ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΕΔΩΝ

Latest Post

Μετά την άνανδρη εκτέλεση του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες, τα πράγματα στη Βόρεια Ήπειρο τείνουν να γίνουν πιο σκληρά και αδυσώπητα. Ειδικά για τους εναπομείναντες Βορειοηπειρώτες, η συνεχή σιωπή του εθνικού τους κέντρου, συνδράμει αρνητικά στο όλο κλίμα.

Παρότι μεμονωμένα κάποιοι βουλευτές αντέδρασαν θετικά σ’ αυτό το μακάβριο γεγονός, το οποίο έρχεται να προστεθεί στα μαρτύριά τους, η πλάστιγγα των δυσκολιών γέρνει για ακόμη μία φορά προς τους αυτόχθονες Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ειδικά το παρών «δημοκρατικό» καθεστώς στη χώρα, φαίνεται πως εξελίσσεται σε μια μεταλλαγμένη «χοτζική δικτατορία», όπου το μέλλον ανήκει στους λίγους και στα ποικίλα όργανά τους.

Η εχθρότητα και το μένος κατά των γηγενών Ελλήνων, ξεκινά να εισρέει μαζικά στις κοινότητές τους εδώ και πολλά χρόνια, είτε με διάφορες λεκτικές προκλήσεις από μερίδα Αλβανών, είτε από τα αλβανικά Μ.Μ.Ε. τα οποία βομβαρδίζουν καθημερινά το ενημερωτικό κοινό, με άκρατο εθνικισμό, ή καλύτερα θα λέγαμε, με ανθελληνισμό.

Επίσης τα περιστατικά μεροληψίας έναντι των Ελλήνων, καλλιεργούνται έντονα από την τοπική αλβανική αστυνομία, τα δικαστήρια και από τις εκάστοτε ληστρικές συμμορίες, οι οποίες λεηλατούν τα σπίτια των ομογενών μας, ή απλώς προκαλούν φθορές για εκφοβισμό και εγκατάλειψη των πατρογονικών τους εστιών. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι ίδιοι οι Βορειοηπειρώτες, μιας και δεν έχουν την απαραίτητη στήριξη από την αστυνομία, χρησιμοποιούν την τακτική της πολιτοφυλακής, για να σώσουν το βιος τους.

Έως πότε θα συνεχίζει αυτή η απάθεια από την επίσημη ελληνική πολιτεία;

Μήπως τελικά η ίδια η Ελλάδα θέλει να επιβεβαιώσει την καταλυτική συμμετοχή της, στην συστηματική – υπόγεια γενοκτονία των ίδιων της των παιδιών;

Προ τριετίας ομάδα Αλβανών νεαρών στην πόλη του Δελβίνου, καθώς άκουσε δύο νεαρές Βορειοηπειρώτισσες να μιλούν ελληνικά, άρχισε να τις καταδιώκει κρατώντας αιχμηρά αντικείμενα. Το ίδιο περιστατικό συνέβη και στην πόλη των Αγίων Σαράντα. Όλα είναι πλέον φανερά και κανείς δε μπορεί να διαψεύσει πως τα περιστατικά εκφοβισμού, αν και μεμονωμένα, η συχνότητά τους τα κάνει να φαντάζουν μαζικά και καθόλα υποχθόνια.

Εν τούτοις καμία επίσημη ελληνική αρχή στον τόπο δεν έχει λάβει σοβαρά τα τόσα προβλήματα, αφήνοντας έτσι τους ανθρώπους απροστάτευτους. Μην ξεχνάμε πως υπάρχουν πολλά περιστατικά ομιλίας της Ελληνικής μόνον εντός του σπιτιού. Αυτό συμβαίνει κυρίως στις πόλεις, όπου ο αριθμός των γηγενών Ελλήνων έχει συρρικνωθεί αισθητά. Σαν αποτέλεσμα οδηγούμαστε σταδιακά στην απώλεια της μητρικής ελληνικής ως επίσημη γλώσσα και εν καιρώ στην πλήρη εξαφάνισή της από τα μεγάλα (μέχρι πρότινος) βορειοηπειρωτικά αστικά κέντρα.

Εκτός αυτών, η εφαρμογή των δικαιωμάτων στην αυθαιρέτως περιορισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα, παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τους Έλληνες. Η προχειρότητα με την οποία το κράτος αντιμετωπίζει αυτές τις διεθνείς συνθήκες σεβασμού, θυμίζει κωμικοτραγικές καταστάσεις. Άτομα τρίτης ηλικίας μη γνωρίζοντας την αλβανική γλώσσα, δεν έχουν τη δυνατότητα να πορευτούν στο δημόσιο βίο και μαθητές μη μπορώντας να μάθουν την ελληνική ορολογία των φυσικών επιστημών (και όχι μόνο) αποθαρρύνονται και φεύγουν από τα τοπικά μειονοτικά σχολεία προς την Ελλάδα. Έτσι και αυτό το μετερίζι της κοινωνίας, όπως είναι η παιδεία, συμβάλλει στον ξεριζωμό.

Η έντονη ενημέρωση του ελλαδικού χώρου με τα δεινά των Βορειοηπειρωτών Ελλήνων, μπορεί να βοηθήσει αισθητά την κατάσταση. Μιας και μέχρι προηγουμένως, μόνον οι ιστορικά ενημερωμένοι είχαν το προνόμιο να γνωρίζουν τη γεωγραφική και εθνική συνέχεια των περιοχών της Ηπείρου που βρίσκεται εντός των ορίων του νεοελληνικού κράτους.

Αυτή τη στιγμή γίνεται λόγος για ενενήντα εννέα χωριά ενταγμένα στο παλιό σύστημα αναγνώρισης της «Μειονότητας», από το δικτατορικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, αλλά και για περιοχές όπως οι Άγιοι Σαράντα, η Χειμάρρα, το Αργυρόκαστρο, η Κορυτσά, η Νάρτα , το Ζβερνετς της Αυλώνας και τόσα άλλα μέρη, στα οποία διαβιεί μερίδα αυτοχθόνων Ελλήνων, από τα πολύ παλιά χρόνια. Αν και ο πληθυσμός στην πλειονότητά του έχει μεταναστεύει κυρίως στην Ελλάδα, (λόγω των προαναφερόμενων δυσκολιών) δεν έχει ακόμη ξεριζωθεί και σποραδικά επιστρέφει στις πατρογονικές του εστίες.

Θα πρέπει όλοι μας να ενεργήσουμε άμεσα και με κάθε νόμιμο μέσο, ούτως ώστε να στηρίξουμε τους αδερφούς μας, οι οποίοι παλεύουν κυριολεκτικά για το αύριο στο ίδιο τους τον τόπο.

Ο Ανταποκριτής
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Στον διανοητικό ορνιθώνα που κατασκεύασε η εκπαίδευση της μεταπολίτευσης είναι στερεότυπη η άποψη ότι δυστυχώς τον Εμφύλιο τον έχασε το Κομμουνιστικό Κόμμα, διότι αλλιώς η Ελλάδα θα είχε καταγάγει ακόμη έναν ιστορικό θρίαμβο. Ακολουθούν κοινοί τόποι, όπως ότι για όλα φταίνε οι Αγγλοι και ο Σκόμπι, ότι αντίσταση στην Κατοχή έκαναν μόνον το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ και ότι όσοι δεν συμπαραστάθηκαν στην αιματηρή ανταρσία του Ζαχαριάδη το έκαναν επειδή ήσαν δωσίλογοι. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που δύο παρουσιαστές μιας «ιστορικής» εκπομπής για τη μάχη της Αθήνας έχυσαν δάκρυ πικρό για την ήττα του ΚΚΕ. Ούτε εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η παράσταση δόθηκε από την κυβερνητική τηλεόραση εν έτει 2018. Αυτά έμαθαν τα παιδιά, αυτά πιστεύουν κι αυτά παπαγαλίζουν, αφού είναι υπάλληλοι της τηλεόρασης που πληρώνει, θέλει δεν θέλει, ο φορολογούμενος. Δικαίωμά τους να έχουν απόψεις και να τις εκφράζουν κατά το δοκούν.

Το αξιοθαύμαστο είναι ότι αυτά τα παιδιά, ως καλοί ερευνητές δημοσιογράφοι, δεν μπήκαν στον κόπο να επιχειρηματολογήσουν για τις απόψεις τους. Αχρείαστη να είναι η επιχειρηματολογία. Τι να την κάνεις όταν ξέρεις ότι τον Εμφύλιο τον προκάλεσαν οι Αγγλοι κι όταν δεν έχεις διαβάσει ούτε μία γραμμή από τις ιστορικές έρευνες των τελευταίων ετών. Αφού ούτως ή άλλως τα συμπεράσματα τα έχεις βγάλει. Αυτά τα δύο παιδιά όμως δεν έχουν πάρει είδηση σε ποιον κόσμο ζουν; Δεν τους ψιθύρισε κανείς ποτέ ότι το σιδηρούν παραπέτασμα, στην επικράτεια του οποίου αποπειράθηκαν να εντάξουν οι κομμουνιστές τη χώρα, υπήρξε εργαστήριο παραγωγής ενός από τους μεγαλύτερους ιστορικούς εφιάλτες; Προφανώς όχι. Τι να την κάνεις την ιστορική πραγματικότητα όταν συζητάς με επιφανή ιστορικό του Κομμουνιστικού Κόμματος ο οποίος κατέχει την αλήθεια, όπως έκαναν τα παιδιά προχθές στην ΕΡΤ; Μία ώρα και ήταν η εκπομπή. Ούτε μια λέξη για το τι συνέβαινε στην εαμοκρατούμενη Ελλάδα, για τον Ζέρβα, για τον Ψαρρό, για τον ρόλο των Αγγλων στην απελευθέρωση. Και δεν περίμενε κανείς να αναρωτηθούν πού θα βρίσκονταν οι ίδιοι σήμερα αν τη μάχη της Αθήνας την είχαν κερδίσει οι κομμουνιστές και πώς οφείλουν την ύπαρξή τους, και τη δυνατότητα να εκφράζουν τις ακατέργαστες απόψεις τους, στον Σκόμπι και στους ηρωικούς χωροφύλακες που έπεσαν στου Μακρυγιάννη.

Επιμένω. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ορισμένοι ανάμεσά μας δεν έχουν επεξεργαστεί τις απόψεις με τις οποίες μπόλιασε τη μεταπολίτευση ο μεταπολιτευτικός αχταρμάς. Το πρόβλημα είναι ότι μιλούν με την άνεση του οδηγού που ακούει στο ραδιόφωνο ότι ένας τρελός πηγαίνει στο αντίθετο ρεύμα στον αυτοκινητόδρομο κι αυτός σχολιάζει ότι δεν είναι ένας είναι εκατοντάδες. Γιατί αυτός είχε μπει στο αντίθετο ρεύμα.

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Aανατρέπεται η παγκοσμιοποίηση. Σε πορεία παρακμής ο ΟΗΕ ύστερα από την αμφισβήτηση του Συμφώνου Μετανάστευσης από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες.

Σε πορεία παρακμής και κατάργησής με τη σημερινή του μορφή, όπως έγινε με την Κοινωνία των Εθνών, οδεύει ο ΟΗΕ, ύστερα από την αμφισβήτηση του Συμφώνου Μετανάστευσης από τις ΗΠΑ, τη χώρα που ελέγχει στην πράξη τον διεθνή αυτό οργανισμό, όπου η διαφθορά πολλών επικεφαλής αξιωματούχων του, αποτελεί μια δυσάρεστη αν και καλά αποσιωπούμενη πραγματικότητα. Το Σύμφωνο μετανάστευσης που ευλογούν …

Το Παγκόσμιο Σύμφωνο μετανάστευσης του ΟΗΕ (UN global compact for migration), ψηφίστηκε στη σύνοδο του Μαρακές στο Μαρόκο από 164 χώρες, πολλές από τις οποίες εξέφρασαν επιφυλάξεις για την ψήφο τους αυτή. Είκοσι εννέα χώρες αρνήθηκαν να το υπογράψουν και πολλές από τις συνολικά 250 χώρες που υπάρχουν στον κόσμο απείχαν απο την όλη διαδικασία.

Το κείμενο αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο μιας τελικής ψηφοφορίας επικύρωσης στις 19 Δεκεμβρίου στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Η παρακμή του ΟΗΕ
Ο ΟΗΕ που στη σημερινή του μορφή έχει περιπέσει σε παρακμιακή κατάσταση αντίστοιχη με αυτήν της Κοινωνίας των Εθνών, με επικεφαλής πολλούς διεφθαρμένους αξιωματούχους,βγαίνει ιδιαίτερα λαβωμένος από την όλη διαδικασία. Εκτός από τις πολλές χώρες που αμφισβητούν τις πρωτοβουλίες του, έχει απέναντί του τη σημαντικότερη χώρα του κόσμου τις ΗΠΑ, η σημερινή ηγεσία της οποίας κατήγγειλε το σύμφωνο γιατί…”προωθεί την παγκόσμια διακυβέρνηση σε βάρος των εθνών κρατών”!

Η Ρωσική αντιπροσωπεία υπέγραψε το σύμφωνο, καταθέτοντας δήλωση ότι θα το εφαρμόσει κατά περίπτωση. Οι κυβερνήσεις της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν, των Φιλιππινών,της Ινδονησίας,της Νιγηρίας,της Αιθιοπίας,το μεξικό,η Αργεντινή, η Τουρκία το υπέγραψαν, αφού έτσι κι’ αλλιώς ο τεράστιος πληθυσμιακός τους όγκος, δεν επιτρέπει ανησυχίες για εθνολογικές αλλοιώσεις των χωρών τους.

Όλες οι Μουσουλμανικές χώρες το υπέγραψαν ενθουσιωδώς, ενώ το ίδιο έκανε και το Ισραήλ ! Η νέα κυβέρνηση της Βραζιλίας δήλωσε ότι θα άρει την υπογραφή της χώρας μόλις αναλάβει τη διακυβέρνηση στις αρχές του χρόνου. Απόλυτα αρνητικές προς το σύμφωνο, εξ’ όσων έχει γίνει γνωστό μέχρι σήμερα, είναι, η Αυστραλία, Ελβετία, Ουγγαρία, Πολωνία, Αυστρία, Σλοβενία, Τσεχία, Βουλγαρία, Κροατία,Εσθονία ( ; ), Λετονία, Σλοβακία, Χιλή, ενώ σε πολλές άλλες χώρες, όπως στο Βέλγιο λχ. υπάρχει έντονη εσωτερική αναταραχή για το ίδιο θέμα.

Παρ’ όλες τις εσωτερικές αντιδράσεις και μέσα στην ίδια την Γερμανία, το Βερολίνο πρωτοστάτησε στην προώθηση του συμφώνου, με την Αγγέλα Μέρκελ να κάνει μια παθιασμένη ομιλία υποστήριξης του συμφώνου.

Υπερασπιστική ομιλία, αν και περισσότερο τεχνοκρατικού χαρακτήρα, έκανε και ο Αλέξης Τσίπρας,με δεδομένο ότι, στο πρόγραμμα του κόμματός του όπως και στην πράξη, τα δικαιώματα των μεταναστών αποτελούν πρώτη προτεραιότητα.

Τις εργασίες της Διάσκεψης άνοιξε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος χαρακτήρισε το Παγκόσμιο Σύμφωνο «πλατφόρμα συνεργασίας για τη μετανάστευση και όχι συνθήκη» – δηλαδή χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα – και κάλεσε τις περίπου 150 χώρες που συμμετέχουν στη Διάσκεψη «να εργαστούν από κοινού για ένα ασφαλές, με λιγότερο φόβο και περισσότερη ευημερία μέλλον τόσο για τις δικές μας κοινωνίες όσο και για τους μετανάστες ανά τον κόσμο, δηλαδή για όλους μας».

Βασικές αρχές-συνέπεις
Στους 23 βασικούς στόχους του συμφώνου, αναφέρονται τα ακόλουθα :
(1) Συλλέξτε και χρησιμοποιήστε ακριβή και αναλυτικά στοιχεία ως βάση για την τεκμηρίωση πολιτικών
(2) Ελαχιστοποιήστε τους αρνητικές κατευθύνσεις ς και τους διαρθρωτικούς παράγοντες που αναγκάζουν τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν χώρα προέλευσης
(3) Παροχή ακριβών και έγκαιρων πληροφοριών σε όλα τα στάδια της μετανάστευσης(
4) Βεβαιωθείτε ότι όλοι οι μετανάστες έχουν απόδειξη νομικής ταυτότητας και επαρκή τεκμηρίωση
(5) Βελτίωση της διαθεσιμότητας και της ευελιξίας των οδών για τη νόμιμη μετανάστευση
(6) Διευκόλυνση δίκαιων και ηθικών προσλήψεων και συνθηκών διασφάλισης που εξασφαλίζουν αξιοπρεπή εργασία
(7) Αντιμετώπιση και μείωση των τρωτών σημείων στη μετανάστευση
(8) Εξοικονομήστε ζωές και καθιερώστε συντονισμένες διεθνείς προσπάθειες για τους αγνοούμενους μετανάστες
(9) Ενίσχυση της υπερεθνικής αντίδρασης στο λαθρεμπόριο μεταναστών
(10) Πρόληψη, καταπολέμηση και εξάλειψη της εμπορίας ανθρώπων στο πλαίσιο της διεθνούς μετανάστευσης
(11) Διαχείριση των συνόρων με ολοκληρωμένο, ασφαλή και συντονισμένο τρόπο
(12) Ενίσχυση της ασφάλειας και της προβλεψιμότητας των διαδικασιών μετανάστευσης για την κατάλληλη εξέταση, αξιολόγηση και παραπομπή
(13) Να χρησιμοποιείτε την κράτηση μετανάστευσης μόνο ως έσχατο μέτρο και να εργάζεστε προς εναλλακτικές λύσεις
(14) Να ενισχυθεί η προξενική προστασία, η βοήθεια και η συνεργασία κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης κύκλος
(15) Παροχή πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες για τους μετανάστες
(16) Ενδυνάμωση των μεταναστών και των κοινωνιών για την πλήρη ενσωμάτωση και την κοινωνική συνοχή
(17) Να εξαλειφθούν όλες οι μορφές διακρίσεων και να προωθηθεί ο δημόσιος διάλογος που βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία σε μορφές της μετανάστευσης
(18) Επενδύστε στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και διευκολύνετε την αμοιβαία αναγνώριση δεξιοτήτων και ικανοτήτων
(19) Δημιουργία προϋποθέσεων για τους μετανάστες και τις διασπορές για να συμβάλουν πλήρως στην αειφόρο ανάπτυξη σε όλες τις χώρες
(20) Προώθηση ταχύτερης, ασφαλέστερης και φθηνότερης μεταφοράς εμβασμάτων και ενθάρρυνση της οικονομικής ένταξης των μεταναστών
(21) Συνεργασία για τη διευκόλυνση της ασφαλούς και αξιοπρεπούς επιστροφής και επανεισδοχής, καθώς και βιώσιμη επανένταξη
(22) Δημιουργία μηχανισμών για τη φορητότητα των δικαιωμάτων κοινωνικής ασφάλισης και των κερδών
(23) Ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας και των παγκόσμιων εταιρικών σχέσεων για την ασφαλή, τακτική και κανονική μετανάστευση

Στο πολυσέλιδο πυκνογραμμένο κείμειονο των 34 σελίδων στην αγγλική γλώσσα του Συμφώνου, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι,“σκοπεύει να μειώσει τους κινδύνους και τα τρωτά σημεία που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες σε διάφορα στάδια της μετανάστευσης, με σεβασμό, προστασία και εκπλήρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παροχή φροντίδας και βοήθειας”. Επι πλέον, απαγορεύει τις αυθαίρετες κρατήσεις, καθώς δεν επιτρέπει τις συλλήψεις παρά ως ύστατο μέτρο.

Επίσης αναφέρεται ότι το σύμφωνο “επιδιώκει να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες που επιτρέπουν σε όλους τους μετανάστες να εμπλουτίσουν τις κοινωνίες μας μέσω των ανθρώπινων, οικονομικών και κοινωνικών δυνατοτήτων τους και να διευκολύνουν έτσι τη συμβολή τους στην αειφόρο ανάπτυξη σε τοπικό, εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο”.

Στην ουσία, το Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ. όταν και όπου εφαρμοστεί, προωθεί την κατάργηση των εθνικών συνόρων,καταργεί τα έθνη κράτη και προωθεί την Ισλαμοποίηση της Ευρώπης και της Ελλάδος ειδικότερα.

Με δεδομένο ότι το σύμφωνο δεν είναι δεσμευτικό είναι εύλογο πως, οι ισχυρές χώρες θα το χρησιμοποιήσουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, ενώ οι αδύναμες θα το “λουστούν” στην ακραία του έκφανση, με συνέπεια να απολέσουν την εθνική τους ταυτότητα στο μέλλον, με προοπτική την Ισλαμοποίησή τους, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών είναι μη αφομιώσιμοι Μουσουλμάνοι.

Το δυσάρεστο είναι ότι, στην Ελλάδα που πλήττεται όσο λίγες χώρες από εισβολή Μουσουλμάνων μεταναστών, δεν έγινε καμιά σχετική συζήτηση στην Βουλή, με την αντιπολίτευση να τηρεί σιγήν ιχθύος για το όλο θέμα.

odosdrachmis


Να τα πάρουμε από την αρχή για να καταλαβαίνετε:

1. Δίνουμε στους οπαδούς από 4 σημαίες, επειδή αυτές "γεμίζουν" την οθόνη
2. Βάζουμε τον ομιλητή στη μέση του Παλέ, ώστε να παίρνουμε πλάνα από το μισό γήπεδο
3. Βάζουμε κάμερα από πίσω, ώστε να δείχνει μόνο τη μία πλευρά, την απέναντι από τον ομιλητή και εξαφανίζουμε το (άδειο) μισό γήπεδο.

Παρ΄ ολα αυτά, επειδή ένας κακόχρονος Γάλλος ονόματι Daguerre, εφηύρε αυτό το σατανικό μαραφέτι που λέγεται "φωτογραφική μηχανή", όλα τα παραπάνω πάνε χαμένα. Ένα "κλικ" και ιδού η σκληρή πραγματικότητα:



makpress.blogspot

Μπορεί η Ελλάδα να έχει βγει από τα προγράμματα διάσωσης και την αυστηρή επιτήρηση των δανειστών, αλλά οι μεγάλες περικοπές στον εθνικό προϋπολογισμό τα χρόνια της κρίσης έχουν αφήσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να πεινάει και τα παιδιά να υποσιτίζονται.

Αυτήν τη δραματική εικόνα της Ελλάδας μεταφέρει σε ρεπορτάζ της η Deutsche Welle, επικαλούμενη έρευνα του Transnational Institute, με έδρα το Άμστερνταμ, σύμφωνα με την οποία το 14% των Ελληνόπουλων παραμένει υποσιτισμένο καθώς δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε καν κάθε δεύτερη ημέρα ένα πιάτο φαγητό με κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι.

Το ρεπορτάζ ξεκινά με την περιγραφή της κατάστασης σε ένα κεντρικό ψαράδικο στον Μαραθώνα. "Έχει φτάσει μεσημέρι και το ψαράδικο είναι ακόμα άδειο. 'Κανείς δεν έχει πατήσει το πόδι του', δηλώνει η ιδιοκτήτριά του Μαρία Χασιώτου. 'Αφού δεν έχουν έρθει ακόμα, πιθανότατα δεν θα έρθουν ποτέ. Άλλη μια μέρα με όσπρια και ζυμαρικά', προσθέτει".

Στο ρεπορτάζ σημειώνεται η πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες νοικοκυριά που βασίζονται στα εισοδήματα των παππούδων και των γιαγιάδων. "Αλλά οι συντάξεις έχουν περικοπεί 13 φορές από το 2009 αφήνοντας τις οικογένειες με δραματικά λιγότερα εισοδήματα, χωρίς πρόσβαση ούτε καν στα απαραίτητα", προστίθεται.

Υποσιτισμένα παιδιά

Βάσει της έρευνας του Transnational Institute, 9% των παιδιών στην Ελλάδα δεν μπορούν να απολαύσουν τουλάχιστον ένα γεύμα με πρωτεΐνη όταν πριν την έναρξη της κρίσης το ποσοστό ήταν 4%.

Το ρεπορτάζ υποστηρίζει ότι υπάρχουν πολλά περιστατικά με παιδιά να λιποθυμούν στα σχολεία λόγω της πείνας. Επικαλείται, δε, μαρτυρίες δασκάλων που βλέπουν μαθητές να έρχονται στο σχολείο για μήνες τρώγοντας μόνο ρύζι. "Ορισμένα παιδιά έχουν εντοπιστεί να ψάχνουν στα σκουπίδια με άλλα να παρακαλούν συμμαθητές τους για ξεροκόμματα".

"Με τις αποταμιεύσεις να έχουν εξαφανιστεί, ορισμένοι έχουν υποχρεωθεί ακόμα και να αφήσουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα επιλέγοντας να τα επισκέπτονται δύο-τρεις φορές την εβδομάδα γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις βασικές τους ανάγκες", προσθέτει το ρεπορτάζ.

capital.gr


Του Γιάννη Μαντζίκου

Ούτε η αναστολή του φόρου στα καύσιμα, ούτε οι αυξήσεις και οι φοροελαφρύνσεις, ούτε οι εκκλήσεις από πλευράς Γαλλικής κυβέρνησης, ούτε το πρόσφατο τρομοκρατικό περιστατικό στο Στρασβούργο φαίνεται να πτοεί τα «κίτρινα γιλέκα» που εμφανίζονται διατεθειμένα να συνεχίσουν τις διαδηλώσεις στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας.

Πριν λίγα εικοσιτετράωρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μακρόν, Μπεντζαμίν Γκριβό έκανε έκκληση να πρυτανεύσει η λογική και όχι η οργή, με φόντο την σημερινή μέρα όπου αναμένεται να παιχτεί η «πέμπτη πράξη» των διαδηλώσεων, αφού ιδιαίτερα τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα, η ένταση κορυφώθηκε με βίαια επεισόδια και βανδαλισμούς στο Παρίσι, τα οποία έχουν ήδη στοιχίσει πολύ στη γαλλική οικονομία.

Την περασμένη Δεύτερα, ο Εμμανουέλ Μακρόν που μέχρι τότε τηρούσε σιγήν ιχθύος κατά την διάρκεια διαγγέλματος, ανακοίνωσε μια σειρά από μέτρα ανακούφισης, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 100 ευρώ και φοροελαφρύνσεις για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Μάλιστα στα μέσα της εβδομάδας ο Μακρόν συναντήθηκε με εκπροσώπους μεγάλων επιχειρήσεων ζητώντας κοινώς «να βάλουν πλάτη». Η Publicis, η Orange, η Iliad και η Altice συμφώνησαν με την πρόταση του γάλλου προέδρου να καταβάλουν αφορολόγητα μπόνους στους υπαλλήλους τους. Η ενεργειακή εταιρεία-κολοσσός, η Total δήλωσε ότι θα δώσει € 1.500 σε όλους τους υπαλλήλους της, ενώ η Michelin ανακοίνωσε ότι θα καταβάλλει ένα «εξαιρετικό μπόνους» σε μισθωτούς με μισθούς κάτω των € 34.000.

Τα μέτρα, η εμφάνιση του Γάλλου προέδρου και οι παραπάνω εξελίξεις μεταφράστηκαν ως επί το πλείστον ως ένα θετικό πρώτο βήμα. Εξάλλου ένα μέρος του «ακέφαλου» κινήματος που αποτελείται μεταξύ άλλων από ανθρώπους του μεροκάματου, δείχνει κατανόηση. Η συνέχιση της εξέγερσης, λένε, θα απειλούσε τη γαλλική οικονομία.

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι. Πρόκειται όπως αναφέρουν κοινωνιολόγοι στις αναλύσεις τους, για ανθρώπους που νιώθουν απειλή, φθόνο και θέλγονται από τον λαϊκισμό. Σύμφωνα με τους ίδιους το παράδοξο είναι ότι από το 2008 το διαθέσιμο εισόδημά τους έχει αυξηθεί, έστω και λίγο και η ανεργία τους απειλεί λιγότερο απ’ ό,τι το 2011-12.

Κάποιοι ζητούν πολύ πιο ριζοσπαστικές δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις – από τον λεγόμενο «φόρο πλούτου»έως τον ανώτατο μισθό για τους πλουσίους, περιλαμβανομένων των κυβερνητικών αξιωματούχων και των βουλευτών. Άλλοι ακόμα πιο ριζοσπαστικοί, θέλουν να καταστρέψουν τα αντιπροσωπευτικά θεσμικά όργανα της γαλλικής δημοκρατίας και να δημιουργήσουν μια νέα, πολιτική άμεσης, μαζικής λήψης αποφάσεων μέσω του διαδικτύου. Για τον λόγο αυτό άλλωστε απέρριψαν τον διάλογο με την κυβέρνηση, αρνούμενοι να θεσμοθετήσουν μία ανώτερη αντιπροσωπευτική συλλογικότητα σε εθνικό επίπεδο.

Η πιο άβολη αλήθεια για τους διαδηλωτές των «κίτρινων γιλέκων» που επιμένουν στη συνέχιση των διαδηλώσεων, που σημειωτέον καταλήγουν σε καταστροφές, είναι ότι ούτε ο Μακρόν, ούτε η Λεπέν ούτε κάποιος άλλος πολιτικός μπορεί να τους προσφέρει αυτά που ζητούν, σχολίαζε σκωπτικά ο Ντάλιμπορ Ρόχατς γνωστός αναλυτής για το περιοδικό American Interest σημειώνοντας πως «αν συνεχιστούν οι διαδηλώσεις και η βία τότε αυτοί που ζουν σε συννεφάκι, θα είναι τα κίτρινα γιλέκα και όχι ο Μακρόν»...

Liberal

Την εμπιστοσύνη του προς τους κυβερνητικούς εταίρους ότι η συμφωνία των Πρεσπών θα επικυρωθεί από την ελληνική Βουλή, εξέφρασε ο Πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, ερωτηθείς για τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Καμμένου.

«Εχω εμπιστοσύνη στον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, στην ελληνική κυβέρνηση και στον ελληνικό λαό, συμπεριλαμβανομένης και της αντιπολίτευσης αλλά και του κ. Καμμένου, ο οποίος είναι μέλος της κυβέρνησης» ανέφερε ο κ. Ζάεφ μιλώντας σε δημοσιογράφους και συνέχισε:

«Πρέπει να δώσουν μια ευκαιρία σε μια τέτοια ιστορική συμφωνία, επειδή είναι καλή για τις δύο χώρες και για τους δύο λαούς. Πιστεύω ότι τα οφέλη από την εφαρμογή της θα γίνουν αισθητά τους προσεχείς μήνες».

«Είμαι πεπεισμένος ότι η εμπιστοσύνη που έχω στον Αλέξη Τσίπρα θα πιστοποιηθεί και στο ελληνικό Κοινοβούλιο, όπως και εγώ με τη σειρά μου προσπαθώ να πιστοποιήσω την εμπιστοσύνη που έχει ο Αλέξης Τσίπρας σε μένα και στην κυβέρνηση της ΠΓΔΜ, ώστε να δώσει το Κοινοβούλιο "πράσινο φως" στη συμφωνία», υπογράμμισε και συνέχισε:

«Η διαδικασία είναι σοβαρή και ουσιαστική. Ούτε μπορώ να εγγυηθώ ότι το Κοινοβούλιο της πΓΔΜ θα επιτύχει, αλλά αυτό που μπορούμε θα το κάνουμε, και πρέπει να συνεχίσουμε να το κάνουμε για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η διαδικασία έως τα μέσα του Ιανουαρίου».

Επίσης ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι συνταγματικές τροπολογίες θα ψηφιστούν από τους βουλευτές και σημείωσε ότι «δεν υπάρχει τίποτα κρυφό» σε αυτές και αποτελούν «μία έντιμη προσέγγιση στην εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών».

kathimerini.

Του Σταύρου Κωνσταντίνιδη

Στην ταινία «Ο Ευτυχισμένος Όσκαρ», που παίζεται αυτές τις μέρες στις κινηματογραφικές αίθουσες, ο ταλαντούχος Ρούπερτ Εβερετ, μεταφέρει με ευαισθησία και τρυφερότητα τα τελευταία χρόνια της πολυκύμαντης και θυελλώδους ζωής του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ. Παρότι είναι τα δύο τελευταία χρόνια της κατάρρευσής του, μετά την αποφυλάκισή του, και βασανίζεται από τους δαίμονες των παθών και των αντιφάσεων της ζωής του, ο μεγάλος αισθητίστας συγγραφέας παραμένει υπέρκομψος στυλιστικά και εκλεπτυσμένος υφολογικά, και αναγάγει σε αισθητική απόλαυση κάθε επαφή του με τον κόσμο γύρω του, ακόμη και την ύστατη στιγμή που αυτός συντρίβεται. Κλείνοντας τα μάτια τα βάζει με την ταπετσαρία. Είναι ο Όσκαρ Ουάιλντ, με τη γνωστή στρεψόδικη και ανατρεπτική ευφυΐα του, που είπε: «Η εξωτερική εμφάνιση κάθε ανθρώπου είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να μην την κρίνουμε. Το προφανές είναι το αληθινό».

Το αν φοράς ή δεν φοράς γραβάτα, δεν είναι γεγονός που μπορεί να σε κάνει ούτε περήφανο, ούτε να σε ρίξει σε κατάθλιψη. Γενικώς δεν είναι ζήτημα που προκαλεί ψυχικές και συναισθηματικές διεργασίες. Δεν είναι καν θέμα αυτοαναφορικού σχολιασμού. Είναι απλώς μία ενδυματολογική έκφραση στην ιδιωτική σφαίρα, που μπορεί να λάβει διαστάσεις πεζότητας ή να εκτοξευτεί ως ένα περίτεχνο παιχνίδισμα φιλαυτίας, αλλά που υπακούει σε κάποιους κανόνες στη δημόσια ζωή, πολύ δε μάλλον όταν εκπροσωπείς μία ολόκληρη κοινωνία, ένα κράτος.

Αν όμως ένας πρωθυπουργός σε συνέντευξή του σε Ρώσο δημοσιογράφο (λίγο πριν συναντήσει τον Πούτιν) έχει την ανάγκη λεκτικά να επιδείξει την αγραβατοσύνη του στα μεγαλύτερα φόρα του κόσμου, στον Λευκό Οίκο ή στο Κρεμλίνο, δηλώνει σίγουρα ψυχαναλυτικά έναν υφέρποντα αυτοθαυμασμό, και εντέλει είναι σαν να μιλάει με σπουδή για τη γραβάτα που δεν φοράει. Προς τι η υπόμνηση ενός τόσου ασήμαντου πράγματος; Στο κάτω κάτω είναι τόσο προσωπικό, μία ενδυματολογική ιδιαιτερότητα. Τώρα γιατί βάζει μαντιλάκι (ακόμη χειρότερο σύμβολο του ελιτισμού του νεοφιλελευθερισμού) ως γραβατικό αντίβαρο, είναι ένα ερώτημα. Κι όμως το σχολιάζει γιατί στα σοβαρά το θεωρεί κάτι αξιοσημείωτο και βαρυσήμαντο. Το θεωρεί έτσι μάλλον έναν υπέρτατο συμβολισμό αντίστασης και εναλλακτικότητας, μια επαναστατική πράξη, μία γροθιά στο κατεστημένο του καπιταλισμού.

Και τι να έκαναν δηλαδή, να τον έβγαζαν έξω; Δεν γίνεται, καθώς είναι ανεκτικός ο πολιτισμός του σύγχρονου κόσμου. Η περίπτωση να θεωρείται γραφικός και να σκάνε ένα γελάκι συμπάθειας πίσω από την πλάτη του, μάλλον τη θεωρεί απίθανη.

Στην ιστορία πάντως της Αριστεράς, η γραβάτα δεν χρειάστηκε ως φαίνεται να εργαλειοποιηθεί ως σύμβολο αντίστασης ή αμφισβήτησης του κατεστημένου, στην προ Τσίπρα εποχή. Κανείς δεν είχε τη φαεινή ιδέα του. Εκτός αν δεν το σκέφτηκαν. Αντίθετα, τα ιερά τέρατα Μαρξ, Εγκελς, Λένιν, Τρότσκι τη φέρουν με απαράμιλλα δεσίματα και μεγάλη φροντίδα στον λαιμό. Ο Στάλιν κάνει την εξαίρεση, προτιμώντας πιο μιλιτέρ ενδυματολογικές πατίνες (σε πιο ΑΝΕΛ βερσιόν!), αναγκαίες πιθανώς για τις ανάγκες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του μετέπειτα ψυχρού, δεν καταφέρεται πάντως σε κανένα καθοδηγητικό πόνημά του με βαναυσότητα εναντίον της.

Οι επόμενοι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης επανέρχονται στην απόλυτη κανονικότητα, από τον αποσταλινοποιητή Χρουστσόφ και τον άχρωμο Μπρέζνιεφ μέχρι τον ανατροπέα των ψευδαισθήσεων Γκορμπατσόφ. Αλλά και στην Ελλάδα, πέραν του Ζαχαριάδη που δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει τη μανιέρα του μέντορα - πατερούλη, οι υπόλοιποι ηγέτες τη διατηρούν σταθερά και απαρέγκλιτα εν μέσω εμφυλίου, άλλοι σε πιο σοφιστικέ εκδοχή, όπως ο προδομένος από το κόμμα του Πλουμπίδης και άλλοι σε πιο ζεν πρεμιέ γραμμή, όπως ο αδικοχαμένος ήρωας και γοητευτικός Νίκος Μπελογιάννης. Στη μεταπολίτευση, Φλωράκης και Κύρκος αισθάνονται το ίδιο άνετα και ακομπλεξάριστα μέσα στην περιβολή τους, όπως ακριβώς και ο sic Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Στην Ευρώπη οι μεγάλοι Γάλλοι διανοητές, ο γίγαντας Ζαν Πολ Σαρτρ και ο εστέτ Αλμπερτ Καμί επαναστατούν, κοντεύοντας να αλλάξουν τον κόσμο, πάντα με προχωρημένες γραβάτες και υπέροχα κοστούμια, και στη μοδάτη Ιταλία ο μεταρρυθμιστής και κομψός Ενρίκο Μπερλίνγκουερ κρατάει εμβληματικά τη δυνατή του σκέψη μέσα στο σχήμα κοστούμι - γραβάτα.

Αλλά αφήνοντας στην άκρη τις χιουμοριστικές ακροβασίες, δεν θα υπήρχε λόγος για όλη αυτή την ενδυματολογική φιλολογία, εάν δεν υπήρχε ισχυρή συνάφεια με το πολιτικό λεξιλόγιο και την επιχειρούμενη εννοιολόγηση του Σύριζα. Ο Σύριζα πολιτεύεται ενίοτε και ενδυματολογικά, σκέφτεται όπως ντύνεται. Θέλει ακόμη και σε αυτό το επίπεδο να αναγάγει έναν δήθεν ενδυματολογικό εξαιρετισμό, σε σημαίνουσα γλώσσα βαθυστόχαστων υπαινιγμών. Θέλει η μη γραβάτα να είναι η γραφή του ασυμβίβαστου, του επαναστάτη του δήθεν αντικομφορμιστή.

Για όποιον μπορεί να διαβάσει βέβαια καλύτερα κάτω από τις γραμμές, όπως θα έλεγε και ο Οσκαρ Ουάιλντ, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τι άλλο να υποθέσει κάποιος, ενθυμούμενος τις ροκ-χίπστερ εμφανίσεις του Βαρουφάκη το πρώτο εξάμηνο στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, σε απόλυτη εναρμόνιση με τον παρδαλό πολιτικό λόγο, που έθετε σε πρώτη γραμμή την αμφισβήτηση και την ψευδοεπαναστατικότητα, τον εξυπναδικισμό και τον λεκτικό βολονταρισμό, τις ασυναρτησίες της θεωρίας των παιγνίων και της αχρείαστης προκλητικότητας. Πώς να μη σκεφτεί κανείς πως αυτός ο υπερφίαλος λεκτικός βερμπαλισμός του Κατρούγκαλου δεν είναι ασύνδετος με τον εσωτερικό ψυχισμό ενός ναρκισσευόμενου ανθρώπου που υποδύεται τον αριστερό δανδή με τις επιτηδευμένες ομοχρωμίες ή αντιχρωμίες ποσέτ και γραβατών.

Ξαναγυρίζοντας στον πρωθυπουργό Τσίπρα, ο οποίος μιλάει τελικά περισσότερο για γραβάτες και από αυτούς που τις φορούν, καταλαβαίνουμε πως αυτή η αφελής και παιδαριώδης υπόμνηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η διατήρηση του διπλού λόγου, της θέσης και του αντιθέτου της, της νοηματικής στρέβλωσης και αναβάπτισης των λέξεων, και εντέλει του παραλόγου της συνύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ ταυτόχρονα σε ένα κοστούμι. Ένα κοστούμι χωρίς γραβάτα.

* Αναδημοσίευση από τον Φιλελεύθερο
Liberal

Γράφει ο Γιώργος Λυκοκάπης

«Χωρίς το κυνήγι των μαγισσών της ρωσικής έρευνας, η δημοτικότητα μου θα ήταν στο 75% παρά στο 50%», σημείωσε στο twitter, εμφανώς εκνευρισμένος, ο Τραμπ. O Αμερικανός πρόεδρος, σχολιάζοντας την επικαιρότητα στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εφηύρε έναν ευφάνταστο όρο. Μίλησε συγκεκριμένα για «προεδρική παρενόχληση«, που δέχεται από τους αντιπάλους του. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το Δημοκρατικό Κόμμα και την έρευνα του FBI για το «Russiagate». Τα ποσοστά δημοτικότητας του μεγιστάνα έχουν ως βάση εκκίνησης ένα, διόλου ευκαταφρόνητο, ποσοστό της τάξης του 40%, παρά τον λυσσαλέο πόλεμο που δέχεται.

Ένα ποσοστό που, χωρίς καμία υπερβολή, του επιτρέπει να πανηγυρίζει. Πράγματι η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ ξεπερνά, κατά πολύ, τα ποσοστά αποδοχής οποιουδήποτε ηγέτη δυτικής χώρας. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει καλύτερο δώρο για την επέτειο των δύο ετών διακυβέρνησης του, που συμπληρώνονται τον προσεχή Ιανουάριο. Εάν μάλιστα παρατηρήσουμε τις πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη, μπορούμε να ισχυριστούμε πως «παίζει χωρίς αντίπαλο».

Η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας βιώνει έναν πρωτοφανή πολιτικό εξευτελισμό λόγω της ψηφοφορίας για το Brexit. Η Άνγκελα Μέρκελ αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την προεδρία των Χριστιανοδημοκρατών, έπειτα από μία σειρά κάκιστων εκλογικών αποτελεσμάτων. Όσον αφορά τον Εμμανουέλ Μακρόν αντιμετώπιζει γενικευμένη κοινωνική εξέγερση στην Γαλλία, με το ποσοστά του να καταβαθρώνονται όλο και περισσότερο. Στον αντίποδα, ο Ντόναλντ Τραπ νιώθει ενισχυμένος από τα αποτελέσματα των πρόσφατων προκριματικών εκλογών στις ΗΠΑ.

Αυτές δεν εξελίχθηκαν σε δημοψήφισμα εναντίον του, όπως ανέμεναν οι Δημοκρατικοί. Αντιθέτως παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις εναντίον του μεγιστάνα, οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι βγήκαν ενισχυμένοι στην Γερουσία. Είναι αλήθεια πως ο Ντόναλντ Τραμπ έχασε την πλειοψηφία στην Βουλή, αλλά ουσιαστικά επαναλήφθηκε μία συνηθισμένη αμερικανική πολιτική παράδοση. Πρέπει να σημειώσουμε πως οι εκλογές αυτές εμφάνισαν υψηλά ποσοστά συμμετοχής, αλλά δεν έφεραν το αποτέλεσμα που προσδοκούσε το Δημοκρατικό Κόμμα.

«Ταύρος εν υαλοπωλείο» πλέον ο Τραμπ

Ειδικότερα μετά τα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών, ο Αμερικανός πρόεδρος μοιάζει να έχει πλέον «απασφαλίσει». Απέπεμψε, με συνοπτικές διαδικασίες, τον υπουργό Δικαιοσύνης Σέσιονς, ο οποίος υποστήριζε την διερεύνηση του «Russiagate». Κλιμακώνει τις ρητορικές του επιθέσεις κατά των μέσων ενημέρωσης και ειδικότερα κατά του ειδικού εισαγγελέα Ρόμπερτ Μάλλερ. Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκαλεί όλο και συχνότερα την διερεύνηση του «Russiagate», «κυνήγι μαγγισών» και παρομοιάζει τον Ρόμπερτ Μάλλερ ανοιχτά με τον «Τζόζεφ Μακάρθι»!

Όσον αφορά την αντιπαράθεση του με την Κίνα, ο Αμερικανός πρόεδρος ακολουθεί τακτική «σκοτζέζικου ντους». Στην πρόσφατη σύνοδο των G20, έμοιαζε πρόθυμος για μία «εκεχειρία» στον εμπορικό πόλεμο που έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες με το Πεκίνο. Λίγα όμως 24ωρα μετά το πέρας της συνόδου, ανακοινώθηκε η σύλληψη της οικονομικής διευθύντριας του κινεζικού κολοσσού Huawei στον Καναδά, έπειτα από αμερικανικό ένταλμα σύλληψης! Πρέπει να σημειώσουμε πως παρά τις συνεχιζόμενες ανακατατάξεις στην αμερικανική κυβέρνηση, σταθεροί στις θέσεις του παραμένουν ο υπουργός Εμπορίου Γουίλμπορ Ρος και ο επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Εμπορίου Πίτερ Νάβαρο.

Αμφότεροι είναι θιασώτες του οικονομικού προστατευτισμού και της σκληρής εμπορικής αντιμετώπισης της Κίνας. Όμως άλλοι αξιωματούχοι, που θεωρούνταν μέχρι πρότινος αμετακίνητοι, αποπέμπονται πλέον από την αμερικανική κυβέρνηση, όπως συνέβει με τον προσωπάρχη του προέδρου Τζον Κέλι. Ο Κέλι είναι ο δεύτερος απόστρατος αξιωματικός που απομακρύνεται από τον Λευκό Οίκο, μετά την αποχώρηση του Χέρμπερτ Μακ Μάστερ τον περασμένο Απρίλιο. Μοιάζει σαν ο Αμερικανός πρόεδρος να επιθυμεί να χειραφετηθεί εντελώς από το πανίσχυρο αμερικανικό στρατιωτικό κατεστημένο.

Προηγούμενως, με την τοποθέτηση αξιοσέβαστων απόστρατων αξιωματικών σε νευραλγικά κυβερνητικά πόστα, είχε καταφέρει να κατευνάσει τους φόβους του «στρατιωτικού συμπλέγματος» από ορισμένες προεκλογικές του θέσεις. Πλέον όμως ο μόνος απόστρατος που παραμένει στην κυβέρνηση είναι ο υπουργός Άμυνας Τζέιμς Μάτις, του οποίου η θέση είναι επίσης επισφαλής. Σε ανύποπτο χρόνο ο Ντόναλντ Τραμπ είχε εκφράσει την δυσαρέσκεια του για τον Μάτις, σημειώνοντας χαρακτηριστικά «ουδείς αναντικαστάστος».

Εξαγωγή του δόγματος «Πρώτα η Αμερική»

Η αποπομπή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον τον περασμένο Μάιο, σήμανε μία νέα εποχή για την κυβέρνηση Τραμπ. Από τότε ο Αμερικανός πρόεδρος άρχισε να εφαρμόζει την προεκλογική του ατζέντα, το δόγμα «Πρώτα η Αμερική». Όπως είδαμε ακολούθησε ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα, τα μέτρα οικονομικού προστατευτισμού και η πολιτική «μηδενικής ανοχής» στην μετανάστευση.

Η επιτομή της πολιτικής του, υπήρξε η αναθεώρηση της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου Βόρειας Αμερικής (NAFTA), που επιτεύχθηκε στις αρχές Οκτωβρίου. Με εξαίρεση τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και το οικονομικό κατεστημένο, ουδείς στις ΗΠΑ λυπήθηκε για την αναθεώρηση της NAFTA. Είχε υπογραφεί το 1994, από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού. Συμβόλιζε την νεά εποχή της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και του ελεύθερου εμπορίου.

Υπήρξε όμως «κόκκινο πανί» για την βιομηχανική, εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών που υπήρξε, μακροπρόθεσμα, ο «μεγάλος χαμένος» της οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Επομένως δεν αποτελεί έκπληξη ότι έχει μετατραπεί στον μεγαλύτερο υποστηρικτή του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει δηλώσει ευθαρσώς πως είναι «εθνικιστής». Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι σε τόσο δεινή θέση που όχι μόνο δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά βλέπουν με τρόμο πως έχει μιμητές στο εσωτερικό τους.

Τα αναδυόμενα κόμματα της νέας άκρας δεξιάς, ομνύουν ανοιχτά στην κοσμοθεωρία του Αμερικανού πρόεδρου. Στενός φίλος του Ματέο Σαλβίνι, είναι ο τέως προεδρικός σύμβουλος Στίβεν Μπάνον, ένας ανοιχτός εχθρός ευρωπαϊκής ενοποίησης. Οι φήμες ότι ο Ντόναλντ Τραμπ λειτούργησε ως «ιδεολογικός καθοδηγητής» των κινητοποιήσεων των «κίτρινων γιλέκων», προκάλεσαν σάλο στην γαλλική κυβέρνηση. Ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος έχει ξεκινήσει μία ιδιότυπη βεντέτα με τον Γάλλο ομόλογο του, εμφανώς καταχάρηκε με τις κινητοποιήσεις στην Γαλλία. Ειδικότερα με την φημολογία ότι μέριδα των διαδηλωτών φώναξε το σύνθημα «θέλουμε τον Τραμπ»!

Τραμπ εναντίον παγκοσμιοποίησης

Από όταν διεκδίκησε το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, ο Ντόναλντ Τραμπ αντιμετωπίστηκε ως μία «γραφική περίπτωση» . Οι δημοσκοπήσεις και τα ΜΜΕ που μιλούσαν για «καθαρή νίκη της Χίλαρι Κλίντον«, διαψεύστηκαν παταγωδώς με το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ.

Μόνη ελπίδα για το αμερικανικό κατεστημένο είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα αποπεμφεί για το Russiagate, όπως ο Ρίτσαρντ Νίξον στο παρελθόν. Οι εποχές έχουν όμως αλλάξει. Τα μέσα ενημέρωσης δεν έχουν την ίδια δύναμη και επιρροή στην εποχή των social media. Οι προσδοκίες ότι ο Εμανουέλ Μακρόν θα λειτουργούσε ως ο «αντιΤραμπ» διαψεύονται παταγωδώς, μιας και η Γαλλία φλέγεται από τις μαζικές κινητοποιήσεις των «κίτρινων γιλέκων».

Ο οικονομικός προστατευτισμός του μεγιστάνα είναι ελκυστικότερος για τα λαϊκά στρώματα, από τα επιδόματα που έσπευσε να μοιράσει ο έντρομος Γάλλος πρόεδρος. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ένας πάμπλουτος και άξεστος επιχειρηματίας, έχει γίνει ο «‘ηρωας» των απόκληρων της παγκοσμιοποίησης, όχι μόνο στις βιομηχανικές πολιτείες των ΗΠΑ αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ένα ιστορικό παράδοξο που ουδόλως απασχολεί τις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανόμενης και της αριστεράς.

SLPress

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Δύο υπουργοί στην Αριστοτέλους, στο κέντρο της Αθήνας, διαπράττουν για ακόμα μία φορά ένα αχρείαστο έγκλημα κατά των Ελλήνων πολιτών, χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Οκτώ συνολικά άκρως απαραίτητα εμβόλια παρουσιάζουν μακροχρόνια έλλειψη και για μία ακόμη φορά μένουν εκτός κεντρικού σχεδιασμού για την πρόληψη, αλλά ποιος ενδιαφέρεται γι' αυτή; Πάνε για εκλογές και συλλέγουν ψηφαλάκια, σκαρφαλώνοντας σαν τις κατσίκες σε βουνά και λαγκάδια. Τα υπόλοιπα τα φόρτωσαν στον κόκορα... Από την άλλη, άνθρωποι ψάχνουν για εμβόλια και μαραζώνουν αναζητώντας τα, χωρίς τύχη.

Τι να λέμε τώρα γι' αυτούς τους απίθανους που προΐστανται του Υγείας και συγχέουν τις ζωοτροφές με το αίμα και τα παράγωγά του, που αποτελούν μια γνωστή ακόμα και σε παιδιά ανελαστική και απόλυτα προσδιορισμένη ανάγκη του Εθνικού Συστήματος Υγείας κάθε σοβαρού και συντεταγμένου κράτους στον πλανήτη που ζούμε... Αλλά ποιος να ενδιαφερθεί και να διαφοροποιήσει την κατάσταση; Οι ένοχοι αποκτούν μορφή συγκεκριμένη πλέον, αλλά ρίχνουν τις ευθύνες στη λήθη, για να μη νιώθουν τις Ερινύες μια αναπνοή μακριά τους... μετερχόμενοι την απολύτως φυσιολογική αριστερή ανευθυνότητα και, βέβαια, τη μέτρια ποιότητα του κέντρου λογικών συνειρμών του εγκεφάλου τους.

Ένα έγκλημα φτιαγμένο με όλα τα υλικά που λατρεύουν οι πολιτικοί αντίπαλοι να αναδεικνύουν και που δίνει νόημα έστω και με αρνητικό πρόσημο στην ανιαρή καθημερινότητα του μικρόκοσμου που τους περιβάλλει. Δυστυχώς, η κοινωνία, αφού πρώτα το γέννησε, το γαλούχησε και το υπέθαλψε, τώρα διαμαρτύρεται μέρα και νύχτα γι’ αυτό.

Το συγκεκριμένο έγκλημα είναι εκκωφαντικό χαστούκι προς την κοινωνία, που υπέθαλψε και μετά ανέδειξε τους δράστες, αλλά ποιος είπε ότι η κοινωνία δεν είναι από παθολογικής άποψης... μαζοχίστρια;

Είναι δυστυχώς και κακοί στον τομέα τους και παντελώς ανίκανοι ν' αντιληφθούν πως οι εμβολιασμοί, παντού στον κόσμο και ειδικά στην Ευρώπη, αποτελούν μόνο τμήμα της συνολικής δαπάνης για πρόληψη και για ασφάλεια της δημόσιας υγείας και που διεθνείς οργανισμοί όπως ο ΟΟΣΑ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τον εντάσσουν στον κωδικό εκείνο που αφορά στην Πρόληψη των Μεταδοτικών Νοσημάτων, καθώς και στα Προγράμματα Ανοσοποίησης, μιας και είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν εμπίπτουν στη δαπάνη φαρμάκων ή προϊόντων φαρμακευτικών για θεραπείες νόσων!

Επελέγησαν για τίτλος αυτού του πονήματος τέσσερις μόνο λέξεις και ένα ερωτηματικό, που από μόνες τους δεν λένε τίποτα, αλλά με την κατάλληλη σύνταξη δημιουργούν ένα αδυσώπητο και άκρως κομβικό ερώτημα, που συμπυκνώνει όλες τις σκέψεις και τις αναλύσεις που μπορούμε να κάνουμε για το θέμα, καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα συναισθήματα που μας έχουν δημιουργηθεί:

Θα τους ψηφίσεις πάλι;

Η απάντηση ξεστομίζεται πανεύκολα: "Όχι, βέβαια!"

Αυτό το "Όχι" είναι ηχηρό, είναι επαναλαμβανόμενο και είναι αδιαπραγμάτευτο, όσα τεχνάσματα, δέλεαρ ή παραμύθια κάποιοι σκαρφιστούν για να την αλλάξουν.

"Όχι" απαντάει το Συναίσθημα,

"Όχι" απαντάει η Λογική,

"Όχι" απαντάει η Νέμεσις,

"Όχι" απαντάει, όπως είναι αναμενόμενο, και ο Θυμός, για όλα αυτά που βιώσαμε και συνεχίζουμε να βιώνουμε... αισθανόμενοι απόλυτα εγκαταλελειμμένοι στην ίδια μας την πατρίδα. Φθάσαμε στο σημείο, αντί σε λίγες μέρες από σήμερα, να τραγουδάμε "πάει ο παλαιός ο χρόνος...", να διαλέγουμε το "...είμαστε ακόμα ζωντανοί!".

Και όμως, αυτή η τόσο εύκολη απάντηση γίνεται συνάμα και τόσο δύσκολη, όταν σκεφτούμε πως οι δύο αυτοί αδαείς καρεκλοκένταυροι του Υγείας, που διαπράττουν τα εγκλήματα κατά της δημόσιας υγείας και των πολιτών αυτής της χώρας συμπεριφέρονταν ως "ανόητοι" ή έστω ως άτομα με περιορισμένη δομή στη σκέψη! Δεν ήταν επαγγελματίες του εγκλήματος -όχι, αυτό ποτέ δεν θα μπορούσα να το αρθρώσω...- δύο αδαείς επαρχιώτες είναι, που καλύπτονται θεσμικά από το δικαίωμα που εδώ και χρόνια έχει διατηρηθεί - το δικαίωμα στην ατιμωρησία τους!

Έχουν φθάσει, δε, σε τέτοια σημεία ανθρώπινης κατάπτωσης και μηδενισμού του ανθρώπινου συναισθήματος, που παρότι ακόμα και ο δημόσιος ασφαλιστικός φορέας διακρίνει την παροχή της φαρμακευτικής περίθαλψης από την παροχή της πρόληψης και προαγωγής της υγείας... εκείνοι απλά δεν ενδιαφέρονται για το αυτονόητο. Ως προς τα παράγωγα αίματος, δε, το 2018 καταγράφηκε έντονη ανεπάρκεια στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, σε σημείο να τους δοθεί οδηγία για χρήση προϊόντων αίματος με… συνειδητή και απόλυτη φειδώ, με αποτέλεσμα οι μεταγγιζόμενοι ασθενείς να λαμβάνουν σε πολλές περιπτώσεις... μία μόνο μονάδα αίματος τις περιόδους της μεγάλης έλλειψης, ενώ υπήρξαν και πολλές αναβολές μεταγγίσεων με κόστος σημαντικό στην υγεία των ασθενών... αλλά ποιος ενδιαφέρεται;

Αυτή η ατιμωρησία ξεκίνησε να παγιοποιείται με ήπιους τρόπους και με νομικά τερτίπια που αθώωσαν τους κατηγορούμενους, αλλά όταν η κατάσταση ξέφυγε από τον ούτως ή άλλως ανύπαρκτό τους έλεγχο, εκεί το έγκλημα, που βασιζόταν σε στέρεα υποδομή, έγινε η μόνη διέξοδος, μιας και χρήματα δεν υπήρχαν για το αυτονόητο και οι γιατροί έπρεπε να επιλέξουν ποιος θα τύχει περίθαλψης και ποιος όχι... Ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει! Αποτέλεσμα ήταν, βέβαια, να υπερδιπλασιαστούν οι περιπτώσεις που οι πάσχοντες έπρεπε να επισκέπτονται το νοσοκομείο, να μην υπάρχουν κενά κρεβάτια και να μεταγγίζεται συγχρόνως ένας πολύ μεγάλος αριθμός ασθενών με το ίδιο προσωπικό, στο ίδιο ωράριο, πιθανόν και με δύο ασθενείς ανά κρεβάτι, σε τριτοκοσμικές συνθήκες, που σίγουρα δεν τιμούν τους πολίτες αυτής της χώρας και την ίδια τη χώρα! Άραγε, σε αυτήν τη σοκαριστική ιστορία υπάρχει ηθικός αυτουργός; Ναι, και βέβαια υπάρχει και βρίσκεται στην πιο ψηλή βαθμίδα αξιώματος μέσα στη Βουλή, και ο οποίος, για καθαρά λογιστικούς λόγους, ζήτησε από τον αρμόδιο υπουργό να διατηρήσει στον κορβανά του φαρμάκου και τα εμβόλια και τα παράγωγα αίματος.

Ο πρωθυπουργός, οι του Οικονομικών και του Υγείας γνωρίζουν πως η φαρμακευτική δαπάνη είναι ελλιπής, όμως βολεύονται με το γεγονός ότι όποια δαπάνη προκύψει για τα εμβόλια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών, θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό του φαρμάκου και την υπέρβαση θα πληρώσουν οι φαρμακευτικές εταιρείες με claw back... Δυστυχώς, μόνο διεστραμμένα μυαλά θα μπορούσαν να συλλάβουν ένα τέτοιο έγκλημα και μάλιστα καθετοποιημένο! Θα πιαστεί μήπως κανένας;

Δεν προβλέπεται, λοιπόν, ειδικός προϋπολογισμός ή ΚΑΕ από το ταμείο κοινωνικής πρόνοιας, όπου εντάσσονται οι δράσεις πρόληψης. Άρα, λογικά, δεν θα πρέπει να υπάρχει ούτε σχεδιασμός για τους εμβολιασμούς του πληθυσμού.

Αυτόνομος προϋπολογισμός για τα παράγωγα αίματος επίσης δεν υπάρχει, αλλά η ανάγκη καθίσταται πλέον επιτακτική να δημιουργηθεί και να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες.

Το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, από κοινού με τα συναρμόδια και την υπόλοιπη κυβέρνηση stand by, πρέπει να εξαντλήσει όλες τις προσπάθειες να βρει τα χρήματα που απαιτούνται. Μάλλον, όμως, και απ' ό,τι φαίνεται, τα σχετικά αιτήματα χάνονται… στον δρόμο, από το ένα υπουργείο στο άλλο...

Αμφιβάλλω, όμως, σφόδρα σχετικά με το αν έχουν αυτή την τάση να δεχτούν και να υλοποιήσουν το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από το δικαίωμα όλων μας στην καλή υγεία.

Θα τους ψηφίσετε πάλι;

Capital

Μίλησε για «απατεώνες της πολιτικής που παριστάνουν τους υπερπατριώτες» και επιτέθηκε στον πατριωτικό κόσμο

Διχαστική ήταν η ομιλία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα χθες βράδυ στο εμφανώς άδειο (!!!) Αλεξάνδρειο Μέλαθρο της Θεσσαλονίκης, σε μια προσπάθεια εμφανούς πόλωσης και συσπείρωσης των ψηφοφόρων του. Από την πρώτη φράση του -«Δημοκρατικέ λαέ της Μακεδονίας, η Θεσσαλονίκη δίνει σήμερα απάντηση στο σκοτάδι, στο μίσος, στον εθνικισμό και στην πατριδοκαπηλία»-, ο πρωθυπουργός έδειξε το βάθος του διχασμού που θέλει να ανοίξει.

Ταύτισε τους ανθρώπους της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας και τις αντιδράσεις τους για τη Συμφωνία των Πρεσπών με άτομα χαμηλής νοημοσύνης και με τους νεοναζί. «Δεν θα επιτρέψουμε στους απατεώνες της πολιτικής, που λεηλάτησαν την πατρίδα μας και την έριξαν στα βράχια της χρεοκοπίας, να ντύνονται σήμερα με χλαμύδες και περικεφαλαίες, και να παριστάνουν τους υπερπατριώτες, χέρι χέρι με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής» είπε χαρακτηριστικά.

Επιτέθηκε σε στελέχη της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι «δεν θα επιτρέψουμε άλλο στους κληρονόμους, στους πολιτικούς γόνους και τους χορηγούμενους της Siemens και της Novartis να παριστάνουν τους υπερπατριώτες και να αποκαλούν την Αριστερά, τη δημοκρατική παράταξη των μεγάλων αγώνων, τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες, προδότες και μειοδότες».

Τόνισε ότι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έβαλαν τη χώρα στα Μνημόνιο και πως «εμείς την απελευθερώσαμε». «Μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ουραγό των διεθνών εξελίξεων. Εμείς την αναδεικνύουμε σε ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και στη ΝΑ Μεσόγειο. Δεν θα τους επιτρέψουμε να εγκαλούν αυτοί εμάς για μειοδοσία και εθνομηδενισμό» είπε ο κ. Τσίπρας.

Αναφέρθηκε εκτενώς στα «μέτρα ανάσας και κοινωνικής στήριξης», όπως τα χαρακτήρισε, «μετά την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά της λιτότητας και των Μνημονίων», και υπερασπίστηκε την πολιτική που ακολούθησε από το 2015. Αναφέρθηκε στην πρόσβαση 1.500.000 ανασφάλιστων στη δημόσια υγεία, στη στήριξη των σχολείων, στη διάσωση του Ασφαλιστικού, στην εφάπαξ παροχή 13ης σύνταξης το 2016 και στο κοινωνικό μέρισμα πέρυσι και φέτος. Επίσης, έκανε αναφορά στα φαινόμενα διαπλοκής και τα μέτρα που πάρθηκαν εναντίον αυτών.

Είπε ότι «δεν πήγε χαμένη η έκφραση της συλλογικής αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού, που συντάραξε την Ευρώπη και τον κόσμο το καλοκαίρι του 2015» και ότι «δεν ερωτευτήκαμε ποτέ το Μνημόνιο και τις επιταγές του», τονίζοντας ότι «εμείς εργαστήκαμε για να κάνουμε τα Μνημόνια οριστικά παρελθόν για την πατρίδα μας». Δριμεία κριτική άσκησε στις κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και για την εξωτερική πολιτική που άσκησαν, λέγοντας ότι στα «μεγάλα ζητήματα έδειξαν μνημειώδη ανικανότητα».

Αντιστροφή

«Aυτή την κατάσταση, λοιπόν, οφείλαμε να την αντιστρέψουμε - και το κάναμε. Μέσα από μια ενεργητική, πολυδιάστατη, φιλειρηνική εξωτερική πολιτική». Υπεραμύνθηκε της Συμφωνίας των Πρεσπών, λέγοντας «εμείς ήρθαμε να δώσουμε λύση προς όφελος της Ελλάδας, της Μακεδονίας μας, προς όφελος των Βαλκανίων, προς όφελος της ειρήνης, της συνεργασίας και της συνανάπτυξης στην περιοχή μας». Επιτέθηκε στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που «μετατρέπει, με τις ευλογίες Σαμαρά, Βορίδη και Γεωργιάδη, την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς σε ακροδεξιά σέχτα». Είπε ότι «δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να γυρίσει πίσω, ούτε τη Μακεδονία ούτε τη Θεσσαλονίκη να ξαναπέσει στα χέρια των απογόνων του Παπαγεωργόπουλου και του Ψωμιάδη».

Προληπτικές προσαγωγές (!) πριν από τη «φιέστα»

Βία και τρομοκρατία έσπειρε ο ΣΥΡΙΖΑ χθες στη Θεσσαλονίκη έναντι πολιτών που δεν έδωσαν κανένα δικαίωμα! Τι κι αν διαφήμιζαν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα μιλήσει για τη Μακεδονία και τη δημοκρατία, η εντολή που είχε δοθεί στις αστυνομικές δυνάμεις προφανώς ήταν να συλληφθεί κάθε πολίτης που δεν τους αρέσει. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι μία ώρα πριν από την έναρξη της ομιλίας Τσίπρα η Αστυνομία προχώρησε σε προληπτικές προσαγωγές (!) προκειμένου να μην εισέλθουν στον χώρο της ομιλίας.

Ενας εξ αυτών ήταν ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων Γιώργος Τάτσιος, που προσπάθησε να μπει στον χώρο του Παλαί. Μαζί του ήταν η δικηγόρος Ειρήνη Μαρούπα, καθώς και άλλα δύο άτομα, τα οποία επίσης προσήχθησαν. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Τάτσιος έχει πρωτοστατήσει στους αγώνες του κινήματος κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και είχε μάλιστα υποβάλει μήνυση κατά του πρ. ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά. Επίσης, οι αστυνομικοί προσήγαγαν τον Γιώργο Ρακκά, υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης με την παράταξη «Μένουμε Θεσσαλονίκη».

«Δεν πήγα να μπω»

Οπως δηλώνει ο ίδιος, ήταν έξω από το στάδιο και απλώς πήγε να δει τι γινόταν, δεν επιχείρησε να μπει μέσα, όπως τονίζει. Κατά την αποχώρησή του, αστυνομικοί τον προσήγαγαν και τον οδήγησαν μαζί με άλλα τέσσερα άτομα στην αστυνομική διεύθυνση.
Από νωρίς χθες το απόγευμα η Θεσσαλονίκη είχε μετατραπεί σε φρούριο εξαιτίας και τριών αντισυγκεντρώσεων, δύο για το Μακεδονικό και μία από αναρχικούς στην Καμάρα. Παρούσες ήταν 20 διμοιρίες ΜΑΤ και 11 της ομάδας ΟΠΚΕ, δηλαδή δύναμη άνω των 2.000 αστυνομικών, ενώ την εναέρια επιτήρηση είχαν αναλάβει ένα ελικόπτερο και ένα drone. Επιπλέον, στη δύναμη υπήρχαν και δύο οχήματα εκτόξευσης νερού με υψηλότατη πίεση.

Οι Θεσσαλονικείς από νωρίς χθες το μεσημέρι έφυγαν άρον άρον από το κέντρο της πόλης, ενώ σημειώθηκε και διακοπή κυκλοφορίας. Επίσης, το ΑΠΘ είχε λήξει από τις 5 το απόγευμα τις εκπαιδευτικές του δραστηριότητες και από προχθές είχε καλέσει καθηγητές, προσωπικό και φοιτητές να πάρουν τα οχήματά τους και να φύγουν νωρίς από το campus, υπό τον φόβο επεισοδίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε έντονη παρουσία με ομάδες περιφρούρησης έξω και μέσα από το Παλαί, ενώ υπήρξε εξονυχιστικός έλεγχος ακόμα και με μαγνητικές πύλες όλων των ατόμων κατά την είσοδό τους. Μάλιστα είχαν ενημερώσει ότι απαγορευόταν να μπουν στον χώρο σημαίες, πλακάτ και πανό, παρά μόνο αυτά που θα τοποθετούσαν από νωρίς οι διοργανωτές.

Δημοκρατία


Η άγνοια του ΣΥΡΙΖΑ και η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Οι λέξεις είναι «αέρας». Ερχονται και φεύγουν. Ωστόσο πληγώνουν. Από αυτή την άποψη είμαι σε θέση να καταλάβω τη συναισθηματική φόρτιση που ένιωσε ο (Μακεδόνας από τη μάνα του Αρίστη) πρωθυπουργός την περασμένης Τρίτη όταν ο πρόεδρος της Ν.Δ. τον κατηγόρησε στη Βουλή ότι αντάλλαξε τις συντάξεις με το Σκοπιανό. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι έγινε αυτή η συναλλαγή, για έναν απλό λόγο. Η κυβέρνηση είχε σπεύσει να «δώσει» το Σκοπιανό πολύ πριν επαναδιαπραγματευτεί τις συντάξεις, το φθινόπωρο του 2017 έκλεισε το deal. Αλλο είναι -εκτιμώ- το αντάλλαγμα που ενδεχομένως περιμένει ο πρωθυπουργός για τη γενικότερη φιλοσυμμαχική πολιτική του και το έχει υπαινιχθεί ο κ. Μητσοτάκης σε πρόσφατη ομιλία του. Ανταλλάγματα σε υποθέσεις διαφάνειας, θαρρώ πως το θυμάται.

Ωστόσο, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι η ευθεία βολή Μητσοτάκη πόνεσε τον πρωθυπουργό και αντέδρασε αναλόγως. Και τον πόνεσε διότι η κατηγορία αυτή -καλώς ή κακώς- έχει περάσει σε ένα ισχυρό τμήμα του εκλογικού σώματος, πλήττει το όποιο πατριωτικό πρόσωπο της Αριστεράς και απομακρύνει από αυτήν ανδρεοπαπανδρεϊκούς ψηφοφόρους. Πρέπει, επίσης, να επισημανθεί ότι, ανεξαρτήτως αν έγινε ή δεν έγινε «παζάρι» για τις συντάξεις, ο κ. Τσίπρας έχει ύποπτο ποινικό μητρώο. Σε ομιλία του το 2016 είχε κάνει τη διασύνδεση «διαχείριση Προσφυγικού έναντι χρέους» - όταν κατάλαβε το λάθος, έπειτα από καταγγελία του Ευάγγελου Βενιζέλου, το «μάζεψε».

Πέραν όλων αυτών υπάρχει ένα γενικότερο πολιτικό θέμα εξαιτίας των αντιδράσεων στελεχών της Αριστεράς, τα οποία λένε ότι «απαγορεύεται να λέμε κάποιον πολιτικό προδότη ή μειοδότη, είναι πολύ βαριά κουβέντα». Επί της αρχής συμφωνώ. Η προδοσία χρειάζεται δόλο. Σκοπό. Αλλά όσο δύναμαι να παρακολουθώ πώς χειρίζεται τα θέματα ο ΣΥΡΙΖΑ, τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η γιγαντιαία άγνοια των στελεχών του για τις προεκτάσεις των χειρισμών τους στα εθνικά θέματα είναι χειρότερη από τυχόν προδοσία.

Μολονότι δεν μου αρέσουν τα επίθετα, θα χρησιμοποιήσω ένα: άσχετοι είναι. Οχι προδότες. Θεώρησαν ότι αν κλείσουν το Σκοπιανό με συνοπτικές διαδικασίες δεν θα αντιδράσει κανείς επειδή δεν υπήρξαν αντιδράσεις με τα Μνημόνια. Πίστεψαν ότι οι φιλήσυχοι δεξιοί θα καθίσουν στα σπίτια τους. Αλλά οι φιλήσυχοι δεξιοί μόνο με τέτοια θέματα εξεγείρονται. Περί πάτρης, όχι περί πάρτης.

Τ ο ίδιο έπαθαν και με την Εκκλησία. Με την ευκαιρία, όμως, μια συνολικότερη παρατήρηση. Οταν κάποιος αποδεικνύεται ότι είναι προδότης πρέπει να τον λέμε με το όνομά του. Ο Κοτζιάς αποκάλυψε έγγραφο του ΥΠΕΞ, σύμφωνα με το οποίο στις διαπραγματεύσεις για το Σχέδιο Ανάν επί ΠΑΣΟΚ είχε δοθεί οδηγία να μην τίθεται ζήτημα αποχώρησης του Αττίλα! Αυτό είναι προδοσία, δεν μπορείς να το πεις αλλιώς. Ο Κοτζιάς αποκάλυψε (πρώην πρωθυπουργό του ΠΑΣΟΚ εννοούσε, αλλά δεν τον κατονόμασε γιατί τον είχε βοηθήσει στα φοιτητικά χρόνια του στη Γερμανία) ότι πρόεδρος κυβερνήσεως είχε ζητήσει από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία» χωρίς να ερωτηθεί η Ελληνική Δημοκρατία, η οποία μετά θα επικύρωνε εκούσα άκουσα δήθεν το τετελεσμένο!

Συμπεραίνω, λοιπόν. Δεν πρέπει να τις φοβόμαστε τις λέξεις. Και ας πληγώνουν. Αν δεν έχουν περιεχόμενο, δύσκολα βρίσκουν στόχο. Τις πράξεις πρέπει να φοβόμαστε. Και όταν οι λέξεις περιγράφουν με ακρίβεια τις πράξεις, ας μη φοβόμαστε. Ας τις εξαπολύουμε.

Δημοκρατία

Είχαμε γράψει κάποια στιγμή ότι όποιος τολμήσει να ξεπουλήσει τα εθνικά θα τον φάει το μαύρο σκοτάδι. Νόμιζε ο Τσίπρας ότι θα εκχωρήσει εδάφη που ανακτήθηκαν με αίμα και δεν θα υποστεί τις συνέπειες της προδοσίας.

Το ίδιο κι ο Καμμένος, που πίστευε ότι φορώντας την στολή του Μακεδονομάχου θα επισκίαζε την έμμεση στήριξη που παρείχε στον Τσίπρα για να παραδώσει την Μακεδονία στον μπαρμπα Σαμ και την παρέα του.

Την πάτησαν αμφότεροι σαν μαθητούδια και τρέχουν τώρα έντρομοι να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Ο μεν Τσίπρας στήνει φιέστες... σιδερόφρακτος στη Θεσσαλονίκη για να πείσει τον λαό της ότι το ξεπούλημα της Μακεδονίας δεν είναι τόσο κακό όσο φαίνεται μπας και αποφύγει το μαύρισμα που του επιφυλάσσει, ενώ παράλληλα τάζει λαγούς με πετραχήλια σε υποψήφιους μηδίσαντες προσπαθώντας να τους δελεάσει για να ψηφίσουν την επαίσχυντη συμφωνία. Τον έφαγε η σιγουριά τον άμοιρο θεωρώντας τις ποταμίσιες ψήφους δεδομένες και τώρα που ο Σταύρος άρχισε να το ξανασκέφτεται τρέχει έντρομος να μαζέψει τα ψηφαλάκια της προδοσίας.

Ο δε Καμμένος από τον πανικό λόγω της ελεύθερης πτώσης του κόμματός του έχει πάθει παράκρουση με τις κωλοτούμπες να διαδέχονται η μία την άλλη αστραπιαία. Το πρωί παραιτείται, το βράδυ αλλάζει γνώμη, βρίζει δημοσιογράφους επειδή δεν λένε αυτά που θέλει, διαγραφεί στελέχη των ΑΝΕΛ που από κολλητοί αίφνης έγιναν... προδότες και προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τους εναπομείναντες βουλευτές του να μην πηδήξουν στο καράβι του Αλέξη αλλά να παραμείνουν στο δικό του για να πάνε όλοι μαζί στον πάτο.

Στο μεταξύ βγήκε και ο ογκόλιθος της πολιτικής Τζανακόπουλος και μας πληροφόρησε ότι η κυβέρνηση μειοψηφίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Έλεος! Πρόκειται για απίστευτους πολιτικούς τυχοδιώκτες.

Έχουν χάσει τη γη κάτω από τα πόδια τους λόγω της μειοδοσίας τους κι αντί να παραιτηθούν οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τόσο για την συμφωνία των Πρεσπών όσο και για τα υπόλοιπα μείζονα θέματα, επικαλούνται το Σύνταγμα που εξευτέλισαν όλα αυτά τα χρόνια για να παραμείνουν στην εξουσία.

Γνωρίζουν οι άθλιοι ότι η διαφορά με τη ΝΔ μεγαλώνει συνεχώς και γαντζωμένοι στις καρέκλες τους προσπαθούν να ανατρέψουν τα δεδομένα μπας και μετριάσουν την επερχόμενη εκλογική συντριβή.

Ό, τι κι αν κάνουν όμως η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη κι όσο επιτείνουν τον χρόνο των εκλογών τόσο αυξάνουν τις πιθανότητες για συντριπτική νίκη της Νέας Δημοκρατίας.Το κατάφερε κι αυτό ο λαοπρόβλητος!!!

Δεν έχουν καταλάβει οι δύστυχοι ότι το μαύρο σκοτάδι του εθνομηδενισμού τους θα τους οδηγήσει στην πολιτική αφάνεια.

Καλό είναι να το αποδεχτούν έστω και τώρα. Ίσως να καταφέρουν να επιβιώσουν, αλλιώς η πορεία προς τα πολιτικά Τάρταρα είναι δεδομένη.

Λένε πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Μπορεί να ήταν αυτό το σχέδιο της Ελλάδας για να απαλλαγεί από τους απάτριδες. Τους έβαλε να κυβερνήσουν, τους εξέθεσε στα μάτια του λαού και τώρα τον αφήνει να τους κατασπαράξει.

Ποιος ξέρει...

AntiNews

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Η Ελλάς υπερψήφισε στο Μαρακές το εθνικά επιβλαβέστατο «Σύμφωνο Μετανάστευσης». Από εδώ και πέρα κανέναν λαθροεισβολέα δεν θα μπορούμε να τον εμποδίσουμε να μπει στη χώρα μας όπου άλλωστε ούτως ή άλλως έχουμε καταντήσει «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώστε». Μιλάμε εφεξής για ελευθέρας κάθε αλλοδαπού. Αμερικανοί, Αυστραλοί, Αυστριακοί, Ιταλοί, Βούλγαροι και δεκάδες άλλες χώρες αρνήθηκαν να το ψηφίσουν – η Μέρκελ όμως πρώτη και καλύτερη το υπερψήφισε για λογαριασμό των Γερμανών βιομηχάνων.

Το Σύμφωνο θα «κινεζοποιήσει» σύντομα τα μεροκάματα και θα οδηγήσει σε φτωχοποίηση το ούτως ή άλλως πτωχευμένο εργατικό δυναμικό της Ε.Ε. Από το Μαρακές ο κ. Τσίπρας έσπευσε στη Θεσσαλονίκη για να μιλήσει με τον βαρύγδουπο τίτλο «Ναι στη Μακεδονία της Δημοκρατίας»! Προφανώς πρόκειται για αναγραμματισμένο τίτλο. Ο ορθός θα ήταν «Ναι στη Δημοκρατία της ” Μακεδονίας“», όπως αυτός την αναγνώρισε…

Όμως για το ανοσιούργημα Τσίπρα – Κοτζιά, ο κόλαφος με διαστάσεις βόμβας ήρθε από την Βουλγαρία με την δήλωση τού Βουλγάρου αναπληρωτή πρωθυπουργού Καρακατσάνοφ: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μακεδονική γλώσσα και κανείς δεν μπορεί να την καθιερώσει»!

Και το ειδικό ράπισμα στον δικό μας: «Αυτή η χώρα δεν πρέπει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με αυτή την νοοτροπία. Δεν θα επιτρέψουμε συμβιβασμούς με την ιστορία μας», συμπλήρωσε ο Βούλγαρος.

Οι διαφημιστές της Συμφωνίας των Πρεσπών πλαστογραφούν το περιεχόμενο της απόφασης μιας διάσκεψης τού ΟΗΕ το 1977 στην Αθήνα με θέμα την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων των χωρών που δεν χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο (Κίνα, Ρωσία, σλαβικές χώρες, ασιατικές κ.λ.π.) και τον μεταγραμματισμό τους με λατινική γραφή, βάσει συστημάτων που προτείνουν οι ίδιες οι χώρες. Αποστομωτικά απήντησε στους διαστρεβλωτές της αλήθειας ο κατεξοχήν αρμόδιος και διεθνώς ανεγνωρισμένος γλωσσολόγος μας Γ. Μπαμπινιώτης, διακωμωδώντας τους όπως τους αξίζει (Protagon, ΝΕΑ, Ελεύθερος Τύπος): «Αναγνωρίστηκε επισήμως [στις Πρέσπες] κατά τη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια η βουλγαροσερβική σλαβική γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική». Δόθηκε επισήμως ένα όνομα με το οποίο η γλώσσα αυτή δεν έχει καμία σχέση.

Αντιστάθμισμα: Θα αναφέρεται κάπου στη συμφωνία ότι η επισήμως αναγνωριζομένη από την Ελλάδα γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική» δεν είναι μακεδονική αλλά σλαβική!… Τότε, αφού και οι δύο πλευρές συνομολογούν ρητά ότι είναι (όπως πράγματι είναι) σλαβική γλώσσα, γιατί συμφωνούμε να λέγεται «μακεδονική», όνομα που παραπέμπει ρητά στην ελληνική γλώσσα τής Μακεδονίας (αρχαία, νέα και σύγχρονη); Δεν είναι αυτό ιδιοποίηση και σφετερισμός ενός εθνικού ονόματος για μια γλώσσα που σε σχέση με τους ομιλητές της (εννοώ τους Σκοπιανούς) έχει άλλη εθνική προέλευση; Και δεν γίνεται ο σφετερισμός αυτός για τον προφανή λόγο, ότι μια εθνική γλώσσα είναι και καθοριστικό συστατικό εθνικής ταυτότητας, μιας άλλης δηλ. ταυτότητας από την πραγματική ιστορική ταυτότητα που έχουν οι πολίτες των Σκοπίων;».

Και για τους ολιγογράμματους πρωταγωνιστές των Πρεσπών ο σοφός γλωσσολόγος διερωτάται: «Είναι σοβαρό και πειστικό να επιχειρηματολογούμε ότι ο κόσμος που θα λέει τη γλώσσα των Σκοπίων «μακεδονική» θα σπεύδει εν συνεχεία να αναζητεί τη συμφωνία που θα έχει υπογραφεί και στην οποία θα πληροφορείται ποια είναι η καταγωγή και η υπόσταση αυτής της δήθεν “μακεδονικής”;».

Για να καταλήξει: «Ο Πλάτων λέει κάπου στον Σοφιστή «φαίνεται να μας είπαν έναν μύθο ο καθένας σαν να είμαστε παιδιά». Αυτό συμβαίνει και στην αντιμετώπιση που έχουμε όσοι πονάμε την Ελληνική της δικής μας, ιστορικά καταξιωμένης, Μακεδονίας που αναγκαζόμαστε -έστω και με καθυστέρηση- να υποστηρίζουμε στην παρούσα συγκυρία. “Μας λένε έναν μύθο σαν να είμαστε παιδιά”»…

Εφ’ ω και την επομένη της μοιραίας υπογραφής άρχισαν τα όργανα και άνοιξε όχι ένας αλλά πλήθος πια ασκοί τού Αιόλου. Ο Ζάεφ δυναμιτίζοντας ξανά και ξανά τη Συμφωνία διακήρυξε ότι «θα βοηθήσει τούς «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και θα ανοίξει τα σύνορα με την Ελλάδα»!

Όσοι από τους βουλευτές «σκέφτονται» να υπερψηφίσουν το έκτρωμα των Πρεσπών πρέπει να ξανασκεφτούν τί πάνε να κάνουν. Θα είναι εσαεί υπόλογοι εθνικά και θα περάσουν στην ιστορία όπως ο Εφιάλτης. Αντέχουν αυτόν τον ρόλο;

Μέσα στον ορυμαγδό των αρνητικών γεγονότων ξεφυτρώνουν και ορισμένα θετικά που αναζωογονούν την ελπίδα τού Έθνους.

Εν προκειμένω ένας διεθνής οργανισμός, ο World Values Survey (WVS), διερευνά τις αξίες και τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο αλλάζουν με τον χρόνο και τις πολιτικές επιπτώσεις που έχουν. Στο πλαίσιο αυτό έχει πραγματοποιήσει αντιπροσωπευτικές εθνικές έρευνες σε 100 περίπου χώρες εσχάτως και στην Ελλάδα.

Τα συμπεράσματά του:
• Το 69% των Ελλήνων αισθάνονται υπερήφανοι που είναι Έλληνες.
• Το 20% νιώθουν αρκετά υπερήφανοι.
• Το 3,2% λίγο υπερήφανοι.

Και μόνο ένα ασήμαντο ποσοστό 1% δεν αισθάνονται διόλου υπερήφανοι, ενδεχομένως και να ντρέπονται που είναι Έλληνες!

Στους τελευταίους προφανώς ανήκουν οι περιβόητοι «αντιεξουσιαστές», όπως αυτοί που βεβήλωσαν με τα αίσχη τους το μνημόσυνο τού ήρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα στον Άγιο Μηνά Ηρακλείου και βωμολόχησαν κατά τού προσώπου τού σεμνού και τίμιου με την αλήθεια της Εκκλησίας και της πατρίδος Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ειρηναίου.

Το καθεστώς Ράμα τερατούργησε και πάλι εξ αφορμής τού μνημοσύνου τού παλληκαριού στους Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου. Όμως «έσεται ήμαρ»…
«Ω Έλληνες, ω θείαι ψυχαί/
΄που εις τους μεγάλους/
κινδύνους φανερώνετε/
ακάμαντον ενέργειαν/
και υψηλήν φύσιν!»(Κάλβος).

Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργός Εθνικής Αμυνας, Πάνος Καμμένος, σε ομιλία του στην έναρξη των εργασιών του 3ου τακτικού Συνεδρίου της Νεολαίας ΑΝΕΛ επεσήμανε ότι αν έρθει η Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή, εφόσον ψηφιστεί από την Βουλή της πΓΔΜ, «ήλθε η ώρα να πάρει θέση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Δηλαδή, όπως εξήγησε ο κ. Καμμένος, εάν η Συμφωνία υποκρύπτει αλυτρωτισμό, τότε «να μπλοκαριστεί από το Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Είπε επίσης ότι η Συμφωνία των Πρεσπών επέφερε διχασμό και είχε αρνητικές επιπτώσεις σε όλα τα επίπεδα και επανέλαβε ότι αν έλθει στη Βουλή τότε οι ΑΝΕΛ θα αποχωρήσουν από την κυβέρνηση και την κυβερνητική πλειοψηφία, ενώ πρόσθεσε ότι θα θέσει και ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, καθώς δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να χρησιμοποιήσει τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ είπε ακόμα ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θα ψηφίσουν πρόταση μομφής από την ΝΔ κατά της κυβέρνησης.

Ανέφερε ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη σε τέτοια θέματα να συνομιλεί με την διεθνή κοινότητα με αυτούς που διαφωνεί αλλά και με τους συμμάχους της, προσθέτοντας ότι οι ΑΝΕΛ είχαν συμφωνήσει να διαπραγματευτεί για το θέμα της πΓΔΜ ο υπουργός Εξωτερικών, αλλά «λύση η οποία θα περιέχει τον όρο 'Μακεδονία' σε σύνθετη ονομασία δεν αποδεχόμαστε και δεν ψηφίζουμε».

«Οι διαβεβαιώσεις που είχαμε ήταν ότι θα γίνει ο διάλογος, αλλά επειδή είναι γνωστές οι θέσεις και ο αλυτρωτισμός της άλλης πλευράς ο διάλογος θα πήγαινε κάποια χρόνια μετά, διότι αυτοί δεν έχουν αλλάξει όπως απεδείχθη και όπως εμείς ισχυριζόμαστε. Τι να τα κάνεις τα χαρτιά και τις συμφωνίες όταν κάθε μέρα ο πρωθυπουργός των Σκοπίων βγαίνει και λέει για «μακεδονική» μειονότητα και ότι το «βόρεια» θα το σβήσουμε από μόνοι μας. Εμείς τους ξέρουμε γιατί γνωρίζουμε τις διαπραγματεύσεις εδώ και 30 χρόνια και αυτό που είπαμε ήταν ότι δεν θα πρέπει να φανεί η Ελλάδα σαν εκείνον που δεν συζητά, αλλά σαν εκείνον που συζητά, έχει δίκιο και δεν βρίσκει το δίκιο της ακριβώς γιατί η άλλη πλευρά κάθεται στις εμμονές του Τίτο και του Μουσολίνι» είπε ο κ. Καμμένος.

Κάλεσε ακόμα, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, «που έγινε μακεδονομάχος», να δεσμευθεί δημόσια ότι «δεν θα δεχθεί καμία λύση που θα περιέχει τον όρο "Μακεδονία" και ότι θα καταργήσει ότι έχει συμφωνηθεί».

Ο κ. Καμμένος κάλεσε όσους διαφωνούν να παραδώσουν την έδρα τους, «διαφορετικά θα είναι αποστάτες ή προδότες" και εξέφρασε την ικανοποίησή του διότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισε ότι "δεν θα συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά του υποψήφιοι από τους ΑΝΕΛ».

Νωρίτερα, υπενθύμισε, ότι «δεν είναι τυχαίο πως όσοι εγκατέλειψαν τους Ανεξάρτητους Έλληνες εξαφανίστηκαν», επαναλαμβάνοντας «ας φύγουν όσοι νομίζουν ότι ήλθαν στους ΑΝΕΛ για καρέκλα, προσδεθείτε γιατί θα φύγετε με τις κλωτσιές».

«Αρκετούς κάναμε φίρμες, έρχεται νέο αίμα» ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ στην αρχή της ομιλίας του είχε τονίσει πως «η Νεολαία ΑΝΕΛ είναι το μέλλον Κίνημα».

Είπε ότι οι ΑΝΕΛ θα είναι ρυθμιστές της πολιτικής ζωής για πολλά χρόνια και τόνισε ότι όλες οι δεσμεύσεις τους έναντι του ελληνικού λαού πραγματοποιήθηκαν.

Επίθεση κατά Κοτζιά
Ο κ. Καμμένος επιτέθηκε σε όσους ασκούν κριτική στους ΑΝΕΛ, και μάλιστα στην Ντόρα Μπακογιάννη στην οποία, όπως είπε «ανήκει ο όρος "Βόρεια Μακεδονία" και τον Νίκο Κοτζιά «ο οποίος ηγείται του "Πράττω", ενός κόμματος VIP», το χαρακτήρισε.

«Αυτός ο τύπος με αυτό το απόκομμα που δεν ξέρω που βρίσκει τα λεφτά, βγαίνει και κάνει κριτική στους ΑΝΕΛ. Του απαντώ ευθέως και καθαρά: είμαστε στην πολιτική για να διώχνουμε Κοτζιάδες που δεν τους εξέλεξε ο λαός» πρόσθεσε.
Για εκλογες

Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων είπε ότι είναι πιθανόν να διεξαχθούν όλες οι εκλογές μαζί, ενώ σε ό,τι αφορά τους ΑΝΕΛ θα δώσουν ιδιαίτερο βάρος στις εθνικές εκλογές και στις ευρωεκλογές.

Ο κ. Καμμένος είπε ότι από τις 10 Ιανουαρίου 2019 ξεκινά η προεκλογική καμπάνια των ΑΝΕΛ με στόχο «όχι μόνο να είμαστε ρυθμιστές, αλλά η μεγάλη δύναμη που θα αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης του τόπου».

Παράλληλα ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ τάχθηκε υπέρ της αλλαγής του άρθρου 16 του Συντάγματος και της λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων υπό συνεχή κρατικό έλεγχο, καθώς και υπέρ της αλλαγής του φορολογικού συστήματος ώστε να προσελκυθούν επενδύσεις

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ


Σχόλιο: Και τι δεν κάνει, και τι δεν σοφίζεται, και τι δεν έχει πει μέχρι τώρα και με πόσα εάν θα παραιτηθεί, όλα αυτά για να μείνει έστω και μια μέρα περισσότερο στην καρέκλα του υπουργού και στο κοινοβούλιο! Αφού άφησε να υπογραφεί στις Πρέσπες αυτό το προδοτικό προσύμφωνο, όπως πολύ σωστά λέει η αντιπολίτευση: Έδωσε το  στυλό στους Κοτζία και Τσίπρα να την υπογράψουν.
Κυρίως ο φόβος αν όχι η σιγουριά της πολιτικής εξαΰλωσης του εξ΄αιτίας της συνενοχής του στην υπογραφή αυτής της προδοσίας, τον κάνει να γελοιοποιείται συχνά με τις δηλώσεις του.

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Πολύ τους κακοφάνηκε που η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τερέζα Μέι, νίκησε τους εσωκομματικούς της αμφισβητίες στη Βουλή των Κοινοτήτων. Διακόσιες ψήφοι ετάχθησαν υπέρ αυτής, αλλά όχι αναγκαίως υπέρ της συμφωνίας αποχωρήσεως της Βρετανίας από την Γερμανοευρωπαϊκή Ένωση, έναντι 117 αντιρρησιών Συντηρητικών βουλευτών που προφανώς απορρίπτουν τη συμφωνία και τάσσονται υπέρ της αποχωρήσεως, άνευ είτε άλλης συμφωνίας.

Ουδείς Συντηρητικός θα ήθελε να διαδεχθή την ακάματο Τερέζα στην πρωθυπουργία στην παρούσα περίσταση κι αυτή με τη σειρά της, παρητήθη να υποβάλει υποψηφιότητα για την ηγεσία του Συντηρητικού κόμματος το 2020. Οι νίκες έχουν πάντοτε κάποιο κόστος. Εντούτοις, οι Συντηρητικοί στασιαστές θα σιγήσουν εφεξής και η ακάματος Τερέζα μετέβαλε την διαπραγματευτική της αδυναμία σε πολιτική αρετή, την οποία στερούνται οι αντίπαλοι της-ιδίως στην Γερμανοευρωπαϊκή Ένωση (πχ η πρώην ΣΤΑΖΙ καγκελάριος).

Αμέσως η στερλίνα, το βρετανικό νόμισμα ανέκαμψε, το ευρώ υπεχώρησε και οι αλάνθαστοι στοιχηματίες (bookmakers) ορθώς προεξόφλησαν τη νίκη της ακαμάτου Τερέζας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η συμφωνία με τη γερμανοκρατούμενη ΕΕ θα περάσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων, όσες βελτιώσεις και αν γίνουν. Το 60% των Βρετανών βουλευτών τάσσονται, ήδη, υπέρ ενός «ατάκτου Brexit».

Νέα ψηφοφορία δεν πρόκειται να διεξαχθή, προ του νέου έτους, αλλά και τότε η συμφωνία δεν θα περάσει, εάν δεν αλλάξει άρδην. Αλλά γιατί μετά από εννέα μήνες διαπραγματεύσεις, η συμφωνία αποχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου από τη Γερμανοευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε; Διότι υπέκρυπτε μία ρεβανσιστική ρήτρα εις βάρος του Ηνωμένου Βασιλείου: το back-stop* της Βορείου Ιρλανδίας, το οποίο, αν ενεργοποιείτο, θα ήτο κακό νέο για το Ηνωμένο Βασίλειο καθώς θα εγκαινίαζε την αποσύνθεσή του. Μετά τη Βόρεια Ιρλανδία, θα ήθελε και η Σκωτία να παραμείνει στη Γερμανοευρωπαϊκή Ένωση και-ποιος ξέρει-μήπως και η Ουαλία;

Παλαιοί φανατισμοί
Ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μάρκ Ρούτε ανέλαβε να απομυθοποιήσει την ιρλανδική περιπλοκή, κατά τη διάσκεψη κορυφής της ΕΕ που διεξάγεται το Σαββατοκύριακο στις Βρυξέλλες. Έτσι, το δράμα της Ιρλανδίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Μετά τον λιμό της ιρλανδικής νήσου το 1846, κατά τη διάρκεια του οποίου εκατοντάδες χιλιάδες Ιρλανδοί απέθαναν από ασιτία, το βρετανικό κοινοβούλιο πέρασε το 1881 έναν νόμο που διασφάλισε τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της γης. Οι προτεστάντες απεσύρθησαν στον βορρά και το 1921 η Νότιος Ιρλανδία έγινε ανεξάρτητη χώρα, ενώ η βόρειος παρέμεινε τμήμα της πάλαι ποτέ Μεγάλης Βρετανίας και, ήδη, Ηνωμένου Βασιλείου.

«Η καθεμία είχε τους δικούς της πολιτοφύλακες και τρομοκράτες» γράφει ο Philipppe Gigantes **, μέχρις ότου η πρώην ΕΕ μεσίτευσε την ειρήνη δεχθείσα τη Νότια Ιρλανδία στους κόλπους της και άρχισε να επιδοτεί τη γεωργία αυτής. Η σημασία της εγγείου ιδιοκτησίας έπαυσε να είναι το «μήλον της Έριδος» μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών στο Μπέλφαστ.

Τους παλαιούς φανατισμούς αναζωπύρωσε η διαπραγμάτευση της αποχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου από τη Γερμανοευρωπαϊκή Ένωση. Η Βόρειος Ιρλανδία έπρεπε να παραμείνει χώρα-μέλος της, κατά την άποψη του Μπαρνιέ, κάτι που δεν θα δεχθή ποτέ η συντριπτική πλειοψηφία στο βρετανικό κοινοβούλιο (200+117). Συνεπώς, είτε η ακάματος Τερέζα θα πρέπει να πείσει την ευρωπαϊκή «ηγεσία» να αποσύρει το back-stop–πράγμα απίθανο- ή το Ηνωμένο Βασίλειο θα αποχωρήσει με μία συμφωνία τύπου Νορβηγίας.

* Νεολογισμός των ευρωαγγλικών που δεν απαντάται ούτε στο λεξικό «Random House Dictionary», σημαίνει περίπου την «υπερπήδηση του εμποδίου».
** Philipppe Gigantes, Εξουσία και Απληστία, Μία Σύντομη Ιστορία του Κόσμου, Εκδόσεις Λιβάνη.

slpress.gr

Απόστολος Αποστολόπουλος

Ο Μακρόν οσμίστηκε ότι κινδυνεύει, έκανε πίσω, αλλά, ως φαίνεται, δεν κατάφερε να σπάσει το μέτωπο των Κίτρινων Γιλέκων με την τηλεοπτική του παρέμβαση την περασμένη Δευτέρα. Πρόσφερε πολύ λίγα, πολύ αργά. Αυτή η εκτίμηση πρέπει βέβαια να επιβεβαιωθεί αυτό το Σαββατοκύριακο, 15-16 Δεκεμβρίου, αλλά οι πρώτες (τηλεοπτικές) αντιδράσεις των κομμάτων και των συνδικάτων, λίγα λεπτά μετά την ομιλία του, ήταν σαφώς αρνητικές, προμηνύοντας τη συνέχεια. Κόμματα και συνδικάτα σέρνονται, έντρομα, πίσω από τα Κίτρινα Γιλέκα μην τυχόν και βρεθούν υπόλογα λιποταξίας.

Ο Μακρόν υποστήριξε ότι τα προβλήματα της Γαλλίας έχουν αρχίσει εδώ και πολλές δεκαετίες. Ίσως είναι έτσι, αλλά μόνο εσχάτως, με την παγκοσμιοποίηση αποφασίστηκε ότι το κόστος πρέπει να το πληρώσουν στο ακέραιο μόνο οι πολλοί και φτωχοί. Λες και αυτοί προκάλεσαν την οικονομική κρίση.

Η τηλεοπτική ομιλία του Μακρόν επισφράγισε την πρώτη φάση της εξέγερσης, την κλασική ταξική σύγκρουση. Πριν από μισό αιώνα, το Μάη του ’68, η κυβέρνηση έκανε ουσιαστικές παραχωρήσεις στα Συνδικάτα, το ΚΚΓαλλίας συμβιβάστηκε, οι φοιτητές έμειναν μόνοι και το Κίνημα κατέρρευσε. Ο Μακρόν πέταξε ψίχουλα στο τραπέζι αλλά κανείς θεσμικός δεν τόλμησε να τσιμπήσει. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι πλέον ασήμαντο, οι σοσιαλιστές σε ελεύθερη πτώση, τα συνδικάτα ημιθανή.

Η σύγκρουση στο εσωτερικό της Γαλλίας είναι μόνο η πρώτη όψη των πραγμάτων. Υπάρχουν κι άλλες, όπως θα δούμε, εξίσου σημαντικές. Αυτό το Σαββατοκύριακο θα φανεί η δυναμική του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, αν και πόσο η εξέγερση έχει γίνει υπόθεση συνολικά της γαλλικής κοινωνίας, αν θα προσχωρήσουν οι φοιτητές, οι αγρότες και ευρύτερα στρώματα των πόλεων, αν το αίσχος των μαθητών γονατιστών μπρος στα ΜΑΤ ξεσηκώσει τον κόσμο. Τώρα έχουν προστεθεί δυο νέοι παράγοντες:

Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Λε Ντριάν υπαινίχθηκε ανάμιξη και υποκίνηση των Αμερικανών, λέγοντας: «εμείς δεν αναμιχθήκαμε στα εσωτερικά των ΗΠΑ, ελπίζουμε ότι και οι Αμερικάνοι κάνουν το ίδιο με εμάς». Και πρόσθεσε αποκαλυπτικά: «αφήστε μας να ζήσουμε την εθνική μας ζωή». Τι περισσότερο να πει; Την υπόθεση της υποκίνησης είχα υποστηρίξει εξ αρχής, σημειώνοντας ότι χωρίς πραγματικές και πιεστικές αιτίες δυσαρέσκειας η κοινωνία μένει απαθής.
Ο δεύτερος παράγων είναι η παρέμβαση της Ιταλίας. Η κυβέρνηση της Ρώμης με δηλώσεις του Ντι Μάιο δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπόσχεται ο Μακρόν ότι του κατέβει, παραβιάζοντας τους κανόνες που το ευρωιερατείο απαιτεί να εφαρμοστούν από την Ιταλία. Δεν υπάρχει αλληλεγγύη Ιταλών και Γάλλων απέναντι στον κοινό αντίπαλο, (Βρυξέλλες και Βερολίνο) διότι Παρίσι και Ρώμη έχουν διαφορετικές πολιτικές. Αλλά και οι δυο, εξ αντικειμένου, πιέζουν τις Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Οι «Αγανακτισμένοι» πρωτοπόρησαν
Οι «αγανακτισμένοι» στην Αθήνα πρωτοπόρησαν, απέτυχαν, αλλά άνοιξαν δρόμο που ακολούθησαν Ρώμη (με τους Πεντάστερους) και Γαλλία με τα Κίτρινα Γιλέκα. Το Σύστημα πάσχει συνολικά, με τα κόμματα, ασχέτως ιδεολογίας, να μη μπορούν να εκφράσουν τις λαϊκές απαιτήσεις. Εμφανίζονται μαζικά λαϊκά κινήματα αυθόρμητα, ανεξέλεγκτα, ριζοσπαστικά. Μπορεί να αφομοιωθούν και να χαθούν, μπορεί να αλλάξουν το τοπίο. Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού, όλα είναι πιθανά.

Η δεύτερη όψη της εξέγερσης, η ευρωπαϊκή, αντιπαραθέτει τον κόσμο με την πολιτική στέρησης και φτωχοποίησης, με το Βερολίνο στο ρόλο του καραγκιοζοπαίχτη και τους «εταίρους» θλιβερές φιγούρες θεάτρου σκιών. Τέτοια Ευρώπη δεν μπορεί να επιβιώσει, όποια εξέλιξη και αν υπάρξει στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι έρχεται παγκόσμια οικονομική κρίση. Εννοεί ότι επέρχεται βαθιά οικονομική κρίση των Δυτικών χωρών, ανάλογη με το 2008. Τότε, οι μη δυτικές οικονομίες, π.χ. Κίνα και Ρωσία, την αφομοίωσαν μάλλον εύκολα και η Κίνα μάλιστα βγήκε πιο ισχυρή και δυναμική.

Η τρίτη όψη είναι ότι η εξέγερση στη Γαλλία συνδέει τα Κίτρινα Γιλέκα με την τρικυμία στην Ιταλία, το ταραχώδες Βρετανικό Brexit και την αδιαλλαξία του Βερολίνου. Τοπίο γενικευμένης αναταραχής με προσδιορισμένο αντίπαλο, τη Γερμανία.

Οι ΗΠΑ ασφυκτιούν οικονομικά, την Ευρώπη διαπερνούν ηλεκτροφόρα λαϊκά ρεύματα, τα κορυφαία στρώματα των ελίτ έχουν πέσει σε δίνη κοινωνική, οικονομική και πολιτική. Να μην ξεχνάμε ότι ο Μακρόν είναι τοποθετημένος στον προεδρικό θώκο προσωπικά από τον Ρότσιλντ σε μια, ομολογουμένως, ραφινάτη επίδειξη κατάληψης της εξουσίας. Η γαλλική εξέγερση αγγίζει και βρίσκεται αντιμέτωπη με την κυρίαρχη πολιτική της Παγκοσμιοποίησης, όπως υπαγορεύεται από μια φράξια της ελίτ που έχει αποσπαστεί από όλους και σχεδιάζει το μέλλον του πλανήτη ως ιδιωτική της υπόθεση.

Δίχως ηγεσία
Η γαλλική εξέγερση έχει το μειονέκτημα ότι, με ή χωρίς υποκίνηση, δεν διαθέτει ηγεσία, όχι ακόμα τουλάχιστον, ικανή να της δείξει το εύρος των αντιπάλων. Οι εξεγερμένοι περιορίζονται προσώρας να ακολουθούν ενστικτωδώς την προτροπή του Μαρξ (χωρίς να το γνωρίζουν και χωρίς ανάγκη να το μάθουν) ότι οι προλετάριοι πρέπει να απαλλαγούν πρώτα από τους δικούς τους εθνικούς δυνάστες και μετά από όποιον άλλον.

Ο Μακρόν άρχισε το τηλεοπτικό του μήνυμα με μια αναμενόμενη ρητή αποδοκιμασία της βίας, των διαδηλωτών φυσικά. Παραλείποντας τα υποκριτικά ευχολόγια κατά της βίας, ως δημοκρατικό άλλοθι, μια παρατήρηση: Η επιλογή να πλήξουν τα Ηλύσια Πεδία υποδηλώνει ύπαρξη μελετημένου επιτελείου και αποδυναμώνει τα περί αυθόρμητου κινήματος, στο ηγετικό επίπεδο.

Χτυπώντας τα εμβληματικά Ηλύσια Πεδία (και όχι τα υποβαθμισμένα προάστια) απέφυγαν τον χαρακτηρισμό «περιθωριακοί αλήτες», τοποθετήθηκαν ως αξιοπρόσεκτοι αντίπαλοι της εξουσίας, υποχρέωσαν σε αναδίπλωση τον Μακρόν, απόσπασαν την προσοχή των ΜΜΕ διεθνώς. Γνωρίζουν ότι οι ογκώδεις, αλλά όχι φασαριόζικες διαδηλώσεις ξεχνιούνται μόλις διαλυθούν.

slpress.gr/

Αντώνης Κοκορίκος

Είναι εντελώς αδόκιμος ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση Τσίπρα και προσωπικά ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών χειρίζεται τα συμφέροντα και τα δίκαια της Ελλάδας στις σχέσεις και με την Αλβανία και με την ψευδοΜακεδονία. Τα μεν συμφέροντά μας μένουν ανυπεράσπιστα, τα δε δίκαια εκχωρούνται σε ανταγωνιστές μας. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε περίοδο ουσιαστικής ή και τυπικής ειρήνης με τις γειτονικές χώρες, είναι μια συνειδητή επιλογή με αμοιβαία οφέλη και για τις δύο πλευρές.

Κανείς δεν κάνει χάρη στον άλλον, επιδιώκοντας ειρηνική επίλυση των διαφορών. Η σχέση αυτή πρέπει να είναι ισορροπημένη και όχι ετεροβαρής. Η φροντίδα για την εξισορρόπηση ανήκει στην πλευρά που έχει τα μεγαλύτερα συμφέροντα. Αν η πλευρά που χάνει δεν ενδιαφέρεται να αποκαταστήσει την ισορροπία, τότε θα διαιωνίζονται οι άνισες σχέσεις προς μόνιμη βλάβη του μειονεκτούντος.

Αυτά, ισχύουν τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Αλβανία και για την ψευδοΜακεδονία. Θα ήμασταν ευτυχείς αν διαβάζαμε ανάλογου περιεχομένου άρθρα και στον αλβανικό Τύπο. Όταν, όμως, αντιμετωπίζεις ενεργό σωβινισμό και επεκτατισμό από ένα κράτος πρέπει να λάβεις αντίμετρα για να τον τερματίσεις. Η Αλβανία και τα Σκόπια διατηρούν την κρατική τους προσπάθεια διεύρυνσης της επικράτειάς τους εις βάρος της Ελλάδας και συντηρούν μια κρατική ιδεολογία επέκτασης του κράτους τους.

Τη “Μεγάλη Αλβανία” οι μεν και την “Ενωμένη Μακεδονία” οι δε. Είναι λάθος να μιλούμε για αλυτρωτισμό, γιατί θα έπρεπε κάποτε στο παρελθόν αυτά τα εδάφη να ανήκαν στο κράτος τους και να έχουν καταληφθεί από γειτονικό κράτος. Όπως η Βόρεια Κύπρος, η οποία κατέχεται από την Τουρκία και φυσικά θα έπρεπε να υπάρχει νόμιμος και κατανοητός αλυτρωτισμός εκ μέρους των Ελλήνων (όχι μόνον της Κύπρου) για την απελευθέρωση των εδαφών αυτών.

Το αλβανικό κράτος ουδέποτε κατείχε την Ήπειρο και το κράτος των Σκοπίων ουδέποτε κατείχε τη Θεσσαλονίκη, ώστε να μιλάμε για αλυτρωτισμό. Ούτε υπάρχουν πληθυσμοί με αλβανική εθνική συνείδηση στην Ήπειρο και με σλαβομακεδονική στην ελληνική Μακεδονία, εκτός κάποιων περιθωριακών με αμελητέα εκλογική επιρροή, όπως το “Ουράνιο Τόξο”. Πρόκειται, λοιπόν, για ωμό επεκτατισμό, για σωβινισμό ανάλογο με του Χίτλερ εναντίον της Τσεχίας και της Πολωνίας ή της Αυστρίας εναντίον της Σερβίας.

Εθνικισμός και πατριωτισμός
Ο εθνικισμός αποτελεί επίσης κρατική πολιτική. Διαφορετικά δεν αποτελεί εθνικισμό αν δεν εκπορεύεται από το κράτος, αν δεν είναι κρατική ιδεολογία. Η Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε εθνικιστική χώρα, γιατί ουδέποτε της επετράπη αυτό από τις μεγάλες δυνάμεις. Την κρητική επανάσταση, την επανάσταση της Θεσσαλίας, της Ηπείρου και της Μακεδονίας την ξεκίνησαν χρηματοδότησαν και στήριξαν ιδιωτικές εταιρίες Ελλήνων πατριωτών, χωρίς κρατική πρωτοβουλία και χρηματοδότηση.

Αντίθετα, οι ελληνικές κυβερνήσεις και το Παλάτι τηρούσαν από τον Όθωνα ως τον Κωνσταντίνο τον Μικρό, την λεγόμενη (από τον Θεοτόκη) “άψογον στάσιν”. Να μην μας παρεξηγήσουν οι ξένες δυνάμεις ότι επιθυμούμε την απελευθέρωση των Ελλήνων και των ελληνικών περιοχών.

Η Φιλική Εταιρία που προετοίμασε και χρηματοδότησε την αρχή της επανάστασης αποτελεί πατριωτική κι όχι εθνικιστική οργάνωση, γιατί δεν ήθελε να εκδιώξει κανέναν κάτοικο από το σπίτι του, γιατί δεν ήθελε να οικειοποιηθεί κανείς την περιουσία αλλογενών ή αλλοεθνών, γιατί δεν στρεφόταν εναντίον των μουσουλμάνων, αλλά εναντίον του τυράννου, του σουλτάνου.

Είναι απίστευτης φαιδρότητας και αμάθειας οι ανιστόρητες αναφορές του πρωθυπουργού, ο οποίος αναγγέλλει ότι θα πάει στο Αλεξάνδρειο στη Θεσσαλονίκη να μιλήσει υπέρ της Μακεδονίας και εναντίον του εθνικιστικού μίσους. Δεν υπάρχει κανένα εθνικιστικό μίσος Ελλήνων πολιτών εναντίον των Σλάβων κατοίκων της ψευδοΜακεδονίας. Πράγματι, η μόνη σύνθετη λέξη αποδεκτή για το επεκτατικό και σωβινιστικό αυτό κρατικό μόρφωμα είναι η λέξη “ψευδοΜακεδονία”, όπως και στην Κύπρο έχουμε “ψευδοκράτος” ή “κατεχόμενη Κύπρο” και όχι “Βόρεια Κύπρο”.

Το γεγονός ότι ολόκληρη η Ήπειρος απελευθερώθηκε από τον τυραννικό ζυγό του σουλτάνου από ελληνικά όπλα, (όπως η Θεσσαλία, η Στερεά Ελλάδα και η Πελοπόννησος), αλλά δεν ενώθηκε όλη με την Ελλάδα, οφείλεται σε ωμή μοιρασιά ξένων εδαφών μεταξύ των ξένων δυνάμεων. Η Ιταλία απαίτησε η Αλβανία να αποτελέσει ανεξάρτητο κράτος, όπως η Γαλλία πήρε τη Συρία και η Αγγλία την Αίγυπτο. Οι μουσουλμάνοι Αλβανοί μπέηδες της σημερινής βόρειας Αλβανίας, (Τίρανα, Σκόδρα κλπ) ζήτησαν με εξεγέρσεις τους δύο φορές τα πρώτα 60 χρόνια της ύπαρξης του ελληνικού βασιλείου, να ενωθούν με την Ελλάδα, αλλά πάλι το απαγόρευσαν οι ξένοι και πειθάρχησε το Παλάτι.

Οι εξισλαμισμοί
Έως το 1912 δεν υπήρχε κρατικό σύνορο ανάμεσά μας, ήμασταν συγγενείς και συχνά η ίδια οικογένεια είχε χριστιανικό και μουσουλμανικό κλάδο. Μάλιστα μουσουλμάνοι έγιναν οι πλουσιότεροι για να διατηρήσουν τις γαιοκτησίες τους, οι πιο μορφωμένοι (γιατί σπούδαζαν και στο εξωτερικό) και οι μαχητικότεροι στρατιωτικοί, γιατί η κτηματική περιουσία τους είχε παραχωρηθεί από τον σουλτάνο (όπως και παλαιότερα από τη βυζαντινή αυτοκρατορία) έναντι στρατιωτικής υπηρεσίας και για την κάλυψη των εξόδων του πολέμου.

Όπως ο Ομέρ Βρυώνης που καταγόταν από επιφανή οικογένεια των Παλαιολόγων του Δεσποτάτου της Ηπείρου, η οποία εξισλαμίστηκε και διατήρησε την τεράστια κτηματική περιουσία της. Το επώνυμο Βρυώνης απαντάται και μεταξύ χριστιανών και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Όμηρος=Ομέρ. Όχι Ομάρ. Υπήρξαν φυσικά αργότερα και βίαιοι εξισλαμισμοί ολόκληρων χωριών και στα Βαλκάνια και στη Μικρά Ασία, μερικές φορές, μαζί με τον παπά ή και τον μητροπολίτη τους.

Υπήρξαν, επίσης, και άτομα που αλλαξοπίστησαν γιατί το Κοράνι απαιτεί πριν σκοτώσεις έναν άπιστο να του ζητήσεις να προσχωρήσει στο Ισλάμ. Αυτό που ζήτησε και ο Ομέρ Βρυώνης από τον Αθανάσιο Διάκο. Οι μουσουλμάνοι είναι απόγονοι εκείνων που αλλαξοπίστησαν. Όσοι αρνήθηκαν έγιναν μάρτυρες.

Ο εθνικισμός, λοιπόν, είναι παραπροϊόν του ευρωπαϊκού ρομαντισμού και της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Είναι προϊόν 200 έως 300 ετών. Για να κυβερνάται ευκολότερα η αποικία, καλλιεργήθηκε ο εθνικισμός και το εθνικιστικό μίσος μεταξύ των υποτελών. Οι Έλληνες επιθυμούσαν την αποτίναξη του ξένου ζυγού και έκαναν πλήθος αποτυχημένων προσπαθειών από το 1204 μέχρι σήμερα. Αυτό ονομάζεται πατριωτισμός. Και ο πατριωτισμός υπάρχει από την εποχή του Έκτορα και της Ανδρομάχης και επαινείται από τον Όμηρο.

slpress.gr

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget