ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post


Νένα Βενετσάνου: Όποιοι κι αν εμπνεύστηκαν αυτήν τη φάρσα είναι επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία - Τι καταγγέλουν Λένα Αλκαίου και Κυριάκος Κατζουράκης


Η περιβόητη λίστα των 320 διανοουμένων και καλλιτεχνών, που φέρονται να δήλωσαν την υποστήριξή τους στους κυβερνητικούς χειρισμούς στο θέμα των Σκοπίων και στην υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, φαίνεται πως ... φυλλορροεί.

Το ... μανιφέστο υπέρ της Συμφωνίας εκχώρησης της ονομασίας στα Σκόπια, φέρεται να υπογράφουν προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, καθηγητές πανεπιστημίων, καλλιτέχνες κ.α. , οι οποίοι κάνουν λόγο για ιστορική και έντιμη Συμφωνία «που εξασφαλίζει το μέλλον των λαών των δύο χωρών αλλά και της βαλκανικής γειτονιάς μας με ειρήνη, αλληλεγγύη και συνανάπτυξη».

Φτου κι απ' την αρχή. Θα… φύγει ηρωικά το φθινόπωρο ο Τσίπρας ή θα κάνει ανασχηματισμό για να επικοινωνήσει την φενάκη της καθαρής εξόδου μοιράζοντας ελεημοσύνη στους χαχόλους, με το βλέμμα στραμμένο στο τριπλό εκλογικό χάος που έχει στο ταραγμένο του μυαλό; Ή μήπως τελικά θα αποφασίσει να το πάει μέχρι τέλους… και γαία πυρί μειχθήτω;

Εάν επιλέξει την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες το φθινόπωρο, σημαίνει ότι θα θέσει σε εφαρμογή την «επιχείρηση: Δεξιά παρένθεση». Να πετάξει δηλαδή την καυτή πατατά των μέτρων και της κύρωσης της επαίσχυντης συμφωνίας στον Μητσοτάκη, να τον φθείρει ελπίζοντας να κερδίσει ή να αυξήσει τα ποσοστά του στις διπλές κάλπες του Μαΐου και να αναμένει την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας βαυκαλιζόμενος ότι θα τον ρίξει. Το σενάριο μπάζει από παντού, συνεπώς εικάζουμε ότι θα προτιμήσει την καρέκλα από το να την χάσει και να πολεμάει μάταια για να την ξανακατακτήσει.

Εάν επιλέξει τις τριπλές κάλπες τον Μάιο θα είναι αντιμέτωπος αφενός με την οργή του κόσμου, η οποία πλέον θα... χτυπάει κόκκινο λόγω του επικυρωμένου ξεπουλήματος της Μακεδονίας, αφετέρου με τις νέες μειώσεις στις συντάξεις, τις οποίες αν κρίνουμε από την γερμανική σφαλιάρα που έφαγε τις προάλλες, θα τις κόψει... στα τέσσερα.

Θα έχει χάσει και το δεξί δεκανίκι του, κατόπιν συνεννοήσεως φυσικά, ο οποίος από ΟΥΚας θα έχει μεταμορφωθεί σε Mακεδονομάχο προς άγραν δεξιών ψεκασμένων ψήφων, ενώ την ίδια στιγμή θα δέχεται πυρά από την αντιπολίτευση για τους κεντροαριστερούς αποστάτες που έβαλαν πλάτη να ξεπουληθεί η Μακεδονία.

Κοινώς, θα οδεύει σε καραμπινάτη εκλογική πανωλεθρία, ακόμη κι αν στήσει 50 κάλπες για να παραπλανήσει τον λαό. Και αυτό το σενάριο μπάζει από παντού, άρα εκ των πραγμάτων εκτιμούμε ότι θα επιλέξει την κουρτίνα 3.

Να εξαντλήσει την τετραετία δηλαδή με τους κεντροαριστερούς αποστάτες, επιχειρώντας παράλληλα να μετριάσει την ήττα που θα υποστεί σε ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές (γι’ αυτό τις κάνει μαζί, ξυπνάτε!) και μετά... να τα δώσει όλα εν όψει εθνικών.

Μην αυταπατάστε, η εξουσία είναι αδιαίρετη και κανείς δεν την αποχωρίζεται. Εδώ ο Σαμαράς που έχει αποδείξει ότι δεν είναι λάτρης της καρέκλας, το 14’ παρά το γεγονός ότι μετά από την ήττα στις ευρωεκλογές τα δεδομένα έδειχναν ότι δεν θα εκλέξει Πρόεδρο, το πάλεψε μέχρις εσχάτων. Πόσω μάλλον ο Τσίπρας που φημίζεται για την εξουσιολαγνεία του.

Θα πείτε ότι γράφουμε αηδίες, καθώς εάν επιλέξει την εξάντληση της τετραετίας η δημοτικότητά του θα φτάσει στο ναδίρ και θα φλερτάρει με μονοψήφια ποσοστά.

Μην ορκίζεστε. Διότι όταν μετά από 3,5 χρόνια σκληρής λιτότητας, όταν μετά από το ξεπούλημα της Μακεδονίας, βλέπει ότι δεν πέφτει κάτω από 20%, είναι απολύτως λογικό να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί όσο χρόνο έχει στη διάθεσή του παλεύοντας να αντιστρέψει το κλίμα για να κερδίσει. Συν ότι τρέμει τα Ειδικά Δικαστήρια που του έχουν υποσχεθεί Μητσοτάκης και Σαμαράς, άρα θα κάνει ό, τι μπορεί για να τα αποφύγει.

Άλλωστε, παρά τον εθνομηδενισμό και τα νέα μέτρα που ενδεχομένως θα πάρει δεν έχουν καεί όλοι οι άσσοι. Έχει στην φαρέτρα του την εκμαυλισμένη γενιά που του κληροδότησε το ΠΑΣΟΚ που περιμένει εναγωνίως να ξαναλαδώσει το αντεράκι της (κι ας χτυπιούνται όσο θέλουν οι Γερμαναράδες), τους αυταπατημένους αριστερούς που θα πάνε να τον ψηφίσουν για να μην πάρει η επάρατη δεξιά την εξουσία, την σκανδαλολογία και τις πρακτόρικες θεωρίες συνωμοσίας που βρίσκουν πολλά ευήκοα ώτα, και τέλος τα αριστεροδεξιά δεκανίκια, περιλαμβανομένου και του Καμμένου, που θα δώσουν ρέστα για να ανακόψουν τη νικηφόρα πορεία της ΝΔ. Δεκανίκια, που θα αποπειραθούν να υπερφαλαγγίσουν την επιτυχημένη δεξιά στροφή μετά από το ΟΧΙ στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, υποστηρίζοντας ότι είναι κάλπικη. Κι όπως έχουν δείξει οι τελευταίες εκλογές οι... νεοδεξιοί επηρεάζονται εύκολα.

Θα αναρωτηθείτε, «τί μας τσαμπουνάς; Το ξεπούλημα της Βόρειας Ηπείρου... που έρχεται, θα είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι και ο λαός θα μπουκάρει στο Μαξίμου να τον λιντσάρει. Άρα θα είναι αυτοκτονία να το τραβήξει μέχρι τέλους».

Μακάρι να ήταν έτσι. Είδατε να γίνεται κάτι το σοβαρό με αφορμή το Μακεδονικό; Και μην φέρετε ως παράδειγμα την βουβή οργή... που καρτερεί την κάλπη για να εκφραστεί. Αφήστε που αρκετοί πολίτες θα φοβούνται στο εξής να πηγαίνουν στα συλλαλητήρια λόγω της κατασυκοφάντησης με τις… ρωσικές συνωμοσιολογίες. Που σημαίνει ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην ξαναοργανωθούν ή όσα οργανωθούν να χαρακτηρίζονται υπονομευτικά και υποκινούμενα από μυστικές υπηρεσίες που θέλουν να βλάψουν τη χώρα και άλλα τινά, με αποτέλεσμα να κατασταλούν οι κινητοποιήσεις και να ξεφουσκώσει ο θυμός για την μειοδοσία του ολετήρα.

Την πατήσαμε αδέρφια, οι Έλληνες που θα μπορούσαν να αλλάξουν το ρου της ιστορίας δυστυχώς εγκατέλειψαν μόνη την πατρίδα. Κι αυτοί που έμειναν, στην πλειοψηφία νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους. Η κρίση τους εξαθλίωσε και τους οδήγησε σε έναν κακομοίρικο ατομικισμό. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας που ο κόσμος θα κοιτάξει να σώσει το σαρκίο του αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους. Αυτή την μιζέρια εκμεταλλεύτηκε και θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται ο Τσίπρας, μέχρι να καταστεί πολιτικά κυρίαρχος.

Καλό είναι λοιπόν, αυτοί που ονειρεύονται αυτοδυναμίες, να σταματήσουν την πολιτική της κοκορομαχίας και να χαράξουν ένα πραγματικό όραμα απεγκλωβισμού του λαού από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει. Διαφορετικά, ο λαοπλάνος θα καπηλεύεται για πολλά χρόνια αυτή την αθλιότητα που δυστυχώς δεν δημιούργησε μόνος του, με την Ελλάδα να βουλιάζει αβοήθητη στην άβυσσο.

Γρηγορείτε!

antinews

Υπογραφές υποστηρικτών της "συμφωνίας των Πρεσπών" - Η Νένα Βενετσάνου αντιστέκεται και καταγγέλλει ότι κάποιοι -άραγε ποιοί;- έβαλαν την υπογραφή της χωρίς να τη ρωτήσουν!
Απίστευτο! Έβαλαν την υπογραφή της στο κείμενο υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών χωρίς να την ρωτήσουν!


Ένα ακόμη πρόσωπο από το χώρο της τέχνης έρχεται να προστεθεί σε εκείνους που «υπέγραψαν» εν αγνοία τους το κείμενο υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Η καλλιτέχνης Νένα Βενετσάνου με ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook καταγγέλλει ότι ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεση της για να περιληφθεί το όνομα της στη λίστα των αριστερών διανοούμενων που στηρίζουν την υπογραφή Κοτζιά στις Πρέσπες.

Η κυρία Βενετσάνου διερωτάται πόσοι από τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών συμπεριλήφθηκαν χωρίς να το γνωρίζουν.

Διαβάστε την ανάρτηση της κυρίας Βενετσάνου:

Έμεινα έκπληκτη όταν είδα το όνομά μου να φιγουράρει κάτω από ένα κείμενο που εκθειάζει την συμφωνία των Πρεσπών. Αναρωτιέμαι και πόσο είναι γνήσιες οι υπογραφές και των υπολοίπων ανθρώπων του πνεύματος και της Τέχνης κάτω από αυτό το κείμενο! Αρνούμαι στον οποιονδήποτε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το όνομά μου με τέτοιο θράσος κάτω από ένα κείμενο το οποίο ούτε διάβασα, ούτε το υπέγραψα ποτέ. Ποιοί είναι αυτοί που το εμπνεύστηκαν και ποιά σκοπιμότητα υπηρετούν στην πραγματικότητα; Θα ήθελα να παρακαλέσω όλους όσους είδαν το όνομά τους χωρίς να έχουν υπογράψει να το δημοσιοποιήσουν.

Είναι σοβαρό. Και παρακαλώ να εκλάβουν την δημοσίευση του ονόματός μου ως συκοφαντία και βαθειά προσβολή της ακεραιότητάς μου. Όποιοι κι' αν εμπνεύστηκαν αυτή τη φάρσα είναι επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία. Η Δημοκρατία, η φιλία και η συνεργασία των λαών όχι μόνο δεν ωφελούνται από τέτοιες κινήσεις τσουβαλιάσματος των πνευματικών ανθρώπων, αλλά πληγώνονται θανάσιμα από αυτές.


infognomonpolitics

Όποιος ρίξει μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των κυριακάτικων εφημερίδων θα διαπιστώσει ότι μονοπωλούνται από το θέμα της εμπλοκής της Ρωσίας στα ελληνικά θέματα.

Καλοκαίρι είναι άλλωστε, λαϊκά αναγνώσματα με ρώσους κατασκόπους, το Αγιο Όρος, περίεργα θρησκευτικά ιδρύματα ρωσικής επιρροής, την αμερικανική πρεσβεία, πουλάνε μια χαρά.

Είναι σαν τα διηγήματα του Τζον Λε Καρέ αλλά με ελληνικό σασπένς. Είναι φανερό ότι όλες αυτές οι πληροφορίες που πέφτουν στα δημοσιογραφικά γραφεία προέρχονται από την κυβέρνηση η οποία εσχάτως έχει κάνει στροφή στη Δύση.

Εγκατέλειψε τη σωτηρία από το ξανθό γένος, έκανε στην άκρη τον Ιβάν Σαββίδη και τους ρωσόφιλους που θα έσωζαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, και προσδέθηκε στο αμερικανικό άρμα.

Κάποιοι είπαν ότι η απέλαση των ρώσων διπλωματών και η κρίση στις ελληνορωσικές σχέσεις δεν ήταν τυχαία. Και δεν έγινε τυχαία την ημέρα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Η Αθήνα, με κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου που έχει μάθει να τα δίνει όλα και χωρίς ανταλλάγματα έκανε ένα ακόμη δωράκι στην Ουάσιγκτον αποδεικνύοντας ότι αφήνει πίσω της το παρελθόν, τα ρούβλια και τον Πούτιν και στρέφεται προς Δυσμάς.

Δεν έχει νόημα να κάνουμε αναφορές στα όσα γράφουν οι εφημερίδες. Σε κάθε μεγάλη υπόθεση όλες οι πληροφορίες γίνονται ένα κουβάρι κι άντε να το ξεμπλέξεις. Ο Ποπόφ, οι Αγιορείτες, μια ύποπτη ρωσική ένωση στην Ελλάδα, ο Παναγιωτίδης, ο Πάιατ, διάφορα ρωσικά ονόματα πέφτουν στον τραπέζι κι άντε να βγάλεις άκρη.

Αυτό που μας προξενεί εντύπωση είναι, πάντως, ότι όλη αυτή η ιστορία «βολεύει» την κυβέρνηση. Βολεύει τον Τσίπρα και τον Καμμένο που έχουν στήσει ένα σενάριο εκτροπής, ένα σκηνικό προσπάθειας να πέσει η λαοπρόβλητη κυβέρνηση με εμπλοκή του ξένου, στην προκειμένη περίπτωση του ρωσικού παράγοντα.

Εδώ και μέρες μιλούν για εκβιασμούς ή για προσπάθειες χρηματισμού βουλευτών, δημάρχων, στρατιωτικών, παπάδων κ.λπ. με σκοπό να δημιουργήσουν πρόβλημα στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Λένε με απλά λόγια ότι η Ρωσία δίνει λεφτά για να ξεσηκώνεται ο κόσμος προκειμένου να μην περάσει η συμφωνία των Πρεσπών. Κι αυτό γιατί η Μόσχα έχει συμφέροντα στην περιοχή, θέλει να κάνει τα Σκόπια προτεκτοράτο, να ελέγξει τα Βαλκάνια.

Σα να μας λένε λοιπόν στο Μαξίμου ότι η Ρωσία χρηματοδοτεί ένα ευρύτερο σχέδιο να μην περάσει το Μακεδονικό και η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου πήρε χαμπάρι τι συμβαίνει και το έκοψε με μαχαίρι. Μια εφημερίδα μάλιστα μας πληροφορεί ότι μόλις ενημέρωσαν τον Τσίπρα για το τι συμβαίνει στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικά στην Αλεξανδρούπολη αυτό εξερράγη και τους είπε «ως εδώ».

Τι αστείο. Ένας πρώην κομμουνιστής, ένας νυν αριστερός να πολεμά την προσπάθεια διείσδυσης του ρωσικού παράγοντα στην Ελλάδα. Μαζί του ο άλλοτε κολλητός του Ιβάν Σαββίδη, Πάνος Καμμένος αλλά και ω του θαύματος και ο Νίκος Κοτζιάς ο οποίος έχει κατηγορηθεί για στενές σχέσεις με ρώσους εθνικιστές και συγκεκριμένα τον φιλόσοφο Ντούγκιν. Όλοι αυτοί δηλαδή από λάτρεις της ρωσικής κουλτούρας έγιναν ξαφνικά πολέμιοι του Πούτιν. Όλοι αυτοί που έλεγαν ότι θα γεμίσουμε ρούβλια για να διώξουμε τους δανειστές τώρα αίφνης αποφάσισαν ότι δεν μπορεί η Μόσχα να διεισδύει με απροκάλυπτο τρόπο στα ελληνικά πράγματα.

Κάτι δεν μας αρέσει εδώ. Ή μας δουλεύουν ψιλό γαζί ή κάτι άλλο συμβαίνει. Και για να έχουμε καλό ερώτημα. Ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν σχέδια και κατασκόπους στην περιοχή το ξέρουμε. Ότι και οι Ρώσοι θέλουν τον έλεγχο του Αγίου Όρους το ξέρουμε. Όπως γνωρίζουμε κι ότι η αμερικανική πρεσβεία δεν είναι απλά ένα κτίριο που εκδίδει βίζες. Κάνει και πολλά άλλα πράγματα. Να ξεχάσουμε το σκάνδαλο των υποκλοπών που ποτέ δεν μάθαμε τι έγινε;

Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί μας πείραξε η προσπάθεια ενίσχυσης της ρωσικής επιρροής και δεν μας πειράζει ο αμερικανικός παράγοντας που λύνει και δένει στην περιοχή. Δεν μας ενοχλεί δηλαδή η συνεχής δραστηριότητα του Πάιατ και τι κάνει στην ευρύτερη περιοχή; Δεν ενοχλεί την… αριστερή κυβέρνηση που κάποτε προσκυνούσε τη Μόσχα, ο υπερδραστήριος αμερικανός πρέσβης και την ενοχλούν κάποιοι βλαμμένοι στη Βόρεια Ελλάδα;

Η απάντηση είναι απλή, κι όχι ότι μ’ αυτήν απορρίπτουμε τα σενάρια για τους Ρώσους και το Μακεδονικό. Το Μαξίμου έχει στήσει ένα ωραίο καλοκαιρινό διήγημα για να στηρίξει το σχέδιο ξεπουλήματος της Μακεδονίας. Για να περάσει στην κοινή γνώμη ότι η συμφωνία στις Πρέσπες είναι καλή αλλά την πολεμούν οι Ρώσοι, την μπλοκάρουν οι ξένοι πράκτορες.

Έτσι θα πάει σε εκλογές, με θεωρίες συνωμοσίας σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να κάνει το άσπρο – μαύρο.

Είτε αυτές γίνουν το φθινόπωρο, είτε τον Μάιο, είτε όταν αποφασίσει το δίδυμο της συμφοράς να μας απαλλάξει από την παρουσία του.

Όμως, οι Έλληνες δεν χρειάζονται ρούβλια για να καταλάβουν ότι ξεπουλήθηκε το όνομα, η εθνότητα, η ταυτότητα. Και μπορεί εν μέσω θέρους να πουλήσει το διήγημα των Τσίπρα, Καμμένου, Κοτζιά, Καρτερού, όμως, δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία.

antinews

Φυσικά, για καλή τύχη των ΗΠΑ και για κακή των Ελλήνων, στη χώρα βρέθηκε και βρίσκεται η πιο ενδοτική και οσφυοκάμπτουσα κυβέρνηση από εποχής Παπάγου. Και ο Αμερικανός πρέσβης αλωνίζει και κυβερνά επί της ουσίας όπως ο Πιουριφόϊ, χάρη στους αδίστακτους, ανιδεολογικούς, απάτριδες τυχοδιώκτες που κυβερνάνε την Ελλάδα.


Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης

Όποιος παρακολουθήσει κατά βήμα τις κυβερνητικές ανακοινώσεις και τις κυπατζήδικες διαρροές στον Τύπο και στα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος για τα αίτια της απέλασης των 2 Ρώσων διπλωματών θα καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι είτε η ρώσικη κυβέρνηση αποτελείται από ηλίθιους είτε όσοι κάνουν τις διαρροές θεωρούν τους Έλληνες ηλίθιους.

Οι κατηγορίες που αποδίδονται δημόσια στη Ρωσία για να απελαθούν οι διπλωμάτες της από την Ελλάδα είναι δύο: Ότι Ρώσοι δρούσαν παρασκηνιακά για να αποκτήσει η χώρα τους προνομιακή θέση στην Ορθόδοξη ελληνική σκηνή, και κυρίως στο Άγιο Όρος, και ότι Ρώσοι δρούσαν παρασκηνιακά για να επηρεάσουν Έλληνες ώστε να υπονομευτεί η συμφωνία με τα Σκόπια.

Στη δεύτερη μάλιστα κατηγορία προστίθενται πληροφορίες ότι οι Ρώσοι αποπειράθηκαν να δωροδοκήσουν και δημόσιους υπάλληλους, οι οποίοι αρνήθηκαν… ηρωϊκά. Και στις δύο κατηγορίες εμπλέκονται επαφές με Έλληνες ιερωμένους και αιρετούς τη αυτοδιοίκησης. Και εδώ τελειώνει το παραμύθι!

Το παραμύθι της ΕΥΠ σε συνεργασία με την αμερικάνικη πρεσβεία και την κυβέρνηση, υπό την καθοδήγηση της πρεσβείας έχει μερικά σημαντικά κενά. Για όποιους έχουν πληροφόρηση και στοιχειώδη κοινή λογική.

Πρώτον: Η Ρωσία έχει προνομιακή παρουσία στην ελληνική εκκλησία και στους πιστούς λόγω της Ορθοδοξίας. Δεν της χρειάζεται της Ρωσίας να προσπαθήσει για να αυξήσει αυτή την επιρροή! Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (πάνω από το 70%) βλέπει με συμπάθεια τους Ρώσους και εξ αιτίας της ρωσικής ανάμιξης στους πολέμους κατά των Τούρκων.

Η μόνη ανάμιξη που δεν ευχαριστεί παγίως τις ελληνικές Αρχές είναι εκείνη που προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή τους Ρώσου πατριάρχη επί των προνομίων του Οικουμενικού Βαρθολομαίου, κυρίως στο Άγια Όρος. Αλλά, αυτή εξελίσσεται εδώ και πολλά χρόνια, με την επίσημη Ελλάδα να κινείται σε δύο κατευθύνσεις:

Από τη μία ενισχύει την επιρροή του πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, κυρίως στο Άγιο Όρος, και από την άλλη εκμεταλλεύεται το ρωσικό ενδιαφέρον, αποδεχόμενη τα εκατομμύρια του Πούτιν για ενίσχυση του Όρους! Υποδεχόμενη μονίμως τον Ρώσο Πρόεδρο με τυμπανοκρουσίες κάθε φορά που επισκέπτεται το Όρος!

Παράλληλα, αυτή η κυβέρνηση συμπορεύεται αδιαμαρτύρητα στις ρώσικες θρησκευτικές τελετές στην Αλεξανδρούπολη, την Κέρκυρα, τη Λήμνο και όπου αλλού στην Ελλάδα γίνονται. Με το βλέμμα πάντα στην πάγια αμοιβαία φιλία και τους κοινούς ιστορικούς δεσμούς. Τόσο μεγάλη είναι η ανησυχία αυτής της κυβέρνησης για τη ρωσική διείσδυση στα θρησκευτικά της Ελλάδας!

Συμπέρασμα, όλες οι κυπατζήδικες και κυβερνητικές διαρροές και δηλώσεις τις τελευταίες ημέρες για τη ρωσική «ανοίκεια» παρέμβαση στα εκκλησιαστικά της Ελλάδας είναι παραμύθια της Χαλιμάς.

Αυτά τα παραμύθια ξεφουρνίζονται για να προσεταιριστεί η αμερικανική προπαγάνδα τους Έλληνες πιστούς που διαφωνούν με την αμερικανοκίνητη συμφωνία των Πρεσπών και να τους βάλει σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία, που είναι αντίθετη στη συμφωνία.

Η δεύτερη κατηγορία, ότι ρώσικοι κύκλοι δωροδοκούσαν και αλώνιζαν για να εναντιωθούν οι Έλληνες ηχηρά στη συμφωνία για το σκοπιανό είναι ακόμα πιο βλακώδης. Ακόμα και τα παιδία ξέρουν στην Ελλάδα ότι πάνω από το 75% των πολιτών διαφωνεί με τη συμφωνία. Δεν το ήξεραν οι Ρώσοι; Και ότι, επομένως, είναι περιττό να σπρώξει οποιαδήποτε δύναμη για να τονωθεί αυτό το πνεύμα.

Πόσο να τονωθεί; Να γίνει 100%; Έτσι όπως το πάνε οι ΗΠΑ και η εδώ κυβέρνηση που είναι υπηρέτης τους, θα τα καταφέρουν καλύτερα από τους Ρώσους…

Δεν είναι τυχαίο που οι κυπατζήδικες διαρροές, ταυτόσημες με της κυβέρνησης, που έγιναν δημοσιεύματα στα ΜΜΕ, προσέχουν να μην υπάρχει εισαγγελική παρέμβαση! Γιατί υπάρχει κίνδυνος να αποδειχτεί το παραμύθι. Οι δημόσιοι λειτουργοί, ευτυχώς, … αρνήθηκαν να δωροδοκηθούν (ως εκ θαύματος) και έτσι δεν έχουμε υλικό προϊόν εγκλήματος, παρά μόνο τις- ενδεχόμενες- μαρτυρίες τους. Που δεν τις έχουμε!

Να δωροδοκηθούν γιατί; Για να βοηθήσουν στην ενίσχυση της ρώσικης διείσδυσης στην Ελλάδα. Στην οποία, εντελώς συμπτωματικά, το δημοφιλέστερο πρόσωπο μακράν είναι ο Πούτιν! Αλλά, οι Ρώσοι πράκτορες που στάλθηκαν θα πρέπει να ήταν εντελώς βλάκες. Για να πετύχουν τους δύο Έλληνες δημόσιους λειτουργούς που δεν τους αρέσει ο Πούτιν και που ταυτόχρονα δεν δωροδοκούνται. Μιλάμε για πράκτορες πανήβλακες!

Οι πράκτορες μπορεί να ήταν βλάκες, αλλά οι Έλληνες δεν είναι όσο βλάκες νομίζει ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα και η κυβέρνηση που τον υπηρετεί. Γιατί όλη αυτή η ιστορία για αμερικανάκια βρωμάει ότι έχει έναν και όνο στόχο με δύο χτυπήματα.

Ο στόχος είναι να αποκοπεί η Ρωσία από κάθε έρεισμα που έχει στην Ελλάδα . Και να αποδέχονται οι Έλληνες ευχαρίστως την αμερικάνικη πολιτική, χωρίς την επιρροή της Μόσχας. Και για να γίνει αυτό τα αμερικανάκια του Ατλαντικού και τα αμερικανάκια της κυβέρνησης σκαρφίστηκαν ότι πρέπει να πληγούν δύο πράγματα: Η αγάπη των Ελλήνων για τη θρησκεία και η αγάπη για την πατρίδα.

Το παραμύθι της Χαλιμάς που στήθηκε με τη δήθεν παράνομη και «αντεθνική» δράση Ρώσων στην Ελλάδα καλύπτει και τις δύο πτυχές. «Οι κακοί Ρώσοι απειλούν την αυτονομία της Ορθοδοξίας μας και το Πατριαρχείο». Και απειλούν και την … ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της χώρας!

Όποιος σκαρφίστηκε το σενάριο είναι για γέλια. Γιατί αν το επεκτείνει καμιά πατριωτική ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ξηλώσει από τη χώρα κάθε Σχολή Αμερικανική και ευρωπαϊκή που εδρεύει στην Ελλάδα και κάθε Ινστιτούτο αντίστοιχα, τα οποία εδώ και δεκαετίες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να «περνάνε» υπόγεια την πολιτική και τα «θέλω» των χωρών τους στη χώρα. Διεισδύοντας. Πολλά μάλιστα, σαν κάτι Κολλέγια, εξαφανίζοντας από τα παιδιά κάθε ίχνος εθνικής συνείδησης.

Για να μη μακρηγορούμε, είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο εδώ νέος Αμερικανός πρέσβης, που ήρθε από την Ουκρανία καθόλου τυχαία, εφαρμόζει την νέα αμερικανική σύγκρουσης με τη Ρωσία. Και ήρθε με εντολή να ολοκληρώσει την αμερικανοποίηση των Βαλκανίων και την εκρίζωση των Ρώσων με κάθε τρόπο. Η συμφωνία με τα Σκόπια εντάσσεται σ αυτό το στόχο. Ο οποίος για τις ΗΠΑ είναι πολύ σημαντικός.

Φυσικά, για καλή τύχη των ΗΠΑ και για κακή των Ελλήνων, στη χώρα βρέθηκε και βρίσκεται η πιο ενδοτική και οσφυοκάμπτουσα κυβέρνηση από εποχής Παπάγου. Και ο Αμερικανός πρέσβης αλωνίζει και κυβερνά επί της ουσίας όπως ο Πιουριφόϊ, χάρη στους αδίστακτους, ανιδεολογικούς, απάτριδες τυχοδιώκτες που κυβερνάνε την Ελλάδα.

Δεν υπάρχει γελοιοδέστερο πράγμα από το να ακούς από ανθρώπους που μάχονταν κάθε τι το ελληνικό και πατριωτικό σαν εθνικιστικό και φασιστικό, να υπερασπίζονται αυτό τον καιρό την αρχαία ιστορία, τον Μεγαλέξανδο, την ελληνική Μακεδονία το «εθνικό συμφέρον», τα «ελληνικά δίκαια», που εξασφαλίζει η «λαμπρή συμφωνία των Πρεσπών»!

Αυτοί όλοι οι ξεδιάντροποι καρεκλολάτρες έγιναν ξαφνικά πατριώτες και κατηγορούν όλους τους Έλληνες πατριώτες για φασίστες! Αυτοί οι σταλινικοί φασίστες! Κι αν είναι ένας λόγος που την πάτησαν με το Μακεδονικό αυτός είναι ότι, σαν άσχετοι και στην κοσμάρα τους, ούτε που ήξεραν το είναι το θέμα, αλλά και όσοι ήξεραν ήταν με την πλευρά των σκοπιανών! Και νόμιζαν ότι πατριώτες στην Ελλάδα είναι οι χρυσαυγίτες!

Δεν φαντάζονταν οι ανίδεοι τυχάρπαστοι ότι η πλειονότητα των Ελλήνων εξακολουθεί και έχει εθνική συνείδηση και πατριωτικά αντανακλαστικά. Γιατί στα ουζάδικα και στις ατέρμονες κομματικές συνάξεις της μπαρουφολογίας η Ελλάδα ως πατρίδα ήταν και είναι μισητό μόρφωμα. Δημιούργημα του Διαφωτισμού και του εθνικισμού και μερικών λεφτάδων, που το έφτιαξαν ενάντια στο λαό και κατάστρεψαν την αρμονική συμβίωση στην Οθωμανική αυτοκρατορία! Κι αυτά τα διδάσκουν στα παιδιά σας στα Πανεπιστήμια!

Αυτοί, λοιπόν οι αμερικανόδουλοι και γερμανόδουλοι κυβερνήτες είναι δουλικά υποτελείς στα αφεντικά τους γιατί από τα αφεντικά τους ελπίζουν να διαιωνίσουν τις καρέκλες της εξουσίας τους. Μόνη πατρίδα τους είναι η καρέκλα. Και μόνη ιδεολογία τους. Το αποδεικνύουν οι πράξεις τους κάθε μέρα εδώ και 3,5 χρόνια.

Ο μεν πρωθυπουργός θέλει να μακροημερεύσει στην πολιτική σκηνή,ο δε υπουργός των Εξωτερικών έχει ποντάρει στο αμερικάνικο άλογο για τον ίδιο λόγο. Γι αυτό και πετάγεται σαν να τον χτύπησε ρεύμα κάθε φορά που του θυμίζουν το λαοκρατικό του παρελθόν υπηρεσίας δικτατορικών καθεστώτων. Λες και οι Αμερικάνοι δεν ξέρουν ποιος είναι ποιος σ αυτή τη χώρα!

Το παραμυθάκι με τους Ρώσους πράκτορες, που σπέρνει η ΕΥΠ και η ελληνική κυβέρνηση, προσπαθεί να πει στον κάθε ανόητο ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες που διαδήλωναν για τη Μακεδονία υπερκομματικά, αλλά και ο Μίκης, είναι πληρωμένοι από τη Μόσχα! Και ότι είναι εθνικιστές φασίστες. Αυτό θέλει να σπείρει ο Αμερικανός πρέσβης και η απάτριδη κυβέρνηση της υπηρεσίας του.

Όταν ακούσουν τη φωνή αυτών των χιλιάδων στους δρόμους και στις κάλπες θα διαπιστώσουν ότι την καλύτερη δουλειά υπέρ των Ελλήνων πατριωτών κάθε κόμματος και υπέρ των ρωσικών συμφερόντων, την έκαναν αυτοί οι ίδιοι. Ο πρέσβης και η κυβέρνηση. Με την προβοκάτσιά τους.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
liberal
[left-side]

Με ερεθισμένο λαιμό και δακρυσμένα μάτια εξαιτίας της σκόνης που κόλλησε στη στολή τους επέστρεψαν από τη Σελήνη οι αστροναύτες της αποστολής Απόλλων. Η σεληνιακή σκόνη είναι γεμάτη με αιχμηρά και επικίνδυνα σωματίδια, πόσο τοξικά είναι όμως για τους ανθρώπους;


Ο αστροναύτης Harrison Schmitt συλλέγει δείγματα κατά τη διάρκεια της αποστολής Apollo 17 το 1972

H «σεληνιακή αλλεργική ρινίτιδα», όπως την χαρακτήρισε ο αστροναύτης της NASA Harisson Schmitt, προκάλεσε συμπτώματα και στα 12 άτομα που συμμετείχαν στην αποστολή του Apollo 17. Συμπτώματα, όπως φτέρνισμα και ρινική συμφόρηση, άργησαν να εξασθενίσουν. Μέσα στο διαστημόπλοιο η σκόνη μύριζε σαν πυρίτιδα.

Οι αποστολές αυτές άφησαν ένα αναπάντητο ερώτημα που αφορά τη σεληνιακή εξερεύνηση, κάτι που θα μπορούσε να επηρεάσει τα επόμενα βήματα της ανθρωπότητας στο Ηλιακό Σύστημα: μπορεί η σεληνιακή σκόνη να θέσει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία;

Ένα φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) με επιστήμονες από όλο τον κόσμο μελετά τα θέματα που σχετίζονται με τη σεληνιακή σκόνη.

«Δεν ξέρουμε πόσο επικίνδυνη είναι η σκόνη αυτή. Απλά προσπαθούμε να εκτιμήσουμε το μέγεθος του πιθανού κινδύνου», λέει ο Kim Prisk πνευμονιολόγος του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας στις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις και ένας από τους 12 επιστήμονες που συμμετέχουν στην έρευνα του ESA.


Μια πρόσφατα ανεπτυγμένη τεχνική εξαγωγής για το φεγγάρι, η θερμική εξόρυξη, χρησιμοποιεί κάτοπτρα για να εκμεταλλευτεί τους ηλιόλουστους, πολικούς κρατήρες για να πάρουμε νερό και πάγο.

Επικίνδυνη σκόνη
Η σεληνιακή σκόνη περιέχει πυριτικό άλας, μια ουσία που συναντάται συχνά σε πλανητικά σώματα με ηφαιστιογενή δραστηριότητα. Οι ανθρακωρύχοι στη γη υποφέρουν από μολυσμένους και τραυματισμένους πνεύμονες εξαιτίας της εισπνοής πυριτικού άλατος. Στη Σελήνη, η σκόνη είναι τέτοιας υφής που προκάλεσε φθορά στις μπότες της διαστημικής στολής και κατέστρεψε την αεροστεγή επικάλυψη των δοχείων δειγματοληψίας του Apollo.

Λεία σαν πούδρα αλλά αιχμηρή σαν γυαλί. Η χαμηλή βαρύτητα στη Σελήνη, ένα έκτο από αυτή της γης, επιτρέπει μικροσκοπικά σωματίδια να παραμένουν περισσότερο σε αναστολή και να εισχωρούν βαθύτερα στον πνεύμονα.


Ο αστροναύτης της NASA, Eugene Cernan, μετά τη δεύτερη αποστολή του Apollo 17 στη Σελήνη, με στολή γεμάτη από τη σεληνιακή σκόνη. Πηγή: NASA

«Σωματίδια 50 φορές μικρότερα από την ανθρώπινη τρίχα μπορούν να περιφέρονται για μήνες μέσα στους πνεύμονες. Όσο περισσότερο μένουν μέσα τα σωματίδια τόσο πιο πιθανό είναι να γίνουν τοξικά», εξηγεί ο Κιμ.

Τι είναι το σωματίδιο
Στη γη τα μικροσωματίδια τείνουν να μαλακώνουν με το πέρασμα των χρόνων εξαιτίας της διάβρωσης από τον άνεμο και το νερό, όμως η σεληνιακή σκόνη δεν είναι σφαιρική αλλά αιχμηρή.

Αντίθετα η Σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα και βομβαρδίζεται διαρκώς με ηλιακή ακτινοβολία που προκαλεί ηλεκτροστατική φόρτιση στο έδαφος.


Σωματίδιο σεληνιακής σκόνης

Η φόρτιση μπορεί να είναι τόσο ισχυρή που η σκόνη αιωρείται πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, αυξάνοντας τις πιθανότητες να εισέλθει στον εξοπλισμό και στους πνεύμονες του ανθρώπου.

Σκόνη εργασίας
Για να ελέγξουμε τον εξοπλισμό και τη συμπεριφορά της σεληνιακής σκόνης, η ESA θα δουλέψει με σκόνη παρόμοια με αυτή της Σελήνης που πήραν από την ηφαιστειακή περιοχή στη Γερμανία.

Δεν είναι εύκολη δουλειά η εργασία με την υποκατάστατη σκόνη. «Η σπανιότητα της σεληνιακής σκόνης με χαρακτηριστική λεία υφή την καθιστά ιδιαίτερο είδος. Πρέπει να τρίψουμε την υποκατάστατη σκόνη ώστε να γίνει επίσης λεία» λέει η Erin Tranfield, βιολόγος και ειδικός σε θέματα τοξικής σκόνης.

Όμως, το σεληνιακό έδαφος έχει και τη θετική πλευρά. «Θερμαίνοντάς το κατασκευάζεις τούβλα που προσφέρουν καταφύγιο στους αστροναύτες. Μπορούμε να αντλήσουμε οξυγόνο από το έδαφος και να συνεχίσουμε τις αποστολές στη Σελήνη» εξηγεί ο επιστημονικός σύμβουλος Aidan Cowley.

Πηγή


Η διαρροή του ΥΠΕΞ και η μεγάλη εικόνα πίσω από την Ελληνορωσική κρίση…


Του Βασίλη Κοψαχείλη

Αργά το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, είδε το φως της δημοσιότητας μια διαρροή από το Ελληνικό υπουργείο εξωτερικών η οποία, όπως δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ, αναφέρει:
«Οι Ρώσοι φαίνεται ότι έχουν μια δυσκολία να αντιληφθούν ότι ένα μικρό κράτος μπορεί και είναι σε θέση να υπερασπιστεί τα εθνικά του συμφέροντα. Δυσκολεύτηκαν να αντιληφθούν τον ιδιαίτερο ρόλο που έχει ο εμπορικός μας στόλος στη διεθνή οικονομία και τα συμφέροντα που έχει η χώρα για να υπερασπιστεί αυτόν τον ρόλο. Δυσκολεύονται να αντιληφθούν το δικαίωμα της χώρας μας να υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα στην περιοχή και όλο βλέπουν τρίτες δυνάμεις από πίσω. Και δυσκολεύονται επίσης στην προκειμένη να αντιληφθούν ότι δεν αφήνουμε να παρεμβαίνουν τρίτες δυνάμεις στα εσωτερικά μας».
Το βράδυ της Παρασκευής, το κινητό μου τηλέφωνο πήρε φωτιά από ανθρώπους που είτε θυμόντουσαν τα όσα είχα πει προσκεκλημένος των AHEPA στην ομιλία μου στο Μουσείο της Ακρόπολης στις 13 Ιανουαρίου 2018, και που είχα κάνει τότε συγκριμένη αναφορά σε Ρώσους και στη δράση τους στην Αλεξανδρούπολη, είτε γιατί παρακολουθούν την αρθρογραφία μου και θυμήθηκαν τα όσα είχα γράψει στο παρελθόν για την κόντρα Αθήνας-Βερολίνου για τη φορολόγηση της ναυτιλίας καθώς και τα θαλάσσια συμφέροντα της Μόσχας στη βόρεια ναυσιπλοική διαδρομή.

Το ερώτημα όλων ήταν το εξής: Πού κολλάνε τα συμφέροντα της ελληνικής ναυτιλίας με την κρίση στις Eλληνορωσικές σχέσεις;

Ουσιαστικά μιλάμε για δυο ξεχωριστά Ρωσικά στρατηγήματα που με την πάροδο του χρόνου έγιναν ένα και πολύ επικίνδυνο, έτσι και το ελληνικό ΥΠΕΞ αποφάσισε να βγει μπροστά, να προλάβει ακόμη πιο άσχημες εξελίξεις. Το δυστύχημα είναι ότι δεν το έκαναν γιατί είδαν τον κίνδυνο. Το έκαναν διότι οι κινήσεις της Μόσχας υπονόμευαν τη σημερινή συγκυβέρνηση και γιατί χρειάζονταν εσπευσμένα ένα σοβαρό λόγο απονομιμοποίησης της μαζικής λαϊκής διαμαρτυρίας εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Η Ρωσική Επιρροή

Από τις αρχές του 2000, η Ρωσία έχει βάλει στο στόχαστρο τη χώρα μας και με ψυχολογικές επιχειρήσεις προσπαθεί να την προσεταιριστεί, κυρίως καλλιεργώντας το θρησκευτικό αίσθημα του λαού μας, ώστε να επηρεάσει ανάλογα τη συμπεριφορά του στην κάλπη. Στην Αμερική ακόμη ψάχνονται για το ρόλο των Ρώσων στις εκλογές. Στην Ελλάδα να έρθει το FBI να δει τι γίνεται…

Στόχος της Ρωσίας είναι ο νομός Έβρου. Δεν είναι τυχαίο ότι η Αλεξανδρούπολη είναι στο επίκεντρο των πρόσφατων εξελίξεων και ορισμένων άλλων στο παρελθόν. Θα βόλευε πολύ τη στρατηγική της Ρωσίας η δημιουργία ενός νέου Καλίνινγκραντ δυτικά των Δαρδανελίων. Και σταματώ εδώ αυτή τη συζήτηση!

Πρόσφατα, η εξέλιξη του να κλείσει το ονοματολογικό με τη πΓΔΜ και να δρομολογηθεί η είσοδος της χώρας στο ΝΑΤΟ (δεν εξετάζω το γιατί και το πώς…) ήταν μια κίνηση που σχεδόν αιφνιδίασε τη Μόσχα. Και έχει κάνει ότι περνά από το χέρι της να ακυρώσει αυτές τις εξελίξεις…

Στα Βαλκάνια διεξάγεται ένας μεγάλος πόλεμος για μερίδια ελέγχου μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, όπου η Αμερική μπορεί να έκανε τα στραβά μάτια για την Κριμαία, αλλά δεν θα αφήσει να συμβεί το ίδιο στα Βαλκάνια.

Ανταγωνισμός για τις ναυσιπλοΐας διαδρομές

Το δεύτερο στρατήγημα της Μόσχας αφορά το άνοιγμα της βόρειας ναυσιπλοϊκής διαδρομής με παράλληλη «καταστροφή» την ιστορικής πλέον διαδρομής Γιβραλτάρ – Σουέζ, Βόσπορος-Σουέζ, Σουέζ-Ερυθρά, Ερυθρά-Ινδικός.

Έχοντας προσεταιριστεί την Άγκυρα, η Μόσχα θα βάλει την Τουρκία απέναντι σε κάποια χώρα της Ανατ. Μεσογείου (πιθανότατα με ταυτόχρονη εμπλοκή Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου) προκειμένου να πάρει φωτιά η Ανατ. Μεσόγειος και η Ερυθρά Θάλασσα και να καταστεί επικίνδυνη για τη διεθνή ναυσιπλοΐα με τα ασφάλιστρα των εμπορευμάτων να εκτοξευτούν για τα πλοία που διέρχονται το Σουέζ και έτσι να γίνει προσφορότερη η βόρεια ναυσιπλοϊκή διαδρομή στην οποία οι Ρώσοι έχουν επενδύσει τεράστια συμφέροντα με συνεχείς ναυπηγήσεις σύγχρονων παγοθραυστικών, τάνκερ και πλοίων μεταφοράς κοντέινερ.

Οι ναυσιπλοϊκοί σχεδιασμοί της Μόσχας βάζουν απέναντι τα συμφέροντα της ελληνόκτητης ναυτιλίας που μεταφέρει με τα καράβια της σχεδόν το 50% των παγκόσμιων θαλάσσιων φορτίων. Συγκεκριμένα σε ότι αφορά το Κινεζικό θαλάσσιο εμπόριο και τις ανάγκες της Κίνας σε ενέργεια, η συμμετοχή της ελληνόκτητης ναυτιλίας σε αυτό ξεπερνά το 60%. Τα ελληνικά καράβια ωστόσο δεν μπορούν να παίξουν εύκολα στη βόρεια ναυσιπλοϊκή διαδρομή.

Τα σχέδια της Μόσχας σιωπηρά στηρίζει το Βερολίνο που αφού είδε ότι δεν μπορεί να αγοράσει στην αρχή τον ελληνόκτητο στόλο, μετά είδε ότι δυσκολεύεται να τον φορολογήσει, τώρα βλέπει ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας να ανοίγεται ώστε μέσω των Ρώσων να τον εκτοπίσει από το θαλάσσιο εμπόριο.

Η σύγκληση των Ρωσικών στρατηγημάτων οδήγησε σε κρίση…

Με αφορμή λοιπόν τα σχέδια των Ρώσων στην Αλεξανδρούπολη, το ζήτημα της πΓΔΜ και με τα όσα γίνονται με τον ακήρυκτο πόλεμο στις θάλασσες, ήρθε το πράγμα και έγινε εξόχως επικίνδυνο και η κρίση πήρε την έκταση που είδαμε…

Ο ρόλος της Ουάσιγκτον…

Πολλοί έσπευσαν να δουν την Ουάσιγκτον ως τον ηθικό αυτουργό πίσω από την Ελληνορωσική κρίση. Βολικό! Όμως πραγματικά πιστεύει κανείς με την φαυλότητα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στους πολιτικούς διαδρόμους της Ουάσιγκτον, ότι μπορούν σήμερα οι ΗΠΑ να έχουν ξεκάθαρη στρατηγική απέναντι στην Ελλάδα; Θα ήταν ευχής έργο να ήταν έτοιμες οι ΗΠΑ να έχουν ξεκάθαρη και κοινή στρατηγική με την Ελλάδα. Δυστυχώς δεν έχουν…

Και το χειρότερο είναι ότι Λευκός Οίκος και Κρεμλίνο έχουν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και αγαστή συνεργασία σε ότι αφορά τα κοινά τους συμφέροντα ή τους κοινούς τους εχθρούς. Κοινός τους λοιπόν εχθρός είναι η Κίνα, και δυστυχώς για εμάς, έχουμε πολύ στενά συμφέροντα με το Πεκίνο στις θαλάσσιες μεταφορές…

Με την πλάτη εκτεθειμένη…

Και έρχομαι στο τελευταίο σκέλος, που αφορά το εύλογο ερώτημα αν πράξαμε σωστά που τα σπάσαμε έτσι με τη Μόσχα; Υπήρχε άλλος τρόπος διαχείρισης του ζητήματος; Φυσικά! Αλλά τέτοιοι χειρισμοί, σε τέτοια ζητήματα, χρειάζονται και άλλου είδους τιμονιέρηδες…

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος
Liberal

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Οι ηγεμονικές δυνάμεις ούτε αγαπούν ούτε μισούν τους Τούρκους ή τους Έλληνες ή κάποιο άλλο έθνος. Το μόνο που ενδιαφέρονται είναι η βραχυχρόνια μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη διασφάλιση ερεισμάτων που θα επιτρέπουν πελατειακές συναλλαγές με περιφερειακά κράτη και με τρόπο που θα ευνοούνται συμφέρουσες στρατηγικές αποφάσεις. Τις συναλλαγές αυτές τις κάνουν όταν για το λιγότερο ισχυρό περιφερειακό κράτος πληρούνται συγκεκριμένες πολύ γνωστές προϋποθέσεις.

Κατ’ αρχήν, ένα λιγότερο ισχυρό κράτος θα πρέπει στην περιφέρειά του να αποτρέπει αποτελεσματικά τις αναθεωρητικές απειλές κατά της επικράτειάς του. Το κράτος που κατευνάζει (όπως τις τελευταίες δεκαετίες και σήμερα πράττει η Ελλάδα) στα μάτια των επιτελείων των ηγεμονικών δυνάμεων είναι αναλώσιμο και υποψήφιο για την κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων.

Το Ισραήλ, αναμφίβολα, είναι πρότυπο κράτους που χαράσσει στρατηγική, η οποία επιτυγχάνει ισόρροπες και συμμετρικές σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις χωρίς σε καμιά περίπτωση να θέτει σε κίνδυνο την τωρινή ή μελλοντική ασφάλειά του. Η Τουρκία στο παρελθόν μέχρις ενός σημείου κατόρθωνε να αναπτύσσει συναλλαγές που διαμόρφωναν συμμετρικές σχέσεις. Το πώς και σε πιο βαθμό η Τουρκία του Ερντογάν θα το επιτύχει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σωστές εκτιμήσεις γι’ αυτούς τους παράγοντες είναι ζωτικό ζήτημα για κάθε ενδιαφερόμενο κράτος, επί του προκειμένου για την Ελλάδα.

Εποπτεία και επιρροή

Το λιγότερο ισχυρό κράτος απαιτείται, επίσης, να ασκεί στρατηγική εποπτεία και επιρροή στην περιφέρειά του και να είναι ικανό και έτοιμο οι συναλλαγές με τις μεγάλες δυνάμεις να είναι συμφέρουσες. Η ισοτιμία και οι ισόρροπες συναλλαγές δεν επιτυγχάνονται με υποκλίσεις και εξυπηρέτηση τακτικών ή και εφήμερων σκοπών μιας μεγάλης δύναμης. Μια μεγάλη δύναμη δεν μπαίνει στον κόπο να κάνει συναλλαγές εάν το λιγότερο ισχυρό κράτος άγεται και φέρεται και είναι έρμαιο υπονομεύσεων τύπου soft power.

Ούτε, βέβαια, όπως κάποιοι στην Ελλάδα νομίζουν, μια μεγάλη δύναμη μοιράζει ηγετικούς ρόλους στις περιφέρειες, επειδή έγινε η μια ή η άλλη συνάντηση. Στις διαπραγματεύσεις μέσα ή έξω από τα κλειστά κουτιά της διπλωματίας, το λιγότερο ισχυρό κράτος δεν μπορεί να συγκροτήσει συμφωνίες που θα το καθιστούν περιφερειακά σπουδαίο. Κι αυτό, όταν ολοφάνερα κατευνάζει, όταν εγκαταλείπει πολιτικές αιώνων και αναγνωρίζει τον αλυτρωτισμό, όταν η κοινωνία του εξαντλείται και εξοντώνεται, όταν υποδουλώνεται οικονομικά επί δεκαετίες, όταν η νεολαία του μεταναστεύει και όταν οι πολίτες βλέπουν πλέον το κράτος τους ως ξενοκρατούμενο δυνάστη και όχι ως εντολοδόχο τους.

Το μόνο που μπορούν να κάνουν καλόπιστοι αντιπρόσωποι ενός τέτοιου κράτους είναι να αυτοσυντηρηθούν «μέχρι να τελειώσει η καταιγίδα» της ξενοκρατίας. Οτιδήποτε άλλο είναι αυταπάτη, λανθασμένο και καταστροφικό. Οι ηγεμονικές δυνάμεις ανά πάσα στιγμή γνωρίζουν τι λέμε «ακόμη και κατ’ ιδίαν». Οι μηχανισμοί παρακολούθησης, ανάλυσης, στάθμισης και εκτίμησης είναι μονίμως καλοστημένοι.

Τα επιτελεία τους αναλύουν τις ρευστές περιφερειακές εξελίξεις, διαρκώς σταθμίζουν και εκτιμούν την κατάσταση των πραγμάτων, όπως εξελίσσονται οι περιφερειακές ισορροπίες και όπως εξελίσσεται η κατάσταση κάθε κράτους. Ανά πάσα στιγμή τα επιτελεία τους διαθέτουν δεκάδες ή και εκατοντάδες εναλλακτικές αποφάσεις ανάλογα με το πώς διαμορφώνονται οι στρατηγικές σχέσεις και το πώς επηρεάζονται τα συμφέροντά τους όχι μόνο βραχυχρόνια αλλά και μακροχρόνια.

Συχνά βέβαια, εάν τα επιτελεία τους θεωρήσουν ότι ένα κράτος είναι αδύναμο και απελπισμένο και αντί στρατηγικής παρακαλεί «να έχει και αυτό ένα κάποιο ρόλο» για εσωτερική κατανάλωση, τους κουνούν καθρεφτάκια, όπως έκαναν στους Ινδιάνους οι Αμερικανοί τον 16ο αιώνα. Στα επιτελικά παρασκήνια, όμως, κρύβονται οι Κλίνες του Προκρούστη.

Ερασιτεχνισμοί

Αυτά εκτιμάται ότι συμβαίνουν στο Μακεδονικό, στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και ενδεχομένως αύριο στα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εάν η διολίσθηση συνεχίσει σίγουρα οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προεκτάσεις θα είναι οδυνηρές και εδώ δεν ισχύει το «μακροχρόνια είμαστε όλοι νεκροί». Το κράτος κάθε κοινωνίας είναι το «κοσμοθεωρητικό συμβόλαιο» των ζώντων με τους προγόνους και τους απογόνους και όχι εργαλείο εξασφάλισης της μιας ή άλλης καρέκλας εξουσίας. Κάποιες σημερινές αποφάσεις ο δικαστής των Εθνών, η ιστορία, θα τις καταγράψει ως μαύρες σελίδες.

Στεκόμαστε μόνο στο Κυπριακό και λέμε: οι επιπτώσεις ολοφάνερα λανθασμένων αποφάσεων στα Βαλκάνια είναι μακροχρόνιες και βαθύτατες. Εάν, όμως, η Κυπριακή Δημοκρατία διαλυθεί και η Μεγαλόνησος διολισθήσει στην αυλή του Ερντογάν και στα πεδία τουρκικής επικυριαρχίας, η γεωπολιτική αναβάθμιση του Ερντογάν θα είναι ακαριαία, κολοσσιαία και για τους Έλληνες θανατηφόρα.

Εάν λοιπόν οι ερασιτεχνισμοί επεκταθούν και στην Ανατολική Μεσόγειο και έτσι αναβαθμιστεί άμεσα η Τουρκία οι επιλογές του Ερντογάν θα πολλαπλασιαστούν. Παρά το γεγονός πως αναμφίβολα μέχρι τώρα εκτέλεσε ακραία επικίνδυνες στρατηγικές σχοινοβασίες, μια δραματική γεωπολιτική αναβάθμισή του θα του επέτρεπε να ελιχθεί, να διαπραγματευτεί και να εκκενώσει τις αντιθέσεις και αντιφάσεις που τόσο ενοχλούν την Δύση.

«Κάτω τα χέρια από την Κύπρο πες στον φίλο σου» (δεν ξέρω ποιον εννοούσε) μου είπε πρόσφατα σημαντικός πολιτικός παράγοντας της Κύπρου. «Γιατί», πρόσθεσε, «δεν θα χαθούμε μόνο εμείς αλλά και εσείς οι Ελλαδίτες. Όποιος δεν το βλέπει είναι κοντόφθαλμος εάν όχι στρατηγικά τυφλός». Τονίζουμε και υπογραμμίζουμε ότι τα βιώσιμα κράτη (των οποίων η κοινωνία και κυρίως οι ηγέτες δεν είναι φορείς αυτοκτονικών συνδρόμων) δεν κάνουν παζάρια για την εθνική ασφάλειά τους, δεν μπαίνει σε πάρε-δώσε και σε «ποσοστά υποχωρήσεων».

Για ζητήματα αλυτρωτισμών και αναθεωρητικών απειλών κατά της επικράτειας υιοθετούνται ακλόνητα και ανυποχώρητα ανένδοτες στάσεις και αποφάσεις και ποτέ δεν κάνεις «ποσοστιαίες υποχωρήσεις» που υποθηκεύουν την εθνική ασφάλεια. Όλα τα βιώσιμα κράτη έτσι στέκονται. Μόνο στην Ελλάδα ακούγονται εκλογικεύσεις περί «ποσοστών υποχωρήσεων» που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια.

SLPress

Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Λένε πως όσο δυνατό και αν είναι το σχοινί, όταν τραβιέται ταυτόχρονα και από τις δύο μεριές, τότε είναι θέμα χρόνου το πότε τελικά θα κοπεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, στη θέση του σχοινιού είναι η συνοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τις δύο άκρες τραβούν από τη μία ο κ. Καμμένος και από την άλλη ο κ. Κοτζιάς υπό την υψηλή εποπτεία του πρωθυπουργού, με τον οποίο διατηρεί άριστη σχέση. Είναι προφανές ότι όσο και αν δημοσίως το Μέγαρο Μαξίμου ξορκίζει την πιθανότητα πτώσης του κυβερνητικού συνασπισμού, τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο μήνα κάνουν σαφές ένα συμπέρασμα:

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ «προβάρουν» σχεδόν σε καθημερινή πλέον βάση τον τρόπο και την μέθοδο της κατάρρευσης της κυβερνητικού σχήματος, η οποία τελικώς θα γίνει πράξη όταν οι δύο εταίροι το αποφασίσουν. Τα όσα διαδραματίζονται στον ενδοκυβερνητικό διάλογο, από την μέρα της υπογραφής της συμφωνίας των Πρεσπών, ουσιαστικά αποτελούν πρόβα τζενεράλε της μεγάλης ρήξης. Το μεγάλο «ναι» του Αλέξη Τσίπρα στον Ζόραν Ζάεφ έφερε τους δύο εταίρους τον έναν απέναντι στον άλλο, παρά το γεγονός ότι η αγάπη για παραμονή στην εξουσία τους επιτρέπει μέχρι και σήμερα να βρίσκονται εντός του Μεγάρου Μαξίμου.

Μπορεί οι κύριοι Τσίπρας και Καμμένος να έχουν κρατήσει μέχρι σήμερα τα προσχήματα και να μην «αδειάζουν» ευθέως ο ένας τον άλλο, σε διαφορετική περίπτωση άλλωστε όλα θα είχαν τελειώσει, όμως μία βεντέτα μέσα στο υπουργικό συμβούλιο τείνει να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, αποτυπώνοντας το μικρό βίο που απομένει στον κυβερνητικό συνασπισμό. Ο υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς και ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος ουσιαστικά αποτελούν δύο ξένους μέσα στο ίδιο υπουργικό σχήμα. Μία «ολέθρια» πολιτικά σχέση που ρίχνει βαριά τη σκιά της πάνω από το Μέγαρο Μαξίμου.

Τελευταίο παράδειγμα η δημόσια οξεία αντίδραση του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου στην συνέντευξη του κ. Κοτζιά, στο πλαίσιο της οποίας προέβλεψε ότι η συμφωνία των Πρεσπών θα ψηφιστεί και από τους ΑΝΕΛ.

«Η σημερινή κυβέρνηση, από την αρχή του βίου της (Σεπτέμβριος 2015), είναι κυβέρνηση δύο συνεργαζόμενων κομμάτων, των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Εκφράζεται επισήμως διά μέσου του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος μεταφέρει την κοινή συνισταμένη μεταξύ των δύο πολιτικών ηγετών, του Πάνου Καμμένου και του Αλέξη Τσίπρα... Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση εκφράζει προσωπικές εκτιμήσεις και σε κάθε περίπτωση ο καθένας θα πρέπει να περιορίζεται «στα του οίκου του» ήταν η άμεση απάντηση των ΑΝΕΛ, αδειάζοντας τον κ. Κοτζιά.

Όμως η συγκεκριμένη πράξη «πολέμου» των Ανεξαρτήτων Ελλήνων εναντίον του υπουργού Εξωτερικών δεν είναι η μόνη τον μήνα Ιούλιο.

Στις αρχές Ιουλίου ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος στον Aντέννα είχε δηλώσει, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα: «Ο κ. Κοτζιάς είναι υπουργός μίας κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης, στην οποία συμμετέχουμε δύο κόμματα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ. Ο κ. Κοτζιάς έχει τις δικές του προσωπικές απόψεις διαφωνούμε με αυτές, αλλά όταν λειτουργεί ως ΥΠΕΞ λειτουργεί εκ μέρους μίας κυβέρνησης συνεργασίας».

Είχε προηγηθεί συνέντευξη του υπουργού των Εξωτερικών στο news247, στην οποία είχε αδειάσει πλήρως τον υπουργό Άμυνας.

«Θα υπάρξει πλειοψηφία βουλευτών (για να ψηφιστεί η συμφωνία στη Βουλή). Δικαιούται ένας κυβερνητικός εταίρος να διαφωνεί. Προφανώς θα προτιμούσα να συμφωνεί. Υπάρχουν βουλευτές των ΑΝΕΛ που συμφωνούν». Ο Νίκος Κοτζιάς στην ίδια συνέντευξη είχε απορρίψει το ενδεχόμενο ψηφοφορίας με αυξημένη πλειοψηφία λέγοντας ότι «το Σύνταγμα προβλέπει 180 ψήφους για συμφωνίες εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Δεν έχει καμία σχέση αυτό με το μακεδονικό».

Οι κακές σχέσεις Κοτζιά - Καμμένου αποτελούν κοινό μυστικό στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Οι δυό τους φροντίζουν επιμελώς και πάντοτε με πολιτικώς ορθό τρόπο, να μην μοιράζονται τον ίδιο χώρο όταν αυτό είναι εφικτό, όπως για παράδειγμα η πρόσφατη σύνοδος του ΝΑΤΟ ή όταν ο υπουργός Άμυνας απουσίαζε από την συνεδρίαση του άτυπου υπουργικού συμβουλίου που είχε πραγματοποιηθεί στο Μαξίμου για τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, τον περασμένο Μάρτιο. Τότε η απουσία του κ. Καμμένου είχε ως αιτιολογία προγραμματισμένη υποχρέωσή του εκτός Ελλάδας.

Σε κάθε περίπτωση το δίδυμο Κοτζιάς - Καμμένος μοιάζει να αποτελεί μία συνεχή εστία αντιπαράθεσης μέσα στην ίδια κυβέρνηση. Το ενδιαφέρον μάλιστα είναι πως όλα αυτά γίνονται εν γνώσει του πρωθυπουργού, ο οποίος δε δείχνει διάθεση κατευνασμού των πνευμάτων. Μήπως γιατί το μέτωπο θα πρέπει να παραμείνει ενεργό, μέχρι την στιγμή που θα πρέπει να προκαλέσει την «ελεγχόμενη» πτώση της κυβέρνησης;

Liberal

Του Γιάννη Κουτσομύτη

Ολες οι σοβαρές έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών βλέπει αρνητικά όλα τα μεγάλα αφηγήματα του Σύριζα. «Το τέλος των μνημονίων», «η ελάφρυνση του χρέους», «η ανάκαμψη ήρθε», «η μεγάλη συμφωνία με την ΠΓΔΜ που αναβαθμίζει τη διεθνή θέση της χώρας». Κανένα από τα μεγάλα αυτά πολιτικά στοιχήματα δεν δείχνει ικανό να βελτιώσει ουσιαστικά τις εκλογικές προοπτικές του Σύριζα, με αποτέλεσμα το Μαξίμου να αναζητά σωτηρία σε κινήσεις πανικού, οι οποίες όμως βλάπτουν καίρια και τα συμφέροντα της χώρας αλλά και τη σταθερότητα των δημοκρατικών θεσμών.

Το φθηνό δημαγωγικό παιγνίδι με την κατάργηση ή την επαναδιαπραγμάτευση του δύο φορές ψηφισμένου μέτρου της περικοπής των συντάξεων τον ερχόμενο Ιανουάριο και η επιστράτευση του πολιτικού φίλου του Τσίπρα, Πιερ Μοσκοβισί, για να δοθεί μια ακτίδα ελπίδας στους χιλιάδες απογοητευμένους ψηφοφόρους του Σύριζα, είναι ένα μόνο παράδειγμα αυτού του πολιτικού πανικού. Στα μάτια ενός ψύχραιμου παρατηρητή είναι προφανές ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ανατραπεί κατά περισσότερο από 2 δισεκατομμύρια ευρώ το δημοσιονομικό πρόγραμμα της χώρας που έχει συζητηθεί και συμφωνηθεί δεκάδες φορές με τους θεσμούς και τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Μια ενδεχόμενη δε μονομερής ενέργεια από την πλευρά της κυβέρνησης θα έριχνε ξανά τη χώρα στη ζώνη της απόλυτης ανυποληψίας, με άμεσο αντίκτυπο στη δυνατότητά της να αντλήσει χρηματοδότηση από τις αγορές, οι οποίες έχουν στείλει σαφές μήνυμα: «Περιμένουμε να δούμε πρώτα αν θα εφαρμόσετε τις δεσμεύσεις, για να αποφασίσουμε αν θα σας ξαναδανείσουμε».

Στο δε ζήτημα της συμφωνίας για το Σκοπιανό, το στενό μαρκάρισμα που υφίσταται ο Σύριζα από τις λαϊκές αντιδράσεις, τη λεκτική ή ουσιαστική ανταρσία του Πάνου Καμμένου και το σοβαρό ενδεχόμενο να μην προχωρήσει στην ΠΓΔΜ η συνταγματική αναθεώρηση, έχει οδηγήσει το Μαξίμου σε επικίνδυνες ατραπούς. Η δημοσιοποίηση με φαντεζί τρόπο, και μάλιστα την ημέρα της συνόδου του ΝΑΤΟ, της απόφασης για απέλαση Ρώσων διπλωματών δείχνει την τεράστια αγωνία των Τσίπρα και Κοτζιά για την εξέλιξη της υπόθεσης της πολυδιαφημισμένης συμφωνίας των Πρεσπών. Παρεμβάσεις παραγόντων ξένων δυνάμεων γίνονται στη χώρα εδώ και δεκαετίες, αλλά πάρα πολύ σπάνια έφτανε η εκάστοτε κυβέρνηση στο σημείο να απελάσει διπλωμάτες. Είναι κοινό μυστικό ότι «διπλωμάτες» της τουρκικής πρεσβείας ασκούν αποσταθεροποιητικές ενέργειες στη Θράκη αλλά η κυβέρνηση των Συριζανέλ δεν έχει απελάσει κανέναν Τούρκο διπλωμάτη.
Το θεσμικό παιγνίδι -τέλος- και οι κυβερνητικές κυβιστήσεις με την ημερομηνία των αυτοδιοικητικών εκλογών δείχνουν αφενός πλήρη απαξία προς έναν εξαιρετικά σημαντικό δημοκρατικό θεσμό, αλλά αφετέρου και μια αδίστακτη εργαλειοποίηση του ύψιστου δημοκρατικού θεσμού, αυτού των εκλογών, με σκοπό τη δημιουργία σύγχυσης στο εκλογικό σώμα ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι ζημιές για τον Σύριζα.

Φαίνεται όμως ότι ακόμη δεν έχουμε δει όλο το αντιθεσμικό οπλοστάσιο του κυβερνώντος κόμματος και του Μαξίμου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όσο θα πλησιάζουμε στο κρίσιμο όριο των εκλογών και η εκλογική επιρροή του Σύριζα δεν θα αυξάνεται, τα φαινόμενα αυτά θα συνεχίζονται και θα εντείνονται.

* Αναδημοσίευση από τον «Φιλελεύθερο»
Liberal

Υπάρχει μια, αν μη τι άλλο, προβληματική σχέση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τα σύνορα. Πριν από μερικά χρόνια μιλώντας για το Αιγαίο και την ανεξέλεγκτη είσοδο μεταναστών αναρωτιόταν «έχει σύνορα η θάλασσα;», θέτοντας μάλιστα το σχετικό ερώτημα με την -δήθεν- ιερά οργή η οποία τον διακατέχει συνήθως όταν μιλάει για πράγματα που δεν ξέρει.

Όλως αιφνιδίως αυτές τις ημέρες η αμφισβήτηση των συνόρων από το στόμα του Ελληνα πρωθυπουργού πέρασε από την ανατολική στη δυτική μεριά της χώρας μας. Λίγο αφότου ο… μυστήριος Αυστριακός επίτροπος Γιοχάνες Χαν ανακοίνωνε ότι υπάρχει ζήτημα συνοριακών διευθετήσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, ο κ. Τσίπρας επαναλάμβανε τον ίδιο ισχυρισμό αφήνοντάς μας όλους άναυδους και προβληματισμένους για τα όσα τεκταίνονται στο διπλωματικό παρασκήνιο και αφορούν τα εθνικά μας θέματα.

Δεκτές οι εκ των υστέρων διευκρινίσεις ότι οι πρωθυπουργικές αναφορές δεν αφορούσαν τα χερσαία σύνορα, αλλά ποιος νοήμων άνθρωπος μπορεί να πιστέψει ότι μετά τον σάλο που είχε προηγηθεί εξαιτίας των όσων είπε ο Αυστριακός επίτροπος και διορθώθηκαν από την Κομισιόν ο κ. Τσίπρας υπέπεσε σε γκάφα εξαιτίας ενός γλωσσικού ολισθήματος (lapsus linguae);

Πώς μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι σε «πονηρούς καιρούς», και ενώ ο Νίκος Κοτζιάς, ο επί των Εξωτερικών υπουργός του, με περισσή αμετροέπεια ανακοινώνει ότι -μετά το Μακεδονικό- θα λύσει (και) το Αλβανικό πριν πάει για διακοπές, ο πρωθυπουργός μπερδεύεται; Είναι δυνατόν να θέλει να μιλήσει για… «καθαρισμό των συνόρων από τα βάτα» και για αναστήλωση των πυραμίδων της συνοριακής γραμμής που έχει χαραχθεί πριν από 90 και πλέον χρόνια ως ζήτημα της προαναγγελθείσας συμφωνίας;

Το εντυπωσιακό, μάλιστα, είναι ότι το υποτιθέμενο αυτό γλωσσικό ολίσθημα του κ. Τσίπρα έγινε την ώρα που μιλούσε στα ελληνικά, γλώσσα στην οποία ο ίδιος μας έχει συνηθίσει να εκφράζεται με άνεση και αρκετή ακρίβεια, ανεξαρτήτως της ουσίας εκείνων τα οποία ισχυρίζεται κάθε φορά.

Ανάλογα «ολισθήματα», όμως, είχαν προηγηθεί και με το Σκοπιανό. Και τότε απευθύνθηκε σε δημοσιογράφο από τα Σκόπια, για να της ευχηθεί (!) στην επόμενη συνάντηση να εκπροσωπεί μέσο ενημέρωσης από την «Γκόρνα Μασεντόνια», αποκαλύπτοντας δημοσίως τι ήταν έτοιμος να δεχτεί. Και ακολούθως όταν πήρε τηλέφωνο τους πολιτικούς αρχηγούς για να τους μεταφέρει ως επιτυχία την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ιλιντεν» που του πάσαρε ο Ζόραν Ζάεφ και εκείνος κατάπιε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δυστυχώς, το πρόβλημα του κ. Τσίπρα δεν είναι... γλωσσικό. Αλλωστε όταν θέλει προετοιμάζει τα αγγλικά του, όπως εκείνο το «Zoran, do you know Prespes?» στο βίντεο του... θριάμβου που έδωσε στη δημοσιότητα το Μαξίμου για να αξιοποιήσει πολιτικά τη Συμφωνία των Πρεσπών. Μια συμφωνία που το 70% του ελληνικού λαού δεν επιθυμεί και που δίνει όνομα, γλώσσα και «μακεδονική» ταυτότητα στα Σκόπια και την οποία, δυστυχώς, δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω.

Τώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται με την Αλβανία. Μπορεί να μην ανοίγει θέμα χερσαίων συνόρων, αλλά υπάρχει θέμα θαλάσσιων. Ο Ράμα, με τη στήριξη και την υπόδειξη Ερντογάν, πιέζει να δεχτούμε ότι τα Διαπόντια νησιά, βορειοδυτικά της Κέρκυρας, δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, ούτε πρέπει να ληφθούν υπόψη στη χάραξη της ΑΟΖ με την Αλβανία! Αν γίνει αυτό, δημιουργεί τετελεσμένο γεγονός που θα βρούμε μπροστά μας στο Αιγαίο, καθώς θα διευκολύνει τις τουρκικές επιδιώξεις για να μπουν «σφήνα» ανάμεσα στην ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου και να φτάσουν μέχρι την Αίγυπτο.

Είναι ώρα να καταλάβει ο κ. Τσίπρας ότι υπάρχουν σύνορα και ότι έχει όρια η εργαλειοποίηση των εθνικών θεμάτων την οποία επιχειρεί για να γίνει αρεστός στους νέους «φίλους» που ξαφνικά αγάπησε, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, προσδοκώντας αντίδωρα που θα του αποφέρουν εκλογικά οφέλη. Το δημοσκοπικό και πολιτικό κάζο το οποίο υπέστη από την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς δεν θα είναι τίποτε μπροστά σε αυτό που τον περιμένει αν συμφωνήσει σε θαλάσσιες συνοριακές διευθετήσεις με την Αλβανία.

Μπάμπης Κούτρας
Πρώτο Θέμα


Πως ο Ερντογάν «κρατάει» τον Αλέξη Τσίπρα


Για όσους έχουν εντυπωσιαστεί με την άνεση με την οποία αντιμετωπίζει τον πρωθυπουργό Α.Τσίπρα στις μεταξύ τους συναντήσεις ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν, αλλά και για την βεβαιότητά του ότι ο Α.Τσίπρας θα αποφασίσει την «εκλογή» του μουφτή στην Θράκη (εκλογή του από το σώμα των εξτρεμιστών της μειονότητας και των ανδρείκελων του τουρκικού προξενείου) να σημειώσουμε ότι πλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ στηρίζεται σε κοινοβουλευτική “πλειοψηφία” τριών μουσουλμάνων βουλευτών οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται ως «Τούρκοι»!

Συγκεκριμένα η πλειοψηφία απαρτίζεται από 152 βουλευτές. Τρεις εξ αυτών οι Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (φωτό) της Ξάνθης και οι Μουσταφά-Μουσταφά και Αϊχάν Καρά Γιουσούφ της Ροδόπης είναι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι όχι απλώς αυτοαποκαλούνται «Τούρκοι» κατά παράβαση της συνθήκης της Λωζάνης, αλλά μετέχουν σε όλες τις εκδηλώσεις που οργανώνουν Σωματεία και Οργανισμοί στη Θράκη τα οποία φέρουν, παρ;aνoμα, τούρκικη ονομασία!

Βασικό και μόνιμο αίτημα τους η εκλογή μουφτή και η κατάργηση του νόμιμου μουφτή Ξάνθης Ι.Σινίκογλου, ενός ιδιαίτερα σεβάσμιου στο εξωτερικό, μουσουλμάνου ιερωμένου με υψηλή μόρφωση.

Όπως, η “Τούρκική Ένωση Ξάνθης” ή η “Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης” κ.α.

Όταν αυτά τα Σωματεία και Οργανισμοί δεν έχουν τη νομιμοποίηση των δικαστικών ελληνικών αρχών και εν τούτοις όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις επιτρέπουν την παράνομη λειτουργία τους!

Επίσης έχουν υπόγειες διαδρομές με τους τους ισλαμιστές της Τουρκίας, καθώς και με την τρομοκρατική οργάνωση των “Γκρίζων Λύκων”!

Τι συμβαίνει λοιπόν; Πόσο ανεξάρτητη είναι απέναντι στην Άγκυρα η κυβέρνηση; Και πόση «τουρκική προστιθέμενη αξία» θα έχουν κρίσιμες για το έθνος ψηφοφορίες, όπως π.χ. για το Σκοπιανό, που βασίζονται στις ψήφους τρων τριών τουρκόφρονων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Και πόσο λογικό είναι ακόμα να στηρίζουν την κυβέρνηση οι βουλευτές των ΑΝΕΛ, ενώ ξέρουν ότι οι συγκεκριμένοι βουλευτές εργάζονται καθαρά για εναντίον των ελληνικών συμφερόντων;

Υπάρχει βέβαια και η εφεδρεία του ΚΙΝΑΛ με τον Αχμέτ Ιλχάν: Αυτός και οι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Μουσταφά Μουσταφά, Καρά Γιουσούφ Αϊχάν, Ζεϊμπέκ Χουσεϊν, υποδέχθηκαν τον Ρ.Τ.Ερντογάν στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Θράκη.

ProNews

«Καυστική» δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ για την απόφαση της Αθήνας να απελάσει δύο Ρώσους διπλωμάτες.

Μιλώντας στην εκπομπή του δημοφιλούς Αμερικανού δημοσιογράφου, Λάρι Κινγκ (στο RT America) τόνισε πως η Ελλάδα κινείται όπως και πολλές χώρες της Δύσης, δηλαδή σχεδιάζοντας την πολιτική της απέναντι στη Ρωσία «στη βάση του πιθανού, χωρίς όμως να έχει στοιχεία».

Σύμφωνα με τον Σεργκέι Λαβρόφ, το γεγονός ότι δεν βρίσκεται άλλη εξήγηση, οδηγεί αυτομάτως δυτικές χώρες στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δηλαδή για διάφορα γεγονότα την ευθύνη φέρει η Μόσχα.

«Τα τελευταία γεγονότα και οι απελάσεις διπλωματών από την Ελλάδα ακολουθούν ακριβώς αυτόν τον δρόμο. Του πολύ πιθανού, χωρίς να δίνεται κάποιο στοιχείο» υπογράμμισε.

Έφερε, ως παράδειγμα για τον τρόπο που προσεγγίζουν ξένες χώρες τα γεγονότα, την περίπτωση δηλητηρίασης του Λιτβινένκο. «Όπως είδαμε και στις σχέσεις μας με το Ηνωμένο Βασίλειο, που πριν δέκα χρόνια μας κατηγόρησε για τη δηλητηρίαση του πρώην πράκτορα Λιτβινένκο, σε μια δίκη που ήταν μυστική και κατέληξε στο συμπέρασμα πως η Ρωσία ήταν υπεύθυνη γι’ αυτό».

Υπενθυμιζεται πως χθες οι Financial Times έγραψαν ότι η Αλεξανδρούπολη αποτέλεσε την πόλη, στην οποία εκτυλίχθηκε η παρέμβαση των Ρώσων διπλωματών που απελάθηκαν από την Ελλάδα.

eleftherostypos

ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ

Η Ελλάδα, ενώ είναι ο τρίτος μεγαλύτερος προορισμός κρουαζιέρας στη Μεσόγειο, αδυνατεί να επωφεληθεί οικονομικά από αυτήν στον βαθμό που το επιτυγχάνουν Ισπανία και Ιταλία. Και αυτό παρά το γεγονός ότι συγκεκριμένοι προορισμοί της, και ειδικότερα η Σαντορίνη και η Μύκονος, επιβαρύνονται δυσανάλογα από τις ημερήσιες εισροές επισκεπτών σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα.
Η στρεβλή αυτή εικόνα, που αποτυπώνεται στα στοιχεία της Διεθνούς Ενωσης Κρουαζιέρας (CLIA) αλλά και της Ελληνικής Ενωσης Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων, αναμένεται να επιδεινωθεί φέτος, καθώς παρά το γεγονός πως συνολικά η ελληνική αγορά αναμένεται να κινηθεί πτωτικά κατά 2% στις προσεγγίσεις πλοίων και κατά 3% σε αριθμό επιβατών, η ήδη βεβαρημένη από την κρουαζιέρα Σαντορίνη προβλέπεται να δεχθεί 130.000 περισσότερους επισκέπτες.
Σύμφωνα με την CLIA, οι άμεσες δαπάνες που πραγματοποιούν οι ταξιδιώτες κρουαζιέρας στην Ελλάδα ανήλθαν το 2017 στα 546 εκατ. ευρώ, ενώ Ιταλία και Ισπανία εισέπραξαν 5,4 δισ. και 1,4 δισ. αντίστοιχα.

Και αυτό, την ώρα που η βιομηχανία της κρουαζιέρας εκτιμάται πως συνέβαλε στην ευρωπαϊκή οικονομία με το ποσό-ρεκόρ ύψους 47,86 δισ. ευρώ το 2017, σύμφωνα με νέα στοιχεία που εξέδωσε η Διεθνής Ενωση Κρουαζιέρας (CLIA) στην ενημερωμένη έκθεση για την ευρωπαϊκή οικονομική συνεισφορά. Μια αύξηση κατά 16,9% σε σχέση με το 2015.

Η βιομηχανία κρουαζιερόπλοιων συνεχίζει να συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία της Ευρώπης, αλλά όχι όσο θα ανέμενε κανείς στην οικονομία της Ελλάδας. Πέρυσι, οι άμεσες δαπάνες που προέκυψαν από την κρουαζιέρα έφτασαν τα 19,70 δισ. από 16,9 δισ. ευρώ το 2015. Η Ελλάδα όμως μπόρεσε να απορροφήσει μόλις το 0,6% αυτών των ποσών, παρά το ότι έχει πολύ μεγαλύτερο μερίδιο στους επιβάτες και στα πλοία που δέχεται. Η αδυναμία ανάπτυξης νέων προορισμών και η απουσία παροχής υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας αποτελούν δύο από τις σοβαρότερες αιτίες.

Σε ενημέρωση που εξέδωσε αυτή την εβδομάδα ο πρόεδρος της Ενωσης Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων και Φορέων Ναυτιλίας, Θεόδωρος Κόντες, σημειώνει ότι αν και «το 2017 γνωρίσαμε την πλέον αισθητή μείωση των τελευταίων ετών της τάξεως περίπου 20% και τώρα, έπειτα από έρευνα σε εταιρείες και λιμάνια, φαίνεται ότι το 2018 θα υπάρξει περαιτέρω μείωση για τις μεν προσεγγίσεις περίπου 2% για τις δε επιβατοαφίξεις κατά 3,2%». Η ανάλυση των επιμέρους εκτιμήσεων της Ενωσης δείχνει πως η Μύκονος και η Σαντορίνη ανταγωνίζονται η μία την άλλη. Ετσι, λοιπόν, η Μύκονος ήταν ο Νο 2 προορισμός για το 2017, αλλά το 2018 φαίνεται ότι η Σαντορίνη επανέρχεται με αυξημένο αριθμό προσεγγίσεων παίρνοντας και πάλι τη 2η θέση μετά τον Πειραιά, καθώς αναμένεται να υποδεχθεί 750.000 επιβάτες έναντι 620.000 πέρυσι. Αυτό βέβαια, σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει τόσο από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου όσο και από ιδιωτικούς φορείς όπως η διαΝΕΟσις, ισοδυναμεί με επιδείνωση του προβλήματος του overtourism, του μαζικού δηλαδή συνωστισμού επισκεπτών που αλλοιώνει τα ίδια τα θετικά χαρακτηριστικά του προορισμού. Και αυτό μάλιστα με πολύ χαμηλότερη κατά κεφαλήν δαπάνη των επισκεπτών από εκείνη που πραγματοποιούν στη Βαρκελώνη ή σε άλλους μεσογειακούς προορισμούς. Την ίδια στιγμή, ο Πειραιάς φαίνεται να χάνει έδαφος γενικότερα και η Αττική δείχνει μία μείωση κατά 82 προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων.

kathimerini.gr

Μια ΔΕΗ με το μισό προσωπικό σε σχέση με σήμερα, αυξήσεις-"φωτιά" στα τιμολόγια και ανελέητο "κυνήγι" για τις ανεξόφλητες οφειλές προς την εταιρεία, προβλέπει η πρόταση της McKinsey προκειμένου η δημόσια επιχείρηση να οδηγηθεί σε πλήρη αναδιάρθρωση και να καταστεί βιώσιμη.
Έπειτα από μία τριετία διαρκούς απαξίωσης, κατά την οποία έγιναν αλλεπάλληλα λάθη, καταστροφικές επιλογές και υπήρξε εμμονή σε πολιτικές που οδήγησαν τη ΔΕΗ αντιμέτωπη με πραγματικό κίνδυνο κατάρρευσης, το επιχειρησιακό πλάνο περιλαμβάνει δύσκολες πολιτικά και κοινωνικά επιλογές, συνταγές λιτότητας αλλά και υπερφιλόδοξους στόχους.

Η στόχευση των μέτρων

Η ΔΕΗ έδωσε στη δημοσιότητα ένα γενικό περίγραμμα του επιχειρησιακού πλάνου, ωστόσο στα όσα δημοσιοποιήθηκαν δεν περιλαμβάνονται εξειδικεύσεις των μέτρων. Σύμφωνα με πληροφορίες του "Κεφαλαίου", υπάρχει συγκεκριμένος οδικός χάρτης μέτρων που η διοίκηση της ΔΕΗ απέφυγε να δημοσιοποιήσει, καθώς προβλέπονται πολιτικά και κοινωνικά ευαίσθητες αποφάσεις, όπως η δραστική μείωση του προσωπικού και οι σημαντικές αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος.

Ο σύμβουλος προτείνει κάτι εξαιρετικά απλό, αλλά δύσκολα υλοποιήσιμο, σε σχέση με την αναδιάρθρωση της επιχείρησης: καθώς η μνημονιακή υποχρέωση που έχει αναλάβει η κυβέρνηση είναι να μειωθεί στο 50% το μερίδιο της ΔΕΗ στην αγορά (θυμίζουμε ότι το προηγούμενο σχέδιο προέβλεπε την πώληση του 30% των μονάδων και την παραχώρηση του 30% του προσωπικού στην υπό πώληση εταιρεία), προτείνεται η ΔΕΗ μέχρι το 2022 να έχει μείνει με το μισό προσωπικό σε σχέση με σήμερα.

Οι ενέργειες που αφορούν τους εργαζομένους, σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το "Κ", είναι οι εξής:

- Σήμερα το προσωπικό της ΔΕΗ είναι 10.600 υπάλληλοι, ενώ ακόμα 1.500 υπάλληλοι είναι έκτακτο προσωπικό.

- Εντός του 2018, 1.300 άτομα θα αποχωρήσουν, στο πλαίσιο της αποεπένδυσης των λιγνιτών, ενώ, εάν περιληφθούν και οι συμβασιούχοι, ο αριθμός ανεβαίνει πάνω από 1.500 άτομα.

- Εντός του 2019, πάνω από 500 άτομα θα αποχωρήσουν εξαιτίας της απόσυρσης των μονάδων σε Καρδιά και Αμύνταιο.

- Σειρά θα πάρουν περίπου 1.000 συμβασιούχοι, των οποίων οι συμβάσεις δεν θα ανανεωθούν, καθώς η εσωτερική αναδιάρθρωση των υποστηρικτικών λειτουργιών θα φέρει συγχωνεύσεις και οικονομίες κλίμακας.

- 900 υπάλληλοι οδηγούνται σε συνταξιοδότηση.

- Ο κύκλος κλείνει με ένα ευρύ πρόγραμμα παροχής κινήτρων για όσους βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, που εκτιμάται ότι μπορεί να μειώσει κατά περίπου 3.000 άτομα το προσωπικό.

Η εθελούσια θα συνδυαστεί και με προσλήψεις με αναλογία 3 προς 1, δηλαδή για κάθε τρία άτομα που αποχωρούν θα γίνει μία πρόσληψη. Στόχος είναι μέσα στην επόμενη πενταετία να έχουν αποχωρήσει από τη ΔΕΗ πάνω από 6.000 άτομα, ενώ θα υπάρξουν και προσλήψεις περίπου 1.000 νέων υπαλλήλων.

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια των προτάσεων είναι ότι ο σύμβουλος θεωρεί πως θα πρέπει το προσωπικό των μονάδων που θα πουληθούν, εάν δεν μετακινηθεί στις νέες εταιρείες που θα περάσουν σε ιδιώτη, να αποχωρήσει επίσης από τη ΔΕΗ μέσα στην επόμενη 5ετία.

Πρακτικά, δηλαδή, η θεραπεία-σοκ που θα εφαρμοστεί είναι, καθώς η ΔΕΗ θα χάσει το 50% του τζίρου της, να μειώσει κατά 50% και το προσωπικό της.

Τι θα γίνει με τους λογαριασμούς

Και εάν στο σκέλος των εξοικονομήσεων ο σύμβουλος θεωρεί ότι η ΔΕΗ, για να είναι βιώσιμη, θα πρέπει σε 5 χρόνια να μείνει με το 50% του προσωπικού της, στο σκέλος των εσόδων προτείνονται επίσης εξαιρετικά δύσκολες αποφάσεις, που θα προκαλέσουν κοινωνικές αλλά και πολιτικές αντιδράσεις.

Ο σύμβουλος, πέρα από τις προτάσεις που αφορούν το μάρκετινγκ, τα νέα προϊόντα κ.λπ., που θα φέρουν επιπλέον έσοδα μακροπρόθεσμα, προτείνει την αναθεώρηση της τιμολογιακής πολιτικής της εταιρείας, με στόχο να αυξηθούν κατά 100 εκατ. ευρώ τα λειτουργικά κέρδη EBITDA της εταιρείας. Αν και δεν αναφέρεται ρητά, η πιο προφανής λύση, με δεδομένο ότι ο πολιτικός προϊστάμενος της ΔΕΗ έχει αποκλείσει την επιβολή αυξήσεων, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές, το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι θα μειωθεί η έκπτωση συνέπειας 15%, η οποία, σύμφωνα με παλαιότερους υπολογισμούς, είχε κοστίσει στη ΔΕΗ περίπου 170 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, μέχρι το 2022 είναι σαφές ότι ο σύμβουλος θεωρεί πως η τιμολογιακή πολιτική πρέπει να αλλάξει, προς όφελος της λειτουργικής κερδοφορίας της επιχείρησης. Αυτό σημαίνει ότι σε πρώτη φάση θα πρέπει να εξασφαλιστούν από τα τιμολόγια ρεύματος 70-100 εκατ. ευρώ.

Εκτός, όμως, από τις αυξήσεις στα τιμολόγια, ακόμα ένα κεφάλαιο αφορά τις ανεξόφλητες οφειλές, που –κατά δήλωση της ΔΕΗ– έχουν πέσει κάτω από τα 2,5 δισ. ευρώ. Εδώ, λοιπόν, ο σύμβουλος φαίνεται ότι προτείνει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο και να ενταθούν οι προσπάθειες σε όλα τα επίπεδα, θεωρώντας ότι μπορούν να εισπραχθεί περίπου 1 δισ. από το σύνολο των ανεξόφλητων οφειλών πελατών.

Τέλος, το πλάνο περιλαμβάνει στόχους πρακτικά ανέφικτους με βάση την ιστορία αλλά και τον τρόπο που δουλεύει η ΔΕΗ, όπως την προσθήκη 2.000 MW έως 2.500 MW ΑΠΕ μέχρι το 2035.

Αντιδρούν οι εργαζόμενοι

Πηγές των εργαζομένων της ΔΕΗ χαρακτηρίζουν το πλάνο που έχει εκπονηθεί από τον σύμβουλο μη εφαρμόσιμο, έως και αστείο, ιδιαίτερα στο σκέλος της εθελουσίας. Ταυτόχρονα, επισημαίνουν ότι θα επιβαρυνθεί η ΔΕΗ με τα όποια κίνητρα δοθούν σε εργαζομένους που θα αποχωρήσουν σε λίγα χρόνια και παράλληλα θα δημιουργηθούν λειτουργικά κενά, καθώς οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ καθυστερούν σημαντικά. Η εταιρεία δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, ενώ θεωρούν ότι σκόπιμα η διοίκηση δεν αποκάλυψε επίσημα στο δ.σ., αλλά και στους εργαζομένους, κρίσιμες παραμέτρους του επιχειρησιακού πλάνου.

Πώς εκτοξεύθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές - Από το "Δεν πληρώνω", στη "μικρή ΔΕΗ"

Πώς φτάσαμε στο σημείο σήμερα η ΔΕΗ να χρειάζεται να μείνει με το μισό προσωπικό, αλλά και να αυξήσει τιμολόγια και να εξαντλήσει κάθε περιθώριο, για να μπορέσει να έχει μέλλον και να αποφύγει την οριστική κατάρρευση;

Εδώ, βεβαίως, υπάρχουν ευθύνες με ονοματεπώνυμο, από τις καταστροφικές επιλογές που έγιναν τα τελευταία χρόνια και οδήγησαν τη ΔΕΗ σε αυστηρό μνημόνιο. Η αρχή έγινε το 2012, όταν για λόγους εισπραξιμότητας η τότε κυβέρνηση θεώρησε ότι το ΕΕΤΗΔΕ, το περίφημο "χαράτσι" για τα ακίνητα, θα έπρεπε να μπει στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Τότε ξεκίνησε από διάφορα κινήματα το περίφημο "Δεν πληρώνω" και για τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, με την ανοχή, αν όχι και την παρότρυνση, της τότε αντιπολίτευσης. Λόγω, όμως, των συνθηκών, απαγορεύτηκε στη ΔΕΗ να κάνει αποκοπές μετρητών και για πρώτη φορά οι ανεξόφλητες οφειλές ξεπέρασαν το 1 δισ.

Έκρηξη οφειλών

Και ενώ μέχρι ενός σημείου η κατάσταση είχε παραμείνει ελεγχόμενη έως στάσιμη μέχρι το καλοκαίρι του 2014, η άνοδος στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ έφερε την έκρηξη του κινήματος "Δεν πληρώνω" και την εκτίναξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών πάνω από τα 3 δισ. ευρώ. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η απόφαση της διοίκησης, έπειτα από πίεση της κυβέρνησης, να μην κόβει το ρεύμα σε απλήρωτους λογαριασμούς κάτω των 1.000 ευρώ αδιακρίτως.

Το δεύτερο σημείο καμπής για τη ΔΕΗ ήταν η αλλαγή του σχεδιασμού για τη λεγόμενη "μικρή ΔΕΗ" και την πώληση του 30% των μονάδων (και υδροηλεκτρικών), που αντικαταστάθηκε από την πώληση του 40% των λιγνιτών μαζί με την υποχρέωση για απώλεια του 50% του μεριδίου αγοράς στη λιανική. Εδώ η ιδεολογική εμμονή της κυβέρνησης έφερε ως αποτέλεσμα οι πιέσεις για άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρισμού να μετουσιωθούν στο χειρότερο δυνατό σενάριο για την εταιρεία, αφού, με το μοντέλο που τελικώς επελέγη, οδηγούμαστε σε βίαιο σπάσιμο της εταιρείας με τα λιγότερα δυνατά οφέλη. Χαρακτηριστικές είναι οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ, μέσω των οποίων η εταιρεία αναγκάζεται να πουλά σε μεταβλητό κόστος λιγνιτική και υδροηλεκτρική ενέργεια, με απώλειες αρκετών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Αντί, λοιπόν, η ΔΕΗ να εισπράξει 1,5 δισ. για την απώλεια του 30%, πλέον η συζήτηση είναι για μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που θα εισπράξει από την πώληση του 40% των λιγνιτών της.

Το ίδιο ισχύει και με τον ΑΔΜΗΕ, με τη ΔΕΗ να πουλά το 100% και να αποζημιώνεται μόνο για το 49% σε μια διαδικασία-τραγέλαφο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΔΕΗ τώρα επιχειρεί να απαλλαγεί από την υποχρέωση να καταβάλει τον φόρο μεταβίβασης, ακόμα και για το ποσοστό (51%) που δεν εισέπραξε τίμημα από την εκχώρηση του διαχειριστή.

Ενέσεις ρευστού

Η οικονομική κατάσταση της ΔΕΗ επιδεινώθηκε και από άλλες επιλογές, όπως τη χρέωση προμηθευτή, που επιβάρυνε με 300 εκατ. ευρώ τα αποτελέσματα της περυσινής χρονιάς, την ίδια στιγμή που, όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο σύμβουλος, ο συνδυασμός χρέους, κερδοφορίας και πωλήσεων δεν είναι μεσοπρόθεσμα βιώσιμος και θα πρέπει η εταιρεία επειγόντως να βελτιώσει τη σχέση καθαρού χρέους - EBITDA.

Από τα τέλη του 2017, πάντως, υπάρχουν ενέσεις ρευστότητας κυρίως με την αποπληρωμή των ανεξόφλητων οφειλών, ενώ και η συμφωνία για αναχρηματοδότηση του μεγάλου κοινοπρακτικού δανείου, έστω και με όρους που δεν ικανοποίησαν την αγορά (επιτόκιο 5,8% και αποπληρωμές 200 εκατ. ευρώ στην επόμενη διετία) βελτιώνουν το περιβάλλον για τον δανεισμό της εταιρείας. Πάντως, ακόμα και σήμερα η Standard & Poor's διατηρεί την αξιολόγηση "CCC", έχοντας δηλώσει ότι θα αναβαθμίσει το rating μόλις ξεκαθαριστεί πλήρως το τοπίο για την αναχρηματοδότηση όλων των υποχρεώσεων που λήγουν το 2019.

Οι απώλειες, το σορτάρισμα και οι ανησυχίες των επενδυτών

Τέσσερα μόλις χρόνια έχουν περάσει από όταν η μετοχή της ΔΕΗ συγκαταλεγόταν στις επενδυτικές προτάσεις των περισσότερων οίκων που παρακολουθούν την εγχώρια κεφαλαιαγορά. Έκτοτε, ωστόσο, άλλαξαν πολλά με αποτέλεσμα σήμερα η πλήρης αναδιάρθρωση της εταιρείας να είναι ένας από τους βασικούς όρους που θέτουν τόσο οι οίκοι αξιολόγησης για το rating της ΔΕΗ όσο και οι αναλυτές για αναβάθμιση των συστάσεών τους για τη μετοχή της. Άλλωστε, η πορεία της εταιρείας τα τελευταία χρόνια οδήγησε στην απώλεια της εμπιστοσύνης των επενδυτών, όταν δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που σοβαρά διεθνή funds με μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις, όπως το Silchester, τοποθετούνταν με ισχυρά ποσοστά (13,8%) στη μετοχή. Πλέον, η Silchester έχει εγκλωβιστεί, καθώς τοποθετήθηκε σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, και οι μόνοι διεθνείς επενδυτές που ακουμπούν τη μετοχή είναι υποτιμητικοί κερδοσκόποι όπως η Lansdowne, που πήρε σημαντικές θέσεις short ήδη από πέρυσι το φθινόπωρο.

Αλλά και η Standard & Poor's, που διατηρεί αξιολόγηση "CCC" για την πιστοληπτική ικανότητα της ΔΕΗ, ζητά αφενός ικανοποιητική διευθέτηση των άμεσων δανειακών υποχρεώσεων της εταιρείας και αφετέρου σκληρές αποφάσεις για μείωση προσωπικού, δαπανών και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας για να βελτιώσει το rating της εταιρείας.

Από το 2014 και την κεφαλαιοποίηση των 2,4 δισ. ευρώ, που αντικατόπτριζε τη θετική προοπτική της ιδιωτικοποίησης, πλέον η ΔΕΗ αποτιμάται μόλις στα 437 εκατ. ευρώ. Σε αυτά, βέβαια, θα πρέπει να υπολογιστούν και τα 400 εκατ. ευρώ κεφαλαιοποίησης του ΑΔΜΗΕ Συµµετοχών, ο οποίος αποσχίστηκε το 2017 από τη ΔΕΗ και µετοχοποιήθηκε, µε τους µετόχους της ΔΕΗ να λαµβάνουν µία µετοχή του ΑΔΜΗΕ για καθεµία µετοχή που κατείχαν. Πιο αναλυτικά, από τα υψηλά των 12,15 ευρώ (κεφαλαιοποίηση 2,8 δισ. ευρώ), η µετοχή της Επιχείρησης σήµερα έχει υποχωρήσει στα 1,86 ευρώ. Εάν προστεθεί και η κεφαλαιοποίηση του ΑΔΜΗΕ (400 εκατ. ευρώ), τότε η συγκρίσιµη κεφαλαιοποίηση φτάνει τα 837 εκατ. ευρώ. Δηλαδή έχει χαθεί το 70% της αξίας από τα υψηλά της µετοχής της ΔΕΗ.

Η μείωση της κεφαλαιοποίησης της ΔΕΗ ακολούθησε αυτήν του τζίρου της. Το 2014 ο κύκλος εργασιών της ΔΕΗ ήταν 5,863 δισ. ευρώ και η λειτουργική κερδοφορία EBITDA ξεπερνούσε το 1 δισ. (1,022 δισ. ευρώ). Μέσα στο διάστημα αυτό, με αποκορύφωμα το 2017, η ΔΕΗ απώλεσε πωλήσεις της τάξης των 900 εκατ. ευρώ. Η τελευταία φορά που ο τζίρος της ΔΕΗ έπεσε κάτω από το όριο των 5 δισ. ευρώ ήταν πριν από 12 χρόνια, το 2006.

Πηγή:capital.gr

Από τους «ξενοκίνητους Κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους Εθνικιστές»: Πίσω στον Πιουριφόι!



του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν μπορούμε φυσικά να ξέρουμε τι αληθεύει και τι όχι από τα όσα «διαρρέονται» εντέχνως γύρω από την πολύκροτη πλέον υπόθεση των απελαθέντων Ρώσων διπλωματών, που εξελίσσεται ήδη στη χειρότερη κρίση στην ιστορία των ελληνορωσικών σχέσεων.

Πληροφορίες για μια τέτοια υπόθεση έχουν μόνο οι μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Τη στιγμή ακριβώς που ένας δημοσιογράφος γράφει ότι έχει «ασφαλείς πληροφορίες» για ένα τέτοιο θέμα, την ίδια στιγμή μετατρέπεται από δημοσιογράφο σε όργανο κάποιας ή περισσότερων από αυτές τις υπηρεσίες. Αν δεν είναι προ πολλού.

Τίτλοι όπως “«Μακεδονομάχοι», Κατάσκοποι και Ρούβλια” με υπότιτλο «Έγινε απόπειρα εξαγοράς από Ρώσους πράκτορες», που διαβάσαμε π.χ. στις εφημερίδες, θυμίζουν αναπότρεπτα τις χειρότερες στιγμές του ελληνικού μετεμφυλιακού καθεστώτος και της Χούντας, των τριών μαύρων δεκαετιών που ακολούθησαν τον πόλεμο.

Τότε που εκτελούσαν τον άνθρωπο με το τριαντάφυλλο, τον Νικο Μπελογιάννη, και χιλιάδες άλλους Έλληνες, για κατασκοπεία υπέρ των Ρώσων, καθ’ υπόδειξην της αμερικανικής πρεσβείας, που διοικούσε τη χώρα.

Τότε που κάθε πρωί “την καρδιά μου στην Ελλάδα ντουφεκάγανε”.
Τότε που όποιος διαφωνούσε ή διαμαρτυρόταν για κάτι, χαρακτηριζόταν «μίσθαρνο όργανο του διεθνούς κομμουνισμού» και δεν μπορούσε να βγάλει ούτε δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου.

Ούτε ο πιο διεστραμμένος όμως εγκέφαλος δεν θα μπορούσε τότε να φανταστεί ότι θα ερχόταν μια στιγμή που αυτά θα ξαναγίνονταν στην Ελλάδα, με μια κυβέρνηση της δήθεν Αριστεράς, παραδομένη απολύτως στους Αμερικανούς, τους Γερμανούς και όλους τους Διεθνείς Νταβατζήδες, αρκεί βέβαια να είναι Δυτικοί και όχι Ρώσοι.

‘Οτι θα φτάναμε από τους «ξενοκίνητους κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους εθνικιστές»!

Δηλαδή το 70% των Ελλήνων που αντιδρά στο θέμα της Μακεδονίας, πήρε ρούβλια από τους Ρώσους; Και οι Αμερικανοί, απόλυτα αφεντικά σε αυτή τη χώρα, αυτοί που ίδρυσαν κυριολεκτικά το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος και τις υπηρεσίες του, τι κάνουν, δεν έχουν δολάρια να δώσουνε ή είναι τζέντλεμεν και δεν τους ενδιαφέρει αν θα μπει η πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ;

Οι Ρώσοι ήταν ή οι Αμερικανοί που έχουν τόση επιρροή παντού στη χώρα ώστε φρόντισαν και κατάφεραν, με τις υπόγειες και επίγειες παρεμβάσεις τους, να μη γίνει ουσιαστικά συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή, την ημέρα που γινόταν η συζήτηση για το μακεδονικό; Γιατί προφανώς δεν άλλαξαν οι διαθέσεις της κοινής γνώμης από το προηγούμενο συλλαλητήριο-λαοθάλασσα στο Σύτναγμα (ανάλογο εκείνου κατά των Μνημονίων τον Φεβραυάριο του 2012).

‘Όπως είπαμε δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έκαναν ή δεν έκαναν οι Ρώσοι διπλωμάτες. Μόνο οι χαφιέδες και οι πράκτορες ξέρουν και είναι απίθανο να μας πουν την αλήθεια.

Είναι προφανές ότι, όπως η Αμερική έχει συμφέρον να βάλει πάση θυσία την πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και θα κάνει τα πάντα για να μπει, έτσι και η Ρωσία έχει συμφέρον να μη μπει και θα κάνει τα πάντα για να μη μπει.

Αν και δεν καταλαβαίνουμε πολύ καλά για ποιο λόγο μια μεγάλη δύναμη χρειάζεται να βάλει επίσημα μέλη της διπλωματικής της αποστολής να χρηματίζουν έλληνες κρατικούς λειτουργούς και σε τι αυτό θα την ωφελούσε. Το ότι βέβαια κάτι τέτοιο φαίνεται κατ’ αρχήν παράλογο, δεν είναι απόδειξη ότι δεν έγινε. Είναι όμως ισχυρή ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την υπόθεση.

Εξάλλου έχουμε κατακλυστεί διεθνώς από παρόμοιες υποθέσεις, οι πλείστες των οποίων μάλιστα έχουν ήδη καταρρεύσει με πάταγο, αφού όμως κατάφεραν αν δημιουργήσουν, εκ του μη όντος, έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο και να μας φέρουν πιο κοντά στο ενδεχόμενο μιας πυρηνικής σύρραξης.

– Στη Συρία, ο σύμμαχος των Ρώσων ‘Ασαντ χρησιμοποιεί υποτίθεται κάθε τόσο χημικά όπλα, λες και θέλει να δικαιολογήσει μια στρατιωτική επέμβαση εναντίον του!

– Στη Βρετανία, οι πράκτορες του Πούτιν προσπαθούν να βγάλουν από τη μέση έναν πρώην Ρώσο πράκτορα, που η ίδια η Ρωσία άφησε να φύγει από τη χώρα, χρησιμοποιώντας όχι ένα από τα χιλιάδες φονικά μέσα που έχει στη διάθεσή της μια μυστική υπηρεσία, αλλά ένα δηλητήριο που μόνο αυτοί λέγεται μπορούν να τόχουν, ώστε να μάθουν οι πάντες ότι αυτοί τόκαναν.

– Στην Σκανδιναβία, τηλεοπτικά σήριαλ περιγράφουν μια ρωσική εισβολή στη Νορβηγία και τη Σουηδία!

– Στη Γερμανία, ο εκδότης της πιο μεγάλης οικονομικής εφημερίδας της χώρας, της Handelsblatt διαμαρτύρεται γιατί οι συνάδελφοί του γράφουν για τη Ρωσία ότι έγραφαν και στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου!

– Στην Αμερική την ίδια, ο Μακαρθισμός ανεστήθη από τις στάχτες του και μέχρι και ο ίδιος ο Πρόεδρος κατηγορείται σχεδόν για πράκτορας των Ρώσων.

Ας μας επιτραπεί λοιπόν να μην μπορούμε να αποκλείσουμε ότι όλη αυτή η υπόθεση που τώρα παρακολουθούμε, να μην αποδειχθεί στο τέλος παρά το ελληνικό ανάλογο μιας παγκόσμιας προσπάθειας των αμερικανικών υπηρεσιών οτιδήποτε γίνεται στον κόσμο να χρεωθεί στη Ρωσία του Πούτιν. Δεν μπορούμε δηλαδή να αποκλείσουμε ότι θα αποδειχθεί μια μεγάλη σκευωρία βάθους δηλαδή, είτε με κατασκευασμένα, είτε με αληθινά αλλά εντέχνως χρησιμοποιούμενα στοιχεία.

Τέτοιες σκευωρίες είχε άφθονες η ελληνική ιστορία από τον Γοργοπόταμο και τους Αεροπόρους μέχρι τα σαμποτάζ του Παπαδόπουλου στον Έβρο, όλες με τους ίδιους αρχιτέκτονες και ηθικούς αυτουργούς. Έχει επίσης και η παγκόσμια. Που είναι τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, για τα οποία έγινε ο πόλεμος στο Ιράκ;

Περιστατικά διπλωματών που ξεφεύγουν από τη διπλωματική πρακτική δεν είναι καθόλου ασυνήθιστα. Αν η κυβέρνηση εφάρμοζε τα κριτήρια που εφάρμοσε στους Ρώσους και στους Αμερικανούς τους Βρετανούς, τους Γερμανούς ή τους Ισραηλινούς διπλωμάτες, πολύ φοβούμεθα ότι δεν θα άφηνε και πολλές Πρεσβείες εν λειτουργία στην Αθήνα. Είπαμε να δουλευόμαστε αδέλφια, όχι όμως τόσο χοντρά.

Το θέμα είναι πως οι αρχές και οι υπηρεσίες μιας χώρας χειρίζονται τέτοια ζητήματα, αν δεν θέλουν να οδηγήσουν σε κρίση τις διμερείς σχέσεις.

Κάνουν μόνες τους τις έρευνες ή υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο ξένων υπηρεσιών; ‘Η είναι οι ίδιες οι ξένες υπηρεσίες που κάνουν τις «έρευνες», σε μια Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι;

Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε στην παρούσα περίπτωση. Γνωρίζουμε όμως τι αποκαλύφθηκε όταν, προ δέκα ετών, οι ελληνικές υπηρεσίες απήγαγαν δεκάδες Πακιστανούς, γιατί έτσι τους είπαν να κάνουν οι Άγγλοι. Μερικοί κατέληξαν στα Γκουαντάναμο και μερικοί απελευθερώθηκαν. Αντί να κάνουν όμως μόνοι τους τις έρευνες, θεώρησαν σκόπιμο να τις κάνουν μαζί με τους Άγγλους. Γιατί οι ελληνικές υπηρεσίες έχουν κουλτούρα παραρτήματος των δυτικών υπηρεσιών, ιδρύθηκαν άλλωστε από αυτές και τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους από αυτές ερχόταν και επισήμως η μισθοδοσία των στελεχών τους! ‘Όταν το κάνει μια χώρα αυτό, δίνει τεράστια πλεονεκτήματα στις υπηρεσίες τρίτων χωρών να χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν τις έρευνες ή “έρευνες” και τα ευρήματά τους, αληθινά ή κατασκευασμένα.

Είναι εξάλλου προφανές ότι αυτή η υπόθεση, ακόμα κι αν αληθεύουν όσα διαρρέουν οι ίδιες οι υπηρεσίες και οι φορείς άμεσων ξένων επιρροών μέσα στην ελληνική κυβέρνηση και το ελληνικό κράτος, θα μπορούσε να μην πάρει ουδέποτε παρόμοιες διαστάσεις, αν κάποιοι δεν ήθελαν ακριβώς να τις πάρει. Θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί διακριτικά όπως στο παρελθόν αντιμετωπίσθηκαν ανάλογες υποθέσεις.

Δεν υπήρχε λόγος, εννοούμε ελληνικός εθνικός λόγος, να διαρρεύσει αυτή η υπόθεση, με τον τρόπο που διέρρευσε στην εφημερίδα του κ. Παπαχελά, και να ακολουθήσουν τα όσα ακολούθησαν. Ώστε, ακόμα κι αν δεν θα το ήθελε η Μόσχα, να είναι πλέον υποχρεωμένη να αντιδράσει με τον τρόπο που ήδη αντιδρά, ματαιώνοντας κατ’ αρχήν την επίσκεψη στην Αθήνα του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών.

Μπορούσε και η ελληνική εθνική κυριαρχία να προστατευθεί από τυχόν έκνομες δραστηριότητες Ρώσων πρακτόρων, αν όντως σημειώθηκαν, αλλά και να αποφευχθεί μια τέτοια κρίση.

‘Η μήπως η Ελλάδα, μπλεγμένη όπως είναι σήμερα με τους Γερμανούς, την ΕΕ, τους Πιστωτές, το ΔΝΤ (ΗΠΑ), με την Τουρκία, έχει την πολυτέλεια να προσθέσει μια κρίση χωρίς λόγο και με την μόνη εναπομείνασα φιλική προς αυτή και προς την Κύπρο μεγάλη δύναμη;

Προφανώς η Ρωσία δεν είναι άγγελος. Μεγάλη δύναμη είναι που δεν έχει καμιά δυσκολία να σε χρησιμοποιήσει και να σε πετάξει μετά. Για να αναπτύξεις άλλωστε προσοδοφόρες σχέσεις και με τη Ρωσία, και με την Αμερική, και με το Ισραήλ και με οποιονδήποτε άλλον, πρέπει κατ’ αρχήν να είσαι αυθύπαρκτο υποκείμενο, με δικό του σχέδιο και στρατηγική.

Και οι δυτικοί δε θα μας έκαναν ενδεχομένως όσα μας κάνουν, αν είχαν απέναντί τους πατριώτες πολιτικούς και όχι διεφθαρμένα και ψοφοδεή ανθρωπάκια. Ο καθένας παίρνει υπόψιν του αυτόν πούχει απέναντι. Οι Αμερικανοί εκτιμούν όσους τους μιλάνε όρθιοι και όσους τους κοιτάνε στα μάτια, έγραψε ο Φουέντες, καταλαβαίνουν μια γλώσσα διατυπωμένη σε όρους εθνικού συμφέροντος, γιατί έχουν αυτή την έννοια στη δική τους εθνική ιδεολογία. Δεν εκτιμούν βέβαια αυτούς που πάνε να τους δούνε με μπλοκάκια στα χέρια, να κρατήσουνε σημειώσεις μπας και ξεχάσουνε κάποια από τις οδηγίες (πραγματικό περιστατικό, όχι της φαντασίας μας!)

Κι αν η Ελλάδα ήταν κράτος, όχι αστείο όπως την είπε ο Οτσαλάν όταν τον στείλαμε στην Τουρκία, θα είχε δικό της σχέδιο και δική της στρατηγική, επί τη βάσει της οποίας θα συναλλασσόταν με όλους ανεξαιρέτως και όχι στη βάση των σχεδίων που έχουν οι άλλοι για αυτήνα.

Σφηνωμένοι ανάμεσα στον σλαβικό, τον δυτικό και τον μεσανατολικό κόσμο, οι ‘Ελληνες δεν έχουμε την πολυτέλεια να γίνουμε παράρτημα οποιουδήποτε από αυτούς. Γι’ αυτό και είναι πραγματικά επαναστατική και σωτήρια η ιδέα του Μίκη για Ουδετερότητα.

Για να ξαναγυρίσουμε στα των απελάσεων, αν δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιος έκανε τι, ξέρουμε αντίθετα πολύ καλά ποιόν συμφέρει το έγκλημα. Ξέρουμε δηλαδή ποιά διεθνής δύναμη έχει θέσει σε πρώτη διεθνή της προτεραιότητα την καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, χωρίς άλλωστε να το έχει αποκρύψει.

Η Ελλάδα και η Ρωσία, ακόμα και όταν ανήκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα, όπως στον Ψυχρό Πόλεμο, φρόντιζαν να διατηρούν όσο το δυνατόν αλώβητη την ιδιαίτερη σχέση τους (Μαρκεζίνης, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Α. Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής και φυσικά οι ηγέτες της Κύπρου, ακόμα και η δικτατορία Παπαδόπουλου).

Απειλούμενος από την Τουρκία, ο Ανδρέας Παπανδρέου έστειλε το 1987 τον Υπουργό τότε Εξωτερικών Κάρολο Παπούλια στη Σόφια, σύμμαχο της Μόσχας. ‘Όπως και ο Τσίπρας ο ίδιος πήρε την άνοιξη τηλέφωνο τον Πούτιν για να αποφύγει πόλεμο με την Τουρκία.

Τέτοια κατάσταση, όπως αυτή που πάει τώρα να δημιουργηθεί στις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας έχει σημειωθεί μόνο δύο φορές στην ιστορία μας. Στο πρώτο εξάμηνο του 1974, επί Ιωαννίδη, αυτό που κατέληξε στην κυπριακή καταστροφή. Και την περίοδο 1919-21, που κατέληξε στην μικρασιατική καταστροφή.

ΥΓ. 1. Συνιστούμε και στην αντιπολίτευση να τα προσέχει όλα αυτά κάπως περισσότερο. Εστιάζει αποκλειστικά την προσοχή της στο πως θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Αγνοώντας ότι μπορεί, πρώτον, να μην υπάρχει σύντομα η ίδια η χώρα που θέλει να κυβερνήσει και, δεύτερον, τι θα συμβεί στην ίδια όταν δοκιμάσει να την κυβερνήσει.

2. Δεν γνωρίζουμε αν ο Τσίπρας τα επιδιώκει όσα γίνονται κι αν καταλαβαίνει που θα τον οδηγήσουν. Όταν όμως έχεις γεμίσει το περιβάλλον σου με αυτούς που το έχει γεμίσει, ακόμα και αν δεν τα θέλεις, θα τα κάνεις υποχρεωτικά, δεν θα έχεις άλλα περιθώρια. Οι Αμερικανοί θα χρησιμοποιήσουν τον ίδιο τον Τσίπρα και το κόμμα του για να τους κάνει τις μεγάλες παραχωρήσεις που θέλουν στα εθνικά θέματα, και μετά θα τους πετάξουν σαν στυμμένες λεμονόκουπες, πιθανώς πριμοδοτώντας μια άκρα δεξιά, ακόμα πιο εξαρτημένη από αυτούς, που και περισσότερο τους πάει και πιο κατάλληλη θα είναι για άλλου είδους καφκικές συνέχειες του “ελληνικού πειράματος”.

konstantakopoulos
[full-post]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget