έχουμε ούτε και από δω και πέρα» υπογράμμισε ο κ.Cavusoglu.

Πηγή:Pronews


Νέο παρακλάδι του Ουράνιου Τόξου φύτρωσε στις Σέρρες. Όπως αποκάλυψε το ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Star, oνομάζονται «Αδελφότητα του Κύριλλου και του Μεθόδιου» και έχουν όραμα την «αυτόνομη Μακεδονία»!

Η «Αδελφότητα» ήρθε να προστεθεί δίπλα στη φιλοσκοπιανή οργάνωση «Ουράνιο Τόξο» της Φλώρινας.

Μετά τα εγκαίνια, δηλώνουν ότι προωθούν τη Διακήρυξη του Κρουσόβου και μιλούν για «αυτόνομη Μακεδονία» και «μακεδονική εθνική ταυτότητα.

Ζήτημα μειονότητας βεβαίως δεν τίθεται, καθώς όπως δηλώνει ο συγγραφέας και αναλυτής Δημήτρης Ευαγγελίδης, «αν είναι να έχουμε μειονότητα με δυο-τρεις χιλιάδες ανθρώπους τότε θα είχαμε δεκάδες ή εκατοντάδες μειονότητες σε κάθε χώρα». Πράγματι, το «Ουράνιο Τόξο» στις ευρωκελογές του 2009 και στις 14 εκλογικές περιφέρειες της Βορείου Ελλάδας πήρε μόλις 2.594 ψήφους.

ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ
Ηγετική μορφή στο χώρο θεωρείται ο Παύλος Βοσκόπουλος, υποψήφιος με το Ουράνιο Τόξο σε αρκετες εκλογικές αναμετρήσεις, ο οποίος προωθεί τη φιλοσκοπιανή προπαγάνδα και με τις συνεντεύξεις του σε ξένα τηλεοπτικά δίκτυα, όπως και ο Γιώργος Παπαδάκης, δημοσιογράφος που ζει στα Σκόπια και εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου στα σκοπιανά τηλεοπτικά δίκτυα.

Υπάρχει επίσης ο παπα Τσαρκνιάς, ο οποίος ζητά να αναγνωριστεί ψευδομακεδονική Εκκλησία στην… Αριδαία! Ο ίδιος δηλώνει «Μακεδόνας» και απαντά στο σχετικό ερώτημα: «Έλληνας όχι, Έλληνας πολίτης ναι».
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΟΡΟΣ – ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ
Οι παμμακεδονικες καταγγέλλουν ότι από τα 140 εκατομμύρια ευρώ που έδωσε ο Σόρος στα Σκόπια πήρε χρήματα και το Oυράνιο Tόξο. «Γνωρίζουμε τις χρηματοδοτησεις που έχουν δοθεί από τον συγκεκριμένο επιχειρηματία και τα εγκλήματα που έχουν γίνει σε βάρος της πατρίδας μας» δηλώνει ο Δημήτρης Φιλιππίδης, πρόεδρος των Παμμακεδονικων Ενώσεων ΗΠΑ.

Η ΕΥΠ ΘΕΩΡΕΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ
Ο δημοσιογράφος του Star Πέτρος Μποτσαράκος ρώτησε τον πρώην διοικητή της ΕΥΠ Ιωάννη Κοραντή αν οι άνθρωποι αυτοί σχετίζονται με τις μυστικές υπηρεσίες στα Σκόπια και η επιβεβαίωση του ήταν αποστομωτική: «Θα μου επιτρέψετε κύριε Μποτσαράκο να σας πω ότι κρούετε ανοιχτές θύρες».

ΠΗΓΗ: STAR.GR

Μια αναφορά του Νίκου Κοτζιά κατά τη διάρκεια συνέντευξης που είχε παραχωρήσει πριν από δύο ημέρες, σύμφωνα με την οποία ο ελληνικός στρατός δεν αναγνωρίζει τα ελληνοαλβανικά σύνορα προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου της Αλβανίας, Ιλίρ Μέτα ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα να είναι «fake news».

Συγκεκριμένα, μιλώντας στο διεθνές συνέδριο των δημοσιογράφων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης «South East Europe Medi Forum», από όπου σχολίασε δήλωση του πρώην υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, ο κ. Μέτα δήλωσε συγκεκριμένα:
«Σήμερα κυκλοφόρησε μια ιστορία που ελπίζω να είναι ψεύτικη, fake news, σύμφωνα με την οποία ένας πρώην υπουργός γειτονικής χώρας, είπε ότι ο στρατός της δεν αναγνωρίζει τα σύνορα της Αλβανίας. Θα πρέπει να είμαστε ήρεμοι ακόμη και όταν αυτές οι ειδήσεις είναι αληθινές ή όταν αλλά φυσικά, δεν ανησυχώ για το λόγο ότι, οι διοικητές των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Αλβανικός Στρατός, γνωρίζει τα σύνορά του και δεν υπάρχει καμία αξίωση σε άλλη χώρα, σαν δημοκρατική χώρα που είμαστε».


Οι δηλώσεις Μέτα έρχονται ως απάντηση στα όσα είπε πριν δύο ημέρες ο Νίκος Κοτζιάς κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο ραδιόφωνο 24/7. Στην εν λόγω συνέντευξη ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών είχε υποστηρίξει ότι ο ελληνικός στρατός αρνείται να αναγνωρίσει τα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας καθώς και ότι πρέπει να κάνει κάποιες ενέργειες για να εκφραστεί η αναγνώριση των συνόρων και δεν τις κάνει. Απαντώντας μάλιστα σε ερώτηση αν για αυτό ευθύνεται έχει η στρατιωτική ή η πολιτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, ο πρώην Υπουργός απάντησε ότι αυτό θα το εξετάσει η Βουλή.

Στην ίδια συνέντευξη είχε υποστηρίξει ακόμη ότι υπάρχουν δυνάμεις στην Ελλάδα που δεν αναγνωρίζουν το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, των Παρισίων, αλλά ανατρέχουν σε πρωτόκολλα του 1914, όπως είναι αυτό της Κέρκυρας, το οποίο, σύμφωνα με τον κ. Κοτζιά, δεν είναι νομικώς ζωντανό.

liberal


Τσίπρας – Ιερώνυμος: Οι δύο μεγάλοι χαμένοι ενός... ναυαγίου


Του Τάσου Ευαγγελίου

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ιερώνυμος επιχείρησαν να φέρουν εις πέρας μια συμφωνία πολιτικού – οικονομικού χαρακτήρα, αφού ο Πρωθυπουργός εξέλαβε ως ευκαιρία τη σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου, προκειμένου να στριμώξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. και ταυτόχρονα να εντάξει στις προεκλογικές του παροχές την ανακοίνωση 10.000 νέων προσλήψεων. Η ιστορική όμως συμφωνία μετατρέπεται σε φιάσκο εκθέτοντας και τους δύο.

Προς
Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
Tην Ήπατο Αρμοστή της Ένωσης για τα Διεθνή Θέματα και την Πολιτική Ασφάλειας, κα FedericaMogherini
Tα μέλη του ΟSCE
Tα μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης
Tα μέλη των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Θέμα: Δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις ειδικές δυνάμεις της αλβανικήςαστυνομίας

Την Κυριακή, 28η Οκτωβρίου, ένα μέλος τη Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας (Ε.Ε.Μ) της Αλβανίας ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, πυροβολήθηκε θανάσιμα από τις ειδικές αστυνομικές δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας, γνωστές με το ακρωνύμιο RENEA. Οι καταστάσεις και τα ακριβή γεγονότα που οδήγησαν στην δολοφονία του παραμένουν ένα μυστήριο, μια και οι αλβανικές αρχές δεν έχουν αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία του γεγονότος. Σοβαρές αμφιβολίες και υποψίες έχουν διατυπωθεί αναφορικά με τη ύπαρξη του κράτους του νόμου στην Αλβανία και το κατά πόσο τέτοιες πρακτικές συνάδουν με την υποψηφιότητα ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ή απλώς εάν αυτές αντιπροσωπεύουν την παράδοση του καταπιεστικού καθεστώτος του Χότζα.

Για τα προηγούμενα πέντε χρόνια, ο Κατσίφας, ένας σιδεράς με ελληνική και αλβανική υπηκοότητα, ήταν ένας σημαντικός συντελεστής και οργανωτής στην κοινότητά του για τον εορτασμό της ημέρας του “ΟΧΙ”, της ημέρας που η Ελλάδα αρνήθηκε το τελεσίγραφο του Μουσολίνι και αποφάσισε να αποκρούσει την φασιστική επιδρομή. Η ημέρα του ΟΧΙ συμβολικά τιμά την τεράστια απώλεια Ελλήνων και τις θυσίες τής Ελλάδος κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς επίσης και την αντίσταση τής Ελλάδος ενάντια στην τετραπλή Γερμανική, Ιταλική, Βουλγαρική και Αλβανική κατοχή. Κατά τον Β’ ΠΠ, οι Βουλιαράτες (Bularat), το χωριό στο οποίο ο Κατσίφας έζησε και πέθανε και το οποίο βρίσκεται μόλις 6 χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, μετατράπηκε σε ένα νοσοκομείο για τους τραυματίες και πολλοί έλληνες πολεμιστές που απεβίωσαν τάφηκαν στο τοπικό νεκροταφείο, το οποίο είναι τώρα αφιερωμένο στην μνήμη τους.

Ο Κατσίφας φοβόταν ότι η Αλβανία δεν θα ανταποκρινόταν πλήρως στις παλαιότερες ή πρόσφατες συμφωνίες που έγιναν μεταξύ των υπουργών εξωτερικών της Ελλάδος και της Αλβανίας, οι οποίες αφορούσαν δύο θέματα: Πρώτον, την εκταφή των σχεδόν 8.000 ελλήνων που πέθαναν (πολεμώντας) στην υπό αλβανική διοίκηση περιοχή της Βορείου Ηπείρου, και δεύτερον, την παροχή σε αυτούς της αρμόζουσας ταφής. Η Αλβανία είχε καθυστερήσει για εννιά χρόνια να υλοποιήσει την διμερή συμφωνία που υπογράφτηκε το 2009. Ο Κατσίφας είχε ενεργά εμπλακεί επιδιώκοντας την συμμόρφωση της Αλβανίας στις εκκρεμείς επί δεκαετίες υποσχέσεις προς την Ελλάδα και την Κοινωνία των Εθνών (Στοιχείο παραρτήματος αρ. 1),αλλά και στις νεώτερες υποσχέσεις προς τα Ηνωμένα ‘Εθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση να παράσχει πρόσβαση στα μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στο ελληνόγλωσσο εκπαιδευτικό σύστημα.
Η Αλβανία όχι μόνο δεν έχει πραγματοποιήσει αυτή την υποχρέωσή της, αλλά -το αντίθετο- έχει μαζικά και με εμμονή παραβιάσει αυτές τις συμφωνίες με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων ήταν η επινόηση νομικών περιορισμών που αφορούσαν την ελεύθερη έκφραση και τα δικαιώματα των μελών της Ε.Ε.Μ.

Ο κατάλογος όλων αυτών των παραβιάσεων είναι μακρύς και δεν συνάδει με την φιλοσοφία ενός μοντέρνου “κράτους του νόμου” που τιμά την υπογραφή του, ούτε συμμορφώνεται με τους διεθνείς νόμους που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ενδεικτικά (1) από την εποχή της δημιουργίας της Αλβανίας το 1913 μέχρι τον Β’ ΠΠ συνέβησαν τα ακόλουθα: (α) απαγόρευση της διδασκαλίας των Ελληνικών εκτός των ορίων μιας συγκεκριμένηςμειονοτικής περιοχής, η οποία επακριβώς σχεδιάστηκε για να εξαιρέσει σημαντικά τμήματα του ελληνικού πληθυσμού, (β) βίαιη μετατροπή όλων των ελληνικών σχολείων σε αλβανικά στις περιοχές που εξαιρέθηκαν, (γ) απόλυση των μη ομιλούντων την αλβανική δασκάλων, (δ) μείωση των ωρών διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας με ταυτόχρονη αύξηση των ωρών διδασκαλίας της αλβανικής, (ε) κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, η οποία επηρέασε τα ελληνικά σχολεία, καθώς αυτάαντιπροσώπευαν την μεγίστη πλειοψηφία αν όχι το σύνολο των ιδιωτικών σχολείων στην Αλβανία εκείνη την περίοδο.

Όλα αυτά τα καταπιεστικά μέτρα είχαν σαν αποτέλεσμα την μαζική μείωση των ελληνικών σχολείων από τα 100, το 1924, σε ελάχιστα το 1933. Όλα αυτά τα γεγονότα, αδιαμφισβήτητα απεδείκνυαν την τάση να επιτευχθεί ένας συστηματικός “αφελληνισμός” της Βορείου Ηπείρου και της Αλβανίας γενικότερα, και οδήγησαν στην απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης το 1935 (παράρτημα 2) που ανάγκασε την Αλβανία να επιτρέψει να λειτουργήσουν ξανά τα ελληνικά σχολεία.

Μετά τον Β’ ΠΠ και μέχρι σήμερα, η παρουσία της Ε.Ε.Μ. και επομένως το δικαίωμα να έχουν σχολεία ελληνικής γλώσσας, αναγνωρίζεται μόνο στις αυτοαποκαλούμενες και ανασχεδιασμένες “μειονοτικές ζώνες” που υφίστανται από την εποχή τους καθεστώτος Χότζα. Οι ζώνες έχουν σχεδιαστεί είτε εκδικητικά είτε αυθαίρετα για να αποκλείουν σημαντικούς ελληνικούς οικισμούς, όπως αυτοί στην περιοχή της Χιμάρας. Τα θρησκευτικά δικαιώματα της μειονότητας, η οποία στην πλειοψηφία της είναι χριστιανή ορθόδοξη, έχουν επίσης δοκιμαστεί σημαντικά, ειδικά κατά την διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου, και είχαν σαν αποτέλεσμα την φυλάκιση, την εξορία σε στρατόπεδα συγκέντρωσης εξαναγκαστικής εργασίας και στον θάνατο χιλιάδων θυμάτων. Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, ο οποίος ήταν μέλος μιας κοινότητας που είχε χαραχτεί στη μνήμη της ο αγώνας για την ελεύθερη έκφραση της ταυτότητά της, πολλές φορές σε ένα εχθρικό περιβάλλον, δεν μπορούσε παρά να νιώσει απογοήτευση και προδοσία από το πολιτικό και νομικό σύστημα της Αλβανίας, που δεν σέβονταν τις υποχρεώσεις του προς αυτόν.

Ο Κατσίφας είχε εμπλακεί στην διατήρηση της ελληνικής παράδοσης και πολιτισμού, δαπανώντας τις περιορισμένες οικονομικές του δυνατότητες για να υποστηρίξει έναν τοπικό Έλληνα δάσκαλο. Κάθε χρόνο με τα πενιχρά του μέσα θα αναλάμβανε επίσης την διακόσμηση του χωριού και του στρατιωτικού νεκροταφείου με ελληνικές σημαίες, μερικές εκ των οποίων τις έραβε με προσωπική εργασία, για να τιμήσει την μέρα του “ΟΧΙ”. Αυτοί οι σημαιοστολισμοί είναι συνήθεις για όλους τους ανθρώπους με ελληνική καταγωγή σε όλο τον πλανήτη, εις μνήμην των αγώνων των προγόνων τους. Συμπεριφερόμενος έτσι, εξέπεμπε το μήνυμα της αγάπης για την ελευθερία και μιας ζωής με αξιοπρέπεια, ασκώντας τα ανθρώπινα και συνταγματικά του δικαιώματα σαν μέλος της διεθνώς αναγνωρισμένης Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Μέχρι σήμερα και σε ένα μεγάλο ποσοστό, τα γεγονότα παραμένουν ασαφή όσον αφορά το πώς και γιατί ο Κατσίφας πυροβολήθηκε θανάσιμα από τις αλβανικές αστυνομικές δυνάμεις. Σοβαρές κατηγορίες από αυτόπτες μάρτυρες, μέλη της οικογένειας, συγγενείς και φίλους τού θανόντος οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αστυνομία προκάλεσε την αντίδρασή του και μετά τον δολοφόνησε, ενώ η περίπτωση θα μπορούσε να τύχει άλλης διαχείρισης (στοιχεία παρατήματος αρ. 3-19). Δυστυχώς η πληροφόρηση είναι περιορισμένη, και για την ώρα οι αλβανικές αρχές περιορίζουν την πρόσβαση σε κάθε στοιχείο των πραγματικών γεγονότων, ενώ επιδεικνύουν μια προκλητική έλλειψη σεβασμού προς τον τεθνεώτα και έλλειψη συνεργασίας με την οικογένεια του θύματος. Σε μια πρωτοφανή εκδήλωση απανθρωπιάς και έλλειψης σεβασμού, η σωρός του Κατσίφα επιστράφηκε στην οικογένειά του 10 μέρες μετά τον φόνο. Στο μεσοδιάστημα, στην οικογένειά του δεν επετράπει να έχει πρόσβαση στη σωρό του και να την εξετάσει (στοιχεία παραρτήματος 10-19).

Σας παρακαλούμε να ερευνήσετε, μέσα στα πλαίσια των καταστατικών σας αρχών και τις δυνατότητες που θα παρέχει η επίσημη δικαιοδοσία σας στο να καθιστάτε υπόλογα τα κράτη-μέλη στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις συνθήκες και τα πραγματικά γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία τουΚατσίφα. Συγκεκριμένα, επιθυμούμε απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις:

1. Χρησιμοποίησαν οι αλβανικές δυνάμεις υπερβολική και αναιτιολόγητη βία σκοτώνοντας τον Κατσίφα; Θα μπoρούσε αυτός ο φόνος να είχε αποφευχθεί;

2. Μεταχειρίστηκαν δίκαια οι αλβανικές αρχές τον Κατσίφα πριν και μετά τον θάνατό του;

3. Γιατί χρειάστηκαν δέκα ημέρες για να δοθεί η σωρός του Κατσίφα στην οικογένειά του για την πρέπουσα ταφή;

4. Είχαν οι αλβανικές αρχές σε κάποια φάση έρευνας καταστρέψει στοιχεία, με στόχο να καλύψουν απρεπή συμπεριφορά και μη-πρότυπες τακτικές και μεθόδους;

5. Είχαν οι αλβανικές αρχές τρομοκρατήσει, ενοχλήσει, απειλήσει ή προκαλέσει το θύμα πριν από την θανάτωσή του;

6. Κατά την διάρκεια της διεξαγωγής έρευνας, οι αλβανικές αρχές επέδειξαν σε οποιαδήποτε φάση προκατάληψη, ρατσισμό και /ή μίσος απέναντι στον θανόντα;

7. Τα ανθρώπινα δικαιώματα τού θανόντα παραβιάστηκαν από τις αλβανικές κρατικές αρχές;

8. Τι μπορεί η διεθνής και η ευρωπαϊκή κοινότητα να κάνει για να εξασφαλίσει ότι τα δικαιώματα της Ε.Ε.Μ. στην Αλβανία δεν εμποδίζονται, ότι η κατάσταση παρακαλουθείται συνεχώς και αντικειμενικά, και ότι οι μη μέχρι τώρα εκπληρωθείσες δεσμεύσεις εφαρμόζονται δεόντως (Παράρτημα/στοιχείο No 21, σελίς 25);

Όσον αφορά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Κατσίφα, οι πρακτικές του Αλβανικού κράτους δεν λειτουργούν προς την κατεύθυνση τούνα φέρουν την αλήθεια στο φως. Το αντίθετο, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία του παραρτήματος που υποστηρίζουν αυτό το έγγραφο, οι αλβανικές αρχές έχουν συστηματικά κακομεταχειρισθεί τον αποθανόντα, την οικογένειά του και την κοινότητά του με πλημμελείς και άδικες πράξεις, και είναι ως εκ τούτου αναξιόπιστες στην αναζήτηση απαντήσεων στις παραπάνω ερωτήσεις. Εμείς ειλικρινά αμφισβητούμε την ικανότητα της αστυνομίας και του μηχανισμού απονομής δικαιοσύνης της Αλβανίας να δημοσιοποιήσει στοιχεία για την έρευνα με δίκαιο τρόπο προς το θύμα. Επιπλέον αμφισβητούμε τον διαχωρισμό των εξουσιών στην κυβέρνηση της Αλβανίας και φοβούμαστε ότι η απονομή δικαιοσύνης εμποδίζεται, μια και ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, αναφέρθηκε στο θύμα, αποκαλώντας τον “τρελό” και “εξτρεμιστή” λίγες μόνο ώρες μετά τα γεγονότα της θανάτωσής του (στοιχείο παραρτήματος αρ. 20), ενώ ακόμη η έρευνα ήταν υποθετικά σε εξέλιξη. Αυτό το γεγονός, συνδυαζόμενο με τα συμπεράσματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (στοιχείο παραρτήματος αρ. 21) συνολικά για την έκθεση προόδου της Αλβανίας αναφορικά με τον εκδημοκρατισμό της το έτος 2018, το κράτος του νόμου και τα δημοκρατικά δικαιώματα, δεν δημιουργούν εμπιστοσύνη.

Συμπερασματικά, ζητούμε την παρέμβασή σας για να εξασφαλίσετε ότι η δικαιοσύνη υπηρετείται. Ειδικά, αιτούμαστε τα παρακάτω:

1. Η οικογένεια του θανόντος να μην ενοχλείται πλέον από τις τοπικές κρατικές δομές και τα δικαιώματά της να γίνονται σεβαστά.

2. Η αλβανική κυβέρνηση να κάνει δημόσια προσβάσιμο όλο το υλικό παρακολούθησης που είναι υπό την κατοχή της σχετικά με τα γεγονότα, πριν, κατα την διάρκεια και μετά τον φόνο, και η διεθνής κοινότητα να ελέγξει το ακατέργαστο αρχείο ήχου και εικονοληψίας.

3. Πρέπει να διεξαχθεί μια πλήρης έρευνα των γεγονότων που οδήγησαν στο φόνο. Γι’αυτό μια επιτροπή από διεθνείς εμπειρογνώμονες με την συμμετοχή Ελλήνων αξιωματούχων πρέπει να διοριστεί για να εποπτεύσει, διενεργήσει και καθοδηγήσει την έρευνα.

4. Σε περίπτωση που το αποτέλεσμα της έρευνας είναι ενοχοποιητικό για μέλη των αλβανικών αστυνομικών δυνάμεων, η άλλους κρατικούς αξιωματούχους, μια σωστή ακρόαση και μια δυνητική δίκη πρέπει να διενεργηθεί, όπου αυτοί που είναι υπεύθυνοι θα τύχουν απαγγελίας κατηγοριών, όπως ορίζεται από τον τοπικό και διεθνή νόμο.

5. Σε περίπτωση κατά την οποία, μέλη του Αλβανικού κράτους αποδειχθεί μέσω της έρευνας και της δίκης ότι έχουν εμπλακεί κατά παράβαση του νόμου στην δολοφονία ενός αθώου ανθρώπου, πρέπει να δοθούν η αρμόζουσα απολογία και αποζημιώσεις στην οικογένεια του θανόντος και τους συμπατριώτες του από τους κρατικούς αξιωματούχους.

Αυτή η περίπτωση αντιπροσωπεύει την πιο πρόσφατη από μια μακρά σειρά κακομεταχειρίσεων ενάντια στα μέλη της Ε.Ε.Μ. που έχουν απειληθεί, ενοχληθεί και έχουν τύχει διακρίσεων εξαιτίας της καταγωγής τους, και από το αλβανικό κράτος και από Αλβανούς πολίτες. Ο κατάλογος των αναφερομένων παραβιάσεων που το αλβανικό κράτος είτε απέτυχε να αποτρέψει, ανέχθηκε ή ενεργά διαιώνησε είναι μακρύς. Σημαντικές ανάμεσα σε αυτές είναι οι πρόσφατες υποχρεωτικές απαλλοτριώσεις στις περιοχές της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, που άμεσα στόχευαν τις περιουσίες της. Ο Κατσίφας δεν ήταν το πρώτο άτομο ελληνικής καταγωγής που έχασε τη ζωή του στην Αλβανία εξαιτίας της διατήρησης των δικαιωμάτων τής μειονότητας. Το 2010 στην περιοχή της Χιμάρας, ο Αριστοτέλης Γκούμας χτυπήθηκε από τρεις Αλβανούς και σκοτώθηκε ενώ οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του,εξαιτίας μιας πρότερης αντιπαράθεσης στο κατάστημά του, κατά την οποίαν δεν ήθελε να σταματήσει – όπως οι Αλβανοί απαιτούσαν– να μιλά της εθνική του γλώσσα, δηλαδή Ελληνικά.

Παραμένουμε στην διάθεσή σας για να παράσχουμε επιπλέον βοήθεια σε αυτό το έργο υψίστης σημασίας για την εδραίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και την ειρήνη και σταθερότητα σε μια ευαίσθητη περιοχή με λεπτές ισορροπίες και με ζωτικά συμφέροντα για την ασφάλεια της Ευρώπης. Μόνο παραδίδοντας στη δικαιοσύνη αυτούς που είναι υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, ανεξάρτητα πόσο ψηλά είναι στην ιεραρχία, η Αλβανία θα αποδείξει ότι είναι ένα κράτος όπου η δικαιοσύνη είναι σεβαστή. Μόνον έτσι θα υπάρξει αίσθημα ενότητας και φιλίας στη ευρύτερη περιοχή, και θα αποκατασταθεί το αίσθημα της ασφάλειας στην Ε.Ε.Μ.. Τέλος, η στρατηγική εταιρική σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Αλβανία, που έχει επανειλημμένα ενισχυθεί μέσω σειράς ευεργετικών μέτρων εκ των οποίων ενδεικτικά είναι η πολυμέτωπη υποστήριξη για είσοδο στο ΝΑΤΟ το 2009 και για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ πρόσφατα από την Ελληνική Πολιτεία, θα μπορέσει να προοδεύσει. Ελπίζουμε ότι οι δράσεις σας και οι αποφάσεις σας θα υπηρετήσουν αυτόν τον σκοπό.

Με εκτίμηση,
Το Διοικητικό Συμβούλιο
του International Hellenic Association

O Διεθνής Σύνδεσμος Ελληνισμού (Internation Hellenic Association – IHA www.professors-PhDs.com) είναι ένας μη κερδοσκοπικός μη ελεγχόμενος οργανισμός, ο οποίος είναι δηλωμένος στην πολιτεία του Delaware στις ΗΠΑ. Τα μέλη του προέρχονται κύρια από τον ακαδημαϊκό τομέα, από κάθε σημείο του πλανήτη. Εκτός από τους ακαδημαϊκούς, στα μέλη του ΙΗΑ συμπεριλαμβάνονται πρώην διπλωμάτες, αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, κρατικοί αξιωματούχοι, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, ελεύθεροι επαγγελματίες και άλλα διαπρεπή πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας. Ο σκοπός του ΙΗΑ είναι να ενώσει τον ελληνισμό και να βοηθήσει την Ελλάδα μέσω των επιτροπών του σε θέματα εθνικής και πολιτισμικής φύσεως.

Παράρτημα
Πληροφορίες που υποστηρίζουν το κυρίως έγγραφο

1. Αλβανική Διακήρυξη της 02 Οκτωβρίου, του 1921, προς την Κοινωνία των Εθνών, επικυρωμένη από το αλβανικό κοινοβούλιο στις 17 Φεβρουαρίου του 1922

2. Συλλογή αποφάσεων, εντολών και συμβουλευτικών γνωμοδοτήσεων του ΔΔΔ σειρά Α/Β νούμερο 64, Συμβουλευτική γνώμη 314 της 6ης Απριλίου του 1935, περί μειονοτικών σχολείων στην Αλβανία.

3. Σύμφωνα με την αδελφή του θύματος, η αλβανική αστυνομία είχε προσαγάγει τον Κατσίφα για ανεπίσημες ανακρίσεις χωρίς να του έχουν απαγγελθεί επίσημες κατηγορίες, σε μία προσπάθεια να τον αποθαρρύνουν από το να εκφράζει τις πατριωτικές του πεποιθήσεις και ειδικότερα τις τελευταίες μέρες πριν τον θάνατό του. Η αδελφή του επιπλέον καταθέτει ότι ο Κατσίφας ήταν υπό συνεχή παρακολούθηση και επαναλαμβανόμενες απειλές, άμεσες ή έμμεσες. Αυτόπτες μάρτυρες επίσης, έχουν δηλώσει δημόσια ότι την ημέρα των πυροβολισμών, πρωτύτερα η αλβανική αστυνομία για ακόμα μία φορά είχε απειλήσει, τρομοκρατήσει και προκαλέσει τον Κατσίφα, ως αντίδραση στον σημαιοστολισμό που πραγματοποίησε για την επέτειο του «ΟΧΙ». Αυτή η συνεχής παρενόχληση και καταπίεση τον οδήγησε στο να αποκτήσει ένα κυνηγητικό όπλο (και όχι ένα αυτόματο στρατιωτικού τύπου όπλο όπως αρχικά διέρρευσε), με σκοπό να υπερασπιστεί την/τις σημαία/ες από βίαιο «κατέβασμα» και φυσικά την ίδια του την ζωή.

4. Ένα βίντεο 11-δευτερολέπτων μέσα από το καφενείο στους Βουλιαράτες δείχνει τον Κατσίφα με μία αραβίδα, χωρίς όμως να σημαδεύει ή να πυροβολεί εναντίον ανθρώπου. Πυροβολούσε στον αέρα και σίγουρα χωρίς καμία πρόθεση να σκοτώσει. Μάλιστα, ένας εκ των παρισταμένων στο βίντεο ακούγεται να λέει: « το παιδί είναι νεκρό».

5. Ο Κατσίφας έκανε την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία στην Ελλάδα ως Έλληνας πολίτης, στις ειδικές δυνάμεις. Συνεπώς, ήταν εξοικειωμένος με τα όπλα και αν επιθυμούσε να αφαιρέσει την ζωή κάποιου Αλβανού αστυνομικού θα το είχε πράξει. Το γεγονός ότι δεν το έκανε, είναι ακόμα μία ένδειξη ότι δεν είχε, σε καμία χρονική στιγμή, την πρόθεση να σκοτώσει.

6. Ο Κατσίφας έχει κατηγορηθεί από την αλβανική αστυνομία ότι πυροβόλησε προς αυτούς με πρόθεση να σκοτώσει, με ένα αυτόματο όπλο ΑΚ-47. Προς απόδειξη τούτου, παρέδωσαν στην δημοσιότητα φωτογραφίες ενός περιπολικού, το οποίο είχε πυροβοληθεί και από τις δύο πλευρές, δεξιά και αριστερά. Παρ’ όλα αυτά, καταθέσεις από τους αυτόπτες μάρτυρες δεν συνάδουν με αυτούς τους ισχυρισμούς. Το αντίθετο μάλιστα, υποδεικνύουν ότι πυροβολούσε με άσφαιρα στον αέρα με ένα κυνηγητικό τυφέκιο, που ονομάζεται «Molot Vepr-12», το οποίο ομοιάζει με το «AK-47» αλλά δεν είναι το ίδιο.

7. Δεκάδες αστυνομικοί ειδικών δυνάμεων με την βοήθεια ελικοπτέρου και ενός «drone» κατεδίωξαν τον Κωνσταντίνο Κατσίφα. Τελικά, ξέφυγε από την περιοχή, κινήθηκε προς το υδραγωγείο του χωριού στο κοντινό βουνό και αργότερα πυροβολήθηκε στην καρδιά, αφού περικυκλώθηκε. Πριν τον θάνατό του, η αλβανική αστυνομία έστειλε εικόνες στα ΜΜΕ υποδηλώνοντας ότι είχε συλληφθεί – αυτή ήταν η αρχική πληροφόρηση. Ήταν πολύ αργότερα που προέκυψε από τα δελτία ειδήσεων ότι πυροβολήθηκε για αντίσταση κατά της αρχής, όντας ένοπλος.

8. Το αίτημα της οικογένειας για την παρουσία Έλληνα ιατροδικαστή / ανακριτή κατά την διάρκεια ιατροδικαστικής εξέτασης της σορού δεν έγινε δεκτό εξ αρχής.

9. Δεν πραγματοποιήθηκε εγκληματολογικός έλεγχος στην περιοχή θανάτωσης ούτε στην περιοχή που ξεκίνησε το συμβάν, καθώς επίσης δεν παρουσιάστηκαν σχετικές επίσημες πληροφορίες ή έγγραφα είτε στην δημοσιότητα είτε στην οικογένεια. Παρά όλα αυτά, η αλβανική αστυνομία διέρρευσε πληροφορίες ότι δήθεν υπάρχει υλικό από βίντεο, το οποίο δικαιώνει τις ενέργειές τους, δείχνοντας τον Κατσίφα να πυροβολεί εναντίον τους και να αρνείται να παραδοθεί. Τέτοιο βίντεο που υποτίθεται πως υπάρχει, δεν δόθηκε ποτέ στην δημοσιότητα.

10. Η σορός του Κατσίφα, η οποία αρχικά ήταν να εξεταστεί από ιατροδικαστή στο Αργυρόκαστρο (Gjirokastër) από αλβανικές αρχές, μεταφέρθηκε ξαφνικά στα Τίρανα όταν ο δικηγόρος της οικογένειας και ένας Έλληνας ιατροδικαστής, οι οποίοι ταξίδεψαν στο Αργυρόκαστρο, απαίτησαν να δουν και να εξετάσουν την σορό. Από εκείνη τη στιγμή, η σορός κρατούνταν στα Τίρανα μέχρι την παράδοσή της στην οικογένεια, 10 ολόκληρες μέρες αφότου σκοτώθηκε.

11. Σε κανένα μέλος της οικογένειας, της νομικής αντιπροσώπευσης, τρίτο μέλος ή σε Έλληνα ανακριτή δεν επετράπη να εξετάσει την σορό. Κάτω από φοβερή πίεση και εντάσεις, δόθηκε άδεια στον δικηγόρο της οικογένειας και τον Έλληνα ανακριτή ιατροδικαστή να παρατηρήσουν την σορό για 5 λεπτά πριν μεταφερθεί η σορός στα Τίρανα. Δεν τους επετράπη σε καμία περίπτωση ούτε για μία στιγμή να εξετάσουν ή να ακουμπήσουν την σορό.

12. Κατά την διάρκεια αυτής της 5-λεπτης άδειας παρατήρησης, ήταν φανερό ότι το θύμα είχε υποστεί δύο θωρακικά διαμπερή τραύματα τα οποία είχαν συρραφεί ενώ παράλληλα η σορός είχε πλυθεί πλήρως, αφαιρώντας με αυτόν τον τρόπο κάθε αποδεικτικό στοιχείο και ίχνη που θα μπορούσαν ίσως να επιτρέψουν να βγουν κάποια συμπεράσματα αργότερα, ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που ένας ανεξάρτητος ιατροδικαστής θα εξέταζε την σορό στο μέλλον.

13. Κηλίδες αίματος και άλλα αποδεικτικά ίχνη στην κρυψώνα του Κατσίφα στο κοντινό βουνό σε μία ακτίνα 70 μέτρων, υποδηλώνουν ότι πρώτα πυροβολήθηκε και ύστερα συνελήφθη και/ή μετακινήθηκε.

14. Στην οικογένεια του αποθανόντος Κατσίφα, της αφαιρέθηκε το δικαίωμά της να ξεκινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον της αστυνομίας για φόνο εξ αμελείας και/ή φόνο εκ προθέσεως.

15. Όταν η οικογένεια σύμφωνα με το νόμιμο δικαίωμά της απαίτησε την επιστροφή της σορού του Κατσίφα, ο Αλβανός εισαγγελέας κάλεσε τον πατέρα του αποθανόντος στα Τίρανα για ανάκριση.

16. Σύμφωνα με την δημόσια κατάθεση της οικογένειας, οι αλβανικές ειδικές δυνάμεις μετά την δολοφονία συμπεριφέρθηκαν σε υπερβολικό βαθμό με επιθετικό τρόπο στην μητέρα του θύματος μέσα στο σπίτι της, καθώς επίσης και λεηλάτησαν το σπίτι κατά τη διάρκεια της επιδρομής τους.

17. Την Τετάρτη στις 31 Οκτωβρίου του 2018, η αλβανική αστυνομία πρακτικά εκβίασε τους γονείς του Κατσίφα να υπογράψουν ένα έγγραφο όπου δήλωναν ότι δεν έχουν κάποια αξίωση από το αλβανικό κράτος με αντάλλαγμα την επιστροφή της σορού για ταφή.

18. Ο βαλλιστικός έλεγχος και η ανάλυση στα αυτοκίνητα της αστυνομίας που υποτιθέμενα πυροβόλησε εναντίον, καθώς και η αντίστοιχη στη σορό του θύματος ακόμα δεν έχουν παρουσιαστεί.

19. Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας και κοντινών ανθρώπων του Κατσίφα κάνουν λόγο για στημένη πρόκληση και εκτέλεση.

20. Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Edi Rama, μόλις λίγες ώρες μετά τον περιστατικό «τουίταρε» την ακόλουθη δήλωση: « Αγαπητοί γείτονες! Αντί να χαρακτηρίζεται ως απαράδεκτη την απώλεια ζωής ενός τρελού που πυροβόλησε την αστυνομία μας, η οποία απλώς έκανε τον καθήκον της, θα ήταν καλύτερο να ευχαριστούμε όλοι μαζί το Θεό που σήμερα δεν χάθηκε καμία αθώα ζωή από την τρέλα και τον εξτρεμισμό.» Είναι φανερό ότι στην Αλβανία οι πολιτικές αρχές στο υψηλότερο επίπεδο έχουν φανερά και ρητώς παρενέβη σε μία εν εξελίξει έρευνα, καταστρατηγώντας τοιουτοτρόπως την συνταγματική διάκριση εξουσιών. Συνεπώς, είναι επόμενο να δημιουργηθεί προκατάληψη από το Κράτος εναντίον του θύματος, και η εμπιστοσύνη στις ενέργειες, τις μεθόδους, τις αναφορές και τα συμπεράσματα των κρατικών αξιωματούχων τίθενται σε αμφισβήτηση. Κατά συνέπεια, η παρέμβαση από διεθνή επιτροπή κρίνεται απολύτως απαραίτητη για να ριχθεί φως στην υπόθεση. Το ερώτημα το κατά πόσον, με την δήλωσή του, ο πρωθυπουργός προάγει εγκλήματα μίσους και διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο αλβανικό λαό, επίσης αποκτάει κρίσιμη νομιμότητα και θα έπρεπε κι αυτό να είναι αντικείμενο ενδιαφέροντος.

21. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αλβανία 2018, Αναφορά.

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιΐστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Αφορμή γι αυτό μου το σημείωμα είναι η «επαγγελματική» ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος, που καταγγέλλει ότι ιδιωτικά σχολεία δεν θα πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα του υπουργείου για «την καθιερωμένη» γιορτή του Πολυτεχνείου, βεβηλώνοντας έτσι την επέτειο, όπως καταγγέλλουν.

Και καταγγέλλουν ότι ιδιωτικά σχολεία θα αφιερώσουν μικρό μέρος μόνο της ημέρας για την εκδήλωση και το υπόλοιπο θα κάνουν μάθημα! Ακούς εκεί να κάνουν μάθημα!

Να με συμπαθάνε οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, αλλά το δικό μας σύνθημα ήταν «ψωμί, Παιδεία, ελευθερία». Δεν ήταν ούτε ινστρούχτσια, ούτε ιδεολογική προπαγάνδα, ούτε ηρωοποιήσεις μέσα από λυρικά παραμύθια, ούτε ποιήματα και τραγούδια μιάς παράταξης για να περάσουμε την ιδεολογική μας γραμμή, να κάνουμε πλύση εγκεφάλου σε παιδιά.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να καταντήσει γιορτή του κράτους. Ήταν ένας ξεσηκωμός ενάντια στο κράτος. Και των συνταγματαρχών και των αυταρχικών δυνάμεων όπου κι αν ανήκαν. Το Πολυτεχνείο έγινε για να μπορεί καθένας να έχει και να λέει ελεύθερα τη γνώμη του και την άποψή του. Δεν έγινε για να καπελώσουμε την κοινωνία με τα ιδεολογήματά μας.

Το Πολυτεχνείο έγινε για Ελευθερία. Δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται οι μαθητές να μάθουν αυτά που θέλει το φαντασιακό των επαγγελματιών καθοδηγητών και των ιδεολογικά φανατικών. Τό Πολυτεχνείο ήταν Ρήξη. Δεν ήταν υποταγή. Η υποχρεωτικότητα της διδασκαλίας του και η υποχρεωτικότητα της παπαγαλίας του είναι υποταγή.

Το κυρίαρχο σύνθημα στις πρώτες πορείες του ’74 και ’75 ήταν «δεν έγιν’ ο Νοέμβρης για τον Καραμανλή». Δεν ήταν «κάντε το Πολυτεχνείο μάθημα στα σχολεία». Ούτε έγινε για να στέλνει το υπουργείο εγκυκλίους στα σχολεία για το πώς θα «γιορτάσουν» με στρατιωτική πειθαρχία ανά βαθμίδες και ανά εκπαιδευτικές μονάδες, λες και έχουμε να κάνουμε με κομματική αλυσίδα ινστρούχτσιας.

Στην πορεία, που γίνεται κάθε χρόνο, πηγαίνει καθένας ή δεν πηγαίνει αυτοβούλως. Και συμπεριφέρεται και αυτοβούλως, ανάλογα με τη συνείδησή του. Κανείς δεν τον υποχρεώνει. Και είναι απορίας άξιο που κρατικές μορφές και επαγγελματίες συνδικαλιστές και επαγγελματίες «ιδεολόγοι» δεν έχουν ακόμα ζητήσει να είναι υποχρεωτική η πορεία και των μαθητών στις 17 Νοέμβρη. Δεν είναι μακριά η νοοτροπία τους.

Προφανέστατα, όλοι όσοι βλέπουν το Πολυτεχνείο σαν ευκαιρία για πολιτικό ή κομματικό καπέλωμα δεν ξέρουν ότι η μεγάλη πλειονότητα όσων συνέβαλαν και πήραν μέρος σ εκείνη τη 12μηνη εξέγερση, από τον Δεκέμβριο του 1972 μέχρι τον Νοέμβρη του 1973, είναι άγνωστη στο κοινό, στο λαό. Έμειναν άγνωστοι. Από σεμνότητα. Και κράτησαν το Πολυτεχνείο που έφτιαξαν και που έζησαν, βαθειά μέσα τους. Χωρίς διδαχές και κομπορυμοσύνες.

Όλοι αυτοί πάλεψαν για τις ιδέες τους, χωρίς να προτάσσουν το Πολυτεχνείο για να τις περάσουν. Το Πολυτεχνείο ήταν ένα κορυφαίο μετερίζι σ’ έναν αγώνα. Δεν ήταν ούτε διαβατήριο, ούτε παράσημο, ούτε απόδειξη, ούτε επιταγή για εξαργύρωση. Άσχετο που κάποιοι το χρησιμοποίησαν ή το εξαργύρωσαν πολιτικά, επαγγελματικά και κοινωνικά. Όλοι οι αγώνες έχουν τους πλιατσικολόγους τους.

Το Πολυτεχνείο, σαν κορύφωση μιας υπερκομματικής διαδικασίας ανυπακοής, αντίθεσης και εξέγερσης τελικά, είχε στους κόλπους του συντελεστές από τη δημοκρατική δεξιά μέχρι της άκρα αριστερά. Δεν ήταν ιδιοκτησία κανενός. Ήταν μια διαδικασία συνύπαρξης σε έναν αγώνα. Ήταν ιδιοκτησία της δίψας για ελευθερία, δημοκρατία και ανεμπόδιστη Παιδεία. Γιατί, με αφορμή τις φοιτητικές εκλογές ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο. Και εξαπλώθηκε.

Και ήρθε το Πολυτεχνείο σε αντίθεση και αποδοκιμάστηκε τις μέρες του ’73 από κόμματα της αριστεράς, που σήμερα ορκίζονται στο όνομά του. Ενώ άλλες οργανώσεις της αριστεράς, που πρωτοστάτησαν, είχαν στους κόλπους τους στελέχη, που πολιτεύτηκαν αργότερα με τη δεξιά και χαρακτηρίζονται σήμερα ακροδεξιοί, από αριστερούς πολιτικάντηδες, οι οποίοι γαλουχήθηκαν από εκείνους που καταδίκαζαν την εξέγερση!

Αλλά, όλα αυτά, και η αγωνιστική αυτοδιαχειριζόμενη, ακαπέλωτη και ενωτική μεταξύ των οργανώσεων- πέρα από κόμματα- εξέγερση του Νοέμβρη δεν διδάσκονται στα σχολεία και στις εγκυκλίους του επίσημου κρατικού υπουργείου. Ούτε από τους ανίδεους ή βαριεστημένους ή αντιδραστικούς ή αντίθετους, ή απλώς φανατικούς από το διδακτικό προσωπικό. Η πλειοψηφία του οποίου κάνει στην πραγματικότητα μια ρουτινιάρικη ακόμα γιορτή και μετράει την ώρα να πάει σπίτι της. Όπως και η πλειοψηφία των μαθητών.

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δει το ’80 ότι η κρατικοποίηση μιας επαναστατικής ενωτικής υπερκομματικής εξέγερσης των φοιτητών και του κόσμου που ακολούθησε, θα κατέστρεφε την αλήθεια και το νόημα του Πολυτεχνείου. Που ήταν η Ρήξη με τον αυταρχισμό, το αίτημα για διαρκή Δημοκρατία, η απαίτηση για ανεμπόδιστη πλατειά Παιδεία και η ελευθερία στην εργασία. Καμιά σχέση με το κράτος, τις γραφειοκρατικές δομές του, τη δημοσιοϋπαλληλική ρουτίνα του και την αγάπη του για ιδεολογική υποταγή των πολιτών. Από όλες τις κυβερνήσεις.

Το Πολυτεχνείο δεν έγινε για να πειθαναγκάζονται παιδιά. Ούτε για να πειθαναγκάζονται δάσκαλοι από το κράτος. Το Πολυτεχνείο θα’ πρεπε να διδάσκεται με όλη του την αλήθεια σε συνθήκες κρυφού σχολειού. Στο μισοσκόταδο της σκλαβιάς που γεννήθηκε. Από εθελοντές χωρίς παρωπίδες. Για να οδηγεί όσους θέλουν στο φως.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Ευρωκοινοβούλιο, Στρασβούργο, αργά προχθές βράδυ, ειδική συνεδρίαση για την ΕΛ.ΣΤΑΤ. Στο Λονδίνο συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο της Μέι για το Brexit. Στην ίδια ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου η Μέρκελ ξιφούλκησε την προηγούμενη μέρα κατά του Τραμπ για τον ευρωστρατό.

Στην Κομισιόν υπάρχει αγωνία για την Ιταλία. Αυτήν ακριβώς την ώρα που «καίγεται το πελεκούδι», λοιπόν, επιλέγουν οι Φιλελεύθεροι, με τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (για πρώτη φορά), να συγκαλέσουν ειδική συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου προκειμένου να συζητήσουν την υπόθεση Γεωργίου. Την υπόθεση της εσκεμμένης παραποίησης του ελλείμματος του 2009. Η «κινητοποίηση» βεβαίως αποτυγχάνει, η αίθουσα είναι άδεια, ψήφισμα δεν εκδίδεται και τον λόγο λαμβάνουν εκπρόσωποι πολιτικών ομάδων και μερικοί Ελληνες ευρωβουλευτές.

Ω του θαύματος, ευρωβουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ν.Δ. και το Ποτάμι συμφωνούν ότι η κυβέρνηση Καραμανλή «πλαστογράφησε» τα στατιστικά στοιχεία του 2009, τινές εξ αυτών, όπως ο Γιώργος Κύρτσος και ο ανυποψίαστος Μίλτος Κύρκος, εκφράζουν την έντονη συμπάθειά τους στο πρόσωπο του διωκόμενου Ανδρέα Γεωργίου (ο οποίος υφίσταται δικαστικές περιπέτειες στην Ελλάδα). Πολιτικώς το ενδιαφέρον είναι διπλό: Ο ΣΥΡΙΖΑ -που αν πιστέψουμε όσα λέει η πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ. Φώφη Γεννηματά προστατεύει τα πεπραγμένα της θητείας Καραμανλή- επιτίθεται στον πρώην πρωθυπουργό.

«Οσοι επιχειρούν σήμερα να αξιοποιήσουν τις δικαστικές περιπέτειες που ταλαιπωρούν τον κ. Γεωργίου για να πλήξουν την Ελλάδα, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να υπενθυμίζουν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και τα πλαστά στοιχεία» λέει ο Δημήτρης Παπαδημούλης, προφανώς έπειτα από συνεννόηση με την Αθήνα. Δεν αυτοσχεδιάζει. Περίπατος τα σενάρια περί τρίτης συνιστώσας καραμανλικών στον ΣΥΡΙΖΑ μετά ταύτα.

Πέραν του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, υπάρχει και η Ν.Δ. Πρώτη φορά συμπράττει η Ν.Δ. μέσω του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος σε αίτημα για τη διεξαγωγή συζήτησης που αφορά κατ’ ουσίαν τη θητεία του επί δωδεκαετία ηγέτη της και επί πενταετία πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Και, μάλιστα, εναντίον αυτού. Ενδιαφέρον! Την ώρα που στην Αθήνα ο αντιπρόεδρος του κόμματος Αδωνις Γεωργιάδης υπερασπίζεται τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Κώστα Σημίτη, στις Βρυξέλλες Κύρτσος - Κύρκος (Ν.Δ. - Ποτάμι) μάχονται τον πρώην πρόεδρο της Ν.Δ. Ωραία θα πάμε σε εκλογές!

Και το καλύτερο: Το τείχος προστασίας που επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί χάρη του υπόδικου κ. Γεωργίου, ο οποίος έχει καταδικαστεί από την ελληνική Δικαιοσύνη τελεσίδικα για παράβαση καθήκοντος, εγείρεται πότε; Τη στιγμή που επίκειται η συνεδρίαση του αρμόδιου τμήματος του Συμβουλίου Εφετών, το οποίο θα κρίνει τελεσίδικα αν θα παραπεμφθεί στο ακροατήριο για κακούργημα ο υπόδικος κ. Γεωργίου. Με άλλα λόγια, Βρυξέλλες, ευρωομάδες ΕΛΚ, Σοσιαλιστών και Φιλελευθέρων (ο γνωστός Φέρχοφσταντ, που έχει θυμό για τον Καραμανλή επειδή δεν στήριξε την υποψηφιότητά του το 2004 για την προεδρία της Κομισιόν) παρεμβαίνουν ωμά επί εκκρεμούσης δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα. Ναι! Αυτοί που κατηγορούν την Πολωνία για ωμή παραβίαση του κράτους δικαίου, εκείνοι που τακτικά κατηγορούν τις ελληνικές Αρχές για πρακτικές Πολωνίας, αυτοί, μάλιστα αυτοί, κατέστησαν πιο Πολωνοί και από τους Πολωνούς! Συγχαρητήρια, τους αξίζει εύφημος μνεία για όσα πράττουν εκεί στα ξένα υπέρ της πατρίδος τους.

Τελευταίο, αλλά όχι έλασσον: Γιατί οι νυσταγμένες Βρυξέλλες κάνουν -έστω αποτυχημένα- τόσο μεγάλη βραδινή κινητοποίηση για έναν συνταξιούχο υπάλληλο του ΔΝΤ; Απάντηση: Μα γιατί αν παραπεμφθεί ο κ. Γεωργίου, στο ακροατήριο θα υποχρεωθεί να μαρτυρήσει από ποιους έπαιρνε εντολές για να αλλοιώσει το έλλειμμα της Ελλάδας. Και αυτό θα «ανατινάξει» Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες. Κάποιοι της Eurostat θα παραπεμφθούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Εμείς τις έχουμε τις απαντήσεις, βεβαίως. Και τις δημοσιεύουμε. Μήπως καταλάβει κανείς χριστιανός εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη Ν.Δ. ότι το θέμα δεν αφορά την υστεροφημία του Καραμανλή απλώς, αλλά τη χώρα στο σύνολό της. Αν ομολογήσουν πρέπει να πληρώσουν. Είτε με νέα ρύθμιση του χρέους είτε με αποζημιώσεις -και μάλιστα γενναίες- στη μνήμη εκείνων που έβαλαν τέλος στη ζωή τους μέσα στα Μνημόνια. Θα πρέπει να πληρώσουν για την πενταπλάσια λιτότητα που επέβαλαν στον ελληνικό λαό αν θέλουν να γλιτώσουν τα οπίσθιά τους. Ζητώ συγγνώμη για τη λέξη, αλλά ειλικρινά δεν βρίσκω καταλληλότερη. Αυτή τους αξίζει.

Δημοκρατία

Διαβάστε το: Ζωή Γεωργαντά : Δεν υπήρχε θέμα χρεωκοπίας. Το μεθόδευσαν για να μας βάλουν στο μνημόνιο

Και κυρίως, διαβάστε εδώ θεματολογία για την ΕΛΣΤΑΤ

Η αμφισβήτηση της ύπαρξης νεκρών κατά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τη Χούντα, τον Νοέμβρη του 1973, αποτελούσε σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ένα συστατικό στοιχείο της ρητορείας ακροδεξιών ομάδων, που όμως παρέμεναν εξοβελισμένες από τον δημόσιο διάλογο και απομονωμένες.

Με τις εκ θεμελίων ανατροπές που επέφερε η κρίση και τα μνημόνια στην ελληνική κοινωνία όμως, και καθώς η κριτική στο πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης είχε ως αποτέλεσμα ενίοτε, όπως λέει η παροιμία, μαζί με τα απόνερα να πετιέται και το μωρό, δηλαδή η κριτική στη φαυλότητα να συμπαρασύρει και τα όποια δημοκρατικά κεκτημένα, οι περιθωριακές αυτές απόψεις έγιναν ξαφνικά «της μόδας», μέσα είτε από επίσημους διαύλους (κόμματα, ΜΜΕ) είτε από ανεπίσημους, όπως οι διάφορες σελίδες στο διαδίκτυο.

Όμως η ιστορική αλήθεια δεν είναι εύκολο να παραχαραχθεί, ειδικά όταν υπάρχουν μαρτυρίες και τεκμήρια, όπως αυτά που παρουσιάζονται στην έρευνα «Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες» του ιστορικού και διευθυντή ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών -κατά την περίοδο συγγραφής του πονήματος- Λεωνίδα Καλλιβρετάκη.

Διερευνώντας τις «ανακοινώσεις» του καθεστώτος Παπαδόπουλου (επίσημα γινόταν λόγος για 4 νεκρούς), τις φήμες που ανέβαζαν τους νεκρούς μέχρι και σε 500, τον κατάλογο του δημοσιογράφου Γρηγόρη Παπαδάτου με τους 59 νεκρούς, του στρατιώτη Τσαγκουρνή, τις «αποκαλύψεις» του πρώην πράκτορα της ΚΥΠ Πίμπα, τον κατάλογο του εισαγγελέα Τσεβά και άλλες πηγές, η έρευνα του ΕΙΡ καταλήγει:

«Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.

Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία.

Μέχρι τη στιγμή αυτή (σ.σ., το 2004), έχουν καταγραφεί εικοσιτέσσερις (24) πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο. Παράλληλα, έχει συγκροτηθεί ένας κατάλογος δεκαέξι (16) ανωνύμων περιπτώσεων που είχε θεωρηθεί σε κάποια στιγμή της διαδικασίας ότι «προκύπτουν βασίμως» ως νεκροί, από επίσημες, επώνυμες και σχετικά αξιόπιστες καταθέσεις, με συγκεκριμένα στοιχεία.

Τέλος, η έρευνα έχει θέσει στο μικροσκόπιο τριάντα (30) επώνυμες περιπτώσεις, που εμφανίζονται επίμονα στους περισσότερους καταλόγους από το 1974 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχουν ποτέ τεκμηριωθεί. Όλες αυτές οι ανώνυμες και οι αμφιλεγόμενες επώνυμες περιπτώσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα, προκειμένου να διερευνηθούν περισσότερο, προτού αποφασιστεί οριστικά να υιοθετηθούν ή να απορριφθούν.

Ο κατάλογος των νεκρών

Επώνυμοι νεκροί των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973 κατά χρονολογική κατάταξη (προσωρινός κατάλογος)

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (Γ Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα. Σε ορισμένους καταλόγους νεκρών αναφέρεται ανακριβώς ως «Κώστας Μικρώνης».

Διαβάστε αναλυτικά την έρευνα του ΕΙΡ και του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη

topontiki.gr

Μετά την άνανδρη εκτέλεση του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες, τα πράγματα στη Βόρεια Ήπειρο τείνουν να γίνουν πιο σκληρά και αδυσώπητα. Ειδικά για τους εναπομείναντες Βορειοηπειρώτες, η συνεχή σιωπή του εθνικού τους κέντρου, συνδράμει αρνητικά στο όλο κλίμα.

Παρότι μεμονωμένα κάποιοι βουλευτές αντέδρασαν θετικά σ’ αυτό το μακάβριο γεγονός, το οποίο έρχεται να προστεθεί στα μαρτύριά τους, η πλάστιγγα των δυσκολιών γέρνει για ακόμη μία φορά προς τους αυτόχθονες Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ειδικά το παρών «δημοκρατικό» καθεστώς στη χώρα, φαίνεται πως εξελίσσεται σε μια μεταλλαγμένη «χοτζική δικτατορία», όπου το μέλλον ανήκει στους λίγους και στα ποικίλα όργανά τους.

Η εχθρότητα και το μένος κατά των γηγενών Ελλήνων, ξεκινά να εισρέει μαζικά στις κοινότητές τους εδώ και πολλά χρόνια, είτε με διάφορες λεκτικές προκλήσεις από μερίδα Αλβανών, είτε από τα αλβανικά Μ.Μ.Ε. τα οποία βομβαρδίζουν καθημερινά το ενημερωτικό κοινό, με άκρατο εθνικισμό, ή καλύτερα θα λέγαμε, με ανθελληνισμό.

Επίσης τα περιστατικά μεροληψίας έναντι των Ελλήνων, καλλιεργούνται έντονα από την τοπική αλβανική αστυνομία, τα δικαστήρια και από τις εκάστοτε ληστρικές συμμορίες, οι οποίες λεηλατούν τα σπίτια των ομογενών μας, ή απλώς προκαλούν φθορές για εκφοβισμό και εγκατάλειψη των πατρογονικών τους εστιών. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι ίδιοι οι Βορειοηπειρώτες, μιας και δεν έχουν την απαραίτητη στήριξη από την αστυνομία, χρησιμοποιούν την τακτική της πολιτοφυλακής, για να σώσουν το βιος τους.

Έως πότε θα συνεχίζει αυτή η απάθεια από την επίσημη ελληνική πολιτεία;

Μήπως τελικά η ίδια η Ελλάδα θέλει να επιβεβαιώσει την καταλυτική συμμετοχή της, στην συστηματική – υπόγεια γενοκτονία των ίδιων της των παιδιών;

Προ τριετίας ομάδα Αλβανών νεαρών στην πόλη του Δελβίνου, καθώς άκουσε δύο νεαρές Βορειοηπειρώτισσες να μιλούν ελληνικά, άρχισε να τις καταδιώκει κρατώντας αιχμηρά αντικείμενα. Το ίδιο περιστατικό συνέβη και στην πόλη των Αγίων Σαράντα. Όλα είναι πλέον φανερά και κανείς δε μπορεί να διαψεύσει πως τα περιστατικά εκφοβισμού, αν και μεμονωμένα, η συχνότητά τους τα κάνει να φαντάζουν μαζικά και καθόλα υποχθόνια.

Εν τούτοις καμία επίσημη ελληνική αρχή στον τόπο δεν έχει λάβει σοβαρά τα τόσα προβλήματα, αφήνοντας έτσι τους ανθρώπους απροστάτευτους. Μην ξεχνάμε πως υπάρχουν πολλά περιστατικά ομιλίας της Ελληνικής μόνον εντός του σπιτιού. Αυτό συμβαίνει κυρίως στις πόλεις, όπου ο αριθμός των γηγενών Ελλήνων έχει συρρικνωθεί αισθητά. Σαν αποτέλεσμα οδηγούμαστε σταδιακά στην απώλεια της μητρικής ελληνικής ως επίσημη γλώσσα και εν καιρώ στην πλήρη εξαφάνισή της από τα μεγάλα (μέχρι πρότινος) βορειοηπειρωτικά αστικά κέντρα.

Εκτός αυτών, η εφαρμογή των δικαιωμάτων στην αυθαιρέτως περιορισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα, παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τους Έλληνες. Η προχειρότητα με την οποία το κράτος αντιμετωπίζει αυτές τις διεθνείς συνθήκες σεβασμού, θυμίζει κωμικοτραγικές καταστάσεις. Άτομα τρίτης ηλικίας μη γνωρίζοντας την αλβανική γλώσσα, δεν έχουν τη δυνατότητα να πορευτούν στο δημόσιο βίο και μαθητές μη μπορώντας να μάθουν την ελληνική ορολογία των φυσικών επιστημών (και όχι μόνο) αποθαρρύνονται και φεύγουν από τα τοπικά μειονοτικά σχολεία προς την Ελλάδα. Έτσι και αυτό το μετερίζι της κοινωνίας, όπως είναι η παιδεία, συμβάλλει στον ξεριζωμό.

Η έντονη ενημέρωση του ελλαδικού χώρου με τα δεινά των Βορειοηπειρωτών Ελλήνων, μπορεί να βοηθήσει αισθητά την κατάσταση. Μιας και μέχρι προηγουμένως, μόνον οι ιστορικά ενημερωμένοι είχαν το προνόμιο να γνωρίζουν τη γεωγραφική και εθνική συνέχεια των περιοχών της Ηπείρου που βρίσκεται εντός των ορίων του νεοελληνικού κράτους.

Αυτή τη στιγμή γίνεται λόγος για ενενήντα εννέα χωριά ενταγμένα στο παλιό σύστημα αναγνώρισης της «Μειονότητας», από το δικτατορικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, αλλά και για περιοχές όπως οι Άγιοι Σαράντα, η Χειμάρρα, το Αργυρόκαστρο, η Κορυτσά, η Νάρτα , το Ζβερνετς της Αυλώνας και τόσα άλλα μέρη, στα οποία διαβιεί μερίδα αυτοχθόνων Ελλήνων, από τα πολύ παλιά χρόνια. Αν και ο πληθυσμός στην πλειονότητά του έχει μεταναστεύει κυρίως στην Ελλάδα, (λόγω των προαναφερόμενων δυσκολιών) δεν έχει ακόμη ξεριζωθεί και σποραδικά επιστρέφει στις πατρογονικές του εστίες.

Θα πρέπει όλοι μας να ενεργήσουμε άμεσα και με κάθε νόμιμο μέσο, ούτως ώστε να στηρίξουμε τους αδερφούς μας, οι οποίοι παλεύουν κυριολεκτικά για το αύριο στο ίδιο τους τον τόπο.

Πηγή: himara.gr

Απίστευτο και όμως αληθινό

Κύμα άρνησης των λιγοστών και πολυπόθητων θέσεων στο δημόσιο αποκάλυψε ο πρόεδρος των Εφοριακών στη Λάρισα Θανάσης Τσουρής, ο οποίος σε δηλώσεις του στο περιθώριο της ετήσιας γενικής συνέλευσης των εφοριακών του νομού, ο κ. Τσουρής μίλησε για “εφοριακούς που προσλαμβάνονται με μισθό 700 ευρώ και που πολλοί από αυτούς δεν αποδέχονται τη θέση τελικά” λόγω των χρημάτων τα οποία έχουν μειωθεί δραματικά.

Παράλληλα όπως κατέγραψε το "onlarissa.gr", ο κ. Τσουρής άφησε σαφείς αιχμές για έλλειψη αξιοκρατίας και διαφάνειας στις ΔΟΥ, εξηγώντας πως ένα από τα πλέον σημαντικά αιτήματα του κλάδου είναι η “εφαρμογή διαδικασιών αξιοκρατίας και διαφάνειας μέσα στις υπηρεσίες μας, γιατί τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο φαινόμενο αυθαιρεσίας από τη διοίκηση.

Ζητάμε όλες οι υπηρεσιακές μεταβολές και οι μετακινήσεις των συναδέλφων να περνούν μέσα από τα υπηρεσιακά συμβούλια με διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες. Οι κρίσεις των προϊσταμένων να γίνονται με αξιοκρατικές διαδικασίες, γιατί θεωρούμε ότι τα πρόσωπα που κατέχουν αυτές τις θέσεις στις υπηρεσίες μας, είναι πρόσωπα “κλειδιά” για την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας.”

Στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Λάρισας συζητήθηκαν επίσης το θέμα του περιορισμού της ευθύνης των υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης που αυτή τη στιγμή – όπως ειπώθηκε – είναι υπέρμετρη και το μισθολογικό καθώς ο κλάδος των εφοριακών μέσα στα μνημόνια έχει δεχθεί δυσανάλογα υπέρογκες μειώσεις.

ergasianews.gr

Ο Αλέξανδρος Τηλικίδης είναι ο δημιουργός της Ακαδημίας Αρχαίας Ελληνικής & Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής, του πιο καταξιωμένου εκπαιδευτικού οργανισμού στον τομέα του.
Η Ακαδημία λειτουργεί για 15 συνεχόμενα χρόνια και μετράει πλέον εκατοντάδες απόφοιτους. Απολαύστε τη συνέντευξη που παραχώρησε στην Ελπίδα Ζαραδούκα για λογαριασμό της Εναλλακτικής Δράσης.

Κύριε Τηλικίδη, βλέπουμε ότι οι σπουδές σας αρχικά στράφηκαν στο τομέα της κλασσικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Τι σας οδήγησε να ασχοληθείτε αργότερα με την παραδοσιακή ιατρική;

Αποφοίτησα από την Ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Πατρών το 1991 και αμέσως μετά ξεκίνησα να εργάζομαι ως αγροτικός γιατρός στο Κέντρο Υγείας Γαστούνης. Εκεί διαπίστωσα, κατά την επαφή μου με τους ασθενείς, ότι αυτά που με είχαν μάθει στο Πανεπιστήμιο δεν με βοηθούσαν καθόλου στο να μπορέσω πραγματικά να τους βοηθήσω. Αισθανόμουν, ότι υποκρινόμουν ότι γνώριζα, ενώ στην πραγματικότητα αγνοούσα τι ήταν αυτό που τους συνέβαινε. Έκανα τον παντογνώστη και οι ασθενείς έδειχναν διατεθειμένοι να με πιστέψουν, όμως όλο αυτό ήταν ψεύτικο και υποκριτικό.

Από την άλλη, υπήρχαν και οι αντιπρόσωποι των φαρμάκων που μετά λύπης μου διαπίστωνα ότι έπαιζαν ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Αισθανόμουν ότι με είχαν τοποθετήσει εκεί για να συνταγογραφώ αντιβιώσεις και αντί-υπερτασικά, χωρίς πραγματικά να καταλαβαίνω τι κάνω και χωρίς οι ασθενείς να ωφελούνται απ’ αυτήν τη διαδικασία. Έτσι λοιπόν μέσα από την άσκηση αυτού που ονομάσατε κλασσική Ιατρική, κατάλαβα ότι αυτό δεν μου ταίριαζε και έπρεπε να αναζητήσω κάτι άλλο. Έτσι, μπήκα στην αναζήτηση της Παραδοσιακής Ιατρικής, βασικά μέσω του βελονισμού.

Έπειτα από πολλά χρόνια σπουδών σε Ελλάδα και εξωτερικό, προχωρήσατε στην δημιουργία της Ακαδημίας Αρχαίας Ελληνικής και Παραδοσιακής Κινεζικής Ιατρικής η οποία αποτελεί μια από τις πιο αξιόπιστες σχολές του χώρου. Ποια είναι η αποστολή της Ακαδημίας;

Η Ακαδημία Αρχαίας Ελληνικής και Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής προέκυψε ως εκπαιδευτικός χώρος για την εκμάθηση και διάδοση του Βελονισμού και της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής. Απ’ την άλλη επειδή μέσα από την ερευνά μου , διαπίστωσα ότι υπήρχε συγγένεια μεταξύ της Ιπποκρατικής και της Παραδοσιακής Κινέζικης ιατρικής, η Ακαδημία προσπαθεί να αναδείξει τις ομοιότητες και να αναβιώσει την αρχαία Ελληνική Ιατρική. Ως Έλλην δεν θα έμενα ήσυχος αν επαναπαυόμουν στην Παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική. Αισθανόμουν υποχρεωμένος να ασχοληθώ και με την ιατρική των προγόνων μου και του τόπου μου. Έτσι, προέκυψε η Ακαδημία, η οποία φέτος 2018-2019 διανύει την 15η ακαδημαϊκή της χρονιά.

Θα ήθελα να μας αποσαφηνίσετε τι σημαίνει αρχαία ελληνική ιατρική. Από πότε έχουμε αναφορές για την ύπαρξη οργανωμένης ιατρικής και πως εξελίχθηκε αυτή στο χρόνο;

Τα πρόσωπα, τα οποία συνδέονται με την εκκίνηση της αρχαίας Ελληνικής Ιατρικής είναι ο θεός Απόλλων, ο Κένταυρος Χείρωνας και ο Ασκληπιός. Πότε ακριβώς συμβαίνει αυτό, πόσες χιλιάδες χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού συμβαίνει, αυτό δεν το γνωρίζουμε. Μετά από τον Ασκληπιό εμφανίζονται τα Ασκληπιεία, τα οποία είναι τα νοσηλευτικά ιδρύματα της αρχαίας Ελλάδας. Ούτε γι’ αυτά έχουμε επαρκή χρονολογικά στοιχεία. Το σίγουρο είναι ότι ως γέννημα των Ασκληπιείων, αφού οι γονείς και οι παππούδες του ήταν ιερείς στο Ασκληπιείο της Κω, προκύπτει ο Ιπποκράτης. Ο Ιπποκράτης είναι αυτός, ο οποίος βγάζει την ιατρική απ’ τα ιερατεία, τα Ασκληπιεία και την προσφέρει σε όλους. Παρ’ όλα αυτά, η αρχαία ελληνική ιατρική δεν είναι αποκλειστικά ιπποκρατική ιατρική. Υπάρχουν και άλλοι σπουδαίοι γιατροί οι οποίοι μέσα από μια ποικιλία απόψεων και σχολών σκέψη, φτάνουν να καθορίζουν τα ιατρικά πράγματα παγκοσμίως σε Δύση και Ανατολή μέχρι ουσιαστικά και τις μέρες μας.

Ο Ιπποκράτης θεωρείται ακόμα και σήμερα ως ο πατέρας της ιατρικής. Πόση σχέση έχει όμως η ιπποκράτεια προσέγγιση της υγείας με τη σύγχρονη προσέγγιση;

Ο Ιπποκράτης δεν έχει καμία σχέση με την σύγχρονη ιατρική προσέγγιση. Μπορεί οι σύγχρονοι γιατροί να ορκίζονται στο όνομά του, παρ΄ όλα αυτά ό,τι κάνουν στους ασθενείς δεν έχει καμία σχέση με τον Ιπποκράτη. Οι απόψεις του Ιπποκράτη, έτσι όπως παρατίθενται στα συγγράμματά του, μοιάζουν με αυτές της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής.

Υπάρχουν παραδείγματα όπου η αρχαία ελληνική ιατρική προσέγγιζε πιο αποτελεσματικά συγκεκριμένες παθήσεις ή καταστάσεις υγείας από ότι μπορεί η σημερινή;

Είμαι βέβαιος μετά απ’ όλα αυτά τα χρόνια που σπούδασα και άσκησα την κλασσική σύγχρονη Ιατρική, εφαρμόζω την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, μελετώ και προσπαθώ να εφαρμόσω τον Ιπποκράτη, ότι η αρχαία ελληνική προσέγγιση ως προς την ανθρώπινη φύση είναι αρτιότερη, πληρέστερη και αποτελεσματικότερη της σύγχρονης ιατρικής προσέγγισης.

Ο Ιπποκράτης έδινε μεγάλη σημασία στην υγεία του εντέρου. Το ίδιο έκαναν και οι Κινέζοι. Μπορείτε να μας πείτε γιατί είναι τόσο σημαντική η υγεία του εντέρου για ολόκληρο τον οργανισμό μας;

Όταν το έντερο λειτουργεί φυσιολογικά, η τροφή αφομοιώνεται ευχερώς και το σώμα τροφοδοτείται επαρκώς με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Όταν το σώμα διαθέτει τα απαραίτητα συστατικά, τότε μπορεί να αντέξει τους κλυδωνισμούς και τις δυσκολίες της επιβίωσης. Αν όλη αυτή η διαδικασία ή κάποιο μέρος της ανεπαρκεί, τότε προκύπτουν προβλήματα και νοσηρές καταστάσεις. Ακόμα και ένα ψυχολογικό stress, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ένα σωστά θρεμμένο σώμα θα μπορεί να το διαχειριστεί καλύτερα, από ένα σώμα όπου το έντερο δεν μπορεί να προσφέρει επαρκή θρέψη.

Κ. Τηλικίδη, πώς οραματίζεστε μια ιδανική ιατρική προσέγγιση στο μέλλον;

Το όραμά μου είναι να αναβιώσει η αρχαία ελληνική Ιατρική, να ξαναρχίσουμε να μελετούμε τον Ιπποκράτη και τους κλασσικούς Έλληνες γιατρούς. Όλα τα υπόλοιπα είναι αρκετά μπερδεμένα και δυσδιάκριτα. Τα οικονομικά συμφέροντα παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην διαμόρφωση της σύγχρονης ιατρικής. Δεν ξέρω κατά πόσο θα επιτρέψουν την ανάδυση μιας καινούργιας ιατρικής. Η παραδοσιακή κινέζικη ιατρική παίζει πια ένα πολύ σημαντικό ρόλο παγκοσμίως και ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στον Δυτικό κόσμο την εμπιστεύονται. Ίσως προκύψει ένας αναγκαστικός συγκερασμός μεταξύ της παράδοσης και της σύγχρονης επιστήμης. Θα ήταν έργο θεού να μπορούσαμε να πάρουμε από κάθε ιατρικό σύστημα τα καλύτερα στοιχεία, όμως αυτά δεν γίνονται με άνωθεν εντολές. Οπωσδήποτε όμως στο άμεσο μέλλον αναμένονται σφοδρές εξελίξεις, στις οποίες η Αρχαία Ελληνική Ιατρική μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο.

Κάνετε μαθήματα αρχαίας ελληνικής ιατρικής εξ αποστάσεως. Σε ποιους απευθύνονται αυτά τα μαθήματα και ποιο είναι το όφελος κάποιου που τα παρακολουθεί;

Κάνω αυτά τα μαθήματα εξ ’αποστάσεως και δια ζώσης και η Ακαδημία είναι η μοναδική σχολή στην Ελλάδα και παγκοσμίως που τολμά κάτι τέτοιο. Οι απλοί άνθρωποι διψάνε να μάθουν για τον Ιπποκράτη. Ο Ιπποκράτης και η αρχαία Ελληνική ιατρική βοηθάνε να κατανοήσουμε το σώμα και την ψυχή μας, τόσο στην υγεία , όσο και στην ασθένεια. Σαφώς και εκείνος που ακολουθεί τις σπουδές αυτές ωφελείται τα μέγιστα τόσο ως θεραπευτής, όσο και ως απλός άνθρωπος.

Αν τα βάζατε σε μια σειρά, πώς θα ιεραρχούσατε αυτά που αξίζει να κάνει ένας άνθρωπος σήμερα προκειμένου να παραμένει υγιείς;

Ο σπόρος πρώτα βγάζει ρίζα και μετά υπέργειο βλαστό. Πρώτα κινείται προς τη Γη, το κάτω, το Yin, την τροφή. Μετά κινείται προς τον Ουρανό, το πάνω, το Υang, την κίνηση. Άρα πρέπει πρώτα ο άνθρωπος να μπορεί να διαχειρίζεται τα της τροφής ως εργαλείο υγείας και ευεξίας. Το δεύτερο πράγμα μετά την τροφή, είναι οι κατάλληλες κινήσεις με τις οποίες το σώμα θα διαχειριστεί την τροφή που προσέλαβε. Σήμερα ο άνθρωπος κινείται προς τον Ουρανό, περιφρονεί τα της τροφής μιας και τη θεωρεί δεδομένη. Αυτό όμως είναι σοβαρό λάθος το οποίο μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει κατ’ ανάγκη σε νοσηρότητα.

Μάθετε περισσότερα για τα μαθήματα εξ’ αποστάσεως στην Αρχαία Ελληνική Ιατρική εδώ

enallaktikidrasi

Οσμήν δυσωδίας από το αμαρτωλό 2009* έφερε αταβιστικώς στην μνήμη μας, το σχέδιο της Τραπέζης της Ελλάδος, για την εξάλειψη των μη εξυπηρετουμένων «ανοιγμάτων» κατά το new speak, (διάβαζε απλήρωτων δανείων) των τεσσάρων «συστημικών» Τραπεζών** απ’ τους ισολογισμούς των. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, που γράφουν στο ενεργητικό τους μη εξυπηρετούμενα δάνεια 85 δισ. ευρώ και στο παθητικό των, «κεφάλαιο» από αναβαλλομένους φόρους, που θα τους εκχωρήσουν εις συσταθησόμενον «όχημα» (εταιρείαν ειδικού σκοπού SPV).

Εν συνεχεία, το «όχημα» αυτό θα εκδώσει ομόλογα ονομαστικής αξίας 40 δισ. ευρώ και με το προϊόν της πωλήσεως των, θα αγοράσει το ισόποσο μη εξυπηρετουμένων δανείων, απαλλασσομένων των τεσσάρων συστημικών τραπεζών από τον βραχνά των «ανοιγμάτων». Με νομοθετική ρύθμιση, το τραπεζικό «μας» σύστημα, κατά μαγικό τρόπον, θα «ορθοποδήσει, επιτελώντας τον σκοπό της «ανάπτυξης». Όμως εντεύθεν προκύπτουν μερικά αναπάντητα ερωτήματα:

  • Ποίος θα είναι ανάδοχος (underwriter) του ομολογιακού δανείου; Μήπως πάλι η Goldman Sachs;
  • Ποία «κερδοσκοπικά κονδύλια» (Hedge Funds) θα αγοράσουν τα ομόλογα «κακών δανείων»; Εν όψει υπάρχει κάποιος Τζων Πόλσον;
  • Ποίος θα πάρει την παχυλή προμήθεια, εις βάρος του Έλληνος φορολογουμένου;
  • Πώς δεν θα θεωρηθή η ανταλλαγή αυτή κεφαλαίου και υποχρεώσεων, «κρατική ενίσχυση»;

Σχετικά είχε προταθή εναλλακτικώς η χρησιμοποίηση του ανεισπράκτου ποσού (15 δισ. ευρώ) του τρίτου πακέτου διασώσεως («Τσίπρα») ως εγγυήσεως του ελληνικού κράτους στη δημιουργία Σχήματος Προστασίας Ενεργητικού (ΑRS) των τεσσάρων συστημικών τραπεζών αλλά τα χάλασε η αναταραχή στις αγορές και η ραγδαία πτώση των τιμών των ελληνικών τραπεζικών μετοχών.

Όπως και να έχει η υπόθεση σωτηρίας των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, υπάρχει η ανάγκη από ζωηρή κερδοφορία τους που αντικειμενικώς δεν υφίσταται με την στασιμότητα των καταθέσεων-χορηγήσεων, η μείωση του κινδύνου των υπολοίπων δανείων 45 δισ. ευρώ θα αποτελεί λίαν υψηλό ρίσκο, λόγω υπερβολικών φόρων των οφειλετών, ενώ η άντληση κι’ άλλων κεφαλαίων από τον φορολογούμενο μπορεί να οδηγήσει σε νέο πακέτο διάσωσης της Ελλάδος. Από την προηγουμένη «διάσωση» είδαμε και πάθαμε να απαλλαγούμε, μην ξαναπέσουμε στους θεσμοφοριάζοντας του παρανόμου EuroWorking Group, εξ αιτίας της Τραπέζης της Ελλάδος.

* Το 2009, ο «εταίρος» της Goldman Sachs, ο Γιόελ Ζάουη επισκέπτεται τας Αθήνας και προτείνει στον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου την επανάληψη της παραποιήσεως του δημοσίου χρέους που είχε κάνει ο αλήστου μνήμης Κώστας Σημίτης το 1999, με τη διαβόητη ανταλλαγή χρέους (swap) της Goldman Sachs, 3 δισ. ευρώ με αμοιβή 600 εκατομ. δολλαρίων, επί τη βάσει της οποίας παρεποιήθη το ελληνικό δημόσιον χρέος και εγένετο δεκτή η Ελλάς στην Ευρωζώνη. Προς τιμήν του Γιώργου Παπανδρέου η πρόταση εκείνη απερρίφθη.
** Δια το ό,τι οι τέσσερεις συστημικές τράπεζες ανήκουν στο «Ευρωσύστημα Τραπεζών».

slpress

Απόστολος Αποστολόπουλος

Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν πρωτοφανής. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη είχε υπάρξει προηγούμενο αριστεροδεξιάς σύμπραξης. Ωστόσο στην Αθήνα οι αντιδράσεις δεν ξεπέρασαν την κουτσομπολίστικη θορυβώδη φλυαρία που υποκαθιστά συνήθως το πολιτικό σχόλιο και στην Ευρώπη ούτε γέλιο ούτε δάκρυ. Η Ουάσιγκτον επίσης έμεινε ψύχραιμη δεδομένου ότι πριν να γίνει πρωθυπουργός ο Τσίπρας είχε επισκεφθεί τις ΗΠΑ όπου είχαν αξιολογηθεί τα καθησυχαστικά διαπιστευτήριά του. Τον Καμένο τον ήξεραν.

Στην Ιταλία, οι κομματικές συνεργασίες έχουν προϊστορία. Έχει περάσει βέβαια πάνω από μισός αιώνας από την εποχή που οι ηγέτες του ΚΚ Ιταλίας έτρεχαν (ιεροκρυφίως) στις ΗΠΑ να πείσουν ότι ήταν, πλέον, απολύτως νομιμόφρονες και ουδείς κίνδυνος αν έμπαιναν στην κυβέρνηση. Ο Κίσσινγκερ τους έδιωξε αν και φυσικά ήξερε ότι έλεγαν την αλήθεια. Μετά δολοφονήθηκε ο Μόρο, οπαδός της συγκυβέρνησης με τους κομμουνιστές, το ΚΚΙ τελικά διαλύθηκε, ήρθε η κρίση, η λιτότητα, η αποπομπή του δεξιού, πλην ρωσόφιλου, Μπερλουσκόνι.

Ώσπου φτάσαμε στη σύμπραξη της υποτίθεται «ακροδεξιάς» Λέγκας με το ακαθορίστου χρώματος αντισυστημικό κόμμα των 5 Αστέρων. Και στις δυο χώρες ο κόσμος ήταν θετικός στη συνεργασία αλλά οι ηγεσίες είχαν διαφορετική αντίδραση. Στην Ελλάδα έκαναν κανονική αποδοχή κληρονομιάς των Μνημονίων διαψεύδοντας τις υποσχέσεις τους. Στην Ιταλία ανατράπηκε ο Ρέντσι, alter ego του Τσίπρα, αλλά οι νικητές τηρούν το πρόγραμμά τους παρά την οργή του ευρωιερατείου/Βερολίνου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ συγκρότησαν, για να λέμε τα σύκα-σύκα, μια σύμπραξη στερημένη από κάθε πολιτικό ή ιδεολογικό περιεχόμενο. Να γίνουν κυβέρνηση όπως-όπως ήθελαν οι άνθρωποι και με αυτή τη μοναδική φιλοδοξία μέτρησαν τα κουκιά και συνέπραξαν. Και για τους δυο οι ιδεολογίες (τους) άξιζαν όσο ο αέρας κοπανιστός, οι ξένοι το ήξεραν, ουδείς ανησύχησε, από τον Γιώργο Παπανδρέου στον Παπαδήμο, στους Σαμαροβενιζέλους και να ‘μαστε. Ούτε τα Μνημόνια, ούτε τα δημοψηφίσματα, ούτε καν τα σκοπιανά τους πτόησαν. Ακόμα και την «ανωμαλία Κοτζιά», μια μπουκιά στο επιδόρπιο την έκαναν. Έτσι έγινε, έτσι έμεινε κι έτσι θα συνεχίσει ως τις εκλογές.

Οι Δαναοί δώρα φέροντες
Οι κακόπιστοι τις βλέπουν το Γενάρη, πριν να φανεί, λένε, ότι οι υποσχέσεις είναι κενό γράμμα. Εκλογές αργότερα, λένε άλλοι, ελπίζοντας ότι «οι Δαναοί δώρα φέροντες» κερδίζουν, παρά τη χαώδη διαφορά από τη ΝΔ στις δημοσκοπήσεις. Οι μικροί της αντιπολίτευσης, μελετούν τους οιωνούς, (δημοσκοπήσεις, δηλώσεις, γλώσσα του σώματος), μήπως τα άστρα τους δώσουν ελπίδες που δεν τις βρίσκουν στους ψηφοφόρους. Η ΝΔ, εν δυνάμει κυβέρνηση, έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα της καταστροφής επειδή είναι αριστερό κόμμα, δήθεν. Γιατί, λέει, μόνο ένα αριστερό κόμμα μπορεί να είναι τόσο πωρωμένο, τόσο παρωχημένο και τόσο βλαπτικό ώστε πχ να κάνει τόσους διορισμούς, επιβαρυντικούς για την υγεία του δημοσίου. Προφανώς, το Δημόσιο ήταν, προ-ΣΥΡΙΖΑ, άμωμο, λιγνό και υποσιτισμένο στη στελέχωσή του.

Η Λέγκα και οι 5 Αστέρες δέχονται τα πυρά του ευρωιερατείου. Το πρόγραμμα της ιταλικής κυβέρνησης, όμως, είναι εντός των ευρωπαϊκών προδιαγραφών π.χ. έλλειμμα μόλις 2,4% έναντι 3% που προβλέπει η ΕΕ. Οι αριθμοί είναι πρόσχημα. Το ευρωιερατείο απαιτεί την υποταγή στους Γερμανούς αφέντες. Κοντολογίς είναι ζήτημα εξουσίας. Η σύμπραξη Λέγκας/5 Αστέρων κάτι θυμίζει αλλά κανείς δεν θέλει να το αγγίξει επειδή φέρνει στο νου λαϊκό μέτωπο. Σε νέα, πειραματική έκδοση, ανατρεπτική και ρηξικέλευθη. Η συγκυβέρνηση Λέγκας – 5 Αστέρων έχει την έγκριση του κόσμου.

Ενοχλεί ιδιαιτέρως τις ελίτ επειδή, σωστά, βλέπουν ένα σοβαρό κίνδυνο: να συσπειρωθεί (και όχι απλώς να συμπαραταχθεί) η πλειοψηφία για να ανατραπεί η κυριαρχία των συστημικών δυνάμεων, όπως με τον Τραμπ στις ΗΠΑ. Και να απαλλαγεί η Ιταλία από τη δικτατορία των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Η σύμπραξη θυμίζει, λοιπόν, λαϊκό μέτωπο. Το ότι τώρα ηγούνται αποκλειστικά αστικές δυνάμεις δεν αφαιρεί διόλου το λαϊκό τους χαρακτήρα. Οι πληβείοι είναι παρόντες (άνευ τούτων ουδέν) και ο αντίπαλος είναι στο βάθος ο ίδιος: οι αναλλοίωτες κυβερνώσες ελίτ, υποστηρικτικές τότε του φασισμού/ναζισμού, τώρα του εθνομηδενισμού.

Έκλειψη της αριστεράς
Η έκλειψη της (ιστορικής) αριστεράς είναι απόλυτη. Ο αστικός χώρος αφέθηκε μόνος, χωρίς αντίπαλο, να αναδιαμορφώσει τον εαυτό του και μόλις είκοσι χρόνια μετά την πτώση της ΕΣΣΔ διχάζεται αθεράπευτα. Το «τραύμα Τραμπ» είναι βαθύ και δεν είναι ιάσιμο με ασπιρίνες, όπως έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές. Με την παλιά ορολογία η «κύρια αντίθεση» της εποχής μας διαχωρίζει την «υπερελίτ», (λιγότερο και από το 1% των υπερπλούσιων στις Δυτικές χώρες), αγγλοσαξωνικής καταγωγής και υπόστασης, από όλους τους άλλους, μεγαλοαστούς, μικρομεσαίους, πληβείους.

Στην Ιταλία οι αλλοιώσεις στους δυο πρωταγωνιστές, Λέγκα-5Αστέρες, είναι ήδη προφανείς: Οι θολά κεντρώοι 5Αστέρες υπό τη λαϊκή πίεση οδηγούνται σε σαφέστερες θέσεις αντίστασης στο ευρωιερατείο. Η Λέγκα, από μια ταξική σέχτα των πλούσιων του Ιταλικού Βορρά, εξελίσσεται σε κόμμα με εθνική συνείδηση. Προφανώς το πλούσιο Μιλάνο κατάλαβε ότι είναι μια χαψιά στον διεθνή ανταγωνισμό χωρίς την ιστορική Ρώμη και τη λαϊκή Νάπολη. Η Ιταλία είναι επίκεντρο διαφανών αλλά και αφανών διεργασιών, όπου αντιπαρατίθενται Αμερικάνοι και το ευρωιερατείο/Βερολίνο. O Τραμπ στηρίζει και δημοσίως την κυβέρνηση. Όπου και αν καταλήξουν είναι πολύ νωρίς για να γραφεί η λέξη τέλος.

Υ.Γ. Ο Τσίπρας εντός και ο Τσίπρας εκτός Ελλάδας δεν είναι ακριβώς ο ίδιος. Οι Ευρωπαίοι συνηθίζουν επιπόλαιες κινήσεις, όπως όταν υποδέχθηκαν θριαμβευτικά τον Ερντογάν ως «Ευρωπαίο πολιτικό». Λέτε να το επαναλάβουν αναδεικνύοντας τον Τσίπρα κορυφαίο Ευρωπαίο με την ελπίδα ότι θα κάνουν διάνα;

slpress

Δεν δέχεται σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση το βέτο της Ιεραρχίας σε ότι έχει να κάνει με την παραμονή των κληρικών στο Δημόσιο.

Με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού διαμηνύει στην Ιερά Σύνοδο ότι δεν μπορεί να παραμείνει το καθεστώς μισθοδοσίας των κληρικών ως έχει.

Αναλυτικά:

«Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέληξε ομοφώνως στην απόφαση να συνεχιστεί ο διάλογος Πολιτείας – Εκκλησίας στα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Ως εκ τούτου, η Ελληνική Κυβέρνηση θα προχωρήσει άμεσα στην εκπόνηση Σχεδίου Νόμου, στο πλαίσιο του Κοινού Ανακοινωθέντος της 6ης Νοεμβρίου, που αποτελεί ένα ιστορικό βήμα για τον εξορθολογισμό των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους.

Το Σχέδιο Νόμου θα τεθεί σε γνώση της Ειδικής Επιτροπής της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, πριν κατατεθεί στη Βουλή. Το δε καθεστώς της μισθοδοσίας των εκκλησιαστικών λειτουργών, αποτελεί –σε κάθε περίπτωση- ευθύνη και απόφαση της Πολιτείας».

Η απόφαση της Ιεραρχίας να βάλει βέτο στην πιο σημαντική απόφαση Τσίπρα- Ιερώνυμου περί αποχώρησης των ιερέων από το δημόσιο έχει ακυρώσει στην πράξη το deal του Πρωθυπουργου με τον Αρχιεπίσκοπο.

Κι αυτό γιατί στο κοινό ανακοινωθέν που είχε εκδοθεί ανάμεσα στους δύο άνδρες στο άρθρο 3 τονίζονταν: . Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία αναγνωρίζουν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στο εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου διαγράφονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών και στο άρθρο «Οι παραπάνω δεσμεύσεις των μερών θα ισχύουν υπό την προϋπόθεση τήρησης της Συμφωνίας στο σύνολό της».

Από την στιγμή λοιπόν που η βασική δέσμευση των δύο πλευρών δεν υπάρχει τότε δεν μπορεί να ισχύσει στο σύνολό της η συμφωνία και το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει νέος κύκλος διαπραγματεύσεων η θα μιλάμε για την τρίτη αποτυχημένη προσπάθεια ώστε να μπουν σε νέες βάσεις οι σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας.

Στην έκτακτη συνεδρίαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, έγινε δεκτή έγινε η εισήγηση του Αρχιεπισκόπου για έγκριση της «συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου», εκτός από το κομμάτι που αφορά στην μισθοδοσία των κληρικών. Επίσης, η Ιεραρχία αποφάσισε να συσταθεί ειδική επιτροπή, οι οποία θα συζητήσει τις λεπτομέρειες για την Συμφωνία Εκκλησίας – Κράτους.

Αναλυτικά το ανακοινωθέν:

Συνήλθε σήμερα Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018, στην Συνεδρία της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Πρό της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου.

Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, ετελέσθη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών της Ιεράς Συνόδου. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των συμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη απαρτία.

Η Επιτροπή επί του Τύπου συγκροτήθηκε από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεο και Πατρών κ. Χρυσόστομο.

Ακολούθως, συμφώνως προς την Ημερησία Διάταξη, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος ανέγνωσε την Ενημέρωσή του με θέμα: «Ενημέρωσις περί προτάσεως υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως επί του θέματος της Εκκλησιαστικής Περιουσίας».

Μετά από την Ενημέρωση ακολούθησε συζήτηση επ’ αυτής, κατά την οποία έλαβαν τον λόγο πολλοί Αρχιερείς.

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος ομοφώνως αποφάσισε:
1. Να συνεχιστεί ο διάλογος με την Πολιτεία επί θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος.

2. Να αναθέσει στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο την συγκρότηση Ειδικής Επιτροπής, η οποία θα αποτελείται από Ιεράρχες, Νομικούς, Εμπειρογνώμονες και Εκπροσώπους του Εφημεριακού Κλήρου για την μελέτη των θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος, ο καρπός της οποίας θα υποβληθεί στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τελική έγκριση.

3. Να εμμείνει στο υφιστάμενο καθεστώς μισθοδοσίας των Κληρικών και των λαϊκών υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σύμφωνα με πληροφορίες υπέρ της Συμφωνίας Κράτους-Εκκλησίας μίλησαν οι μητροπολίτες:

Κορίνθου
Αλεξανδρουπόλεως
Θηβών
Καρπενησίου
Διδυμοτείχου
Ιωαννίνων
Ν. Ιωνίας
Πατρών
Ναυπάκτου
Ηλείας

Κατά της Συμφωνίας τοποθετήθηκαν:

Καισαριανής
Δημητριάδος
Ν. Σμύρνης
Κερκύρας
Πειραιώς
Μεσογαίας
Σπάρτης
Επιφυλάξεις εξέφρασε ο Θεσσαλονίκης Ανθιμος.

Τι είπε ο Ιερώνυμος
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ στην ομιλία του, η οποία διήρκεσε μιάμιση ώρα, ο Αρχιεπίσκοπος κατέθεσε τρεις προτάσεις.

Ο κ. Ιερώνυμος πρότεινε να εγκριθούν τα 15 σημεία του σχεδίου συμφωνίας με τον πρωθυπουργό, κάνοντας έκκληση να μην απαξιωθεί η προσπάθεια. Επίσης, πρότεινε τη δημιουργία νομοπαρασκευαστικής ομάδας εργασίας που θα αποτελείται από αρχιερείς, που θα γνωρίζουν από νομικά, την νομική υπηρεσία της Ιεράς Συνόδου και κληρικούς, οι οποίοι θα δουλέψουν από κοινού με την Πολιτεία για τη διαμόρφωση του νομοσχεδίου. Σχέδιο νόμου το οποίο και θα τεθεί στη συνέχεια προς έγκριση στην Ιερά Σύνοδο. Επιπλέον, ο κ. Ιερώνυμος είπε ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια, ώστε να διασφαλιστεί με κάθε τρόπο το ποσό που θα δίνει η Πολιτεία για την μισθοδοσία των κληρικών και τούτο να συμπεριληφθεί στη συνταγματική αναθεώρηση.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είπε ακόμα ότι ασχολείται εδώ και 30 χρόνια με το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας, κάτι που το έθεσε από την αρχή στον ενθρονιστήριο λόγο του. Προς τούτο, διευκρίνισε, ότι συνεργάστηκε με όλους τους πρωθυπουργούς από τον Γιώργο Παπανδρέου μέχρι και τον σημερινό πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας ότι ένα πρώτο βήμα έγινε με τον Αντώνη Σαμαρά για τη διαμόρφωση εταιρείας για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Μάλιστα, παρουσίασε τα πρακτικά όλων των ενημερώσεων στους αρχιερείς και την Ιερά Σύνοδο.

«Ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Ελλάδος έχω υποχρέωση και καθήκον να εργαστώ για την ευόδωση και την επίτευξη αυτών των στόχων. Δεν υπάρχει τρόπος να πάρει σάρκα και οστά αυτός ο οραματισμός, χωρίς ανθρώπους που να συμμερίζονται, να επιθυμούν και να αγωνιούν για την εκπλήρωση του. Απευθύνω, λοιπόν, θερμή παράκληση στον Ιερό Κλήρο και στα στελέχη του εκκλησιαστικού έργου: σταθείτε στο πλευρό μου, υιοθετήστε τις αγωνίες μου, αφουγκραστείτε τις προσδοκίες του λαού μας, συμμεριστείτε τις κοινές μας ευθύνες. Υπόσχομαι να σταθώ κοντά σας, να συμπαρασταθώ στις δυσκολίες σας, τα προβλήματα σας. Να καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για την αναβάθμιση της διακονίας σας και την εξασφάλιση σας, όπως και των αγαπημένων σας προσώπων».

Κλείνοντας ο κ. Ιερώνυμος, υπογράμμισε ότι «παρά τις στεναχώριες των τελευταίων ημερών, η σημερινή ημέρα είναι η αφετηρία για μια ελεύθερη Εκκλησία».

pentapostagma

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget