Ο Δικτυουργός στο Email

Περισσότερα εδώ

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Γ. ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΠΟΛΙΤΗΣ, ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΥΠΗΚΟΟΣ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 31, 2016

H Παιδεία σήμερα…..

«H Παιδεία σήμερα απ’ την Πρώτη Δημοτικού, για να μην πω απ’ το Νηπιαγωγείο μέχρι το τελευταίο έτος του Πανεπιστημίου, είναι η αλήθεια του συστήματος.
Δεν είναι η αλήθεια της κοινωνίας.
Μην ψάχνουμε την παιδεία, λοιπόν.
Η παιδεία διαστρεβλώνει τα μυαλά των ανθρώπων, τα θολώνει για να μην βλέπουν την αλήθεια και να γίνουν από πολίτες, υπήκοοι, για να μην σκέφτονται ελεύθερα.»

Γ.Κοντογιώργης, Ο Έλληνας να ξαναγίνει πολίτης, αντί για υπήκοος
Τα καθαρά μυαλά επιφέρουν την διάφανη αλήθεια και απελευθέρωση από το ολιγαρχικό σύστημα

Γ. Κοντογιώργης καθηγητής στο Πάντειο και Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1 της Λάρισας, στην εκπομπή :’’Ακροβάτες του Ονείρου» (23.10.15).για το διαδίκτυο sportnews901.gr και e-roi.gr (κάθε μέρα 8-10 π.μ.)



πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ν. Λυγερός

Πολλοί πιστεύουν ότι επειδή δεν κάνουμε τίποτα, δεν θα έχουμε προβλήματα με την τρομοκρατία, ξεχνούν όμως βασικά στοιχεία. Κι άλλες χώρες το πίστεψαν και είδαμε τα αποτελέσματα που ήταν από τα χειρότερα, διότι δεν ήταν προετοιμασμένες. Επειδή δεν γίνοται συλλήψεις, νομίζουν ότι οι τρομοκράτες δεν υπάρχουν ενώ ξέρουμε ότι υποχρεωτικά περνούν από εμάς. Η έλλειψη αποτελεσματικότητας στην πληροφόρηση δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες. Μιλούν για φιλία εκεί όπου υπάρχει διακίνηση και προώθηση. Ξεχνούν ότι στα σύνορα μας υπάρχει τεράστιο πέρασμα ατόμων που μπορούν να καλύψουν λόγω όγκου τις τρομοκρατικές κινήσεις. Η ουδετερότητα δεν προσφέρει δυνατότητες, διότι θεωρείται και αυτή εχθρική για τους τρομοκράτες δίχως όμως να υπάρχουν ενέργειες. Η απραξία δεν είναι στρατηγική και η απάθεια δεν είναι άμυνα. Όσο για την αδιαφορία μετατρέπεται εύκολα σε κίνδυνο. Μετατρέποντας ένα στρατηγικό πρόβλημα σε ανθρωπιστικό πρόβλημα κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας κι ελπίζουμε ότι οι άλλοι δεν θα μας δουν. Αυτή η παιδική προσέγγιση όχι μόνο δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, αλλά ξέρουμε ότι μεταμορφώνεται εύκολα σε κίνδυνο για την πατρίδα μας. Οι επαφές που γίνονται σε διεθνές επίπεδο είναι τόσο χαλαρές που μας μετασχηματίζουν σε στόχο. Έτσι αφήνουμε όλη την πρωτοβουλία στους άλλους, διότι πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε χωρίς να κάνουμε καμιά κίνηση. Στην πραγματικότητά απλώς ελπίζουμε ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα δεν θα μας αγγίξουν μόνο που θα καταλάβουμε ότι είμαστε λάθος μόνο όταν θα είναι αργά πια.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=23271&l=gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παναγιώτης Μαυροειδής

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε μια τυπική επιχείρηση αντιστροφής της πραγματικότητας, επιχειρεί να παρουσιάσει την αντεργατική τομή στο ασφαλιστικό, ως «ταξική μεροληπτικότητα» υπέρ των φτωχών εργατικών και λαϊκών στρωμάτων!

Στη συλλογιστική αυτή εισοδήματα άνω των 12.000 ανήκουν σε …πλούσιους εργαζόμενους, μεταξύ 5.500 και 12.000 συνωστίζονται οι ..μεσαίου εισοδήματος και πιο κάτω κινούνται αυτοί για τους οποίους έχει δήθεν έγνοια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η φιλολογία περί ‘’προστασίας των πλέον αδυνάτων’’, εν μέσω συνολικής κοινωνικής γενοκτονίας, όχι μόνο δεν αποτελεί (μίνι έστω) αντι-νεοφιλελεύθερη πολιτική «ανακούφισης», αλλά, αντίθετα, αναδεικνύει την πλήρη ηγεμονία της τελευταίας-σε εκδοχή Μπλερισμού- στον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική της κυβέρνησης.

Η κλασσική εκδοχή του «κράτους πρόνοιας» στον καπιταλισμό, αφορούσε την παροχή κάποιας ασφάλειας στον κοινωνικο-οικονομικό τομέα. Ακριβώς επειδή οι βασικοί κανόνες έδιναν προτεραιότητα στην ελευθερία δράσης τους κεφαλαίου, υπήρχε παράλληλα η υπόσχεση της κάλυψης των «παράπλευρων απωλειών» (ανεργία, χαμηλά εισοδήματα σε τμήματα των εργαζομένων, αποκατάσταση υγείας κ.α.) από το κράτος πρόνοιας.

Η μερική αναδιανομή αποτελούσε συμπληρωματική λειτουργία, ενώ προϋπόθετε φυσικά σκληρούς κοινωνικούς αγώνες. Συνιστούσε ταυτόχρονα τη νομιμοποιητική βάση λειτουργίας της αστικής δημοκρατίας.

Η εποχή αυτή ανήκει στο παρελθόν. Στο σύγχρονο ολοκληρωτικό καπιταλισμό, ειδικά σε συνθήκες παροξυσμού της κρίσης του και της εφαρμογής προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, συντελείται μαράζωμα όλων των θεσμών του παλιού κράτους πρόνοιας, ταυτόχρονα με την απογείωση των «ελευθεριών της αγοράς».

Οι προστατευτικές λειτουργίες περιορίζονται πλέον σε οριακά χαμηλά επίπεδα και μόνο σε ειδικές κατηγορίες (απόλυτα εξαθλιωμένα τμήματα του πληθυσμού, κοινωνικά αποκλεισμένοι, ανάπηροι κ.α.).

Την ίδια ώρα αλλάζει ο χαρακτήρας τους καθώς από κοινωνικό δικαίωμα, μετατρέπονται σε φιλεύσπλαχνες χάριτες προς «ανίκανους» ή «δύστυχους» ταπεινωμένους ανθρώπους.

Το κόστος δε για αυτές δεν αποτελεί πλέον προϊόν αναιμικής ανακατανομής πλούτου μεταξύ αστών και εργατικών στρωμάτων, αλλά αποτέλεσμα εσωτερικής αναδιανομής εντός της εργατικής τάξης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Τρίτο Μνημόνιο ρητά αναφέρεται ότι η σταδιακή εφαρμογή πολιτικών Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος , θα γίνει με μηδενικό δημοσιονομικό κόστος, δηλαδή θα πληρωθεί εξ ολοκλήρου από τους υπόλοιπους εργαζόμενους με τις ταπεινωμένες αποδοχές!

Όσο θα δυναμώνει η γενική εικόνα της συνολικής καθίζησης του εργατικού εισοδήματος με ταυτόχρονη μαζική μόνιμη ανεργία, θα πολλαπλασιάζονται οι φανφάρες για ‘’προστασία των αδυνάτων». Είναι το «δίχτυ προστασίας» όχι των ιδίων, αλλά της συνοχής του συστήματος.
 Τα έχει πει και ο Χάγιεκ, εκ των πατριαρχών του νεοφιλελευθερισμού…

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 31/1/16

http://www.pandiera.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Γιώργου Χαλιμούρδα*

Και ξαφνικά μαθαίνουμε πως κλείστηκε συνάντηση ομάδας αγροτών με τον Τσίπα. Το όνομα αυτής «Πρωτοβουλία Αγροτών». Για όσους είναι μυημένοι στα συνδικαλιστικά πράγματα θα καταλάβει αμέσως πως οι λεγόμενες «Πρωτοβουλίες» προέρχονται ή είναι φιλικά προσκείμενες, όλως τυχαίως στην προκειμένη, προς τον χώρο της κυβερνητικής παράταξης.

Και πώς αυτοπροσδιορίζεται η συγκεκριμένη «Πρωτοβουλία Αγροτών»; Μας ανακοινώνει, και αυτό «παίζει» σε όλο τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ότι συντάσσονται μαζί της 62 σύλλογοι αγροτών σε όλη την χώρα, καθώς επίσης πως έχει «ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη αντιπρόταση, απέναντι στο νομοσχέδιο που κατήρτισε ο υπουργός Εργασίας».

Μάλιστα…

Και ξάφνου βλέπεις πηχυαίους τίτλους του στιλ «Δύο… μπλόκα μέσα στα μπλόκα». Για όσους δεν μπορούν να κατανοήσουν την όλη κυβερνητική προπαγάνδα, αυτό που θα επιχειρηθεί να....
περάσει μέσω των Μέσων Κοινωνικής Χειραγώγησης, είναι ότι διασπάστηκε η όποια ενότητα έχει επιτευχθεί έως τώρα, των αγροτών, απέναντι στο νομοσχέδιο λαίλαπα για όλο τον αγροτικό κόσμο και κατ΄ επέκταση για την ελληνική περιφέρεια.

Το πρώτο ψέμα που δεν μπορεί να κατανοήσει ο καθημερινός μη μυημένος στο χώρο καθημερινός συμπολίτης μας, είναι πως οι 62 σύλλογοι πιθανόν δεν αντιπροσωπεύουν κανέναν και τίποτα. 62 σύλλογοι μπορούν να φτιαχτούν σε μια νύχτα. Κάθε σύλλογος μπορεί να αποτελείται από ελάχιστα άτομα, στο σύνολο των 700.000 συμπολιτών μας που ασχολούνται καθ΄ ολοκληρίαν ή μερικώς με την πρωτογενή παραγωγή. Η αποτελεσματικότητα και η δράση ενός συλλόγου διαφαίνεται διαχρονικά. Στην προκειμένη οι συγκεκριμένοι σύλλογοι έγιναν γνωστοί γιατί τους δέχτηκε ο Τσίπας, τη στιγμή που σύσσωμος ο αγροτικός κόσμος αρνείται πεισματικά να συναντηθεί με τους νεκροθάφτες του.

Το δεύτερο και χοντρότερο ψέμα που προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Χειραγώγησης είναι ότι η «Πρωτοβουλία Αγροτών» έχει αντιπρόταση. Αλήθεια, γνωρίζουν οι της «πρωτοβουλίας αγροτών» το δελτίο τύπου που είχε εκδώσει ο Υπουργός τους Γεωργίας κος Αποστόλου την 30/5/2015, όπου λέει ορθά κοφτά πως αυτά τα μέτρα που του ζητάν οι «φίλοι» μας οι ευρωπαίοι αποτελούν ταφόπλακα για τον αγροτικό κόσμο.


Μέσα στην κρίση έχει αυξηθεί το αγροτικό ρεύμα κατά 80%. Μέσα στην κρίση έχουν αυξηθεί γεωργικά φάρμακα, λιπάσματα όλα τα αγροεφόδια (αύξηση ΦΠΑ από το 13 στο 23%). Τώρα τους ζητάνε να τριπλασιαστεί η ασφαλιστική εισφορά, να αυξηθεί ο φόρος στο 26%, να έχουν προκαταβολή φόρου στο 100%, (που σημαίνει πως αν κάποιος βγάζει 10.000 τα 8.000 του τα παίρνουν), να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ για το σπίτι, το χωράφι, την αποθήκη, το στάβλο, τέλη ψεκαστικών και γεωτρήσεων. Τη στιγμή που 531.000 αγρότες παίρνουν επιδότηση κατά μέσο όρο 1.000 ευρώ ο καθένας κατά δήλωση του Υπουργού Γεωργίας τον περασμένο Σεπτέμβρη [1].

Μετά από όλα αυτά πιστεύει κανείς ότι στο υπάρχον πλαίσιο υπάρχει λύση; Εκτός αν τα μέλη της «Πρωτοβουλίας» έχουν μαγικές ικανότητες σαν τον Χουντίνι.

Η συγκεκριμένη πολιτική που εκπορεύεται κατ’ εντολή των ευρωπαίων και εφαρμόζεται από τους εθελόδουλους πολιτικούς μας και κυρίως από την πρώτη φορά αριστερά, οδηγεί στον αφανισμό χιλιάδων μικρών και μεσαίων αγροτών οδηγώντας σε μαρασμό και εξαθλίωση ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια. Στο τέλος οι αγρότες μας θα χάσουν τις δουλειές τους, θα χάσουν τα χωράφια τους, θα χάσουν το βιός τους, δεν θα μπορούν να επιβιώσουν. Θα είναι μετανάστες στο τόπο τους.

Δυστυχώς, ζουν αναμεσά μας και ανάμεσα στους αγρότες, συμπολίτες μας που είναι πρόθυμοι να απεμπολήσουν αρχές και ιδανικά και με τις πράξεις τους βάζουν το λιθαράκι τους στην καταστροφή αυτού του τόπου. Ελπίζουμε να μην ενεργοποιηθούν κι άλλοι πεμπτοφαλαγγίτες (είτε από τα αριστερά είτε από τα δεξιά) από τον χώρο των αγροτών.

Αλήθεια τι θα μας πουν άραγε οι κοι Κουτσούμπας και Μιχαλολιάκος αν μας εκβιάσουν οι κυβερνώντες για μία ακόμα φορά πως αν δεν περάσουν τα μέτρα θα μας διώξουν από το ευρώ; Να θυμηθούμε τι έλεγε προσφάτως το ένα “άκρο” «Κουτσούμπας: Είμαστε κάθετα αντίθετοιμε το να φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ» και τι έλεγε πριν λίγο καιρό το άλλο“άκρο” «Μιχαλολιάκος στο bankingnews: Η Ελλάδα τώρα δεν έχει άλλη επιλογή πέραν του ευρώ – Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει βραχυχρόνια»

Σε αυτές τις συνθήκες αδέρφια δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε τον τρόπο σφαγιασμού μας. Οφείλουμε όλοι να παραδεχτούμε πως το ευρωσύστημα μας θέλει δούλους στον τόπο μας. Μόνο αν το σπάσουμε μπορούμε να δούμε άσπρη μέρα. Μόνο αν αποκτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία και αυτοδιάθεση, μόνο αν αποκτήσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία. Και αυτό θα γίνει μόνο αν βγούμε από την Ευρωζώνη και την ΕΕ και διαγράψουμε το παράνομο, απεχθές, επαχθές και ληστρικό χρέος.

Και αυτό πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ αδέρφια. Όσο αργούμε τόσο σκάβουμε το λάκκο μας και το λάκκο των παιδιών μας. Και το μόνο επάγγελμα που θα επιζήσει θα είναι αυτό του νεκροθάφτη.

*Ο Γιώργος Χαλιμούρδας είναι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ. Ακρόπολης, Γεωπόνος Γ.Π.Α., MSc Περιβάλλον και Ανάπτυξη Ε.Μ.Π.

[1] ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. ΠΗΓΗ: http://vagapostolou.blogspot.gr/2015/08/blog-post_6.html

http://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr/2016/01/blog-post_77.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Γιώργου Υφαντή

20 Σεπτεμβρίου 2014. Οργανώνεται και εκτελείται μηχανοκίνητο κομβόϊ για τη μη σωστή λειτουργία του Νοσοκομείου Αγρινίου. Μία κινητοποίηση με τα ίδια ακριβώς αιτήματα. Παρόντες άνθρωποι από απλούς φορείς, συνελεύσεις, σωματεία που γνώριζαν το πρόβλημα και επιθυμούσαν λύση.

Μαζί υπήρχαν και άλλοι που γνώριζαν το πρόβλημα αλλά επιθυμούσαν καρέκλες και εξουσίες.

Μέσα στον χρόνο που πέρασε έγιναν κινητοποιήσεις κατά της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, κινητοποιήσεις και επανασυνδέσεις του νερού και του ρεύματος σε ανθρώπους που ήταν κάποτε νοικοκύρηδες αλλά τους οδήγησαν στη φτώχεια. Κινητοποιήσεις έγιναν και κατά των πλειστηριασμών. Πετύχαμε κάτι; Άλλες φορές ναι και άλλες όχι. Μόνοι μας δεν μπορούμε , θέλουμε δύναμη χεριών και ψυχών για αγώνες ανένδοτους και διαρκείας.

Μην λυπάστε αλλά να οργίζεστε.
Να λυπάστε τους πολιτισμούς που έχουν σοφούς από χρόνια βουβαμένους.
Να λυπάστε πολιτισμούς που δεν υψώνουν τη φωνή παρά μονάχα στην πομπή της κηδείας.
Να λυπάστε πολιτισμούς που επαναστατούν μόνο όταν βρεθεί ο λαιμός τους ανάμεσα στο σπαθί ....
και στην πέτρα.

Ψυχή βαθιά αγαπητοί μου συμπολίτες γιατί ο τόπος μας δεν ήταν ποτέ μαθημένος στα εύκολα. Μας σταματούσαν πάντα οι εφιάλτες και η διαφθορά. Ο νόμος μας πάντα παραμελημένος από την κεντρική εξουσία, αναπτύσσονταν με τον καθημερινό μόχθο και αγώνα όλων μας.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες όμως το αυτονόητο δεν αμφισβητούνταν. Και πόσο ποιο αυτονόητο μπορεί να είναι κάτι από το να υπάρχει ένας καρδιολόγος σε μία έκτακτη ανάγκη σε ένα νοσοκομείο που εξυπηρετεί τόσες χιλιάδες πολίτες;
Σκεφτείτε το.

Είμαστε στο 2016, έχουμε ένα σύγχρονο κτίριο έξω από την πόλη μας και δεν ξέρουμε αν θα βρούμε την υποστήριξη που αρμόζει όταν το χρειαστούμε.
Αν θα λειτουργεί η καρδιολογική κλινική.
Αν θα λειτουργεί η παιδιατρική.
Αν θα λειτουργεί η μονάδα τεχνητού νεφρού
Μα ακόμα χειρότερα, τι θα γίνει σε μια επιδημία; Πόσα παιδιά πρέπει να θάψουμε για να κινητοποιηθούμε;
Αυτό που μας φαίνεται αδιανόητο και παράλογο δεν προέκυψε από παρθενογένεση.

Η εξόφθαλμη ανεπάρκεια των εκπροσώπων του νομού μας σε βάθος χρόνου, η κοντόφθαλμη προσέγγιση των τοπικών αρχόντων και όλων των εμπλεκομένων φορέων που αντί να συγκλονίζονται από το μέγεθος των προβλημάτων αναλώνονται σε στείρες αντιπαραθέσεις προσδοκώντας το όποιο πολιτικό όφελος, η στοχευμένη υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν υγείας προς όφελος των αναπτυσσόμενων ιδιωτικών επιχειρήσεων είναι πραγματικότητες που επιδεινώνουν το πρόβλημα και εμποδίζουν τη λύση του.

Η καρδιά του προβλήματος όμως είναι βαθιά πολιτική.
Νοσοκομείο δεν έχουμε για τον ίδιο λόγο που όταν κάποιοι από εμάς γυρίσουμε σπίτια μας θα τα βρούμε παγωμένα γιατί έχουμε χρόνια να βάλουμε πετρέλαιο.
Νοσοκομείο δεν έχουμε γιατί πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε το φροντιστήριο των παιδιών μας.
Νοσοκομείο δεν έχουμε γιατί πολλοί από εμάς δεν ξέρουμε αν το σπίτι μας που το έχουμε χρυσοπληρώσει με το αίμα της καρδιάς μας αύριο αν θα είναι δικό μας.
Νοσοκομείο δεν έχουμε διότι ο γείτονάς μας εδώ και καιρό δεν έχει ρεύμα στο σπίτι του.

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα δεν έχουμε λοιπόν τις αρμόζουσες σε ένα σύγχρονο κράτος του 2016 παροχές υγείας.

Γιατί τα χρήματα που θα έπρεπε να δίνονται για την υγεία και για όλα τα άλλα που προηγουμένως περιέγραψα ταΐζουν ένα αδηφάγο τέρας.

Μας φόρτωσαν μία επιδημία μνημονίων, ένα χρέος, καταχρηστικό και απεχθές σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού.
Τρέφουν τους αριθμούς σε βάρος της ζωής και της υγείας των ανθρώπων.

Η χώρα είναι εδώ και καιρό αποικία χρέους. Δυστυχώς δεν είμαστε κυρίαρχο κράτος, εθνικά ανεξάρτητο αλλά μνημονιακό προτεκτοράτο. Ανάξιοι κυβερνήτες σε μία ατέρμονη σκυταλοδρομία ενδοτικότητας αλλάζουν με ευκολία δεξιά και αριστερά κοστούμια και διαλύουν τις ζωές μας. Και εμείς «Μοιραίοι και άβουλοι» κάνουμε συνεχώς εκπτώσεις στη λογική και την αξιοπρέπεια.
Η κατάντια αυτή δεν είναι μόνο δική τους. Είναι και δική μας.

Ας είναι το σημερινό συλλαλητήριο ένα πρώτο βήμα σε μια διαρκή διεκδίκηση αξιοπρέπειας. Ένα πρώτο βήμα που μπορεί, εάν δεν πάρουν άμεσα το μήνυμα, να κλιμακωθεί.

Στην παρούσα κατάσταση αυτό μπορεί να γίνει όταν ο καθένας από εμάς στέκει με όλες τις δυνάμεις του δίπλα σε κάθε τάξη που δίκαια εξεγείρεται.

Όλοι μας πρέπει να νιώθουμε ότι είμαστε αγρότες, ότι είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, ότι είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες. Όλοι πρέπει να νιώθουμε ότι είμαστε πολίτες που οφείλουν να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι σε αυτούς που διαλύουν το δικό μας παρόν και υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας.

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε ότι για να αποκτήσεις κάτι που δεν έχεις πρέπει να κάνεις κάτι που δεν έκανες.
Έχουμε καθήκον να αγωνιστούμε για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Σας χαιρετώ με δύο στίχους του Παλαμά:
Χρωστάμε σε όσους πέρασαν
που θ’άρθουν, θα περάσουν
σκληρά θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι και οι νεκροί

Ο Γιώργος Υφαντής είναι μέλος του σωματείου: «Δικαίωμα στη Ζωή» και μέλος του ΕΠΑΜ. Το κείμενο αυτό διαβάστηκε στο συλλαλητήριο για το Νοσοκομείο Αγρινίου την 27/1/2015

http://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr/2016/01/blog-post_42.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παντελής Σαββίδης

Δεν υπάρχει κοινωνική κατηγορία, πλην της κρατικής γραφειοκρατίας, προσώρας, με την οποία να μην ήρθε σε αντιπαράθεση η κυβέρνηση. Οι ιδεολογικοί της ινστρούχτορες (καθοδηγητές) επέλεξαν το γραφειοκρατικό μοντέλο επιβολής στην κοινωνία, διότι αυτό γνώριζαν καλύτερα λόγω του πολιτικοθεωρητικού τους υπόβαθρου και των ιδεοληψιών τους. Το μοντέλο αυτό, όμως, απέτυχε παταγωδώς όπου εφαρμόστηκε. Και στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα τυραννικό.

Το γνωρίζει η κυβέρνηση αλλά δεν έχει άλλες επιλογές. Βασίζεται στο υπέρογκο κράτος και στην ανοχή των συνταξιούχων αν δεν τους μειώσει τις συντάξεις. Θα είναι όμως πολύ δύσκολο να το επιτύχει, διότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν.

Οι μικρές δυνατότητες που θα είχε, για να επιβιώσει, ήταν η ιδεολογική ηγεμονία –η οποία θα μετατρεπόταν σε πολιτική–, και μια στοιχειωδώς ανεκτή οικονομική κατάσταση της χώρας.

Πλέον ούτε ιδεολογική ηγεμονία υπάρχει, ούτε η όποια ανάκαμψη στην Ευρωζώνη θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία που να γίνουν αισθητές από την κοινωνία.

Η ιδεολογική ένδεια της κυβέρνησης φαίνεται από την αδυναμία της να αντιμετωπίσει τους αγρότες, μια κοινωνική κατηγορία που σε αρκετά από τα αιτήματά της έχει δίκαιο, αλλά δεν συναντά και την καθολική αποδοχή λόγω της ταλαιπωρίας στην οποία υποβάλλει άλλες ομάδες πολιτών, με τις κινητοποιήσεις της. Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό, αν και το επιδίωξε. Κατέφυγε, δε, μετά τη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης, στο ευτελές επιχείρημα περί ακροδεξιών αγροτών για να ανακτήσει την ηγεμονία στην αντιπαράθεσή της μαζί τους.

Αν το πλήθος των αγροτών που συγκεντρώθηκε στη Θεσσαλονίκη ήταν ακροδεξιό, κατά την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, τότε το πολιτικό παιχνίδι θα είχε προδιαγραφεί ανησυχητικά.

Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Μπορεί να ανησυχεί ο ΣΥΡΙΖΑ για την απώλεια των ερεισμάτων του, αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική κοινωνία, που διεκδικεί στοιχειώδεις προϋποθέσεις ύπαρξης, είναι ακροδεξιά επειδή δεν υποκύπτει στις κυβερνητικές υποδείξεις.

Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας πολιτικής στον οποίο η κυβέρνηση θα μπορούσε να παρουσιάσει στοιχειώδεις ενδείξεις επιτυχίας.

Αντιθέτως, καθώς οξύνεται το μεταναστευτικό και η χώρα απειλείται να αποκλειστεί από τη Συνθήκη Σένγκεν, με κίνδυνο να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, οι πολίτες με θυμό φέρουν στη μνήμη τους τον παιδικό τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε το πρόβλημα η κυβέρνηση από την προηγούμενη υπουργό. Αλλά ούτε και τώρα έχει πολιτική. Παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, και ο πρωθυπουργός, αντί να φροντίσει να συντονίσει τους αρμόδιους υπουργούς του να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με ευαισθησία αλλά και αποτελεσματικότητα, κάνει δηλώσεις με αποδέκτες το εσωτερικό ακροατήριο.

Μια μικρή, φρούδα, ελπίδα ότι η οικονομία θα παρουσιάσει καλύτερα μεγέθη το επόμενο διάστημα, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση μιας νέας νομενκλατούρας και τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης από τους νέους μιντιάρχες προς τους οποίους θα δώσει τις τηλεοπτικές άδειες, είναι οι προσδοκίες της κυβέρνησης για να διατηρηθεί στην εξουσία.

Δεν αρκούν όμως, όπως έδειξε το προηγούμενο διάστημα. Στην ελληνική κοινωνία παγιώνεται η αντίληψη ότι έχει να κάνει με μια κυβέρνηση που χρησιμοποιεί ακόμη και το ψεύδος για να επιβιώσει, και παντελώς ανίκανη να διαχειριστεί τις κρίσιμες υποθέσεις της χώρας.

Το αγροτικό κίνημα έχει στην Ελλάδα παράδοση. Καταφέρει να είναι διακομματικό και ταξικό εδώ και πολλά χρόνια. Διαμορφώνει τα αιτήματά του τα οποία υποστηρίζουν όλοι οι αγρότες, σε όποιον πολιτικό χώρο και αν ανήκουν.

Περισσότερο και από τις εργατικές, οι αγροτικές κινητοποιήσεις είναι αποτελεσματικές όπου και αν εκδηλώθηκαν. Οι αγρότες είναι που θρέφουν τα αστικά κέντρα με τα προϊόντα που παράγουν, και μια αποχή τους από τη διαδικασία αυτή θα είχε τραγικά αποτελέσματα και θα αναδείκνυε μια επισιτιστική κρίση η οποία θα ήταν αξεπέραστη και καταλυτική για την παραμονή της κυβέρνησης –της όποιας κυβέρνησης– στην εξουσία.

Ένας λοιπόν από αυτούς τους «ακροδεξιούς» αγρότες, που ήταν κομμουνιστής, μου υπενθύμισε κατά τη διάρκειά της συγκέντρωσής τους πως ακόμη και ο Στάλιν είχε ταχθεί με τη δεξιά τάση των μπολσεβίκων για να αποφευχθεί μια επισιτιστική κρίση με τους αγρότες της ρωσικής περιφέρειας.

Επειδή, λόγω πολιτικής προέλευσης, αρκετοί από τους κυβερνώντες αντιλαμβάνονται παραδείγματα από την εποχή της ρωσικής επανάστασης, να θυμίσω πως ο Στάλιν, μαζί με τον Μπουχάριν, τον Ρίκοφ και τον Τόμσκι, υποστήριζαν πως αφού οι μικροί αγρότες της περιφέρειας δεν παράγουν παρά μόνο ό,τι τους χρειάζεται για να καταναλώσουν, έπρεπε να ευνοήσουν την ανάπτυξη των μεγάλων αγροκτημάτων υποστηρίζοντας τους πιο εύπορους χωρικούς. Σε αντίθεση με την «αριστερή» πτέρυγα του Τρότσκι, του Ζινόβιεφ και του Κάμενεφ που ήταν αντίθετοι στην «φιλοκουλακική» πολιτική (κουλάκοι, στη Σοβιετική Ένωση, ήταν οι πλούσιοι αγρότες).

Βεβαίως, στη σταδιακή προσπάθεια εξόντωσης των αντιπάλων του, ο Στάλιν, μετά τη διαγραφή των τριών προαναφερθέντων «αριστερών», επιχείρησε να ελέγξει και να εξοντώσει και τους αγρότες, κάτι το οποίο ούτε σε μεγάλο βαθμό πέτυχε, ούτε αποτελεσματικά.

Επισιτιστικές κρίσεις πέρασε αρκετές η Σοβιετική Ένωση, και μάλιστα την πρώτη το 1923. Την αντιμετώπισε όμως τότε με πολιτική οξυδέρκεια και την εκτόνωσε. Το 1929, όμως, ο Στάλιν και η γραφειοκρατία του, έχοντας εμπιστοσύνη ότι ελέγχουν τον κρατικό μηχανισμό, οδηγήθηκαν σε σύγκρουση. Γιατί; Γιατί μια λύση όπως και το 1923 (μείωση κατά 20-30% των βιομηχανικών προϊόντων) θα περιόριζε σημαντικά τους πόρους της γραφειοκρατίας.

Δεν τα αναφέρω απλώς για την ιστορία αυτά, αλλά για να γίνουν οι αναγκαίοι παραλληλισμοί με το ελληνικό σήμερα. Στη γραφειοκρατία στηρίζεται και ο κ. Τσίπρας, και τα προνόμια αυτής της γραφειοκρατίας θέλει να προφυλάξει και να διευρύνει. Και επειδή η κριτική στο μέγεθος της γραφειοκρατίας και το ύψος των προνομίων της θεωρείται στις ημέρες μας νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, ιδού τι προτάσεις έκανε ο «αριστερός», πέραν κάθε αμφιβολίας, Τρότσκι, ο οποίος ήταν οπαδός τής όσο το δυνατόν γρηγορότερης βιομηχανοποίησης της χώρας του: Το ερώτημα που ετίθετο ήταν από πού θα ευρίσκοντο τα χρήματα για τη γοργή βιομηχανοποίηση όταν τα όποια κέρδη της βιομηχανίας τα καταβρόχθιζε ο πολυδάπανος και πληθωρικός γραφειοκρατικός μηχανισμός του κρατικοποιημένου τομέα.

Ο Τρότσκι προκάλεσε την οργή της γραφειοκρατίας των κρατικοποιημένων επιχειρήσεων όταν κατήγγειλε τη σπατάλη που προξενούσε η συντήρηση του πληθωρικού γραφειοκρατικού μηχανισμού.

Δεν αμφισβητούσε διόλου την αρχή της γραφειοκρατικής διεύθυνσης της οικονομίας. Απλώς θεωρούσε σκανδαλώδες να θυσιάζονται οι επενδύσεις του τόπου και να εξανεμίζονται τα κέρδη της βιομηχανίας στη συντήρηση του υπεράριθμου και τόσο λίγο αποδοτικού υπαλληλικού προσωπικού.

Πόσο πολύ όμοια η ιστορία επαναλαμβάνεται;

http://www.pontos-news.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τα σενάρια του διπλού Grexit
Του Γιώργου Παυλόπουλου
Σε εξαιρετικά δεινή και μειονεκτική θέση βρίσκεται η Ελλάδα σε δύο από τα κρισιμότερα μέτωπα που απασχολούν αυτή την περίοδο ολόκληρη την Ευρώπη: την οικονομία και το προσφυγικό. Το αποτέλεσμα είναι, επί της ουσίας, να τίθεται υπό αμφισβήτηση το μέλλον της τόσο στη ζώνη του ευρώ όσο και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, η χώρα βρίσκεται αυτή τη στιγμή μόνο με το ένα πόδι εντός, ενώ με το άλλο πατά ήδη έξω από την «κόκκινη γραμμή».

Είναι αλήθεια ότι επισήμως δεν ισχύει τίποτα από τα παραπάνω. Η Ελλάδα αποτελεί, με βάση τις Συνθήκες, ισότιμο μέλος της Ευρωζώνης και της Ε/Ε. Θέμα Grexit δεν υφίσταται πλέον, όπως διαβεβαιώνουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Όσο για τα σύνορά της, ισχύουν οι ίδιοι ακριβώς κανόνες με όλες τις άλλες χώρες-μέλη. Στην πράξη, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική, καθώς δημιουργείται η εντύπωση πως ορισμένοι επιδιώκουν να μετατρέψουν την Ελλάδα ταυτόχρονα σε «αποικία» δημόσιου χρέους και σε «αποθήκη» εκατοντάδων χιλιάδων απελπισμένων προσφύγων.

Οπως το καλοκαίρι...


Πιο συγκεκριμένα, η συζήτηση που διεξάγεται ανοιχτά εδώ και αρκετές εβδομάδες στα ευρωπαϊκά επιτελεία θυμίζει έντονα το «καυτό» καλοκαίρι του 2015, από μία άλλη πλευρά. Οι προτάσεις για «προσωρινή» εξαίρεση της Ελλάδας από τη Ζώνη Σένγκεν ή για μεταφορά των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. στα βόρεια σύνορά της, τις οποίες καταθέτουν δημοσίως υπουργοί χωρών όπως η Αυστρία, η Σουηδία, η Ουγγαρία, συνδυάζονται με τις ολοένα πιο έντονες επικρίσεις περί αναποτελεσματικής φύλαξης των συνόρων, αλλά και ανικανότητας στη δημιουργία των περίφημων hot-spots και αδιαφάνειας στη διαδικασία υποδοχής και καταγραφής.

Το γεγονός ότι ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών έσπευσε να καυτηριάσει όσους τάσσονται υπέρ των σεναρίων αποβολής της Ελλάδας ή άλλης χώρας-μέλους, ενώ ο αρμόδιος επίτροπος ξεκαθάρισε πως «δεν υπάρχει νότια και βόρεια Ευρώπη, αλλά μόνο μία Ε.Ε.», ουδόλως μπορούν να κατευνάσουν τις ανησυχίες. Κι αυτό διότι η (άτυπη) σύνοδος των υπουργών Εσωτερικών, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα, κατέληξε σε μία απόφαση η οποία στην πράξη αναιρεί όλες αυτές τις διαβεβαιώσεις.

Η εντολή που δόθηκε στην Κομισιόν -παράλληλα με ένα τελεσίγραφο που φέρεται να έχει δοθεί προς την Αθήνα- ήταν να ετοιμάσει το πολιτικό σχέδιο και το νομικό πλαίσιο που θα επιτρέπει την επιβολή ελέγχων στα σύνορα, δηλαδή την άρση ισχύος του Σένγκεν, για διάστημα που μπορεί να φτάνει και τα δύο χρόνια. Εφόσον αυτό συμβεί και όλοι οι εταίροι-γείτονες της Ελλάδας αξιοποιήσουν το νέο καθεστώς (οι εκτός Ε.Ε. μπορούν ούτως ή άλλως να κλείσουν τα σύνορά τους), τότε η Ελλάδα θα έχει de facto μπει σε καραντίνα. Με αποτέλεσμα, οι εκατοντάδες χιλιάδες Σύριοι, Ιρακινοί, Κούρδοι και λοιποί που θα περάσουν και φέτος το Αιγαίο να εγκλωβιστούν στο έδαφός της.

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει, άλλωστε, να εξεταστεί και η αποκάλυψη του Γιάννη Μουζάλα περί βελγικής πρότασης για δημιουργία «στρατοπέδου» στην Αττική το οποίο θα είναι σε θέση να φιλοξενήσει 300-400.000 πρόσφυγες, αλλά και η σχεδόν ταυτόχρονη (τυχαία;) γνωστοποίηση της «ιδέας» γνωστού αρθρογράφου της εφημερίδας Financial Times, που αφορά στην εξής προσφορά από την Ευρώπη και κυρίως τη Γερμανία προς την Ελλάδα: Να μην επιτρέπει η χώρα τη μετακίνηση προσφύγων προς Βορρά, με αντάλλαγμα μια «γενναία» ελάφρυνση του δημόσιου χρέους της.
Το συμπέρασμα είναι περίπου αυτονόητο: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να προσπαθούν να καλύψουν τη δική τους ανικανότητα να διαχειριστούν το προσφυγικό, ρίχνοντας το βάρος στον πιο αδύναμο κρίκο. Έχοντας αποτύχει ακόμη και στην εφαρμογή της συμφωνίας για μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων -αριθμός απειροελάχιστος σε σχέση με το μισό δισ. των πολιτών της Ε.Ε.- και ευρισκόμενοι αντιμέτωποι με την απειλή του εθνικισμού, της ξενοφοβίας και της Ακροδεξιάς στο εσωτερικό τους, μοιάζουν έτοιμοι να «θυσιάσουν» μια χώρα-μέλος, αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα του.

Μεγάλο ρίσκο
Μια χώρα, μάλιστα, η οποία βρίσκεται στο περιθώριο και σε οικονομικό και νομισματικό επίπεδο -για του λόγου το αληθές, παραμένει η μοναδική εντός της Ευρωζώνης η οποία έχει αποκλειστεί από το πρόγραμμα «χαλάρωσης» (δηλαδή εκτύπωσης χρήματος) της ΕΚΤ, παρά το γεγονός ότι είναι αυτή που το έχει περισσότερη ανάγκη από οποιαδήποτε άλλη. Παράλληλα, κάθε συζήτηση περί αναδιάρθρωσης του χρέους παραπέμπεται στο αόριστο μέλλον και συνδέεται με τη λήψη δυσβάσταχτων νέων μέτρων, αποδεικνύοντας εκτός των άλλων, ότι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της κυβέρνησης το περασμένο καλοκαίρι, μετά την υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου, ήταν παντελώς αβάσιμοι.

Έτσι, βεβαίως, οι Ευρωπαίοι διακινδυνεύουν να ρίξουν την Ελλάδα σε ένα ανεξέλεγκτο σπιράλ παράλληλων κρίσεων, κοινωνικών αναταράξεων και πολιτικών εξελίξεων, με άδηλη κατάληξη. Όμως, αυτό ελάχιστα δείχνει να προβληματίζει τους ισχυρούς και τα κέντρα λήψης αποφάσεων, που φαίνεται πως έχουν πια πειστεί πως το «καράβι» δεν μπορεί να συνεχίσει στη ρότα του χωρίς να απαλλαγεί από το «έρμα»...

Χερτ Γκέλερ από την Handelsblatt
Η λύση βρίσκεται στην Τουρκία
Αρχικά ήταν η κρίση χρέους που έθεσε την Ελλάδα σε θέση παρία εντός της Ε.Ε. Τώρα, το προσφυγικό δράμα βάζει το μαχαίρι ακόμη πιο βαθιά. Το κλίμα επιδεινώνεται ολοένα πιο πολύ (...) Αλλά ένας αποκλεισμός της Ελλάδας από τη Συνθήκη Σένγκεν δεν αλλάζει κάτι. Κανένας πρόσφυγας δεν πρόκειται να υπαναχωρήσει γι’ αυτόν τον λόγο. Καθόλου ρεαλιστική δεν είναι και η απαίτηση για κοινές περιπολίες των ακτών από Ελλάδα και Τουρκία (...) Όλοι γνωρίζουν ότι το κλειδί για τη λύση του προβλήματος βρίσκεται στην Τουρκία. Μόνο αυτή μπορεί να σταματήσει τους λαθρεμπόρους και να εμποδίσει τους πρόσφυγες να ανεβαίνουν στις βάρκες (...) Όσο για τη διασφάλιση των συνόρων στο Αιγαίο; Σε τελική ανάλυση, αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ότι τα σκάφη περιπολίας, ελληνικά και της Frontex, δεν θα εξοπλίζονται με σωσίβια, αλλά με πολυβόλα. Όποιος θέλει κάτι τέτοιο, να το πει ανοιχτά.

Μίκαελ Σπρένγκερ από την Tiroler Tageszeitung
Αναζητώντας «μαύρο πρόβατο»
Η υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας δείχνει με το δάχτυλο εκείνους κάτω στο Αιγαίο, λέγοντας πως η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να προστατεύσει τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. Αλλά τι πρέπει να κάνει, άραγε, η Αθήνα; Μήπως να βυθίσει τα πλοία και να πνιγούν πρόσφυγες; (...) Προτιμά τις απειλές παρά τα μέσα της διπλωματίας, γιατί ενδιαφέρεται περισσότερο για την κατάσταση στο Λαϊκό Κόμμα και λιγότερο για το μέλλονν της Ευρώπης, γι’ αυτό και δείχνει με το δάχτυλο την Ελλάδα (...) Μετά την τακτική της αποστροφής του βλέμματος και της περιχαράκωσης, έρχεται το τρίτο βήμα αυτής της ανίερης πολιτικής, με την αναζήτηση ενός μαύρου προβάτου, της Ελλάδας, της χώρας με τα πολλά νησιά, που κατηγορείται ότι είναι απρόθυμη και ανίκανη να προστατεύσει τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης. Μήπως, όμως, μιας Ευρώπης-μύθου;
Ημερησία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΥΡΙΣΕ ΜΠΟΥΜΕΡΑΝΓΚ

(EUROKINISSI/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΟΣ)
Η «ξεσηκωτική» ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, στη γιορτή για τον ένα χρόνο διακυβέρνησης και το βίντεο των έξι λεπτών για τον πρώτο χρόνο ΣΥΡΙΖΑ έκαναν ακόμη και τους αριστερούς να δυσανασχετήσουν με την «βαριά» προπαγάνδα, σχολιάζει ο Economist. Και αντί να ενισχύσει το ηθικό, η ομιλία και το βίντεο γύρισαν μπούμερανγκ, προσθέτει.

«Πολλοί Ελληνες εκνευρίστηκαν γιατί ο πρωθυπουργός δεν έκανε αναφορά στην προσφυγική κρίση, ενισχύοντας την εντεινόμενη αίσθηση ότι ο κ. Τσίπρας είναι εκτός πραγματικότητας», σημειώνει ακόμη ο Economist, σε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του με τίτλο «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ετοιμόρροπη».

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδυναμωθεί εξαιτίας σκανδάλων διαφθοράς συνεχίζει το δημοσίευμα, κάνοντας αναφορά στον Γιώργο Σταθάκη και το πόθεν έσχες όπως και στους διορισμούς φίλων και συγγενών από στελέχη του κόμματος και βουλευτές. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι δημοφιλείς, οι φόροι αυξάνονται, η ανεργία παραμένει στο 25% και τα capital controls είναι ακόμη σε ισχύ, προσθέτει ο Economist.

«Ολα αυτά έχουν δημιουργήσει αντίδραση για τον κ. Τσίπρα», συνεχίζει, κάνοντας αναφορά στις κινητοποιήσεις αγροτών- «πρώην σύμμαχοί του», σχολιάζει το δημοσίευμα- δικηγόρων, γιατρών, συνταξιούχων και μηχανικών, ενάντια στη μεταρρύθμιση για το ασφαλιστικό.

«Πολλές δημοσκοπήσεις δίνουν στη ΝΔ ξεκάθαρο προβάδισμα. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρός της, Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής, γνωστός για απολύσεις στο Δημόσιο όταν ήταν υπουργός. Είναι ευρέως δημοφιλής, αν και η απόφασή του να τοποθετήσει κάποιους εκκεντρικούς δεξιούς σε ρόλους-κλειδιά στο κόμμα απογοήτευσε τους κεντρώους», αναφέρει ακόμη ο Economist.

Μακροπρόθεσμα, η μοίρα της κυβέρνησης εξαρτάται από το αν θα καταφέρει να αναβιώσει την προβληματική οικονομία και να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση. Βραχυπρόθεσμα όμως, συνεχίζει το δημοσίευμα, πρέπει να πείσει τους δανειστές της ότι έχει εκπληρώσει τις υποσχέσεις που έδωσε το περασμένο καλοκαίρι για να εξασφαλίσει το πρόγραμμα των 86 δισ. ευρώ.

«Τον Φεβρουάριο το ελληνικό κοινοβούλιο θα κληθεί να ψηφίσει για τις περικοπές συντάξεων. Προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις διαπίστωσαν ότι η επιβολή σκληρών αλλά απαραίτητων μέτρων είναι ένας καλός τρόπος για να πέσεις από την εξουσία. Μπορεί ο κ. Τσίπρας να είναι έτοιμος να τις ακολουθήσει», καταλήγει ο Economist.

Πηγή: Economist, iefimerida.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΣΠΥΡΟΣ ΞΕΡΑΣ
Αλβανία: Συνελήφθη ο ελληνικής καταγωγής πρώην υπουργός Εργασίας
Ο ελληνικής καταγωγής πρώην υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Σπύρος Ξέρας, συνελήφθη από την αστυνομία του Αργυροκάστρου σήμερα το βράδυ. Όπως μεταδίδουν τα αλβανικά ΜΜΕ, σε βάρος του έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης με την κατηγορία της «κατάχρησης εξουσίας».
Ο πρώην υπουργός στην κυβέρνηση Μπερίσα την περίοδο 2009-2013, εμπλέκεται σύμφωνα με τις αρχές, σε σκάνδαλο που αφορά ένα δημόσιο διαγωνισμό προϋπολογισμού 214 εκατομμυρίων ευρώ που αφορούσε ειδικές κοινωνικές ομάδες όπως οι Ρομά, άτομα με αναπηρία (τυφλοί) κλπ.
Επίσης, τρεις άλλοι πρώην αξιωματούχοι ανακρίνονται, ενώ άλλος ένας στενός συνεργάτης του κ. Ξέρα συνελήφθη νωρίτερα. Ο αριθμός των συλληφθέντων για την υπόθεση αυτή αναμένεται να αυξηθεί μετά από σχεδόν ένα χρόνο ερευνών της γενικής εισαγγελίας. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι ο πρώην υπουργός συνελήφθη μετά από μια εκδήλωση στο Αργυρόκαστρο, βρίσκεται στα κρατητήρια της πόλης αυτής και αναμένεται να μεταφερθεί στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση στα Τίρανα. Ο πρώην υπουργός είχε καταγγελθεί από τον διάδοχό του, Εριόν Βελιάι. Αρχικά ο κ. Ξέρα ήταν μέλος του κόμματος Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), αλλά πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2009, πέρασε στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Ο Σπύρος Ξέρας είναι ελληνικής καταγωγής από το χωριό Δερβιτσάνη.

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/01/blog-post_680.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σχόλιο: Μούρη διαπραγματεύσεων για μια καλύτερη ευρώπη θέλει να συνεχίσει να πουλάει η κυρία, όπως το έκαναν ως ΣΥΡΙΖΑίοι όλοι μαζί μετά τις εκλογές του Γενάρη του 2015

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής και στέλεχος της Λαικής Ενότητας Ζωή Κωνσταντοπούλου. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

«Ο πρωθυπουργός, δυστυχώς, χρησιμοποιεί ως άλλοθι τους διαφόρους εκβιασμούς και δεν ασκεί την εξωτερική πολιτική και την εθνική πολιτική με τον τρόπο που οφείλει, με τον τρόπο που επιβάλλεται».
Αυτό δήλωσε η πρώην πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, σε συνέντευξή της στον ALPHA 9.89. Ειδικότερα, αναφερόμενη στο προσφυγικό θέμα και τις συζητήσεις περί εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν η κ. Κωνσταντοπούλου έκανε λόγο για «εκβιασμό που έχει προετοιμαστεί από το καλοκαίρι» και πρόσθεσε:

«Στη φιλοτέχνηση αυτού του εκβιασμού συνέπραξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός όταν αποδέχθηκε από το καλοκαίρι να επαναλαμβάνει το νέο σενάριο που εκφωνείται από πλευράς ευρωκρατίας και είναι το σενάριο ότι ολοκληρώθηκε το ελληνικό ζήτημα και τώρα το ζήτημα για την Ευρώπη είναι το προσφυγικό».

Στη συνέντευξη, η κ. Κωνσταντοπούλου άσκησε έντονη κριτική στον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και του επέρριψε ευθύνες ότι δεν ασκεί την εξωτερική πολιτική και την εθνική πολιτική «με τον τρόπο που οφείλει, με τον τρόπο που επιβάλλεται». Επίσης χαρακτήρισε την κυβέρνηση «ανίκανη και άβουλη να αντιμετωπίσει στο πεδίο του θεσμικού πλαισίου» το προσφυγικό ζήτημα.

Συνεχίζοντας την κριτική προς το πρόσωπο του κ. Τσίπρα, σχετικά με το δημοψήφισμα και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, η κ. Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε ότι ο κ. Τσίπρας προκήρυξε το δημοψήφισμα πιστεύοντας ότι θα το χάσει. «Είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι όλη η διαδρομή που ακολούθησε μετά το όχι ήταν η προδιαγεγραμμένη διαδρομή που είχε χαράξει με βάση ένα ναι», είπε και πρόσθεσε: «Η εκτίμησή μου είναι ότι η υπογραφή του 3ου μνημονίου είχε δρομολογηθεί, πιθανότατα και πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου. Θεωρώ ότι η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και η ψηφοφορία που κάναμε στην ΚΟ ήταν μία πρόβα generale».

Επίσης, η πρώην πρόεδρος της Βουλής επεσήμανε ότι από τις τελευταίες εκλογές το 50% των πολιτών απείχε, ως αποτέλεσμα της τακτικής του πρωθυπουργού: «Ο κ. Τσίπρας έπαιξε παιχνίδια με τις δημοκρατικές διαδικασίες και με τις εκλογές επ’ ουδενί τον νομιμοποιεί να προσπαθεί να φορτώσει στο λαό το μνημόνιο που ο ίδιος υπέγραψε», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Για τη λίστα Λαγκάρντ, η κα. Κωνσταντοπούλου ανέφερε: «η εκτίμησή μου είναι ότι υπάρχει μία προεργασία για να θαφτεί η λίστα Λαγκάρντ και γι’ αυτό μετατοπίζεται το ενδιαφέρον σε άλλα αρχεία», ενώ σχετικά με το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος, δήλωσε: «Η κυβέρνηση παριστάνει ότι θα διαπραγματευτεί το χρέος και την ίδια ώρα έχει βάλει τον Πρόεδρο της Βουλής να εξαφανίσει το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας και την ίδια την Επιτροπή. Αυτά δεν τα κάνει μία κυβέρνηση που υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού».

Τέλος, η κ. Κωνσταντοπούλου αναφέρθηκε στην «καλή σχέση και συνεργασία» που έχει με τον Γιάνη Βαρουφάκη στο πλαίσιο της συγκρότησης «μιας εναλλακτικής για την Ευρώπη».

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αθήνα, Ελλάδα
http://mignatiou.com/2016/01/zoi-kata-tsipra-to-3o-mnimonio-iche-dromologithi-prin-tis-ekloges-tou-ianouariou-2015/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η ομιλία του Ερίκ Τουσέν στο Ευρωκοινοβούλιο
2016-01-29 01 Eric ToussaintΑκολουθεί σύνοψη της ομιλίας που έκανε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Ερίκ Τουσέν στις 14 Ιανουαρίου 2016 με την ευκαιρία της διεθνούς συνάντησης που οργάνωσε η Ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο GUE/NGL (Ευρωπαϊκή Ενωμένη Αριστερά/ Σκανδιναβική Πράσινη Αριστερά). Το θέμα ήταν «Η ΕΚΤ, η μη εκλεγμένη κυβέρνηση της Ευρώπης».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η κυβέρνηση κλείνει το αγροτικό ζήτημα από δύο πλευρές: Πρώτα καταστρέφοντας τους νυν αγρότες κατατάσσοντάς τους ως επιχειρηματίες μέσω του νέου φορολογικού και αγροτικού και δεύτερον βάζοντας ως ανταγωνιστές τους επιχειρηματίες που θα παίρνουν δημόσια...
Η Αγροτική Νέα Τάξη Πραγμάτων
Η Βιομηχανική γεωργία αποφασίστηκε στο Eurogroup για την Ελλάδα

Αν σας έλεγαν, ότι σε δέκα χρόνια από τώρα θα υπάρχουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή, επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που δεν συνεργαζόταν, θα λέγατε, ότι συνωμοσιολογούμε.

Αν σας παραθέταμε τη σχετική μελέτη, που εγκρίθηκε (εκτός από την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους) στο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014; Για την υλοποίηση του σχεδίου, θα αντληθούν κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW

Πριν λίγο καιρό οι παραγωγοί των λαϊκών απήργησαν. Κάθε φορά, που ένας κλάδος αντιδρά, θεωρείται, ότι το κάνει για να μη χάσει τη βολή του. Έτσι επικρατεί ο απαραίτητος για τη διακυβέρνηση των Ελλήνων εσωτερικός διχασμός. «Αιτία της απεργίας δεν ήταν μόνο οι θέσεις στις λαϊκές, όπως όλα τα συστημικά Μέσα δείξανε», εξηγεί ο Λεωνίδας, παραγωγός που πουλάει τα προϊόντα του σε λαϊκές της Αθήνας, «αλλά η εξαφάνιση των παραγωγών», προσθέτει.

«Mέχρι τις αρχές του ‘90, όταν έβγαινες από σταθμούς του ΗΣΑΠ ή του Μετρό, έβλεπες κάποιους πλανόδιους πωλητές, που είχαν στους πάγκους διάφορα φρούτα. Αυτοί εξαφανίστηκαν. Τώρα μάλλον θέλουν να κάνουν το ίδιο. Αυτή τη φορά όμως τον έλεγχο θα έχουν μεγάλες αλυσίδες, για παράδειγμα… αρτοποιείων. Ούτως ή άλλως όλο και περισσότερες αλυσίδες τέτοιων ξεφυτρώνουν κοντά σε σταθμούς του ηλεκτρικού ή του μετρό, γιατί να μην επεκταθούν και στον τομέα αυτό; Και ποιος θα τους ελέγχει εκείνους; Εμάς τους «μικρούς» εύκολα μας γραπώνουν και μας «βγάζουν απ’ τη μέση», διαπιστώνει εξαγριωμένος ο Λεωνίδας. «Αυτοί θέλουν να μας εξοντώσουν», φωνάζουν κι άλλοι παραγωγοί σε διπλανούς πάγκους, που άκουσαν τη συζήτηση. Εν ολίγοις «λαϊκές στο στόχαστρο», είναι το πόρισμα των παραγωγών. Είναι όμως μόνο οι λαϊκές; Ή το σχέδιο είναι μεγαλύτερων βλέψεων από ό,τι θα μπορούσαμε να φανταστούμε;

Το μεγαλόπνοο σχέδιο και ο δρόμος για την “Ανάπτυξη” στα χέρια τεσσάρων εταιρειών

Στο Eurogroup της 5ης Μαΐου ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, πέραν της διαπραγμάτευσης του χρέους πήγε εφοδιασμένος με έναν οδηγό ανάπτυξης για την Ελλάδα με άξονα τα επόμενα 10 χρόνια! Το σχέδιο βασίστηκε στη μελέτη “Greece 20/20” της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη του ΙΟΒΕ.* Μάλιστα ένας τετρασέλιδος οδηγός του σχεδίου αυτού παρουσιάστηκε κατά τη συνεδρίαση του EuroWorking Group στις Βρυξέλλες από τον πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), Πάνο Τσακλόγλου, ενώ για την υλοποίησή του τα κεφάλαια θα αντληθούν από το ΕΣΠΑ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο θα συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Η KfW (δια του εκτελεστικού αντιπροέδρου της Λ.Κ. ΦΟΥΝΚΕ) υπέγραψε τη συμμετοχή της στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο για τον σκοπό αυτό μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα και τον τότε υπουργό Ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη στις 23 Απριλίου 2014.

«Στόχος η ενοικίαση κενής-αδρανούς δημόσιας γης σε τέσσερις μεγάλες εταιρείες προκειμένου να εγκαταστήσουν μονάδες για παραγωγή, επεξεργασία και εξαγωγή προϊόντων βασισμένες πάντα σε νέες μεθόδους. Έτσι και η εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας θα επιτευχθεί και η Ελλάδα δίνοντας σημασία στη μαζική παραγωγή προϊόντων με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας θα αναδειχθεί σε μεγάλη εξαγωγική δύναμη». Φυσικά αναφέρεται και στην παροχή κινήτρων στους παραγωγούς για να εξάγουν τα προϊόντα τους, καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας, αλλά και τη θέσπιση βελτιωμένου συστήματος πιστοποίησης των προϊόντων των παραγωγών. Τα ερωτήματα που εγείρονται. Έστω ότι τίθεται σε εφαρμογή:

Α) Ποιος θα δίνει στις τέσσερις μεγάλες εταιρείες που θα ασχοληθούν την πιστοποίηση; Ποιος θα τις ελέγχει; Και κυρίως ποιοι θα είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών;

Β) Οι αγρότες θα παράγουν και οι τέσσερις εταιρείες θα αγοράζουν για επεξεργασία τα προϊόντα. Πώς θα εξασφαλιστεί, ότι οι παραγωγοί δε θα θιγούν πωλώντας για ένα κομμάτι ψωμί τη σοδειά τους, όταν οι τέσσερις θα διαμορφώνουν τις τιμές μεταξύ τους δημιουργώντας συνθήκες μονοπωλίου; Εκ των πραγμάτων εάν επιτρέπεται μόνο σε τέσσερις εταιρείες η εξαγωγή των προϊόντων, ένας παραγωγός, που μόνος του καλλιεργεί και εξάγει τα τρόφιμα, δε θα έχει άλλη επιλογή παρά να αποταθεί σε αυτές.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι άνθρωποι στράφηκαν στη γη, έκαναν συνεταιρισμούς, καλλιεργούν κρόκο, σπαράγγια, ελιές, παράγουν παραδοσιακά προϊόντα, όπως χυλοπίτες, ελαιόλαδο και παράγωγα των ελιών, και πλήθος άλλων τροφίμων, τα οποία και εξάγουν, παρουσιάζουν σε εκθέσεις διατροφής στο εξωτερικό. Όταν όμως τέσσερις θα καθορίζουν τις τιμές εξαγωγής, οι άνθρωποι αυτοί, μόνοι τους, δε θα μπορούν να σταθούν σε μια αχανή αγορά.

Την ίδια στιγμή οι εν λόγω εταιρείες θα μπορούσαν να αναλάβουν αποκλειστικά την παραγωγή προϊόντων εξαλείφοντας έτσι και τη γεωργία, εκτός κι αν αυτή πραγματοποιείται μόνο στο πλαίσιο των δικών τους παραγωγικών αναγκών. Ο κάθε παραγωγός αντί να πουλάει αντί πινακίου φακής τη σοδειά του, θα πηγαίνει κατ’ ευθείαν σε αυτές να εργαστεί. Και η γεωργία, ως βασικός πυλώνας της ελληνικής ανάπτυξης θα λάβει μορφή βιομηχανίας. Όμως ο απλός πολίτης, που σκέφτεται τη γη ως το μόνο σίγουρο μέσο εξασφάλισης των προς το ζην; Απλώς ξεχνάει αυτή την επιλογή.

Ένα ερώτημα ακόμη: Καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας: Αυτό σημαίνει, ότι θα εκπαιδεύονται οι γεωργοί να χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα, επειδή κοστίζουν λιγότερο και παράλληλα έτσι επιτυγχάνεται μαζικότερη παραγωγή; Η ποιότητα, η θρεπτική αξία των τροφίμων θυσία στον βωμό του κέρδους! Μία εταιρεία διαχείρισης της διανομής και αποθήκευσης. Στη συνέχεια κάνει λόγο για μια μόνο δημόσια ή ιδιωτική εταιρεία (και εδώ γεννάται βέβαια το ερώτημα σε ποιον θα ανήκει), την Εταιρεία Ελληνικών Τροφίμων (Greek Food Company), που μεταξύ άλλων: «Α) Θα καθορίζει το δίκτυο των παραγωγικών μονάδων και θα αποτελεί δεξαμενή τροφίμων προς εξαγωγή. Β) Θα διαχειρίζεται τη διανομή και αποθήκευση των προϊόντων εντός της χώρας» Δηλαδή αυτά που θα παράγουν οι τέσσερις μόνο εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων, θα πηγαίνουν στη μία μόνο εταιρεία, από όπου θα προγραμματίζεται η διανομή.

Ποιος όμως θα διασφαλίζει, ότι θα καταμετρώνται σωστά οι εσωτερικές ανάγκες κατανάλωσης, και ότι δε θα κρατούν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής για να το εξάγουν δημιουργώντας ελλείψεις σε προϊόντα, που τώρα αυτονόητα υπάρχουν στο καθημερινό τραπέζι μας; Κάτι αντίστοιχο είχαν κατά νου και με το παράλληλο εμπόριο φαρμάκων, αλλά οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες εξάγουν το μεγαλύτερο ποσοστό, με αποτέλεσμα να λείπουν από τα ράφια των φαρμακείων σωρεία φαρμάκων, όπως εξηγούν και οι φαρμακοποιοί, που ζητούν ξανά και ξανά την παύση του παράλληλου εμπορίου. Οι υπογραφές μπήκαν! Βασικός άξονας υλοποίησης η προαναφερθείσα μελέτη. Πρόκειται για προγράμματα, που θα πραγματοποιηθούν! Όχι για θεωρίες συνωμοσίας! @Παπαγεωργίου Γεωργία/ 29.06.2014

* Παρατίθεται ο σύνδεσμος της μελέτης της εταιρείας McKinsey, η οποία συντάχθηκε στα αγγλικά, και ειδικά στις σελίδες 55 έως 58 αναφέρεται με στατιστικές και γραφήματα σε όσα αναφέρθηκαν στο ρεπορτάζ. http://www.mckinsey.com/locations/athens/greeceexecutivesummary_new/pdfs/executive_summary_english_new.pdf

Ετοιμάζουν αγροτική φορολογική λαίλαπα

Ο υπουργός χλευάζει τους αγρότες- Μετά την αξιολόγηση έρχεται το νέο φορολογικό για τους αγρότες που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο. Η κυβέρνηση (πρώτη φορά Αριστερά) κάνει το πρώτο crash test να ελέγξει μέχρι ποιο σημείο μπορούν να φτάσουν οι αγρότες σε κινητοποιήσεις πριν καταθέσουν το ασφαλιστικό που μαζί με το νέο φορολογικό θα τους αναγκάσει να αφήσουν τα χωράφια ή να επιλέξουν να γίνουν εργάτες γης ενός υπερ-αγρότη ή μιας εταιρείας που θα εμφανιστεί να εκμεταλλευτεί το βιο τους.

Αφού κατέβηκαν στο δρόμο τα τρακτέρ, αφού οι βουλευτές άκουσαν τα εξ αμάξης από τους αγρότες, αφού ο υπουργός Αποστόλου έμεινε κλεισμένος για 12 ώρες μέσα στο κτίριο της νομαρχίας της Κομοτηνής, το υπουργείου Οικονομικών βγάζει σήμερα ανακοίνωση με την οποία προσπαθεί να ανακόψει το κύμα την περαιτέρω εξέλιξη των κινητοποιήσεων.”Καμία επεξεργασία νομοσχεδίου ή σχεδιασμός για τα θέματα φορολογίας των αγροτών δεν υπάρχει, αυτή τη στιγμή, στο υπουργείο Οικονομικών” γράφει σε ανακοίνωση που εξέδωσε το απόγευμα της Παρασκευής το αρμόδιο υπουργείο τονίζοντας πως τα θέματα των αγροτών “δεν περιλαμβάνονται στα προαπαιτούμενα της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος οικονομικής πολιτικής”.

Με ένα τεράστιο αναλυτικό κατεβατό που είναι ο νόμος 4342/2015 το υπουργείο Οικονομικών ανακοινώνει το πώς θα σφάξει τους αγρότες φορολογικά ξεκινώντας από το 2016 αλλά παράλληλα αφήνει ένα υπονοούμενο: Ότι ο νόμος ισχύει αλλά μετά την αξιολόγηση του κουιντέντου (5ος θεσμός από χθες έγινε και το Ευρωκοινοβούλιο) έρχεται νέο φορολογικό και για τους αγρότες και όχι αυτό που γνωρίζουμε από τον Νοέμβριο του 2015.

Η υποψία ότι το φορολογικό για τους αγρότες δεν έχει τελειώσει εδώ αλλά θα σκληρύνει ακόμη περισσότερο μετά την ψήφιση του φορολογικού, είναι η υπεροπτική θέση που πήρε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Αποστόλου, απέναντι στους κινηματίες αγρότες. Σε συνέντευξη που έδωσε στο news247 ο κ. Αποστόλου είπε το εξής απίστευτο: “Οι αγρότες διατηρούν ευνοϊκότερη αντιμετώπιση από κάθε άλλη επαγγελματική κατηγορία. Αρκεί να δει κανείς τις αντίστοιχες εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών, των μισθωτών κ.λπ.”.

Κι ενώ η κουβέντα γινόταν για το ασφαλιστικό ο κ. Αποστόλου γυρνάει την κουβέντα στο φορολογικό λέγοντας: “Οι όποιες φορολογικές ρυθμίσεις θα αφορούν τους αγρότες θα περιληφθούν σε ευρύτερο φορολογικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το οποίο δεν υπάρχει ακόμα χρονοδιάγραμμα. Πάντως οι όποιες αλλαγές θα αφορούν τα εισοδήματα του 2016 που θα δηλωθούν και φορολογηθούν από το 2017 και μετά”. Το θέμα που καίει, λοιπόν, αυτή την στιγμή δεν είναι το ασφαλιστικό όσον αφορά τους αγρότες αλλά το νέο φορολογικό που θα έρθει όταν το κύμα των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό κοπάσει. Η παγίδα είναι αν κάνει πίσω στρατηγικά η κυβέρνηση στο ελάχιστο στο ασφαλιστικό, οι αγρότες νιώσουν δικαιωμένοι και το Κράτος πάρει τα διπλάσια μέσω του νέου φορολογικού αγροτικού σχεδιασμού.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών ο μνημονιακός νόμος που ψήφισαν για την αύξηση φορολογικών συντελεστών στους αγρότες τον Νοέμβριο του 2015 μετά την κατάθεση φορολογικών δηλώσεων το ελάχιστο που πρέπει να πληρώσει ένας μικρομεσαίου εισοδήματος επαγγελματίας αγρότης είναι το εξής:
Φορολογητέα Κέρδη= 10.000,00
Φόρος εισοδήματος= 2.600,00
Υπολογισμός προκαταβολής 2.600,00 ευρώ Χ 75% = 1.950,00 ευρώ

Δηλαδή, μιας μικρομεσαίας οικονομικής τάξης αγρότης από τα 10,000 θα πρέπει να δώσει σε φόρο εισοδήματος τα 4,550 ευρώ. Αν προσθέσουμε τον Φόρο Ακινήτων (έχει σπίτι, αποθήκες και χωράφια) και τις ασφαλιστικές εισφορές τότε ο αγρότης, όπως και ο επαγγελματίας, θα δουλεύει αποκλειστικά για τους φόρους. Και το φορολογικό για τους αγρότες δεν έχει αλλάξει ακόμη. Θα έρθει εκ νέου μετά την αξιολόγηση των δανειστών. Κι ως γνωστόν πάντα μετά από κάθε αξιολόγηση οι δανειστές θέλουν κι άλλα.

Ο υπουργός Αποστόλου, πατώντας στα βήματα των προηγούμενων συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όταν μίλησε για το κλείσιμο των δρόμων, πέταξε ως δόλωμα-απειλή στους αγρότες τα 3,5 δις κοινοτικών ενισχύσεων λέγοντας κατάμουτρα στον αγροτικό κόσμο τα εξής: “Οι αγρότες δεν πρόκειται να κόψουν την Ελλάδα στα δύο γιατί μια τέτοια κλιμάκωση είναι επιζήμια πρώτα απ όλα για τους ίδιους. Είναι έμπειροι και το ξέρουν αυτό. Όσο για τους συναδέλφους μου, έχω πει ήδη στη Βουλή ότι με τη συμφωνία που τώρα εφαρμόζουμε (και η εντολή που πήραμε από το λαό ήταν να εφαρμόσουμε τη συμφωνία), διασφαλίσαμε την ομαλή καταβολή 3,5 δις. αγροτικών κοινοτικών ενισχύσεων το χρόνο. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς”. Είσαι καλό παιδί και δεν κόβεις την Ελλάδα στη μέση; Τότε η Ε.Ε θα σου κάνει δώρο μια ενίσχυση γιατί αυτό σε συμφέρει, σύμφωνα με τον υπουργό μιας αριστερής λαϊκής κυβέρνησης.

Ιδιωτική γη όλη η Ελλάδα

Ιδιωτικά δάση και ιδιωτικές αγροτικές εκτάσεις όλη η ελληνική γη

Σκοτώνουν τους αγρότες για να φτιάξουν επιχειρηματίες.

Το μεγάλο πανηγύρι ξεπουλήματος της ελληνικής δημόσιας γεωργικής και δασικής γης ξεκινά. Η κυβέρνηση μην μπορώντας να βρει νέο τρόπο ξεπουλήματος της ελληνικής γης βρήκε τον πιο φιλολαϊκό. Εκχωρεί 670,000 στρέμματα δημόσιων αγροτικών εκτάσεων και 75,000 στρέμματα δασικών εκτάσεων προς αγρότες και κτηνοτρόφους που θα τα εκμεταλλεύονται αντί μακροχρόνιας μίσθωσης. Την ίδια ώρα που οι νόμοι για το ασφαλιστικό και αγροτικό είναι έτοιμοι να τελειώσουν διά παντός τους αγρότες και κτηνοτρόφους η κυβέρνηση θεωρεί ότι την λύση στην ανεργία και στην πρωτογενή παραγωγή θα είναι αγρότες που δεν θα εκμεταλλεύονται την δική τους γη αλλά την νοικιασμένη γη.

Όπως αναφέρει το σχέδιο της κυβέρνησης για την παράδοση της δημόσιας γης σε ιδιώτες προτεραιότητα στην ενοικίαση των αγροτικών εκτάσεων δίνεται σε οργανώσεις παραγωγών, σε κατ’ επάγγελμα αγρότες και σε νέους αγρότες-ιδιώτες. Βασικό κριτήριο για την επιλογή των ενδιαφερομένων θα αποτελεί η εντοπιότητα. Οι ομάδες ή οι μεμονωμένοι αγρότες που θα κάνουν αίτηση για ενοικίαση αγροτικής έκτασης θα πρέπει να ανήκουν στους όμορους δήμους. Από κει και πέρα ρόλο στην τελική επιλογή των ενδιαφερομένων -την ευθύνη για την οποία θα έχει επιτροπή εμπειρογνωμόνων (τα δικά μας παιδιά) του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης – θα παίζουν η ηλικιακή σύνθεση της ομάδας παραγωγών, ο βαθμός εμπειρίας και η πληρότητα του επενδυτικού σχεδίου.

Αναμένουμε τις λεπτομέρειες που θα αφορά στο “επενδυτικό σχέδιο” διότι για να έχεις επένδυση πρέπει να έχεις κεφάλαιο και για να έχεις κεφάλαιο σίγουρα θα μπορούσες να εκμεταλλεύεσαι την δική σου γη και όχι να νοικιάζεις δημόσια γη. Εκτός αν το “επενδυτικό σχέδιο” του κάθε αγρότη θα πρέπει να περνά από την ανάλογη τράπεζα όπου θα σε βάζει σε τραπεζική καλλιέργεια και θα σου ορίζει τι θα καλλιεργείς, πόση ποσότητα και σε ποιον θα πουλάς το προϊόν έχοντας η τράπεζα την επιστασία της δικής σου αγροτικής επένδυσης. Αυτό σημαίνει ότι η Τράπεζα θα διαχειρίζεται την αγροτική και δασική δημόσια γη. Ό,τι δεν πήραν από καλλιεργήσιμη γη μέσω του ξεπουλήματος της Αγροτικής Τράπεζας, οι Τράπεζες το παίρνουν και με τόκο βάζοντας χέρι με το νόμο και στην δημόσια περιουσία.

Πρόκειται για ένα ΣΔΙΤ αριστερού εγκεφάλου που ναι μεν φαίνεται ότι δίνει την δημόσια γη σε αγρότες και κτηνοτρόφους αλλά την ίδια στιγμή η δημόσια γη γίνεται ιδιωτική αντί μισθώματος για μακροχρόνια χρήση. Μάλιστα για να μπορείς να πάρεις γη θα πρέπει να εκπαιδευτείς με ταχύρρυθμα σεμινάρια μέσω ΕΛΓΟ διότι το ΕΣΠΑ καλά κρατεί και πρέπει να τρώνε οι ημέτεροι εκπαιδεύοντας τους επαγγελματίες αγρότες πως να φυτεύουν τον σπόρο και πώς να θερίζουν το σιτάρι. Πίσω βέβαια από την ενέργεια της κυβέρνησης κρύβεται μια επιχείρηση Α.Ε αφού η ηγεσία του υπουργείου προκειμένου να δώσει άμεσα στο σχέδιο αυτό νομική υπόσταση, ενέταξε άρθρο στο προς ψήφιση νομοσχέδιο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς που αφορά στη σύσταση ανώνυμης εταιρίες με την επωνυμία «Διαχείριση ακινήτων, γαιών, εξοπλισμών και προϊόντων» (ΔΙΑΓΕΠ ΑΕ).

Το ΔΙΑΓΕΠ Α.Ε που σε λίγο θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση ως διαχειριστής της δημόσιας αγροτικής και δασικής γης θα είναι το παράλληλο ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε το οποίο χειρίζεται την αστική περιουσία του δημοσίου. Έτσι λοιπόν, παράλληλα με την καταμέτρηση των 745,000 δημοσίων αγροτικών και δασικών εκτάσεων που πάνε σε ιδιώτες η κυβέρνηση ετοιμάζει την παραχώρηση και για τα 2.500 στρέμματα αστικών οικοπέδων που θα ξεπουληθούν μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.

Όσον αφορά τα 450.000 στρέμματα καταπατημένων εκτάσεων του Δημοσίου να μην περιμένουν οι Έλληνες να τα ξαναδούν ως δημόσια γη αφού η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει την διαδικασία της νομιμοποίησής τους έναντι τιμήματος. Αντί να προσθέτει στην περιουσία του δημοσίου τα καταπατημένα τα νομιμοποιεί και εισπράττει από την παρανομία κάνοντας τους καταπατητές νόμιμους κατόχους δημόσιας γης. Όσον αφορά τα 745,000 στρέμματα δημόσιας αγροτικής και δασικής γης σε λίγα χρόνια θα είναι περιουσία των ολίγων που δεν θα βληθούν από τους νέους φορολογικούς νόμους των αγροτών αφού θα έχουν ισχυρά μπάτζετ και ως επενδύσεις εθνικής σημασίας θα χαίρουν των φορολογικών ελαφρύνσεων που υποσχέθηκε ο υπουργός Σταθάκης.

Όσον αφορά τους αρχάριους στην πρωτογενή παραγωγή που θα τρέξουν να γίνουν επαγγελματίες αγρότες αντί μισθώματος μην παίρνοντας ως παράδειγμα τους επαγγελματίες αγρότες που είναι έτοιμοι να καταστραφούν από τις κυβερνητικές πρωτοτυπίες, είτε θα αναγκαστούν μέσω τραπεζικής καλλιέργειας να βάλουν ενέχυρο την όποια περιουσία έχουν ή θα αναγκαστούν να επενοικιάσουν την δημόσια γη που έχουν στην κατοχή τους σε έναν πιο ισχυρό που θα φαίνεται αγρότης αλλά στην βάση θα είναι επιχειρηματίας αγροτικής γης.

Η κυβέρνηση κλείνει το αγροτικό ζήτημα από δύο πλευρές: Πρώτα καταστρέφοντας τους νυν αγρότες κατατάσσοντάς τους ως επιχειρηματίες μέσω του νέου φορολογικού και αγροτικού και δεύτερον βάζοντας ως ανταγωνιστές τους επιχειρηματίες που θα παίρνουν δημόσια αγροτική γη συνεπικουρούμενοι από τους κυβερνήτες που σκοτώνουν την ελληνική πρωτογενή οικονομία. Για τα 75,000 στρέμματα δασικών εκτάσεων που θα μεταβληθούν σε ιδιωτικοί βοσκότοποι θα είναι η αρχή του τέλους των δημόσιων δασών αφού στην ιδιωτική χρήση μέσω ενοικίασης μπορούν να γίνουν τα πάντα. Από εκχερσώσεις δασών μέχρι αιολικά πάρκα και από κατασκευές για ποιμνιοστάσια μέχρι ιδιωτικοποίηση πηγών.

@Μαρία Τσολακίδη
http://terrapapers.com/?p=36472

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΣ
Απόβαση επενδυτών στην Αθήνα με καυτή ατζένταΣτην Αθήνα βρίσκονται σε μια πολύ κρίσιμη φάση οι P. Watsa, J. Paulson και St. Johnson επικεφαλής πολύ μεγάλων funds που διαχειρίζονται δεκάδες δισ. δολλάρια και οι οποίοι μετά και την τρίτη σκανδαλώδη ανακεφαλαίωση ελέγχουν ουσιαστικά τις τράπεζες αλλά και πλήθος μεγάλων εταιρειών στη χώρα μας, ενώ έσω των τραπεζών έχουν στο χέρι όλα τα “κόκκινα” και όχι μόνο δάνεια επιχειρήσεων και νοικοκυριών, στην ουσία το σύνολο της ιδιωτικής οικονομίας και περιουσίας.

Οι τρεις “καμπαλέρος” που άνετα μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι κερδοσκόποι υπεριδιοκτήτες της χώρας, οι μόνοι που μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονται πάνω από το “κουαρτέτο”, έρχονται σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία για να ελέγξουν την πορεία της αποικίας και κυρίως να πιέσουν και να εκβιάσουν για τη μνημονιακά ορθόδοξη και ανυποχώρητη πορεία της χώρας και την απόλυτη ευθυγράμμιση της με τα συμφέροντα των επενδυτών ιδιαίτερα όσον αφορά το ξεπούλημα της χώρας και την ικανοποίηση και των πιο παράτολμων επιδιώξεων του (βλ. Eldorado gold).

Η παραδομένη και χωρίς κανένα διαπραγματευτικό χαρτί, με μηδέν κύρος κυβέρνηση Τσίπρα είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι είναι έτοιμη, προκειμένου να σταθεί, ματαίως, στο προσκήνιο, εν μέσω κοινωνικής θύελλας, να δώσει γη και ύδωρ στους νέους αδίστακτους ιδιοκτήτες της χώρας.

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει σχετικό επίκαιρο ρεπορτάζ για την επίσκεψη των μεγαλοκερδοσκόπων στην πρωτεύουσα της μακρινής αποικίας.

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Του ΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΥ*

Με κύρια αποστολή να σχηματίσουν -εκ του σύνεγγυς- μία όσο το δυνατόν ακριβέστερη εικόνα της πορείας των πραγμάτων στην Ελλάδα και των πρωτοβουλιών της κυβέρνησης στα ανοικτά μέτωπα της αξιολόγησης από τους θεσμούς, των εκκρεμοτήτων στον τραπεζικό κλάδο, αλλά και των παρεμβάσεων στο σκέλος των "κόκκινων δανείων”, στην Αθήνα θα βρίσκεται από σήμερα ομάδα επενδυτικών κολοσσών.

Με επικεφαλής τον Prem Watsa της Fairfax Financial Holdings, ο οποίος θα συνοδεύεται από τους επίσης γνωστούς για τις τοποθετήσεις τους σε ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις John Paulson και κορυφαία στελέχη της WL Ross & Co, όπως τον Steve Johnson, Principal, καθώς και εκπροσώπους mega-funds του βεληνεκούς των Capital, Fidelity, Wellington, Brookfield, Highfields και Mackenzie, οι ξένοι επενδυτές θα πραγματοποιήσουν διαδοχικές συναντήσεις με κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τραπεζίτες και επιχειρηματίες.

Δεδομένου του μεγέθους των κεφαλαίων που εκπροσωπούν (μόνο τα funds των Watsa, Paulson, Ross διαχειρίζονται κεφάλαια άνω των 50 δισ. δολαρίων), της στρατηγικής σημασίας των τοποθετήσεων που έχουν πραγματοποιήσει σε ελληνικά assets, τραπεζικούς ομίλους και επιχειρήσεις, αλλά και της αναγκαιότητας να βελτιωθεί η εικόνα της χώρας προς το εξωτερικό ως επενδυτικός προορισμός, θεωρείται βέβαιο πως θα υπάρξει συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος άλλωστε είχε υποδεχθεί τον Prem Watsa δις στο Μέγαρο Μαξίμου κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Στην ατζέντα των ραντεβού περιλαμβάνονται, σύμφωνα με πληροφορίες, συναντήσεις με τους επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου καθώς και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, με τον διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα, τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά και τις διοικήσεις και τα υψηλόβαθμα στελέχη των τραπεζικών ομίλων και των εταιρειών στους οποίους έχουν λάβει θέση στο μετοχικό τους κεφάλαιο.

Χρονικά, η σημαντική αυτή επίσκεψη πραγματοποιείται σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία για τη χώρα και την κυβέρνηση, με το θέμα της πρώτης αξιολόγησης της συμφωνίας με τους πιστωτές να βρίσκεται σε εκκρεμότητα καθώς απαιτεί δύσκολες μεταρρυθμίσεις και προϋποθέτει κλίμα πολιτικής σταθερότητας. Παράλληλα, το προσφυγικό εξελίσσεται με δυσμενείς όρους, οδηγώντας σε επαπειλούμενη "καραντίνα" της Ελλάδας από τον Χώρο Σένγκεν, με άμεσες οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις. Συγχρόνως, στο εσωτερικό δοκιμάζεται η κυβερνητική ικανότητα να δρομολογηθούν βιώσιμες λύσεις για το ασφαλιστικό και το φορολογικό, καθώς και η βούληση να ψηφιστούν από τους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Αλλά και σε επιχειρηματικό επίπεδο, οι ξένοι επενδυτές επιθυμούν να διαπιστώσουν τα περιθώρια αντοχής των εταιρειών στις οποίες έχουν επενδύσει υπό τη σκιά της παρατεταμένης ύφεσης, να βεβαιωθούν για τις προοπτικές τους και να μεταφέρουν μήνυμα εμπιστοσύνης και στήριξης στις διοικήσεις τους.

Η κυριότερη, όμως ανησυχία για τους επικεφαλής των ξένων funds που έχουν στρατηγικές τοποθετήσεις στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα (Eurobank, Alpha, Πειραιώς) συμμετέχοντας στην τελευταία κρίσιμη ανακεφαλαιοποίησή του καθώς και σε εταιρείες του μεγέθους της Μυτιληναίος, Grivalia, ΕΥΔΑΠ, Eurolife και Praktiker, σχετίζεται με μια σειρά κυβερνητικών πράξεων ή παραλείψεων που οδηγούν σε αναστολή επιχειρηματικών επενδύσεων (Ελληνικός Χρυσός), σε αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων (ΟΠΑΠ) και σε καθυστερήσεις στην ανάληψη ιδιωτικών επενδυτικών πρωτοβουλιών (ΟΛΠ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Ελληνικό, υδατοδρόμια, κ.α.). Υπό το πρίσμα αυτό, η επίσκεψή τους συνοδεύεται από αμφιβολία για την τύχη των τοποθετήσεών τους στην Ελλάδα και υπάρχει διάθεση να ζητηθούν διαβεβαιώσεις αναφορικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης για βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και τόνωση της ανάπτυξης.

Είναι χαρακτηριστική η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του μεγαλοεπενδυτή John Paulson, ο οποίος ανέφερε πως "είναι στο χέρι της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου να συνεννοηθούν και να δημιουργήσουν το κατάλληλο περιβάλλον ώστε να απελευθερωθεί το επιχειρηματικό πνεύμα των Ελλήνων, που θα δημιουργήσει επενδύσεις, ανάπτυξη, αύξηση της απασχόλησης και άνοδο του βιωτικού επιπέδου".

Για τον επικεφαλής της Fairfax, Prem Watsa, αντίστοιχα, η Ελλάδα αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα. Πραγματοποιώντας το πρώτο deal στη χώρα εν μέσω της καταιγίδας ενός πιθανού Grexit, το καλοκαίρι του 2012 αποκτά ποσοστό της Eurobank Properties, νυν Grivalia. Λίγους μήνες αργότερα, στις αρχές του 2013, ο Καναδός μεγαλοεπενδυτής διάβαινε το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου για να συναντήσει τον Αντώνη Σαμαρά, μεταφέροντας το μήνυμα ότι δεν βλέπει την Ελλάδα ευκαιριακά, αλλά με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Το ίδιο μήνυμα μετέφερε και στις αρχές του 2014, όταν συναντήθηκε με τους κ.κ. Δραγασάκη και Σταθάκη, αλλά και με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα τον περασμένο Μάιο. Ακολούθησε η απόφαση της Fairfax να ηγηθεί ως anchor investor ομάδας επενδυτών, στην οποία συμμετείχαν οι Brookfield Asset Management, Capital Group, Mackenzie Funds, Fidelity Funds και η WLR Funds, συμμετέχοντας με κεφάλαια 1,3 δισ. ευρώ στην Eurobank και η πρόσφατη εξαγορά του 80% της ασφαλιστικής Eurolife, πέραν των συμμετοχών σε Grivalia, Μυτιληναίο και Praktiker Hellas.

Τον περασμένο Οκτώβριο ο Watsa είχε βρεθεί ξανά στην Ελλάδα, αυτή τη φορά συνοδευόμενος από τους στενότερους συνεργάτες του, υψηλόβαθμα στελέχη των Στρατηγικών Επενδύσεων της Fairfax Financial Holdings και εκπροσώπους των επενδυτικών κεφαλαίων με τα οποία συνεργάζεται ο καναδικός όμιλος, προκειμένου να εορταστούν στη χώρα μας τα 30 χρόνια ζωής του επενδυτικού ομίλου.

*Πηγή: Capital.gr
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&amp%3Bview=article&amp%3Bid=23346%3Aoineoi-capital&amp%3Bcatid=81%3Akivernisi&amp%3BItemid=198#.Vqvo_0V7B0w.facebook

Διαβάστε το ολόκληρο...

Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ ΔΕΛΙΒΑΝΗ*

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η αρνητική αντιμετώπιση του εθνικού μας νομίσματος από την πλειονοψηφία των Ελλήνων, μπορεί να δικαιολογηθεί, μόνο, αν πιστεύουν πρώτον, ότι η σωτηρία μας είναι εντός των Μνημονίων και δεύτερον ότι οι δανειστές μας πασκίζουν για τη σωτηρία μας, την ανάπτυξή μας και την ταχεία έξοδό μας από την κρίση.

Θεωρώ και τις δύο αυτές υποθέσεις αυταπόδεικτα αστήρικτες και θα πρόσθετα και παρανοϊκές. Αλλά, αν έτσι είναι τότε η μοναδική λύση στο ελληνικό δράμα βρίσκεται εκτός Μνημονίων και τότε το εθνικό μας νόμισμα εμφανίζεται, πράγματι, ως μονόδρομος.

Την παράλογη απέχθεια των Ελλήνων προς το εθνικό τους νόμισμα, θα την αποδώσω στην απεριόριστη εξουσία των ΜΜΕ, και στη δυνατότητά τους να μεταβάλλουν την πραγματικότητα, δημιουργώντας μέσω της επανάληψης, εσφαλμένες εντυπώσεις και πεποιθήσεις. Ωστόσο, αυτή φαίνεται να τελειώνει, αφού η τελευταία ευρωπαϊκή έρευνα δίνει 44% υπέρ της δραχμής και μόνον 42% υπέρ του ευρώ, ενώ ταυτόχρονα περισσότερο από 60% των Ελλήνων πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα του ευρώ ήταν βλαβερά για την Ελλάδα.

ΜΕΡΟΣ Ι. Στον μνημονιακό αστερισμό δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας

Το πόσο ουτοπική είναι η υπόθεση προσμονής θετικών αποτελεσμάτων, από την εφαρμογή των Μνημονίων τώρα και στο διηνεκές, προκύπτει από την μέχρι σήμερα τραυματική εξαετή εμπειρία από αυτά, αλλά και από το σύνολο των λογικών προβλέψεων για το μέλλον.

Α. Οι συνέπειες των Μνημονίων μέχρι σήμερα
Η εφαρμογή των Μνημονίων επιδείνωσε όλους ανεξαιρέτως τους βασικούς οικονομικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς δείκτες, έτσι που να είναι αυτόχρημα φαιδρές όλες οι κατά καιρούς διαβεβαιώσεις κυβερνητικών, που δήθεν διαπιστώνουν success stories, άμεση έξοδο στις αγορές, καταγραφή θετικών αναπτυξιακών ρυθμών και άλλα παρόμοια.

Ενδεικτικά θα υπενθυμίσω κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις καθολικής επιδείνωσης στην Ελλάδα και εν συνεχεία θα αναφερθώ σε προβλέψεις για τις εξελίξεις στο μέλλον. Από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα προκύπτει, αναμφίβολα, ότι οι μαχαιριές στην οικονομία και κοινωνία της χώρας στόχευσαν με ακρίβεια στο σύνολο των ζωτικών διαρθρώσεων και λειτουργιών της, έτσι που η ανόρθωσή της να αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός. Σε πρόσφατη δήλωση ο πρόεδρος των Ελλήνων βιομηχάνων είπε ότι θα χρειαστούν γύρω στα100δις ευρώ για να ξανασταθεί στα πόδια της η οικονομία. Τα θεωρώ ανεπαρκή, γιατί η οικονομία μας έχει διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Αυτή η καταστροφή που συνεχίζεται, και μάλιστα με εντεινόμενους ρυθμούς, είναι παρανοϊκό να υποστηρίζεται ότι αποβλέπει στη σωτηρία μας.

*Μακροοικονομικά δεδομένα1.
Στην αρχή της κρίσης το χρέος αντιπροσώπευε περίπου 100% του τότε ΑΕΠ, και ήταν βιώσιμο. Σήμερα, και παρά το αποτυχημένο, επειδή ανεπίτρεπτα αργοπορημένο "κούρεμα", το ποσοστό του χρέους έχει περίπου διπλασιαστεί, στο ΑΕΠ. Και συνεχίζει να σκαρφαλώνει ακάθεκτο έτσι που σε απόλυτους αριθμούς, από 324 δις ευρώ το 2014, θα φθάσει το 2016 στα 337,6 αντίστοιχα. Για την περίοδο 2007-2015 διαπιστώνεται δραματική και χωρίς προηγούμενο, για οικονομία σε ειρήνη, πτώση του κατά κεφαλή ΑΕΠ κατά 27,6%, που αντιστοιχεί σε 70 δις ευρώ και σε απώλεια εισοδήματος, για κάθε Έλληνα πολίτη, ίση με 6.100 ευρώ το χρόνο. Το ελληνικό κατά κεφαλή ΑΕΠ αναλογούσε στο 84,4% του αντίστοιχου Μ.Ο. των κρατών-μελών της ΕΕ, και τώρα εκτιμάται μόνο στο 53,6%2. Η επίσημη ανεργία έφθασε στο 27%, ενώ η ανεπίσημη αγγίζει εφιαλτικά ύψη, αν ληφθεί υπόψη και η σημαντική υποχώρηση της πλήρους απασχόλησης προς όφελος αβέβαιων και ανασφαλών μορφών της. Πριν από την έναρξη της κρίσης η ανεργία ήταν μόνον 7.8%. Η ιδιωτική κατανάλωση, που αποτελεί την ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης έχει δραματικά συρρικνωθεί κατά περίπου 47 δισεκατομμύρια ευρώ. Ούτε και οι φετινές γιορτές μπόρεσαν να την ανακάμψουν, αφού ο τζίρος έπεσε κατά 8% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό, και σε σύγκριση με την έναρξη της κρίσης κατά περίπου 50%3. Εικόνα πανωλεθρίας εμφανίζει η επένδυση, δημόσια και ιδιωτική, αφού οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου από 57,2 δις ευρώ πριν από την κρίση, ελαχιστοποιήθηκαν στα 18,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Μισθοί και συντάξεις έχουν καταποντιστεί. Και στον χώρο των επιχειρήσεων η τελευταία έκθεση της Price Water House Coopers (PwC) που αφορά σε 2.824 ελληνικές επιχειρήσεις με έσοδα άνω των 10 εκατ. ευρώ, καταλήγει στο εφιαλτικό συμπέρασμα ότι το 40%, περίπου, από αυτές είναι υπερδανεισμένες, χωρίς καμιά πιθανότητα επιβίωσης. Ο δείκτης των αυτοκτονιών4, έχει αυξηθεί, από 3,35 ανά 100.000 για την περίοδο 2003-2010 σε 4,56 το 2012 αντίστοιχα. Όπως θα ήταν αναμενόμενο, το 44% των Ελλήνων κατακλύζονται από αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβο, ανασφάλεια, αγωνία, απογοήτευση, αγανάκτηση και θυμό. Αλλά και η υγεία των Ελλήνων με χαμηλά εισοδήματα εμφανίζει τάση επιδείνωσης, αφού το 25% αδυνατεί να εξασφαλίσει τα φάρμακα και τη θεραπεία που έχει ανάγκη. 42% των ερωτηθέντων αντιμετωπίζουν χρόνια νοσήματα5. Η πιο καταστρεπτική, γιατί γενικά μη αντιστρέψιμη εξέλιξη της κρίσης είναι, αναμφίβολα, η μαζική φυγή εγκεφάλων, προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Το κόστος αυτής της φυγής εκτιμάται στο αστρονομικό ποσό των 170 δισεκατομμυρίων ευρώ6.

*Δημοσιονομικά.και χρηματοπιστωτικά
Η φοροκαταιγίδα, στην οποίαν κατέφυγαν οι προηγούμενες και η παρούσα κυβέρνηση, απέβλεπε στην ικανοποίηση των ολοένα πιο απάνθρωπων απαιτήσεων των δανειστών. Λησμόνησαν, ωστόσο, ότι σε περίοδο συνεχώς μειούμενων εισοδημάτων, η φοροκαταιγίδα είναι καταδικασμένη να καταλήξει σε αποτελέσματα διαμετρικά αντίθετα από τα επιδιωκόμενα, καθώς ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό των φορολογουμένων βρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του. Έτσι, ενώ το 2009 τα δηλωθέντα εισοδήματα φυσικών προσώπων ήταν 100,3 δις ευρώ, το 2014 δεν ήταν παρά μόνο 73 αντίστοιχα. Αναφορικά, με το σύνολο των φορολογικών εσόδων της χώρας, αυτά ήταν το 2009 51.266 δις ευρώ και το 2015 εκτιμάται ότι θα είναι μόνο 43.162 αντίστοιχα. Το κράτος αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Και σε αυτόν τον κρανίου τόπο, κάποιοι αναζητούν πρωτογενές πλεόνασμα, που για το 2015 αναγγέλλεται της τάξεως του 4,3 δις ευρώ7 και, φυσικά, βουτηγμένο στο αίμα. Ωστόσο, ο τραγικός τρόπος δημιουργίας του, ουδόλως εμποδίζει το κουαρτέτο, αλλά και την Κυβέρνηση να το εξαγγέλλει θριαμβευτικά. Οι φόροι, που πληρώθηκαν το 2014 έφθασαν στο, όντως, αδιανόητο ποσοστό του 53,3% των εισοδημάτων των πολιτών. Κάτω από αυτές τις δραματικά ανθυγιεινές συνθήκες πως να υποστηριχθεί, σοβαρά, η ανάκαμψη της οικονομίας; Να πάμε και στην τραγωδία των καταθέσεων, που τελικά οδήγησε στα capital controls8. Το διαθέσιμο χρήμα έχει μειωθεί από 262 δις ευρώ το 2009 σε 153 τώρα. Ακόμη, η Ελλάδα έχει, ουσιαστικά, μείνει χωρίς τράπεζες. Πράγματι, αφού από την αρχή της κρίσης χάθηκαν 3.500 καταστήματα και 50.000 θέσεις εργασίας εντός και εκτός της χώρας, τελικά η αξία τους μηδενίστηκε, και από περίπου 215 δις ευρώ σταθμισμένο ενεργητικό, τελικά, καταληστεύτηκαν από ξένα funds, που τις άρπαξαν για το εξευτελιστικό ποσό των 750 εκατομμυρίων ευρώ, και έτσι χάθηκαν και τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ που δανείστηκαν οι Έλληνες για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Β. Οι προοπτικές για το μέλλον
Παρά τα συντρίμμια, που έφερε η εσφαλμένη πολιτική των Μνημονίων, οι αρμόδιοι τολμούν να υπόσχονται ότι το μέλλον μας θα είναι καλύτερο. Δυστυχώς, όμως, θα είναι χειρότερο, και μάλιστα στο διηνεκές. Ιδού μερικά συντριπτικά στοιχεία όχι μόνο για την παρούσα, αλλά και για τις επερχόμενες γενιές αρχίζοντας με τις προβλέψεις της παγκόσμιας έκθεσης του 2015 από την εταιρία PROGNOS ΑG9. Σύμφωνα με αυτές, και με την υπόθεση ότι η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη, το χρέος στο ΑΕΠ, αναμένεται να αναρριχηθεί στο 245% του ΑΕΠ το 2022, ενώ παράλληλα και μέχρι το 2020 η οικονομία θα συρρικνώνεται με ετήσιο ρυθμό 0,8%. Υπολογίζεται, εξάλλου ότι η ανεργία θα χρειασθεί 25 χρόνια για να πέσει κάτω από το 10% του ενεργού πληθυσμού και μόνο το 2034 η Ελλάδα θα επιστρέψει στο επίπεδο που βρισκόταν πριν από την κρίση. Για το 2016 προβλέπεται, ακόμη, συνέχιση της πτώσης των εσόδων του Κράτους, κυρίως από την άμεση φορολογία, αλλά και πτώση δραματική των εσόδων κοινωνικής ασφάλισης που θα περιοριστούν στα 19 δισεκατομμύρια ευρώ από 26 που ήταν αντίστοιχα πριν από την κρίση. Δεκάδες πολίτες, που έπρεπε να είναι στην εντατική, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν κρεβάτι στα νοσοκομεία. Για το 2016 αναμένεται περαιτέρω πτώση του κατά κεφαλή εισοδήματος, που θα φθάσει συνολικά στο 30% και η επίσημη ανεργία θα ανέλθει σε 30% επίσης. Σε πείσμα της αφανισμένης οικονομίας μας, οι δανειστές απαιτούν μέχρι το 2018, επιπλέον 7,5 δις ευρώ. Τέλος, συχνά, ακούμε διαβεβαιώσεις της μορφής, ότι αξίζει να υποστούμε και αυτήν την τελευταία θυσία, για να βγούμε από την επιτήρηση. Αυτές είναι εντελώς παραπειστικές, εφόσον η αλήθεια είναι ότι θα είμαστε, αναγκαστικά, υπό επιτήρηση ώσπου να αποπληρώσουμε το 75% του χρέους.

Β. Παντελώς αδικαιολόγητες οι υποθέσεις ότι τα Μνημόνια θα σώσουν την Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι τελειωμένη αν παραμείνει στη φαρμακερή αγκαλιά του κουαρτέτου. Η πραγματικότητα αυτή, αναγνωρίζεται εδώ και καιρό από εκπροσώπους διεθνών οργανισμών, αλλά και από πολυάριθμους οικονομολόγους-ερευνητές, όχι όμως από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Πράγματι, η αποτελεσματικότητα προγραμμάτων, που περιστρέφονται γύρω από την εσωτερική υποτίμηση, την ελαχιστοποίηση των μισθών, και τον ανθυγιεινό πανικό εναντίον του πληθωρισμού, αμφισβητήθηκε, σχεδόν από την αρχή της εφαρμογής τους. Εντελώς, ενδεικτικά αναφέρομαι στις επόμενες δηλώσεις/αναγνωρίσεις σφαλμάτων:

-Η πιο σημαντική ομολογία του ότι το ελληνικό πρόγραμμα ήταν, εξαρχής, εσφαλμένο και ανίκανο να έχει θετική έκβαση, προέρχεται από τον, κατά κάποιο τρόπο πατέρα του, τον πρ. επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ Olivier Blanchard, που στις αρχές του 2013, δήλωσε ότι "η εκτίμηση των πολλαπλασιαστών δεν ήταν ορθή, με αποτέλεσμα να αναμένεται πολλαπλάσια ύφεση αυτής που αρχικά επιδιωκόταν"10. Αλλά, υπάρχει και δεύτερη πρόσφατη και συντριπτική έκθεση του ΔΝΤ11στην οποία αναγνωρίζεται το έγκλημα, που διαπράχθηκε εναντίον της Ελλάδας, με την ομολογία:"Δεν υπολογίσαμε την αναδιάρθρωση χρέους-Παραβιάσαμε το καταστατικό". Είχαν προηγηθεί ανάλογες αντιδράσεις, από την κυρία Christine Lagarde, τον πρώην Γενικό Διευθυντή του ΔΝΤ Dominique Strauss-Kahn, τον καθηγητή Assoka Monti, το γνωστό οικονομολόγο Martin Wolf και εντελώς πρόσφατα με επιστολή τους προς ΗΠΑ και ΕΕ, 15 Η έκθεση αφήνει αιχμές για το εσφαλμένο πρόγραμμα που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την Τρόϊκα. Νομπελίστ ζητούν να εφαρμοστούν πολιτικές που να εξασφαλίσουν ανάπτυξη στην Ελλάδα. Πως αντέδρασαν οι ελληνικές κυβερνήσεις τότε και τώρα; Η απάντηση, όσο απίστευτη και αν είναι, είναι ότι απλώς δεν αντέδρασαν, αλλά δέχθηκαν πειθήνια την περιφρονητική δήλωση/προτροπή του Γερμανού ΥΠΟΙΚ ότι "το πρόγραμμα είναι άριστο, αλλά οι ανίκανοι Έλληνες δεν το εφαρμόζουν σωστά, και δεν έχουν παρά να εξακολουθήσουν τις μεταρρυθμίσεις". Ένα ειδεχθές έγκλημα που κατάστρεψε ένα ολόκληρο έθνος, και παραμένει χωρίς τιμωρία, αλλά και χωρίς αλλαγή της εξαρχής λανθασμένης πολιτικής.

Έγινε, τελικά, πιστευτή αυτή η εκδοχή του Γερμανού ΥΠΟΙΚ, που διαψεύδει το ΔΝΤ; Μα φυσικά όχι, και μια από τις πολλές αποδείξεις είναι η απάντηση του ίδιου υπουργού Οικονομίας της Γερμανίας στον πρ. Έλληνα υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, όταν του επέστησε την προσοχή ότι "αυτό το πρόγραμμα δεν θα επιτύχει", απάντησε με κυνισμό; " Το γνωρίζω"12.

Και να συνεχίσω με τον γνωστό Γερμανό οικονομολόγο Hans Werner Sinn του Ινστιτούτου ΙFO και σύμβουλο του Wolfgang Schäuble , ο οποίος δήλωσε :13 "Η Ελλάδα θα επανέλθει σε δύο χρόνια στη σημερινή κατάσταση, και τότε θα βγει από την Ευρωζώνη με διπλό νόμισμα", δεδομένου ότι "το συμφωνημένο πρόγραμμα θα ναυαγήσει, και θα χρειαστεί και τέταρτο Μνημόνιο". Και εμείς, ως "πρόβατα για σφάξιμο" τι άραγε περιμένουμε;

* Οι δανειστές, φυσικά, δεν θέλουν το καλό μας, και αν και αυταπόδεικτο, ιδού μερικές κραυγαλέες αποδείξεις:

α) Αφού εξόντωσαν μισθωτούς και συνταξιούχους, οι δανειστές προχωρούν αδίστακτα στον αφανισμό των αγροτών και των επιχειρηματιών, που κατόρθωσαν, μέχρι στιγμής να επιβιώσουν. Η χαριστική βολή στην οικονομία μας που πνέει τα λοίσθια.

β)Απελευθερώνεται η πρόσβαση των λεγόμενων funds (άλλως, κοράκια ), που θα αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια των δανειοληπτών, που δεν μπορούν να τα ξεπληρώσουν στο 5%-50% της αξίας τους. Εξανεμίζονται, έτσι, περιουσίες της τάξεως των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ , που εκπροσωπούν τους κόπους και τα όνειρα ζωής περίπου 420.000 νοικοκυριών, και πολλά από αυτά θα πυκνώσουν τις τάξεις των αστέγων.

γ) Με συνοπτικές διαδικασίες προχωρεί το αναίσχυντο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. 14 αεροδρόμια, ουσιαστικά, χαρίστηκαν σε Γερμανούς, και αγνοήθηκε πολυτελώς το 72% του ΟΧΙ των Επτανησίων σε σχετικό δημοψήφισμα. Είναι, παράλληλα, έκδηλη η ανυπομονησία των δανειστών για την επιτάχυνση της εκποίησης της χώρας, προτού καταρρεύσει πλήρως η χώρα. Τι είδους ανάπτυξη μπορεί, άραγε, να γίνει όταν δεν θα υπάρχει πια τίποτε για να αναπτυχθεί;

δ) Οι δανειστές έχουν το θράσος (και γιατί όχι, αφού γίνονται ασμένως αποδεκτά όσα παράλογα μας ζητούν ) να απαιτήσουν από τη Γενική Γραμματεία εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών την πλήρη καταγραφή με κάθε λεπτομέρεια, κάθε στοιχείου που βρίσκεται στην κατοχή των 10 εκατομμυρίων Ελλήνων. Και αυτά για αρπαγή.

Συμπέρασμα Μέρους Ι

Παρανοϊκό να πιστεύει κανείς ότι το περιεχόμενο των Μνημονίων αποβλέπει στη σωτηρία μας. Πού είναι λοιπόν το αίσθημα αυτοσυντήρησής μας;

Μέρος ΙΙ. Υπάρχει ελπίδα μόνον αν επανέλθουμε στο εθνικό μας νόμισμα

Δεν θα επεκταθώ σε τεχνητής φύσης λεπτομέρειες για το πως θα πρέπει να γίνει αυτή η μετάβαση, αλλά θα παραπέμψω στην πράγματι εξαιρετική εισήγηση του καλεσμένου μας καθηγητή Gerard Lafay με τίτλο "Έξοδος από το ευρώ", που πιστεύω ότι πρέπει να έχει μια όσο γίνεται ευρύτερη κυκλοφορία. Να σας πληροφορήσω ακόμη ότι ο καθηγητής Gerard Lafay έχει εκδώσει ένα βιβλίο για την Ελλάδα, που μόλις κυκλοφόρησε στο Παρίσι, με άρθρα Ελλήνων και Γάλλων υπέρ της επανόδου στο εθνικό μας νόμισμα, είναι αυτό και το συνιστώ σε όσους διαβάζουν γαλλικά. Θα αναφερθώ απλώς, στο τι σημαίνει κυρίαρχο εθνικό νόμισμα και τι μπορούμε λογικά να αναμένουμε από την πιθανότητα εισαγωγής του.

Α. Που έγκειται η σπουδαιότητά του
Συχνά, όσοι είναι εναντίον μιας νέας δραχμής αμφισβητούν τις δυνατότητές της με το επιχείρημα "τι περισσότερο θα κάνει η δραχμή που δεν το κατορθώνει το ευρώ"; Είναι, φυσικά, τραγικά λανθασμένη αυτή η άποψη. "Όχι μόνο επειδή το ευρώ είναι δανειζόμενο χρήμα, που μας δίνεται με το σταγονόμετρο, και συνεπώς δεν μπορεί να στηρίξει τις αναπτυξιακές ανάγκες μιας κατεστραμμένης οικονομίας, όχι μόνο γιατί η ΕΚΤ μπορεί να διακόψει την παροχή του όποτε και για οποιανδήποτε αιτία το αποφασίσει, προκαλώντας μας ασφυξία, όπως το βιώσαμε ήδη. Αλλά, και επειδή το χρήμα, εκτός από το ότι είναι μέτρο αξίας, μέσο ανταλλαγής και μέσο εξόφλησης υποχρεώσεων, αποτελεί επιπλέον και ισχυρότατο μέσο κατεύθυνσης της οικονομίας. Το ευρώ κατασκευάστηκε ως ουδέτερο νόμισμα, ως νόμισμα φάντασμα ή νόμισμα ατελές και γι’ αυτό δεν έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τα πραγματικά μεγέθη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Είναι, απλώς, προγραμματισμένο για να εξασφαλίζει στα κράτη-μέλη της ΕΕ νομισματική ισορροπία, αδιαφορώντας για την πορεία των πραγματικών οικονομικών μεγεθών. Οι σχετικές προδιαγραφές των εμπνευστών του, που ήταν πανικόβλητοι στη σκέψη του πληθωρισμού, στους κόλπους της Ευρωζώνης, κατασκεύασαν ένα νόμισμα απολύτως θωρακισμένο εναντίον του πληθωρισμού, αλλά φευ όχι και εναντίον της ύφεσης. Το Σύμφωνο Σταθερότητας απαιτεί από τα κράτη-μέλη την τήρηση όρων, όχι μόνον εξωπραγματικών, αλλά και βλαβερών, δεδομένου ότι καταλήγουν σε στραγγαλιστική λιτότητα, σε μόνιμο περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας, σε υψηλή ανεργία, αλλά και σε κραυγαλέες ανισότητες. Πρόκειται για τους μη παρεμβατικούς οικονομολόγους, που πιστεύουν στην αυτορρύθμιση των αγορών κτλ., σε αντίθεση με τούς παρεμβατικούς που επικρατούν το 1936 με τον J.M. Keynes. Οι παρεμβατικοί, λοιπόν, οικονομολόγοι αναγνωρίζουν, ως τον κυρίαρχο ρόλο του χρήματος, τη δυνατότητα επηρεασμού της οικονομίας. Κάθε μορφή ή βαθμός οικονομικού προγραμματισμού, για να καταλήξει σε συνθήκες ισορροπίας οφείλει να εξασφαλίσει κατευθυντήριο ρόλο στο χρήμα, καθώς και στη νομισματική πολιτική. Π.χ. η αναπτυξιακή προσπάθεια χρειάζεται κατάλληλη νομισματική πολιτική, με επαρκή ρευστότητα, ακόμη και κάποιο ποσοστό ελεγχόμενου πληθωρισμού, μέχρι το σημείο που η επιπλέον προσθήκη ποσότητας χρήματος δεν επηρεάζει το επίπεδο των τιμών, διότι εξαντλείται στη σταδιακή απορρόφηση της ανεργίας. Η πραγματοποίηση της πλήρους απασχόλησης σηματοδοτεί το σημείο, πέραν του οποίου η προσθήκη ποσότητας χρήματος αυξάνει τις τιμές, σύμφωνα με τη θεωρία του J.M. Keynes, αλλά όχι πριν. Εξάλλου, στις ιδιότητες του χρήματος, ο Keynes προσθέτει και αυτήν της προφύλαξης, αναμένοντας στο μέλλον καλύτερες ευκαιρίες. Η σπουδαιότητα του χρήματος έγκειται στο γεγονός ότι από την ποσότητά του εξαρτάται η ένταση της οικονομικής δραστηριότητας, ο ρυθμός ανάπτυξης, ο τρόπος κατανομής του εισοδήματος και ο όγκος της απασχόλησης. Είναι, συνεπώς, σαφές ότι η ισχύς ανήκει σε αυτούς που δημιουργούν το χρήμα και σε αυτούς που το ελέγχουν. Το χρήμα είναι δύναμις. Και αναφέρω τη σχετική ρήση του M.A. Rothschild׃ "Αφήστε με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιού".

Β. Τι μπορούμε να επιτύχουμε με τη νέα δραχμή

Από αυτές τις απεριόριστες δυνατότητες του χρήματος έχει δραματική ανάγκη η κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, για να αρχίσει σχεδόν από το μηδέν την ανασυγκρότηση της παραγωγικής της βάσης, για να αναγεννήσει το διαλυμένο κράτος Πρόνοιας, για να περιορίσει τις χωρίς προηγούμενο ανισότητες κατανομής της, για να επικεντρωθεί στις μεταρρυθμίσεις από τις οποίες έχει πράγματι ανάγκη και όχι σε αυτές που συνίστανται στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, και στη δημιουργία συνθηκών ζούγκλας στην αγορά εργασίας, για να αποκτήσουν και πάλι οι Έλληνες αυτοεκτίμηση και αξιοπρέπεια, για να ξαναγίνουν κυρίαρχοι της χώρας τους. Και, τελικά, για να πληρώσουν το χρέος τους, μέσω της ανάπτυξης και όχι της συρρίκνωσης της οικονομίας τους, όταν αυτό πάψει να είναι λερναία Υδρα, και βέβαια αφού συμψηφιστεί με τα χρέη των Γερμανών από το κατοχικό δάνειο και από τις καταστροφές της κατοχής.

Με την εκτύπωση του εθνικού μας νομίσματος, και χωρίς πανικό απέναντι σε έναν ελεγχόμενο πληθωρισμό, που περιορίζει το χρέος και είναι επιθυμητός, θα αρχίσει η ανασυγκρότηση. Και ας εγκαταλείψουμε, όσο πιο γρήγορα γίνεται, τις ουτοπίες, που άλλοτε οραματίζονται συρροή ξένων επενδύσεων, που δήθεν εξασφαλίζουν την ανάπτυξη και άλλοτε διαπιστώνουν δήθεν την έναρξή της. Στο σημείο μηδέν που βρίσκεται η Ελλάδα, οι ξένοι προσελκύονται μόνον για να συμμετάσχουν στο γενικό ξεπούλημα.

Να επισημάνω, ακόμη, την άμεση ανάγκη μιας κυβέρνησης, οικουμενικής ή σωτηρίας, που να θέσει τέρμα στην εφαρμογή της κατά συρροή εγκλημάτων εναντίον του ελληνικού λαού και να επικεντρωθεί στην προσπάθεια εξεύρεσης του λιγότερου οδυνηρού τρόπου, για τη μετάβαση της χώρας στο εθνικό της νόμισμα.

Το τελικό συμπέρασμα της εισήγησής μου είναι μια ευχή: δηλαδή, αυτό το τόσο ηθελημένα παρεξηγημένο GREXIT, που χρησιμοποιείται, ως Αρμαγεδδών, να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται η αρχή της αναγέννησης της Ελλάδας.

*Από το Συνέδριο του ΜΑΧΩΜΕ 15-17/1.2016 στην πρ.ΑΣΟΕΕ

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&amp%3Bview=article&amp%3Bid=23334%3Agiati-negrep&amp%3Bcatid=58%3Aoikonomiki-politiki&amp%3BItemid=182#.Vqvpmc7QNY4.facebook

Διαβάστε το ολόκληρο...

Στις μεγάλες ανάγκες της ελληνικής ναυτιλίας για εργαζόμενους αναφέρθηκε ο καπεταν Παναγιώτης Τσάκος της μεγάλης ομώνυμης ναυτιλιακής, από το βήμα του ναυτιλιακού συνεδρίου, σημειώνοντας ότι χρειάζονται ηλεκτρολόγοι, ναύτες, αξιωματικοί και άλλοι για τις κατώτερες θέσεις.

«Συζητάμε με την ΠΝΟ για να νομοθετήσουμε και να μπορούμε να παίρνουμε Έλληνες στα πλοία μας, ακόμη κι αν δεν έχουν ανάλογες σπουδές. Θα μείνουν δυο χρονια με μισθό κάτω των 1000 ευρω και μετά να προσληφθούν σε οργανική θέση ναυτου με πρώτο μισθό τα 1400 ευρω».
«Τα πλοία αυξάνονται αλλά οι ναυτικοί μειώνονται και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα γιατί όσο μειώνονται οι άνθρωποι, χάνεται η ναυτεργασία και η ναυτοσύνη» τόνισε.
«Όταν ξεκίνησα υπήρχαν 140.000 ναυτικοί και τώρα είναι 14.000.

Το ανάποδο έγινε με τα πλοία μας» σημείωσε ο κ. Π. Τσάκος. «Κάνουμε ένα κάλεσμα στα νέα παιδιά να έρθουν στα πλοία και να γίνουν οι ναυτικοί του μέλλοντος. Αλλιώς, οι ξένοι που έχουμε σήμερα στα πλοία και τους πληρώνουμε εκατομμύρια ευρω κάθε χρόνο που πηγαίνουν στις χώρες του, θα μας πάρουν πολύ περισσότερα από το συνάλλαγμα. Κερδίζουν ναυτοσύνη και θα τους βρούμε στο μέλλον μπροστά μας, ανταγωνιστές».

http://www.tribune.gr/economy/news/article/209806/min-fevgete-metanastes-efoplistes-zitane-ellines-naftes.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

REUTERS/DARRIN ZAMMIT LUPI
Φωτογραφία αρχείου.
Ο στόχος είναι «να καταγράψουμε τους πρόσφυγες και μετανάστες, όχι να κλείσουμε τα σύνορα», δηλώνει ο επικεφαλής της Frontex Φαμπρίς Λεγκερί και επαναλαμβάνει ότι πρώτη προτεραιότητα παραμένει η φύλαξη των συνόρων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας.

«Αν δεν φυλάξουμε τα εξωτερικά σύνορα, η Σένγκεν θα αποτύχει», προειδοποιεί ο κ. Λεγκερί και τονίζει ότι η Τουρκία δεν κάνει αρκετά προκειμένου να ανακόψει το προσφυγικό κύμα. Αναφέρει ακόμη, ότι η Frontex μαζί με την ελληνική ακτοφυλακή διέσωσαν το 2015 περισσότερους από 100.000 πρόσφυγες στη θάλασσα και τάσσεται υπέρ της εξέλιξής της σε συνοριοφυλακή, η οποία θα έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει ακόμη και παρά τη θέληση του ενδιαφερόμενου κάθε φορά κράτους-μέλους.

«Η αποστολή της Frontex είναι να στηρίξει τα κράτη - μέλη ώστε να είναι δυνατή μια πιο αποτελεσματική φύλαξη των εξωτερικών συνόρων. Πρώτη προτεραιότητα εξακολουθούν να έχουν για μας τα εξωτερικά σύνορα μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας. Η Ελλάδα πρόσφατα ζήτησε να χρησιμοποιηθούν περισσότεροι συνοριακοί υπάλληλοι στην ελληνική πλευρά των συνόρων με την ΠΓΔΜ», δηλώνει ο κ. Λεγκερί σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα σενάρια περί ενδεχόμενου αποκλεισμού της Ελλάδας από την Σένγκεν.

Ο επικεφαλής της Frontex εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στην Άγκυρα, δηλώνοντας ευθέως ότι «δεν κάνει αρκετά για να μειώσει το κύμα προς την Ευρώπη». Αναγνωρίζει το βάρος της φροντίδας δύο εκατομμυρίων προσφύγων και εκφράζει τον σεβασμό του για αυτό, αλλά τονίζει ότι «αν η 'Αγκυρα ζητάει μεγάλες παραχωρήσεις, π.χ. στην απελευθέρωση της βίζας για τους πολίτες της, μπορούμε εμείς οι Ευρωπαίοι ως αντάλλαγμα να περιμένουμε περισσότερη προσπάθεια στην φύλαξη των συνόρων».

Η Τουρκία, συνεχίζει ο κ. Λεγκερί, δεν θα έπρεπε να κάνει τη δουλειά των διακινητών τόσο εύκολη, καθώς πρόκειται για οργανωμένους εγκληματίες και η τουρκική αστυνομία έχει την υποχρέωση και τις δυνατότητες να τους σταματήσει. «Το ελάχιστο που περιμένουμε είναι να μας παρέχει η Τουρκία πληροφορίες: πόσους πρόσφυγες πρέπει να αναμένουμε και από πού έρχονται», δηλώνει και ζητά από την τουρκική ακτοφυλακή σε συνεργασία με την τουρκική αστυνομία, να εμποδίζουν τους πρόσφυγες από το να θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο.

Κληθείς να απαντήσει, αν θα πρέπει η Frontex να αποκτήσει το δικαίωμα παρέμβασης για να φυλάξει τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε., εν ανάγκη και παρά τη θέληση των κρατών-μελών, ο Φαμπρίς Λεγκερί υποστηρίζει ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος».
Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Έτοιμοι για τον νέο έντιμο συμβιβασμό.

Μαρία Τσολακίδη
Η απειλή της Κομισιόν για έξοδο από την Σένγκεν, η οποία είναι μια καλυμμένη απειλή εξόδου από την Ε.Ε και ο "έντιμος συμβιβασμός" που ειπώθηκε ξανά από τον υπουργό Τσακαλώτο στην τελευταία εκδήλωση "The World in 2016 Gala Dinner" του Economist, βάζουν και πάλι την Ελλάδα σε μια κατάσταση πολιτικοοικονομική που θυμίζει το καλοκαίρι του 2015. Η κυβέρνηση μετατρέπει τις κινητοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα σε ένα άτυπο δημοψήφισμα, αφήνει τους πολίτες να θεωρούν ότι μέσω των σφοδρών κινητοποιήσεων θα νικήσουν τους μνημονιακούς όρους για ασφαλιστικό και φορολογικό αλλά στο τέλος της "λαϊκής νίκης" υπάρχει η γνωστή σε όλους αποσταθεροποίηση του οικονομικού συστήματος, μια αξιολόγηση που θα τραβήξει εβδομάδες και που μετά από αυτή η αναγκαστική λύση είναι ένα Μνημόνιο που θα υπογράφει γιατί ο "έντιμος συμβιβασμός" σημαίνει Μνημονιακή Σύμβαση, όποιο όνομα και αν της δοθεί.

Μνημόνιο και Προσφυγικό αλληλένδετα
Το τελευταίο διάστημα ο επικεφαλής του ESM, Ρένγκλινγκ, σε συνεντεύξεις που δίνει σε ευρωπαϊκές εφημερίδες και σε ομιλίες ανά τον κόσμο τονίζει ότι η Ελλάδα ίσως βρεθεί σε δυσκολία ρευστότητας τον Φεβρουάριο και επισημαίνει ότι η "μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος είναι προϋπόθεση για την πρώτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος των 86 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκε πέρυσι τον Ιούλιο, αλλά το σχέδιο αυτό θα είναι μάλλον επώδυνο, καθώς κάποιοι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να παραιτηθούν από μελλοντικά τους δικαιώματα".

Παράλληλα τρέχει η απαίτηση των Ευρωπαίων να μπει ξανά στο πρόγραμμα χρηματοδότησης της χώρας το ΔΝΤ και να μην μείνει μόνο στο ρόλο του αξιολογητή των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα. Μπορεί η κυβέρνηση να έχει πάρει μόνο την πρώτη δόση των δανεικών από το τελευταίο Μνημόνιο που υπέγραψε και να υπάρχουν ακόμη δανεικά για να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες αλλά το νέο βάρος που πρέπει να καλύψει η κυβέρνηση είναι το προσφυγικό. Όλοι μέχρι στιγμής δεν βάζουν την νέα οικονομική πληγή στον λογαριασμό των εξόδων της χώρας, αλλά το ΔΝΤ το υπολογίζει στο 0,17% του ΑΕΠ (περίπου 300 εκατ. ευρώ) για την Ελλάδα σε έκθεσή του για τις οικονομικές συνέπειες από την αύξηση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του (The Refugee Surge in Europe: Economic Challenges). Το ΔΝΤ μπαίνει στο παιχνίδι του ρυθμιστή των δημοσιονομικών με αφορμή το προσφυγικό αυτή την φορά.

Μόνο που το νούμερο της έκθεσης αφορά στα έξοδα της Ελλάδας που έπαιξε τον ρόλο της γέφυρας των προσφύγων για την διέλευσή τους προς τις βόρειες χώρες της Ε.Ε. Αυτή την στιγμή η κυβέρνηση με την απειλή για έξοδο από την Σένγκεν είναι υποχρεωμένη να συζητά μέχρι και για την εγκατάσταση 400,000 τουλάχιστον προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα για μήνες ή ίσως και για χρόνια. Το δημοσιονομικό κόστος θα ανέβει και τα 300 εκατ. ευρώ θα πολλαπλασιαστούν αναγκάζοντας την Ελλάδα για να μην χάσει την ένταξή της στην Συμφωνία Σένγκεν να υπογράψει ένα έξτρα Μνημόνιο για να καλύψει την υπόχρεωσή της απέναντι στους εταίρους. Αυτή την φορά το Μνημόνιο μπορεί να μην έχει άρθρα προς ψήφιση που να αφορούν στα δημοσιονομικά αλλά και στις περικοπές εθνικής ανεξαρτησίας με την απειλή ότι το μεταναστευτικό μπορεί να φέρει κοινωνική αποσταθεροποίηση και ακραίες κοινωνικές εξάρσεις μέσα στην χώρα και κατ' επέκταση και στην Ευρώπη.

Το νέο "ΟΧΙ" που θα γίνει "ΝΑΙ"
Ο πρώτος "έντιμος συμβιβασμός" για την αριστερή κυβέρνηση ήρθε ακριβώς μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου που η πλειοψηφία του λαού είπε "ΟΧΙ" στο Μνημόνιο 3 (το οποίο υπερψηφίστηκε από τους βουλευτές όλων των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων). Ο δεύτερος "έντιμος συμβιβασμός" θα έρθει την στιγμή που η πλειοψηφία του λαού λέει "ΟΧΙ" στο ασφαλιστικό-φορολογικό. Η μεγάλη πιθανότητα να μην περάσει από την Βουλή και ο λαός να νιώθει νικητής θα φέρει ένα έξτρα Μνημόνιο αφού οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα αυξηθούν χάνοντας τον στόχο της εξοικονόμησης του 1,8 δις ευρώ ετησίως μόνο από τις περικοπές δαπανών από το συνταξιοδοτικό.

Παράλληλα, το Κράτος και οι δανειστές γνωρίζουν ότι οι Έλληνες έχουν "στεγνώσει" από ρευστό με αποτέλεσμα το χρέος των Ελλήνων στο κράτος να σπάσει όλα τα ρεκόρ φτάνοντας τα 85 δις ευρώ (όσο δηλαδή το δάνειο του Μνημονίου 3) με τα νέα ληξιπρόθεσμα να φτάνουν τα 16 δις ευρώ. Οι απλήρωτες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία με το τέλος του 2015 έφτασαν τα 2,5 δις ευρώ (δηλαδή δύο ετήσιοι στόχοι περικοπών από το ασφαλιστικό που απαιτεί το Μνημόνιο 3).

Σε όλα αυτά προστίθεται και το δημόσιο έξοδο του προσφυγικού που πρέπει να επωμιστεί το Κράτος, αν δεν θέλει να βγει από την Σένγκεν. Ακόμα κι αν τα ευρωπαϊκά κονδύλια κλείσουν κάποιες πληγές δεν λύνουν το πρόβλημα της στέγασης, σίτισης, φύλαξης, επαναπροώθησης, νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης, εκπαίδευσης και χρηματοδότησης για ένταξη στην εργασία.

Κρυφή πληγή η έξαρση των Ελλήνων αστέγων που μετά την εφαρμογή του νόμου για την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας θα αναγκάσει το Κράτος να κάνει πιο ευκολόπεπτο τον νέο "έντιμο συμβιβασμό" για την υποκινημένη ανθρωπιστικής κρίσης που ήταν το πολιτικό άλλοθι της σημερινής κυβέρνησης κατά την πρώτη της παρουσία στην εξουσία. Οι πληγές χιλιάδων αστέγων, χιλιάδων προσφύγων και εκατομμυρίων ανασφάλιστων μόνο με Μνημόνιο τύπου Σχεδίου Μάρσαλ μπορούν να "επουλωθούν". Άλλωστε η νυν κυβέρνηση πάντα ένα Νέο Σχέδιο Μάρσαλ έβαζε ως σωτήρια λύση στις προεκλογικές και κυβερνητικές προτάσεις προς τους δανειστές. Ήρθε η ώρα οι δανειστές να υλοποιήσουν την δήθεν ελληνική πρόταση που κρατούσαν για χρόνια στα συρτάρια των Βρυξελλών.

http://www.stontoixo.com/2016/01/blog-post_30.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top