ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ

Latest Post

Ένα αυγό την ημέρα μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, σύμφωνα με νέα έρευνα. Συγκεκριμένα, όσοι καταναλώνουν ένα αυγό την ημέρα έχουν 18% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα συγκριτικά με όσους αποφεύγουν να τρώνε αυγά.

Υπολογίζεται ότι 17,7 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από καρδιαγγειακές παθήσεις. Είναι μια από τις κυριότερες αιτίες θανάτου στον κόσμο, καθώς προκαλεί το 31% των θανάτων ετησίως.

Τα στοιχεία που αναλύθηκαν στη νέα έρευνα από Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, έδειξαν ότι όσοι κατανάλωναν ένα αυγό την ημέρα, είχαν 26% χαμηλότερο κίνδυνο αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου, 28% χαμηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από αυτόν τον τύπο εγκεφαλικού επεισοδίου, 12% μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής νόσου και γενικότερα 18% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακές παθήσεις.

Σε αυτά τα αποτελέσματα κατέληξαν μετά την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας 400 χιλιάδων καταναλωτών ηλικίας 30 με 79 ετών που αρχικά δεν έπασχαν από κανένα καρδιαγγειακό νόσημα, καρκίνο ή διαβήτη.

Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, περίπου οι 10 χιλιάδες πέθαναν από καρδιαγγειακές παθήσεις, ενώ περίπου 5 χιλιάδες πολίτες είχαν κάποιο καρδιακό επεισόδιο. Περίπου 84 χιλιάδες άτομα διαγνώστηκαν με κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα. Όσοι όμως κατανάλωναν ένα αυγό την ημέρα δεν εμφάνισαν κάποιο σχετικό πρόβλημα.
Οι γιατροί υποστηρίζουν ότι η φυσιολογική κατανάλωση αυγών είναι μέρος της υγιεινής διατροφής, ενισχύει τον οργανισμό και δεν αποτελεί κίνδυνο.

Ωστόσο, οι μέχρι τώρα έρευνες για τα αυγά είναι αντικρουόμενες.
Ο κρόκος των αυγών είναι πλούσιος σε χοληστερίνη, γι′ αυτό πολλοί ειδικοί συμβουλεύουν τους καρδιοπαθείς και διαβητικούς να τα αποφεύγουν.
Από την άλλη, άλλες έρευνες δείχνουν ότι ευνοούν την παραγωγή «καλής» χοληστερίνης και όχι την «κακή» χοληστερίνης (LDL), ενώ παράλληλα έχουν πρωτεΐνη υψηλής ποιότητας και πολλά θρεπτικά συστατικά που είναι ωφέλημα για τον οργανισμό.

Μελέτη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ εξέτασε την επίδραση της κατανάλωσης αυγών από ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Διαπιστώθηκε ότι δεν επιδεινώνονται οι καρδιαγγειακοί τους δείκτες, ακόμη και αν τρώνε 2 αυγά την ημέρα. Με την προϋπόθεση όμως, ότι γενικότερα ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή.

valueforlife

Συνέντευξης του Δρ. Μάνου Δανέζη στο Γιώργο Σαχίνη στην εκπομπή “Αντιθέσεις” στο ΚΡΗΤΗ ΤV

Video συνέντευξης του Δρ. Μάνου Δανέζη, αστροφυσικού μέλους του Σώματος Ομοτίμων Καθηγητών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, «Σύμπαν και Βιουπολογιστές / Matrix και Χωροχρόνος», στο δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη, στην εκπομπή “Αντιθέσεις”, στο ΚΡΗΤΗ ΤV, την Παρασκευή 18 Μαΐου 2018.



manosdanezis

Η παρακάτω εξίσωση προφανώς είναι λανθασμένη, αφού όλοι γνωρίζουμε πως 6+4 δεν κάνει 4, αλλά 10. Αρκεί όμως η μετακίνηση μόνο ενός σπίρτου για να γίνει σωστή! Εσείς μπορείτε να τη λύσετε σωστά; Σημειωτέον ότι πάνω από 9 στους 10 δεν μπόρεσαν να βρουν τη λύση.


Σκεφτείτε το και δείτε τη λύση στη φωτογραφία που ακολουθεί πιο κάτω.



















Υπάρχει και μια δεύτερη εναλλακτική. Αρκεί να μετακινήσετε ένα σπίρτο από τον αριθμό έξι ώστε να γίνει 5, τοποθετώντας το σπίρτο που βγάλατε οριζοντίως στο 4 ώστε να γίνει 9. Έτσι, δημιουργείται η πράξη 5+4= 9.

newmoney

Βιασμοί, γρονθοκοπήματα, κλωτσιές, μαστιγώματα, απειλές για αποκοπή γεννητικών οργάνων, βίαιη τοποθέτηση ενός μεταλλικού κουβά στο κεφάλι του θύματος, σβήσιμο αναμμένων τσιγάρων στον πρωκτό του θύματος, εικονικούς πνιγμούς, στέρηση ύπνου είναι μερικές από τις καταγγελλόμενες πρακτικές βασανιστηρίων

Λεπτομέρειες των περιγραφών των βασανιστηρίων στα χέρια Βρετανών στρατιωτών που Κύπριοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ έχουν δώσει σε βρετανικό δικαστήριο αποκαλύπτει η εφημερίδα Metro του Λονδίνου.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), το Ανώτερο Δικαστήριο του Λονδίνου εξετάζει εδώ και καιρό την αγωγή 34 αγωνιστών της ΕΟΚΑ σε βάρος της βρετανικής κυβέρνησης.

Μία πρώτη διαδικαστική νίκη ήρθε προ μηνών, όταν ο δικαστής έκρινε πως η υπόθεση πρέπει να εκδικαστεί με βάση το βρετανικό και όχι το κυπριακό δίκαιο, το οποίο είναι πιο αυστηρό ως προς την παραγραφή αδικημάτων λόγω παρέλευσης χρόνου.

Το δημοσίευμα της Metro αναφέρει ως καταγγελλόμενες πρακτικές βασανιστηρίων τις εξής: το βιασμό μίας νεαρής φοιτήτριας, γρονθοκοπήματα, κλωτσιές, μαστιγώματα και απειλές για αποκοπή γεννητικών οργάνων, βίαιη τοποθέτηση ενός μεταλλικού κουβά στο κεφάλι του θύματος και χτύπημα του με σφυρί, σβήσιμο αναμμένων τσιγάρων στον πρωκτό του θύματος, εικονικούς πνιγμούς, στέρηση ύπνου, βίαιη κατάποση αλατιού, σφίξιμο ενός «σιδερένιου στέμματος» γύρω από το κεφάλι του βασανιζόμενου μέχρι να τρέξει αίμα από τα αυτιά και τα μάτια του, ξυλοδαρμούς που σε μία περίπτωση οδήγησαν σε απώλεια νεφρού, εικονικές εκτελέσεις και τοποθέτηση ενός βασανιζόμενου σε φέρετρο ως απειλή.

Η λονδρέζικη εφημερίδα αποκαλύπτει επίσης την απάντηση που έδωσε ο Υφυπουργός Άμυνας Μαρκ Λάνκαστερ στον κυπριακής καταγωγής βουλευτή Πάμπο Χαραλάμπους, ο οποίος είχε ζητήσει γρήγορη διευθέτηση της υπόθεσης για λογαριασμό Κύπριου κατοίκου της περιφέρειάς του στο βόρειο Λονδίνο που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.

«Η κυβέρνηση θεωρεί τα βασανιστήρια μία αποτρόπαιη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και με συνέπεια και χωρίς επιφυλάξεις καταδικάζει τέτοιες πρακτικές», ανέφερε η απάντηση του Βρετανού υφυπουργού.

«Υφίσταται απόλυτη απαγόρευση των βασανιστηρίων στο διεθνές δίκαιο και δεν μπορεί να δικαιολογούνται υπό οποιαδήποτε συνθήκη, συμπεριλαμβανομένων για παράδειγμα του πολέμου και των έκτακτων καταστάσεων», συνέχιζε ο κ. Λάνκαστερ.

Πρόσθετε ότι αν και είναι ενήμερος για τις καταγγελίες σε βάρος των Βρετανών στρατιωτών την περίοδο 1955-59, δεν είναι σε θέση να συζητήσει μεμονωμένες περιπτώσεις όπως αυτή του ψηφοφόρου του κ. Χαραλάμπους καθώς «η εκδίκαση είναι σε εξέλιξη».

Η επόμενη προγραμματισμένη ακροαματική διαδικασία για την υπόθεση είναι τον Οκτώβριο.

Οι Κύπριοι αγωνιστές επιδιώκουν να λάβουν αποζημιώσεις από τη βρετανική κυβέρνηση, όπως συνέβη στην περίπτωση 5.000 και πλέον εναγόντων από την Κένυα, που είχαν καταγγείλει βασανιστήρια από τις βρετανικές αποικιοκρατικές δυνάμεις κατά την εξέγερση των Μάο-Μάο τις δεκαετίες του 1950 και 1960.

Ο συνήγορος των αγωνιστών της ΕΟΚΑ Κέβιν Κονρόι δήλωσε ότι οι πελάτες του, όλοι πάνω από 80 ετών πλέον, αγωνίζονται για την αναγνώριση των βασανιστηρίων που υπέστησαν. «Πολλοί υποφέρουν ακόμα καθημερινά από τα φυσικά και ψυχολογικά τραύματα που υπέστησαν τότε. Τρεις από τους ενάγοντες έχουν πεθάνει κατά τη διαδικασία, ενώ άλλοι δεν μπορούν πλέον να ενεργήσουν μόνοι. Θα πιέσουμε τώρα να φέρουμε το ζήτημα σε πλήρη δίκη, ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα απονεμηθεί δικαιοσύνης στους πελάτες μας».

protothema

Άρθρο γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*
Προ ημερών, στις  23/05/18 στη Βουλή, είχαμε πάλι πολύ ντόρο με τις γνωστές κομματικές αντεγκλήσεις. Και ξανά στο προσκήνιο το θέμα των εκλογών. Οι μεν τώρα, οι δε τότε.
Αλήθεια, πότε θα γίνουν οι εκλογές; Μα είναι απλό κουίζ λογικής σε λαϊκό τηλεπαιχνίδι. Συλλογιστείτε και συμπεράνετε μόνοι σας:
Α. ΟΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ:
1/ Αυγ 18 : «Βγαίνουμε» από τα μνημόνια . Μεγάλο επικοινωνιακό χαρτί (βέβαια οι πραγματικές συνέπειες για μετά το Μνημόνιο… άστα να πάνε, τα μέτρα ισχύουν, και ο δανεισμός με μεγαλύτερο επιτόκιο).
2/ ενδεχόμενο να επιτευχθεί μείωση του χρέους . Επικοινωνιακό πλεονέκτημα. Εάν είναι μείωση, σημαντικό, εάν είναι επιμήκυνση υποδεέστερο, αλλά επικοινωνιακά εκμεταλλεύσιμο. Υποβόσκει μία εκτίμηση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται πιέσεις συναλλαγής της μειώσεως του χρέους, με το όνομα των Σκοπίων και η εντύπωση είναι, ότι δεν θα διστάσει να το κάνει. Το Οικονομικό και Κομματικό αντί του Εθνικού.
3/ Συμφωνία ένταξη Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δεν θα γίνει, επικοινωνιακά εκμεταλλεύσιμο. Θα προβληθεί σαν ΒΕΤΟ, ισάξιο του Καραμανλή.
4/ Ιαν 19 μείωση συντάξεων, αρνητικό επικοινωνιακό.
5/ Μάιος 19, Ευρωεκλογές, χαλαρή ψήφος, ευκαιρία για τιμωρητική ψήφο κατά των μεγάλων κομμάτων και αμέσως μετά από τη μείωση των συντάξεων, που όποιος είναι κυβέρνηση θα υποστεί και την μεγαλύτερη φθορά. Αρνητικό επικοινωνιακό.
5/ Αυτοδιοικητικές εκλογές φθινόπωρο του 2109. Με τοπικά κριτήρια, με μικρή σχετική επικοινωνιακή αξία, σε συνδυασμό με πιθανές βουλευτικές ενδεχομένως.
6/ Ιαν 20 μείωση αφορολογήτου, αρνητικό επικοινωνιακό γεγονός.
7/ Αρχές του 20 εκλογή Πρόεδρου Δημοκρατίας, με δυνατότητα ανατροπής της κυβερνήσεως και εκ νέου βουλευτικές εκλογές. Κανένα κόμμα δεν θα ήθελε να είναι κυβέρνηση τότε. Το πλεονέκτημα επιλογής το έχει εν πολλοίς, ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα.
8/ Κίνδυνος Ειδικού Δικαστηρίου. Εάν βγει η ΝΔ μπορεί να κινήσει διαδικασία Ειδικού Δικαστηρίου, για διαπραγμάτευση και 3ο Μνημόνιο. Με τη διεξαγωγή και δεύτερων βουλευτικών εκλογών, παύουν οι τυχόν ποινικές διώξεις πολιτικών. Άρα ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει το διάστημα μεταξύ των δυο βουλευτικών εκλογών να είναι μικρό,  δλδ κοντύτερα προς την εκλογή του ΠτΔ.
9/ Όταν το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο αλλεπάλληλων εκλογικών  αναμετρήσεων, είναι κάτω των 8 μηνών, δεν έχει δημιουργηθεί αντίδραση προς τους κυβερνόντες. Εάν θεωρούμε ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιθυμούσε η διακυβέρνηση της ΝΔ, να διαρκέσει κάτι περισσότερο από 8 μήνες, έως τις επόμενες εκλογές.
10/ Οι Πρόσφατες Κυβερνητικές υποσχέσεις για διακανονισμό αγροτικών χρεών, υποσχέσεις για αυξήσεις μισθών, επιστροφή αναδρομικών, και συνεχής παροχολογία δίνουν οσμή εγγύτητας προς τις εκλογές.


Β. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1ον: Το πλεονέκτημα της επιλογής του χρόνου των εκλογών το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2ον: Δεν συμφέρουν  στο ΣΥΡΙΖΑ, οι εκλογές να γίνουν τον Σεπτέμβριο του 2019. Συσσωρεύονται πολλά αρνητικά, μεγάλη φθορά και κανένα θετικό.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 3ον: Δεν συμφέρει στο ΣΥΡΙΖΑ, οι εκλογές να γίνουν μαζί με τις Ευρωεκλογές (Μάιος 2019). Μειώσεις, αλληλεπίδραση χαλαρότητας ψήφου.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 4ον : Η καλύτερη περίοδος θα ήταν από Σεπ ΄18 έως Δεκ ΄18.
-Συνυπάρχουν τα περισσότερα θετικά και απομειώνονται τα αρνητικά.
-Επειδή το μήνα Σεπτέμβριο  αποφεύγεται να γίνονται εκλογές, ειδικά όσο επιμηκύνεται η τουριστική περίοδος.
-Επειδή από τα μέσα Νοεμβρίου ερχόμαστε πολύ κοντά στο τέλος του χρόνου, (κλείσιμο έτους, προϋπολογισμός, εορταστική περίοδος , εγγύτητα περικοπών).
-Επειδή οι εκλογές προκηρύσσονται τουλάχιστον 30ημέρες πριν.
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ: Μας μένει το τέλος Οκτώβριου με αρχές Νοεμβρίου 2018 (προκήρυξη τέλη Σεπτεμβρίου), και αν λάβουμε υπόψη και την 28η Οκτωβρίου, οι Κυριακές που μένουν είναι λίγες και πολύ συγκεκριμένες.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Εάν η ΝΔ κερδίσει τις εκλογές, θα περάσει από την δύσκολη βάσανο των αναφερομένων διαδικασιών. Μάλλον θα δούμε μια δεξιά παρένθεση.
Εάν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα μπει στις δυσκολίες του Ιανουαρίου του ΄19, με νωπή εντολή, σε μια επανάληψη του ΄15, φθαρμένος, κουρασμένος, αλλά χρησιμοποιώντας ακόμη ένα επικοινωνιακό αφήγημα.
Μια Υπηρεσιακή, Οικουμενική Κυβέρνηση, 3 μηνών και πλέον, είναι μία περίπτωση που ευνοεί την ΝΔ, ίσως και το κοινωνικό σύνολο, αλλά δεν είναι επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ με στενά κομματικά κριτήρια.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ : Οι εκλογές τη περίοδο αυτή δεν ευνοούν την ανάδειξη και συγκρότηση νεοδημιουργουμένων κομμάτων και τον προεκλογικό αγώνα των μικρών κομμάτων, γεγονός που συμφέρει τα παλαιά μεγάλα κόμματα, περιορίζοντας τις παράπλευρες διαρροές.
Το ΤΥΧΑΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ : Είναι πάντα υπαρκτός, αλλά απρόβλεπτος παράγοντας. Πολλά συμβαίνουν στις μέρες μας, αλλά δεν υπάρχει κάτι που να αξιολογείται σαν εν δυνάμει παράμετρος.
ΣΕΝΑΡΙΟ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΥ: Εκλογές στο τέλος Ιουνίου – αρχές Αυγούστου 2018, αποτελεί το σενάριο του απόλυτου αιφνιδιασμού, οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέβει προβάλλοντας μόνο τους «αγαθούς» σχεδιασμούς και προθέσεις του.
Αυτό, ενώ είναι στην ψυχολογία του τυχοδιωκτισμού του, δεν είναι μέσα στην κυρίαρχη και βαρύνουσα ψυχολογία του, της πετυχημένης πρώτης φοράς αριστεράς. Μόνο μια τακτική αναγκαιότητα (μέσα σε έναν ευρύτερο στρατηγικό υπολογισμό) θα τους οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές.
Η σφοδρή φιλόδοξη επιθυμία  του να ολοκληρώσει την τετραετία, προσκρούει σε αντικειμενικά αδιέξοδα.
«Δεν βγαίνουν τα κουκιά» θα του έλεγε από τα βάθη του χρόνου και την αιωνιότητα, γραφική παλιά καπνισμένη καραβάνα, σύγχρονη των προπατόρων του.
Και το γλαφυρό: Οι μεν που φωνάζουν ΤΩΡΑ, θέλουν ΤΟΤΕ και οι δε που δηλώνουν ΤΟΤΕ, θέλουν ΤΩΡΑ!

*Ο Ευάγγ. Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση να πείσουμε την Τουρκία «να επανενταχθεί στο ΝΑΤΟ» είπε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο σε κατάθεσή του στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, όπου δέχθηκε σωρεία ερωτημάτων από βουλευτές εν όψει της συνάντησής του με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στις αρχές της προσεχούς εβδομάδας στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ο Μ. Πομπέο απέφυγε να ανοίξει τα χαρτιά του για μία σειρά θεμάτων που αφορούν την Τουρκία σε σχέση με τη Συρία, τους Κούρδους, τις θρησκευτικές ελευθερίες, τους S-400, τα F-35 κ.ά.

Με αφορμή ερώτηση του δημοκρατικού βουλευτή Νέας Ιερσέης, Αμπιο Σίρες, που τον κάλεσε να πει αν σκέφτεται να άρει το εμπάργκο όπλων σε βάρος της Κύπρου, της οποίας ο λαός νιώθει να απειλείται όταν η Τουρκία στέλνει συνεχώς κόσμο και θέλουν να προστατευθούν, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών είπε:
«Δεν θέλω να απαντήσω εξειδικευμένα στο θέμα αυτό, αλλά μάλλον θα μιλήσω ευρύτερα για τα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου. Συναντήθηκα τη Δευτέρα με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών. Υπάρχει πολλή δουλειά. Υπάρχουν απειλές και η Αμερική έχει τεράστιο συμφέρον. Πρέπει να υπολογίσουμε ακριβώς πώς θα χειριστούμε κάθε μία από τις απειλές. Πρόκειται για περίπλοκη περιοχή».

«Δύσκολος σύμμαχος η Τουρκία»
Απαντώντας ταυτόχρονα και στον ρεπουμπλικανό Ντάνα Ρορμπάχερ και άλλα μέλη που μνημόνευσαν την Τουρκία, ο κ. Πομπέο είπε πως έχουμε ένα σύμμαχο στο ΝΑΤΟ που αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολος. «Θα συναντηθώ στις αρχές της εβδομάδας με τον υπουργό Εξωτερικών τους για να προσπαθήσουμε να βρούμε μαζί ένα δρόμο για τη Συρία».

Ο Ντάνα Ρορμπάχερ είχε ρωτήσει αν η αμερικανική κυβέρνηση προτίθεται να υπερασπιστεί τους Κούρδους, που χρειάζονται τη βοήθεια της Αμερικής. «Ο Ερντογάν δεν είναι φίλος μας, αλλά μετατρέπεται σε εχθρό μας» είπε ο ρεπουμπλικανός βουλευτής.

Λαμβάνοντας εκ νέου το λόγο ο βουλευτής Αμπιο Σίρες εξέφρασε την ελπίδα να μην δοθούν F-35 στην Τουρκία. «Τους δίνουμε συνεχώς και παίρνουμε χαστούκια όταν τους ζητούμε κάτι» πρόσθεσε.

Και ο βουλευτής Μπραντ Σέρμαν εξέφρασε την ελπίδα η κυβέρνηση να αντιταχθεί στην πώληση F-35 στην Τουρκία. «Δεν είναι ένα όπλο για να χρησιμοποιηθεί εναντίον τρομοκρατών. Είναι όπλο για να χρησιμοποιηθεί εναντίον της Ελλάδας» υπογράμμισε
«Κακό παιδί του ΝΑΤΟ» αποκάλεσε την Τουρκία ο ρεπουμπλικανός βουλευτής του Τέξας Τεντ Πόε.

Σε όλα αυτά ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών είπε πως εργάζεται να πείσει την Τουρκία «να επανενταχθεί στο ΝΑΤΟ».

«Είναι σημαντικός εταίρος του ΝΑΤΟ. Χρειαζόμαστε η συμπεριφορά τους να αντικατοπτρίζει τους στόχους του ΝΑΤΟ και αυτό επιδιώκουμε με επιμελή τρόπο: να τους αναγκάσουμε να επανέλθουν στο ΝΑΤΟ - κατά κάποιο τρόπο - με τις ενέργειές τους να είναι σύμφωνες με αυτό που προσπαθούμε να επιτύχουμε στο ΝΑΤΟ. Και να μην λαμβάνουν μέτρα που υπονομεύουν τις προσπάθειές του» επισήμανε.

«Ελπίζουμε να μην αποκτήσουν τους S-400»
Για τους S-400 είπε πως οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εργάζονται για να κρατήσουν την Τουρκία στο σημείο που να μην τους αποκτήσουν. «Πιστεύω ότι δεν τους έχουν ακόμη και ελπίζουμε ότι ποτέ δεν θα τους αποκτήσουν» σημείωσε. Όσο για τα F-35 είπε ότι ακόμη δεν έχει αποφασίσει αν θα παραχωρηθούν.
Σε ερώτηση για το αν προτίθεται να αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία, είπε πως δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί δεν γνωρίζει το θέμα.

Το θέμα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας ήγειρε και ο βουλευτής Μπράντ Σέρμαν, ευχόμενος το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να παραμείνει τουλάχιστον ουδέτερο, όταν το Κογκρέσο θα αποφασίσει «για την μνήμη των εκατομμυρίων Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυρίων, Χαλδέων και Σύρων θυμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ού αιώνα».

«Αγαπώ τον τουρκικό λαό, αλλά δεν δείχνω καμιά εύνοια με το καθεστώς Ερντογάν. Νομίζω δεν είναι θέμα αν, αλλά πότε θα αλλάξουμε τη στρατηγική μας» είπε απευθυνόμενος στον υπουργό Εξωτερικών ο δημοκρατικός βουλευτής της Πενσυλβάνιας Σκοτ Πέρι.

Ο βουλευτής Κρις Σμιθ εξέφρασε την ελπίδα «η Τουρκία του Ερντογάν» να συμπεριληφθεί στον κατάλογο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με τις χώρες «ιδιαίτερης ανησυχίας» αναφορικά με την κατάσταση θρησκευτικών ελευθεριών, εξ αιτίας «όσων έχει κάνει επί πολλά χρόνια σε βάρος των Ορθοδόξων και πολλών άλλων».
Πηγή: ΑΜΠΕ, Ναυτεμπορική

"Όταν μιλούν οι πολιτικοί για ανάπτυξη, ψάχνουν τι χρώμα κραγιόν να βάλουν σε ένα πτώμα σε αποσύνθεση. Το κράτος πτώχευσε, το κράτος μου φταίει. Στην Ελλάδα εργάζονται 2 άτομα για να συντηρούνται 8! Το τέρας του κράτους ζει από το αίμα του 20% των πολιτών της πραγματικής αγοράς, οι οποίοι πληρώνουν 70% φόρους και εισφορές. Δίνετε τριπλές συντάξεις και τριχίλιαρα την ίδια στιγμή που τα ταμεία είναι άδεια και υπάρχουν συντάξεις των 350 ευρώ. Συντηρείτε όλα αυτά τα χρόνια τους πελάτες σας και σκοτώνετε τη χώρα. Σε λίγα χρόνια η μέση σύνταξη θα φτάσει τα 150 με 200 ευρώ έτσι όπως πάτε και τα νοσοκομεία θα τα διαχειρίζονται ΜΚΟ!"

File Photo: Members of 'Christian brotherhood' hold the torches and shout the slogans protesting against the change of the constitutional name of FYROM in Skopje on 27 February 2018. EPA, GEORGI LICOVSKI

Αξίζει τον κόπο να συνεχιστεί μια συζήτηση με το κουφό αυτί των Σκοπιανών; Βλάκες ή αφελείς;


Του Κρεσέντσιο Σαντζίλιο*

Αλήθεια: πόσο αφελείς ή και βλάκες θα πρέπει να θεωρεί ο, τώρα πια, ύπουλος αλλά εντιμότατος Ζόραν Ζάεφ τους Έλληνες (πολιτικούς και λαό) ώστε ο αθεόφοβος να τους προτείνει σαν «λύση» του ονόματος το Ilidenska Makedònija, μια κατ’ εξοχήν αναφορά σε αλυτρωτισμό και επιδίωξη «επανένωσης» με την «σκλαβωμένη Μακεδονία του Αιγαίου»;

Και μια ονομασία με συνημμένη ημερομηνία η οποία έχει καταστεί αξιοσημείωτο αντικείμενο εθνικής γιορτής, ούτε λίγο ούτε πολύ!

Βέβαια, όλως τυχαίως, και προς επίρρωση της «έξυπνης» σκοπιανής πρότασης, ήρθε και το τηλεφώνημα του αμερικανο-νατοϊκού αντιπροέδρου Μάικ Πενς στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σαν «ενθάρρυνση» προς την νέα κατεύθυνση με ύφος μάλλον «οδηγίας πλεύσης» μιας και απ’ ένα όνομα διακυβεύεται ολόκληρη η ειρήνη στη περιοχή και επειδή οι Αμερικανοί είναι πάντα ειρηνικός λαός, να προσέχουν οι πολεμοχαρείς Έλληνες μη βάλουν φωτιά στο καλό κόσμο.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό το τελευταίο «μπαμ» πρότασης, το οποίο ουσιαστικά και εντέχνως είναι καθαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης της σκοπιανής «μακεδονικής ιδεολογίας», έχει «μελετηθεί» μεταξύ του εξόχως αμερικανοθρεμμένου Ζάεφ και του πάτρωνά του στη Ουάσιγκτον και «πετάχτηκε» τη κατάλληλη στιγμή, με τις ευλογίες του Τραμπ, εκεί που δεν το περίμενε κανείς, στο τραπέζι των συνομιλιών.
Και αυτή πρέπει να είναι και η πιο ηχηρή ένδειξη και απόδειξη πως ο τόσο…προσιτός, καλός, τίμιος, φίλος, ειλικρινής και πρόθυμος για λύση Ζάεφ άλλος δεν είναι παρά ένα από τα ίδια: πίσω από εκείνο το μελιστάλακτο και σχεδόν δειλό χαμόγελο κρύβει κακή πίστη, προσπάθεια εξαπάτησης, επιτηδειότητα στο να δρα στις πλάτες του συνομιλητή του.

Με λίγα λόγια, μια παραπλανητική παραλλαγή του Ντιμίτροφ.

Και μου ‘ρχεται στο νου ο Ακιντσί στο Κυπριακό πριν από 2-3 χρόνια. Και εκεί όλοι να εκθειάζουν τον άνθρωπο της εμπιστοσύνης που θα έφερνε τα πάνω κάτω και επιτέλους η λύση θα ήταν πια πολύ, πολύ κοντά και προπαντός η επιθυμητή!
Και τότε φιλιά και αγκαλιές και τζιβανίες του Αναστασιάδη με τον Ακιντσί. Και τώρα φιλιά και αγκαλιές και σλιβοβίτσες των Τσίπρα/Κοτζιά με Ζάεφ. Αλλά…πίσω έχει η αχλάδα την ουρά! Ό, τι έγινε με τον Ακιντσί γίνεται κιόλας με τον Ζάεφ, κι ας – πολύ κακώς! – οι Έλληνες πολιτικοί αργούν να το «μεταβολίσουν» ή και δεν θέλουν καν να δουν πόσο άδικο και εκτός λογικής υπήρξαν οι περίσσιες οικειότητες με τους αμετακίνητους Σκοπιανούς Ζάεφ και Ντιμίτροφ (χαρακτηριστικά μακεδονίτικα τα ονόματά τους!).
Είναι τόσο εμφανής η βούληση αυτού του διδύμου να βάλουν τους Τσίπρα/Κοτζιά σε δυσμενή θέση με τη «βόμβα» της Ilidenska Makedònija όχι μόνο στο εσωτερικό της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, που είναι πλέον αδύνατον να υπάρχει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων.
Απ’ την άλλη πλευρά όμως υπάρχει και κάτι άλλο, ένα άλλο ύπουλο κόλπο που απορρέει από την τελευταία «βομβιστική» πρόταση Ζάεφ, και δηλαδή:

  • η πρόταση αυτή, κεραυνός εν αιθρία (όλα ωστόσο καλά υπολογισμένα!) είναι τόσο εξωφρενική και εξωπραγματική που θα αναγκάσει (όπως ανάγκασε) τους Έλληνες να την απορρίψουν ασυζητητί με αποτέλεσμα:
  • να «πέσουν υποχρεωτικά», και με μεγαλύτερη προθυμία, σε μια από τις πέντε προτάσεις Νίμιτς, κατά τη (απαράδεκτα εσφαλμένη) γνώμη των Ελλήνων πολύ πιο «ήπιες», «μαλακές» και ιδίως «ευκολοχώνευτες»(!)
  • μιας και η Ελλάδα τόσο πολύ φοβάται και τόσο λίγη δύναμη έχει ώστε να είναι ανίκανη να προβάλει τις δικές της προτάσεις, ούτε καν σε ένα θέμα τόσο βαρύ και σημαντικό, με τεράστια ιστορική και πολιτική ανάγνωση όπως είναι το «Μακεδονικο/σκοπιανό», που (θα) επηρεάζει για πάντα το 1/3 σχεδόν της επικράτειάς της.

Οπότε, να ‘τον πάλι τον φαλιρισμένο Νίμιτς με τις διάφορες «Μακεδονίες» του ή, αν προτιμάτε, «Makedonija», τις οποίες οι Έλληνες επίσημοι δέχονται ελαφρά τη καρδία συνεχίζοντας τον «μητσοτακικό δρόμο» από το 1992.

Και εδώ μπαίνουμε σε μια θεματολογία όπου υπάρχει εξαρχής ένα «πρόβλημα βάθους» που αφέθηκε μετέωρο και ποτέ δεν τέθηκε ως προκαταρκτικό στοιχείο συζήτησης και, πριν ακόμα, βασικής τοποθέτησης.

Πρόκειται πολύ απλά, όπως οι πάντες καταλαβαίνουν, για τη λέξη (και όνομα) «Μακεδονία».

Η σημερινή ονομασία τους κράτους των Σκοπίων (ένα κράτος το οποίο – ειρήσθω εν παρόδῳ – μέλλει σε μερικά, λίγα χρόνια να διαλυθεί) είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας», κατάλοιπο από το – και με ελληνική σιωπηρή(!) έγκριση – Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Έφυγαν το «Πρώην» και το «Γιουγκοσλαβική» και έμεινε το σκοπιανό «ζητούμενο»!

Η Ελλάδα ναι μεν αδράνησε και είχε τη καλή ιδέα να σκεφτεί πως μετά από 10 χρόνια κανείς δεν θα το θυμόταν πια, αλλά και μετά επαναπαύθηκε στη «προσωρινή» ονομασία, διεθνώς και στο εσωτερικό της, και δεν έκανε ποτέ τίποτα ώστε να διορθώσει το «λάθος» του όρου «Μακεδονία» που απλόχερα δώρισε στα Σκόπια και ιδίως να αναδείξει και αποδείξει την ανάγκη και υποχρέωση μιας αναθεώρησης.
Όσο για τους Σκοπιανούς, στην αρχή «έκαναν την πάπια» και με πολύ ευχαρίστηση δέχθηκαν την «προσωρινότητα» της ονομασίας τους με τον όρο «Μακεδονία», τόσο περισσότερο την δέχθηκαν όσο από τότε κιόλας, δηλαδή από την αρχή, είχαν στο νου την εύκολη μετατροπή του ονόματος με την απλή και ανώδυνη εξαφάνιση δυο λέξεων: ναι, τόσο απλή, εξαρχής πονηρή, κίνηση ιδιοκτησίας και παραχάραξης της ιστορίας!
Και τότε η Ελλάδα πάλι δεν έκανε τίποτα. Και αν έκανε κάτι, αυτό το κάτι υπήρξε τελείως άγονο και αντιπαραγωγικό. Στην ουσία η Ελλάδα τέθηκε εθελοντικά σε θέση υπαγωγής. Από εκεί και στη συνέχεια όσο ανύπαρκτη ήταν η Ελλάδα τόσο αύξαινε το «εγώ» της η σκοπιανή παρουσία.

Έτσι, με ένα τέτοιο «ευνοϊκό» προηγούμενο, πανεύκολο ήταν για τον Νίμιτς να παρουσιάσει την «πανάκεια» με τις πέντε ονομασίες όπου δεσπόζει το όνομα «Μακεδονία».

Οπότε διερωτόμαστε όλοι εμείς οι αφελείς: από το ΦΥΡΟΜ έως το «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και έως τις τελευταίες προτάσεις Νίμιτς, τι άλλαξε και η Ελλάδα τώρα δέχεται με τόση ζέση να «συζητά» για την τελική ονομασία των Σκοπίων; Άλλαξε κάτι; ‘Όχι βέβαια: παντού υπάρχει η «Μακεδονία», ακριβώς έτσι όπως θέλουν οι Σκοπιανοί, οι οποίο ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό το όνομα είναι το αναγκαίο και αποκλειστικό passe-partout για την «ταυτότητά» τους και εάν τυχόν τους το αφαιρέσεις τότε χάνουν τα πάντα.

Το βασικό προσδιοριστικό είναι πάντα το «Μακεδονία»: Makedonija στα σλάβικα ή στα γελοία «σλαβομακεδονικά»(!!), ωστόσο η ίδια η έννοια «Μακεδονία».

Βέβαια, για να θολώσουμε λίγο – όσο χρειάζεται – τα νερά, μπαίνουν στο χορό και τα διάφορα «erga omnes», «για κάθε χρήση», «συνταγματική αναθεώρηση», «αλυτρωτισμός» παραγνωρίζοντας την μοναδική και ολέθρια αλήθεια και πραγματικότητα, τουτέστιν το ότι όλα αυτά που έγιναν «προαπαιτούμενα» συνοψίζονται και ζωοποιούνται σε μια μόνο λέξη: «Μακεδονία», λέξη-κλειδί που θα πρέπει να αφαιρεθεί αν δεν θέλουμε να γίνει μια λέξη-βόμβα!
Και τελικά θα πρέπει επίσης να πάψουμε να αναφερόμαστε εν έτει 2018 – χίλια εξακόσια χρόνια μετά που όλη αυτή η περιοχή έγινε σλαβική και από την αρχαία υπόστασή της όχι μόνο δεν έμεινε το γεωγραφικό όνομα «Μακεδονία», αλλά ούτε και η σχετική ανθρωπολογική οντότητα, το γλωσσικό εργαλείο και, προπαντός, η οντολογική συνείδηση – σε μια «σλαβική γεωγραφική Μακεδονία», μια έκφραση που, όπως αντιλαμβανόμαστε, είναι καθαρά μια contradictio in terminis, μια αντίφαση εν όροις, διότι δεν μπορεί να υπάρχει κάτι το σλαβικό που να είναι συνάμα και μακεδονικό ούτε και μακεδονικό που να είναι και σλαβικό!
Το ότι οι πονηροί, ανιστόρητοι, σε απελπισμένη αναζήτηση ενός πολιτισμού που δεν έχουν, Σλάβοι της περιοχής των αρχών του 1900 έχουν «εφεύρει» τον μπερδεμένο «σλαβομακεδονισμό», βάζοντας ατιμωρητί χέρι σε μια ιστορία και πολιτισμό που, κατά τη γνώμη τους, θα τους έδινε αίγλη και διεθνή αξιοπιστία, και θα τους «γλίτωνε» από τον μηδαμινό σλαβισμό των σλαβικών ορδών του 7ου αιώνα μ.Χ., δεν πρέπει βέβαια να μας εντυπωσιάζει και να μας κάνει να ξεχάσουμε το πώς αντιδρά κάποιος σε αυτού του είδους παραφρονήσεις.

Η Μέρκελ “ποντάρει” στη λύση του Σκοπιανού: Τηλεφωνικές επικοινωνίες με Τσίπρα και Ζάεφ


Και το ότι οι σκοπιανές αρχές και κυβερνήσεις μερίμνησαν με συστηματικές πλύσεις εγκεφάλου να «εμφυσήσουν» στο λαό τους τον λανθασμένο φανατισμό του «μακεδονισμού» δεν πρέπει επίσης να μας δημιουργήσει και άλλες ακόμη ζημιογόνες υποχωρήσεις: έτσι όπως οι «ιθύνοντες» σκοπιανοί «ενέπνευσαν» την λάθος ιστορία τους στους πολίτες τους, με τον ίδιο τρόπο τώρα να τους «εμπνεύσουν» την αίσθηση της απάτης τους και του λάθους τους, και να βρουν τον κατάλληλο τρόπο «απαγκίστρωσης» από τις αγκυλώσεις της παραχάραξής τους με όλη τη συνοδεία ψευδών και πλανών.
Τα Σκόπια δεν πάνε πουθενά αν δεν το θελήσει η Ελλάδα. Τα Σκόπια «καίγονται» να μπουν κάτω από την «ομπρέλα» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ μήπως και αποφύγουν την τελευταία στιγμή την διάλυση, διότι (το έχουμε ξαναπεί και πέρσι) το μέλλον των Σκοπιανών παραμένει αδιευκρίνιστο και αχαρτογράφητο και σίγουρα δεν προβλέπει ένα κράτος ενωμένο, συμπαγές και βιώσιμο.
Οι περισσότερες πιθανότητες εξέλιξης «βλέπουν» ένα τέλος όπου το 1/3 της χώρας (το κεντρο-δυτικό μέρος) προορίζεται να γίνει Αλβανία, ενώ τα υπόλοιπα 2/3 (της κεντρο-ανατολικής πλευράς) να ξαναβρούν την βουλγαρική αρχική μήτρα τους και να γίνουν Βουλγαρία.

Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αλβανική πλειοψηφία των δυτικών σκοπιανών περιοχών, όπως και την από τώρα κιόλας χορήγηση (και την αποδοχή από τους Σκοπιανούς) βουλγάρικων «μητρικών» διαβατηρίων.

Όλη η «ιστορία» των Σκοπιανών είναι τώρα πώς μπορούν να αποφύγουν αυτή την οριστική και τελική «διολίσθηση» προς την εξαφάνιση.

Είναι πασιφανές πως η χώρα τους δεν έχει καμία σχέση ούτε με την αρχαία ούτε με τη νέα Μακεδονία, ανθρωπολογικά, πολιτιστικά, ιστορικά, γεωγραφικά.
Όπως δεν υπάρχει (και δεν υπήρξε) ίχνος από καμία αληθινή, λεγόμενη Μακεδονία του Πιρίν, εννοώντας μέρος της αρχαίας Μακεδονίας μέσα στη Βουλγαρία, και αυτό οι ίδιοι οι Βούλγαροι προ πολλού το έχουν καταλάβει και εμπεδώσει και γι’ αυτό ποτέ δεν συζητούν μια τέτοια φαντασία, με απαράλλαχτο τρόπο δεν υπάρχει ίχνος από καμία αληθινή, λεγόμενη Μακεδονία των Σκοπίων εννοώντας μέρος της αρχαίας Μακεδονίας μέσα στο σκοπιανό έδαφος, κάτι που οι Σκοπιανοί δεν θέλουν ακόμη να εννοήσουν.
Οι πάντες γνωρίζουν πως και η μεν και η δε άλλο δεν είναι παρά ανόητες επινοήσεις των κατά καιρούς καιροσκόπων «ενδιαφερόμενων» Σλάβων της περιοχής.

Οι Βούλγαροι απέκτησαν τη δική τους εθνική «προσωπικότητα» μέσα στον σλαβικό κόσμο, όπως εξάλλου λίγο-πολύ όλοι οι άλλοι Σλάβοι των Βαλκανίων και όχι μόνο.

Οι μόνοι που έμειναν «ξεκρέμαστοι» είναι οι Σκοπιανοί, μολονότι κιόλας από το 1944 ο Τίτο είχε «μεριμνήσει» να τους δώσει ένα «μακεδονικό» όνομα. ένα σμπάρο δυο τρυγόνια προσβλέποντας και σε μια «κατάκτηση» της «Μακεδονίας του Αιγαίου»(βλ. ομιλία του στα Σκόπια στις 11.10.1945).

Είναι οι μόνοι, αυτοί οι έρμοι Νότιοι Σλάβοι που καθεαυτού Σέρβοι δεν είναι και Βούλγαροι δεν θέλουν να είναι αν και είναι ένα καραμπινάτο μείγμα Σέρβων και Βούλγαρων μαζί! Και επειδή όποια άλλη επιλογή θα φανέρωνε το δυσάρεστο ιστορικό τους έλλειμμα, βρήκαν πολύ πιο εύκολο να «βουτήξουν» και να σφετεριστούν τον πιο κοντινό τους και δοξασμένο ξένο πολιτισμό: την ελληνική Μακεδονία με το παραμύθι της αρχαίας Μακεδονίας που έφτανε ως τα Σκόπια και ακόμη πιο πάνω!!

Και σήμερα βιάζονται, και καίγονται να προλάβουν μήπως καταφέρουν να επιβιώσουν με το «μακεδονικό κόλπο» τους και αποφύγουν να αφομοιωθούν από τους τρεις γείτονες, Αλβανούς στα δυτικά, Σέρβους στα βόρεια και Βουλγάρους στα ανατολικά με τους οποίους όντως και αποδεδειγμένα έχουν τα πάντα κοινά.

Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να κερδίσει από τη βιασύνη των Σκοπίων (και των νατοϊκών Αμερικανών μεντόρων τους), ενώ η ΕΕ δεν έχει τίποτα το καλό να κερδίσει με τα Σκόπια μέσα στη Κοινότητα, ένα βαρίδιο ολκής που μόνο προβλήματα (και τί προβλήματα!) θα δημιουργήσει.

Και η Ελλάδα είναι εκείνη που θέτει, που πρέπει να θέτει όρους, όχι τα Σκόπια, τα οποία (καθαρά το έδειξε η αντιπολίτευσή τους) δεν θέλουν να χάσουν το πλαστό και κίβδηλο οντολογικό προφίλ που με κόπο και ακροβατικά ιστορικά τερτίπια οργάνωσαν για τον εαυτό τους.

Ας το κρατήσουν λοιπόν και ας μείνουν έξω από ΕΕ και ΝΑΤΟ. Ο χρόνος μόνο γι’ αυτούς κυλάει αντίστροφα, όχι για την Ελλάδα που το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να μείνει αταλάντευτη και συγκεντρωμένη στο εθνικό της συμφέρον, χωρίς καμία υποχώρηση με κανέναν, είτε αυτός είναι μικρός είτε είναι μεγάλος.

Θα πρέπει όμως όλοι οι Έλληνες, όλες οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις να επιδείξουν σύμπνοια και αντίσταση στις πιέσεις. Η ενότητα είναι η δύναμη ακυρώνει τα αμερικανικά και γερμανικά και γαλλικά και άλλα…τηλεφωνήματα «φιλικής πίεσης»!

Και μιας και όλοι κάνουν προτάσεις, η ελληνική πρόταση για τα Σκόπια λογικά δεν μπορεί παρά να είναι μια και μοναδική: Νότια Σλάβια ή Σλάβια του Νότου, χωρίς καμία έκπτωση, καμία παραχώρηση σε ονομασία τύπου «Μακεδονία», σε οποιαδήποτε γλώσσα.

Το ξαναλέμε: η λέξη «Μακεδονία» στην ονομασία του σκοπιανού μορφώματος είναι μια αληθινή βόμβα! Και στους Έλληνες κυβερνώντες δεν δόθηκε καμία εξουσιοδότηση από τον λαό να βάλουν αυτή τη βόμβα μέσα στο σπίτι τους πετώντας στα σκουπίδια το πιο ιστορικό ελληνικό όνομα μαζί με εκείνο της Αθήνας.

Μη ξεχνάμε, τέλος, και μια σημαντική πολιτική παράμετρο: την αδιαλλαξία των Σκοπιανών, μια αδιαλλαξία, πιο άμεση και θορυβωδώς φανατική εκείνη της αντιπολίτευσης, αλλά και εκείνη, πιο έμμεση και ύπουλα φανατική της συμπολίτευσης, που είναι οι καλύτεροι «σύμμαχοι» για την Ελλάδα η οποία κάποια στιγμή: να πάψει να συνεχίζει να χαρίζει στους Σκοπιανούς το «σύνθετο» Μακεδονία, αφού αποκλείεται, σε δημοψήφισμά τους ή/και σε απόφαση της Βουλής τους, να εγκρίνουν οποιαδήποτε «σύνθετη» ονομασία αφού η μόνη που αυτοί θέλουν – φανερά οι της αντιπολίτευσης, κρυφά οι της συμπολίτευσης, κρυμμένοι στη σκιά της αντιπολίτευσης – είναι μόνο η υπάρχουσα σημερινή απαράδεκτη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», και να συνεχίζει επίσης μια «διαπραγμάτευση» όπου το μόνο που επιδιώκεται – και θα είναι εγκληματίες οι ΄Ελληνες πολιτικοί αν δεν το καταλαβαίνουν – είναι η ολική οπισθοχώρηση της Ελλάδας απλά για να δοθεί (για μεγάλη χάρη του ΝΑΤΟ που δεν πρόκειται πάλι να δώσει κανένα αντάλλαγμα στο εθνικό ελληνικό συμφέρον) μια ψεύτικη «ταυτότητα» σε «αδέσποτους» Σλάβους με ανυπολόγιστες βλαβερές «προεκτάσεις» στο άμεσο και επόμενο μέλλον για το ελληνικό Κράτος και Έθνος.

Όσο για τον Ζάεφ, το καμουφλάρισμά του πίσω από την δικαιολογία της «ανυποχώρητης» αντιπολίτευσης για να μη κάνει τίποτα το ουσιαστικό, όπως λέει πως επιθυμεί να κάνει, είναι το εύκολο, αλλά «κολπαδόρικο» άλλοθι, ή μάλλον τέχνασμα, για να εκβιάσει καταστάσεις εις βάρος της Ελλάδας έχοντας αρωγό και τον Αμερικανό που «συμβουλεύει» να μη χαθεί άλλος «πολύτιμος» χρόνος!!

Επομένως, επιστρέφουμε άμεσα στην επικαιρότητα και έννοια του τίτλου του παρόντος κειμένου.

*Ελληνιστής, συγγραφέας
Πηγή: Απόψεις
[full-post]

Κοινή διαδρομή που καταλήγει στις ΜΚΟ του διεθνούς κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος έχουν ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης αλλά και ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το Σκοπιανό Μάθιου Νίμοτς σύμφωνα με τα όσα δηλώνει ο καθηγητής Ι.Μάζης σε συνέντευξή του.

Μάλιστα ο Γ.Μουτάρης είχε υποδεχθεί θερμά το Φεβρουάριο του 2014 στην Θεσσαλονίκη την ίδρυση του πρώτου «κέντρου αλληλεγγύης» της «Solidarity Now», της ΜΚΟ που ανήκει στον Τζορτζ Σόρος.

Στα εγκαίνια, Γιάννης Μπουτάρης είχε βγάλει έναν «πύρινο» λόγο υποστήριξης στον Σόρος, «αδειάζοντας», μάλιστα τους Έλληνες επιχειρηματίες και καλώντας να ακολουθήσουν το παράδειγμα του.

Ταυτόχρονα ο Γ.Μπουτάρης είχε παρουσιάσει και τις φιλοσκοπιανές θέσεις που έχει εκφράσει κατά καιρούς ο Ουγγροεβραίος Σόρος, προσφέροντάς του κάλυψη:

«Επειδή έχω προσωπική αντίληψη για το ίδρυμα και την έδρα που έχει κάνει στα Σκόπια πια και την έχω προ πολλών ετών, ο Σόρος δεν πήρε θέση ποτέ υπέρ των Σκοπίων ή υπέρ της Ελλάδας», είχε πει για να συμπληρώσει:

«Οι δράσεις του επιχειρηματία βοηθούν τις κοινωνίες να αναλάβουν μέρος της ευθύνης τους, ενώ αποκάλυψε πως οι δυο τους γνωρίζονται και προσωπικά»

Οι στενές σχέσεις του Ουγγροεβραίου κερδοσκόπου και φανατικού υποστηρικτή των μουσουλμάνων μεταναστών στην Ευρώπη και της ΝΤΠ με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης είναι γνωστές.

Το 2013 είχε ψηφιστεί μάλιστα από το Δημοτικό Συμβούλιο η πρώτη δωρεά του Σόρος στη Θεσσαλονίκη, που ήταν 50.000 λίτρα πετρέλαιο για να ενισχυθεί ο κοινωνικός τομέας του δήμου. Η πρόταση είχε έρθει έπειτα από εισήγηση του αντιδημάρχου Χασδάι Καπόν, που λέγεται ότι είναι ο συνδετικός κρίκος της γνωριμίας μεταξύ των δυο.

H MKO «Solidarity Now»

Η ΜΚΟ «Solidarity Now» είναι «θυγατρική» του γνωστού φορέα «Open Society Foundations» της «ναυαρχίδας» του Σόρος, που πρόσφατα έδιωξε η Ουγγαρία από το έδαφός της μέσω της οποίας πραγματοποιεί όλες τις δραστηριότητές του.

Ο Ι.Μάζης τόνισε παράλληλα για το θέμα του Σκοπιανού ότι «είναι απολύτως βέβαιο ότι οι σημερινές συνθήκες έχουν διαφοροποιηθεί απολύτως από εκείνες οι οποίες ήταν το 1994 και εντεύθεν», εξηγώντας ότι σήμερα η Τουρκία δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των αξιόπιστων εταίρων της Δύσης, αναφερόμενος στις στενές της σχέσεις με το Ιράν και τη Ρωσία.

Ωστόσο, εξέφρασε ανησυχία ότι εάν τα Σκόπια ενταχθούν στο ΝΑΤΟ θα επιστρέψουν στους αλυτρωτισμούς τους και θα βρίσκονται στο πλευρό της Τουρκίας, η οποία όπως τόνισε παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ.

Υπογραμμίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες το μόνο που θέλουν είναι ένα όνομα για να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, από εκεί και πέρα άφησε να εννοηθεί ότι είναι ζήτημα δικής μας διαπραγμάτευσης. Όπως είπε, «θα κατευθύνει εκείνος που έχει λιγότερη ανάγκη» και «ποιος αντικειμενικά έχει λιγότερη ανάγκη; η Ελλάδα».



pronews

Ο Μπουτάρης από την θέση του δημάρχου είπε: Χέστηκε που ο Κεμάλ σκότωσε Έλληνες ή κάποιους άλλους ( δηλ. αφάνισε τους Έλληνες από τον Πόντο και την Μ. Ασία και γενοκτόνησε τους Αρμενίους και τους Πόντιους) και κανείς δεν αντέδρασε!!!
Ο Μπουτάρης είπε ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς είναι για ξύλο.

Ενώ βρίζει τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, όταν όμως θέλει να τον εκμεταλλευτεί ψηφοθηρικά τρέχει να του ασπαστεί το  χέρι  και να πάρει αντίδωρο από αυτό!
Είχε πει σε συνέντευξη του ότι ποτέ δεν πάει σε εκκλησία, όμως στην προεκλογική περίοδο όταν μάζευε ψήφους πήγε! Η πονηριά του δεν έχει όρια σε πολλές κινήσεις του.
Είναι ο βλάχος πονηρός;;

Τι θα γίνει αν κάποιος πει: Χέστηκα που ο Μπουτάρης ξυλοκοπήθηκε. Θα την πέσουν όλοι οι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και εισαγγελείς;;;
Θα του την πέσουν όλοι οι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και εισαγγελείς να τιμωρηθεί για υπόθαλψη βίας;;;

Το χρονικό της πορείας προς την συντριπτική ήττα που έχει υποστεί η Αριστερά, που έχουμε υποστεί ως Ελλάδα και ως έθνος είναι μακρύ. Ξεκινά δεκαετίες πριν και δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής για κανέναν μας. Το πλήγμα που έχουμε υποστεί είναι πλήγμα υποβάθρου. Για το ότι ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ μπήκε πλησίστιος στον λιμένα των «παικτών του συστήματος» δεν φταίει κανένας ιμπεριαλισμός.

Λουκάς Αξελός

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησε στο στρατόπεδο του ιστορικού αναθεωρητισμού και της απαξίωσης της ΕΑΜικής εποποιίας, υποβαθμίζοντας ως την εκμηδένιση τα εθνικά και γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά και το μεταναστευτικό. Υιοθέτησε μιαν ανεύθυνη, που αγγίζει τα όρια του γελοίου, ως αφόρητα υποκριτική, διεθνιστική -τάχα μου- πολιτική. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα πρόσθετο στοιχείο της τεράστιας ευθύνης της και για την οποία υπαίτιοι δεν είναι ούτε οι δανειστές, ούτε οι τζιχαντιστές.

Είναι θλιβερό να χρεωθεί στον ξένο παράγοντα, που σε τελευταία ανάλυση ξέρει να κάνει τη δουλειά του, η πολιτική δειλία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να σηκώσει δηλαδή μέχρι τέλος το βάρος του αγώνα που ιστορικά είχε αναλάβει. Μετέτρεψε σε χρόνο ρεκόρ το μεγαλειώδες Όχι σε κατάπτυστο Ναι σε όλα. Η ηγετική μικροευρωπαία ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αιδώ και περίσκεψη, αφαίρεσε από την Αριστερά το αποδυναμωμένο αλλά υπαρκτό στοιχείο υπεροχής, το στοιχείο του ηθικού πλεονεκτήματος, επιβεβαιώνοντας την κυρίαρχη στην κοινή γνώμη πεποίθηση ότι όλοι είναι ίδιοι.

Αυτό, λοιπόν, που προφανώς ανελέητα προβάλλει είναι πώς μια μικρή ηγετική ομάδα επέφερε ένα τόσο καίριο πλήγμα σε έναν σχηματισμό με υπαρκτές εστίες αντιστάσεως; Πώς στην συνέχεια κατάφερε να πετύχει την μνημονιακή μετάλλαξη της κυβέρνησης και μεγάλου μέρους του κόμματος, οδηγώντας στην μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα τυπικά αρχηγοκεντρικό κόμμα παραγόντων και παραγοντίσκων.

Βαθιές οι ρίζες
Αν οι ρίζες του προβλήματος είναι, όπως πιστεύω, πολύ βαθιές τότε οι ευθύνες όλων των υπολοίπων είναι στενά αλληλένδετες με το συνολικό δράμα. Όπως σωστά έχει επισημάνει στην “Εθνική Αντίσταση 1940-1941” ο Μανώλης Γλέζος, «το ελληνικό έθνος και το ’21 και το ’40-’45 δεν κερδίζει, αλλά χάνει μέσα από τα χέρια του την εθνική ανεξαρτησία του, δένεται, μάλιστα, και τις δύο φορές στο άρμα του ίδιου αφέντη, στο άρμα της αγγλικής αποικιοκρατίας. Ο ελληνικός λαός στερείται του κυρίαρχού του δικαιώματος να χαράξει αυτός ο ίδιος την πορεία του στο μέλλον».

Αυτό είναι το καθεστώς που κληρονομήσαμε με λίγες ρωγμές, είναι η αλήθεια, το 1974. Σε αυτό μας ξαναγυρίζει από το 2010 και εντεύθεν η πολιτική των μνημονίων. Γιατί τα μνημόνια συμπυκνώνουν, εσωτερικεύουν και θεσμοθετούν οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά το καθεστώς της εξάρτησης, το καθεστώς της ξενοκρατίας και της υποτέλειας, για να θυμηθούμε και τον Γεώργιο Φιλάρετο.

Γι’ αυτό, για το πού έφτασε η σημερινή Ελλάδα δεν φταίει, λοιπόν, μόνο το ευρώ όπως κάποιοι επιμένουν. Δεν έχω ακούσει μέχρι σήμερα πειστικό λόγο για τον ρόλο του δανεισμού από το 1828 ως σήμερα, για το πραγματικά δηλαδή επίδικο ζήτημα της ανεξαρτησίας. Έχει νόημα οποιαδήποτε συζήτηση αν δεν συμφωνήσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι μια ανεξάρτητη χώρα; Ότι το υπ’ αριθμόν ένα αυτό πρόβλημα γίνεται ακόμα οξύτερο από το γεγονός ότι οι υποτελείς τάξεις δεν έχουν ακόμα βρει τον αυθεντικό τους εκφραστή;

Μπορεί η ευρωλάγνα και βαθύτατα μεταπρατική λογική της μεταλλαγμένης ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να δει το πρόβλημα; Μπορεί να αντιληφθεί το βάρος της Ιστορίας και της γεωπολιτικής για να είναι σε θέση να χαράξει μιαν εθνική στρατηγική που να στοχεύει σε έναν πολυπολικό κόσμο, που αναγκαστικά, όμως, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον ιμπεριαλισμό και την νεοαποικιοκρατία; Και πώς μπορεί αυτό να πραγματωθεί χωρίς στρατηγική ρήξης με το κυρίαρχο συγκρότημα εξουσίας, το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα; Χωρίς να δείξει πλήρως τα δόντια του κατάπιε αμάσητη την ανέτοιμη πολιτικά, ανεπαρκή και χρεοκοπημένη ηθικά πολιτική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ζήτημα της ανεξαρτησίας
Είναι επιβεβλημένο να τεθεί αφετηριακά το ζήτημα της ανεξαρτησίας, της άλλου τύπου παραγωγικής ανασυγκρότησης. Ανασυγκρότησης, την οποία θα σχεδιάσουν, επιβάλουν και εφαρμόσουν οι άμεσοι παραγωγοί ως υποκείμενα της Ιστορίας. Είναι επιβεβλημένο να τεθεί η αναγκαιότητα του νέου, κυριολεκτικά νέου, πολιτικού υποκειμένου, αλλά και η αλήθεια ότι όποιος θέλει πραγματική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη πρέπει για πολλά χρόνια να ματώσει, να έρθει σε μετωπική ρήξη με τον δικό του ωχαδερφισμό. Να ανατρέψει τους όρους της καλής με δανεικά ζωής του.

Οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση, χωρίς τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι μια συζήτηση κατώτερη των περιστάσεων και σαφώς αναντίστοιχη με το ιστορικό φορτίο της τρέχουσας περιόδου. Ύστερα από τόσα χρόνια μνημονιακού ζόφου παραμένουμε ανάμεσα στις Συμπληγάδες της Νέας Τάξης και του νεοφιλελευθερισμού. Το γεγονός αυτό οφείλει να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η όποια προσπάθεια ανατροπής της κρατούσας κατάστασης, προϋποθέτει όσον αφορά τα καθ’ ημάς μιαν εκ βάθρων αναδιαμόρφωση, έως και την τυπική κατάργηση της τρέχουσας, πολιτικά χρεοκοπημένης Αριστεράς.

Οφείλουμε ανοιχτά, καθαρά, χωρίς περιστροφές, να παραδεχτούμε ότι όλες, μα όλες, οι πτέρυγες της Αριστεράς δεν έχουν μια λειτουργική, επεξεργασμένη εναλλακτική πρόταση. Αυτό είναι σήμερα το κομβικό σημείο, το στοιχείο κλειδί, η όποια αφετηρία. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να καλυφθεί και από ποιους; Δύσκολο, πραγματικά, ερώτημα που μόνο περιφραστικά μπορεί, ίσως, να απαντηθεί.

Οι προϋποθέσεις της ανάρρωσης
Θα ήθελα να επισημάνω ότι μια ηττημένη πολιτικά, αλλά όχι ηθικά άρρωστη Αριστερά, όσο επώδυνη κι αν είναι η διαδικασία ανάρρωσής της μπορεί να επανακάμψει και ιστορικά να δικαιωθεί. Προϋποθέσεις, όμως, για τα παραπάνω είναι:

  • Πρώτον: Η βαθιά και ουσιαστική αυτοκριτική της που, αναπόφευκτα, οδηγεί σε ριζική αλλαγή της ίδιας.
  • Δεύτερον: Η ανάδειξη των αιτίων της βαθύτερης πολιτισμικής κρίσης που αγγίζει ταυτοτικά στοιχεία του σημερινού ελληνικού λαού και έθνους. Το άνοιγμα ενός χειραφετημένου ιδεολογικά, σκληρού και οπλισμένου επιστημονικά μετώπου, απέναντι στους σταυροφόρους της Νέας Τάξης και του ιστορικού αναθεωρητισμού.
  • Τρίτον: Η σε όλα τα πολιτικά μέτωπα ειλικρινής και απαλλαγμένη από το σύνδρομο του καθοδηγητή σύνδεση με τον λαό και τα προβλήματά του. Μόνο στον βαθμό που θα διαμορφωθούν αμοιβαίες σχέσεις σεβασμού και εμπιστοσύνης, οι προσπάθειές μας για ανάταξη του φρονήματός του μπορεί να ευοδωθούν. Η πορεία είναι γνωστή, αλλά ιδού η Ρόδος… Γιατί μόνο γινόμενοι κοινωνοί των λαϊκών προβλημάτων, μόνο κατανοώντας τα βαθιά και ουσιαστικά, μπορούμε να αναπτύξουμε δράσεις που πυρήνα τους οφείλουν να έχουν την έμπρακτη αλληλεγγύη και τον οπλισμό των υποτελών τάξεων. Τον οπλισμό τους με τα στοιχεία της ιστορικής, κοινωνικής και πολιτικής αυτογνωσίας, που θα τις βοηθήσουν να κερδίσουν το στοίχημα της ενσυνείδητης μετατροπής τους σε υποκείμενα της Ιστορίας.
  • Τέταρτον: Η εκ νέου προσπάθεια εκπόνησης ενός ρεαλιστικού προγράμματος που θα αποκλείει το ψέμα και τον αγοραίο πολιτικαντισμό, θα συνδέει την ηθική με την πολιτική και θα λέει ωμά και χωρίς φτιασίδια στους πολίτες ότι αν θέλουν να αλλάξουν τους όρους της ζωής τους, πρέπει πρώτα να αλλάξουν οι ίδιοι. Πρέπει να ’ρθουν σε ρήξη με τον ωχαδερφισμό της μεταπολίτευσης και τον κυρίαρχο αριστερό κομφορμισμό. Να συνειδητοποιήσουν ότι χωρίς σκληρές ατομικές και συλλογικές θυσίες δεν θα υπάρξει ποτέ ένα λαϊκό κίνημα, ένα κατά Αντώνιο Γκράμσι εθνικό-λαϊκό μπλοκ που να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις.

Τα σκουπίδια του ιστορικού αναθεωρητισμού
Διιστορικά ο δρόμος για την απελευθέρωση ήταν, είναι και θα είναι ο δρόμος του αγώνα. Αυτό αποτελεί το βαθύτερο πυρηνικό στοιχείο που κατά τον αείμνηστο Νικόλαο Σβορώνο εμπεριέχει το πνεύμα αντίστασης του λαού μας, πνεύμα που ενέπνευσε τους υπαρκτούς και μεγαλειώδεις αγώνες και θυσίες από την εποχή του Ρήγα και της μεγάλης Φιλικής Εταιρείας, ώς την εποποιία του ΕΑΜ, του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα στην Κύπρο και εντεύθεν.

Αγώνες και θυσίες που τα σημερινά σκουπίδια του ιστορικού αναθεωρητισμού, νεκροθάφτες της ιστορικής μας μνήμης και η νεόκοπη, μεταμοντέρνα, ερασιτεχνική και αθεράπευτα ευρωλάγνα ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να συλλάβει, συναισθανθεί και υπερασπιστεί. Η Αριστερά, όπως κατ’ επανάληψη έχω επισημάνει, δεν αρκεί να επικαλείται την αρετή. Οφείλει να είναι ενάρετη η ίδια. Το σημείο εκκίνησής μας είναι σε όλα τα επίπεδα σχεδόν μηδενικό. Αυτό κάνει το εγχείρημα αφάνταστα δύσκολο. Όμως το πρόβλημα παραμένει και επιζητά λύση, δίχως να κοιτά την δική μας μελαγχολία.

Διότι αμετάθετο αιτούμενο εξακολουθεί να παραμένει η ανάγκη για την βαθιά ριζοσπαστική-δημοκρατική-πολιτιστική αναμόρφωση της κοινωνίας προς όφελος των δυνάμεων της εθνικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Διότι τα αιτήματα του ελληνικού λαού εξακολουθούν να εστιάζονται στο τρίπτυχο: Εθνική ανεξαρτησία-δημοκρατία-κοινωνική δικαιοσύνη, με την δημοκρατία να είναι ο αποφασιστικός κρίκος στην όλη σχέση.

Η Ελλάδα χρειάζεται το νέο 1843 της και η Ευρώπη το νέο 1848 της.

slpress

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Μετά μακράν κυοφορία, μία νέα κυβέρνηση σχηματίζεται στην Ιταλία από τα δύο επικρατέστερα κόμματα (στις εκλογές της 4ης Μαρτίου) των «Πέντε Αστέρων» του Λουίτζι Ντι Μάγιο και της Λέγκας του Ματέο Σαλβίνι, οι οποίοι επρότειναν ως πρωθυπουργόν τον καθηγητή της Νομικής Τζουσέπε Κόντε, 53 ετών.

Το πρόγραμμά της προβλέπει την αύξηση της δημοσιονομικής δαπάνης κατά 200 δισ. ευρώ και (κατά την ιστοσελίδα «Χάφιγκτον Πόστ»), την καθιέρωση ελαχίστου «εγγυημένου» μισθού και ενιαίου συντελεστού φορολογίας εισοδήματος 15% δια τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Προφανής επιδίωξη της νέας ιταλικής κυβερνήσεως είναι η καταπολέμηση της ανεργίας και η ανάκαμψη του ΑΕΠ που παραμένει επί δεκαετίαν στάσιμο.

Η υπονοουμένη ελπίς είναι ότι η αύξηση της παραγωγής και απασχολήσεως θα λειτουργήσει ευεργετικώς διά την απασχόληση και θα μειώσει το δημόσιο χρέος εις βάθος χρόνου ως ποσοστού του ΑΕΠ – όχι όμως και εις απολύτους αριθμούς. Η εντεύθεν ταχυτέρα άνοδος του γενικού επιπέδου των τιμών θα ανακουφίσει την εξυπηρέτηση του χρέους, δημοσίου και τραπεζικού, που σε μεγάλο μέρος είναι εγχώριο (εν αντιθέσει με την Ελλάδα).

Οι παρενέργειες ενός τόσον φιλοδόξου προγράμματος της Ιταλίας είναι εμφανείς ήδη: η δυστροπία των ξένων δανειστών, γεγονός που ήδη απεικονίζεται στην άνοδο της αποδόσεως των 10ετών ιταλικών ομολόγων στο 2,3% και η διεύρυνση της διαφοράς των με τα αντίστοιχα γερμανικά στο 1,8%. Οι αποκλίσεις αυτές, ωστόσο, δεν θεωρούνται επί του παρόντος δραματικές και υστερούν καταφανώς εκείνων της διεθνούς πιστωτικής κρίσεως του 2009.

Σύμφωνο απο-Σταθεροποίησης
Αλλού σκοντάφτει το ιταλικό πρόγραμμα: στο Κοιναγορήτικο Σύμφωνο από-Σταθεροποίησης και από-Ανάπτυξης, που εξαναγκάσθησαν όλες οι χώρες του Νότου της Ευρωζώνης να υπογράψουν προ της κρίσεως, το οποίον όμως την επιδείνωσε. Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που παραβιάζεται. Η Γαλλία και Γερμανία πολλάκις το αγνόησαν όταν η οικονομία των ευρίσκετο εν υφέσει.

Η απάντηση του Λουΐτζι Ντι Μάγιο στους Ευρωπαίους του Βορρά θυμίζει ολίγον τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ: «Οι ευρωκράτες δεν εξελέγησαν από κανέναν». Ο Κλαούντιο Μπόργκι που προαλείφεται ως υπουργός Οικονομικών, υπεστήριξε ότι «εάν οι ευρωπαϊκές συμφωνίες μας εμποδίζουν να βοηθήσουμε εκείνον που έμεινε χωρίς σύνταξη και δίχως εισόδημα, τότε είναι λανθασμένες και πρέπει να διορθωθούν. Πρέπει να πούμε στους Ευρωκράτες που πληρώνονται πολλά δισ. ευρώ, ό,τι για μας έρχεται πρώτα η Ιταλία».

Κατόπιν πολλών αντεγκλήσεων με καρεκλοκένταυρους, οι ευρώφιλοι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς έσπευσαν να προβλέψουν ότι οι Βρυξέλλες ευρίσκονται ενώπιον αναδιαπραγματεύσεως με τους Ιταλούς, μπροστά στην οποία η τριετής εμπειρία των με τους Έλληνες φαντάζει ως παιδικό πάρτυ.

slpress

Ζητούν να φύγει από τον Μπουτάρη - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντιων..
ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΈΝΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΕΘΑΨΑΝ ( το έκαναν κοινώς ΑΒΑΒΑ)... ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ!
Όταν είσαι ανεπιθύμητος επειδή έβριζες ΧΥΔΑΙΑ τους Πόντιους απαξιώνοντας την γενοκτονία και εσύ καθόσουν προκλητικά στην εκδήλωσή ΤΟΥΣ!! πως λέγεσαι ; ΑΝΟΗΤΟΣ Ή ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ; ΒΙΝΤΕΟ

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Άντε και να συμφωνήσουμε πως ο Έρπητας έχει δίκιο,
     ..και πως αυτοί που έριξαν κάτι ψιλές στον Πρώτο Μ@λάκα της συμπρωτεύουσας δεν ήταν γνήσια αγανακτισμένοι πολίτες παρά ήταν ακροδεξιοί, φασίστες κλπ.


     Αμέσως προκύπτουν διάφορα ερωτήματα, από τα
οποία διαλέγουμε μερικά:

     Τα ΜΑΤ και οι λοιπές δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος που έχουν σαπίσει στο ξύλο δίκαιους και άδικους, είναι αγλαϊσματα της δημοκρατίαςΔηλαδή αυτοί δεν δέρνουνε όσους έχουν διαφορετική άποψη απ' το καθεστώς, αλλά όσους συμφωνούν μαζί του;
     Δηλαδή εν ολίγοις, ο κρατικός φασισμός υπηρετεί την δημοκρατία; 

     Άλλο ερώτημα:  Όλοι αυτοί οι φασίστες συνταξιούχοι, οι φασίστες καθηγητές, οι φασίστες αγρότες, οι φασίστες διαμαρτυρόμενοι κάθε είδους για τα μέτρα της δημοκρατικής μνημονιακής κυβέρνησης,
     ..τί σκ@τά ψηφίζουνΌλοι Χρησοί Αβγεί και πέρα;
     Και τότε πως βγαίνουν κάτι "πρώτες φορές αριστερές", κάτι Λεβεντομ@λάκηδες, κάτι Ανθέλληνες και πάει λέγοντας

     Τρίτο ερώτημαΟι φασιστικές ψιλές που έφαγε το συγκεκριμένο υποκείμενο αποκλείουν το γεγονός να υπάρξουν στο μέλλον κάποιοι κανονικά αγανακτισμένοι κι απελπισμένοι,
     ..που οι περικοπές συντάξεων και μισθών, οι πλειστηριασμοί πρώτων κατοικιών, οι κατασχέσεις "αφαιρέσεις χρημάτων από κάποιους λογαριασμούς", η ανεργία, η βίαιη κι απρόκλητη φτωχοποίηση, η κήρυξη ως συνταγματικής από το ΣτΕ όλης αυτής της κτηνωδίας που οκτώ χρόνια τώρα συντελείται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού,
      ..αποκλείουν το ενδεχόμενο κάποιοι με μειωμένη αυτοσυγκράτηση να πάθουν μιά "ταπηροκρανίαση" και να κάνουν καμιά ζημιά ή ζημιές πολύ μεγαλύτερες απ' την προχθεσινή;
     Και θα είναι κι αυτοί φασίστες; 
     Ή μήπως θα είναι ετερόκλητος όχλος;

     Δεν ξέρουν όλοι αυτοί οι μνημονιακοί δωσίλογοι πως η δράση φέρνει αντίδραση,
     ..και η βία φέρνει βία;
     Όχι. Το ξέρουν πολύ καλά.
     Όπως ξέρουν πολύ καλά πόσο αντιδημοκρατικά, πόσο οιονεί φασιστικά είναι όλα τα μνημονιακά καθεστώτα που εξουσίασαν και κατέστρεψαν τον τόπο αυτά τα χρόνια και πόση βία πραγματική και θανατηφόρα άσκησαν και ασκούν,
     ..και προσπαθούν να κατηγορήσουν ως φασίστες όλους τους υπόλοιπους, προκειμένουν να αποσείσουν τις ευθύνες τους, να κρύψουν τα αίματα που έχουν βάψει τα χέρια τους,
     ..να σκεπάσουν την νεοναζιστική-νεοφιλελεύθερη βία που ασκούν πάνω στην χώρα και τους πολίτες της, σκούζοντας και κραυγάζοντας εναντίον κάθε υγιώς διαμαρτυρόμενου ανθρώπου,
     ..εναντίον κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου.
     Αυτό κι αν είναι βία. Αυτό κι αν είναι φασισμός.

     Ο σημερινός τίτλος έχει πηγή έμπνευσης το μοναδικό "Ποιός την ζωή μου" του μεγάλου Θεοδωράκη. 
     Και μπορεί να μην ξέρουμε με ακρίβεια αυτόν που κυνηγάει το υποκείμενο της συμπρωτεύουσας,
     ..ξέρουμε όμως ακριβώς ποιός κυνηγάει τις δικές μας ζωές.

     Είναι ο νεοφιλελεύθερος κρατικός φασισμός του καθεστώτος των μνημονίων.
     Εμείς πότε θα τον κυνηγήσουμε;.. 


Πηγή: mandatoforos

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget