-->

Header Ads

Πως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού προκαλεί καρκίνο του στομάχου

Τον Αύγουστο του 2017, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια και το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ του Βερολίνου δημοσίευσαν μια μελέτη στο περιοδικό Νature όπου παρουσίασαν έναν μηχανισμό πρόκλησης γαστρικού καρκίνου λόγω χρόνιας λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori).

Το βακτήριο αυτό έχει μολύνει πάνω από το 50% του πληθυσμού της Γης. Χώρες που μαστίζονται είναι η Χιλή και η Κίνα. Σήμερα όμως υπάρχουν αντιβιοτικά που εξαλείφουν το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

O καρκίνος προκύπτει όταν χαλάσει ο μηχανισμός που ελέγχει τη διαίρεση του κυττάρου.

Στον ενήλικο άνθρωπο, κάθε λεπτό πεθαίνουν περίπου 100.000 κύτταρα που αντικαθίστανται από την αναπαραγωγή άλλων κυττάρων. Κατά την αναπαραγωγή, αντιγράφονται τα 23 ζεύγη των χρωμοσωμάτων που βρίσκονται στον πυρήνα του κυττάρου και περιέχουν το μόριο του DNA. To ένα αντίγραφο πηγαίνει στη μια πλευρά του κυττάρου και το άλλο απέναντι μέσα σε δύο διαφορετικούς πυρήνες. Το κύτταρο ακολουθεί τους πυρήνες και χωρίζεται στα δύο. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει να σχηματιστεί ο άνθρωπος από ένα αρχικό κύτταρο.

Ανάμεσα σε τόσες κυτταρικές διαιρέσεις, είναι φυσικό να συμβαίνουν και λάθη κατά την αντιγραφή του DNA. Όσο περισσότερες διαιρέσεις κάνει ένα κύτταρο, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να γεννήσει καρκινικό απόγονο. Για παράδειγμα, σπάνια εμφανίζεται καρκίνος στην καρδιά όπου τα κύτταρα διαιρούνται ελάχιστα ή καθόλου ενώ είναι συνηθισμένος στο δέρμα όπου διαιρούνται συχνά.

Τα λάθη στο DNA μπορούν να προκληθούν από καθαρή ατυχία αλλά και από μια ποικιλία περιβαλλοντικών αιτιών, όπως είναι ορισμένες χημικές ουσίες που εισέρχονται στο σώμα με τη διατροφή και την εισπνοή, την ηλιακή ακτινοβολία, τη ραδιενέργεια, τους ιούς και τα βακτήρια.

Ορισμένοι ιοί προκαλούν καρκίνο εισάγοντας στα ανθρώπινα κύτταρα δικά τους γονίδια -ονομάζονται ογκογονίδια- τα οποία προωθούν έναν ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Τα βακτήρια επίσης έχουν συνδεθεί με καρκίνους αλλά η απόδειξη γι’ αυτό δεν είναι εύκολη. Δεν ήταν μέχρι πρόσφατα ξεκάθαρο πως μια βακτηριακή λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.

Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μολύνει τα βλαστικά κύτταρα

Η νέα έρευνα δείχνει ότι το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του στομάχου αυξάνοντας τις διαιρέσεις κάποιων βλαστικών κυττάρων αυτού του οργάνου.

Το στομάχι εκκρίνει ισχυρά ένζυμα για την πέψη των τροφών αλλά το ίδιο δεν επηρεάζεται από αυτά τα ένζυμα. Κι αυτό διότι το εσωτερικό του είναι επιστρωμένο από σωληνοειδείς κατασκευές, τους στομαχικούς αδένες, οι οποίοι ανάλογα με τη θέση τους έχουν διαφορετική αποστολή. Αυτοί που βρίσκονται στο ανώτερο και στο κατώτερο τμήμα του παράγουν βλέννη που επιστρώνει το εσωτερικό του στομάχου και το προστατεύει από τη δράση των πεπτικών ενζύμων τα οποία παράγονται από τους μέσους στομαχικούς αδένες. Τα επιφανειακά κύτταρα που επιστρώνουν τους στομαχικούς αδένες ανανεώνονται συνεχώς.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι το ελικοβακτηρίδιο μολύνει όχι μόνο τα επιφανειακά κύτταρα, αλλά και τα βαθύτερα κύτταρα στον στομαχικό ιστό φτάνοντας στα βλαστικά κύτταρα που αποτελούν τις κυτταρικές παρακαταθήκες κάθε ιστού. Όταν ένα βλαστικό κύτταρο διαιρείται, παράγονται δύο διαφορετικά μεταξύ τους κύτταρα, εκ των οποίων το ένα είναι βλαστικό, ενώ το άλλο διαφοροποιείται προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του ιστού στον οποίο ανήκει. Στην περίπτωση του στομάχου, χάρη στις διαιρέσεις των βλαστικών κυττάρων αναπληρώνονται τα κύτταρα που επιστρώνουν τους στομαχικούς αδένες.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι στους στομαχικούς αδένες υπάρχουν δύο διαφορετικοί πληθυσμοί βλαστικών κυττάρων, των οποίων οι διαιρέσεις ρυθμίζονται από μοριακά σήματα που λαμβάνουν, και συγκεκριμένα από δύο μόρια που ονομάζονται Wnt και R-spondin. Τα R-spondin παράγονται από τους μυοϊνοβλάστες (κύτταρα του συνδετικού ιστού που βρίσκεται στη βάση των στομαχικών αδένων) αλλά μετά τη μόλυνση από το ελικοβακτηρίδιο η παραγωγή τους αυξάνεται.

Η αύξηση των R-spondin κάνει πιο γρήγορε τις διαιρέσεις κάποιων βλαστικών κυττάρων και αυτό με τη σειρά του αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου. Όπως γράφουν οι ερευνητές, «καθώς το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού προκαλεί χρόνιες μολύνσεις, η σταθερή αύξηση των διαιρέσεων των βλαστικών κυττάρων αρκεί να εξηγήσει τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης γαστρικών καρκίνων των ατόμων που έχουν μολυνθεί από αυτό».

Η αποκάλυψη της εμπλοκής των βλαστικών κυττάρων στην καρκινογένεση ανοίγει έναν νέο δρόμο στην έρευνα καθώς υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις καρκίνων που συνδέονται με χρόνιες βακτηριακές μολύνσεις, για παράδειγμα, τα χλαμύδια φαίνεται πως προκαλούν καρκίνους στο αναπαραγωγικό σύστημα.
πηγή:healthyliving


Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού: Τι είναι και τι προκαλεί!






Τα ελικοβακτηρίδια του πυλωρού ζουν στα στο­μάχια του 25-90% των ανθρώπων στους διάφορους πληθυσμούς. Θεωρείται ότι υπάρχουν στον άνθρωπο για πάνω από 50 χιλιάδες χρόνια και έχουν εξελιχθεί παράλληλα μ’ εμάς. Επιβιώνουν στο εξωτερικό περιβάλλον, για 3~4 εβδομάδες σε επιφανειακά νερά.

Πρόκειται για ένα ελικοειδές, βακτήριο μήκους 3 εκατομμυριοστών του μέτρου που μπορεί να βρίσκεται για χρόνια στο στο­μάχι και στο δωδεκαδάκτυλο πριν αποτελέσει την αιτία κάποιας λοίμωξης. Προκαλεί οξεία και χρόνια γαστρίτιδα, έλκος του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου και αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνωμα και λέμφωμα του στομάχου.

Χορηγείται συνδυασμός αντιβιοτικών για 3 εβδομάδες περίπου για την εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου. Παράλληλα χορηγούνται φάρ­μακα για τον περιορισμό της γαστρικής οξύτητας που υπάρχει στη γαστρίτιδα και το έλκος. Δεν υπάρχει εμβόλιο. Επειδή ο ακριβής τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστός, δεν συνιστώνται συγκεκριμένοι τρόποι προφύλαξης για τη λοίμωξη.

Όσοι έχουν αυτό το βακτήριο στο στομάχι τους δεν είναι απαραίτητο ότι θα αναπτύξουν στομαχικά προβλήματα, όμως οι περισσότεροι από όσους έχουν στομαχικά προβλήματα οφείλουν τα βάσανα τους στα ελικοβακτηρίδια του πυλωρού. Αυτό συμβαίνει επειδή ορισμένα ελικοβακτηρίδια είναι πιο επικίνδυνα από άλ­λα.

Όταν οι πρόγονοι μας άρχισαν να περιπλανού­νται σε όλο τον κόσμο, τα ελικοβακτηρίδια ακολούθησαν τη διαδρομή και δημιούργησαν καινούριους πληθυσμούς, όπως και οι πρωτοπόροι του ανθρώπινου είδους. Στις μέρες μας έχουν καταγραφεί τρεις αφρικανικοί, δύο ασιατικοί και ένας ευρωπαϊκός τύπος του βακτηρίου. Όσο περισσότερο απομακρύνονταν οι πληθυσμιακές ομάδες, χωρικά και χρονικά, τόσο μεγάλωνε η δι­αφορά των στομαχικών τους βακτηρίων. Το εμπόριο σκλάβων μετέφερε τους αφρικανικούς τύπους στην Αμερική. Στη βόρεια Ινδία, οι βουδιστές και οι μουσουλμάνοι έχουν διαφορετικά στελέχη στα στομάχια τους. Οι οικογένειες σε βιομηχανοποιημένες χώρες συχνά έχουν το δικό τους στέλεχος ελικοβακτηριδίων, ενώ όσοι ζουν σε κοινωνίες όπου τα άτομα έχουν μεγαλύτερη επαφή μεταξύ τους, π.χ. σε μέρη της Αφρι­κής, διαθέτουν κοινά στελέχη ελικοβακτηριδίων.

Για ποιον λόγο κάποιος οργανισμός να ζει σε ένα τόσο αφιλόξενο περιβάλλον; Σε μια σπηλιά γεμάτη οξέα και ένζυμα που στόχο έχουν να το διασπάσουν; Όμως το ελικοβακτηρίδιο δεν αποθαρρύνεται εύ­κολα. Έχει αναπτύξει δύο στρατηγικές που του επιτρέ­πουν να αντεπεξέρχεται σε αυτό το τραχύ περιβάλλον. Πρώτον, τα προϊόντα του μεταβολισμού του είναι τόσο αλκαλικά, που εξουδετερώνουν οποιοδήποτε οξύ στο άμεσο περιβάλλον. Δεύτερον, χώνεται κάτω από τη μεμβράνη του βλεννογόνου που προστατεύει το στομά­χι από την καταστροφή λόγω των οξέων.

Γνωρίζουμε δύο παράγοντες που αποτελούν αιτία για μια περισσότερο λοιμογόνο εκδοχή. 0 ένας ονομάζεται CagA και 0 δεύτερος VacA.. To CagA επιτρέπει στα βακτήρια να εισάγουν συγκεκρι­μένες ουσίες στα κύτταρα μας σαν μικροσκοπικές σύ­ριγγες. Το VacA «τσιμπάει» διαρκώς τα κύτταρα του στομάχου, με αποτέλεσμα να τους προκαλεί βλάβες που αποδεικνύονται μοιραίες. Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότη­τα εμφάνισης στομαχικών προβλημάτων αν τα ελικοβα­κτηρίδια φέρουν τη σύριγγα ή το καταστροφικό για τα κύτταρα γονίδιο. Αν τα γονίδια αυτά δεν υπάρχουν, τα ελικοβακτηρίδια είναι σαφώς λιγότερο επιζήμια.

Τα βακτήρια προσαρμόζονται στον ξενιστή τους και αλλά­ζουν μαζί μ’ εκείνον. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν αυτό το στοιχείο για να ανιχνεύσουν από ποιον προέρ­χεται το μικρόβιο. Οι μεγαλόσωμες γάτες έχουν το δικό τους ελικοβακτηρίδιο. Ονομάζεται Helicobacter acinonychis. Το γεγονός ότι μοιάζει πολύ με το ελικοβα­κτηρίδιο του ανθρώπου, σημαίνει ότι κατά την προϊστορική περίοδο ο άνθρωπος έτρωγε την τίγρη ή η τίγρη έτρωγε τον άνθρωπο. Αν συνέβαινε το δεύτερο, σημαίνει πως όταν καταβρό­χθιζε έναν προϊστορικό άνθρωπο, η μεγαλόσωμη γάτα κατανάλωνε και τα στομαχικά του βακτήρια με αποτέλεσμα το ελικοβακτηρίδιο να αποικίσει το στομάχι και των απογόνων της.

Γαστρίτιδα, έλκος και καρκίνος

Διεισδύοντας στον βλεννογόνο του στομάχου και κολυ­μπώντας τριγύρω, το ελικοβακτηρίδιο εξασθενεί αυτό το προστατευτικό ανάχωμα κι έτσι τα οξέα διασπούν όχι μόνο τις τροφές αλλά και μέρος του στο­μάχου. Αν τα βακτήρια διαθέτουν επίσης το γονίδιο έγχυσης ή εκείνο που καταστρέφει τα κύτταρα, τα στο­μαχικά κύτταρα έχουν λιγοστές ελπίδες. Σχεδόν το ένα πέμπτο όσων ανθρώπων φιλοξενούν το συγκεκριμένο βακτήριο αναπτύσσουν μικροσκοπικές αλλοιώσεις στο στομάχι.

Τα δύο τρίτα από τα στομαχικά έλκη και σχεδόν όλα τα έλκη στο λεπτό έντερο έχουν αιτία λοίμωξη λόγω του ελικοβακτηριδίου. Αν τα μικρόβια εξολοθρευτούν με αντιβιοτικά, τα στομαχικά προβλήματα εξαφανίζονται. Μια εναλλακτική λύση είναι η σουλφοραφάνη που περιέχεται στα μπρόκολα και σε παρόμοια λα­χανικά. Η ουσία αυτή έχει την ικανότητα να μπλοκάρει το ένζυμο που χρησιμοποιεί το ελικοβακτηρίδιο για να εξουδετερώνει το γαστρικό οξύ. Όσοι επιθυμούν να τη δοκιμάσουν ως εναλλακτική λύση στα αντιβιοτικά, κα­λό είναι να καταναλώνουν υψηλής ποιότητας μπρόκολο και να συμβουλευτούν τον γιατρό τους μετά από δύο εβδομάδες προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο πληθυσμός των ελικοβακτηριδίων έχει εξαφανιστεί.

Μια διαρκής ενόχληση στο στομάχι δεν προμηνύει ποτέ κάτι καλό. Η χρόνια φλεγμο­νή σημαίνει ότι τα κύτταρα ερεθίζονται διαρκώς, ώσπου τελικά πεθαίνουν. Στους πιο ηλικιωμένους, αυτό ίσως οδηγήσει και σε απώλεια όρε­ξης.

Το στομάχι διαθέτει μία μπαταρία βλαστοκυττάρων που αναπληρώνει διαρκώς τα νεκρά κύτταρα. Αν οι παρασκευαστές των νέων κυττάρων κάνουν υπερω­ρίες, ίσως αρχίσουν να κάνουν λάθη. Το αποτέλεσμα είναι τα καρκινικά κύτταρα. Στατιστικά, η κατάσταση δε είναι πολύ σοβαρή. Περίπου το 1% όσων έχουν ελικοβακτηρίδια εμφανίζουν καρκίνο του στομάχου. Όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι η μισή ανθρωπότητα μπορεί να φιλοξενεί αυτά τα βακτήρια το 1% είναι μεγάλος αριθμός καρκίνων. Η πιθανότητα εμφάνι­σης καρκίνου του στομάχου χωρίς να υπάρχει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είναι σχεδόν 40% μικρότερη.

Πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι το ελικοβακτηρίδιο μπορεί να αποτελεί αιτία για να εμφανιστούν συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον. Αν και οι γιατροί γνώριζαν από τη δεκαετία του 1960 ότι οι ασθενείς με Πάρκινσον είχαν αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης στομαχικών προβλημάτων, χρειάστηκε μια μελέτη διαφορετικών πληθυσμιακών ομάδων στο νησί Γκουάμ του Ειρηνικού για να φωτιστεί το ζήτημα. Σε ορισμένα σημεία του νησιού, ο πληθυσμός εμφά­νιζε εκπληκτικά υψηλά ποσοστά συμπτωμάτων που θύ­μιζαν νόσο Πάρκινσον. Οι ασθενείς είχαν τρεμά­μενα χέρια, παράλυση προσώπου και κινητικά προβλήματα. Οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι τα συ­μπτώματα ήταν συχνότερα σε περιοχές όπου η διατροφή των κατοίκων περιλάμβανε σπόρους κυκαδόφυτων. Οι σπόροι αυτοί περιέχουν νευροτοξίνες – ουσίες που βλάπτουν τα νεύρα. Το ελικοβακτηρίδιο παράγει μία σχεδόν ίδια ουσία.

Τα καλά του ελικοβακτηριδίου

Για ποιον λόγο το ανοσοποιητικό μας σύστημα ανέχεται αυτά τα βακτήρια χιλιάδες χρόνια; Ορισμένοι ερευνητές λένε πως όταν ένα βακτήριο είναι ανεκτό για τόσο μεγάλο διάστημα αποκλείεται να είναι αποκλειστικά βλαβερό.

Πράγματι, μία ευρείας κλίμακας έρευνα του ελικοβακτηριδίου και των συνεπειών του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το βακτήριο, και ειδικά το τρομερό στέλεχος με το γονίδιο της έγχυσης, μπορεί να αλληλεπιδρά ωφέλιμα με το σώμα. Έπειτα από περισσότερο από 12 χρόνια ελέγχου άνω των 10.000 εθελοντών, προέκυψε ότι οι φορείς του συγκεκριμένου τύπου ελικοβακτηριδίου δι­ατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του στομάχου, όμως ο κίνδυνος να πεθάνουν από καρκίνο των πνευμόνων ή εγκεφαλικό ήταν πολύ μικρότερος. Στην πραγματικότητα, ήταν σχεδόν ο μισός.

Επίσης, πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι το ελικοβακτηρίδιο παρέχει προστασία κατά του παιδικού άσθματος. Όταν το βακτήριο δόθηκε σε ποντίκια, το προστατευτικό αποτέλεσμα συνέχιζε να υπάρχει αλλά λιγότερο έντονα. Η παρατήρηση αυτή ταιριάζει με μια άλλη που ισχύει ιδιαίτε­ρα για βιομηχανοποιημένες χώρες. Τα ποσοστά άσθμα­τος, αλλεργιών, διαβήτη και νευροδερματίτιδας αυξάνονται καθώς τα ποσοστά του ελικοβακτηριδίου μει­ώνονται – αν και η παρατήρηση αυτή σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύει μια αιτιώδη σχέση.

Η θεωρία είναι ότι πιθανόν το βακτήριο βοηθάει το ανοσοποιη­τικό σύστημα να παραμένει ψύχραιμο. Το ελικοβακτη­ρίδιο αγκιστρώνεται στα στομαχικά κύτταρα και κατ’ αυτό τον τρόπο προκαλεί την παραγωγή μεγάλου αριθμού ρυθμιστικών Τ-κυττάρων, η δουλειά των οποίων είναι να κατευνάζουν το ανοσοποιητικό όταν παρεκτρέπεται. Όπως υπονοεί το όνομα, τα κύτταρα αυτά ρυθμίζουν τις αντιδράσεις ενός οξύθυμου ανοσοποιητικού.

Τα ελικοβακτηρίδια δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, έτσι απλά, καλά ή κακά. Τα πάντα εξαρτώνται από τα αποτελέσματα. Γενικά, τα βακτήρια δημι­ουργούν επικίνδυνες τοξίνες ή αλληλεπιδρούν με το σώμα προσφέροντας κάποιου είδους προστασία; Τα κύτταρα μας είναι διαρκώς ερεθισμένα ή παράγουμε αρκετή γα­στρική βλέννα για τις ανάγκες τόσο των βακτηρίων όσο και των δικών μας; Τι ρόλο παίζουν οι παράγοντες που ερεθίζουν τον βλεννογόνο του στομάχου, όπως τα αναλ­γητικά, ο καπνός του τσιγάρου, το αλκοόλ, ο καφές και το στρες; Μήπως ένας συνδυασμός όλων αυτών είναι η αιτία για το στομαχικό έλκος επειδή δεν αρέσει στα μικρά μας κατοικίδια; Τo έλκος στομάχου είναι τρεις φορές πιο συνηθισμένη πάθηση στους άνδρες, σε σχέση με τις γυναίκες, αν και η συχνότητα μόλυνσης με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είναι η ίδια και στα δύο φύλα.
πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Από το Blogger.