ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

Σχόλιο: Θρίαμβος της ...κυβέρνησης για να λύση το εθνικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας!

To ονοματολογικό ζήτημα των Σκοπίων φαίνεται ότι πυροδότησε την ερωτική διάθεση των Ελλήνων τον τελευταίο μήνα, όπως τουλάχιστον εκτιμά νέα μελέτη- διαπίστωση του Ανδρολογικού Ινστιτούτου.


To ονοματολογικό ζήτημα των Σκοπίων φαίνεται ότι πυροδότησε την ερωτική διάθεση των Ελλήνων τον τελευταίο μήνα, όπως τουλάχιστον εκτιμά νέα μελέτη- διαπίστωση του Ανδρολογικού Ινστιτούτου.

«Το ηθικό των Ελλήνων ανεβαίνει, εκτοξεύοντας, όμως, το ανήθικο της κρεβατοκάμαρας», υποστηρίζει ο Κωνσταντίνος Κωσταντινίδης, πρόεδρος του του Ανδρολογικού Ινστιτούτου που αναφέρει πως «δέσμιοι» της διαπραγμάτευσης και του πατριωτισμού, εκτονώσαμε την αγωνία και το πάθος μας, κάνοντας περισσότερο σεξ.

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Ανδρολογικό Ινστιτούτο για τον τελευταίο μήνα, δείχνουν ξεκάθαρα, όπως ισχυρίζονται οι συγγραφείς τους, ότι τα πολιτικά πάθη έχουν άμεση επίδραση στα πάθη της κρεβατοκάμαρας, καθώς διπλασίασαν τον αριθμό των σεξουαλικών επαφών και το σεξ ήταν μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις πιο άγριο από άλλες φορές.

Στη νέα έρευνα συμμετείχαν χίλια άτομα με τηλεφωνικές συνεντεύξεις, με διαδικτυακά ερωτηματολόγια και με ζωντανές συνεντεύξεις πεδίου. Ως χρονικός ορίζοντας της έρευνας θεωρήθηκε ο τελευταίος μήνας και ως κριτήριο της διαφοράς του ερωτικού πάθους των Ελλήνων ορίστηκε η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών ανά μήνα.

Όπως εξηγεί ο χειρουργός ουρολόγος - ανδρολόγος, ο συνεργάτης του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Χρήστος Φλιάτουρας, «σε παλιότερες έρευνες τα στοιχεία έδειχναν έναν μέσο όρο επαφών έξι φορές τον μήνα. Σε αντίθεση με τον «καυτό» αυτό μήνα, οπότε η ερωτική διάθεση διπλασιάστηκε στις δώδεκα φορές - σαφής διαφορά και χωρίς υποψία στατιστικού λάθους».

Τα ευρήματα προκαλούν εντύπωση ακόμη και στους ίδιους του ερευνητές, όπως αναφέρουν σε ανακοίνωση τους, καθώς φαίνεται ότι βάσει ενός συγκεκριμένου μηχανισμού, «τα πατριωτικά αισθήματα, που θεωρούνται εν γένει ηθικά, "μπλέκονται" με εκείνα που υπερισχύουν στην κρεβατοκάμαρα».

Όσον αφορά την επιστημονική εξήγηση του φαινομένου, ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου υποστηρίζει πως «στον ανθρώπινο εγκέφαλο οι διαδρομές της αγάπης και του μίσους είναι ίδιες. Ενώ, αντίθετο των δυο αυτών αισθημάτων, είναι η αδιαφορία. Υποψιαζόμαστε πως αυτή την περίεργη περίοδο, οι Έλληνες αγάπησαν πολύ τόσο το ταπεινό, το παρόν, όσο και το ένδοξο παρελθόν τους. Άρα των Ελλήνων οι κοινότητες, με έντονα πάθη, θετικά και αρνητικά, πλησίασαν την κτηνώδη φύση, που είναι ο πυρήνας της σεξουαλικότητας».

Όπως αναφέρουν οι σεξολόγοι, το σεξ δεν γίνεται με τον διανοούμενο εγκέφαλο, τον ερωτικό δηλαδή, αλλά με τον πρωτόγονο, άξεστο και αμόρφωτο ρινεγκέφαλο. Όλοι στο σεξ μεταμορφώνονται σε κτήνη. Ανθρώπινα, μεν, αλλά κτήνη, ισχυρίζονται.

«Αν θυμάστε τη κλασσική φράση του Φρόυντ «ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας», διαπραγματεύεται ιδιοφυώς πως οι πολιτισμοί και οι θεσμοί αναστέλλουν την πρωτόγονη ζωοφόρα επιθυμία, άρα καταδυναστεύουν και το σεξ. Γιατί το άγριο αυτό ένστικτο θεριεύει στη φύση και πεθαίνει στα διαμερίσματα… και στους κανόνες. Άρα η εκτόξευση στα ύψη των πατριωτικών παθών πιθανότατα να ήταν το όχημα που πυροδότησε και την πρωτόγονη φύση μας στην κρεβατοκάμαρα», καταλήγει ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ


Οι ανακαλύψεις μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο απέδειξαν, από γεωλογική και παλαιογεωγραφική άποψη, ότι μία σημαντική έκταση της περιοχής, που περιλαμβάνει θαλάσσιες εκτάσεις βορειοδυτικά και νότια της Κρήτης και της Κύπρου, δυτικά του Ισραήλ και του Λιβάνου, αποτελούσε για αρκετές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια υποθαλάσσιο τμήμα της θάλασσας της Τηθύος.


των Ιωάννη Παρίση & Ηλία Κονοφάγου *

Η μεγάλη σημασία των ενεργειακών πόρων της περιοχής της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής για την Ευρώπη διατυπώνεται με σαφήνεια στο κείμενο της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Ασφάλειας:

«ιδιαίτερο μέλημα για την Ευρώπη είναι η ενεργειακή μας εξάρτηση. Η Ευρώπη αποτελεί τον μεγαλύτερο εισαγωγέα πετρελαίου και φυσικού αερίου παγκοσμίως. Οι εισαγωγές καλύπτουν το 50% περίπου της κατανάλωσης ενέργειας σήμερα, ποσοστό που αναμένεται να φτάσει το 70% το 2030. Το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών ενέργειας προέρχεται από τον Περσικό Κόλπο, τη Ρωσία και τη Βόρεια Αφρική».

Βορείως της Μέσης Ανατολής, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της λεκάνης της Κασπίας έχουν καταστεί πολύ σημαντικές πηγές πλούτου για τις χώρες της περιοχής, αλλά και αιτία τριβών μεταξύ των πέντε παρακτίων χωρών. Η προσπάθεια παράκαμψης των Στενών Βοσπόρου­ και Δαρδανελλίων, η επιδίωξη της Ρωσίας να προωθήσει τους ενεργειακούς πόρους που παράγει, ή που διέρχονται από το έδαφός της (όπως εκείνοι χωρών της Κεντρικής Ασίας), η επιδίωξη της Ευρώπης να μειώσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία, με την παράλληλη επιδίωξη των ΗΠΑ να παρακάμψουν τη Ρωσία, έχουν οδηγήσει στην κατασκευή αριθμού αγωγών. Αρκετοί από αυτούς τερματίζουν στις μεσογειακές ακτές της Ανατολικής Μεσογείου ή της Αδριατικής, όπου φτάνουν μέσω της Βαλκανικής.

Οι ανακαλύψεις μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο απέδειξαν, από γεωλογική και παλαιογεωγραφική άποψη, ότι μία σημαντική έκταση της περιοχής, που περιλαμβάνει θαλάσσιες εκτάσεις βορειοδυτικά και νότια της Κρήτης και της Κύπρου, δυτικά του Ισραήλ και του Λιβάνου, αποτελούσε για αρκετές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια υποθαλάσσιο τμήμα της θάλασσας της Τηθύος.

Η θάλασσα της Τηθύος
Η θάλασσα της Τηθύος είναι εκείνη που, στην πράξη, δημιούργησε τα κοιτάσματα της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράν, του Ιράκ, της Συρίας και της Ανατολικής Μεσογείου. Στον ενιαίο αυτό χώρο, διαπιστώθηκε ήδη ότι πρέπει να υπάρχουν σημαντικές γεωλογικές αναλογίες, που προσφέρουν δυνατότητες παρουσίας και άλλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, εκτός από αυτά που ανακαλύφθηκαν ήδη (Λεβιάθαν, Ταμάρ, Νταλίτ κλπ). Κοιτασμάτων που βρίσκονται εντός πετρωμάτων ψαμμιτών (στρώματα άμμου).

Εκτός, όμως, από το προηγούμενο αυτό πακέτο κοιτασμάτων ψαμμιτικού τύπου, στην Ανατολική Μεσόγειο προστέθηκε το Σεπτέμβριο του 2015 ένα νεότερο πακέτο ερευνητικών στόχων κοιτασμάτων (new exploration play). Αυτό προήλθε από την ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος φυσικού αερίου Ζορ, από τον πετρελαϊκό ιταλικό κολοσσό ΕΝΙ, εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ και πλησίον της κυπριακής ΑΟΖ. Προσφάτως είχαμε και την ανακάλυψη του κοιτάσματος «Καλυψώ» στην κυπριακή ΑΟΖ από την ίδια εταιρεία.

Οι στόχοι αυτοί δεν είναι ψαμμιτικοί, αλλά ασβεστολιθικού τύπου (ύφαλοι με πολύ σημαντικό πορώδες). Αυτό το νέο ερευνητικό παίγνιο στόχων φυσικού αερίου στην περιοχή δεν αποτέλεσε μόνο μία πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία, αλλά ταυτοχρόνως και μία σημαντική επιστημονική επιτυχία για την εταιρεία ΕΝΙ. Πρόσφατες δε δημοσιεύσεις μας απέδειξαν ότι τόσο στην Κύπρο, όσο και νοτίως της Κρήτης πρέπει να υπάρχουν παρόμοιοι στόχοι φυσικού αερίου, τύπου Ζορ.

Είναι γνωστό ότι τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου παραχωρούν συμβατικά δικαιώματα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων σε ανάδοχες πετρελαϊκές εταιρείες μέσα σε θαλάσσια γεωτεμάχια (blocks ή θαλάσσια οικόπεδα). Τα δικαιώματα αυτά τους επιτρέπουν να εντοπίσουν, να ανακαλύψουν και να αξιολογήσουν συγκεντρώσεις φυσικού αερίου ή πετρελαίου ευρισκόμενα μέσα σε γεωλογικούς σχηματισμούς κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Μετά την ανακάλυψη κάποιου κοιτάσματος οι ανάδοχες εταιρείες προχωρούν στην ανάπτυξη του κοιτάσματος ή των κοιτασμάτων μέσω σχετικών εγκαταστάσεων παραγωγής. Επίσης κατασκευάζουν αγωγούς που τους επιτρέπουν να διοχετεύσουν την ενέργεια στην τοπική ή τη διεθνή αγορά.

Χρηματοδότηση και ασφάλιση

Η ανάπτυξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων είναι υψηλής έντασης κεφάλαιο που, στην πράξη απαιτεί χρηματοδότηση, η οποία, κατά κανόνα, προέρχεται από κοινοπραξίες τραπεζών. Για να υπάρξει όμως χρηματοδότηση εκ μέρους των τραπεζών, οι εταιρείες είναι υποχρεωμένες να έχουν ασφαλίσει τις θαλάσσιες εργολαβίες ή υπεργολαβίες τους έναντι κάθε δυνατού κινδύνου που θα μπορούσε να παρακωλύσει τις εργασίες τους.

Αρκεί να αναφέρουμε ότι το ασφαλιστικό κόστος ενός θαλάσσιου γεωτρύπανου κυμαίνεται σήμερα από τρία έως εννέα εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Το κόστος ασφάλισης ενός συμπλέγματος θαλασσίων εγκαταστάσεων ή εξεδρών παραγωγής υδρογονανθράκων είναι πολύ μεγαλύτερο.

Η ασφάλεια ενός συμπλέγματος θαλασσίων εγκαταστάσεων παραγωγής εξαρτάται από τις συμβατικές συμφωνίες του αναδόχου με το συμβαλλόμενο κράτος, αλλά και από τα μέσα που διαθέτουν γι’ αυτήν τόσο το κράτος, όσο και η ανάδοχος εταιρεία. Οι κίνδυνοι, που πρέπει να καλυφθούν, αφορούν απρόβλεπτα τεχνικά προβλήματα, καθυστερήσεις στην παραγωγή, απρόβλεπτες οικονομικές επιβαρύνσεις από απαιτήσεις τρίτων, απρόβλεπτες νομικές διαφορές, απρόβλεπτη διακοπή της παραγωγής από ατύχημα, διακοπή της παραγωγής από επιθετικές ενέργειες τρίτων, διακοπή της παραγωγής από πειρατικές ή τρομοκρατικές επιθέσεις κ.λ.π.

Κύριος στόχος των επενδυτών είναι η δυνατότητα του αναδόχου να δημιουργήσει ένα σύμπλεγμα εγκαταστάσεων παραγωγής κοιτασμάτων που θα του επιτρέψει να ελαχιστοποιήσει τους παραπάνω κινδύνους. Η ελαχιστοποίηση, όμως, των κινδύνων αυτών δεν εξαρτάται μόνο από τον ανάδοχο. Εξαρτάται και από τα μέσα που θα διαθέσει το συμβαλλόμενο κράτος, ώστε ο ανάδοχος να έχει πλήρη προστασία από απρόβλεπτες επιθετικές ενέργειες τρίτων. Το πρόσφατο περιστατικό στην κυπριακή ΑΟΖ με δράστη τουρκικά πολεμικά σκάφη υπογραμμίζει αυτή τη διάσταση.

Οι εγκαταστάσεις στο «Αφροδίτη»
Μετά την ανακάλυψη του κοιτάσματος φυσικού αερίου Αφροδίτη εντός της κυπριακής ΑΟΖ το 2011, η ανάδοχος εταιρεία Noble κατήρτισε σχέδιο ανάπτυξης του κοιτάσματος. Το σχέδιο αυτό περιελάμβανε πλωτό μετασκευασμένο τάνκερ, πάνω στο οποίο υπάρχουν εγκαταστάσεις καθαρισμού του αερίου. Εντός του τάνκερ αποθηκεύεται η υγρή φυσική βενζίνη (condensate) που περιέχει το φυσικό αέριο.

Είναι φανερό ότι το πλωτό αυτό σύστημα παραγωγής εμφανίζεται εξαιρετικά ευάλωτο σε περίπτωση πειρατικής ή τρομοκρατικής ενέργειας. Το συνολικό κόστος ανάπτυξης του κοιτάσματος που περιλαμβάνει υποθαλάσσιες κεφαλές γεωτρήσεων παραγωγής υπολογίζεται σε πέντε δισ. δολάρια.

Οι εγκαταστάσεις στο «Ταμάρ»
Το κοίτασμα φυσικού αερίου Ταμάρ ανακαλύφθηκε το 2009 σε θαλάσσιο βάθος 1.650 μέτρων, με αποθέματα ύψους 8,4 τρισ κυβικών ποδών (tcf). Η παραγωγή του άρχισε το 2013. Σήμερα, καλύπτει τις συνολικές ενεργειακές ανάγκες του Ισραήλ σε φυσικό αέριο και αναμένεται να τις καλύπτει κατά 100% τα επόμενα 30 χρόνια.

Για λόγους ασφαλείας, το σχήμα εγκαταστάσεων του Ταμάρ δεν συμπεριλαμβάνει πλωτό σύστημα παραγωγής, αλλά μόνο υποθαλάσσιο εξοπλισμό κεφαλών γεωτρήσεων παραγωγής και αγωγούς (pipelines) μεταφοράς του φυσικού αερίου μήκους 150 χλμ. Επίσης, περιλαμβάνει και 150 χλμ εύκαμπτων ομφάλιων χαλυβδοσωλήνων διαχείρισης της παραγωγής (umbilicals), οι οποίοι παρέχουν υδραυλικά ρευστά, χημικά υγρά, ηλεκτρικό ρεύμα και οπτικές ίνες μετάδοσης σημάτων.

Η διαχείριση της παραγωγής επιτυγχάνεται εξ αποστάσεως με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, από θάλαμο επιχειρήσεων (control room) που βρίσκεται στην ισραηλινή πόλη Ασκελόν, πολύ κοντά στη μεσογειακή ακτή. Το κόστος μεγιστοποίησης της ασφάλειας υπολογίζεται σε ένα δισ. δολάρια, αλλά με τον τρόπο αυτό τα ετήσια ασφάλιστρα παραγωγής που καταβάλλουν οι ανάδοχοι στις ασφαλιστικές εταιρείες είναι πολύ μικρότερα.

Οι εγκαταστάσεις στο «Ζορ»
H ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου (supergiant) κοιτάσματος Ζορ έγινε τον Σεπτέμβριο του 2015 σε θαλάσσιο βάθος 1.500 μέτρων και σε απόσταση 150 χλμ από τις ακτές τις Αιγύπτου. Τα αποθέματα είναι ύψους 30 tcf (ποσότητα που αντιπροσωπεύει τις σημερινές ανάγκες της Ελλάδος σε φυσικό αέριο για 200 χρόνια).

Η ανακάλυψη ανέτρεψε τα δεδομένα ανάπτυξης των κοιτασμάτων της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα, για οικονομικούς λόγους, ανεβλήθη η ανάπτυξη του κοιτάσματος «Αφροδίτη» που επρόκειτο να τροφοδοτήσει πρωτίστως την Αίγυπτο και δευτερευόντως την Κύπρο, οι ενεργειακές απαιτήσεις της οποίας είναι πολύ χαμηλές.

Παράλληλα, η ανάδοχος εταιρεία ΕΝΙ συμφώνησε με την αιγυπτιακή κυβέρνηση να αναπτύξει το κοίτασμα «Ζορ» σε δύο φάσεις, ώστε να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της Αιγύπτου για τα επόμενα 40 χρόνια. Μία πρώτη φάση μερικής ανάπτυξης και παραγωγής (early production) του κοιτάσματος μέσα στο 2017, η οποία θα περιλαμβάνει έξι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις παραγωγής και έναν αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου στην ξηρά, με στόχο να καλυφθούν το συντομότερο οι κατεπείγουσες ενεργειακές ανάγκες της Αιγύπτου.

Η δεύτερη φάση ολοκλήρωσης της ανάπτυξης του κοιτάσματος θα χρησιμοποιήσει 26 συνολικά υποθαλάσσιες κεφαλές γεωτρήσεων παραγωγής και έξι αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου. Αναμένεται να πραγματοποιηθεί στα τέλη του 2019, οπότε η συνολική ημερήσια παραγωγή φυσικού αερίου, εκπεφρασμένη σε αντίστοιχα βαρέλια πετρελαίου, αναμένεται να ξεπεράσει τα 500.000 βαρέλια την ημέρα.

Να σημειώσουμε ότι και στην περίπτωση αυτή, για λόγους ασφαλείας, οι εγκαταστάσεις παραγωγής δεν περιλαμβάνουν πλωτά μέσα (εξέδρες κλπ.), πάνω από τη γεωγραφική θέση του κοιτάσματος. Η διαχείριση της παραγωγής γίνεται εξ αποστάσεως, μέσω υποθαλάσσιων ρομποτικών συστημάτων, από την ανάδοχο εταιρεία ΕΝΙ. Όπως και στην περίπτωση του κοιτάσματος Ταμάρ, περιλαμβάνει ομφάλιους εύκαμπτους χαλυβδοσωλήνες (umbilicals) που από απόσταση 150 χιλιομέτρων θα δίνουν τις κατάλληλες εντολές έναρξης, διακοπής ή ρύθμισης του ύψους της παραγωγής μέσω υδραυλικής ή ηλεκτρικής ενέργειας.
—————-
* Χημικός Μηχανικός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Παρισίων. Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της εταιρείας FLOW Energy S.A. Μέλος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων.
slpress.gr/
[full-post]

Προφανώς για λόγους που δεν μας είναι απολύτως κατανοητοί, η κυβέρνηση Τσίπρα πήρε… φασόν τα άλυτα ή ημιλυμένα εθνικά προβλήματα και προσπαθεί να τα διεκπεραιώσει με ταχύρρυθμο ρυθμό, ακόμη και με τρόπο ετεροβαρή για την Ελλάδα.


Του Γιάννη Σιδέρη

Την υπόθεση Novartis ολοχρονίς τη χτίζανε το βράδυ εγκρεμίσθη, για να παραφράσουμε το δημώδες. Θα μας απασχολήσει επί μακρόν, αλλά είναι αδιάφορο προς το παρόν καθώς ενώπιόν μας κυοφορούνται εξελίξεις στα ζέοντα εθνικά θέματα. Σε κάποια ας πούμε ερήμην, αλλά σε άλλα ευθύνη ημών.

Ασχέτως με την αστοχία της εδώ πρόσκλησης Erdogan η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να μπλοκάρει τις έρευνες υδρογονανθράκων έως ότου υπάρξει συμφωνία στο Κυπριακό, είναι ερήμην ημών. Υπερβαίνει τις δυνατότητες παρέμβασής μας, και ανάγεται σε κλιμάκια αύξουσας δύναμης (για παράδειγμα κατά πόσον θα μπορέσει να επιβάλει την θέλησή της η Τουρκία σε κυπριακά οικόπεδα όπου έχουν αναλάβει την έρευνα εταιρίες αμερικανικών ή ισραηλινών συμφερόντων).

Ωστόσο ευθύνη ημών είναι όσα συμβαίνουν στη βορειοδυτική γειτονιά μας, και δη στο Αλβανικό, όπου ευτυχώς η Novartis δεν λειτούργησε ως πέπλο, να τα επισκιάσει. Η Ντόρα Μπακογιάννη κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση προς τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, στην οποία επισημαίνει πως σύμφωνα με δημοσιεύματα - και - του αλβανικού Τύπου, η κυβέρνηση βρίσκεται σε μυστική συνεννόηση με την Αλβανία, για να γίνουν αναθεωρήσεις στη συμφωνία για την υιοθέτηση των Θαλάσσιων Ζωνών, οι οποίες είχαν υπογραφεί από τις κυβερνήσεις των δύο χωρών του 2009, και οι οποίες ικανοποιούσαν και τις αλβανικές απαιτήσεις.

Τον ερωτά «για ποιο λόγο η κυβέρνηση προχωρεί στην διαδικασία αναθεώρησης της “ισορροπημένης συμφωνίας” του 2009, ποια ακριβώς σημεία σχεδιάζει να αναθεωρήσει και αν αληθεύει ότι σκοπεύει να αλλάξει την πάγια ελληνική θέση περί της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με βάση τη “μέση γραμμή”, και να προσφέρει στη γειτονική χώρα μια μεγάλη θαλάσσια περιοχή στα ανοιχτά της Κέρκυρας».

Τα εθνικά θέματα… φασόν

Προφανώς για λόγους που δεν μας είναι απολύτως κατανοητοί, η κυβέρνηση Τσίπρα πήρε… φασόν τα άλυτα ή ημιλυμένα εθνικά προβλήματα και προσπαθεί να τα διεκπεραιώσει με ταχύρρυθμο ρυθμό, ακόμη και με τρόπο ετεροβαρή για την Ελλάδα. Κάτι τέτοιο έγινε στο Σκοπιανό, όπου η αλλαγή του αεροδρομίου και του δρόμου των Σκοπίων εξισώθηκε με την κύρωση εκ μέρους μας της δεύτερης φάσης της συμφωνίας σύνδεσης ΠΓΔΜ – Ε.Ε. καθώς και με την προώθηση της υποψηφιότητας της γείτονος στην Πρωτοβουλία Αδριατικής - Ιονίου.

Ετεροβαρής προαλείφεται σύμφωνα με πληροφορίες και η συμφωνία με την Αλβανία. Οι δύο πρωθυπουργοί Αλέξης Τσίπρας και Edi Rama συναντήθηκαν στο Νταβός και συμφώνησαν να καταλήξουν σε συμφωνία μέχρι την άνοιξη αφού τον Ιούνιο τα Τίρανα ελπίζουν σε απόφαση της Ε.Ε. για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Ηδη χθες ο Johahnes Hahn, αρμόδιος Επίτροπος για την Διεύρυνση, μιλώντας στη «Die Welt», δήλωσε ότι «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει στα κράτη-μέλη σύντομα, πιθανότατα μέχρι το καλοκαίρι, την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία και την Μακεδονία» (όπως την ονόμασε).

Είναι γεγονός ότι ως ένα σημείο είμαστε εγκλωβισμένοι στην αποδοχή της υποψηφιότητας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επισείει συνεχώς το Veto για κάθε χώρα που συνορεύει μαζί της. Άλλωστε τα όποια προβλήματα συνήθως είναι «βαλκανικής υφής», τα οποία δεν κατανοούν οι εταίροι, ως μη έχοντες ώσμωση της Βαλκανικής «ηθολογίας».

Ωστόσο αυτή η ακατανοησία δεν μας υποχρεώνει σε υποχωρήσεις.

Τα προβλήματα με την Αλβανία δεν είναι μόνο οι θαλάσσιες ζώνες και ο αλυτρωτισμός. Είναι π.χ. και το τσάμικο. Η κυβέρνηση δεν το αποδέχεται αλλά η Αλβανία το θέτει επιτακτικά. Ο Edi Rama προσφάτως μιλώντας στην αλβανική τηλεόραση, χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις ως «κινήσεις σκακιού», αλλά όταν ρωτήθηκε για τις δηλώσεις του Έλληνα ΥΠΕΞ, ότι δεν υφίσταται τσάμικο ζήτημα, ανοίκεια απάντησε: «ο κ. Κοτζιάς έχει ακούσει λάθος. Η αλβανική πλευρά διεκδίκησε έντονα να τεθεί θέμα Τσάμηδων στο τραπέζι».

Διπλωματικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το Αλβανικό θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις και θα ξεπεράσει σε ένταση το Σκοπιανό! Επί του τελευταίου η κυβέρνηση έπαιξε έντονα με το παρελθόν της ΝΔ και κέρδισε πόντους, καθώς όντως η ΝΔ επιδίωξε κάποτε σύνθετη ονομασία.

Στο αλβανικό όμως η ΝΔ είχε πετύχει μια καλή συμφωνία το 2009. Αν υποτεθεί ότι τους «ρίξαμε», σε αυτό δεν ευθύνεται η Ελλάδα. Αποτελεί κεκτημένο, καθώς η Αλβανία την υπέγραψε - και τα κράτη έχουν την ευθύνη της υπογραφής τους. Η κυβέρνηση στερείται του πλεονεκτήματος να ισχυρίζεται ότι βρήκε μια κακή συμφωνία για να την κάνει καλύτερη. Αντιθέτως βρήκε μια καλή συμφωνία και τείνει να την κάνει χειρότερη, αλλάζοντας την μέθοδο οριοθέτησης. Και συνάμα θέλει να άρει το καθεστώς εμπολέμου, όπερ σημαίνει διπλή υποχώρηση.

Η ερώτηση της ΝΔ δείχνει αλλαγή σκηνικού καθώς η κυβέρνηση από θέση επιτιθέμενου στο Σκοπιανό, τίθεται σε κατάσταση απολογούμενου στο Αλβανικό και εξ αντικειμένου η θέση της καθίσταται δύσκολη. Μπορεί ο χειρισμοί - και στην προκειμένη περίπτωση μάλλον ατυχείς - να εκθέτουν τον κ. Κοτζιά (αφού η εξωτερική πολιτική είναι ενός ανδρός αρχή), αλλά πρωθυπουργός είναι ο κ. Τσίπρας. Η ιστορία αυτόν θα καταγράψει.

Σε συνδυασμό με τον «Μακεδόνα πρωθυπουργό» Zaev, όπως τον αποκάλεσε η Μerkel, με την υποχωρητικότητα στα Ίμια και με την εμπλοκή στις κυπριακές έρευνες, το σκηνικό που σκιαγραφείται γίνεται εκρηκτικό.

Δεδομένου ότι αυτά τα θέματα είναι βαρύτερα και ιστορικότερα από την Novartis, ας μην ξαφνιαστούμε αν ξαφνικά επιφέρουν εξελίξεις. Είναι πολύ βαρύ ιστορικό φορτίο για να το αντέξει η κυβέρνηση.

Φωτογραφία: APImages
πηγή: liberal
[full-post]

Επίσης επικαλείται τον γνωστό ισχυρισμό περί καθεστώτος αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και βάσει αυτού του ισχυρισμού έχει ζητήσει και επιβάλει ντε φάκτο τον αποκλεισμό μιας σειράς ελληνικών νησιών από τους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς αλλά και την πτήση των AWACS στον εναέριο χώρο των νησιών αυτών.


Του Νίκου Μελέτη

Μείζον ζήτημα για την ασφάλεια της χώρας αλλά και τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της εγείρει ο αποκλεισμός που έχει επιβάλει η Τουρκία στη χρήση του εναέριου χώρου του Αιγαίου για τη διέλευση ακόμη και των ΝΑΤΟϊκών AWACS τα οποία επιχειρούν από τη βάση του Ακτίου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα AWACS στην πτήση τους από το Άκτιο ή την Ιταλία προς την Τουρκία υποχρεώνονται να παρακάμψουν το Αιγαίο και να ακολουθήσουν πορεία πάνω από τη Μακεδονία και τη Θράκη πριν εισέλθουν στον τουρκικό εναέριο χώρο και κατευθυνθούν στην άλλη ΝΑΤΟϊκή βάση στο Ικόνιο απ' όπου και επιχειρούν στην περιοχή των νοτιοανατολικών συνόρων της Τουρκίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή των AWACS έχει γίνει με αίτημα της Τουρκίας και αφορά τη διασφάλιση της Τουρκίας από τρομοκρατικές; H αλλού είδους επιθέσεις. Η Συμμαχία έχει εγκρίνει το αίτημα στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνδρομής λόγω της απειλής που αντιμετωπίζει από το ISIS η Τουρκία και σε μεγάλο μέρος της η επιχείρηση χρηματοδοτείται από τα κράτη-μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Η Τουρκία, επικαλούμενη το Δόγμα Λουνς και με το επιχείρημα ότι υπάρχει καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και συνεπώς ο εναέριος χώρος τους πρέπει να αποκλεισθεί και θεωρώντας τον ελληνικό εναέριο χώρο «αμφισβητούμενο», καθώς ούτε η ίδια αλλά δυστυχώς ούτε οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το εύρος των 10 ν.μ. του ελληνικού εναέριου χώρου, απαιτεί τα ΝΑΤΟϊκά αεροσκάφη να μη χρησιμοποιούν τον ελληνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο.

Και αφού το έχει επιτύχει αυτό, ουσιαστικά νομιμοποιεί και προσδίδει ΝΑΤΟϊκό μανδύα στις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας.

Επίσης επικαλείται τον γνωστό ισχυρισμό περί καθεστώτος αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και βάσει αυτού του ισχυρισμού έχει ζητήσει και επιβάλει ντε φάκτο τον αποκλεισμό μιας σειράς ελληνικών νησιών από τους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς αλλά και την πτήση των AWACS στον εναέριο χώρο των νησιών αυτών. Τα νησιά των οποίων το καθεστώς επιχειρεί να «γκριζάρει» η Τουρκία είναι: Λήμνος, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία, Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως, Καστελόριζο, Ψαρά, Θάσος, Άγιος Ευστράτιος και Τήλος.

Παρά τις διαμαρτυρίες που υπήρξαν από την ελληνική πλευρά, η πρακτική αυτή που επέβαλε η Τουρκία και υπονομεύει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο φαίνεται ότι έχει γίνει απολύτως αποδεκτή, καθώς οι Διπλωματικές Αδειες Υπερπτήσης που εκδίδει η Τουρκία για τα AWACS θέτουν ως όρο τη μη χρήση του εναέριου χώρου του Αιγαίου και των νησιών, τα οποία σύμφωνα με την τουρκική πολιτική, έχουν υποχρέωση αποστρατιωτικοποίησης.

Όμως παραμένει εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα για την Αθήνα να αποδέχεται ότι η ίδια η Συμμαχία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της και τα ίδια τα συμμαχικά αεροσκάφη τα οποία εδρεύουν σε βάση επί του ελληνικού εδαφίου να «γκριζάρουν» τον ελληνικό εναέριο χώρο, παρακάμπτοντας στις πτήσεις τους όλους του αεροδιαδρόμους του Αιγαίου. Και μάλιστα αυτό να συμβαίνει με τη σιωπηρή ανοχή της ίδιας της Ελλάδας...

Το άρθρο δημοσιεύεται στον «Φιλελεύθερο» της Τετάρτης 21/2, αρ. φύλλου 63

Παραδίδουν την Μακεδονία με "υπερηφάνεια και ψηλά το κεφάλι" - Η οργή του κόσμου θα τους εξαφανίσει - Περιμένετε και θα δείτε απίστευτα πράγματα

Καταιγιστικές εξελίξεις - Προβληματισμός στην κυβέρνηση από τη βιασύνη των Ευρωπαίων


Νεφέλη Λυγερού
Την Κυριακή στα Σκόπια ο Γιούνκερ - Μέρκελ, Μακρόν και Γιούνκερ βλέπει σήμερα ο Τσίπρας στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής
Ως πολύφερνη «νύφη» αντιμετωπίζονται τα τελευταία εικοσιτετράωρα τα Σκόπια από τους δυτικούς μας εταίρους.

Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη του Ζόραν Ζάεφ στο Βερολίνο και η συνάντησή του με την γερμανίδα Καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ, η οποία τον υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες, αποκαλώντας τον, μάλιστα, Μακεδόνα πρωθυπουργό.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης, αλλά ιδιαίτερα οικοδομητικής παραμονής του στη Γερμανία, ο Σκοπιανός πρωθυπουργός ερωτήθηκε σχετικά με το ενδιαφέρον που δείχνουν για την πΓΔΜκαι την ευρύτερη περιοχή μεγάλες δυνάμεις. Παραδέχθηκε ότι η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία διατηρούν έντονο ενδιαφέρον, διευκρίνισε ωστόσο ότι τα Σκόπια ψηφίζουν δαγκωτό Ευρώπη.

«Δεν υπάρχει εναλλακτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση» κι αυτό «όχι επειδή βρισκόμαστε σε ευρωπαϊκό έδαφος, αλλά επειδή μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες».

Οι επαφές της ΠΓΔΜ δεν τελειώνουν εκεί. Την Κυριακή θα την επισκεφτούν ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν- Κλόντ Γιούνκερ, ο επίτροπος αρμόδιος για θέματα διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν και η ύπατη εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι.

Παρά το γεγονός ότι δεν έχει επιλυθεί ακόμα το ζήτημα με την ονομασία της ΠΓΔΜ, δεν λείπουν τα σχόλια για το ευρωπαϊκό μέλλον της γείτονας χώρας. Ο Γιοχάνες Χαν, εκτίμησε ότι πολύ σύντομα η Κομισιόν θα συστήσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη γειτονική χώρα.

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πολύ σύντομα, πολύ πιθανόν μέχρι το καλοκαίρι, θα συστήσει την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις δύο χώρες (Σκόπια, Αλβανία). Νομίζουμε ότι στο παρελθόν έχουν κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις και έτσι διαθέτουν τις προϋποθέσεις γι’αυτό το βήμα. Οι κάτοικοι αξίζουν μια ευρωπαϊκή προοπτική. Τελικά μόνο τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν πότε θα ξεκινήσουν οι σχετικές διαπραγματεύσεις».

Με Μέρκελ, Μακρόν και Γιούνκερ ο Τσιπρας
Ενώ, λοιπόν, οι διεργασίες για την ευρωπαϊκή ένταξη των Σκοπίων βρίσκονται σε εξέλιξη, παράλληλα με την εντατικοποίηση των διπλωματικών επαφών για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας, αλλά και την ένταση στο Αιγαίο και την Κύπρο να χτυπάει κόκκινο εξαιτίας της τουρκικής συμπεριφοράς, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα συναντηθεί σήμερα στις Βρυξέλλες με Ευρωπαίους ηγέτες στο περιθώριο της άτυπης συνόδου κορυφής της ΕΕ.

Μεταξύ των ηγετών αυτών είναι η Άνγκελα Μέρκελ, ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο Πάολο Τζεντιλόνι και ο Μπόικο Μπορίσοφ.

Στο επίκεντρο των συναντήσεων, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές θα είναι η τουρκική προκλητικότητα και οι εξελίξεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, οι ευρωτουρκικές σχέσεις, το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, αλλά και οι σχέσεις της Ελλάδας με την Αλβανία. Σημειωτέον ότι το βράδυ της Πέμπτης ο κ. Τσίπρας συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος ενημερώνει τη Σύνοδο Κορυφής για τις εξελίξεις στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Οι ίδιες αναφέρουν ότι ο κ. Τσίπρας θα θέσει το πρόβλημα με τις τουρκικές προκλήσεις στην Κύπρο, ζητώντας να διαφυλαχθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ θα αναφερθεί και συνολικά στην προκλητική στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Ο κ. Τσίπρας θα συναντηθεί με την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Φεντερίκα Μογκερίνι με την οποία θα συζητήσει για τη στάση της Τουρκίας, το ονοματολογικό της πΓΔΜ και την Αλβανία.

Κατεβάζουν αγάλματα και πινακίδες οι Σκοπιανοί
Την ίδια στιγμή, μετά την μετονομασία του αεροδρομίου, έχει ξεκινήσει και η διαδικασία απομάκρυνσης αγαλμάτων που είχαν τοποθετηθεί επί πρωθυπουργίας Νίκολα Γκρούεφσκι, στο πλαίσιο ενός σχεδίου αλυτρωτισμού που υλοποιούσε. Στις τρεις τα ξημερώματα γερανοί του Δήμου κατέβασαν από την είσοδο του κτιρίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μετέφεραν στον χώρο εγκαταλειμμένου εργοστασίου το άγαλμα του Αντον Γιανεφ ή «Κιόσετο», όπως ήταν γνωστός, στελέχους του VMRO τον 19o αιώνα.

Ενώ οι εξελίξεις στο Σκοπιανό είναι καταιγιστικές, ο Νίκος Κοτζιάς επικαλέστηκε το βεβαρημένο πρόγραμμά του για την καθυστέρηση του ταξιδιού του στα Σκόπια. Αν και η ΠΓΔΜ είχε λάβει οδηγίες να περιμένει τον υπουργό την Πέμπτη που μας πέρασε, τελικά η επίσκεψή του ακυρώθηκε και αναμένεται να πραγματοποιηθεί τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών θα έχει μαζί του... μία χούφτα δημοσιογράφους. Ένας από τους λόγους της καθυστέρησης είναι και η σημερινή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες στο περιθώριο της Άτυπης Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί θα έχει την ευκαιρία να συζητήσει μεταξύ άλλων για το ονοματολογικό με την Άνγκελα Μέρκελ. Την ελληνική κυβέρνηση πάντως προβληματίζει ιδιαίτερα η βιασύνη των ευρωπαίων να κλείσει το θέμα, αλλά και η νέα έκρηξη του Πάνου Καμμένου μετά από μία μεγάλη περίοδο σιωπής. Η δημόσια διαφοροποίησή του από το βήμα της Βουλής, πυροδοτεί νέα σενάρια για τις σχέσεις των δύο εταίρων.
Πρώτο Θέμα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει στα κράτη-μέλη σύντομα, πιθανότατα μέχρι το καλοκαίρι, την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία και την ΠΓΔΜ, είπε ο Γιοχάνες Χαν, αρμόδιος Επίτροπος για την Διεύρυνση, στην γερμανική εφημερίδα «Die Welt».

«Οι πολίτες αυτών των χωρών αξίζουν αυτήν την συγκεκριμένη ευρωπαϊκή προοπτική. Πιστεύουμε ότι και οι δύο χώρες εφήρμοσαν στο παρελθόν σημαντικές μεταρρυθμίσεις και έτσι απέκτησαν το δικαίωμα για ένα τέτοιο βήμα. Η Αλβανία για παράδειγμα έκανε μεγάλες προόδους στον αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος», πρόσθεσε ο κ. Χαν.

Οσον αφορά την Τουρκία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για την αποφυλάκιση του τουρκικής καταγωγής γερμανού ανταποκριτή της die Welt, αλλά συνεχίζει να θεωρεί ότι, παρά το ότι συνταγματικά η Τουρκία είναι κράτος δικαίου, στην πράξη υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις.

«Υπάρχουν χιλιάδες φυλακισμένοι, πολλοί χωρίς κατηγορητήριο. Δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια απέναντι σε σοβαρά ελλείμματα στην τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου», αναφέρει ο κ. Χαν.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ - DW, Καθημερινή


Η Fraport και τα …παρατρεχάμενα του ΣΥΡΙΖΑ
Προκαλούν οι Τούρκοι με τις πλάτες του Βατικανού και της Ιταλίας…
Ανησυχητικά γεγονότα με παρατρεχάμενους του ΣΥΡΙΖΑ…


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, Επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού της “Ελλήνων Πολιτείας”

Στο άρθρο μου της Κυριακής 4 Φεβρουαρίου στην Ελεύθερη Ώρα, με τίτλο: “Το συλλαλητήριο της εθνικής διαμαρτυρίας”, έγραφα σε κάποιο σημείο: “…από το 1912-1922 πολεμούσες Έλληνα κοιτάζοντας ανατολικά και το παιδί σου σήμερα θα πολεμήσει δυτικά…”!
Ωστόσο, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, δυστυχώς, μας επιβεβαιώνουν και τρέχουν τόσο γρήγορα μετά την επίσκεψη του Χαριτζή Ρετζέπ – Ταγίπ Ερντογάν στο Βατικανό και την συνάντησή του με τον Πάπα (σ.σ. κατά πατρο-Κοσμά τον Αιτωλό: Τον Πάπα να καταράσθε γιατί αυτός θα είναι η αιτία [του κακού]), που δεν τα προλαβαίνουμε!

Προκαλούν οι Τούρκοι με τις πλάτες του Βατικανού και της Ιταλίας…

Η συνάντηση αυτή αποκωδικοποιείται ως εξής:
α) “καθαγιάσθηκαν” υπό του Πάπα, άπασες οι εγκληματικές ενέργειες και πράξεις του Τούρκου αιμοσταγή Σουλτάνου! Παρελθούσες, τωρινές, αλλά και μελλοντικές!
β) Εντατικοποιείται η στρατιωτική συνεργασία της Ιταλίας με την Τουρκία και την Αλβανία με μια σειρά εχθρικών πράξεων στα ΒΔ σύνορά μας! Όμως, και στα Δωδεκάνησα, που σύμφωνα με την υψηλότατη και άριστα γνωρίζουσα πηγή μας, ο Ερντογάν υποσχέθηκε στην Ιταλία μερίδιο της επιτυχίας του! Όταν θα έχει ολοκληρωθεί η εισβολή της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα, που ενδεχομένως να μην αργεί!

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και με την άμεση υπαναχώρηση των ιταλικών ερευνητικών σκαφών στα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου, καθώς και οι πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις του Ερντογάν και άλλων Τούρκων αξιωματούχων, όπως επίσης και το τελευταίο επεισόδιο στα Ίμια!

Ανησυχητικά γεγονότα με παρατρεχάμενους του ΣΥΡΙΖΑ…
Προειδοποιητικά – ανησυχητικά σημάδια της επερχόμενης κρίσεως με την Τουρκία είναι η εμφάνιση του επονομαζόμενου “κινήματος πολιτών για την ειρηνική συνύπαρξη στο Αιγαίο”, η οποία το πρώτο πράγμα που ζήτησε με επιστολή της στον ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά (σ.σ. κοινοποιείται στους Βουλευτές Λέσβου, Χίου, Σάμου και Δωδεκανήσου), είναι η άμεση χορήγηση βίζας σε Τούρκους επισκέπτες και η επίσπευση αυτής της διαδικασίας! Κουβέντα βέβαια από την εν λόγω “κίνηση πολιτών” (;;;) για τον συνεχιζόμενο εντατικό εποικισμό των Δωδεκανήσων από μουσουλμάνους “μετανάστες” και πράκτορες της ΜΙΤ, σταλμένους από τον Χαριτζή Ερντογάν, προκειμένου να προετοιμαστεί καταλλήλως το έδαφος της επικείμενης εισβολής! Ταυτόχρονα με τα παραπάνω είναι εμφανέστατο το τελευταίο 15μερο, η προσπάθεια αλίευσης πληροφοριών για θέματα στρατιωτικής φύσεως που έχουν να κάνουν με την αμυντική μας ικανότητα, από Ελληνόφωνους πράκτορες των Τούρκων, Ιταλών, Αλβανών, Γερμανών, Άγγλων και Ισραηλινών που κατοικούν μόνιμα σε νησιά των Δωδεκανήσων! Γνωρίζουν αυτές τις κινήσεις ο Πάνος Καμμένος και ο Νίκος Τόσκας;

Fraport είναι, ότι θέλει κάνει… Στις 7 Μαρτίου 2018 συμπληρώνονται 70 χρόνια από την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων (1948)! Εν όψει λοιπόν της επισκέψεως του ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου στη Νίσυρο, μας δημιουργούνται πολλές και σοβαρές σκέψεις για την ωμή, αυθαίρετη και θρασύτατη απόφαση της γερμανικής εταιρείας Fraport που διαχειρίζεται τον αερολιμένα της Κω, ώστε να αναγγείλει το κλείσιμο του αεροδρομίου “Ιπποκράτης” από 4-19 Μαρτίου 2018! Χρονικού διαστήματος που συμπίπτει της επισκέψεως του ΠτΔ στη Νίσυρο που γειτνιάζει με την Κω και βεβαίως η Νίσυρος δεν διαθέτει αεροδρόμιο!

Είναι πλέον γνωστό και το έχουμε αναδείξει σε πολλά άρθρα μου, πως η Κως κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αμυντική αρχιτεκτονική του ευαίσθητου ΝΑ αμυντικού τομέα της Πατρίδος μας! Έτσι, τι ακριβώς μπορεί να σηματοδοτεί το κλείσιμο του αεροδρομίου που αποτελεί τον κεντρικότερο αμυντικό προμαχώνα του νότιου τομέα της Ελλάδος;

Άλλωστε, οι εχθρικές προθέσεις της Fraport (σ.σ. εταιρεία του γερμανικού Δημοσίου) είναι ξεκάθαρες από τους μισθούς πείνας και εξευτελισμού των 250-300 ευρώ που δίνουν στους Έλληνες εργαζόμενους για 6ωρη απασχόληση!

Αυτή ίσως είναι και η απάντησή μας σε όλους εκείνους τους νεόκοπους προοδευτικούς που πανηγύριζαν με την παραχώρηση των 14 αεροδρομίων μας στη Fraport! Και οι οποίοι πίστευαν πως θα έχουν σε αυτά τα αεροδρόμια καλύτερες υπηρεσίες! Παραγνωρίζοντας πως έτσι παραχωρήσαμε κυριαρχικά δικαιώματα στους σύγχρονους Ναζί της Γερμανίας (σ.σ. διαχρονικής φίλης της Τουρκίας)!

Το κλείσιμο του αεροδρομίου όμως, συμπίπτει όλως τυχαίως, με την κατάταξη για πρώτη φορά στη νεότερη ελληνική ιστορία των νεοσύλλεκτων οπλιτών, απ΄ ευθείας στις παραμεθόριες μονάδες και όχι στα κέντρα εκπαιδεύσεως!

Είναι γνωστό, ότι η νήσος Κως επανδρώνει με οπλίτες, υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, όλη την περιοχή του Βόρειου συγκροτήματος των Δωδεκανήσων, από την Πάτμο μέχρι και τη Νίσυρο! Επίσης, το κλείσιμο του αεροδρομίου, ίσως σημαίνει και τη δυσλειτουργία επανδρώσεως των νησιωτικών μας φρουρών, στην περιοχή ευθύνης της 80 ΑΔΤΕ (Ανώτατη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής) που εδρεύει στην Κω, η οποία έχει ως σύνθημά της: “Γαίαν και ύδωρ ου δίδομεν”!

“Έπαιξαν” την εποχή του Οτσαλάν, “παίζουν” και σήμερα…
Στις 15 Φεβρουαρίου 1999 το δίδυμο Σημίτη – Πάγκαλου παρέδωσε τον Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν στην ανθελληνική συμμαχία Τουρκίας – Ισραήλ! Αφού πρώτα τον “φιλοξένησαν” για 15 ημέρες στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας! Ο πρωτεργάτης αυτής της παράδοσης, Θεόδωρος Πάγκαλος, πότε θα τιμωρηθεί; Πότε θα τιμωρηθεί για το έγκλημα στα Ίμια (σ.σ. τη σημαία την πήρε ο αέρας) και τον θάνατο των τριών ηρώων αεροπόρων μας;

Ο οποίος καθυβρίζει ασταμάτητα και σπιλώνει την τιμή, το αίσθημα, το φρόνιμα και την αξιοπρέπεια απάντων των Ελλήνων;

Στο ίδιο μονοπάτι βάδιζαν και εξακολουθούν να βαδίζουν σημαίνοντα πρόσωπα της πολιτικής και της δημοσιογραφίας, τα οποία συνδέονται με τα κλιμάκια των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών που δρουν στην Ελλάδα επί δεκαετίες! Όπως επίσης, συνδέονται και με τα κλιμάκια της Μοσάντ στην Κω, στην Αλικαρνασσό, στου Ψυρρή των Αθηνών και στο Ναϊρόμπι της Κένυας!

Μακάρι να είχαμε εκείνες τις “απτές” αποδείξεις για να τους δώσουμε δημόσια στον ελληνικό λαό με το ονοματεπώνυμό τους!

Όμως, ενδεχομένως στο εγγύς μέλλον, τα εν λόγω πρόσωπα να αποκαλυφτούν μόνα τους, την στιγμή κατά την οποία θα γίνεται συντονισμένα η “εισβολή” Τούρκων και Αλβανών στην ελληνική Επικράτεια!

Είδομεν…
πηγή: koukfamily

Σκάνδαλο στη Γερμανία με ξέπλυμα «μαύρου» ρωσικού χρήματος
Αποκάλυψη της εφημερίδας Handelsblatt


Πιθανό σκάνδαλο ξεπλύματος ρωσικού μαύρου χρήματος ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα ενδεχομένως εν γνώσει του υπουργού Οικονομικών της Βαυαρίας και μελλοντικού πρωθυπουργού του κρατιδίου Μάρκους Σέντερ αποκαλύπτουν με έρευνά τους η εφημερίδα Handelsblatt και η εκπομπή "Monitor" του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της οικονομικής εφημερίδας, το 2013 πωλήθηκαν 32.000 διαμερίσματα ιδιοκτησίας της μεσιτικής GBW, θυγατρικής της τράπεζας της Βαυαρίας (Bayerische Landesbank), η οποία ανήκει κατά 94% στην κυβέρνηση του κρατιδίου, σε κονσόρτσιουμ επενδυτών υπό την εταιρεία διαχείρισης ακινήτων Patrizia Immobilien AG. Όταν, την εποχή της αγοραπωλησίας, ερωτήθηκε σχετικά με το ποιοι ήταν οι αγοραστές, ο κ. Σέντερ δήλωσε ότι η Patrizia είναι «μια βαυαρική εταιρεία με πολύ σοβαρούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και επενδυτών, εκ των οποίων πολλοί γιατροί και δικηγόροι».

Το 2016 όμως η τοπική τηλεόραση αποκάλυψε ότι πίσω από την συμφωνία κρυβόταν ένα περίπλοκο δίκτυο εταιρειών, μεταξύ των οποίων και ένας βασικός μέτοχος - επενδυτικό ταμείο εγγεγραμμένο στο Λουξεμβούργο, όπου τηρείται εμπιστευτικότητα σε ό,τι αφορά την ταυτότητα των μετόχων.
[next]
Ο κ. Σέντερ δήλωνε πάντα ότι δεν γνώριζε την ταυτότητα όλων των επενδυτών. Όταν μάλιστα ερωτήθηκε από την Handelsblatt, επανέλαβε ακριβώς αυτή τη θέση.

Η εφημερίδα και η τηλεοπτική εκπομπή ωστόσο επικαλούνται έγγραφα τα οποία πλήττουν την αξιοπιστία της δήλωσης του κ. Σέντερ.

Ενώ η Patrizia ισχυριζόταν ότι τα κεφάλαια προέρχονταν από τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, τα έγγραφα δείχνουν ότι περιλαμβάνονται και δύο εταιρείες από το Μόναχο, οι οποίες έλαβαν εκατομμύρια ευρώ από την Ρωσία και την Κύπρο. Ένας Ρώσος επιχειρηματίας ήταν ο επικεφαλής της μίας εταιρείας και ο διευθύνων σύμβουλος της άλλης.

Όταν οι βαυαρικές αρχές απευθύνθηκαν στο υπουργείο Εσωτερικών στην Μόσχα σχετικά με την ροή κεφαλαίων από πολλές ρωσικές εταιρείες, το ρωσικό υπουργείο απάντησε ότι κάποιες εταιρείες είχαν εμπλακεί σε «παράνομη μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό με τον σκοπό της νομιμοποίησής τους (μέσω "ξεπλύματος")». Ο κατάλογος περιελάμβανε και τις δύο εταιρείες του Μονάχου οι οποίες συμμετείχαν στην συναλλαγή με τις κατοικίες.
[next]
Η Patrizia πάντως επιμένει, όπως αναφέρει η Handelsblatt, ότι η αγορά των διαμερισμάτων από την GBW «δεν χρηματοδοτήθηκε σε κανένα στάδιο με χρήματα από τη Ρωσία». Ακόμη όμως και πριν από την συναλλαγή, το εγκληματολογικό τμήμα της αστυνομίας της Βαυαρίας είχε λάβει πληροφορία ότι εκατομμύρια δολάρια από την Ρωσία, πιθανότατα από εγκληματικές δοσοληψίες, είχαν φτάσει σε μια εταιρεία η οποία συνεργαζόταν με την Patrizia σε αγορές ακινήτων. Έξι μήνες πριν από την πώληση των διαμερισμάτων, είχε φθάσει η πληροφορία ότι ρώσοι επενδυτές με ένα δισεκατομμύριο υποτιθέμενο μαύρο χρήμα - αδήλωτο ή παρανόμως αποκτηθέν - αναζητούσαν τρόπο να εμπλακούν στην συγκεκριμένη συμφωνία. Όταν αργότερα οι ερευνητές ζήτησαν να διερευνηθεί η συναλλαγή, τους είπαν ότι οι εισαγγελείς του Μονάχου είχαν κλείσει την «σε βάθος» έρευνά τους - έπειτα από μόλις οκτώ εβδομάδες.

Η αντιπολίτευση στην Βαυαρία διατυπώνει πλέον εκ νέου υποψίες σχετικά με την αγοραπωλησία, λίγο πριν ο κ. Σέντερ ψηφιστεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) για να γίνει Πρωθυπουργός, μετά την επικείμενη αποχώρηση του αρχηγού του CSU και Χορστ Ζεεχόφερ από την Πρωθυπουργία της Βαυαρίας. «Οι υποψίες υπάρχουν», δήλωσε ο βουλευτής του κόμματος των Ελεύθερων Ψηφοφόρων στο τοπικό Κοινοβούλιο Φλόριαν Στράιμπλ και τόνισε ότι έχει ζητήσει διευκρινίσεις από τον Μάρκους Σέντερ και θα ζητήσει και κοινοβουλευτική έρευνα, εφόσον κριθεί απαραίτητο.
ΒΗΜΑ

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ανθρωπότητα έχει δει λίγους μεγάλους πολέμους και κανέναν παγκόσμιο, ενώ και τα θύματα των συγκρούσεων είναι πια πολύ λιγότερα, με αποτέλεσμα ορισμένοι να έχουν πειστεί ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια «μακρά ειρήνη» που θα διαρκέσει πολύ ακόμη.

Όμως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που έκανε στατιστική ανάλυση στις διακυμάνσεις ανάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη κατά τους δύο τελευταίους αιώνες, η πιθανότητα ενός παγκόσμιου πολέμου μάλλον δεν έχει αλλάξει από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα. Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε αναιρεί τις απόψεις όσων υποστηρίζουν ότι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο κόσμος τείνει πλέον να γίνει πιο ειρηνικός.

O επίκουρος καθηγητής Άαρον Κλόζετ του Τμήματος Επιστήμης των Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», εκτιμά ότι για να βεβαιωθούμε ότι έχει βάση ο ισχυρισμός πως η στατιστική του πολέμου έχει πια αλλάξει, θα πρέπει η σχετική ειρήνη -ή απουσία ενός παγκόσμιου πολέμου- που έχει βιώσει η ανθρωπότητα μετά το 1945, να συνεχισθεί για πάνω από ένα αιώνα από σήμερα.
[next]
Παρότι η απουσία ενός μεγάλου πολέμου ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις μετά τα μέσα του 20ού αιώνα θεωρείται αναμφισβήτητο επίτευγμα, παραμένει το ερώτημα αν αυτή η «μακρά ειρήνη» αντιπροσωπεύει όντως μια μακρόχρονη τάση, η οποία οφείλεται σε μια αυθεντική αλλαγή στις διαδικασίες που οδηγούν σε παγκόσμιο πόλεμο, ή αν μια νέα παγκόσμια σύγκρουση είναι απλώς θέμα χρόνου.

Τόσο οι «αισιόδοξοι» ιδεαλιστές όσο και οι «απαισιόδοξοι» ρεαλιστές προβάλλουν διάφορα εμπειρικά δεδομένα είτε για να στηρίξουν τη θέση τους ότι η παγκόσμια ειρήνη αποκτά σταδιακά πιο γερά θεμέλια (εξάπλωση δημοκρατίας, οικονομική αλληλεξάρτηση λόγω παγκοσμιοποίησης, απειλή αμοιβαίου πυρηνικού ολέθρου κ.α.), είτε για να αντιτείνουν πως κάθε άλλο παρά διαρκείας θα αποδειχθεί η τωρινή ειρήνη.

Οι απόψεις διαφέρουν πολύ, επειδή είναι τεράστια η ποικιλία των παραγόντων που μπορεί κανείς να λάβει υπόψη του ή να αγνοήσει. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει ομοφωνία κατά πόσο οι εμφύλιοι και οι τοπικοί πόλεμοι ή οι μη πολεμικές συγκρούσεις, π.χ. στο πλαίσιο της τρομοκρατίας, πρέπει να συμπεριληφθούν στη στατιστική του κινδύνου ενός νέου παγκόσμιου πολέμου.
[next]
Σύμφωνα με τη νέα ανάλυση, πόλεμοι μεταξύ κρατών (όχι κατ' ανάγκη παγκόσμιοι) έχουν συμβεί μετά το 1823 με ένα σχετικά σταθερό ρυθμό σχεδόν κάθε δύο χρόνια. Οι περισσότεροι πόλεμοι (80%) διήρκεσαν έως δύο χρόνια.

Την περίοδο 1823-1939 υπήρξαν 19 μεγάλοι πόλεμοι (ο καθένας με πάνω από 26.600 θύματα στις μάχες), με ένα μεγάλο πόλεμο να συμβαίνει κάθε περίπου έξι χρόνια κατά μέσο όρο. Μεταξύ 1914-1939 (μια περίοδος μεγάλης βίας που περιλαμβάνει τους δύο παγκόσμιους πολέμους) υπήρξαν δέκα μεγάλοι πόλεμοι, ένας κάθε σχεδόν τρία χρόνια. Αντίθετα, μεταξύ 1945-2003 συνέβησαν μόνο πέντε μεγάλοι πόλεμοι ή ένας κάθε 13 σχεδόν χρόνια. Εκ πρώτης όψεως αυτό ευνοεί την άποψη ότι ο κόσμος μας τείνει να γίνει πιο ειρηνικός.

Ο Κλόζετ όμως ανέπτυξε ένα στατιστικό μοντέλο, το οποίο, αναλύοντας τους πολέμους από το 1823 έως σχεδόν την εποχή μας, ισχυρίζεται ότι μπορεί να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι, δηλαδή να διακρίνει τις πραγματικές τάσεις του πολέμου και της ειρήνης, από τις «φυσιολογικές» ή συγκυριακές αυξομειώσεις στις εμπόλεμες συγκρούσεις.

Με βάση τη νέα ανάλυση, εκτιμάται ότι η σημερινή παγκόσμια ειρήνη θα πρέπει να διαρκέσει 100 έως 140 ακόμη χρόνια για να θεωρηθεί κάτι πραγματικά ξεχωριστό, που σηματοδοτεί μια νέα τάση και μια αυθεντική μείωση του κινδύνου για παγκόσμιο πόλεμο.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση

Liberal

Η SIEMENS, το Ελληνικό, τα μνημόνια, οι Λάτσηδες, οι εργολάβοι, τα ΜΑΤ, κι ένα σωρό άλλα τέτοιοι στόχοι- σύμβολα έγιναν τελικά σύμμαχοι και εργαλεία της κυβερνητικής πολιτικής. Το Μέγαρο μετατράπηκε, από άντρο της μεγαλοαστικής τάξης και των σιχαμερών μορφωμένων, σε τόπο συνάθροισης των συριζαίων! Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλα το. Αλάνθαστη συνταγή. Που ακολουθεί πιστά γλείφοντας εκεί που πριν έφτυνε ο ΣΥΡΙΖΑ.


Η υπόθεση Novartis έτσι όπως την έστησε η κυβέρνηση πρόχειρα και με τον ερασιτεχνισμό που τη διακρίνει σε ό,τι κάνει, απασχόλησε χτες τους κατονομαζόμενους πολιτικούς από ψευδομάρτυρες, γεγονός που μαρτυράει ότι είναι ανίδεοι από το τι σημαίνει κομματικό αριστερό μαγειρείο και υπόγειο. Πώς δηλαδή αυτό το υπόγειο τους χρησιμοποιεί σαν σύμβολα για τις ανάγκες του Κολοσσαίου. Και όχι σαν πρόσωπα που αδικοπράγησαν.

Το υπόγειο κομματικό μαγειρείο του ΣΥΡΙΖΑ δεν λειτουργεί μόνο εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Λειτουργεί και εναντίον καθενός από μέσα από το κόμμα που παύει να είναι αρεστός. Κυρίως γιατί δεν συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις. Όσοι έχουν περάσει από την αριστερά, και όχι μόνο της ελληνική, ξέρουν πολύ καλά πώς λειτουργεί αυτό το υπόγειο. Μέσα σε λάσπες και σε βρωμόνερα. Χωρίς καμιά ηθική και κανένα δισταγμό.

Η υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σαν υπόθεση Novartis, είναι πολύ απλή. Και δεν έχει σχέση με την ελβετική εταιρία και τα φάρμακα. Έχει σχέση με τα σύμβολα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη σημαδέψει πριν έρθει στην εξουσία συγκεκριμένα σύμβολα. Το συγκρότημα Λαμπράκη, το MEGA, οι Σαμαροβενιζέλοι ως γερμανοτσολιάδες, η SIEMENS, «το Μητσοτακέικο», «οι Λάτσηδες», τα μνημόνια, «το πάρκο του Ελληνικού», «οι εθνικοί εργολάβοι», «οι μπάτσοι με τα ΜΑΤ», το Μέγαρο. Προσοχή. Όλα αυτά δεν είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ σκάνδαλα και παρεκτροπές ή παρανομίες και επιβλαβείς μηχανισμοί. Είναι σύμβολα για πολιτική εκμετάλλευση!

Η SIEMENS, το Ελληνικό, τα μνημόνια, οι Λάτσηδες, οι εργολάβοι, τα ΜΑΤ, κι ένα σωρό άλλα τέτοιοι στόχοι- σύμβολα έγιναν τελικά σύμμαχοι και εργαλεία της κυβερνητικής πολιτικής. Το Μέγαρο μετατράπηκε, από άντρο της μεγαλοαστικής τάξης και των σιχαμερών μορφωμένων, σε τόπο συνάθροισης των συριζαίων! Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλα το. Αλάνθαστη συνταγή. Που ακολουθεί πιστά γλείφοντας εκεί που πριν έφτυνε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα υπόλοιπα, που αποτελούσαν κι αυτά αιτήματα μεγάλης μερίδας του λαού και της άδολης και μη κομματικής αριστεράς, δεν αγγίζονται θεσμικά, δικαστικά και ερευνητικά ώστε να μην επαναληφθούν σαν στρεβλώσεις ενός ασύδοτου κράτους. Αντ’ αυτού οδηγούνται στο Κολοσσαίο για να ξεδιψάσει το αμόρφωτο πόπολο που ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ! Το αμόρφωτο πασοκικό, νεοδημοκρατικό και απολιτικό πόπολο, που νομίζει ότι βρήκε το μήνα που θρέφει τους έντεκα. Με τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη και το λιγότερο δυνατό κόπο. Και που μισεί την κατσίκα του γείτονα.

Οι πολιτικοί που κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι τα πήραν από τη Novartis, αδίκως ασχολούνται με τις κατηγορίες για σχέσεις τους με την εταιρία. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρεται ούτε και οι δικαστικοί που είναι μπλεγμένοι στην υπόθεση, όπως μοιάζει να φαίνεται. Οι κατηγορίες είναι άλλες από αυτές που εμφανίζονται και είναι πολύ απλές. Αφορούν σε σύμβολα και όχι σε πράξεις. Αφορούν σε λαό στο Κολοσσαίο και όχι σε λαό σε Εκκλησία του Δήμου. Αφορούν σε όχλο και όχι σε πολίτες.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε ακόμα μία φορά. Οι πολιτικοί πριν από το 2015 είναι αναμφισβήτητα εγκληματίες. Άλλοι γιατί πλούτισαν τις ξένες εταιρίες με λεφτά του ελληνικού λαού και άλλοι γιατί δεν έκατσαν στο σκαμνί εκείνους τους συναδέρφους τους που συνέδραμαν σ αυτή τη ληστεία. Αυτή όμως είναι μια πολιτική και ποινική δίκη, που χρειάζεται σοβαρούς μάρτυρες, σοβαρή έρευνα και σοβαρούς δικαστικούς λειτουργούς με σοβαρούς πολιτικούς προϊστάμενους. Καμιά σχέση με το σήμερα και με το χτες. Αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν.

Σήμερα, όμως, δεν κατηγορείται ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος επειδή τα πήραν. Κατηγορούνται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τους θεωρεί σαν πρόσωπα- σύμβολα που στη συνείδηση μεγάλου κομματιού του λαού ευθύνονται για την ανέχειά του. Είναι η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων. Των προσκυνημένων. Που η τρόικα της τράβηξε το χαλί γιατί δεν ήταν τόσο προσκυνημένοι όσο ο Τσίπρας!

Δεν κατηγορείται ο Πικραμμένος γιατί τα πήρε. Κατηγορείται γιατί συμβολίζει το Συμβούλιο της Επικρατείας που έκρινε νόμιμα τα μνημόνια.

Δεν κατηγορείται ο Στουρνάρας γιατί τα πήρε η γυναίκα του. Κατηγορείται γιατί συμβολίζει τον υπερεθνικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, «που φτωχοποιεί τους Έλληνες». Κατηγορείται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται σαν τρελός την καρέκλα του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για να κάνει τα οικονομικά του παιχνιδάκια.

Δεν κατηγορείται ο Λοβέρδος και ο Γεωργιάδης γιατί τα πήραν. Αλλά, γιατί σαν ηχηροί πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ μέσα κι έξω από τη Βουλή πρέπει να αδρανοποιηθούν, να λασπωθούν, να αποδυναμωθούν.

Δεν κατηγορούνται οι υπουργοί και υφυπουργοί Υγείας των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ- ΝΔ, από το 2009 ως το 2014 Σαλμάς, Κουτρουμάνης, Λυκουρέντζος επειδή τα πήραν. Αλλά, επειδή πρέπει να λερωθεί το διάστημα διακυβέρνησης από το 2009 μέχρι το 2015. Χωρίς όμως να λερωθεί και το όνομα του Γιωργάκη Παπανδρέου, που είναι χρήσιμος διαλυτικός κριός του ΠΑΣΟΚ. Όπως και μία υπουργός Υγείας εκείνης της περιόδου, που έχει αναπτύξει σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και έμεινε στο απυρόβλητο. Ώστε να ευοδωθεί μια μελλοντική μετάλλαξη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ. Εξ ου και ο Γιωργάκης έχει βουβαθεί ακούγοντας να κατηγορούνται υπουργοί του και η πρωθυπουργική του περίοδος!

Άφησα τελευταίο τον Αβραμόπουλο. Είναι πέρα από σαφές ότι θα φώναζαν και οι πέτρες αν έμενε απ έξω η πιο αμαρτωλή περίοδος για τα φάρμακα στην Ελλάδα. Αυτή από το 2004 μέχρι το 2009, που η δαπάνη ξεπέρασε το 100%! Αλλά, και η περίοδος που έγινε βούκινο με τα εκατομμύρια εμβόλια για τη γρίπη των πτηνών. Το πιο σημαντικό: Δεδομένης της στενής σχέσης Καραμανλικών- ΣΥΡΙΖΑ θα έπεφτε κράξιμο αν εκείνη η περίοδος έμενε στο απυρόβλητο. Ο Αβραμόπουλος έπρεπε να μπει έστω και για ξεκάρφωμα.

Φυσικά, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής ούτε που αγγίχτηκε!
Το υπόγειο μαγειρείο έχει και όρια.

Άλλωστε, την ποιότητα και δημοκρατικότητα του υπογείου την εγγυάται η Τασία Χριστοδουλοπούλου. Πού, με τον άπταιστο ΣΥΡΙΖΕΪΚΟ πολιτικό πολιτισμό επιπέδου Πολάκη έστειλε από μικροφώνου στο διάολο βουλευτή της ΝΔ, προεδρεύοντας κι όλας, και χωρίς να έχει προκληθεί! Αρνούμενη με τη ΣΥΡΙΖΕΪΚΗ γενναιότητα των θρασύδειλων αυτό που ακούσαμε όλοι με τα αυτιά μας!

Αυτές είναι οι πραγματικές κατηγορίες εναντίον των συγκεκριμένων προσώπων. Και η υπόθεση Novartis χρησιμοποιήθηκε απλώς ως εργαλείο, ως όχημα για να πάρουν σάρκα και οστά. Ώστε να ταϊστεί ο όχλος στο Κολοσσαίο. Όποιος ξέρει από αριστερό κομματικό υπόγειο όλα αυτά τα έχει δει, αν δεν τα έχει ζήσει στο πετσί του.

Όλα τα άλλα είναι για να κοροϊδευόμαστε.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Liberal

Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, σε μια περίοδο που το ενεργειακό είναι το κλειδί των εξελίξεων, αντί να φέρει πλούτο στην περιοχή και να κάνει τους λαούς που το έχουν να ζήσουν καλύτερα, ετοιμάζεται να μετατραπεί άλλη μία φορά στον εφιάλτη τους.

Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Η χώρα μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Σε μια στιγμή που απαιτούνται -όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια- σταθερότητα, σοβαρότητα αλλά και αποφασιστικότητα. Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σειράς γεωπολιτικών παιχνιδιών που παίζονται στην περιοχή.

Ο λόγος ήταν και είναι απλός: Τα οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, που άλλη μία φορά αναδιατάσσουν δυνάμεις και συμμαχίες για να βγάλουν περισσότερα. Βλέπεις, η κακή πλευρά ενός καπιταλισμού, που δεν γνωρίζει σύνορα, όρια και αξίες και βάζει πάνω από όλα όχι το θεμιτό κέρδος, αλλά την απληστία, ακονίζει πάλι τα μαχαίρια της και κάνει σκληρή επανεμφάνιση.

Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, σε μια περίοδο που το ενεργειακό είναι το κλειδί των εξελίξεων, αντί να φέρει πλούτο στην περιοχή και να κάνει τους λαούς που το έχουν να ζήσουν καλύτερα, ετοιμάζεται να μετατραπεί άλλη μία φορά στον εφιάλτη τους.
[next]
Τα παιχνίδια με την Αραβική Ανοιξη, οι εξελίξεις στη Συρία, τα παιχνίδια με τους Κούρδους, ο εν εξελίξει διαμελισμός της Τουρκίας (όσο και αν ικανοποιούν το θυμικό μας) δεν γίνονται πρώτη φορά στην Ιστορία. Εχουν γίνει στο παρελθόν με τον ίδιο ωμό τρόπο.
Όσα διαπράττει η Τουρκία τις τελευταίες ημέρες τόσο σε Αιγαίο όσο και στην Κύπρο αποτελούν απλώς αντιδράσεις παράλογες και εξωφρενικές ενός «σουλτάνου» που προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τη χώρα του ακέραιη και να μη σκάσει στα χέρια του η προαποφασισμένη διάλυσή της.

Ο Ερντογάν και η τουρκική διπλωματία γνωρίζουν τι εξελίσσεται γύρω τους. Απλώς, βλέπουν ότι δεν μπορούν να το διαχειριστούν όπως παλιά, με τσαμπουκάδες στους ισχυρούς και με τα γνωστά τσιφτετέλια. Δοκίμασαν με όλους τους τρόπους, και απειλώντας και τάζοντας.

Ακόμη και τους έρμους τους πρόσφυγες χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν, αλλά τίποτε δεν τους βγαίνει.

Αντιδρούν σπασμωδικά με συμπεριφορές του χθες απειλώντας τους μόνους από τους οποίους δεν κινδυνεύουν: Την Ελλάδα και την Κύπρο. Δύο χώρες τις οποίες οι Τούρκοι, αν δεν πίστευαν τους συμμάχους τους (και δικούς μας), που βάζουν πάνω απ’ όλα τα συμφέροντά τους, σίγουρα θα είχαν καταλάβει ότι, αν έτειναν χείρα φιλίας σε εμάς, θα έβγαιναν μόνο κερδισμένοι.
[next]
Όμως, πέφτουν κι αυτοί στην παγίδα, όπως έπεσε στο παρελθόν και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που διαλύθηκε από εκείνους ακριβώς που την άφησαν να δημιουργηθεί.
Ο Ερντογάν έχει χάσει το μέτρο, γνωρίζοντας ότι η δημιουργία κουρδικού κράτους στη Συρία είναι προάγγελος του τέλους της Τουρκίας όπως τη γνωρίσαμε.

Όμως, ταυτόχρονα και το τέλος του ίδιου ανθρώπου που από εκσυγχρονιστής πολιτικός μετατράπηκε σε «σουλτάνο». Η Ιστορία εκδικείται, και αυτό όφειλε να το γνωρίζει. Ίσως η επίσκεψή του στην Αθήνα ως του πρώτου προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, 65 χρόνια μετά τον Τζελάλ Μπαγιάρ (με το γνωστό δραματικό τέλος), να ήταν σημαδιακή.

Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη, σε Βαλκάνια (βλέπε παιχνίδια Αλβανίας και ονόματος Σκοπίων, εντελώς… συμπτωματικά και εδώ για τα πετρέλαια), όπως έλεγε και ο αείμνηστος Σπύρος Καλογήρου όταν μαχαίρωνε τον Νίκο Κούρκουλο στη «Λόλα».
Και αυτό οφείλουμε να το γνωρίζουν άπαντες – κι εμείς πρώτοι και καλύτεροι.

Εφημερίδα “Δημοκρατία

Δύσκολο για την Άγκυρα να υιοθετήσει δυτική αντίληψη και να αποδεχθεί ότι οι καιροί απαιτούν παραδοχές και συναινέσεις. Το δυτικό προσωπείο δεν μπορεί να καλύψει νοοτροπίες και συμπεριφορά περασμένων αιώνων. Δεν απαιτείς από τους τρίτους να σε δουν όπως θέλεις. Τους πείθεις. Κι αυτό είναι δύσκολη δουλειά.


Tου Γιώργου Κακλίκη

Ελάχιστος χρόνος πέρασε από την αναστολή των διπλωματικών σχέσεων ανάμεσα στην Ολλανδία και την Τουρκία και στις 15 Φεβρουαρίου 2018 η κάτω Βουλή της Ολλανδίας προχώρησε στην αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας. Από τη στιγμή που η ολλανδική κυβέρνηση απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα Τούρκων υπουργών που είχαν την πρόθεση να μεταβούν στη χώρα για να επηρεάσουν τους εκεί ομοεθνείς τους υπέρ του δημοψηφίσματος, που θα ενδυνάμωνε την εξουσία του προέδρου Ερντογάν, οι σχέσεις των δύο χωρών οξύνθηκαν σε μεγάλο βαθμό.

Αν και, παραδοσιακά, χώρες φίλες και με πολύ στενή συνεργασία, η Ολλανδία και η Τουρκία, παρά τις προσπάθειες για την επαναφορά των πραγμάτων σε ομαλή οδό, δεν προχώρησαν προς την εξομάλυνση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Χάγη να ανακαλέσει τον πρέσβη της στην Άγκυρα. Αναμφίβολα, η τροπή που θα πάρουν τα πράγματα σε λίγο θα είναι αρνητική, με την τουρκική πλευρά να εξαπολύει την μήνη της κατά της Ολλανδίας. Ακριβώς όπως είχε πράξει κατά της Ρωσίας και της Γερμανίας το 2015, όταν ο πρόεδρος Πούτιν και ο πρόεδρος Γκάουκ είχαν χαρακτηρίσει γενοκτονία την εξόντωση εκατομμυρίων Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Άγκυρα, αν και είχε προειδοποιήσει το Κρεμλίνο και είχε προβεί σε εκκλήσεις για την αποφυγή μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, δεν το κατόρθωσε. Ο Ρώσος πρόεδρος, κατά την τελετή στο Ερεβάν για την επέτειο της εκατονταετίας από εκείνη τη σφαγή, δήλωσε απερίφραστα πως «τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις μαζικές εξοντώσεις». Έκανε, μάλιστα, ρητά λόγο για γενοκτονία». Ας μην ξεχνάμε την τουρκική αντίδραση και στην περίπτωση των πολύ πιο ήπιων δηλώσεων του προέδρου Ομπάμα, ο οποίος, με την ίδια ευκαιρία, έκανε λόγο για «μεγάλη σφαγή» αποφεύγοντας προσεκτικά την λέξη γενοκτονία.

Στην περίπτωση της παραδοσιακά φιλικής προς την Τουρκία Ολλανδίας η κατάσταση φαίνεται πως θα επιδεινωθεί πολύ πέρα από τις γνωστές σε όλους ομοβροντίες εκνευρισμού της Άγκυρας. Κι αυτό, διότι η Κάτω Βουλή της Ολλανδίας προώθησε δύο αποφάσεις. Η μία αναγνωρίζει τη γενοκτονία και η άλλη προβλέπει ότι υπουργός ή άλλος ανώτατος Ολλανδός αξιωματούχος θα παραστεί στην τελετή μνήμης της γενοκτονίας που θα γίνει τον Απρίλιο στην Αρμενία. Έτσι, η γνωστή “ευαισθησία” της Τουρκίας θα προβληθεί ξανά και πολύ. Άσχετα αν, λίγο μετά, η Άγκυρα με κάποια μεθόδευση περίσωσης του γοήτρου της θα δεχθεί την επαναπροσέγγιση με την Χάγη.

Θλιβερή περίπτωση στην ιστορία των εθνών, η στάση των ιθυνόντων της Τουρκίας απέναντι σε θηριωδίες που διαπράχθηκαν με εξοντωτική μανία είτε στην εποχή των σουλτάνων είτε στην εποχή της Τουρκικής Δημοκρατίας. Συστηματικά μεθοδευμένες εξολοθρεύσεις, καταπιέσεις και ταπεινώσεις σπρώχνονται πεισματικά στη λήθη. Διατεταγμένοι θεράποντες της ιστορίας επιχειρούν την προβολή μιας μεγάθυμης και ανεκτικής χώρας που υπήρξε στοργική έναντι πάντων! Πλάνη μεγάλη των ταγών της Τουρκίας που πιστεύουν ή ελπίζουν πως τα ψεύδη που αφομοιώνονται -όπως πιστεύουν- στο εσωτερικό της θα είναι το ίδιο εύπεπτα και στον έξω κόσμο.

Δυτικό προσωπείο

Δύσκολο για την Άγκυρα να υιοθετήσει δυτική αντίληψη και να αποδεχθεί ότι οι καιροί απαιτούν παραδοχές και συναινέσεις. Το δυτικό προσωπείο δεν μπορεί να καλύψει νοοτροπίες και συμπεριφορά περασμένων αιώνων. Δεν απαιτείς από τους τρίτους να σε δουν όπως θέλεις. Τους πείθεις. Κι αυτό είναι δύσκολη δουλειά. Διότι για να πείσεις για τις θετικές σου προαιρέσεις πρέπει να παραδεχθείς τις ατυχείς στιγμές της ιστορικής διαδρομής σου. Αν η Άγκυρα κοιτάξει προς τη Δύση θα βρει παραδείγματα προς μίμησιν.

Η αδυναμία της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας να προσαρμοστεί στη σύγχρονη πραγματικότητα, αποβάλλοντας αγκυλώσεις και στερεότυπα αιώνων, αφαιρεί από τη χώρα τη δυνατότητα να γίνει ένα σύγχρονο κράτος. Ένα κράτος που θα μπορεί να παρουσιάζει ένα πραγματικά εξελιγμένο και δημοκρατικό πρόσωπο και να προβάλλει την αξίωση να αποτελεί δικαιωματικά τμήμα της προηγμένης διεθνούς κοινότητας.

Αντ’ αυτού επιλέγει πάγια μυθεύματα της μορφής «η Τουρκία έχει μετατραπεί σε πηγή ελπίδας για τους φίλους της», «προχωρούμε για να καταστούμε μία από τις μεγάλες δυνάμεις όχι μόνο στην περιοχή μας αλλά και στην υφήλιο», «η Τουρκία προχωρεί κερδίζοντας περισσότερη ισχύ σε κάθε βήμα που πραγματοποιεί στον ιστορικό αγώνα εντός και εκτός συνόρων και στη διεθνή σκηνή» (δηλώσεις του κ. Ερντογάν στο Αφιόν Καραχισάρ στις 17 Φεβρουαρίου 2018).

Το τουρκικό ενωτικό αφήγημα περί ανωτερότητας, περί ηθικού, ηρωικού και ανεκτικού κράτους που το μεγαλείο του έγκειται στην προσπάθειά του να εδραιώσει τη δικαιοσύνη και την ειρήνη στο εσωτερικό του και στον κόσμο, φαίνεται πως εξακολουθεί να συγκινεί αρκετό κόσμο μέσα σε αυτή τη χώρα. Απλοϊκά συνθήματα που έθελγαν τα πλήθη πριν πολλά χρόνια, προβάλλονται ακόμα και σήμερα με κάθε ευκαιρία.

Πετυχαίνουν ίσως να κολακεύσουν ένα συγκεκριμένο ακροατήριο της χώρας, αλλά όχι να της ανοίξουν το δρόμο προς την σύγχρονη εποχή. Έτσι η Τουρκία αναγκάζεται να παραμένει απροσάρμοστη, καθηλωμένη στην αντίληψη πως όλοι οφείλουν να προσαρμόζονται στις δικές τις βουλές. Αδυνατεί να διακρίνει πόσο πραγματικά μεγάλος είναι ο δρόμος που της ανοίγεται αν επιλέξει να υιοθετήσει το πνεύμα της συνεννόησης, της συναίνεσης και της ειρηνικής συνύπαρξης.

SLPress

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget