ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΣΟΦΩΝ! ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ! ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ!΅

Οι πρωτεργάτες της Νόμιμης και Αρχικής Επιστημονικής Επιτροπής του Μεγάλου Συλλαλητηρίου της Αθήνας της 4ης Φεβρουαρίου καλεί τους Έλληνες και τις Ελληνίδες την ΤΕΤΑΡΤΗ στις 27 ΙΟΥΝΙΟΥ ώρα 6:00 στη Βουλή κατα της ένταξης των Σκοπίων σε Ευρωπαική Ένωση και ΝΑΤΟ και ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ σε ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ώρα 6:00 μ.μ., όπου αποφασισμένοι θα σταματήσουμε το ξεπούλημα της Ελλάδος και της Μακεδονίας με πρόταγμα το Σύνταγμα της Ελλάδος, την αληθινή Δημοκρατία και τις αρχές της Εθνικής και Λαικής Κυριαρχίας!


«Γραμμή - γραμμή» τα μέτρα και οι περικοπές έως το 2022 

Την Τεχνική Συμφωνία με τα νέα μέτρα μετά το Μνημόνιο δημοσιοποίησε η Κομισιόν - Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, περικοπές συντάξεων και κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, αυξήσεις φόρων με μείωση αφορολόγητου και περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά και για αγρότες
Περικοπές συντάξεων και κατάργηση της προσωπικής διαφοράς, αυξήσεις φόρων με μείωση αφορολόγητου, περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες αλλά και για αγρότες, είναι μερικά μόνον από τα δεκάδες μέτρα που θα αρχίσουν να ξεδιπλώνονται τους επόμενους μήνες.

Μετά την Συμφωνία στο Eurogroup του Λουξεμβούργου εχθές, η Κομισιόν έδωσε στην δημοσιότητα την Παρασκευή και το Τεχνικό Μνημόνιο (Technical Memorandum of Understanding – TMU) το οποίο πριν ένα μήνα αποκάλυψε η εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ. Εκεί καταγράφονται γραμμή-γραμμή όλα τα νέα μέτρα.

Συγκεκριμένα, με βάση τα Κείμενα αυτά, η «καθαρή έξοδος» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει για μετά το Μνημόνιο:

Επανυπολογισμός και μείωση συντάξεων από 1.1.2019: επαναβεβαιώνεται η δέσμευση για πλήρη εφαρμογή των μειώσεων κύριων συντάξεων, όπως αυτές ψηφίστηκαν ήδη με δύο νόμους, τον Μάιο του 2016 και του 2017 (νόμοι Κατρούγκαλο και Αχτσιόγλου αντίστοιχα αντίστοιχα). Οι επικείμενες περικοπές θα αποκαλυφθούν σταδιακά από τον Ιούνιο φέτος κιόλας, αφού πρέπει να εκδοθούν οι οριστικές συντάξεις για το σύνολο των αιτήσεων συνταξιοδότησης που υποβλήθηκαν το 2016 και το 30% των αιτήσεων του 2017. Επιπλέον πρέπει να εκδοθούν και 13.800 επικουρικές συντάξεις με άση τα ισχύοντα από το καλοκαίρι του 2015. Η μείωση θα φτάνει στο 18% των καταβαλλομένων μέχρι σήμερα συντάξεων. Οι απώλειες θα ξεπερνάνε ακόμα και τις 2 συντάξεις το χρόνο για χιλιάδες συνταξιούχους.
Αναστέλλονται οι αυξήσεις των συντάξεων που θα έπρεπε να ισχύσουν από το 2019 έως και το 2022 βάσει του πληθωρισμού:
Κατάργηση του ΕΚΑΣ: όπως ορίζεται, από τον Δεκέμβριο του 2018 οι πληρωμές για ΕΚΑΣ μειώνονται στα 45 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο (από 853 εατ. που δίνονταν ως το 2015) και από τον Δεκέμβριο του 2019 καταργούνται πλήρως.
Αυξήσεις εισφορών στους αγρότες: από το 2019 επιβάλλεται η σταδιακή αύξηση της εισφοράς αγροτών ώστε να ανέρχεται στο 20% του εισοδήματός τους, έως το 2022.
Μείωση της έκπτωση φόρου εισοδήματος από 1.1.2020: θα μειωθεί κατά 650 ευρώ η έκπτωση φόρου (πχ από 1.900 σε 1.250 ευρώ για τον άγαμο) ώστε να πληρώνουν παραπάνω οι μισθωτοί, συνταξιούχοι και αγρότες. Ο φόρος θα ξεκινά να επιβάλλεται πλέον από τα 5.800 ευρώ το χρόνο, δηλαδή θα πληρώνουν και όσοι βγάζουν από 470 ευρώ καθαρά τον μήνα αλλά έμεναν ως τώρα αφορολόγητοι. Έτσι, και αν ακόμα αυξηθεί σταδιακά ο κατώτατος μισθός, το 1/5 της αύξησης (22%) θα πηγαίνει αυτομάτως στο Κράτος για φόρους, ενώ παράλληλα θα αυξηθούν και οι ασφαλιστικές κρατήσεις στα εισοδήματά τους. 
Αυξήσεις ΕΝΦΙΑ ως το 2020: το Επικαιροποιημένο Μνημόνιο προβλέπει, ως προαπαιτούμενο, ότι τον Ιούνιο ο υπουργός Οικονομικών θα ανακοινώσει τις νέες αντικειμενικές τιμές των ακινήτων. Αυτό σημαίνει και ότι ο ΕΝΦΙΑ θα αλλάζει ο ΕΝΦΙΑ κάθε χρόνο ως το 2020, για να διασφαλίζεται είσπραξη 2,65 δισ. για το δημόσιο. Έτσι φέτος οι αυξήσεις δεν αναμένεται να γίνουν ιδιαίτερα αισθητές (επειδή ο ΕΝΦΙΑ δεν αλλάζει με βάση την αξία του ακινήτου αλλά κλιμακωτά με βάση τις νέες Τιμές Ζώνης). Θα φανούν έντονα όμως το 2019 και 2020. Το Επικαιροποιημένο Μνημόνιο προβλέπει αυξήσεις συντελεστών και διεύρυνση της φορολογικής βάσης, δηλαδή κατάργηση εκπτώσεων και απαλλαγών από τον φόρο. 
Υψηλά συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα: η χώρα δεσμεύεται να διατηρήσει "μεσοπρόθεσμα" πρωτογενή πλονάσματα τουλάχιστον 3,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει σκληρή λιτότητα έως και το 2022. Η δέσμευση αυτή αποτυπώθηκε θα ψηφιστεί με το νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που θα ψηφιστεί ταυτόχρονα με όλα τα άλλα προαπαιτούμενα για να κλείσει η 4η αξιολόγηση ως το Eurogroup 21ης Ιουνίου.
"Ανοικτό" και να ζητήσει το ΔΝΤ να εφαρμοστεί νωρίτερα η μείωση στο αφορολόγητο
Νέα μέτρα για να κλείσει η αξιολόγηση

Παράλληλα με όλα τα μελλοντικά νέα μέτρα, στο τεχνικό Μνημόνιο καταγράφονται και μέτρα «άμεσης εφαρμογής» που ήδη ψηφίστηκαν ως προαπαιτούμενα που συνοδεύουν τις αποφάσεις που ελήφθησαν χθες στο Eurogroup.
✘ Αλλαγές στον Νόμο Κατσέλη/Σταθάκη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά:
Ως προαπαιτούμενο «οι αρχές θα τροποποιήσουν τον νόμο περί αφερεγγυότητας των νοικοκυριών» χωρίς να επηρεάζονται όμως «οι διατάξεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας εκτός για την εισαγωγή της αγοραίας αξίας για την αξιολόγηση των ακινήτων». Μεταξύ άλλων, με τις νέες διατάξεις η κυβέρνηση:
✓ αυστηροποιείται η εξέταση αιτήσεων για τον εντοπισμό μη δικαιούχων προσώπων και στρατηγικών κακοπληρωτών.
✓ θα ζητείται από τους οφειλέτες να παραιτηθούν της προστασίας του δικαιώματός τους στο τραπεζικό απόρρητο ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους πιστωτές που συμμετέχουν στη διαδικασία να έχουν πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες.
✓ θα μπορούν οι πιστωτές να ζητούν κρατική επιδότηση αντί των δικαιούχων οφειλετών, σε περίπτωση που οι τελευταίοι αδυνατούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους αυτό.·
✓ θα χάνουν την προστασία οι οφειλέτες, εάν η αίτησή τους απορρίφθηκε επειδή σκόπιμα κατέστησαν αφερέγγυοι ή σκόπιμα παραποίησαν την οικονομική τους κατάσταση
✓ η αυτόματη αναστολή δεν θα ισχύει εάν οι οφειλέτες παραιτήθηκαν από δύο προηγούμενες αιτήσεις και τις υπέβαλαν εκ νέου
✓ θα θεωρείται αυτόματα ως παραίτηση, η ακύρωση της ακρόασης, εάν δεν ζητηθεί νέα ημερομηνία ακρόασης εντός 30 ημερών από τον οφειλέτη
✓ εγγυητές που εκπλήρωσαν την υποχρέωσή τους από την εγγύηση, θα έχουν το δικαίωμα να υποκαταστήσουν τον πιστωτή στο σχέδιο αποπληρωμής
Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για την ολοκλήρωση των αιτήσεων και για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ δανειοληπτών και οφειλετών, η κυβέρνηση θα εκδώσει νόμους και αποφάσεις για:
✘ Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για την ολοκλήρωση των αιτήσεων και για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ δανειοληπτών και οφειλετών, η κυβέρνηση θα εκδώσει νόμους και αποφάσεις για:
✓ να ενταχθούν και χρέη που δημιουργήθηκαν έως 31-12-2017
✓ να ρυθμίζονται χρέη ελευθέρων επαγγελματιών έως 125.000 στην εφορία ή στα ασφαλιστικά Ταμεία.
✓ να αντλούνται αυτόματα τα δικαιολογητικά των αιτήσεων, εφόσον σε αυτά μπορεί να υπάρξει πρόσβαση ηλεκτρονικά, υπό τον όρο ότι θα τηρηθούν οι απαιτήσεις της νομοθεσίας περί προστασίας δεδομένων
✓ να εντοπίζονται και να διορθώνονται ευκολότερα παραλείψεις, λάθη και ανακρίβειες στις αιτήσεις
✓ να εκδοθεί υπουργική απόφαση για τις αμοιβές των συντονιστών.
✘ Τουρισμός: ως προαπαιτούμενο, οι αρχές θα επανεξετάσουν σε συμφωνία με τους Θεσμούς τις συστάσεις για άρση των περιορισμών στον τομέα των σκαφών αναψυχής, των υπηρεσιών τουριστικών λεωφορείων και της ενοικίασης αυτοκινήτων με οδηγό.
✘ Στις ιδιωτικές κλινικές, η κυβέρνηση, ως προαπαιτούμενο, θα θέσει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για τις ιδιωτικές κλινικές με στόχο την έγκρισή του έως τα μέσα Ιουλίου του 2018. Στις μονοήμερες κλινικές, η κυβέρνηση θα μειώσει τους περιορισμούς (για ιατρικές ειδικότητες, μικτές επιχειρήσεις κλπ) με βάση τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ και με την επιστημονική γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας όσον αφορά στις ιατρικές ειδικότητες.
✘ Λαθρεμπόριο Τσιγάρων: όλες οι καπνοβιομηχανίες θα αναλάβουν «δια νόμου» την υποχρέωση να γνωρίζουν και να αναφέρουν σε ποιον πούλησαν προϊόντα τους, ώστε να συμβάλλουν στις έρευνες για την αποκάλυψη κυκλωμάτων (“Know Your Customer"). Επιπλέον θα πληρώνουν στην ΑΑΔΕ, σε περιπτώσεις που εντοπίζονται λαθραία φορτία.

Ολόκληρη η Τεχνική Συμφωνία με τα μέτρα μετά το Μνημόνιο (στα αγγλικά)

Του Νίκου Μελέτη 

Αγωνία επικρατεί σε Αθήνα και Κύπρο για την επόμενη ημέρα των εκλογών στην Τουρκία, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι ο αναθεωρητισμός της και ο ηγεμονικός ρόλος που αναζητεί στην ευρύτερη περιοχή, επιλογές που στρέφονται ευθέως και εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, αποτελούν στρατηγική επιλογή του Ταγίπ Ερντογάν και όχι ένα απλό προεκλογικό πυροτέχνημα.

Η βολική και για την κυβέρνηση ερμηνεία του πραγματικού παραληρήματος του Τούρκου ηγέτη των τελευταίων δύο ετών, σε... εσωτερικές σκοπιμότητες και προεκλογικές ανάγκες, έχει ημερομηνία λήξης την 24η Ιουνίου, την ώρα που θα κλείνουν οι κάλπες στην Τουρκία. Από την επομένη τέτοιες βολικές εξηγήσεις, που δικαιολογούσαν την αδράνεια, δεν θα υπάρχουν και Αθήνα και Λευκωσία θα πρέπει να αντιμετωπίσουν κατάματα το νέο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις με την Τουρκία.

Μια Τουρκία η οποία αμφισβητεί τις Συνθήκες, αγνοεί το Διεθνές Δίκαιο, με αλαζονεία και αυτοπεποίθηση εφαρμόζει την πολιτική των κανονιοφόρων και των εμπράκτων απειλών εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και της Κύπρου και με έναν ηγέτη ο οποίος είναι πλέον εκτός ελέγχου και καλλιεργεί συστηματικά στην τουρκική κοινωνία έναν νέο ισλαμοεθνικισμό, που ίσως αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνος από τον ακραίο εθνικισμό των αντιπάλων του για την Προεδρία, εκπροσώπων είτε της κεμαλικής κληρονομιάς είτε των νέων Γκρίζων Λύκων, της κυρίας Ακσενέρ.

Το κομβικό σημείο το οποίο τραυμάτισε βαθιά τις σχέσεις με την Ελλάδα, και πιθανόν τον ήπιο τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τα προβλήματα του Αιγαίου ο Ερντογάν στα πρώτα χρόνια της θητείας του, ήταν η υπόθεση της απόπειρας πραξικοπήματος και η διαφυγή στην Ελλάδα των οκτώ Τούρκων αξιωματικών. Καθώς ο Ερντογάν θεωρεί την υπόθεση των οκτώ προσβολή στο πρόσωπό του και πισώπλατη μαχαιριά στον ίδιο και στην Τουρκία, για όσο διατηρείται αυτού του είδους η εκκρεμότητα, θα επιβαρύνει πολλαπλασιαστικά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Επιδείνωση των σχέσεων

Στα δύο τελευταία χρόνια, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν επιβαρυνθεί:

✓ Η ευθεία αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης από τον Τούρκο ηγέτη έχει ενταχθεί στο συνολικό σχέδιό του για την επανίδρυση της Τουρκίας, με προσωπική του σφραγίδα πάνω στα απολειφάδια του κεμαλικού συστήματος, στην επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης το 2023.

✓ Εχοντας και εκλογικά στραφεί πλέον στο εθνικιστικό τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης, ο κ. Ερντογάν έχει μετακινηθεί από τις ήπιες θέσεις με τις οποίες πολιτεύθηκε στα πρώτα χρόνια της θητείας του στην ηγεσία της Τουρκίας, αν και ποτέ δεν εμφανίσθηκε ούτε εκείνη την περίοδο να εγκαταλείπει βασικές αρχές της τουρκικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

✓ Στο Αιγαίο, η προσπάθεια απόκρουσης της κριτικής των Κεμαλιστών ότι εγκατέλειψε νησιά στην Ελλάδα παρέσυρε την τουρκική εξωτερική πολιτική σε νέες ακραίες συμπεριφορές. Επιπόλαιες κινήσεις και δηλώσεις από ελληνικής πλευράς περί κήρυξης της ΑΟΖ, επέκτασης χωρικών υδάτων, εκμετάλλευσης περιβαλλοντικών ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την εμπέδωση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά έδωσαν δυστυχώς την ευκαιρία στην Αγκυρα να επαναδιατυπώσει πλήρως και ρητώς τη θεωρία των Γκρίζων Ζωνών, προβάλλοντας μάλιστα και τους γνωστούς ισχυρισμούς (όπως εκανε ο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου) ότι στο «Αιγαίο δεν πετάει ούτε πουλί χωρίς την άδεια της Τουρκίας...».

✓ Οπως έδειξαν τα επεισόδια στα Ιμια, με τον εμβολισμό του σκάφους του Λιμενικού, αλλά και το επεισόδιο με την ελληνική σημαία στη βραχονησίδα Ανθρωποφάγος, η Τουρκία έχει επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς περιορισμού άσκησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο ή τουλάχιστον σε αυτές τις περιοχές που θεωρεί η ίδια ως «γκρίζες ζώνες».
✓ Ξεχωριστό κεφάλαιο στην πολιτική του κ. Ερντογάν κατέχει η Θράκη, καθώς η έγερση μειονοτικού και η διεκδίκηση κηδεμονίας των μουσουλμανικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια αποτελούν βασικό μοχλό για την άσκηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και διεύρυνσης της τουρκικής επιρροής, και όχι μόνο στα Βαλκάνια. Το προσωπικό ενδιαφέρον του Τ. Ερντογάν έχει εκφρασθεί βεβαίως με τις δύο επισκέψεις του στη Θράκη, αλλά και με τη ισχυρή παρουσία του τουρκικού κράτους (και παρακράτους) στη Θράκη, που με πακτωλό χρημάτων και με την ανεμπόδιστη δράση του τουρκικού προξενείου χειραγωγεί την ελληνική μουσουλμανική μειονότητα. Με τις παρεμβάσεις του ελληνικού κράτους, λόγω και της εκλογικής στάσης της μειονότητας στις τελευταίες εκλογές (που εξέλεξε τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ), να είναι περιθωριοποιημένες και τελικά να επιβραβεύουν αντί να αποκρούουν την τουρκική διείσδυση στη Θράκη μέσω των ακραίων φωνών της μειονότητας.

Η πρόκληση του Κυπριακού

Η μεγάλη πρόκληση των επόμενων μηνών όμως είναι η Κύπρος, καθώς η Τουρκία είναι έτοιμη να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα, το πρώτο μετά το 1974, έμπρακτης αμφισβήτησης της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την πραγματοποίηση γεωτρήσεων εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Κρίσιμη στιγμή θα είναι το φθινόπωρο όταν έχει προγραμματισθεί η γεώτρηση της αμερικανικής εταιρείας EXXON MOBIL στο Οικόπεδο 10, αλλά και οι επόμενες κινήσεις όχι πλέον της ΕΝΙ αλλά της TOTAL στα Οικόπεδα 6 και 3. Τότε θα φανεί εάν η Τουρκία επιλέξει την αντιπαράθεση ακόμη και με τις χώρες προέλευσης των πετρελαϊκών κολοσσών ή σε αντιπερισπασμό θα ξεκινήσει δική της γεώτρηση εντός της κυπριακής ΑΟΖ σε περιοχή που δεν θίγονται συμφέροντα ξένων εταιρειών. Και σε αυτόν τον «Αττίλα ΙΙΙ» θα πρέπει η Λευκωσία και η Αθήνα να δώσουν απάντηση, η οποία δεν θα είναι καθόλου εύκολη...

Σημαντικός παράγοντας στα Ελληνοτουρκικά είναι και η νέα σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ της Ερντογανικής Τουρκίας και της Ε.Ε. και της Ουάσιγκτον.

Ο Ερντογάν μέσα από τις διαρκείς συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις επιβάλλει σταδιακά μια έστω και δύσκολη ισορροπία στις σχέσεις του με τη Δύση, η οποία έχει πολλά στοιχεία απροβλεπτότητας και συνεπώς επικινδυνότητας για γείτονες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Και κυρίως έχει περάσει η εποχή που αρκούσε μια επιστολή του Λίντον Τζόνσον ή ένα τηλεφώνημα του Ρ. Χόλμπρουκ για να συγκρατηθεί και να συνετισθεί η Τουρκία...

* Αναδημοσίευση από τον «Φιλελεύθερο» της Παρασκευής 22 Ιουνίου 2018
Liberal


...Kαι ο κίνδυνος δικαίωσης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο


Του Νίκου Μελέτη

Η πραγματικότητα σχετικά με την Συμφωνία που υπογράφτηκε στις Πρέσπες για την επίλυση του ονοματολογικού με σύνθετη ονομασία «erga omnes» και την αναγνώριση «μακεδονικής» γλώσσας και εθνότητας είναι σκληρή.

Η Συμφωνία αυτή παράγει αποτελέσματα και ακόμη κι αν δεν ολοκληρωθεί η διαδικασία κύρωσης στα Σκόπια και η συνταγματική αλλαγή η αν ακόμη δεν υπάρξει η αναγκαία πλειοψηφία στην Ελλάδα για την κύρωση της, θα πρέπει να σχεδιασθεί η διαχείριση ορισμένων παράπλευρων συνέπειών της Συμφωνίας αυτής.

Η αναγνώριση «Μακεδονικής» γλώσσας με τα συνοδευτικά ψιλά γράμματα σε άλλο άρθρο της Συμφωνίας να διευκρινίζουν ότι πρόκειται περί σλαβικής γλώσσας, δεν αλλάζει σε τίποτε το πραγματικό γεγονός καθώς ποτέ, κανείς δεν υποστήριξε ότι η «μακεδονική» γλώσσα ήταν η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων. Απλώς ο χαρακτηρισμός της λαλιάς αυτής που προέρχεται από την Βουλγαρική γλώσσα, ως «μακεδονικής» έγινε για τους γνωστούς λόγους που ενέπνευσαν στην Σοσιαλιστική Ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας την δημιουργία «μακεδονικής» ταυτότητας η οποία δεν θα είχε σημείο αναφοράς στο γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας το οποίο ανήκε στην Γιουγκοσλαβία, αλλά στο σύνολο της Μακεδονίας. Εξ ου και η έγερση εκ μέρους του Τίτο και ζητήματος «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα που είχε αποκρουσθεί από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Σε ότι αφορά την «μακεδονική» εθνότητα, έχει εξηγηθεί επαρκώς ότι αν και η αναφορά είναι για την εθνικότητα «Μακεδονική/ πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» αυτή δεν ήταν παρά η συμβιβαστική λύση στην απαίτηση μέχρι την τελευταία στιγμή της σκοπιανής πλευράς για ρητή αναφορά σε «Μακεδονική Εθνότητα» (ethnicity). Όμως καθώς η εθνικότητα (ιθαγένεια) αναφέρεται σε νομικό δεσμό του προσώπου με το κράτος, είναι σαφές ότι η διατύπωση που επέλεξαν να καταγράψουν στην Συμφωνία αφορά την Εθνότητα.

Στην διαπραγμάτευση η Ελλάδα για μια ακόμη φορά (η πρώτη έγινε με την απόσυρση της σημαίας με τον Ήλιο της Βεργίνας) βρέθηκε να πληρώνει υπερβολικό αντάλλαγμα για ένα θέμα που προστέθηκε εκ των υστέρων στην Διαφορά, και αυτό ήταν ο εξαρχαϊσμός του κ. Γκρουέφσκι. Η αναγνώριση τελικά μακεδονικής ταυτότητας, ήταν το αντάλλαγμα για να δηλωθεί από την άλλη πλευρά ότι η «Μακεδονία» τους δεν είχε σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο, λες και μπορούσε να έχει …

Πιθανότατα η Συμφωνία αυτή όταν φθάσει στην Ελληνική Βουλή θα είναι δύσκολο να κυρωθεί μετά και τους παραλογισμούς που ακούστηκαν από το κόμμα των ΑΝΕΛ, ότι θα ζητήσουν αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων αλλά οι ίδιοι θα την καταψηφίσουν, συνεχίζοντας να υποστηρίζουν την κυβέρνηση η οποία υπέγραψε την Συμφωνία.

Η ΝΔ, ήδη έσπευσε να δηλώσει ότι θα την καταψηφίσει προφανώς αναμένοντας ότι δυνάμεις της κεντροαριστεράς θα υπερψηφίσουν στην Συμφωνία, ώστε να μην βρεθεί στα χέρια μιας επόμενης κυβέρνησης η καυτή πατάτα διαχείρισης των αντιδράσεων από μια ενδεχομένη απόρριψη της Συμφωνίας από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Τα πρώτα αποτελέσματα που παράγει η Συμφωνία θα καταγραφούν στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, όπου χωρίς τυπικά να υπάρχει Συμφωνία που να έχει τεθεί σε ισχύ, η ΠΓΔΜ έστω και με το προσωρινό όνομα FYROM θα πάρει το πράσινο φως για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. και πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Και οι δυο αυτές αποφάσεις κλειδιά για την ευρωατλαντική πορεία της χώρας είχαν συνδεθεί από την Αθήνα σταθερά από το 2005 και το 2008, με την επίλυση της διαφοράς και την υιοθέτηση της νέας ονομασίας. Κάτι που πρακτικά και ουσιαστικά δεν έχει ακόμη συμβεί και δεν θα έχει συμβεί μέχρι την ολοκλήρωση της κυρωτικής διαδικασίας και από την Ελληνική Βουλή.

Μια συνέπεια την οποία καλείται να διαχειρισθεί η Αθήνα, παρά το γεγονός ότι σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει θετικά την ύπαρξη «μειονοτικού ζητήματος στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία», είναι αυτό όχι μόνο των δίγλωσσων που έχουν απομείνει στην περιοχή, αλλά όλων εκείνων που επιδιώκουν να μετατρέψουν την τοπική διάλεκτο σε απόδειξη μειονότητας με «μακεδονική συνείδηση».

Στις υποθέσεις «Σιδηρόπουλος και άλλοι εναντίον Ελλάδας» και της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού», υποθέσεις που η Ελλάδα έχει καταδικασθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ουσιαστικά είχε απορριφθεί από τις ελληνικές δικαστικές Αρχές και τον Άρειο Πάγο η ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας και «μακεδονικού» πολιτισμού και ταυτότητας και είχε θεωρηθεί ως προσπάθεια δημιουργίας μειονοτικού ζητήματος που έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας.

Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι δεν συνέτρεχε τέτοιος λόγος για την ασφάλεια της χώρας και ότι επρόκειτο περί παραβίασης και του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι.

Στο αρθρο 2 του Καταστατικού της «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού» ορίζεται ότι σκοπός του σωματείου είναι, μεταξύ άλλων, "η πολιτιστική αποκέντρωση και η προστασία των πνευματικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και οι παραδόσεις των πολιτιστικών μνημείων και γενικότερα η διατήρηση και διάδοση του Μακεδονικού πολιτισμού. Η διατήρηση και καλλιέργεια της Μακεδονικής γλώσσας - MAKEDONCKI -και, ως μέσο για την επίτευξη του παραπάνω στόχου, δηλώνει ότι είναι ομιλίες, δημοσιεύσεις, αντιπροσώπευση σε όλες τις μορφές, καθώς και η συνεργασία του Συλλόγου με άλλες ενώσεις, οι οποίες έχουν κοινούς στόχους, με την τοπική αυτοδιοίκηση και με άλλους αρμόδιους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς".

Η ελληνική κυβέρνηση είχε καταθέσει ότι «το ελληνικό κράτος αναγνωρίζει σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα να εκφράζεται υπέρ της οποιασδήποτε μειονότητας στην ελληνική επικράτεια» αλλά ότι η «χρήση του όρου "Μακεδονικού" στο όνομα της προσφεύγουσας ενώσεως ως πολιτιστικό και γλωσσικό στοιχείο, που διαφέρει από την ελληνική ιστορία, θα μπορούσε να παρεμποδίσει την άσκηση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι σε τρίτους. Τέτοια είναι η περίπτωση μελών άλλων συλλόγων, όπου ο όρος «μακεδονικός» χρησιμοποιείται στην γεωγραφική σημασία του, αναφερόμενος στο βόρειο τμήμα της Ελλάδα».

Με την υπογραφή της Συμφωνίας και την αναγνώριση από την κυβέρνηση της «μακεδονικής» γλώσσας και εθνότητας και κυρίως με τα άρθρα 1παρ.3(δ) («Οι όροι “Μακεδονία” και “Μακεδόνας» έχουν την έννοια που αποδίδεται στο Άρθρο 7 της παρούσας Συμφωνίας) και κυρίως με το Άρθρο 7 που αποδέχεται και νομιμοποιεί πλήρως την χρήση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» με την αναγνώριση ότι η «εκατέρωθεν αντίληψη τους ως προς τους όρους αυτούς αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά», είναι προφανές ότι υπονομεύεται η μεχρι τωρα επιχειρηματολογία εναντίον όσων επιχειρούσαν υπογείως να θέσουν μειονοτικό ζήτημα.

Οι ελληνικές Αρχές δεν θα είναι εύκολο να αρνηθούν ως σκοπό λειτουργίας σωματείου την προώθηση της «μακεδονικής γλώσσας, που ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών», και του «μακεδονικού» πολιτισμού όπως τον αποδέχεται η Συμφωνία, διαφορετικό και διακριτό από τον Ελληνικό Πολιτισμό. Με την διάφορα ότι αυτά τα Σωματεία θα λειτουργούν πλέον επί ελληνικού εδάφους και σε περιοχές που θα επιχειρηθεί μεσώ του γλωσσικού η καλλιέργεια και «εθνικής συνείδησης»

(π.χ. πως θα αρνηθούν οι Αρμόδιες Αρχές την λειτουργία φροντιστηρίου «μακεδονικής γλώσσας» στην Φλώρινα, η λειτουργία κέντρου «Μακεδονικού Πολιτισμού» στην Αριδαία, όταν αυτά θα έχουν αναγνωρισθεί και έχουν γίνει αποδεκτά από την Συμφωνία;)

Πλέον όσες εκκρεμότητες θα προκύπτουν σχετικά με την εφαρμογή της Συμφωνίας θα μεταφερθούν και στο εσωτερικό πεδίο της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, όπου ως γνωστόν και οι δυο θεσμοί αποφεύγουν να εμπλέκονται σε αντιθέσεις τέτοιου είδους μεταξύ κρατών μελών.

Ένα σημαντικό ερώτημα που επίσης πρέπει να τεθεί είναι εάν έχουν ληφθεί πρόνοιες ώστε να αντιμετωπισθεί μια προσπάθεια που θα πρέπει να είναι αναμενόμενη, για αλλαγή του Νόμου του 1982 περί Αμνηστίας (Νόμος 106841) βάσει του οποίου επιτράπηκε η επιστροφή των Πολιτικών Προσφύγων που έφυγαν στην διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και τους είχε αφαιρεθεί η ιθαγένεια, υπό την προϋπόθεσή ότι είναι «Έλληνες το γένος» αλλά και του νόμου 1540 (του 1985) που δόθηκε στους Πολιτικούς Πρόσφυγες που επέστρεφαν για να διεκδικήσουν τις δημευμένες περιουσίες τους υπό την προϋπόθεση ότι είναι «Έλληνες το γένος». Ρυθμίσεις που είχαν εφαρμοσθεί για να αποκλεισθεί η επιστροφή όσων δίγλωσσων με «μακεδονική» πλέον συνείδηση, μετά από δεκαετίες παραμονής στην Ομόσπονδη Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» θα ήθελαν να επιστρέψουν διεκδικώντας τις περιουσίες τους και δημιουργώντας έναν πυρήνα «μακεδονικής» μειονότητας συνδεδεμένης με γειτονικό κράτος, το οποίο κάθε άλλο πάρα είχε αποκηρύξει τον Αλυτρωτισμό

Και σήμερα όμως ο Αλυτρωτισμός τον οποίο υποτίθεται θα αποκηρύξει η γειτονική χώρα αφορά την Αρχαία Ελλάδα (σ.σ. και όχι την Αρχαία Μακεδονία), ενώ φυσικά παραμένει ζωντανός ο σύγχρονος αλυτρωτισμός όπως εκδηλώθηκε από το Ίλιντεν και κυρίως το ANSOM το 1944.

Να θυμίσουμε τέλος ότι υπάρχει μεν δέσμευση για την αποφυγή έγερσης μειονοτικού ζητήματος από τις κυβερνήσεις και επίσημους φορείς, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά αποκλείεται για ιδιωτικούς φορείς και άλλους θεσμούς οι οποίοι έχουνσύμφωνα με την Συμφωνία που υπογράφτηκε στις Πρέσπες το δικαίωμα χρήσης του όρου «Μακεδονία» και «Μακεδόνας».

Liberal
[full-post]

Του Πανίκου Παναγιώτου

Είναι προτιμότερο να υπογράφονται συμφωνίες συνεργασίας παρά να επικρατούν εντάσεις και αψιμαχίες που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την σταθερότητα.

Είναι προτιμότερο να βλέπεις ηγέτες «αντιμαχόμενων χωρών» να συναντώνται και να δίνουν προοπτική στην ειρήνη παρά να υπάρχει μόνιμη απειλή για την ασφάλεια.
Εάν όμως μια συμφωνία δεν στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο και σε αξίες βαθιά θεμελιωμένες που διέπουν υγιείς διακρατικές σχέσεις, εάν δεν στηρίζεται στο σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών και της πολιτιστικής κληρονομιάς των λαών, τότε δεν είναι μόνο άδικη, διάτρητη και παράνομη αυτή η συμφωνία, αλλά με την πάροδο του χρόνου θα επιφέρει ακριβώς το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Κι αυτό διαπιστώνεται με βάση την ιστορική εμπειρία.

Όταν συμφωνείς με τον κλεφτή των εδαφών σου ή του πολιτισμού σου να μοιραστείτε τα κλοπιμαία, αφήνοντάς του μάλιστα και ανοιχτό παράθυρο για το μέλλον ώστε να έχει τη δυνατότητα, όταν του το επιτρέψουν οι συνθήκες και οι ξένοι προστάτες του, να αρπάξει ακόμη περισσότερα, τότε για ό,τι πανηγυρίζεις σήμερα θα αποτελέσει αύριο την αφορμή, την αιτία, το «δώρο» για γεγονότα που θα είναι σε βάρος της πατρίδας σου.

Και βέβαια δεν ευθύνεσαι εσύ για το χθες, για λάθη, για υποχωρήσεις, για συμβιβασμούς, για ιστορικά εγκλήματα προκατόχων σου ή πολιτικών αντιπάλων σου που σήμερα εμφανίζονται υπερασπιστές των εθνικών δικαίων, ενώ άλλα είπαν ή έπραξαν κάποτε.

Την ίδια στιγμή όμως, δεν έχεις το δικαίωμα να «παίξεις» με λανθασμένες αποφάσεις του παρελθόντος, ούτε και με το διεθνές περιβάλλον που διαμορφώθηκε γύρω από το πρόβλημα, για να κάνεις μια συμφωνία με την οποία ο κλέφτης στην ουσία δεν επιστρέφει τίποτα από όσα οικειοποιήθηκε όλα αυτά τα χρόνια λόγω γεωπολιτικών συνθηκών και συγκρουόμενων συμφερόντων στην περιοχή, αλλά και εξαιτίας μόνιμης αδυναμίας της Ελλάδας να υπερασπιστεί μεθοδικά, ενωτικά, συγκροτημένα τα εθνικά συμφέροντά της.

Αξίζει να επισημανθεί μόνο ένα στοιχείο του περιεχομένου της συμφωνίας Αθηνών-Σκοπίων για να διαπιστωθεί ότι η Ελλάδα δεν παίρνει πίσω αυτά που καπηλεύεται η γείτονα χώρα της.

Συγκεκριμένα, στη δεύτερη και τρίτη παράγραφο αναφέρεται: «Η ιθαγένεια θα είναι Μακεδονική/Πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Η επίσημη γλώσσα θα είναι η “μακεδονική γλώσσα” όπως αναγνωρίστηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977, και περιγράφεται στο άρθρο 7 (3) και (4) της παρούσας συμφωνίας».

Σε κάθε κράτος-μέλος του ΟΗΕ, η ιθαγένεια είναι παράγωγο της ονομασίας του κράτους. Πώς γίνεται λοιπόν οι πολίτες της «Βόρειας Μακεδονίας» να έχουν ιθαγένεια «Μακεδονική» και όχι «Βορειομακεδονική»;

Άρα, εξασφαλίζεται στο ήμισυ ο γεωγραφικός προσδιορισμός και η λεγόμενη χρήση «erga omnes», αλλά το κυριότερο είναι ότι σε τελική ανάλυση οι Σκοπιανοί, πέρα από τα όσα μπορεί να αλλάξουν στο σύνταγμά τους και στην κρατική ονομασία τους, κατάφεραν για πρώτη φορά με τη συγκατάθεση της Ελλάδας να νομιμοποιήσουν τα κλεμμένα: ιθαγένεια, γλώσσα και ταυτότητα μακεδονική.

Σίγουρα, η επίλυση προβλημάτων και η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ χωρών απαιτούν πολιτικό θάρρος, συμβιβαστικό πνεύμα και αμοιβαία αποδεκτές συμφωνίες.

Μια ρεαλιστική λύση όμως πρέπει να είναι στη βάση αρχών. Δεν θα αντέξει ούτε στο χρόνο ούτε στη συνείδηση των ανθρώπων όταν στηρίζεται πάνω σ’ ένα διαχρονικό ψέμα και όταν νομιμοποιεί την παρανομία, θεωρώντας την ως τετελεσμένο γεγονός.

Στο ίδιο πλαίσιο, με την ίδια νοοτροπία περί «αμοιβαίας συμφωνίας», επιδιώκεται η επίλυση του Κυπριακού, το οποίο είναι ένα θέμα διαφορετικών προεκτάσεων και στρατηγικής σημασίας, γιατί πρόκειται για εισβολή, κατοχή και καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Υπάρχει όμως ένας κοινός παρονομαστής που αφορά τον τρόπο, τη μεθοδολογία και τις προωθούμενες λύσεις για τα δυο αυτά εθνικά ζητήματα του Ελληνισμού και σχετίζεται με: την ασάφεια, τη διαφορετική ερμηνεία των κειμένων από την κάθε πλευρά, την προτεραιότητα εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων σε βάρος των συμφερόντων Ελλάδας – Κύπρου και κυρίως τις συγκαλυμμένες γενναιοδωρίες προς τους κλέφτες.

Και μακάρι να ήταν γενναιοδωρίες που θα συνέβαλαν στη διασφάλιση της ειρήνης και στην καταπολέμηση του εθνικισμού.

Δυστυχώς, είναι γενναιοδωρίες που αποθρασύνουν ακόμη περισσότερο τους κλέφτες και τους λεηλάτες πολιτισμών, εδαφών και ανθρώπινων ψυχών.

HellasJournal

Από τον Βασίλη Παπαγιαννίδη

Ολα για τον λαό. Ετσι μας τάζουν. Και μας ταΐζουν ψευδείς ελπίδες για μια κοινωνία που θα προσεγγίζει περισσότερο την ουτοπική έννοια της «δικαιοσύνης». Αυτά προεκλογικά. Τότε που μας έχουν ανάγκη. Εμάς και την ψήφο μας. Την προσωρινή εμπιστοσύνη μας θέλουν. Μετά έχουν τέσσερα χρόνια μπροστά τους και αδιαφορούν. Ξέρουν πως η μνήμη μας δεν είναι και η καλύτερη. Και ελπίζουν πως δεν θα θυμόμαστε όλα όσα κάνουν και επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μας, χωρίς να μας δίνεται η δυνατότητα να εκφραστούμε.

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία… Μας αντιπροσωπεύουν όμως; Κυβερνούν και νομοθετούν με βάση τη δική μας βούληση; Ή απομονωμένοι και εγκλωβισμένοι στην εξουσία αλλάζουν τα πρότυπά τους; Μήπως το πρότυπο που είχαν και λεγόταν «άνθρωπος» -αν το είχαν- έδωσε τη θέση του σε υλικές αξίες, π.χ. «καρέκλα»; Δεν πολιτικολογώ. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι των τελευταίων ετών. Δεν σπανίζει ούτε αποτελεί χαρακτηριστικό μιας πολιτικής παράταξης μονάχα. Είναι χαρακτηριστικό ενός πολιτικού συστήματος που αναδεικνύεται από το εκλογικό σώμα και εκεί «παίρνουν διαζύγιο».

Ο καθένας τραβά τον δρόμο του. Ο λαός επιστρέφει στις δουλειές και τις οικογένειές του και οι εκλεγμένοι άρχοντες απολαμβάνουν τα προνόμια της εξουσίας δημιουργώντας μια «παράλληλη κοινωνία»: την κοινωνία των αρχόντων. Αυτές οι δύο κοινωνίες (του λαού και των αρχόντων) είναι σαν δύο παράλληλες γραμμές που συνυπάρχουν αλλά δεν τέμνονται ποτέ.

Κι όμως, εκτός των εκλογών το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα να επιτευχθεί μια επικοινωνία μεταξύ των δύο αυτών κοινωνιών με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος: είτε για κρίσιμο εθνικό ζήτημα είτε για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα.

Πριν από λίγες μέρες ήρθαμε σε συμφωνία με τα Σκόπια. Βασικά δεν ήρθαμε. Ηρθε η κυβέρνησή μας. Σε κάτι τόσο κρίσιμο και σημαντικό δεν ζητήθηκε η γνώμη μας. Παρά τις διαδηλώσεις και τη μαζική αντίθεση στη συμφωνία αυτή από την πλευρά του εκλογικού σώματος, δεν διενεργήθηκε δημοψήφισμα. Ο λαός φιμώθηκε για τα καλά και ως απλός θεατής υποχρεώθηκε να παρακολουθεί τη συμφωνία χωρίς να μπορεί να εκφράσει κάποια άποψη.

Θυμάμαι το προεκλογικό σποτ «για τις ανάγκες των πολλών». Ετσι είναι. Αλήθεια έλεγε. Τα πάντα για τον λαό. Τίποτα, όμως, μαζί με τον λαό…

Δημοκρατία

Παρά τις... σαμπάνιες για το Eurogroup, 5.000.000 Έλληνες απειλούνται με φτώχεια, ενώ ακολουθούν μειώσεις στις συντάξεις 

Ρεπορτάζ Νάσος Χατζητσάκος

Την ώρα που στο Eurogroup πανηγυρίζουν και στο Μέγαρο Μαξίμου ανοίγουν σαμπάνιες μετά τη συμφωνία «θηλιά» για το χρέος, περίπου ένας στους δύο Έλληνες (4.923.970 άτομα) κινδυνεύουν από φτώχεια σε σχέση με τα δεδομένα του 2008. Λόγω της προγραμματισμένης, μεταξύ άλλων, νέας μείωσης στις συντάξεις το 2019, η πρωτοφανής για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα ανέχεια θα διατηρηθεί ή και θα διευρυνθεί. Ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θα συνεχίσει και τα επόμενα χρόνια να ζει με «τον σουγιά στο κόκαλο και το λουρί στον σβέρκο».

Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για τη φτώχεια στην Ελλάδα το 2017, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο ανέχειας, υπολογιζόμενο με το «κατώφλι της φτώχειας» του 2008, ανέρχεται στο 46,3%! Ακόμη και σε σύγκριση με το κατά πολύ μειωμένο «όριο της φτώχειας» του 2016 (4.560 ευρώ τον χρόνο ή 380 ευρώ τον μήνα ανά άτομο), το οποίο λαμβάνει υπόψη η ΕΛ.ΣΤΑΤ., το ποσοστό των πολιτών που κινδυνεύουν ή βρίσκονται κοντά στο φάσμα της ανέχειας ανέρχεται στο 35,6% του πληθυσμού (3.789.300 άτομα). Σημειωτέον ότι το 2009 το ποσοστό του πληθυσμού που βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ήταν κατά πολύ μικρότερο (27,6%).

Μάλιστα, με βάση τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. η ασφυκτική κατάσταση για ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού δεν θα τελειώσει με την τυπική έξοδο από τα Μνημόνια. Οι προγραμματισμένες για το 2019 νέες μειώσεις στις συντάξεις, η μείωση του αφορολογήτου από το 2020 και τα υπέρογκα πλεονάσματα αναμένεται να συντηρήσουν ή και να διευρύνουν το ποσοστό των πολιτών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από τα στατιστικά στοιχεία, βάσει των οποίων «το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από όλες τις κοινωνικές μεταβιβάσεις (μη συμπεριλαμβανομένων επιδομάτων και συντάξεων) ανέρχεται σε 50,8%, ενώ όταν περιλαμβάνονται μόνο οι συντάξεις και όχι τα επιδόματα μειώνεται στο 24%».

Οι μνημονιακές «επιτυχίες»

Συνοπτικά ορισμένες από τις μελανές για την ελληνική κοινωνία «επιτυχίες» των Μνημονίων έχουν ως εξής:
⏯• 1.672.082 άτομα δεν μπορούν να καλύψουν μηνιαία έκτακτη ανάγκη ύψους 384 ευρώ.
⏯• Το 50% των φτωχών πολιτών ζει με ετήσια εισοδήματα έως 3.178 ευρώ (264,8 ευρώ τον μήνα).
⏯• Υλικές στερήσεις σε βασικά αγαθά έχει το 21,1% του πληθυσμού.
⏯• Το 26% των νοικοκυριών δεν έχει ικανοποιητική θέρμανση τον χειμώνα.
⏯• Δύο στους 10 από τους φτωχούς πολίτες δεν κάνουν ιατρικές εξετάσεις επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα.

Δημοκρατία

Ο ιδανικός φερετζές μιας παταγώδους αποτυχίας είναι η διοργάνωση φιέστας, όπου θα γίνει η απόπειρα να παρουσιαστεί το μαύρο σαν άσπρο. Αυτό έγινε και με την ολοκληρωτική ήττα της κυβέρνησης στο προχθεσινό Eurogroup.

Σε όλα τα μέτωπα η (υποτιθέμενη) κυβερνητική στρατηγική απεδείχθη λίγη. Αντί να αποχωρήσει η ελληνική αποστολή με κανονική απομείωση του χρέους, έφυγε με δεκαετή παράταση και δέσμευση για παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% έως το 2022 και 2,2% έως το 2060!

Η πολιτική χρεοκοπία της κυβέρνησης στην υπόθεση του ελληνικού χρέους είναι μια υπόθεση, η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε πίσω από τους αριθμούς. Και οι αριθμοί θα... δυστυχήσουν στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο οι άνθρωποι. Ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησης υπόσχονταν «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια, μας έφερε ένα επιπλέον, το οποίο θα διαρκέσει έως το 2060!

Η Ελλάδα θα βρίσκεται κάτω από τη σιδερένια μπότα των δανειστών και στην πρώτη αστοχία της συγκέντρωσης των εξωφρενικών πρωτογενών πλεονασμάτων (κάτι που θα γίνει πολύ σύντομα, όπως δείχνει κάθε λογική προσέγγιση των δεδομένων) θα ακολουθήσει ακόμη μία περίοδος κολάσεως για τους πολίτες. Οι πιστωτές δεν θα χάσουν την ευκαιρία να ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο την Ελλάδα, μέχρι να μη μείνει τίποτε πια να πάρουν.

Κι αντί την πανωλεθρία στο Eurogroup να ακολουθήσει μια ειλικρινής συγγνώμη της κυβέρνησης προς τους πολίτες για την αποτυχία και τις υπερφίαλες εξαγγελίες και υποσχέσεις, διοργανώθηκε φιέστα! Λες και υπάρχει έστω ένας συμπολίτης μας που θα πειστεί από τους αρχιτέκτονες του νέου Μνημονίου, διαρκείας περίπου μισού αιώνα, ότι... νικήσαμε! Λες και είναι τόσο αφελείς οι Ελληνες, που ματώνουν από το 2010, και θα πιστέψουν τα πυροτεχνήματα, τις προπαγάνδες και τις ομιλούσες κεφαλές που στηρίζουν άκριτα κάθε εξουσία.

Σ’ αυτούς τους μαύρους κι άραχλους καιρούς ας μην διοργανώνει η κυβέρνηση γιορτάσια δίπλα στην κηδεία της εθνικής οικονομίας μας. Μην προκαλείτε τον λαό!


Δημοκρατία

Ελευθέριος Τζιόλας

Όσοι υποτιμούν τα Σκόπια λέγοντας ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε ένα μικρό και αδύναμο κράτος, ότι δεν μπορεί να αποτελεί »απειλή» για την Ελλάδα, παραγνωρίζουν την τάση των αδύναμων κρατών να μετατρέπονται σε όργανα στα χέρια κρατών ισχυρότερων που θέλουν να προκαλέσουν ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Και ότι, επίσης, σε ένα πιθανό περιβάλλον αναταράξεων οι χρόνιοι, ενεργοί, μη ακυρωμένοι αλυτρωτισμοί, μέσα από καιροσκοπικές »συμμαχίες» ισχυρών κέντρων μπορούν να επιφέρουν ρήγματα πλαγιοκόπησης και να επηρεάσουν καθοριστικά τα κύρια εθνικά μέτωπα.

Είναι, επίσης, σημαντικό να κατανοηθούν βαθύτερα οι λόγοι και οι σκοπιμότητες που το Τιτοϊκό μεταπολεμικό κατασκεύασμα δεν ακυρώθηκε με την λήξη της ψυχροπολεμικής περίοδου, τουλάχιστο ως προς τα αλυτρωτικά και αναθεωρητικά του στοιχεία, αλλά κρατήθηκε, υποστηρίχθηκε και αναγνωρίσθηκε. Ο δε αλυτρωτισμός του, συνώνυμος σε βάθος χρόνου με σχέδια σφαιρών επιρροής και αλλαγής συνόρων πέρασε από το πλαίσιο του Τίτο, στο πλαίσιο (και τα ανοιχτά, πιθανά πλάνα) των ισχυρών Δυτικών Κέντρων.

Κρίσιμο σημείο, το οποίο παντελώς έχει διαφύγει από την οπτική της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, κάτω και από τις πιέσεις, αλλά και τα δελεαστικά του Δυτικού παράγοντα. Ενώ θα έπρεπε να αποτελέσει σημείο συζήτησης για την ξεκάθαρη αλλαγή στάσης των Δυτικών έναντι του «μακεδονικού αλυτρωτισμού» και πίεση των Σκοπίων για τη ριζική, πρακτική ακύρωση του, ως πρωταρχικό όρο για να προχωρήσει οποιασδήποτε διαπραγματεύση.

Αν ο Μάθιου Νίμιτς, ως διαμεσολάβητής του ΟΗΕ, είχε ένα καθήκον, το οποίο η ελληνική πλευρά όφειλε να θέσει, αυτό ήταν το παραπάνω (η ακύρωση του «μακεδονικού αλυτρωτισμού»), ως θεμελιώδης όρος για την ασφάλεια, τον σεβασμό των συνόρων και την σταθερότητα στην περιοχή, κι όχι η αναζήτηση ενός ονοματολογικού καμουφλάζ για τον αλυτρωτισμό. Ας μη λησμονείται ότι ο ιστορικός και γεωπολιτικός χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος του βιολογικού. Αυτό οι κυβερνήσεις πρέπει να το λαμβάνουν πάντα υπόψη. Οι εθνικοί κύκλοι και οι εθνικές ανακατατάξεις ωριμάζουν βήμα-βήμα, και στην εξέλιξή τους υπάρχουν πάντα τα κομβικά σημεία, οι σταθμοί.

Ένας τέτοιος σταθμός καθοριστικά αρνητικών εξελίξεων για την Ελλάδα υπήρξε με την υπογραφή της συμφωνίας. Μετά από μια διαδρομή αντοχής της Ελλάδας 27 ετών (με την ελληνική κοινωνία ανυποχώρητη και την οικονομία σε εκ των ενόντων λειτουργία στην περιοχή), η τωρινή Συμφωνία διαμορφώνει άρδην νέα δεδομένα. Διαμορφώνει ένα πεδίο μεγάλων υποχωρήσεων και ουσιαστικά εγκρίνει επίσημα την ύπαρξη όσων ζωτικών, αλυτρωτικών αρνούνταν.

Απευθυνόμενος για την κατανόηση του πράγματος στην βαριά μνήμη του Κυπριακού, υπογραμμίζω: και εκεί η τουρκική στρατηγική ήταν γνωστή και επίμονη στην βήμα-βήμα κίνησή της. Ο σταθμός, όμως, που άνοιξε νέο εθνικό κύκλο, αλλάζοντας δραστικά, καταθλιπτικά τα δεδομένα ήταν η εισβολή και η κατοχή. Από τότε, ο ιστορικός χρόνος γράφει 44 έτη και δεκάδες αλλαγές κυβερνήσεων, με το Κυπριακό σε κακή μοίρα.

Το όχημα του αλυτρωτισμού
Στο ζήτημα των Σκοπίων: η Ελλάδα επί 27 έτη δεν παραχωρούσε το όνομα Μακεδονία υπό οιαδήποτε μορφή (το f.Y.R.O.M. είχε το χαρακτήρα της προσωρινότητας και μαζί του και το κρατικό μόρφωμα). Παρά το έλλειμμα ενός εθνικού, στην ουσία του, συγκροτημένου σχεδίου, κυρίως, με την επιμονή και τη θέληση του Λαού, αναδεικνύονταν ως κυρίαρχη θέση η ακύρωση του αλυτρωτισμού και του αναθεωρητισμού, η ριζική τους αντιμετώπιση. Δηλαδή, το κυρίαρχο μεταφερόμενο μήνυμα, παρά τις κακοφωνίες, ήταν: μη αναγνώριση και μη παραχώρηση του ονόματος και των άλλων συνθετικών-υποστηρικτικών του στοιχείων: εθνότητα, γλώσσα, πολιτισμός, ιστορία.

Ο σταθμός, η ποιοτική αλλαγή, για τον νέο κύκλο εξελίξεων, με βαριά αρνητικές προϋποθέσεις για την Ελλάδα (και τη Μακεδονία), είναι ακριβώς η ανατροπή αυτής της θέσης και η αντικατάστασή της με την υπογραφείσα συμφωνία. Η παραχώρηση ονόματος με τον όρο «Μακεδονία», συνοδευόμενο-υποστηριζόμενο από την εθνότητα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό, αναζωογονεί, με ελληνική κυβερνητική συγκατάθεση, με συμφωνία, το όχημα του αλυτρωτισμού, το οποίο βγαίνοντας από την απομόνωση, δρομολογείται πλέον επιθετικά και έναντι της Ελλάδας και στον Κόσμο.

Η Ελλάδα, με αυτό το βαρύ πλέον αρνητικό προηγούμενο και χωρίς ισχυρές ασφαλιστικές πρόνοιες (π.χ. για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ), θα βρίσκεται όχι μόνο διαδικαστικά, αλλά και ουσιαστικά απολογούμενη. Κυρίως, θα έχει απογυμνωθεί από τα μέσα και τις δυνατότητες ακινητοποίησης και ακύρωσης του αναθεωρητισμού στην περιοχή (όπως θα μετεξελιχθεί ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων).

Αλλαγή με εθνικό προσανατολισμό και πατριωτικό-δημοκρατικό περιεχόμενο, παρά τη συγκριτικά πολύ δυσμενέστερη θέση, στην οποία περιέρχεται η Ελλάδα με τη συμφωνία, μπορεί να υπάρξει. Θα απαιτηθεί, όμως, εκτός από τη σταθερή στήριξη στον ενωμένο και γρηγορούντα Ελληνικό Λαό, καθώς, και την επαγρύπνηση και κινητοποίηση του Ελληνισμού, να υπάρξει και να επανακυριαρχήσει μια συγκροτημένη, ενεργή Πατριωτική Στρατηγική.

Μία στρατηγική που θα την εκφράζει, θα την εκπροσωπεί και θα την προωθεί μια Δημοκρατική Ηγεσία ανάλογου διαμετρήματος. Μια Στρατηγική και μια Ηγεσία που θα αντιληφθεί και θα επανασχεδιάσει συνολικά τον εθνικό, κοινωνικό και οικονομικό βίο και την πορεία της Χώρας, με ταυτόχρονη μαχητική συμμετοχή για αλλαγές στην Ευρώπη.

slpress

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Θα περίμενε κανείς ότι η πολλά υπεσχημένη ελάφρυνση του εξωτερικού χρέους θα επέτρεπε στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει από τα τάρταρα που την έρριψαν εννέα χρόνια αντιπαραγωγικής πολιτικής. Αντί ελαφρύνσεως του δυσβάστακτου χρέους, το κατά τα άλλα παράνομον Eurogroup της 21ης Ιουνίου έδωσε αναβολήν εξοφλήσεώς του.

Ο καθείς, εφ’ όσον έχει κάποια σχέση με τα οικονομικά, γνωρίζει ότι η επιμήκυνση της εξοφλήσεως του χρέους για δέκα έτη θα αυξήσει το εξωτερικό χρέος και θα επιβαρύνει την οικονομία με παράτασιν τόκων. Η εμπειρία των τελευταίων εννέα ετών το αποδεικνύει: από 301 δισ. ευρώ το χρέος το 2009, ανήλθε στα 315 δισ. ευρώ το 2016. Η αναλογία του από 123% του ΑΕΠ αυξήθη στο 180%.

Μάλιστα, μετά την επομένη διετία 2017-18, το χρέος διευρύνθη ακόμη περισσότερο και η εξυπηρέτηση του με 6-7 δισ. ευρώ ετησίως εστέρησε την οικονομία από πολυτίμους πόρους που θα μπορούσαν να είχαν επενδυθή στην παραγωγική οικονομία για την μείωση της τεραστίας ανεργίας – ιδίως των νέων και εξειδικευμένων στελεχών.

Σε πρόσφατο συνέδριο του Economist στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Γκέρσον βεβαίωσε ότι το Ταμείον θεωρεί το χρέος αδιατήρητο (μη βιώσιμο), δεδομένης της οικονομικής αναπτύξεως που είναι αναιμική, των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες (ανακεφαλαιώσεως) και της μειώσεως και γηράνσεως του πληθυσμού.

Την ανεπάρκεια της αναβολής ή παρατάσεως δια την αντιμετώπιση του αδιατηρήτου εξωτερικού χρέους, ομολόγησε ακόμη κι αυτός ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ντομπρόβσκις, υποστηρίζοντας την «εμπροσθοβαρή ελάφρυνση» , δηλαδή την διαγραφή μέρους του χρέους.

Το «success story» της κυβέρνησης Τσίπρα
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζουσα την εγκαινιασθείσα υπό της ξυνωρίδος Σαμαρά-Στουρνάρα success story πανηγυρίζει δια την «παράτα» και την «μαξιλάρα» των 20 δισ. ευρώ, που βεβαίως θα υπολογισθή στο χρέος από τους ξένους. Εν τούτοις, ο Τσίπρας οφείλει να ξέρει ότι η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από την οικονομική ανάπτυξη και τις ανύπαρκτες προοπτικές.

Η παραγωγική ανασυγκρότηση της ιδιωτικής οικονομίας βραδύνει απαισίως και η δημοσία αυξάνει το μέγεθος της σιωπηρώς και αποφασιστικώς δια τον έλεγχο του κράτους υπό του κυβερνώντος κόμματος (πχ. η πολυβασανισμένη ιστορία των γενικών γραμματέων των υπουργείων).

Επί πλέον, η καθιέρωση πρωτογενών πλεονασμάτων (προ τόκων αφού τα χρεωλύσια αναβάλλονται) στο 3,5%-2,5% του ΑΕΠ την προσεχή πενταετία, περιορίζουν τις δυνατότητες ελαφρύνσεως του φορολογικού βάρους και των δημοσίων επενδύσεων (μεγάλων έργων και συντηρήσεως της υποδομής που λείπει παντελώς). Η φορολογική αφαίμαξη περικόπτει την ενεργό ζήτηση και η μείωση των δημοσίων επενδύσεων την απορρόφηση των ανέργων ιδίως στην επαρχία.

Υπό τις εκτιμήσεις αυτές, η ανάκτηση της οπωσδήποτε περιορισμένης «εθνικής κυριαρχίας» αναβάλλεται για 10 έως 40 χρόνια. Έτσι όμως, οι εθνικές απώλειες δεν μένουν στο όνομα της Μακεδονίας, αλλά διευρύνονται στην ΑΟΖ της Αλβανίας και στην αναγνώριση των Τσάμηδων. Στο Αιγαίον, όπου η προοπτική αποκτήσεως «υπεροπλίας αέρος» υπό της Τουρκίας (με τα αμερικανικά μαχητικά F-35 ή με τους ρωσικούς S-400) προδιαγράφει δραστικό περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας στον αέρα, θάλασσα και ξηρά, μέχρις ότου ο εγχώριος πληθυσμός θα μειωθή κάτω των επτά εκατομμυρίων και οι επήλυδες μουσουλμάνοι αυξηθούν άνω των τριών εκατομμυρίων. Τούτο θα σημάνει το οριστικό τέλος του Ελληνισμού. Θα είναι το τίμημα της επιμηκύνσεως του χρέους.

slpress

Προσοχή
Το θέμα δεν τελείωσε ακόμα, χρειάζεται  διαρκή και εντεινόμενη επαγρύπνηση και αγώνας για να μην την περάσουν και να ακυρωθεί-ανατραπεί αυτή η προδοτική συμφωνία.

Ε.ΠΑ.Μ. - Η αλήθεια που σας κρύβουν για την υπογραφή στις Πρέσπες

Με βάση τα στοιχεία της Έρευνας o πληθυσμός της Χώρας που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται στο 34,8% (3.701.800 άτομα) παρουσιάζοντας μείωση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά που ήταν στο 35,6%.

Τα αποτελέσματα της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών (SILC), του έτους 2017 ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ και όπως προκύπτει ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος σε ποσοστό 38,6% στην ηλικιακή ομάδα 18-64 ετών.

Με βάση τα στοιχεία της Έρευνας o πληθυσμός της Χώρας που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται στο 34,8% (3.701.800 άτομα) παρουσιάζοντας μείωση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά που ήταν στο 35,6%.

Το ανησυχητικό όμως είναι ότι ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην ηλικιακή ομάδα 18-64 ετών σε ποσοστό 38,6%.
Ο πληθυσμός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό εκτιμάται σε 36,5% για τους Έλληνες και σε 62,9% για τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα.

Το όριο της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.560 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.576 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών και ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 7.600 ευρώ, ενώ το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της Χώρας εκτιμήθηκε σε 15.106 ευρώ.

Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 24,5% σημειώνοντας μείωση κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2016.

Διαβάστε ολόκληρη την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ ΕΔΩ

Τα αυταρχικά συστήματα

Ν. Λυγερός

Τα αυταρχικά συστήματα λειτουργούν βάση νοητικών σχημάτων τα οποία έχουν αναλογίες. Κατά συνέπεια, αν μελετάμε τα ιστορικά δεδομένα πάνω σε αυτά τα αυταρχικά συστήματα, όταν βλέπουμε αναλογίες να εμφανίζονται είμαστε προετοιμασμένοι. Και βλέπουμε ότι χρησιμοποιούν τεχνικές συσσώρευσης δηλαδή σιγά σιγά βάζουν νέα στοιχεία, αλλάζουν νομοθεσία, αλλάζουν το πλαίσιο και αυτό γίνεται χωρίς να το αντιληφθεί ο λαός. Στη συνέχεια εμείς όταν το μελετάμε εκ των υστέρων λέμε πώς το αποδέχτηκε ο λαός, ενώ στην πραγματικότητα δεν αποδέχτηκε ένα συγκεκριμένο σημείο, είναι ότι δεν αντιλήφθηκε ότι σταδιακά πέρασε σε μια άλλη φάση.

Ν. Λυγερός

Η Γαλλία είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, μέσω της Total έχει κάνει και θα κάνει συμβόλαια με την Ελλάδα και βέβαια αντιστέκεται στην ένταξη των Σκοπίων, μάλιστα δεν τα έχουν αναγνωρίσει με το συνταγματικό τους όνομα. Η Ολλανδία ακολουθεί το ίδιο σχήμα και δεν θέλει ν’ ακούσει για την ένταξη των Σκοπίων. Βλέπουμε λοιπόν ακόμα και τώρα ότι οι λεγόμενες πιέσεις που δεχόταν η κυβέρνηση για να αποδεχτεί τη Συμφωνία με τα Σκόπια, ήταν απλώς μέρος της προπαγάνδας και απολύτως τίποτα άλλο. Και επιβεβαιώνεται βέβαια με παραδειγματικό τρόπο ότι η Συμφωνία δεν ακολουθεί καν ευρωπαϊκά συμφέροντα. Πρόκειται καθαρά για μια ιδεολογική προσέγγιση που δεν πιστεύει στο Έθνος. Αποτελεί επίσης μια άλλη επιβεβαίωση των λεγομένων Juncker ο οποίος εξηγούσε ότι η ενταξιακή πορεία για τα Σκόπια δεν είναι μόνο και μόνο το θέμα του ονόματος κι ότι αντιθέτως θα χρειαστεί μεγάλο χρονικό διάστημα για να έρθει σε πρακτική ισχύ. Διότι τα 35 Κεφάλαια του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου δεν έχουν ανοίξει καν. Όσοι λοιπόν μας παρουσιάζουν τη Συμφωνία σαν κάτι το οριστικό μάλιστα τελεσίδικο, ακολουθούν μια προπαγάνδα παραπληροφόρησης που δεν λειτουργεί πάνω μας διότι ο Ελληνισμός είναι του Χρόνου, της συνέχειας και της μνήμης. Κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να τον πείσει μέσω των νέων δεδομένων. Ο Ελληνισμός έχει μια διαχρονική αξία και αυτό δεν μπορεί να τον βγάλει από τη μέση με τόσο εύκολο τρόπο όταν υπάρχουν συμμαχίες με την πατρίδα μας.

  • Έχασε τα 10 δισ € από το ΤΧΣ.
  • Έχασε 6 δισ € επιστροφή από κέρδη ομολόγων.
  • Έχασε την είσοδο στο QE.
  • Έχασε 25 δις € των τραπεζών.
  • Υπέγραψε 2 μνημόνια που αν δεν είχε κάνει την "υπερήφανη διαπραγμάτευση" δε θα μας χρειαζόταν.
  • Μηδένισε σχεδόν την χρηματιστηριακή αξία των ΔΕΚΟ.
  • Έδωσε κοψοχρονιά τον ΟΣΕ.
  • Δέσμευσε τη δημόσια περιουσία στο υπερταμείο για 99 χρόνια.
  • Έβαλε τη χώρα σε σκληρή επιτήρηση για τα επόμενα 42 χρόνια.
  • Τελικά βγήκε με γραβάτα να πανηγυρίσει μαζί με το σίχαμα τον Καμμένο την επιμήκυνση του προγράμματος φορώντας γραβάτα για 10 λεπτά.
Κι έχεις επιπλέον και τους χρήσιμους ηλίθιους του καθεστώτος που φοβούνται "να μη γίνει ο Κούλης ο Ομπάν του Νότου" να προσπαθούν να σε πείσουν ότι ο Αλέξης διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα. 
Ιστορικά τέτοια πολιτική τύφλωση μόνο το 1936 με την εκλογή του Χίτλερ έχει ξαναυπάρξει.
Το 2060, που αν όλα πάνε καλά θα τελειώσει η λιτότητα και η επιτήρηση, θα είμαι, αν ζω, 88 ετών, η γυναίκα μου 90 και τα παιδιά μας 56, 54 και 51.
Κι όλα αυτά θα τα περάσουμε γιατί κάποιοι ηλίθιοι πίστεψαν ότι ψηφίζοντας τον Αλέξη θα γλυτώσουν τον ΕΝΦΙΑ και θα πιστολιάσουν τα δάνεια που είχαν.
Πώς να μην πανηγυρίζω σήμερα τη γραβάτα του Αλέξη...

Σπύρος Μπλάτσιος

Εντυπωσιακά τα ευρήματα της δημοσκόπησης που πραγματοποίησε η εταιρία Interview στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικότερα σε όλους τους Νομούς της Ανατολικής, Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για το Σκοπιανό και την πρόσφατη συμφωνία της Κυβέρνησης με τα Σκόπια.
Σύμφωνα με την Έρευνα, το 86% των ερωτηθέντων κρίνουν τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ ως μια κακή συμφωνία, έναντι του 12% που τη θεωρεί καλή.

«Η λεγόμενη "μεταμνημονιακή" εποχή, όσες γραβάτες και αν φορέσει ο Τσίπρας και όσες κακόγουστες επικοινωνιακές φιέστες και αν πραγματοποιήσει ο ίδιος με τον συνεταίρο του Π. Καμμένο, θα αποβεί, με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup, χειρότερη για τον τόπο κα τον ελληνικό λαό από την τυπική μνημονιακή περίοδο», τονίζει σε δήλωσή του ο γραμματέας της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης και επισημαίνει:

«Πρώτη φορά μια κυβέρνηση θεωρεί μεγάλη επιτυχία ότι μετέθεσε χρονικά ένα μικρό μέρος ενός δυσβάσταχτου χρέους για να το πληρώσουν πανάκριβα οι κατά δέκα χρόνια νεότεροι!

Πρώτη φορά ένα κατά κοινή ομολογία μη βιώσιμο και για εμάς παράνομο και επονείδιστο χρέος, μετατρέπεται με μαγικό τρόπο από κυβέρνηση και Eurogroup σε βιώσιμο, χωρίς να κουρευτεί ούτε κατά ένα ευρώ!

Αυτό το θαύμα μοιάζει μόνο με την παροιμιώδη πρακτική κάποιων παπάδων που βάφτιζαν το κρέας ψάρι, για να είναι συνεπείς στη νηστεία τους».

Καταλήγοντας ο Παν. Λαφαζάνης σημειώνει ότι «το μόνο που η κυβέρνηση πέτυχε στο Eurogroup είναι να δουλεύουν μια ζωή σκληρά με λιτότητα και στερήσεις αμέτρητες γενιές Ελλήνων, προκειμένου να πληρώνουν ένα άδικο και δυσβάστακτο χρέος, το οποίο δεν πρόκειται να εξοφληθεί ποτέ» και προσθέτει: «Αυτή η συνταγή για την λεγόμενη "μεταμνημονιακή" εποχή έχει ονοματεπώνυμο και φέρει την υπογραφή του μεταλλαγμένου ΣΥΡΙΖΑ με αφανή και προφανή συνεταιράκια όχι μόνο τους ΑΝΕΛ αλλά και το ΚΙΝ.ΑΛ., τη ΝΔ και τις ακροδεξιές αποφύσεις τους».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πολλοί είναι οι Έλληνες που αγαπούν τη χώρα τους. Οι περισσότεροι την πονάνε, θέλουν να προκόψει για να προκόψουν και τα παιδιά τους. Θέλουν να τη δουν μεγάλη, όχι εδαφικά, με ιμπεριαλιστικούς όρους. Αλλά οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και κυρίως αξιακά.

Θέλουν μια πατρίδα που θα είναι περήφανη όχι μόνο γιατί είναι όμορφη, για τις παραλίες της και τον εκπληκτικό καιρό της. Αλλά γιατί και στον 21οαιώνα μπορεί να είναι η Ελλάδα που τιμά τα… πρώτα της. Που σέβεται τον πολιτισμό που δίδαξε σε όλο τον κόσμο, τις αξίες, την ηθική, την αισθητική.

Πώς το λένε αυτό: «Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος». Αυτό θέλουμε όλοι για την Ελλάδα μας. Τι έχουμε τώρα; Έχουμε την αισθητική της αριστεράς όπως τη ζήσαμε σε όλο της το μεγαλείο χθες στο Ζάππειο.

Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Ντρέπομαι για τη χώρα μου, ντρέπομαι για την πατρίδα μου. Έπειτα από τα χθεσινά, τις γελοιότητες μαζεμένες σε έναν ιστορικό χώρο, θα ήθελα να σηκωθώ και να φύγω. Μετανάστης, αλλά τουλάχιστον μακριά από την καφρίλα, μέχρι να ξυπνήσει ο κόσμος.

Όχι γιατί η πλειοψηφία των πολιτών επικροτεί τους καραγκιόζηδες, αλλά γιατί τους αφήνει και τα κάνουν. Η προσβολή δεν είναι για την Ελλάδα ότι μαζεύτηκαν 50 χαραμοφάηδες Συριζαίοι και Ανεξάρτητοι μαζί με τους δύο θεατρίνους Τσίπρα και Καμμένο κι έστησαν μια κακόγουστη παράσταση. Το θέμα είναι ο κατ’ εξακολούθηση βιασμός της αισθητικής μας, όσοι έχουμε λίγη από αυτήν.

Αισθητική στη συμπεριφορά, στις αξίες, στα οράματα για την Ελλάδα, στην καθημερινότητα.

Δεν είναι η γραβάτα που μας πείραξε. Ας βάλει και παπιγιόν και να πάει να πνιγεί. Είναι όλη αυτή η επαρχιώτικη εικόνα που έβγαλε η χώρα μου. Ο Τσίπρας με γραβάτα και θεατρικές κινήσεις να την βγάζει, ο Τσίπρας να προετοιμάζεται στο Μαξίμου με την γραβάτα, οι πανηγυρισμοί για τον «όμορφο, νέο πρωθυπουργό», όπως είπαν κάποιοι. Οι κλακαδόροι της αριστεράς που τον αποθέωσαν, η... περήφανη Μπαζιάνα που τον κοίταζε κι έλιωνε, η ψευτοεπαναστάτρια Δούρου που έχει διαλύσει την περιφέρεια κι έχει τα μούτρα να εμφανίζεται και ο Καμμένος που ξεπούλησε τη Μακεδονία κι εμφανίζεται ιδρωμένος, σφιγμένος στο κοστούμι του που είναι έτοιμο να σκάσει να κάνει αστειάκια με τις γραβάτες, με την… πρόταση γάμου του Αλέξη στην Περιστέρα. Με ενοχλεί όλη αυτή η επικοινωνιακή καταιγίδα για να αποδείξουν ότι πέτυχαν κι ότι η γραβάτα ήταν το λάφυρο της αριστεράς στη μάχη με τον καπιταλισμό.

Ο Τσίπρας χόρεψε τις αγορές ή οι αγορές απέκτησαν ένα ακόμηgoldenboyμε γραβάτα που τους κάνει όλα τα χατίρια; Αυτονόητα πράγματα.

Όμως είναι ενοχλητική, προσβλητική κι εν πολλοίς αηδιαστική η χθεσινή εικόνα στο Ζάππειο γιατί δείχνει την πλήρη δυσαρμονία με την κοινωνία. Το «σύνδρομο του Μαξίμου» που παθαίνουν όλοι οι πρωθυπουργοί, ο Τσίπρας το έχει πάθει εις διπλούν, ομοίως και οι υπουργοί του οι οποίοι δεν γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία. Ή μπορεί και να γνωρίζουν αλλά αδιαφορούν αν προσβάλλουν ή όχι.

Λίγες ημέρες μετά το ξεπούλημα της Μακεδονίας, στη Βόρειο Ελλάδα βράζει ο τόπος. Ο Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμούν να ξεμυτίσουν εκεί, και δεν είναι ακροδεξιοί αυτοί που τους αποδοκιμάζουν.

Λίγες ώρες μετά από μια συμφωνία για το χρέος που δεν είναι κακή, αλλά είναι η επισφράγιση των πολύ σκληρών μέτρων που θα υποστούν όλοι οι Έλληνες τα επόμενα χρόνια. Κι όμως, οι απίστευτοι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι χωρίς ίχνος ντροπής στήνουν σόου χωρίς να σκέφτονται τι περνά ο κόσμος.

Πρόκειται ακριβώς για την αισθητική της αριστεράς. Τέτοια ήταν πάντα και ακόμη χειρότερη θα είναι όσο είναι κυβερνώσα. Μια ζωή θα τους λυπόμαστε για τους… αγώνες και τις θυσίες που έκαναν, μια ζωή θα τους επιτρέπουμε να κάνουν ό,τι γουστάρουν στο όνομα μιας ενοχής για όσα τράβηξαν. Μια ζωή θα είμαστε από κάτω και δεν θα αφήνουμε την Ελλάδα να γίνει κάτι καλύτερο.

Το Ζάππειο χθες ήταν το τέλος κάθε αριστερής αυταπάτης. Και ο τελευταίος αριστερός είδε τι εκπροσωπεί αυτός ο τύπος που ψηφίστηκε για πρωθυπουργός και που έχει δίπλα του έναν ακόμη αθλιότερο. Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι.

Όμως, ουδόλως μας νοιάζει η αριστερά, η απάτη ή η αυταπάτη τους, ο Αλέξης ή ο Πάνος. Αυτό που μας νοιάζει είναι ότι η Ελλάδα από χθες έγινε μικρότερη, χειρότερη. Είπαμε, όχι εδαφικά, αλλά αισθητικά, κι αυτό μπορεί να είναι χειρότερο.

antinews

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget