ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

Ν. Λυγερός

Η Ελλάδα δεν είναι «Party» που έχει «διαφορές» με την FYROM, όπως υπέγραψε ο Κοτζιάς, εκπροσωπώντας τους Έλληνες.
Ο Νίκος Λυγερός εξηγεί την ουσία και την προπαγανδιστική καλλιέργεια της ηττοπάθειας, σχετικά με την Συμφωνία των Πρεσπών. Κυριότερα σημεία: Δεν έληξε το θέμα των Σκοπίων. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα παρέμβασης. «Προσύμφωνο» αποτελεί το κείμενο που υπεγράφη στις Πρέσπες. «FYROM» λέγεται ακόμα το κράτος των Σκοπίων. Καλλιεργείται η αίσθηση ότι έληξε το θέμα. Είναι η προπαγανδιστική μέθοδος για να παραιτηθούν οι Έλληνες από τα δικαιώματά τους, υπερψηφίζοντας το προσύμφωνο στην Βουλή. Προπαγάνδα ασκεί και το BBC, βγάζοντας χάρτες της «Β. Μακεδονίας». Ως «μάρτυρας» υπογράφει ο Νίμιτς και όχι ως διαπραγματευτής υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Το αντιμεταναστευτικό διάταγμα που εξέδωσε η κυβέρνηση της Ιταλίας διευκολύνει τις διαδικασίες απέλασης μεταναστών και απαγορεύει να τους απονεμηθεί η Ιταλική ιθαγένεια – Πολλές επικρίσεις για τις προβλέψεις του διατάγματος που πρέπει να εγκριθεί μέσα σε 60 ημέρες
Έντονες είναι οι αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στην Ιταλία το διάταγμα της κυβέρνησης για την ασφάλεια, που διευκολύνει τις διαδικασίες απέλασης μεταναστών και απαγορεύει να τους απονεμηθεί η Ιταλική ιθαγένεια.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ακροδεξιάς Λέγκα και υπουργό Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι, η νομοθεσία είναι «ένα βήμα προς τα εμπρός για να γίνει η Ιταλία πιο ασφαλής».

Ο Σαλβίνι έγραψε στο λογαριασμό του στο Facebook ότι το διάταγμα θα βοηθήσει την Ιταλία «να είναι πιο δυνατή στη μάχη κατά της μαφίας και των διακινητών, να μειώσει το κόστος της εκτεταμένης μετανάστευσης, να εκδιώξει τους παραβάτες και τους ψεύτικους πρόσφυγες, να αφαιρέσει την ιδιότητα του πολίτη από τρομοκράτες και να δώσει στις αστυνομικές δυνάμεις μεγαλύτερες εξουσίες».

Το Κοινοβούλιο έχει περιθώριο 60 ημερών για να συζητήσει, να τροποποιήσει και να ψηφίσει το νομοσχέδιο, πριν το υπογράψει ο πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα.

Σύμφωνα με τον Σαλβίνι, το διάταγμα τροποποιεί τους κανόνες για την επεξεργασία των αιτημάτων ασύλου και ευθυγραμμίζει την Ιταλία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Προσφέρει ανθρωπιστική προστασία αντί για άσυλο

Η ανθρωπιστική προστασία, που είναι χαμηλότερος βαθμός ασύλου, που στηρίζεται περισσότερο στον ιταλικό παρά στο διεθνή νόμο, θα μπορούσε να δοθεί εφόσον πληρούνται έξι αυστηρά κριτήρια. Ανάμεσά στα κριτήρια που τίθενται είναι εάν ο αιτών αντιμετωπίζει ιατρική ανάγκη ή εάν είναι θύμα φυσικής καταστροφής.

Ο Σαλβίνι είπε στους δημοσιογράφους ότι το καθεστώς ανθρωπιστικής προστασίας είναι προσωρινό και έχει αποδοθεί στο ένα τέταρτο των ατόμων που ζήτησαν άσυλο στην Ιταλία τα τελευταία χρόνια.

Τα αιτήματα όσων έχουν ζητήσει άσυλο θα ανασταλούν εάν θεωρηθούν κοινωνικά επικίνδυνοι ή έχουν καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό», ενώ οι διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Στο μέλλον, θα στεγάζονται σε μεγαλύτερα κέντρα υποδοχής, ενώ ανήλικοι και όσοι έχουν αναγνωρισμένο καθεστώς πρόσφυγα θα στεγάζονται σε διαφορετικά μέρη της χώρας για να διευκολυνθεί η ένταξή τους.

Επίσης, ο νέος νόμος επιτρέπει στις τοπικές αστυνομικές αρχές να χρησιμοποιούν όπλα αναισθητοποίησης και διευκολύνει την εκδίωξη των καταληψιών, καταργώντας τη λύση προσωρινής στέγασης για τους πιο ευάλωτους.

Επικρίσεις από μέλη των Πέντε Αστέρων και την Εκκλησία

Το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο έχει επικριθεί ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ αντιδράσεις έχουν υπάρξει και από μέλη του Κινήματος Πέντε Αστέρων, που συγκυβερνά με τη Λέγκα του Σαλβίνι.

Παράλληλα, ο επικεφαλής της Ιταλικής διάσκεψης επισκόπων Νούντζιο Γκαλαντίνο εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι η ασφάλεια και η μεταχείριση των μεταναστών αντιμετωπίζονται στο ίδιο νομοσχέδιο.

«Αυτό σημαίνει ότι ο μετανάστης έχει ήδη κριθεί λόγω της κατάστασής του και θεωρείται δημόσια απειλή, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς του. Αυτό είναι κακό σημάδι», είπε.

protothema

Η κυβέρνηση αυτή έρχεται από τα άδυτα ενός ολοκληρωτισμού με δύο πρόσωπα.

ΣΥΡΙΖΑ και Καμμένος, λοιπόν, χέρι- χέρι προχωρούν ξεπουλώντας ο καθένας την ιδεολογία, που λένε ότι πιστεύουν, επειδή οι ιδεολογίες έχουν απαιτήσεις και αποδεικνύονται στα δύσκολα. Και ασκούν εξουσία αναπαράγοντας τα χειρότερα πρόσωπα του ελληνικού αριστερού κινήματος και του δεξιού ολοκληρωτισμού των διώξεων.
Το ένα πρόσωπο είναι το κατακάθι μιας αριστεράς που απόμεινε από τις χειρότερες μέρες της κατοχικής και εμφυλιακής ιστορίας της. Το άλλο είναι μιάς δεξιάς που έρχεται κατ ευθείαν από τους ΕΚΟΦίτες τραμπούκους του μεταπολέμου.

Τα δυο αυτά κατακάθια, που συμμάχησαν προκειμένου να μοιραστούν τις καρέκλες της σημερινής εξουσίας δεν είναι ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί.

Είναι ένα ανιδεολογικό μίγμα δειλών εξουσιομανών, που εφαρμόζουν από τις ιδεολογίες που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται, εκείνα που τους επιτρέπει η θρασυδειλία τους.

Για να είμαι απολύτως σαφής, ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ορκίζεται στον μαρξισμό και στη ριζοσπαστική επανάσταση δεν τολμάει να εφαρμόσει τίποτε από εκείνα που αποτελούν βασικές αρχές και προϋποθέσεις του μαρξισμού.

Δεν κοινωνικοποιεί τα μέσα παραγωγής, δεν καταργεί τη μεγάλη ιδιωτική περιουσία, δεν δημιουργεί σοβιέτ εργατών, δεν ακολουθεί οικονομική πολιτική κρατικοποιήσεων και κατάργησης της υπεραξίας σε βάρος των εργαζόμενων.

Για την ακρίβεια, δεν ακολουθεί καμιά πολιτική. Απλώς διαχειρίζεται την πολιτική που κληρονόμησε από τις προηγούμενες αστικές, φιλελεύθερες κυβερνήσεις. Που ασκούσαν την νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας που τους επιβλήθηκε από ξένους δανειστές.

Φυσικά, ούτε λόγος για επανάσταση ή για μηχανισμούς που θα καθοδηγήσουν το λαό σε επανάσταση.

Για την ακρίβεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ποτέ τέτοιους μηχανισμούς. Παρ όλο που ορκιζόταν και προσκυνούσε τον Άρη, το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, τον Τσε, τον Κόκκινο Στρατό, τους Βιετκόνγκ, θαύμαζε τον ΕΛΑ και τη 17 Νοέμβρη και καθέναν ένοπλο σε όλη τη γη.Γιατί;

Γιατί για να είσαι αριστερός ριζοσπάστης επαναστάτης, όπως θέλει να αυτοδιαφημίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται πρώτα να έχεις αποφασίσει ότι θα χάσεις την ελευθερία σου και ίσως τη ζωή σου. Και μάλιστα σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας. Όχι χούντας, που όλοι είναι εναντίον της.

Το κυριότερο, πρέπει να χάσεις τη βολή σου και την αερολογία στα τσιπουράδικα και να δουλεύεις στην ημιπαρανομία. Να δουλεύεις, όχι να θεωρητικολογείς.

Αυτά και άλλα πολλά αποδείχτηκαν πολύ σκληρά για ένα κόμμα που ενώ ήταν προσανατολισμένο στην ευρωπαϊκή «εξανθρωπισμένη» αριστερά, βρέθηκε να ανεμίζει τη σημαία της επανάστασης προκειμένου να πάρει την εξουσία.

Επειδή, όμως, η πράξη τεκμηριώνει τη θεωρία, ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε από το παλιό ελληνικό κομμουνιστικό ιδεώδες του μόνο ό,τι του επέτρεψαν τα ξένα αφεντικά του. Δηλαδή να αφελληνίσει την παιδεία στα σχολεία, να εφαρμόσει στην εξωτερική πολιτική την πολιτική της Κομιντέρν σε βάρος της Ελλάδας και να προσπαθήσει να φιμώσει και να ποδηγετήσει την ελευθερία του Τύπου.

Το πρώτο το κάνει στα γρήγορα όπως το περιγράφει απαράμιλλα ο Λαοκράτης Βάσσης σε χτεσινό άρθρο του για την κατάντια της Παιδείας στο «Παρόν»:

Γράφει ο συνεπής, σοβαρός, πραγματικά αριστερός αγωνιστής και διανοούμενος:

«… παρότι δεν εξέλιπε η τοξικότητα του επιμένοντος εθνικιστικού αυτισμού, απ όπου ανεφύη ο χρυσαυγιστισμός, οδηγηθήκαμε σταδιακά, δια του …εισβάλλοντος αποδομητικού εκσυγχρονισμού, από όπου ανεφύη η προοδευτικοφανής αποεθνικοποιητική ατοπία, σε μια όλο και πιο ουδετερόφρονη και από- ταυτοποιητική φιλοσοφία παιδείας.» Και συνεχίζει ο Λαοκράτης:

«Όπου, χωρίς να βαθαίνει η καλώς εννοούμενη και αναγκαία εκσυγχονιστική της διάσταση, άρχισε να κακοπαθαίνει αφορήτως ή ελληνική της διάσταση. Κι αυτά, μεταξύ άλλων, μέσα από λογικές ανιστόρητου … ιστορικού αναθεωρητισμού και εθνομηδενιστικών νεοταξικών ιδεολογημάτων. Εκπορευόμενων απ΄ την παράξενη συμπόρευση στην πράξη των ρευμάτων του …απάτριδος μεταφυσικού διεθνισμού απ΄ τα αριστερά και του νεοφιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού απ΄ τα δεξιά. Τα συμπίπτοντα, δηλαδή, άκρα του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού τόξου.»

Αυτά, συν τα σύνδρομα της λατρείας των πιο μελανών σημείων της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος και του ΕΛΑΣ για την τριχοτόμηση της Ελλάδας, τη στήριξη των αλβανικών διεκδικήσεων, την υποτίμηση των τουρκικών διεκδικήσεων, και την υπεράσπιση των «τουρκοκύπριων αδερφών» (που μάχονταν με τους Άγγλους κατά της ΕΟΚΑ!), τα οποία, ενώ έχουν αποκηρυχτεί από το ΚΚΕ και την ΕΔΑ ή έχουν αναθεωρηθεί, εξακολουθούν και ζουν μέσα από τα ιδεολογικά σώσματα μιας αμόρφωτης σέχτας που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ υλοποιεί τις φαντασιώσεις των μελών και συνοδοιπόρων του για το Μακεδονικό ζήτημα και προχωρεί στο Αλβανικό εξαφανίζοντας το βορειοηπειρωτικό, ενώ φυσικά χαϊδεύει τον Έρντοαν και δίνει εντολές στα ελληνικά πολεμικά να μην υπερασπίζονται, όπως έχουν καθήκον, τους Έλληνες ψαράδες όταν κακοπαθαίνουν από τους Τούρκους τραμπούκους «συναδέρφους» τους ή από τα τουρκικά πολεμικά, μέσα στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο «για να μη δημιουργηθεί επεισόδιο»!
Φυσικά, έχει απαξιώσει την έννοια των συνόρων στην πράξη και στην αλβανική μεθόριο, που είναι μπάτε σκύλοι αλέστε σε κάθε συμμορία λαθρεμπόρων και λαθροσυλλεκτών της ελληνικής γης, στη Βουλγαρική και στην πράξη στο Αιγαίο, που έχει παραδώσει το μείζον θέμα των προσφύγων σε … μη κυβερνητικές οργανώσεις!

Στα πλαίσια της ολοκληρωτικής λογικής του δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ο Τύπος. Ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των καθεστώτων, όταν δεν είναι πληρωμένος από αυτά.

Οι διώξεις κατά εντύπων και δημοσιογράφων, όχι για συκοφαντική δυσφήμιση, αλλά για τρομοκρατία αποδεικνύεται από τη σωρεία των αθωωτικών αποφάσεων υπέρ των δημοσιογράφων που διώκονται.

Αλλά και από καραμπινάτες δικαστικές αποφάσεις που δεν αντέχουν στα στοιχεία και στα πραγματικά περιστατικά που κατατίθενται.

Το πιο επικίνδυνο από όλα είναι η στήριξη της κυβέρνησης στις διώξεις, οι οποίες γίνονται από στελέχη της!

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την αποκλειστικότητα στο φαινόμενο. Έχει όμως την πλειονότητα.

Και κυρίως, έχει έτοιμο το χειροκρότημα από τα στελέχη του σε κάθε είδους δίωξη του Τύπου.

Ταυτόχρονα, η ολοκληρωτική υποταγή των κρατικών Μέσων δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία. Παρ όλο που τα κρατικά Μέσα ευνοούσαν τις κυβερνήσεις που τα διοικούσαν. Δεν τα μετέτρεψαν όμως ποτέ σε αποκλειστικό προπαγανδιστικό μηχανισμό, με πλήρη διαστροφή των ειδήσεων υπέρ της κυβέρνησης.

Το χειρότερο και πιο επικίνδυνο, όμως, είναι η διαρκής λάσπη που εκτοξεύει κατά του Τύπου ήδη πριν πάρει την εξουσία. Αποδομώντας τον στη συνείδηση του κόσμου. Λυσσαλέα και με ακραίο λαϊκισμό. Με τη βοήθεια της όλο και μεγαλύτερης αμορφωσιάς που έσπερναν στο λαό οι προκάτοχοί του.

Ο Τύπος δεν είναι άμωμος. Ο Τύπος που δεν πληρώνεται από τις κυβερνήσεις, όμως, και που ασκεί κριτική, είναι πιο χρήσιμος στους πολίτες και από τα ίδια τα κόμματα που ψηφίζουν.

Σ αυτό το αριστερό κατακάθι, που δεν τολμάει να πει κουβέντα στους εξωτερικούς κυβερνήτες του, έχει κολλήσει και το κατακάθι της δεξιάς καρικατούρας, που βρίζοντας και απειλώντας διαρκώς και ξεστομίζοντας διαρκώς χοντροκομμένα ψέματα, έρχεται από μια γελοιογραφία της ΕΚΟΦ και των χουντικών λεονταρισμών χωρίς αντίκρισμα.

Πουλώντας πατριωτισμό του αέρα, άλλοτε με επικίνδυνες φανφάρες και άλλοτε με πατριωτικές κορώνες για θέματα, που τα έχει ξεπουλήσει. Όπως και οι παλιοί του συνοδοιπόροι στα δεξιά υπόγεια.
Αν πούμε σε ένα παιδάκι του δημοτικού ότι ο υπερπατριώτης υπουργός Άμυνας θεωρεί ότι η πολιτική της κυβέρνησης στο Μακεδονικό είναι επιζήμια για το έθνος, αλλά εξακολουθεί να στηρίζει την κυβέρνηση που την προωθεί, θα γουρλώσει τα μάτια του από τον παραλογισμό της υποκρισίας.
Ο ακροδεξιός συνεταίρος του κ Τσίπρα και των πούρων ριζοσπαστών επαναστατών μαρξιστών κομμουνιστών του ΣΥΡΙΖΑ κ Καμμένος έχει δείξει μια προνομιακή λατρεία στις διώξεις όσων του ασκούν κριτική, αλλά και στις ύβρεις και στις απειλές, καλυπτόμενος φυσικά πίσω από την ασυλία της βουλευτικής του ιδιότητας.

Χωρίς να ντραπεί ούτε τους χαροκαμένους στο Μάτι!

Και προσπαθεί έτσι να τρομοκρατήσει όσους δεν τον λιβανίζουν, αποδεικνύοντας, όμως, ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:

Ο ίδιος τρομοκρατείται. Ο ίδιος φοβάται.

Τρομοκρατείται από τα δημοσκοπικά αποτελέσματα, που τον πετάνε έξω από τη βουλή και τρομοκρατείται από την αφάνεια, που επεφύλαξε ο λαός στο άλτερ έγκο του, τον κ Καρατζαφέρη. Δεν την αντέχει την αφάνεια και την απόρριψη.
ΣΥΡΙΖΑ και Καμμένος, λοιπόν, χέρι- χέρι προχωρούν ξεπουλώντας ο καθένας την ιδεολογία, που λένε ότι πιστεύουν, επειδή οι ιδεολογίες έχουν απαιτήσεις και αποδεικνύονται στα δύσκολα. Και ασκούν εξουσία αναπαράγοντας τα χειρότερα πρόσωπα του ελληνικού αριστερού κινήματος και του δεξιού ολοκληρωτισμού των διώξεων.
Το μόνο παρήγορο είναι ότι η χώρα δεν έχει χειρότερους από αυτούς. Έχει πιάσει πάτο.

Κι αυτό είναι κακό για το σήμερα και για όσα καμένα θα αφήσουν πίσω τους.

Αλλά, είναι καλύτερο για το μεθαύριο.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
liberal.gr


Του Αντώνη Πανούτσου

Το 1986 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης σε τελετή του μοναστηριού της Παναγίας της Σουμελά φωτογραφήθηκε φορώντας έναν τεράστιο σταυρό. Μετά από λίγο καιρό στο εξώφυλλο του δίσκου του ο Χάρρυ Κλλυν εμφανιζόταν να παρωδεί τον ΠτΔ φορώντας τα χαρακτηριστικά γυαλιά και έναν ανάλογο σταυρό. Ο Χρήστος Σαρτζετάκης μήνυσε τον Χάρρυ Κλλυν για προσβολή θρησκευτικών συμβόλων, ο Χάρρυ Κλυνν αθωώθηκε και ο Χρήστος Σαρτζετάκης έχασε μέρος από την αίγλη του δείχνοντας την φαντασμένη πλευρά της προσωπικότητας του.
Το 1995 λίγο καιρό αφ’ ότου έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μία εκδήλωση ο Κωστής Στεφανόπουλος δέχθηκε επίθεση από κάποιον που του πέταξε μπογιά. Παρά το ότι ο δράστης συνελήφθη ο Στεφανόπουλος αρνήθηκε να καταθέσει μήνυση και ζήτησε από την αστυνομία να τον αφήσει ελεύθερο. Μια κίνηση που είχε εκτιμηθεί από τον κόσμο, αφού ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η εξουσία που έχει ένας θεσμικός ή κυβερνητικός παράγοντας είναι μεγαλύτερη του πολίτη και για αυτό πρέπει να ασκείται με φειδώ.

Οι αναφορές του Φιλελεύθερου στον Πάνο Καμμένο δεν είναι μια σατυρική φωτογραφία ούτε το πέταγμα μιας σακούλας με μπογιά. Αφορούν τον τρόπο διαχείρισης του 1.6 δισ. ευρώ που έδωσε η Ε.Ε. εκ των οποίων μεταξύ της «1ης Ιανουαρίου 2016 και 31ης Αυγούστου 2017, το ΥΠΕΘΑ διέθεσε στα Γενικά Επιτελεία ποσό άνω των 110 εκατομμυρίων ευρώ (111.157.396) για την κάλυψη των αναγκών των προσφύγων και μεταναστών (μεταφορά, διαμονή, σίτιση και υγειονομική περίθαλψη) διαχειρίστηκε το υπουργείο Εθνικής Αμυνας» όπως έγραψε η Σοφία Βούλτεψη στο άρθρο της στο Liberal.gr.

Επίσης κανένας δεν περίμενε πολιτικές ευαισθησίες από τον Καμμένο. Κάποιοι αισιόδοξοι μπορεί να περίμεναν κάποιες απαντήσεις στα άρθρα του Φιλελεύθερου που αναφέρονται στον Καμμένο και τον τρόπο διαχείρισης των χρημάτων της Ε.Ε. για την προσφυγική κρίση. Για τον διακοσμητικό ρόλο που παίζει ο Δρίτσας και το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Για τις εταιρίες που έχουν το catering και τις υπηρεσίες αποχέτευσης στην Μόρια. Κάποιες τέλος πάντων απαντήσεις στο ερώτημα που πήγαν τα λεφτά για να υπάρχει το σημερινό χάλι στην Μόρια που διαπιστώνουν και όλα τα ευρωπαϊκά Μέσα.

Αν όχι κάποια απάντηση στα εύλογα ερωτήματα που δημιουργούσαν τα δημοσεύματα κάποια δήλωση του γίγαντα της Κατεχάκη. Κάποιο tweet όπως αυτό που έγραψε για το παιδί του Λάμψια, που είχε στο γραφείο του στο υπουργείο, υπονοώντας ότι του έχει κάνει ρουσφέτι. Το οποίο tweet αν έβλεπε ότι του έβγαινε ανάποδα θα μπορούσε να γράψει ότι μπήκε στον λογαριασμό «το παιδί». Αυτό που ούτε και εγώ ούτε και νομίζω κάποιος άλλος περίμενε ήταν η επίδειξη δύναμης για να στείλει το μήνυμα ότι εκτός από την κυβέρνηση οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν και την εξουσία.

Το όνειρο της Μπετυς Μπαζιάνα μια μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός από την κυβέρνηση να έχει και την εξουσία έγινε πραγματικότητα. Η ειρωνεία είναι ότι έγινε από τον Πάνο Καμμένο. Μόνο κάποιος που έχει την εξουσία μπορεί να στείλει Σάββατο πέντε αστυφύλακες να συλλάβουν δημοσιογράφους. Οταν ο μέσος πολίτης πρέπει να περιμένει μισή μέρα για να έρθει η σήμανση αν τον ληστέψουν. Η εξουσία έχει νόημα μόνο όταν την ασκείς. O Πάνος Καμμένος έδειξε τον τρόπο. Οσο διαβάζει τους αριθμούς των δημοσκοπήσεων, όσο καταλαβαίνει ότι το τέλος πλησιάζει τόσο πιο σπασμωδικά και κραυγαλέα θα την ασκεί.

liberal

Διαβάζω τον σχολιασμό για το περιστατικό στο κοσμηματοπωλείο, στην Ομόνοια. Και "πνίγομαι" από ποταμούς συναισθήματος και ταξικού μίσους. Δεν βλέπω όμως πουθενά μια λέξη για το πώς φτάσαμε στο uomo uomini lupus. Πώς έγινε ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος;

Από την απώλεια των βεβαιοτήτων που γεννούσε η εθνική κοινωνία. Το υπέρτατο επίτευγμα του ανθρωπίνου πολιτισμού. Οι οποίες σε έκαναν να λειτουργείς με τρόπο που χαρακτηρίζει τις ανώτερες ποιότητες του ανθρωπίνου είδους, όχι να αντιδράς σαν αγρίμι που βρίσκεται σε κίνδυνο - όπως τώρα. Γιατί βγαίνοντας από το σπίτι σου θωρούσες ανθρώπους που συνιστούσαν τον υπέροχο ορισμό του Ηροδότου.
Ο πατέρας της έννοιας τού πολίτη προσδιόρισε ως κοινούς και αδιαίρετους παράγοντες το Όμαιμο, το Ομόφυλο, το Ομόθρησκο, το Ομόγλωσσο και το Ομότροπο. Ήτοι, χαρακτηριστικά γνωρίσματα τού Έλληνα ήταν το ελληνικό αίμα, η Λευκή Φυλή, η Ελληνική εν προκειμένω Ορθόδοξη Θρησκεία, η Ελληνική Γλώσσα και ο Ελληνικός Πολιτισμός.

Αυτά χάθηκαν μέσα σε 2-3 δεκαετίες. Πλημμυρίσαμε από αλλόφυλους, αλλόαιμους, αλλόθρησκους, αλλόδοξους, αλλόγλωσσους, σεξουαλικά αλλοπρόσαλλους. Και κυρίως, αλλότροπους. Τονίζεται το τελευταίο, γιατί το έθνος δεν είναι παρά η κοινότητα εκείνων που μοιράζονται την αυτή κοσμοαντίληψη.

Μεγαλώσαμε σε σπίτια με πόρτες ανοιχτές. Με το γειτονόπουλο, αφήναμε τα κλειδιά πάνω στην πόρτα για να έρθει ο ένας ή ο άλλος , να παίξουμε. Τώρα, την μοναδική φορά που αφήσαμε ένα καλοκαιρινό βράδυ μια μπαλκονόπορτα ανοιχτή για δροσιά, μας λήστεψαν.

Ουδέποτε μας πήγε η μάνα μας στο σχολείο. Σήμερα όλη η οικογένεια ασχολείται να πάει και να φέρει το βλαστάρι. Ο ναρκέμπορος πουλάει ανενόχλητος έξω απ' την πόρτα του σχολείου. Και να πιαστεί θα βγει αμέσως με τον Νόμο Παρασκευόπουλου.

Τα ψιλικατζίδικα, ιδίως κοντά σε περάσματα και μεγάλες πλατείες έμεναν ανοιχτά ως αργά, για τους μερακλήδες που θα γύρευαν τσιγάρα και ποτά. Ή ρυζόγαλο. Όχι σπάνια, ο μαγαζάτορας αποκαμωμένος ο ίδιος, άφηνε την κόρη του στο πόδι. Ναι, κοπελίτσα, μεταμεσονύκτια. Άφοβα. Τώρα, κάθε τέτοιο μαγαζάκι από την Βάθης μέχρι τα Πατήσια που επιβιώνει ακόμα έχει ληστευτεί τουλάχιστον πέντε φορές.

Στα διανυκτερεύοντα φαρμακεία η πόρτα ήταν ανοικτή, έμπαινες κι έβλεπες ένα κουμπί με δίπλα ένα σημείωμα "πατήστε το κουδούνι, κοιμάμαι". Τώρα το κουδούνι είναι απέξω και ένας σιδερόφρακτος σου δίνει το Ντεπόν με πρόσωπο άσπρο απ' τον τρόμο.

Τα βράδια η Αθήνα ήταν μια μάγισσα. Κυριακή απόγευμα για βόλτα στην Πλάκα, μετά με τα πόδια από την ήσυχη Οδό Αθηνάς στην Ομόνοια, για το τραίνο. Νύχτες με πανσέληνο, με ένα τεράστιο φεγγάρι να προβάλλει πάνω απ' την Ακρόπολη σε παρέλυε η ομορφιά. Τώρα στην Αθηνάς την νύχτα σε παραλύει ο φόβος.

Αυτός ο διάχυτος πλέον παντού φόβος βγάζει στην επιφάνεια τις αντιδράσεις που υπηρετούν το πρωτεύον για τα ανθρώπινα όντα ένστικτο αυτοσυντήρησης.

Τί θα κάνατε αν σας λήστευαν; Αν βλέπατε να σας παίρνουν το βιος ή/και να απειλείται η ύπαρξη σας ή το παιδί σας; Σας εύχομαι ποτέ να μην το ζήσετε. Μπορείτε να προκαθορίσετε τις αντιδράσεις σας πλημμυρισμένοι από την αδρεναλίνη μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων; Προφανώς όχι. Γι' αυτό είναι έωλο να κρίνονται αντιδράσεις άλλων υπό το κράτος ακραίων συναισθημάτων εντός ακραίων καταστάσεων.

Ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος ήταν κομμουνιστής. Παραθέτω αυτούσιο και ασχολίαστο απόσπασμα από συνέντευξη του [http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=393433] στον Νίκο Ζουμπουλάκη, στο ΒΗΜΑ, της 3ης Απριλίου 2011 :

"- Για ποιον λόγο μπορεί κάποιος να χαίρεται που παραλίγο να πεθάνει;

«Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Έλεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα».

- Από εκείνη τη βραδιά τι δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

«Εκείνο το “μην τον κρατάς, πνίξ΄ τον, τον πούστη! ” που φώναζε ο μόνος που άκουσα να μιλάει τσάτραπάτρα ελληνικά. Εγώ πούστης; Καλά το “πνίξ΄ τον”, το “πούστης” τι το θέλανε; Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την πουτάνα που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Έλληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως, έγινε. Αυτά είναι συνέπειες του κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν οι Έλληνες. Να ΄ναι καλά οι κυβερνήσεις. Οι Γερμανοί θα έπρεπε να έχουν το κόμπλεξ, όχι εμείς».

- Τι το ιδιαίτερο είχε το περιστατικό και σας κάνει να αισθάνεστε έτσι;

«Δεν ήθελαν μόνο να κλέψουν. Ήθελαν να σκοτώσουν. Έναν άλλον κύριο εδώ παρακάτω τον έπνιξαν με μαξιλάρι. Εγώ μόλις που γλίτωσα. Κρατούσαν το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου και ίσα που ανέπνεα λίγο από το πλάι. Είδα μια εκδικητικότητα φυλετική, ταξική, κοινωνική, εθνική, όπως θες πες το. Ήταν μίσος. Γιατί αυτό που ήθελαν να πάρουν το είχαν πάρει. Τους το έδωσα. Πήγα στο χρηματοκιβώτιο και τους έδωσα ό,τι είχα. Μπήκαν σε ένα σπίτι που για εκείνους ήταν το Λούβρο και εγώ τους πήγα στο χρηματοκιβώτιό μου να τους δώσω ό,τι λεφτά είχα. Από την ταραχή μου δεν μπορούσα να θυμηθώ τον αριθμό του κωδικού και έκανα ένα λάθος. Μου κοπάνησαν το κεφάλι στο ατσάλι. Μια και δυο και τρεις φορές. Επί δεκαπέντε ημέρες το πρόσωπό μου ήταν μαύρο από το σκοτωμένο αίμα».

- Έτυχε να συναντηθείτε με αλλοδαπό μετά το περιστατικό; Και αν ναι, τι έγινε;

«Μετά το επεισόδιο βρέθηκα συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο ενός φίλου δικηγόρου. Ήρθε ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια. Του λέει ο φίλος “όχι”. Εγώ, που είχα περάσει αυτά που είχα περάσει, του λέω “δώσ΄ του κάτι του νεαρού, δεν πειράζει”. Του έδωσε λοιπόν ένα κέρμα. Το παίρνει ο Πακιστανός, το κοιτάζει και μας το πετά στα μούτρα. Πήδηξα έξω σαν να ΄μουν 18 χρόνων, τον έπιασα από τον σβέρκο και τον έσυρα με μια κακία, με ένα μίσος, στο αυτοκίνητο και του ΄πα “βρες το”. Από πίσω ο κόσμος έβλεπε την εικόνα ενός λευκού που έσουρνε έναν φουκαρά Πακιστανό σαν να ήταν σκύλος. Η εντύπωση που έδωσα ήταν ότι η λευκή ράτσα ταλαιπωρούσε έναν φουκαρά πακιστανό σκύλο. Και όμως συνέβαινε το ανάποδο."

Η εθνική κοινωνία μπορεί να μην ήταν παράδεισος. Η μεταεθνική όμως είναι σίγουρα κόλαση. Γι' αυτό η Ευρώπη πηγαίνει πρόσω ολοταχώς δεξιά. Χωρίς να ανησυχεί μην βουλιάξουν τα απόνερα κάτι κεντρώες βαρκούλες.

antinews

Αλβανικό σχολικό βιβλίο (φωτογραφία από το ιστολόγιο του περιοδικού ΑΡΔΗΝ)
Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Είναι προφανές ότι οι σχέσεις του Ελληνισμού με την Αλβανία επιδεινώνονται. Οι γείτονες προκαλούν έχοντας προφανώς και τη στήριξη της Τουρκίας. Τα πρόσφατα γεγονότα μιλούν από μόνα τους:

Η κυβέρνηση του Έντι Ράμα συνεχίζει την κατεδάφιση ελληνικών οικιών και την καταπάτηση ελληνικών περιουσιών στη Χειμάρρα.

Το Δημοκρατικό Κόμμα της αντιπολιτεύσεως (ιδρυτής ο Σάλι Μπερίσα, Πρόεδρος ο Λουζλίμ Μπάσα) ανακοίνωσε την επίσημη συνεργασία του με το κόμμα των Τσάμηδων. Οι Τσάμηδες είναι απόγονοι των Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας, οι οποίοι κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές.

Στα σχολεία της Ελληνικής Εθνικής κοινότητας, όπου και όταν αυτά λειτουργούν, τα βιβλία Ιστορίας και Γεωγραφίας τυπώνονται στα Τίρανα και εκφράζουν την ανθελληνική προπαγάνδα του αλβανικού εθνικισμού. Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε η ΟΜΟΝΟΙΑ, ο επίσημος φορέας των Βορειοηπειρωτών.

Οι τουρκικές επενδύσεις στην Αλβανία αυξάνονται και η γειτονική χώρα μετατρέπεται σε φερέφωνο και δορυφόρο της Άγκυρας. Ήδη οι σχέσεις ήσαν στενές κατά τα τελευταία χρόνια και είναι ενδεικτικό ότι η συμφωνία Κώστα Καραμανλή και Σάλι Μπερίσα για τις θαλάσσιες ζώνες ανετράπη από τον Ράμα κατόπιν τουρκικών υποδείξεων.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία περίοδο γενικότερης αναταραχής στα Βαλκάνια με τους Αλβανούς του Κοσσόβου να συζητούν την ανταλλαγή εδαφών με τη Σερβία και με το όραμα της Μεγάλης ή «Φυσικής» Αλβανίας να ενθουσιάζει τις πολιτικές ηγεσίες στα Τίρανα και στην Πρίστινα.

Είναι απαραίτητο η Ελλάς να δείξει εμπράκτως το ενδιαφέρον της για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και του ευρύτερου αλβανικού χώρου.

Να σταματήσει η μυστική διπλωματία και να μάθουμε τι συζητεί ο Υπουργός Εξωτερικών με τον Αλβανό ομόλογό του.

Να ζητήσουμε την κατάργηση των μειονοτικών ζωνών, που είχε καθιερώσει το κομμουνιστικό καθεστώς, ώστε να μπορούν να ιδρυθούν ελληνικά σχολεία σε κάθε πόλη ή χωριό όπου ζουν ομοεθνείς μας.

Να καταγγείλουμε διεθνώς το ανθελληνικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων, τα οποία αποστέλλει η αλβανική κυβέρνηση στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία.

Να υπενθυμίσουμε στην Αλβανία ότι η ευρωπαϊκή πορεία της εξαρτάται από τις καλές σχέσεις με την Ελλάδα και από τον σεβασμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της ελληνικής μειονότητος.

Να ενημερωθούν οι ΗΠΑ, η Ευρ. Ένωση και οι διεθνείς Οργανισμοί για τα εγκλήματα πολέμου των Μουσουλμάνων Τσάμηδων και για τα αδικαιολόγητα σημερινά αιτήματά τους. Αξίζει γι’ αυτό το θέμα να εκδοθούν σοβαρές και τεκμηριωμένες μελέτες στα ελληνικά και στα αγγλικά.

Το κυριώτερο είναι να σταματήσουν οι πάσης φύσεως εθνικές υποχωρήσεις, οι οποίες αποθρασύνουν τους γείτονες. Η Συμφωνία των Πρεσπών έδωσε την εικόνα μιας φοβισμένης Ελλάδας, η οποία υποχωρεί ενώπιον ενός ανίσχυρου κράτους. Χρειαζόμαστε μία δυναμική και υπερήφανη εξωτερική πολιτική.

Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 20.9.2018


Μυστήριο με την «ανταρσία»


Βασίλης Νέδος
Χωρίς επιστημονικό προσωπικό και τεχνογνωσία κινδυνεύει να μείνει το πλωτό γεωτρύπανο της Τουρκίας «Φατίχ», κάτι που εκ των πραγμάτων θέτει εν αμφιβόλω τη δυνατότητά του να προχωρήσει στις εξαγγελθείσες από την Αγκυρα γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», η εξαμελής, υπό νορβηγικό συντονισμό, επιστημονική ομάδα του «Φατίχ» τελεί υπό παραίτηση, για λόγους οι οποίοι δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστοί. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η νορβηγική κυβέρνηση ασκεί πιέσεις προς τις εταιρείες που έχουν μισθώσει στην Τουρκία τα τρία βοηθητικά πλοία που θα συνοδεύουν το «Φατίχ» στις επιχειρήσεις γεωτρήσεων οι οποίες έχουν προαναγγελθεί. Υπό αυτές τις συνθήκες, μοιάζει εξαιρετικά αμφίβολο το αν θα γίνουν γεωτρήσεις τον επόμενο μήνα στην Ανατολική Μεσόγειο. Με βάση τις τρέχουσες πληροφορίες, το «Φατίχ» μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να πλεύσει αβλαβώς, δίχως όμως να μπορεί να χρησιμοποιήσει το γεωτρύπανο που φέρει. Η συγκεκριμένη εξέλιξη καταγράφεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι εκπρόσωποι των εταιρειών (ExxonMobil και Total), που θα προχωρήσουν το ερχόμενο δίμηνο σε γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, τονίζουν ότι θα συνεχίσουν κανονικά με τον προγραμματισμό τους. Το συγκεκριμένο γεγονός προκύπτει και από την εμφατική στρατιωτική παρουσία Αμερικανών και Γάλλων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Το Κυπριακό
Είναι, επίσης, σαφές ότι παράλληλα με τις γεωτρήσεις ο διεθνής παράγων επιθυμεί την επιτάχυνση των διαδικασιών επανέναρξης του διαλόγου για το Κυπριακό. Δίχως άλλο, το συγκεκριμένο ζήτημα θα τεθεί επί τάπητος στη συζήτηση που θα έχουν μεθαύριο στη Νέα Υόρκη ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από τη συνάντηση των δύο ηγετών, αλλά, κυρίως, από τη γενικότερη κινητοποίηση του ΟΗΕ για το θέμα, δεν φαίνεται να υπάρχουν ιδιαίτερες προσδοκίες. Η Τουρκία έχει σοβαρότατα προβλήματα με την οικονομία, ανοικτά μέτωπα στη Συρία και «παγωμένες» τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, ενώ και η Ελλάδα διανύει προεκλογικό έτος. Δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι και η τρίτη εκ των εγγυητριών δυνάμεων της Κύπρου, η Βρετανία, διανύει φάση εσωστρέφειας λόγω των συζητήσεων για το Brexit που έχουν δημιουργήσει κλυδωνισμούς στη συντηρητική κυβέρνηση της Τερέζα Μέι.
Καθημερινή

Κατασκευασμένη σκευωρία από τα πρωθυπουργικά παράκεντρα, χαρακτηρίζει o Παναγιώτης Λαφαζάνης μιλώντας στο Liberal. gr, τη δίωξή εναντίον του, για τη δράση της Λαϊκής Ενότητας κατά των πλειστηριασμών.

Διαψεύδει τις κατηγορίες περί οπλοκατοχής και οπλοχρησίας, ενώ μιλά για βιομηχανία διώξεων, καθώς παρόμοιες κατηγορίες έχουν απαγγελθεί τις τελευταίες ημέρες και σε άλλα μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών.
Εξηγεί γιατί η ΛΑΕ υπονομεύει κάθε προσπάθεια των τραπεζών να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς ακινήτων, και απορρίπτει την κριτική ότι με τις συνεχείς αναβολές προστατεύονται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές και αλιεύονται ψήφοι.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη

- Κληθήκατε για απολογία στην Ασφάλεια κατόπιν παραγγελίας της Εισαγγελίας με κατηγορίες μεταξύ άλλων για οπλοφορία, οπλοχρησία, παράβαση του νόμου περί κροτίδων και πυροτεχνημάτων. Τι αφορά αυτή η ιστορία;

Οι κατηγορίες αφορούν μια σκευωρία, κατασκευασμένη στα άδυτα του Μαξίμου και των κυβερνητικών παράκεντρων. Η κινητοποίηση και η δράση μου είναι διαφανέστατη, ειρηνική, βεβαίως δυναμική όσον αφορά στη διεκδίκηση, αλλά δεν έχω ποτέ χρησιμοποιήσει βία. Έχουμε να κάνουμε με μια υπόθεση που θέλει να τρομοκρατήσει ένα κίνημα, που έχει αποτελεσματικότητα, και εμφανίζει και νίκες.

Θα έλεγα ότι η υπόθεση έχει και ευρύτερες προεκτάσεις, καθώς το χτύπημα και η τρομοκράτηση αυτού του κινήματος, θα σηματοδοτούσε ίσως και το τέλος της δυνατότητας λαϊκών αντιδράσεων απέναντι σε εξουθενωτικές πολιτικές που θάβουν την οικονομία και πνίγουν την κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας.

Βλέπω εξάλλου μια βιομηχανία διώξεων, καθώς τις τελευταίες ημέρες, αστυνομικοί με πολιτικά επέδωσαν κλήση σε απολογία και σε άλλα μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών, με παρόμοιες με τις δικές μου κατηγορίες.

- Οι κατηγορίες πάντως μιλούν για οπλοφορία και οπλοχρησία...

Είναι γελοίο ακόμη και να το διαψεύσω. Οι κινητοποιήσεις που κάνουμε γίνονται υπό το φως των τηλεοράσεων, βιντεοσκοπούνται από ιντερνετικές σελίδες, ενώ δίπλα μας βρίσκονται φωτογράφοι που αποθανατίζουν τη δράση μας. Δεν έχει ανακαλύψει κανείς και ποτέ ότι διαθέταμε όπλο, οποιασδήποτε μορφής. Τα όπλα τα διαθέτουν όσοι προσπαθούν με τη βία και τα χημικά να μας ανακόψουν, να φιμώσουν τη διαμαρτυρία μας. Εξάλλου εγώ είμαι αντίθετος και ιδεολογικά απέναντι στην οπλοφορία και την κατοχή όπλων από ιδιώτες.

Είναι λοιπόν μια κατασκευασμένη συνωμοσία, όπου το σύστημα επιχειρεί μια επίδειξη δύναμης, αποβλέπει στο να κόψει της δυναμική της ΛΑΕ, κατακρεουργώντας κοινοβουλευτικά και τα τελευταία ίχνη δημοκρατίας που έχουν απομείνει. Με τις κατασκευασμένες διώξεις εναντίον επικεφαλής δημοκρατικού πολιτικού κόμματος, για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση, η ελληνική Δημοκρατία, πέραν της γενικότερης υποβάθμισής της, μοιάζει πάρα πολύ πλέον με δημοκρατία “αλά Ερντογάν”.

- Είχατε πει παλαιότερα ότι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θα μείνουν στα χαρτιά, δεν το είδαμε όμως...

Αυτό ακριβώς συνεχίζουμε να επιδιώκουμε, να μείνουν όλοι οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί στα χαρτιά, και με τις κινητοποιήσεις μας κάθε Τετάρτη, έξω από τα συμβολαιογραφεία, κατορθώνουμε με τη πίεση και τις καταγγελίες μας, να έχουμε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας που είτε αναστέλλονται, είτε και ματαιώνονται. Τη θεωρούμε αρκετά μεγάλη επιτυχία, φυσικά όμως δεν μας αρκεί, και συνεχίζουμε, γι' αυτό και καλούμε σε διεύρυνση του κινήματος μας. Αυτό θα βοηθήσει όχι μόνο όσους χάνουν τα σπίτια τους, αλλά συνολικά την ελληνική οικονομία.

Υπάρχει πάντως και η αντίθετη άποψη. Ότι ενώ ισχυρίζεστε πως προστατεύετε την περιουσία λαϊκών νοικοκυριών, πολλές φορές μπλοκάρετε πλειστηριασμούς σε βάρος στρατηγικών κακοπληρωτών...

Ο στρατηγικός κακοπληρωτής, εφόσον έχει χρήματα, δεν φτάνει ποτέ να μη διακανονίσει την οφειλή του, προκειμένου να μη χάσει τα περιουσιακά του στοιχεία. Από τη στιγμή που γίνεται πλειστηριασμός σε βάρος περιουσιακών στοιχείων κάποιου, είναι σχεδόν αδύνατο εκείνος, να έχει τα χρήματα, αλλά να μη προβεί σε ρύθμιση, έστω και τη τελευταία στιγμή.

- Επικρατεί πάντως η άποψη ότι αν δεν προχωρήσουν οι πωλήσεις κόκκινων δανείων και οι πλειστηριασμοί, το πρόβλημα των τραπεζών θα εκτραχυνθεί και θα επιστρέψει πίσω σε όλους μας με μια ακόμη ανακεφαλαιοποίηση. Ποια είναι η θέση σας;

Το πρόβλημα των τραπεζών δεν αντιμετωπίζεται με τους πλειστηριασμούς. Οι τράπεζες έχουν πελώριες μαύρες τρύπες που δυστυχώς διευρύνονται παρά τις πολλές ανακεφαλαιοποιήσεις, και τους συνεχείς πλειστηριασμούς. Κανονικά οι τράπεζες θα έπρεπε να εθνικοποιηθούν και σε αυτή τη βάση να γίνει η εκκαθάρισή τους, προκειμένου να δουλέψουν σχεδόν από την αρχή σε εντελώς νέο προσανατολισμό. Το πρόβλημα των τραπεζών δεν είναι οι πλειστηριασμοί, παρά η διαχείριση των κόκκινων δανείων, και η αδυναμία της οικονομίας να παράξει ανάπτυξη μέσα σε ένα πλαίσιο όπου θα μπορούσαν και οι τράπεζες να λειτουργήσουν με διαφορετικό τρόπο.

- Σας προσάπτεται επίσης η κατηγορία ότι κάνετε ψηφοθηρία με την αγωνία των οφειλετών. Αυτό πως το αντιμετωπίζετε;

Υπό αυτή την έννοια, όποιος υπερασπίζεται δίκαια λαϊκά αιτήματα, μπορεί να κατηγορηθεί ότι το κάνει για ψηφοθηρικούς λόγους. Επομένως, με αυτή τη λογική, δεν θα έπρεπε να διεκδικεί κανείς και ποτέ, τίποτα, διότι θα εθεωρείτο απλή άγρα ψήφων. Έλεος!

liberal

Πάνω που το Μαξίμου υιοθετούσε τις γελοιότητες του ανεκδιήγητου κομισάριου δημοσιογράφου της ΕΡΤ, ότι ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ τού θύμισε τους θεωρητικούς του φασισμού (!), η ίδια η κυβέρνηση πρόσφερε στο πιάτο την ευκαιρία ώστε ο Τσίπρας να αποκαλείται πλέον «ο Αϊχμαν ή ο Χίμλερ των Συνταξιούχων»! Και ο Τσακαλώτος διπλοεπιβεβαίωσε αυτό που δεν πίστευαν τα αυτιά σου στη ΔΕΘ! Το τελικό σχέδιο σωτηρίας του Ασφαλιστικού, υπονόησε ο πρωθυπουργός, είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να αρχίσουν να πεθαίνουν μετά τα 70 τους, οπότε -αν τους κόψουμε και λίγο την ιατροφαρμακευτική- βγαίνουν οι αριθμοί!
Ομολογώ ότι στην αρχή δεν πίστευα ότι το είπε έτσι και μου πήρε ώρα για να συνειδητοποιήσω ότι υπάρχει άνθρωπος -πολιτικός ή ΜΗ- που μπορεί να σκέφτεται τέτοια πράγματα. Δηλαδή αν ο Μητσοτάκης είναι ένας απλός... θεωρητικός, ο Τσίπρας είναι ίδιος με τον Χίμλερ που σκέφτηκε την Τελική Λύση για τους Εβραίους.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ., πάντως, δεν έχει πει ποτέ στη ζωή του κάτι που θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει έστω και παραδοσιακό δεξιό της λαϊκής πτέρυγας της παράταξης (πόσο μάλλον ακροδεξιό), ενώ ο Τσίπρας εφαρμόζει στην πράξη -και δεν το κρύβει- το σχέδιο «Τελική Λύση» για τους συνταξιούχους! Πάλι καλά που η υπερταχεία «Ασημένιο Βέλος» επέστρεψε νωρίς στην Ιταλία, γιατί θα υποψιαζόμασταν ότι θα τη χρησιμοποιούσαν για να μεταφέρουν μια ώρα αρχύτερα τους άνω των 70 ετών στον τόπο του αφανισμού τους με το παραδοσιακό μέσο μεταφοράς που χρησιμοποιούσαν και οι ναζί.

Όλα αυτά δεν θα ήταν σοβαρά πράγματα, ούτε καν αστεία για να κάνεις την πλάκα σου αν δεν... συνέβαιναν όντως στην πραγματικότητα. Κανείς δεν θα ασχολούνταν με τις μπουρδοπροβοκάτσιες του κ. Καψώχα στην ΕΡΤ αν δεν έβγαινε ο εκπρόσωπος του πρωθυπουργού Θ. Καρτερός να τον υιοθετήσει πολιτικά, επιβεβαιώνοντας ποιος καθοδηγεί τους πληρωμένους υβριστές του Κυριάκου, της Φώφης και όλων όσοι είναι απέναντι.
Εδώ και καιρό η κυβερνητική γραμμή είναι να λένε τον Κυριάκο «ακροδεξιό» και να του προσάπτουν στη συνέχεια ότι... εφαρμόζει το οικονομικό πρόγραμμα του Πινοσέτ, του ειδεχθούς δικτάτορα της Χιλής.
Εδώ νομίζω ότι το τερματίσανε, γιατί μετά τον δικτάτορα πόσο παρακάτω να πάνε; Αν και ποτέ δεν ξέρεις... Όλος ο πολιτικός κόσμος και όχι μόνο έχει μείνει άναυδος από την παρανοϊκή χυδαιότητα που τελικά έκρυβε μέσα του το καλό «γελαστό παιδί», ο Αλέξης, που στην ουσία συνέτριψε κάθε ρεκόρ πολιτικής αλητείας στην κοινοβουλευτική -και βάλε- ζωή του τόπου.

Το ψέμα και οι συκοφαντίες κατά πολιτικών αντιπάλων έχουν σημειώσει πανελλήνιο, για να μην πούμε πανευρωπαϊκό, ρεκόρ όλων των εποχών, χωρίς να υπολογίζουμε και το τι θα ακούσουμε από δω και πέρα μέχρι τις εκλογές. Κι ένα ερώτημα που φυσιολογικά ανακύπτει είναι το πώς τον αντιμετωπίζεις ως αντιπολίτευση. Τον πλακώνεις ή δεν τον πλακώνεις; Του λες τα ίδια και βαρύτερα ή τον αφήνεις να εκτίθεται με τις βρωμιές και τις αλητείες που προσωπικά έχει επιλέξει ως στρατηγική; Προς το παρόν βλέπουμε μια Ν.Δ. που ακολουθεί τον ακριβώς αντίθετο δρόμο και λόγω της ιδιοσυγκρασίας και της ευρωπαϊκής συγκρότησης του αρχηγού της και λόγω άλλων προβληματισμών που δεν είναι αβάσιμοι: Η λάσπη και το κατς στα λύματα είναι το προνομιακό πεδίο του ΣΥΡΙΖΑ και, όπως αποδεικνύεται, του ίδιου του Τσίπρα.

Ακόμα κι αν επιλέξεις το ίδιο «γήπεδο», μπορείς να ξεπέσεις τόσο χαμηλά; Διότι δεν αρκεί να το προσπαθήσεις... επί τούτου! Για να γίνεις τόσο βρώμικος πρέπει να το θέλεις ειλικρινά μέσα σου, αλλά και να διαθέτεις τα απαραίτητα ψυχικά και πνευματικά προσόντα... Τόσο αλήτης πολιτικά και τόσο άθλιος προσωπικά δεν γίνεσαι επειδή το θες, ούτε επειδή πρέπει, αν δεν τα κουβαλάς μέσα σου, στο DNA σου. Και μέχρι τώρα ο Τσίπρας έχει αποδείξει ότι κερδίζει απ’ τα αποδυτήρια σε αυτό το πεδίο. Ενώ αντίθετα ο Μητσοτάκης όχι μόνο δεν το ’χει, αλλά και να το προσπαθούσε, θα αποτύγχανε παταγωδώς! Ούτε να βρίζει για την ομάδα του όταν σέρνεται δεν μπορώ να τον φανταστώ... Πόσο μάλλον...

Άλλωστε από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός σού δίνει μόνος του λαβή για πολύ βαρύτερους πολιτικούς χαρακτηρισμούς, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις αυτό που έτσι κι αλλιώς δεν είναι το φόρτε σου. Ακόμη και αν μεταφορικά ο Τσίπρας μπορεί να χαρακτηρίζεται «Χίμλερ των Συνταξιούχων» και ο Τσακαλώτος, που δεν ντράπηκε να επαναλάβει τα ίδια, «Αϊχμαν ή Μένγκελε όλων των εργαζομένων», υπάρχουν πολλοί άλλοι χώροι και όροι που προσφέρονται αφειδώς από την «εθνομηδενιστική» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορεί, θα το πρόσεξε ο Κυριάκος ότι το σημείο όπου χειροκροτήθηκε πιο πολύ στη ΔΕΘ ήταν η σχετικά περιορισμένη, παρότι κατηγορηματική, τοποθέτησή του στο ζήτημα των Σκοπίων. Δεν θα ήταν άδικο ούτε άστοχο να το φορτώσει προσωπικά στον Τσίπρα, με ένα π.χ. «αυτή η Συμφωνία είναι Προδοσία». Δεν θα χανόταν κι ο κόσμος με μια κουβέντα παραπάνω ή μάλλον... θα χανόταν. Θα γινόταν Ο χαμός! «Αυτή η Συμφωνία είναι Προδοσία». Αρκεί. Έκανε, π.χ., μία ακόμη εύστοχη αναφορά στα 100 ΔΙΣ. ευρώ που μας στοίχισε, σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους, το πρώτο εξάμηνο ΣΥΡΙΖΑ. Έστρεψε όντως το θέμα προσωπικά στον Τσίπρα! Ε, πες π.χ. ότι «άλλοι πάνε φυλακή για 3.000 ευρώ ζημιά στο Δημόσιο και κανείς δεν μπορεί να είναι υπεράνω του Νόμου». Πέτα ένα «μπας και διευκολύνετε με άδειες και VIP κελιά τους Κουφοντίνες, λαμβάνοντας μέριμνα για την τύχη σημερινών σας φίλων και συντρόφων που έχουν ήδη λοκαριστεί με το κατσίκι στην πλάτη». Υπάρχουν, είπαμε, πολλοί τρόποι και ευκαιρίες. Τον πλακώνεις ή δεν τον πλακώνεις; Ναι, τον κάνεις λιώμα, αλλά με τον τρόπο σου και λίγο παραπάνω!

Αν σκέφτονται στο Μαξίμου για το Ασφαλιστικό, σχέδιο «Τελική Λύση» για τους άνω των 70, αναλογιστείτε με τι κυνισμό και κτηνωδία σχεδιάζουν και τα πλάνα της επερχόμενης ανάπτυξης με υποζύγια τους εργαζομένους του σήμερα. Η α(γ)ρία του ΣΥΡΙΖΑ φυλή στην εξουσία κι όλοι οι άλλοι ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ. Χάιλ Τσίπρας!

ΥΓ.: Πώς και δεν είπε ο Τσακαλώτος στους ξένους επενδυτές και για τα απροσδόκητα οφέλη για το Ασφαλιστικό που προήλθαν απ’ το Μάτι;

Θέμος Αναστασιάδης
Πρώτο Θέμα


Η αγανάκτηση για το Προσφυγικό και το ψευτοδίλημμα για Μητσοτάκη


Από τον Παναγιώτη Χ. Δούμα

Η γαλλική Δικαιοσύνη παρέπεμψε τη Μαρίν Λεπέν σε ψυχίατρο, επειδή δημοσίευσε εικόνες με τις βαναυσότητες του ISIS. Αυτό συνέβη λίγο μετά την ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την επιβολή κυρώσεων στην Ουγγαρία, επειδή επιμένει να κρατά τα σύνορά της ερμητικά κλειστά στους υποτιθέμενους πρόσφυγες.

Την ίδια στιγμή ο επίτροπος των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες Φιλίπο Γκράντι δήλωνε ότι «η αναφορά σε προσφυγική κρίση στην Ευρώπη είναι υπερβολική και ουσιαστικά δεν υπάρχει τέτοια κρίση». Ο ίδιος, απαντώντας στις προτάσεις Σαλβίνι για αντιμετώπιση της «ανύπαρκτης» κρίσης, ισχυρίζεται ότι «ως ανώτατος επίτροπος του ΟΗΕ δεν μπορεί να υποστηρίξει μία πρόταση όπου αφαιρείται από ανθρώπους το δικαίωμα να αιτηθούν άσυλο στην Ευρώπη».

Αυτοί λοιπόν που θεωρούν τον ουσιαστικό εποικισμό των ευρωπαϊκών κρατών «ψιλοπράγματα», ακολουθώντας μια καθαρά σοβιετική μεθοδολογία, ως οι μόνοι νουνεχείς στέλνουν τους ηγέτες που εκφράζουν την αγανάκτηση των γηγενών πληθυσμών στον ψυχίατρο και επιδίδονται σε ένα διεθνές «μπούλινγκ» εις βάρος ολόκληρων εθνών και των κρατών τους.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα οι εθνικά σκεπτόμενοι ηγέτες και φορείς δεν αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Οχι διότι δεν εκφράζουν με ανάλογο ζήλο την εθνική αγανάκτηση για τα μπουλούκια λαθρομεταναστών που εποικίζουν τα νησιά μας, αλλά επειδή ο λόγος τους επισκιάζεται από το γνωστό «γαλάζιο» ψευτοδίλημμα, ότι «προέχει να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ». Όποιος χαλάει τα σχέδια του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένας άλλου είδους τρελός, ο οποίος σαφέστατα υπηρετεί τον Τσίπρα. Για τον ψυχίατρο λοιπόν κι αυτοί, αλλά για άλλον λόγο.

Γιατί στην Ελλάδα η πρώτη μας προτεραιότητα πρέπει να είναι να εκλεγεί πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ας γίνει, λένε, αυτό και όλα θα λυθούν. Προφανέστατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άμα τη εκλογή του, θα προχωρήσει στον επαναπατρισμό των λαθρομεταναστών ψευτοπροσφύγων, οι οποίοι αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των αιτούντων άσυλο.

Επίσης θα ασκήσει δριμύτατο έλεγχο στις ΜΚΟ και θα τσακίσει τους διάφορους «αλληλέγγυους» που στοχοποιούν Ελληνες πολίτες και τους τρομοκρατούν, επειδή αντιδρούν στη μετατροπή τους σε μειονότητα μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Αφήστε δε που θα κάνει τεράστιες εκπτώσεις στον πολιτικό του πολιτισμό και θα κυνηγήσει ανηλεώς τα πολιτικά πρόσωπα, αλλά και τα μέλη των οικογενειών και του κοινωνικού τους περιβάλλοντος, που έστησαν μπίζνες με τα μαύρα χρήματα τα οποία ξεμαυρίζονται μέσω της πληθώρας των ΜΚΟ.

Τέλος, πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα δημιουργήσει ένα τεράστιο κινητό τείχος κατά μήκος της υφαλοκρηπίδας μας, από φρεγάτες και ταχύπλοα του Λιμενικού, τα οποία θα καθιστούν την παραβίαση των συνόρων μας αδύνατη για δουλεμπόρους με «φουσκωτά», μη διστάζοντας και να τα βυθίσει.

Στις τεράστιες τομές του Κυριάκου ως προς την οικονομία και την επιχειρηματικότητα θα αναφερθώ μέσα από το ψυχιατρείο, αφού δικαίως θα οδηγηθώ και εγώ σε αυτό, ύστερα από τις ανωτέρω παραδοχές.

Δημοκρατία

Εντοπισμός και διάσωση 103 αλλοδαπών σε Σάμο, Λέσβο, Αλεξανδρούπολη

Στον εντοπισμό και τη διάσωση συνολικά 103 αλλοδαπών σε Λέσβο, Αλεξανδρούπολη και Σάμο, καθώς και στη σύλληψη δύο χειριστών των σκαφών, προχώρησαν σήμερα οι Λιμενικές Αρχές και η FRONTEX.

Συγκεκριμένα, στον εντοπισμό και τη διάσωση είκοσι έξι (26) αλλοδαπών προέβη, πρωινές ώρες σήμερα, πλωτό σκάφος της δύναμης FRONTEX κατά τη διάρκεια περιπολίας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιχείρησης “ΠΟΣΕΙΔΩΝ 2018”.

Tο ανωτέρω πλωτό εντόπισε επί της ακτής, στην περιοχή “ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΟΙ” ν. Λέσβου, πολυεστερικό σκάφος, με ικανό αριθμό αλλοδαπών επιβαινόντων.

Υπό το συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης, το πλήρωμα του σκάφους FRONTEX προέβη στην ασφαλή περισυλλογή και διάσωση των ανωτέρω, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο λιμένα Τσόνια Λέσβου, ενώ συνελήφθησαν δύο εκ των είκοσι έξι αλλοδαπών, ηλικίας 25 και 27 ετών, ως χειριστές της λέμβου που τους μετέφερε. Προανάκριση διενεργείται από το Λιμενικό Σταθμό Μήθυμνας.

Στην Αλεξανδρούπολη

Στον εντοπισμό και τη διάσωση τριάντα τριών (33) αλλοδαπών προέβησαν, πρωινές ώρες σήμερα, στελέχη του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Συγκεκριμένα, περιπολικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., εντόπισε στη θαλάσσια περιοχή Θρακικού Πελάγους, πνευστή λέμβο σε δυσχερή θέση, με ικανό αριθμό επιβαινόντων.

Υπό το συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., το πλήρωμα του περιπολικού σκάφους προέβη, στην ασφαλή περισυλλογή και διάσωση των ανωτέρω, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο λιμένα Αλεξανδρούπολης. Προανάκριση διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Αλεξανδρούπολης.

Στη Σάμο

Στον εντοπισμό και τη διάσωση σαράντα τεσσάρων (44) αλλοδαπών προέβη, πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, πλωτό σκάφος δύναμης FRONTEX, το οποίο βρισκόταν σε περιπολία στο πλαίσιο της επιχείρησης ”ΠΟΣΕΙΔΩΝ 2018”.

Συγκεκριμένα, το ανωτέρω πλωτό εντόπισε στη θαλάσσια περιοχή βόρεια ν. Σάμου, πνευστή μηχανοκίνητη λέμβο, με ικανό αριθμό αλλοδαπών επιβαινόντων.

Υπό το συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης, το πλήρωμα του ανωτέρω σκάφους προέβη στην ασφαλή περισυλλογή και διάσωση των ανωτέρω, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο λιμένα Μαλαγαρίου. Προανάκριση διενεργείται από το Λιμεναρχείο Σάμου.

Άνδρες του Λιμενικού και δυνάμεις της Frontex, εντόπισαν δεκάδες μετανάστες και πρόσφυγες να επιχειρούν το πέρασμα στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας τις διαδρομές προς Λέσβο, Σάμο, αλλά και στο θρακικό πέλαγος.

Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφερεί η ανακοίνωση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, πλοάριο που μετέφερε 26 αλλοδαπούς, εντοπίστηκε ανοιχτά της Λέσβου, στην περιοχή Άγιοι Θεόδωροι. Στο σκάφος επέβαιναν και δύο διακινητές, ηλικίας 25 και 27 ετών, οι οποίοι συνελήφθησαν από τις δυνάμεις της Frontex.

Την Κυριακή το πρωί επίσης, το Λιμενικό εντόπισε στο Θρακικό Πέλαγος φουσκωτό σε κακή κατάσταση με 33 άτομα, τα οποία διαδώθηκαν και μεταφέρθηκαν στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Στην τρίτη περίπτωση, σκάφος της Frontex εντόπισε βόρεια της Σάμου ένα πλοιάριο με 44 πρόσφυγες και μετανάστες, τους οποίους περισυνέλλεξε και μετέφερε στο λιμάνι του Μαλαγαρίου.

Μόνο στις τρεις παραπάνω επιχειρήσεις εντοπίστηκαν συνολικά 103 άτομα τα οποία επιχειρούσαν να περάσουν στην ελληνική επικράτεια, από τρία διαφορετικά σημεία.

liberal


Η Ελλάδα δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τη βιασύνη των μεγάλων δυνάμεων για λύση στο όνομα της ΠΓΔΜ


Από τον Δημήτρη Γαρούφα

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Ε.Ε. και υπουργοί από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία πηγαινοέρχονται στα Σκόπια προσπαθώντας να πείσουν τους πολίτες των Σκοπίων ότι στο δημοψήφισμα της 30ής Σεπτεμβρίου 2018 πρέπει να ψηφίσουν «ναι» στη συμφωνία που υπέγραψε η χώρα τους με την Ελλάδα, ως προαπαιτούμενο για την ένταξη της πατρίδας τους στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι η αντιπολίτευση στα Σκόπια, που έκανε αγώνα υπέρ του «όχι» στη συμφωνία, μέσα σε μια ημέρα «ανέκρουσε πρύμνα» και κάλεσε τους πολίτες να ψηφίσουν κατά συνείδηση...

Πριν από μερικούς μήνες μού έλεγε διακεκριμένος συνάδελφος από τη γειτονική χώρα: «Εμείς είμαστε όπως ήταν η Ελλάδα τη δεκαετία του 1950, που έλεγε η αμερικανική πρεσβεία στον βασιλέα σας ποιον να κάνει πρωθυπουργό και τον έκανε, που ανάγκαζε, επίσης, τους πρωθυπουργούς σας να καλοπιάνουν τον Τίτο και να υπογράφουν συμβάσεις δικαστικής συνεργασίας με τη Γιουγκοσλαβία, στο κείμενο των οποίων γινόταν αναφορά και στο ομόσπονδο κράτος της Μακεδονίας... Τώρα, αν υπάρχουν παρεμβάσεις στην Ελλάδα, γίνονται διακριτικά, αλλά εδώ γίνονται φανερά και άκομψα...»

Οι συχνές επισκέψεις και παρεμβάσεις όλων αυτών υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών αποδεικνύουν πόσο έντονο είναι το ενδιαφέρον των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Ε.Ε. να κλείσει αυτό το θέμα για να υλοποιηθούν κάποια γεωπολιτικά σχέδια ή να αποτραπεί η υλοποίηση κάποιων άλλων, να περιχαρακωθούν τα Βαλκάνια από αλλότριες επιρροές κ.λπ. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι κερδίζει η Ελλάδα υπηρετώντας τον ρόλο του «καλού παιδιού» στην περιοχή. Η απάντηση είναι ότι εμφανώς τίποτα δεν κερδίζει, διότι υπογράφοντας αυτή τη συμφωνία, υποχωρώντας από παλαιότερη θέση των πολιτικών αρχηγών, δέχθηκε σύνθετη ονομασία στην οποία θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία» και το χειρότερο είναι ότι αναγνώρισε «μακεδονική ταυτότητα» στους πολίτες της γειτονικής χώρας και την ομιλούμενη σλαβοβουλγαρική διάλεκτο των Σκοπίων ως «μακεδονική».

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το «Βόρεια Μακεδονία» είναι γεωγραφικός όρος και ότι δίνεται γιατί κατοικούν σε τμήμα της βόρειας Μακεδονίας, αν και αυτό δεν αποδίδει την πραγματικότητα και δεν είναι ιστορικά αληθές.
Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε η ταυτότητα των κατοίκων της «Βόρειας Μακεδονίας» να είναι «βορειομακεδονική» και όχι «Μακεδόνας - πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και επίσης, σε ό,τι αφορά τις γλώσσες του κρατιδίου, να αναφέρεται ότι είναι η «σλαβική» και η «αλβανική».

Γνωρίζω ότι σύμβουλοι του κ. Κοτζιά τον συμβούλευσαν να μη δεχθεί την αναγνώριση «μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας» για τους κατοίκους της γειτονικής χώρας, αλλά δεν τους άκουσε, επικαλούμενος λάθη και δεσμεύσεις από το παρελθόν. Αλλά αν κάποιοι στο παρελθόν έκαναν λάθη, έπρεπε η Ελλάδα στη σημερινή συγκυρία, που οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Ε.Ε. «καίγονταν» για άμεση λύση, να εκμεταλλευθεί το γεγονός και, διορθώνοντας τα λάθη του παρελθόντος, να δεχθεί μόνο λύση συμβατή με την ιστορική αλήθεια, κάτι που δυστυχώς δεν έκανε ισχυριζόμενη ότι κέρδισε το «Βόρεια Μακεδονία» erga omnes, κάτι, όμως, που επίσης υπονομεύεται από την ίδια τη συμφωνία.

Κάποιοι πανεπιστημιακοί αλλά και πρόσωπα με αγώνες για τη Μακεδονία μας στο παρελθόν μιλούν τώρα για «έντιμη συμφωνία» που θα δώσει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια. Απαντώ ότι το πρόβλημα των Σκοπίων δεν εμπόδιζε την Ελλάδα να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή.
Απλά, οι πολιτικοί μας στην πλειονότητά τους στερούνταν όραμα και στρατηγική κι έτσι όχι μόνο δεν αξιοποίησαν τις ιστορικές ευκαιρίες που δημιούργησαν για τη χώρα μας οι μετά το 1990 γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά και οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και την παρακμή.

Είμαι υπέρμαχος της βαλκανικής φιλίας και συνεργασίας, και βίωσα το κλίμα που υπήρχε και υπάρχει στην περιοχή, διότι επί 13 χρόνια, από το 1995 έως το 2008, ήμουν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Ενωση Βαλκανικών Δικηγορικών Συλλόγων, ενώ ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης την περίοδο 2005-2008 και του ΚΘΒΕ την περίοδο 2007-2010 είχα συμβάλει στην υλοποίηση προγραμμάτων συνεργασίας με τους δικηγορικούς συλλόγους και τα κρατικά θέατρα όλων των βαλκανικών χωρών και γνωρίζω πολύ καλά ότι το πρόβλημα με τα Σκόπια δεν εμπόδιζε αυτήν τη συνεργασία.

Επισημαίνω, επίσης, ότι η Ελλάδα μετά το 2010, λόγω έλλειψης οράματος από τον πολιτικό μας κόσμο και λόγω πιέσεων από τους δανειστές, δυστυχώς, εγκαταλείπει και τα οικονομικά ερείσματα που είχε δημιουργήσει στην περιοχή (εκποιούνται, μεταξύ άλλων, οι θυγατρικές εταιρίες των ελληνικών τραπεζών), αφήνοντας κενό που καλύπτει επιμελώς η Τουρκία.

Τελειώνοντας, επισημαίνω ότι η χώρα μας παίζει τον ρόλο του «καλού παιδιού» στην περιοχή χωρίς εμφανή ανταλλάγματα σε εθνικό επίπεδο... Υπενθυμίζω ότι ο μεγαλύτερος πολιτικός της Ελλάδας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, έκανε κινήσεις που έδειχναν ότι εξυπηρετούν και «αλλότρια» συμφέροντα, αλλά δεν έκανε τίποτα χωρίς εθνικό αντάλλαγμα, φροντίζοντας να πείθει τις τότε μεγάλες δυνάμεις ότι τα ελληνικά συμφέροντα ήταν και δικά τους, κι έτσι πέτυχε τον διπλασιασμό της Ελλάδας…

Σήμερα δίνεται η εικόνα ότι η Ελλάδα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του σκληρού πυρήνα της Ε.Ε. και των ΗΠΑ, χωρίς να κερδίζει τίποτα ουσιαστικά υπογράφοντας μια «ετεροβαρή» συμφωνία, υποχωρώντας σε θέμα γεωστρατηγικού χαρακτήρα για τον Ελληνισμό και μειώνοντας το ιστορικό απόθεμά της. Εύχομαι να κάνω λάθος.

Δημοκρατία

Έλληνας καθηγητής σε αλβανική εκπομπή:
«Ξέρετε πόσους Αλβανούς σκότωσε ο Κολοκοτρώνης;»

Παίρνοντας «αέρα» από τις θεωρίες του Φαλμεράυερ αλλά και των υποτιθέμενων «προοδευτικών» «διανοούμενων» στην Ελλάδα, Αλβανοί ανιστόρητοι, βάζοντας στην μέση Έλληνα καθηγητή από την Βόρειο Ήπειρο, ανέφεραν πως δεν υπάρχουν πια Έλληνες στην Ελλάδα, δεν υπάρχει ελληνική μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο και όσοι πολέμησαν τους Τούρκους το 1821 ήταν Αλβανοί.

Υπήρξε ένταση και παρ’ ολίγον ξύλο, καθώς δεν δίστασαν να πουν στον Έλληνα ιστορικό να «πάψει».

Ο Βορειοηπειρώτης καθηγητής προσπάθησε να υποστηρίξει τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας. Στο τέλος τον ανάγκασαν να πετάξει τα ακουστικά και να φύγει από το στούντιο.

Ο καθηγητής Κώστας Μπάρκας πήγε ως καλεσμένος σε αλβανική εκπομπή και τελικά κατέληξε να κάνει μάθημα ιστορίας στο πάνελ.

Είπε την αλήθεια αλλά κανείς δεν τον άκουσαν. Τόνιζε με θάρρος πως η Ελλάδα είναι η μητέρα του πολιτισμού.

Έβριζαν τους Έλληνες, ενώ αποκαλούσαν τους Αρβανίτες, Αλβανούς, μπερδεύοντας το ελληνικό φύλο από τον Βορρά με τους Αλβανούς του Καυκάσου που ήρθαν λόγω συγκυριών στην περιοχή των αρχαίων ελληνογενών Ιλλυρίων.

Ο καθηγητής τους κοιτά απορημένος και γελά. Χαρά στο κουράγιο του! Αναρωτιέται αν έχει μπει σε τηλεοπτικό στούντιο ή σε τάξη δημοτικού.

«Ξέρετε πόσους Αλβανούς σκότωσε ο Κολοκοτρώνης; Αν ήταν Αλβανός πως θα σκότωνε το δικό του αίμα;», τους απαντούσε.

Η επόμενη ατάκα του Αλβανού πολιτικού όμως τον βγάζει κυριολεκτικά από τα ρούχα του:

«Δεν υπάρχει ελληνική μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο. Είναι μερικά κολοκύθια».

«Τα αλβανικά κράτη είναι υπό κατάληψη. Η Ελλάδα απαγορεύει στους χιλιάδες Αλβανούς να μιλούν τη γλώσσα τους».

Ο Κώστας Μπάρκας πετάει ακουστικά και εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια.
Εκείνος αποχωρεί και οι ανιστόρητοι επιμένουν στα ψέματα.
Μάλιστα ένας αναφέρει πως τα Αλβανικά είναι η «γλώσσα του Θεού».

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως το ανθελληνικό κλίμα στην Αλβανία δεν οφείλεται απλά σε ορισμένους ακραίους.

Τα σχόλια δικά σας...

PiraeusPress


Με «πυροκροτητή» τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, οι ισχυροί του πλανήτη είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν «βόμβα» με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς της περιοχής μας


Από τον Νίκο Σταυρουλάκη

Νέες απρόβλεπτες (έως και δραματικές) διαστάσεις λαμβάνει ξανά η εκρηκτική «γεωπολιτική εξίσωση των Βαλκανίων», με τη δυναμική των συνοριακών ανακατατάξεων που αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα στην περιοχή (λόγω γνωστών «ιστορικών αιτημάτων» των Βαλκάνιων παικτών) να οδηγεί σε μη ελέγξιμα αποτελέσματα, όχι κατ’ ανάγκην ειρηνικά…

Με «πυροκροτητή» τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό και «εκρηκτικές ύλες» τον διαμελισμό του Κοσσυφοπεδίου και τη Συμφωνία των Πρεσπών (όπως θέλουν να την ερμηνεύουν οι Αλβανοί των Σκοπίων), η «βαλκανική βόμβα» βρίσκεται ξανά στο κέντρο του ενδιαφέροντος των ισχυρών του πλανήτη.
Τα Βαλκάνια καθίστανται εκ νέου θέατρο παγκόσμιου ανταγωνισμού λόγω των επιδιωκόμενων ανακατατάξεων στον γεωπολιτικό χάρτη της χερσονήσου. Οι εξελίξεις φέρνουν στη γειτονιά μας όλες τις χώρες με ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή. «Η νέα αποχή που ανατέλλει δεν αναμένεται οπωσδήποτε ειρηνική» τονίζουν διπλωμάτες στο ελληνικό ΥΠΕΞ. Είναι η πρώτη φορά μετά τη διευθέτηση της Γιάλτας που οι διαχωρισμοί από την ομώνυμη συμφωνία τίθενται σε αμφισβήτηση και ο βαλκανικός χάρτης τείνει να επαναπροσδιοριστεί δομικά.

Σταθερότητα

«Από τους Βαλκανικούς Πολέμους στις αρχές του 20ού αιώνος και τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913), που οριστικοποίησε τα σύνορα, έως τη δεκαετία του 1990, στη Βαλκανική επικράτησε σταθερότητα. Το συνοριακό καθεστώς άντεξε δύο Παγκοσμίους Πολέμους και το κλίμα του Ψυχρού Πολέμου για μεγάλο διάστημα πάγωσε τους εθνικούς ανταγωνισμούς» ανέφερε πρόσφατα ο διεθνολόγος καθηγητής Αγγελος Συρίγος, καθώς η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε «αιματηρό εσωτερικό φαινόμενο» εντός των συνόρων της χώρας του Τίτο, χωρίς να επηρεάσει, σε πρώτη φάση, τις χώρες της περιοχής. Οι ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία και Κίνα (τα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ), η αναδυόμενη από το περιθώριο της ήττας του Μεγάλου Πολέμου Γερμανία, αλλά και η οικονομικά καταρρέουσα Τουρκία συγκρούονται ανοιχτά στην προσπάθεια εγκαθίδρυσης Νέας Τάξης Πραγμάτων στα Βαλκάνια», στο όνομα της σταθερότητας και της μακροημέρευσης ενός «νέου μοντέλου συνύπαρξης» στην περιοχή, η οποία περιλαμβάνει:

α) μεταβολές στη χάραξη των σημερινών συνόρων,
β) ενίσχυση του μονοεθνικού χαρακτήρα οντοτήτων εντός υπαρκτών κρατικών δομών (περίπτωση Κοσσυφοπεδίου και ΠΓΔΜ) και γ) ενίσχυση του συνομοσπονδιακού χαρακτήρα των πολυεθνικών κρατών (περίπτωση Βοσνίας - Ερζεγοβίνης).

Ωστόσο, οι όποιες «λύσεις» εύκολα μπορούν να ανοίξουν την πόρτα του φρενοκομείου, καθώς προσκρούουν στα αντικρουόμενα συμφέροντα των ισχυρών. Οι ΗΠΑ και η Γερμανία υποστηρίζουν διαφορετικά ιστορικά προτσές για την περιοχή, η Γαλλία και η Βρετανία περιορίζονται σε ρόλο παρατηρητή, η Τουρκία αγωνίζεται να διατηρήσει την αγκίστρωσή της στον μουσουλμανικό παράγοντα της Βαλκανικής, η Ρωσία οπισθοχωρεί υποχρεωτικά στον Βορρά, στην προοπτική ενός μελλοντικού ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Σερβίας, και η Κίνα επιχειρεί να εδραιώσει τη διείσδυσή της στη χερσόνησο.

Το δίλημμα

Ο νέος Γερμανός ΥΠΕΞ Χάικο Μαας, επισκεπτόμενος τα Σκόπια (ένα 24ωρο πριν από την άφιξή του στην Αθήνα την Πέμπτη), δήλωσε στον Ζ. Ζάεφ: «Το πραγματικό δίλημμα του δημοψηφίσματος για την έγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών, που θα πραγματοποιηθεί την επόμενη Κυριακή (30/9) στην ΠΓΔΜ, είναι: Ευρώπη ή Ρωσία και Κίνα»! Στο όνομα εδραίωσης της σταθερότητας ως προϋπόθεσης για την ευρωπαϊκή προοπτική των εκτός Ε.Ε. βαλκανικών χωρών (Σερβία, Μαυροβούνιο, Αλβανία, Σκόπια, Κοσσυφοπέδιο), οι αρχιτέκτονες αυτής της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια ερίζουν πάνω στις δυνατές λύσεις διευθέτησης χρόνιων διαφορών, διακινδυνεύοντας σοβαρά την ειρήνη στην περιοχή.

Στον πυρήνα των εξελίξεων βρίσκεται πάλι ο αλβανικός εθνικισμός. Κορύφωση των σεναρίων για επικείμενη αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια προκάλεσαν οι πρόσφατες διαβουλεύσεις (με τις ευλογίες της Ουάσινγκτον) ανάμεσα στον Σέρβο πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς και τον πρόεδρο του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι, στη Βιένη (28/8), παρουσία του Αυστριακού καγκελάριου Σεμπάστιαν Κουρτς (λόγω αυστριακής προεδρίας) και του επιτρόπου της Ε.Ε. για τη διεύρυνση Γιοχάνες Χαν.

Το σχέδιο δεν φαίνεται σε πρώτη φάση να προχωρεί λόγω των σοβαρών επιφυλάξεων του Βερολίνου, σε αντίθεση με την Ουάσινγκτον, που «σπρώχνει» τις δύο πλευρές σε συμφωνία στο εδαφικό. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις Βούτσιτς ότι «μία πιθανή συμφωνία Βελιγραδίου - Πρίστινας αφορά μόνο Σέρβους και τους Κοσοβάρους Αλβανούς», ο Βρετανός πρέσβης στη Σερβία Ντένις Κιφ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας ότι «πιθανή αλλαγή συνόρων Σερβίας - Κοσσυφοπεδίου θα προκαλέσει τεράστιο ρίσκο».

Ανάλογη επιφυλακτική στάση τηρεί και το Βερολίνο, την οποία ο Γερμανός ΥΠΕΞ Χ. Μάας κατέθεσε στον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά στη συνάντησή τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Βερολίνο προτείνει προσεκτικές «χειρουργικές» κινήσεις που δεν θα διαταράξουν τον περίγυρο και δεν θα προκαλέσουν ντόμινο εθνοτικών εκρήξεων στις γειτονικές χώρες.

Στον αντίποδα, ο Αμερικανός σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζον Μπόλτον, μεταβαίνοντας την ίδια περίοδο στο Κίεβο, δεν έκρυψε πως «οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ευνοϊκά μία πιθανή συμφωνία ανταλλαγής εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου», τονίζοντας ότι «αν Κόσοβο και Σερβία καταλήξουν σε συμφωνία που ικανοποιεί και τα δύο μέρη, οι ΗΠΑ θα την υποστηρίξουν αναμφίβολα». Για να φτάσουν τα πράγματα εδώ προηγήθηκαν αλβανικές μεγαλοϊδεατικές «κορόνες» και απειλές ενοποίησης Αλβανίας - Κοσόβου, πυροδοτώντας συνεχείς εντάσεις και καχυποψία.

Αναγγελία

Εναν χρόνο πριν (29/9/2017) ο Αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα είχε αναγγείλει «κοινή συνάντηση των κυβερνήσεων Αλβανίας - Κοσόβου» στις 27 Νοεμβρίου, ημέρα της εθνικής εορτής των Αλβανών. Ανέφερε ότι στη «συνάντηση» θα συζητούνταν η «ολοκληρωτική κατάργηση των συνοριακών ελέγχων και σημείων στη μεθόριο».
Δήλωσε συγκεκριμένα ότι «οι συνοριακοί έλεγχοι θα είναι τόσο σπάνιοι, όπως συμβαίνει στα σύνορα της Ε.Ε.», αναφέροντας ότι «θα ενοποιηθούν οι δύο πλευρές των αλβανικών εδαφών»! Εναν μήνα αργότερα (Οκτώβριος 2017) ο Ράμα υπουργοποίησε τέσσερις Κοσοβάρους στην κυβέρνησή του. Στις αρχές του χρόνου (2018) ο ίδιος εξέφρασε την άποψη ότι η Αλβανία και το Κόσοβο «πέρα από την κοινή εξωτερική πολιτική θα πρέπει να έχουν και τον ίδιο πρόεδρο»!

Ποιος είναι ο ρόλος του θρησκευτικού παράγοντα

Τα βαλκανικά θέματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο με την πρόσφατη κρίση στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το διαφαινόμενο «σχίσμα» Οικουμενικού Πατριαρχείου και Μόσχας. Η ανοιχτή σύγκρουση με αφορμή την πράξη απονομής αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, που οδήγησε τον Ρώσο Πατριάρχη Κύριλλο να διακόψει την «κοινωνία» με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, υπονομεύει την ειρηνική μετάβαση της περιοχής στην ευρωατλαντική αγκάλη.

Η εκκλησιαστική κρίση που εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική και στρατιωτική αντιπαράθεση Δύσης - Μόσχας μετατρέπει ένα φαινομενικά εκκλησιαστικό θέμα σε πολιτικό, τοποθετώντας το ψηλά στη διπλωματική ατζέντα των φορέων νέων εξελίξεων.
Με την κίνηση αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη η Μόσχα «εκδιώκεται» πέραν της μεθορίου με την Ουκρανία, ενώ και οι ρωσικές επιρροές στη Σερβική, στη Βουλγαρική και λιγότερο στη Ρουμανική Εκκλησία εισάγουν νέα δεδομένα στη βαλκανική εξίσωση.
Και είναι διαπιστωμένο ότι θρησκευτικές παράμετροι, όταν υπεισέρχονται σε εθνοτικές συγκρούσεις, καθιστούν τους πολέμους ανήκουστα άγριους και ειδεχθείς.

Η σταδιακή τελωνειακή ένωση που προωθούν τα Τίρανα με το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια!

Επιπλέον δύο γεγονότα μέσα στο καλοκαίρι πιστοποίησαν τις πραγματικές προθέσεις των Τιράνων. Με κινήσεις «ήπιας ισχύος», που οδηγούν σταδιακά σε «τελωνειακή ένωση» της Αλβανίας με γειτονικές χώρες στην περίμετρο (Κόσοβο - ΠΓΔΜ), τα Τίρανα πλησίασαν ακόμα ένα βήμα στο εθνικό όνειρο της λεγόμενης «Φυσικής ή Μεγάλης Αλβανίας». Στις αρχές Ιουνίου (6/6) το Κοινοβούλιο του Κοσόβου υπερψήφισε πρόταση των Σοσιαλδημοκρατών για τελωνειακή ένωση με την Αλβανία, καλώντας την κυβέρνηση να προχωρήσει το συντομότερο δυνατόν στην εφαρμογή του μέτρου «που θα διευκολύνει τη ροή των αγαθών». Το Κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε την «ενοποίηση των τελωνειακών σημείων με την Αλβανία» (67 υπέρ, μία κατά και μία αποχή). Ενέκρινε, επίσης, ψήφισμα για την κατάργηση των τιμολογίων των τηλεπικοινωνιών μεταξύ των δύο χωρών.
Ανάλογες κινήσεις πραγματοποιούν μεθοδικά τα Τίρανα και προς την ΠΓΔΜ.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου (5/9) ο αλβανικής καταγωγής υπουργός Οικονομικών της FYROM Κρέσνικ Μπεκτέσι ανακοίνωσε τη δημιουργία «Υπηρεσίας Μιας Στάσης» (One Stop Shop) που θα πει κοινοί τελωνειακοί έλεγχοι στα σύνορα με την Αλβανία, με στόχο, όπως είπε, «την ενίσχυση της εμπορικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες».

Η «συσκευασία» πατάει πάνω στο εξής πρόσχημα: «η ΠΓΔΜ είναι απολύτως προσηλωμένη στην ενίσχυση της συνεργασίας με τις χώρες της περιοχής και τη δημιουργία μιας κοινής οικονομικής ζώνης, η οποία θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των εταιριών μας», όπως ανέφερε ο Κρ. Μπεκτέσι στο περιθώριο συζήτησης στο Οικονομικό Επιμελητήριο των Σκοπίων με θέμα τα «οφέλη από την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.».

Ο Σκοπιανός υπουργός πρόσθεσε ότι στόχος της απόφασης είναι η διευκόλυνση του ελεύθερου εμπορίου, η βελτίωση της κοινής διαχείρισης κινδύνων (sic) και η μεγαλύτερη δυνατή βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου των δύο χωρών. Στην πραγματικότητα, ο αλβανικός παράγοντας στην ΠΓΔΜ «δουλεύει» μεθοδικά για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει στα Βαλκάνια μετά την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών και τα παράγωγα αποτελέσματα.

Η σταδιακή τελωνειακή ένωση που προωθούν τα Τίρανα με το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια!

Επιπλέον δύο γεγονότα μέσα στο καλοκαίρι πιστοποίησαν τις πραγματικές προθέσεις των Τιράνων. Με κινήσεις «ήπιας ισχύος», που οδηγούν σταδιακά σε «τελωνειακή ένωση» της Αλβανίας με γειτονικές χώρες στην περίμετρο (Κόσοβο - ΠΓΔΜ), τα Τίρανα πλησίασαν ακόμα ένα βήμα στο εθνικό όνειρο της λεγόμενης «Φυσικής ή Μεγάλης Αλβανίας». Στις αρχές Ιουνίου (6/6) το Κοινοβούλιο του Κοσόβου υπερψήφισε πρόταση των Σοσιαλδημοκρατών για τελωνειακή ένωση με την Αλβανία, καλώντας την κυβέρνηση να προχωρήσει το συντομότερο δυνατόν στην εφαρμογή του μέτρου «που θα διευκολύνει τη ροή των αγαθών». Το Κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε την «ενοποίηση των τελωνειακών σημείων με την Αλβανία» (67 υπέρ, μία κατά και μία αποχή). Ενέκρινε, επίσης, ψήφισμα για την κατάργηση των τιμολογίων των τηλεπικοινωνιών μεταξύ των δύο χωρών.
Ανάλογες κινήσεις πραγματοποιούν μεθοδικά τα Τίρανα και προς την ΠΓΔΜ.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου (5/9) ο αλβανικής καταγωγής υπουργός Οικονομικών της FYROM Κρέσνικ Μπεκτέσι ανακοίνωσε τη δημιουργία «Υπηρεσίας Μιας Στάσης» (One Stop Shop) που θα πει κοινοί τελωνειακοί έλεγχοι στα σύνορα με την Αλβανία, με στόχο, όπως είπε, «την ενίσχυση της εμπορικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες».

Η «συσκευασία» πατάει πάνω στο εξής πρόσχημα: «η ΠΓΔΜ είναι απολύτως προσηλωμένη στην ενίσχυση της συνεργασίας με τις χώρες της περιοχής και τη δημιουργία μιας κοινής οικονομικής ζώνης, η οποία θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των εταιριών μας», όπως ανέφερε ο Κρ. Μπεκτέσι στο περιθώριο συζήτησης στο Οικονομικό Επιμελητήριο των Σκοπίων με θέμα τα «οφέλη από την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.».

Ο Σκοπιανός υπουργός πρόσθεσε ότι στόχος της απόφασης είναι η διευκόλυνση του ελεύθερου εμπορίου, η βελτίωση της κοινής διαχείρισης κινδύνων (sic) και η μεγαλύτερη δυνατή βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου των δύο χωρών. Στην πραγματικότητα, ο αλβανικός παράγοντας στην ΠΓΔΜ «δουλεύει» μεθοδικά για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει στα Βαλκάνια μετά την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών και τα παράγωγα αποτελέσματα.

Ο δύσκολος «γρίφος» που καλείται να λύσει η Αθήνα

Η Αθήνα που ανακάμπτει από την οικονομική κρίση και επανέρχεται στη διπλωματική σκακιέρα με αξιώσεις παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Η ελληνική «εθνική στάση» προσδιορίζεται, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, από τις εθνικές προτεραιότητες στην Κύπρο και τη Θράκη.

Η Ελλάδα και ακόμα τέσσερις χώρες (Ισπανία, Σερβία, Σλοβακία, Κύπρος) δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη χωριστού κράτους στο Κοσσυφοπέδιο, που αποσχίστηκε παράνομα από το «σώμα» της Σερβίας.

«Μορφώματα»

Ακολούθως, δεν μπορεί να νομιμοποιεί «συμφωνίες» ανάμεσα σε «κράτη» (Σερβία) και «μορφώματα» (Κόσοβο). Ενα τέτοιο ενδεχόμενο θα έβλαπτε σοβαρά την υπόθεση της Κύπρου, τμήμα της οποίας τελεί υπό τουρκική κατοχή, αφού είναι γνωστό ότι η Αγκυρα επιδιώκει την απόσχιση του βόρειου τμήματος από το «σώμα» της Κύπρου. Ανάλογος κίνδυνος ελλοχεύει στη Θράκη με τη δράση του αποσχιστικού τουρκοκόμματος DEB, που καραδοκεί για να εκδηλώσει τις αποσταθεροποιητικές προθέσεις του απέναντι στη μουσουλμανική μειονότητα. Για τον ίδιο λόγο η Μαδρίτη δεν αναγνωρίζει αποσχιστικές ενέργειες που θα οδηγούσαν σε νομιμοποίηση απόσχισης της Καταλονίας.

Ωστόσο, «οι αναμενόμενες εξελίξεις στα Βαλκάνια δεν μπορεί παρά να εγείρουν σοβαρές εθνικές απαιτήσεις για την Ελλάδα σε ζωτικά ζητήματα» σημείωναν οι ίδιες πηγές αναφερόμενες στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα και σε πιθανές επιπτώσεις από την αλλαγή συνόρων στο μελλοντικό καθεστώς της εθνικής μειονότητας.
«Αλλωστε», συμπλήρωναν, «οι αλλαγές συνόρων δεν ενοχλούν κανέναν, όταν βρίσκεται στην πλευρά των νικητών»!

Οι μειονοτικές παράμετροι και οι απειλές για πόλεμο

«Η εξίσωση των μονοεθνικών κρατών δεν μπορεί μηχανιστικά να εφαρμοστεί στην περίπτωση των Βαλκανίων χωρίς συνέπειες» συμπληρώνουν διπλωματικοί παράγοντες, φέρνοντας το παράδειγμα της Σερβίας, που διατηρεί στον Βορρά τη δεύτερη (μετά το Κόσοβο) αυτόνομη επαρχία της Βοϊβοντίνα, που κατοικείται από ουγγρικούς μειονοτικούς πληθυσμούς, που έχουν σταθερά στραμμένο το βλέμμα προς τη Βουδαπέστη.

Εξάλλου, σε πιθανή ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου η περιοχή του Πρέσεβο, με πλειονότητα αλβανικού στοιχείου που διεκδικείται από την Πρίστινα, ήδη αποτελεί αντικείμενο των σερβοαλβανικών συζητήσεων Βούτσιτς - Θάτσι.
Το Βελιγράδι αρνείται την παραχώρηση στην Πρίστινα ακόμα μίας σερβικής περιοχής, που θα αυξήσει το μήκος των συνόρων με το «νέο» Κόσοβο, με αντάλλαγμα την επιστροφή εδαφών του Κοσσυφοπεδίου.
Ωστόσο, και μόνο η έναρξη συζητήσεων για «πάρε - δώσε» μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων φαίνεται να ανοίγει την πόρτα του φρενοκομείου.

Το αδιέξοδο στις συζητήσεις Βούτσιτς - Θάτσι άρχισε ήδη να ανεβάζει το θερμόμετρο της έντασης. Δημοσιογραφικές πληροφορίες ανέφεραν ότι την Πέμπτη (20/9) ο πρόεδρος της Βουλής του Κοσσυφοπεδίου Κ. Βέσελι απείλησε το Βελιγράδι πως «είναι δυνατή ακόμα και η πολεμική σύγκρουση, κατά την οποία οι Αλβανοί θα μπορούσαν να εισβάλουν από το Βόρειο Κόσοβο στον σερβικό Νότο και στη Νις», γιατί, όπως είπε, «η πόλη μάς ανήκει ιστορικά»!

Ο Αλβανός πρόεδρος της κοσοβάρικης Βουλής δήλωσε προκλητικά ότι «δεν φοβάται να αρχίσει έναν νέο απελευθερωτικό πόλεμο στο Πρέσεβο» εν ονόματι της εδαφικής ακεραιότητας των Αλβανών που ζουν εκεί, η οποία «πρέπει να γίνει σεβαστή».
Πρόσθεσε μάλιστα ότι «αν αρχίσει μια νέα πολεμική σύγκρουση και κάποιος προσπαθήσει να την ενθαρρύνει, δεν θα σταματήσουμε μόνο στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά θα προχωρήσουμε έως τη Νις».

Δημοκρατία

Όταν ενοχλείται, κάνει άσεμνες χειρονομίες.
Όταν αντιπαρατίθεται, χρησιμοποιεί χυδαίες εκφράσεις.
Όταν παραχωρεί συνεντεύξεις μειώνει τους αντιπάλους του.
Και όταν δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, καταφεύγει στις μηνύσεις

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Στην αρχή σκέφτηκα ότι ο Πάνος Καμμένος ψάχνει κάποιον τρόπο για να δώσει φύλλα στον «Φιλελεύθερο». Δεν υπάρχει καλύτερη διαφήμιση για μία εφημερίδα. Εκατομμύρια να πλήρωνε ο εκδότης Θανάσης Μαυρίδης, τέτοια προβολή δεν θα έπαιρνε.

Μετά όμως θυμήθηκα ότι η πολιτική ευφυΐα του Καμμένου δεν φτάνει ως εκεί. Περί αφέλειας πρόκειται. Όχι επειδή εξέθεσε για άλλη μία φορά την κυβέρνηση. Αλλά επειδή νόμιζε ότι δεν θα την εκθέσει, ότι έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα και τούτες οι δουλειές. Είναι η καθεστωτική αντίληψη που δεν ανέχεται κριτική και που, κυρίως, θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να επιβάλλει τον σκασμό. Έστω και δια του φόβου.

Ο Καμμένος μήνυσε τον εκδότη και δημοσιογράφους του «Φιλελεύθερου» επειδή έγραψαν ότι ενώ η χώρα πήρε 1,6 δισ. ευρώ για τους πρόσφυγες, στη Μόρια βιώνουν ανθρωπιστική κρίση.

Όταν ο Καμμένος μηνύει τους δημοσιογράφους το κάνει χωρίς αίσθηση πολιτικού τακτ, χωρίς να έχει μέτρο απέναντι στα στοιχειώδη της δημοκρατίας.

Η οικογενειακή βιοτεχνία μηνύσεων και αγωγών που έχει στήσει μετά της συζύγου του, είναι πολιτικό εργαλείο, είναι η νομική διάσταση μίας αντίληψης για την επιβολή μέσω τσαμπουκά. Αυτός δεν είναι ο Καμμένος;

Όταν ενοχλείται, όπως τότε σε έναν αγώνα πόλο, κάνει άσεμνες χειρονομίες.
Όταν αντιπαρατίθεται, στη Βουλή, χρησιμοποιεί ως και χυδαίες εκφράσεις -«στα τέσσερα εσείς».

Όταν παραχωρεί τηλεοπτικές συνεντεύξεις μειώνει τους πολιτικούς του αντιπάλους πέρα από τα όρια της προσβολής.

Και όταν δεν μπορεί να κάνει τίποτα από τα παραπάνω, καταφεύγει στις αγωγές και στις μηνύσεις. Θυμηθείτε και την αγωγή κατά Protagon και Πετρουλάκη, όταν υπέστη συντριπτική ήττα ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Πριν από δύο χρόνια ο Πάνος Καμμένος απείλησε τον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης με προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Ο εκδότης της εφημερίδας έγραψε ένα κομψό σημείωμα με τον οποίο τον καλούσε, αφού το επιθυμεί διακαώς, να αναζητήσει το δίκιο του στην αμερικανική Δικαιοσύνη. Ασφαλώς, ούτε που το σκέφτηκε.

Εδώ όμως τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Μία μήνυση, μία αγωγή και κάνεις τον δημοσιογράφο να αισθάνεται την ανάσα σου στην πλάτη του. Δεν είναι και λίγο να σε διώκει ποινικά ένας ισχυρός υπουργός και μάλιστα με τη νομική συνδρομή μιας γνωστής δικηγόρου, της συζύγου του.

Σε κυνηγάει η οικογένεια Καμμένου. Καλύτερα η οικογένεια Ανταμς.

Όποτε διώκονται δημοσιογράφοι γράφουμε ότι πρέπει να αλλάξει ο νόμος που σε στέλνει στο Αυτόφωρο για δυσφήμηση κλπ. Ο νόμος δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο δείχνει. Το πρόβλημα είναι οι Καμμένοι. Μπορείς να καταργήσεις έναν νόμο. Οι Καμμένοι όμως θα προσπαθούν να καταργήσουν εσένα.

Protagon

Γράφει ο Μένιος Τασιόπουλος

Τα όσα δεινά βιώνει τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στο γεγονός ότι έπεσε στην παγίδα να υποτιμήσει την αξία και τη σημασία που έχει το εθνικό κράτος. Οι άρχουσες ελίτ που είχαν αναδειχθεί μέσα από τις αναταράξεις και τις περιπλοκές της μεταπολεμικής ιστορίας δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Επέδειξαν αμηχανία στις στρατηγικές επιλογές τους για το μέλλον της χώρας.
Κουβαλώντας στους μάλλον αδύναμους ώμους τους μια ιστορία πολέμων, χρεοκοπιών και προπάντων εμφυλιοπολεμικών καταστάσεων, οι άρχουσες ελίτ θεώρησαν ως μοναδική επιλογή να εντάξουν την Ελλάδα στους μεγάλους δυτικούς συνασπισμούς και να την αφήσουν εκεί. Παράλληλα έδωσαν απόλυτη προτεραιότητα στις φιλοδοξίες και στις ματαιοδοξίες τους: πολιτικές, επιχειρηματικές, υπαρξιακές.

Με το πέρασμα των δεκαετιών, η αντίληψη της ενσωμάτωσης στην Ευρώπη έγινε εθνική ιδεολογία και κεντρικός άξονας διαμόρφωσης της εθνικής-κοινωνικής συγκρότησης. Γκρέμισαν θεσμούς, ήθη και έθιμα, παραδοσιακές αξίες και πολιτιστικά πρότυπα μόνο και μόνο για να εμπεδώσουν την μετριότητά τους ως αυθεντία. Έγιναν μεταπράτες ενός σχεδόν μηδενιστικού και ασύμβατου με τον Ελληνισμό εκσυγχρονισμού, στο όνομα πάντα του εξευρωπαϊσμού.

Απώλεια ευθύνης και ηθικής

Στα χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μάλιστα, οι κυβερνήσεις και η κάστα των μεταπρατών κυρίαρχων του χρήματος εξέπεμψαν έναν συμπλεγματικό «αντιεθνικισμό», θεωρώντας ότι η εποχή των εθνικών κρατών έχει τελειώσει. Υπέπεσαν σε βαρύ ολίσθημα, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα είναι μια περιοχή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, και όχι η ιδιοκτησία του ελληνικού έθνους.

Η αναξιοκρατία, η ευνοιοκρατία και η αυθαιρεσία που καλλιέργησαν, προκειμένου να δομήσουν τον προσωπικό τους μύθο και τον ανοίκειο στις περισσότερες περιπτώσεις ιδιωτικό πλούτο κατέληξε για τους Έλληνες μέγκενη. Διαδοχικές λανθασμένες και ατυχείς στρατηγικές οδήγησαν στη χρεοκοπία πριν από μια οκταετία. Ακριβώς επειδή η ηθική των πραγμάτων, αλλά και η ευθύνη των επιλογών και των πρακτικών είχαν απολεσθεί χρόνια πριν.

Έτσι, η διαχείριση της χρεοκοπίας εξελίχθηκε με τέτοιο τρόπο που έχει καταστήσει την Ελλάδα στην καλύτερη περίπτωση «αποικία χρέους» και στη δυσμενέστερη ένα «failed state» (αποτυχημένο κράτος). Για την Ελλάδα το ζητούμενο πλέον δεν είναι η έξοδος από τα Μνημόνια, αλλά οι ιδέες και τα πρόσωπα που θα την ξανακάνουν κράτος, δηλαδή εθνική ιδιοκτησία.

SLPress

«Τ​​​​α παιδιά να πηγαίνουν μία ώρα αργότερα το πρωί στο σχολείο»!

Ποιος να τολμήσει αντίρρηση ή κριτική στον λαϊκισμό της «διευκόλυνσης»; Πρόκειται για «εύρημα» ιδιοφυές, προεκλογικό μπουναμά άκρως εντυπωσιακόν. Δεν στοιχίζει τίποτα στο κράτος, ενώ φαντάζει σαν «προοδευτική ανοιχτομυαλιά».

Αν κάποιος ψελλίσει αμφισβήτηση της «λογικής» του «ευρήματος», αν θυμίσει τη μακροβιότατη πείρα παιδαγωγίας που αρνείται τις «διευκολύνσεις» (πείρα κοινωνιών που ονειρευόμαστε οι τριτοκοσμικοί να μπορούσαν τα παιδιά μας να σπουδάσουν εκεί), αν τολμούσε κάποιος να υπομνήσει τον «ασκητικό» χαρακτήρα της σπουδής, θα εισπράξει μόνο χλεύη και ρετσινιές. Η κορυφαία ελευθερία της αυτοκυριαρχίας, η ασκητική των εθελούσιων αυτοπεριορισμών, δεν συνταιριάζει με την ηδονική κολακεία της ενστικτώδους ροπής προς τη ραστώνη.
Ο λαϊκισμός των «διευκολύνσεων» έχει ρημάξει το ελληνικό σχολειό τα τελευταία σαράντα τέσσερα χρόνια. Προσφέρει: άλλοτε λιγότερο χρόνο παραμονής στο σχολείο, άλλοτε κατάργηση κάθε αξιολόγησης ή σχετικοποίηση της βαθμολογίας. Κατασυκοφάντηση της αριστείας - άμιλλας ή υποκατάσταση του διαγωνίζεσθαι με παιγνιώδεις επιλογές: ποιο το σωστό - ποιο το λάθος. Άμετρη αύξηση (κωμική) των «επιτρεπόμενων» απουσιών ή και κατάργηση κάθε εποπτείας και κριτικής αξιολόγησης των διδασκόντων. Τέτοιου είδους «διευκολύνσεις» και άπειρες ανάλογες είναι ο «κοινός τόπος» εκπαιδευτικής πολιτικής όλων, μα όλων των ελλαδικών κυβερνήσεων και κομμάτων. Δεν υπάρχει διαφοροποίηση της πολιτικής, όταν πρόκειται για την Παιδεία. Οι «διευκολύνσεις» συνιστούν την «προοδευτική» εκπαιδευτική πολιτική.

«Προοδευτική» πολιτική χαρακτηρίζεται στην Ελλάδα, τελεσίδικα, αυτή που διαμορφώνεται από την ιδεολογία του Ιστορικού Υλισμού – των μαρξιστών ή των «Αγορών». Έτσι, από το νηπιαγωγείο ώς και το διδακτορικό, η παιδεία στην Ελλάδα είναι χρηστική: Η ελλαδική οικογένεια στέλνει τα παιδιά της στο σχολείο, όχι για να έχουν είσοδο στην έμπρακτη κοινωνία της ζωής και της γνώσης, όχι για να μάθουν τη χαρά της συνύπαρξης, της φιλίας, τη χαρά να μοιράζονται, να γοητεύονται από το καινούργιο, να ψάχνουν το άγνωστο, να ανακαλύπτουν το μοναδικό. Τίποτε από αυτά. Το ελληνόπουλο πηγαίνει στο σχολείο για να εξασφαλίσει «εφόδια», «χρήσιμη μάθηση», τον «εξοπλισμό» με γνώση που εξασφαλίζει χρήματα, ευζωία. Να πάρει το παιδί, τελικά, ένα «χαρτί» που θα το γλιτώσει από τη χειρωναξία.

Ο Ιστορικός Υλισμός (των μαρξιστών ή των «Αγορών», το ίδιο κάνει) είναι, στο σημερινό Ελλαδιστάν, εκπαιδευτικός μονόδρομος. Ίσως στη διαχείριση της Οικονομίας να παραλλάζουν (σπανιότατα) οι πρακτικές και να ξαφνιάζουν – κάποιες κοινωνικές ευαισθησίες του πρεσβύτερου Καραμανλή είχαν ξενίσει σαν «σοσιαλμανία»! Στην Παιδεία δεν παραλλάζει τίποτα, ποτέ – δεν τολμάει κανένας απόκλιση από τον μονόδρομο της χρηστικότητας και ωφελιμοθηρίας. Γι’ αυτό και δεν διέφεραν στην πολιτική τους η Γιαννάκου από τον Κακλαμάνη, ο Σουφλιάς από τον Αρσένη, ο Στυλιανίδης από τον Ευθυμίου. Όλοι ίδιο λάβαρο: τη χρησιμοθηρία.

Είναι η αιτία που παραμένουν ίδια πάντοτε και ανεπίλυτα τα εξευτελιστικά του εκπαιδευτικού μας «συστήματος» αδιέξοδα: Παγκόσμια αποκλειστικότητα, το φροντιστήριο να είναι το έργο και το σχολείο το πάρεργο. Η στείρα απομνημόνευση να υποκαθιστά την κριτική σκέψη. Στα πανεπιστήμια να στρατωνίζονται οι κομματικές νεολαίες, η χυδαιότητα των κομματικών συμφερόντων.

Παγιδευμένα στον ιστορικο-υλιστικό μονόδρομο της χρηστικότητας τα κόμματα, όλα, δεν σοκάρονται ούτε από το γεγονός ότι, εξόφθαλμα και προκλητικά, το σχολείο στην Ελλάδα ετοιμάζει βανδάλους. Με τον σουγιά, με το σπρέι, τον μαρκαδόρο, τη βαριοπούλα, το ελληνόπουλο καταστρέφει το σχολειό του, το πανεπιστήμιό του, τον αστικό περίγυρο, ανδριάντες, προτομές, ορθομαρμαρώσεις – κάθε τι «δημόσιο» που έμαθε να το θεωρεί εχθρικό, μισητό. Σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Και κανένας ποτέ υπουργός Παιδείας, κανένα προεκλογικό πρόγραμμα κόμματος, κανένα κανάλι κρατικό ή ιδιωτικό δεν τόλμησε ποτέ το ερώτημα: Γιατί αυτή η ωμή βαρβαρότητα, γιατί, σε τόσο παρατεταμένο χρονικό διάστημα, τόσος αυτοκαταστροφικός μηδενισμός;

Τις πιο μακάβριες επιδόσεις νεκροφορίας τις διεκδικεί σήμερα ο Κώστας Γαβρόγλου. Η περίπτωσή του δεν συζητιέται, έχει αυτοεξαιρεθεί ακόμα και από το πεδίο τού από πεποίθηση ιστορικο-υλιστή ιδεολόγου, μοιάζει, όπως και ο Τσίπρας, ο εν ψυχρώ εκτελεστής εντολών. Η απίστευτη «κωλοτούμπα» που τους τίναξε από τη «ριζοσπαστική» (όχι οποιανδήποτε) «Αριστερά» στο ανθρωπολογικό είδος του λακέ των «Αγορών», με μοναδικό αντίδοτο λίγο διαρκέστερη ηδονή της εξουσίας, αυτή η μεταστροφή τούς έχει τελειώσει. Αν συντηρηθεί η αναφορά στο όνομά τους, θα είναι μόνο για να εικονογραφείται η εμπειρική πιστοποίηση ότι ο Ιστορικός Υλισμός είναι Ιανός διπρόσωπος.

Τελικά, το πιο απελπιστικό από όλα είναι ότι αυτή την πραγματικότητα καταδίκης σε πνιγμό της ελληνικής κοινωνίας ετοιμάζεται να τη διαιωνίσει νομοτελειακά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δεν έχει καμία αντιπρόταση για την Παιδεία ούτε τολμάει να ψελλίσει ποιον, τελευταία στιγμή, θα ορίσει υπουργό.

Χρήστος Γιανναράς
Καθημερινή

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Οι νομισματικές ενώσεις είναι κατ’εξοχήν γεωπολιτικό φαινόμενο. Όταν ένα κράτος κατορθώσει επί σειράν ετών να έχει ένα ισχυρό νόμισμα–αποτέλεσμα πλεονασμάτων στο ισοζύγιο εξωτερικόν πληρωμών–τότε γίνεται πόλος έλξεως άλλων κρατών που επιθυμούν το ίδιο αλλά δεν έχουν την μέθοδο. Υπάρχουν δύο ειδών νομισματικές ενώσεις. Εκείνες που διαθέτουν ενιαίο νόμισμα και ένα, αναγκαίως, υπουργείο Οικονομικών (ως οι ΗΠΑ με ομοσπονδιακό φορολογικό σύστημα) και οι άλλες, που δεν έχουν ενιαία διαχείριση εσόδων-εξόδων και συνεπώς συσσωρεύουν δημοσιονομικά ελλείμματα.
Στις πρώτες, με ενιαίο Clearing System (δίκτυο συμψηφισμών) ανήκουν οι ΗΠΑ με το δολλάριο, η προηγηθείσα το 1864, Λατινική Νομισματική ΄Ενωση με ισοτιμία χρυσού-αργύρου και σήμερα, εν τινι μέτρω, το Κινεζικό «ρεμνινμπί» (λόγω του εν ισχύι ελέγχου κινήσεως κεφαλαίων).

Στις άλλες νομισματικές ενώσεις με ενιαίο νόμισμα αλλά χωρίς ευθύνη εξασφαλίσεως της «ισοτιμίας αγοραστικής δυνάμεως» των μετεχόντων κρατών, ανήκε η διαλυθείσα Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση, με «νόμισμα-άγκυρα» τη Σουηδική κορώνα, η σοβιετική οικονομική ένωση με το «μετατρέψιμο ρούβλι» (ΜΡ ή άλλως το «ερυθρό…δολλάριο(Sic) ) και βεβαίως η από 20ετίας λειτουργούσα Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) με νόμισμα το ευρώ.

Οικονομική βεβαίως δεν είναι η ΟΝΕ αλλά ελπίζει να γίνη κάποτε, εάν οι Γερμανοί που την διευθύνουν αποφασίσουν ότι η Ευρωζώνη θα έχει ενιαίο επιτόκιο του ευρώ (σήμερα έχει 19 διαφορετικά επιτόκια, όσα και τα κράτη-μέλη της) και σύστημα εκκαθαρίσεως των εμπορικών ελλειμμάτων των χωρών-μελών με χαμηλότερη «αγοραστική δύναμη».
Το ευρώ χαρακτηρίζεται από την ιδιόρρυθμο κατασκευή και βασίζεται στις γερμανικές παρεμβάσεις για την μείωση της ισοτιμίας αγοραστικής δυνάμεως χωρών-μελών, με μεγάλα εμπορικά ελλείμματα.

Εξάμβλωμα νομισματικής ενώσεως
Υπήρξε υποπροϊόν της απροόπτου το 1989 γερμανικής ενοποιήσεως και κατ’ απαίτησιν της Γαλλίας, επί προέδρου Φρανσούα Μιττεράν, που ως πρώην συνεργάτης του 3ου Ράϊχ είχε επίγνωση της ισχύος των Γερμανών και δεν ήθελε να τους αφήσει μόνους στην ηγεσία της «ηνωμένης» Ευρώπης. Ήθελε και την Γαλλία να έχει …μερτικό.

Βεβαίως, η βιασύνη και η γερμανική μονομέρεια κατασκεύασαν ένα εξάμβλωμα νομισματικής ενώσεως που εν συνεχεία προσπάθησαν να διορθώσουν, επινοώντας μηχανισμούς διασώσεως, παρακολουθήσεως και επεμβάσεως στις Τράπεζες και στα εθνικά υπουργεία Οικονομικών, όπως και στις συντάξεις γήρατος – γνωστά εν Ελλάδι από την υπεροκταετή πιστωτική κρίση του 2010.

Παράλληλα, με την επιβολή πειθαρχίας από τους Γερμανούς στις χώρες με ελλείμματα (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος και Ιρλανδία) ανεπτύχθη ένας μηχανισμός προπαγάνδας που είχε ως σύνθημα «το ευρώ ήλθε για να μείνει» ανεξαρτήτως των δεινών που συνεπάγεται για ορισμένους «τεμπέληδες» λαούς (κατά Μάριο Ντράγκι και Βόλφγκανγκ Σόημπλε αντιστοίχως).

Χαοτική κατάσταση
Μετά 20 έτη βίου του ευρώ, η κατάσταση στην Ευρωζώνη περιγράφεται ως χαοτική: η Γερμανία συσσωρεύει εμπορικά πλεονάσματα και οι άλλες χώρες-μέλη (φυσικώ τω λόγω) ελλείμματα και η μία κρίση διαδέχεται την άλλη. Η εκκαθάριση της καταστάσεως αναβάλλεται με το Ντράγκιο επιχείρημα ότι όποια χώρα θέλει να φύγει πρέπει να πληρώσει το χρέος της κεντρικής της Τραπέζης στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή το ΤΑΡΓΚΕΤ2 και ν’ αναλάβει το εξωτερικό της χρέος μόνη, εξαρτωμένη από τις «αγορές» με πολύ υψηλά επιτόκια.

Εν τω μεταξύ, μέσα στην Ευρωζώνη έχουν συμβεί σημεία και τέρατα. Το 2011-12 , οι εκροές κεφαλαίων μέσω του ΤΑΡΓΚΕΤ2 επέδρασαν δυσμενώς επί της ιταλικής και ισπανικής οικονομίας. Προκαλώντας έτσι στασιμότητα, ελλείμματα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, τραπεζική κρίση, ανεργία και αντίστοιχα κεφαλαιϊκά πλεονάσματα στις γερμανικές και στις λουξεμβουργιανές τράπεζες – γνωστά «πλυντήρια μαύρου χρήματος» ή επί το κομψότερον: Safe havens (ασφαλείς παράδεισοι).

Οι γερμανικές απαιτήσεις από τις νότιες χώρες της Ευρωζώνης έφθασαν τα 700 δισ. ευρώ και ανησύχησαν την κραταιά γερμανική κεντρική Τράπεζα, Μπούντεσμπανκ. Ο διοικητής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι ως καλός Ιταλός, έσωσε τις ιταλικές τράπεζες και τους έδωσε άφθονη «μονέδα», με λογιστική χρέωση των στο ΤΑΡΓΚΕΤ2. Το 2013, η διαρροή κεφαλαίων προς τις γερμανικές τράπεζες επανελήφθη. Εμφανίσθησαν οι «τεμπέληδες» Κύπριοι και Ελληνες «φοροφυγάδες» που τους τιμώρησε ο Ντράγκι με δέσμευση των καταθέσεων και την διάλυση του τραπεζικού των συστήματος, επ’ ωφελεία των γερμανικών τραπεζών, κατ’ απαίτησιν του χέρ Σόημπλε.

Ξύπνησαν και οι Ιταλοί
Το 2015 , «ξύπνησαν» και οι Ιταλοί και η εκδοτική μηχανή Ντράγκι δουλεύει σαν παλαβή με τη νέα επινόηση της «ποσοτικής χαλάρωσης» όπου η ΕΚΤ αγοράζει στην δευτερογενή αγορά όχι μόνο κρατικά ομόλογα αλλά και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Η Μπούντσεμπανκ άρχισε να επαναγοράζει ομόλογα εις χείρας των ιταλικών και γερμανικών τραπεζών, για να κάνει εύλογα κέρδη με φθηνό χρήμα που προμήθευε η ΕΚΤ. Οι Γερμανοί επενδυτές πωλούσαν τα ομόλογα σε ευρώ στην Ιταλία και μετέφεραν τα κεφάλαια στο ΤΑΡΓΚΕΤ2 – και μερικοί στο Κόσοβο, Μαυροβούνιο και στην Αλβανία, τους νέους φορολογικούς παραδείσους.

Το χρεωστικό υπόλοιπο της Ιταλίας, μαζί με τα εμπορικά ελλείμματα στο ΤΑΡΓΚΕΤ2 έφθασε το δυσθεώρητο ύψος του ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ που αντιστοιχεί στο 25% περίπου του γερμανικού ΑΕΠ. Οι Γερμανοί πωλούν μεν τις Μερτσέντες στους άλλους Ευρωπαίους και επέτυχαν να εξαφανίσουν την ανεργία των, αλλά το ένα τρισεκατομμύριον ευρώ συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο στο ΤΑΡΓΚΕΤ2 δεν καλύπτεται από εγγυήσεις, όπως φρόντισαν στην Ελλάδα, που αγόρασαν τα αεροδρόμια, τις τηλεπικοινωνίες και πολλές επιχειρήσεις «μπιρ-παρά» (τσάμπα).

Η Ελλάδα οφείλει 345 δισ. ευρώ δημόσιο εξωτερικό χρέος και η Ιταλία 2,3 τρισ. ευρώ. Το χρωστικό υπόλοιπο της πρώτης στο ΤΑΡΓΚΕΤ2 ήταν πέρυσι 80 περίπου δισ. ευρώ και της Ιταλίας τον περασμένο Ιούνιο ανήλθε στα 481 δισ. ευρώ από 165 προηγουμένως (αύξηση 191%). Όπερ σημαίνει ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας οφείλει σήμερα στην Μπούντεσμπανκ περί τα 500 δισ. ευρώ.

Δοθέντος ότι το ποσόν αυτό δεν μπορεί να πληρωθή, το ερώτημα παραμένει αναπάντητο από τον Ντράγκι: ως πότε θα μένει ανεξόφλητο και μάλιστα θα αυξάνεται το πιστωτικό υπόλοιπο των Γερμανών εξαγωγέων στον λογαριασμό ΤΑΡΓΚΕΤ2; Και ναι μεν ο Μάριο θα αποχωρήσει το 2019 της ΕΚΤ και θα πάει να περάσει τις διακοπές του στην Κυανή Ακτή αλλά τα χρέη σε ευρώ κάποτε πρέπει να πληρωθούν είτε το ευρωσύστημα να «βαρέσει κανόνι».

Όταν το 1990, η Σοβιετική Ένωση διελύετο ώφειλε στη Δυτική Γερμανία 6,4 δισ. «μετατρέψιμα ρούβλια»(ΜΡ) από εισαγωγές γερμανικών προϊόντων. Πλήρωσε μόνο 500 εκατομμύρια ΜΡ. Τα υπόλοιπα ΜΡ, ο καγκελλάριος Σραίντερ τα χάρισε στον Ρώσο τότε πρόεδρο Γιέλτσιν, ως κόστος της «απροσκόπτου» ενοποιήσεως της Γερμανίας και της ταχείας αποχωρήσεως των σοβιετικών στρατευμάτων από την Ανατολική Γερμανία. Πόσο θα κοστίσει η τυχόν αποχώρηση της Ιταλίας από την Ευρωζώνη; Η γεωπολιτική επέκταση της Γερμανίας στην Ιταλία έχει την Αχίλλειο πτέρνα της όπως και το 1942.

slpress

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget