.post-pagination { margin: 20px auto; text-align: center; width: 100%; } .button_1, .button_2, .button_3 { border: 2px solid #f4655f; font-weight: 900; padding: 6px 36px; color:#f4655f; transition:ease 0.69s !important; } .button_1:hover, .button_2:hover, .button_3:hover { background: none repeat scroll 0 0 #f4655f; color: #fff; text-decoration: none; } -->

Header Ads

Οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή

Το «κοίτα ποιος μιλάει» έχει ονοματεπώνυμο: Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο πασόκος των Ιμίων και του Οτσαλάν

Ένα πρόβλημα με την αντιμετώπιση των ύβρεων που αποβάλλει κρουνηδόν από το απύλωτο στόμα του ο Θεόδωρος Πάγκαλος είναι ότι φαντάζει πρακτικά αδύνατον να τον ισοφαρίσεις σε εκπομπές ρύπων ασχήμιας. Όσο κι αν προσπαθήσεις. Ο,τι κι αν πεις ή γράψεις ή σκεφθείς δεν μπορεί να έχει τον ίδιο αντίκτυπο με τα δικά του λεχθέντα και -κυρίως- πεπραγμένα.

Επειδή η συμπεριφορά του δεν φέρνει και τόσο σε Ευρώπη (ακόμα και στα πολύ... κάτω της) και το σουλούπι του, φευ, κυριαρχεί ως κριτήριο στον σχηματισμό της πρώτης εντύπωσης, ο Πάγκαλος δείχνει να ταιριάζει σε φόντα και περιβάλλοντα στέπας, τούνδρας, τροπικού δάσους γεμάτου κουνούπια, βόες, αρπακτικά και δυσώδη έλη. Εκεί αλλά και στους πέριξ πολιτισμούς οι θεωρίες για τη μετενσάρκωση δίνουν και παίρνουν.

Με βάση τα ανωτέρω ο Πάγκαλος όχι μόνο έχει εξαντλήσει τα αποθέματα δυσωνυμίας και κάκιστης έξωθεν μαρτυρίας που αναλογούν σε έναν πολιτικό βίο, αλλά έχει... δανειστεί και «μονάδες» από δεκάδες επόμενες ζωές.

Από την άλλη, μπορεί και να υπάρχει ελληνική χροιά στα κίνητρα του Παγκάλου. Ίσως ο ίδιος ο «μεγάλος τραγουδιστής» της υπόθεσης Οτσαλάν να έχει διαβάσει Πλάτωνα («Πολιτεία» 615c - 616b) και να έχει ζηλέψει τη μεταθανάτια κατάληξη του Αριδαίου και να επιδιώκει με όσα λέει εν ζωή να κατορθώσει να τύχει ανάλογης μεταχείρισης με αυτήν που είχε μετά θάνατον ο τύραννος της πόλης που βρισκόταν στην Παμφυλία.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι έχει κατά νου ο Πάγκαλος που συνέδεσε οριστικά και αμετάκλητα το όνομά του με το όνειδος των Ιμίων και την υπόθεση Οτσαλάν. Αυτά θα αφήσει πίσω του, καθώς και ένα βαθύ και ανυπόκριτο αίσθημα αναγούλας, απέχθειας και οίκτου, το οποίο καταλείπουν σαν πολιτική κληρονομιά προσωπικότητες τέτοιου βεληνεκούς.
Και κάτι άλλο: Οι Έλληνες, όταν βλέπουν τις ένδοξες Ένοπλες Δυνάμεις μας να παρελαύνουν, νιώθουν υπερήφανοι για τα στρατευμένα νιάτα, τον εαυτό τους και την πατρίδα. Όταν βλέπουν τον Πάγκαλο... ας μην πούμε καλύτερα ποια είναι η πρώτη σκέψη.

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε σχολιασμούς επί της ουσίας.
Τα σχόλια σας δεν περνάν από έλεγχο γιατί πιστεύουμε ότι δεν θα θίγουν κάποιον προσωπικά με βρισιές και συκοφαντίες.
Τέτοιου είδους σχόλια δεν περνάν από έλεγχο, αλλά θα διαγράφονται μετά την δημοσίευση.
Παρακαλούμε να γράφετε σε πεζά και όχι κεφαλαία
-------------------------------------------------------------------------
Ο ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα - αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω, φόρμας επικοινωνίας.
Ευχαριστούμε

Από το Blogger.