Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Η Αργεντινή συμφώνησε με την άτυπη ομάδα των πιστωτριών χωρών του Κλαμπ των Παρισίων (Paris Club) στη ρύθμιση ανεξόφλητων χρεών της ύψους 9,7 δισ. δολαρίων σε μία πενταετία, αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Paris Club, η πρώτη πληρωμή ύψους τουλάχιστον 1,15 δις. δολαρίων θα καταβληθεί τον Μάιο του 2015 και μία ακόμη θα πρέπει να εξοφληθεί τον Μάιο του 2016. Ο υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής δήλωσε ότι η χώρα του θα κάνει μία αρχική πληρωμή 650 εκατ. δολαρίων φέτος τον Ιούλιο και μία πληρωμή 500 εκατ. δολαρίων τον Μάιο του 2015. Οι πληρωμές αυτές είναι ένα «αναγκαίο και σημαντικό βήμα για την ομαλοποίηση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των πιστωτών του Paris Club και της Αργεντινής», αναφέρεται στην ανακοίνωση της ομάδας των πιστωτών.

Η Αργεντινή, που έκανε στάση πληρωμών το 2001 σε ένα χρέος - ρεκόρ ύψους 95 δις. δολαρίων, επιχειρεί να λύσει τις διαμάχες της με τους πιστωτές, καθώς επιδιώκει να επιστρέψει στις κεφαλαιαγορές για να αντιστρέψει την πρώτη των συναλλαγματικών διαθεσίμων της και να αποφύγει μία κρίση του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών.

Η Πρόεδρος της χώρας Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρσνερ, που σύστησε πέρυσι μία υπηρεσία για την αναδιάρθρωση του χρέους με επικεφαλής τον πρώην υπουργό Οικονομίας κ. Ερνάν Λορεντσίνο, αντιμετωπίζει τους κατόχους ομολόγων της χώρας που δεν έχουν αποπληρωθεί στα αμερικανικά δικαστήρια, ενώ προσπαθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη βελτίωση της ακρίβειας των επίσημων οικονομικών στοιχείων.

Τι είναι το Paris Club

Το Paris Club - που περιλαμβάνει την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία - προσκάλεσε την Αργεντινή να διαπραγματευθεί μετά την αναθεωρημένη πρόταση που έκανε αυτή για την αποπληρωμή του χρέους της, δήλωσε η εκπρόσωπος του Club στις 14 Μαρτίου. Ο υπουργός Οικονομίας της Αργεντινής 'Αξελ Κισίλοφ επισκέφθηκε τη Γαλλία στις 22 Ιανουαρίου για να παρουσιάσει την αρχική πρόταση της χώρας. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Αργεντινής υποχώρησαν πέρυσι κατά 27% στα 28,5 δις. δολάρια.

Η ίδρυση του Paris Club ανάγεται στο 1956, όταν η Αργεντινή συνάντησε για πρώτη φορά τους δημόσιους πιστωτές της στο Παρίσι. Από τότε, η ομάδα των πιστωτών έχει καταλήξει σε 429 συμφωνίες με 90 διαφορετικές χρεωμένες χώρες. Από το 1956, το συνολικό ποσό του χρέους, για το οποίο υπήρξαν συμφωνίες, έφθασε τα 573 δις. δολάρια.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι Έλληνες είχαν ένα λόγο παραπάνω, να ψηφίσουν κόμματα που προτείνουν την έξοδο από το ευρώ, έστω και ως πίεση προς την ΕΕ. Κι όμως, δυστυχώς ο ελληνικός λαός δεν έδωσε καμία απολύτως σημασία στα κόμματα που πρότειναν την έξοδο από το ευρώ. Το ΕΠΑΜ του κ. Καζάκη συγκέντρωσε το 0,85%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το 0,72%, το Σχέδιο Β΄του κ. Αλαβάνου το 0,2% και το κόμμα Πέντε Αστέρων του κ. Κατσανέβα μόλις το 0,15%. Αυτά τα κόμματα (αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ) ήταν εκείνα που είχαν ως βασική του πρόταση την έξοδο της χώρας από το ευρώ και έκαναν τον περισσότερο σχετικό πολιτικό θόρυβο πάνω στο θέμα αυτό.

Τόσο πολύ λοιπόν είναι «ερωτευμένος» ο ελληνικός λαός με το ευρώ; ή συμβαίνει κάτι άλλο; Δεν είναι λογικό να εμφανίζεται (στις καθεστωτικές μάλιστα δημοσκοπήσεις) ένα 35-40% να θέλει την έξοδο από το ευρώ και στις κάλπες να γυρίζει την πλάτη στα κόμματα που εκφράζουν αυτή τη βούληση. Εδώ κάτι συμβαίνει. Είτε ο ελληνικός λαός δεν λέει αλήθεια στις δημοσκοπήσεις, είτε τα κόμματα που ανέλαβαν να εκφράσουν αυτή τη βούληση δεν τον ικανοποιούν; Είχαμε κάνει και πριν λίγο καιρό αυτή τη διαπίστωση και τότε δεχτήκαμε πυρά από τους ανθρώπους των πιο πάνω κομμάτων. Όμως η πραγματικότητα μας επιβεβαίωσε.

Τι είναι εκείνο λοιπόν που κάνει τα ευρωπαϊκά κόμματα που προτείνουν έξοδο από το ευρώ (ακόμα και έξοδο από την ΕΕ) να ανεβαίνουν (Λεπέν, Γκρίλο, Φάρατζ, Μπερλουσκόνι, Κόμματα στις Βόρειες χώρες κ.λ.π.), ενώ αντίθετα να εξαφανίζονται τα ελληνικά, όταν μάλιστα το ευρώ έχει καταστεί πλέον ο κύριος μοχλός της καταστροφής μας; Μερικοί καταφεύγουν σε εύκολους αφορισμούς, ότι δήθεν δεν είναι πολιτικά σοβαρά τα πρόσωπα που εκφράζουν την έξοδο από το ευρώ. Όμως η αλήθεια δεν είναι αυτή. Δεν φταίνε τα πρόσωπα.

Το είχαμε επισημάνει και παλιότερα και επιβεβαιωθήκαμε. Η πραγματικότητα, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό, έχει αλλάξει. Όποιος ζει ακόμα στο παρελθόν και νομίζει ότι θα πετάξει ένα τσιτάτο και ένα σύνθημα (όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1981, με το «έξοδο από ΕΟΚ, ΝΑΤΟ κ.λ.π.») και με κάτι τέτοιο θα κερδίσει το λαό, είναι γελασμένος. Η κοινωνία απομαζικοποιείται βίαια και οι πολίτες παύουν να είναι μάζα, αποκτώντας σιγά σιγά ισχυρή προσωπική άποψη. Οι πολίτες λοιπόν, κατά την άποψή μας, έκριναν «σοφά». Εκτός από το φόβο τους για την απώλεια των καταθέσεων ή το φόβο τους για υπερδιπλασιασμό του δημοσίου χρέους κ.λ.π., τρεις είναι οι λόγοι που έκαναν τους πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στα κόμματα της δραχμής.

1) Ο πρώτος λόγος είναι το «μετά την έξοδο». Δηλαδή τι θα γίνει μετά; Ενώ συνήθως τα ευρωπαϊκά κόμματα που κερδίζουν, με πρόταση την έξοδο από το ευρώ, είναι κυρίως φιλελεύθερα κόμματα, που υπόσχονται μετά την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ελεύθερη οικονομία, αντιθέτως τα αντίστοιχα ελληνικά είναι σοσιαλο-μαρξιστικής ιδεολογίας και υπόσχονται ότι μετά την επιστροφή στη δραχμή, θα εφαρμοστεί κρατικιστικής κατεύθυνσης οικονομία. Το μοντέλο όμως αυτό, απέτυχε παντού, απέτυχε και στην Ελλάδα και ο λαός δεν θέλει να γυρίσει πίσω. Όπου εφαρμόστηκε, στηρίχθηκε στα δανεικά που δανειζόταν το κράτος και όχι στην παραγωγή του ιδιωτικού τους τομέα.

2) Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα ευρωπαϊκά κόμματα που υπόσχονται επιστροφή στα εθνικά τους νομίσματα, ανήκουν σε κράτη βιομηχανικά ανεπτυγμένα και επομένως έχουν μια έτοιμη και ισχυρή ιδιωτική παραγωγική μηχανή, η οποία θα δυναμώσει ακόμα πιο πολύ με το εθνικό νόμισμα και θα μπορεί να σταθεί στον διεθνή ανταγωνισμό. Στην Ελλάδα αντιθέτως, δεν υπάρχει καμία έτοιμη παραγωγική μηχανή. Το 70% των προϊόντων είναι εισαγόμενα. Επομένως, ο πολίτης βλέπει πως, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα μας οδηγήσει σε μια μακρά περίοδο οικονομικής μιζέριας, μέσα από ένα καθεστώς εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης των αδυνάτων, μέχρι κάποια στιγμή, να αρχίσουν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα σημάδια αυτοδύναμης οικονομίας. Αυτό μάλιστα, σε καθεστώς παγκοσμιοποίησης, το οποίο έχει καταργήσει το κλειστό εθνικό κράτος, είναι παντελώς αδύνατο να συμβεί.

3) Ο τρίτος λόγος, έχει να κάνει με την ελληνική νοοτροπία στο θέμα της εργασίας. Ο ελληνικός λαός, εδώ και 190 χρόνια, έχει συνηθίσει σε οικονομία τριτογενούς τομέα. Σε οικονομία εντάσεως υπηρεσιών. Μετά δε την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, αυτό έγινε ο απόλυτος κανόνας. Η επιστροφή στη δραχμή σημαίνει ότι, όλοι σχεδόν, θα πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια και να ασχοληθούμε με αυτό που είχε απαξιωθεί στην Ελλάδα ως «βρώμικη εργασία». Δηλαδή εργασία με την οποία το σώμα θα κουράζεται και τα χέρια θα λερώνονται. Οι άνθρωποι του τομέα των υπηρεσιών, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, προφανώς δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται.

Ο πιο πάνω τρίτος λόγος είναι ταυτόχρονα, ένα από τα κύρια εμπόδια των σχεδίων της κυβέρνησης για ανάπτυξη. Η κυβέρνηση οραματίζεται ότι θα έρθουν εδώ ξένοι επενδυτές, να κτίσουν εργοστάσια (καθόσον η ελληνική παρασιτική οικονομική ελίτ, που δεν αναλαμβάνει επιχειρηματικούς κινδύνους, δεν ενδιαφέρεται να ανοίξει εργοστάσια) και οι Έλληνες θα σπεύσουν στα εργοστάσια αυτά να κάνουν τη «βρώμικη εργασία». Ακόμα λοιπόν και αν έρθουν εδώ ξένοι επενδυτές (που δεν το βλέπουμε), λίγοι θα είναι οι Έλληνες που θα πάνε στα εργοστάσια. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι θα είναι αλλοδαποί και σε αυτούς ακριβώς θα στοχεύουν οι ξένοι επενδυτές και στους μισθούς πείνας, με τους οποίους θα τους αμείβουν.

Αυτοί είναι βασικά οι τρεις λόγοι για τους οποίους απορρίπτεται από τους πολίτες η επιστροφή στη δραχμή. Μπορεί στις δημοσκοπήσεις, να δηλώνεται εύκολα (κυρίως από λόγους εθνικής υπερηφάνειας), η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, αλλά όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης στην κάλπη, τότε η εθνική υπερηφάνεια εξατμίζεται και όλοι θέλουν να παραμείνουν στη βολή τους, μέχρι να γίνει το θαύμα.

Όσοι λοιπόν (κι εμείς μαζί) θέλουμε την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τους τρεις πιο πάνω λόγους (ο ΣΥΡΙΖΑ τους αντιλήφθηκε έγκαιρα και άλλαξε γραμμή πλεύσης), διαφορετικά θα συνεχίσουμε να κάνουμε σχέδια επί χάρτου χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.

Πέτρος Χασάπης

http://olympia.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Τα ”Γράμματα από το Υπόγειο” της Μεθώνης, μας έστειλαν αδιάβαστους.

Τα νέα ευρήματα αλλάζουν την Ιστορία, τη φιλολογία, τη γλωσσολογία. Η ελληνική γλώσσα, όπως φαίνεται στα ενεπίγραφα αγγεία του ύστερου 8ου και του πρώιμου 7ου αιώνα π.Χ., όχι μόνον υπάρχει, αλλά εμφανίζεται με παγιωμένη γραμματική και συντακτική δομή».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ

Αυτό που δεν ξέρουν οι πασοκόπληκτοι των ΜΜ”Ε” είναι ότι το λεγόμενο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων, δεν κόστισε ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ στα ασφαλιστικά ταμεία. Ο λόγος; Έγινε άμεση αναστροφή της πώλησης στο ακέραιο του κεφαλαίου.

Γιατί λοιπόν τιμωρήθηκαν με βαριές ποινές οι εμπλεκόμενοι; Γιατί απλούστατα στο παρασκήνιο της αγοραπωλησίας διακινήθηκαν προμήθειες μέσω της χρηματιστηριακής. Όχι επειδή υπήρξε ζημιά του δημοσίου. Εάν το δημόσιο είχε ζημιωθεί, τότε όλοι οι εμπλεκόμενοι θα ήταν ελεύθεροι και πιθανά υπουργοί οικονομικών, πρωθυπουργοί ή πρόεδροι της ΤτΕ. Όπως έγιναν ο Παπαδήμος, ο Στουρνάρας, ο Προβόπουλος, ο Παπακωνσταντίνου, άνθρωποι που κατέστρεψαν την δημόσια περιουσία με τις ενέργειες τους διαχρονικά.


Τα δομημένα ομόλογα επεστράφησαν και τα αποθεματικά των ταμείων επενδύθηκαν σε ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου. Που όπως γνωρίζουμε, τα κούρεψε η συμμορία Παπαδήμου δίνοντας την χαριστική βολή στο ασφαλιστικό σύστημα, εξανεμίζοντας τον μόχθο εκατομμύρίων Ελλήνων και δύο γενεών.

Εδώ όμως έρχεται ένα άλλο, τεράστιο ερώτημα. Τι θα είχε γίνει εάν τα ταμεία είχαν κρατήσει αυτά τα ομόλογα; Το δεδομένο είναι ότι δεν θα είχαν κουρευτεί με το PSI. Όμως τότε ουδείς περίμενε ότι θα ερχόταν μία προδοτική κυβέρνηση που θα λήστευε τους κατόχους Ελληνικών ομολόγων διασύροντας κατ’ επέκταση την Ελλάδα στα μάτια κάθε τίμιου επενδυτή. Ή μήπως κάποιοι το περίμεναν; Ή μήπως κάποιοι γνώριζαν τις υπόγειες επαφές του Παπανδρέου με το ΔΝΤ που θα οδηγούσαν νομοτελειακά στην κατάρρευση του αξιόχρεου της χώρας;

Θα είχε μεγάλη σημασία να δούμε ποιοί ούρλιαζαν τότε. Π.χ. η ΑΔΕΔΥ που διαδήλωνε με κεφαλή της πορείας τον …καταστροφέα της Ελληνικής οικονομίας. Και έπειτα οι ίδιοι σιώπησαν μπροστά στον βιασμό των εργαζομένων από τον εγκληματία, ως κοινοί συνεργοί. Όπως επίσης και κάποιοι Κουτρουμάνηδες όπου ψευδώς διαβεβαίωναν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι το Ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ! Άρα, αφού “δεν είναι κοινωνικό”, γιατί απαγορευόταν να επενδύσει στα δομημένα ομόλογα όπως κάνουν όλα τα ΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ασφαλιστικά ταμεία στον κόσμο;

Για να έχουμε πλήρη εικόνα όμως, θα πρέπει να γνωρίζουμε την σύνθεση των δομημένων ομολόγων. Εάν π.χ. συμπεριελάμβαναν τοξικά ομόλογα εξαρτώμενα από την μόχλευση των προϊόντων της Lehman Brothers. Τότε, όντως η διακράτηση τους θα απειλούσε την περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων. Όπως ακριβώς την “πάτησε” ο Κινέζος πρόεδρος της Τράπεζας της Κίνας, φίλος του μακαρίτη Σιώπα, σύμβουλου του Παπανδρέου με αποτέλεσμα να ζημιώσει το Κινέζικο δημόσιο με κάποια δις δολλάρια. Με την μόνη διαφορά ότι ο Κινέζος επίορκος σαπιζει τώρα στον πάτο του Κίτρινου ποταμού, όπως θα σάπιζε οποιοσδήποτε λειτουργός θα τολμούσε να σκαρφιστεί κάτι σαν το PSI.

Διαβάστε και ένα ενδιαφέρον άρθρο από το Reporter.gr για το θέμα:

Σκληρή η απόφαση της Δικαιοσύνης για μια πολύκροτη υπόθεση, που πριν 7 χρόνια κυριάρχησε στη δημοσιότητα και που τώρα όμως περνάει στα “ψιλά” των εφημερίδων. Πρόκειται για την επένδυση των Ταμείων το 2007 σε σύνθετα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου, που είχαν εκδοθεί τότε από τη Δ23 διεύθυνση του ΓΛΚ και τα είχαν αγοράσει 7 ταμεία από την χρηματιστηριακή εταιρεία Ακρόπολις.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο τέλος του 2007, μετά από “λαϊκά δικαστήρια” που είχαν στηθεί, τα Ταμεία επέστρεψαν τα δομημένα ομόλογα που είχαν αγοράσει και τα αντικατέστησαν… με τα ομόλογα ελληνικού Δημοσίου. Εκεί κάπου η δημοσιότητα εξαντλήθηκε και στη συνέχεια μόνο σποραδικά πράγματα βγήκαν στην επιφάνεια, όπως π.χ. ο θάνατος ενός από τους κατηγορουμένους του Σοφοκλή Πρινιωτάκη.
Ωστόσο, κατά κοινή ομολογία γνωρίζουμε μόνο τη μισή ιστορία. Ίσως διέλαθε της προσοχής της κοινής γνώμης ότι τα ομόλογα, που πήραν των Ταμεία εκ των υστέρων σε αντικατάσταση των συνθέτων, είχαν εκδοθεί σε ελληνικό Δίκαιο. Επεστράφησαν, βέβαια, χωρίς ζημία για τα Ταμεία, καθώς τα τελευταία πήραν μέχρι κεραίας όλο το κεφάλαιο που επένδυσαν. Ωστόσο, τα σταθερά ομόλογα που αντικατέστησαν τα σύνθετα, στις αρχές του 2012 “κουρεύτηκαν” μαζί με πολλά άλλα, με το PSI.

Τότε, “ξέχασαν” πολλοί να πουν τι θα είχε συμβεί, αν τα Ταμεία είχαν κρατήσει τα δομημένα ομόλογα αντί για τα κρατικά με τα οποία τα αντικατέστησαν. Σίγουρα θα είχαν γλιτώσει το “κούρεμα”, γιατί τα δομημένα είχαν εκδοθεί υπό το αγγλικό Δίκαιο. Η προχειρότητα με την οποία λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις στην Ελλάδα δυστυχώς στοιχίζει.

Επίσης, πολλοί δεν ξέρουν ότι η FSA, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Μεγάλης Βρετανίας, στη σχετική αναφορά που είχε κάνει η ΑΔΕΔΥ, απάντησε βάζοντας την όλη υπόθεση στο αρχείο και ξεκαθαρίζοντας έμπρακτα ότι η ιστορία αγοράς των σύνθετων ομολόγων έγινε βάσει της διεθνούς πρακτικής. Μόνο, που ορισμένοι φαίνεται να την αγνοούν ή καλύτερα την αγνόησαν και προκάλεσαν το γέλωτα σε όσους βλέπουν ότι στην Ελλάδα επικρατεί μια “εξαίρεση” στο πώς λειτουργούν οι αγορές, που τώρα παρακαλάμε…


Το τραγικό είναι ότι αυτό έγινε με αποτέλεσμα να διασυρθεί η χώρα, λάθρα να γίνει απαξίωση χρεογράφων, που εκδόθηκαν με τη σφραγίδα του ελληνικού Δημοσίου, πολύ πριν φυσικά γίνει το PSI. Τώρα πλέον μετά από τόσα χρόνια, που όροι όπως αγγλικό Δίκαιο, εκδότης ομολόγου, αξιοπιστία εκδότη κλπ, μπήκαν με φόρα στην καθημερινότητά μας μετά την άκρως επιτυχημένη έκδοση του πενταετούς ομολόγου της Ελληνικής Δημοκρατίας, καλό είναι να αναστοχαστούμε, ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον παρόμοια λάθη.

Ύστερα από επτά χρόνια, με όλους μας πιο εκπαιδευμένους σε οικονομική ορολογία έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ότι εν τέλει θα είχαν αποφέρει τεράστιο όφελος στα ασφαλιστικά ταμεία εάν δεν είχαν επιστραφεί υπό το βάρος της σκανδαλολογίας. Δηλαδή, ήταν μια επένδυση χωρίς ζημία. Ακόμα, μάλιστα κι όταν επεστράφησαν αυτό έγινε χωρίς να πληγούν τα Ταμεία, καθώς πήραν μέχρι κεραίας όλο το κεφάλαιο που επένδυσαν.

Με δύο λόγια, καλό είναι το δίδαγμα αυτό να γίνει οδηγός για τις επενδύσεις αλλά και τη νοοτροπία που θα μας καθορίσει για μελλοντικές επιλογές. Μια και για να γίνει η πράξη το όνειρο θα πρέπει οι επενδύσεις να αξιολογούνται σωστά, να μην ενοχοποιούνται και ποινικοποιούνται a priori. Γιατί διαφορετικά, ελάχιστοι επενδυτές θα ρισκάρουν – ίσως με άγνοια κινδύνου- να αγοράσουν ελληνικό χρέος, να πραγματοποιήσουν άμεσες επενδύσεις, που τώρα παρά ποτέ η χώρα έχει ανάγκη.

Γ.Α.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ν. Λυγερός
Ο Τερματικός Σταθμός Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου Ρεβυθούσας αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εθνικές υποδομές της πατρίδας. Είναι ένας από τους δεκατρείς αντίστοιχους σταθμούς υγροποιημένου φυσικού αερίου, που λειτουργούν στη Μεσόγειο και στην Ευρώπη. Εδώ και 10 χρόνια έχει παραλάβει πάνω από 300 φορτία που φτάνουν με δεξαμενόπλοια και αποθηκεύονται σε δύο δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 130.000 κυβικά μέτρα υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Στη συνέχεια, μεταφέρεται σε ειδικές εγκαταστάσεις αεριοποίησης, όπου μετατρέπεται σε αέριο για να τροφοδοτήσει το Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Φυσικού Αερίου. Τώρα η Ελλάδα αποφάσισε να κατασκευάσει και Τρίτη δεξαμενή διπλής χωρητικότητας σε σχέση με τις υπάρχουσες.



Για αυτό το λόγο ψηφίστηκε τροπολογία με γενικό αριθμό 1454 και ειδικό 65 στις 05/05/2014, η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 114 στις 10 Μαΐου 2014, για να οριστεί το σημείο ο σκοπός παραχώρησης γιατί είναι μέχρι τον αιγιαλό του νησιού, για να γίνουν τα έργα και οι προσβάσεις. Επίσης υπάρχει και άδεια δόμησης για το έργο της δεξαμενής, επειδή θα είναι κατά το ήμισυ εντός εδάφους και το υπόλοιπο εκτός. Επειδή όλο το πλαίσιο είναι ενιαίο και εντός του ΔΕΣΦΑ, η παραχωρούμενη χρήση δεν οφείλεται αντάλλαγμα, υπό τον όρο ότι μέτοχοι του ΔΕΣΦΑ Α.Ε. παραμένουν το Δημόσιο και νομικά πρόσωπα των οποίων οι μετοχές ανήκουν αποκλειστικά στο Δημόσιο. Όλο αυτό το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο και ορθολογικό, μάλιστα ακολουθεί την υψηλή στρατηγική της ελληνικής ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Το άρθρο 40 παράγραφος 2 προσθέτει ότι σε περίπτωση αλλαγής της μετοχικής σύνθεσης του ΔΕΣΦΑ Α.Ε. το αντάλλαγμα χρήσης για την ανωτέρω έκταση θα καθοριστεί με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Για να γίνει πιο κατανοητός ο προβληματισμός υπενθυμίζουμε ότι η Ρεβυθούσα είναι ο μοναδικός σταθμός αεριοποίησης στην Ανατολική Μεσόγειο που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι η αναβάθμισή του είναι πάρα πολύ σημαντική για την ενεργειακή μας ασφάλεια. Μόνο που αναρωτιόμαστε γιατί να γίνει αν είναι να τον πουλήσουμε στους Αζέρους; Και ποιο μπορεί να είναι το αντάλλαγμα όταν τέτοιος σταθμός είναι μοναδικός στην περιοχή, αφού λειτουργεί μονόπλευρα προς όφελός μας;


http://www.lygeros.org/articles.php?n=15508&l=gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τι πιο απλό, πιο εύγλωττο, πιο πειστικό από ένα "'όχι στις Βρυξέλλες";
του Γιάννη Κιμπουρόπουλου (ΚΙΜΠΙ)

Και πρώτα το «ουφ!»

Όσοι είχαν την υπομονή, το βράδυ της Κυριακής, να παρακολουθήσουν ή να κάνουν ζάπινγκ στους μετεκλογικούς τηλεοπτικούς μαραθωνίους της ακατάσχετης φλυαρίας θα παρατήρησαν την ανακούφιση στα βλέμματα των άνκορμαν και των ομιλουσών κεφαλών που από νωρίς είχαν πιάσει στασίδι στα πάνελ. Τα βλέμματα έλεγαν: «το χειρότερο απετράπη, έστω κι αν το κακό έγινε». Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα. Peanuts. Ολίγη ανησυχία για την άνοδο της ΧΑ, μερικές φιλοφρονήσεις στον νικητή ΣΥΡΙΖΑ, καλές πάσες στους πασόκους, που έμπλεοι χαράς...
θριαμβολογούσαν για την «έκπληξη» της πράσινης «Ελιάς», κι ένα γερό «σέρβις» στον Σαμαρά, του οποίου την εκλογική συντριβή παρουσίασαν ως απολύτως διαχειρίσιμη κατάσταση που του δίνει τη δυνατότητα να εξαντλήσει την τετραετία. Όλες, και οι τουλάχιστον 35 ώρες φλυαρίας που καταγράφηκαν στα πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια, οι χιλιάδες λέξεις που εκτοξεύτηκαν στον τηλεοπτικό αέρα, θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν σε έναν αχό, μια συλλαβή, τρία γράμματα: ένα εκτονωτικό, λυτρωτικό «ουφ!».

Το γεγονός ότι η πολιτική επιρροή του κυβερνητικού συνασπισμού περιορίστηκε σε μόλις 31% του εκλογικού σώματος, το ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχασαν περίπου 800.000 ψηφοφόρους από τον Ιούνιο του 2012, το ότι το 17% των ψηφοφόρων δεν εκπροσωπούνται καν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, το ότι η ΧΑ κέρδισε άλλους 100.000 ψηφοφόρους, που είτε επιδοκιμάζουν τη νεοναζιστική φυσιογνωμία της, είτε δεν έχουν πιστέψει λέξη από όσα έχουν αποκαλυφθεί σε βάρος της στην επιχείρηση εξουδετέρωσής της, το γεγονός ότι η όψιμη αντιναζιστική στροφή της κυβέρνησης οδηγήθηκε σε παταγώδη πολιτική αποτυχία, αυτά κι άλλα πολλά δεν απασχόλησαν και δεν απασχολούν. Αρκεί που τα αποτελέσματα επέτρεψαν αυτό το «ουφ!» της ανακούφισης.

Το καθεστώς είχε τους λόγους του και δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η αντίδρασή του. Παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ότι μπορούσε για να στρογγυλέψει κάθε οξεία γωνία στον δημόσιο λόγο του, επιλέγοντας μια απολύτως καθησυχαστική πολιτική, το καθεστώς συμπεριφέρθηκε αυτή τη φορά αληθινά ως καθεστώς και έκανε το καθήκον του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Του επιτέθηκε λυσσωδώς, υιοθετώντας ανοικτά και χονδροειδώς τη ρητορική του Μαξίμου περί της «επερχομένης αποσταθεροποίησης αν…» και του «ατυχήματος Τσίπρα». Τα editorial, τα επιθετικά άρθρα, σχόλια και ρεπορτάζ που γράφτηκαν και υπογράφτηκαν από το μιντιακό λόμπι, ιδιαίτερα την τελευταία εβδομάδα, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο σε γραφικότητα. Σε βαθμό που να διακινδυνεύεται και να θυσιάζεται ακόμη και η εμπορική φήμη συγκεκριμένων ΜΜΕ, ο «επαγγελματισμός» των λειτουργών τους και η σχέση τους με το κοινό τους. Όσοι είχαν το μεράκι – ή τη διαστροφή- να διαβάσουν τα σχόλια των αναγνωστών κάτω από τα πιο εμβληματικά άρθρα αντισυριζικής υστερίας, εκτός του ότι θα διασκέδασαν με το χοντρό δούλεμα που έπεφτε, θα καταλαβαίνουν τι εννοώ.

Ωστόσο, και η ανάγνωση των αποτελεσμάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ συνοδεύτηκε από ένα ανάλογο «ουφ!» ανακούφισης. Τη διαφορά την κάνει η πρωτιά και οι σχεδόν τέσσερις μονάδες απόσταση από τη ΝΔ, αλλά δυστυχώς το μέγεθος εξακολουθεί να μετράει. Η νίκη είναι κυρίως συμβολική, αλλά μέχρι εκεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετράει κι αυτός τις απώλειές του- περίπου 130.000 ψηφοφόροι του 2012 αποδείχθηκαν «περαστικοί»-, ο νέος διπολισμός που έχει επιβάλει η άνοδός του παραμένει ατελής, μια τεράστια δεξαμενή πολιτών (όπως, για παράδειγμα, το 20% και πλέον των εκτός ευρωβουλής κομμάτων, συν τους «άκυρους» και «λευκούς» που αντιστοιχούν σε 1,5 εκατ. ψηφοφόρους) παραμένει σκορπισμένη σε ανίσχυρες, σοβαρές ή γραφικές, δεξιόστροφες ή αριστερόστροφες επιλογές. Πάντως, το ελληνικό «ουφ!» δεν κατάφερε να γίνει το μεγάλο «ωχ!» της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας.

Κι όμως, αυτή η αναίσθητη νομενκλατούρα έχει κάθε λόγο να αφήσει ένα απεγνωσμένο και πανικόβλητο «ωχ!». Ο Γιούνκερ κι ο Σουλτς βιάστηκαν να κάνουν την άθροιση και να υπολογίσουν ότι, παρά τις μεγάλες απώλειες που υπέστησαν οι «δεινόσαυροι» του ευρωπαϊκού Λεβιάθαν, δεξιοί, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι, τα κουκιά τους βγαίνουν άνετα. Μαζί με τους «εύκολους» Πράσινους συγκεντρώνουν πάνω από 500 στους 751 ευρωβουλευτές. «Ο πρόεδρος βγαίνει. Ουφ!». Ναι, αλλά μπορεί να είναι πρόεδρος μιας Κομισιόν σε μια ΕΕ υπό διάλυση. Το μεγάλο «ωχ!», που το έπνιξαν με γραφειοκρατικό σιγαστήρα, προέρχεται από τους σεισμούς που προκάλεσαν ο θρίαμβος της Λεπέν και του Φάραζ στη Γαλλία και στη Βρετανία, η πρωτιά του εθνικιστικού, αντιμεταναστευτικού κόμματος στη Δανία, κι οι πολλές ρωγμές που υπέστη το ευρωπαϊκό συνονθύλευμα στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, ή στις «νέες χώρες» της ΕΕ, όπου ο ενθουσιασμός της ένταξης έχει εξαφανιστεί κι έχει δώσει τη θέση του σε μια μοιρολατρική δυσπιστία ή απάθεια, αποτυπωμένη σε ποσοστά συμμετοχής στις ευρωεκλογές μεταξύ 13% και 35%.

Αν οι ευρωδεινόσαυροι είχαν έναν στοιχειώδη ρεαλισμό και επίγνωση, θα έπρεπε όχι απλώς να φωνάζουν «ωχ!» και να εκδηλώνουν υποκριτικές ανησυχίες περί της ανόδου της ακροδεξιάς, αλλά να έχουν ήδη συγκαλέσει σύνοδο κορυφής για «επανίδρυση» της ΕΕ. Τα πράγματα είναι απλά: ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Βρετανοί έγιναν ξαφνικά φασίστες. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι κοινωνίες σε δύο κεντρικές χώρες της Ευρώπης αμφισβητούν εκ βάθρων το «ευρωπαϊκό σχέδιο». Αν βγάλει κανείς τη Γαλλία από τον ευρωπαϊκό χάρτη, όλο το οικοδόμημα- ιστορικά «γαλλικό», παρά τη γερμανοποίησή του- καταρρέει. Αν η Βρετανία στο δημοψήφισμα του 2017 αποφασίσει να χωρίσει τα τσανάκια της με την ηπειρωτική Ευρώπη ή να διαμορφώσει από το μηδέν την «ειδική σχέση» της, οι παρενέργειες είναι ανυπολόγιστες. Το γερμανικό «ευρωπαϊκό σχέδιο» βάλλεται πανταχόθεν, υπάρχουν τόσοι ιδιαίτεροι, «εθνικοί ευρωσκεπτικισμοί» όσες και οι χώρες, άλλα είναι τα κίνητρα και τα αίτια του γαλλικού ευρωσκεπτικισμού, άλλα του βρετανικού, του ελληνικού ή του σκανδιναβικού, αλλά υπάρχει μια κοινή βάση: το «ευρωπαϊκό σχέδιο» έχει πλημμυρίσει δυσφορία τις κοινωνίες της Γηραιάς Ηπείρου και αμφισβητείται στον σκληρό του πυρήνα. Αργά ή γρήγορα, οι πολιτικές ελίτ πολλών χωρών, κατ’ αρχάς για να σώσουν τα τομάρια τους, θα πλημμυρίσουν τα ευρωπαϊκά fora με αιτήματα «ειδικής σχέσης» και «αυτοεξαίρεσης» από τους σιδερένιους κανόνες της λιτότητας, της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της τραπεζικής ενοποίησης, της εξίσωσης των μισθών προς τα κάτω, της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών κι όλης της νεοφιλελεύθερης «εργαλειοθήκης». Η ΕΕ και η Ευρωζώνη, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να εξελιχθούν σε πεδία εθνικών ανταγωνισμών, να χαθούν σε διαλυτικές διαδικασίες διμερών αναδιαπραγματεύσεων. Η γερμανική ηγεσία και οι στενοί της σύμμαχοι, που προς το παρόν παρακολουθούν απαθώς τα τεκταινόμενα, έχουν δύο επιλογές: ή να ετοιμάσουν τον επόμενο «ευρωπαϊκό συμβιβασμό», με μικροπαραχωρήσεις που θα αναστηλώνουν το γαλλικό, το βρετανικό και άλλα πληγωμένα εθνικά γόητρα, ή να ετοιμάσουν το αληθινό «Plan z», για μια ΕΕ άνευ Γαλλίας και άλλων χωρών.

Υπάρχει σ’ όλα αυτά, βεβαίως, κι ένα χρήσιμο συμπέρασμα για την ευρωπαϊκή Αριστερά κι όσους επένδυσαν πολλά στο σενάριο ενός «αριστερού σεισμού» στην Ευρώπη. Ο σεισμός αποδείχθηκε κυρίως ακροδεξιός. Γιατί άραγε; Μονοσήμαντη απάντηση δεν μπορεί να υπάρξει. Αλλά η ευελιξία με την οποία η Λεπέν ή ο Φαράζ αμφισβήτησαν ριζικά και ριζοσπαστικά το αυτονόητο της θέσης των χωρών τους στην ΕΕ επιβραβεύτηκε. Έστω κι αν οι ψηφοφόροι τους χρησιμοποιούν διαπραγματευτικά την απειλή της εξόδου, έστω κι αν μαζί με το ευρωδίλημμα «ψωνίζουν» κι όλα τα ιδεολογικά σκουπίδια της ακροδεξιάς και του εθνικισμού, καταφέρνουν να προκαλέσουν μια υπαρξιακή κρίση στον ευρωπαϊκό Λεβιάθαν. Πράγμα που η ευρωπαϊκή αριστερά απετάξατο με δέος, από τον φόβο μην και παρασυρθεί από το θολό ποτάμι του ευρωσκεπτικισμού. Κι όμως, ένας αριστερός, ριζοσπαστικός ευρωσκεπτικισμός είναι ό,τι έχουν περισσότερο ανάγκη οι ευρωπαϊκές κοινωνίες...

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Δημήτρη Καζάκη

Σε πολύ λίγο καιρό για να διαθέτεις καταθετικό λογαριασμό θα υποχρεούσαι να πληρώνεις στην τράπεζα φύλακτρα. Δεν είναι πολύ μακριά η μέρα που θα πηγαίνει κανείς στην τράπεζα για να σηκώσει το μισθό του, ή την σύνταξή του και θα διαπιστώνει ότι του παρακράτησαν ένα ποσοστό. Ακόμη και μόνο για μια τραπεζική συναλλαγή ημέρας. Ενώ οι λίγοι που διαθέτουν ακόμη καταθέσεις, θα βλέπουν μήνα το μήνα να μειώνεται το ποσό λόγω αρνητικού επιτοκίου. Δηλαδή αντί να αποδίδει επιτόκιο η τράπεζα, θα αποδίδει ο καταθέτης σ' αυτήν.

Αν νομίζεται ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο, τότε προφανώς δεν προσέξατε τη νύξη του Μάριο Ντράγκι στις αρχές Μαΐου φέτος ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει ακόμη και την πιθανότητα αποπληθωρισμού. Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει μια ένωση όπου κυριαρχούν τα νομισματικά μέσα άσκησης οικονομικής πολιτικής, την πιθανότητα...
αποπληθωρισμού; Μόνο μ' έναν τρόπο: το μηδενισμό των διατραπεζικών επιτοκίων της ΕΚΤ που βρίσκονται ήδη στο 0,25%, αλλά και την εισαγωγή αρνητικών καταθετικών επιτοκίων. Με άλλα λόγια οι τράπεζες θα αντλούν τσάμπα χρήμα από την ΕΚΤ και θα επιβαρύνουν τους καταθέτες με φύλακτρα.

Στις 27 Μαΐου ο Μάριο Ντράγκι μιλώντας σε μια διημερίδα στην Σίντρα της Πορτογαλίας είπε: "Υπάρχει κίνδυνος να καταληφθεί η οικονομία από αντιπληθωριστικές προσδοκίες" και να προκαλέσει σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να καθυστερήσουν αγορές και επενδύσεις "σ' έναν κλασσικό κύκλο αποπληθωρισμού". Ο Ντράγκι και τα επιτελεία του ανησυχούν ιδιαίτερα μην και κυλίσει σε "κύκλο αποπληθωρισμού" η ευρωζώνη και διοχετεύει στις αγορές ότι η ΕΚΤ θα μειώσει επιτόκια και θα πάρει επιπλέον μέτρα τόνωσης όταν θα συνέλθει στις 5 Ιουνίου.

Ωστόσο, ο Ντράγκι διαβεβαίωσε ότι τελικά η ΕΚΤ θα διατηρήσει τον τιμάριθμο σε επίπεδα κάτω αλλά πλησίον του 2% μεσοπρόθεσμα. Ο λόγος είναι απλός. Θέλει να εξασφαλίσει ότι η οικονομία της ευρωζώνης δεν θα κατρακυλήσει σε κατάσταση αποπληθωρισμού. Να τι λέει η ίδια η ΕΚΤ για τους λόγους της στόχευσης κάτω, αλλά πλησίον του 2%: "Οι ρυθμοί πληθωρισμού κάτω, αλλά πλησίον του 2 % είναι αρκετά χαμηλά για την οικονομία να αξιοποιήσει πλήρως τα οφέλη της σταθερότητας των τιμών. Υπογραμμίζει, επίσης, τη δέσμευση της ΕΚΤ να παρέχει ένα επαρκές περιθώριο για την αποφυγή των κινδύνων του αποπληθωρισμού. Έχοντας ένα τέτοιο περιθώριο ασφαλείας έναντι του αποπληθωρισμού είναι σημαντικό, επειδή τα ονομαστικά επιτόκια δεν μπορούν να πέσουν κάτω από το μηδέν. Σε ένα περιβάλλον αποπληθωρισμού η νομισματική πολιτική δεν μπορεί ως εκ τούτου να είναι σε θέση να τονώσει επαρκώς τη συνολική ζήτηση, χρησιμοποιώντας τα επιτόκια της. Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολο για τη νομισματική πολιτική την καταπολέμηση του αποπληθωρισμού, παρά την καταπολέμηση του πληθωρισμού."

Προσέξατε τι λέει; Ότι σε μια νομισματική ένωση σαν την ευρωζώνη, όπου κυρίαρχο μέσο είναι η νομισματική πολιτική, ο αποπληθωρισμός είναι χειρότερος από τον πληθωρισμό, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει αρνητικό επιτόκιο. Σε συνθήκες αποπληθωρισμού το χρήμα ακριβαίνει ακόμη και για τις τράπεζες ακόμη και με μηδενικό διατραπεζικό επιτόκιο. Το αποτέλεσμα είναι να γιγαντώνει η έλλειψη χρήματος από την αγορά και δημιουργείται ένα σπιράλ συρρίκνωσης τόσο των επενδύσεων, όσο και της κατανάλωσης. Αυτό το σπιράλ λέγεται δίνη αποπληθωρισμού.

Η οικονομία της ευρωζώνης έχει ήδη τεθεί σε τροχιά αποπληθωρισμού. Όσο η ΕΚΤ και το ευρωσύστημα επιμένει στις διασώσεις των τραπεζών, τόσο θα συμπιέζεται το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Τόσο θα επιδεινώνεται το επενδυτικό πρόβλημα και θα εκτινάσσεται το χρέος, ιδιωτικό και δημόσιο.

Καθώς η απειλή του αποπληθωρισμού όλο και περισσότερο στοιχειώνει ολόκληρη την ευρωζώνη, η ΕΚΤ θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει το ταμπού και θα προχωρήσει σε αρνητικά επιτόκια. Πώς όμως θα αποφύγει την φυγή καταθέσεων; Εδώ έρχεται ο γνωστός οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ρόγκοφ, ο οποίος σε άρθρο του στην Financial Times, 28/5, προτείνει την κατάργηση της κυκλοφορίας χαρτονομίσματος. Οι λόγοι που επικαλείται είναι ένας προσχηματικός, ότι δήθεν θα χτυπηθεί η εγκληματικότητα και ένας αληθινός, γιατί έτσι θα επιτραπεί στις τράπεζες να επιβάλλουν αρνητικά επιτόκια στις καταθέσεις.

Καλά η ευρωζώνη. Η Ελλάδα; Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη εδώ και ενάμισυ χρόνο σε "κύκλο αποπληθωρισμού", αλλά δεν φαίνεται να νοιάζεται κανείς. Η τύχη της έχει προγραφεί. Η απόσυρση από την κυκλοφορία του φυσικού χρήματος και κυρίως των χαρτονομισμάτων έχει ήδη αρχίσει. Στα ΑΤΜ ήδη τα πλαφόν ανάληψης έχουν μειωθεί σημαντικά. H Ελλάδα είναι σε ιδανική κατάσταση για να επιβληθούν αρνητικά επιτόκια. Το πότε θα το μάθουμε το φθινόπωρο, όταν θα τεθεί επί τάπητος το νέο πακέτο χρηματοδότησης για το χρέος της χώρας. Κι ο σώζων εαυτόν, σωθήτω. Αν μπορεί κανείς να σωθεί μέσα σε τέτοια κατάστασης πολιτικής αφασίας.

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2014/05/blog-post_2594.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

του «Pitsirikos»

Τα χρέη των ολιγαρχών που έχουν στην κατοχή τους τα τηλεοπτικά κανάλια ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν τους ενοχλεί, ενώ, παράλληλα, τους δίνονται νέα δάνεια. Κάποια στιγμή θα περάσει μια τροπολογία, ώστε τα χρέη και τα δάνεια των ολιγαρχών να τα πληρώσουμε εμείς.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει να διαπομπεύονται δημόσια πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας για χρέη προς το δημόσιο, αν και οι Έλληνες που χρωστάνε είναι μάλλον περισσότεροι από αυτούς που δεν έχουν χρέη.

Η διαπόμπευσή τους γίνεται μέσα από τα τηλεοπτικά κανάλια των ολιγαρχών που χρωστάνε ...
εκατοντάδες εκατομμύρια στις τράπεζες. Και όχι μόνο.

Δηλαδή, παρουσιάζεται ως εγκληματίας αυτός που δεν έχει να πληρώσει 10 χιλιάδες ευρώ. Και τον παρουσιάζουν ως εγκληματία αυτοί που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια.

Αν μάλιστα αυτός που έχει την ατυχία να χρωστάει στο δημόσιο δεν είναι φίλος της Νέας Δημοκρατίας ή του ΠΑΣΟΚ, η δίκη του γίνεται κατευθείαν στα δελτία ειδήσεων.

Οι Έλληνες ολιγάρχες είναι καταχρεωμένοι.

Ουσιαστικά, έχουν πτωχεύσει.

Αλλά, αντί να είναι στο δικαστήριο, συνεχίζουν να ελέγχουν την ενημέρωση, με διαρκή προπαγάνδα και αθλιότητες, όπως αυτή του ΑΝΤ1 την παραμονή των ευρωεκλογών.

Η κυβέρνηση Σαμαρά έκλεισε την ΕΡΤ, για να δώσει το φιλί της ζωής στα ετοιμοθάνατα ΜΜΕ των ολιγαρχών.

Τα χρόνια της «ευημερίας», οι ψύχραιμοι αναλυτές έλεγαν πως η ελληνική αγορά μπορεί να αντέξει δυόμισι τηλεοπτικά κανάλια.

Η χρεοκοπημένη Ελλάδα πόσα μπορεί να αντέξει;

Διαβάστε το ολόκληρο...

“Πώς είναι διανοητό μια ολόκληρη κοινωνία να εναποθέτει τις τύχες της σε έναν άνθρωπο, τον λεγόμενο πρωθυπουργό ή πρόεδρο, ο οποίος μπορεί να χρηματισθεί, να εκβιασθεί, να υποκύψει σε εγχώριους ή και σε ξένους παράγοντες επί ζημία της χώρας. Ο οποίος επιπλέον τοποθετείται ως άλλος Λουδοβίκος υπεράνω του νόμου.”

Συνέντευξη του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, στις 28.5.2014, στον κυπριακό ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο Πρώτο και στον δημοσιογράφο Λάζαρο Μαύρο.



πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τώρα όπως τα κάναμε, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως τα λέει ο τίτλος.

Σιγά μην πέσουν!
Σιγά μην διορθώσουν τίποτα!
Σιγά μην συγκινηθούν από την καταστροφή!

Ίσα-ίσα που τους δώσαμε το περιθώριο να ανασυγκροτηθούν, να ελιχθούν, να βυσσοδομήσουν, να σχεδιάσουν, να μας θάψουν ζωντανούς!

Ο Χυδαίος ''κύριος 8%'' θέλει να ανασυγκροτήσει λέει την κεντροαριστερά υπό την ηγεσία του βεβαίως-βεβαίως!
Άλλο αν η ''κεντροαριστερά'' ακόμη και σαν όρος είναι ανύπαρκτη!
Άλλο αν θέλει να συγκροτήσει ένα κάποιο πολιτικό μόρφωμα μόνο και μόνο για να συμπορευτεί με όποιον Ψευταρά, σε όποια συγκυριακή συγκυβέρνηση!

Ο κυρ-Κουνέλης της ΡηΜαΔ, επιχειρεί τακτικούς ελιγμούς να θολώσει τα νερά, μπας και τον ξεχάσουμε, γιατί απ' ό,τι φαίνεται η συγκυβέρνηση του αίσχους δεν θα βρεί άλλον καταλληλότερο (για τα συμφέροντα των τοκογλύφων) για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας,
..τόσο δοκιμασμένο στην προδοσία του λαού, τόσο λιμασμένο για μιά ''καρέκλα'', τόσο ξεφτιλισμένο ώστε να ξεπουλάει την ιδεολογία του (λέμε τώρα!) στα γεράματα, στα ξεκουτιάσματα!

Ο εντελώς ανήθικος και ξετσίπωτος Καρατζαφύρερ, αυτός που πούλαγε πνεύμα και εξυπνάδες τύπου ''σπουδαρχίδης'' και ''αρχολίπαρος'' όταν η χώρα και οι πολίτες καίγονταν, για να φανεί τάχα μορφωμένος και αρχαιολάτρης και ''ρυθμιστής της κατάστασης'' ο ημιμαθής πιθηκάνθρωπος,
..επανέρχεται τώρα στο προσκήνιο, ή μάλλον τον επαναφέρουν, με τα ήξεις-αφήξεις του, με τα ''δεν έρχομαι μέχρι να ξαναγυρίσω'', με τις κωλοτούμπες του, με τις αθλιότητές του, με τα όλα του!

Και πάνω απ' όλους ο περιδεής και ψοφοδεής Ψευταράς, να εκλιπαρεί τηλεφωνικά τ' αφεντικά του για μιά στάλα επιείκειας, για λίγο χαλάρωμα της θηλιάς στο λαιμό του λαού, με αντάλλαγμα όμως την παράτασης της Κατοχής και του βυζάγματος της χώρας για άλλον μισό αιώνα,
..μπας και φανεί αρεστός και επιθυμητός και σε άλλους ηλίθιους εκτός του 22+8+6% των εκλογών που μόλις πέρασαν!

Αν νομίζουμε ότι θα ξεμπερδέψουμε εύκολα (ή καθόλου) απ' αυτή την αηδία που μόνοι μας δημιουργήσαμε, είμαστε μακριά νυχτωμένοι!

''Χ@σε ψηλά κι αγνάντευε'' λοιπόν τα τεκταινόμενα εις βάρος σου ελληνικέ λαέ, έτσι όπως τα κατάφερες!
Παρακολούθα τώρα ανήμπορος (που λέει ο λόγος, γιατί μπορείς ακόμη πολλά!), τί ωραία που μεθοδεύουν την καταστροφή σου,
..τί καλά σκαλίζουν τις αλυσίδες σου,
..με τί μαεστρία θα σε διπλώσουν μεθαύριο σε μιά κόλλα χαρτί,
..να σε προσφέρουν δώρο και αντίδωρο στην Παγκοσμιοποίηση,
..προσφορά στον θεό της νεοφασιστικής Ενωμένης(!) Ευρώπης!

Άβε, βλάκα λαέ!
Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!..

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Γιώργου Δελαστίκ

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι από πολιτική σκοπιά, για τη Γερμανία αξίζει περισσότερο η Γαλλία μόνη της από τις υπόλοιπες 26 χώρες-μέλη της ΕΕ, όσο κυνικό κι αν ακούγεται αυτό. Ο λόγος είναι απλούστατος: ούτε Ευρωζώνη ούτε ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μπορούν να υπάρξουν χωρίς τη Γαλλία! Οταν λοιπόν η Μαρίν Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπό της έρχονται στις ευρωεκλογές της Κυριακής πρώτο κόμμα με 25% από... 7% που είχε στις προηγούμενες ευρωεκλογές του 2009, πριν δηλαδή από την κρίση, αυξάνοντας τις έδρες της στο Ευρωκοινοβούλιο από 3 σε... 24 (!), λογικό είναι να αντηχήσουν οι σειρήνες συναγερμού στο Βερολίνο.

Το ερώτημα δεν είναι φυσικά αν οι Γάλλοι ψηφοφόροι έγιναν ξαφνικά ακροδεξιοί και φασίστες. Είναι προφανές ότι δεν συνέβη αυτό. Το πραγματικό ζήτημα που θέλει απάντηση είναι γιατί το ένα τέταρτο των Γάλλων ψηφοφόρων ψήφισε το Εθνικό Μέτωπο, μόλις αυτό έκανε σημαία του το σύνθημα «Εξω η Γαλλία από το ευρώ!» και υποσχέθηκε τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το θέμα αυτό.

Οταν ένα κόμμα με αυτό το σύνθημα βγαίνει πρώτο κόμμα, είναι αυτονόητο ότι συσπειρώνει γύρω του κοινωνικά στρώματα που ασπάζονται το σύνθημα αυτό. Αν το κόμμα αυτό ήταν αριστερό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συσπείρωσε γύρω του πληττόμενα από το ευρώ εργατικά, αγροτικά, φτωχότερα μικροαστικά στρώματα που το βιοτικό τους επίπεδο έχει υποβαθμιστεί λόγω του ευρώ.

Επειδή όμως το Εθνικό Μέτωπο είναι δεξιό και μάλιστα ακροδεξιό κόμμα, τα πράγματα αλλάζουν. Είναι φανερό ότι η γραμμή της Λεπέν βρίσκει απήχηση όχι μόνο στα λαϊκά στρώματα που έχουν πληγεί, αλλά και στα μεσαία στρώματα και σε εκείνα τα τμήματα της γαλλικής αστικής τάξης, εκείνους δηλαδή τους επιχειρηματίες και τα κόμματα της οικονομικής ελίτ, που είτε έχουν ήδη καταστραφεί λόγω ευρώ είτε έχουν δεχθεί ισχυρότατα πλήγματα.

Αυτοί οι κατεστραμμένοι ή βαρύτατα απειλούμενοι αστοί βρίσκονται αντικειμενικά στην ηγεσία της μετατόπισης προς τη Λεπέν, ακολουθούμενοι από εκατομμύρια θιγόμενους ψηφοφόρους που προέρχονται από τα μεσαία και τα λαϊκά στρώματα. Αυτό είναι εμφανέστερο στην Ιταλία. Τα λαϊκά και μέρος των μεσαίων στρωμάτων που είδαν το βιοτικό τους επίπεδο να υποβαθμίζεται εξαιτίας του ευρώ εκφράστηκαν εκλογικά υπερψηφίζοντας τον Μπέπε Γκρίλο, ο οποίος πήρε πάνω από 21%. Αντιθέτως, εκείνο το τμήμα των Ιταλών επιχειρηματιών που υποφέρει λόγω του ευρώ, εκείνοι οι εκπρόσωποι των βιομηχανικών και βιοτεχνικών μεσαίων στρωμάτων υψηλής ειδίκευσης, εκείνοι οι Ιταλοί μεγαλοαγρότες και αγροτοβιομήχανοι που δεινοπαθούν με το ενιαίο νόμισμα, όπως φυσικά και δεξιά λαϊκά στρώματα, συμπεριφέρθηκαν με διαφορετικό τρόπο στις ευρωεκλογές.

Αυτοί υπερψήφισαν αφενός το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι (17% περίπου) και αφετέρου τη Λίγκα του Βορρά (λίγο πάνω από 6%) τοπικά στις βόρειες, άκρως ανεπτυγμένες βιομηχανικά περιοχές της Ιταλίας. Το σημαντικότατο πολιτικά φαινόμενο εδώ βρίσκεται στο ότι τόσο το κόμμα του Μπερλουσκόνι όσο και η Λίγκα του Βορρά έκαναν κυριολεκτικά στροφή 180 μοιρών και από λάτρες του ευρώ το 2009, που είχαν γίνει οι προηγούμενες ευρωεκλογές, έχουν στο μεταξύ μεταβληθεί σε φανατικούς πολέμιούς του! Από εκεί που στη Γαλλία στις προηγούμενες ευρωεκλογές είχαμε 3 όλες κι όλες έδρες στην Ευρωβουλή εχθρών του ευρώ και στην Ιταλία καμία έδρα, τώρα έχουμε... 24 στη Γαλλία και 34 στην Ιταλία -από 3 έγιναν... 58!!! Περίπου... 20πλασιάστηκαν!!! Και στη Βρετανία όμως, η οποία δεν ανήκει στην Ευρωζώνη, η πρωτιά του Κόμματος της Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου στις ευρωεκλογές ανέτρεψε εκ βάθρων τη σχέση του Λονδίνου με την ΕΕ.

Ρίχνοντας τους Συντηρητικούς στην τρίτη θέση και διαλύοντας εκλογικά τους Φιλελεύθερους που συγκυβερνούν, καταβαραθρώνοντάς τους στην... πέμπτη (!) θέση, πιο πίσω και από τους οικολόγους, γίνονται εμφανείς δύο τάσεις. Πρώτη, η συνένωση της δυσφορίας της αγγλικής οικονομικής ελίτ για την περιθωριοποίησή της στην ΕΕ με τη δεδομένη και γνωστή εχθρότητα των βρετανικών λαϊκών στρωμάτων προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Δεύτερη, η αδυναμία διεξαγωγής δημοψηφίσματος στη Βρετανία με ερώτημα «Μέσα ή έξω από την ΕΕ», γιατί η απάντηση θα είναι σίγουρα «Εξω»!
Πηγή: ethnos.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Κυβέρνηση. «Δεν ηττήθηκα εγώ που έχασα 827.929 ψήφους, αλλά ο πρώτος που έχασε 138.323»!!!
Οι κυβερνητικοί εταίροι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχασαν συνολικά στις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής 827.929 ψήφους, σε σχέση με αυτές του Ιουνίου 2012. Ταυτόχρονα, οι τρεις πρώην κυβερνητικοί εταίροι (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ), έχασαν συνολικά 1.144.217 ψήφους!!!, με αποτέλεσμα μάλιστα, το ένα από αυτά τα κόμματα να διαλυθεί. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση αρνείται να αποδεχτεί την ήττα της.
Με απύθμενο πολιτικό θράσος, τα κόμματα της συγκυβέρνησης, δεν κοιτάνε το εκλογικό χάλι τους, αλλά θεωρούν ότι νομιμοποιούνται επειδή και το πρώτο κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) έχασε 138.323 ψήφους. Δηλαδή μας λέει κατάμουτρα η κυβέρνηση: «Δεν ηττήθηκα εγώ που έχασα 827.929 ψήφους, αλλά ο πρώτος που έχασε 138.323 ψήφους»!!! Και μας το λέει αυτό, παρά το γεγονός ότι τόσο η αντιπολίτευση όσο και η κυβέρνηση έδωσαν δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις ευρωεκλογές και η κυβέρνηση έχασε κατά κράτος.

Έτσι παρατηρείται το απίστευτο φαινόμενο, να συνεχίζουν να συγκυβερνούν και να λαμβάνουν εξοντωτικά λαϊκά μέτρα, το δεύτερο και τέταρτο κόμμα. Όμως, με αυτά τα αποτελέσματα και με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μαζί, θα εξέλεγαν μόνο 86 βουλευτές και επομένως σήμερα στερούνται κάθε λαϊκού ερείσματος και στην ουσία (και όχι τυπικά) κάθε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και πρέπει η κυβέρνηση να παραιτηθεί αμέσως.

Επιπλέον, από τι 54 εκλογικές περιφέρειες, ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε 33 εκλογικές περιφέρειες (το 61,11%) ενώ η ΝΔ κέρδισε μόνο 21 (δηλαδή το 38,89%).

Αν η κυβέρνηση νομίζει ότι έχει τη λαϊκή στήριξη στο έργο της, δεν έχει παρά να συναινέσει στην κατάργηση του bonus των 50 εδρών και την άμεση προσφυγή στις κάλπες. Πρέπει επιτέλους να υπάρχει και στοιχειώδης πολιτική ευθιξία.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Νίκου ΙΓΓΛΕΣΗ

Μετά τέσσερα χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε αποικία χρέους του Δ΄Ράϊχ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαϊου 2014 καταγράφουν τα πολιτικά αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας.
Μελετώντας τα αποτελέσματα και συγκρίνοντάς τα με αυτά προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων διαπιστώνει κανείς ότι:





Τα μνημονιακά κόμματα συρρικνώνονται σε σημαντικό βαθμό, αλλά όχι τόσο όσο θα ανέμενε κανείς αν αναλογιστεί την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που έχουν προκαλέσει στη χώρα.
2. Τα μνημονιακά κόμματα διαθέτουν αξιόλογες εκλογικές εφεδρείες που την κρίσιμη στιγμή μπορούν να διασώσουν τη συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ και το καθεστώς επικυριαρχίας.
3. Η γκεμπελικής υφής προπαγάνδα, που από το Μάίο του 2010 παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων, κορυφώθηκε το διάστημα πριν τις ευρωεκλογές, με το success story του «πρωτογενούς πλεονάσματος» του τέλους του Μνημονίου, της εξόδου στις αγορές και της διανομής «κοινωνικού μερίσματος» με αποτέλεσμα να περιορίσει τις απώλειες των μνημονιακών κομμάτων και να φρενάρει την άνοδο των αντιμνημονιακών.
4. Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύεται αδιέξοδη, αφού μετά δύο χρόνια σκληρής λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης δε μπόρεσε να αυξήσει τα ποσοστά του σε σχέση με το 2012, Η πρωτιά που πέτυχε οφείλεται στη σημαντική πτώση της Ν.Δ.
2
5. Η Χρυσή Αυγή, παρά τις ποινικές διώξεις και την επικοινωνιακή επίθεση που δέχεται, επιτυγχάνει σημαντική αύξηση των ποσοστών της.
6. Το ΚΚΕ, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, παρουσιάζει συνεχή συρρίκνωση της δύναμής του.
7. Η αναξιοπιστία των μνημονιακών και κρυφομνημονιακών κομμάτων οδηγεί στην εμφάνιση, ελληνικής εκδοχής φαινομένων «μπερλουσκονισμού». Πρόκειται για τη δημιουργία κομμάτων και τοπικών συνδυασμών από επιχειρηματικά συμφέροντα.
8. Τα κόμματα και οι οργανώσεις που υποστηρίζουν την επάνοδο της χώρας στο εθνικό νόμισμα (δραχμή) , κατακερματισμένα, οδηγήθηκαν σε πολιτική ανυπαρξία.
Ας δούμε αναλυτικά τα επί μέρoυς κόμματα, τη στρατηγική τους και τα εκλογικά αποτελέσματά τους.
ΣΥΡΙΖΑ
Μέχρι τις εκλογές του 2012 η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση ήταν το μικρότερο κόμμα του Κοινοβουλίου, στις εκλογές τους 2009 είχε λάβει ποσοστό 4,60%. Μετά δύο χρόνια μνημονιακών πολιτικών ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται το κύριο πολιτικό όχημα με το οποίο εκφράζεται η αντίθεση σημαντικού τμήματος της κοινωνίας (πρόκειται κυρίως για πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ αλλά όχι μόνο) στις ακολουθούμενες πολιτικές που επιβάλλουν οι επικυρίαρχοι δανειστές. Στις εκλογές του Μαϊου 2012 παίρνει ποσοστό 16,78% ενώ σ’ αυτές του Ιουλίου 2012, σε συνθήκες έντονης πόλωσης, ανεβάζει το ποσοστό του στο 26,89%, δηλαδή μέσα σ’ ένα μήνα κερδίζει 10,1 μονάδες. Χαρακτηριστικό της πόλωσης της περιόδου Μαϊου – Ιουνίου 2012 είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει, μόνο από το ΚΚΕ, τέσσερις μονάδες και το τελευταίο συρρικνώνεται από το 8,48% στο 4,50%.
Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι ψηφοφόροι που επιλέγουν το ΣΥΡΙΖΑ δεν ταυτίζονται κατ’ ανάγκην με τις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις του αλλά

3
το χρησιμοποιούν ως το προσφορότερο εργαλείο για να σταματήσουν την προσωπική τους εξαθλίωση και την καταστροφή της χώρας από την πολιτική της λιτότητας που εφαρμόζουν τα κόμματα του Μνημονίου.
Στις εκλογές του 2014 η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ συνοψίζεται στο σύνθημα «Πρώτη φορά Αριστερά». Καλεί δηλαδή τους πολίτες να ψηφίσουν, έστω και για πρώτη φορά την Αριστερά, προκειμένου να μπεί τέλος στη διαρκή λιτότητα, να καταργηθούν τα Μνημόνια, να αναδιαπραγματευθούμε το χρέος, διαγράφοντας ένα μεγάλο τμήμα του κλπ.
Η στρατηγική αυτή βασίζεται σε μια λανθασμένη εκτίμηση του σημερινού ελληνικού προβλήματος. Το ζητούμενο δεν είναι η εφαρμογή μιας αριστερής πολιτικής απέναντι σε μια δεξιά πολιτική, δε ζούμε σε κανονικές εποχές. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους των δανειστών, δηλαδή της χρηματοπιστωτικής αυτοκρατορίας με επικεφαλής το Δ΄Ράϊχ, οι μισθοί και οι συντάξεις ληστεύονται, η ανεργία έχει πάρει κολοσσιαίες διαστάσεις γιατί η ΕΚΤ στραγγαλίζει τη ρευστότητα της οικονομίας και ο δημόσιος πλούτος εκποιείται έναντι πινακίου φακής.
Το ζητούμενο για τη χώρα είναι η αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας που αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή πολιτικών που θα αντιστρέψουν την πορεία των πραγμάτων, γι’ αυτό και ο αγώνας του ελληνικού λαού είναι πρωτίστως εθνικοαπελευθερωτικός. Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να επιδιώκει μια νίκη της Αριστεράς θα όφειλε να αποτελέσει τον πυρήνα ενός εθνικοαπελευθρωτικού μετώπου, ενός σύγχρονου ΕΑΜ, και αυτό γιατί υπάρχουν σημαντικά τμήματα της κοινωνίας που ενώ αντιπαλεύουν τα Μνημόνια και τη λιτότητα, ενώ θέλουν την εθνική απελευθέρωση δεν είναι διατεθειμένα να μπουν κάτω από την ιδεολογική ομπρέλα της Αριστεράς. Η χώρα δε χρειάζεται μια κυβέρνηση της Αριστεράς, χρειάζεται μια Ελληνική Κυβέρνηση με βασική συμμετοχή της Αριστεράς.
Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ένα οικονομικό πρόγραμμα που πείθει μόνο ένα μικρό μέρος της κοινωνίας ενώ ένα άλλο τμήμα της φοβάται ότι τα πράγματα μπορεί και να χειροτερεύσουν. Πώς π.χ. μπορεί να αυξηθούν οι κατώτατοι μισθοί και οι συντάξεις, πώς θα μειωθούν οι φόροι και
4
θα καταργηθούν τα χαράτσια χωρίς ταυτόχρονα να μην αυξηθεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού; Και αυτό το έλλειμμα, εφ’ όσον δεν φεύγουμε από την Ευρωζώνη, θα πρέπει να καλυφθεί με δανεισμό σε ευρώ.
Με τα δεδομένα αυτά και συνυπολογίζοντας τη χαλαρότητα της ψήφου των ευρωεκλογών, παρά το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε, μάλλον ανεπιτυχώς, να τους δώσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος, καθώς και τη γκεμπελική προπαγάνδα του ευρύτερου κόμματος του Μνημονίου, η αξιωματική αντιπολίτευση πήρε 26,58%, ποσοστό που είναι λίγο πιο χαμηλό από αυτό του Ιουνίου 2012 που ήταν 26,89%. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή μετά δύο εφιαλτικά χρόνια παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, γι’ αυτό στην αρχή μιλήσαμε για αδιέξοδη στρατηγική.
Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ
Οι δύο κυβερνητικοί συνεταίροι προσπαθούν χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσον να διατηρήσουν την εξουσία, για δύο λόγους:
α) Διότι έχουν αναλάβει από τους επικυρίαρχους δανειστές να τελειώσουν τη δουλειά, δηλαδή να μεταμορφώσουν τη χώρα, μέσω των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων, σε οικονομικό χώρο, συμπληρωματικό του γερμανικού ιμπέριουμ και να εκποιήσουν, έναντι πινακίου φακής, τις στρατηγικές υποδομές και το φυσικό πλούτο της χώρας.
β) Γιατί η απώλεια του γκουβέρνου, που τους εξασφαλίζει πολιτική και οικονομική επιρροή, θα σημάνει την ταχύτατη απαξίωση και διάλυσή τους.
Ως βασικό τους όπλο χρησιμοποιούν μια ασύλληπτης έκτασης γκεμπελική προπαγάνδα με την αμέριστη συμπαράσταση των εξαρτημένων-συστημικών Μέσων Ενημέρωσης. Πριν τις εκλογές του 2012 τρομοκράτησαν τους πολίτες με την επιστροφή στη δραχμή, περιγράφοντας ένα σενάριο ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας που οι ίδιοι, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστία των δανειστών θα προκαλούσαν αν ο λαός αρνείτο να υποταχθεί στις μνημονιακές πολιτικές. Πλησιάζοντας προς τις ευρωεκλογές στην τρομοκρατία της δραχμής πρόσθεσαν το success story:
5
α) ενός πρωτογενούς πλεονάσματος που δεν υπάρχει, ούτε έχει επικυρωθεί από την Eurostat. H Eurostat επικύρωσε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2013 που ανέρχεται σε 23,1 δις. Αν από αυτό το ποσό αφαιρεθούν οι τόκοι (7,2 δις.) που πληρώθηκαν για την εξυπηρέτηση του Δημόσιου Χρέους, τότε καταλήγουμε σ’ ένα πρωτογενές έλλειμμα 15,8 δις.
Μάλιστα μια εβδομάδα πριν τις εκλογές άρχισαν να μοιράζουν πεντακοσάρικα (κοινωνικό μέρισμα) από το ανύπαρκτο πλεόνασμα του 2013, προκειμένου να εξαγοράσουν κάποιους ψηφοφόρους. Όσα λεφτά μοιράσουν αυξάνουν το έλλειμμα του 2014 και σύντομα θα λάβουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να πάρουν πίσω ό,τι έδωσαν.
β) Το τέλος των Μνημονίων, που δήθεν θα έλθει επειδή κάποια στιγμή στις αρχές του 2016 τελειώνουν οι δόσεις της δεύτερης Δανειακής Σύμβασης. Αποκρύπτουν όμως από τους πολίτες ότι οι ίδιοι έχουν υπογράψει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, που ισχύει από 1-1-13 και προβλέπει ότι η χώρα μας θα είναι υπό αυστηρή επιτήρηση μέχρι να αποπληρώσει το 75% των δανείων που έχει πάρει, δηλαδή τουλάχιστον μέχρι το 2040. Αναλυτικά για τη μνημονιακή προπαγάνδα βλέπε το άρθρο «Πρωτογενής απάτη και πλεόνασμα προπαγάνδας» στο http://greekattack.wordpress.com
Παρ’ όλες τις προσπάθειες των εγχώριων μνημονιακών, παρ’ όλη τη βοήθεια που τους έδωσαν τα αφεντικά τους από το εξωτερικό, παρ’ όλη την προπαγάνδα οι δύο συνιστώσες του κόμματος του Μνημονίου έχασαν συνολικά 11,21 μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2012. Συγκεκριμένα η Ν.Δ. υποχώρησε από το 29,66% (2012) στο 22,71% (2014), απώλεια 6,95 μονάδες και το ΠΑΣΟΚ (Ελιά) η μεγάλη «Δημοκρατική Παράταξη» sic, από το 12,28% (2012) στο 8,02% (2014) απώλεια 4,26 μονάδες, ή πάνω από 1/3 της δύναμής του. Προκειμένου να διασώσουν ό,τι μπορεί να διασωθεί οι παράγοντες του ΠΑΣΟΚ σχεδιάζουν την ανασύνταξη της «Κεντροαριστεράς» μαζί με το «Ποτάμι» (6,61%) και τα ρετάλια της ΔΗΜΑΡ (1,21%). Αν τα καταφέρουν θα πρόκειται για την «κεντροαριστερά» συνιστώσα του κόμματος του Μνημονίου ή σωστότερα για την «κεντροαριστερά» του δωσιλογισμού.
6
Έχοντας χάσει την επαφή με την πραγματικότητα οι μεν της Ν.Δ πανηγυρίζουν που η διαφορά τους από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μόνο στις τέσσερις μονάδες οι δε του ΠΑΣΟΚ επειδή δεν έπεσαν στο 5% όπως προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Σήμερα η Ελλάδα έχει μια Κυβέρνηση που υπερψηφίστηκε από ένα ποσοστό (30,7%) μικρότερο από το 1/3 του εκλογικού σώματος, είναι δηλαδή μια Κυβέρνηση μειοψηφίας μέσα στο λαό αλλά πλειοψηφίας στη Βουλή, λόγω του bonus των 50 εδρών. Θα ήταν σωστότερο να μιλάμε για τη Δημοκρατία του bonus.
Προσοχή όμως, πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι η Κυβέρνηση διαθέτει κάποιες εφεδρείες. Πέρα από το «Ποτάμι» που αποτελεί το δυνητικό συνεταίρο του μνημονιακού μπλόκ, υπάρχει και η δεξαμενή των πολύ μικρών κομμάτων που δεν έπιασαν το 3% και έμειναν εκτός της κατανομής των ευρωβουλευτών. Λόγω της χαλαρής ψήφου των ευρωεκλογών σ’ αυτή τη δεξαμενή κατευθύνθηκε το 17,3% των ψήφων. Στις εκλογές του Μαϊου 2012 το ποσοστό αυτό είχε φτάσει το 19% αλλά ένα μήνα μετά, τον Ιούνιο 2012, λόγω της πόλωσης, έπεσε κατακόρυφα στο 6%. Τα σημαντικότερα από αυτά τα μικρά κόμματα είναι ο ΛΑΟΣ (2,70%), οι Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες του Γ. Χατζημαρκάκη (1,44%), η ΔΗΜΑΡ (1,20%) και οι Γέφυρες των Θ.Τζήμερου-Θ. Σκυλακάκη (0,90%). Μόνο τα τέσσερα μικρά αυτά κόμματα αθροίζουν ποσοστό 6,2%. Ο σχεδιασμός των μνημονιακών κομμάτων για τις προσεχείς εθνικές εκλογές είναι, σε συνθήκες πόλωσης και εκβιαστικών διλημμάτων, το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων αυτών των κομμάτων, καθώς και άλλων που δεν έχουν σαφή αντιμνημονιακή γραμμή, να οδηγηθούν στην υπερψήφιση κυρίως της Ν.Δ. ώστε αυτή να διεκδικήσει την πρωτιά από τον ΣΥΡΙΖΑ και να πάρει ξανά το bonus των 50 εδρών. Το αν καταφέρουν κάτι τέτοιο εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό και από το πόσο ελκυστική θα είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.
Χρυσή Αυγή
Ο Λαικός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή αναδείχθηκε στο τρίτο κόμμα των ευρωεκλογών αυξάνοντας το ποσοστό του κατά 2,48 μονάδες από το 6,92% τον Ιούνιο του 2012, σε 9,40% τον Μάίο 2014. Η αύξηση του ποσοστού της
7
Χρυσής Αυγής έγινε κάτω από τις δυσμενέστερες γι’ αυτήν συνθήκες, όπως η προφυλάκιση της ηγεσίας της, οι ποινικές διώξεις για το σύνολο σχεδόν των βουλευτών της και η καθημερινή
1. επίθεση εναντίον της απ’ όλα τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης.
Το πολιτικό φαινόμενο της Χρυσής Αυγής δε μπορεί να αντιμετωπίζεται με χαρακτηρισμούς
όπως νεοναζιστικό μόρφωμα και εγκληματική οργάνωση όταν άνοδος των εθνικιστικών κομμάτων παρατηρείται σ’ όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Το φαινόμενο αυτό έχει πολύ βαθύτερα οικονομικά και πολιτικά αίτια. Η οικονομική κρίση, η αλματώδης αύξηση της ανεργίας, η άνοδος των μεταναστευτικών ροών που θεωρούνται από το ντόπιο πληθυσμό ως απειλή των, λιγοστών ήδη, θέσεων εργασίας και η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας προς όφελος της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και της χρηματοοικονομικής αυτοκρατορίας οδηγούν στην ενίσχυση των εθνικιστικών κομμάτων. Η Ευρώπη που ξεκίνησε ως μία Ένωση κρατών-εθνών έχει μεταβληθεί σε μια πολυπολιτισμική χοάνη και ένα ενιαίο οικονομικό χώρο που εξυπηρετεί την παγκοσμιοποίηση και την παγκόσμια διακυβέρνηση από τη χρηματοπιστωτική αυτοκρατορία. Η αντίδραση των λαών-εθνών που θέλουν να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα, τη γλώσσα τους, τη θρησκεία τους, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, ενώ επιθυμούν την οικονομική και κοινωνική προστασία του εθνικού κράτους, είναι αναπόφευκτη.
Η Χρυσή Αυγή έχει μια αντιμνημονιακή ρητορική, αντιτίθεται στην εισβολή των μεταναστών και υπερασπίζεται τα εθνικά θέματα στην Κύπρο, το Αιγαίο, στη Θράκη, στο Σκοπιανό κλπ. Μ’ αυτή την ατζέντα η Χρυσή Αυγή κερδίζει ψηφοφόρους απ’ όλο το πολιτικό φάσμα από την συντηρητική Δεξιά μέχρι την παραδοσιακή Αριστερά. Αυτό το τελευταίο δεν πρέπει να μας παραξενεύει γιατί έχει συμβεί και σ’ άλλες χώρες με κλασσικό παράδειγμα τη Γαλλία όπου, τις δύο τελευταίες δεκαετίες τα προπύργια του άλλοτε πανίσχυρου κομμουνιστικού κόμματος αλώθηκαν και μετατράπηκαν σε προπύργια του Εθνικού Μετώπου γιατί οι εργάτες έχαναν τις δουλειές τους από τους φτηνότερους και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις μετανάστες.
8
«Το Ποτάμι»
Πρόκειται για το νέο φρούτο στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Περίπου δύο μήνες πριν από τις ευρωεκλογές ένας δημοσιογράφος που εργαζόταν στο μεγαλύτερο εκδοτικό συγκρότημα της χώρας αναγγέλλει τη δημιουργία ενός κόμματος. Από την επόμενη μέρα όλα τα μεγάλα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και οι εφημερίδες που συνδέονται μ’ αυτά αρχίζουν να προβάλουν το νέο κόμμα και τις δραστηριότητες του αρχηγού του. Ο τηλεοπτικός χρόνος που δίνεται στο νέο κόμμα ξεπερνάει κατά πολύ το χρόνο που δίνεται σ’ άλλα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο. Μετά από λίγο έρχονται και οι δημοσκοπήσεις που δίνουν στο νέο κόμμα διψήφια ποσοστά που φτάνουν ακόμη και το 14%.
To «Ποτάμι» είναι ένα κατασκεύασμα των επιχειρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, είναι η ελληνική εκδοχή του «μπερλουσκονισμού». Ο σκοπός αυτών των επιχειρηματικών συμφερόντων ήταν να δημιουργήσουν ένα ανάχωμα που θα συγκρατήσει τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ ώστε αυτοί να μην καταλήξουν στο ΣΥΡΙΖΑ, εξασφαλίζοντάς του την πρώτη θέση και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Ο σχεδιασμός ήταν αρκετά επιτυχής μέχρις ενός σημείου, το «Ποτάμι» ένα κόμμα χωρίς ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα, χωρίς υποψία προγράμματος, πήρε ένα ποσοστό 6,60% στις ευρωεκλογές και περιόρισε τη διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. Ταυτόχρονα όμως το «Ποτάμι» συνέτεινε αποφασιστικά στη διάλυση της ΔΗΜΑΡ ως μελλοντικής εφεδρείας του μνημονιακού μπλόκ. Όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και η επιχείρηση «Ποτάμι» είχε και μάλιστα σοβαρές παράπλευρες απώλειες.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ότι, παράλληλα με το «Ποτάμι», ανάλογα εγχειρήματα έγιναν και στο επίπεδο των Δημοτικών εκλογών με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα για τους εμπνευστές τους.
ΚΚΕ
Το Κομμουνιστικό κόμμα συνεχίζει τη μοναχική πορεία του. Το κομματικό του συνδικάτο, το ΠΑΜΕ, διαδηλώνει χωριστά από τα άλλα
9
συνδικάτα. Το ΚΚΕ δεν συζητάει ούτε συνεργάζεται με κανένα άλλο κόμμα, γιατί θεωρεί ότι μόνο αυτό έχει τη σωστή στρατηγική και τακτική για τη λύση των προβλημάτων του λαού και της χώρας. Μέχρις ότου η πλειοψηφία των πολιτών προσχωρήσει στις θέσεις του ΚΚΕ μπορεί να συνεχίσει να κυβερνάει ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο ή οποιοσδήποτε άλλος γιατί δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική διαφορά.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το ΚΚΕ επιτίθετο κυρίως κατά του ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό τα ελεγχόμενα-συστημικά Μέσα Ενημέρωσης προέβαλαν τις δηλώσεις των στελεχών του που κατέκριναν με σφοδρότητα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στόχος ήταν να επαναπατριστούν στο ΚΚΕ οι ψήφοι που χάθηκαν από αυτό, τον Ιούνιο του 2012, προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι να μειωθεί το ποσοστό του τελευταίου.
Θυμίζουμε ότι στις εκλογές του Μαϊου 2012 το ΚΚΕ έλαβε ποσοστό 8,48%, αλλά ένα μήνα μετά, με την προοπτική ανατροπής των μνημονιακών δυνάμεων και νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, το ποσοστό του έπεσε στο 4,50%. Αυτό δείχνει ότι πέρα από το σκληρό πυρήνα του κόμματος ένα μεγάλο, σχεδόν το μισό, τμήμα των ψηφοφόρων του είναι έτοιμο να ακολουθήσει μια άλλη αριστερή πορεία με την ελπίδα τα πράγματα ν’ αλλάξουν σήμερα και όχι στη δευτέρα παρουσία.
Η εκλογική τακτική του ΚΚΕ πέτυχε να επαναπατρίσει στο κόμμα μόνο ένα μέρος των ψηφοφόρων που έχασε τον Ιούνιο του 2012, συγκεκριμένα από το 4,50% έφτασε στο 6,09%, κέρδισε δηλαδή 1,59 μονάδες έναντι των 3,98 που είχε χάσει. Πέρα όμως από τα ποσοστά του κόμματος μεταξύ 2012 και 2014 η σταδιακή αποδυνάμωση του ΚΚΕ, παρά τις δραματικές συνθήκες που βιώνει η χώρα, είναι εμφανής και στην περιφέρεια Αττικής και στο Δήμο Αθηναίων που συμπτωματικά είχαν κατέβει οι ίδιοι υποψήφιοι και το 2010 και το 2014. Συγκεκριμένα στην περιφέρεια Αττικής ο Θ.Παφίλης συγκέντρωσε το 2010 το 14,44% και το 2014 το 10,66%, στο Δήμο της Αθήνας ο Ν. Σοφιανός έλαβε το 2010 το 13,74% και το 2014 το 7,41%. ‘Ολα αυτά μετά τέσσερα χρόνια οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης των Ελλήνων.
10
Είναι φανερό ότι το ΚΚΕ πιέζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ που δίνει μια προοπτική αλλαγής της παρούσας δραματικής κατάστασης στους παραδοσιακούς αριστερούς ψηφοφόρους και η περιχαράκωσή του, προκειμένου να επιβιώσει εκλογικά, δε θα το βοηθήσει, αντίθετα στερεί από το αντιμνημονιακό μέτωπο ένα αξιόλογο και δυναμικό τμήμα της κοινωνίας.
ΑΝΕΛ
Το κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων δημιουργήθηκε από βουλευτές και στελέχη της Ν.Δ που αντιτάχθηκαν στη μεγάλη κωλοτούμπα του Α.Σαμαρά να στηρίξει την Κυβέρνηση Παπαδήμου και να ψηφίσει το δεύτερο Μνημόνιο μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Αργότερα προσχώρησαν στους ΑΝΕΛ ορισμένα στελέχη του αντιμνημονιακού και πατριωτικού ΠΑΣΟΚ.
Στις εκλογές του Μαϊου 2012 οι ΑΝΕΛ έλαβαν ένα σημαντικό ποσοστό 10.61% αλλά τον Ιούνιο του 2012 υποχώρησαν στο 7,51% και στις ευρωεκλογές του 2014 συρρικνώθηκαν ακόμη περισσότερο στο 3,46%.
Έχοντας μια έντονα αντιμνημονιακή αντζέντα αλλά παράλληλα μια πατριωτική στάση στα εθνικά θέματα οι ΑΝΕΛ πιέζονται εκλογικά από τον ΣΥΡΙΖΑ και σε μικρότερο βαθμό από τη Χρυσή Αυγή. Ψηφοφόροι των ΑΝΕΛ διαρρέουν προς το ΣΥΡΙΖΑ με την προοπτική ανατροπής της μνημονιακής Κυβέρνησης και προς την Χ.Α. ως μια πιο δυναμική έκφραση του πατριωτικού χώρου.
Το μέλλον του κόμματος του Π. Καμμένου δε διαγράφεται ελπιδοφόρο, γιατί οι προσεχείς εθνικές εκλογές θα γίνουν σε κλίμα ακόμη πιο έντονης πόλωσης. Οι ΑΝΕΛ θα πρέπει ν’ αλλάξουν την ακολουθούμενη τακτική τους και να ενισχυθούν με νέα στελέχη του δημοκρατικού – πατριωτικού χώρου. Μια τέτοια προσπάθεια έγινε στο ευρωψηφοδέλτιο με χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτές των Γ. Ρωμανιά, Κ. Ζουράρι, Ζ. Γεωργαντά και Π. Σγουρίδη.
11
Τα κόμματα της Δραχμής
Με το ξέσπασμα της κρίσης και της υπογραφής της πρώτης Δανειακής Σύμβασης – Μνημονίου το Μάϊο του 2010 μερικά μικρά κόμματα πρόταξαν το καίριο θέμα της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, ως αποτελεσματικό εργαλείο για την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας και την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων.
Το κόμματα αυτά στις ευρωεκλογές του 2014 απέτυχαν να δημιουργήσουν έναν εναλλακτικό πόλο και οδηγήθηκαν σε πολιτική ανυπαρξία. Συγκεκριμένα το ΕΠΑΜ του Δ. Καζάκη έλαβε 0,86%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ 0,72%, το Σχέδιο Β΄του Α. Αλαβάνου 0,20% και η ΔΡΑΧΜΗ του Θ. Κατσανέβα 0,15%. Παρά τις συζητήσεις που έγιναν κατά την προεκλογική περίοδο τα κόμματα αυτά δεν κατάφεραν να συνεννοηθούν και να παρουσιάσουν ένα κοινό ψηφοδέλτιο εκλογικής και μόνο συνεργασίας.
Παράλληλα, τα κόμματα αυτά, με την εξαίρεση του ΕΠΑΜ, παρουσίαζαν στους πολίτες μια πρόταση επιστροφής στη Δραχμή με υποτίμησή της κατά 50% ή 100% και μεγάλη αύξηση του πληθωρισμού. Έλεγαν δηλαδή στους ψηφοφόρους αυτό που λένε οι απολογητές των μνημονιακών πολιτικών, ότι μην τολμήσετε να επιλέξετε την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα γιατί η υποτίμηση με τον πληθωρισμό που ακολουθεί θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή και δυστυχία, από αυτή που βιώνουμε σήμερα.
Ο χώρος αυτός αν θέλει να επιβιώσει και να παίξει καθοριστικό ρόλο στις δραματικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν θα πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις του στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, να συνεργαστεί με αντίστοιχες δυνάμεις που βρίσκονται σε μεγαλύτερα κόμματα, και να επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα επιστροφής στο εθνικό νόμισμα που θα προβλέπει σταθερή ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή μια Δραχμή προς ένα Ευρώ, χωρίς υποτίμηση και χωρίς αξιόλογο πληθωρισμό. Αυτό είναι απόλυτα εφικτό υπό τις παρούσες συνθήκες. Ένα τέτοιο σχέδιο παρουσιάζεται στο βιβλίο του γράφοντος «Επιστροφή στη Δραχμή – η απάντηση στην ευρωκατοχή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α.Λιβάνη.
12
Συμπεράσματα και εθνική προοπτική
Οι προσεχείς εθνικές εκλογές θα γίνουν σε συνθήκες πολύ έντονης πόλωσης γιατί το διακύβευμα είναι καθοριστικό για την τύχη του ελληνικού λαού και του έθνους, είτε η χώρα θα παραμείνει αποικία χρέους και οι πολίτες της δούλοι, είτε θα επανακτήσει την εθνική κυριαρχία της και θα αρχίσει την ανοικοδόμηση της οικονομίας της.
Εκείνο που απαιτούν οι καιροί είναι ένα Μέτωπο απέναντι στις δυνάμεις του δωσιλογισμού, της εξάρτησης, της υποδούλωσης, της εκποίησης και της καταστροφής της χώρας. Ένα Μέτωπο για τη σωτηρία του ελληνικού έθνους που απειλείται, εκτός των άλλων, και από την υπογεννητικότητα και τη μετανάστευση της νεολαίας του, εξαιτίας των δραματικών οικονομικών συνθηκών που έχουν επιβληθεί.
Το μέγιστο διακύβευμα είναι η απομάκρυνση της Κυβέρνησης των δωσιλόγων ώστε να παύσει η χώρα να πορεύεται σύμφωνα με τα συμφέροντα του Δ΄ Ράϊχ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Όσες πολιτικές ηγεσίες δεν το κατανοήσουν αυτό και εξακολουθήσουν να πορεύονται με βάση τα στενά κομματικά συμφέροντά τους θα αποδειχθούν κατώτερες των περιστάσεων και θα εξαφανιστούν όταν η χώρα θα έχει οριστικά καταρρεύσει.
Διαφορές μεταξύ των αντιμνημονιακών κομμάτων και οργανώσεων υπάρχουν πολλές και σημαντικές. Αλλά ούτε κανένα οικονομικό πρόγραμμα ανόρθωσης της χώρας μπορούμε να εφαρμόσουμε, ούτε να επιλέξουμε αν θα παραμείνουμε ή όχι στην Ευρωζώνη, ούτε να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τα εθνικά δικαιώματα σε Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη και Μακεδονία αν η Ελλάδα εξακολουθεί να κυβερνάται από τους εντολοδόχους της κ. Μέρκελ, του κ. Ντράγκι και της κ. Λαγκάρντ.
Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό από τις ηγεσίες όλων των αντιμνημονιακών κομμάτων και ιδιαίτερα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η χώρα χρειάζεται ένα νέο ΕΑΜ με μίνιμουμ κοινό πρόγραμμα την αποκατάσταση της
13
εθνικής κυριαρχίας, όλα τα άλλα θα βρεθούν στην πορεία, εξ άλλου η ιστορία δεν τελειώνει ποτέ.

http://greekattack.wordpress.com



Διαβάστε το ολόκληρο...

Το ισχυρότατο σοκ των ευρωεκλογών στη Θράκη, με την επικράτηση του υποστηριζόμενου από την Αγκυρα Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας - DEB, προκαλεί μηδαμινό ενδιαφέρον στον πολιτικό κόσμο και στα μέσα ενημέρωσης της Αθήνας.

Με την εξαίρεση μικρού αριθμού βουλευτών και ελάχιστων εφημερίδων, η πλέον επικίνδυνη (και επιτυχημένη) πρωτοβουλία της Αγκυρας την τελευταία 25ετία στη Θράκη αντιμετωπίζεται με σιωπή, υποβάθμιση ή αδιαφορία. Ενδιαφέρει περισσότερο η εκλογική επιτυχία ενός σταρ της χρεοκοπημένης εγχώριας «σοουμπίζ» και λιγότερο το 41,6% του DEB στη Ροδόπη και το 25,8% στην Ξάνθη (αθροιστικά 41.235 ψήφοι στα 121.400 έγκυρα ψηφοδέλτια).

Σε κράτη με αρμονική λειτουργία των θεσμών και σύγχρονη αντίληψη περί εθνικής ασφάλειας, η «σιγή ασυρμάτου» θα αποδιδόταν σε ψύχραιμη αντιμετώπιση του προβλήματος ή σε ρεαλιστική στρατηγική, ώστε να μη μεταφερθεί το ζήτημα στο πεδίο που προτιμά η απέναντι πλευρά. Στην Ελλάδα η άκρα σιωπή για τη Θράκη οφείλεται στον αιφνιδιασμό, στην ολιγωρία, στη διστακτικότητα και την έλλειψη σχεδιασμού ή -πολύ απλά- στην απουσία του θέματος από την ατζέντα των κομμάτων!
Η οικονομική κρίση και η αγχωτική προτεραιότητα των συζητήσεων με την Τρόικα αποτελούν σαφές και γνήσιο ελαφρυντικό, αλλά σε καμιά περίπτωση απαλλακτικό άλλοθι για τον υπουργό Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο και τους συναρμόδιους υπουργούς. Αλλωστε, όφειλε να αντιληφθεί τι συνέβαινε, ακούγοντας όσα ο ομόλογός του Α. Νταβούτογλου ιδιωτικά υπαινίχθηκε πέρυσι τον Ιούλιο στη συνάντηση της Αγκυρας και όσα δημόσια υποστήριξε τον περασμένο Δεκέμβριο στην Αθήνα. Κι αν αυτά συνέβησαν το 2013 (δηλαδή πριν από το «φύτεμα» του DEB στη Θράκη και πριν από όσα περίεργα είδαμε στην Ουκρανία από πλευράς διεθνούς δικαίου), είναι λογικό να ανησυχεί κανείς για τις απαιτήσεις και δηλώσεις της τουρκικής αντιπροσωπίας κατά την τρίτη συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, το φθινόπωρο, στην Αθήνα.

Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως συνειδητοποιεί επιτέλους (λέμε τώρα…) το βαρύτατο λάθος που διέπραξε τον Απρίλιο: Αφενός απέκλεισε την υποψήφια που δεν ελεγχόταν από το τουρκικό γενικό προξενείο Κομοτηνής και αφετέρου αποδέχθηκε τις αδιανόητες δηλώσεις ότι η μουσουλμανική μειονότητα αποτελεί «ενιαίο τούρκικο πράγμα». Είτε προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα είτε (ακόμα χειρότερο) επειδή το πιστεύει πραγματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υπαινιχθεί ότι προτίμησε έναν ακραίο μουσουλμάνο (με σχέσεις με το προξενείο), επειδή πρέπει να «λαμβάνουμε αποφάσεις όχι με βάση τη μεγιστοποίηση ποσοστών, αλλά βάσει και άλλων ισορροπιών». Ισχυριζόταν, με άλλα λόγια, ότι δέχεται τους ακραίους μειονοτικούς, ώστε να «σπάσει η γραμμή» με διασπορά ψήφων και στέρησή τους από το DEB.

Οπως είχε επισημάνει η «δ» και δυστυχώς δικαιώθηκε, ο ΣΥΡΙΖΑ «τσίμπησε» στο δόλωμα της Αγκυρας. Δεν αντελήφθη ότι οι (ήδη γνωστοί ως) ακραίοι μειονοτικοί έχουν ισόβια πίστη στον Τούρκο γενικό πρόξενο και όχι στον αρχηγό οποιουδήποτε ελληνικού κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνον δεν έσπασε τη γραμμή του προξενείου, αλλά νομιμοποίησε όσα διχαστικά ισχυρίζονταν τα ακραία μειονοτικά στελέχη του κόμματος.
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι θα προσέλθει παραγωγικά στη διακομματική συνεννόηση για τη Θράκη, όποτε αυτή δρομολογηθεί από την κυβέρνηση.

Αλέξανδρος Τάρκας
δημοκρατία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Επιστολή με την οποία καλεί την ελληνική κυβέρνηση να μην ακολουθήσει το αποτυχημένο παράδειγμα της Ισπανίας στη διαχείριση του αιγιαλού απέστειλε σήμερα προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Τουρισμού, ο Διευθυντής του WWF Ισπανίας.
Όπως επισημαίνει στην επιστολή του ο Χουάν Κάρλος δελ Όλμο, αυτή τη στιγμή, το 75% των ισπανικών ακτών έχει οικοδομηθεί ή βρίσκεται σε στάδιο οικοδόμησης (με ρυθμό 8 εκτάρια ανά ημέρα τα τελευταία 20 χρόνια), ενώ το πρώτο χιλιόμετρο ακτογραμμής έχει οικοδομηθεί πλήρως στο ένα τρίτο των μεσογειακών ακτών της Ισπανίας. Την ίδια στιγμή, σχεδόν μισό εκατομμύριο κατοικίες είναι κενές!

Ο Διευθυντής του WWF Ισπανίας απευθυνόμενος στον Γιάννη Σουρνάρα και την Όλγα Κεφαλλογιάννη επισημαίνει ότι: «Όπως είμαι σίγουρος πως θα γνωρίζετε, η Ισπανία είναι η χώρα της Μεσογείου που υποφέρει τα μέγιστα από τη δραματική αλλοίωση και καταστροφή της παράκτιας ζώνης της. Η εκτεταμένη οικοδομική δραστηριότητα τις τελευταίες δεκαετίες, δίχως πρόβλεψη για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις είχε καταστροφικές συνέπειες, τις οποίες η χώρα καλείται να αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια».

Ο Χουάν Κάρλος δελ Όλμο καλεί «εκ βάθους καρδιάς» τους υπουργούς Οικονομίας και Τουρισμού να εξασφαλίσουν «πως οποιαδήποτε νομοθεσία που αφορά στην παράκτια ζώνη θα εγγυάται την προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων και των οικολογικών υπηρεσιών που παρέχουν, ούτως ώστε να αναγνωριστεί η Ελλάδα διεθνώς ως σημαντικός τουριστικός προορισμός με σεβασμό για το βασικό τουριστικό προϊόν: τη φύση».

Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Λ.ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ
Με περίπου 70 πολεμικά πλοία και νέες τακτικές - επιχειρησιακές και διοίκησης - πραγματοποιείται την επόμενη εβδομάδα σε όλο το Αιγαίο η μεγάλη άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού ''Καταιγίδα''.

Η άσκηση , με το σύνολο του Στόλου στην διάθεσή της, πραγματοποιείται λίγες ημέρες μετά την τουρκική αεροναυτική άσκηση Beyaz Firtina, κατά την διάρκεια της οποίας εκτέλεσε το σύνολο των αποστολών επιτήρησης και ελέγχου που απαιτήθηκαν αλλά όλες τις προγραμματισμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.Ωστόσο η Καταιγίδα είναι ανεξάρτητη αυτής και εντάσσεται στο πλαίσιο του ετήσιου προγραμματισμού.

Η νέα ''Καταιγίδα'' θα ενσωματώσει, σύμφωνα με επιτελείς του ΓΕΝ και του Αρχηγείου Στόλου, νέες μορφές διοίκησης στο πεδίο - ορισμένες από τις οποίες έχει ήδη εφαρμόσει σε επιμέρους τομείς στο πλαίσιο της δοκιμής σχεδίων.

Η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού έχει διαμορφώσει από καιρό την ανάγκη ορισμένων αλλαγών στον επιχειρησιακό σχεδιασμό και τις μορφές διοίκησης, τις έχει δοκιμάσει τμηματικά και τώρα θα διευρύνει το πεδίο εφαρμογής τους . Όλα αυτά παράλληλα με την πλήρη εκπαίδευση του προσωπικού σε ουσιαστικά πραγματικές συνθήκες και σε σενάρια με εμπλοκή μεγάλου αριθμού πλοίων και δύσκολες- σύνθετες αποστολές- όπως απαιτούν οι νέες συνθήκες - επιχειρησιακές και τεχνολογικές.

Στην άσκηση, στην οποία θα συμμετάσχουν σε φάσεις της και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας,θα συμμετάσχουν όλα τα πολεμικά πλοία και θα ενεργοποιηθούν όλα τα συστήματα αεροπορικού και ναυτικού ελέγχου, επικοινωνιών, SAR, υποστήριξης κλπ. Ο χώρος που θα αναπτυχθεί η άσκηση είναι όλο το Αιγαίο και η Αν Μεσόγειος- από την Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο

Να σημειωθεί ότι η άσκηση "Καταιγίδα" δεν πραγματοποιήθηκε το 2012 λόγω της οικονομικής κρίσης. Πέρυσι έγινε κανονικά

Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η ΕΕ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΛΕΟΝ, ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΦΥΣΗ

Σε συμβιβαστική συμφωνία με την οποία θα επιτρέπεται στο εξής η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων ειδών στο ευρωπαϊκό έδαφος κατέληξαν οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμως η κάθε χώρα που διαφωνεί θα μπορεί να απαγορεύει την καλλιέργεια στα δικά της εδάφη.
Η συμφωνία αυτή, που θα επικυρωθεί στις 12 Ιουνίου στη σύνοδο των υπουργών Περιβάλλοντος στο Λουξεμβούργο, υιοθετήθηκε σχεδόν ομόφωνα στη συνεδρίαση των μονίμων αντιπροσώπων των "28". Αφού την εγκρίνουν οι υπουργοί, θα πρέπει να πάρει πράσινο φως και από το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέχρι το τέλος του έτους.

Με βάση τη συμβιβαστική πρόταση που προώθησε η Ελλάδα ως προεδρεύουσα για το τρέχον εξάμηνο, τα κράτη που διαφωνούν με την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων ειδών στο έδαφός τους θα πρέπει να προσφεύγουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία με τη σειρά της θα ζητά από τις εταιρείες να τα αποκλείουν όταν καταθέτουν αιτήματα για νέες καλλιέργειες.

Μολονότι αρχικά η Γερμανία, η Βρετανία και η Γαλλία εξέφραζαν αντιρρήσεις θεωρώντας ότι το νομικό πλαίσιο θα γινόταν πολύ ευνοϊκό για τις πολυεθνικές εταιρείες βιοτεχνολογίας, τελικά πείστηκαν και τάχθηκαν υπέρ της πρότασης. Μόνο το Βέλγιο διαφώνησε και απείχε από την ψηφοφορία.

Το νέο πλαίσιο επιτρέπει σε κάθε χώρα να απαγορεύσει την καλλιέργεια ενός γενετικά τροποποιημένου είδους σε όλη την επικράτειά της ή σε κάποια περιοχή για λόγους που δεν σχετίζονται με την υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος, όπως για παράδειγμα για λόγους δημόσιας τάξης ή καθορισμού χρήσεων γης. Παράλληλα, οι χώρες δεν θα μπορούν να απαγορεύουν τη διέλευση από το έδαφός τους των εγκεκριμένων, γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Με τη συμφωνία αυτή ανοίγει πλέον ο δρόμος για την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων ειδών στην Ευρώπη, κάτι για το οποίο πίεζαν οι εταιρείες παραγωγής σπόρων εδώ και μια 15ετία. Μέχρι σήμερα, οι διαφωνίες των χωρών για τις καλλιέργειες αυτές καθιστούσαν τις διαδικασίες έγκρισης πολύ δύσκολες και μακροχρόνιες.

Τα τελευταία χρόνια τέσσερα γενετικά τροποποιημένα είδη έλαβαν άδεια καλλιέργειας στην Ευρώπη, ωστόσο μόνο ένα από αυτά εξακολουθεί να καλλιεργείται και σήμερα, το καλαμπόκι MON810 της αμερικανικής εταιρείας Monsanto. Η καλλιέργεια των υπόλοιπων, δύο ειδών καλαμποκιού (ΒΤ176 και Τ25) και της πατάτας Amflora, εγκαταλείφθηκε. Εν αναμονή της έγκρισής τους βρίσκονται άλλα επτά αιτήματα που αφορούν διάφορα είδη, μεταξύ των οποίων και το καλαμπόκι TC1507 της Pioneer, θυγατρικής του αμερικανικού ομίλου DuPont.
ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, REUTERS, Καθημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

της Αθηνάς Καλαϊτζόγλου
Η ελληνική πλευρά επαναφέρει στην επικαιρότητα τον αγωγό South Stream. Ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης μιλώντας το μεσημέρι στην 17η ετήσια γενική συνέλευση του Ευρωπαϊκού Επιχειρηματικού Συνεδρίου ( European Business Congress – EBC), παρουσία του προέδρου της διοικούσας επιτροπής της OAO Gazprom Δρ Αλεξέι Μίλερ, επισήμανε ότι η διμερής συνεργασία της Ελλάδας με την Gazprom είναι σε πολύ καλό επίπεδο και θα μπορούσε να ενισχυθεί περισσότερο, με την κατασκευή του νότιου κλάδου του South Stream προς την Ελλάδα.

Ο κ. Μανιάτης είχε και κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον κ. Μίλερ, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του EBC, κατά την οποία, όπως διέρρευσε από ελληνικής πλευράς, επιβεβαιώθηκε το θετικό κλίμα συνεργασίας ανάμεσα στη ΔΕΠΑ και το ρωσικό κολοσσό, ενώ υπογραμμίσθηκε η επιθυμία και των δύο πλευρών να συνεχιστεί η στρατηγικού χαρακτήρα συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, προς όφελος και των δύο πλευρών.

Το θέμα του αγωγού South Stream αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα από την πλευρά της Ε.Ε. δεδομένου ότι η Κομισιόν έχει ήδη προειδοποιήσει ότι ορισμένες από τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί ή βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση από κράτη-μέλη για τον αγωγό αντίκεινται στο κοινοτικό κεκτημένο. Μάλιστα, η Ε.Ε. προτίθεται να κινηθεί κατά της Βουλγαρίας για μη τήρηση κοινοτικών κανόνων στις συμφωνίες που υπέγραψε για τον South Stream. Για το θέμα αυτό ενημερώθηκε ήδη ο βούλγαρος Πρωθυπουργός από τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Ένα ακόμη στοιχείο. Η ίδια η Gazprom έχει αναστείλει τα σχέδια της για το νότιο τμήμα του South Stream, το οποίο θα διερχόταν αρχικά από τη χώρα μας, ενώ, αντίθετα, προωθεί το βόρειο τμήμα μέσω Βουλγαρίας, με επέκταση μέσω Σερβίας. Ο ίδιος ο κ. Μίλερ, στην ομιλία του, αργά το απόγευμα, στην ίδια γενική συνέλευση, υπογράμμισε με έμφαση ότι το έργο προχωρεί κανονικά μέσα στα χρονοδιαγράμματα που έχουν τεθεί και το πρώτο αέριο θα φθάσει στη Βουλγαρία στα τέλη του 2015.

Παρόλα αυτά, η ελληνική πλευρά επίσημα, από ό,τι φαίνεται, ανακινεί εκ νέου το ζήτημα αυτό. Δεν αποκλείεται να συνδέεται με τη βούληση της ελληνικής πολιτείας η Ελλάδα να αναδειχθεί σε ενεργειακό κόμβο στη Ν. Α. Ευρώπη και κυρίως να αποκτήσει σάρκα και οστά το όραμα για τη δημιουργία ενός gas trading hub, με επίκεντρο τη χώρα μας, το οποίο απαιτεί διασυνδετήριους αγωγούς σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

energia

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Χρήστου Μακρυγιάννη*

Διαβάζοντας την Τακτική του Πολέμου στο Αιγαίο και αναλύοντας τα γεγονότα ,αλλά και τις τελευταίες Κινήσεις -Ασκήσεις του Τουρκικού στόλου σε συνδυασμό με τις ασκήσεις των Τούρκικών Ειδικών δυνάμεων βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα:
Η Τουρκική Πολεμική Τακτική στο Αιγαίο Αλλάζει !

Μέχρι τώρα οι Ελληνικές δυνάμεις της ΑΣΔΕΝ είχαν και έχουν αμυντική τακτική με αποτέλεσμα να δημιουργήσουμε νήσους φρούρια και να εκπαιδεύονται σε αμυντικό τακτικό αγώνα και με τη χρησιμοποίηση Καταδρομών και τοπικών Πυρήνων Εθνοφυλακής, να επιφέρουν χτυπήματα σε επιλεγμένους στόχους του Τούρκικου Στρατού που θα επετίθετο με Ειδικές Δυνάμεις σε επιλεγμένους στόχους ,αεροδρόμια ,βάσεις ανεφοδιασμού και λιμάνια !




Οι διαπιστώσεις όμως του Τούρκικου Γενικού Επιτελείου ότι τα νησιά με τις υπάρχουσες Ελληνικές Δυνάμεις επικουρούμενες από εφέδρους που θα φτάσουν στους χώρους διασπορά σε μηδενικό χρόνο και από δρομολόγια που τους είναι εκ των προτέρων γνωστά και άμεση προμήθεια οπλισμού του τοπικού πληθυσμού και των οργανωμένων Ομάδων εφέδρων με σύγχρονο οπλισμό θα τους έδινε το πλεονέκτημα να επιφέρουν φονικότατα χτυπήματα στους επιτιθέμενους Καταδρομείς αλλά και η ρίψη Αλεξιπτωτιστών θα ήταν ολέθριο σφάλμα !

Ελάχιστοι από τους Αλεξιπτωτιστές θα προσγειωνόντουσαν ζωντανοί και κανείς τους δεν θα επιβίωνε , έχοντας στο κατόπι του ειδικές ομάδες που έχουν οργάνωση, Ιεραρχία και άριστη γνώση του εδάφους λόγο εντοπιότητας!

Τα νησιά μας είναι οργανωμένα έτσι ώστε να είναι αυτάρκεις αλλά και εκπαιδευμένα για αγώνα εναντίον των Τούρκικων μαχητικών σε τομείς καθορισμένους ακριβώς για το κάθε Α/Α Όπλο , είναι δε και αυτάρκεις σε διοικητική Μέριμνα τουλάχιστον για πρώτες ημέρες της Μάχης!

Διαπιστώνοντας οι Τούρκοι την πραγματικότητα ,προχώρησαν σε αλλαγές της τακτικής του πολέμου στο Αιγαίο και πλέον έχουν εγκαταλείψει την τακτική της Απόβασης ή της αεροαπόβασης τουλάχιστον σε μεγάλο νησί του Ανατολικού Αιγαίου που θα έχει ανύπαρκτα αποτελέσματα... προχώρησαν στην Τακτική του Ναυτικού αποκλεισμού ,χωρίς να εγκαταλείψουν την απόβαση σε μικρά νησιά με ελάχιστες δυνάμεις

Η τακτική του αποκλεισμού των νησιών του Αιγαίου μεγάλων αλλά και μικρών νησιών, που ακόμη και οι Αλλαγές της φρουράς γίνονται με μικρά σκάφη ή με τα μεταγωγικά ελικόπτερα που είναι ευάλωτα ακόμη και σε μικρά φορητά όπλα ή και από φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους ,αποτελούν κίνδυνο και στόχο των Τούρκικων καταδρομών.

Η Τακτική του αποκλεισμού που επιχειρήθηκε στην πρόσφατη άσκηση , η αποστολή Φρεγάτας εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων ήταν προσχεδιασμένη, όσο σχεδιασμένη ήταν η αποστολή Τορπιλακάτων που κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και μπορούν να φτάσουν σε καθορισμένα σημεία τάχιστα, αποκόπτοντας την πρόσβαση στην Περιοχή ! (Να θυμίσουμε ότι ξεκίνησε η επιχείρηση της εισβολής τα μεσάνυχτα της Κυριακής των εκλογών )

Φανταστείτε να υπάρχει Ναυτικός αποκλεισμός μικρών νησιών ,βραχονησίδων και κατοικημένων περιοχών χωρίς να πέσει ντουφεκιά και χωρίς καν την έναρξη εχθροπραξιών !

Η επίδραση στο ηθικό του προσωπικού και των κατοίκων των νησιών αυτών θα είναι καθοριστική!

Όλα δείχνουν ότι οι Τούρκοι κινούνται σε αυτό το επίπεδο και θα δούμε εντός τους έτους ασκήσεις σχεδιασμένες ραμμένες και κομμένες σε αυτό το μοτίβο!

Το ότι τα πολεμικά πλοία των Τούρκων θα έχουν την προστασία της Πολεμικής τους Αεροπορίας που θα βρίσκεται σε κοντινές αποστάσεις ,θα τους δώσει σοβαρό πλεονέκτημα ,ενώ από την άλλη εμείς δεν θα μπορούμε να στείλουμε τα Πολεμικά μας χωρίς να έχουν την απαιτούμενη Αντιαεροπορική Προστασία ( Φρεγάτες ) !

Τα μαχητικά μας θα αναγκαστούν να επιχειρούν από τα αεροδρόμια διασποράς και σε ρόλο αναχαίτισης ,καθώς θα εμπλακούν σε εμπλοκές και αερομαχίες και όχι να επικρατήσουν στο αέρα άσχετα των ικανοτήτων των των Χειριστών !

Η διαταγή του ΓΕΕΘΑ να "κυκλώσουν τα μαζεμένα `Τούρκικα πολεμικά νοτίως της Σάμου από πολεμικά μας πλοία που ήταν σε διασπορά στα νησιά μας , ήταν καταλυτική αν πέρασε αρκετός χρόνος να εφαρμοστεί γιατί έγινε πολύ σωστά νύχτα με αποτέλεσμα να βρεθεί σε κλοιό όλος ο Τουρκικό στόλος νότια της νήσου Σάμου και των Τουρκικών Παραλίων χωρίς να έχει χώρο για ελιγμούς !

Ήταν τέτοια η επιτυχία του κλοιού στα διεθνή ύδατα ώστε δεν είχαμε καμιά προσπάθεια εισβολής των Ε.Χ.Υ από την έναρξη του αποκλεισμού !

Οι Τούρκοι έχουν πολύ μεγάλο το πλεονέκτημα στον τομέα των πληροφοριών αφού τα γνωστά σε μας "CN-235" οργώνουν καθημερινά το Αιγαίο και καταγράφουν τα πάντα (Εμείς κατεβάσαμε τα αεροσκάφη Ναυτικής συνεργασίας πρόωρα και χωρίς λόγο )

Είναι όμως τόσο άσχημα τα πράγματα θα αναρωτηθεί κάποιος που το Ανατολικό Αιγαίο και μάλιστα το Νοτιοανατολικό είναι καταδικασμένο ; Δεν υπάρχουν λύσεις ;

Κατά την ταπεινή μας γνώμη υπάρχουν και λύσεις και μπορούμε να εκμεταλλευτούμε ακόμη και τις αδυναμίες μας ,αν και πρέπει να τρέξουν άμεσα τα προγράμματα του Πολεμικού μας Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας !

Ευτυχώς η Πολιτική Ηγεσία του ΥΠΕΘΑ αφού κατάλαβε ότι να κρατάμε τα υπερσύγχρονα Υποβρύχια να σαπίζουν στον Σκαραμαγκά δεν είναι λύση και ευτυχώς δεν πέρασε η (βλακεία) κάποιων "πολιτικών άσχετων με το σχεδιασμό του πολέμου " που θα διακινδύνευαν άκουσον -άκουσον ( μια επίθεση της Τουρκίας ) και δεν θα παραλάμβαναν τα υποβρύχια μας ,για να γλυτώσουν κάποια χρήματα από την αποπεράτωση τους (για να τα φάνε πάλι κάποιες συντεχνίες ) προχώρησε το πρόγραμμα και προχώρησε και σε παραγγελία των μπαταριών των υπόλοιπων Υποβρυχίων ...τύπου 209

Τα υπερσύγχρονα συμβατικά Υποβρύχια της Ελλάδος μαζί με τα αξιόπιστα τύπου 209 θα γίνουν οι φονιάδες του Αιγαίου και ο εφιάλτης των Τούρκων ,αφού η δράση τους στις εξόδους των λιμανιών και στα "στενά" θα στείλουν τα Τούρκικα να διαβάσουν τις γραμμές του βυθού και τους Τούρκους να φάνε πιλάφι στον παράδεισο !

Η χρήση των αρπακτικών της θάλασσας "ZUBR" με την μεγάλη τους ταχύτητα ,χωρίς να αφήνει στίγμα ώστε να αποτελούν στόχο τορπιλών , θα αποτελέσει ένα από τα καλύτερα και τα ταχύτερα μέσα για την άμεση μεταφορά Πεζοναυτών !

Αν προχωρήσει γρήγορα και το πρόγραμμα των F-16 Blog 16+ θα αλλάξει ο συσχετισμός του Αιγαίου και η ¨Μοίρα Αστέρι ¨ θα συνεχίσει να κυριαρχεί στο Αιγαίο ...
(Τα περίπου 56 F-16 Block 52+ και 39 F-16C/D Block 50 της ΠΑ θα αποκτήσουν έγχρωμες οθόνες CMFD με προβολή ψηφιακού χάρτη, νέο υπολογιστή αποστολής MMC 7000, ικανότητα μεταφοράς κατευθυνόμενων πυρομαχικών JDAM, JSOW, βλημάτων αέρος αέρος IRIS-T και σκοπευτικά επί κάσκας JHMCS και τερματικό MIDS για ζεύξη δεδομένων Link 16 που θα αναβαθμίσει κατακόρυφα τη μαχητική ισχύ τους.)

Σύμφωνα με πληροφορίες το Πολεμικό μας Ναυτικό ετοιμάζει να θέσει ξανά σε λειτουργία κάποια από τα αεροσκάφη της ναυτικής Συνεργασίας που ήταν τα καλύτερα του ΝΑΤΟ στο τομέα των πληροφοριών και κάποιοι τα κατέβασαν πρόωρα και άγνωστο γιατί ,όπως προαναφέραμε .

Από ότι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το ΓΕΕΘΑ αλλάζει τα σχέδια ώστε να μην μπορέσει η Τουρκία να αποκλείσει τα νησιά μας ,ενώ φονικότατο έργο θα εκτελέσουν οι εποχούμενοι (exocet ) που το Ναυτικό έχει διασκορπίσει στο Αιγαίο και σε συνεργασία με τα Ιπτάμενα Radar σε ρόλο κατάδειξης στόχου θα στείλουν τα Τούρκικα στο βυθό από μακριά !

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε να ξετυλίγεται η Άσκηση Καταιγίδα στο Αιγαίο του Πολεμικού Ναυτικού και ίσως να δούμε και βολή που να καλύπτει το μισό Πέλαγος !

Η Πολεμική μας αεροπορία θα κληθεί εντός του θέρους να εκτελέσει βολές με όλα τα διαθέσιμα όπλα και το σύνολο των διαθέσιμων Μαχητικών!

Οι Επιτελείς του ΓΕΕΘΑ από ότι φαίνεται έχουν διαβάσει τους Τούρκους ,αλλά η ταπεινή μας γνώμη είναι να σχεδιαστούν χτυπήματα υποδομών εντός του Τουρκικού εδάφους με στόχο το ηθικό !

Το πόσο σύντομα θα δούμε να ξετυλίγεται μπροστά μας αυτό το σενάριο εξαρτάται από τις διαθέσεις του Νέο Οθωμανού Σουλτάνου Ερντογάν .

Θα κληθούμε όμως πολύ σύντομα να υπερασπιστούμε την "ΑΟΖ" και όχι αναγκαστικά με στρατιωτικά μέσα και δεν θα μπορούμε να κάνουμε πίσω ...Αλλά από ένα εχθρό που σχεδιάζει μπαμπέσικα ασκήσεις το βράδυ των εκλογών της Ευρώπης όλα είναι πιθανά και πρέπει να μας κρατάνε σε εγρήγορση !

* Αξιωματικός ε.α

Πηγή: Οναλέρτ

Διαβάστε το ολόκληρο...

“Όταν τελειώσουμε με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, θα πρέπει να συντονιστούμε πάνω σε μια ρεαλιστική βάση για να απαλλαγούμε από τα Μνημόνια και τους οικονομικούς δολοφόνους μας”.
“Ελπίζω η Ελληνική Δικαιοσύνη να φέρει σύντομα την Εθνική αυτή προδοσία στο Δικαστικό Ακροατήριο και επίσης ελπίζω ότι ο Ευρωβουλευτής που θα αναδειχθεί από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τουλάχιστον, να παλέψει στην Ευρωβουλή για το εθνικό αυτό ζήτημα για το οποίο θα έχει όλα τα στοιχεία από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας της υπόθεσης της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία υπόθεση δεν έχει μπεί στο αρχείο, όπως μερικοί καλοθελητές διαδίδουν, ασφαλώς, όχι αθώα”.

Γράφει η Πόπη Σουφλή

Η υποψηφιότητά της, ξεχώρισε από όλες τις υποψηφιότητες των κομμάτων.
Η μοναδική υποψήφια Ευρωβουλευτής, με καθαρό κρυστάλλινο λόγο και συγκεκριμένου προσδιορισμό για την υποψηφιότητά της.
Η μοναδική, που δεν έταξε λαγούς με πετραχείλια… που δεν έβαλε το “ΘΑ”, αλλά το “ΝΑ” στις ομιλίες της.
Η μοναδική υποψήφια ευρωβουλευτής που μοναδικό στόχο είχε ΝΑ αγωνιστεί για να στείλει στη φυλακή τη συμμορία αυτών που παραποιώντας τα οικονομικά μεγέθη, έβαλαν την Πατρίδα μας στο Μνημόνιο.
Η μοναδική, που ήξερε πως να αναδείξει την ΑΛΗΘΕΙΑ δια της φυλακισης των υπευθύνων για την ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, για λογαριασμό όλου του ελληνικού λαού.

Ήταν η μόνη που δεν είπε ποτέ στις ομιλίες της “ψηφίστε με”.
Αντιθέτως, προέτρεπε τον λαό, είτε μέσα από τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις της, να ψηφίσουν αντιμνημονιακά και να στείλουν στο ευρωκοινοβούλιο, τους πιο άξιους.

ΗΘΟΣ – ΓΝΩΣΗ – ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ!

Αυτά τα στοιχεία χαρακτήρισαν την υποψήφια ευρωβουλευτή ΖΩΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ.
Η απουσία της απ’ αυτό, μόνο ως πλήγμα για την σωτηρία της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, μπορεί να θεωρηθεί.

Ούσα δίπλα της τον τελευταίο καιρό, αλλά και κοντά της τα τελευταία χρόνια, είχα την ευκαιρία, να διαπιστώσω την μεγάλη αγάπη της για την πατρίδα, την πίστη της, την απλότητα του χαρακτήρα της, αλλά και το… τσαγανό της.

Κι αυτό, το εισέπραξαν όσοι την γνώρισαν, όσοι μίλησαν μαζί της, όσοι την τίμησαν και της εμπιστεύθηκαν την ψήφο τους…

Η απόφασή της να ψηφίσει στον Μαραθώνα ως υποψήφια Ευρωβουλευτής, ήταν ένας μοναδικός συμβολισμός…

Το μήνυμα που στέλνει στον ελληνικό λαό, σαφές, ξεκάθαρο και με πολλούς αποδέκτες…. για συνέχιση του αγώνα, για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.
Στο ίδιο μήνυμα, αφήνει σαφείς αιχμές για το ΕΓΚΛΗΜΑ του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου, ως πρώην υπουργοιύ Πολιτισμού, που αφορά στην ΥΠΟΠΤΗ μεταφορά των οστών των Μαραθωνομάχων στο εξωτερικό.

Ο λόγος στην ΖΩΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ.

Σ’ αυτή την ΚΥΡΙΑ, που απέδειξε με τις πράξεις της, τι σημαίνει ΑΓΩΝΑΣ…. τι σημαίνει ΕΛΛΑΔΑ!

Ανακοίνωση – Μήνυμα
Ζωής Γεωργαντά

“Θέλω να ευχαριστήσω τις χιλιάδες συμπατριώτες μου που με τίμησαν με την ψήφο τους στις Ευρωεκλογές.

Η καταμέτρηση συνεχίζεται, αλλά ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα δηλώνω ότι θα παραμείνω στην μάχη για την τιμωρία των Ελλήνων πολιτικών και των Ευρωκρατών της Eurostat (Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας) και της Κομισιόν που καταδίκασαν την χώρα μας σε έναν αδυσώπητο οικονομικό πόλεμο βασιζόμενοι σε ψευδή στατιστικά στοιχεία του δημοσίου χρέους και ελλείμματος.

Σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, η ΕΕ οφείλει να
διαγράψει όλο το δημόσιο χρέος που μας φόρτωσαν παράνομα και πέραν πάσης έννοιας κράτους δικαίου οι ανωτέρω Ευρωκράτες από το 2010.

Ελπίζω η Ελληνική Δικαιοσύνη να φέρει σύντομα την Εθνική αυτή προδοσία στο Δικαστικό Ακροατήριο και επίσης ελπίζω ότι ο Ευρωβουλευτής που θα αναδειχθεί από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τουλάχιστον, να παλέψει στην Ευρωβουλή για το εθνικό αυτό ζήτημα για το οποίο θα έχει όλα τα στοιχεία από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας της υπόθεσης της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία υπόθεση δεν έχει μπεί στο αρχείο, όπως μερικοί καλοθελητές διαδίδουν, ασφαλώς, όχι αθώα.

Όταν τελειώσουμε με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, θα πρέπει να συντονιστούμε πάνω σε μια ρεαλιστική βάση για να απαλλαγούμε από τα Μνημόνια και τους οικονομικούς δολοφόνους μας.

Μόνο τότε θα γυρίσουμε πίσω στις ζωές μας και στην δουλειά μας μέχρι να ξαναδιαπιστώσουμε νέες ατασθαλίες από τους νέους κυβερνήτες μας.

Η ζωή είναι ένας ατέλειωτος αγώνας και αυτό έχει την ομορφιά του”.

http://attikanea.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9253.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top