Ο Δικτυουργός στο Email

Περισσότερα εδώ

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η απάντηση στο ερώτημα ειναι τόσο απλή, όσο η σκοπιμότητα της γερμανικής προπαγάνδας στην Ελλαδα. Απο τότε που το ναζιστικο κτήνος επανενώθηκε, ένα μέλημα είχε: Να αποκαταστήσει τους φυσικούς του συμμάχους και να τιμωρήσει τους διαχρονικούς εχθρούς.

Η αρχή έγινε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι ναζιστες Βοσνιοι και Κροάτες, εξολόθρευσαν τους Σέρβους και απέκτησαν τις κρατικές οντότητες που είχαν και επι χιτλερικής κυριαρχίας.
Έπειτα ηλθε η σειρά των ναζιστων Κοσοβαρων. Πιστών συμμάχων του ναζιστικου κτήνους. Απέκτησαν κράτος εξοντώνοντας Σέρβους, τσιγγάνους και οτι άλλο υπήρχε στα εδάφη που τους είχε εκχωρήσει ο Αδόλφος.

Τωρα, μαζί με την εξόντωση του Ελληνικου λαού, έρχεται και η αποκατάσταση των σκοπιανών. Που ζητούσαν απο τον Αδόλφο την “μεγάλη Μακεδονία”. Τόσο απλή ειναι η απάντηση, τοσο ολέθριος ειναι ο ρόλος των πολιτικών αχυρανθρωπων που οι γερμανοι τους τοποθετούν στην ηγεσία της Ελλαδας, γνωρίζοντας οτι τους κρατούν για κάτι ψωροβαλιτσες.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν προσωρινά την Κέρκυρα, μετά από βομβαρδισμό της ανοχύρωτης πόλης από το στόλο τους. Αφορμή ήταν η δολοφονία από Αλβανούς πράκτορες, σε ελληνικό έδαφος, του Στρατηγού Τελλίνι, που ήταν μέλος της επιτροπής για τον καθορισμό των ελληνοαλβανικών συνόρων.
(Αὔγουστος, Σεπτέμβριος 1923)

Κωνσταντίνου Ε. Νοῦσκα, Ὑποστρατήγου Ε.Α.

Δύο περίπου χρόνια μετὰ τὴν λήξη τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ Ἰταλία ρίπτει τὸ προσωπεῖο της καὶ ἀποκαλύπτει τὶς πραγματικὲς διαθέσεις της γιὰ κυριαρχία στὸν χῶρο τῆς Βαλκανικῆς.

Ἀποκορύφωμα τῶν διαθέσεών της αὐτῶν ἦταν ἡ ἀναθεώρησις τῆς πολιτικῆς της ἔναντι τοῦ Ἀλβανικοῦ ζητήματος.

Μὲ τὸν τρόπο αὐτό ἡ Ἰταλία ἐπέστρεψε στὴν πολιτικὴ της, τοῦ 1913-1914 και 1917-1919, νὰ εὐνοεῖ μία μεγάλη Ἀλβανία, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀσκεῖ σ’ αὐτή, ὡς ἡ μόνη προστάτιδά της, σημαντικὴ οἰκονομική, στρατιωτικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἐπιρροή.

Μέσα στὴν νέα αὐτή πολιτικὴ, ἐντάσσεται ἡ καταγγελία τῆς συμφωνίας Βενιζέλου – Τιτόνι καὶ ἡ ὑπογραφή Ἰταλοαλβανικῆς συμφωνίας τῶν Τιράνων στὶς 2 Αὐγούστου 1920, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν, ἡ Ἰταλία ἐκκένωνε ἀπό τὰ στρατεύματά της τὴν περιοχὴ Αὐλώνας καὶ κρατοῦσε μόνο ὡς ἀντάλλαγμα τὴν νῆσο Σάσωνα.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἰταλία ὑποστήριξε τὴν εἰσδοχή τῆς Ἀλβανίας στὴν κοινωνία τῶν Ἐθνῶν (Κ.Τ.Ε.) στὶς 17 Δεκεμβρίου 1920, καθὼς καὶ τὸ αἴτημα τῆς νέας συμμάχου της πρὸς τὸν διεθνὴ ὀργανισμό, γιὰ τὴν παραχώρηση σ’ αὐτήν τοῦ Μοναστηρίου, τοῦ Ἁγίου Ναοῦμ καὶ τῶν δεκατεσσάρων χωρίων τῆς Κορυτσᾶς, ποὺ τὸ 1913, κατέχονταν ἀντίστοιχα ἀπό τὴν Σερβία καὶ τὴν Ἑλλάδα.(…)


Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ(…) Ἀποκορύφωμα τῶν σοβινιστικῶν αὐτῶν δραστηριοτήτων τῆς Ἰταλίας, στὴν ὁποῖα ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε ἐπικρατήσει ὁ Φασισμὸς τοῦ Μουσολίνι, ἦταν τὸ στημένο ἀπό τὸν Φασισμὸ ἐπεισόδιο τῆς 27ης Αὐγούστου 1923 κατὰ τὸ ὁποῖο βρέθηκαν δολοφονημένοι στὸν δρόμο τῶν Ἰωαννίνων πρὸς τὴν Κακαβιὰ, σὲ Ἑλληνικό ἔδαφος, ὁ Στρατηγὸς Τελλίνι, ὁ Ταγματάρχης Κόρτι, ὁ Λοχαγὸς Μπονατσίνι, ὁ ὁδηγός τοῦ αὐτοκίνητου καὶ ἕνας Διερμηνέας, ποὺ ἦταν μέλη τῆς Ἰταλικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν ὁριστική χάραξη τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς Μεθορίου…

Στἀ ἰταλικά πολεμικὰ ἄρχισαν ἔντονες κινήσεις, οἱ πύργοι τῶν θωρηκτῶν ἔστρεψαν τῖς κᾶνες τους πρὸς τὴν πόλη, τὸ πλῆθος ὅμως παρέμενε καὶ παρακολουθοῦσε, μερικοὶ μάλιστα κολυμβητὲς στέκονταν καὶ αὐτοί ὄρθιοι στὸ νερὸ καὶ ἔβλεπαν τὸ ἀπροσδόκητο.

Ξαφνικὰ, τὸ «Κόντε ντὶ Καβοῦρ», ἄρχισε νὰ βάλῃ καὶ κτύπησε τὸ Νέο φρούριο, κοντὰ στὴν Ὲλληνική σημαῖα ὅπου στεγάζοντο οἱ Μικρασιᾶτες πρόσφυγες. Τότε μόνο κατάλαβαν μὲ φωνὲς και σκόρπισαν, μία φωνὴ ἀκούστηκε : «Μᾶς βομβαρδίζουν ! Οἱ δειλοὶ ! Οἱ δολοφόνοι» .

Οἱ πρόσφυγες ἔτρεχαν πανικόβλητοι στὶς ὑπόγειες στοὲς τῶν φρουρίων, ἀρκετοί σκοτώθηκαν καὶ τραυματίστηκαν.
Δεκαπέντε νεκροὺς και τριανταπέντε τραυματίες στοίχισε ὁ βομβαρδισμὸς, τὰ θύματα ἀνῆκαν στοὺς δυστυχεῖς πρόσφυγες, ἀλλά καὶ στοὺς κατοίκους τοῦ Ἁγίου Ρόκκου, οἱ προκλητικοὶ δὲ ἰταλοί, ἄνοιξαν ἕνα λάκκο ἀργότερα, στὶς παρυφὲς τοῦ φρουρίου καὶ ἔριξαν τὰ 15 πτώματα’ οἱ περισσότεροι τῶν φονευθέντων ἦταν γυναῖκες καὶ παιδιὰ.


Hellasforce.com

Διαβάστε το ολόκληρο...

http://olympia.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

και γιατί όλοι πλέον ξέρουμε ότι την ιστορία μας της αποκρύπτουν και ειδικά στα σχολειά...

ΔΙΕΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "ΑΟΖ, Ζεόλιθος, Καινοτομία". Πολύκεντρο Μοιρών. Σάββατο 30 Αυγούστου 2014, ώρα 19:00.




Συνέντευξη του Ν. Λυγερού στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του DION, 29/08/2014

Συνέντευξη του Ν. Λυγερού στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του DION, 29/08/2014

Articles & Analyses Génocide:
http://www.lygeros.org/section.php?name=Genocide


Ν. Λυγερός - 4ο Master Class Τοποστρατηγικής. Αγαθονήσι, 26/08/2014


Διαβάστε το ολόκληρο...

Σε καπηλειό της γειτονιάς κάθονταν ένας καθημερινός θαμώνας με ακουμπισμένο το κεφάλι του βαρύ στην γροθιά του αριστερού χεριού πάνω στο τραπέζι και πολύ στενοχωρημένος, με το δεξί χέρι κρατούσε ένα άδειο ποτήρι τσίπουρο και το στριφογυρνούσε κάπως νευρικά.

Ένας γνωστός του και αυτός θαμώνας, τον ρώτησε: Τι γίνεται ορέ φίλε γιατί έτσι βαρύς και στενοχωρημένος;

Εκείνος πρόθυμα απάντησε: Γαμώτη μου δεν θυμάμαι τι με είπε η γυναίκα όταν της είπα βγαίνω για λίγο έξω, με είπε να πιο 2 και να γυρίσω στις 8, ή να πιω 8 και να γυρίσω στις 2;

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι μεγαλοεργολάβοι και τα πολιτικά τσιράκια τους δεν σταμάτησαν μέσα στο καλοκαίρι να χαλκεύουν κατηγορίες ενάντια στους κατοίκους που αντιστέκονται για να υπερασπίσουν τα συνταγματικά δικαιώματα μας και που σαν αιχμή του δόρατος έχουν το ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Μέσα στο κατακαλόκαιρο ήρθε ΚΛΉΣΗ προς απολογία και στον πρόεδρο του Κινήματος Δεν Πληρώνω, Βασίλη Παπαδόπουλο, ενώ είχαν προηγηθεί κλητεύσεις και σε δύο άλλα ηγετικά στελέχη του Κινήματος μας , τη Σούλα Γαλάνη και τον Απόστολο Αυλακιώτη, από τον Μώλο Φθιώτιδας.

Διαβάστε παρακάτω το “απολογητικό” υπόμνημα του Βασίλη Παπαδόπουλου σχετικά με την υπόθεση:

Προς τον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας
Υ Π Ο Μ Ν Η Μ Α
Βασιλείου Παπαδόπουλου του Λεωνίδα,
Σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 5 παρ. 4) απαγορεύεται οποιοσδήποτε περιορισμός της ελευθερίας μετακίνησης εντός της χώρας.

Οι εκάστοτε επιλογές της πολιτείας για τον τρόπο χρηματοδότησης της κατασκευής και συντήρησης των εθνικών οδών όφειλαν και οφείλουν να εξασφαλίζουν την ισότιμη άσκηση του παραπάνω συνταγματικού δικαιώματος, από οποιονδήποτε πολίτη…

Εύλογα, η εξάρτηση οιουδήποτε δικαιώματος ή ελευθερίας από χρηματικό ή άλλο αντάλλαγμα, αυτομάτως το καταργεί ως τέτοιο (δικαίωμα ή ελευθερία) μετατρέποντάς το σε εμπόρευμα, το οποίο ασκούν/αγοράζουν οι πολίτες ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα, άρα όχι ισότιμα ούτε και ελεύθερα.

Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτεία, επέλεξε, εκτός της άμεσης και έμμεσης φορολογίας των πολιτών, την θέσπιση διοδίων για την συντήρηση των εθνικών οδών.
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η προαναφερθείσα συνταγματική ελευθερία, παρέμειναν ελεύθερες (χωρίς διόδια) για όλους, παράπλευρες οδοί, ενώ σε μια προφανή προσπάθεια στάθμισης των εννόμων αγαθών, οι σταθμοί των διοδίων ήταν λιγοστοί και το απαιτούμενο αντίτιμο σχετικά χαμηλό, γεγονότα που συνέβαλαν στην σιωπηρή συναίνεση των πολιτών στον σχετικό περιορισμό του συνταγματικού τους δικαιώματος.

Σήμερα, οι παράπλευρες οδοί είτε έχουν καταργηθεί λόγω επέκτασης του οικιστικού ιστού, είτε έχουν αποσαρθρωθεί και έχουν καταστεί επικίνδυνοι, λόγω έλλειψης συντήρησης. Πρόσφατα σκοτώθηκε στο παράδρομο , δίπλα στα διόδια της Αγίας Τριάδας , στον ασυντήρητο και επικίνδυνο παράδρομο, 19χρονος συμπολίτης μας.

Επιπλέον, οι πρόσφατες συμβάσεις της πολιτείας με την εταιρία, δεν ρύθμισαν ούτε τον επιτρεπόμενο αριθμό των σταθμών διοδίων, ούτε χρηματικό αντίτιμο τέτοιο που να μην καταργείται εν τοις πράγμασι η συνταγματική ελευθερία της ελεύθερης μετακίνησης, με αποτέλεσμα: Σήμερα, η εγκαλούσα εταιρία να δρά με μόνο γνώμονα το ασύδοτο κέρδος, ενάντια στο κοινό όφελος – στο οποίο υποτίθεται πως σκοπεύει – και να καταργεί η ίδια το δικαίωμα των πολιτών στην ελεύθερη μετακίνηση.

Οι κάτοικοι και εργαζόμενοι της περιοχής, βιώνουμε κατά τις καθημερινές μας μετακινήσεις μια απαράδεκτη κατάσταση.

Είμαστε υποχρεωμένοι για να κινηθούμε ακόμη και στις μικρότερες απαραίτητες καθημερινές αποστάσεις (από το σπίτι στην εργασία, στο σχολείο των παιδιών μας, στη Δ.Ο.Υ., στα καταστήματα της ευρύτερης περιοχής, στις δημόσιες υπηρεσίες ) είτε να πληρώνουμε πανάκριβα διόδια που ολοένα αυξάνονται είτε να διακινδυνεύουμε την ζωή μας και να χάνουμε πολύτιμο χρόνο σε ημιτελείς «παράδρομους» που διακόπτονται από ιδιοκτησίες, εντελώς ακατάλληλους ως προς τη χάραξη, το πλάτος, τις κλίσεις, την ποιότητα του οδοστρώματος, τη σήμανση, το φωτισμό κλπ.

Σημειώνουμε επίσης ότι σε αυτούς τους παράδρομους έχουμε πλέον πολύ μεγάλο κυκλοφοριακό φόρτο και με πολλά μεγάλα οχήματα που προσπαθούν να αποφύγουν τα ακριβά και πυκνά διόδια.

Σε αυτή την κατάσταση οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι αντιδρούν. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια μεταβήκαμε στα διόδια της Αγίας Τριάδας για μια μαζική και συμβολική διαμαρτυρία.

Πάντα στις διαμαρτυρίες αυτές, τηρούνται τα πιο αυστηρά μέτρα ασφαλείας. Υπάρχουν ειδικά φωσφορίζοντα γιλέκα με ανακλαστικές λωρίδες που τα φορούν όλοι οι συμμετέχοντες, κίτρινες σημαίες που διακρίνονται από μακριά, τοποθετούνται κώνοι ασφαλείας, οι δε διαμαρτυρόμενοι πολίτες βρίσκονται στα τσιμεντένια διαζώματα και μοιράζουν το οποιοδήποτε υλικό, εφόσον υπάρχει, γνωστοποίησης της διαμαρτυρίας τους.

Εξ άλλου πριν από κάθε σταθμό διοδίων υπάρχουν μεγάλες πινακίδες, τοποθετημένες από την παραχωρησιούχο εταιρία, που συνιστούν την επιβράδυνση των οχημάτων διότι υπάρχει σταθμός είσπραξης διοδίων. Αυτές και μόνο οι πινακίδες καθώς και η θέα των κουβουκλίων κάνουν το όχημα να έχει, ούτως ή άλλως, σχεδόν μηδενική ταχύτητα κατά την προσέγγιση του στα διόδια.

Ουδέποτε, στα 3 χρόνια που έχει ξεκινήσει το κίνημα διαμαρτυρίας των κατοίκων και των πολιτών, έχει συμβεί το παραμικρό ατύχημα κατά την διάρκεια αυτών των κινητοποιήσεων.

Σε καμία των περιπτώσεων δεν δημιουργείται μποτιλιάρισμα, μιας και σκοπός μας δεν είναι να ταλαιπωρηθούν οι ταξιδιώτες αλλά αντίθετα να είναι σύμμαχοι στον αγώνα μας.

Αποτέλεσμα αυτού είναι οι καθολικές επευφημίες και οι ενθαρρυντικοί πανηγυρισμοί των οδηγών και των επιβατών σε κάθε ανάλογη διαμαρτυρία στα διόδια, δείγμα της μεγάλης αποδοχής των πολιτών.

Εάν κάποιος οδηγός επιθυμούσε να πληρώσει το αντίτιμο, τον στἐλναμε στα γραφεία της εταιρείας να πληρώσει.
Η πράξη μας αυτή είναι πολιτική και δε μπορεί ο δρόμος που είναι δημόσιο αγαθό να βρίσκεται στα χέρια μεγαλοεργολάβων πληρώνοντας κατασκευή και διόδια, ο ίδιος ο λαός.

Απορίας άξιον είναι γιατί ότι όταν τα μεγάλα πολιτικά κόμματα , αλλά και ιδιωτικές εμπορικές εταιρίες, ακόμη και εφημερίδες, μοιράζουν το διαφημιστικό τους υλικό στα διόδια ουδέποτε ασκήθηκε εναντίον τους η παραμικρή δίωξη.

Το κίνημα μας ενοχλεί ακριβώς γιατί έρχεται σε αντιπαράθεση με τα μεγάλα συμφέροντα των εργολάβων που έχουν αναλάβει την εκμετάλλευση των εθνικών μας δρόμων. Κάθε φωνή διαμαρτυρίας πρέπει να πνιγεί στο βωμό του κέρδους των ολίγων.

Για όλους του παραπάνω λόγους δεν αποδεχόμαστε καμία κατηγορία και ζητάμε να σταματήσει κάθε δίωξη τόσο εναντίον μου όσο και εναντίον του συνολικού κινήματος.

Βασίλης Παπαδόπουλος


Διαβάστε το ολόκληρο...

του Άρη Χατζηστεφάνου

Αρκετά από τα πλέον λαομίσητα καθεστώτα της ιστορίας κατέρρευσαν όταν οι πολίτες τους αποφάσισαν να μην πληρώσουν κάποια έκτακτη εισφορά. Μια ιστορία παλιά όσο ο χριστιανισμός.

"ΤΟΥΤΟΝ ΕΥΡΟΜΕΝ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑ το έθνος και κωλύοντα Καίσαρι φόρους διδόναι". Το κατηγορητήριο ήταν σαφές. Ο Ιησούς ήταν, σύμφωνα με το κατά Λουκά Ευαγγέλιο, ο πρώτος άνθρωπος που κάλεσε τους συμπολίτες του να μην πληρώσουν έναν φόρο ως κίνηση ανυπακοής στο καθεστώς.

Οι κάτοικοι της Ιουδαίας βέβαια αρνούνταν να πληρώσουν ούτως ή άλλως τους φόρους τους γνωρίζοντας ότι δεν προορίζονταν για τις τοπικές ανάγκες αλλά για τα θησαυροφυλάκια μιας ...
οικονομικής υπερδύναμης, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι τελώνες μάλιστα, δηλαδή οι φοροεισπράκτορες της εποχής, ήταν τόσο μισητοί στο λαό ώστε ο ίδιος ο Ιησούς τους συνέκρινε με τις πόρνες.

Η πρώτη ανατροπή καθεστώτος πάντως ύστερα από τη μαζική άρνηση πληρωμής φόρων θα έρθει, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, το 1197 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, όταν η αυτοκρατορία βρισκόταν στα χέρια του πραξικοπηματία Αλέξιου Αγγελου. Προκειμένου να ικανοπιήσει τους ανθρώπους τπου τον έφεραν στην εξουσία - δηλαδή την οικονομική και πολιτική ελίτ της εποχής- είχε αδειάσει τα δημόσια ταμεία δημιουργώντας ένα κολοσσιαίο ,απεχθές, δημόσιο χρέος.

Ο Αλέξιος επιχείρησε να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος ελπίζοντας σε ένα γενναίο κούρεμα, παράλληλα όμως αύξανε συνεχώς τη φορολογία έως τη στιγμή που ο πληθυσμός εξεγέρθηκε αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει την πόλη...νύχτα.

Η ανθρωπότητα θα πρέπει να περιμένει μέχρι το 1381 για να ζήσει μια εξίσου σημαντική φορολογική εξέγερση όταν ο Βασιλιάς Ριχάρδος Β' της Αγγλίας θα επιχειρήσει να επιβάλει την τρίτη δόση ενός δυσβάσταχτου και κυρίως άδικου φόρου.

Η εξέγερση εξαπλώνεται σαν άγρια πυρκαγιά και σε σύντομο διάστημα οι χωρικοί, υπό την ηγεσία του Βατ Τάιλερ, φτάνουν στο Λονδίνο όπου εκτελούν αξιωματούχους που σχετίζονταν με την επιβολή φόρων - μεταξύ αυτών και τον αρχιεπίσκοπο του Καρντέμπερι και τον Υπουργό Οικονομικών.

Αν και η λεγόμενη "εξέγερση των χωρικών" θα αποτύχει, θα πυροδοτήσει παρόμοιες κινήσεις και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στη γαλλική Ρουέν οι κάτοικοι σταματούν να πληρώνουν τους φόρους τους το 1381, ενώ την ίδια χρονιά στο Παρίσι αρκετοί φοροεισπράκτορες καταλήγουν να επιπλέουν στον ... Σηκουάνα.

Οι φορο-εξεγέρσεις του Μεσαίωνα θα λάβουν εντελώς νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά στον 16ο αιώνα, όταν οι κάτοικοι της Σαλαμάνκα στην Ισπανία πραγματοποιούν τη λεγόμενη εξέγερση των κομουνέρος. Αρνούνται να πληρώσουν φόρους στον βασιλιά Κάρολο Α' υποστηρίζοντας ότι τα χρήματά τους φεύγουν από τη χώρα και καταλήγουν στον ...φορολογικό παράδεισο της Ολλανδίας.

Πρόκειται ενδεχομένως για την πρώτη μοντέρνα επανάσταση της Ιστορίας, καθώς οι εξεγερμένοι δεν ήθελαν απλώς να μην πληρώσουν τους φόρους αλλά ζητούσαν ελευθερία , δημοκρατία και αλλαγή ολόκληρου του οικονομικού συστήματος.

Σχεδόν τρείς αιώνες αργότερα η άρνηση πληρωμής φόρων ως κίνηση πολιτικής ανυπακοής θα μας δώσει και το πρώτο κίνημα "δεν πληρώνω" κατά των διοδίων. Στην Ουαλία του 19ου αιώνα οι λεγόμενοι Ρεμπέκα (ακτιβιστές της εποχής που κυκλοφορούσαν ντυμένοι γυναίκες για να μην γίνονται αντιληπτοί από τις αρχές) συνήθιζαν να επιτίθενται και να καταλαμβάνουν σταθμούς διοδίων. Το οδικό δίκτυο της Ουαλίας ελεγχόταν από καταπιστεύματα, τα οποία επέβαλαν υψηλό αντίτιμο με το πρόσχημα ότι πραγματοποιούσαν έργα οδοποιίας. Συνήθως ήταν ακόμη μια μορφή έμμεσης φορολογίας που οδηγούσε τους χωρικούς στα όρια της εξαθλίωσης.

Οι εξεγερμένοι Ρεμπέκα ,λοιπόν, άρχισαν να καταλαμβάνουν σταθμούς διοδίων και πρόσφεραν δωρεάν διέλευση στους διερχόμενους.

Στην πραγματικότητα με τη στάση τους αμφισβητούσαν το σύνολο του άδικου φορολογικού συστήματος με το οποίο πραγματοποιούνταν μια συνεχής αναδιανομή πλούτου από τα κατώτερα προς τα ανώτερα οικονομικά στρώματα.

Ο 20ός αιώνας θα γνωρίσει αρκετές μαζικές αρνήσεις πληρωμής φόρων, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα την έκκληση του Μαχάτμα Γκάντι προς τους υποστηρικτές του να αγνοήσουν τους δφοροεισπράκτορες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Πάντως η γνωστότερη απόφαση πολιτών να μην πληρώσουν φόρους τις τελευταίες δεκαετίες μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1990 η Μάργαρετ Θάτσερ είχε την φαεινή ιδέα να εισάγει έναν αντίστροφα προοδευτικό φόρο , ο συντελεστής του οποίου αυξανόταν για τους φτωχούς και αυξανόταν για τους πλουσίους. Το 30% των Βρετανών αρνήθηκε να πληρώσει αυτό το νεοφιλελεύθερο τερατούργημα και όταν η αστυνομία αποφάσισε να παρέμβει 250.000 άτομα κατέβηκαν στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου και συγκρούστηκαν μαζί της.

Λίγους μήνες αργότερα η "βασιλεία" της "σιδηράς κυρίας" τερματιζόταν απότομα και η Θάτσερ αποχωρούσε ταπεινωμένη από τον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ με δάκρυα στα μάτια.

από την «Εφημερίδα των συντακτών»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Το αν ένα κράτος θα επιλέξει να φορολογήσει τους πολίτες του, ποιους από αυτούς θα φορολογήσει, πόσο και με ποιο τρόπο, δεν είναι γραμμένο σε κάποιες πλάκες του Μωυσή. Είναι θέμα μιας κάποιας εθιμικής φορολογικής λογικής που έχει καταφέρει να επιβιώσει ανά τους αιώνες, όπως για παράδειγμα η ανταποδοτική φορολόγηση εσόδων και εισοδημάτων, αλλά από κει και μετά, ο κάθε κυβερνήτης μπορεί να φορολογήσει το οτιδήποτε, αρκεί να μπορέσει να το πουλήσει σαν αναπόφευκτο, δίκαιο και λογικό.

Φαντάζομαι ότι σε κάποιο βιβλίο που θα πραγματεύεται την ιστορία της φορολογίας, ο συγγραφέας θα έχει να παρουσιάσει κάποια αληθινά μαργαριτάρια, που θα κάνουν τους...
σύγχρονους να τραβάνε τα μαλλιά τους για τον παραλογισμό τους. Κι όμως εκείνη την εποχή και σ’ εκείνον τον τόπο οι πολίτες πείθονταν ή εξαναγκάζονταν να πληρώσουν.

Σήμερα τα πράγματα, ειδικά στην Ελλάδα, παραμένουν τα ίδια και χειρότερα. Ο ΕΝΦΙΑ είναι φόρος που φορολογεί τα ακίνητα τα οποία όμως έχουν ήδη φορολογηθεί. Αν έχουν αποκτηθεί με κληρονομιά, ο νέος κάτοχος έχει ήδη πληρώσει (βαρύ) φόρο κληρονομιάς, αν έχει αγοραστεί, ο νέος ιδιοκτήτης πληρώνει ΦΠΑ και αν ενοικιάζονται πληρώνει επιπλέον φόρο επί του ενοικίου. Κάπου πίσω στο μυαλό μου θυμάμαι ότι είχαν σύρει στα δικαστήρια κάποια εταιρία κινητής τηλεφωνίας γιατί έβαζε φόρο πάνω στο φόρο, περίπτωση που είχε καταδικαστεί, φαντάζομαι βάσει κάποιας νομοθεσίας. Απορώ γιατί κάποια παρόμοια διαδικασία δεν έχει ακόμα κινηθεί και για τον ΕΝΦΙΑ.

Από τη φασαρία που γίνεται στο δημόσιο διάλογο σχετικά με το νέο αυτό φόρο, λείπει μια ουσιαστική συζήτηση για το τι αντιπροσωπεύει, γεγονός που αφήνει ελεύθερο το πεδίο στην κυβέρνηση να διαπραγματεύεται μόνο την πιθανή του ελάφρυνση και όχι τη νομιμότητά του. Στις ερωτήσεις των πορνικών μυαλών των καναλιών, «και από πού θα βρεθούνε τα λεφτά από την κατάργησή του», ή «μα και σε άλλες χώρες υπάρχει φόρος κατοχής», οι ερωτώμενοι συνήθως παραμένουν βουβοί, ή ρίχνουν αλλού τη μπάλα, ή αναγκάζονται να ψιλοέρθουν στα λόγια των δημοσιογράφων.

Οι απαντήσεις είναι πολύ απλές: Γιατί να νομιμοποιείται ένας φόρος από το γεγονός και μόνο που υπάρχουν και άλλες χώρες που τον επιβάλλουν; Και γιατί τότε, από την άλλη, να μην νομιμοποιείται η συνολική φοροαπαλλαγή, εφ’ όσον υπάρχουν χώρες που δεν επιβάλλουν καμία φορολογία στους πολίτες τους; Μια τέτοια περίπτωση, απ’ όσο θυμάμαι, ήταν ο Λίβανος στα καλά του.

Η απάντηση στην ερώτηση «κι από πού θα βρεθούνε τα λεφτά;» είναι απλούστερη, αρκεί το μυαλό να θυμάται ανά πάσα στιγμή ότι τα ελλείμματα σε ένα κράτος οφείλονται τόσο στα έξοδα όσο και στην υστέρηση εσόδων από φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και φοροαπαλλαγή.

Στην Ελλάδα η υστέρηση εσόδων είναι ενδημική για διάφορους λόγους, τόσο από τους μικρούς όσο και από τους μεγάλους. Το γιατί φοροδιαφεύγουν οι μικροί το έχουμε γράψει πολλές φορές. Μέχρι και ο Τόμσεν σε κάποια στιγμή ειλικρίνειας παραδέχτηκε ότι σε αυτή τη φάση της μεγάλης ύφεσης καλό είναι να τους φερόμαστε με το μαλακό, γιατί τα «μαύρα» είναι αυτά που θα κρατήσουν την οικονομία λίγο πάνω από τον πάτο. Για να αποκαταστήσει όμως μια κυβέρνηση το αίσθημα αδικίας που δέρνει τους πολίτες από τη χρόνια και ξεδιάντροπη διαπλοκή, θα πρέπει να αρχίσει από τους μεγάλους. Και αυτοί κατά σειρά είναι οι εφοπλιστές, η εκκλησία και οι πολυεθνικές εταιρίες.

Μου κάνει εντύπωση η τόσο επιλεκτική μεταχείριση των εφοπλιστών, γεγονός που δεν δικαιολογείται από τη συνεισφορά τους στην οικονομία σε σχέση με άλλους κλάδους. Από το Οικονομικό Δελτίο της ALPHA BANK (οκτ. 2009)

βλέπουμε ότι η ναυτιλία συνεισφέρει ανάμεσα στο 5% και στο 8% του ΑΕΠ στις καλύτερες χρονιές, ενώ οι κατασκευές το 2006 αντιπροσώπευαν το 8% του ΑΕΠ. Ο τουρισμός συμβάλει σχεδόν το διπλάσιο.


Αντ’ αυτού βλέπουμε την υπερφορολόγηση της οικοδομής μέχρι την τελική της εξάλειψη. Πόσο δίκαιο είναι αυτό; Γιατί κανείς δεν κάνει τη σύγκριση και να ζητήσει τα ρέστα; Μήπως γιατί οι εφοπλιστές κάνουν κι άλλα πράγματα που δεν τα κάνουν οι μικρο-εργολάβοι κατοικιών;

Ακόμα κι αν λάβουμε υπ’ όψιν την απασχόληση ο αριθμός των ναυτικών σε ελληνικά πλοία βαίνει σπαραχτικά μειούμενος, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Και προσοχή, δεν είναι οι αλλοδαποί ναυτικοί που τους αναπληρώνουν. Μειώνονται ταχύτατα και αυτοί.


Επομένως όλα τα επιχειρήματα που συντηρούν την ιδιαίτερη μεταχείριση των εφοπλιστών είναι αρκετά έωλα.

Αν πάμε στο θέμα Εκκλησία, και αν θέλουμε να γίνουμε «Ευρώπη», όπως διατείνονται οι κυβερνώντες, πολύ απλά θα πρέπει να καταργήσουμε τη μισθοδοσία των κληρικών από τον προϋπολογισμό. Στη Γερμανία, οι κληρικοί κάποιου δόγματος πληρώνονται από τις εισφορές των αντίστοιχων πιστών. Πολλοί όταν θέλουν να θίξουν την πανταχού παρουσία και ανάμιξη των ρασοφόρων στα πολιτικά πράγματα, σπεύδουν να παρομοιάσουν την Ελλάδα με Ιράν. Η σύγκριση αυτή είναι όμως εντελώς λανθασμένη γιατί οι σιίτες κληρικοί ΔΕΝ μισθοδοτούνται από το κράτος, αλλά από τις εισφορές των πιστών, οι οποίες και επιστρέφουν στις κοινότητες. Μισθό από το κράτος παίρνουν μόνο οι σουνίτες ιερείς.

Γιατί δεν ανοίγει μια τέτοια συζήτηση; Γιατί οι ιερείς στην Ελλάδα να είναι κρατικοδίαιτοι; Γιατί ο Σύριζα που διατεινόταν για χωρισμό κράτους εκκλησίας δεν λέει κουβέντα επ’ αυτού; Γιατί ο κόσμος να απαιτεί από το κράτος ορθολογική διαχείριση των πόρων (που είναι και της μόδας) και δεν αντιλαμβάνεται ότι το ίδιο πρέπει να απαιτήσει και από την εκκλησία η οποία διαχειρίζεται τεράστια ποσά και μεγάλη ακίνητη περιουσία; Δεν θα μπορούσαν να το δουν αυτό οι πιστοί, οι οποίοι σίγουρα θα αντιδρούσαν, σαν μια προσφορά της εκκλησίας στην ελάφρυνση των φόρων τους;

Και ερχόμαστε στις πολυεθνικές οι οποίες είναι συνυφασμένες με τις τριγωνικές συναλλαγές και τις εξοχώριες εταιρίες. Ποιος έχει ασχοληθεί με το ξεψάχνισμα των ισολογισμών τους. Ποιος έχει ελέγξει αν τα τυχόν πρόστιμα που έχουν επιβληθεί, έχουν κιόλας εισπραχθεί; Δεν μπορούμε να πάρουμε παράδειγμα από τους Βρετανούς που έχουν κάνει σημαία τους τη φοροδιαφυγή μεγάλων εταιριών όπως Vodaphone, Top Shop, Starbucks κλπ, σηκώνοντας ψηλά ένα θέμα μέχρι πρότινος ανέγγιχτο; Γιατί τα κοινοτικά όργανα μιλούν για 1 περίπου τρις φοροδιαφυγή στην ΕΕ και κανένας δεν ασχολείται; Και γιατί τα θύματα συνεχίζουν να πιστεύουν ότι αν δεν μπει ο τάδε έξτρα φόρος «από πού θα βρεθούν τα χρήματα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις;».

Δεν είναι καιρός πια να πούμε ΟΧΙ, έχοντας κι όλο το δίκαιο επάνω μας;

από το blog «e-CYNICAL»

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Αφού την διέλυσαν θέλουν την επανένωση- στα δυτικά πρότυπα»

«Η επανένωση της Γιουγκοσλαβίας- Η ΕΕ θέλει να απορροφήσει τις υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων, γράφει το ρωσικό δημοσίευμα της Βίζγκλιαντ.
Αύγουστος 30, 2014.Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες αποφάσισαν την επανένωση της Γιουγκοσλαβίας, η οποία διαλύθηκε με την τιμή της αιματοχυσίας.

Τώρα, «οι εσωτερικοί ηγέτες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιδιώκουν να ενώσουν όχι μόνο τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αλλά να ενσωματώσουν σε αυτήν την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο απερχόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jose Manuel Barroso, μίλησε υπέρ της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλων των βαλκανικών χωρών, με εξαίρεση την Τουρκία.

Είναι περίπου έξι κράτη- Αλβανία, Βοσνία/Ερζεγοβίνη, Νοτιοσλαβικό κράτος Σκοπίων, Σερβία, Μαυροβούνιο και επίσης το μερικώς αναγνωρισμένο Κοσσυφοπέδιο.

«Θα θέλαμε να δούμε τη διαδικασία ένταξης των χωρών αυτών σύντομα», είπε η Καγκελάριος.

Η δήλωση αυτή ανακοινώθηκε στο πλαίσιο της Συνόδου των ηγετών των Δυτικών Βαλκανίων που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο στις 28 Αυγούστου, από μία σύνοδο από την οποία εξαιρέθηκε η Τουρκία.

Σε αυτήν την σύνοδο, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανέφερε ότι στις πέντε χώρες και το Κοσσυφοπέδιο έως το 2020 θα παρασχεθεί βοήθεια για την ένταξή τους μέχρι το 2020 ποσού της τάξης των € 12 δισεκατομμυρίων.

Η είδηση είναι πολύ σημαντική, για να μην πούμε ιστορική.

Τέσσερις από αυτές τις δημοκρατίες είναι, ήδη, υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ (Νοτιοσλαβικό κράτος Σκοπίων από το 2005, Μαυροβούνιο από το 2010, Σερβία από το 2012, Αλβανία από το 2014) και οι περιπτώσεις της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου ως «εν δυνάμει μέλη», δηλαδή για αυτούς είναι επίσημα αναγνωρισμένο το δικαίωμα της συμμετοχής τους σε μια «ενιαία ευρωπαϊκή οικογένεια» με μια σειρά διαδικασιών ολοκλήρωσης που βρίσκονται σε λειτουργία.

Παρόλα αυτά, στις προοπτικές των περισσότερων από τις χώρες αυτές υπάρχει ένας παραδοσιακός σκεπτικισμός, το ευρωπαϊκό μέλλον είναι αβέβαιο.

Αλλά, από τις απόψεις των Μέρκελ- Μπαρόζο, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η θεμελιώδης απόφαση ελήφθη- Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα απορροφήσει πλήρως τα Βαλκάνια.

Μετά από όλα αυτά, μόνο η πρώτη ματιά βρίσκει μια κατάσταση ηρεμίας. Οι οιονεί εθνοτικές συγκρούσεις στη Βοσνία απλά κοιμούνται. Στο νοτιοσλαβικό κράτος των Σκοπίων, υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με τους Αλβανούς αυτονομιστές. Στη Σερβία, με τον μουσουλμανικό νότο και τους εθνικιστές της Βουδαπέστης υποκινούν συνεχώς τους Ούγγρους της Βοϊβοδίνας. Τέλος, υπάρχει το Κοσσυφοπέδιο.

Η παρέμβαση της ΕΕ σε αυτήν την ιστορική εποχή είναι προκαθορισμένη, υπάρχει απροθυμία ανοχής μιας μόνιμης ένοπλης σύγκρουσης και για αρκετό χρονικό διάστημα οι Ευρωπαίοι Αξιωματούχοι προσφέρουν στο Βελιγράδι ένα «συμβιβαστικό σχέδιο», λέγοντας ότι θα μπορούσαν πάλι να ενωθούν με το Κοσσυφοπέδιο, αλλά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το σερβικό γκέτο στο βόρειο άκρο παύει να έχει ενδιαφέρον, αφού ...μελλοντικά τα σύνορα θα διαγραφούν.

Το νοτιο-σλαβικό κράτος της πρώην Γιουγκοσλαβίας

Το νοτιοσλαβικό κράτος των Σκοπίων από την άλλη, είναι υποψήφιο για την ένταξη του στην ΕΕ και είναι το περισσότερο από κάθε άλλο κράτος προβληματικό στον κατάλογο των προς ένταξη χωρών.

Περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι κάτω από το όριο της φτώχειας, η οικονομία είναι υπερβολικά διαταραγμένη και ένα σημαντικό μέρος της επικράτειας κατοικείται από Αλβανούς, κυρίως στο βόρειο-δυτικό τμήμα. Οι Αλβανοί κατηγορούν συνεχώς το σλαβικό στοιχείο για κλοπή ψήφων, για μαζικές νοθείες, για εκφοβισμό των ψηφοφόρων και για στοχοποίηση τους. Εκεί οι ευρωπαίοι παρατητηρές κοινώς στρέφουν το βλέμμα τους σε άλλη κατεύθυνση.

Τέλος, είναι απαραίτητο να αλλάξει το σύνταγμα στη βάση του, στη χώρα αυτή, δηλαδή να μετονομασθεί.

Η ένταξη των Σκοπίων με το σημερινό όνομα του Συντάγματος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» βρίσκει εμπόδιο την Ελλάδα, η οποία βλέπει το γειτονικό κρατίδιο να της κλέβει την ιστορική κληρονομιά της. Λόγω αυτού του προβλήματος τα Σκόπια δεν μπορούν να ενταχθούν μέχρι στιγμής στο NATO.
--
The Hellenic Information Team

© Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος Ἐχέδωρος

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σε αποστολή του για το pontos-news.gr, ο Βασίλης Τσενκελίδης* διαπιστώνει πόσο ζωντανός παραμένει ο ποντιακός πολιτισμός και η διάλεκτός του, 150 χρόνια μετά την ίδρυση του Χασάουτ-Ελληνικού

Γενέθλια με ποντιακά τραγούδια και χορούς, αλλά και με την παρουσία του Έλληνα Γενικού προξένου στο Νοβοροσίσκ, Φραγκίσκου Κωστελλένου, έκανε το Χασάουτ-Γκρέτσεσκογιε, το χωριό Ελληνικό στην περιοχή Καρατσάγιεβο Τσερκεζίας. Οι εκδηλώσεις έγιναν το περασμένο Σάββατο και είχαν φυσικά αέρα Πόντου!

Ο Γενικός πρόξενος της Ελλάδος στην περιοχή Φ. Κωστελλένος ήταν εκεί για να εκφράσει τη στήριξη της ελληνικής πολιτείας στον ελληνισμό, εξηγώντας ότι αυτό είναι το χρέος της.

«Η κάθε ελληνική ομογένεια σε διάφορες χώρες του κόσμου έχει και τις ιδιαιτερότητες και τα στοιχεία που ενώνουν τον Ελληνισμό. Μόνον υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον, εμείς οι Έλληνες, μπορούμε να διατηρήσουμε τον πολιτισμό μας και να στοχεύουμε στο μέλλον» δήλωσε ο Έλληνας πρόξενος στο pontos-news.gr. Ο Φ. Κωστελλένος επισήμανε ότι διατηρεί στενή σχέση με τους ελληνικούς συλλόγους της Νότιας Ρωσίας –πρόσφατα μετέβη στο Βλαντικαβκάζ για τα 25 χρόνια του τοπικού συλλόγου «Προμηθέας»– και δήλωσε «υπερήφανος» που του δόθηκε η ευκαιρία να βρεθεί και στο Χασάουτ-Γκρέτσεσκογιε.

Ο Έλληνας πρόξενος Φραγκίσκος Κωστελλένος με τη γραμματέα του Μαρία Κανακίδη στους εορτασμούς για τα 150 χρόνια του χωριού
«Για να είμαστε δυνατοί και να προκόβουμε πρέπει να γνωρίζουμε καλά την ιστορία μας και να προγραμματίζουμε τις μελλοντικές μας κινήσεις», κατέληξε ο πρόξενος της Ελλάδας στο Νοβοροσίσκ. 

Ο λυράρης Αντέμ από τον Πόντο: Aς είναι καλά οι τ’εμετέρ!
Στις εκδηλώσεις του ελληνικού χωριού του κεντρικού Καυκάσου βρέθηκε και ο λυράρης από τον Πόντο Αντέμ Εκίζ, που μας είπε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη Ποντίων στον Καύκασο.
«Τα τελευταία χρόνια έρχομαι πολύ συχνά στη Ρωσία για να συμμετάσχω στις εκδηλώσεις των Ποντίων. Τώρα όμως καταλαβαίνω πως οι κάτοικοι του Χασάουτ είναι από την περιοχή της Ματσούκας. Το επώνυμο Ματσουκάτοβ, που συναντούμε στο χωριό, δηλώνει από μόνο του από πού κρατούν οι ρίζες των κατοίκων. Εγώ εύχομαι οι τ’εμετέρ όπου και να ζούνε, στον Πόντο, τον Καύκασο, στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο να είναι καλά. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι.»

Ο Αντέμ Εκίζ
Στη διάρκεια της εκδήλωσης ο Αντέμ μίλησε στα ποντιακά και τραγούδησε τα ποντιακά τραγούδια με τη λύρα του. Οι κάτοικοι σηκώθηκαν από τα καθίσματά τους, ακόμα και οι βέροι Καυκάσιοι, για να χορέψουν τους ποντιακούς χορούς.

150 χρόνια ιστορίας και προσφοράς
Το 1864 στον χάρτη εμφανίστηκαν τρία καινούρια ελληνικά χωριά του Καυκάσου, το Χασάουτ-Γκρέτσεσκογιε, το Γκρέτσεσκογιε και το Ντομπόβαγια Μπάλκα. Από τις πρώτες μέρες χτίστηκαν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και το ελληνικό σχολείο. Ο πρώτος δάσκαλος ήταν ο Παπα-Λάζαρος Παπαδόπουλος. Οι πρώτες οικογένειες που ίδρυσαν το χωριό είναι γνωστές και σήμερα: Φαναΐλοβ, Κέτσεροβ, Ντίμπιζεβ, Χαρίμποβ, Αβζίεβ, Κοτίλοβ, Μπαράνοβ, Χιτίλοβ, Μάρμαροβ και Λιπίροβ. Οι συγκεκριμένοι πρόσφυγες από τον Πόντο πήραν την υπηκοότητα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας τότε και άλλαξαν –σύμφωνα με την τσαρική νομοθεσία– τις καταλήξεις των ονομάτων τους.

Στέγη σπιτιού στο χωριό Κράσναγια Πολιάνα, εμπνευσμένη από την πατρίδα
Αργότερα οι κάτοικοι του Χασάουτ δημιούργησαν τα χωριά Κράσναγια Πολιάνα (δίπλα στο Σότσι) και Σπάρτα (δίπλα στο Χασάουτ).

Πέρασαν 150 χρόνια από την ίδρυση των χωριών, αλλά οι Έλληνες της περιοχής αυτής μέχρι σήμερα διατηρούν την ποντιακή διάλεκτο και τον ελληνικό τους πολιτισμό.

*Ο Βασίλης Τσενκελίδης είναι ιστορικός και δημοσιογράφος.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πώς η Τουρκία περνά από τον κεμαλισμό στον νεο-οθωμανισμό

Η εκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της γείτονος χώρας δεν ήταν παρά ένα στάδιο στο φιλόδοξο σχέδιό του για αλλαγή του προσώπου της Τουρκίας. Με αφορμή την ανάδειξή του στο ύπατο αξίωμα, το οποίο σύντομα σκοπεύει να ενισχύσει με εξουσίες, το pontos-news.gr δημοσιεύει μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του Αμερικανού διανοουμένου και συγγραφέα Ρόμπερτ Κάπλαν και της αντιπροέδρου της Global Analysis Ρέβα Μπάλα. Το κείμενο δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά από το Stratfor την 1η Μαΐου 2013, όμως επιβεβαιώνεται ακόμα και σήμερα. Ακολουθεί το κείμενο:

Σε μια εποχή που η Ευρώπη και άλλα μέρη του κόσμου κυβερνώνται από μετριότητες που γρήγορα θα λησμονηθούν, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργός της Τουρκίας για μια δεκαετία τώρα, εξάπτεται από φιλοδοξία. Ο μόνος, ίσως, έτερος ηγέτης ενός μεγάλου κράτους, με τέτοια δυναμική είναι ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, με τον οποίον η Δύση δεν νιώθει καθόλου άνετα.

Ο Ερντογάν και ο Πούτιν είναι φιλόδοξοι διότι είναι άνδρες που εκμεταλλεύονται ανερυθρίαστα τη γεωπολιτική. Ο Πούτιν γνωρίζει ότι κάθε υπεύθυνος Ρώσος ηγέτης διασφαλίζει για τη χώρα του κάποιου είδους ζώνες προστασίας σε μέρη όπως η Ανατολική Ευρώπη και ο Καύκασος. Ο Ερντογάν ξέρει ότι η Τουρκία πρέπει να γίνει μια σημαντική δύναμη στην Εγγύς Ανατολή για να αποκτήσει βαρύτητα στην Ευρώπη. Το πρόβλημα του Ερντογάν είναι ότι η τουρκική γεωγραφική θέση ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση ενέχει τόσα τρωτά σημεία όσα και οφέλη. Αυτό τον κάνει μερικές φορές να τραβάει το σκοινί. Υπάρχει ωστόσο μια ιστορική και γεωγραφική λογική στις υπερβολές του.

Η ιστορία αρχίζει μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Επειδή η οθωμανική Τουρκία ήταν από την πλευρά των χαμένων αυτού του πολέμου (μαζί με τη Γερμανία του Γουλιέλμου Β΄ και την Αυστρία των Αψβούργων), οι νικητές Σύμμαχοι με τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920 διέσπασαν την Τουρκία, δίνοντας εδάφη και ζώνες επιρροής στην Ελλάδα, την Αρμενία, την Ιταλία, τη Βρετανία και τη Γαλλία.

Η τουρκική αντίδραση σ’ αυτή την ταπείνωση ήταν ο κεμαλισμός, η φιλοσοφία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (το προσωνύμιο «Ατατούρκ» σημαίνει «Πατέρας των Τούρκων»), του μοναδικού αήττητου Οθωμανού στρατηγού ο οποίος θα ηγηθεί μιας στρατιωτικής εξέγερσης εναντίον των νέων κατοχικών δυνάμεων και θα δημιουργήσει ένα κυρίαρχο τουρκικό κράτος στην ενδοχώρα της Ανατολίας. Ο κεμαλισμός προθύμως παραχώρησε τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που βρίσκονταν πέραν της Ανατολίας απαιτώντας, σε αντιστάθμισμα, ένα μονοεθνικό τουρκικό κράτος στην ίδια την Ανατολία. Χαμένοι ήταν οι «Κούρδοι» για παράδειγμα. Στο εξής θα είναι γνωστοί ως «Ορεινοί Τούρκοι». Χαμένο, στην πραγματικότητα, ήταν ολόκληρο το πολυεθνικό οικοδόμημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο κεμαλισμός και τα πεπραγμένα του
Ο κεμαλισμός απέρριψε όχι μόνο τις μειονότητες αλλά και την αραβική γραφή της τουρκικής γλώσσας. Ο Ατατούρκ διακινδύνευσε υψηλότερα ποσοστά αναλφαβητισμού για να δώσει στη γλώσσα λατινική γραφή. Κατήργησε τα μουσουλμανικά θρησκευτικά δικαστήρια και αποθάρρυνε τις γυναίκες από το να φορούν μαντήλα και τους άνδρες από το να φορούν φέσια. Επιπλέον, ανέπλασε τους Τούρκους σαν Ευρωπαίους (χωρίς να δίνει μεγάλη σημασία στο κατά πόσο οι Ευρωπαίοι θα τους αποδέχονταν ως τέτοιους), σε μια προσπάθεια να αναπροσανατολίσει την Τουρκία μακριά από τη θνήσκουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία στη Μέση Ανατολή, προς την Ευρώπη.

Ο κεμαλισμός ήταν ένα κάλεσμα στα όπλα: η πολεμική τουρκική αντίδραση στη Συνθήκη των Σεβρών, στον ίδιο βαθμό που ο νεοτσαρισμός του Πούτιν ήταν η αυταρχική αντίδραση στην αναρχία του Μπόρις Γιέλτσιν στη Ρωσία τη δεκαετία του 1990. Για δεκαετίες η ευλάβεια προς τον Ατατούρκ, στην Τουρκία, ξεπερνούσε την προσωπολατρία: ο Κεμάλ ήταν περισσότερο ένας αυστηρός, καλοσυνάτος, προστατευτικός ημίθεος, του οποίου το πορτρέτο επέβλεπε κάθε κλειστό δημόσιο χώρο.

Η «προσαρμογή» υπό τον Τουργκούτ Οζάλ
Το πρόβλημα ήταν ότι το όραμα του Ατατούρκ να προσανατολίσει την Τουρκία τόσο σταθερά προς τη Δύση συγκρούστηκε με τη γεωγραφική θέση της Τουρκίας, ακροβατούσα μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Μια προσαρμογή ήταν απαραίτητη. Ο Τουργκούτ Οζάλ, ένας θρησκευόμενος Τούρκος με τάσεις προς τον σουφισμό, ο οποίος εξελέγη πρωθυπουργός το 1983, την εξασφάλισε.

Τουργκούτ Οζάλ
Η πολιτική ικανότητα του Οζάλ του επέτρεψε, σταδιακά, να αποσπάσει τον έλεγχο τόσο της εσωτερικής όσο και (σε εντυπωσιακό βαθμό) της εξωτερικής πολιτικής από τους φανατικά κεμαλιστές Τούρκους στρατιωτικούς. Ενώ ο Ατατούρκ και οι γενιές των Τούρκων αξιωματικών που τον ακολούθησαν σκέφτονταν την Τουρκία ως προσάρτημα της Ευρώπης, ο Οζάλ μίλησε για μια Τουρκία της οποίας η επιρροή θα εκτείνεται από το Αιγαίο μέχρι το Μεγάλο Τείχος της Κίνας. Στη σκέψη του Οζάλ η Τουρκία δεν έπρεπε να επιλέξει μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Ήταν γεωγραφικά θεμελιωμένη και στις δύο, συνεπώς πολιτικά θα έπρεπε να ενσωματώσει και τους δύο κόσμους.

Ο Οζάλ κατέστησε δημοσίως το Ισλάμ αξιοσέβαστο ξανά στην Τουρκία μολονότι υπήρξε ενθουσιώδης υποστηρικτής του Αμερικανού προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν κατά την τελευταία φάση του Ψυχρού Πολέμου. Με το να είναι τόσο φιλοαμερικανός αλλά και επιδέξιος στη διαχείριση του κεμαλικού κατεστημένου, στη Δύση, ο Οζάλ –περισσότερο από τους προκατόχους του– επιβίωσε παρά την ισλαμική του ταυτότητα.

Η γένεση του όρου «νεο-οθωμανισμός» επί Οζάλ
Ο Οζάλ χρησιμοποίησε τη γλώσσα του πολιτισμού του Ισλάμ για να ανοίξει τις πόρτες στην αποδοχή των Κούρδων. Η τουρκική αποξένωση από την Ευρώπη, που ακολούθησε το πραξικόπημα του 1980, επέτρεψε στον Οζάλ να αναπτύξει οικονομικούς δεσμούς στα ανατολικά της Τουρκίας. Σταδιακά ενδυνάμωσε τους ευσεβείς μουσουλμάνους στο εσωτερικό της Ανατολίας. Ο Οζάλ, δύο δεκαετίες πριν από τον Ερντογάν, είδε την Τουρκία σαν πρωταθλητή του μετριοπαθούς Ισλάμ στον μουσουλμανικό κόσμο, αψηφώντας την προειδοποίηση του Ατατούρκ ότι μια τέτοια πανισλαμική πολιτική θα υπέσκαπτε την ισχύ της Τουρκίας και θα την εξέθετε στις αδηφάγες ξένες δυνάμεις. Ο όρος νεο-οθωμανισμός χρησιμοποιήθηκε πράγματι για πρώτη φορά κατά τα τελευταία χρόνια της εξουσίας του Οζάλ.

Ο αιφνίδιος θάνατός του, το 1993, πυροδότησε μια δεκαετία ασύνδετης τουρκικής πολιτικής που σημαδεύτηκε από αυξανόμενα περιστατικά διαφθοράς και αναποτελεσματικότητα εκ μέρους της (εν υπνώσει ευρισκομένης) τουρκικής κοσμικής ελίτ. Όλα άνοιγαν το δρόμο ώστε οι υποστηρικτές του ισλαμιστή Ερντογάν να κερδίσουν καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία το 2002. Ενώ ο Οζάλ προερχόταν από το κεντροδεξιό κόμμα της Μητέρας Πατρίδας, ο Ερντογάν προερχόταν από το –πιο ανοικτά ισλαμικών τάσεων– κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, αν και ο ίδιος ο Ερντογάν αλλά και μερικοί από τους συμβούλους του είχαν σταδιακά μετριάσει τις απόψεις τους. Βεβαίως, υπήρχαν πολλές παραλλαγές της ισλαμικής πολιτικής σκέψης και πολιτικής στην Τουρκία την περίοδο ανάμεσα στον Οζάλ και τον Ερντογάν, αλλά ένα πράγμα είναι καθαρό: και οι δύο ήταν σαν δυο βιβλιοστάτες της περιόδου εκείνης. Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με οποιονδήποτε ηγέτη σήμερα στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ, ο Ερντογάν είχε πράγματι ένα όραμα παρόμοιο με του Οζάλ – ένα όραμα περαιτέρω αποστασιοποίησης από τον κεμαλισμό.

Σε αντίθεση με την έμφαση που έδινε ο Ατατούρκ στο στρατό, ο Ερντογάν, όπως και ο Οζάλ, έδωσε βάρος στην ήπια δύναμη του πολιτισμού και των οικονομικών συνδέσεων για να ξαναδημιουργήσει μια πιο αγαθή και διακριτική εκδοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τη Βόρεια Αφρική ως τα υψίπεδα του Ιράν και την Κεντρική Ασία. Κατά την ερμηνεία ενός εκ των καλύτερων μελετητών του Ισλάμ στη Δύση, του αείμνηστου Marshall G.S. Hodgson, του Πανεπιστημίου του Σικάγου, η ισλαμική πίστη ήταν αρχικά μια θρησκεία εμπόρων η οποία ένωνε τους πιστούς από όαση σε όαση ορίζοντας μια ηθική στις συναλλαγές τους. Στην ισλαμική ιστορία, καθαρά θρησκευτικές συνδέσεις στον κόσμο της Μέσης Ανατολής και του Ινδικού Ωκεανού μπορούσαν –και το έκαναν– να οδηγήσουν σε υγιείς επιχειρηματικές συνδέσεις και πολιτική προστασία. Νά λοιπόν η διασύνδεση του μεσαιωνισμού με τον μεταμοντέρνο κόσμο.

Ο Ερντογάν τώρα συνειδητοποιεί ότι η προβολή της μετριοπαθούς τουρκικής μουσουλμανικής δύναμης σε όλη τη Μέση Ανατολή είναι γεμάτη με ενοχλητικές πολυπλοκότητες. Πράγματι, καθόλου βέβαιον δεν είναι ότι η Τουρκία έχει την πολιτική και στρατιωτική ικανότητα να υλοποιήσει ένα τέτοιο όραμα. Εν ολίγοις, μπορεί να βάζει τα δυνατά της για να ενισχύσει τις εμπορικές της συναλλαγές με τους ανατολικούς γείτονές της, αλλά απέχει από τον μεγάλο όγκο εμπορικών συναλλαγών που έχει με την Ευρώπη, η οποία είναι βυθισμένη τώρα σε ύφεση.

Παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής
Στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία η Τουρκία αναζητά επιρροή επί τη βάσει της γεωγραφικής και γλωσσικής συγγένειας. Ωστόσο η Ρωσία του Πούτιν συνεχίζει να ασκεί σημαντική επιρροή στα κράτη της Κεντρικής Ασίας, και με την εισβολή της και τους επακόλουθους πολιτικούς ελιγμούς στη Γεωργία έχει θέσει το Αζερμπαϊτζάν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Στη Μεσοποταμία η τουρκική επιρροή είναι απλώς άνιση εκείνης του πολύ εγγύτερα ευρισκόμενου Ιράν. Στη Συρία ο Ερντογάν και ο ΥΠΕΞ του, Αχμέτ Νταβούτογλου, σκέφθηκαν (λανθασμένα όπως αποδεικνύεται) ότι θα μπορούσαν να διαμορφώσουν αποτελεσματικά μια μετριοπαθή σουνιτική ισλαμική αντιπολίτευση για να αντικαταστήσουν το αλεβιτικό καθεστώς του προέδρου Μπασάρ Άσαντ. Και ενώ ο Ερντογάν κέρδισε πόντους στον μουσουλμανικό κόσμο για την αντίδρασή του έναντι του Ισραήλ, έμαθε ότι γι’ αυτό υπάρχει τίμημα: η αναζωπύρωση των σχέσεων του Ισραήλ με την Ελλάδα και το ελληνικό τμήμα της Κύπρου,* που επιτρέπει, τώρα, στους αντιπάλους της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο να συνεργαστούν στο πεδίο των υδρογονανθράκων.

Η γεωμορφολογία της Τουρκίας και οι Κούρδοι
Η ρίζα του προβλήματος είναι εν μέρει γεωγραφική. Βουνά και υψίπεδα δεσπόζουν στη χερσόνησο της Ανατολίας – χερσαία γέφυρα ανάμεσα στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Δεν διεισδύει ομοιογενώς σε έναν τόπο, όπως το Ιράν στο Ιράκ π.χ. Επιπλέον, η τουρκική γλώσσα δεν έχει πλέον το πλεονέκτημα της αραβικής γλώσσας η οποία θα μπορούσε να ενισχύσει πολιτιστικά την Τουρκία σε διάφορα μέρα του Λεβάντε. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η Τουρκία βασανίζεται από τον κουρδικό πληθυσμό της, κάτι που περιπλέκει τις προσπάθειες να ασκήσει επιρροή σε γειτονικά κράτη της Μέσης Ανατολής.

Στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας δημογραφικά κυριαρχούν οι Κούρδοι, οι οποίοι γειτνιάζουν με αχανείς κουρδικές εκτάσεις στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Η διάλυση της Συρίας που βρίσκεται σε εξέλιξη δυνητικά απελευθερώνει τους εκεί Κούρδους ώστε να ενωθούν με τους ριζοσπάστες Κούρδους της Ανατολίας για να υπονομεύσουν την Τουρκία. Η ντε φάκτο διάλυση του Ιράκ αναγκάζει την Τουρκία να ακολουθήσει πολιτική εποικοδομητικής ανάσχεσης με τους Κούρδους του Ιράκ στον Βορρά, αλλά αυτό υπονομεύει την τουρκική επιρροή στο υπόλοιπο του Ιράκ, κι αυτό με τη σειρά του υπονομεύει τις τουρκικές προσπάθειες επιρροής στο Ιράν. Η Τουρκία θέλει να επηρεάσει τη Μέση Ανατολή, αλλά το πρόβλημα είναι ότι παραμένει σε πολύ μεγάλο βαθμό μέρος της για να απαγκιστρωθεί από την πολυπλοκότητα της περιοχής.

Ξεριζώνοντας τα θεμέλια του κεμαλισμού
Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι θα πρέπει να λύσει εν μέρει το κουρδικό πρόβλημα στο εσωτερικό ώστε να κερδίσει μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή. Έχει μάλιστα χρησιμοποιήσει την αραβική λέξη βιλαέτι, που συνδέεται με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτή η λέξη υποδηλώνει μια ημιαυτόνομη επαρχία – μια έννοια που μπορεί να αποτελεί το κλειδί για μια διευθέτηση με τους τοπικούς Κούρδους αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να αναθερμάνει τους εθνικιστές αντιπάλους του στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Συνεπώς πρόκειται για ένα μεγάλο συμβολικό βήμα που στόχο έχει να εξουδετερωθούν τα ίδια τα θεμέλια του κεμαλισμού (που εμφατικά πρεσβεύουν μια συμπαγή τουρκική Ανατολία). Ωστόσο, με δεδομένο το πόσο έχει αποδυναμώσει τον τουρκικό στρατό –κάτι που λίγοι θεωρούσαν πιθανό λίγες δεκαετίες νωρίτερα–, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί πριν υποτιμήσουμε τον Ερντογάν. Προσοχή στην άκρατη φιλοδοξία του. Την ώρα που οι δυτικές ελίτ επιδίδονται σε κενούς χλευασμούς κατά του Πούτιν, στις διμερείς συναντήσεις τους ο Ερντογάν κρατάει σημειώσεις.

*Είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει «ελληνικό τμήμα της Κύπρου» αλλά τα ελεύθερα εδάφη της μόνης νόμιμης Αρχής, της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα κατεχόμενα από τους Τούρκους. Η αναφορά, ωστόσο, διατηρήθηκε από το αρχικό, αγγλικό κείμενο.
Η μετάφραση του κειμένου έγινε από το Τμήμα σύνταξης του pontos-news.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παρά το αλαλούμ στην στρατιωτική ηγεσία -και λόγω των μισθολογικών- το υπουργείο Αμύνης, ενόψει της αποχώρησης Αβραμόπουλου για την Κομισιόν, δείχνει να δουλεύει στον αυτόματο πιλότο. Ωστόσο, «χοντρές δουλειές» φαίνεται να προωθούνται.

Το προ ημερών αλαλούμ στο ΓΕΕΘΑ, με αρχική ανακοίνωσή του υπέρ του μισθολογικού των στρατιωτικών, και, μετά από λίγη ώρα,την ανάκλησή της, είναι ενδεικτική του κλίματος που υπάρχει στα σύνορα Χολαργού-Παπάγου. Άλλοι μίλησαν για παρέμβαση του μεγάρου Μαξίμου, προκειμένου να ανακληθεί η ανακοίνωση που ουσιαστικά είχε υπαγορευθεί από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Μ. Κωσταράκο, κάποιοι απέδωσαν την αρχική ανακοίνωση ως κίνηση του αρχηγού να διασφαλίσει την υστεροφημία του, ενόψει αποχώρησης, ενώ άλλοι έκαναν λόγο για παρέμβαση του υπουργείου Οικονομικών προς τον Δ.Αβραμόπουλο, διότι υπάρχει κίνδυνος να εκτεθεί η κυβέρνηση. Όπως και να’ χει, αυτή δεν είναι εικόνα υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Μπορεί ο Δ.Αβραμόπουλος να έχει φύγει κιόλας από εκεί (αρχή Νοεμβρίου, κανονικά, πρέπει να πάει στις Βρυξέλλες), αλλά να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, μάλλον δεν συνάδει με την εικόνα που πρέπει να έχει ένας νευραλγικής σημασίας τομέας της χώρας.

Το θεαθήναι...
Στο μεταξύ, ο υπουργός Αμύνης και το επιτελείο του, ελάχιστα πράγματα αφήνουν να βγουν στη δημοσιότητα για το όποιο έργο γίνεται στο υπουργείο. Αντί αυτού, καθημερινώς τα ΜΜΕ βομβαρδίζονται κυριολεκτικά από τις τυπικές και εθιμοτυπικές επισκέψεις του σε μονάδες, απονομές επαίνων, τις συναντήσεις του με πρέσβεις, πολιτικούς παράγοντες του εξωτερικού, και του εσωτερικού.

Είναι ενδεικτικό ότι μόλις μια ημέρα πριν από τη σημαντική επίσκεψή του στις ΗΠΑ, την περασμένη εβδομάδα, αντί να φροντίσει να δώσει έστω μια «μυρουδιά» από την επικείμενη επίσκεψή του, έσπευσε να βομβαρδίσει με φωτογραφίες από την απονομή πουλάδων στον Ασπρόπυργο, τη συνάντησή του με τον Αμερικάνο πρέσβη στην Αθήνα, και μια συνάντησή του με μια πρωτοβουλία για την Κύπρο. Τόσα πολλά μέσα σε ένα πρωινό, κινούμενος από τον Ασπρόπυργο στον Χολαργό, και την επομένη μέρα να κάνει και υπερατλαντικό ταξίδι, μόνον ο Αβραμόπουλος μπορεί να τα προλάβει. Από σαντιγί πολύ, δηλαδή, αλλά από τούρτα τίποτα!

Έτσι, αντί της ουσίας, που δεν είναι άλλη από το τι έργο γίνεται στο Πεντάγωνο, άπαντες ασχολούνται πότε και πως θα αποχωρήσει ο κ. Αβραμόπουλος από το υπουργείο. Θα είναι με την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, και με την ονομαστική εορτή του, η τελευταία του δημόσια εμφάνιση ως υπουργού; Θα είναι μέσα στο Σεπτέμβριο στις τελευτές παραλαβής των υποβρυχίων στον Σκαραμαγκά, θέμα το οποίο φαίνεται ότι πράγματι «έτρεξε» ο υπουργός; Και τα δύο …;

Άλλο σημαντικό ερώτημα: Ποια πολιτικά πρόσωπα επισκέπτονται πλέον οι «έμποροι όπλων», επειδή θεωρούν ότι αυτοί θα είναι οι επόμενοι υπουργοί Αμύνης; Απίστευτα πράγματα σε μια χώρα που βουλιάζει στην κρίση, και οι Ένοπλες Δυνάμεις της πλήττονται από αυτήν. Θα αναρωτηθεί κανείς;

Γιατί εκπλήσσει η κατάσταση στο υπουργείο Αμύνης; Άραγε γίνεται κάτι διαφορετικό σε όλα τα υπόλοιπα, με εξαίρεση κάπως εκείνα, στα οποία έχουν επικεντρωθεί τα φώτα της δημοσιότητας, δηλαδή τα οικονομικά υπουργεία; Σωστά. Αλλά, η εικόνα δεν παύει να είναι απογοητευτική.
… και η ουσία

Εκτός όμως, από τα παραπάνω που αποτελούν το «θεαθήναι», υπάρχουν και άλλα, τα οποία έχουν μείνει (σκόπιμα;) μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Όπως, για παράδειγμα, ότι ο κ.Αβραμόπουλος, κατέβασε κατακαλόκαιρο στη Βουλή το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων που έχει γίνει από τότε που άρχισε η οικονομική κρίση στη χώρα (2 δις. ευρώ).

Το εξοπλιστικό έχει ορίζοντα το 2018, αν και κάποια προγράμματα, θα ολοκληρωθούν το 2020, ’21, ’22, ακόμα και το 2029. Το ερώτημα που του ετέθη στην κλειστή συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, είναι γιατί δεν καταθέτει το εξοπλιστικό τον Οκτώβριο, οπότε θα πρέπει να συζητηθεί το 15ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα των ΕΔ, αλλά μέσα στο καλοκαίρι (τέλος Ιουλίου).

Ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα, είναι ο εκσυγχρονισμός των γερμανικών φρεγατών, τύπου ΜΕΚΟ, ύψους 400 εκ. ευρώ, άλλα αφορούν τον εκσυγχρονισμό αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας που έμειναν παραπεταμένα χρόνια τώρα, τη συντήρηση και εκσυγχρονισμό ελικοπτέρων NH-90, και πολλά άλλα. Τα περισσότερα έργα είναι με απευθείας αναθέσεις και διακρατικές συμφωνίες κυρίως με τις ΗΠΑ. Και, εννοείται, πως εκτός από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα ότι ο Αβραμόπουλος πάει στις ΗΠΑ για να αναβαθμίσει τη γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας, ένα από τα θέματα, υψηλά στην ατζέντα του, ήταν και τα εξοπλιστικά.

Ευτυχώς που βγήκε ο Αμερικάνος υπουργός Αμύνης, Τσάκ Χέιγκελ, για να εκφράσει την ικανοποίησή του «για την στενή στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα», και τις ευχαριστίες του «προς τον ελληνικό για τη φιλοξενία των αμερικανικών δυνάμεων στη Σούδα», καθώς και για τη «συνεισφορά της Ελλάδας στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή», για να καταλάβουμε κι’ εμείς οι πτωχοί ότι δρομολογείται σταθερά η αναβάθμιση της Σούδας, η ανάπτυξη των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) στην Κρήτη, καθώς και ότι η Ελλάδα θα πάρει κάποια μεταχειρισμένα οπλικά συστήματα από τις ΗΠΑ, κάποια εκ των οποίων, τουλάχιστον τα Επιτελεία υποστηρίζουν ότι τα έχουν ανάγκη. Με την ευκαιρία, επειδή τυπικώς, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το αίτημα για τα UAV στην Κρήτη, έχει πάει στο υπουργείο Εξωτερικών, μπορεί να μας πει ο υπερδραστήριος στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής υπουργός, τι απάντηση έχουμε δώσει στους Αμερικάνους;

Η γκάφα (;) ΓΕΕΘΑ
Το ότι ο καθένας εκεί στο Πεντάγωνο κάνει το μακρύ του και το κοντό του, ήλθε να επιβεβαιωθεί με την έκδοση δύο ανακοινώσεων από το ΓΕΕΘΑ στις 25 Αυγούστου 2014. Η πρώτη λοιπόν, που βγήκε το μεσημέρι, ανέφερε ότι «η θέση του ΓΕΕΘΑ είναι ότι σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει συμμόρφωση με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και ως εκ τούτου οι μισθοί των στελεχών των Ε.Δ. πρέπει να επιστρέψουν στο επίπεδο του Αυγούστου 2012 όπως εντέλλεται από τη σχετική απόφαση του ΣτΕ». Ε, δεν υπήρχε πιο σαφής τοποθέτηση για το μισθολογικό, και μάλιστα με επίσημη ανακοίνωση. Πράγμα, εξαιρετικά σπάνιο για τις ΕΔ, ειδικά για τέτοιου είδους θέματα.

Δεν πέρασαν παρά 4-5 ώρες, και να' σου δεύτερη ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, η οποία ανέφερε ότι «η δημοσιευθείσα σήμερα ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ επί μισθολογικών θεμάτων αποτελείται από απόψεις που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια συζήτησης στα πλαίσια πρωινής ενημέρωσης και παρουσιάσθηκαν εκ παραδρομής με μορφή Ανακοίνωσης Τύπου». Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, έλεγε ότι η πρώτη ανακοίνωση δεν είναι η επίσημη θέση της ηγεσίας, αλλά κάποιες απόψεις που εκφράστηκαν δεξιά-αριστερά σε κάποια σύσκεψη. Αστεία πράγματα. Ούτε σε παιδιά του Δημοτικού δεν απευθύνονται κατ' αυτόν τον -δήθεν- αφελή τρόπο. Είναι φανερό ότι «έπεσαν» βύσματα από πάνω.

Στο μεταξύ όμως, ο κ.Κωσταράκος είχε κάνει τη δουλειά του, που δεν ήταν άλλη από το να φανεί συμπαθής στους στρατιωτικούς. Και το έκανε βέβαια, γιατί σε βάρος του εδώ και μήνες εκτοξεύονται καταγγελίες ότι προωθεί κανονικότατα τη γραμμή του υπουργείου Οικονομικών για ψαλίδισμα στα μισθολόγια, και, άρα, παράβαση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ο ίδιος πάντως, στην πρώτη ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, έσπευσε να διαμηνύσει ότι ουδεμία σχέση έχουν με αυτόν οι καταγγελίες διότι «με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, το ΓΕΕΘΑ δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα σύστασης πρότασης μισθολογίου και ως εκ τούτου ουδέποτε του ανατέθηκε τέτοιο έργο».

Ως γνωστόν, στο υπουργείο έχει φτιαχτεί Επιτροπή Μισθολογίου, υπό τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, Αντώνη Οικονόμου, αναπληρωτή γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ, που σύντομα αναμένεται να υποβάλει την πρότασή του.
Πηγή: Αντινιούζ

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/08/8.html#.VAK8TfkzLPY

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τις μονομερείς ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών στη διεθνή αρένα επέκρινε ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά στην ομιλία του στο 10ο ετήσιο εκπαιδευτικό φόρουμ νεολαίας Seliger-2014 στη λίμνη Σέλιγκερ, στο Τβερ, 370 χλμ βόρεια της Μόσχας, «οτιδήποτε αγγίζουν οι ΗΠΑ φαίνεται πως μετατρέπεται σε Λιβύη ή Ιράκ».

«Θυμάστε το ανέκδοτο πως “ότι και να κάνουν οι ρώσοι, καταλήγουν με ένα καλάσνικοφ στο χέρι”; Εχω την εντύπωση πως ό,τι αγγίζουν οι αμερικανοί, καταλήγει αυτόματα σε Λιβύη ή Ιράκ», σχολίασε ο Πούτιν, συμπληρώνοντας πως ο ρόλος του ΟΗΕ τείνει να γίνει απλά διακοσμητικός, εάν εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Αν και δεν θεωρεί πως οι κινήσεις του ΟΗΕ είναι αναποτελεσματικές στο σύνολό τους, τόνισε πως χρειάζεται μεταρρύθμιση του θεσμού, στην οποία θα συναινέσει η συντριπτική πλειοψηφία των μελών, ώστε να εξυπηρετεί το στόχο για τον οποίο δημιουργήθηκε: Να προασπίζει το ρόλο των Ηνωμένων Εθνών απέναντι σε κάθε μονομερή πρακτική.

«Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και μόνον αυτό θα πρέπει να έχει απαραίτητη εξουσίας επιβολής κυρώσεων ή την απόφαση για χρήση στρατιωτικής βίας εναντίον κάποιας χώρας. Και αυτές θα πρέπει να είναι αποφάσεις απολύτως δεσμευτικές για τα μέλη, μέσα από ένα μηχανισμό που κανείς δεν θα έχει τη δυνατότητα να διαβρώσει» τόνισε ο πρόεδρος Πούτιν.

«Η Ρωσία δεν πρόκειται να εμπλακεί σε καμία σύγκρουση - Οι εταίροι μας όμως θα πρέπει να σταματήσουν να μας προκαλούν»

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο πρόεδρος τόνισε πως η Ρωσία δεν πρόκειται να εμπλακεί σε καμία σύγκρουση ευρείας κλίμακας, αλλά είναι κάθε στιγμή έτοιμη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της από τη γραμμή άμυνας.«Εμείς δεν θέλουμε να εμπλακούμε σε συγκρούσεις και δεν πρόκειται να το κάνουμε. Φυσικά όμως είμαστε πάντα έτοιμοι να αποκρούσουμε οποιαδήποτε επίθεση κατά της Ρωσίας.

 Οι εταίροι μας πρέπει να καταλάβουν ότι είναι πολύ καλύτερο να μην μας προκαλούν», δήλωσε ο Πούτιν, προσθέτοντας ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα συνεχίσει να αναπτύσσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο «όχι για να απειλήσει κάποιον, αλλά για να αισθάνεται ασφαλής».«Η Ρωσία είναι μια από τις πιο ισχυρές πυρηνικές χώρες. Και όχι στα λόγια. Είναι πραγματικότητα. Ενισχύουμε τις πυρηνικές αλλά και τις ένοπλες δυνάμεις μας, προκειμένου να προασπίσουμε την ασφάλεια του ρωσικού έθνους» κατέληξε.
Η Σύγχρονη Ρωσία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τούσκ αναλαμβάνει την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, διαδεχόμενος τον Χέρμαν βαν Ρομπάι ενώ η Φεντερίκα Μογκερίνι, Ιταλίδα υπουργός Εξωτερικών, είναι εκείνη που θα διαδεχτεί τη βαρόνη Κάθριν Άστον στη θέση της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας.

«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέλεξε τον πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ ως τον επόμενο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου», ανέφερε ο Ρομπάι σε ανάρτησή του στο Twitter. «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ονόμασε την ΥΠΕΞ της Ιταλίας Φεντερίκα Μογκερίνι ως την επόμενη Υπάτη Εκπρόσωπο της ΕΕ για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφαλείας, πρόσθεσε.

Η τριάδα των προσώπων που θα αναλάβει τους σημαντικότερους ρόλους στην Ευρώπη, μαζί με τον επόμενο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, περιλαμβάνει άνδρες και γυναίκες, συντηρητικούς και σοσιαλιστές, καθώς και αντιπροσωπεύει τόσο τις δυτικές, όσο και τις ανατολικές χώρες-μέλη της ΕΕ.

Τα άλλα ονόματα που είχαν ακουστεί για τη θέση της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας ήταν εκείνα της Ευρωπαίας επιτρόπου αρμόδιας για τη Διεθνή Συνεργασία, την Ανθρωπιστική Βοήθεια και την Αντιμετώπιση Κρίσεων Κρισταλίνας Γκεοργκίεβα, από τη Βουλγαρία, και του υπουργού Εξωτερικών της Πολωνίας Ράντοσλαβ Σικόρσκι
Οι πιθανότητες ο Τουσκ να διαδεχθεί τον Φαν Ρομπάι από τον Δεκέμβριο αυξήθηκαν τις τελευταίες ημέρες, αφού ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του προς αυτόν, μετά την εκδήλωση της ίδιας θέσης από την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.

Ο Τούσκ θα είναι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα επόμενα 2,5 χρόνια, με δυνατότητα να ανανεωθεί η θητεία του για ακόμη 2,5.

Η Μογκερίνι επιλέχθηκε να διαδεχτεί την Άστον παρά τις επικρίσεις που είχαν επικεντρωθεί στην απειρία της και το ότι η διπλωματία της Ρώμης δεν υιοθετεί μια σκληρή στάση έναντι της Ρωσίας για τον ρόλο της στην Ουκρανία.

Οι Σοσιαλιστές Ευρωπαίοι ηγέτες τάχθηκαν νωρίτερα υπέρ της υποψηφιότητας της Μογκερίνι στις συνομιλίες που είχαν στο Παρίσι, όπως επιβεβαίωσε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ κατά την άφιξή του στις Βρυξέλλες.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και υπηρεσίες επιβολής του νόμου έχουν εντοπίσει σχεδόν μια ντουζίνα Αμερικανών που έχουν ταξιδέψει στη Συρία για να πολεμήσουν για το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στη Συρία, που η κυβέρνηση Ομπάμα λέει ότι αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αλ Κάιντα, πριν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001» αναφέρει σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της η εφημερίδα New York Times.

Το δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας καταγράφεται μετά την δήλωση της εκπροσώπου του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Κέιτλιν Χέιντεν, η οποία ανέφερε ότι «γνωρίζαμε ότι ο Αμερικανός πολίτης Ντάγκλας Μακόθουρ Μακέιν βρισκόταν στη Συρία» και «σήμερα, είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε τον θάνατό του. Συνεχίζουμε να αξιοποιούμε κάθε μέσον για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση όσων επιστρέφουν από τα πεδία των μαχών σε Συρία και Ιράκ».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αξιωματούχοι αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των Αμερικανών που έχουν ενταχθεί στις ομάδες ανταρτών στη Συρία –όχι μόνο στο Ισλαμικό Κράτος– είχε σχεδόν διπλασιαστεί από τον Ιανουάριο.

Οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι τώρα πάνω από εκατό Αμερικανοί έχουν πολεμήσει στις τάξεις ένοπλων ομάδων που συμμετέχουν στον εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια.
Από την έναρξη της συριακής σύγκρουσης το 2011, όπως σημειώνεται, τουλάχιστον τέσσερις Αμερικανοί έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας για τις ομάδες των ανταρτών, συμπεριλαμβανομένου του 33χρονου Ντάγκλας Μακόθουρ Μακέιν, που μαχόταν για το Ισλαμικό Κράτος και σκοτώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Επίσης, αναφέρεται ότι πολλοί περισσότεροι Ευρωπαίοι συμμετέχουν στον πόλεμο κατά του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ — πάνω από 1.000, σύμφωνα με πολλές εκτιμήσεις, όπως τονίζεται στο δημοσίευμα.

Η βρετανική κυβέρνηση έχει εντοπίσει περίπου 500 πολίτες της οι οποίοι έχουν μεταβεί στη Συρία σύμφωνα με έναν ανώτερο Βρετανό αξιωματούχο. «Περίπου οι μισοί έχουν επιστρέψει στη Βρετανία και ένας μικρός αριθμός έχασαν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης», δήλωσε ο αξιωματούχος.
Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, Έρικ Χόλντερ, έχει δηλώσει ότι 7.000 ξένοι μαχητές πολεμούν σήμερα με το Ισλαμικό Κράτος και ότι οι αμερικανικές ομοσπονδιακές υπηρεσίες διεξάγουν έρευνες που αφορούν περίπου 100 Αμερικανούς και σχετίζονται με «ύποπτα ταξίδια» σε Συρία και Ιράκ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, αναφερόμενος στις εξελίξεις σε Συρία και Ιράκ δήλωσε την Πέμπτη ότι «η αντιμετώπιση της κατάστασης θα απαιτήσει μια περιφερειακή απάντηση στην απειλή που αντιπροσωπεύει το Ισλαμικό Κράτος και ότι το ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω της αμερικανικής στρατιωτικής συμμετοχής και μόνο».

Ο Ομπάμα πρόσθεσε ότι «ο υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, θα ταξιδέψει σύντομα στην περιοχή για να οικοδομήσει έναν συνασπισμό εναντίον του Ισλαμικού Κράτους».
ΒΗΜΑ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη
Πάντα είχα το ερώτημα ποιός εργολάβος έφτειαξε το πρώτο μπορδέλο στο Πειραιά, στην περιοχή της Τρούμπας! Η απάντηση είναι, όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ απο ενα άρθρο που έγραψε ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο Νικόλαος Μπόμπολας το 1876 με δάνειο του Δήμου!
Η κατασκευή του διήρκεσε 4-5 χρόνια όπως οι δρόμοι που κατασκευάζονται και ξανακατασκευάζονται στην Ελλάδα απο τον γνωστό Εθνικό εργολάβο, οποίος κατά καιρούς συμβουλεύει και τον αρχηγό του σημερινού καθεστώτος.

Το μπορδέλο αυτό ήταν το πρώτο αναπτυξιακό έργο της εποχής εκείνης. Φαίνεται ότι η παράδοση αυτή συνεχίζεται και μέχρι σήμερα μόνο που το μπορδέλο έχει γίνει μεγαλύτερο και η μάμα του δεν είναι στο Πειραιά αλλά εικάζεται ότι εισέρχεται συχνά απο τη πίσω πόρτα στο Μαξίμου τις βραδυνές ώρες και συνομιλεί με τον αρχηγό του καθεστώτος.

Δεν ξέρω τι σχέση έχει ο γνωστός ιδιοκτήτης του MEGA με τον αείμνηστο Νίκο Μπόμπολα στον οποίο οι Πειραιώτες και οι ναύτες της εποχής εκείνης χρωστούσαν πολλά, όπως αυτός χρωστάει σήμερα πολλά στις τράπεζες που ελέγχονται απο τους Γερμανούς αλλά σίγουρα ο σημερινός ηγέτης του καθεστώτος πρέπει να του χρωστάει ευγνωμοσύνη για τη στήριξη που του προσφέρει. Με ποιό δημοκρατικό δικαίωμα και με ποιό τρόπο αποδεικνύει το σεβασμό του στο πολίτευμα δεν είναι ξεκάθαρο. Αυτό χρήζει έρευνας απο τη Δικαιοσύνη, όταν κάποτε λειτουργήσει εξίσου για όλους τους πολίτες και βάσει του υπάρχοντος συντάγματος.
Δεν είμαστε όλοι αγράμματοι σε αυτή τη χώρα…

Mπορδέλα και consulting… Τυχαίο;
Σε μια ολιστική λογική και μια ιστορική διαδρομή τίποτα δεν μπορεί να μη σχετίζεται με κάτι άλλο. Δεν είναι τυχαίο λοπόν, ότι στην Ελλάδα δεν λειτούργησε ποτέ η δημοκρατία ούτε το γεγονός ότι η χώρα πάντα κάπου χρώσταγε και αυτό φαίνεται ότι θα δεσμεύσει και σήμερα την ανάπτυξη, την δημοκρατία και τη ποιότητα ζωής στις επόμενες γενεές Ελλήνων.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διάβασα εδώ, ο Γιώργος Μπόμπολας συνιδιοκτήτης του MEGA, ενός απο τα πλέον αηδιαστικά ΜΜΕ που στερούν απο τη χώρα τη δυνατότητα να ακουστούν έντιμες φωνές όπως η δική μου, στην τελευταία του επικοινωνία με τον Σαμαρά τον ηγέτη του σημερινού τυραννικού καθεστώτος, του είπε:

“Aκόμη κι αν σε στηρίξω και καταφέρεις να εξασφαλίσεις τους 180 βουλευτές για Πρόεδρο Δημοκρατίας, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να διαλύσεις εντελώς τη ΝΔ και να γιγαντώσεις τον ΣΥΡΙΖΑ και την Χρυσή Αυγή. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στο 42%, ως το 2016 θα έχει φθάσει στο 54% και η Χρυσή Αυγή στο 20%. Σου προτείνω να πας σε εκλογές... “

Εντυπωσιάζει το γνωστικό επίπεδο του εν λόγω εργολάβου, η εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του και οι “δυνατότητες” που έχει να εξασφαλίσει στο Σαμαρά 180 βουλευτές. Το ότι χρωστάει τόσα εκατομμύρια ευρώ της Μιχαλούς και ταυτόχρονα εμφανίζεται να έχει τόσες δυνατότητες να προσφέρει λύσεις σε κάθε μορφή πολιτικής εξουσίας, μπορεί να σημαίνει ότι στη πραγματικότητα είναι το Ταμείο και ο Ερμής κάποιων άλλων που παίζουν πίσω του, κάποιων που έχουν τη δυνατότητα να προβλέπουν ποσοστά με τόση ακρίβεια. Επειδή μια πρόβλεψη με τόση ακρίβεια σε εκλογικά αποτελέσματα επιστημονικά δεν είναι εφικτή, προφανώς η ρήση Μπόμπολα πρέπει να έχει να κάνει με κάποιους που μαγειρεύουν εκλογικά αποτελέσματα στην Ελλάδα…

Διερωτώμαι αν το 1876 ύπήρχε ΕΣΠΑ και ποιός το ρύθμιζε. Θα τα ξαναπούμε…

Z-code

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Δημήτρης Χαντζόπουλος έχει σκιτσάρει τον σκελετό μιας γοργόνας μέσα στον τάφο, γράφοντας «Σκελετός που βρέθηκε στην Αμφίπολη κάνει τους αρχαιολόγους να αισιοδοξούν». Σαφή αναφορά στην ιστορία για την γοργόνα, την αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου που τον αναζητούσε στις θάλασσες...

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Έχω γυρίσει πολλούς αρχαιολογικούς χώρους, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από γκρίνια και διαστροφή (η γυναίκα μου δεν με αντέχει...), ψάχνω πάντα να καταλάβω την οικονομική διαστρωμάτωση των κατοίκων της ευρύτερης τοποθεσίας.

Τελευταία αποκαρδιωτική έκπληξη ήταν μια πρόσφατη επίσκεψη στη Βεργίνα. Είχα να πάω από μικρό παιδί και δεν θυμόμουν πολλά πράγματα. Είναι απίστευτο το πόσο παρηκμασμένο είναι το χωριό, γύρω από τα μνημεία και πόσο κιτς τα εστιατόρια που πουλάνε φαγητό (τέτοιο συνδυασμό χρωμάτων σε πινακίδα ούτε στο Ζεφύρι δεν έχει...)!. Σε ένα μέρος που επισκέπτονται άνθρωποι από όλο τον κόσμο, οι κάτοικοι του χωριού μοιάζουν να μην αντιλαμβάνονται που βρίσκονται. Πεταμένες πλαστικές καρέκλες σε οικόπεδα, σκουριασμένα αγροτικά εργαλεία, σκουπίδια και εγκατάλειψη παντού! Πολύ χειρότερα και από την Ολυμπία που είχα βρεθεί πέρυσι. Γιατί εκεί, τουλάχιστον, το τοπίο είναι απίστευτα όμορφο και ξεχνιέσαι.

Ρώτησα πόσο συνδέονται επιχειρηματικά οι κάτοικοι με τον αρχαιολογικό χώρο. Πόσοι από αυτούς, έβγαλαν χρήματα, μιας και καθημερινά και για όλο το χρόνο, συρρέουν πλήθη επισκεπτών και κατ΄επέκταση καταναλωτών. «Μπα» μου είπε ένας υπάλληλος του Μουσείου, «ελάχιστοι με τα εστιατόρια κι εμείς που δουλεύουμε εδώ». Οι υπόλοιποι ασχολούνται με τα χωράφια και επειδή δεν έχουν και πολλά στρέμματα, είναι κυρίως φτωχοί άνθρωποι.»

Τα ίδια στην Ολυμπία, στο Δίον, στη Μεσσήνη και παντού. Μήπως η Αθήνα αξιοποίησε ποτέ τη δυνατότητα των μνημείων της; Πόσο άραγε είναι το ποσοστό των ξένων που έρχονται αποκλειστικά για την πόλη;

Περιμένουν λοιπόν όλοι να βγει ο «θησαυρός» από τον τεράστιο τάφο. Άλλοι για να βγάλουν χρήμα και κάποιοι άλλοι για να πάρουν την πολιτική δόξα. Και οι δύο, αποτελούν κλασικά δείγματα «γραικύλου» και τυχοδιώκτη. Γιατί προσβλέπουν σε κέρδη άλλων και όχι της δικής τους προσπάθειας. Και εξηγούμαι. Πρώτον, κανείς τουρίστας δεν πρόκειται να πάει να χτυπήσει τις πόρτες των Σερραίων για να τους δώσει λεφτά (Οι κάτοικοι της Ολυμπίας ακόμα απορούν γιατί δεν μένουν οι τουρίστες πάνω από μία ώρα στο χωριό τους. Έλα ντε, γιατί δεν κάθονται στην σπασμένη πλαστική καρεκλίτσα τους...;). Αν δεν υπάρξουν υποδομές, κανείς δεν πρόκειται να ασχοληθεί παρά μόνο με το μνημείο. Δεύτερον, ο Σαμαράς και ο κάθε πολιτικάντης που περιμένει δόξες και μεγαλεία, συνήθως δεν έχει ιδέα για την πολιτιστική κληρονομιά που παρέλαβε και για την αξία της Παράδοσης που θα έπρεπε να συμπεριλάβει στην ελληνική παιδεία (όταν λέω Παράδοση δεν εννοώ τσαρούχια, φουστανέλες και παπαδαριό...). Την όποια σχέση με τον πολιτισμό την αντιλαμβάνεται όπως ο γύφτος την ντιβανοκασέλα του.

Τα πράγματα είναι απλά. Χωρίς επιχειρηματική συνείδηση και παιδεία, ό,τι και να πουλήσεις, στράφι θα πάει. Πρέπει πρώτα εσύ ο ίδιος να καταλάβεις την αξία του «προϊόντος» και μετά να μπεις στην παραγωγή και στην προώθηση. Επίσης πρέπει, να δημιουργήσεις γύρω από το σπουδαίο πολιτιστικό περιβάλλον και ένα ανάλογο σύγχρονο, με δράσεις, ωραία ξενοδοχεία, πολιτιστικό, ανασκαφικό και αγροτικό ίσως τουρισμό. Αν όμως, σου πει κάποιος ότι όλα αυτά θέλουν δουλειά και σχέδια, τότε, δυσκολεύεσαι να το συνηθίσεις...

Από την άλλη, όταν επιμένεις, ως εξουσία, να χρησιμοποιείς το παρελθόν για προπαγάνδα και καλλιέργεια μεσσιανιστικής κουλτούρας, τα πολιτικά σου οφέλη θα είναι ελάχιστα. Γιατί θα απολάμβανες το σεβασμό και τη λαϊκή αποδοχή, αν είχες δημιουργήσει με τηn εκπαίδευση, πολιτιστική συνείδηση στους νέους. Τώρα όμως, περιμένεις να «λάμψεις» με την ανακάλυψη, ως τις επόμενες εκλογές. Τόσο κοντόφθαλμος και αεριτζής είσαι.

Έχω λοιπόν την εντύπωση, πως ό,τι κι αν βγει μέσα από τον τάφο της Αμφίπολης άνθρακας θα είναι και όχι θησαυρός. Ακόμα κι ο Αλέξανδρος να είναι (το πιθανότερο είναι ο στρατηγός Νέαρχος) χαμένος θα πάει. Γιατί, ο θησαυρός είναι παντού δίπλα μας και δεν μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε. Στις θάλασσες, στα δάση, στα χωράφια μας, στον ήλιο και στα φωτεινά μυαλά που διώχνουμε καθημερινά στις ξενιτιές.

Τζάμπα η χαρά και ο ενθουσιασμός φιλαράκια Σερραίοι. Άδειος είναι ο τάφος και σας δουλεύουν. Αλλού είναι ο πλούτος και δεν τον βλέπετε...

Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Από την επικαιρότητα: ''Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου αποκάλυψε πως ο αγαπημένος του, του έκανε πρόταση γάμου και εκείνος δέχτηκε με μεγάλη χαρά να τον παντρευτεί..''

Και για να προλάβουμε ορισμένους ''καλοθελητές'' που θα βιαστούν να χαρακτηρίσουν το blog ως ομοφοβικό, και λοιπές ''προοδευτικίλες'',
..ας σκεφτούμε όλοι με πόση ''χαρά'' θα συνοδεύαμε την κόρη μας στο δημαρχείο για να παντρευτεί την ''καλή'' της, ή τον γιό μας να πάρει το παλικάρι των ονείρων του!

Από κει και πέρα το blog έχει δηλώσει πως το θέμα εμπίπτει στις προσωπικές παρεκκλίσεις του καθενός,
..και πως γνωρίζει αρκετούς ομοφυλόφιλους αρσενικού γένους που είναι πολύ πιό ''άντρες'' από πολλούς κανονικούς άντρες,
..και σίγουρα πιό ''άντρες'' από την κυβέρνηση στο σύνολό της!

Όμως:
Ο σοφός λαός δίνοντας στην λέξη ''π@υστιά'' διττή σημασία (σώματος και χαρακτήρος), κάτι θα ξέρει!

Έτσι, όταν έλληνας βουλευτής έσπευσε, άκομψα, στο twitter να σχολιάσει: '' ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ-ΚΡΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ Π@ΥΣΤΑΡΙΩΝ!!! Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου αρραβωνιάστηκε με τον αγαπημένο του!! '',
..προσέξτε:
Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, έσπευσε κι εκείνος, υπερασπιζόμενος το διεθνές αδελφάτο να απολογήθεί στην λουξεμβουργιανή ''αδελφή'' στα αγγλικά, γράφοντας του στο twitter ότι ο συγκεκριμένος έλληνας βουλευτής και οι όμοιοι του ''EINAI PSEKASMENOI''!: '' Dear PM, thanks for helping us unveiling the dirty face of some of ours ''politicians''. EINAI PSEKASMENOI! ''
Μετάφραση: '' Αγαπητέ, κύριε πρωθυπουργέ, ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να ξεσκεπάσουμε το βρώμικο πρόσωπο μερικών ''πολιτικών'' μας. ΕΙΝΑΙ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ! ''

Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς σ' αυτήν την απάντηση-απολογία του υφυπουργού(!) Εξωτερικών;

Την π@υστιά του χαρακτήρα του, ή την αγραμματοσύνη του,
..που προκειμένου να ευχαριστήσει το ευρωπαϊκό gay-parade,
..αλλά και να κάνει κριτική σ' έναν αντιμνημονιακό (πλέον) βουλευτή, που, κακά τα ψέμματα, είχε κάνει με την παραίτησή του μεγάλη επικοινωνιακή ζημιά στην κυβέρνηση Ψευταρά,
..χαρακτηρίζοντας έλληνα συνάδελφό του σε άψογα(!!!) greeklish ως ''PSEKASMENO''!
(τώρα, τί κατάλαβε ο μελόνυμφος απ΄το ''einai psekasmenoi'', μόνον ο θεός κι ο υφυπουργός των Εξωτερικών ξέρουν!)

Όσοι, δηλαδή, είναι αντικυβερνητικοί και αντιμνημονιακοί, είναι ψεκασμένοι, ή τρομοκράτες, ή επιβουλεύονται το πολίτευμα!

Τελικά η π@υστιά της ψυχής είναι πολύ μεγαλύτερη απ' την π@υστιά του σώματος.

Έτσι μπορούμε κι εμείς, παραφράζοντας το τουίτ του επίμαχου βουλευτή να σχολιάσουμε:

'' ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ψυχικά Π@ΥΣΤΑΡΙΩΝ!!! ''..

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Πυραγού Ιωάννη Σταμούλη
Το έγκλημα του εμπρησμού, ειδικά στις δασικές πυρκαγιές και ειδικά στη χώρα μας, είναι εκτός από ιδιαιτέρως απεχθές, είναι και ιδιαίτερα καταστροφικό, αφού εκτός από τις ανυπολόγιστες καταστροφές στο πολύτιμο φυσικό περιβάλλον, πλήττει και την «ταλαιπωρημένη οικονομία μας», μιας και η εκδήλωση τους ειδικά το καλοκαίρι πλήττει την τουριστική βιομηχανία μας, κεντρικό οικονομικό πυλώνα της πατρίδας μας.

Η αναζήτηση των αιτιών και υπαιτίων είναι μια υπόθεση που ξεφεύγει από τα εθνικά όρια, και ενδιαφέρει πλέον την παγκόσμια κοινότητα, αφού το έγκλημα εναντίον των δασών, είναι σε παγκόσμια κλίμακα, μια σοβαρή απειλή που διασαλεύει πέρα από την κλιματική και περιβαλλοντική ισορροπία και την διεθνή ασφάλεια.
Σε αυτή την διεθνή πλέον αναζήτηση, έχει ενδιαφέρον η μελέτη όλων των πλευρών και αναλύσεων για την μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος.

Μια από τις πρόσφατες αναλύσεις για τις δασικές πυρκαγιές, έχει συμπεριλάβει τον όρο "forest jihad".


Μια από τις πρώτες αναλύσεις του θέματος επιχειρεί ο συν/ρχης Jonathan Fighel, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα «Τhe International Institute for Counter-Terrorism», τον Οκτώβριο του 2008, όπου περιγράφει πως ριζοσπαστικές ισλαμικές οργανώσεις έχουν συμπεριλάβει τις επιθέσεις μέσω δασικών πυρκαγιών στην τακτική τους. Χαρακτηριστικά αναφέρει:
«Ήδη από το Νοέμβριο του 2007, ριζοσπαστικά ισλαμικά φόρουμ διατυπώνουν τέτοιες θεωρίες. Μια από τις ιστοσελίδες που συνδέονται με τις ιδέες της Αλ Κάιντα, που ονομάζεται “Al-Ikhlas Islamic Network” δημοσίευσε εκτενές μήνυμα, στο οποίο υποστήριξε ότι οι εμπρησμοί είναι μια αποτελεσματική μορφή δράσης, η οποία δικαιολογείται από τον ισλαμικό νόμο στο πλαίσιο του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» Η ανάρτηση συμβουλεύει «να θυμόμαστε το «Δάσος Τζιχάντ» κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, σημειώνοντας ότι "οι πυρκαγιές προκαλούν οικονομική ζημία και ρύπανση».. και η ιστοσελίδα καταλήγει: «Φανταστείτε, αν μετά από όλες τις απώλειες που προκαλούνται από μια τέτοια περίπτωση, μια τζιχάντ οργάνωση, διεκδικήσει την ευθύνη για τις δασικές πυρκαγιές, το επίπεδο του φόβου που θα κυριαρχήσει στους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, τη Ρωσία και την Αυστραλία.»

Μια άλλη παρόμοια ιστοσελίδα, η "Al-Jazeeratalk.net" δημοσίευσε ένα παρόμοιο μήνυμα την 27η Δεκεμβρίου 2007, υπενθυμίζοντας στους υποστηρικτές της: «να μην ξεχνάμε το δάσος τζιχάντ καλοκαίρι", προσθέτοντας «αυτή είναι μια πρόσκληση προς τους μουσουλμάνους της Ευρώπης και την Αμερική, την Αυστραλία και τη Ρωσία να καίνε τα δάση». Η ανάρτηση ισχυρίζεται ότι το κάψιμο των δέντρων, ως μέθοδος πολέμου, επιτρέπεται στο Ισλάμ και παραθέτει αποσπάσματα από το Κοράνι. Τα «οφέλη» από τις πυρκαγιές, όπως περιγράφονται είναι ότι προκαλούν θύματα, χτυπούν το τουριστικό εισόδημα, δημιουργούν ελλείψεις ξυλείας τόσο για οικιακή, όσο και βιομηχανική χρήση, καθώς και σε φαρμακευτικά προϊόντα, ενώ εξουθενώνουν τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Τον Οκτώβριο του 2012 στην ρωσική ιστοσελίδα http://en.ria.ru/ δημοσιεύονται δηλώσεις του αρχηγού των ρωσικών υπηρεσιών ασφαλείας Alexander Bortnikov, σύμφωνα με το οποίο, « Η Αλ Κάιντα είναι υπεύθυνη για την πρόσφατη έξαρση των δασικών πυρκαγιών στην Ευρώπη.». Σύμφωνα με το Ρώσο αξιωματούχο,« Οι Δασικές πυρκαγιές σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να θεωρείται μία από τις νέες τακτικές στην στρατηγική της Αλ Κάιντα, τακτική που επιτρέπει την πρόκληση σημαντικής ζημίας στην οικονομία και το ηθικό, χωρίς καμία σοβαρή προετοιμασία, τεχνικό εξοπλισμό ή οικονομική δαπάνη.»
Τον Ιούνιο του 2013 μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στο Colorado, ο Rachel Ehrenfeld, δημοσιεύει ανάλυση στην ιστοσελίδα «The American Center for Democracy» με τίτλο «Πόλεμος Φωτιάς». Στην ανάλυσή του αναφέρεται στους προβληματισμούς των ειδικών για τα αίτια της δολοφονικής αυτής δασικής πυρκαγιάς, υπενθυμίζοντας ότι σε μια περσινή παρουσίαση ενός ειδικού στην εναέρια δασοπυρόσβεση στις Δυτικές ΗΠΑ του Bill Scott, υπήρχε αναφορά για σχετικό άρθρο που είχε δημοσιευτεί στα αγγλικά σε περιοδικό της Αλ-Κάιντα, με τίτλο “It Is of Your Freedom to Ignite a Firebomb,” με οδηγίες για την κατασκευή εμπρηστικών βομβών για δασικές πυρκαγιές.

Οι τελευταίες εξελίξεις με το κίνημα των τζιχαντζιστών, δημιουργεί την ανάγκη μελέτης και της παραπάνω οπτικής.
Σαφώς και η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων, δεν έχουν καμία σχέση με τον παραπάνω εξτρεμισμό και ειδικά στην πατρίδα μας, όπου υπάρχει μακρά ειρηνική και δημιουργική συγκατοίκηση με την αντίστοιχη μειονότητα.
Σαφώς όμως στα αυτιά των φανατικών εξτρεμιστών η ρήση « ούτε οι περιουσίες τους, αλλ΄ ούτε και τα παιδιά τους θα ωφελήσουν σε τίποτε τους άπιστους, μπροστά στον ΑΛΛΑΧ. Οι ίδιοι αυτοί δεν θ αποτελέσουν τίποτε άλλο, παρά καύσιμο για τη Φωτιά…Εκείνοι όμως που αρνούνται την πίστη, ούτε οι περιουσίες τους, ούτε τα αμέτρητα παιδιά τους θα ωφελήσουν σε τίποτα, μπροστά στον ΑΛΛΑΧ. Θα είναι σύντροφοι της Φωτιάς όπου για πάντα θα παραμείνουν.» (παρ.10,1116 Κεφ. Ο οίκος Ιμραν ΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙΟ), μπορεί να περάσει από το μεταφορικό του θεολογικού λόγου σε πρακτική κοινωνικής δράσης με ολέθρια αποτελέσματα.

http://stamoylis.blogspot.gr/2014/08/forest-jihad.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Στρατής Μαζίδης
Ραγδαίες φαίνεται να είναι οι εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα καθώς τα πράγματα δεν εξελίσσονται καθόλου καλά για το Κίεβο απέναντι στους ρωσόφωνους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times το ΝΑΤΟ φέρεται να εργάζεται προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός εκστρατευτικού σώματος που θα αποτελείται από 10.000 άνδρες από επτά διαφορετικά κράτη μέλη, ως αποτέλεσμα της κλιμάκωσης των εντάσεων με τη Ρωσία στην ουκρανική κρίση.

Η σύναμη αυτή θα διαμορφωθεί τόσο από τη Βρετανία (αιχμή του δόρατος) όσο και ταπό τη Δανία, τη Λετονία, την Εσθονία, τη Λιθουανία, τη Νορβηγία και την Ολλανδία. Ο Καναδάς είναι επίσης θετικός στο να συμμετάσχει, ωστόσο εκκρεμεί η τελική του απόφαση.

Αν και δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη ανακοίνωση, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον αναμένεται να προβεί στις σχετικές ανακοινώσεις κατά την προσεχή σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία στις 4 Σεπτεμβρίου.

Πολλές λεπτομέρειες δεν έχουν ακόμη εκπονηθεί ή ανακοινωθεί, αλλά οι σχεδιαστές έχουν φέρεται εφαρμογή τρόπους για να αυξήσει τον αριθμό των στρατιωτών που εμπλέκονται ακόμη περισσότερο, αν χρειάζεται. Αεροπορικές και ναυτικές μονάδες που θα ενταχθούν στην ομάδα, καθώς και χερσαίες δυνάμεις με επικεφαλής τον βρετανικό διοικητές.

Η δημιουργία της δύναμης έρχεται κατά την εφημερίδα ως απάντηση στην εμπλοκή της Ρωσίας στην εν εξελίξει ουκρανική κρίση με απώτερο στόχοτη δημιουργία μιας αξιόμαχης δύναμης για ταχεία ανάπτυξη και συχνές ασκήσεις.

Η Ατλαντική Συμμαχία έχει κατηγορήσει ανοικτά τη Ρωσία για ανάπτυξη στρατιωτών της στην Ουκρανία αλλά και την ενίσχυση αυτονομιστών στο ανατολικό τμήμα της χώρας.

Η Ρωσία, ωστόσο, επιμένει ότι δεν έχει στρατεύματα που δραστηριοποιούνται στο εσωτερικό της Ουκρανίας και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ΝΑΤΟ.

Freepen

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Ο ΕΝΦΙΑ είναι στην πραγματικότητα ένας φόρος κατοχής και όχι ιδιοκτησίας. Με λίγα λόγια, εφόσον επικρατήσει αυτός ο φόρος, τότε στην πράξη θα πληρώνουμε ενοίκιο στο κράτος για τα ακίνητα που θα κατέχουμε και όχι θα έχουμε. Ένας φόρος – ενοίκιο που προφανώς (εάν δεν τον ανατρέψουμε) στο μέλλον θα αυξάνεται, ανάλογα με τις επιθυμίες της εκάστοτε κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, θα συνεχίσουμε να καταβάλουμε κανονικά φόρο κατά την αγορά του ακινήτου, φόρο για υπεραξία του ακινήτου, φόρο για τα εισοδήματα από το ακίνητο, έλεγχο πόθεν έσχες τόσο για την αγορά του ακινήτου όσο και για την συντήρηση, τεκμήριο ιδιοκατοίκησης, δημοτικά τέλη κ.λ.π.

Ειδικά με τον ΕΝΦΙΑ, δεν θα υπάρχει πλέον κυριότητα του πολίτη στο ακίνητο που νόμιζε δικό του, γιατί αν δεν πληρωθεί αυτός ο φόρος – μίσθωμα προς το κράτος, το κράτος θα παίρνει το ακίνητο ή θα το βγάζει στον πλειστηριασμό, ως ο απόλυτος ιδιοκτήτης, σαν να μην έχει κανένα δικαίωμα ο πολίτης επί του ακινήτου του, παρά μόνο υποχρέωση να πληρώνει αντισυνταγματικό φόρο.

Επομένως θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ένα πράγμα. Είτε το ακίνητο θα ανήκει στον πολίτη και μόνο φόρους κατά την μεταβίβαση και επί των εισοδημάτων από το ακίνητο θα εισπράττει το κράτος, είτε το ακίνητο θα ανήκει στο κράτος, σε ένα νέο-σοβιετικό μοντέλο και ο πολίτης θα καταβάλει μίσθωμα κατοχής. Και τα δύο μαζί δεν μπορούν να υπάρξουν. Στην πρώτη περίπτωση, η πρωτοβουλία τόσο για την μεταβίβαση όσο και για την εκμετάλλευση του ακινήτου ανήκει αποκλειστικά στον πολίτη – ιδιοκτήτη και επομένως η φορολόγηση έχει σχέση με αυτή την ελεύθερη βούληση. Στην δεύτερη όμως (του ΕΝΦΙΑ), το κράτος φορολογεί την ιδιοκτησία ανεξάρτητα από τη βούληση του πολίτη σχετικά με αυτή. Πλήρης δηλαδή ανελευθερία και παραβίαση του υποτιθέμενου φιλελεύθερου Συντάγματος.

Εφόσον λοιπόν έτσι παραμείνουν τα πράγματα σχετικά με τον ΕΝΦΙΑ, τότε προτιμάμε μια κυβέρνηση της Αριστεράς, τουλάχιστον για να έχουμε μετά ένα στόχο να απελευθερωθούμε, προς μια κοινωνία πραγματικής ελεύθερης οικονομίας και όχι αυτή της Νέο-σκλαβιάς, που μας οδηγεί η κυβέρνηση των δανειστών. Και το περίεργο είναι ότι η Αριστερά είναι εκείνη που δηλώνει πως θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ. Ούτε η Αριστερά δεν αντέχει αυτό το καθεστώς της ανελευθερίας.

Πέτρος Χασάπης

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΟΙ ΡΩΣΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΕΡΡΙΨΑΝ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΩΡΕΣ 4 ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ MAXHTIKA

Οι δυνάμεις της Νέας Ρωσίας προελαύνουν στη νοτιοανατολική Ουκρανία και διαλύουν τις Ένοπλες Δυνάμεις του Κιέβου. Μόνο τις τελευταίες ώρες οι ρωσόφωνοι έχουν καταρρίψει τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη Su-25 της Αεροπορίας της Ουκρανίας σε Ντόνετσκ και Λούγκανσκ, ενώ κινούνται προς τη Μαριούπολη δημιουργώντας ήδη τα πρώτα αναχώματα για την εκδήλωση της… τελικής μάχης.

Ο επικεφαλής των ρωσόφωνων Α. Zaharchenko ανέφερε πώς όλα τα ουκρανικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν από καταιγισμό πυρών MANPADS καθώς πετούσαν σε χαμηλό έδαφος σε μία προσπάθεια να βομβαρδίσουν κατοικημένες περιοχές και θέσεις των δυνάμεων της Νέας Ρωσίας.

Το ένα από τα Su-25 καταρρίφθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λούγκανσκ και τα υπόλοιπα τρία στην περιοχή του Ντόνετσκ, όπως αναφέρουν οι ρωσόφωνοι.

Υποστηρίζουν επίσης πώς από την έναρξη των συγκρούσεων στη νοτιοανατολική Ουκρανία έχουν καταρρίψει συνολικά 25 Su-25 από τα 35 συνολικά που διαθέτει η ουκρανική Αεροπορία σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Πληροφορία πάντως που διαψεύδει το Κίεβο, λέγοντας πώς έχει απωλέσει μόνο 6 Su-25. Επιβεβαιώνει επίσης πώς καταρρίφθηκαν από τις δυνάμεις της Νέας Ρωσίας 2 μαχητικά MIG-29, ένα βομβαρδιστικό Su-24, ένα Il-76, ένα An-30, 4 Mi-8 και 4 Mi-24.

Ακόμη και έτσι να είναι επρόκειτο για διάλυση των Ουκρανικών Ένοπλων Δυνάμεων, αφού ανάλογη η καταστροφική εικόνα στο έδαφος με την καταστροφή τεθωρακισμένων και πυραυλικών συστημάτων.

Οι δυνάμεις αυτοάμυνας έχουν πάρει φαλάγγι τους Ουκρανούς και προελαύνουν προς τη Μαριούπολη χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν συναντήσει ισχυρές ένοπλες αντιδράσεις. Έχουν προχωρήσει επίσης και στην ανακατάληψη στρατοπέδων στα οποία βρίσκονται ουκρανικά πυραυλικά συστήματα.

Ακόμη και ο διοικητής των δυνάμεων της Ουκρανίας στο Ντόνετσκ περιγράφει μία διαλυμένη κατάσταση. Σύμφωνα με τον Simon Semenchenko μιλάει για ανικανότητα των ουκρανικών δυνάμεων και των δυνάμεων εθνοφυλακής, των γνωστών νεοναζιστών σφαγέων και κατηγορεί ανοιχτά την κυβέρνηση του Κιέβου για προδοσία.

Στη σελίδα του στο Facebook κατηγόρησε το Στρατό της Ουκρανίας ως «αντιεπαγγελματικό» και τους πολιτικούς του Κιέβου για «δωροληψία». «Οι ουκρανικές δυνάμεις φθάνουν στην περιοχή με μεγάλη καθυστέρηση και επί της ουσίας δεν προσφέρουν καμία στήριξη στις εδώ δυνάμεις», σημείωσε.

Πώς όμως να συμβεί αυτό όταν οι Ουκρανοί στρατιώτες δεν έχουν ούτε νερό και φαγητό. Παραδίδονται μαζικά στους ρωσόφωνους και αφού… χορτάσουν, πολλοί, εντάσσονται στα τάγματα των δυνάμεων της Νέας Ρωσίας και πολεμούν κατά της εγκληματικής κυβέρνησης του Κιέβου και των υποστηρικτών της στη Δύση.

Ήδη, πληροφορίες αναφέρουν, πώς υπάρχουν στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις κρούσματα τύφου, λόγω των άθλιων συνθηκών υγιεινής, της έλλειψης νερού και φαγητού. Οι γιατροί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για επιδημίες.

Υπό τις συνθήκες αυτές στον Ουκρανικό Στρατό οι ρωσόφωνοι αναμένεται σύντομα να ανακαταλάβουν πολλές περιοχές και να καταλάβουν όλη τη νοτιοανατολική Ουκρανία.

Ακόμη και οι Δυτικοί φαίνεται πώς έχουν καταλάβει ότι η ενίσχυση του Κιέβου είναι ανώφελη απέναντι στις δυνάμεις της Νέας Ρωσίας. Πόσο μάλλον υπό την υποστήριξη της Μόσχας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top