ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΕΔΩΝ

Latest Post

Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός*
Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Β΄ Μέρος: Τα στοιχεία της διεθνούς απάτης και τα ντοκουμέντα για την ακύρωσή της

Για την παγκόσμιας διάστασης αυτή ιστορική απάτη κλοπής του ονόματος, γλώσσας, εθνότητας και ιστορίας της μοναδικής Μακεδονίας των Ελλήνων, είχε τοποθετηθεί υπέρ της Ελλάδος και ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ, κ. Κλίντον, ο οποίος κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε πει: «ε, το ξέρει όλος ο κόσμος, ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας…»

Ο ίδιος, στις 2 Οκτωβρίου 1992, έκανε επίσημη γραπτή δήλωση στην οποία έγραφε: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Και πιο κάτω: «Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος […] χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας (εννοεί την δήλωση Edward Stettinius, 26, Δεκεμβρίου, 1944) «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας, ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης». Και κατέληγε λέγοντας: «Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ’ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, (1975) να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία.

Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδος.»

Να λοιπόν που δεν μιλάμε μόνο εμείς, για: «επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» που «θα μπορούσαν να αποτελέσουν και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης», σε περίπτωση που τα Σκόπια ονομαστούν «Μακεδονία». Ωστόσο, οι σύγχρονες πολιτικές και στρατοβιομηχανικές ελίτ των ΗΠΑ, διαψεύδοντας την πολιτική συνέχεια του ίδιου του κράτους τους, λένε σήμερα τα εντελώς αντίθετα, από τους Κλίντον και Στατίνιους. Κάποιοι δεν καταλαβαίνουν, ότι ειδικά η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της παγκόσμια μοναδικής Μακεδονίας των Ελλήνων δεν ξαναγράφεται με ψεύδη. Και αυτό εκθέτει την ηγέτιδα δύναμη του πλανήτη, πράγμα που σημαίνει πολλά.

Υποστηρίζοντας, αυτές οι ελίτ, τη «Συμφωνία των Πρεσπών» έρχονται σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, σε ποσοστό που ξεπερνά το 75%, το οποίο την θεωρεί προδοτική. Και επειδή για τους Έλληνες δεν θα υπάρξει ποτέ συμβιβασμός σε αυτό το θέμα υπάρχει μόνο μία λύση: οι ΗΠΑ να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το αληθινό εθνοτικό όνομα των Σλαβοαλβανών κατοίκων τους. Δηλαδή, ως «Σλαβοαλβανική Δημοκρατία», ή όπως αλλιώς θέλουν χωρίς τη λέξη «Μακεδονία» και τα παράγωγά της.

Για ιστορική απάτη μιλούν και οι 371 διεθνούς φήμης καθηγητές πανεπιστημίων οι οποίοι, στις 18 Μαΐου 2009, έστειλαν επιστολή, στον πρώην πρόεδρο Ομπάμα, μόνο που εκείνος έμμεινε παγερά αδιάφορος. Και αναφέρουν, μεταξύ άλλων το εξής, επί λέξει: «Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας.»

Απάτη αποτελούν και τα όσα ακούγονται, περί του ότι δήθεν η «Συνθήκη του Βουκουρεστίου», 1913, αναφέρει «3 Μακεδονίες», και με τα φανταστικά ποσοστά: «Μακεδονία του Αιγαίου» (51%), σερβική Μακεδονία του Βαρδάρη (39%), και Βουλγαρική Μακεδονία του Πιρίν (10%). Αλλά, η «Συνθήκη του Βουκουρεστίου» πουθενά δεν αναφέρει αυτά τα ψεύδη. Έτσι, προκαλώ ξανά δημόσια όσους είναι στρατευμένοι σε ανθελληνικά συμφέροντα να προσκομίσουν έστω και μία έγγραφη συμφωνία της Ελλάδος, διμερή ή διεθνή, η οποία να αναφέρει αυτά τα απολύτως επινοημένα και πλαστά ποσοστά των δήθεν «3 Μακεδονιών». Τους καλώ και τώρα να προσκομίσουν έστω και ένα επίσημο χαρτί με την υπογραφή της Ελλάδος, ένα…, ειδάλλως να σωπάσουν για πάντα.

Διεθνή απάτη αποτελεί και το Άρθρο 7,1, της «Συνθήκης», που λέει: η «εκατέρωθεν αντίληψη ως προς τους Όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά.» Ναι, «διαφορετικό»! Όμως έτσι ανατρέπεται για πρώτη φορά παγκόσμια η σημασία των λέξεων. Π.χ. η λέξη (σημαινόμενο) «δέντρο», φανερώνει ένα συγκεκριμένο (σημαίνον), κάτι με ρίζα, κορμό, κλαριά, φύλλα. Δεν μπορεί να λες δέντρο κι ο ένας να καταλαβαίνει αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε κι ο άλλος να εννοεί λαχανικό. Έτσι, όταν λέμε «Μακεδονία» αυτό σημαίνει κάτι το απολύτως συγκεκριμένο και καθορισμένο, ιστορικά, πολιτισμικά, γλωσσικά, εθνοτικά. Αλλά, η «Συμφωνία των Πρεσπών» μάς λέει ότι θα υπάρχουν στο μέλλον δύο σημασίες για την ίδια ακριβώς λέξη. Μία για την δήθεν «Μακεδονία» των Σκοπιανών και άλλη σημασία για την μοναδική Μακεδονία των Ελλήνων. Σημειώνω πως αυτή η απάτη της διπλής σημασίας παραβιάζει το ΑΡΘΡΟ 31 της «Σύμβασης της Βιέννης».

Η καταγγελία της προδοτικής «Συμφωνίας των Πρεσπών»

Πριν αναφέρω συγκεκριμένες προτάσεις για την ακύρωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών», θέλω να υπενθυμίσω, ότι στο ΑΡΘΡΟ 19 και στο 19,2, αυτής της «Συμφωνίας» γράφεται, πως, όταν υπάρξει διαφωνία μεταξύ των Μερών αυτά μπορούν να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο. Άρα, εδώ διαψεύδονται όλοι οι εθνομηδενιστές που με τις πράξεις τους μας οδήγησαν σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, και μας λένε, ότι όλα τελείωσαν μόνο με την υπογραφή του ελληνώνυμου Υπουργού των Εξωτερικών μας. Ο οποίος ως γνωστόν μετά την δημόσια και ολοκληρωτική διαφωνία των ΑΝΕΛ δεν υπέγραψε με κυβερνητική εντολή, ενώ η μήνυση εναντίον του για εσχάτη προδοσία έχει διαβιβαστεί από 2 εισαγγελείς στη Βουλή.

Κι όμως βάσει της «Σύμβασης της Βιέννης», κατά κανόνα λήγουν με καταγγελία μόνο οι διμερείς συνθήκες. Η καταγγελία αποτελεί πάντοτε μονομερή πράξη, για μια χώρα, οποτεδήποτε αυτή κρίνει. Το τονίζω: μονομερής πράξη και όποτε στο μέλλον κρίνει μία χώρα. Άρα, και μετά την κύρωση μιας διμερούς συνθήκης μπορούν να αλλάξουν τα πάντα, ακόμη και το όνομα ενός κράτους αλλάζει αρκεί αυτό να καταγγελθεί.
Θα δώσω μόνο δύο από τα αρκετά διεθνή παραδείγματα καταγγελίας, τα οποία αποτελούν νομικό προηγούμενο:
α. Η περίπτωση της Αυστρίας, η οποία μετά τη διάλυση της Αυστρο-ουγγρικής Αυτοκρατορίας (Δυαδική Μοναρχία) το 1918 ανακήρυξε την ανεξαρτησία της ως «Δημοκρατία της Γερμανικής Αυστρίας». Ωστόσο, μετά από απαίτηση των Δυνάμεων της ΑΝΤΑΝΤ, άλλαξε το όνομα αυτό με τροποποίηση του Συντάγματός της σε «Δημοκρατία της Αυστρίας».
β. Η Αυστρία υποχρέωσε τη Σλοβενία να αποσύρει χαρτονόμισμα, που απεικόνιζε το θρόνο της Καρινθίας, περιοχή της Αυστρίας με σλοβενική μειονότητα. Και εδώ ανοίγει ο δρόμος για καταγγελία των κλεμμένων ελληνικών συμβόλων, αγαλμάτων, ονομάτων, κ.λπ.
Προτάσεις και λύσεις

Θεμελιώδης προϋπόθεση για ακύρωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών» –και ταυτόχρονα σχέδιο δουλείας για την Ελλάδα– είναι να συνεχιστεί η λαϊκή επανάσταση συνειδήσεων, όπως ήδη εκφράστηκε στα τεράστια συλλαλητήρια. Να αποδοκιμάζει διαρκώς ο λαός τις πολιτικές και τα πρόσωπα που μας οδηγούν στον όλεθρο, πιέζοντας ασφυκτικά κυβερνώντες και κόμματα τα οποία έχουν δηλώσει, ότι θα υπερψηφίσουν την προδοτική «Συμφωνία».
Εάν και εφόσον κυρωθεί η «Συμφωνία των Πρεσπών» ακόμη και τότε, όπως προανέφερα μπορεί να καταγγελθεί από πολιτικούς και πολίτες που έχουν εθνική και πατριωτική συνείδηση. Σε αυτό το πεδίο θα απαιτηθούν αγώνες νομικοί-δικαστικοί, τόσο στην Ελλάδα όσο και Διεθνώς. Και αυτό πρέπει να γίνει από καλά συγκροτημένες ομάδες νομικών και με οργανωμένες συμμαχίες. Ήδη έπρεπε να είχαν ξεσηκωθεί οι Περιφέρειες της Μακεδονίας μας, οι δικηγορικοί σύλλογοι, όλης της χώρας, και τα εμπορικά επιμελητήρια. Όλοι πρέπει να πάρουν θέση τώρα! Αύριο θα είναι πολύ αργά, και η καταστροφή για την Ελλάδα θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη του 1922.

Η υπόθεση εκκρεμή για εκδίκαση, στις 7 Δεκεμβρίου, στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατόπιν προσφυγής των Παμμακεδονικών οργανώσεων που πρωτοστατούν στον αγώνα. Στις 7 Δεκεμβρίου, η νομοθεσία επιτρέπει, παράλληλες προσφυγές και άλλων φορέων ή και ιδιωτών των οποίων θίγονται τα νόμιμα δικαιώματα: εθνικά, πολιτιστικά, εμπορικά.
Θυμίζω πολύ συνοπτικά, ότι η «Συμφωνία» παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, ειδικά της λαϊκής κυριαρχίας, και άλλα βασικά άρθρα. Δεν λαμβάνει καν υπόψη της την απόφαση του Αρείου Πάγου, του 2009, η οποία έκρινε ως ανύπαρκτη τη «μακεδονική» γλώσσα και ανύπαρκτο το “Μακεδονικό” έθνος. Ήδη προανέφερα, ότι συγκρούεται με αναγκαστικούς κανόνες του Γενικού Διεθνούς Δικαίου, και παραβιάζει τη «Συνθήκη της Βιέννης» σε πολλά σημεία. Εκτός από την διάπραξη διεθνούς απάτης, λόγω χρήσης πλαστών στοιχείων, η «Συμφωνία» δεν περιλαμβάνει: όρους λύσης, αποχώρησης, καθώς και καθορισμένο όργανο καταγγελίας, ως θεματοφύλακα, και πολλά άλλα, που επιβάλλει η διεθνής νομολογία.

Συγκεκριμένα, στον διεθνή χώρο, η Ελλάδα με μία πατριωτική κυβέρνηση ή όπου επιτρέπεται και μέσω ατομικών καταγγελιών μπορεί να προσφύγει για τους εξής δέκα λόγους, σε αντίστοιχα διεθνή δικαστήρια και οργανισμούς τα οποία αναφέρω συνοπτικά:

1. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για μη εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, λόγω της κλοπής και καταπάτησης των πολιτιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων κατοίκων της μοναδικής ελληνικής Μακεδονίας. Το δικαστήριο παρέχει τη δυνατότητα ακόμη και ατομικής προσφυγής.

2. Στο (άλλων αρμοδιοτήτων) Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί παραβιάζονται οι αξίες και οι αρχές του Συμβουλίου της Ευρώπης. Σημειώνω, ότι δεν έχει εκδοθεί ακόμη κάποια νεώτερη απόφαση της ΕΕ και άρα ισχύει η προηγούμενή της, στις 16/9/1991, όπου με τρεις όρους, απορρίπτεται η χρήση του ονόματος «Μακεδονία» για τα Σκόπια.

3. Στοιχεία για προσφυγή υπάρχουν και στη γραπτή δήλωση τού τέως προέδρου των ΗΠΑ, κ. Κλίντον που, στις 2 Οκτωβρίου 1992, ζητούσε συμμόρφωση του κράτους των Σκοπίων στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι, (1975), και ειδικά ως προς την ΑΡΧΗ VII.

4. Η «Συμφωνία των Πρεσπών» αντιτίθεται στις διεθνείς συμβάσεις προστασίας πολιτιστικής κληρονομιάς: Σύμβαση της Χάγης του 1954, (Ν.360/1976, Ν.1126/1981, Ν.3028/2002). Άρα μπορεί να προσβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (International Court of Justice), της Χάγης.

5. Με τη «Συμφωνία των Πρεσπών» παραβιάζεται η Σύμβαση της UNESCO η οποία έχει κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (Ν.3521/2006), γιατί προκαλείται σύγχυση στην πολιτιστική ταυτότητα των λαών και εθνών. Η Ελλάδα οφείλει να προσφύγει στον ΟΗΕ με δεδομένη και την παράμετρο, ότι στο Συμβούλιο Ασφαλείας έχουν ειδικά δικαιώματα τα μόνιμα μέλη του: Ρωσία και Κίνα, τα οποία δεν συμφωνούν με την επέκταση του ΝΑΤΟ. Και βάσει του ψηφίσματος 845, 3, του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχουν δικαίωμα βέτο. Αυτό ήδη εξαγγέλθηκε από το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, προ ημερών.

6. Σημαντικό ζήτημα ακυρότητας, το όποιο ήδη ανέφερα και στο Α΄ Μέρος αυτού του κειμένου, είναι και το ότι κ. Μάθιου Νίμιτς, είχε πάρει από τον ΟΗΕ εντολή ΜΟΝΟ για τη διευθέτηση του «Ονόματος» των Σκοπίων και όχι για μια «Συμφωνία» «στρατηγικής και εταιρικής σχέση» με σκοπό την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Κι όμως ξευτελίζοντας κάθε διεθνή νομιμότητα επικύρωσε την «Συμφωνία των Πρεσπών» αναγραφόμενος μάλιστα σε αυτήν ως «Μάρτυρας». Το ότι ο κ. Μάθιου Νίμιτς παρανόμησε βαρύτατα και υπερέβη τις αρμοδιότητές του σε βαθμό υπέρτατης κατάχρησης αποδεικνύεται από τα εξής 2 έγγραφα τα οποία βρίσκονται καταχωρημένα στα σχετικά αρχεία του ΟΗΕ με τους κωδικούς:

6.1. UN doc. S/RES/817, (1993), Preambulatory Clause (3), και

6.2. στην απολύτως σχετική επιστολή του τότε γ.γ. του ΟΗΕ Μπούτρος-Μπούτρος Γκάλι την οποία έστειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατά την συζήτηση του γνωστού Σχεδίου Βανς-Όουεν (1993), με κωδικό: UN Doc. S/RES/25855 (28 May 1993), «Letter Dated 26 May 1993 from the Secretary General Addressed to the President of the Security Council,» paras 12-13.
Για την μεγίστη αυτή παρανομία του ο κ. Μάθιου Νίμιτς θα δώσει λόγο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όταν και όποτε φτάσει η «Συμφωνία των Πρεσπών» προς επικύρωση εκεί. Με δεδομένο ότι στο εν λόγω «Συμβούλιο» όλες… οι μεγάλες δυνάμεις έχουν δικαίωμα βέτο.

7. Η «Συμφωνία των Πρεσπών» παραβιάζει σχετικές πράξεις του Οργανισμού Ασφάλειας και Συνεργασίας στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ),

8. Η Ελλάδα μπορεί να προσφύγει και επικαλούμενη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (1950), της Ρώμης. Αφού με τη «Συμφωνία των Πρεσπών» καταπατούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων και θεμελιώδεις ελευθερίες τους.

9. Η «Συμφωνία των Πρεσπών» συγκρούεται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του Στρασβούργου περί Ιθαγένειας, (6 Νοεμβρίου 1997), σύμφωνα με την οποία τα συμβαλλόμενα κράτη κατά τη σύναψη συμβάσεων σε ζητήματα ιθαγένειας πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών όσο και των ατόμων. Και,

10. Η «Συμφωνία» παραβιάζει δομικές διεθνείς συνθήκες που εγγυώνται την ύπαρξη του σημερινού ελληνικού κράτους, όπως: το Πρωτόκολλο Αθηνών, 1913, τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, 1913, και τη Συνθήκη της Λοζάννης, 1923. Δεν μπορεί ο διεθνής παράγων να απορρίπτει ως παράνομη την απαίτηση του κ. Ερντογάν για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάννης εναντίον της Ελλάδος και αυτό να επιτρέπεται στην πράξη για τα Σκόπια.

Κλείνοντας, θέλω να υπενθυμίσω το τι απέγινε το Σχέδιο Ανάν, του 2004, στην Κύπρο, και τις επαίσχυντες διεθνείς απειλές που δέχτηκε τότε το νησί. Κι όμως ο λαός υπό τον ηρωικό ηγέτη του, Τάσο Παπαδόπουλο, δεν υπέκυψε. Και δικαιώθηκε.

Σήμερα στην Ελλάδα στη θέση του ελλείποντος ηγέτη βρίσκεται ο ελληνικός λαός, με μία σπάνια εθνική ομοψυχία στο μέγιστο ζήτημα της Μακεδονίας. Κι ας έχει απέναντί του μία κυβέρνηση που κυβερνά τρέμοντας μπροστά παλλαϊκό αίτημα του λαού για δημοψήφισμα. Ωστόσο και μέρος της αντιπολίτευσης είναι έτοιμη να καρφώσει με ψήφους-καρφιά των βουλευτών της το φέρετρο όπου θέλουν να βάλουν την ολοζώντανη μοναδική Μακεδονία των Ελλήνων.

Όμως δεν θα τους περάσει. Ο αγώνας θα συνεχιστεί με οποιεσδήποτε εξελίξεις, συνθήκες και για όσο χρόνο απαιτηθεί. Γιατί η Μακεδονία είναι Ελλάδα και μόνο, και χωρίς τη Μακεδονία αρχίζει η διάλυση της χώρας μας.
Έτσι, ισχύει ξανά, σήμερα περισσότερο από ποτέ, αυτό που είπε ο Ίωνας Δραγούμης: «αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία η Μακεδονία θα μας σώσει». Το καθήκον μας είναι αγώνας ασταμάτητος μέχρι την τελική δικαίωση.

Διαβάστε και το Α΄Μέρος Η «Συμφωνία των Πρεσπών», ως τμήμα σχεδίου διαμελισμού της Ελλάδος

To ΠΑΣΟΚ είναι εδώ

Ο δικηγόρος και Καθηγητής Νομικής ορίστηκε επικεφαλής στην ΕΡΤ, ενώ ο μουσικοσυνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου και ο δημοσιογράφος Λευτέρης Αρβανίτης είναι τα δύο καινούργια μέλη του ΔΣ

να περίεργο παιχνίδι της μοίρας φέρνει τον νέο διευθύνοντα σύμβουλο της πολύπαθης ΕΡΤ, Γιάννη Δρόσο, να κινείται σε ένα νοητό τρίγωνο. Τρίγωνο, όχι κάποιας… περίεργης διαπλοκής ή τριγωνικής συναλλαγής, αλλά γεωγραφικό, μιας και στην μακρόχρονη καριέρα του (πέραν της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας) τρεις είναι οι βασικοί σταθμοί του.

Η εδώ Ελληνική αποικία της Νέας Τάξης και του 4ου Ράϊχ, τοποθετεί και σιτίζει παράνομους μετανάστες σε ξενοδοχεία την ίδια στιγμή που χιλιάδες Έλληνες τρώνε από σκουπίδια και κοιμούνται σε παγκάκια. Με τον τρόπο αυτό, στέλνεται ανοιχτό προσκλητήριο σε ολοένα και περισσότερους μετανάστες για να έρθουν στη χώρα μας, όπου τους προσφέρεται, εκτός από στέγαση και σίτιση, επιπλέον επίδομα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το κόστος αυτών των δράσεων για τον ελληνικό προϋπολογισμό που καταβάλλεται από τους Έλληνες φορολογούμενους, είναι της τάξςη των δεκάδων δις.

Μεγάλη επιχείρηση μεταφοράς αιτούντων άσυλο από τα νησιά στην ενδοχώρα πραγματοποιεί το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής τον τελευταίο καιρό. Η προσπάθεια είναι να μειωθεί ο πληθυσμός όσων βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα νησιά, καθώς τις επόμενες ημέρες αναμένεται να πέσει η θερμοκρασία. Πάντως, την ίδια στιγμή συνεχίζονται και οι αφίξεις από την Τουρκία. Στο ίδιο χρονικό διάστημα τουλάχιστον 250 άτομα πέρασαν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά.

Συνολικά, από το προηγούμενο Σάββατο έως και σήμερα το πρωί έχουν αναχωρήσει πάνω από 600 αιτούντες άσυλο κυρίως από τη Σάμο αλλά και από Λέσβο, Χίο και Κω. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις αρχές του 2018 έως και προχθές πάνω από 16.500 αιτούντες άσυλο έχουν μεταφερθεί από τα hotspots των νησιών στην ενδοχώρα έχοντας κριθεί ευάλωτοι (ανάπηροι, μονογονεϊκές οικογένειες, άνθρωποι με ψυχικά προβλήματα, ασυνόδευτοι ανήλικοι κ.λπ.). Οσοι κρίνονται ευάλωτοι από τις αρμόδιες επιτροπές, εξαιρούνται της κοινής δήλωσης Ε.Ε. – Τουρκίας και άρα δεν μπορούν να επιστραφούν στην Τουρκία, οπότε και εφαρμόζεται άρση του γεωγραφικού περιορισμού στα νησιά.

Ολοι όσοι μεταφέρθηκαν στην ενδοχώρα αυτές τις ημέρες θα ξεχειμωνιάσουν σε 4 ξενοδοχεία στην Αττική: στον Μαραθώνα 275 άτομα, στον σταθμό Λαρίσης 112 άτομα, στους Αγίους Θεοδώρους 92 άτομα (ωστόσο στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο υπάρχει ακόμα διαθεσιμότητα) και στο Πόρτο Χέλι 380 άτομα.

Τους τελευταίους μήνες νέες δομές άνοιξαν σε όλη τη χώρα προκειμένου να φιλοξενηθούν οι χιλιάδες αιτούντες που μεταφέρονται από τα νησιά. Σε μπλοκ ενοικιαζόμενων δωματίων στη Βόλβη διαμένουν 887 άτομα, σε ξενοδοχεία στα Γρεβενά 740, σε Isobox στον Κατσικά 485 άτομα. Αρκετοί προστέθηκαν σε ήδη υπάρχουσες δομές όπως τα Διαβατά, τη Ριτσώνα, τις Θερμοπύλες, τη Μαλακάσα, την Ελευσίνα, τον Σκαραμαγκά και το Σχιστό.

Πάντως και οι μεταναστευτικές ροές από την πλευρά του Εβρου εξακολουθούν να είναι αυξημένες. Τον Οκτώβριο, 1.911 πρόσφυγες και μετανάστες συνελήφθησαν για παράνομη είσοδο στη χώρα, ενώ παράλληλα οι Αρχές συνέλαβαν και 76 διακινητές. Τον προηγούμενο μήνα είχαν συλληφθεί 1.695 άτομα και 66 διακινητές. Συνολικά, από τον Ιούλιο έως το τέλος Νοεμβρίου 6.577 άτομα είχαν συλληφθεί και είχαν καταγραφεί για παράνομη είσοδο στη χώρα από τα αστυνομικά τμήματα στη Βόρεια Ελλάδα.
pentapostagma.gr

μέσω: odosdrachmis

Τα πάνω – κάτω έρχονται στο χώρο της κινητής τηλεφωνίας και στον τρόπο των χρεών μετά από απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Σε έξι περίπου μήνες από σήμερα και οι Ελληνες καταναλωτές θα δουν διαφορετικές χρεώσεις για τα τηλέφωνα που κάνουν και τα μηνύματα που στέλνουν.

Η απόφαση προβλέπει ότι το ενιαίο κόστος των κλήσεων από κινητό τηλέφωνο σε άλλο κινητό τηλέφωνο εντός της Ε.Ε, θα ανέρχεται πλέον σε 0,19 ευρώ ανά λεπτό ομιλίας, ενώ το κόστος της αποστολής των σύντομων γραπτών μηνυμάτων (SMS) θα είναι 0,06 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι από τις 15 Μαίου του 2019 αλλάζουν τα δεδομένα στην περιαγωγή και μπαίνει τέλος στις υπέρογκες χρεώσεις που άδειαζαν την τσέπη των καταναλωτών όταν βρίσκονταν σε χώρα της ΕΕ. Πλέον ως ανώτατο όριο για τις κλήσεις ορίζονται τα 19 σεντ ανά λεπτό ενώ κάθε SMS, δηλαδή κάθε μήνυμα έχει ανώτατο όριο τα 6 σεντ.

Επίσης, με την ίδια απόφαση το Ε.Κ έρχεται να προστατεύσει ακόμα περισσότερο τους χρήστες smartphones, συμπεριλαμβανομένων και των χρηστών διαδικτυακών υπηρεσιών όπως είναι το Skype, το WhatsApp, κ.λ.π, ενισχύοντας τις απαιτήσεις ασφάλειας και κρυπτογράφησης.

Ακόμα, οι νέοι κανόνες εισάγουν το δικαίωμα των χρηστών για διατήρηση ενός αριθμού τηλεφώνου έως και ένα μήνα μετά τη λήξη της σύμβασής του με την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, όπως και το δικαίωμα για επιστροφή της αχρησιμοποίητης προπληρωμένης πίστωσης μετά τη λήξη της σύμβασης.

Μάλιστα, σε περίπτωση καθυστέρησης ή κατάχρησης της εφαρμογής των νέων μέτρων, οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο.

Επιπλέον, τα κράτη μέλη καλούνται να διευκολύνουν την ανάπτυξη δικτύων 5G μέχρι το 2020, ώστε να φτάσουν το στόχο «EU 5G Roadmap», βάσει του οποίου πρέπει να υπάρχει 5G δίκτυο σε τουλάχιστον μια μεγάλη πόλη κάθε κράτους μέλους της ΕΕ μέχρι το 2020.

Νέος αριθμός «112»
Ακόμα, το Ε.Κ αποφάσισε τη δημιουργία ενός νέου συστήματος προειδοποίησης για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης («αντίστροφο» του αριθμού κλήσης έκτακτης ανάγκης 112). Συγκεκριμένα, σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών ή άλλων σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, οι επηρεαζόμενοι πολίτες θα πρέπει ειδοποιούνται μέσω SMS ή εφαρμογής του κινητού τους τηλεφώνου ότι κινδυνεύουν και θα πρέπει να ακολουθήσουν συγκεκριμένες οδηγίες για την προφύλαξή τους. Τα κράτη μέλη θα έχουν στη διάθεσή τους 42 μήνες να θέσουν το νέο σύστημα σε εφαρμογή από την έναρξη ισχύος της οδηγίας.

fimotro

Μας κάνουν πλάκα οι Σκοπιανοί και ξεφτιλίζουν την κυβέρνηση που ξεπούλησε το όνομα Μακεδονία και πανηγυρίζει κι όλας. Αυτό που παρουσιάζει η κυβέρνηση ως «λύση» στο σκοπιανό είναι στην πραγματικότητα ένας οδυνηρός εθνικός συμβιβασμός, ένα πραγματικό ξεπούλημα της Μακεδονίας

Αυτό το οποίο διατηρήσαμε με πολλούς αγώνες, με πολλές θυσίες σε χρόνια δύσκολα, το παρέδωσε ο Αλέξης Τσίπρας εν μία νυκτί.

Σύμφωνα με πληροφορίες το πρώτο "σκέλος" της σημερινής διαπραγμάτευσης στο Euroworking Group ολοκληρώθηκε. Ο λόγος για την απόφαση να μην καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου η προσωπική διαφορά στις παλαιές συντάξεις.

Το ελληνικό αίτημα για τις συντάξεις θεωρείτο σχεδόν δεδομένο ότι θα γίνει αποδεκτό, ειδικά μετά την τοποθέτηση του Γερμανού ΥΠΟΙΚ Ολαφ Σόλτς. Σύμφωνα με την "Καθημερινή", η εισήγηση της Επιτροπής ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να πετύχει τον δημοσιονομικό της στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ ακόμα και χωρίς την περικοπή των συντάξεων δεν βρήκε κάποια αντίρρηση από τους εκπροσώπους των κρατών μελών. Έτσι η Ελλάδα φαίνεται να εξασφάλισε το κατ’ αρχήν πράσινο φως και αναμένεται να ενημερωθεί και το Eurogroup της Δευτέρας.

Το δεύτερο μέτωπο

Ωστόσο, μένει να φανεί αν θα υπάρχει συμβιβασμός και για το δεύτερο μέτωπο που έμενε ανοικτό έως και χθες: για το δημοσιονομικό "πακέτο" του 2019.

Ο συμβιβασμός επιχειρείται μέσα από εναλλακτικά σενάρια με στόχο να κλείσουν, όπως αναφέρουν ελληνικές πηγές, τα "τελευταία ανοικτά δημοσιονομικά μέτωπα". Τα σενάρια προβλέπουν ανακατανομή των κονδυλίων όπως αυτά εγγράφονται στο προσχέδιο Προϋπολογισμού (μεταφορά ποσών ανάμεσα στις παροχές/αντίμετρα που σχεδιάζει η κυβέρνηση προς όσα έχουν αναπτυξιακό χαρακτήρα), αλλά και πιθανές περικοπές άλλων δαπανών, περιλαμβανομένου και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Επικεντρώνονται στη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους θεσμούς αναφορικά με το ύψος του "δημοσιονομικού χώρου" ούτως ώστε να πραγματοποιηθούν οι παρεμβάσεις που κοστολογούνται από την Ελλάδα σε 1,1 δισ. ευρώ. Μάλιστα η κυβέρνηση έχει εκφράσει την πρόθεσή της να αυξήσει το εν λόγω πακέτο.

Αν υπάρξει συμφωνία και για το θέμα των παροχών, αυτή θα πρέπει να οδεύσει πιθανότατα προς επικύρωση στο Eurogroup της Δευτέρας. Διαφορετικά η "μάχη" θα συνεχισθεί με αντίπαλο πλέον τον χρόνο και την κατάθεση του προϋπολογισμού στη Βουλή στις 21/11 με 1 σενάριο σύμφωνα με την κυβερνητική θέση.

Πηγή:capital.gr

Πορεία για τη Μακεδονία πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί μαθητές λυκείων από το Κιλκίς.
Περίπου 400 μαθητές από τα 4 σχολεία, πραγματοποίησαν πορεία στην πόλη του Κιλκίς, φωνάζοντας συνθήματα για τη ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Η πορεία κατέληξε στο δημαρχείο της πόλης.

Zero Hedge, Patrick Buchanan, 13-11-2018
[Το πιο κάτω άρθρο του πολύπειρου συμβούλου και λογογράφου δυο Αμερικανών προέδρων και κάποτε υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ, πέραν της «περιποίησης» του κ. Μακρόν, περιέχει χρήσιμα δηλητηριώδη αλλά και αφυπνιστικά βέλη κατά των και παρ’ ημίν λιμασμένων προσκεκλημένων στο μυθικό συμπόσιο του εθνομηδενιστικού και πολυπολιτισμικού οικουμενισμού-βιαστικών επιβατών του τραίνου της παγκοσμιοποίησης στο έσχατο στάδιο της καταστροφικής διαδρομής του προς το βάραθρο.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

«Ο πατριωτισμός είναι το ακριβώς αντίθετο του εθνικισμού. Ο εθνικισμός είναι η προδοσία του πατριωτισμού» (διακήρυξε ο Μακρόν).

΄Οσο για την πολιτική του Τραμπ «Πρώτη η Αμερική», ο Μακρόν κατήγγειλε μια τέτοια αταβιστική αντίληψη σε αυτή την νέα εποχή.

« Με το να λέμε πως βάζουμε πρώτους τους εαυτούς μας και πως οι άλλοι δεν λογαριάζονται, διαγράφουμε ό, τι ένα έθνος θεωρεί προσφιλέστερο, ό, τι του δίνει ζωή, ό, τι το κάνει μεγάλο και ό,τι είναι βασικό: τις ηθικές αξίες του.»

Μολονότι χαιρετίζεται ως ο νέος ηγέτης αντί-Τραμπ της Ευρώπης, που θα αγωνιστεί για τον διεθνισμό και τον οικουμενισμό, ο Μακρόν αποδεικνύει την άγνοιά του για την Αμερική.
Η θέση του Τραμπ δεν είναι ιδεολογική, αλλά ριζωμένη στην ιστορία της χώρας μας.

Η Αμερική γεννήθηκε το 1788, μεταξύ του γαλλικού και του πολέμου των Ινδιάνων, της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας το 1776 και της επικύρωσης του Συντάγματος το 1788.
Τόσο ο στρατηγός που μας οδήγησε στην Επανάσταση όσο και ο συντάκτης αυτής της Διακήρυξης έγιναν πρόεδροι.
Και οι δύο έβαλαν πρώτη την Αμερική.
Και οι δυο συμβούλευσαν τους συμπατριώτες τους να αποφύγουν τα «μπλεξίματα» ή τις μόνιμες «συμμαχίες» με οποιοδήποτε άλλο έθνος, όπως και κάναμε επί 160 χρόνια.

Είχαν έλλειμμα πατριωτισμού ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον και ο Τόμας Τζέφερσον;

Όταν ο Γούντροου Γουίλσον, μετά την εκλογή του το 1916 με το σύνθημα «Μας Κράτησε Έξω από τον Πόλεμο», μας έβαλε στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, το έκανε ως συνεργαζόμενη όχι ως Σύμμαχος δύναμη. Τα αμερικανικά στρατεύματα πολέμησαν υπό αμερικανική διοίκηση.

Μετά εκείνο τον πόλεμο, η αμερικανική Γερουσία απέρριψε μια συμμαχία με την Γαλλία. Υπό τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, το Κογκρέσο επίσημα ψήφισε την ουδετερότητα σε οποιονδήποτε μελλοντικά ευρωπαϊκό πόλεμο.
Οι ΗΠΑ βγήκαν από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ως η λιγότερο ματωμένη και λιγότερο ζημιωμένη χώρα, επειδή μείναμε έξω από τον πόλεμο για περισσότερο της διετίας αφότου άρχισε.

Δεν εισβάλαμε στην Γαλλία παρά τέσσερα χρόνια αφότου είχε κατακτηθεί, οι Βρετανοί είχαν πεταχτεί έξω από την ηπειρωτική Ευρώπη και η Σοβιετική ΄Ενωση του Τζόζεφ Στάλιν πολεμούσε και πέθαινε για τρία χρόνια.

Οι ηγέτες που μας κράτησαν έξω από δυο παγκοσμίους πολέμους όσον καιρό το έκαναν –δεν υπηρέτησαν καλά το έθνος, όταν οι συνολικές απώλειες της Αμερικής ήταν μόλις άνω των 500,000 νεκροί, σε σύγκριση με τα εκατομμύρια που απώλεσαν άλλες χώρες;

Στην τελετή για την επέτειο της Αμνηστίας, ο Μακρόν δήλωσε: «Με το να λέμε πως βάζουμε πρώτους τους εαυτούς μας και οι άλλοι δεν λογαριάζονται, διαγράφουμε ότι έχει προσφιλέστερο ένα έθνος… τις ηθικές αξίες του.»

Αλλά ο Τραμπ δεν είπε ότι οι άλλες χώρες δεν λογαριάζονται. Το μόνο που είπε είναι πως πρέπει να νοιαζόμαστε πρώτα την χώρα μας.

Ποια χώρα βάζει πρώτη, ο Εμμανουέλ Μακρόν;

Η μήπως ο Πρόεδρος της Γαλλίας βλέπει τον εαυτό του ως πολίτη του κόσμου, με ευθύνες για όλη της Ευρώπη και ολόκληρη την ανθρωπότητα;

Ο Σαρλ Ντε Γκωλ ήταν ίσως ο μεγαλύτερος Γάλλος πατριώτης του 20ού αιώνα. Ωστόσο μιλούσε για Μιαν Ευρώπη των Εθνών, δημιούργησε ένα εθνικό πυρηνικό οπλοστάσιο, έδιωξε το ΝΑΤΟ από την Γαλλία το 1966 και το 1967 στο Μόντρεαλ διακήρυξε «Ζήτω το Ελεύθερο Κεμπέκ» -παρακινώντας του Γάλλους του Καναδά να εξεγερθούν κατά των Άγγλο-Σαξόνων και να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος.

Είχε ο Ντε Γκωλ έλλειψη πατριωτισμού;

Με το να χαρακτηρίζει τους Αμερικανούς εθνικιστές αντί-πατριώτες, ο Μακρόν έθεσε υποψηφιότητα για τον προσεχώς κενό θρόνο της ΄Αγκελα Μέρκελ. Αλλά λογαριάζει ο Μακρόν τις πραγματικότητες της νέας Ευρώπης και του κόσμου στον οποίο σήμερα ζούμε, η απλώς υποδύεται ένα ηρωικό φιλελεύθερο ρόλο για να κερδίσει χειροκροτήματα από τις Δυτικές «ελίτ» των Πολυεθνικών και των ΜΜΕ;

Οι πραγματικότητες:

Στην Βρετανία, οι Σκωτσέζοι ζητάνε απόσχιση και οι ΄Αγγλοι ψήφισαν για να εγκαταλείψουν τη Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πολλοί Βάσκοι και Καταλανοί θέλουν να αποσχισθούν από την Ισπανία. Τσέχοι και Σλοβάκοι διαμοιράστηκαν τας ιμάτιά τους και τράβηξαν χωριστούς δρόμους.

Το αίσθημα εναντίον της Ε.Ε. δεσπόζει στην «λαϊκιστική» Ιταλία.
΄Ενας εθνικισμός, που οι λαοί τους θεωρούν βαθύτατα πατριωτικό, έχει θριαμβεύσει στην Πολωνία και στην Ουγγαρία και κερδίζει έδαφος ακόμη και στην Γερμανία.

Οι ηγέτες των τριών μεγαλυτέρων στρατιωτικών δυνάμεων –Τραμπ στις ΗΠΑ, Ξι Ζινπίνγκ στην Κίνα και Πούτιν στην Ρωσία- είναι όλοι εθνικιστές.

Στην Γαλλία, μια δημοσκόπηση την περασμένη εβδομάδα έδειξε ότι το κόμμα της Μαρίν Λε Πεν, Εθνικός Συναγερμός (όπως μετονομάστηκε) έχει ξεπεράσει το κόμμα του Μακρόν σε προτίμηση για τις Ευρωεκλογές.

Εάν μπορεί να διατυπωθεί δίκαιη επίκριση για την εξωτερική πολιτική του Τραμπ δεν είναι ότι απέτυχε να αναγνωρίσει τις νέες πραγματικότητες του 21ου Αιώνα, αλλά γιατί δεν κινήθηκε επειγόντως να διαλύσει παλιές συμμαχίες που εκθέτουν την Αμερική στον κίνδυνο πολέμου σε απόμακρες χώρες όπου δεν υπάρχουν ζωτικά αμερικανικά συμφέροντα.

Γιατί δεσμευόμαστε ακόμη να πολεμήσουμε για την Νότιο Κορέα, που είναι πολύ πλουσιότερη και πολυαριθμότερη από την με πυρηνικά οπλισμένη Βόρεια;

Γιατί αμερικανικά αεροπλάνα και πλοία εξακολουθούν να σκοντάφτουν πάνω σε ρωσικά αεροπλάνα και πλοία στην Μαύρη Θάλασσα και στην Βαλτική;

Γιατί εξακολουθούμε να είμαστε μπλεγμένοι σε μισή ντουζίνα πολέμους, στους οποίους ο Μπους ο Β΄ και ο Μπάρακ Ομπάμα μας οδήγησαν στην Μέση Ανατολή;

Γιατί δεν έχουμε την εξωτερική πολιτική «Πρώτα η Αμερική», για την οποία ψηφίσαμε;

infognomonpolitics.

Νέα στοιχεία, τεκμηρίωση της ιστορικής αλήθειας και ανάδειξη της μεγάλης ανασκαφής στη Βεργίνα, μέσω προγραμματικής σύμβασης Περιφέρειας, ΑΠΘ και ΥΠΠΟ

Σε ανθρωπολογική επανεξέταση των οστών (σκελετικού υλικού), που βρέθηκαν στην ανασκαφή των βασιλικών τάφων της Βεργίνας προχωρούν η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, το ΑΠΘ και το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, έπειτα από την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης μεταξύ τους.

Στόχος είναι τα καινούργια στοιχεία που αναμένεται να προκύψουν να συμβάλουν στην ταύτιση των νεκρών και στη βέλτιστη τεκμηρίωση της ιστορικής αλήθειας.

Στη σημερινή συνεδρίασή της η οικονομική επιτροπή της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ενέκρινε την τροποποίηση της προγραμματικής απόφασης, η επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Συμμετέχω» και επιστημονική υπεύθυνη του έργου, ομότιμη καθηγήτρια Αρχαιολογίας του ΑΠΘ και διευθύντρια της ανασκαφής στη Βεργίνα, Χρυσούλα Σαατσόγλου - Παλιαδέλη, τόνισε ότι έχουν προκύψει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, που θα εμπλουτιστούν με τη διεύρυνση των ερευνών, μέσα από τη συγκεκριμένη προγραμματική σύμβαση.

Μάλιστα, η κ. Παλιαδέλη είπε ότι από τη μέχρι στιγμής ανθρωπολογική εξέταση οστών προέκυψε ότι η ηλικία της γυναικείας μορφής που είναι θαμμένη στον τάφο του Φιλίππου είναι μεγαλύτερη από τα 20 με 21 έτη που είχε εκτιμηθεί στην αρχή και προσεγγίζει πλέον τα 30 με 34 χρόνια.

«Αυτό σημαίνει ότι εγκαταλείπεται η εκδοχή να πρόκειται για μια από τις δύο γυναίκες του Φιλίππου του Β', τη Μήδα ή την Κλεοπάτρα αλλά κυρίως αποκλείεται η δυνατότητα να πρόκειται για τη γυναίκα του Φιλίππου του Γ', ετεροθαλούς αδελφού του Αλέξανδρου για τον οποίο ορισμένοι είχαν προτείνει ότι μπορεί να είναι ο νεκρός του βασιλικού τάφου. Το στοιχείο αυτό ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο την άποψη ότι ο βασιλικός τάφος ανήκει στον Φίλιππο τον Β΄», επισήμανε η κ. Παλιαδέλη.

Η ανθρωπολογική επανεξέταση εμπλέκει μια σειρά επιστημόνων και ειδικών στους βασιλικούς τάφους της Μεγάλης Τούμπας και στις βασιλικές ταφές από την Αγορά της αρχαίας πόλης των Αιγών. Ανθρωπολόγοι, γιατροί από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια και το ΕΞΕΦΕ «Δημόκριτος» συμμετέχουν σε μια ιδιαίτερα λεπτομερή και εξαντλητική διαδικασία.

Η ανασκαφή στη Βεργίνα ξεκίνησε το 1938 από το δάσκαλο του Μανόλη Ανδρόνικου, τον Κωνσταντίνο Ρωμαίο και αν κάποιος εξαιρέσει την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συνεχίζεται από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι σήμερα.

Στην πανεπιστημιακή ανασκαφή, όπως είπε η κ. Παλιαδέλη ανήκει το σύνολο των ευρημάτων της Μεγάλης Τούμπας και των βασιλικών τάφων ενώ σε αυτήν οφείλεται και ο εντοπισμός πολύ σημαντικών ευρημάτων εντός της οχυρωμένης πόλης.

Περιγράφοντας τα σπουδαία ευρήματα της Βεργίνας, η κ. Παλιαδέλη είπε: «Έχουμε βρει γλυπτά, επιγραφές, πολύ σημαντικά πράγματα, τα οποία ανακοινώνουμε κάθε χρονιά στο ετήσιο αρχαιολογικό συνέδριο. Απλώς τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν πάρα πολύ τα κονδύλια και τα χρήματα που έχουμε για τις πολλές ανασκαφές που γίνονται από το ΑΠΘ είναι πολύ λίγα. Συνεπώς για να επεκτείνει κανείς την έρευνα και να ανταποκριθεί σε θέματα συντήρησης και μελέτης των ευρημάτων είναι απαραίτητη η υλοποίηση της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Περιφέρειας, Πανεπιστημίου και Υπουργείου».

Σημαντικό κομμάτι της ανασκαφής είναι ο εκπαιδευτικός της χαρακτήρας, που «καλλιεργεί» και τους μελλοντικούς αρχαιολόγους.

«Λόγω της οικονομικής κατάστασης των πανεπιστημιακών ανασκαφών, την οποία εμείς βιώνουμε στη Βεργίνα και τις άλλες ανασκαφές που κάνει το ΑΠΘ, δεν μπορούμε όχι μόνο να τις επεκτείνουμε και να τις διευρύνουμε αλλά ούτε να καλύψουμε τις ανάγκες μας απέναντι στα ευρήματα, δηλαδή στις ανάγκες μελέτης και συντήρησης. Η προγραμματική σύμβαση έχει αυτό ακριβώς το στόχο», εξήγησε η κ. Παλιαδέλη.

Ταυτόχρονα πάντως, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας χρηματοδοτεί και υλοποιεί το νέο Πολυκεντρικό Μουσείο της Βεργίνας, το οποίο θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στη φημισμένη παγκοσμίως ανασκαφή και θα έχει πολλαπλά οφέλη τόσο για τη Βεργίνα και τους αρχαιολογικούς χώρους, όσο και για την ευρύτερη περιοχή.

Η προγραμματική σύμβαση, που υπέγραψαν Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ΑΠΘ και υπουργείο Πολιτισμού προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη συντήρηση των κινητών ευρημάτων της πανεπιστημιακής ανασκαφής, τη σύνταξη μελετών για την προστασία και την συντήρηση των αρχιτεκτονικών της λειψάνων, την ηλεκτρονική και φωτογραφική τεκμηρίωση των δεδομένων της, την ψηφιακή διάσωση των ανασκαφικών ημερολογίων και των σχεδίων της, τη φωτογραμμετρική αποτύπωση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων της, τη γεωφυσική έρευνα στους ανασκαφικούς της τομείς και τον επανασχεδιασμό και εμπλουτισμό της ιστοσελίδας της πανεπιστημιακής ανασκαφής.

Πηγή: ΑΠΕ

Απίστευτη ανακάλυψη από επιστήμονες

Με το στόμα ανοιχτό έμειναν επιστήμονες στη Γροιλανδία, ανακαλύπτοντας κάτι πραγματικά συγκλονιστικό κάτω από τους πάγους.

Διεθνής επιστημονική ομάδα λοιπόν, ανακοίνωσε την εντυπωσιακή ανακάλυψη, κάτω από τους πάγους της βόρειας Γροιλανδίας, ενός τεράστιου κρατήρα διαμέτρου τουλάχιστον 31 χιλιομέτρων - με έκταση μεγαλύτερη από εκείνη του λεκανοπεδίου Αττικής ή του Παρισιού - ο οποίος προκλήθηκε από την πτώση μετεωρίτη διαμέτρου ενός χιλιομέτρου.

Η πρόσκρουση μπορεί μάλιστα να συνέβη σχετικά πρόσφατα, ακόμα και πριν από 12.000 χρόνια.

Οι επιστήμονες από τη Δανία, τη Γερμανία (Ινστιτούτο Άλφρεντ Βέγκενερ) και τις ΗΠΑ (Πανεπιστήμιο Κάνσας), με επικεφαλής τον καθηγητή Κουρτ Κγιάερ του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», πιθανολογούν ότι πρόκειται για έναν από τους 25 μεγαλύτερους κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη.

Εκτιμάται ότι «ένοχος» για τον κρατήρα είναι ένας μετεωρίτης με σύσταση κυρίως από σίδηρο, ο οποίος έπεσε στη Γροιλανδία και στη συνέχεια «θάφτηκε» κάτω από πάγο πάχους σχεδόν ενός χιλιομέτρου.

Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα πως αυτή είναι η πρώτη φορά που ένας κρατήρας οποιουδήποτε μεγέθους έχει βρεθεί κάτω από τους πάγους του πλανήτη μας.

Η αρχική ανακάλυψη είχε γίνει το 2015 στην περιοχή του παγετώνα Hiawatha, αλλά χρειάσθηκαν τρία χρόνια εωσότου επιβεβαιωθεί με περαιτέρω μελέτες μέσω εναέριου ραντάρ που «βλέπει» κάτω από τους πάγους.

«Ο κρατήρας είναι εντυπωσιακά καλά διατηρημένος, πράγμα απρόσμενο, καθώς οι παγετώνες έχουν απίστευτα μεγάλη ικανότητα διάβρωσης, η οποία κανονικά θα έπρεπε γρήγορα να είχε σβήσει τα ίχνη της πρόσκρουσης. Το ότι αυτό δεν συνέβη, σημαίνει πως ο κρατήρας είναι μάλλον νεαρός από γεωλογική άποψη. Μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατό να χρονολογήσουμε άμεσα τον κρατήρα, αλλά εκτιμάμε ότι δημιουργήθηκε αφότου οι πάγοι κάλυψαν τη Γροιλανδία, συνεπώς έχει ηλικία μικρότερη των τριών εκατομμυρίων ετών και πιθανώς είναι πολύ πρόσφατος, πριν από 12.000 χρόνια, προς το τέλος της τελευταίας εποχής των πάγων», δήλωσε ο Κγιάερ.

Το Γεωλογικό Μουσείο της Κοπεγχάγης διαθέτει ήδη ένα σιδερένιο μετεωρίτη βάρους 20 τόνων, ο οποίος είχε βρεθεί κοντά στο σημείο του κρατήρα.

Οι επιστήμονες αναρωτιούνται πώς και πόσο μπορεί να επηρέασε τις κλιματικές και γενικότερα τις περιβαλλοντικές συνθήκες στη Γη η πτώση ενός τόσο μεγάλου μετεωρίτη.

Πηγή ΑΠΕ - ΜΠΕ

Για μια ακόμα φορά, οι δυτικές χώρες επαναλαμβάνουν τη βλακεία που έκαναν στη Συρία: δεν στηρίζουν το μη χείρον

Σώτη Τριανταφύλλου

Παρά τη μετάδοση των ειδήσεων –τις πολύνεκρες οδομαχίες στο λιμάνι Χουνταϊντά αυτή την εβδομάδα– τα γεγονότα στην Αραβική Χερσόνησο δεν καταλαμβάνουν χώρο στα μέσα ενημέρωσης. Φαίνονται υπερβολικά μακρινά· υπερβολικά αλλόκοτα. Εκτός αν σκάσει είδηση διαμελισμού Σαουδάραβα σε πρεσβεία ή παιδιού που πέθανε από την πείνα: τότε, οποιαδήποτε δυστυχισμένη χώρα μπαίνει στον χάρτη. Για λίγες μέρες, με ανατριχιαστικές φωτογραφίες και με φόντο τοπία της Παλαιάς Διαθήκης.

Η Υεμένη δεν μπορεί να αυτοκυβερνηθεί. Κατά καιρούς, σπαράσσεται από συγκρούσεις μεταξύ φυλών οι οποίες πρεσβεύουν σκληρό ή σκληρότερο Ισλάμ· αν και ο τοπικός σιιτισμός ελάχιστα διαφέρει από τον σουνιτισμό, οι διαφορετικές κορανικές αιρέσεις βρίσκονται σε λυσσαλέα σύγκρουση: όπως συμβαίνει σε όλες τις θρησκείες και τα δόγματα, οι μικρές διαφορές προκαλούν βαθύτερο μίσος. Η απουσία κρατικού μηχανισμού στην Υεμένη καθιστά αδύνατη την αξιοποίηση των πόρων της χώρας (φυσικό αέριο, μαργαριτάρια, καφές, καπνός, σουσάμι) και η θρησκεία καθιστά αδύνατη την καθημερινή ζωή – ακόμα με τα τοπικά γνωρίσματα της βραδύτητας και της κατανάλωσης κατ. Ωστόσο, παρά την εικόνα που ίσως έχουν οι Δυτικοί, από την Υεμένη δεν λείπουν οι δυνατότητες, ιδιαίτερα στον νότο όπου το κλίμα είναι ευνοϊκότερο.
Οι αιτίες του εμφυλίου πολέμου, που δεν αναγνωρίζεται ως «εμφύλιος» εφόσον οι φυλές διεκδικούν διαφορετική ταυτότητα, χάνονται στα βάθη του χρόνου
Οι αιτίες του εμφυλίου πολέμου, που δεν αναγνωρίζεται ως «εμφύλιος» εφόσον οι φυλές διεκδικούν διαφορετική ταυτότητα, χάνονται στα βάθη του χρόνου: ένα μεγάλο μέρος της βόρειας Υεμένης (που διέπεται από το πνεύμα της ερήμου) βρισκόταν επί αιώνες υπό τον έλεγχο αιγυπτιακών δυναστειών και στη συνέχεια των Οθωμανών, ενώ οι ιμάμηδες είχαν τον έλεγχο της νότιας Υεμένης. Η σύγχρονη ιστορία αρχίζει το 1918, όταν ο βορράς ανεξαρτητοποιήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία· το 1962, μέσα στην τύρβη της απο-αποικιοποίησης ανακηρύχθηκε «κράτος» (βάζω εισαγωγικά). Το 1967 η Βρετανία, που κατείχε την περιοχή του Άντεν ως προτεκτοράτο σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, αποχώρησε από τη νότια Υεμένη (όπως αποχώρησε από παντού) και, το 1970, ο νότος υιοθέτησε σοβιετόφιλο σύστημα το οποίο κατέρρευσε μαζί με τον διεθνή κομμουνισμό. Κι όμως η σοβιετοφιλία θα μπορούσε να βοηθήσει τόσο την οικονομία –με τεχνογνωσία– όσο και την προώθηση στη διοίκηση λιγότερο φανατικών ισλαμιστών. Το 1990 ο βορράς και ο νότος ενώθηκαν: σε μερικά μέρη του κόσμου η ενοποίηση είναι εξίσου επιζήμια με τις σεκταριστικές αποσχίσεις· ό,τι ισχύει για τη Δύση δεν ισχύει απαραιτήτως για την Ανατολή.
Οι βίαιες διαδηλώσεις του 2011 που οι Ευρωπαίοι έσπευσαν, με το αλάνθαστο κριτήριό τους, να ονομάσουν «αραβική άνοιξη», πυροδότησαν τη σημερινή φάση του πολέμου.
Οι βίαιες διαδηλώσεις του 2011 που οι Ευρωπαίοι έσπευσαν, με το αλάνθαστο κριτήριό τους, να ονομάσουν «αραβική άνοιξη», πυροδότησαν τη σημερινή φάση του πολέμου. Τότε, αυτονομιστές από τις νότιες περιοχές και δυνάμεις που πρόσκειντο στην κυβέρνηση του Αμπντ Ραμπ Μανσούρ Χαντί, η οποία έδρευε στο Άντεν, συγκρούστηκαν με τη φυλή των Χούθι καθώς και με οπαδούς του πρώην προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ (που σκοτώθηκε από χειροβομβίδα το 2011). Το «δημοκρατικό πραξικόπημα» του 1962, μια πολιτική κίνηση που στήριζε ο Νάσερ στο πλαίσιο ενός καλοήθους σοσιαλ-εθνικιστικού σχεδίου, παραμέρισε, ευλόγως, τους ορεσίβιους πολεμοχαρείς Χούθι. Αλλά, όπως όλοι ξέρουμε, οι Δυτικοί φαγώθηκαν να εξοντώσουν τον Νάσερ και να ματαιώσουν όλα του τα όνειρα για τον αραβικό κόσμο.

Στο πέρασμα του χρόνου, οι μαχητές Χούθι ενισχύθηκαν: το 2011 ήταν περίπου 100.000· σήμερα ο αριθμός τους είναι άγνωστος. Το 2009, η επιχείρηση «Καμένη Γη» εναντίον τους αποδείχτηκε άκαρπη, με αποτέλεσμα, το 2015, να φτάσουν στα περίχωρα του Άντεν, την έδρα της κυβέρνησης των Χαντί. (Η Υεμένη έχει αυτή τη στιγμή δύο πρωτεύουσες: τη Σανάα –μια μάλλον ενδιαφέρουσα στο είδος της, εξωτική πόλη– και το λιμάνι Άντεν.) Οι Χαντί εγκατέλειψαν τη χώρα. Τους ακολούθησε κύμα προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στις γειτονικές χώρες –ιδιαίτερα στη Σαουδική Αραβία– ενώ, παραλλήλως, έφτασαν στην Υεμένη πρόσφυγες από την εξίσου χαώδη Σομαλία. Η Αλ-Κάιντα και το ISIS εκμεταλλεύτηκαν το χάος για να επιβληθούν σε θύλακες στην ενδοχώρα και κατά μήκος των ακτών. Οι άμαχοι ακολουθούσαν όποιον τους υποσχόταν νερό και ψωμί, ανεξαρτήτως θρησκευτικών και πολιτικοθρησκευτικών ιδεών.

Ένας στρατιωτικός συνασπισμός με πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας (υπενθυμίζω: σουνίτες) και με υλικοτεχνική στήριξη των ΗΠΑ ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές για την αποκατάσταση της πρώην κυβέρνησης της Υεμένης: fair enough· οι Χούθι είναι χειρότεροι από τους εχθρούς τους. Αλλά, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις και τον ναυτικό αποκλεισμό με κόστος 5-6 δισεκατομμυρίων δολαρίων μηνιαίως για το Ριάντ (δαπάνη που έχει επιδεινώσει την οικονομική κατάσταση του βασιλείου), οι Χούθι δεν απομακρύνθηκαν από τη Σανάα. Σήμερα, οι Χούθι ελέγχουν τρεις επαρχίες και την πρωτεύουσα Σανάα όπου στήνουν ισλαμικά δικαστήρια και εκτελούν τους καταδικασθέντες στο πι και φι με απαγχονισμό καταμεσής στον δρόμο. Χούθι είναι και ο πρόεδρος του ανώτατου πολιτικού συμβουλίου: κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει ο πομπώδης αυτός τίτλος πέρα από την πρόθεση του κατευνασμού.
Για μια ακόμα φορά, οι δυτικές χώρες επαναλαμβάνουν τη βλακεία που έκαναν στη Συρία: δεν στηρίζουν το μη χείρον. Επειδή δεν σημειώθηκε προσφυγική ροή προς τη Δύση και επειδή οι Σαουδάραβες αύξησαν τις αγορές όπλων...
Για μια ακόμα φορά, οι δυτικές χώρες επαναλαμβάνουν τη βλακεία που έκαναν στη Συρία: δεν στηρίζουν το μη χείρον. Επειδή δεν σημειώθηκε προσφυγική ροή προς τη Δύση (για να φτάσει κάποιος στη Δύση χρειάζονται κάποιες στοιχειώδεις οικονομικές προϋποθέσεις που λείπουν από τους Υεμένιους, αλλά που, καθώς φαίνεται, δεν λείπουν από τους Σύριους και τους Αφγανούς) και επειδή οι Σαουδάραβες αύξησαν τις αγορές όπλων από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία, οι δυτικές χώρες κράτησαν στάση ουδετερότητας. Ωστόσο, οι ΗΠΑ κατηγορούν το Ιράν ―και σ' αυτό έχουν δίκιο― για τη χρηματοδότηση των Χούθι, οι οποίοι παραλλήλως αυτοχρηματοδοτούνται με λαθρεμπόριο πετρελαίου και απόσπαση φόρων από εκατομμύρια φτωχούς χωρικούς. Όσο για τους Σαουδάραβες, αγοράζουν όπλα αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι· δεν ξέρουν ούτε να εργάζονται, ούτε να πολεμάνε ― βάζουν άλλους να εργάζονται (εργασιακό ήθος μηδέν) και να πολεμάνε είτε με κυβερνητικές δυνάμεις όπως στην Υεμένη, είτε με ανταρτικές· δεν ενδιαφέρονται για τη «σταθερότητα»· ενδιαφέρονται για τη διάδοση της δικής τους μορφής σουνιτισμού.
Η λογική των βιομηχανιών όπλων: επειδή δεν θέλουν να χάσουν τον Σαουδάραβα πελάτη, συμμετέχουν, εμμέσως, με το ένα χέρι στο μακελειό και με το άλλο χέρι στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.
Αν και η αμερικανική διοίκηση έχει έμμονη ιδέα με το Ιράν –οι μουλάδες είναι φανατικοί αντιαμερικανοί και εχθρεύονται τους συμμάχους των ΗΠΑ για τους δικούς τους, εντελώς ανορθολογικούς, θρησκευτικούς και φυλετικούς λόγους– η παρέμβασή τους στην Υεμένη είναι αληθινή και μοιάζει με ασύμμετρο πόλεμο διά πληρεξουσίου· αποτελούν παράγοντα επιδείνωσης της αστάθειας. Υπολογίζεται ότι σχεδόν 50.000 άνθρωποι –μαχητές και άμαχοι– έχασαν τη ζωή τους μεταξύ 2016-2018. Όμως ο βίαιος θάνατος φαίνεται μικρότερο κακό μπροστά στη λιμοκτονία και στους ακρωτηριασμούς. Τι υπαγορεύει άραγε η λογική; Αρχικά τη διακοπή διοχέτευσης όπλων σε όλες τις μαχητικές οργανώσεις –σουνιτικές και σιιτικές, περσικές και αραβικές– και τη διακοπή κάθε στρατιωτικής ανταλλαγής μεταξύ ομάδων όπως η Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα και οι Χούθι. Όμως δεν είναι αυτή η λογική των βιομηχανιών όπλων: επειδή δεν θέλουν να χάσουν τον Σαουδάραβα πελάτη, συμμετέχουν, εμμέσως, με το ένα χέρι στο μακελειό και με το άλλο χέρι στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

athensvoice

Αυξάνονται συνεχώς οι εξωπλανήτες που ανακαλύπτονται στη γειτονιά μας.

Μια διεθνής επιστημονική ομάδα ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε βάσιμες ενδείξεις για την ύπαρξη ενός παγωμένου εξωπλανήτη, που είναι τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερος από τη Γη και ο οποίος κινείται γύρω από το κοντινό άστρο του Μπάρναρντ, σε απόσταση περίπου έξι ετών φωτός από το δικό μας πλανήτη.

Πρόκειται για τον δεύτερο κοντινότερο εξωπλανήτη που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Το 2016 είχε ανακαλυφθεί ένας εξωπλανήτης (ο Proxima b) γύρω από το κοντινότερο στη Γη άστρο, τον Εγγύτατο του Κενταύρου, σε απόσταση περίπου τεσσάρων ετών φωτός από τη Γη. Μετά και την ανακάλυψη του νέου εξωπλανήτη, έχουν συνολικά βρεθεί τέσσερα πλανητικά συστήματα σε απόσταση έως δέκα ετών φωτός από το ηλιακό μας σύστημα και 14 πλανητικά συστήματα σε απόσταση έως 15 ετών φωτός.

O Αστέρας του Μπάρναρντ -που φέρει το όνομα του Αμερικανού αστρονόμου Έντουαρντ Μπάρναρντ, ο οποίος ανακάλυψε το άστρο το 1916- είναι το τέταρτο κοντινότερο στη Γη άστρο, μετά το τριπλό αστρικό σύστημα του Άλφα του Κενταύρου και φαίνεται να κινείται ταχύτερα από κάθε άλλο άστρο στον ουρανό.

Είναι ένας ερυθρός νάνος αστέρας, ο οποίος εμφανίζεται στον αστερισμό του Οφιούχου. Είναι πιο αχνός, μικρότερος και γηραιότερος από τον Ήλιο, έχοντας ηλικία επτά έως δέκα δισεκατομμυρίων ετών, συνεπώς είναι κατά πολύ παλαιότερος από το ηλιακό μας σύστημα.

Ο εξωπλανήτης Barnard’s b (ή GJ 699 b) έχει μάζα τουλάχιστον 3,2 φορές μεγαλύτερη της Γης, χρειάζεται 233 μέρες (η διάρκεια του έτους του) για να διαγράψει μια πλήρη τροχιά πέριξ του άστρου του και δέχεται μόνο το 2% της ακτινοβολίας που δέχεται η Γη από τον Ήλιο. Εκτιμάται ότι γι′ αυτό το λόγο η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του είναι μείον 150 έως 170 βαθμοί Κελσίου, άρα αν ο πλανήτης διαθέτει νερό, αυτό θα είναι σε μορφή πάγου και όχι υγρή. Συνεπώς ο πλανήτης θα είναι μια μάλλον παγωμένη έρημος αφιλόξενη για ζωή.

«Είμαστε πάνω από 99% βέβαιοι ότι ο πλανήτης αυτός βρίσκεται εκεί», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ιγκνάσι Ρίμπας του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών της Ισπανίας. Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”.

Ο πλανήτης θα αποτελέσει μελλοντικό στόχο των τηλεσκοπίων νέας γενιάς που βρίσκονται υπό κατασκευή, όπως το Wide Field Infra Red Survey Telescope (WFIRST) της NASA.

Mε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

huffingtonpost

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Ο πρωθυπουργός και νυν υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας δήλωσε πρόσφατα σε τηλεοπτική συνέντευξη: «Η ανακοίνωση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης έγινε με ‘άτσαλο τρόπο’ στην τελετή παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς θα έπρεπε να ενημερωθούν πρώτα τα κόμματα». Πρόκειται για ομολογία η οποία προκαλεί μεγάλες ανησυχίες για το πώς πολιτικό προσωπικό της χώρας μας κατανοεί –και μάλιστα σε όλο το παραταξιακό φάσμα– τον τρόπο που στελεχώνεται, οργανώνεται, συντονίζεται και λειτουργεί ένα βιώσιμο κράτος, οι θεσμοί του και οι φορείς πολιτικής ευθύνης.

Ενώ επανέλαβε την κουραστική πλέον θέση δεκαετιών πως διατηρούμε το δικαίωμά μας για επέκταση της Αιγιαλίτιδος ζώνης, εκτιμάται πως αυτά που είπε στην συνέχεια, εντάσσονται σε μια ξεκάθαρη λογική κατευνασμού και όχι αποτροπής των αναθεωρητικών απειλών στην περιφέρειά μας.

Κατά πρώτον, μετά από μια μακρά περίοδο συντεταγμένων δηλώσεων ηγετικών παραγόντων της Άγκυρας για την στρατηγική της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ο πρωθυπουργός, όπως και όλοι οι προκάτοχοί του των τελευταίων δεκαετιών, ολοφάνερα μίλησε κατευναστικά: Δεν άδραξε την ευκαιρία για να δώσει αξιόπιστα αποτρεπτικά μηνύματα. Όμως, ένας πολιτικά αρμόδιος ακόμη και στην περίπτωση μεγάλων κρατών, όταν τοποθετείται δημόσια απαιτείται να τυγχάνει συμβουλής εάν όχι καθοδήγησης στα πεδία όχι μόνο της νομικής επιστήμης αλλά και αυτά της στρατηγικής.

Να λαμβάνει συμβουλές και καθοδήγηση για τους όρους και τις έννοιες που χρησιμοποιεί, για τις θέσεις αρχής ως προς τις οποίες είναι ακλόνητος, για τις κόκκινες γραμμές πέραν των οποίων κάθε εχθρική ενέργεια αν χρειαστεί αποκρούεται δυναμικά και για άλλες αποτρεπτικές παραστάσεις που στο πλαίσιο μιας εθνικής αποτρεπτικής στρατηγικής η πολιτική και στρατηγική ηγεσία του απειλούμενου κράτους φροντίζει να μεταδίδει αξιόπιστα και πειστικά. «Ακόμη και οι μορφασμοί του προσώπου και οι παραστάσεις που δημιουργεί όταν ένας ηγέτης μιλά για ζητήματα εθνικής στρατηγικής μετρούν αρνητικά ή θετικά για την αξιοπιστία», αναφέρεται συχνά στα καλά κείμενα στρατηγικής ανάλυσης.

Είναι γνωστό, επιπλέον, ότι σε καλά οργανωμένα κράτη για τέτοιες αξιόπιστες παραστάσεις επιστρατεύονται και ειδικοί επικοινωνιολόγοι οι οποίοι εκπαιδεύουν την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Μια τέτοια συμβουλή και καθοδήγηση της πολιτικής ηγεσίας, όμως, απαιτεί επιτελικούς κρατικούς θεσμούς σχεδιασμού και χάραξης στρατηγικής, εργαλεία για τα οποία εύλογα διερωτάται κανείς κατά πόσο διαθέτει ή δεν διαθέτει η Ελλάδα.

Εάν διέθετε, απαλλαγμένα κάθε ίχνος νομικισμού, επιτελικά στελέχη χάραξης και εφαρμογής στρατηγικής, θα απαιτείτο αυτά πρωτίστως να συνεκτιμούν δεόντως τη διπλωματία και τη στρατηγική των ηγεμονικών δυνάμεων πλανητικά και ηγεμονικά. Ο καθείς γνωρίζει ότι οι ηγεμονικές δυνάμεις είναι οι κύριοι διαμορφωτικοί δρώντες πλην μαζί τους συναλλάσσεσαι. Δεν συνομιλείς γονυπετής και κυρίως δεν αποδέχεσαι το κράτος σου να γίνεται αναλώσιμο και εφήμερο πιόνι των στρατηγικών παιγνίων, όπως στην περίπτωση της ΠΓΔΜ.

Δεν είναι ειδικοί όλοι

Απαιτείται επίσης, να έχουν πλήρη εποπτεία των περιφερειακών εξελίξεων, των εσωτερικών διεργασιών και των κυρίαρχων και αντίρροπων τάσεων κάθε εχθρικού ή μη εχθρικού κράτους, να έχουν καθαρή θέαση για το πώς κινείται η δίνη των καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων τον 21ο αιώνα και βεβαίως να έχουν πλήρη εικόνα για την Τουρκία και όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές της πολιτικής της.

Κάτι ακόμη πολύ σημαντικό, είναι οι συχνές εδώ στην Ελλάδα αόριστες, γενικόλογες ή και λανθασμένες αναφορές (όπως σε αναφορά με το «Μακεδονικό» για τη Συμφωνία του Βουκουρεστίου), στο διεθνές δίκαιο. Συχνά, μάλιστα, για να προσδώσουν κίβδηλη αξιοπιστία στις δηλώσεις, επικαλούνται «ειδικούς» στους οποίους τα πολιτικά πρόσωπα συχνά λένε ότι συμβουλεύονται και τους οποίους επικαλούνται ως είδος νομιμοποίησης ολοφάνερα κατευναστικών θέσεων και αποφάσεων.

Συναφώς, θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη ότι οι πολιτικές επιστήμες έχουν από καιρό διαιρεθεί. Δεν είναι ειδικοί όλοι για όλα οι φορείς επιστημονικών τίτλων. Άριστοι και άξιοι νομικοί διεθνολόγοι θεωρούνται διεθνώς εκείνοι α) που κατανοούν τον κρατοκεντρικό χαρακτήρα του διεθνούς συστήματος με οτιδήποτε αυτό σημαίνει και β) στέκονται αυστηρά στις διατάξεις και πρόνοιες αφήνοντας τις πολιτικές και στρατηγικές αποφάσεις σε άλλους.

Το τι συμβαίνει στην Ελλάδα, βέβαια, καταμαρτυρείται σε πολλές περιπτώσεις, μεταξύ άλλων και στις λίστες εκατοντάδων υπογραφών φορέων τίτλων υπέρ του ανελεύθερου, αντιδημοκρατικού και κατά βάση παράνομου σχεδίου Αναν την περίοδο 2001-2004, αλλά και στις στάσεις πολλών όσον αφορά τις καταστροφικές «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» που ούτε λίγο ούτε πολύ κάποιοι έβλεπαν ως κάποιου είδους υπερεθνικού/διεθνιστικού διεθνούς δικαίου.

Η απαλλαγμένη κάθε νομικισμού γνωμάτευση για τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου, των Συνθηκών και των Συμβάσεων, αναμφίβολα, είναι και αυτή εξαιρετικά αναγκαία. Όμως, επειδή η ενδοκρατική νομική τάξη και διακρατική νομική τάξη είναι 100% διαφορετικές, απαιτείται κανείς να συνεκτιμά πλήρως τις πολιτικές και στρατηγικές όψεις του διεθνούς συστήματος. Ιδιαίτερα για ένα μη αναθεωρητικό κράτος που κανένα δεν απειλεί και που εξ αντικειμένου ποτέ δεν παραβιάζει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου, το μείζον στην εισροή αποφάσεων των κρατικών επιτελείων είναι τα ισχύοντα στο πλανητικό και περιφερειακό στρατηγικό περιβάλλον.

Μεταξύ άλλων, γεωπολιτικά κριτήρια και παράγοντες, οι στρατηγικές των κρατών και τα αίτια τόσο των περιφερειακών διενέξεων όσο και των ανελέητων ανταγωνισμών των ηγεμονικών δυνάμεων. Ενώ υπάρχουν φορείς γνώσης αυτών των πεδίων τους οποίους πρωτίστως πρέπει να συμβουλεύεται μια πολιτική ηγεσία καλό θα ήταν πρώτον, το πολιτικό προσωπικό να μεριμνά για να αποκτήσει το ίδιο επαρκείς γνώσεις και δεύτερον, τα επιτελικά κρατικά επιτελεία να είναι καλύτερα και υπέρτερα κάθε εξωτερικού «ειδικού» ή φορέα κάποιου επιστημονικού τίτλου, ιδιαίτερα όσων φορέων τίτλων έχουν βεβαρημένο μητρώο αβάστακτου νομικισμού.

Ακόμη και νήπια

Αυτό που χρειάζεται ένα κράτος δεν είναι ιδιώτες συμβούλους ή δεξαμενές σκέψης ιδιωτών αλλά κρατικά επιτελεία. Σε τελευταία ανάλυση, την ευθύνη την φέρουν οι πολιτικοί φορείς εξουσίας και όχι οι φορείς νομικισμού και ιδεολογημάτων ή απίστευτα ρηχών θεωρημάτων «εάν και όταν» κυκλοφορούν στους διαδρόμους της εξουσίας ή συμμετέχουν σε περισπούδαστες «ad hoc» επιτροπές, διόλου σπάνια προσωπικών, ιδεολογικών και κομματικών φίλων.

Πολλά ερωτήματα ανακύπτουν για το τι ισχύει στην Ελλάδα, πάντως, όταν για παράδειγμα βλέπουμε την πολιτική ηγεσία να μιλά για την Αιγιαλίτιδα ζώνη και επικαλείται νομικούς ως και να είναι αυθεντίες σε όλο το φάσμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Για το μείζον αυτό ζήτημα ακόμη και νήπια απαιτείται να γνωρίζουν το αλφαβητάριο της διεθνούς πολιτικής που περιγράφει και ερμηνεύει την «διεθνή τάξη», πλην ο νομικισμός το παραβλέπει. «Διεθνή τάξη», γράφουμε, η οποία αφορά τις κυριαρχικές οριοθετήσεις μετά τον τελευταίο πόλεμο και όχι κάποια «δικαιοσύνη» για το που πρέπει να είναι.

Ζητήματα όπως της Αιγιαλίτιδας ζώνης ή του Κυπριακού, για παράδειγμα, είναι πρωτίστως πολιτικά και στρατηγικά ζητήματα, και, ενώ το αμυνόμενο και απειλούμενο κράτος προτάσσει αδιαπραγμάτευτα τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου, μεριμνά ταυτόχρονα, να διασφαλίζει την εφαρμογή του με επαρκή οικεία και συμμαχική ισχύ. Για να το πούμε διαφορετικά απαιτείται αποτρεπτική στρατηγική ενώ ο κατευνασμός είναι καταστροφικός και στο τέλος θανατηφόρος.

Επί δεκαετίες και εντονότερα σήμερα ο νομικισμός και κάθε είδους ρηχά θεωρήματα και ιδεολογήματα υπερισχύουν, κάτι που σημαίνει πως αντί αποτροπής, ολοφάνερα και καθημερινά καταμαρτυρούμενα η Ελλάδα επιλέγει τον κατευνασμό των απειλών. Αυτό σημαίνει ότι όπως πάντα συνέβαινε ιστορικά με όσα κράτη οι ηγέτες των οποίων κατεύναζαν, η χώρα οδηγείται σε ήττα χωρίς μάχη σε όλα τα μέτωπα και σχεδόν αναπόδραστα καταληκτικά σε πολεμική σύρραξη.

Οι κατευναστικές θέσεις απέναντι σε όλους και σε όλα, λοιπόν, οι οποίες κυριαρχούσαν το τελευταίο ένα τέταρτο του αιώνα φαίνεται ότι όχι μόνο συνεχίζονται αλλά και δυναμώνουν. Οι αστήρικτες δικαιολογίες για την ολοφάνερα πλέον αβάστακτα ζημιογόνα Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και οι αναφορές στην Τουρκία με την οποία διαρκώς συνομιλούμε –πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα και η ανακοινωθείσα «συνάντηση» στην Κωνσταντινούπολη– ενώ καθημερινά οι ηγέτες της απειλούν την Ελλάδα, καταμαρτυρούν ότι οι απλουστευτικές και γραμμικές αντιλήψεις για τον κόσμο υπερισχύουν και ότι τα πολλά παθήματα δεν μας έγιναν μαθήματα.

Οι άνθρωποι ρομπότ

Περπατάμε μέσα στο ναρκοπέδιο της διεθνούς πολιτικής και οι περισσότεροι ιθύνοντες νομίζουν ότι είναι ανθόσπαρτη παιδική χαρά. Εδραιωμένα ιδεολογήματα για το πώς εξελίσσεται ο κόσμος κυριαρχούν και σέρνουν την Ελλάδα από την μια παγίδα στην άλλη. Έτσι για τη Συμφωνία των Πρεσπών, την Αλβανία ή και την Τουρκία, για παράδειγμα, οι θέσεις που διατυπώνονται δημόσια από πολλούς φορείς πολιτικών ρόλων, δείχνουν ότι δεν υπάρχει γνώση και κατανόηση για τον κρατοκεντρικό χαρακτήρα του διεθνούς συστήματος.

Δεν υπάρχει επίσης γνώση για το γεγονός ότι η πολιτική ηθική στην διεθνή πολιτική είναι μηδενική, για το γεγονός ότι τα αίτια πολέμου είναι εγγενή χαρακτηριστικά της διεθνούς πολιτικής, για το πώς ένα κράτος γίνεται ισχυρό με οικείους συντελεστές και συμμαχικές συγκλίσεις, για το πώς σχεδιάζονται και εκτελούνται τα στρατηγικά παίγνια των ηγεμονικών δυνάμεων και για τον μηδενικό ρόλο των χαμόγελων, των αισθητικών σχέσεων και της προσωπικής φιλίας με τον ένα ή άλλο ξένο ηγέτη.

Έτσι, αιτιολογώντας την μια ή άλλη στάση ή απόφαση, πολλοί ιθύνοντες μιλούν ως και εάν οι άνθρωποι είναι ρομπότ που η μια ή η άλλη συμφωνία θα τους συμμορφώσει σύμφωνα με τις δικές μας ψευδαισθήσεις και ευσεβείς πόθους. Έτσι έμαθαν να κατανοούν το ιστορικό γίγνεσθαι εξ και μιλούν ως αυθεντίες χαρακτηρίζοντας τους εντολείς πολίτες «ετερόκλητο όχλο» ή «ακραίους» επειδή αντιτίθενται στους αβάστακτα λανθασμένους χειρισμούς τους.

Τα ανέκδοτα των συναλλαγών

Για παράδειγμα, από την μια νομιμοποιούνται ποικιλότροπα τα ιστορικά ανέκδοτα μερικών γειτονικών θνησιγενών κρατιδίων και από την άλλη μονότονα και κουραστικά επαναλαμβάνεται η πεποίθηση πως όλα στα Βαλκάνια θα ομαλοποιηθούν με οικονομικές ή άλλες συναλλαγές, αισθητικές σχέσεις, φιλίες και χαριεντισμούς των ιθυνόντων με ξένους ηγέτες. Για πολλούς, οι Πρέσπες και οι ερασιτεχνισμοί με τη Αλβανία φέρνουν ανθόσπαρτα Βαλκάνια. Όποιος δε διαφωνήσει με αυτά τα φαντασιόπληκτα ιδεολογήματα είναι ακραίος ή δολοφονείται επιτήδεια ο επιστημονικός του χαρακτήρας.

Παρομοίως, ακούμε ότι η Άγκυρα θα δεχθεί τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε και όχι όπως αυτοί καθημερινά δηλώνουν ότι το αντιλαμβάνονται συνοδεύοντας τις δηλώσεις τους με ανάπτυξη της ισχύος τους, επιθετικές ενέργειες, αναθεωρητικές αξιώσεις και στρατηγικό σχεδιασμό συν απόκτηση μέσων που καθιστούν μια πανίσχυρη Τουρκία ναυτική δύναμη.

Και όλα αυτά παρατηρούνται στην πλευρά της Ελλάδας όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός κάνει θηριώδεις απειλητικές και υβριστικές δηλώσεις, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας δείχνει χάρτες που περικυκλώνουν την Κύπρο και σημαντικές περιοχές της Ελλάδας και Τούρκοι παράγοντες επαναλαμβάνουν το παράνομο casus belli. «Νομική σιγή ιχθύος» για αυτή την χονδροειδή παρανομία και τις απειλές που απαιτούν αποτρεπτική στρατηγική (επικαλούμενοι πολιτικά, ακριβώς, τις υψηλές αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ).

Γι’ αυτό δεν μας εκπλήττει όταν ένας πρωθυπουργός υποβαθμίζει το casus belli λέγοντας ότι «δεν είναι καινούριο αυτό». Αντί δηλαδή ξεκάθαρες αποτρεπτικές θέσεις για τις απειλές πολέμου που εκπέμπονται καθημερινά και για το πώς εκπληρώνεται το διεθνές δίκαιο που αφορά την επικράτειά μας, υποβαθμίζουμε το casus belli ως κάτι ξεχασμένο και πεπαλαιωμένο που θα ξεπεράσουμε με «συναντήσεις».

SLPress

Οδεύουμε ξανά στην αναξιοπιστία;

Του Αλέξανδρου Δρίβα

Τα όσα τραγικά συνέβησαν με τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, έχουν σίγουρα γεωπολιτικές συνέπειες, αν όχι αιτίες. Η εξωτερική πολιτική είναι μια περίπλοκη δραστηριότητα καθώς λαμβάνει χώρα σε πλαίσιο αναρχίας. Τα κράτη εκμεταλλεύονται όποια ευκαιρία βρουν προκειμένου να αναβαθμίσου τη θέση τους.

Τα όσα έλαβαν χώρα είναι γνωστά. Άταφος νεκρός για 10 μέρες από πυρά κρατικών υπαλλήλων της Αλβανίας, παράνομη ιατροδικαστική εξέταση, περιύβριση νεκρού από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, ανακήρυξη ως “γαιδουριών”, “γουρουνιών” και άλλων πλασμάτων του ζωϊκού βασιλείου από τον Αλβανό πρωθυπουργό- δεκάδων συμπολιτών μας κ.α.

Το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών παραμένει ”ψύχραιμο”. Θέλουμε να βρούμε τις αιτίες όλων αυτών; Ας ψάξουμε στο ζήτημα της ”Δημόσιας Διπλωματίας” της ελληνικής κυβέρνησης. Η “Δημόσια Διπλωματία” θεωρητικά, έχει χαρακτηριστεί ως λύση για την επίτευξη της ρήτρας που περιέχει το Διεθνές Δίκαιο περί της ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών. Σύμφωνα με τη Δημόσια Διπλωματία, η διαφάνεια μειώνει την καχυποψία των κρατών και τα οδηγεί σε συνεργατικές συμπεριφορές.

Ο προηγούμενος Υπουργός Εξωτερικών, σύμφωνα με κύκλους της κυβέρνησης, “άτσαλα” και ”άγαρμπα” ανακοίνωσε την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο, κατά την τελετή παράδοσης του ΥΠΕΞ. Ο ίδιος Υπουργός Εξωτερικών (τέως) είχε φέρει στην Ελληνική Βουλή, έγγραφα εξαιρετικής σημασίας που αφορούσαν το Σκοπιανό. Ο ίδιος Υπουργός Εξωτερικών (τέως) είχε αναφέρει πολλές φορές σε συνεντεύξεις του ότι δεν μπορεί να μιλήσει για κάποια θέματα καθώς είναι ”απόρρητα”. Το περασμένο καλοκαίρι, δια βοής και φασαρίας, απέλασε δύο Ρώσους διπλωμάτες.
Τελικά, πότε η Δημόσια Διπλωματία ασκείται και πότε όχι;
Πώς συνδέεται με τα όσα βλέπουμε στις ελληνοαλβανικές σχέσεις;

Προφανώς ο τέως ΥΠΕΞ, επιθυμούσε να αφήσει μια ”βόμβα” στο ΥΠΕΞ, ενώ εκείνος αποχωρούσε. Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε, ο πρωθυπουργός (νυν ΥΠΕΞ) ήταν ενήμερος. Επομένως δεν αντιλήφθηκε τη βόμβα. Ξαφνικά, από την ”Δημόσια Διπλωματία” του Κυρίου Κοτζιά, οι ελληνοτουρκικές και οι ελληνοαλβανικές σχέσεις πέρασαν σε ένα κρίσιμο στάδιο. Οι Αλβανοί μας τονίζουν με τον πιο ωμό τρόπο πως
1. απέχουν έτη φωτός από το να γίνουν ευρωπαϊκό κράτος,
2. ότι η επίλυση του Σκοπιανού που ευαγγελιζόταν ο πρώην ΥΠΕΞ, δεν κλείνει το μέτωπο με την Αλβανία,
3. ότι η Αλβανία βρίσκεται σε αγαστή συνεννόηση με την Τουρκία.

Αν οι Έλληνες πολίτες που πηγαίνουν σε κηδεία δολοφονημένου συμπατριώτη μας, συλλαμβάνονται, παρακρατούνται και δέχονται ψυχολογική και σωματική βία από ένα κράτος που 15 μέρες πριν προχωρούσε ακάθεκτο σε περιύβριση νεκρού, (ο οποίος δολοφονήθηκε κάτω από ανεξιχνίαστες συνθήκες) τότε τα πράγματα είναι σοβαρά. Ακόμη σοβαρότερα είναι όταν η ισχύς της Ελλάδας έναντι της Αλβανίας, είναι απείρως μεγαλύτερη συγκριτικά.

Αν η χώρα μας θέλουμε να καρπωθεί την περιβόητη ”σταθερότητα” της περιοχής και να γίνει η πρώτη δύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων, τότε σίγουρα δεν πρέπει να φαίνεται αδύναμη και αναξιόπιστη.

Για να γίνει βέβαια αυτό πρώτα, οφείλουμε να επανεξετάσουμε πότε η ”Δημόσια Διπλωματία” χρησιμοποιείται για εσωκομματικούς λόγους ή για ”omerta” πολιτικών.

Η εξωτερική πολιτική χρειάζεται -κατά τραγική ειρωνεία- αυτό που δίδαξε ο Κύριος Κοτζιάς λίγες μέρες πριν την παραίτησή του ”οι Υπουργοί πρέπει να είναι μετρημένοι αν θέλουν να τους λαμβάνουν σοβαρά”. Αυτό ισχύει λογικά ακόμη και για απερχόμενους Υπουργούς οι οποίοι ανέλαβαν την εξωτερική πολιτική της χώρας η οποία τελικά, μάλλον δεν πρέπει να βγαίνει στα μανταλάκια.

(*) PhD IR (Candidate at Panteion-Hellenic American Relations). Secretary AHEPA Solon HJ04
Δημοσιεύθηκε στην Huffington Post


Επιβάλλεται η επαναξιολόγηση της Τουρκίας

Του Πέτρου Μηλιαράκη 

Η γειτονική Τουρκία από το 1973-1974 σε στρατηγικό επίπεδο θέτει ζητήματα για την κυριαρχία της Ελλάδας και μάλιστα σε ζητήματα διεθνούς δικαίου που ιδρύουν αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα για την ελληνική Επικράτεια.

Η συνταγματική τάξη στην Ελλάδα επιβάλλει στα όργανα άσκησης εξουσίας αφενός να ακολουθούν τους γενικά παραδεδεγμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου και αφετέρου να υπερασπίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Το χρέος αυτό είναι ανένδοτο έναντι οιουδήποτε επιβουλεύεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η πρωτοείσακτη θεωρία από τουρκικής πλευράς να διακηρύσσεται πόλεμος για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, καθώς και να απειλείται χρήση βίας ακριβώς για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, αφορά θεωρία και πολιτική εξ αιτίας της οποίας εκ προοιμίου η Τουρκία αποκόπτεται από τα πολιτισμένα κράτη, πράγμα που πρέπει να αναδεικνύεται από πλευράς Ελλάδας στα διεθνή fora και στη διεθνή διπλωματία.

Και ναι μεν η Συμμαχία εντός του ΝΑΤΟ δεν προβλέπει περίπτωση εμπόλεμης κατάστασης μεταξύ δύο κρατών-μελών (διαφορετικά «τι είδους» Συμμαχία θα ήταν), ωστόσο δεν προβλέπει και κάποια «ρήτρα αλληλεγγύης» για το κράτος-μέλος της Συμμαχίας που απειλείται (από οποιονδήποτε και οποτεδήποτε) όταν επιδιώκει να ασκήσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Αυτό όμως δε δικαιολογεί οποιοδήποτε κράτος-μέλος της συγκεκριμένης Συμμαχίας από το να απέχει να λάβει θέση ακόμη και εμπράκτως, εφόσον αντικείμενο της διαμάχης είναι η υπεράσπιση της διεθνούς έννομης τάξης. Με τούτα τα δεδομένα (και όσο το παρόν περίγραμμα επιτρέπει), υπ’ όψιν τα εξής:

ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας προσφάτως τοποθετήθηκε με το ότι: «…Δεν θα επιτρέψουμε τον φυσικό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου να τον εκμεταλλευθούν κάποιοι άλλοι… Δεν θα αφήσουμε σε κανέναν ληστή να εκμεταλλευθεί τα συμφέροντα μας στην περιοχή». Έτσι κατά τον Τούρκο Πρόεδρο είναι «ληστές» όλοι όσοι στο πλαίσιο της διεθνούς έννομης τάξης εκμεταλλεύονται το φυσικό πλούτο που τους ανήκει.

Βεβαίως, οι προαναφερόμενες «δηλώσεις» του Τούρκου Προέδρου δεν εμποδίζουν το υπερσύγχρονο πλωτό γεωτρύπανο Stena Ice Max να έχει ήδη ξεκινήσει για την Κύπρο με πιθανή ημερομηνία άφιξης τη 12η Νοεμβρίου. Επίσης οι δηλώσεις αυτές δεν εμπόδισαν την Κυπριακή Δημοκρατία να εκδώσει την επιβαλλόμενη NAVTEX με βάση την οποία δεσμεύεται η «συγκεκριμένη περιοχή», όπου από τη 10η Νοεμβρίου έως και 25η Φεβρουαρίου, ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός EXXON MOBIL συνεργαζόμενος με την Qatar Petroleum θα ξεκινήσει την πρώτη γεώτρηση στο Οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ.

Η ΚΟΙΝΗ ΑΜΥΝΑ

Πέραν των προαναφερομένων και την όποια στάση των ΗΠΑ έναντι των τουρκικών απειλών, και ειδικότερα ως προς το Αιγαίο αλλά και τα δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου αναφορικώς με την ΑΟΖ, επιβαλλόμενη είναι ειδικώς ως προς τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αλληλεγγύη τους έναντι των παράνομων απειλών της Τουρκίας ως προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Συνεπώς τίθεται ζήτημα κοινής άμυνας και εγγύησης συνόρων για τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ζήτημα αυτό (της κοινής άμυνας) προσφάτως ήταν αντικείμενο έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που κατέληξε στην έκδοση «Λευκής Βίβλου» την 1η Μαρτίου 2017. Επίσης διεξήχθη και έρευνα της κοινής γνώμης από 15-25 Απριλίου 2017 μέσω του «Ευρωβαρόμετρου». Η κοινή γνώμη δε απεφάνθη θετικώς σε ποσοστό 75% υπέρ της Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας, ενώ το 55% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ακόμη και «ευρωπαϊκού στρατού». Μετά ταύτα, την 7η Ιουνίου 2017 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία «Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας», πράγμα που έτυχε θετικής ανταπόκρισης στο Συμβούλιο Κορυφής της 22ας Ιουνίου 2017. Πέραν των προαναφερομένων όμως θα πρέπει να επισημειωθούν και τα εξής:

ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Η ίδρυση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) στο χρόνο συγκρότησής της (1949) ήταν ατελής, χωρίς τη συμμετοχή δύο όμορων κρατών, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η επιβαλλόμενη δε ένταξη των κρατών αυτών αξιολογήθηκε σε ιδεολογικοπολιτικό αλλά και στρατηγικό επίπεδο, από τον (τότε) Υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον, ως εξής:
«Η εισδοχή των δύο χώρων δεν θα συντελέσει μόνον εις την ενίσχυσιν της ιδικής των ασφαλείας, αλλά και των άλλων χωρών του Συμφώνου, περιλαμβανομένης και της ιδικής μας. Αρκεί να ρίξωμεν ένα βλέμμα εις τον χάρτην, διά να είδωμεν ποία είναι η στρατηγική σημασία των δύο χωρών διά τη δυτικήν άμυναν: φρουρούν τας ανατολικάς προσβάσεις προς την Μεσόγειον, περιλαμβανομένων και των στενών της Ιταλίας, από τη Μαύρην Θάλασσαν προς την Κεντρικήν Μεσόγειον. Επιπλέον, η Τουρκία πλευροκοπεί τας χερσαίας οδούς, αι οποίαι άγουν από τη Ρωσίαν προς τας πλούσιας πετρελαιοπηγάς της Μέσης Ανατολής. Είναι δε γνωστή η απόφασις της Ελλάδος και της Τουρκίας να διατηρήσουν την ελευθερίαν και ανεξαρτησίαν των και να αναπτύξουν περαιτέρω τη δύναμίν των εις αποφασιστικόν φράγμα εναντίον του επιθετικού κομμουνισμού, ιδιαιτέρως εις την Μέσην Ανατολήν».
Αυτό ήταν το δόγμα της εποχής. Για την πληρότητα όμως του ιστορικού και πολιτικού λόγου θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και τα παρακάτω:

Η σημερινή Ρωσία πρέπει να αντιστοιχηθεί ως προς τις επιρροές της (ή όχι) σε σχέση με τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Συνεπώς: θα πρέπει να αξιολογηθεί ο σημερινός γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας έναντι της Ρωσίας στο κατά πόσον είναι ο αντίστοιχος της «ψυχροπολεμικής περιόδου», σε «αντιπαράθεση» με:
1) την Αρμενία,
2) το Αζερμπαϊτζάν,
3) τη Λευκορωσία,
4) την Εσθονία,
5) τη Γεωργία,
6) το Καζακστάν,
7) το Κιργιστάν,
8) τη Λετονία,
9) τη Λιθουανία,
10) τη Μολδαβία,
11) το Τατζικιστάν,
12) το Τουρκμενιστάν,
13) το Ουζμπεκιστάν και
14) την Ουκρανία -που αφορούσαν στην τότε ΕΣΣΔ.

Με τούτα τα δεδομένα επιβάλλεται επαναξιολόγηση της Τουρκίας από πλευράς των ΗΠΑ. Παραλλήλως όμως επιβάλλεται τα Ενωσιακά Όργανα να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως ότι χωρίς κοινή άμυνα και εγγύηση συνόρων δεν μπορεί να υπάρξει και κοινό νόμισμα!..

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
«Τα Ενωσιακά Όργανα επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς κοινή άμυνα και εγγύηση συνόρων δεν μπορεί να υπάρξει και κοινό νόμισμα!»
* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC- EU).
HellasJournal



Είναι δεδομένο το ότι εξαγοράζει πολιτικούς και κυβερνήσεις, εάν δεν έχει συμβάλει προηγουμένως στην άνοδο τους στην εξουσία, όπως συμβαίνει με ορισμένα αριστερά κόμματα, με τα οποία συμφωνεί ως προς το διεθνιστικό σκέλος της ιδεολογίας τους, αφού αυτό τον εξυπηρετεί.

Γράφει η Σερένα Νομικού 
Η Σουηδία είναι μία χώρα που χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο μίας πολυπολιτισμικής, καλύτερα ελεγχόμενης από τις ελίτ κοινωνίας, έχοντας υποφέρει τα πάνδεινα από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση του 2015. Βασικός συντελεστής και χρηματοδότης τώρα των μεταναστευτικών ροών είναι το «σύστημα Soros», με πολλά πλοκάμια σε αρκετές χώρες, όπως στην Ελλάδα. Εν προκειμένω σχεδιάζεται ο διαμελισμός της μέσω της παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια, χωρίς να υποτιμάω αυτά που διαδραματίζονται στη Βόρεια Ήπειρο και στη Θράκη.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι η αλλοίωση της ελληνικής ιστορίας που επιχειρείται μέσω της Μακεδονίας αλλά και του νέου υπουργού παιδείας, έτσι ώστε να γκρεμιστούν τα θεμέλια, στα οποία στηρίζεται ένα Έθνος. Επίσης ο περιορισμός της επιρροής της θρησκείας, με το διαχωρισμό της εκκλησίας και του κράτους, καθώς επίσης με την υφαρπαγή της περιουσίας της. Το σκεπτικό είναι ξεκάθαρα να πάψει να υπάρχει η βασική δομή της ελληνικής κοινωνίας (πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια) που ήδη κατηγορείται ως αναχρονιστική, μεταξύ άλλων με την εκδίωξη των νέων στο εξωτερικό και με το χαρακτηρισμό των πατριωτών ως εθνικιστών.


Συνεχίζοντας, ο κ. Soros είναι γνωστός για τη δημιουργία οικονομικών κρίσεων σε πολλές χώρες, ενώ είναι δεδομένες οι επαφές του με τον κ. Γ. Παπανδρέου πριν οδηγηθεί η Ελλάδα στην παγίδα του ΔΝΤ και χρεοκοπήσει με το PSI. Μία από τις κρίσεις αυτές που προκάλεσε ήταν στη Σουηδία στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η οποία έπληξε εκατομμύρια Σουηδούς. Λογικά λοιπόν προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι, η αρχηγός του κεντρώου κόμματος (Center Party) της χώρας Annie Lööf τον επαίνεσε, δηλώνοντας επίσημα πως ο κ. Soros δεν είναι μόνο ισχυρός αλλά και γενναίος, ενώ αυτά που κάνει μέσω του μαρξιστικού (!) ιδρύματος της «Ανοιχτής Κοινωνίας» είναι πολύ καλά (πηγή)!

Όταν τώρα ρωτήθηκε στο Instagram εάν θέλει να σχολιάσει τη συμμετοχή της στη λέσχη Bilderberg το 2017 και τη σχέση της με τον κ. Soros (πηγή), απάντησε πως δεν έχει καμία προσωπική σχέση, αλλά θα ήθελε να έχει. Πως θα επιθυμούσε να συναντήσει ένα πρόσωπο που με τη δράση του θέτει σημαντικές αξίες στην εποχή μας! Προφανώς κάτι τέτοιο είναι περίεργο για μία χώρα όπως η Σουηδία, στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της οποίας κάθε δεύτερο παιδί που γεννιέται βαφτίζεται Μωάμεθ, ενώ έχουν δημιουργηθεί δεκάδες απαγορευμένες περιοχές (no go zones), με τα εγκλήματα και τους βιασμούς να αποτελούν πια καθημερινότητα. Ο ίδιος ο κ. Soros πάντως έχει πει τα εξής σε μία σχετικά πρόσφατη συνέντευξη του:
«Θεώρησα προσωπικά την ΕΕ ως την ενσάρκωση της ιδέας της ανοιχτής κοινωνίας. Ήταν μια εθελοντική ένωση ίσων κρατών που θυσίασαν μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους για το κοινό καλό. Ωστόσο, μετά την οικονομική κρίση του 2008, η ΕΕ φαίνεται να έχει χάσει το δρόμο της. Ενέκρινε προγράμματα λιτότητας, τα οποία οδήγησαν στην κρίση του ευρώ και διαχώρισαν την Ευρωζώνη σε πιστωτές και οφειλέτες. Οι πιστωτές καθόρισαν τους όρους που έπρεπε να πληρούν οι οφειλέτες.
.. Ολόκληρη η Ευρώπη έχει διαταραχθεί από την προσφυγική κρίση. Ορισμένοι αδίστακτοι ηγέτες την έχουν εκμεταλλευτεί, ακόμη και σε χώρες που δεν έχουν αποδεχθεί σχεδόν καθόλου πρόσφυγες. Στην Ουγγαρία, ο πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν βασίστηκε στην εκστρατεία επανεκλογής του σε ψευδείς κατηγορίες, σύμφωνα με τις οποίες σχεδίαζα να πλημμυρίσω την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας, με μουσουλμάνους πρόσφυγες. Ο Ορμπάν παρουσιάζεται τώρα ως υπερασπιστής της άποψης για μια χριστιανική Ευρώπη που αμφισβητεί τις αξίες, στις οποίες βασίστηκε η ΕΕ. Προσπαθεί να αναλάβει την ηγεσία των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων που αποτελούν την πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (πηγή).
Κλείνοντας, η ισχύς του δισεκατομμυριούχου και οι δυνατότητες του να επηρεάζει τους πάντες είναι αδιαμφισβήτητη, όπως στο παράδειγμα του δημοσιογράφου στη Σουηδία που το Facebook διέγραψε μηνύματα που εξέθεταν τον Soros (πηγή). Είναι δεδομένο επίσης το ότι εξαγοράζει πολιτικούς και κυβερνήσεις εάν δεν έχει συμβάλει προηγουμένως στην άνοδο τους στην εξουσία, όπως συμβαίνει με ορισμένα αριστερά κόμματα, με τα οποία συμφωνεί ως προς το διεθνιστικό σκέλος της ιδεολογίας τους, αφού αυτό τον εξυπηρετεί.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget