Ο Δικτυουργός στο Email

Περισσότερα εδώ

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Του Γιάννη Ξένου

Η χθεσινή 13ωρη συνεδρίαση της ΚΕ του Σύριζα μας επιβεβαίωσε ότι στον Σύριζα μια απαραβίαστη κόκκινη γραμμή υπάρχει και αυτή είναι η προσπάθεια να διαψευσθεί το σενάριο περί αριστερής παρένθεσης, δηλαδή να διατηρήσουν την εξουσία με κάθε θυσία.

Πολλοί πίστευαν ότι στην χθεσινή Κεντρική Επιτροπή θα συνέβαιναν πράγματα και θαύματα, ότι ο Τσίπρας ίσως ακόμα και να χάσει το κόμμα του. Αλλά για άλλη μια φορά ο Σύριζα απέδειξε ότι στις κακοτοπιές συσπειρώνεται και η κάθε τάση παίζει τον προκαθορισμένο ρόλο της, όπως επιβάλλει το σενάριο. Χθες ο Τσίπρας, για πρώτη φορά φάνηκε ότι ελέγχει σε τέτοιο βαθμό την ΚΕ. Η πρότασή του για έκτακτο συνέδριο το Φθινόπωρο, που η Αυγή το τοποθετεί στα τέλη Σεπτεμβρίου ή αρχές Οκτωβρίου, πέρασε με μεγάλη άνεση. Η Αριστερή Πλατφόρμα δεν έβαλε καν ζήτημα καταμέτρησης γιατί προφανώς το αποτέλεσμα θα ήταν ντροπιαστικό γι’ αυτήν. Τα μέλη της ΚΕ αποφάσισαν να λύσουν τα χέρια του Τσίπρα και δι’ ανατάσεως της χειρός η μεγάλη πλειοψηφία ενέκρινε την εισήγηση του.

Υπενθυμίζουμε ότι λίγες μέρες πριν 109 από τα 201 μέλη της ΚΕ με κείμενό τους είχαν ταχθεί κατά της συμφωνίας που έφερε ο πρωθυπουργός ή ότι η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου παραλίγο να μην εγκριθεί από την ΚΕ, αφού τότε η πρόταση της Αριστερής Πλατφόρμας με τη στήριξη των μελών που ελέγχει η ΚΟΕ παραλίγο να υπερισχύσει της προεδρικής πρότασης.

Αυτά όμως στο παρελθόν, χθες τα πράγματα ήταν σοβαρά και οι οργανωτικοί ηγέτες του παλιού Συνασπισμού ανέλαβαν τη δουλειά και την έκαναν σωστά. Η απογοήτευση της Αριστερής Πλατφόρμας ήταν έκδηλη στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες βράδυ, η οποία ουσιαστικά είναι προμήνυμα αποχώρησής της από το κόμμα. Χαρακτηρίζουν το συνέδριο που θα γίνει το Φθινόπωρο «χωρίς νόημα», αφού μέχρι τότε θα έχει ψηφιστεί από τη Βουλή το τρίτο μνημόνιο. Και αναζητούν το δρόμο τους. Έτσι η προεδρική/κυβερνητική πτέρυγα κυριάρχησε –εξάλλου και τα περισσότερα μέλη της ΚΕ είναι ήδη διορισμένα, αυτοί, οι φίλοι και οι συγγενείς τους στον κρατικό μηχανισμό και την κυβέρνηση, και προφανώς δεν επρόκειτο να ταχθούν ενάντια στα συμφέροντά τους και να αμφισβητήσουν την «αριστερή»(!) κυβέρνηση.

Πάντως η ομάδα Λαφαζάνη-Νταβανέλου με ανοικτά δραχμικό πρόγραμμα, εισήλθε σε μία διαδικασία σύγκρουσης με την κυβέρνηση και τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει –πλέον– σε μια τελεσίδικη ρήξη και στη συγκρότηση αυτόνομου δραχμικού κόμματος. Κάποτε σε ένα άρθρο του Άρδην, που είχε δεχτεί πολλές επικρίσεις, γράφαμε πως επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συγκροτηθεί με τρόπο τυχοδιωκτικό, αναπόφευκτα σε μία στιγμή κρίσης θα αρχίσει και το ξήλωμά του στα εξ ων συνετέθη (ανεμομαζώματα κ.λπ.). Τρεις συνιστώσες, από τις μεγαλύτερες, παίρνουν ήδη την άγουσα προς την έξοδο. Το μεγαλύτερο, αριστερό ρεύμα, των προερχομένων κυρίως από το ΚΚΕ και τους συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, οι τροτσκιστές της ΔΕΑ και οι κινεζόφιλοι της ΚΟΕ, καθώς και ένας ακαθόριστος αριθμός ανεξέλεγκτων τύπου Ζωής Κωνσταντοπούλου. Και μάλιστα ενόσω το κόμμα βρίσκεται μόλις στους πρώτους μήνες της εξουσίας του. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί την αμέσως επόμενη περίοδο και μάλιστα αν το κόμμα απολέσει την περιπόθητη εξουσία, θα γίνει φύλλο και φτερό. Τελικώς το κόμμα θα τριχοτομηθεί. Η κομμουνιστογενής πτέρυγα που είχε ακολουθήσει το ΚΚεσωτ., στον Συνασπισμό το 1989/92, επιστρέφει σε μια δραχμική αριστερά, που θα μπεί σε σκληρό ανταγωνισμό με το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ εσωτ, στις δύο του πτέρυγες την ΑΚΟΑ και την παλιά ΕΑΡ του Κύρκου θα μείνει να στηρίζει τον Τσίπρα μαζί με Πασοκους παντός καιρού, ενώ και η άκρα αριστερά των Εξαρχείων θα επιστρέψει σταδιακώς στην κοιτίδα της. Σε ένα δύο χρόνια το πολύ η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί.

Στα αξιοπερίεργα της χθεσινής ΚΕ του Σύριζα ήταν η στάση της ΚΟΕ. Το απόγευμα παραιτήθηκε ο ηγέτης της Ρούντι Ρινάλντι και λίγες ώρες μετά 17 μέλη της ΚΕ που βρίσκονται κοντά στην ΚΟΕ παραιτήθηκαν και αυτά με ανακοίνωση που εξέδωσαν. Στην ανακοίνωση χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα κατά του Μαξίμου και των επιλογών της κυβέρνησης, όπως το συνηθίζει άλλωστε η ΚΟΕ το τελευταίο διάστημα. Αλλά η στάση τους τις τελευταίες εβδομάδες μπορεί με μια πρώτη ματιά να είναι συγκρουσιακή προς την κυβέρνηση και το Μαξίμου, στην ουσία όμως εκ του αποτελέσματος καταφέρνει να εξυπηρετεί το Μαξίμου. Ο Ρούντι Ρινάλντι παραιτήθηκε από την ΠΓ του Σύριζα πριν γίνει μια κρίσιμη συνεδρίαση για το αν θα αποφασιζόταν τακτικό ή έκτακτο συνέδριο και λειτούργησε υπέρ της πλειοψηφίας. Χθες με την παραίτηση 17 μελών της ΚΕ, πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία της Συνεδρίασης, ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τους προεδρικούς και αποδυνάμωσε την εσωτερική αντιπολίτευση. Και υποστηρίζεται πως κάτι ανάλογο θα πράξουν και οι βουλευτές της ΚΟΕ. Στην πράξη λοιπόν, αντιπολιτευτικές κορώνες στις ανακοινώσεις, αλλά επιλογές στα όργανα που λύνουν τα χέρια του Τσίπρα!

Πώς όμως μπορεί να εξηγηθεί αυτό το παράδοξο; Η εξήγηση ότι η ΚΟΕ κατόρθωσε να εκλέξει στο προηγούμενο συνέδριο δυσανάλογα πολλά μέλη στην ΚΕ με την στήριξη της προεδρικής πλειοψηφίας για να μην κατορθώσουν να μπουν στην ΚΕ πρώην Πασόκοι ή άλλοι ανεξέλεγκτοι, δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη σημερινή στάση της. Μήπως είναι αίσθηση ενοχής για την στήριξη με όλες τις δυνάμεις τους ενός αντιδραστικού και καταστροφικού για τη χώρα εγχειρήματος; Μήπως υπήρχε κάποια συμφωνία με τον Τσίπρα; Πάντως η εγκατάλειψη της αντιπαράθεσης με τους προεδρικούς και τον Τσίπρα στα χέρια του Λαφαζάνη και του Νταβανέλου δεν καταδεικνύει πολιτικό θάρρος. Καταλαβαίνουμε την ανάγκη να μη ταυτιστούν με την Αριστερή Πλατφόρμα, αλλά για ποιο λόγο όμως να αφήσουν την μοναδική φωνή αντιπολίτευσης στους δραχμικούς; Εξέρχονται λάθρα; Και όμως ήταν μια ευκαιρία για μια γενναία κριτική και αυτοκριτική τοποθέτηση/σύγκρουση μέσα στα όργανα του κόμματός τους, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για κάτι διαφορετικό. Δεν το τόλμησαν όμως.

http://ardin-rixi.gr/archives/194665

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Δεν μου αρέσει να περιαυτολογώ…, αλλά τον Μάιο του 2010 είχα γράψει σε σχετικό άρθρο μου πως η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ για την Ελλάδα είναι η δραχμή, η οποία είναι απείρως προτιμότερη από τα μνημόνια και τις συνταγές των «σπιράλ του τρόμου», που επέβαλε το ΔΝΤ, όπου πάταγε το ποδάρι του…

Μάλιστα σημείωνα πως δεν υπάρχουν πλέον Ελληνικά ευρώ…Τα έφαγαν… Τα έβγαλαν έξω από την χώρα… Τα περισσότερα τα πήραν οι τράπεζες, που τα «επένδυσαν» στα Βαλκάνια και σε εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους… Πολλά απ’ αυτά τα πήραν οι επιτήδειοι, που τα έστειλαν σε ξένες τράπεζες… Ότι απέμεινε τα πήραν οι αλλοδαποί και τα έστειλαν στις χώρες τους… Επί της ουσίας τα «ελληνικά ευρώ» μας τελείωσαν…. Αυτά που έμειναν για εμάς, είναι αυτά που δανειζόμαστε με τοκογλυφικά επιτόκια, από τις αγορές ή από...
τους μηχανισμούς στήριξης…

Και σημείωνα, επαναλαμβάνω τον Μάιο του 2010 πως αν τυπώσουμε δραχμές, μπορεί να αυξηθεί ο πληθωρισμός, ωστόσο και τώρα που υπάρχει αποπληθωρισμός, τα αγαθά έχουν γίνει ακόμα πιο ακριβά…

Σε άλλο άρθρο μου το 2012 ανέλυα την κατά καιρούς ισοτιμία δραχμής-δολαρίου, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως το Ευρώ μάλλον δεν βοήθησε την Ελληνική οικονομία…

Έγραφα λοιπόν πως το 1981 με περίπου 50 δραχμές αγόραζε κανείς ένα δολάριο και με περίπου 25 δραχμές ένα μάρκο. Μέχρι το 1990 χρειαζόταν 200 δραχμές για να αγοραστεί ένα δολάριο και περίπου 100 για ένα μάρκο. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2000, ένα δολάριο κόστιζε περίπου 400 δραχμές και ένα μάρκο περισσότερο από 150.

Την 1η Ιανουαρίου 2002 η δραχμή αντικαταστάθηκε από το ευρώ με ισοτιμία 1e = 340,75 δραχμές. Αν και η σύνδεση των δύο νομισμάτων είχε γίνει ήδη από το 2000 η κατάργηση της δραχμής έλαβε χώρα την 01/01/02 και από τότε και στο εξής το ευρώ είναι το ελληνικό νόμισμα και οι ισοτιμίες των υπόλοιπων νομισμάτων του κόσμου διαμορφώνονται ως προς το ευρώ μέσα στο ‘ελεύθερα’ κυμαινόμενο διεθνές σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών, επηρεάζοντας αποφασιστικά την ελληνική οικονομία.

Λίγο περισσότερο από 8 χρόνια αργότερα, το Μάρτιο του 2011, το ευρώ έχει ανατιμηθεί έναντι του δολαρίου κατά 57,02%. Καθώς η δραχμή διατήρησε ουσιαστικά την ισοτιμία 340,75/1 με το ευρώ και το ευρώ ανατιμήθηκε κατά 57,02% έναντι του δολαρίου, αυτό σημαίνει πως και η δραχμή ανατιμήθηκε έναντι του δολαρίου στο ίδιο ποσοστό. Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί ξανά στη σύγχρονη νομισματική ιστορία καθώς η δραχμή στον πολυετή ορίζοντα πάντα κατέγραφε πτώση έναντι του δολαρίου, μια που η οικονομία της Ελλάδας είναι πιο αδύναμη από αυτήν των ΗΠΑ.

Έτσι, ενώ η ελληνική οικονομία έμαθε να επιβιώνει σε όλη τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα έχοντας ενός φθηνό, έναντι των ανταγωνιστικών του, νόμισμα, στην πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα έπρεπε να μάθει να επιβιώνει έχοντας το ακριβότερο νόμισμα στον κόσμο και μάλιστα ένα νόμισμα που γινόταν ολοένα και πιο ακριβό. Γεγονός που διέλυσε την – έτσι κι αλλιώς – εύθραυστη ελληνική οικονομία…

Φεύγω από την ταπεινή δραχμή και πάω στο πλούσιο ευρώ… Λίγες μέρες πριν γίνουν οι εκλογές, έγραφα πως εντός του 2016 το ευρώ «τελειώνει»…

Μόλις χτες πέντε «Σοφοί» της γερμανικής οικονομίας κινούνται σχεδόν στην ίδια γραμμή και εισηγήθηκαν μηχανισμό χρεοκοπίας για τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης προκειμένου στο μέλλον να αποφευχθούν κρίσεις.

Την ίδια στιγμή, ανάλυση του ΔΝΤ τεκμηριώνει μέσα από γραφήματα (δημοσιεύτηκαν στην Telegraph) πώς η Ευρωζώνη δεν έχει καμία απολύτως τύχη αν συνεχίσει να λειτουργεί με τη Γερμανία να καταγράφει μεγάλα πλεονάσματα και της χώρες του Νότου, όπως η Ελλάδα να βυθίζονται στην ύφεση, στην ανεργία και στην φτώχια.

Είναι να αναρωτιέται κανείς λοιπόν μετά από αυτές τις δύο ειδήσεις πώς ο ευρωπαϊκός νότος μπορεί να επιβιώσει μέσα σε αυτή την Ευρωζώνη.

Και καταλήγω με το παρακάτω συμπέρασμα… Πίσω από τις λέξεις δεν κρύβεται ΟΥΤΕ ο Αλέξης, ΟΥΤΕ το Grexit… Κρύβεται η διάλυση του Ευρώ…

Στην καλύτερη περίπτωση, όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα…

akropolipress.gr


ΠΗΓΗ: KOΥΓΚΙ 2015

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Κουβέλης μπόρεσε να πει «Δεν ψηφίσαμε τα μνημόνια διότι βλέπαμε ότι ήταν μια συνταγή λανθασμένης και άδικης πολιτικής (…). Η αποχώρησή μας από την κυβέρνηση προέκυψε ακριβώς διότι τα πράγματα κινήθηκαν σε διαφορετική κατεύθυνση». Ο Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσουν ποτέ να το πουν. Κι αυτό κάνει την πίκρα μεγαλύτερη. Χειρότεροι κι από ΔΗΜΑΡ. Ποιος να το περίμενε;

του Καρτέσιου

….μεγάλη κουβέντα μη λες. Οι παροιμίες δε βγήκαν από τον κώλο, από το μυαλό και την πείρα βγήκαν, γι’ αυτό είναι σοφές. Γελούσαμε με τη ΔΗΜΑΡ και τον Φώτη Κουβέλη. Γελούσαμε επειδή αυτοχαρακτηρίζονταν «αριστεροί». Γελούσαμε. Και μας βγήκε ξινό. Διαβάστε τι έλεγε ο Κουβέλης στην ομιλία του κατά την έναρξη τού 3ου συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ:

«Είμαστε η πολιτική δύναμη εκείνη που εισήγαγε χρήσιμες ιδέες και πρακτικές στην ελληνική κοινωνία. Αναδείξαμε το διττό χαρακτήρα της κρίσης ως ελληνικής και ταυτόχρονα ευρωπαϊκής. Και κατ’ επέκταση την ανάγκη αφενός να διεκδικήσουμε μια άλλη πολιτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφετέρου να προχωρήσουμε σε αλλαγές στη χώρα μας που θα αντιμετώπιζαν τις στρεβλώσεις του μοντέλου ανάπτυξης. Είμαστε η πολιτική δύναμη που μίλησε έγκαιρα και περιέγραψε τις απαραίτητες αλλαγές για τη χώρα. Αλλαγές σε δύο επίπεδα. Από την μία αυτονόητοι εκσυγχρονισμοί, απαραίτητοι για ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος του 21ου αιώνα. Από την άλλη μεταρρυθμίσεις με πολιτικό περιεχόμενο. Είμαστε η πολιτική δύναμη που ανέδειξε και πάλεψε την προώθηση προοδευτικής πολιτικής εντός της κρίσης. Με τη διεκδίκηση της αλλαγής του προγράμματος προσαρμογής ώστε να συνδεθεί με την ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία. Με τη διεκδίκηση μιας νέας σχέσης με τους εταίρους που να στηρίζεται στην αυτονομία της ελληνικής κυβέρνησης να καθορίζει την...
πολιτική της, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους που έχουν συμφωνηθεί».

Είστε σίγουροι ότι δεν σας θυμίζει κάποιον «γνήσιο αριστερό»; Διαβάστε λίγο ακόμη:

«Όταν η χώρα κινδύνευε να βγει εκτός ευρωζώνης, ακυρώνοντας μία μεγάλη ιστορική κατάκτηση, ήμασταν και πάλι εκεί. Δεν μας συγκίνησε ξαφνικά η κυβερνητική εξουσία. Ήταν στάση εθνικής ευθύνης να μη συμβάλλουμε στην παράταση της αβεβαιότητας. Δεν μείναμε έξω από το πρόβλημα για να μην κινδυνεύσουμε. Αποφασίσαμε να εισέλθουμε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με δυνάμεις που μας χώριζαν μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Στόχος μας ήταν η διασφάλιση της παραμονής στην ευρωζώνη, που δεν ήταν αυτονόητη και η προώθηση της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου. Προτάξαμε τα μείζονα, τα συλλογικά και όχι τα ελάσσονα. Δεν προτάξαμε κομματικά συμφέροντα».

Μπράβο! Αυτό ακριβώς! Σήμερα τα ίδια λέει ο Αλέξης Τσίπρας της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ορίστε, δείτε τι έλεγε ο Κουβέλης κι απλώς αλλάξτε τις δύο πρώτες λέξεις της παραγράφου «Συμμετέχοντας στην» με τη λέξη «Ως»:

«Συμμετέχοντας στην κυβέρνηση είχαμε αποφασιστική συμβολή στο να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Δώσαμε μάχες για αλλαγές στο πρόγραμμα προσαρμογής πετυχαίνοντας επιμέρους διορθώσεις. Ξεκινήσαμε διαρθρωτικές αλλαγές. Προετοιμάσαμε την ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική στάση της χώρας έναντι της τρόικας. Δώσαμε μάχη για ισοδύναμα μέτρα. Όμως είναι αλήθεια ότι συνολικά δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε τη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής και τη λήψη άδικων μέτρων. Δεν καταφέραμε να λειτουργήσουμε ως επιταχυντής για την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων. Υπήρξαν βεβαίως αντικειμενικοί περιορισμοί: Το ευρωπαϊκό περιβάλλον των συντηρητικών πολιτικών και η δημοσιονομική στενότητα».

Γελούσαμε με τη ΔΗΜΑΡ που ήταν faux Αριστερά, σοσιαλδημοκράτες, κεντροφιλελεύθεροι κτλ. Και σήμερα έρχεται η ριζοσπαστική Αριστερά, η γνήσια, να μας πει ότι κακώς γελούσαμε. Και λέει τα ίδια. Κι επιμένει ότι αυτή είναι η σωστή Αριστερά κι ότι οι υπόλοιποι «νομίζουν ότι είναι πιο αριστεροί». Υπάρχει μια διαφορά μόνο. Ο Κουβέλης μπόρεσε να πει «Δεν ψηφίσαμε τα μνημόνια διότι βλέπαμε ότι ήταν μια συνταγή λανθασμένης και άδικης πολιτικής (…). Η αποχώρησή μας από την κυβέρνηση προέκυψε ακριβώς διότι τα πράγματα κινήθηκαν σε διαφορετική κατεύθυνση». Ο Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσουν ποτέ να το πουν. Κι αυτό κάνει την πίκρα μεγαλύτερη. Χειρότεροι κι από ΔΗΜΑΡ. Ποιος να το περίμενε;


ΠΗΓΗ: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ.

http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_323.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Στον επίκουρο οικονομικό εισαγγελέα Γιάννη Δραγάτση κλήθηκε να δώσει κατάθεση με την ιδιότητα του υπόπτου ο στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρος Παπασταύρου για τα αδικήματα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και της φοροδιαφυγής.

Η εμπλοκή του Παπασταύρου ήρθε με τη λίστα Λαγκάρντ καθώς φαίνεται ως κάτοχος λογαριασμού μαζί με τη μητέρα του ύψους 5,5 εκ. ευρώ.

Ο ίδιος το αρνείται υποστηρίζοντας ότι είναι διαχειριστής του λογαριασμού, ο οποίος ανήκει στον επιχειρηματία Μιωνή. Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ.Παπασταύρου ζήτησε και πήρε προθεσμία για να δώσει εξηγήσεις μετά τον 15Αυγουστο.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η χώρα υπό την κυριαρχία ενός τσούρμου χαρτογιακάδων - Μες στη χλιδή αποφασίζουν πώς θα "σφάξουν" τους Έλληνες

Ένα τσούρμο χαρτογιακάδες από τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ έχουν κάνει κατάληψη στη χώρα με την ανοχή της κυβέρνησης της Αριστεράς. Αξιώνουν δεκάδες άνδρες για την ασφάλεια τους, πολυτελή οχήματα για τις μετακινήσεις τους, χλιδάτη διαμονή και πλούσια γεύματα. Και για όλα αυτά, το λογαριασμό πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες για τους οποίους οι εκπρόσωποι των δανειστών ράβουν νέο «κοστούμι».

Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα που έλεγε ότι θα διώξει την τρόικα αλλά τελικά αντί για τρεις μας ήρθαν τέσσερις; Που προεκλογικά έλεγε ότι θα σκίσει τα μνημόνια, αλλά προχθές υποστήριξε πώς ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο; Πώς άλλωστε να το πει όταν ο ίδιος υπογράφει το πιο σκληρό μνημόνιο.

Είκοσι άνδρες ασφάλεια δεν έχει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πώς είναι δυνατόν να παρέχονται στην εκπρόσωπο του ΔΝΤ Ντέλια Βελκουλέσκου; Σε έναν υπάλληλο που έρχεται στην Ελλάδα να ζητήσει μειώσεις μισθών και συντάξεων, νέους φόρους, να επιβάλει τη λιτότητα, τη φτώχια και την εξαθλίωση.

Κι όμως η κυβέρνηση δέχεται να κλείνουν οι δρόμοι για να περάσει η αφεντιά της, απογειώνει ελικόπτερα και στέλνει άνδρες της ΕΚΑΜ για την ασφάλεια της, διαθέτει λιμουζίνες να την πηγαίνουν από το Hilton στο υπουργείο Οικονομικών ή όπου αλλού διατάξει. Μήπως να της κάνουμε και τίποτα άλλο…

Αυτά τα πράγματα γίνονται μόνο σε χώρες-αποικίες. Και όπως φαίνεται η κυβέρνηση, όπως οι προηγούμενες, έχει στόχο να μετατρέψει την Ελλάδα σε αποικία. Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς τι στιγμή που οι Έλληνες δεν έχουν να φάνε, ξοδεύονται 60.000 ευρώ την ημέρα για την παραμονή των αποστολών των δανειστών στη χώρα.

Η διαμονή των περίπου 54 «τροικανών» έχει εξασφαλιστεί σε πολυτελή ξενοδοχεία, καθότι θεωρούνται υψηλόβαθμα στελέχη. Tο Hilton έχει μετατραπεί σε φρούριο, καθώς εκεί έχουν κλειστεί τα πρώτα δωμάτια. Δεν είναι ακόμη βέβαιο αν στο ίδιο ξενοδοχείο θα καταλύσουν και οι τέσσερις επικεφαλής (Κοστέλο, Ρέφερ, Τζαμαρόλι και Βελκουλέσκου).

Υπολογίζεται ότι μόνο η διαμονή των τεχνικών κλιμακίων θα ξεπεράσει τις 28.000 ευρώ την ημέρα, αφού ένα καθωσπρέπει δωμάτιο στα πεντάστερα ξενοδοχεία της Αθήνας φθάνει στα 500 ευρώ η διανυκτέρευση. Τα ακριβή καταλύματα και οι χώροι εργασίας δεν αποκαλύπτονται για λόγους ασφαλείας.

Για τη φύλαξη των στελεχών έχει κινητοποιηθεί μεγάλος αριθμός αστυνομικών. Σώμα 750 αστυνομικών (250 ανά βάρδια, τρεις βάρδιες το 24ωρο) έχει αναλάβει την ασφάλειά τους. Ένα ολόκληρο δίκτυο με στελέχη Αστυνομίας, Τροχαίας, ΜΑΤ, Αντιτρομοκρατικής και της ΕΚΑΜ, με τον απαραίτητο εξοπλισμό σε μέσα (ελικόπτερα και οχήματα) επιτηρούν τις κινήσεις των εκλεκτών των Βρυξελλών και του ΔΝΤ.

Παράλληλα πλήθος μυστικών αστυνομικών βρίσκεται επί ποδός. Μόνο η μισθοδοσία τους αγγίζει τα 25.000 ευρώ την ημέρα.

Ακόμη 10.000 ευρώ την ημέρα θα στοιχίζουν διατροφή, μετακινήσεις και διάφορες μισθώσεις. Προβλέπονται δύο γεύματα σε καλά εστιατόρια. Για τις μετακινήσεις τους έχει επιστρατευθεί στόλος μεταφορικών μέσων, που απαιτούν καύσιμα και προσωπικό (οδηγούς).

Το κόστος των χώρων εργασίας που θα τους παραχωρηθούν (από την Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους κρατικούς φορείς στο κέντρο της Αθήνας) βαρύνει το ελληνικό κράτος, ακόμα και αν χρειαστεί να μισθωθούν και ιδιωτικοί χώροι, όπως στην περίπτωση της τρόικας, που είχε νοικιάσει γραφεία σε κτίριο της Πανεπιστημίου.

Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, που δεν φημίζεται για την εκρηκτικότητα του, κατά τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή του μνημονίου αναγκάστηκε να πετάξει στη Ρουμάνα Βελκουλέσκου μία καρέκλα για να ηρεμήσει και να ρίξει τους τόνους. Εμείς εδώ τις κάνουμε τεμενάδες…

Ως πότε θα ανεχόμαστε τους υπαλλήλους των funds και των Γερμανών να συμπεριφέρονται σαν κατακτητές στην ίδια μας τη χώρα και να καθορίζουν τις δικές μας τύχες και το μέλλον των παιδιών μας.

Η κυβέρνηση εξελέγη με εντολή να βάλει ένα τέλος σε αυτόν τον κατήφορο. Φαίνεται όμως πώς έχει διολισθήσει στο δρόμο της υπακοής προς τους δανειστές, τσαλαπατώντας την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού. Το για πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση είναι άγνωστο.

Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έχει πει να φοβάστε έναν λαό που πληγώνεται η υπερηφάνεια του…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Δημήτρης Καζάκης: ''Αν ο Βαρουφάκης κατηγορείται για συγκρότηση συμμορίας, οι προηγούμενοι πρέπει να διωχθούν για εσχάτη προδοσία''.

Τηλεφωνική επικοινωνία του οικονομολόγου, ιδρυτικού μέλους και Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρη Καζάκη στο Maximum FM 93.6 (Αλεξανδρούπολη), στην εκπομπή του δημοσιογράφου Δημήτρη Κολιού ''Ξυπνήστε γιατί χανόμαστε''. Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015.



Διαβάστε το ολόκληρο...

του Κώστα Τρακόσα

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: Το νόμισμα είναι το μέσο και όχι ο σκοπός. Το αν μια χώρα θα έχει μάρκο, δολάριο, ευρώ, δραχμή, φράγκο ή ρούβλι, δεν αντιμετωπίζει από μόνο του τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Είναι όμως ένα εργαλείο για την αντιμετώπισή τους. Είναι ένα μέσο στη χάραξη της γενικότερης οικονομικής –και όχι μόνο– πολιτικής.

Για παράδειγμα: Η Σοβιετική Ένωση είχε ρούβλι. Ρούβλι έχει και η σημερινή Ρωσία. Ασκείται η ίδια οικονομική πολιτική; Ασφαλώς όχι. Ασκείται η ίδια κοινωνική πολιτική; Ασφαλώς όχι. Το ρούβλι, όμως, παραμένει το ίδιο.

Αν, λοιπόν, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι το νόμισμα δεν είναι φετίχ, αλλά είναι ένα μέσο για να ασκηθεί μια συγκεκριμένη πολιτική, τότε ρωτάμε: Για ποιο λόγο οι υπέρμαχοι του ευρώ, όπως είναι η κυβέρνηση, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, καθώς και το σύνολο του μιντιακού κατεστημένου, δε θέλουν να ακούσουν ούτε για πλάκα το ενδεχόμενο αλλαγής του νομίσματος; Έχουν φτάσει, μάλιστα, στο σημείο να...
ξορκίζουν ακόμη και το ενδεχόμενο σκέψης ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Για αυτούς τους ευρωλάγνους, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:

1. Είτε έχουν μετατρέψει το μέσο σε σκοπό, οπότε πάσχουν πλέον από μια πολύ βαριά ασθένεια που λέγεται τύφλωση, είτε,

2. εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια υπόθεση εργασίας:

Όλοι αυτοί θέλουν να μείνουμε στο ευρώ γιατί μόνο έτσι θα ανακάμψει η οικονομία. Θα κερδίσουν, λένε, οι εταιρείες και μέσω αυτών θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και, κάπως έτσι, θα ορθοποδήσει ο τόπος και ο λαός. Άρα, ο σκοπός τους είναι να σώσουν τη χώρα, να ανασάνει ο λαός.

Όποιος έχει έστω και λίγο ασχοληθεί με την ελληνική πραγματικότητα τα τελευταία πέντε χρόνια μπορεί να κατανοήσει ότι αυτό το επιχείρημα καταρρέει σα χάρτινος πύργος. Διότι, αν ήταν έτσι, τότε θα έπρεπε, μετά από τόσα προγράμματα και τόσα δισεκατομμύρια ευρώ για την ανατροφοδότηση των τραπεζών, όχι απλά να υπήρχε ανάπτυξη, αλλά, το κυριότερο, αισθητή μείωση της ανεργίας, δημιουργία θέσεων εργασίας, επενδύσεις κ.ο.κ.; Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει συμβεί. Αντιθέτως βρισκόμαστε στην ίδια καταστροφική περιδίνηση και δεν θα μπούμε καν στη συζήτηση για το αν πέτυχαν ή όχι τα προγράμματά τους. Δικά τους είναι, αυτοί τα εφαρμόζουν, αυτοί έφεραν αυτά τα αποτελέσματα.

Εφόσον, λοιπόν, ο σκοπός τους δεν πετυχαίνει, τότε, κάποιο πρόβλημα υπάρχει με το μέσο. Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι θέλουν να σώσουν τον τόπο (σκοπός) και επιμένουν ότι το μέσο για να το κάνουν αυτό είναι το ευρώ, τότε το λιγότερο που έχουν πάθει είναι μια άνευ προηγουμένου ιδεολογική αγκύλωση. (Για την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, κατηγορούν όλους τους άλλους).

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πιθανότητα: Αν ο σκοπός δεν είναι η ανάκαμψη του τόπου. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να μας πούνε ποιος είναι ο σκοπός. Και επειδή δεν μας τον λένε, θα πρέπει να τον βρούμε μόνοι μας, ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία. Για να βρούμε τον (ανομολόγητο) σκοπό, θα πρέπει να δούμε τι εξυπηρετεί στην πράξη το μέσο.

Συμφωνούμε όλοι ότι το ευρώ είναι το νόμισμα που δημιούργησε μια ένωση κρατών. Τα κράτη αυτά ανήκουν σε μια μεγαλύτερη ένωση: Στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιοι είναι οι σκοποί της ΕΕ; Ας μην πάμε μακριά. Πανθομολογούμενοι σκοποί της ΕΕ είναι οι περιβόητες «τέσσερις ελευθερίες» του Μάαστριχτ. Είναι η ελευθερία στην κίνηση των κεφαλαίων. Είναι η ελευθερία στην κίνηση των εμπορευμάτων. Είναι η απελευθέρωση των υπηρεσιών. Είναι η ελευθερία κίνησης του εργατικού δυναμικού.

Πάνω σε αυτές τις ελευθερίες βασίστηκε η συνθήκη Άμστερνταμ. Πάνω σε αυτές θεσμοθετήθηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Πάνω σε αυτές καθιερώθηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας. Πάνω σε αυτές οικοδομήθηκε το σημερινό έκτρωμα που ονομάζεται ευρωζώνη και που δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών να εφαρμόζουν τις «4 ελευθερίες τους» όχι σε μία μόνο χώρα, αλλά σε πολλές. Δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών της Ένωσης να εφαρμόζουν τις «4 ελευθερίες τους» σε βάρος των άλλων «εταίρων» τους. Και, σε τελική ανάλυση, δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα της Ένωσης, ως ιμπεριαλιστικού πλέον μηχανισμού, να παρεμβαίνει και να μοιράζει τις αγορές του κόσμου.

Από αυτές τις 4 ελευθερίες, είναι προφανές, δε χάνουν όλοι. Κάποιοι κερδίζουν και μάλιστα πολύ και πολλά. Και αυτοί που κερδίζουν έχουν εταιρείες, έχουν off shore, έχουν λιμουζίνες.

Και κάποιοι άλλοι χάνουν. Οι εκατομμύρια. Αυτοί που δεν έχουν ονόματα. Αυτοί που δεν έχουν λιμουζίνες. Αυτοί που δεν έχουν δουλειές. Αυτοί που δεν έχουν μέλλον.

Όσοι, λοιπόν, υπερασπίζονται το ευρώ (ως μέσο) υπερασπίζονται και τον καπιταλισμό, την ανασφάλεια, την ανεργία, τη φτώχεια και το φόβο, ως σκοπό.

Και επειδή τέτοιους σκοπούς δεν τους λες, σπέρνεις τον τρόμο.

Βάζεις τα κανάλια σου να υλοποιούν μια πρωτοφανή προπαγάνδα.

Και γίνεσαι ο πομπός μιας επίθεσης δίχως σταματημό στις συνειδήσεις. Που λέει ότι το ευρώ είναι μονόδρομος. Που λέει ότι έξω από το ευρώ θα… πεθαίνουμε σαν τα κοτόπουλα. Που λέει ότι ζωή υπάρχει μόνο μέσα στη λυκοσυμμαχία τους. Και που λέει, στο τέλος, ότι ο λαός δεν έχει δικαίωμα επιλογής.

Ε, λοιπόν, όχι, κύριοι! Επιλογή υπάρχει…


ΠΗΓΗ: imerodromos

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τα συγκλονιστικά λόγια του Αλέξη Τσίπρα προεκλογικά, αποκάλυψαν τα ολέθρια σχέδια που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, αναπτέρωσαν την ελπίδα και το ηθικό δίνοντας υποσχέσεις ανατροπής, και λύγισαν κάθε αντίσταση των πολύπαθων ψηφοφόρων...

Έκρυψε όμως μια σημαντική λεπτομέρεια, που ουσιαστικά, όχι μόνο δίνει συνέχεια στον όλεθρο, αλλά οδηγεί στο αποκορύφωμά του...

Ο Δ. Καζάκης το είχε προβλέψει από πολύ νωρίς και είχε προειδοποιήσει με κάθε τρόπο. Όχι γιατί είναι προφήτης, αλλά γιατί αποδείχτηκε διαβασμένος... Όπως λέει όμως και ο λαός μας, στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό...

Το βίντεο "ο Αλέξης μιλούσε υπέροχα" είναι πρωτοβουλία μελών του Ε.ΠΑ.Μ. Πάτρας...


Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Στάθη

Θα ήθελα να προσθέσω στο κυνήγι που έχει εξαπολυθεί εναντίον του κ. Βαρουφάκη, ως στοιχείο εναντίον του, ότι ο πρώην εγκάρδιος υπουργός του κ. Πρωθυπουργού τρώει τα βράδια παιδάκια και βράζει σίδερα για να τα κάνει χρυσάφι, ώστε να κατασκευάσει επιτέλους τη χρυσή δεκάρα του Σκρουτζ Μακ Ντακ και να επαναφέρει με ασφάλεια τη χώρα στη δραχμή ο Γκαστόνε!..

'Οντως απορώ! Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καλοβλέπουν την ανθρωποφαγία εναντίον του κ. Βαρουφάκη (ή που κάνουν τα στραβά μάτια) δεν καταλαβαίνουν ότι οι ωμοφάγοι, που τρώνε τώρα ζωντανόν τον Γιάνη, δοκιμάζουν τι γεύση θα έχει αύριο στο στόμα τους ο κ. Τσίπρας;

Τι νομίζουν όσοι κάνουν γαργάρες; ότι η στάση τους είναι λιγότερο γελοία και λιγότερο επικίνδυνη απ’ τις κραυγές Πανούση; O οποίος έφθασε να μιλήσει ακόμα και για «εσχάτη προδοσία»!! (Καλά, ο άνθρωπος αυτός, ο κ. Πανούσης, αναδεικνύεται σε κλόουν με περικεφαλαία. Ο απύλωτος στόμας του έχει πει τα πάντα! ακόμα και ότι οι μπάχαλοι μπορεί να βάλουν βόμβες στο σπίτι του κ. Τσίπρα - σαν να τους έβαζε την ιδέα να πάνε να βάλουν! Απίθανος! Αλλά πάντα στην κυβέρνηση! Πάντα με τις ευλογίες του κ. Τσίπρα.)

Ομως, αυτό που συμβαίνει με τον κ. Βαρουφάκη είναι πολύ σοβαρό και εκθέτει το ήθος της Αριστεράς. Διότι είναι κάποιοι απ’ την κυβέρνηση που ρίχνουν κρυφά λάδι στη φωτιά εναντίον του. Κι άλλοι στα φανερά. Και το χειρότερο: κάποιοι έχουν «δώσει» τον κ. Βαρουφάκη. Και κάποιοι άλλοι τον έχουν εγκαταλείψει. Αυτά είναι πράγματα ιταμά.

Ο κ. Βαρουφάκης δεν πληρώνει μόνον τη δική του αμετροέπεια, την ανεπάρκεια (όπως απεδείχθη) και τον αφόρητο ναρκισσισμό του, αλλά πληρώνει κυρίως τον ρεβανσισμό ενός ολόκληρου συστήματος,

της Διαπλοκής, της Διαφθοράς και της Υποτέλειας,

ένα σύστημα που είδε τον χάρο με τα μάτια του, γλίτωσε και τώρα αντεπιτίθεται. Και θα αντεπιτεθεί στη συνέχεια με ακόμα μεγαλύτερο μένος. Ως το τέλος. Αυτοί που γλίτωσαν τα ειδικά δικαστήρια απειλούν τώρα με ειδικό δικαστήριο (κατ’ αρχάς) τον κ. Βαρουφάκη, κι ύστερα βλέπουμε, ώστε ο καραγκιόζης αυτός λαός επιτέλους να σκάσει.

Και η κυβέρνηση «λιάζεται», το κόμμα «ψειρίζεται». Διότι όλα αυτά γίνονται με την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ και τη συνενοχή ορισμένων Συριζαίων. Η αντίδραση τρώει την εκδίκησή της σε πιάτο ζεστό, κι όχι κρύο, άρκεσαν έξι μόλις μήνες για την παλινόρθωση των ντόμπερμαν που δίνουν τώρα ξεδιάντροπα και δημοσίως στον κ. Τσίπρα συμβουλές κι επαίνους. Βρήκαν και τα κάνουν!..

Πώς όμως φθάσαμε έως εδώ; Δεν θα κάνω απολογισμό. Θα κάνω μια μικρή ανακεφαλαίωση: 1. Ο ελληνικός λαός, συκοφαντημένος (ως τεμπέλης, διεφθαρμένος και λαϊκιστής), παραπλανημένος (από Σημίτηδες, Καραμανλήδες και Γιωργάκηδες), αιχμαλωτισμένος (απ’ τα μνημόνια), αντί να κάτσει στα αυγά του και να πάει ακόμα πιο δεξιά (όπως συνήθως γίνεται στην Ευρώπη), εξανέστη και πήγε πιο αριστερά.

2. Ο κ. Τσίπρας σχημάτισε κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση μέσα στην οποίαν αισθανόταν ασφαλής (παρέα της Αίγινας) και την οποίαν διέτρεχαν παλιές παθολογίες. Και συστημικές και κομματικές. Ας είναι. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει 36%, αλλά η υποστήριξη του λαού στη νέα κυβέρνηση και τον κ. Τσίπρα προσωπικώς εξελίχθηκε σε υπερδιπλάσια.

3. Ταυτοχρόνως με τη νέα κυβέρνηση ανεδύθη και το λεγόμενο «περιβάλλον» Τσίπρα. Ας είναι. Με το οποίον επίσης ο ίδιος αισθανόταν ασφαλής. Παρ’ ότι αδόκιμο και αδόκητο για τα αριστερά ήθη, το «περιβάλλον» αντιμετωπίσθηκε εν πρώτοις θετικά.

Παραλλήλως άρχισαν και οι πρώτες δυσάρεστες εκπλήξεις. Η νέα κυβέρνηση εις ουδέν «προσκλητήριο προς τον ανθό της ελληνικής κοινωνίας» προέβη για να κυβερνήσει, αλλά άρχισαν να σκάνε άνθρωποι σαν τον κ. Σαγιά, τον κ. Μάρδα κι άλλους! Γνωστούς στους παροικούντες την (σημιτική) Ιερουσαλήμ, αλλά αγνώστους στους απλούς ανθρώπους, δεξιούς κι αριστερούς, σε όλους τους αγωνιστές της ζωής.

4. Αρχαίες παθολογίες του δικομματικού μονοκομματισμού άρχισαν να επαναλαμβάνονται, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι στα Υπουργεία να προσλαμβάνονται, κρατικά παράσιτα και κομματικά ρουσφέτια (πλην όμως με ικανά στελέχη του κόμματος στην απέξω) άρχισαν να δείχνουν ότι άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Απόδειξη το ίδιο το κυβερνητικό έργο. Αν εξαιρέσουμε πέντε-δέκα Υπουργούς που έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά και τρία-τέσσερα σωστά μέτρα που ελήφθησαν, τα υπόλοιπα αφέθηκαν να σαπίζουν. Και μαζί τους σάπιζαν και οι προεκλογικές δεσμεύσεις του κόμματος. Κι όχι μόνον. Αλλά άρχισε να ανθεί και πάλι η επικοινωνιακή διαχείριση, το φαίνεσθαι αντί του βουλεύεσθαι και του πράττειν. Καθώς και τα πρώτα ψέματα.

Πέρασαν έξι μήνες και η Διαπλοκή ουδέν υπέστη.

Πολύ γρήγορα αυτοί που είχαν χάσει πολλά έβλεπαν να χάνουν κι άλλα μπαίνοντας στον δρόμο να τα χάσουν όλα. Κι όμως εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν την κυβέρνηση και προσωπικώς τον κ. Τσίπρα.

Στην πιάτσα έπεσε το σόφισμα ότι η (καλή) διακυβέρνηση θα αρχίσει μετά το (καλό) τέλος των διαπραγματεύσεων. Στο μεταξύ όμως και ανεξαρτήτως των διαπραγματεύσεων, καμιά προσπάθεια (πλην των τριών-τεσσάρων μέτρων που προαναφέραμε), καμιά αλλαγή. Ούτε η αρχή ανάταξης στην πρωτογενή παραγωγή, ούτε σχέδια επαναβιομηχάνισης, ούτε εξορθολογισμός των δεδομένων στον τομέα της παροχής υπηρεσιών, ούτε επανάσταση στη δημόσια διοίκηση, ούτε τίποτα. Αντιθέτως,

υπό το βάρος (και την εξέλιξη) των διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση της Αριστεράς μπήκε στην πεπατημένη της Δεξιάς κι άρχισε να λαμβάνει μέτρα υφεσιακά, φορομπηχτικά, αντιαναπτυξιακά, βαθαίνοντας τη λιτότητα και την υποτέλεια.

Κάγκελο οι γεωργοί, οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι υποαμειβόμενοι, οι απλήρωτοι, κάγκελο οι μικροεπιχειρηματίες, οι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μαγαζάτορες, οι συνταξιούχοι. Οι νέοι συνέχισαν και συνεχίζουν να φεύγουν, οι αυτοκτονίες να πληθύνονται εκ νέου, η φτώχεια να εξαπλώνεται (οι 4 πλέον στους 10 Ελληνες), με τη Διαπλοκή άπληκτη, τη φοροδιαφυγή απρόσβλητη και την κυρίαρχη προπαγάνδα να σηκώνει κεφάλι.

Στον ίδιο χωροχρόνο με τη διακυβέρνηση άρχισαν, εξελίχθηκαν και κατέληξαν (και με τις δύο έννοιες του ρήματος) οι διαπραγματεύσεις. 1) Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ κ.κ. Δραγασάκης, Βαρουφάκης και Παππάς πήγαν ικέτες. Διότι δεν είχαν μαζί τους Plan B. Γνωστό urbi et orbi. Διότι δεν είχαν αμέσως νομοθετήσει δέκα νομοσχέδια ανεξαρτήτως κόστους, για τα εργασιακά, τα δημοσιονομικά και τα κοινωνικά θέματα που θα είχαν χαλυβδώσει τη σχέση λαού - κυβέρνησης. Διότι δεν εκμεταλλεύθηκαν (ενώ ακόμα υπήρχαν εθνικοί πόροι) το κόστος που θα είχε το Grexit για την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ενωση, τις ΗΠΑ κι όλον τον κόσμο. Διότι, ενώ γνώριζαν πως μόνον με την απειλή της ρήξης θα αποσπούσαν καλή συμφωνία, διαβεβαίωναν τους πάντες ότι δεν θα θέσουν σε κίνδυνο τα γερμανικά σχέδια (εναντίον μας). Επιπροσθέτως, ακολούθησαν τακτική κατευνασμού απέναντι στα θηρία, τα θηρία εξεπλάγησαν κι ύστερα τους έφαγαν. Είδαν ότι δεν είχαν να κάνουν με αποφασισμένους ριζοσπάστες, αλλά με αμφίθυμους ερασιτέχνες. Και τους έφαγαν, τρώγοντας την Ελλάδα λάχανο. Και ξεσάλωσαν. Τα θηρία. Μπορούσαν πλέον να δείξουν στην Ευρώπη και τον κόσμο ότι οι αριστεροί πειρασμοί μπορούν να ’χουν μόνο κακό τέλος. Κι άρχισαν να ζητάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Τη νήσο Χίο έδινε ο Κομνηνός, όλο το Αιγαίο τού έπαιρναν οι Φράγκοι. Και στο σημείο αυτό, όντως ο κ. Τσίπρας βασανίσθηκε. Διότι η διαπραγμάτευση είχε γίνει μαρτύριο του δίδειν, έδινε και δεν τελείωνε.

2) Παρά ταύτα, υπήρχε ακόμα χρόνος και τρόπος. Υπήρχαν ακόμα πόροι, υπήρχε ακόμα ο λαός που θα μπορούσε να βγει στους δρόμους, υπήρχε (και πάντα υπάρχει) η γεωπολιτική αξία της χώρας. Ε, και; Ο κ. Τσίπρας ομολόγησε ότι «έκανε λάθος». Οτι υπέγραψε μια μεσοσυμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου χωρίς να λάβει αντίκρισμα ούτε τα «λύτρα της». Εκπληκτα απ’ τη χαρά τους τα θηρία, άρχισαν τις μονομερείς ενέργειες, έκοψαν τις «δόσεις μας» και πάθαμε σύνδρομο στέρησης. Οικονομική ασφυξία.

3) Ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε πλέον να υπογράψει ένα μνημόνιο-μικρασιατική καταστροφή. Και πρότεινε το δημοψήφισμα. Σχεδόν σαν να ξαναβρήκε τον εαυτόν του - άλλωστε ακόμα δημοφιλής, άλλωστε ακόμα στα μάτια του λαού παλληκάρι, ένας Διγενής που αντιχαρομάχεται στα μαρμαρένια αλώνια. Και πήρε μπόι ο λαός. Ενιωσε ότι διακυβεύεται η ύπαρξή του κι έδωσε στον Αλέξη σκουτάρι 63% να κάνει τον χάροντα του αλατιού.

Δεν γνωρίζω αν ο κ. Τσίπρας ήθελε το 63% του «Οχι» και εικασίες δεν θα κάμω. Γνωρίζω όμως ότι ο Αλέξης πήρε το «Οχι» και το έκανε «Ναι». Σε όλα.

Και γύρισε πίσω στην Αθήνα, στη Σπάρτη, στη Θήβα και στη Μακεδονία φέρνοντας ένα νέο Μνημόνιο που όμοιό του δεν είχε υπάρξει. Και μας είπε ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς» παρά να σύρει την Ελλάδα προς στραγγαλισμό σε «θρίαμβο των Δανειστών» στο Βερολίνο.

4) Ωπα! Μπάστα! Αυτό το Μνημόνιο θα οδηγήσει τη χώρα σε Grexit. Ή θα την κρατήσει μέσα στην Ενωση ως Προτεκτοράτο. Με το νέο Μνημόνιο

η Ελλάδα θα είναι σε Καθεστώς Εντολής ως το 2073!!! Το ΑΕΠ της χώρας ήταν το 2010 στα 245 δισ.! Σήμερα έχει πέσει κατά 25%, στα 180 δισ.! Το χρέος της είναι στα 320 δισ., δηλαδή στο 180% του ΑΕΠ και με τα 90 δισ., το νέο δάνειο του κ. Τσίπρα, το

χρέος της Ελλάδας θα φθάσει στον Θεό (και μαζί του ένας-ένας εκδημούντες οι Ελληνες). Δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Οι υποσχέσεις ότι θα επανεξετασθεί το χρέος είναι για την ώρα υποσχέσεις, αλλά κι αν γίνουν πράξη, δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Διότι ουδείς απ’ τους δανειστές θέλει να λυθεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι εργαλείο για να γίνει η Ελλάδα αυτό που έγινε, προτεκτοράτο. Ειδική Οικονομική Ζώνη. Εντός ή εκτός της ευρωζώνης, αυτό λίγη σημασία έχει και μετ’ ου πολύ καμία.

Ετσι ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ κ.κ. Δραγασάκης, Παππάς, Βαρουφάκης, Σαγιάς κατάφεραν να ολοκληρώσουν τη δουλειά που άρχισε ο Γιωργάκης και συνέχισε ο κ. Σαμαράς. Και κατόρθωσαν

το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς» να γίνει το success story της Αριστεράς. Η ντροπή είναι το λιγότερο. Το άγος (που ίσως να μην εξιλεωθεί ποτέ) είναι ότι η Ελλάδα συνεχίζει την κάθοδό της στον Αδη με οδηγό τη «ρεαλιστική Αριστερά»...

5) Μαζί όμως με τη «ρεαλιστική Αριστερά», την κάθοδό του για τον πολιτικό Αδη έχει αρχίσει και ο κ. Τσίπρας. Γιατί; Διότι ήδη κυβερνά με την ψήφο των αδυσώπητων πολιτικών του εχθρών. Διότι έχει ήδη διχάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι έχει ήδη ντροπιάσει την Αριστερά. Διότι ακόμα κι αν παραμένει δημοφιλής, όπως ισχυρίζονται τα γκάλοπ που έδιναν στο «Ναι» 51-52%, όταν αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα των νέων μέτρων, η οργή θα υψωθεί στο στερέωμα.

Τι θα κάνει στο εξής ο Αλέξης; Τι θα κάνει μετά την υπογραφή της συμφωνίας; Θα πάει σε εκλογές; Οποιο ποσοστό κι αν πάρει, δεν θα του δίνει ούτε αυτοδυναμία, ούτε αυτονομία. Ή λοιπόν θα αναγκασθεί να συγκυβερνήσει με μνημονιακούς και να αφομοιωθεί (ώσπου να τον φάνε) ή να περάσει στην αντιπολίτευση και να χαθεί (όπου επίσης θα τον φάνε). Θα τον κατασπαράξουν και στις δύο περιπτώσεις, διότι διέπραξε το θανάσιμο αμάρτημα να φέρει τον λαό ante portas και να τρομάξει την μπουρζουαζία.

Υπάρχει και μια τρίτη περίπτωση. Μιας «μεσοβασιλείας». Οπου μετά την υπογραφή του νέου Μνημονίου, ο κ. Τσίπρας θα τεθεί επικεφαλής ή θα συμμετάσχει σε μια οικουμενική κυβέρνηση - ειδικού σκοπού και (πιθανόν) μακράς πνοής που θα προκύψει απ’ την αναμόχλευση των συσχετισμών στο τρέχον Κοινοβούλιο. Εχουμε ξαναγράψει ότι θα πρόκειται για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, αλλά κυρίως θα πρόκειται για μια κυβέρνηση ανδρεικέλων. Τοποτηρητών της Τρόικας. Για μια δικτατορία. Σε μια χώρα υπό διαρκή έλεγχο, υπό διαρκή λεηλασία.

Ο,τι και να γίνει, αυτή η ιστορία δεν έχει τέλος, κι ορισμένοι απ’ όσους την έστησαν δεν θα έχουν καλό τέλος. Το ίδιο το Μνημόνιο δεν θα έχει τέλος. Τα μέτρα που προβλέπει είναι αίολα (τυχάρπαστα) και έωλα (βρομάνε), είναι ατελέσφορα και απάνθρωπα. Εξ ορισμού λοιπόν η «ρεαλιστική Αριστερά» θα φαγωθεί απ’ τους μνημονιακούς (αφού πλέον θα έχει περιφρονηθεί απ’ τον λαό), είτε πρώτη, είτε τελευταία, ο Πολύφημος θα αποφασίσει και σιγά την απόφαση…

Ομως το Μνημόνιο πρέπει να ανατραπεί. Οι Ελληνες (κατά βάθος το ξέρουμε όλοι) γνωρίζουν ότι το νεκρωτικό αυτό πράγμα δεν μπορεί να είναι η ζωή τους. Σήμερα ή αύριο, ο αγώνας για ανθρώπινη ζωή θα ξαναρχίσει, νέες πολιτικές προτάσεις για τη σχέση της χώρας με την Ενωση, για το πλαίσιο του αυτεξούσιου, για το νόμισμα, για τον επανασχεδιασμό της οικονομίας θα τεθούν εκ των πραγμάτων στην πολιτική αγορά.

Προσωπικώς, χωρίς πόνο (όσον πονέσαμε, πονέσαμε) αποχαιρετώ τα όπλα που εσίγησαν. Ξανά απ’ την αρχή. Οπως κι άλλες φορές στο παρελθόν.

Δεν είναι θέμα (μόνον) ιδεολογίας. Είναι θέμα πραγματικότητας. Η οποία διαμορφώνεται από μια οικονομική δικτατορία σε κοινωνική ζούγκλα. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι ο «τρόμος και η αθλιότητα» (των όποιων Ράιχ) δεν διαρκούν πολύ. Εκείνοι που «δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς» ας κάνουν ό,τι τους φωτίσει ο θεός. Στις

δημοκρατίες όμως, ακόμα και τις εκφυλισμένες, ακόμα και τις αυταρχικές, οι δικτατορίες της «οικονομικής φρίκης» μπορεί να είναι το ανώτερο στάδιο του καπιταλισμού, αλλά είναι και το κατώτατο στάδιο του ανθρώπου.

Και ο άνθρωπος έχει πολλή μνήμη μέσα του από Προμηθέα και Ιησού, από Σπάρτακο κι Ολοκαυτώματα, για να παραδεχθεί ότι «δεν μπορεί να κάνει αλλιώς»...

*Δημοσιεύθηκε στο ''enikos.gr'' την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΕ ΟΣΑ ΥΠΑΙΝΙΧΘΗΚΕ ΧΘΕΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ

Σήκωσε το "γάντι" η πρόεδρος της Βουλής Ζ.Κωνσταντοπούλου και επιτέθηκε στον Α.Τσίπρα λέγοντας χαρακτηριστικά " οι πολίτες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να καταργήσει τα μνημόνια" και «δεν μπορεί να εννοούσαμε πως όποιος υπερασπίζεται το Σύνταγμα είναι γελοίος, γραφικός ανεύθυνος και πολιτικά ανήλικος», μετά την ευθεία αναφορά στο πρόσωπό της από τον πρωθυπουργό στην χθεσινή του συνέντευξη.

Ως «ιστορικής σημασίας και υπαρξιακής διάστασης για τον ΣΥΡΙΖΑ» χαρακτήρισε την συζήτηση στην Κ.Ε. η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Όπως είπε «δοκιμάζονται στην πράξη εκείνα που αποτέλεσαν το αξιακό ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της πολιτικής συγκρότησης, δράσης και διαδρομής".

Η κυρία Κωνσταντοπούλου τόνισε πως όχι απλώς δεν ήταν προετοιμασμένη η κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά παράλληλα δεν διανοήθηκε ποτέ ότι θα μπορούσε να φέρει μέσα σε 14 ημέρες τρία απανωτά κατεπείγοντα. Είπε ότι πρόκειται για το χειρότερο μνημόνιο στην ιστορία, το οποίο έγινε υπό το κράτος εκβιασμού και επίδειξης δύναμης από τους δανειστές.

Η Πρόεδρος της Βουλής ανέφερε ότι σε τέτοιες στιγμές που "αναμετριόμαστε με την διαδρομή και την ιστορία να θυμόμαστε τι είμαστε, ποιοι είμαστε και τι θέλουμε". Θύμισε το σύνθημα "αποφάσισαν χωρίς εμάς και προχωράμε χωρίς αυτούς" και σημείωσε ότι έτσι "εκφράζαμε όλους εκείνες και εκείνους που θυματοποιήθηκαν από μνημόνια που συνομολόγησαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ".

Επίσης θύμησε το σύνθημα "αν όχι τώρα πότε, αν όχι εμείς ποιοι" και τόνισε ότι έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την ιστορική επιλογή η Αριστερά να αναλάβει την ευθύνη και να υπερασπιστεί την κοινωνία από την μνημονιακή λαίλαπα.

Η κυρία Κωνσταντοπούλου ανέφερε πως στα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι λέξη του Συντάγματος και συμπλήρωσε ότι "δεν μπορεί να εννοούσαμε τίποτε άλλο από το ότι θα υπερασπιστούμε τον πατριωτισμό και τους αγώνες του λαού μας".

Επίσης είπε ότι ο κ. Τσίπρας είχε δηλώσει πως η Ελλάδα δεν είναι παιχνίδι και συμπλήρωσε ότι δεν μπορεί να εννοούσε ότι ζητάμε παράταση μιας εβδομάδας για να τελειώσει μια παρτίδα αργότερα;»

Είπε ότι οι πολίτες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να καταργήσει τα μνημόνια και σημείωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την ευθύνη και εγγυήθηκε ότι θα εφαρμόσει το πρόγραμμα ανεξαρτήτως έκβασης της διαπραγμάτευσης.

Αναρωτήθηκε αν μπορεί στα σοβαρά να συμφωνηθεί η εκχώρηση της νομοθετικής πρωτοβουλίας και έθεσε το ερώτημα αν μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί η κυβέρνηση να στραφεί κατά αυτών των συμφερόντων.

«Δεν μπορεί να εννοούσαμε πως όποιος υπερασπίζεται το Σύνταγμα είναι γελοίος, γραφικός ανεύθυνος και πολιτικά ανήλικος», είπε ακόμη η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Τέλος ζήτησε αυτή η ΚΕ να αποφασίσει διαρκή συστράτευση και συνεδρίαση για να αποτραπεί αυτό που εκ των υστέρων δεν θα μπορέσουμε να αποσοβήσουμε.


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Με άγριες διαθέσεις ήρθαν και ξεκινούν τις διαπραγματεύσεις από σήμερα οι εκπρόσωποι των δανειστών με την κυβέρνηση και όπως όλα δείχνουν, ο λογαριασμός που θα κληθούν να πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες για να κλείσει η συμφωνία-ταφόπλακα για το μέλλον τους θα είναι πολύ βαρύς. Είναι κάτι σαν την αύξηση του ΦΠΑ στις κηδείες. Η «νεκρή» οικονομία δεν αντέχει άλλους φόρους και μέτρα και στέλνουν το μπιλιετάκι σε αυτούς που θα κάνουν την… κηδεία της.

Το θέλουμε να πούμε: Μετά την ψήφιση δύο νομοσχεδίων με πάρα πολύ σκληρά μέτρα για να κλείσουν επί της ουσίας οι εκκρεμότητας που υπήρχαν και να δείξει η κυβέρνηση καλή πρόθεση και διαγωγή στους δανειστές για να προχωρήσει μία νέα συμφωνία χρηματοδότησης για την Ελλάδα, τώρα πρέπει να ληφθούν νέα μέτρα προκειμένου να προχωρήσει αυτή η επώδυνη συμφωνία.

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό συναντώνται σήμερα στις 10 οι εκπρόσωποι των δανειστών Ντέκλαν Κοστέλο (Κομισιόν), Ντέλια Βελκουλέσκου (ΔΝΤ), Ράσμους Ρέφερ (ΕΚΤ) και Νικολό Τζιαμαρόλι (ESM) με τους υπουργούς Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη για να περιγράψουν το πλαίσιο των αξιώσεων τους.

Ήταν που η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έδιωξε την τρόικα. Απλά τώρα εμφανίστηκαν αντί τριών τέσσερις και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερες αποκλίσεις ως προς τα θέλω τους. Αυτό είναι που κάνει αμφίβολο και το αν τελικά θα κλείσει η συμφωνία, παρά τα σκληρά μέτρα που έχει ψηφιστεί ήδη, κι αυτό γιατί το ΔΝΤ έχει διαμηνύσει πώς συμμετοχή της στο νέο πρόγραμμα χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους δεν πρόκειται να υπάρξει.

Αυτός ήταν και ο λόγος καθυστέρησης της Ντέλιας Βελκουλέσκου στην Αθήνα. Το ΔΝΤ ήθελε να αποφασίσει τη στάση θα κρατήσει. Και αυτό που αποφάσισε είναι πώς οι Ευρωπαίοι πρέπει να δεχθούν «κούρεμα» του χρέους και η ελληνική κυβέρνηση νέα προαπαιτούμενα μέτρα «εδώ και τώρα».

Από την πλευρά τους οι Ευρωπαίοι φέρονται να κρατούν μία ενιαία στάση και να ζητούν μειώσεις μισθών και συντάξεων. Θεωρούν πώς είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος να «ξετινάξουν» τους Έλληνες αντί να περιμένουν να εισπράξουν φόρους.

Τόσο οι εκπρόσωποι, της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ESM, όσο και οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων έχουν ήδη δώσουν δείγμα των προθέσεων και έχουν βάλει στο τραπέζι τρία βασικά θέματα: Τις άμεσες πιεστικές ανάγκες για πληρωμές του ελληνικού κράτους, που θα καθορίσουν το ύψος του νέου δανείου, την κατάσταση στην πραγματική οικονομία, η ύφεση και οι νέοι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα και τα νέα μέτρα από τώρα μέχρι τέλος Δεκεμβρίου για να κλείσει η συμφωνία.

Μάλιστα οι συζητήσεις ξεκινούν με την απαίτηση του κουαρτέτου να «ξηλώσει» η κυβέρνηση κάποια από τα φορομπηχτικά μέτρα που θεωρεί πως δεν θα αποδώσουν, γιατί απλά επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις και ζητούν τα βάρη να μετατεθούν στα μεσαία και χαμηλά στρώματα.

Συγκεκριμένα ζητούν την κατάργηση της έκτακτης εισφοράς 8% για πολύ πλούσιους (για ετήσια εισοδήματα 500.000 ευρώ και άνω) και αντιπροτείνουν την θέσπιση ενιαίου συντελεστή 6% για εισοδήματα πάνω από 50.000 ευρώ το χρόνο. Πρόταση η οποία θα μεγαλώσει τα φορολογικά βάρη σε μεσαία και υψηλά εισοδήματα, αλλά θα ελαφρύνει (συγκριτικά με το 8%) τους 230 πιο πλούσιους Έλληνες.

Ζητούν επίσης κατάργηση των φοροαπαλλαγών, του ευνοϊκού καθεστώτος και της επιδότησης του πετρελαίου των αγροτών, την αύξηση της προκαταβολής φόρου από το 55% στο 75% για μικρές επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες και εργαζόμενους με «μπλοκάκι», το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση των εμποδίων αδειοδότησης των επιχειρήσεων και την κατάργηση φόρων υπέρ τρίτων που τους εισπράττουν φορείς, δήμοι και ασφαλιστικά Ταμεία.

Με λίγα λόγια ζητάνε την… Άρτα και τα Γιάννενα για να κλείσει μία συμφωνία η οποία θα προβλέπει αξιολόγηση κάθε ένα μήνα και προφανώς νέα μέτρα κάθε τρεις και λίγο διότι αυτά που έχουν ληφθεί δεν θα επαρκούν. Πέντε χρόνια τώρα το έχουμε δει αρκετές φορές το έργο να παίζεται και έχει βιώσει ο ελληνικός λαός τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής του μνημονίου.

Ξέρει πολύ καλά τι τον περιμένει και αυτός είναι ο λόγος που πολλοί πλέον λένε ρήξη και ότι θέλει ας γίνει. Είναι δε πολλοί περισσότεροι εκείνοι που εκτιμούν πώς τελικά η ρήξη θα επέλθει αργά ή γρήγορα και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι δεδομένη.

Το θέμα είναι κατά πόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που άλλα έλεγε έξι μήνες και άλλα έκανε έχει σχέδιο να διαχειριστεί μία τόσο σοβαρή για τη χώρα και τους πολίτες της κατάσταση.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Panayiotis Ifestos

Είναι γνωστή η εύστοχη παρατήρηση του Κονδύλη στο «Από τον 2ο στον 21 αιώνα» όταν λέει σαρκαστικά για όσους αεροβατούν στην διεθνή πολιτική πως όταν οι Αμερικανοί χαράσσουν την στρατηγική τους βαθιά στον 21 αιώνα δεν ερωτούν τον Χάμπερμανς ή τον Ρώλς. Στο «Πολιτικό και ο Άνθρωπος» ο Κονδύλης, επίσης, κυριολεκτικά αποδομεί τον Χάμπερμανς όπως και άλλους όπως τον Φουκώ. Προσωπικά εγώ επίσης, στηλίτευσα τον Γερμανό φιλόσοφο για το γεγονός ότι ο Χάμπερμανς νεφελοβατεί και ότι οι αναλύσεις του είναι ιδεολογικού χαρακτήρα στερούμενες οντολογικής αναφοράς.

Ο λόγος που κάνουμε την ανάρτηση είναι επειδή ιδεολογικά κινούμενοι φιλοσοφούντες ευθύνονται για τις ψευδαισθήσεις των νεοελλήνων τις τελευταίες δεκαετίες που μας οδήγησαν στην παρούσα συμφορά.

Η πατρίδα τους είναι η αναφορά των ανθρώπων όλου του πλανήτη και όχι οι φαντασιοπληξίες των φιλοσοφούντων ιδεολόγων όλων των αποχρώσεων του μοντερνισμού. Αυτά τα εξηγήσαμε εκτενώς στο «Κοσμοθεωρία των Εθνών».
Παραμένει γεγονός ότι ο Χάμπερμανς στην Γερμανία και στην Ευρώπη έχει επιρροή. Δεν μας εκπλήττει πάντως το γεγονός ότι ο Χάμπερμανς «συνεχίζει το βιολί του».

Πολλές μπορεί να είναι επικοινωνιακές σκοπιμότητες της άποψης του Ολάντ αλλά κοινοβούλιο που θα αναφέρεται σε μια κοινωνία και προϋπολογισμός που θα αφορά ένα διαφοροποιημένο εθνικό-κοινωνικό περιβάλλον είναι κίνηση προς προσανατολισμό ακόμη πιο επικίνδυνο. Χρειαζόμαστε φορά κίνησης προς μια Ευρώπη των Πατρίδων, ισότιμων και ίσων που θα αποφασίζουν ομόφωνα.
Τόσο απλά και τον αλάνθαστο ορθολογισμό ο ενδιαφερόμενος να τον αναζητήσει στον πρόεδρο Ντε Γκολ. Την πολιτική φιλοσοφία του τελευταίου για την Γαλλία, την Ευρώπη και τον κόσμο την αναλύω εκτενώς στο κεφάλαιο 4 του «Διπλωματία και στρατηγική των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων».

Ας πούμε συνοπτικά ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά στην Ευρώπη. Και εδώ ασχολούμαστε με το plan B αντί με τα plan Α έως Ω που έπρεπε να είχαμε επεξεργαστεί εδώ και πολλά χρόνια.

Πώς να γίνει αυτό όμως όταν το «πολιτικό» προσωπικό και όσοι οπαδοί τους έμειναν κινούνται όλοι στα σύννεφα. Μάλιστα μέσα σε διαφορετικά αεροπλάνα που κινούνται προς όλους τους προσανατολισμούς εκτός από αυτό που οδηγεί στην Ιθάκη, δηλαδή στην ανεξάρτητη και ισχυρή Ελλάδα-Πατρίδα.

http://mignatiou.com/2015/07/o-filosofos-champermas-theori-anaxioprepi-ti-stasi-tis-germanias-gia-to-elliniko-chreos/#more-69021
Ο φιλόσοφος Χάμπερμας θεωρεί “αναξιοπρεπή” τη στάση της Γερμανίας για το ελληνικό χρέος
mignatiou.com
H «ψυχρή και απότομη αντίδραση της γερμανικής κυβέρνησης (στις ελληνικές προτάσεις) ήταν αναξιοπρεπή...

Διαβάστε το ολόκληρο...

Να γίνει σεβαστή από όλους η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκδηλώθηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και να διακοπεί η μνημονιακή πορεία «καταστροφής και υποδούλωσης», το «πρόγραμμα δολοφονίας της Ελλάδας» και «εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού».

Αυτό ζητούν, με δραματική έκκλησή τους προς τον ελληνικό λαό και τους λαούς όλου του κόσμου, ο Μίκης Θεοδωράκης, o δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης, ο συνταγματολόγος Δημήτρης Μπελλαντής και δεκάδες γνωστές προσωπικότητες της κοινωνικής δράσης, της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, της δημοσιογραφίας και της πολιτικής στην Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο.

ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΟΔΟΥΛΙΚΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ: Παρέμβαση του Νίκου Φίλη - Τι είπε για τον Βαρουφάκη

«Το μυστικό plan B σημαίνει πραξικόπημα», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης στη συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος.
«Η συζήτηση για το πως θα προχωρήσει η Ελλάδα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα κόμμα υποσύνολο στην Ευρώπη», είπε ο κ. Φίλης και τόνισε ότι η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ψήφος ελπίδας και θα είναι μεγάλη αποτυχία να οδηγήσουμε το λαό στην περιθωριοποίηση.
«Ένα πολιτικό κόμμα συνθέτει εξισορροπεί, δεν είναι αντανάκλαση κινηματικών διεκδικήσεων. Αυτό είναι η Αριστερά, έτσι την ξέραμε και έτσι θα προχωρήσουμε», είπε και πρόσθεσε:
«Υποστηρίζω για πρώτη φορά με τόσο απόλυτο τρόπο όσα είπε Αλέξης Τσίπρας. Δείχνουν δημοκρατική αποφασιστικότητα».
Υπογράμμισε ακόμη ότι πρέπει να μιλήσει ο λαός του κόμματος.
Ο Νίκος Φίλης προκάλεσε αντιδράσεις στην αίθουσα με αναφορές του στον Γιάνη Βαρουφάκη.
Είπε πως με όσα λέει, το χρεοκοπημένο σύστημα πάει να ταυτίσει ένα πρόβατο επί σφαγή με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Βαρουφάκης λέει αυτά που λέει. Τώρα τον διαψεύδουν οι φίλοι του. Αν ίσχυαν αυτά που λέει θα ήταν η πρώτη δίκη σε ειδικό δικαστήριο, είπε ο κ. Φίλης.

http://news247.gr/eidiseis/politiki/filhs-gia-varoyfakh-to-mystiko-plan-b-shmainei-praksikophma.3596516.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Να γίνει σεβαστή η ετυμηγορία του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου ζητούν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Κασιμάτης καθώς και άλλες γνωστές προσωπικότητες κοινωνικής δράσης, της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, της δημοσιογραφίας και της πολιτικής από την Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το κείμενο-έκκληση που υπογράφουν, ζητούν να διακοπεί η μνημονιακή πορεία «καταστροφής και υποδούλωσης» της χώρας και να γίνει σεβαστή απ’ όλους η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκδηλώθηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Όπως υποστηρίζεται στο κείμενο, το πρόγραμμα που εφαρμόζεται από το 2010, παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο. Σύμφωνα με τους υπογράφοντες το πρόγραμμα έχει προκαλέσει ήδη τη μακράν μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ευρώπη μετά το 1945.

Η Ελλάδα, όπως αναφέρουν, χρησιμοποιείται ως «πειραματόζωο», για να δοκιμασθούν οι μέθοδοι καταστροφής του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Για να διατηρηθούν οι πιο βασικοί όροι ηθικής και υλικής επιβίωσης του ελληνικού λαού, υποστηρίζουν οι υπογράφοντες, αυτό το πρόγραμμα πρέπει να διακοπεί, κατά προτίμηση σε συμφωνία με τις άλλες χώρες της ΕΕ, ή, αν αυτό δεν είναι δυνατό, μονομερώς. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος να σωθεί η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός.

Οι υπογράφοντες προειδοποιούν ότι η νέα συμφωνία, που συνομολογήθηκε με «εξευτελιστικούς» και «παράνομους» τρόπους, όπως τους χαρακτηρίζουν, θα οδηγήσει σε αρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, περιλαμβανομένων των πρώτων κατοικιών, της γης των αγροτών και των τραπεζών.

Το κείμενο της έκκλησης επικρίνει σφόδρα την κυβέρνηση γιατί ενεργεί μετά το δημοψήφισμα, ωσάν να είχαν ψηφίσει «Ναι» οι Έλληνες και γιατί, αντί να οργανώνει την άμυνα της χώρας, ενσταλάζει «αποθάρρυνση», «φόβο» και «πανικό» στον ελληνικό λαό. Επικρίνει τα δύο κόμματα που κυβερνούν, καθώς παρότι επαγγέλθηκαν τη διακοπή του μνημονιακού προγράμματος, επί τρία χρόνια και μέχρι την τελευταία στιγμή, ούτε ετοιμάστηκαν, ούτε προετοίμασαν τον ελληνικό λαό και τη χώρα για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης.

Οι υπογράφοντες καλούν τον ελληνικό λαό, σε μια από τις πιο δραματικές στιγμές της ιστορίας του «να μην το βάλει κάτω, να μη χάσει το θάρρος και την ευθυκρισία» του. Θυμίζουν ότι οι πατεράδες και οι παππούδες των σημερινών Ελλήνων άντεξαν, επιβίωσαν, αντιστάθηκαν και νίκησαν και στη γερμανική κατοχή του 1941-44 και στη φοβερή πείνα του 1941-42. Εκφράζουν την βεβαιότητα ότι το «φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων» θα υπερισχύσουν τελικά του φόβου και ότι η Ελλάδα, η Δημοκρατία και η Δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσουν.

Επίσης οι υπογράφοντες παροτρύνουν τους Έλληνες πολίτες «να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους […] να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων» Καλούν τον ελληνικό λαό «να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους».

Εκτός από τον Μ. Θεοδωράκη και τον Γ. Κασιμάτη, την έκκληση υπογράφουν, μεταξύ άλλων και οι εξής:

Ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, Βένιος Αγγελόπουλος, ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας, μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και πρωτεργατών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού, ο ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας, ο Στάθης Κουβελάκης, καθηγητής στο King’s College του Λονδίνου, ο βουλευτής Αμμοχώστου Νίκος Κουτσού, ο αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ Μάριος Κρητικός, ο Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα, ο δικηγόρος Δρ. Συνταγματικού Δικαίου Δημήτρης Μπελαντής.

Επίσης, η οικονομολόγος Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληγιάννη, τρεις φορές εκλεγείσα Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η καθηγήτρια αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Ελένη Πορτάλιου, ο σκιτσογράφος Στάθης, ο Πρέσβης Θέμος Στοφορόπουλος και ο δημοσιογράφος Μιχάλης Στυλιανού, διευθυντής της ελληνικής εκπομπής της Γαλλικής Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας.

(EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ)

www.koutipandoras.gr/article/147167/mikis-theodorakis-giorgos-kasimatis-kai-alloi-zitoyn-na-ginei-sevasto-ohi-toy-laoy

Διαβάστε το ολόκληρο...

Για «πλυντήριο εργαζόμενων» κάνουν λόγο σε ανακοίνωσή τους όσοι απασχολούνται στην εταιρεία «Πλαίσιο Computers», την οποία καταγγέλλουν εταιρία για εργασιακό μεσαίωνα. Γνωστοποιούν, μεταξύ άλλων, πως έχει απολύσει τα τελευταία τρία χρόνια περισσότερους από 500 εργαζόμενους.

Διαβάστε την ανακοίνωση των εργαζόμενων:

«Είναι πλέον πρόδηλο ότι η εταιρεία Πλαίσιο έχει κηρύξει τον πόλεμο στους εργαζομένους της. Μοναδικός της σύμβουλος είναι η υπεροψία. Μια εταιρεία που έχτισε το όνομα της στα πτώματα των απολυμένων κι εξωθούμενων σε παραίτηση υπαλλήλων της, οι οποίοι αριθμούν πάνω από 500 τα τελευταία τρία χρόνια.

Διακηρύσσει ότι δίνει εργασία σε 1100 άτομα αλλά αποκρύπτει το γεγονός ότι είναι μια εταιρεία πλυντήριο εργαζομένων.

Η ίδια εταιρεία δηλώνει περήφανη κέρδη πάνω από 75% και την ίδια ώρα αντί να κάνει αυξήσεις (στο όπως είναι πλέον γνωστό) εντελώς πιεσμένο προσωπικό της, στρώνει το χαλί ενός εργασιακού μεσαίωνα. Πρωτοστάτης στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Με ενοικιαζόμενους εργαζομένους.

Έχοντας 4ωρους εργαζομένους των οποίων τα βασικά δικαιώματα καταπατώνται με τον πιο βάναυσο τρόπο.

Ατομικές συμβάσεις, “υποχρεωτικών” 10ωρων που έχουν “κενά σημεία” στη θέση των ωρών παραπάνω δουλειάς. “Πρωταθλήματα” ανταγωνισμού μεταξύ των υπαλλήλων με έπαθλο την μη απόλυσή τους, μηχανάκια χρονομέτρησης της παραγωγικότητας που μετράνε ακόμα και την ώρα που θα πάνε στην τουαλέτα και ένα σωρό άλλες πρακτικές που καθιστούν την ζωή των εργαζομένων της μαρτύριο.

Τελευταίο επεισόδιο στο μακρύ αυτό σήριαλ του success story είναι η ανήθικη μεθόδευση της ώστε να αντικαταστήσει τους 8ωρους εργαζόμενους της, με 4ωρους σκλάβους!

Προφασιζόμενη ένα σωρό ανούσιες αφορμές απολύει παλιούς για να φέρει καινούργιους, κάνοντας από επιλογή και όχι ανάγκη, την 4ωρη εργασία κανόνα και όχι εξαίρεση.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι πίσω από τους στατιστικούς πίνακες, τις βραβεύσεις και τις στημένες συνεντεύξεις, η εταιρεία Πλαίσιο Computers είναι μια εταιρεία, που πλήρως εναρμονισμένη με τις καθεστωτικές κυβερνήσεις των μνημονίων, τσακίζει το ηθικό του εργαζόμενου, σκοτώνει τον μικρό-επιχειρηματία ανοίγοντας 52 Κυριακές τον χρόνο και επί της ουσίας σπρώχνει την κοινωνία στην εξαθλίωση, δημιουργώντας σκλαβοπάζαρα για τους νέους εργαζομένους».

www.koutipandoras.gr/article/118617/ena-plyntirio-ergazomenon-poy-legetai-plaisio-computers

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

«Ανυπολόγιστες οι ζημιές με επιστροφή στη δραχμή» μας δήλωσε το παλιό κομματόσκυλο του Σημίτη και νυν αναπληρωτής υπουργός οικονομικών Μάρδας. Ο εν λόγω κύριος ανήκε στη συμμορία που μας έβαλε στο ευρώ με τους χειρότερους δυνατούς όρους, ώστε να λεηλατηθεί η χώρα από τραπεζίτες κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Και τώρα τι μας λέει; Έτσι και φύγουμε, θα καταστραφούμε.

Όταν φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης

Το αγαπημένο μοτίβο του εν λόγω κυρίου είναι η υποτίμηση του νομίσματος. Η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί! Γιατί; Διότι έτσι το λέει ο κ. Μάρδας. Είναι ένα είδος φυσικού φαινομένου. Έτσι και η Ελλάδα φύγει από το ευρώ, η νέα δραχμή της θα τρελαθεί στις υποτιμήσεις. Γιατί έτσι γουστάρει ο κ. Μάρδας. Μπορεί να μην ξέρει πού πάνε τα τέσσερα, αλλά γνωρίζει πού θα πάει η νέα δραχμή.

Για να δούμε. Μιλώντας στο MEGA, στη ναυαρχίδα της μαύρης προπαγάνδας και φυσικά εκ του ασφαλούς χωρίς αντίλογο, ο κ. Μάρδας τόνισε πώς η υποτίμηση της δραχμής ...
μπορεί να φτάσει το 50%-60% ακόμη και 70% και πρόσθεσε ότι "υποτίμηση σημαίνει εκρηκτική αύξηση των τιμών και σημαντική υποβάθμιση των εσόδων των Ελλήνων."

Για να μας πείσει ο κ. Μάρδας χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Αργεντινής, της οποίας το νόμισμα την πρώτη χρονιά της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 75% και πλέον έχει υποτιμηθεί σωρρευτικά κατά 1.000%. Βέβαια, ο κ. Μάρδας "ξέχασε" να σημειώσει ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα.

Γιατί υποτιμήθηκε το αργεντίνικο πέσος;

Ήταν φυσικό φαινόμενο, ή απόρροια του γεγονότος ότι το νόμισμα αυτό είναι ελεύθερα κυμαινόμενο στις διεθνείς αγορές forex, δηλαδή συναλλάγματος; Φυσικά το δεύτερο. Από τη στιγμή που το νόμισμά σου είναι διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές, τότε είναι έρμαιο των επιθέσεων και πιέσεων κερδοσκοπίας. Όπως συνέβη και με το Αργεντίνικο πέσος.

Χαρακτηριστική η ισοτιμία με το δολάριο. Το 2008 ήταν $1:3,16 αργεντίνικα πέσος. Το 2009 η ισοτιμία ήταν $1:3,71. Το 2010 ήταν $1:3,89. Το 2012 ήταν $1:4,53. Το 2013 ήταν $1:5,44, ενώ σήμερα είναι $1:9,18. Η εκτίναξη αυτή δεν ήταν φυσιολογική, αλλά αποτέλεσμα κερδοσκοπικών πιέσεων και χειραγώγησης της ισοτιμίας από μεγάλους κερδοσκόπους και τράπεζες στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Ο λόγος που γίνεται είναι απλός. Κάθε φορά που το νόμισμα πιέζεται και υποτιμάται, η κεντρική τράπεζα παρεμβαίνει και δαπανά συνάλλαγμα προκειμένου να αγοράσει το δικό της νόμισμα και να σταματήσει την πτώση. Με την πίεση που ασκούν οι κερδοσκόποι επιχειρούν να εξαναγκάσουν την Αργεντινή να εξαντλήσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα κι έτσι να αναγκαστεί να βγει στις διεθνείς αγορές για δάνεια αναπλήρωσης σε συνάλλαγμα. Κι εκεί την περιμένουν οι τοκογλύφοι για να τη λιανίσουν.

Είναι ένας είδος πολέμου. Νομισματικός πόλεμος λέγεται και έχει ως βασική προϋπόθεση το νόμισμά σου να είναι ελεύθερα διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος. Αν δεν είναι, τι μπορούν να σου κάνουν; Απολύτως τίποτε. Γι' αυτό και η Ισλανδία, μόλις υπέστη το 2009 400% υποτίμηση του νομίσματός της, τι έκανε για να αποφύγει το νομισματικό πόλεμο εναντίον της; Βρήκε συνάλλαγμα (από την Κίνα) και αγόρασε τα διαθέσιμα του δικού της νομίσματος και τα απέσυρε από τις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Δεν είναι ανάγκη να έχεις εκτεθειμένο εθνικό νόμισμα

Αυτό που έκανε η Ισλανδία είναι πολύ δύσκολο να το κάνει η Αργεντινή. Να γιατί η κυβέρνησή της σήμερα μελετά την εισαγωγή ενός τελείως καινούργιου πέσος, σε αντικατάσταση του παλιού, το οποίο δεν θα είναι διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Η Ελλάδα, φεύγοντας από το ευρώ και φυσικά την ΕΕ, έχει ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα. Δεν θα επιστρέψει στην παλιά δραχμή, αλλά θα εισάγει μια εντελώς νέα δραχμή, ένα εντελώς νέο εθνικό κρατικό νόμισμα. Από πού θα το βρουν οι διεθνείς κερδοσκόποι για να ασκήσουν πίεση; Αναγκαστικά από την κεντρική τράπεζα της Ελλάδας, μιας και θα υφίσταται καθεστώς προστασίας της εθνικής οικονομίας και έλεγχος κίνησης κεφαλαίου.

Γιατί λοιπόν να το πουλήσει η κεντρική τράπεζα στους κερδοσκόπους; Δεν θα το πουλήσει, τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια. Κι έτσι θα γλυτώσουμε το νομισματικό πόλεμο. Από κει και πέρα, η υποτίμηση του νομίσματος εξαρτάται από το βαθμό υποκατάστασης των εισαγωγών από εγχώρια παραγωγή και εξαγωγές. Αυτό είναι το στοίχημα και θα έχουμε τα χρηματοδοτικά μέσα για να το πετύχουμε χωρίς να εξαρτόμαστε από δάνεια και ξένα κεφάλαια.

Η Αργεντινή δεν κατέρρευσε από την υποτίμηση, αλλά από το peg.

Όμως, ακόμη και μ΄αυτήν την υποτίμηση του πέσος, τι απέγινε η Αργεντινή; Μήπως κατέρρευσε η οικονομία της; Όχι. Μην ξεχνάμε ότι Αργεντινή εδώ και πάνω από ένα έτος έχει κηρυχθεί σεdefault από τους διεθνείς οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, λόγω του ότι αρνείται να πληρώσει τον Πολ Σίνγκερ και τη συμμορία του. Και λοιπόν;

Η Αργεντινή χρεοκόπησε και κυριολεκτικά κατέρρευσε στα τέλη του 2001, αρχές του 2002, όταν, ακολουθώντας οικονομικούς συμβούλους επιπέδου και σκοπιμότητας Μάρδα, εφάρμοζε πιστά τα "προγράμματα προσαρμογής" που εφαρμόζονται στην Ελλάδα. Με το πέσος δεμένο σε peg με το δολάριο 1:1. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει το 50% του προϊόντος της μέσα σ' ένα χρόνο. Να εκτιναχθεί η ανέχεια και η φτώχεια στο 65% του πληθυσμού. Να εξοντωθεί ολοσχερώς η λεγόμενη "μεσαία τάξη". Να φτάσει η ανεργία σε επίπεδα Ελλάδας.

Από τότε που διέγραψε το χρέος κατά 70% και έδιωξε το ΔΝΤ, ως πράξη εθνικής κυριαρχίας, η οικονομία της Αργεντινής άρχισε να ανακάμπτει και, παρ' όλο το νομισματικό πόλεμο, σήμερα εμφανίζει τα εξής δεδομένα. Η φτώχεια έπεσε στο 25% του πληθυσμού. Η ανεργία γύρω στο 7%, ενώ η ανεργία των νέων γύρω στο 18%. Και, παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός κινείται γύρω στο 20%, οι αμοιβές και το λαϊκό εισόδημα γενικά αυξάνουν διαρκώς.

Οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, που χάθηκαν παντελώς όταν οι Μάρδες της Αργεντινής κυβερνούσαν τη χώρα, τώρα ανέρχονται στο 24% του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος. Αντίθετα στην Ελλάδα των μνημονίων οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών είναι αρνητικές και βρίσκονται στο -16% του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος. Στην Ελλάδα η παραγωγή πεθαίνει, ενώ στην Αργεντινή ανθεί. Στην Ελλάδα πουλιούνται τα πάντα, ενώ η Αργεντινή πρόσφατα εκτόξευσε δικής της κατασκευής τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο.

Εδώ και μια δεκαετία η Αργεντινή δεν δανείζεται από το εξωτερικό. Δεν έχει ανάγκη να το κάνει. Το δημόσιο χρέος της κινείται στο 45% του ΑΕΠ της, παρά το γεγονός ότι παρουσιάζει πρωτογενή ελλείμματα στον προϋπολογισμό της. Κι ενώ το 2014 παρουσίασε ύφεση, ωστόσο δεν αντιμετωπίζει κανενός είδους κατάρρευση.

Οι εξωτερικές οικονομικές της σχέσεις δεν ήταν ποτέ καλύτερες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι ξένες άμεσες επενδύσεις στην Αργεντινή έχουν τριπλασιαστεί από τότε που οι Μάρδες την κυβερνούσαν με τα προγράμματα του ΔΝΤ. Έχουν ξεπεράσει τα 115 δις δολάρια, ήτοι πάνω απο το 21% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στην Ελλάδα το 2010 μόλις που ξεπερνούσαν τα 26 δις δολάρια, ήτοι το 12% του ΑΕΠ. Ενώ, από το 2010 οι ξένες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα των μνημονίων κυριολεκτικά κατέρρευσαν.

Απ' ότι φαίνεται τα ξένα κεφάλαια προτιμούν για επενδύσεις χώρες με προστατευμένη οικονομία και εθνικό νόμισμα, σαν την Αργεντινή, από χώρες όπου τα πάντα ξεπουλιούνται στο όνομα των ξένων επενδύσεων, σαν την Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είχε μόνο χειρότερο εξωτερικό εμπόριο με το ευρώ, αλλά προσέλκυσε και πολύ λιγότερες ξένες άμεσες επενδύσεις από την εποχή που είχε εθνικό νόμισμα, την παλιά δραχμή.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Αργεντινή της 1.000% υποτίμησης επένδυσε σοβαρά στην αναστήλωση του κοινωνικού κράτους, που κυριολεκτικά είχαν γκρεμίσει οι Μάρδες του ΔΝΤ. Να τι λέει η Παγκόσμια Τράπεζα τον Απρίλιο του 2015: "Η οικονομία [της Αργεντινής] έχει αυξηθεί σταθερά κατά την τελευταία δεκαετία. Η Αργεντινή έχει επενδύσει σημαντικά στην υγεία και την εκπαίδευση, τομείς οι οποίοι ευθύνονται για το 8% και 6% του ΑΕΠ, αντίστοιχα. Μεταξύ του 2003 και του 2009, η μεσαία τάξη έχει διπλασιαστεί σε μέγεθος, 9.300.000 σε 18.600.000 (που ισοδυναμεί με το 45% του πληθυσμού). Η χώρα έχει θέσει ως προτεραιότητα τις κοινωνικές δαπάνες, μέσω διαφόρων προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Οικουμενικού Επιδομάτος Τέκνων, το οποίο αφορά περίπου 3,7 εκατομμύρια παιδιά και εφήβους έως 18 ετών, δηλαδή το 9,3% του πληθυσμού. Τους τελευταίους μήνες, ο εξωτερικός τομέας της χώρας έχει αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις. Κατά τη διάρκεια του 2014, η δημοσιονομική κατάσταση παρουσίασε πρωτογενές έλλειμμα 0,9% του ΑΕΠ και συνολικό έλλειμμα 2,5% του ΑΕΠ. Τα έσοδα του δημόσιου τομέα αυξήθηκαν 42,5%, ενώ οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 45% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Προβλέψεις για την ανάπτυξη για το 2015 κυμαίνονται από 0% έως 1%." (http://www.worldbank.org/en/country/argentina/overview)

Πού είναι λοιπόν η κατάρρευση και η χρεοκοπία που έχει η υποστεί η Αργεντινή με 1.000% υποτίμηση; Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι δεν έχει σοβαρά προβλήματα. Τα προβλήματά της όμως ειναι αντιμετωπίσιμα και κυρίως χωρίς να συνθλίβεται ο εργαζόμενος πληθυσμός της. Όποιος λέει ότι η Αργεντινή καταρρέει, ή ότι χρεοκοπεί - παρά το γεγονός ότι οι διεθνείς αγορές την έχουν κηρύξει επίσημα σε default - είτε δεν ξέρει τι λέει, είτε είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Εκτός κι αν είναι Μάρδας. Ο Μάρδας είνα κατηγορία από μόνος του και λέει μαρδακίες ανερυθρίαστα.

Όταν ο Μάρδας ανακαλύπτει το Ζαίρ του δικτάτορα Μομπούτου.

Και να ήταν μόνο η Αργεντινή, πάει στον κόρακα. Θα λέγαμε, σημιτάνθρωπος είναι ο εν λόγω κύριος, τι να πει; Να δαγκώσει το χέρι που τον ταίζει; Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Ερωτηθείς για το τι θα σημαίνει στην πράξη η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, δήλωσε ότι "θα χρειαστεί να πηγαίνουμε με σακουλίτσες με χρήματα για να πάμε στο εστιατόριο. Αυτό το έζησε το Ζαίρ που εφάρμοσε μια μορφή του σχεδίου αυτού" ενώ επεσήμανε ότι η Ελλάδα έζησε το τι μπορεί να σημαίνει η υποτίμηση ενός νομίσματος κατά την περίοδο 1974-2000.

Οι παλαιότεροι θυμόμαστε και πληθωρισμούς του 20%, 25% και του 33%, οπότε φανταστείτε έναν επιχειρηματία πώς μπορεί να χαράξει μια στρατηγική με πληθωρισμούς της τάξης του 20%, 25% και 30%," ανέφερε ο κ. Μάρδας και πρόσθεσε πώς "οι ζημιές με μια επιστροφή στη δραχμή θα είναι τέτοιες που δεν θα μπορούν να υπολογιστούν από πριν."

Ειλικρινά, δεν ξέρω σε ποιούς απευθύνεται ο εν λόγω κύριος. Μάλλον μας θεωρεί κάφρους, σαν τα δουλικά του Μομπούτου στο Ζαίρ του 1965. Το Ζαίρ δεν είναι άλλο από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, στην οποία την περίοδο 1960-1965 ο λαός της πολέμησε κυριολεκτικά για την ανεξαρτησία του από την Βελγική αποικιοκρατία. Σημαδεύτηκε από την δολοφονία ενός από τους πιο δημοφιλείς ηγέτες της Αφρικανικής ηπείρου και διεθνώς, του Πατρίς Λουμούμπα το 1961 από μισθοφόρους των Ευρωπαίων αποικιοκρατών και των ΗΠΑ.[(Emmanuel Gerard, Bruce Kuklick.Death in the Congo: Murdering Patrice Lumumba. Harvard University Press, 2015]

Το 1965 ο Μομπούτου τερματίζει τον αγώνα για την ανεξαρτησία του λαού του Κονγκό με την επιβολή της δικής του στυγερής δικτατορίας με δεκανίκια από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Μετονόμασε τη χώρα σε Ζαίρ και πήρε αυτοκρατορικό σκήπτρο. Οι μαζικές σφαγές και η λεηλασία της χώρας που ακολούθησε το καθεστώς οδήγησε το Ζαίρ έως τα μέσα της δεκαετίας του 1975 στην οικονομική κατάρρευση. Και, για να έχει η εξουσία του τη στήριξη της Δύσης, αναγνώρισε το σύνολο των αποικιοκρατικών δανείων σε βάρος της χώρας του.

Έτσι το 1979 η αγοραστική δύναμη του πληθυσμού ήταν μόνο το 4% εκείνης του 1960. Μέχρι τις αρχές του 1976, το Ζαΐρ ήταν σε βαθιά οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, αντιμέτωπο με πτώχευση για τα δάνεια, που είχε αναγνωρίσει ο δικτάτορας. Ο Μομπούτου αναζήτησε τη συνδρομή από τα έντεκα μέλη της Λέσχης του Παρισιού, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ για τις ανεξόφλητες οφειλές.

Ξεκινώντας το 1976, το ΔΝΤ μπήκε στη χώρα και άρχισε τα δανεία προς τη δικτατορία. Μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα. Μεγάλο μέρος από τα χρήματα των δανείων υπεξαιρέθηκαν από το καθεστώς Μομπούτου, που ήταν ένα από τα πιο αιμοσταγή και διεφθαρμένα της ηπείρου. Αυτό δεν ήταν μυστικό. Στην έκθεση του 1982 ο ειδικός απεσταλμένος του ΔΝΤ Erwin Blumenthal έγραφε, ότι είναι "ανησυχητικά σαφές ότι το σύστημα διαφθοράς του Ζαΐρ με όλες τις πονηρές και άσχημες εκδηλώσεις του, την κακοδιαχείριση και τις απάτες του θα καταστρέψει όλες τις προσπάθειες των διεθνών οργανισμών, των φιλικών κυβερνήσεων, καθώς και των εμπορικών τραπεζών προς την ανάκαμψη και την αποκατάσταση της οικονομίας του Ζαΐρ ."[GeorgesNzongola-Ntalaja. The Crisis in Zaire: Myths and Realities. Africa World Press, 1986. σ. 226]

Ο Blumenthal ανέφερε ότι δεν υπήρχε "καμία πιθανότητα" οι πιστωτές να ανακτήσουν ποτέ τα δάνειά τους. Ωστόσο, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα συνέχισε να δανείζει χρήματα που, είτε τα καταχράστηκε, είτε τα σπατάλησε το καθεστώς Μομπούτου σε "μεγάλα έργα" χωρίς αντίκρυσμα.
Τα «προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής» που απαίτησε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα ως προϋπόθεση για τα δάνεια, περιέκοψαν κάθε έννοια υγειονομικής περίθαλψης, εκπαίδευσης και υποδομών. Ενώ τα τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου παραδόθηκαν σε πολυεθνικές έναντι πινακίου φακής. [David van Reybrouck. Congo: The Epic History of a People. HarperCollins, 2012. σ. 374]

Τι θέλει λοιπόν να συγκρίνει ο Μάρδας; Το Ζαΐρ του Μομπούτου συγκρίνεται μόνο με την Ελλάδα του Σημίτη και των άλλων που ακολούθησαν στο δρόμο της ίδιας ηθικής και κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατικής δράσης.

Γιατί δεν κατέρρευσε η Ελλάδα με την παλιά δραχμή;

Και σαν να μην έφταναν όλες αυτές οι μαρδακίες, που αστείρευτα ξερνάει ο εν λόγω κύριος, έφτασε στο σημείο να επικαλεστεί και την εμπειρία της Ελλάδας την περίοδο 1974-2000. Όντως η παλιά δραχμή υποτιμήθηκε ακόρεστα από τις κυβερνήσεις της κρατικοδίαιτης κλεπτοκρατίας μέσα στην μεταπολίτευση. Αυτό ήταν κεντρική επιλογή των κυβερνήσεων κι όχι φυσικό φαινόμενο, όπως μας το παρουσιάζει ο Μάρδας. Για να κερδοσκοπούν ασύστολα με το εθνικό νόμισμα οι τραπεζίτες και τα ιδιωτικά ολιγοπώλια που έλεγχαν τις εξαγωγές και τις ειαγωγές.

Μέσα σε δέκα χρόνια, η αξία της δραχµής απέναντι στο δολάριο µμειώθηκε κατά περίπου 5 φορές, µε αποτέλεσµα το 1985 η ισοτιµία δραχµής δολαρίου να φθάσει τις 147,76 δραχµές ανά δολάριο, από 30 δραχμές ανά δολάριο το 1975. Τα επόµενα δέκα χρόνια η δραχµή είχε χάσει άλλη µία φορά την αξία της, και το 1995 βρισκόταν στις 237 δραχµές ανά δολάριο. Όταν η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ το 2000, η ισοτιµία της δραχµής βρισκόταν στις 365,6 δραχµές ανά δολάριο.

Μήπως η ελληνική οικονομία κατέρρευσε και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μήπως χρεοκόπησε από την υποτίμηση; Μήπως αντιμετωπίσαμε καταστάσεις όπως αυτές που μας επιβάλλουν οι δανειστές τα τελευταία μνημονιακά χρόνια; Μήπως εξανεμίστηκαν οι καταθέσεις; Μήπως κλείσανε αυθαίρετα και κερδοσκοπικά οι τράπεζες; Ή μήπως χρειαζόμασταν σακουλίτσες με χρήματα για να πάμε στο εστιατόριο, όπως ισχυρίζεται ο κ. Μάρδας, που μάλλον τότε βρισκόταν στο Σείριο, ή στον πλανήτη των Μαρδόσαυρων.

Οι μόνες σακουλίτσες με χρήματα πού βλέπαμε να κυκλοφορούν τότε ήταν οι μίζες προς τα πολιτικά αφεντικά του κ. Μάρδα, που ενίοτε λόγω όγκου απαιτούσαν κούτες πάμπερς ή βαλίτσες. Ειδικά όταν προορίζονταν για υπουργούς και πρωθυπουργούς. Επί Σημίτη, λόγω της απελευθέρωσης της εξαγωγής των κεφαλαίων, αυξήθηκε τόσο πολύ ο όγκος των χρημάτων από τις μίζες της κλεπτοκρατίας, που χρειάζονταν ολόκληρα κοντέινερ για να φεύγουν τα μαύρα στο εξωτερικό. Μετά μπήκαμε στο ευρώ κι όλα έγιναν πολύ πιο απλά για τους ληστοσυμμορίτες που κυβερνούν τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια.

Παρ' όλα αυτά, και παρά την τραγική υποτίμηση της παλιάς δραχμής, το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών αυξήθηκε την περίοδο 1975-1985 από 44% στο 50%. Με άλλα λόγια, η εγχώρια παραγωγή μπορούσε να υποκαθιστά τις εισαγωγές. Μετά το 1985 και έως το 1995, παρ' όλες τις επιπτώσεις από την ένταξή μας στην ΕΟΚ, το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών παρέμεινε πάνω κάτω σταθερό στο 45%.

Από την εποχή Σημίτη και ένταξης της χώρας στην ΕΕ το ποσοστό εξαγωγών επί των εισαγωγών έπεσε στο 35% έως το 2000. Ενώ, με την είσοδο του ευρώ, η εγχώρια παραγωγή κατέρρευσε, με αποτέλεσμα το 2009 το ποσοστό των εξαγωγών επί των εισαγωγών να πέσει στο 29%. Ολοκληρωτική κατάρρευση του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας. Με το ευρώ η Ελλάδα κατάντησε - εκτός όλων των άλλων - εμπορική αποικία της Γερμανίας κυρίως και των άλλων μεγάλων οικονομιών της ΕΕ.

Οι επιχειρήσεις λοιπόν, ακόμα και στην παραγωγή, μια χαρά τα κατάφερναν με τους πληθωρισμούς και τις υποτιμήσει της παλιάς δραχμής. Ή τουλάχιστον τα κατάφερναν πολύ καλύτερα από την εποχή του ευρώ και της Ε.Ε.


Πόσο Μάρδας πρέπει να είναι κανείς για να ισχυρίζεται ότι με όλες τις υποτιμήσεις της παλιάς δραχμής και με όλους τους πληθωρισμούς, η ελληνική οικονομία και κοινωνία ήταν σε χειρότερη κατάσταση απ' ότι με το ευρώ; Πολύ Μάρδας! Τόσο Μάρδας που να μην νοιάζεται να λέει συνέχεια μαρδακίες!


teleytaiaexodos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_859.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ

Οι Έλληνες περίμεναν πως με το μαζικό και βροντερό
ΟΧΙ που φώναξαν σε ξένους και ντόπιους, θα αρχίσει να βελτιώνεται η ζωή τους.
Λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Όπου ξενοδόχος, ο Αλέξης Τσίπρας και η κουστωδία του.

Πριν προλάβει καν να βγάλει τα οριστικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος η ιδιωτική SINGULAR, ο κατάκοπος από τις σκληρές διαπραγματεύσεις «αντιμνημονιακός» πρωθυπουργός μας, μετέτρεψε το ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα, μας έφερε μια έντιμη συμφωνία που περιλαμβάνει κάποια
προαπαιτούμενα που θα μας φτωχαίνουν ακόμα περισσότερο και θα διώξουν από τον μάταιο τούτο κόσμο μερικούς
ακόμα Έλληνες που δεν αντέχουν άλλο αυτή την κόλαση.

Αυτή η απόλυτη προδοσία της εντολής του λαού, αυτό
το απότομο σβήσιμο των προσδοκιών του μέσου Έλληνα, έφερε μια προσωρινή σαστιμάρα στον κόσμο. Το χαστούκι από την απρόσμενη γι’ αυτόν ανακυβίσθηση με το νέο μνημόνιο που έρχεται, δημιούργησε μια ζαλάδα στον ήδη ταλαιπωρημένο και βασανισμένο συμπατριώτη μας.

Αυτό που έρχεται αμέσως μετά τη σαστιμάρα και τη...

ζαλάδα, είναι ο θυμός, ηοργή, το μίσος, μα πάνω από όλα, η αναζήτηση για ένα τρόπο να ξεφύγει από αυτή την αιώνια παγίδα των μνημονίων και της φτώχειας. Ξέρει πια σχεδόν ο κάθε Έλληνας, πως τα μνημόνια συνδέονται άμεσα με το ευρώ. Αυτό δεν μας λένε εδώ και πέντε χρόνια όλοι οι εκάστοτε σωτήρες; Φάε το μνημόνιο, γιατί αλλιώς θα χάσουμε το πολυλατρεμένο ευρώ. Ε, δεν άντεξε άλλο ο λαός και άρχισε να μισεί πλέον το ευρώ. Και αυτό το μίσος, παίρνει πια τεράστιες διαστάσεις. Και σε ένταση και σε πλήθος. Ο λαός θέλει ξεκάθαρα να φύγει από το ζουρλομανδύα του ευρώ και να πάει στο δικό του νόμισμα.

Μένει λοιπόν, να εκφραστεί πολιτικά η θέληση του
λαού. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα, έχει ταχθεί φανατικά υπέρ του ευρώ. Θα καταστραφούμε μας λένε με ένα στόμα και μια φωνή όλοι. Το κωμικό και τραγικά συνάμα, είναι πως δεν μας το λένε μόνο οι παραδοσιακοί ευρωλάγνοι, δηλ. ΝΔ,
ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ, αλλά μας το λένε ξεκάθαρα και οι ναζί της Χρυσής Αυγής και το alter ego τους οι επαναστάτες του ΚΚ€. Δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις με την ξεφτίλα που υπάρχει στην ατμόσφαιρα.

Είναι τόσο πυκνή που την κόβεις με το μαχαίρι.Είναι απαξιωμένοι όλοι αυτοί στα μάτια της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Ψάχνει ο κόσμος κάτι καινούριο που να εκφράσει τη θέλησή του να πάρει τη χώρα του πίσω. Δεν ξέρει τον τρόπο, δεν ξέρει καν με ποιον. Το ΕΠΑΜ δεν το ξέρει ο κόσμος, του το κρύβουν επιμελώς τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Ελπίζω πως σύντομα θα το μάθει το ΕΠΑΜ και μάλιστα για τα καλά. Μέσα σε αυτό το σκηνικό απαξίωσης του παλιού και αναζήτησης του καινούριου, μας έρχεται η λεγόμενη Αριστερή Πλατφόρμα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον τριών ετών, ο κ. Λαφαζάνης και οι υπόλοιποι της αριστερής πλατφόρμας μας λένε συνεχώς πως μέσα στην Ευρώπη είναι η λύση των προβλημάτων μας, πως μέσα στο ευρώ θα βρούμε τη σωτηρία μας που θα έλθει μόνο με τη σκληρή διαπραγμάτευση. Όταν τους ρωτούσε κάποιος, τι λένε για έξοδο από το ευρώ, απαντούσαν θυμωμένοι πως δεν υπάρχουν αυτά και μέσα στην ευρωζώνη θα βρούμε τη λύση.

Τα έλεγαν με τόσο πάθος και αποφασιστικότητα, που πολύς κόσμος απόρησε γιατί δεν κατέβηκαν ο κ. Λαφαζάνης και ο κ. Λεουτσάκος στις περίφημες διαδηλώσεις του ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ. Τέλεια θα ταίριαζε μια φωτογραφία του κ. Παναγιώτη με ένα κολωνάτο ποτήρι που περιέχει κάποιο κόκκινο υγρό απροσδιορίστου
συνθέσεως... Ή μια σέλφι με τον άλλον φανατικό της Ευρώπης και του ευρώ, τον κ. Σπύρο Άδωνη Γεωργιάδη, κρατώντας χαμογελαστοί μια μπλε σημαία με κάμποσα αστεράκια επάνω.
Τώρα, που δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε
που διερρήγνυε τα ιμάτιά του υπέρ του ευρώ (μόνο κάτι μέρες), ο κ. Λαφαζάνης, θυμήθηκε πως είναι κατά του ευρώ και υπέρ του εθνικού νομίσματος. Το βράδυ του δημοψηφίσματος φώναζε στα τηλεπαράθυρα των καναλιών της ντροπής, πως «δεν είμαστε τρελοί να θέλουμε ρήξη με την Ευρώπη». Τώρα θέλει εθνικό νόμισμα.

Μήπως έχουν σχέδιο για μετάβαση στο εθνικό νόμισμα; Δε νομίζω. Εκτός από λίγα άρθρα στην Iskra, δεν ευτυχήσαμε να δούμε τίποτα άλλο. Αν είχαν σχέδιο, γιατί δεν το έβγαλαν; Μας το κρατάνε κρυφό και κάποια στιγμή θα μας το δείξουν, όπως λέει ο κ. Λαπαβίτσας; Τι είναι, οι πλάκες του Μωυσή ή το Άγιο Δισκοπότηρο και φυλάσσουν τόσο αυστηρά
το (ανύπαρκτο) σχέδιο; Αν πραγματικά ήθελαν εθνικό νόμισμα, γιατί δεν το έλεγαν τόσο καιρό; Μας το κρατούσαν για έκπληξη; Θυμάται κανείς τον κ. Λαφαζάνη και τους άλλους κυρίους της πλατφόρμας να πιάνουν στο στόμα τους τη λέξη δραχμή τα τελευταία χρόνια; Μόνο οι δημοσιογράφοι που τους ρωτούσαν την πρόφεραν και αυτοί απαντώντας απέφευγαν να την αναφέρουν καν.

Λες και θα μολύνονταν από κάτι μιαρό. Προσπάθησαν να πουν στον κόσμο πως υπάρχει κι άλλος δρόμος εκτός ευρωζώνης και ΕΕ; Ποτέ. Καλλιέργησαν στο μυαλό του Έλληνα την ιδέα πως μέσα στο ευρώ δεν θα δει ποτέ προκοπή, παρά μόνο φτώχεια και θάνατο; Ποτέ. Το ακριβώς αντίθετο του έλεγαν. Εδώ γεννάται το ερώτημα: γιατί το θυμήθηκαν τώρα; Λυπάμαι, αλλά τα μέχρι τώρα πεπραγμένα τους, σαν μέλη ή κοινοβουλευτικά στηρίγματα μιας άκρως μνημονιακής κυβέρνησης, δεν με πείθουν πως οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν αληθινά στο στόχο της
εξόδου από το ευρώ και της μετάβασης σε εθνικό νόμισμα. Αν τον πίστευαν, πάντα θα αγωνιζόντουσαν για
αυτόν και όχι για το αντίθετο. Τι απαντάει λοιπόν στο παραπάνω ερώτημα; Η γνώμη μου είναι, πως αποτελούν τον τελευταίο κυματοθραύστη, πριν ο λαός σαν τσουνάμι βγει στους δρόμους και πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Αφού όλοι οι άλλοι έχουν απαξιωθεί πλήρως, αφού ΧΑ και ΚΚ€ δεν «τραβάνε» καθόλου, το σύστημα που μας φόρεσε τα μνημόνια, που θέλει να βάλει χέρι στο καλύτερο ίσως οικόπεδο του πλανήτη, το οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα, αυτό το σύστημα ψάχνει για το επόμενο ανάχωμα.

Η αριστερή πλατφόρμα καλείται να παίξει αυτό το ρόλο.
Θα πέσει ο λαός μας και σε αυτή την παγίδα που του ετοιμάζουν; Θαρρώ πως όχι. Δεν ξεχνά τι του έλεγαν οι της Αριστερής Πλατφόρμας μέχρι πριν λίγες μέρες. Καταλαβαίνει πως τον κοροϊδεύουν. Δεν είναι δυνατόν να αφήσει να εκφράσουν το ιερό αίτημά του αυτοί οι κύριοι.

Η μόνη λύση που υπάρχει είναι το σχέδιο του ΕΠΑΜ. Είναι πλήρες και εξηγεί τον τρόπο που θα μεταβούμε στο εθνικό νόμισμα, τη νέα δραχμή. Αναλύει τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουμε και τα μέτρα που θα πάρουμε βήμα βήμα, για να πετύχουμε το στόχο μας. Αυτό το σχέδιο περιμένει την εντολή του Ελληνικού λαού για να εφαρμοστεί άμεσα από τα άτομα που το κατάρτισαν και το επιμελήθηκαν για σειρά ετών.


http://kougi2015.blogspot.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σχόλιο: Αδέρφια ή αντιδράμε ή δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Όλες οι μοναδικές ομορφιές του τόπου μας θα ιδιωτικοποιηθούν και δεν θα είναι προσβάσιμες στο 90% του λαού μας. Θα είναι κάστρα προσβάσιμα στους λίγους και εκλεκτούς. Και το ερώτημα να απαντηθεί είναι αν θέλουμε την Πατρίδα μας και τις ομορφιές της να είναι κτήμα του λαού ή τσιφλίκι της εγχώριας και της ευρωπαϊκής ελίτ;

Σε 10 ανέρχονται οι παραλίες που περιλαμβάνονται στην περιουσία του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία μεταβιβάζεται στο νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και ξαναμπαίνουν σε τροχιά πώλησης, εκτός αν υπάρξει διαφορετική πολιτική απόφαση.

Αρκετοί είναι αυτοί που καλοβλέπουν να πάρουν υπό την ιδιοκτησία τους μία από τις πανέμορφες παραλίες της χώρας μας και μάλιστα δύο γερμανικά δημοσιεύματα, ένα στην Bild κι ένα στην Handelsblatt έδωσαν τον τόνο, παρουσιάζοντας τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία προς πώληση με έμφαση στις παραλίες ανάμεσά τους ο Σίμος στην Ελαφόνησο, η Γιάλοβα στην Πύλο και...
πολλές ακόμα, όπως αναφέρει το tempo24.gr.

Ποιες είναι όμως οι παραλίες που γλυκοκοιτάζουν οι ιδιώτες για να βάλουν χέρι και να τις εκμεταλλευτούν;

Σύμφωνα με την Real News, πρώτη και καλύτερη είναι η παραλία του Σίμου στην Ελαφόνησο, ενώ ακολουθούν η Γιάλοβα στην Πύλο, η Τσαμπίκα στη Ρόδο και ο δημοφιλής Άγιος Προκόπιος στη Νάξο.

Στη λίστα του ΤΑΙΠΕΔ περιλαμβάνονται επίσης ο Γαλησσάς της Σύρου, αλλά και η μοναδική προσβάσιμη παραλία της Ηρακλειάς.

Και φυσικά δεν σταματάμε εδώ, στο σφυρί σκέφτονται να βγει η Ίσσος στη Νότια Κέρκυρα, και μία από τις ομορφότερες παραλίες της Κεφαλονιάς, το Τραπεζάκι.

Προς πώληση είναι ακόμα η παραλία Τσιλιβί της Ζακύνθου, οι μεγαλύτερες παραλίες της Κυλλήνης και η παραλία του Καλού Χωριού – Ίστρου στο Λασίθι.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα πρωτεία πάντως κρατά η Χαλκιδική με 14 παραλίες προς πώληση (Άγιος Μάμας, Νέος Μαρμαράς, Βουρβουρού, Κριαρίτσι, Συκιά, Κρυοποηγή, Ποσείδι, Μονοδέντρι – Αζάπικο, Καλαμίτσι, Νέα Ηρακλειά, Νέα Φώκαια, Πόρτο Κουφό, Χρυσή Αμμουδιά, Νέα Καλλικράτεια, Ιερισσός) και ακολουθεί ο νομός Ηλείας με οχτώ παραλίες

· Νεοχώρι,
· Λουτρά Κυλλήνης,
· Βώλακας,
· Κάτω Σαμικό,
· Ζαχάρω,
· Αλυκές Λεχαινών,
· Γαλατάς και
· Αρκούδι Κυλλήνης.

Επίσης την τιμητική της έχει η Αργολίδα με επτά παραλίες (Θεμησσία, παραλία Κίου, Καραθώνας, Κανδύλι, Σαμπάριζα, Σαλαντί) και η Ρόδος με πέντε (Αφάντου, Τσαμπίκα, Κουκούμια Λίνδου, Αγία Αγαθή, Κάλαθος).

Στις γνωστές παραλίες που βρίσκονται ακόμα στη λίστα είναι οι Αμμόλοφοι της Καβάλας, το Μαστιχάρι της Κω, η Παλαιόπολη στα Κύθηρα, η Αλυκή και ο Άγιος Αρσένιος στη Νάξο και η Χρυσή Αμμουδιά στη Θάσο.

Ουσιαστικά πρόκειται για δημόσια παραλιακά ακίνητα που διαθέτουν ακτογραμμή και τα οποία είτε καλύπτουν όλο το παραλιακό μέτωπο, είτε μέρος αυτούς. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τεμαχισμό παραλιών με κάποια κομμάτια να είναι ελεύθερα και κάποια άλλα κλειστά.

ΠΗΓΗ: myilianews

teleytaiaexodos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_918.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Σχέδιο Β» για την έξοδο της Ιταλίας από την Ευρωζώνη έχει καταρτίσει το ιταλικό κόμμα «Κίνημα των Πέντε Αστέρων», όπως αναφέρει δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, οι Ματέο Ρέντσι και Πιερ Κάρλο Πάντοαν κωφεύουν μπροστά στις ανάγκες των πολιτών. «Αλλά, εμείς έχουμε πέντε σαφή σημεία για ένα σχέδιο Β, για μια εναλλακτική πορεία εκτός Ευρωζώνης» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Όπως επισημαίνει το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο, το «σχέδιο Β» εδράζεται στους εξής πυλώνες: ίδρυση μίας δημόσιας και ισχυρής τράπεζας, τη δυνατότητα του υπουργείου Οικονομικών να παρεμβαίνει στις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, την αύξηση των χαμηλόμισθων ανάλογα με τον πληθωρισμό και την αποκατάσταση των συνταγματικών κεκτημένων σχετικά με την υγεία, την παιδεία και τις καταθέσεις.

«Το ευρώ με τη σημερινή του μορφή δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης» επισημαίνει το «Κίνημα των Πέντε Αστέρων».

«Η κυβέρνηση, υποταγμένη στην εξουσία των χρηματοοικονομικών παραγόντων και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών, πρέπει να πέσει το γρηγορότερο δυνατόν, για το καλό της Ιταλίας» κατέληξε.

http://www.newmoney.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Υπάρχουν αρκετοί Ευρωπαίοι οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι οι συνομιλίες θα διαρκέσουν πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο, όπως συνέβη και με τους προηγούμενους πέντε μήνες

Μπορεί οι συνομιλίες ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους πιστωτές της να βρίσκονται σε εξέλιξη, ωστόσο, θεωρείται πολύ αμφίβολο αν θα υπογραφεί τελικά η συμφωνία για ένα τρίτο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα πριν τις 20 Αυγούστου, όπως επισημαίνει σε δημοσίευμά του το CNBC.
Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος του κειμένου, υπάρχουν αμφιβολίες για το κατά πόσο οι τεχνικές λεπτομέρειες της συμφωνίας μπορούν να διαμορφωθούν πριν από τις 20 Αυγούστου, όπου η Ελλάδα καλείται να πληρώσει τη δόση προς το ΔΝΤ.


Υπάρχουν αρκετοί Ευρωπαίοι οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι οι συνομιλίες θα διαρκέσουν πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο, όπως συνέβη και με τους προηγούμενους πέντε μήνες.

Από την πλευρά της πάντως χθες η εκπρόσωπος της Κομισιόν Mina Andreeva, ξεκαθάρισε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ότι δεν υπάρχει «καθορισμένη προθεσμία» για την ολοκλήρωση των συνομιλιών. Επισήμανε ωστόσο, ότι αν όλα τα μέρη διατηρήσουν τις δεσμεύσεις που πήραν στις 13 Ιουλίου, τότε θα μπορούσε να επιτευχθεί η συμφωνία στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου.

Ευρωπαίος αξιωματούχος ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του και ο οποίος συμμετέχει στις συζητήσεις ανέφερε ότι ένα πρόγραμμα διάσωσης για την Ελλάδα θα πρέπει να υπογραφεί νωρίτερα παρά αργότερα από τις 20 Αυγούστου, ώστε να καταφέρει η χώρα να πληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την ΕΚΤ.

Αλλά και ο Michael Hewson, επικεφαλής αναλυτής της αγοράς CMC Markets, θεωρεί απίθανο να υπάρξει συμφωνία έως τότε και πως ήδη διαφαίνονται στον ορίζοντα οι αντιπαραθέσεις για τις μεταρρυθμίσεις.

Τέλος, ο Wolfango Piccoli, διευθύνων σύμβουλος της Teneo Intelligence εκτιμά ότι το ρήγμα στο εσωτερικό του κόμματος θα μπορούσε να καθυστερήσει περαιτέρω τις συνομιλίες και χαρακτήρισε ως «θαύμα» το να υπάρξει ολοκληρωμένη συμφωνία μέχρι τα μέσα Αυγούστου.

Πηγή: newmoney.gr μέσο prezatv.blogspot.gr

http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/2015/07/cnbc-20.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top