Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Την τελευταία του πνοή άφησε ο Έλληνας ήρωας της απόβασης στη Νορμανδία, Γρηγόρης Παυλάκης
Ήταν ο τελευταίος Έλληνας επιζών αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, που είχε λάβει μέρος στη Νορμανδία

Πέθανε σε ηλικία 95 ετών ο ναύαρχος Γρηγόρης Παυλάκης, ο τελευταίος επιζών από την απόβαση στη Νορμανδία.
Ο ναύαρχος εν αποστρατεία Γρηγόρης Παυλάκης ήταν ο τελευταίος Έλληνας επιζών αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, που είχε λάβει μέρος στη Νορμανδία, στη μεγαλύτερη συμμαχική απόβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ως ύπαρχος της κορβέτας «ΚΡΙΕΖΗΣ».

Η Ελλάδα, με τον στόλο της να έχει βάση την Αίγυπτο, είχε συμμετάσχει στην απόβαση με έξι πλοία: τις κορβέτες «Τομπάζης» και «Κριεζής» και τέσσερα επίτακτα πλοία του Εμπορικού Ναυτικού.

Τα σκάφη επάνδρωναν, όπως κατέγραψε ο κυβερνήτης του «Κριεζή», ναύαρχος Δ.Ν. Κιοσσές, «Ελληνες πάσης προέλευσης και παντός επαγγέλματος κατά τον ειρηνικόν βίον» και το πλήρωμα απαρτιζόταν από 155 άνδρες.

Η κηδεία του Ναύαρχου Γρηγόρη Παυλάκη θα γίνει με όλες τις τιμές την Τετάρτη στις 14:00, στο 1ο Νεκροταφείο Αθηνών.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Γρηγόρης Παυλάκης είχε τιμηθεί με 15 μετάλλια και παράσημα, με κορυφαία στιγμή, το 2004, την παρασημοφόρηση του από τον τότε πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζακ Σιράκ με το ανώτατο παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.



Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τούρκος βουλευτής του κυβερνώντος «Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης»- AKP, αποκάλεσε την Βορειοατλαντική Συμμαχία- ΝΑΤΟ, ως μια 'τρομοκρατική οργάνωση', τονίζοντας ότι η Συμμαχία έχει καταστεί μια δομή που «απειλεί την Τουρκία», όπως αναφέρει η εφημερίδα «Hurriyet».

«Στην Τουρκία άρχισαν πραξικοπήματα από τότε που η χώρα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ. Η Οργάνωση αυτή εμπλέκεται πάντοτε στις βρώμικες και αιματηρές υποθέσεις στη χώρα. Σε αυτό οφείλεται το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1960, το ίδιο έγινε και με το πραξικόπημα του 1971 με τις βρετανικές υπηρεσίες, ενώ το 1980 έγινε πραξικόπημα που καθοδηγήθηκε από τη CIA και συντάχθηκε από το ΝΑΤΟ.

Στο νέο σχεδιασμό της Συμμαχίας, με τον πρόεδρο Εντογάν η Τουρκία δεν πρέπει να υπάρχει. Το ΝΑΤΟ έχει καταστεί απειλή με την εξάπλωση των τρομοκρατικών οργανώσεων στην περιοχή», είπε ο βουλευτής Σαμίρ Ταγιάρ (Şamil Tayyar).

Πρόσθεσε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να ανοίξει μια νέα σελίδα με την Ουάσιγκτον υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Αλλά, προειδοποίησε ότι εάν η νέα αμερικανική διακυβέρνηση δεν εκδώσει την Φετουλάχ Γκιουλέν και συνεχίσει να υποστηρίζει τις τρομοκρατικές ομάδες στη Συρία, η Τουρκία μπορεί να αποχωρήσει από τη Συμμαχία, σύμφωνα με το πρακτορείο ‘Fokus’.
--
The Hellenic Information Team

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Για τις ελληνικές θέσεις έχει ήδη ενημερώσει ο υπ. Εξωτερικών κ. Κοτζιάς τον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας, Μάικλ Φλιν.
Η αλλαγή προέδρου στις ΗΠΑ συνοδεύεται σχεδόν πάντα από ελπίδες αναπροσαρμογής των κρίσιμων –ως προς τη βαρύτητά τους– αμερικανικών συμφερόντων και αντιλήψεων για τη γεωπολιτική πραγματικότητα της περιοχής. Η Αθήνα έχει ήδη αναζητήσει διαύλους στο περιβάλλον του νέου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ιδίως προκειμένου να γνωστοποιήσει τις απόψεις της για την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο και τον ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει στην περιοχή.
Τη συγκεκριμένη προσπάθεια εγκαινίασε ο υπουργός Εξωτερικών κ. Ν. Κοτζιάς, ο οποίος –όπως έγραψε την προηγούμενη Κυριακή η «Κ»– είχε επαφές με στενούς συνεργάτες του προέδρου Τραμπ, όπως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, Μάικλ Φλιν. Σε δεύτερη φάση, τις ΗΠΑ επισκέφθηκε και ο κ. Π. Καμμένος, με βασικό στόχο να έχει επαφές με το ελληνοαμερικανικό ομογενειακό λόμπι, σε μια γενικότερη προσπάθεια να προωθήσει μια πιο στενά στρατιωτική ατζέντα και, πολιτικά, να εμφανιστεί ως ο μοναδικός Ελληνας αρχηγός κόμματος που ταξίδεψε ώς την Ουάσιγκτον όχι απλώς ως υπουργός Εθνικής Αμυνας, αλλά και ως ο κατεξοχήν εγχώριος θιασώτης των απόψεων Τραμπ. Ο κ. Καμμένος δεν έχει αφαιρέσει από την ατζέντα του την προσπάθεια διεύρυνσης της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο της οποίας επιθυμεί να επιτύχει τη συμμετοχή στο πρόγραμμα των F-35, ως χώρας που θα προμηθευτεί το συγκεκριμένο αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, σε μια απόπειρα άμβλυνσης της κλιμακούμενης εξοπλιστικής ανισορροπίας ανάμεσα στην Αθήνα και την Αγκυρα στο Αιγαίο.

Τα δύο επίπεδα

Επί της ουσίας, στα ζητήματα του σκληρού πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας, η Ελλάδα θα κινηθεί προσπαθώντας σε δύο επίπεδα: Πρώτον, ως προς το τι μπορεί να προσφέρει στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ ως χώρα που ενδεχομένως να έχει ουσιαστική επιρροή ή και παρέμβαση σε όσα εξελίσσονται στην Ανατ. Μεσόγειο. Και, δεύτερον, να επιτύχει κάποιες παραχωρήσεις σε επίπεδο εξοπλισμών, ώστε να κατορθώσει να επιτύχει αυτό τον ρόλο με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Ως προς το γεωπολιτικό σκέλος, το επιτελείο του κ. Τραμπ έχει ήδη πληροφορηθεί (από τον ΥΠΕΞ κ. Κοτζιά) για τις τριμερείς και τις τετραμερείς συνεργασίες της Ελλάδας με την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τον Λίβανο, καθώς, επίσης, και μια ολοκληρωμένη ανάλυση της κατάστασης στη Λιβύη, τουλάχιστον όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την πλευρά της Αθήνας. Επί τούτου, η Αθήνα μπορεί να ευελπιστεί ότι μπορεί να υπάρξει σύμπτωση συμφερόντων με την Ουάσιγκτον εφόσον, βεβαίως, επιβεβαιωθεί η εξαιρετικά ισχυρή υποστήριξη που δείχνει –ρητορικά έως τώρα– ο κ. Τραμπ για χώρες της περιοχής όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος με τις οποίες η Ελλάδα διατηρεί άριστες και στενότατες συμμαχικές σχέσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Κοτζιάς, στη διάρκεια της συνάντησής του με τον κ. Φλιν, δεν έθεσε ζήτημα ελληνοτουρκικών σχέσεων, κυρίως προκειμένου να αποφύγει μια συζήτηση πολύ ειδικού χαρακτήρα, για μια αντιπαράθεση η οποία –ούτως ή άλλως– είναι πολύ γνωστή στους Αμερικανούς διπλωμάτες και στρατιωτικούς.

Η δυνατότητα της Ελλάδας να προβάλει αυτόν τον ρόλο και στη νέα ηγεσία των ΗΠΑ συνδέεται προφανώς και με αμιγώς στρατιωτικούς παράγοντες. Το πρώτο αφορά το σπριντ των εξοπλισμών, στο οποίο η Αθήνα έχει μείνει πίσω έναντι όλων των βασικών παικτών της περιοχής. Η Τουρκία προμηθεύεται F-35, ενώ την ίδια στιγμή προχωρεί στη ναυπήγηση φρεγατών – μέρος της γενικότερης στόχευσής της να μετατραπεί σε χώρα εξαγωγής, και όχι μόνο εισαγωγής ή συμπαραγωγής, στρατιωτικών εξοπλισμών. Το ενεργειακό παιχνίδι έχει οδηγήσει, επιπλέον, σε απόκτηση μονάδων επιφανείας τόσο από την Αίγυπτο όσο και από το Ισραήλ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα, μέσα από τις εργώδεις προσπάθειες του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Ευάγγελου Αποστολάκη και άλλων επιτελικών στελεχών του στρατεύματος έχει ως βασική στόχευσή της την αναβάθμιση της χρησιμότητας βάσεων, όπως της Σούδας, όχι μόνο για τη χρήση και διασπορά νατοϊκών δυνάμεων, αλλά, σταδιακά, ως κύριας ναυτικής βάσης και για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Πολυετή εμπειρία σε θέσεις του ΝΑΤΟ αλλά και εξαιρετικές σχέσεις με τις αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις έχουν και οι τρεις νέοι αρχηγοί των κλάδων κ. Αλκ. Στεφανής (ΓΕΣ), Ν. Τσούνης (ΓΕΝ) και Χρ. Χριστοδούλου (ΓΕΑ), καθώς και υψηλόβαθμα στελέχη με κρίσιμα πόστα, όπως ο νέος αρχηγός Στόλου κ. Ι. Παυλόπουλος.

Η σύνοδος των υπουργών Αμύνης του ΝΑΤΟ στις 16 και 17 Φεβρουαρίου, όπου θα βρεθεί ως εκπρόσωπος των ΗΠΑ ο απόστρατος στρατηγός Τζέιμς Μάτις, θα δείξει, επίσης, αρκετά, ως προς τις προθέσεις της Ουάσιγκτον έναντι όσων δεν δαπανούν το 2% του προϋπολογισμού τους για την άμυνα (όπως κάνουν μόνο οι ΗΠΑ, η Ελλάδα, η Βρετανία, η Εσθονία και η Πολωνία).
Καθημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΩΚΟΥ

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί μια νέα εκκίνηση για τις σχέσεις των ΗΠΑ με τον υπόλοιπο κόσμο, άρα και με την Ελλάδα. Στο πνεύμα του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, ο ελληνικής καταγωγής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Ρέινς Πρίμπους δήλωσε σε εκδήλωση της ομογένειας, μία ημέρα πριν από την ορκωμοσία, ότι «θα κάνουμε πρώτα την Αμερική μεγάλη ξανά, και μετά θα πάμε εκεί έξω και θα βοηθήσουμε την Ελλάδα». Τιμώμενος με τον Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, ο κ. Πρίμπους τόνισε ότι «θέλουμε να βάλουμε την έννοια της θρησκευτικής ελευθερίας και την προστασία του Πατριαρχείου στο επίκεντρο του Λευκού Οίκου».

Οπως εκτίμησε, το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης είναι σύμβολο για τους πιστούς σε όλον τον κόσμο και θα ήθελε «να δει την ημέρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται στην εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη, αναγνωρίζοντας την καταπίεση που υφίσταται και τον αγώνα που δίνει». Ο ίδιος είναι επίσης Αρχων του Πατριαρχείου και, σύμφωνα με πληροφορίες, αυτό το Σαββατοκύριακο επρόκειτο να βαπτισθεί ορθόδοξη και η σύζυγός του Σάλι.

Ο κ. Πρίμπους δήλωσε ότι «πρέπει να πάρουμε την ευκαιρία που μας έδωσε ο Θεός και να επιτύχουμε τους στόχους που ο σπουδαίος νέος μας πρόεδρος έχει θέσει, να κάνουμε την Αμερική μεγάλη ξανά». Ο νέος προσωπάρχης του Λευκού Οίκου μίλησε για την ελευθερία και το κόστος της, εκτιμώντας ότι στην Αμερική, στη Βρετανία, αλλά όπως προέβλεψε σύντομα και στη Γερμανία, «σε όλον τον κόσμο, οι άνθρωποι θέλουν κάποιον που θα παλέψει γι’ αυτούς. Διψούν για κάποιον που θα είναι πραγματικός. Αυτό που λείπει στους ανθρώπους είναι το πραγματικό, έχουν κουραστεί από τους πλαστικούς πολιτικούς. Είτε είναι από την Αθήνα είτε από την Ουάσιγκτον, το πλαστικό δεν λειτουργεί πλέον». Εκτίμησε, δε, ότι ο νέος Αμερικανός πρόεδρος θα είναι επιτυχημένος διότι θα κάνει αυτά που υποσχέθηκε, αναφερόμενος συγκεκριμένα στην απόσυρση του Obamacare, στη μεταρρύθμιση της φορολογίας και στη μετατροπή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος «στο κόμμα του Αμερικανού εργαζομένου». Με τον Μεγαλόσταυρο του Αγίου Παύλου τιμήθηκαν επίσης ο βουλευτής του Κογκρέσου Γκας Μπιλιράκης και ο επικεφαλής της ομάδας προώθησης του προέδρου Τραμπ, Τζορτζ Τζιτζίκος.

Το μήνυμα

Η κυβέρνηση ελπίζει στους Ελληνοαμερικανούς που βρίσκονται κοντά στον νέο πρόεδρο για την προώθηση των ελληνικών θέσεων, αλλά όπως σημειώνουν αναλυτές, το μυστικό βρίσκεται στο ποιο θα είναι το μήνυμα που θα μεταφέρουν. Κλεισμένος στον Λευκό Οίκο, κάθε Αμερικανός πρόεδρος βασίζεται στους συνεργάτες που έχει κοντά του. Οσοι τον βλέπουν καθημερινά έχουν την ευκαιρία να του μεταφέρουν θέσεις και προτάσεις, και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ αυτό ίσως να αποδειχθεί ακόμη πιο έντονο, με δεδομένα τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του και την πολιτική του απειρία.

Το ερώτημα, βέβαια, είναι ποιος θα έχει αυτού του είδους την επιρροή – και αν το στυλ διοίκησης του Ντόναλντ Τραμπ τού επιτρέψει να την ασκήσει. Στις επιχειρήσεις του, αλλά και στην προεκλογική του εκστρατεία, άφηνε τις διαφωνίες να εξελίσσονται μεταξύ των συνεργατών του και τελικά έδινε εκείνος τη λύση – προκαλώντας πολλά θύματα στην πορεία. Ετσι, ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα προειδοποίησε τον κ. Τραμπ ότι οι ευθύνες του είναι πάρα πολλές για να μπορεί να παίρνει όλες τις αποφάσεις μόνος του και ότι θα χρειασθεί να βασισθεί στους συμβούλους του, καλώντας τον να τους επιλέξει με προσοχή.

Ενας κατεξοχήν ισορροπιστής είναι ο κ. Πρίμπους. Θα είναι ο σύνδεσμος του νέου προέδρου με το Κογκρέσο και το κόμμα. Η θέση του θεωρείται η τρίτη πιο ισχυρή στη χώρα, καθώς είναι υπεύθυνος για την ατζέντα και τις συναντήσεις του προέδρου. Αυτό, ωστόσο, σημαίνει ότι θα είναι μάλλον και ο πιο πολυάσχολος άνθρωπος στην Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της συμβουλευτικής εταιρείας Trilogy Advisors, Τζον Συτιλίδη, ο Τραμπ θα έχει «μια καθαρή ματιά» στην εξωτερική πολιτική, και η Ελλάδα «έχει την ευκαιρία να την αξιοποιήσει ώστε να τοποθετηθεί στα ζητήματα της περιοχής της και να γίνει απαραίτητη πέρα από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ».
Καθημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας: «Αντισυνταγματική η παράταση συνταξιοδότησης των δικαστών»

Παναγιώτης Τσιμπούκης
Ξεκαθαρίζει ότι η παράταση του ορίου συνταξιοδότησης των δικαστικών λειτουργών μόνο με αναθεώρηση του Συντάγματος μπορεί να γίνει
Με μια ανακοίνωση «καταπέλτη» η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας ξεκαθαρίζει ότι η παράταση του ορίου συνταξιοδότησης των δικαστικών λειτουργών μόνο με αναθεώρηση του Συντάγματος μπορεί να γίνει και «οποιαδήποτε άλλη λύση δίνει τη δυνατότητα να ανατρέπονται διατάξεις του Συντάγματος με σαφές και ανεπιφύλακτο περιεχόμενο».
Παράλληλα, οι συνταγματικές διατάξεις περί ορίου εξόδου των δικαστών από το σώμα δεν παραβιάζουν ούτε το Ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, σημειώνεται στην ανακοίνωση της Ένωσης, ενώ εμμέσως πλην σαφώς προειδοποιούν οι σύμβουλοι της Επικρατείας ότι ένα κάτι τέτοιο γίνει, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, θα κριθεί αντισυνταγματικό.

Ειδικότερα, η Ένωση, μεταξύ των άλλων, αναφέρει:
«Ο καθορισμός από το Σύνταγμα του 1975 συγκεκριμένου ορίου ηλικίας αποτρέπει παρεμβάσεις του νομοθέτη που θα αποσκοπούσαν είτε στην παράταση παραμονής ήδη υπηρετούντων ανώτατων δικαστών είτε στην πρόωρη απομάκρυνσή τους με την μείωση του ορίου, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την ανανέωση των προσώπων στις ανώτατες θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας που αποτελεί βασική επιλογή ενός δημοκρατικού πολιτεύματος».

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει:
«Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα παραβίασης του ενωσιακού δικαίου, το οποίο σέβεται την συνταγματική ταυτότητα των κρατών μελών (άρθρο 4 παρ. 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση), συμπεριλαμβανομένων και των διατάξεων του Συντάγματος για την δικαστική ανεξαρτησία».

Υπενθυμίζεται ότι την ερχόμενη Πέμπτη συγκαλείτια η Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου προκειμένου να γνωμοδοτήσει για το ζήτημα της παράτασης του ορίου συνταξιοδότησης των δικαστών και εισαγγελέων.

Συγκεκριμένα το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της ¨Ένωσης έχει ως εξής:

«Με αφορμή τη δημόσια συζήτηση σχετικά με το ζήτημα του ορίου ηλικίας των δικαστικών λειτουργών, το Δ.Σ. της Ένωσης των Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας επισημαίνει τα εξής:

1) Η δικαστική ανεξαρτησία κατοχυρώνεται σε όλα ανεξαιρέτως τα ελληνικά Συντάγματα και συνδέεται ευθέως με τις θεμελιώδεις αρχές της διάκρισης των λειτουργιών και του κράτους δικαίου.

Η δικαστική ανεξαρτησία περιλαμβάνει προσωπικές και λειτουργικές εγγυήσεις που κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα, μεταξύ των οποίων σημαίνουσα θέση κατέχει ο καθορισμός συγκεκριμένου ορίου ηλικίας, με τη συμπλήρωση του οποίου οι δικαστές αποχωρούν υποχρεωτικά από την υπηρεσία.

2) Ο καθορισμός από το Σύνταγμα του 1975 συγκεκριμένου ορίου ηλικίας αποτρέπει παρεμβάσεις του νομοθέτη που θα αποσκοπούσαν είτε στην παράταση παραμονής ήδη υπηρετούντων ανώτατων δικαστών είτε στην πρόωρη απομάκρυνσή τους με την μείωση του ορίου, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την ανανέωση των προσώπων στις ανώτατες θέσεις της δικαστικής ιεραρχίας που αποτελεί βασική επιλογή ενός δημοκρατικού πολιτεύματος.

3) Η επιλογή του Συντάγματος 1975 οφείλεται στις πικρές εμπειρίες που έζησε το δικαστικό σώμα και γενικότερα η ελληνική πολιτεία και κοινωνία, από τις παρεμβάσεις του νομοθέτη στον καθορισμό του ορίου ηλικίας με σκοπό την εκκαθάριση του δικαστικού σώματος από πρόσωπα “μη αρεστά” στην εκτελεστική εξουσία και την προώθηση άλλων που θεωρούνταν “ημέτεροι”.

4) Οι παρεμβάσεις αυτές παρατηρούνται από τη δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά (ΑΝ 1912/1939), από τις κατοχικές κυβερνήσεις (ΝΔ 266/1941, ΝΔ 1380/1942) και από κυβερνήσεις κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (ΑΝ 721/1945).

5) Το Συμβούλιο της Επικρατείας, επί προσφυγής του αποχωρήσαντος προέδρου του Αρείου Πάγου λόγω μείωσης του ορίου ηλικίας, με την απόφαση 46/1945 έκρινε αντισυνταγματικό τον ΑΝ 721/1945 με τη σκέψη ότι ο προβλεπόμενος στο άρθρο 88 παρ. 2 Σ. 1911 ειδικός νόμος μόνον εφάπαξ μπορούσε να εκδοθεί, διότι αντίθετη εκδοχή που θα επέτρεπε τη διαρκή αυξομείωση των ορίων ηλικίας θα οδηγούσε σε ουσιώδη μείωση της συνταγματικής εγγύησης της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών. Ωστόσο, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου απαλλάχθηκε εκ νέου από την υπηρεσία με β.δ. εκδοθέν, αυτή τη φορά, κατ’ επίκληση της 93/1946 συντακτικής πράξης, αλλά η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την 370/1946 απόφαση έκρινε και την εν λόγω συντακτική πράξη αντισυνταγματική, ακυρώνοντας το ως άνω β.δ.

6) Έχοντας επίγνωση των προβλημάτων και των ανωμαλιών που δημιουργήθηκαν και είχαν ως στόχο την ποδηγέτηση της δικαιοσύνης, το Σύνταγμα του 1952 (άρθρο 88 παρ. 2) ρύθμισε το ίδιο κατά τρόπο εξαντλητικό το ζήτημα των ορίων ηλικίας των δικαστικών λειτουργών αφαιρώντας οριστικά τη σχετική εξουσία από τον νομοθέτη. Την ίδια επιλογή ακολούθησε και ο συντακτικός νομοθέτης του 1975 (άρθρο 88 παρ. 5), ρυθμίζοντας κατά τρόπο αποκλειστικό το όριο ηλικίας, όπως συνάγεται από τις προπαρασκευαστικές εργασίες θέσπισης του Συντάγματος 1975 (Βουλή των Ελλήνων, Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, Πρακτικά των Συνεδριάσεων των Υποεπιτροπών της επί του Συντάγματος 1975 Κοινοβουλευτικής Επιτροπής σ. 203 επ., 287επ., Βουλή των Ελλήνων, Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, Επίσημα Εστενογραφημένα Πρακτικά της Ολομέλειας της Επιτροπής του Συντάγματος 1975 σ. 384 - 393, Βουλή των Ελλήνων, Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, Πρακτικά των Συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής των συζητήσεων επί του Συντάγματος 1975 σ. 603 επ., 624 επ., 751επ.). Όπως δε έχει κριθεί από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ο καθορισμός από το Σύνταγμα του ορίου υποχρεωτικής αποχώρησης από την υπηρεσία των δικαστικών λειτουργών δεν θίγει την αρχή της ισότητας (βλ. ΣτΕ Ολομ. 4581/1983).

7) Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα παραβίασης του ενωσιακού δικαίου, το οποίο σέβεται την συνταγματική ταυτότητα των κρατών μελών (άρθρο 4 παρ. 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση), συμπεριλαμβανομένων και των διατάξεων του Συντάγματος για την δικαστική ανεξαρτησία. Σε πρόσφατη, μάλιστα, απόφασή του το ΔΕΕ έκρινε ότι η υποχρεωτική αποχώρηση δικαστικών λειτουργών από την υπηρεσία μετά τη συμπλήρωση ανάλογου ορίου ηλικίας δεν αντιβαίνει στο ενωσιακό δίκαιο (βλ. ΔΕΕ απόφαση της 21.7.2011, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-159/2010 και C-160/2010, Gerhard Fuchs και Peter Köhler).

Σημειωτέον δε ότι και με την απόφαση του Ανώτερου Διοικητικού Δικαστηρίου της Έσσης (Hessischer VGH, Beschluss vom 19.8.2013 – Az 1 B 1313/13) κρίθηκε ότι η υποχρεωτική αποχώρηση δικαστών από την υπηρεσία με τη συμπλήρωση συγκεκριμένου ορίου ηλικίας δεν αντιβαίνει στο ενωσιακό δίκαιο και, με τον τρόπο αυτό, ανατράπηκε η προγενέστερη διάταξη της 16.5.2013 του Διοικητικού Δικαστηρίου της Φρανκφούρτης (VG Frankfurt am Main, Beschluss vom 16.5.2013, Az. 9 L 1393/13.F), με την οποία, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, είχαν κριθεί τα αντίθετα.

8) Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι η διάταξη του άρθρου 88 παρ. 5 του Συντάγματος είναι σαφής και ανεπιφύλακτη και δεν είναι δεκτική αντίθετης ερμηνείας που θα ανέτρεπε την ασφάλεια δικαίου, στην οποία αποβλέπει κάθε πολίτης και την οποία είναι ταγμένοι να υπηρετούν οι δικαστές.

Συνεπώς, η συζήτηση γύρω από το ζήτημα του ορίου ηλικίας των δικαστικών λειτουργών μπορεί να γίνει μόνο με τελικό σκοπό τη διατύπωση πρότασης για την αναθεώρηση της σχετικής διατάξεως του Συντάγματος. Οποιαδήποτε άλλη λύση δίνει τη δυνατότητα να ανατρέπονται διατάξεις του Συντάγματος με σαφές και ανεπιφύλακτο περιεχόμενο».
Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι συνθήκες που ζουν είναι ικανοποιητικές στην ενδοχώρα αλλά πολύ κακές στα νησιά - Τους προσφέρουμε την επιβίωση και πράγματα που δεν έχουν πολλές ελληνικές οικογένειες, δήλωσε ο υπουργός στο news247.gr

Το 70% των μεταναστών και των προσφύγων που έρχεται στη χώρα μας φέτος είναι άντρες, μόνοι, «αυτό που κοινωνικά και πολιτικά λέμε παράτυποι μετανάστες και νομικά ορίζεται ως παράνομοι μετανάστες», παραδέχεται ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας.
Αυτό σημαίνει ότι πλέον προκύπτουν και προβλήματα παραβατικότητας, πρόσθεσε ο υπουργός και εξήγησε πως «επομένως, έχουν δίκιο οι νησιώτες, κουράστηκαν». Ο κ. Μουζάλας όμως επέμεινε πως μέρος της ευθύνης για το γεγονός πως οι συνθήκες στα νησιά για τους μετανάστες είναι «πολύ κακές» έχουν και οι τοπικοί φορείς, που αρνήθηκαν να συνεργαστούν ώστε να κέντρα μεταναστών να «ευπρεπιστούν».

Ο Γιάννης Μουζάλας ανέφερε επίσης πως αυτή τη στιγμή «έχουμε στην ενδοχώρα 50.000 - 55.000 ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε δομές και είναι όλοι υπό στέγη για το ξεχειμώνιασμα. Ταυτόχρονα, προχωράμε ένα πρόγραμμα βελτίωσης των δομών και γι’ αυτό μεταφέραμε σε ξενοδοχεία όσους διέμεναν σε δομές που ανανεώνονται ή ξαναδημιουργούνται».

Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής χαρακτήρισε δε την μορφή των κέντρων αυτών «ικανοποιητική», εξηγώντας πως «όταν όμως λέμε ικανοποιητική πρέπει κανείς να καταλαβαίνει για τι μιλάμε. Μιλάμε για ένα τεράστιο για την Ελλάδα προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα και δεν μπορούμε να φανταζόμαστε κήπους ανθισμένους, παιδάκια να παίζουνε, ανθρώπους ευτυχισμένους τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους εγκλωβισμένους, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας. Εμείς μέχρι στιγμής τους προσφέρουμε την επιβίωση».

«Εχουμε αρχίσει να διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις και να δίνουμε μερικώς μετρητά. Οι άνθρωποι έχουν τρεις φορές την ημέρα φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δευτεροβάθμια περίθαλψη, έχουν wi-fi σε όλα τα στρατόπεδα, έχουν θέρμανση. Για όνομα του θεού. Πολλά από αυτά που σας λέω δεν τα έχουν ελληνικές οικογένειες» κατέληξε ο κ. Μουζάλας.


Ολόκληρη η συνέντευξη του Υπουργού Μεταναστευτικής Γιάννη Μουζάλα στο news247.gr: 

- Κύριε υπουργέ, «το χάος πήρε μορφή» είχατε δηλώσει όταν ολοκληρώθηκε η προκαταγραφή των προσφύγων στα τέλη Αυγούστου, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «διαχειρίσιμη». Αρκετούς μήνες μετά, ωστόσο, με προβλήματα στη διαχείριση να προκύπτουν συνεχώς, ο μέσος πολίτης εξακολουθεί να αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει το χάος. Ακούει για πολλά χρήματα που έχουν έρθει στην Ελλάδα για το προσφυγικό, ακούει για ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς και διερωτάται: Ποιος διαχειρίζεται τα χρήματα αυτά; Ποιος διοικεί τις δομές και ποιος έχει τελικά την ευθύνη αν ξεσπάσει μια φονική πυρκαγιά στη Μόρια ή γυναικόπαιδα ξεπαγιάζουν μέσα σε σκηνές στη Χίο;

Η σύγχυση που επικρατεί έχει μία πραγματική βάση που όμως καλλιεργείται και διογκώνεται. Ναι, το χάος πήρε μορφή και εξηγούμαι. Στην Ελλάδα εγκλωβίστηκαν 60.000 άνθρωποι μέσα σε δύο μήνες, δημιουργήθηκε η Ειδομένη, διαλύθηκε δύο μήνες μετά και οι άνθρωποι μπήκαν σε οργανωμένες δομές φιλοξενίας. Κάποιες ήταν πολύ κακές, άλλες ήταν μέτριες, όλες μέρα με τη μέρα γινόντουσαν καλύτερες. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, έχουμε στην ενδοχώρα 50.000 - 55.000 ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε δομές και είναι όλοι υπό στέγη για το ξεχειμώνιασμα. Ταυτόχρονα, προχωράμε ένα πρόγραμμα βελτίωσης των δομών και γι’ αυτό μεταφέραμε σε ξενοδοχεία όσους διέμεναν σε δομές που ανανεώνονται ή ξαναδημιουργούνται. Επομένως, στην ενδοχώρα το χάος έχει πάρει μορφή και αυτή η μορφή είναι ικανοποιητική. Όταν όμως λέμε ικανοποιητική πρέπει κανείς να καταλαβαίνει για τι μιλάμε. Μιλάμε για ένα τεράστιο για την Ελλάδα προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα και δεν μπορούμε να φανταζόμαστε κήπους ανθισμένους, παιδάκια να παίζουνε, ανθρώπους ευτυχισμένους τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους εγκλωβισμένους, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας. Εμείς μέχρι στιγμής τους προσφέρουμε την επιβίωση. Με αυτό το σύστημα που εφαρμόζουμε, για το οποίο επικριθήκαμε, πετύχαμε να έχουμε όλους όσους είναι στην ενδοχώρα σε δομές, τα παιδιά να έχουν ξεκινήσει να πηγαίνουν στο σχολείο και όσα δεν πηγαίνουν να κάνουν μαθήματα μέσα στις δομές. Επιπλέον, έχουμε αρχίσει να διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις και να δίνουμε μερικώς μετρητά. Οι άνθρωποι έχουν τρεις φορές την ημέρα φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δευτεροβάθμια περίθαλψη, έχουν wi-fi σε όλα τα στρατόπεδα, έχουν θέρμανση. Για όνομα του θεού. Πολλά από αυτά που σας λέω δεν τα έχουν ελληνικές οικογένειες.
Από αυτή τη σκοπιά δήλωσα στην τελευταία μου συνέντευξη ότι οι συνθήκες είναι ικανοποιητικές στην ενδοχώρα. Για τα νησιά τόνισα ότι η κατάσταση είναι πολύ κακή. Ξέρετε, όμως, εδώ γίνεται συνεχώς μια διαστρέβλωση. Ό,τι λέω διαστρεβλώνεται στα πλαίσια μιας βλακώδους εκστρατείας να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα τέτοιο εθνικό θέμα όμως, δεν είναι ούτε για να πέσει ούτε για να ανέβει κανένας ΣΥΡΙΖΑ.
Να ξαναπώ λοιπόν ότι στα νησιά οι συνθήκες είναι πολύ κακές για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι δεν αφαιρούν βεβαίως τη δική μας ευθύνη. Η τελική ευθύνη είναι δική μας και πρέπει να την αναλαμβάνουμε αλλά πρέπει ο καθένας να αναλαμβάνει και τις δικές του ευθύνες. Στα νησιά με βάση τη συμπεριφορά των τοπικών αρχόντων και του συλλόγου ξενοδόχων δεν μπόρεσε να γίνει αυτό που έγινε στην ενδοχώρα, δηλαδή οι άνθρωποι να πάνε σε ξενοδοχεία μέχρι να βελτιώσουμε τις δομές, να δοθούν καινούριοι χώροι και να δοθεί και ένας χώρος που θα χρησιμεύσει ως κλειστό κέντρο για τους παραβατικούς και για τις διαδικασίες του ασύλου. Αυτά ακριβώς ζήτησε ο κύριος Αβραμόπουλος από πλευράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παρόλα αυτά συνεχίζουν να ζητάνε να παραιτηθεί ο Μουζάλας. Εγώ έχω όλη την καλή διάθεση και πάντα αναλαμβάνω ευθύνες αλλά αυτό το βιολί να αναλαμβάνω και ευθύνες άλλων, όχι!

- Οι νησιωτικές κοινωνίες και οι τοπικές αρχές επέδειξαν μεγάλη αλληλεγγύη και κατέβαλαν σημαντική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης το προηγούμενο διάστημα. Τι θεωρείτε ότι οδήγησε σε ρήξη; Δεν σας προβληματίζει αυτή η πλήρης αντιστροφή του κλίματος;

Επιτρέψτε μου να σας πω, δεν έγιναν οι κάτοικοι φασίστες, δεν έγιναν οι κάτοικοι ρατσιστές, όλα αυτά δημιουργούνται πάνω σε πραγματικές συνθήκες, ο λαϊκισμός άλλωστε πολλές φορές στηρίζεται πάνω σε πραγματικότητες. Ποια είναι η αλλαγή που έχει συμβεί στα νησιά; Πριν τη συμφωνία ήταν χώροι transit ενώ τώρα οι άνθρωποι μένουν στα νησιά, δεν μπορούν να φτάσουν στους προορισμούς που ήθελαν στην Ευρώπη και οι επιλογές που έχουν είναι είτε να γυρίσουν πίσω στην Τουρκία είτε να τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα. Δεν θέλουν όμως τίποτα από τα δύο και αυτό τους εκνευρίζει, τους κουράζει, τους κάνει δυστυχισμένους, προβληματικούς. Επιπλέον, δεν έχουν πια χρήματα και κυρίως άλλαξε η σύσταση του πληθυσμού. Ενώ το 2015 είχαμε πρόσφυγες σε ένα ποσοστό της τάξης του 70%-80% τώρα το 70% είναι αυτό που κοινωνικά και πολιτικά λέμε παράτυποι μετανάστες και νομικά ορίζεται ως παράνομοι μετανάστες. Πρόκειται για νέους άνδρες, μόνους, που ψάχνουν να φύγουν στην Ευρώπη και όχι για οικογένειες με παιδιά, που σημαίνει ότι πλέον προκύπτουν και προβλήματα παραβατικότητας. Επομένως, έχουν δίκιο οι νησιώτες, κουράστηκαν, αυτό όμως δεν δικαιολογεί όλα τα υπόλοιπα. Αντίθετα, είναι σαφές ότι η μόνη πρόταση που μπορεί να ξαλαφρώσει τα νησιά είναι να ισχύσει η συμφωνία και να μπορέσουμε να επιστρέψουμε αυτούς που δεν δικαιούνται άσυλο στην Τουρκία. Αυτό για να συμβεί έπρεπε να τους είχαμε σε κάποια ξενοδοχεία για να αντιμετωπίσουμε το χειμώνα μέχρι να φτιάξουμε καλύτερους χώρους. Χρειάζεται όμως όπως λέει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημιουργηθεί και ένας μικρός κλειστός χώρος κράτησης για να μπορεί η διαδικασία του ασύλου να δουλέψει καλύτερα. Αυτά τα αρνούνται οι νησιώτες και λένε το λαϊκίστικο σύνθημα «να περάσουν στην ενδοχώρα». Μα αν περάσουν στην ενδοχώρα, η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας καταρρέει. Τους το είπε και ο κύριος Αβραμόπουλος, αν η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας καταρρεύσει, τα νησιά δεν θα μείνουν χωρίς πρόσφυγες, απλά θα έχουν πάλι 2.000 - 3.000 πρόσφυγες την ημέρα. Αυτό λοιπόν σε γενικές γραμμές που πιστεύω εγώ ότι φταίει είναι ότι πάνω σε μια μισή αλήθεια, στηρίχτηκε ένα μεγάλο ψέμα.

- Δεν θεωρείτε ότι οι κακές συνθήκες στις υπάρχουσες δομές είναι ένας εύλογος λόγος δυσπιστίας των τοπικών κοινωνιών στο να δημιουργηθούν νέες δομές;

Είναι ένας λόγος που αξιοποιείται για να δημιουργηθεί δυσπιστία στα νησιά αλλά ισχύει το αντίστροφο. Κακές συνθήκες υπάρχουν στα νησιά επειδή εμποδιστήκαμε να φτιάξουμε καινούριες και καλύτερες δομές. Ναι, αυτή τη στιγμή η Μόρια είναι σε μια εξαιρετικά κακή κατάσταση. Αν όμως το Σεπτέμβρη μπορούσαμε να βάλουμε τους ανθρώπους σε ξενοδοχεία, να βάλουμε διώροφα σπιτάκια, να φτιάξουμε καινούριους χώρους και κέντρο κράτησης δεν θα ήμασταν εδώ που είμαστε σήμερα. Επομένως δεν ισχύει η γνωστή ιστορία η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, εδώ η κότα έκανε το αυγό.

- Οι κάτοικοι των νησιών του ΒΑ Αιγαίου μπορούν να νιώθουν ασφαλείς στο επίκεντρο της εφαρμογής της συμφωνίας με την Τουρκία, τη στιγμή που ο πρόεδρος Ερντογάν δυναμιτίζει διαρκώς το κλίμα με εμπρηστικές δηλώσεις;

Οι νησιώτες έχουν δίκιο να νιώθουν ανασφάλειες, κι εμείς νιώθουμε ανασφάλειες. Αυτό όμως που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν διότι διαστρεβλώθηκαν οι αλήθειες είναι ότι ακριβώς επειδή έχουμε αυτή την ανασφάλεια πρέπει να στηρίξουμε τη συμφωνία. Διότι αν εκπέσει η συμφωνία θα αρχίσουν ξανά οι ροές. Υπάρχουν φωνές που λένε ότι τώρα που μπήκαν φράχτες παντού οι ροές δεν θα είναι όπως ήταν το 2015. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Όταν μπήκαν φράχτες παντού οι ροές έπεσαν από 5.000-7.000 άτομα στα 2.000 - 2.500. Όταν υπεγράφη η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας οι ροές έπεσαν αμέσως στα 60 άτομα την ημέρα και μετά το πραξικόπημα αυξήθηκαν στα 100-120 άτομα. Οι Έλληνες και οι νησιώτες έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε 60-100 άτομα την ημέρα και 2.000-2.500 άτομα την ημέρα αν εκπέσει η συμφωνία. Δυστυχώς, όπως είπα και στους νησιώτες, τη γεωγραφία δεν μπορεί κανείς να την αλλάξει. Στην ιστορία παρεμβαίνεις, μέσα όμως σε ορισμένα πλαίσια. Και υπάρχουν πολλά ύποπτα ερωτήματα. Υπάρχει αυτή η ανόητη θεωρία ότι δεν φυλάμε τα σύνορά μας. Αυτό υπονοεί ότι θα έπρεπε να βουλιάζουμε τις βάρκες και πιθανώς κάποτε έτσι να γινόταν, όπως θα θυμάστε. Δεν υπάρχει αθωότητα πίσω από τέτοιες θεωρίες και ελπίζω να μην φτάσουμε σε σημείο να ζήσουμε ξανά τέτοια πράγματα διότι ξέρετε ο λαϊκισμός είναι ένα τέρας που ταΐζεται εύκολα αλλά στο τέλος τρώει τους ίδιους τους καλούς ανθρώπους οι οποίοι πέσανε σε αυτήν την πλάνη.

- Το περίφημο push factor, η συζήτηση δηλαδή ότι οι κακές συνθήκες στα νησιά αποτρέπουν άλλους πρόσφυγες από το να προσπαθήσουν να εισέλθουν στην Ελλάδα, υφίσταται και σε ποιους κύκλους;

Είναι ανόητο, μπορεί να συζητιέται στην Ουγγαρία αλλά δεν έχει καμία βάση επιστημονικά και επίσης δεν έχει καμία σχέση με τη βούλησή μας. Εμείς αυτό που θεωρούμε ότι μπορεί να επιδράσει ως push factor είναι να λειτουργήσουν γρήγορα οι επιστροφές και να αρχίσουν να φεύγουν από την Ελλάδα προς την Τουρκία, αυτό μπορεί να τους αποτρέψει. Επίσης, push factor μπορεί να είναι το ότι από τα δικά μας σύνορα δε περνάνε στην Ευρώπη και δεν είναι τυχαίο ότι ζητήσαμε από την Frontex να βοηθήσει σε αυτό.

- Για το οικονομικό σκέλος, πρόσφατα δόθηκαν στη δημοσιότητα οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις που έχουν λάβει κρατικοί φορείς, διεθνείς οργανισμοί και ΜΚΟ για την προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Τι φταίει κατά την άποψή σας και παρά το σημαντικό ύψος των κονδυλίων δεν έχουμε τα αναμενόμενα αποτελέσματα;

Με τα οικονομικά γίνεται πάλι μια τεράστια προπαγάνδα εις βάρος της κυβέρνησης η οποία κάνει κακό και στο εξωτερικό. Πρώτον, πάλι στηρίζεται σε μια μισή αλήθεια, ότι δηλαδή πήραμε ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Nα εξηγήσω λοιπόν τι έχουμε κάνει. Συνολικά, από τη μία επιτροπή της Ευρώπης, πήραμε έκτακτα για την Ελλάδα 350 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά στο ελληνικό κράτος δόθηκαν τα 175. Τα υπόλοιπα δόθηκαν σε θεσμικές οργανώσεις, όπως είναι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, σε διεθνείς οργανισμούς και σε ΜΚΟ. Εμείς λοιπόν γι’ αυτά τα 175 εκατομμύρια για τα οποία δικαιούνται να μας ελέγξουν και οφείλουμε να αποδώσουμε λογαριασμό έχουμε απορροφήσει περίπου το 60-70% και μέχρι το τέλος Φλεβάρη θα έχουμε απορροφήσει πάνω από το 80%, καθώς έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί τα έργα. Στην έκτακτη κατάσταση λοιπόν κάναμε μια εξαιρετική απορροφητικότητα των εκτάκτων κονδυλίων.
Πώς βγαίνει ο μύθος του ενός δισεκατομμυρίου; Μέσω εθνικών προγραμμάτων υπάρχουν ακόμα 509 εκατομμύρια, χρήματα που εγκρίθηκαν από την Ε.Ε. πριν καν αρχίσει η προσφυγική κρίση το 2014 και η χώρα μας θα έπαιρνε για να αξιοποιήσει για το μεταναστευτικό που ήδη υπήρχε, μέχρι το 2022. Αυτά είναι επιλέξιμα. Μας ζητήθηκε λοιπόν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρουμε από αυτά τα χρήματα κι έχουμε αρχίσει να το κάνουμε. Όμως δεν έχουμε αυτή τη στιγμή μισό δισεκατομμύριο στην τράπεζα, κάνουμε κάθε φορά έργα και απορροφούμε από τις επιλέξιμες δαπάνες, διότι δεν είναι όλες επιλέξιμες, π.χ. το φαγητό δεν περιλαμβάνεται, οπότε πρέπει να υπερβούμε διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Μέχρι στιγμής έχουμε απορροφήσει το 17%, το οποίο είναι ένα υψηλό ποσοστό στην Ευρώπη. Και υπάρχουν επίσης και άλλα χρήματα που έχουν δοθεί στις θεσμικές οργανώσεις από αυτά τα ταμεία.
Μας κατηγορούν βλακωδώς γιατί αφήσαμε να δοθούν χρήματα στις οργανώσεις. Μα εμείς δεν θέλαμε να δοθούν, αντισταθήκαμε, δοθήκανε όμως, ήταν ένας τρόπος να χρηματοδοτήσει η Ευρώπη το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Δεν ήταν δική μας επιλογή αλλά δεν κρίναμε ότι ήταν φάση που έπρεπε να κηρύξουμε πόλεμο και να πάμε με το στρατό μας να καταλάβουμε το Βέλγιο και την Ευρώπη.
Το πώς αξιοποιούνται τα χρήματα που δόθηκαν σε οργανώσεις είναι ένα θεμιτό ερώτημα, το θέτουμε και εμείς συνέχεια. Διότι ξέρετε η Ελλάδα είναι κράτος μέλος και είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τη διαχείριση, στο χειρισμό των χρημάτων υπάρχει μια διαφάνεια, όπως ισχύει για κάθε κράτος - μέλος. Οι οργανώσεις αυτές όμως, θεσμικά δεν έχουν καμία διαφάνεια, δεν δίνουν λογαριασμό σε εμάς, δίνουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπάρξει διαφάνεια και απολογισμός στον ελληνικό λαό, συνεχίζουμε να το παλεύουμε αλλά δεν εξαρτάται από εμάς. Τα χρήματα των οργανώσεων δεν είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους, μας αρέσει δεν μας αρέσει, δίνονται από την DGECΗO η οποία έχει τους δικούς της κανονισμούς και δεν είναι υποχρεωμένη να μας δώσει εξηγήσεις. Εμείς ζητάμε εξηγήσεις, το αν θα τις πάρουμε ή όχι είναι μια άλλη ιστορία, αλλά δεν μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει και να μας πει «γιατί δεν ελέγχετε την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ;» Γιατί νομικά δεν έχουμε αυτήν την δυνατότητα.

- Για το λειτουργικό σκέλος, με αφορμή την πρόσφατη κακοκαιρία η Εκπρόσωπος της Κομισιόν Ν. Μπερτό επεσήμανε ότι η διαχείριση των προσφυγικών κέντρων στην Ελλάδα και οι συνθήκες σε αυτά είναι πρωτίστως ευθύνη των ελληνικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφέρει οικονομική και τεχνική στήριξη, η ελληνική κυβέρνηση κάνει σωστά τη διαχείριση;

Αν σκεφτεί κανείς το έκτακτο, το κύμα αυτό που έπρεπε να διαχειριστούμε, κάνουμε καλή διαχείριση και το λέω χωρίς καμία αυταρέσκεια. Ωστόσο, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν λάθη σε μια τέτοια διαχείριση. Ο κόσμος ακούει για χρήματα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και δεν του περνά από το μυαλό ότι χρειάστηκαν πολλά εκατομμύρια ευρώ για να δουλέψει η ακτοφυλακή, η οποία έκανε 170.000 διασώσεις, ή ότι επειδή δεν υπήρχε άλλος μηχανισμός για να χτίσει τους καταυλισμούς αξιοποιήθηκε ο στρατός. Ενεπλάκησαν αναγκαστικά πολλά υπουργεία. Μέσα σε αυτόν τον συντονισμό προφανώς υπήρξαν λάθη. Είναι βλακώδες να πει κανείς ότι δεν έγιναν λάθη, πρέπει όμως να αναλογιστεί και το μέγεθος του προβλήματος. Ξαφνικά έπρεπε να συντονιστούν υπουργεία χωρίς καμία παράδοση συντονισμού μεταξύ τους, να φτιαχτούν καινούριοι μηχανισμοί για να καλύψουν την ύπαρξη ενός κενού που αξίζει να το αναφέρουμε, ότι στη χώρα μας δεν υπήρξε μεταναστευτική πολιτική ποτέ. Όταν παραλάβαμε σαν ΣΥΡΙΖΑ και όταν εγώ έγινα αναπληρωτής υπουργός στην υπηρεσιακή κυβέρνηση υπήρχαν 1.000 θέσεις φιλοξενίας και 250 θέσεις για ασυνόδευτα ανήλικα, αυτά ήταν τα όπλα που είχαμε. Αντίθετα υπήρχαν 5.000 θέσεις φυλακής και άλλες 2.500 θέσεις κράτησης μέσα σε αστυνομικά τμήματα σε τρισάθλιες συνθήκες. Έχουμε καταδικαστεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης γιατί από το 2012 μέχρι το 2015 είχαν αναλάβει οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις να φτιάξουν επιπλέον 1000 θέσεις φιλοξενίας και δεν τις έφτιαξαν. Εμείς σήμερα έχουμε περίπου 50.000 θέσεις φιλοξενίας, η ανάγκη μας ώθησε αλλά και το πώς βλέπουμε τη μεταναστευτική πολιτική.

- Πώς μπορεί να λειτουργήσει σωστά μια δομή όταν ο διοικητής της αλλάζει κάθε 20 μέρες; Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του NEWS247 στη Χίο, καταγράψαμε προβλήματα που επιδεινώνουν δραματικά τις συνθήκες διαβίωσης των φιλοξενούμενων στο Κέντρο Καταγραφής και Ταυτοποίησης της ΒΙΑΛ αλλά και των περιοίκων, ωστόσο χρονίζουν λόγω και της απουσίας σταθερής διοίκησης και λήψης αποφάσεων.

Έχετε δίκιο και μπορώ να πω ότι ήδη στα τέσσερα νησιά τελειώνει ο διορισμός των διοικητών, ενώ στη Μυτιλήνη φαντάζομαι θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο.

- Γιατί έπρεπε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τη δημιουργία των Κέντρων για να αρχίσετε να τοποθετείτε μόνιμους διοικητές;

Γιατί υπάρχουν τεράστια γραφειοκρατικά προβλήματα, γιατί δημιουργούσαμε καινούριους νόμους και γιατί δεν υπήρχαν οι μηχανισμοί ενός υπουργείου. Θα σας έλεγα ότι μπορεί κανείς να πάρει ευθύνη και γι’ αυτό το πράγμα αλλά νομίζω ότι το κύριο δεν είναι αυτό. Στη Γερμανία αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα από το 1950, στη Δανία από το 1952, εμείς υπηρεσία υποδοχής φτιάξαμε πριν από πέντε χρόνια στην Ελλάδα και είχε μόλις πέντε θέσεις. Και το άσυλο φτιάχτηκε πριν από τέσσερα χρόνια. Δεν είχαμε πρότερη εμπειρία, εμπλεκόμασταν πάρα πολλοί φορείς, δηλαδή ο στρατός έχτιζε, η αστυνομία έκανε αυτό, εμείς το άλλο. Ήταν ένα πράγμα το οποίο όλοι το αποκαλούσαν υπουργείο Μετανάστευσης αλλά υπουργείο Μετανάστευσης δεν υπήρχε, τώρα φτιάχνεται και θα είναι έτοιμο σε 4-5 μήνες, είναι ένα όπλο ακόμα, αλλά δεν μπορούσες να πεις ότι πρώτα θα φτιάξουμε το όπλο και μετά θα δράσουμε. Επομένως είναι αλήθεια ότι πολλές φορές δημιουργήθηκαν ζητήματα συντονισμού, δημιουργήθηκαν συγκρούσεις ανάμεσα σε υπουργεία, σε φορείς, δεν είναι σπάνιο στο Δημόσιο αυτό το φαινόμενο. Εγώ όμως, εκ των υστέρων και μετά από πολλούς καυγάδες, θεωρώ ότι στην πράξη η συνεργασία πέτυχε και ότι σιγά σιγά τα πράγματα θα γίνονται καλύτερα εφόσον η συμφωνία Ευρώπης Τουρκίας συνεχίσει να ισχύει.

- Υπάρχει σχέδιο σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά με τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας;

Κοιτάξτε, λάθη έχω κάνει αλλά ψέματα δεν έχω πει ποτέ. Σε μια εκπομπή όταν μου κάνανε αυτή την ερώτηση είπα "Παναγιά βοήθα" και μου βγήκε και το παρατσούκλι ότι ο Μουζάλας έχει σχέδιο θρησκευτικό για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πρέπει να λέμε την αλήθεια. Θα δοκιμαστούμε σκληρά, θα το αντιμετωπίσουμε, δεν έχει νόημα να σας πω θα κάνουμε αυτό κι εκείνο. Θα κάνουμε κάτι αν είναι 200.000, κάτι άλλο αν είναι 300.000, κάτι άλλο αν είναι 400.000 κ.ο.κ. Είναι σαν να λέτε στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, "αν γίνει πόλεμος με την Αλβανία και πέσουν τα πρώτα πενήντα χιλιόμετρα έχουμε σχέδιο μετά τι θα κάνουμε;" Ε, δεν θα βγει να σας πει το σχέδιο. Αλλά το κύριο σχέδιο που πρέπει να έχουμε είναι να εφαρμοστεί η συμφωνία. Γιατί αν δεν εφαρμοστεί η συμφωνία θα επιζήσουμε, έχουμε επιζήσει σαν φυλή και σαν λαός και σαν έθνος από πολύ χειρότερες καταστάσεις, θα δοκιμαστούμε πάρα πολύ σκληρά. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να συζητάμε plan B, έχουμε την υποχρέωση να το έχουμε αλλά δεν το συζητάμε. Εμείς στην Ευρώπη πηγαίνουμε και απαιτούμε και τα δύο μέρη και η Ευρώπη και η Τουρκία να κρατήσουν τις δεσμεύσεις τους. Εμείς τη δική μας ευθύνη την αναλάβαμε, την πληρώνουμε ακριβά με θυσίες του λαού μας και το plan Β είναι το plan Α μας.
Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η Τουρκία απαιτεί να γίνει αμέσως δεκτή στην ΕΕ

Οι Έλληνες πολίτες, σε Κύπρο και Ελλάδα, πρέπει να συνεγερθούν, πριν να είναι αργά!!!
Μιλώντας στο τουρκικό κοινοβούλιο, ο Πρωθυπουργός της χώρας Binali Yildirim είπε, αναφερόμενος στην εν εξελίξει Διεθνή Διάσκεψη για την Κύπρο, ότι «μιλάμε για μια ενωμένη Κύπρο. Άπαξ και διασφαλισθεί αυτή η συμφωνία, η Τουρκία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως να είναι μέλος της ΕΕ».

Η Διεθνής Διάσκεψη για την Κύπρο είναι μια παράνομη επιχείρηση, στην οποία δυστυχώς συνεργάζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ, κατά πλήρη αθέτηση των Συνθηκών της ΕΕ και του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τρεις ξένες χώρες, η Βρετανία, η Ελλάδα και η Τουρκία, δύο εξ αυτών εμπλεκομένων στο παρελθόν σε αιματηρούς πολέμους εναντίων των Κυπρίων, συζητούν τώρα στη Γενεύη τις εθνικές διαμάχες σε μια τέταρτη χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις συνομιλίες είναι παρόντες εκπρόσωποι της ελληνοκυπριακής πλειονότητας του πληθυσμού (82%) και της τουρκοκυπριακής μειονότητας (18%), αλλά όχι το Κυπριακό κράτος.

Είναι ένα μεταμοντέρνο, αλλά είναι ένα πραγματικό πραξικόπημα, οργανωμένο από τις πιο ακραίες δυνάμεις εντός του διεθνούς οικοδομήματος, που στοχεύουν στο να παρακαμφθεί η ετυμηγορία των ίδιων των Κυπρίων στο δημοψήφισμα του 2004.

Ένας δεύτερος στόχος αυτής της επιχείρησης είναι να γίνει αντιληπτή η επί δεκαετίες στρατηγική των ΗΠΑ και των Βρετανών να φέρουν την Τουρκία μέσα στην ΕΕ, παρά τις ενστάσεις πολλών ευρωπαϊκών εθνών.

Η επίλυση που θέλουν να επιβάλλουν στους Κυπρίους, προβλέπει 50-50% κατανομή των αποφάσεων μεταξύ της πλειονότητας και της μειονότητας, παρέχοντας έτσι στην Άγκυρα δικαίωμα βέτο και επίσης με μια κυριαρχική επιρροή στην ψήφο της Κύρπου στους κόλπους της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Περισσότερα στο http://www.defenddemocracy.press/turkey-asks-to-be-immediately-admitted-in-the-eu/

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Διαβάστε το ολόκληρο...

Να ακούμε και να σκεφτόμαστε και κυρίως ότι τα σωστά βρίσκονται συνήθως στα αντίθετα από όσα μας υπόσχεται πολιτικό σύστημα και μας σερβίρουν τα ΜΜΕ, για τα μεγάλα θέματα του ελληνισμού, όπως τα μνημόνια ή το Κυπριακό, λέει στον 9.84 ο αρθρογράφος και γεωπολιτικός αναλυτής Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Στη Κύπρο όπως είπε, η Γενεύη «πέτυχε το θαύμα», ουσιαστικά τη θεμελίωση ενός νέου προτεκτοράτου, που αυτοκαταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία , η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική οντότητα, με ευθύνη τριών χωρών της Ελλάδας που έχει καταστεί οικονομικό προτεκτοράτο, της Αγγλίας με τα ζωτικά συμφέροντα των βάσεων της στη Κύπρο και της Τουρκίας με τη εισβολή, κατοχή και εποικισμό στο βόρειο τμήμα του νησιού.



Διαβάστε το ολόκληρο...

Πολεμική ατμόσφαιρα στις σχέσεις των δυο χωρών
Στα «χαρακώματα» Τουρκία και Γερμανία - Οι Τούρκοι πολίτες φοβούνται να γυρίσουν πίσω

«Εσείς στη Γερμανία υποστηρίζετε την τρομοκρατία και αυτό θα σας γίνει μπούμερανγκ, είναι θέμα χρόνου να χτυπήσει κι εσάς η τρομοκρατία. Εμείς ανησυχούμε γιατί η Γερμανία προστατεύει εδώ και δεκαετίες τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το PKK και το DHKPC, ενώ τώρα έγινε και στέκι της οργάνωσης του Φετουλάχ Γκιουλέν (FETÖ)» είχε πει ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε ομιλία που μετέδωσε προ μηνών το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της χώρας του και είχε κατηγορήσει ευθέως τη Γερμανία για παροχή προστασίας σε τρομοκράτες.

Μία ολόκληρη χώρα ως «άντρο τρομοκρατών». Κάπως έτσι θέλει να παρουσιάζει τη Γερμανία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Για τους Γερμανούς η περιγραφή φαντάζει αλλοπρόσαλλη, αλλά για τους Τούρκους που διαμένουν στη Γερμανία εμπεριέχει και μία απειλή: πολλοί φοβούνται ότι η Άγκυρα, επικαλούμενη την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου ή άλλες «ανατρεπτικές» δραστηριότητες, θα μπορούσε να ζητήσει την έκδοσή τους από τις γερμανικές αρχές ή να ακυρώσει τα διαβατήριά τους.

Δεν είναι λίγοι πλέον εκείνοι που ζητούν άσυλο στη Γερμανία όπως λ.χ. ο Τζαφέρ Σαντίκ, μέλος του φιλοκουρδικού κόμματος HDP και παλαιότερα δημοτικός σύμβουλος σε μία μικρή πόλη με συμπαγή κουρδικό πληθυσμό. Αυτό και μόνο, λέει ο Σαντίκ, ήταν αρκετό ώστε να του απαγγελθεί κατηγορία για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, η οποία τελικά οδήγησε στην καταδίκη του. «Ποτέ δεν κράτησα όπλο, ποτέ δεν έκανα κάτι παράνομο, δεν έχω σχέση με τρομοκρατική οργάνωση. Πιστεύω ότι το κουρδικό ζήτημα πρέπει να επιλυθεί με δημοκρατικές διαδικασίες, αυτή τη λύση υποστήριζα πάντα και καμία άλλη» λέει ο ίδιος. Τελικά ο Σαντίκ κατάφερε να διαφύγει. Σήμερα ζει στην Κολωνία. Φοβάται όμως ότι, όπως αναφέρουν πρόσφατα δημοσιεύματα, η Τουρκία θα ακυρώσει τα διαβατήρια πολιτών που είχαν διαφύγει στο εξωτερικό, αν δεν επιστρέψουν στην πατρίδα τους μέσα στους επόμενους τρεις μήνες. «Είχα υποστεί μία αυθαίρετη τιμωρία και αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την πατρίδα μου. Θέλω να προσαρμοστώ όσο πιο γρήγορα γίνεται στη Γερμανία και να βρω δουλειά, ώστε να φέρω και την οικογένειά μου. Γι αυτό ελπίζω να γίνει δεκτή η αίτησή μου για παροχή ασύλου» λέει ο ίδιος. Μέχρι στιγμής πάντως οι τουρκικές αρχές δεν φαίνεται να έχουν υποβάλει επίσημο αίτημα για την έκδοση του Τζαφέρ Σαντίκ.

Σύμφωνα με τις αρμόδιες γερμανικές αρχές, το 75% των Τούρκων που ζητούν πολιτικό άσυλο κατάγεται από κουρδικές επαρχίες. Άλλοι θωρούνται υποστηρικτές του ισλαμιστή πνευματικού ηγέτη Γκιουλέν. Δεν λείπουν όμως και κάποιες ξεχωριστές περιπτώσεις, όπως είναι η φοιτήτρια Άιτσα Έτσντεμιρ που βρέθηκε στην Κολωνία με το πρόγραμμα Erasmus, αλλά το περασμένο καλοκαίρι έμαθε ότι στην Τουρκία συνέλαβαν τον πατέρα της και μάλιστα τον φυλάκισαν στο ίδιο κελί μαζί με άλλους 36 κρατούμενους. Τώρα η νεαρή Τουρκάλα φοβάται να επιστρέψει στην πατρίδα της. «Από τότε που έγινε η απόπειρα πραξικοπήματος έχουν επανέλθει και τα βασανιστήρια στις φυλακές. Η Διεθνής Αμνηστία έχει δημοσιεύσει μαρτυρίες δικηγόρων. Οι ίδιοι οι κρατούμενοι υφίστανται απειλές και εκφοβισμούς, για να μη μιλήσουν. Στη Γερμανία αισθάνομαι ασφάλεια, γιατί το κράτος σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη. Γι αυτό ζήτησα πολιτικό άσυλο…» λέει η ίδια.
Πηγή: Deutsche Welle, Ημερησία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Θανάσης Αυγερινός
Παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για τις ελληνορωσικές σχέσεις, φαίνεται πως ο "κόφτης" δοκιμάζεται πρώτα σ' αυτές με απελάσεις διπλωματών, άρνηση ανεφοδιασμού πλοίων κλπ

Πρωτοφανείς είναι οι αποκαλύψεις, στις οποίες προχώρησε εμμέσως πλην σαφώς ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, απαντώντας σε ερωτήσεις μας κατά την καθιερωμένη εναρκτήρια του έτους συνέντευξη Τύπου.

Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας επιβεβαίωσε καταρχάς ότι προ μερικών μηνών, Αθήνα και Μόσχα, ίσως για πρώτη φορά στα μεταψυχροπολεμικά χρόνια, προχώρησαν στο ακραίο μέτρο της αμοιβαίας απέλασης διπλωματών τους, που είχαν παρουσιαστεί για να υπηρετήσουν αντιστοίχως στις πρεσβείες της Ρωσίας στην Αθήνα και της Ελλάδας στη Μόσχα. «Για το τελευταίο ερώτημά σας μπορώ να πω, ότι εάν οι πληροφορίες σας είναι σωστές, τότε το σκορ είναι 1-1, είμαστε πάτσι», είπε χιουμοριστικά ο Σ.Λαβρόφ, χωρίς ουδεμία προσπάθεια να διαψεύσει την όντως σοβαρή και έγκυρη πληροφορία μας ότι παρά τις μεγαλόστομες δηλώσεις φιλίας, συμβαίνουν ακόμη και απελάσεις στις ελληνορωσικές σχέσεις και μάλιστα ξεκίνησαν αυτές με ελληνική πρωτοβουλία!


Αναμένοντας πιθανώς περισσότερες εξηγήσεις για το πρωτοφανές συμβάν, πληροφορούμαστε ότι η αποχώρηση του Ρώσου διπλωμάτη έγινε αφού καταρχήν είχε εγκριθεί ο διορισμός του κατά την καθιερωμένη διαδικασία, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα. Η ρωσική πλευρά θεωρεί «άκομψη» την απέλαση, γιατί έγινε λίγες μόλις ημέρες αφότου είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα ο άγνωστος μέχρι στιγμής Ρώσος διπλωμάτης, του οποίου άγνωστο παραμένει και το σοβαρό «παράπτωμα», εφόσον οδήγησε στην απόλυσή του. Αξιόπιστες πηγές μας άφησαν να υπονοηθεί ότι επί της ουσίας όλα έγιναν με «παρότρυνση» των «συμμάχων» μας και προφανέστατα συνδέονται με το διορισμό στην Αθήνα του εξαιρετικά δραστήριου και προερχόμενου από το Κίεβο νέου πρεσβευτή των ΗΠΑ. Κατά τις ίδιες πηγές όταν ζητήθηκαν από την ελληνική πλευρά εξηγήσεις, εκείνη μετ' επιτάσεως επέμεινε σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται αμιγώς για «ελληνική» απόφαση, η οποία δεν υπαγορεύθηκε από κανέναν ξένο...

Από ελληνικής πλευράς θύμα της «αμιγώς» ελληνικής απόφασης ήταν ο νέος διευθυντής του Γραφείου Τύπου της ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα Πέτρος Τσαρούχης, ο οποίος, όπως μας αφηγούνται οι έκπληκτοι συνάδελφοί του, δεν πρόλαβε να συμπληρώσει ούτε εβδομάδα στο πόστο του! Όπως είναι πολύ φυσικό, Αθήνα και Μόσχα μπορεί να αντήλλαξαν τις δέουσες αιχμηρές νότες, όμως συμφώνησαν τελικά να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους και να μην αμαυρώσουν και με απελάσεις το (κατακαημένο) Έτος Ελλάδας-Ρωσίας και τις επισκέψεις επισήμων, που υπολείποντο…

Σε σχέση με την πληροφορία μας ότι και η ελληνική κυβέρνηση συστρατεύθηκε στη ΝΑΤΟΪκή υστερία και αρνήθηκε τον ανεφοδιασμό ρωσικών πολεμικών πλοίων, που κατευθύνονταν στις ακτές της Συρίας για να επιχειρήσουν κατά του (υποτιθέμενου) κοινού εχθρού, των τρομοκρατικών οργανώσεων ISIS και An-Nusra, ο διπλωματικά ειρωνικός Σ.Λαβρόφ επίσης δεν έδειξε οποιαδήποτε διάθεση να την διαψεύσει, παρά τη σοβαρότητά της.

«Σχετικά με τον ανεφοδιασμό των πλοίων μας, που υποστηρίζουν τις ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις, τη βάση μας στο Χμέιμιμ και την τεχνική-επισκευαστική μονάδα στο Ταρτούς, τα καταφέραμε. Έχουμε τη δυνατότητα, χωρίς να επιβαρύνουμε κανέναν από τους συναδέλφους μας, να διασφαλίζουμε τη λειτουργία της αεροπορίας και του στόλου μας», είπε επιλέξει ο Σεργκέι Λαβρόφ… Τα συμπεράσματα δικά σας…

ellada-russia.gr

ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το ζήτημα του νεκροταφείου Ελλήνων στην Αλβανία, ο απόηχος της Διάσκεψης στη Γενεύη για το Κυπριακό και οι μοιραίοι πολιτικοί των κρίσιμων στιγμών.

Τι είναι πάλι τούτο; Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας επιβεβαίωσε κατ’ αρχάς ότι προ μερικών μηνών, Αθήνα και Μόσχα, ίσως για πρώτη φορά στα μεταψυχροπολεμικά χρόνια, προχώρησαν στο ακραίο μέτρο της αμοιβαίας απέλασης διπλωματών τους, που είχαν παρουσιαστεί για να υπηρετήσουν αντιστοίχως στις πρεσβείες της Ρωσίας στην Αθήνα και της Ελλάδας στη Μόσχα.

Η αποχώρηση του Ρώσου διπλωμάτη έγινε ενώ είχε εγκριθεί ο διορισμός του κατά την καθιερωμένη διαδικασία, χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα. Η ρωσική πλευρά θεωρεί "άκομψη" την απέλαση, γιατί έγινε λίγες μόλις ημέρες αφότου είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα ο άγνωστος μέχρι στιγμής Ρώσος διπλωμάτης, του οποίου άγνωστο παραμένει και το σοβαρό "παράπτωμα", το οποίο οδήγησε στην απέλασή του, πριν προλάβει να γνωρίσει την πόλη.

Από ελληνικής πλευράς θύμα της "αμιγώς" ελληνικής απόφασης [επειδή η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως δεν υπήρξε "ξένος δάκτυλος"] ήταν ο νέος διευθυντής του Γραφείου Τύπου της ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα Πέτρος Τσαρούχης, ο οποίος, όπως αφηγούνται οι έκπληκτοι συνάδελφοί του, δεν πρόλαβε να συμπληρώσει ούτε εβδομάδα στο πόστο του! Απελάθηκε από τη Μόσχα, όπως συνηθίζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Και όλα αυτά, κατά το έτος 2016 που ήταν αφιερωμένο στην ελληνορωσική φιλία.

(...)

Πηγή: voria

https://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/01/blog-post_213.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

[Μια πολλαπλώς εξέχουσα φωνή πολιτικής σωφροσύνης από την Αμερική, είδος που στη χώρα μας έπαψε να υπάρχει, έρχεται με το παρόν άρθρο να προσφέρει και στους σκεπτόμενους ΄Ελληνες πολύτιμο κώδικα ερμηνείας του μηνύματος που, μετά το βρετανικό δημοψήφισμα, μετέδωσε η λαϊκή Αμερική, επιβάλλοντας Πρόεδρο τον αιρετικό, μισητό στη τάξη του, αυτοδημιούργητο δισεκατομμυριούχο Ντόναλντ Τραμπ, σε πείσμα μανιώδους πολέμου εγχώριων και ξένων κατεστημένων δυνάμεων, με όλα τα επίσημα και σκοτεινά όπλα που διαθέτουν.

Το άρθρο γράφτηκε προφανώς προ της ορκωμοσίας και δεν αναφέρεται στην πρώτη ομιλία του νέου προέδρου στο αμερικανικό έθνος, η οποία, επισημοποιώντας αυτό το μήνυμα, έχει προκαλέσει στους εγκεφάλους του 4ου Ευρωπαϊκού Ράιχ (Βερολίνου και Βρυξελλών) και της Ατλαντικής Συμμαχίας μιαν ασυγκράτητη κρίση delirium tremens, έκδηλη σε δηλώσεις, τηλεοπτικά πάνελ και αρθρογραφία των μήντια.]

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Μην κάνεις οποιεσδήποτε απότομες κινήσεις» είναι η συμβουλή του Ρίτσαρντ Χάας, νέου προέδρου του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, το οποίο δεν είναι παραδοσιακά γνωστό σαν κέντρο «λαϊκίστικων» πεποιθήσεων.

Ο Χάας εννοούσε ότι ο πρόεδρος θα πρέπει να συγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας για να μελετήσει τις συνέπειες προτού σχίσει τη συμφωνία για τα πυρηνικά με το Ιράν και προτού μεταφέρει την πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ (από το Τελ Αβίβ), ή καταρρίψει ένα δοκιμαζόμενο πύραυλο της Βορείου Κορέας. Επιχειρηματολογώντας εναντίον βιαστικών ενεργειών, ο Χάας έχει δίκιο.

Αλλά όταν το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας και το κατεστημένο έχουν λάθος και έχει δίκιο ο Τραμπ, τότε πρόκειται για πρόβλημα αναγνώρισης του νέου κόσμου στον οποίο έχουμε μπει.
Η παλαιά τάξη φεύγει. Συνθήκες και συμμαχίες, που γεννήθηκαν στον ψυχρό πόλεμο παύουν να έχουν σχέση με την σημερινή πραγματικότητα και δεν μπορούν να συντηρηθούν επί πολύ.
Ο οικονομικός πατριωτισμός και ο εθνοκεντρισμός που προσωποποιεί ο Τραμπ ανέρχεται παντού. Ο διεθνισμός υποχωρεί απέναντι στη φυλετική συσπείρωση*.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον Πρόεδρο Τραμπ είναι να εγκαταλειφθεί το κίνημα του οποίου ηγήθηκε , οι ελπίδες του να ματαιωθούν και το πρόγραμμα που απέρριψε και ανέτρεψε ο Τραμπ να επανεπιβληθεί από το ρεπουμπλικανικό κατεστημένο και τους συνεργάτες του στην πολιτική και στον Τύπο.

Αλλά και πάλι, ο Τραμπ είναι που διάβασε σωστά την ψυχολογία του έθνους και γι’ αυτό ορκίστηκε Πρόεδρος.

Η υπαρξιακή απειλή κατά της Δύσεως δεν προέρχεται πια από την Ανατολή, από ένα ρωσικό στρατό που συντρίβει και διασχίζει την Πολωνία και τη Γερμανία και προχωρεί προς τον ΄Ελβα και το Κενό της Φούλντα.

Η υπαρξιακή απειλή για τη Δύση προέρχεται, αντιθέτως, από τον Νότο.
Το ένα δισεκατομμύριο και πλέον των λαών της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Υποσαχάρειας Αφρικής, ο αριθμός των οποίων εκρήγνυται, κινείται αδυσώπητα προς τη Μεσόγειο, ερχόμενο να καταλάβει τον ελεύθερο χώρο που αφήνει μια Ευρώπη που γερνά και πεθαίνει.
Αυτό που νοιάζει τους Αμερικανούς είναι τα αμερικανικά σύνορα που ματώνουν, όχι τα σύνορα της Εσθονίας, της Νότιας Κορέας, του Κουβέιτ ή της Νότιας Θάλασσας της Κίνας.

Όταν ο Τραμπ αποκαλεί το ΝΑΤΟ «απαρχαιωμένο», λέει πως η μεγάλη απειλή για τη Δύση δεν είναι η ανακατάληψη από τον Πούτιν της Κριμαίας, που ανήκε στη Ρωσία για 150 χρόνια. Και αν το τίμημα για την ειρήνη είναι ν’ αποσυρθούμε από την πρόσοψη της Ρωσίας και από τον χώρο της Ρωσίας, ίσως πρέπει να καταβάλουμε αυτό το τίμημα.

Ο ίδιος ο Τζωρτζ Κέναν, ο αρχιτέκτονας του σχεδίου ανάσχεσης της Ρωσίας του Στάλιν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, μας συνέστησε να μη προωθήσουμε το ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ρωσίας.
Για την απόφαση των Βρετανών να εγκαταλείψουν την Ε.Ε. ο Τραμπ είπε την περασμένη εβδομάδα: «Λαοί, χώρες, θέλουν να έχουν τη δική τους ταυτότητα και η Βρετανία θέλησε τη δική της ταυτότητα… ώστε, αν με ρωτήσετε, πιστεύω πως και άλλοι θα θελήσουν να φύγουν…»
Δεν έχει δίκιο; Είναι τόσο συγκλονιστικό το ν’ ακούς μιαν ολοφάνερη αλήθεια;

Πως μπορούσαν οι οδηγήτριες τάξεις της Ευρώπης να μη βλέπουν την άνοδο των φιλολαϊκών δυνάμεων; Οι ευρωπαϊκοί λαοί ποθούσαν να ανακτήσουν τη χαμένη κυριαρχία τους και την εθνική τους ταυτότητα. Και ήταν πρόθυμοι να πληρώσουν το τίμημα για να το επιτύχουν.
Προφανώς οι άνθρωποι του Νταβός δεν είναι σε θέση να καταλάβουν πως υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι υπάρχουν αγαθά πιο σημαντικά από τον πλούτο.

Ωστόσο, ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ θα πρέπει να αποφύγει βεβιασμένες κινήσεις, αν πρόκειται να καταστεί ένας αναμορφωτής πρόεδρος, θα πρέπει ν’ απολακτίσει ένα κατεστημένο που απελπισμένα θέλει ν’ αγκιστρωθεί σ’ ένα κόσμο που πεθαίνει…

Το άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ μπορεί να απαιτεί από εμάς να αντιμετωπίσουμε μια ρωσική κίνηση στη Βαλτική ως επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά κανένας Αμερικανός πρόεδρος με τα μυαλά του στη θέση τους δεν θα ξεκινήσει ένα πόλεμο με την πυρηνικά εξοπλισμένη Ρωσία χάριν της Εσθονίας.

Κανένας πρόεδρος της εποχής του Ψυχρού Πολέμου δεν θα διανοείτο μια τόσο παρακινδυνευμένη κίνηση.
Για να μη διακινδυνεύσει ένα τέτοιο πόλεμο, ο Αϊζενχάουερ αρνήθηκε να στείλει και ένα τουφέκι, ή μια σφαίρα στους ήρωες της ουγγρικής εξέγερσης το 1956. Οδυνηρό, αλλά ο ΄Αϊκ έβαλε πρώτη την Αμερική, όπως υπόσχεται να το κάνει και ο Τραμπ.

Και με τον δεδομένο εθνοκεντρισμό στην Ευρώπη, ούτε η Ευρωζώνη, ούτε η Ε.Ε. δεν είναι πιθανό να επιζήσουν της δεκαετίας. Θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε γ’ αυτή την ημέρα, να μην υποκρινόμαστε πως αυτό που συμβαίνει απ’ άκρου σε άκρο της Ευρώπης -και ακόμη παγκόσμια- είναι κάποιος περαστικός πυρετός εθνικισμού.

Παρά τη δήλωση του επιλεγμένου ως Υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλλερσον, οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να εξαναγκάσουν τη Κίνα να εκκενώσει τα οχυρωμένα ξερονήσια στη Νότια Κινεζική Θάλασσα, που διεκδικεί ως εθνική της κυριαρχία.

Αν επιμείνουμε σ’ αυτή την απαίτηση, καλύτερα να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο.
΄Οσο για το χαρτί με την Ταϊβάν, αυτό παίχτηκε το 1972 από τον Ρίτσαρντ Νίξον, ως το τίμημα για το άνοιγμα στη Κίνα. Ο Τζίμη Κάρτερ διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν και τερμάτισε το σύμφωνο ασφαλείας.

Το να δεχτεί ο Ξι Ζιπίνγκ πως η Ταϊβάν μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμη θα σήμαινε το τέλος του ίδιου και την ανατροπή του Κ,Κ, της Κίνας.
Οι Κινέζοι θα πολεμήσουν για να αποτρέψουν την μόνιμη απώλεια της Ταϊβάν.
Η επιταγή της νέας εποχής στις μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις -Κίνα, Ρωσία, ΗΠΑ- είναι να μη κάνουν, η μια κατά της άλλης, ότι η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία έκαναν, η μία εναντίον της άλλης, πριν ένα αιώνα για ένα νεκρό αρχιδούκα.

Ο Πρόεδρος Τραμπ θα πρέπει να χτίσει το τείχος, να ασφαλίσει τα σύνορα, να επιβάλει δασμούς, να περικόψει τους φόρους, να ελευθερώσει την αμερικανική οικονομία (σημ: από τα καρτέλ και τη χειραγώγηση δόλιων τραπεζιτών), να φέρει τα εργοστάσια πίσω, να δημιουργήσει εκατομμύρια θέσεων εργασίας και να μας κρατήσει μακριά από οποιουσδήποτε νέους πολέμους.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι πόλεμοι τείνουν να γίνονται μοιραίοι για τις προεδρίες.

*Σημ.μτφ. Το θέμα: «Νέος Κόσμος, Νέα Εποχή» φαίνεται πως επιβλήθηκε από τις εξελίξεις και στο Συνέδριο του Νταβός, όπου σειρά συμμετεχόντων, κυρίως πραγματιστών επιχειρηματιών, σε δηλώσεις τους σε δίκτυα TV, διέγνωσαν με βεβαιότητα τον θάνατο της παγκοσμιοποίησης αλλά και αδυναμία πρόβλεψης των χαρακτηριστικών του μέλλοντος.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παναγιώτης Μπαλακτάρης

Το 1204 η στρατηγική ήττα του Ελληνισμού, με την καταλυτική άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Σταυροφόρους, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.
Η Δ΄ Σταυροφορία, η οποία εξαρχής στόχευε στην κατάληψη και καταστροφή της Κωνσταντινουπόλεως, οδήγησε στην πλήρη αποδυνάμωση της Αυτοκρατορίας και κατ’ ουσίαν προετοίμασε το έδαφος για την Άλωση από τους Τούρκους του Μωάμεθ του Πορθητή.
Μετά την κατάρρευση της άμυνας της Πόλεως, η οποία συνέβη στις 29 Μαΐου του έτους 1453, ο Ελληνισμός άρχισε, προϊόντος του χρόνου, να συρρικνώνεται. Αναγκάσθηκε να αποχωρήσει από εδάφη, στα οποία μεγαλούργησε για το καλό του συνόλου του πολιτισμού της ανθρωπότητος.

Σταδιακά, λοιπόν, έχασε την Ανατολική Θράκη, την Μικρά Ασία, την μισή Κύπρο.
Αυτήν την περίοδο συγκεκριμένα παρακολουθούμε τις συνέχειες ενός πραγματικού δράματος, όπως αυτό εκτυλίσσεται σε διεθνή fora.

Ένα έγκλημα παράνομης εισβολής, παράνομης κατοχής και μεθοδευμένης αλλοιώσεως πληθυσμού, ήτοι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητος, σύμφωνα και με τα οριζόμενα στα σχετικά Ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., κατά τα φαινόμενα ολοκληρώνεται.

Η Κυπριακή Δημοκρατία σύρεται κυριολεκτικώς σε συνομιλίες, εξαρχής αδιέξοδες, παραιτούμενη της κρατικής της οντότητος και δεχόμενη τον πέπλο της απαράδεκτης μυστικότητος που επιβάλλουν οι «κρύπτες» στο Παλάτι των Εθνών του Ο.Η.Ε.

Ο Πρόεδρός της υποβιβάζεται σε Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή, αρνούμενος έτσι να συμμορφωθεί με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το οποίο ισχύει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η Πράξη Προσχωρήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλωστε, είναι σαφής και κατηγορηματική.

Από την άλλη πλευρά, η αδιαλλαξία του «τα θέλω όλα» της Τουρκίας πισωγυρίζει τις συνομιλίες όσο και αν συνοδεύεται από απειλές προσαρτήσεως των κατεχομένων εδαφών του ψευδοκράτους.
Ο διεθνής παράγων, όμως, όπως τα γεγονότα επιβεβαιώνουν έχει το εξής σχέδιο: Να επιβάλει διαδικασίες μειώσεως της κρατικής οντότητος της Κυπριακής Δημοκρατίας τώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παρουσιάζει μια ανεξήγητη δεκτικότητα και να καταστήσει μέρος των συνομιλιών ζητήματα, τα οποία θα αδικούν τους Κυπρίους. Στόχος είναι να επιβληθούν αυτά σήμερα, ώστε ο επόμενος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναγκασθεί να συμβιβασθεί με τις συμφωνίες του προκατόχου του εκκινώντας από αρνητική αφετηρία. Έτσι, λίγο-λίγο τελικώς θα επιβληθεί η λύση της διχοτομήσεως που εξυπηρετεί για πλειάδα λόγων που θα αναφέρουμε σε επόμενο άρθρο μας τον διεθνή παράγοντα.

Στην Ελλάδα, η πολιτική συζήτηση για την Κύπρο είναι ανύπαρκτη και οι ενημερώσεις των πολιτικών αρχηγών εξαντλούνται στα κλειστά γραφεία τους.
Ο λαός δεν είναι κοινωνός των συνομιλιών, σα να είναι το Κυπριακό ένα θέμα που ενδιαφέρει μόνον τις ελίτ!

Ωστόσο, αν χαθεί η Κύπρος πιστεύει κάποιος ότι δεν έπεται η Ελλάδα..;
ΕΣΤΙΑ 21-22/1

Διαβάστε το ολόκληρο...

Μήπως είναι πορνείο ο ύψιστος παράδεισος;

Η Τουρκία πήγε οκτακόσια χρόνια πίσω, όχι εκατό. Διότι ο Ομάρ Καγιάμ έγραψε τους πιο κάτω στίχους του πριν οκτακόσια χρόνια:
«Λες θα ρέει κρασί από τα ποτάμια του;
Μήπως είναι ταβέρνα ο ύψιστος παράδεισος;
Λες υπάρχουν δύο ουρί για κάθε πιστό;
Μήπως είναι πορνείο ο ύψιστος παράδεισος;»
Όχι Καγιάμ, όχι, πήγε πιο πίσω, όχι μόνο οκτακόσια χρόνια. Δύο ουρί για κάθε πιστό ήταν στη δική σου εποχή. Τώρα είναι εβδομήντα δύο και όχι δύο. Η απάντηση των μουλάδων είναι έτοιμη για όσους ρωτούν αν η μηχανή του άνδρα μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό: «Ο Αλλάχ που χαρίζει εβδομήντα δύο ουρί, δίδει στον άνδρα και τη μηχανή»!

Ρωτάς αν ο ύψιστος παράδεισος είναι πορνείο. Δεν ξέρω. Οι ιδιοκτήτες πορνείων κόβουν το εισιτήριο. Δεν είχε υποσχεθεί κάτι τέτοιο ο Μουσταφά Κεμάλ στους στρατιώτες που ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν στα Δαρδανέλια. Τώρα αυτή η υπόσχεση δίδεται σε όσους πεθαίνουν στη Συρία και στο Ιράκ. Σε όσους πεθαίνουν πηγαίνοντας να σκοτώσουν Κούρδους. Όσοι δεν πεθαίνουν είναι βετεράνοι πολεμιστές. Για όσους πεθάνουν υπάρχουν ουρί! Στέρεψε η δύναμη στα πλήκτρα. Μήπως η καρδιά που έχει μέγεθος γροθιάς τα αντέχει όλα αυτά; Ζούμε εποχές όπου περισσότερο όφελος αποφέρουν η πλαστογραφία, η υποκρισία, το ψέμα και η κολακεία. Ξέρω, αυτά δεν είναι νεοφανή πράγματα στον κόσμο. Τα έγραψε προ πολλού και ο Όμηρος. Και ο Σαίξπηρ. Αλλά τότε ακόμα δεν πετούσαν αεροπλάνα, δεν κινούνταν αυτοκίνητα. Δεν είχαμε κατακτήσει το διάστημα ακόμα. Δεν υπήρχαν κλιματιστικά στα δωμάτιά μας. Τώρα υπάρχει ψηφιακή καταπίεση στον κόσμο. Από τότε που βγήκαν τα έξυπνα τηλέφωνα, η έλλειψη νοημοσύνης απογειώθηκε.

Ναι, επικεφαλής των ζουρνατζήδων. Αίμα θες σε αυτό το νησί; Ακόμα δεν μπορέσαμε καν να βρούμε τα οστά όσων έχυσαν το αίμα τους πριν από 43 χρόνια. Χάλασες τα βουνά. Κατέστρεψες τις ελιές. Ούτε λεμόνια μου απέμειναν ούτε πορτοκάλια από το μπετόν. Και τώρα με αποκαλείς τρόφιμο; Είδα τις πρωινές εφημερίδες. Δεν βγάζουν άχνα. Α ρε ψεύτικε ντουνιά. Πώς εξοικειώθηκαν όλοι. Πώς συνήθισαν αυτόν τον χαρακτηρισμό του τρόφιμου. Τι χώνεψη είναι αυτή, τι στομάχι. Σάπισε και το μυαλό και η καρδιά. «Τέλειωσε αυτή η κοινότητα», είπα στον διπλανό μου. Κάποιος που ήρθε από την Αλεξανδρέττα πλένει τους νεκρούς μας. Κάποιος από το Ικόνιο διαβάζει το ξόδι μας. Κάποιος από τα Άδανα ρίχνει χώμα πάνω μας. Ακόμα και στις κηδείες δεν μπορούμε να βρούμε ο ένας τον άλλο πλέον.

Όλοι θα πεθάνουν σε αυτή τη χώρα παραληρώντας για λύση και ειρήνη. Θα πεθάνουμε. Γιατί όλοι θα πεθάνουμε. Θα πεθάνουμε και εμείς όπως όλοι εκείνοι που βλέπουμε στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν πριν εκατό χρόνια. Και όσοι θα έρθουν μετά από εμάς θα συνεχίσουν να αναζητούν την ειρήνη με το φανάρι στο φως της ημέρας. Όλοι οι φίλοι μου βρίσκονται στις φυλακές του Σιλιβρί στην Κωνσταντινούπολη. Και ο Χουσνού Μαχαλλί και ο Κατρί Γιουρσέλ. Και ο αγαπητός Αχμέτ Σικ. Χαιρετίσματα σε όλους. Ενώ έψαχναν φως στο σκοτεινό επί εκατονταετίες τούνελ, έπεσαν στα νύχια των κυνηγών μαγισσών. Απαγορεύεται η αναζήτηση φωτός. Απαγορεύεται η διανόηση. Έλα και εξήγησέ το αυτό στους αδελφούς μου τους οπαδούς της λύσης και της ειρήνης στην πατρίδα μου.

Περιμένουν ειρήνη από τους κέρβερους της κόλασης. Από εκείνους που προκάλεσαν τον θάνατο πεντακόσιων χιλιάδων ανθρώπων στην Συρία. Από εκείνους που έκαναν στάχτη τα σπίτια των Κούρδων και ύστερα τους τσιτσίδωναν και έσερναν τις σορούς τους ολόγυμνες στις πλατείες. Καυχιέται επειδή συνέλαβε τον δολοφόνο του Ρέινα σε δεκαπέντε μέρες. Τότε γιατί δεν συνέλαβες κύριέ μου τον δολοφόνο του Χραντ Ντινκ εδώ και δέκα χρόνια; Ή τους άλλους δράστες των ανεξιχνίαστων εγκλημάτων; Δεν θα έχουν τελειωμό άμα αρχίσω να μετρώ. Μήπως περιμένεις βοήθεια από αυτούς αδελφέ; Αυτοί θα σου κάνουν ειρήνη; Αυτοί θα ενώσουν την πατρίδα σου την οποία διαμέλισαν;

Διαβουλεύεσαι με την Άγκυρα Μουσταφά; Μαζί διαχειρίζεστε αυτή την υπόθεση; Συνέχισε. Εγώ δεν συμμετέχω σε αυτό. Και ούτε μπορώ να είμαι μέρος αυτής της συμμαχίας. Αν όλοι μου οι φίλοι βρίσκονται τώρα στη φυλακή επειδή είναι καλοί άνθρωποι, εγώ δεν περιμένω καλό από εκείνους τους κέρβερους της κολάσεως. Να μην μου κρύβουν τον ήλιο. Άλλο καλό δεν θέλω!

Πηγή: http://politis.com.cy/article/mipos-ine-pornio-o-ipsistos-paradisos

Διαβάστε το ολόκληρο...

Αντί να αποφασίσουν οι πολίτες τι λύση θέλουν, μια κλίκα αποφασίζει το "πλαίσιο" και μετά καλούνται οι πολίτες να επικυρώσουν κάτι διαμορφωμένο για το οποίο δεν ρωτήθηκαν
Μικαέλλα Λοίζου

Τεράστια απαισιοδοξία αναφορικά με τη δυνατότητα να «τα βρούμε» με την Τουρκία στα ζητήματα ασφάλειας και εγγυήσεων καταγράφει η δημοσκόπηση. Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες πιστεύουν πως η κατάθεση του τ/κ χάρτη δεν συνιστά πρόοδο

Το 69% των πολιτών δεν θα αποδέχονταν εκ περιτροπής προεδρία οποιασδήποτε μορφής.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση, που πραγματοποίησε το IMR/Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και παρουσιάζει σήμερα και αύριο η «Σημερινή», η πλειοψηφία ζητούν η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί να γίνει είτε πριν από την εφαρμογή της λύσης του Κυπριακού είτε την πρώτη ημέρα της λύσης.

Ταυτόχρονα οι πολίτες εμφανίζονται ιδιαίτερα απαισιόδοξοι ως προς τη δυνατότητα να τα βρούμε με την τουρκική πλευρά στα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, ενώ εκτιμούν ότι δεν είναι βοηθητικός ο ρόλος του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.

Ποσοστό 68% θεωρούν ότι, παρά τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, δεν είμαστε πιο κοντά στη λύση του Κυπριακού, ενώ περισσότεροι από τους μισούς πιστεύουν ότι η κατάθεση του συγκεκριμένου χάρτη από τ/κ πλευράς στη Γενεύη δεν συνιστά πρόοδο στη διαδικασία.

Δεν μας έφερε πιο κοντά
Παρά το γεγονός πως πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη για την Κύπρο και κατατέθηκαν χάρτες, και σε αυτήν την έρευνα οι πολίτες δεν φαίνεται να πείθονται ότι είμαστε πιο κοντά σε μια λύση του Κυπριακού. Πιο συγκεκριμένα, ποσοστό 68% απαντούν αρνητικά σε αυτήν την ερώτηση, με το 32% να εκτιμούν πως βρισκόμαστε πιο κοντά.

Παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία
Τα τρία τέταρτα των πολιτών θεωρούν ότι ήταν πολύ (51%) ή αρκετά (24%) σημαντικό ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να εκπροσωπούσε και την Κυπριακή Δημοκρατία, εκτός από την ε/κ πλευρά, στη Γενεύη. Ποσοστό 17% πιστεύουν ότι ήταν λίγο σημαντικό και 8% πως δεν ήταν καθόλου σημαντικό κάτι τέτοιο.
Τρεις στους πέντε πολίτες, πάντως, πιστεύουν ότι ο εν λόγω στόχος επετεύχθη, καθώς, κατά την άποψή τους, η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν όντως παρούσα στη Διάσκεψη για την Κύπρο. Αντίθετη γνώμη έχουν το 35%, ενώ 2% δεν τοποθετούνται σε αυτήν την ερώτηση.

Εκεί αλλά όχι ισότιμα
Σε ό,τι αφορά την παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Διάσκεψη για την Κύπρο, ποσοστό 51% των πολιτών θεωρούν ότι η συμμετοχή της δεν ήταν ισότιμη και ενεργός. Αντίθετη άποψη έχουν το 44%, ενώ ποσοστό 5% δεν τοποθετούνται.

Δεν είναι πρόοδος
Παρά το γεγονός πως από το κυβερνητικό στρατόπεδο παρουσιάζεται ως μεγάλη επιτυχία η κατάθεση χάρτη από την τ/κ πλευρά, δεν έχουν πεισθεί όλοι οι πολίτες πως έτσι έχουν τα πράγματα. Αντιθέτως, το 55% δηλώνουν πως, δεδομένου ότι ο χάρτης αυτός δεν θεωρείται ικανοποιητικός από την ε/κ πλευρά, δεν συνιστά πρόοδο η κατάθεσή του. Αντίθετη άποψη έχουν το 45%.

Εντελώς απαισιόδοξοι
Σε ό,τι αφορά τα φλέγοντα ζητήματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, οι πολίτες εμφανίζονται απαισιόδοξοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, για την προοπτική να τα «βρούμε» με την Τουρκία. Ποσοστό 84% πιστεύουν ότι δεν θα καταφέρουμε να συμφωνήσουμε για τις εγγυήσεις και 82% ότι δεν θα υπάρξει σύγκλιση στο θέμα της ασφάλειας.

Να φύγουν αμέσως
Σαφής είναι η θέση που διατυπώνεται όσον αφορά την αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων. Ποσοστό 30% των πολιτών πιστεύουν ότι πρέπει να αποχωρήσουν πριν εφαρμοστεί η λύση του Κυπριακού, ενώ ακόμη 36% απαιτούν ο κατοχικός στρατός να φύγει την πρώτη ημέρα της λύσης. Απ’ εκεί και πέρα, ποσοστό 16% θα αποδέχονταν μεταβατική περίοδο δύο μηνών, ενώ το 9% δέχονται και έξι ή 12 μήνες.

Περισσότερες λεπτομέρειες στην Κυριακάτικη Σημερίνη που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
Ταυτότητα έρευνας
Γραφείο: IMR/Πανεπιστήμιο Λευκωσίας,
Ανάθεση: Εφημερίδα «Σημερινή»,
Ημερομηνία διεξαγωγής: 18-19 Ιανουαρίου 2017,
Κάλυψη: Παγκύπρια- Αστικές & Αγροτικές περιοχές,
Χαρακτηριστικά δείγματος: Άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18+,
Μέγεθος δείγματος: 500 άτομα,
Επιλογή δείγματος: Τυχαία στρωματοποιημένη δειγματοληψία,
Συλλογή στοιχείων: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου.
Σημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά την πορεία της κυπριακής οικονομίας

Λευκωσία: Η νέα χρονιά θα είναι γεμάτη προκλήσεις για την Κύπρο. Στην αφετηρία βρίσκεται η αναζωπύρωση των συζητήσεων για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο πολλοί κάνουν λόγο για την πλέον κρίσιμη περίοδο, καθώς το 2017 είναι μία χρονιά γεμάτη εκλογικές αναμετρήσεις και σε αυτήν μπορεί να κριθεί το μέλλον της Ένωσης αλλά και η αναζωπύρωση μιας νέας οικονομικής ευρωκρίσης. Στο παγκόσμιο σκηνικό, το 2016 συνοδεύτηκε από αρκετές εκπλήξεις προερχόμενες κυρίως από τον χώρο της πολιτικής και όχι της οικονομίας.
Έτσι το Brexit και η εκλογή Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ είναι δύο γεγονότα των οποίων οι οικονομικές συνέπειες θα κυριαρχήσουν τα επόμενα χρόνια. Οι εξελίξεις στη ρώσο-ουκρανική κρίση εξακολουθούν να είναι ρευστές, προκαλώντας αβεβαιότητα, ενώ οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη γύρω περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου περιλαμβανομένου και του προσφυγικού ζητήματος επηρεάζουν τον τουρισμό μας. Ο «Φ» καταγράφει τις δέκα προκλήσεις με αρνητικές και θετικές συνέπειες για την οικονομική πορεία του νησιού.

1. Κυπριακό
Οι οικονομικές επιπτώσεις από την επίλυση του Κυπριακού θα είναι ποικίλες. Αρχικά, σχετικές μελέτες, που διενεργήθηκαν από το ΚΕΒΕ και άλλους φορείς, κάνουν λόγο πως σε διάστημα 20 χρόνων από την επίλυση του Κυπριακού θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μέχρι και διπλασιασμού του ΑΕΠ του συνόλου του νησιού. Παράλληλα, η λύση του Κυπριακού θα αποτελούσε και σανίδα σωτηρίας για τον οικοδομικό τομέα που έχει καταρρεύσει, ενώ θα δημιουργούσε νέες προοπτικές και στον τομέα του τουρισμού. Η αύξηση στη ζήτηση δανείων που θα προκύψει από τις επενδυτικές ευκαιρίες θα ήταν επίσης ενισχυτικά τόσο για τον τραπεζικό τομέα όσο και για την πραγματική οικονομία. Τέλος, η εκμετάλλευση της εγγύτητας με τη μεγάλη αγορά της Τουρκίας θα δημιουργούσε νέες προοπτικές. Άμεσα όμως θα προκληθούν δημοσιονομικά κενά και προβλήματα. Αγκάθι, το κόστος του περιουσιακού. Πολλά θα εξαρτηθούν από τη μορφή της λύσης και κατά πόσον κατοχυρώνει σημαντικές οικονομικές ελευθερίες. Ακόμα και η μη κατάληξη σε λύση, στην παρούσα διαδικασία και πρόκληση εντάσεων, δεν θα είναι χωρίς επιπτώσεις.

2. Αίγυπτος και Τουρκία
Η τουριστική βιομηχανία του νησιού επωφελήθηκε, για μία ακόμη χρονιά, από το κλίμα ανασφάλειας που εμπεδώνεται στη συνείδηση των επισκεπτών σε Τουρκία και Αίγυπτο, λόγω των συνεχών τρομοκρατικών χτυπημάτων. Ωστόσο, η πορεία του τουρισμού μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Παρατηρείται μία γενικότερη γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή, ενώ ανοικτό παραμένει και το θέμα του Προσφυγικού.

3. Προσφυγική κρίση
Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη γύρω περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, περιλαμβανομένου και του προσφυγικού ζητήματος, αποτελούν πρόκληση για την κυπριακή οικονομία. Ήδη, η προσφυγική κρίση έπληξε τον ζωτικής σημασίας τουριστικό τομέα της Ελλάδας. Τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου βιώνουν τη μεγαλύτερη τουριστική κρίση στη σύγχρονη ιστορία τους, συνεπεία των υψηλών προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Στοίχημα είναι η ΕΕ δεν κατορθώσει να βρει βιώσιμες λύσεις. Ο κίνδυνος και η Κύπρος να βιώσει μεγάλες ροές πολιτικών προσφύγων, είναι πάντα ανοικτός.

4. Ρυθμοί στην Ευρωζώνη
Το διεθνές οικονομικό περιβάλλον παραµένει ιδιαίτερα ασταθές µε συνεχιζόµενες προκλήσεις: τη χαµηλή ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, τα ψηλά δηµοσιονοµικά ελλείµµατα και την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Ανησυχία προκαλεί στην ΕΚΤ η πορεία του πληθωρισμού, καθώς οι αυξήσεις τιμών που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα οφείλονται σχεδόν αποκλειστικά στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και όχι στη βελτίωση της οικονομικής δραστηριότητας στην Ευρωζώνη. Παράλληλα, η μακρά περίοδος χαμηλών επιτοκίων αντανακλά συνθήκες υποτονικής ζήτησης και, κατ’ επέκταση, αβεβαιότητας για τη δυναμική της ανάπτυξης στην Ευρωζώνη. Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρώπη και την ΕΚΤ είναι τα χρέη των κρατών μελών που συνεχίζουν να αυξάνονται. Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης (Ιταλία) βιώνει εδώ και χρόνια μια βαθιά κρίση. Τα τελευταία δέκα χρόνια το ΑΕΠ της αυξήθηκε κατά μέσο όρο μόλις κατά 0,5%.
Την ίδια ώρα το χρέος έχει εκτιναχθεί στο 132% του ΑΕΠ.

5. Εκλογικές αναμετρήσεις
Φέτος θα διενεργηθούν εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρωζώνη με πιο σημαντικές αυτές στη Γερμανία και στη Γαλλία. Ήδη εκφράζονται φόβοι για πολιτικές αναταραχές, με την άνοδο ακροδεξιών κινημάτων στην εξουσία. Χαρακτηριστικές κινήσεις για σταθερότητα είναι η επέκταση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, καθώς ο Μάριο Ντράγκι και οι συνεργάτες του επιδιώκουν να διατηρήσουν την οικονομική σταθερότητα σε μια περίοδο κατά την οποία μπορεί να προκληθούν αναταραχές.

6. Brexit
Παρότι προς το παρόν δεν έχουν διαφανεί άμεσες αρνητικές συνέπειες, η πιθανότητα του Brexit δημιουργεί έναν επιπλέον «πονοκέφαλο» στην κυπριακή τουριστική και ξενοδοχειακή βιομηχανία και εκτιμάται ότι η αναμενόμενη υποτίμηση του βρετανικού νομίσματος θα αυξήσει το κόστος του τουριστικού πακέτου προς την Κύπρο, οδηγώντας σίγουρα στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των Βρετανών τουριστών.
Παράλληλα, η Βρετανία είναι ο δεύτερος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Κύπρου και ένα Brexit θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των χωρών, ιδιαίτερα αν η χώρα δεν πετύχει να καταλήξει σε μια καλή εμπορική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλα θέματα που θα εγερθούν θα είναι αυτά που σχετίζονται με τους Βρετανούς που διαμένουν στην Κύπρο καθώς επίσης και οι σχετικές ρυθμίσεις που ισχύουν στις Βρετανικές Βάσεις.
Σημαντικά ζητήματα θα είναι επίσης η απουσία της Βρετανίας στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα σε σημαντικά θέματα που επηρεάζουν την οικονομία της Κύπρου, όπου οι θέσεις των δύο χωρών ευθυγραμμίζονται. Τέλος υπάρχει και το ζήτημα του μεγάλου αριθμού Κυπρίων φοιτητών σε βρετανικά πανεπιστήμια, οι οποίοι απολαμβάνουν τα χαμηλότερα δίδακτρα που ισχύουν και για τους ντόπιους φοιτητές και του αυξανόμενου αριθμού Κυπρίων που εργάζονται ή αναζητούν εργασία στη Βρετανία. Από την άλλη η Κύπρος μπορεί να ωφεληθεί με την προσέλκυση διεθνών εταιρειών που σήμερα εδρεύουν στη Βρετανία.

7. Ρωσική οικονομία
Οι εξελίξεις στη ρώσο-ουκρανική κρίση εξακολουθούν να είναι ρευστές, προκαλώντας αβεβαιότητα για την πορεία των οικονομιών των χωρών μελών της ΕΕ περιλαμβανομένης και της Κύπρου καθώς και της οικονομίας της Ρωσίας. Παράλληλα, η πτώση των τιμών του πετρελαίου επηρεάζει τη ρωσική οικονομία καθώς υπολογίζεται ότι για κάθε πτώση της τιμής του πετρελαίου κατά $1, η ρωσική οικονομία χάνει περίπου $2 δισ. έσοδα.
Με την οικονομική κρίση στη Ρωσία, μειώνονται τα εισοδήματα των νοικοκυριών επομένως ο τουρισμός θα επηρεαστεί με τη μείωση της κατά κεφαλήν δαπάνης ή και τη μείωση των αφίξεων στο νησί μας. Επιπρόσθετα, ενδεχομένως να επηρεαστούν και οι επενδύσεις στην Κύπρο. Ήδη, ρωσικές εταιρείες φεύγουν και έρχονται στο νησί μας καθώς το deoffshorization αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ο Προέδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν προωθεί τον επαναπατρισμό κεφαλαίων (deoffshorization) στη Ρωσία ώστε να ενισχυθεί η οικονομία της χώρας. Για το deoffshorization υπάρχει και διαφορετική ανάγνωση, ότι μπορεί να αξιοποιηθεί από την Κύπρο. Επίσης η εξομάλυνση των σχέσεων Ρωσίας – Τουρκίας ενδέχεται να αφαιρέσει μέρος των Ρώσων τουριστών προς την Κύπρο.

8. Ισοτιμία ευρώ
Προς την ισοτιμία 1:1 με το δολάριο οδεύει το ευρώ για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια. Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα για την παγκόσμια οικονομία. Η αύξηση της αξίας του δολαρίου είναι αρνητική για τις επιχειρήσεις που είτε εισάγουν πρώτες ύλες από τις ΗΠΑ είτε χρησιμοποιούν το δολάριο για τις συναλλαγές τους. Από την άλλη πλευρά, είναι θετική για εκείνες που προμηθεύονται πρώτες ύλες από την Ευρώπη, γιατί το ευρώ είναι φθηνό. Οι ευρωπαϊκές εξαγωγές μπορούν να γίνουν φθηνότερες και να προσελκύσουν ξένους καταναλωτές. Η ζήτηση για την ευρωπαϊκή παραγωγή θα αυξηθεί και νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν στον τομέα των εξαγωγών. Η τουριστική βιομηχανία ενδέχεται να είναι ο μεγάλος κερδισμένος από την υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ.

9. Αβεβαιότητα στην Ελλάδα
Γκρίζα σύννεφα για την κυπριακή οικονομία φέρνει η αβεβαιότητα στην Ελλάδα. Η Κύπρος επηρεάζεται αρνητικά από τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία με διάφορους τρόπους, είτε από την παρουσία ελληνικών τραπεζικών υποκαταστημάτων στην Κύπρο είτε από τις στενές εμπορικές διμερείς σχέσεις. Η αβεβαιότητα που προκύπτει για τη συνέχεια της Ελλάδας εντός της Ζώνης του Ευρώ αναπόφευκτα επηρεάζει και την Κύπρο, π.χ. τη δυνατότητα της Κύπρου να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές σε λογικά επιτόκια, αλλά και τις προσδοκίες των κυπριακών νοικοκυριών. Αν κλείσει σύντομα η αξιολόγηση και ενταχθούν τα ελληνικά ομόλογα στην ποσοτική χαλάρωση, τα ομόλογα και οι μετοχές θα σημειώσουν σημαντική ανοδική κίνηση.

10. Οι μειωμένες τιμές του πετρελαίου θα συνεχίσουν;

Κι ενώ, εύλογα, θα πίστευε κανείς ότι οι χαμηλές τιμές στην ενέργεια μπορούν να δώσουν ώθηση στην παγκόσμια οικονομία, επειδή οι καταναλωτές μπορούν να κερδίσουν από το χαμηλό κόστος,, υπάρχουν ολοένα και αυξανόμενες ενδείξεις ότι η δραματική κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου έρχεται να σπείρει, στην πραγματικότητα, νέες «οικονομικές θύελλες». Η συνεχιζόμενη κατάρρευση των διεθνών τιμών του πετρελαίου έχει ήδη προκαλέσει καταστροφικές επιπτώσεις στις αναδυόμενες οικονομίες της αγοράς όπου οι εξαγωγές πετρελαίου αποτελούν μεγάλο μερίδιο του μείγματος των συνολικών εξαγωγών – όπως η Βενεζουέλα, ενώ για τη Ρωσία η μείωση της τιμής του πετρελαίου επιδεινώνει μια οικονομική κρίση που σχετίζεται τόσο με την οικονομική όσο και την εξωτερική της πολιτική.

Παράλληλα, όλο αυτό το σκηνικό με τη δραστική πτώση των τιμών είναι κάτι που δυσκολεύει τους ενεργειακούς μας σχεδιασμούς. Τώρα επειδή είμαστε εισαγωγείς καυσίμων, η μείωση των τιμών της ενέργειας επενεργεί ευεργετικά στην οικονομία, αφού συμβάλλει στις προσπάθειες για ανάκαμψη, βοηθά τις εξαγωγές και αυξάνει την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Εντούτοις, στην προσπάθειά μας να γίνουμε παραγωγός υδρογονανθράκων, αυτή η μείωση των τιμών προκαλεί πολλά προβλήματα και δυσχεραίνει το όλο εγχείρημα. Κι αυτό γιατί τα οικονομικά ενός έργου, όπως είναι η εκμετάλλευση, γίνονται πιο δύσκολα.
Ως αποτέλεσμα της κρίσης που διέρχεται η βιομηχανία της ενέργειας, πολλές εταιρείες (ανάμεσά τους και η αμερικανική Noble) δέχονται έντονη πίεση, εξ ου και αναθεωρούν τους σχεδιασμούς τους, θέτουν προτεραιότητες στα έργα που εκτελούν, μειώνουν δραστικά τις δαπάνες τους, ενώ προχωρούν και σε πώληση περιουσιακών στοιχείων.

Τέλος παραμένει ερωτηματικό για την ώρα εάν οι τελευταίες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές θα συνεχιστούν ή η πτώση θα επανέλθει.

Γράφει: Δήμητρα Λάντου
Φιλελεύθερος

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πενιχρή η συμβολή της ΕΕ - «Πολύ πιθανή» η προσφυγή του ομοσπόνδου κράτους σε μνημόνιο

Βρυξέλλες: Κενά αέρος διαπιστώνονται στο παζλ που συνθέτει το οικονομικό σκέλος μιας ενδεχόμενης λύσης του Κυπριακού, όπου τέσσερα τουλάχιστον ανοικτά μέτωπα προκαλούν έντονο προβληματισμό και τείνουν να καταστήσουν «καυτή πατάτα» τις εξελίξεις, φωτογραφίζοντας ένα νέο μνημονιακό πρόγραμμα, το οποίο δεν αποκλείει η Κομισιόν, παραπέμποντας στις πολιτικές αποφάσεις των δύο πλευρών.

Σημαίνοντες κοινοτικοί κύκλοι που μίλησαν στον «Φ» χαρακτήρισαν ως «πολύ πιθανό» το ενδεχόμενο προσφυγής της ομόσπονδης Κύπρου σε ένα νέο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, δεδομένης και της άρνησης του διεθνούς παράγοντα, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκης Ένωσης, να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και να στηρίξει την επιδιωκόμενη λύση.
Οι ίδιοι κύκλοι παρέπεμψαν στα εξής ανοικτά μέτωπα:

1. Στις αποζημιώσεις που θα απαιτηθούν (αναλόγως των περιοχών που θα επιστραφούν και των τιμών που θα προκριθούν), σε συνδυασμό και με το κόστος ανοικοδόμησης.

2. Στις «αχαρτογράφητες ζώνες» που προκαλεί η άρνηση της τουρκικής πλευράς να συγκατανεύσει σε διαγνωστικό έλεγχο των χαρτοφυλακίων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται στα κατεχόμενα. Στο επίκεντρο βρίσκονται ζητήματα που άπτονται του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, αλλά και μη εξυπηρετούμενων δανείων. Υπενθυμίζεται ότι το ζήτημα της αναγκαιότητας ενός διαγωνιστικού ελέγχου έθεσε στο Γιούρογκρουπ του περασμένου Νοεμβρίου ο υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης, εξασφαλίζοντας τη στήριξη του μέλους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μπενουά Κερέ.

3. Στο «διόλου ευκαταφρόνητο» κόστος εγκαθίδρυσης του ομοσπόνδου κράτους.

4. Στα σοβαρά προβλήματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο δημοσιονομικό πεδίο, στην επί μονίμου βάσεως δανειοδότησή της και στα χρέη που δημιουργήθηκαν. Αν και η Τουρκία φέρεται να έχει δεσμευθεί ότι θα διαγράψει τα δάνεια που παραχώρησε στο ψευδοκράτος, μετά από μια ενδεχόμενη λύση (τα οποία εκτιμάται ότι προσεγγίζουν τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ), η τουρκοκυπριακή κοινότητα αναμένεται να έχει σημαντικές ανάγκες στο δημοσιονομικό πεδίο και ελλείμματα, τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια μετά από μια ενδεχόμενη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος. Κάτι που αναμένεται να συνεχιστεί μέχρι να νοικοκυρέψει τα δημοσιονομικά της, ως τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία.

Σύμφωνα με τους ίδιους κοινοτικούς κύκλους, υπό το φως αυτών των δεδομένων, «θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι το ομόσπονδο κράτος θα αναγκασθεί να προσφύγει σε δανειακή βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Ενδεχόμενο, το οποίο άλλωστε δεν έκρυψε ούτε η ίδια η Κομισιόν, η οποία σε ενημερωτικό δελτίο, όχι μόνο άφησε ανοικτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά πέταξε το μπαλάκι στις δύο πλευρές και στις πολιτικές αποφάσεις που θα κληθούν να λάβουν (βλέπε άλλη στήλη).

Η πιθανολογούμενη προσφυγή του ομοσπόνδου κράτους της Κύπρου σε ένα μνημονιακό πρόγραμμα στήριξης των αναγκών που θα προκύψουν, συνεπεία μιας ενδεχόμενης πολιτικής διευθέτησης, σχετίζεται και με την απροθυμία των «ισχυρών» να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Με αφετηρία την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η συμβολή της οποίας χαρακτηρίζεται ως «πενιχρή» σε σύγκριση με τις ανάγκες που θα προκύψουν, συνεπεία μιας ενδεχόμενης λύσης.

Ο Πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μιλώντας στο τελετουργικό μέρος της Διάσκεψης της Γενεύης, απεκάλυψε ότι θα εισηγηθεί όπως τα κράτη-μέλη στηρίξουν τη λύση με ποσό ύψους 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θεωρείται ως πολύ μικρό για να κρατήσει το ομόσπονδο κράτος οικονομικά όρθιο. Όπως ανέφερε αρμόδια πηγή στον «Φ», η εισήγηση Γιούνκερ βασίζεται στο άρθρο 22 του Κανονισμού 1311/2013 για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) 2014-2020. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει αναθεώρηση του ΠΔΠ, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Σε περίπτωση επανένωσης της Κύπρου μεταξύ του 2014 και του 2020, το ΠΔΠ αναθεωρείται ώστε να ληφθούν υπόψη η διεξοδική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος και οι πρόσθετες χρηματοοικονομικές ανάγκες που θα προκύψουν από την επανένωση». Όπως εξήγησε στον «Φ» έγκυρη πηγή, η πρόταση της Κομισιόν για στήριξη της επανενωμένης Κύπρου με 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ θα πρέπει να τύχει ομόφωνης έγκρισης από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εισήγηση Γιούνκερ καλύπτεται πίσω από το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται για την αναθεώρηση του ΠΔΠ, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτει τις ανάγκες στήριξης του ομόσπονδου κράτους, πόσω μάλλον το κόστος της λύσης του κυπριακού προβλήματος, για την οποία δηλώνουν ότι κόπτονται τόσο οι Βρυξέλλες, όσο και τα λοιπά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ως αποτέλεσμα, η προσφυγή σε νέο μνημόνιο όχι μόνο δεν πρέπει να θεωρείται «απομακρυσμένη», αλλά εκτιμάται ότι ίσως αποδειχθεί «επιβεβλημένη», για να μείνει όρθιο το ομόσπονδο κράτος, επεσήμαναν σημαίνοντες κύκλοι στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραπέμποντας «κυρίως στα πρώτα χρόνια» μετά από μια ενδεχόμενη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος.

Σημειώνεται ότι ακριβή στοιχεία για το κόστος της λύσης δεν υπάρχουν, για τους λόγους που περιγράφονται πιο πάνω. Ωστόσο, κύκλοι στην Κύπρο είχαν αφήσει να διαρρεύσουν κάποιες εκτιμήσεις που παραπέμπουν σε ποσά της τάξης των 25 ή και 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σε κάθε πάντως περίπτωση, τα 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ, που προσανατολίζεται να προτείνει η Κομισιόν για τη στήριξη της ομόσπονδης Κύπρου, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ισχυρή οικονομική ένεση για τη μετά τη λύση εποχή.

Ψίχουλα όπως και το 2004;

Όπως και το 2004, έτσι και τώρα, 13 χρόνια μετά από το Σχέδιο Ανάν, η οικονομική στήριξη του διεθνούς παράγοντα εκτιμάται ότι θα είναι «μηδαμινή» σε σύγκριση με τις ανάγκες της λύσης.
Αν ανατρέξουμε στην προπαρασκευαστική διάσκεψη δωρητών που είχε λάβει χώρα στις Βρυξέλλες το 2004, θα δούμε πώς συμπεριφέρθηκαν όλοι αυτοί που δηλώνουν ότι κόπτονται για τη λύση του Κυπριακού. Η τότε Κυβέρνηση, Τάσσου Παπαδόπουλου, διά του Γραφείου Προγραμματισμού, είχε υπολογίσει το κόστος της λύσης σε 11-13,5 δισεκατομμύρια ευρώ, με βάση τα δεδομένα του 2004. Τι πρόσφερε όμως ο διεθνής παράγοντας:

>>Ε.Ε.: Διαδραματίζοντας απαράδεκτο ρόλο στο παιγνίδι που είχε στηθεί στις πλάτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Ε.Ε. διά του τότε Επιτρόπου Γκούντερ Φερχόιγκεν είχε διαφωνήσει με τις εκτιμήσεις της Λευκωσίας. Προσγείωσε το κόστος της λύσης στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, εξαιρώντας θέματα αποζημιώσεων και ανοικοδόμησης, ακόμη και των Βαρωσίων. Υπέδειξε ότι αυτά θα τα καταβάλει το ομόσπονδο κράτος. Το κερασάκι στην τούρτα αποτέλεσε η προσφορά της Ε.Ε., 306 συνολικά εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων 259 εκατομμύρια για την τ/κ πλευρά και 47 εκατομμύρια ευρώ για την ε/κ πλευρά. Σημειώνεται ότι αν και λύση δεν επιτεύχθηκε, το ποσό των 259 εκατ. ευρώ δόθηκε προς την τ/κ κοινότητα στο πλαίσιο χρηματοδοτικού κανονισμού.

>>Βρετανία: 31 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο ήταν τόσο μικρό, ώστε μέλος ξένης αντιπροσωπείας είχε ρωτήσει διευκρινιστικά κατά πόσον είχε γίνει κάποιο λάθος κατά την ανακοίνωσή του. Ωστόσο, λάθος δεν είχε γίνει. Η Βρετανία πρόσφερε μόλις 31 εκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει τη λύση του Κυπριακού, την οποία η ίδια εκπόνησε και σέρβιρε, διά του λόρδου Ντέιβιντ Χάνεϊ.

>>Νορβηγία-Λίχτενσταϊν-Ισλανδία: Οι τρεις χώρες, στις οποίες περιλαμβάνεται και το κράτος από το οποίο προέρχεται ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, είχαν διατυπώσει πρόθεση να εισφέρουν 4,7 εκατομμύρια ευρώ για τη λύση του Κυπριακού.

>>Σουηδία: Η χώρα που ψήνει το ψάρι στα χείλη της Λευκωσίας, στηρίζοντας μονίμως τις απόψεις της Βρετανίας για θέματα που άπτονται των ευρωτουρκικών σχέσεων (ξεπάγωμα κεφαλαίων κ.λπ.), πρόσφερε μόλις 600 χιλιάδες ευρώ για τη λύση του Κυπριακού. Πρόκειται για την ίδια χώρα που ενώ ασκούσε την Προεδρία της Ε.Ε., είχε καταθέσει, όπως αποκαλύψαμε, σχέδια πτήσεως για να προσγειωθεί ο αλησμόνητος ΥΠΕΞ Καρλ Μπιλντ, είτε στο αεροδρόμιο Λάρνακας είτε επικουρικά στο κατεχόμενο αεροδρόμιο του Λευκονοίκου, το ούτω καλούμενο «Geçitkale», προκαλώντας σοκ και κύμα διαβημάτων από την τότε κυπριακή Κυβέρνηση.

>>Φινλανδία: Η χώρα που επίσης θεωρείται πρώτο βιολί για την προώθηση φιλοτουρκικών θέσεων, υιοθετώντας μονίμως τις βρετανικές εισηγήσεις, εισέφερε για τη λύση του Κυπριακού 500 χιλιάδες ευρώ.

>>ΗΠΑ: Πρόσφερε το μεγαλύτερο ποσό, 400 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, σε δόσεις, με άμεσα καταβλητέα 100 εκατομμύρια δολάρια και τα υπόλοιπα, εντός των επόμενων ετών μετά την εφαρμογή της λύσης.
Ο «Φ» είχε γράψει το 2004 ότι το αποτέλεσμα της προπαρασκευαστικής διάσκεψης δωρητών ήταν κατώτερο των προσδοκιών. Ανάλογο, δυστυχώς, αναμένεται να είναι και το αποτέλεσμα της προσπάθειας για οικονομική στήριξη, στην παρούσα φάση των εξελίξεων του Κυπριακού.

Πονοκέφαλος οι γκρίζες ζώνες

Οι γκρίζες ζώνες των οικονομικών μιας ενδεχόμενης λύσης του Κυπριακού προκαλούν πονοκέφαλο σε σημαίνοντες κύκλους στην έδρα της Ε.Ε., οι οποίοι θεωρούν κεφαλαιώδους σημασίας την πτυχή αυτή, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της λύσης και συνεπώς και η βιωσιμότητα του ομόσπονδου κράτους. Ξένη διπλωματική πηγή επεσήμανε ότι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Κομισιόν αισθάνθηκε την ανάγκη να εγείρει το ζήτημα ενός ενδεχόμενου νέου μνημονιακού προγράμματος της Κύπρου, στο πλαίσιο ενημερωτικού δελτίου (fact sheet) που εξέδωσε, ενώ πραγματοποιείτο η Διάσκεψη της Γενεύης.

Στο ενημερωτικό της δελτίο, η Κομισιόν εισήγαγε η ίδια το ζήτημα ενός ενδεχομένου μνημονίου, ερωτώντας χαρακτηριστικά κατά πόσον «η Κύπρος μετά τη λύση θα χρειαστεί ένα νέο οικονομικό πρόγραμμα προσαρμογής (σ.σ. μνημόνιο)». Και, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, η Κομισιόν απάντησε ότι «οι οικονομικές προοπτικές της Κύπρου αφορούν την ίδια την Κύπρο και τις πολιτικές αποφάσεις που θα λάβει η χώρα». Είναι προφανές ότι η υποβολή του ερωτήματος από την ίδια την Κομισιόν στο «ενημερωτικό της δελτίο», εισάγει το ενδεχόμενο ενός νέου μνημονίου ως μίας σοβαρής πιθανότητας, μετά από μία λύση του Κυπριακού. Διαφορετικά, οι Βρυξέλλες δεν θα έμπαιναν στον κόπο να υποβάλουν οι ίδιες ένα τέτοιο ερώτημα και να το απαντήσουν στο πλαίσιο του ενημερωτικού δελτίου που εξέδωσαν.

Γενικότερα πάντως και σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η Κομισιόν υπογραμμίζει ότι «η επανένωση θα ανοίξει νέους ορίζοντες για την οικονομία και θα επιφέρει τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης», προσθέτοντας ότι «η Ε.Ε. είναι δεσμευμένη να βοηθήσει την Κύπρο να προετοιμαστεί για την ενοποίησή της».

Ανταπόκριση: Παύλος Ξανθούλης
Βρυξέλλες
Φιλελεύθερος

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top