Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Από το βήμα της Βουλής η Ραχήλ Μακρή εξαπέλυσε φοβερές καταγγελίες για ελληνικές τράπεζες που μετέφεραν στα νησιά Κέυμαν 25 δισ. ευρώ από την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Διαβάστε τι ακριβώς είπε, όπως το ανάρτησε η ίδια στο facebook:

«Η ληστεία του Ελληνικού Λαού κορυφώνεται με τις διατάξεις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Αφού ληστέψατε τους μικρομολογιούχους με το PSI και δώσατε τα λεφτά του Ελληνικού λαού στους τραπεζίτες, χωρίς να πάρετε τον έλεγχο τους, όπως συνέβη στην Αμερική.

Οι Έλληνες τραπεζίτες αποζημιώθηκαν στο ακέραιο, όχι μόνο για τις ζημιές που υπέστησαν από το κούρεμα ύψους 55% στα ομόλογα αξίας 56 δισ. ευρώ, που κατείχαν, αλλά και για τις ζημιές που υπέστησαν λόγω της ύφεσης. Αποκορύφωμα δε ήταν ότι 8,5 δισ. που περίσσεψαν από τα 50 δισ έμειναν παρακαταθήκη και τους περιμένουν μέχρι να αποσαφηνιστούν οι ανάγκες μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.



Βέβαια εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ανακαλύπτουμε οι τράπεζες αυτές να έχουν μεταφέρει κάτω από την μύτη των ελεγκτικών μηχανισμών, που εσείς ιδρύσατε, το χαρτοφυλάκιο χορηγήσεων τους, ύψους 25 δισ., στα νησιά Κέυμαν.

Όπως αποδεικνύεται με έγγραφο, το οποίο σας καταθέτω και αφορά μόνο μια τράπεζα. Γιατί κύριε Υπουργέ Οικονομικών μετέφεραν το χαρτοφυλάκιο τους στα νησιά Κέυμαν;

Μήπως για να μην φορολογούνται τα κέρδη.

Ακόμη η ίδια τράπεζα είχε συνάψει ομολογιακό δάνειο ύψους 20 δισ. ευρώ με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου γεγονός που σημαίνει ότι αν δεν το πληρώσει, θα το πληρώσει ο Ελληνικός Λαός.

Για τον έλεγχο των τραπεζών ιδρύσατε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και διορίσατε σε αυτό κομματικούς εκλεκτούς με υπέρογκους μισθούς.

Όπως αποδεικνύεται από τα ανωτέρω έγγραφα το Ταμείο αυτό αποδείχθηκε τελείως ανίκανο να επιβλέψει την τραπεζική αγορά, αφού επέτρεψε να φύγουν τα λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης των Ελλήνων Πολιτών σε θυγατρικές υπεράκτιες εταιρίες.

Καταθέτω στα πρακτικά και τα υπόλοιπα 20 δισ. ευρώ της συγκεκριμένης Τράπεζας».

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Πάνος Καμμένος αποκάλυψε μια "γκάφα" στην οποία υπέπεσε ο σύμβουλος του Άδωνι Γεωργιάδη. "Για να καταλάβετε την προχειρότητα, μας μοίρασαν τις τεχνικές βελτιώσεις και μας έχουνε το εισηγητικό σημείωμα τι πρέπει να διαβάσει ο υπουργός και από πίσω πως πρέπει να αντιμετωπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ", τόνισε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και πρόσθεσε:

"Είναι κωμικό πια. Μοιράζουν στους βουλευτές τα σημειώματα του συμβούλου του υπουργού".



http://www.enikos.gr/politics/224471,BINTEO-O_Kammenos_gia_thn_gkafa_toy_sy.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Εκτός εαυτού ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και με τον πρώην πρόεδρο της Βουλης Απόστολο Κακλαμάνη, ο οποίος διαφοροποιήθηκε από την επίσημη γραμμή του ΠΑΣΟΚ και καταψήφισε τη σχετική με τις τράπεζες διάταξη του πολυνομοσχεδίου.

Σύμφωνα με αυτήκοοες μάρτυρες αμέσως μετά την καταψήφιση του δεύτερου άρθρου από τον κ. Κακλαμάνη, και ενώ είχε προηγουμένως είχε δηλώσει «παρών» ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος πλησίασε τον πρώην πρόεδρο της Βουλής μέσα στην αίθουσα της ολομέλειας και του είπε αγανακτισμένος: «Είσαι το ίδιο πο...όγερος όπως ο συνονόματός σου».

Την ίδια ώρα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ φώναζαν πίσω από τον κ. Κακλαμάνη «Ως εδώ ήταν!». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Απόστολος Κακλαμάνης, σύμφωνα με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σε όλες τις «κλειστές» συσκέψεις το τελευταίο διάστημα, αλλά και κατά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, δεν είχε εκφράσει αντιρρήσεις για το πολυνομοσχέδιο και ουσιαστικά με την στάση του στην κρίσιμη ψηφοφορία της Κυριακής αιφνιδίασε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ.

protothema

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και με βάση τα πραγματικά γεγονότα. Αυτός είναι ο ασφαλέστερος τρόπος όχι για να συμφωνήσουμε, αλλά για να μιλάμε για πράγματα που ισχύουν και όχι για αόριστες πολιτικές.

Οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις που η λειτουργία τους εκ των πραγμάτων συνδέεται με την Οικονομία. Οι μεταβολές σε μια επιχείρηση όπως η τράπεζα, επηρεάζει ή μπορεί και να καθορίζει την Οικονομία, άρα και την κοινωνία. Αυτό είναι ένα δεδομένο.

Το δεύτερο είναι πως οι τράπεζες από τα τέλη τη δεκαετίας του ‘80 δεν λειτουργούν με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή δεν παίρνουν τα χρήματα των καταθετών με τα οποία επενδύουν δίνοντας κέρδη στον καταθέτη μέσω των τόκων. Οι τράπεζες επέλεξαν έναν τρόπο λειτουργίας που υπόσχεται άλλου είδους κέρδη. Δηλαδή δημιουργούν «επενδύσεις» και «προϊόντα», τα οποία είναι εικονικά, αποκαλούνται με διάφορα εξωτικά ονόματα και υπόσχονται μεγάλη κερδοφορία αν και αποκρύπτουν το ρίσκο. Ένα τραπεζικό προϊόν για παράδειγμα, μπορεί να είναι ένα «στοίχημα» για το αν θα βρέξει στο Κάιρο ή αν θα καταρρεύσει η οικονομία της Ελλάδας. Όσο και αν φαίνεται απλοϊκό το παράδειγμα, είναι μια πραγματικότητα. Οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει έναν εξωπραγματικό, ιπποδρομιακό καπιταλισμό, που δεν σχετίζεται ούτε με επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, ούτε με το κοινωνικό όφελος απαραίτητα.

Παρ όλα αυτά, επειδή οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν χρήμα και συνδέονται με την Οικονομία, η σταθερότητά τους είναι πραγματικά ένα ζητούμενο. Αυτό δεν σημαίνει πως όταν οι Τράπεζες ενεργούν ή βάζουν προϊόντα στην αγορά έχουν ως προβληματισμό τη σταθερότητά τους ή το τι ζημιά θα κάνουν στην Οικονομία της χώρας. Τους ενδιαφέρουν τα κέρδη. Η κατάρρευση της Lehman Brothers, από την οποία ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι μια αρκετά ισχυρή απόδειξη γι αυτό. Έτσι παρότι το επιχείρημα της ευστάθειας που χρησιμοποιούν οι τράπεζες για να εξασφαλίζουν την κρατική βοήθεια (ναι την κρατική παρά τον καπιταλισμό που υπηρετούν και τον αντικρατισμό τους) δεν είναι ο θεός που προσκυνούν (αυτός είναι το κέρδος) αλλά ο ψευδοπροφήτης που χρησιμοποιούν για να πιστέψουν τα πλήθη στην απάτη τους.

Όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση, οι έλληνες τραπεζίτες, με πρώτο και κύριο τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλο, υποστήριζαν πως η Ελλάδα δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο, γιατί οι ελληνικές τράπεζες ήταν ισχυρές και δεν είχαν εκτεθεί σε τοξικά προϊόντα όπως αυτά που οδήγησαν στην πτώση την αμερικανική Lehman Brothers. Στο αμέσως επόμενο διάστημα, η τραπεζική φιλολογία άλλαξε, οι τράπεζες εμφανίστηκαν να μολύνονται από την κρίση μέσω του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και να χρειάζονται κρατική στήριξη.

Οι κυβερνήσεις δεν σεβάστηκαν την βασική αρχή της αγοράς και του δικού τους νεοφιλελευθερισμού που λέει «ο ισχυρός στην οικονομία προχωρά και ο αδύναμος πρέπει να βγαίνει από την κούρσα και να πεθαίνει». Αντιθέτως ανακεφαλαιοποίησαν τις τράπεζες, δηλαδή δανείστηκαν με υψηλά επιτόκια για να εξασφαλίσουν ρευστό στις τράπεζες. Το δάνειο αυτό το πληρώνουμε εμείς.

Γιατί όμως κατέρρευσαν οι «ισχυρές» ελληνικές τράπεζες που μερικά χρόνια πριν διαφήμιζαν το ελληνικό τραπεζικό θαύμα στα Βαλκάνια; Γιατί αναγκάστηκαν να αγοράσουν ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου τα οποία κουρεύτηκαν, απαντούν οι τραπεζίτες. Είναι αλήθεια αυτό; Είναι η μισή αλήθεια.

Κατ αρχήν το να αποφασίζει μια τράπεζα να επενδύσει σε ένα προϊόν, όπως η αγορά των ομολόγων του Δημοσίου, είναι ένα ρίσκο το οποίο αποφασίζει να πάρει. Αν για παράδειγμα τα ομόλογα του Δημοσίου δεν κουρεύονταν, αλλά είχαν κέρδη, οι τράπεζες θα μοίραζαν μέρισμα στους έλληνες πολίτες; Άρα ακόμη και αυτή η αγορά των ομολόγων, ήταν μια απόφαση ρίσκου την οποία έπρεπε να πληρώσουν. Ακόμη όμως και αυτό το κούρεμα που αποφασίστηκε, (ένα ακόμη σκάνδαλο Βενιζέλου) ενώ κούρεψε τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία καταστρέφοντάς τα, δεν πείραξε άλλους επενδυτές των οποίων δεν κουρεύτηκαν τα ομόλογα.

Οι ζημιές όμως των τραπεζών δεν προήλθαν από τα ομόλογα του Δημοσίου όπως θέλουν να λένε οι τραπεζίτες. Οι ελληνικές τράπεζες δεν είχαν χρήματα. Οι ανακεφαλαιοποιήσεις τους προέρχονταν από διαδοχικές δανειοδοτήσεις που έκαναν ο ένας στον άλλο. Δηλαδή η Τράπεζα Α, δάνειζε μια offshore εταιρεία η οποία ήταν συμφερόντων της Τράπεζας Β, για να εμφανιστεί ρευστότητα. Μετά η Τράπεζα Β, δάνειζε μια άλλη εταιρεία συμφερόντων της Α η οποία έκανε αύξηση κεφαλαίου της Α. Το εικονικό χρήμα έκανε κύκλο με την άδεια της Τράπεζας της Ελλάδας δίνοντας μια ψεύτικη εικόνα ευρωστίας και χρήματος για τις Τράπεζες.

Οι τραπεζίτες όμως έκαναν ακόμη μεγαλύτερα αίσχη. Έδιναν δάνεια σε offshore εταιρείες που ανήκαν στους ίδιους και τις οικογένειές τους, χωρίς εγγυήσεις και στη συνέχεια χρέωναν τα θαλασσοδάνεια στις ζημιές της Τράπεζας κλέβοντας τους μικρομετόχους. Έδιναν επίσης δάνεια σε επιχειρηματίες (πάντα χωρίς εγγυήσεις) οι οποίοι έκαναν αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε άλλες δικές τους επιχειρήσεις. Έτσι δημιουργούσαν εικόνα ισχυρών επιχειρήσεων, με δανεικά και αγύριστα, χειραγωγώντας και εξαπατώντας τους επενδυτές που επένδυαν στις ίδιες επιχειρήσεις εξαιτίας της πλαστής εικόνας που είχε δημιουργηθεί.

Πολλοί τραπεζίτες πουλούσαν ή νοίκιαζαν στις τράπεζές του ή στο Δημόσιο, κτήρια τα οποία είχαν αγοράσει με δάνεια των τραπεζών τους αλλά μέσω παρένθετων προσώπων σε τιμές πολλαπλάσιες των πραγματικών.

Ταυτόχρονα δανειοδοτούσαν τα κόμματα, ώστε να έχουν την πολιτική κάλυψη και τα ΜΜΕ για να εξασφαλίζουν τη σιωπή για τα σκάνδαλά τους. Μεγάλα ποσά τα έβγαλαν στο εξωτερικό μέσα από κομπίνες με τα υποκαταστήματα των Τραπεζών που άνοιγαν στα Βαλκάνια. Δημιούργησαν μέσα από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ την εικόνα οικονομικού τραπεζικού θαύματος στα Βαλκάνια, και διοχέτευσαν έτσι ποσά σε δανειολήπτες του εξωτερικού που δεν ήταν άλλοι από τους εαυτούς τους.

Όλα αυτά τα σκάνδαλα και η ευθεία ληστεία του χρήματος, εμφανίστηκε ως μόλυνση από την κρίση. Οι μαύρες τρύπες από τη ληστεία και τη συναλλαγή με τη διαπλοκή (600 εκατομμύρια είχε πάρει το ALTER από τις τράπεζες χωρίς εγγυήσεις) εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της κρίσης. Έτσι στο όνομα της ευστάθειας των τραπεζών, αυτές ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα χρήματά μας. Όχι όμως οι τράπεζες, αλλά οι τραπεζίτες. Οι τράπεζες δεν ελέγχθηκαν πριν ανακεφαλαιοποιηθούν, ώστε να βρεθεί ποιό κομμάτι της ζημιάς οφείλεται στην κρίση και ποιό στη ληστεία. Οι τραπεζίτες, αυτοί που είχαν ρίξει τις τράπεζες έξω (αν δεν τις είχαν ληστέψει) θεωρήθηκαν ικανοί να συνεχίσουν να διοικούν τις τράπεζες.

Το κράτος μέσα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας πήρε το 80% των μετοχών των τραπεζών αλλά χωρίς το κράτος να μπορεί να ασκήσει καμία διοίκηση. Ενώ η ανακεφαλαιοποίηση έγινε για να υπάρξει σταθερότητα, ρευστότητα και λειτουργία της ελληνικής οικονομίας, τα δάνεια σταμάτησαν, οι επιχειρήσεις που έπρεπε να σωθούν άρχισαν να κλείνουν και τα σπίτια να πλειστηριάζονται. Συνέχισαν βέβαια να παίρνουν δάνεια μη παραγωγικές επιχειρήσεις όπως τα Μέσα Ενημέρωσης, παρά τα χρέη τους και τις ζημιές τους και βέβαια και διαφήμιση από τις τράπεζες. Το Mega για παράδειγμα, με ζημιές 25 εκατομμύρια, χρέη 200 εκατομμύρια πήρε δάνειο 110 εκατομμύρια για να συνεχίσει να λειτουργεί και κυρίως να υποστηρίζει πως η κυβέρνηση και οι τράπεζες ακολουθούν σωστή πολιτική. Ποια τραπεζική διαδικασία μπορεί να κρίνει ως επωφελές ένα τέτοιο δάνειο; Αντίστοιχα δάνεια έχουν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ στην Ελλάδα.

Αφού ανακεφαλαιοποιήθηκαν οι Τράπεζες η κυβέρνηση προχώρησε την Κυριακή στην κορωνίδα του σκανδάλου. Με το άρθρο 2 του «πολυνομοσχεδίου» δίνει τη δυνατότητα στους παλιούς αποτυχημένους τραπεζίτες, να επαναγοράσουν τις μετοχές τους, όχι στην τιμή που τις αγόρασε το κράτος (ΤΧΣ) με την ανακεφαλαιοποίηση, αλλά σε εξευτελιστικές τιμές. Δηλαδή για παράδειγμα στη Eurobank, ενώ το κράτος αγόρασε τις μετοχές της Τράπεζας με 1,24 ευρώ ανά μετοχή, τώρα ο τραπεζίτης μπορεί να αγοράσει πίσω τις μετοχές με 30 λεπτά. Δηλαδή η κυβέρνηση θεσμοθέτησε όχι μόνο την προκλητική επιστροφή των μετοχών αλλά και τη δεδομένη απώλεια χρημάτων που έχουμε ήδη καταβάλει. Πλήρωσε, έσωσε τις τράπεζες και τώρα τις παραδίδει πίσω στους διαφθαρμένους τραπεζίτες τους οποίους ποτέ δεν ήλεγξε.

Ας αφήσουμε το ηθικό, πολιτικό και οικονομικό κομμάτι του σκανδάλου και ας πάμε στις παραβάσεις με βάση αυτούς τους ίδιους τους νόμους της αγοράς. Η ελληνική κυβέρνηση η οποία καταγγέλλει τον κρατισμό σε βαθμό που να απολύει δημόσιους υπαλλήλους μέσα από μια πρωτοφανή δαιμονοποίηση, παρεμβαίνει ως κρατική οντότητα υπέρ των τραπεζών. Όχι μόνο ζημιώνει το ελληνικό Δημόσιο, αλλά παραβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η Ελλάδα έχει καταδικασθεί στα ευρωπαϊκά δικαστήρια για επιδοτήσεις που έχει δώσει σε εταιρείες (πχ ΟΣΕ, Ολυμπιακή) αφού θεωρείται πως έτσι καταστρατηγεί την αρχή της ανταγωνιστικότητας και του ελεύθερου ανταγωνισμού. Οποίο θαύμα λοιπόν, η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου, επιδοτεί τους τραπεζίτες, δίνοντάς τους σε τιμές ευκαιρίας πίσω τις τράπεζες τις οποίες χρησιμοποίησε για την αφαίμαξη των πολιτών.

Είναι η ίδια κυβέρνηση η οποία έχει ξεκινήσει ανένδοτο αγώνα κατά των μονοπωλίων και των ολιγοπωλίων (πάλι στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού και της αγοράς) την ίδια ώρα που με νόμους και σκανδαλώδεις ρυθμίσεις, έχει δημιουργήσει ολιγοπώλιο μόλις τεσσάρων τραπεζών.

Άλλωστε τα νομοσχέδια που καταθέτει κάθε μέρα είναι γεμάτα αδιόρατες ρυθμίσεις με τις οποίες αμνηστεύονται όσοι έχουν παράνομα ευνοήσει το προκλητικό καθεστώς λειτουργίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Μια τέτοια ρύθμιση είναι η τροπολογία που απαλλάσσει από τις ποινικές ευθύνες τους τραπεζίτες και τους υπαλλήλους που δανειοδότησαν χωρίς εγγυήσεις τα κόμματα. Τα χρήματα αυτά, πάνω από 270 εκατομμύρια για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, θα πληρωθούν φυσικά από εμάς. Ο ίδιος ο Βενιζέλος, έκανε νόμο με τον οποίο παρέχει στον εαυτό του ασυλία για την απόφασή του να δώσει στην Proton Bank του Λαυρεντιάδη, παρανόμως 100 εκατομμύρια ευρώ.

Οι τράπεζες δεν λειτουργούν πια σκανδαλωδώς έστω ως κομμάτι της Οικονομίας αλλά είναι οι ίδιες η εξουσία. Άλλωστε με το νόμο 4021/11 (φυσικά του Βενιζέλου) στην Τράπεζα της Ελλάδος και στις Τράπεζες, ανατίθενται εξουσίες πέρα από τον έλεγχο και τη λειτουργία της κυβέρνησης και της Βουλής. Υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αυτές είναι το κράτος;

http://www.koutipandoras.gr/article/110454/skandalo-ton-trapezon-me-apla-logia

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ελλάδα, ντροπή να κυβερνιέσαι από πολιτικά (και όχι μόνο) καθάρματα,
..και να κάθεσαι μόνον να τους βλέπεις απ' την τηλεόραση..

Ελλάδα, ντροπή να έχεις για κυβέρνηση την μεγαλύτερη χούντα όλων των μετά την ανεξαρτησία σου εποχών,
..και να μην έχεις ήδη ξεσηκωθεί να την ανατρέψεις, να την εξαφανίσεις..

Ελλάδα, ντροπή 152 τυχαία ανθρωπάκια, εξαμβλώματα του έθνους, να κρατούν τις τύχες ενός ολόκληρου λαού στο χέρι τους,
..και να μην έχεις ήδη σηκωθεί ορθή, να το κόψεις αυτό το χέρι, και να κάψεις την πληγή, να μην ξαναφυτρώσει ποτέ άλλο τέτοιο..

Ελλάδα, ντροπή να βλέπεις να σε οργώνουν οι ξένοι, με άροτρα και υνιά τους δωσίλογους αγύρτες,
..και να δέχεσαι να σε αποκοιμίζουν με το όπιο των εκλογών, όποτε αυτοί το αποφασίσουν, όποτε αυτοί το επιτρέψουν..

Ελλάδα, ντροπή να φυλακίζεις τα παιδιά σου που σ' αγαπούν, μέσα σε σίδερα κατοχής, φασισμού, υποταγής,
..και ν' αφήνεις ελεύθερους να αλωνίζουν οι απατεώνες, οι ψεύτες, οι τοκογλύφοι, τα αρπαχτικά, οι προδότες της χώρας και του λαού, οι επίορκοι, οι εξωνημένοι..

Αυτά για σήμερα.
Τίποτ' άλλο.
Παρα μόνο, μιά μεγάλη κι ατέλειωτη ΝΤΡΟΠΗ!..

http://mandatoforos.blogspot.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

* από το βιβλίο '' Η Κυριακή των Παπουτσιών'':
''..ούτε την γκόμενα φχαριστήθηκα, ούτε τη γυναίκα φχαριστήθηκα, ήμουνα με τη γυναίκα, είχα το μυαλό μου στην γκόμενα, είχα το άγχος πότε θα γυρίσω πίσω, έβαλα και στο πουλί μου δύσκολα, όταν είναι να κάνει καριέρα κότας και το βάζεις να κάνει καριέρα αετού, δε θα σαλέψει κι αυτό;..''

Ακριβώς όπως αυτοί που θα ψηφίσουν πάλι σήμερα ''ναι, σε όλα'':
Όταν είναι να κάνεις καριέρα προδότη του λαού και σε βάζουν να κάνεις καριέρα βουλευτή, δεν θα γίνεις ρεζίλης, ξεφτίλας, καραγκιοζάκος;

Κι έτσι ρεζίληδες και ξεφτίλες, θα ξανατολμήσουν αργότερα να ξαναζητήσουν την στήριξη του λαού σε κάποιες άλλες εκλογές,
..θα τολμήσουν να ξαναβάλουν υποψηφιότητα ως Έλληνες Βουλευτές!
Απύθμενο θράσος, ατελείωτη υποτίμηση του Έλληνα πολίτη!..

Όμως:


Θα έρθει κι η Κυριακή του λαού!..

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Σπύρου Ριζόπουλου

1. Το πολιτικό σύστημα ξέρει μόνο από τακτικισμούς και τίποτε άλλο. Κυβερνά με τακτικισμούς, αντιπολιτεύεται με τακτικισμούς. Η κυβέρνηση έκρυψε επικοινωνιακά όλο το πολυνομοσχέδιο –σκούπα μέσα σε μια κούπα γάλα και η αξιωματική αντιπολίτευση έκανε μια πρόταση μομφής στον Στουρνάρα για να πει πως κάτι έκανε.

2. Η κυβερνητική ασυνεννοησία περί της αποδοχής ή μη της πρότασης μομφής στον Στουρνάρα ήταν για γέλια και για κλάματα. Με τον Σταμάτη στο βήμα της Βουλής να δείχνει πως την αποδέχεται κι αμέσως να «αδειάζεται» πανηγυρικά με την παρέμβαση Βενιζέλου. Έτσι για να μην έχουμε απορία για το ποιος μας κυβερνάει.

3. Κυβερνητική πλειοψηφία με 151 βουλευτές, ανάμεσα στους οποίους και ο Γιώργος Παπανδρέου σημαίνει πως από την επομένη των ευρωεκλογών, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα ο χρόνος για τις εθνικές εκλογές. Με δεδομένο πως αργά ή γρήγορα οι δανειστές θα ζητήσουν και νέα μέτρα, είτε θα λέγονται Μνημόνιο, είτε όχι, η προσφυγή σε εθνικές κάλπες θα είναι αναπόφευκτη.

4. Ο Σαμαράς επέλεξε να «εξαφανιστεί» από τη χθεσινή διαδικασία καθώς επικοινωνεί πλέον μόνο με «μηνύματα αισιοδοξίας» λες και ποστάρει στο facebook.

5. Ο Βενιζέλος είναι έξαλλος κι άρχισε τα «Ντροπή σου» στον Γιώργο Παπανδρέου από τηλεφώνου καθώς ανησυχεί βάσιμα πως η εκδίκηση είναι ένα «κρύο πιάτο» και είναι έτοιμος πλέον να το σερβίρει ο πρώην πρωθυπουργός. Ειδικά στην πολύ πιθανή περίπτωση που η «Ελιά» μείνει εκτός ευρωβουλής.

6. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να κυβερνήσει. Φάνηκε από τις υποψηφιότητες που επέλεξε για τις περιφερειακές εκλογές, φαίνεται και από τον τρόπο που χειρίζεται συζητήσεις στη Βουλή όπως η χθεσινή. Είναι συμφωνημένο να περιμένει στη σειρά; Είναι φόβος να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά; Ή μήπως έχει αποδεχθεί τελικά πως θα κληθεί να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ;

7. Ο Νικήτας Κακλαμάνης βρήκε την ευκαιρία να «απαντήσει» με μπόλικη δόση λαϊκισμού στην ορθή επιλογή Σπηλιωτόπουλου να παραιτηθεί από βουλευτής κι έτσι ενέταξε την ψήφο του στην καμπάνια για τον Δήμο της Αθήνας.

8. Οι ΑΝΕΛ ήταν απλά αξιοπρεπείς. Αλλά ακριβώς για το λόγο αυτό, πληθαίνουν και τα ερωτήματα για τα πραγματικά κίνητρα της πρόσφατης «αποστασίας» τριών βουλευτών τους.

9. Το καινούργιο που φέρνει το «Ποτάμι» είναι η άκρα του τάφου σιωπή; Αλλά εδώ που τα λέμε, τι να βγει να πει; Να χτυπήσει τις τράπεζες; Έχετε μετρήσει πόσα διαφημιστικά banner τραπεζών έχει φιλοξενήσει και φιλοξενεί η ιστοσελίδα του αρχηγού του «Ποταμιού»; Έτσι για να μην απορείτε πως καλύπτονται τα προεκλογικά έξοδα. Ας αφήσουν λοιπόν στην άκρη τα infographics!

10. Κοινωνία που πίνει όλη μέρα καφέ στα κακόγουστα Μικέλ και χαζεύει τηλεόραση στον καναπέ, είναι αναμενόμενο πως θα βιώσει αυτόν τον κύκλο πολιτικής παρακμής. Ο οποίος όχι μόνο δεν πρόκειται να κλείσει εδώ αλλά μας επιφυλάσσει τα ακόμη χειρότερα για το εγγύς μέλλον. Αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη αλήθεια.

http://www.rizopoulospost.com/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Διαγράφουμε μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος.
Και όσο έχει ανάγκη ο λαός όσο υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε στα συσσίτια, όσο δεν υπάρχει υγεία και παιδεία θα εφαρμόσουμε αυτό που εφαρμόσανε οι Γερμανοί μετά την κατοχή.





Διαβάστε το ολόκληρο...

του Νίκου Μπογιόπουλου
Κάποτε έχτιζαν Μακρονήσια και έλεγαν ότι χτίζουν «Παρθενώνες»! Τώρα μετέτρεψαν τον τόπο σε κοινωνικό νεκροταφείο, σε θάλαμο αιθαλομίχλης και κατάθλιψης και λένε ότι έφεραν «σωτηρία»…
Κάποτε στοίβαζαν το μισό πληθυσμό στις παραγκουπόλεις του Περάματος και μιλούσαν για «ανοικοδόμηση». Τώρα έχουν αφαιρέσει ακόμα και το δικαίωμα στη θέρμανση από 3 εκατομμύρια Έλληνες και μιλούν για «ανάπτυξη»…

Κάποτε έστελναν 2 εκατομμύρια Έλληνες στις στοές του Βελγίου και τις φάμπρικες της Γερμανίας και έλεγαν ότι δημιουργούσαν το μεταπολεμικό «θαύμα»! Τώρα έχουν στείλει 2 εκατομμύρια Έλληνες στην ανεργία και λένε ότι γράφουν το «success story»…

Κάποτε για να πιάσεις δουλειά έπρεπε να έχεις χαρτί «κοινωνικών φρονημάτων» και...
ρουσφετόχαρτο από τον Μαυρογιαλούρο της περιφερείας. Τώρα για να πιάσεις δουλειά θα πρέπει να έχεις χαρτί από το οικείο… δουλεμπορικό (!) το οποίο θα σε υπενοικιάζει (!) για δυο και τρία κατοστάρικα στον… οικείο εργολάβο!

Κάποτε βάφτιζαν μισθό το «τρεις κι εξήντα» και βάζανε τους χορτάτους τσανακογλείφτες τους να κατηγορούν το λαό ότι «κατανάλωνε περισσότερα απ’ όσα παρήγαγε». Σήμερα βαφτίζουν «μισθό» τα 500 ευρώ και «κοινωνικό μέρισμα» το 1,5 ευρώ του αιματοβαμμένου «πλεονάσματος» και βάζουν τους χορτάτους σμπίρους τους να διακινούν την αθλιότητα «όλοι μαζί τα φάγαμε»…

Κάποτε λεηλατούσαν δικαιώματα και ελευθερίες με ιδεολογική προμετωπίδα την πάταξη του «κομμουνιστοσυμμοριτισμού». Σήμερα, μια παρέα στην οποία δίνουν τον τόνο οι πολιτικοί κλόουν του πιο πρωτόγονου αντικομμουνισμού, λεηλατεί τα πάντα ισχυριζόμενη τι; Ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο παίρνει τη ρεβάνς από την «ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς», αφού – όπως λένε – αυτή είναι, η Αριστερά, που ευθύνεται για όλα τα δεινά του τόπου. Μόνο που σε αυτόν τον τόπο, από την εποχή των μαυραγοριτών, των κατσαπλιάδων και των τσιφλικάδων, ανέκαθεν βασίλευε και βασιλεύει το δικό τους σύστημα: Ο καπιταλισμός! Μόνο που σε αυτόν τον τόπο εκείνοι που κυβερνούσαν και κυβερνούν, μαζί με τους φίλους τους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυτοί που – κατά δήλωσή τους - «γεννήθηκαν και θα πεθάνουν αντικομμουνιστές»!

Κάποτε έβαζαν να ψηφίζουν τα «δέντρα» και έλεγαν ότι ήταν οι σκαπανείς μιας «νέας δημοκρατίας»! Τώρα διαπράττουν το ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα μετά το άλλο, φέρνουν στο άψε – σβήσε Μνημόνια χωρίς να τα έχουν διαβάσει ούτε οι ίδιοι, και παρουσιάζουν σαν Δημοκρατία την κοινοβουλευτική τροϊκανοκρατία…

*
Ο κύβος ερρίφθη!
Όταν οι «δήμιοι» απαιτούν εκτός από το κορμί να τους παραδώσουμε και την ψυχή μας, τότε δεν πρόκειται για μια «συνήθη» κατάσταση, η οποία μπορεί να χωρέσει σε κοινοβουλευτικά «τερτίπια».
Όταν η λεηλασία γίνεται «νόμος», όταν το ψέμα γίνεται προπαγανδιστική λοβοτομή, όταν ο διαρκής εκβιασμός γίνεται «καθεστώς», τότε δεν αρκεί η δυσπιστία στους «δήμιους» της σάπιας Δανιμαρκίας. Απαιτείται η δυσπιστία, η απόρριψη και η συντριβή όλης της Δανιμαρκίας. Γιατί όσο η σαπίλα της θα αφεθεί να αναπαράγεται, τότε μαζί της θα αναπαράγονται και θα εναλλάσσονται και οι «δήμιοι».

Ως εδώ!
Όταν οι «άρπαγες», αντί να κρύβονται από προσώπου Γης, έχουν το θράσος να λένε ότι καταβάλλουν «υπεράνθρωπες» προσπάθειες για να μας... σώσουν, τότε στον ελληνικό λαό απομένει ένα και μόνο: Να πάρει την πάνδημη, την πλειοψηφική και δημοκρατική απόφαση να τους ανατρέψει. Να τους στείλει από κει που ήρθανε. Μαζί με τις Ευρωπαϊκές τους Ενώσεις και τα Διεθνή Νομισματικά Ταμεία τους. Να αφαιρέσει την εξουσία από αυτούς που του πίνουν το αίμα με ή χωρίς Μνημόνια. Και να γίνει εκείνος, ο λαός, ο αφέντης του τόπου του, ο κυρίαρχος της ζωής του, ο ιδιοκτήτης του πλούτου που ο ίδιος παράγει.

*
Υστερόγραφο 1: Πέρα από το πόσο « νομικά απροπαράσκευη» μπορεί να ήταν η πρόταση δυσπιστίας κατά του Στουρνάρα, ας συγκρατήσουμε και τούτο: Ο κ.Βενιζέλος, όπως είχε αναλάβει στο πρώτο Μνημόνιο, επί Γιώργου Παπανδρέου, να στηρίξει «συνταγματικά» την πραξικοπηματική – και τότε – ψήφισή του, έτσι και χτες ανέλαβε τον ίδιο ρόλο, του «συνταγματικού» δεκανικιού. Αλλά αυτή τη φορά για λογαριασμό του Αντώνη Σαμαρά. Πράγμα πολύ λογικό για τον πρόεδρο ενός κόμματος που «δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά»…

Υστερόγραφο 2: Οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας με πάθος χειροκροτούσαν χτες τον υπουργό Επικρατείας κ.Σταμάτη, όταν ανακοίνωσε για λογαριασμό της κυβέρνησης ότι γίνεται δεκτή η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως! Με το ίδιο ακριβώς πάθος – μόλις μισή ώρα αργότερα - χειροκροτούσαν και τον κ.Βενιζέλο, αλλά και τον κ.Σταμάτη (!), που, σε μια απίθανη κυβερνητική «κωλοτούμπα», αρνήθηκαν να γίνει δεκτή η πρόταση. Δυστυχώς, για τέτοια ζητήματα, που άπτονται της στοιχειώδους πολιτικής αξιοπρέπειας, δεν έχει εφευρεθεί ακόμα «αξιοπρεπειόμετρο». Αν και πιστεύουμε πως ακόμα κι αν είχε εφευρεθεί, πάλι δεν θα υπήρχε τίποτα για να ζυγίσει…
από το "enikos.gr"

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Στάθη
1. Πραξικόπημα: Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή ένα πολυσέλιδο πολυνομοσχέδιο πολυβόλο. Ουδείς βουλευτής πρόλαβε να το διαβάσει όλο. Η διαδικασία με την οποίαν έγινε η συζήτηση (!) ήταν κατεπείγουσα.

Το νομοσχέδιο,
επίλογος του δεύτερου μνημονίου και πρόλογος του τρίτου, υπερψηφίσθηκε στο...
πλαίσιο ενός ακόμα κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, από μια κυβέρνηση που έχει κάνει την αντικοινοβουλευτική πρακτική, ρουτίνα.

Θα ελεγχθεί για αυτό όταν πέσει, διότι θα πέσει, όπως θα ελεγχθεί και για τα σκαστά σκάνδαλα (όπως εκείνο του Ελληνικού) η «αμνήστευση» των οποίων, προβλέπεται στις διατάξεις
αυτού του νόμου – σήριαλ κήλερ εναντίον και των τελευταίων συστατικών του εργασιακού θεσμικού πλαισίου αυτής της χώρας,
περιφέρειας πλέον, αποικίας χρέους, προτεκτοράτου, ειδικής οικονομικής ζώνης, ζωτικού χώρου του Δ’ Ραϊχ, όπως θέλετε πείτε την, όχι πάντως κυρίαρχο κι ανεξάρτητο κράτος στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά φόρου υποτελές σε αυτό που η Ευρωπαϊκή Ένωση ολοταχώς μεταλάσσεται: μια εκγερμανισμένη φούσκα.

2. Προπαγάνδα: Οργίασε η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της για το «κοινωνικό επίδομα» (!). Αν θέλαμε να μείνουμε στο βουκολικό, λόγω γάλατος, κλίμα των ημερών θα λέγαμε ότι η κυβέρνηση βούτηξε από κάθε πολίτη ένα κοπάδι γίδια κι ως αντίδωρο επέστρεψε στο ένα δέκατο των πολιτών ένα κέρατο.

Ακόμα και οι κατσικοκλέφτες είχαν περισσότερο φιλότιμο...

3. Εκβιασμός. Έρχεται η κυβέρνηση στη Βουλή και ξαναλέει το ποίημα στους βουλευτές της: αν δεν υπερψηφισθεί το πολυνομοσχέδιο Λερναία Ύδρα, η κυβέρνηση θα πέσει. Κι αν
πέσει αυτή η κυβέρνηση, ποιός θα αποτελειώσει το Ασφαλιστικό; ποιός θα καθιερώσει την ενοικιαζόμενη εργασία; ποιός θα κατεβάσει κι άλλο τον κατώτατο μισθό; ποιός θα ξεπουλήσει ό, τι έχει απομείνει (απ’ το Ελληνικό ως τη ΔΕΗ); ποιός θα κλείσει κι άλλα μαγαζιά; ποιός θα κατασχέσει σπίτια; (Ο ΣΥΡΙΖΑ, πετάγεται και λέει το ΚΚΕ – αλλά αυτό είναι ανάξιο σχολιασμού). Γιατί; επιμένει ο κ. Παφίλης. Το μόνο που ακούμε εδώ μέσα (σ.σ. στη Βουλή) είναι ποιό κόμμα, η Ν. Δ. ή ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να διαχειρισθεί καλύτερα τον καπιταλισμό. Αφες αυτοίς, ου γαρ οιδασι τι ποιούσι...

4. Καραγκιοζιλίκια. Η χώρα χάνεται. Γίνεται λάφυρο. Ο λαός εξανδραποδίζεται. Σκλαβώνεται. Η νεολαία ξενιτεύεται. Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί. Το πολυνομοσχέδιο
προβλέπει ποιός θα αρπάξει τί, πώς και με πόσα, κι εμάς το πρόβλημά μας είναι ότι οι αγελάδες μας δεν κάνουν ολλανδικό γάλα. Έναν μήνα τώρα στη χώρα γίνεται της μουρλής αγελάδας. Καίγεται το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού
και σύμπαν το πανελλήνιο υποχρεώνεται να παρακολουθεί κάτι Τζαμτζηδοκάσσηδες να παίζουν με τα κουβαδάκια τους – όχι καν για να σβήσουν τη γιγάντια φωτιά με μια δαχτυλήθρα, αλλά για να δουν πόση μαλακία, ντροπή και κοροϊδία χωράει μέσα της η καρδάρα της αναισχυντίας τους.

Αλλά, αν είναι αναίσχυντα μια φορά τα τσιράκια, είναι εκατό φορές αναίσχυντοι οι σοβαροφανείς ταγοί τους και οι διαπλεκώμενοι προστάτες τους, όταν λένε ότι ξαναβγαίνουμε στις αγορές, τέλος τα βάσανα, τρίτο μνημόνιο δεν θα υπάρξει,
την ίδια ώρα που ακριβώς με αυτό το πολυνομοσχέδιο υπογράφουν τα αντίθετα, ολοκληρώνουν το έγκλημα.

Τα ψεύδη αυτής της κυβέρνησης, προσπαθούν το ίδιο με τα γκάλοπ. Προσπαθούν να γίνουν αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Πλην όμως, όταν δεν πάει το βουνό στον Μωάμεθ, πάει ο Μωάμεθ. Πάει μία, πάει δύο, πάει τρεις και δεν γυρίζει.

5. Τέλεια Υποτέλεια. Ως το πάρα πέντε κι ενώ το Κοινοβούλιο ήδη συνεδρίαζε, η κυβέρνηση έστελνε κι έπαιρνε φαξ στην Τροϊκα, προκειμένου η τελευταία να εγκρίνει ή να μην εγκρίνει τις σπασμωδικές συνεννοήσεις του κ. Τζαμτζή με τον εγκέφαλό του περί το γάλα.

Γελοίοι! Οι βουλευτές της συμπολίτευσης και το Υπουργικό Συμβούλιο. Με τον υφυπουργό κ. Χαρακόπουλο να παραιτείται λόγω της εναντίωσής του σε ό,τι υπερψήφισε!!!

Τί να πρωτοπεί κανείς. Για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας; Ότι θεσμοποιείται η κομπίνα στις αγοραπωλησίες τραπεζικών μετοχών; Αλλά ξέχασα! Η θερμική επεξεργασία του γάλατος πρέπει να γίνεται στους 71 βαθμούς Κελσίου, το λάδι να νοθεύεται με ορυκτέλαιο, και το επίδομα θέρμανσης να δίδεται στις φώκιες νοτίου Ειρηνικού.

Όμως ψέμα το ψέμα τελειώνουν τα ψέματα. Με πραξικοπήματα. Με προπαγάνδες. Με εκβιασμούς. Με καραγκιοζιλίκια. Με υποτέλεια. Φθάνετε στο τέλος σας,
διότι η Ελλάδα δεν θα φθάσει στο δικό της. Δεν θα φθάσει ποτέ.

***
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ο κ. Τσίπρας κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον του κ. Στουρνάρα.
Ες αύριον.
από το "enikos.gr"

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πολυνομοσχέδιο – οδοστρωτήρας

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εφάμιλλο σε αντιδραστικότητα των τριών μεγάλων μνημονίων (Μάιος 2010, Φεβρουάριος και Νοέμβριος 2012) είναι το πολυνομοσχέδιο που στην τελική του μορφή δόθηκε στην δημοσιότητα την Παρασκευή και αναμένεται να ψηφιστεί από την Βουλή σήμερα το βράδυ. Οι διαδικασίες εξπρές στο αποκορύφωμά τους! Αποκλείεται έστω κι ένας μνημονιακός βουλευτής να ξέρει τι ακριβώς περιλαμβάνουν οι 227 σελίδες του κι οι εκατοντάδες παραπομπές σε άλλους νόμους, κι επομένως τι θα ψηφίσει.






Αλλά ποιος τους υπολογίζει αυτούς… Οι βουλευτές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς γίδια που θα μπορούσαν να ψηφίσουν ακόμη κι έναν Χρυσό Οδηγό ή τον Τσελεμεντέ μόνο και μόνο για να μην χάσουν την έδρα τους. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ παίζουν το τελευταίο τους χαρτί, ξέροντας ότι δεν θα προλάβουν να δουν ούτε καλοκαίρι. Μάρτυρας ότι εγκαταλείπουν το πλοίο που βυθίζεται σαν τα ποντίκια, με πρώτο και καλύτερο τον Μπουμπούκο που φέρεται να έχει εξασφαλίσει από τον Σαμαρά θέση στο ευρωψηφοδέλτιο, γνωρίζοντας πως ο χρόνος του τελείωσε.

Η κυβέρνηση έχοντας πλήρη επίγνωση της αντιλαϊκότητας του πολυνομοσχεδίου επέλεξε να...
κατατεθεί …νύχτα για να μην προλάβουν εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και συνταξιούχοι να μάθουν τη νέα φτώχεια που θα φέρει. Η επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να γίνει νόμος στα κρυφά, για να μην αναλάβει το τεράστιο πολιτικό κόστος που επισείει η ψήφισή του, και είναι ικανό να τινάξει στον αέρα όλη την συζήτηση περί ανάκαμψης και μαζί όποια πολιτικά κέρδη προσδοκά η κυβέρνηση. Η ίδια φυσικά θα εμφανίσει την ψήφιση του νόμου ως όρο εκ των ων ουκ άνευ για να εγκριθούν οι δόσεις (συνολικού ύψους 8,3 δις. ευρώ από την ευρωζώνη και 3,6 δισ. από το ΔΝΤ), που όχι μόνο είναι σε αναμονή από τον Σεπτέμβριο αλλά κι ένα σημαντικό μέρος τους (γύρω στα 9 δισ. ευρώ) θα καταλήξει και στην ΕΚΤ για την εξόφληση των ομολόγων Αλογοσκούφη με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν οι τράπεζες το 2008. ΕΚΤ πίνει, ΔΝΤ και κράτη μέλη κερνάνε εν ολίγοις…

Το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει σε αδρές γραμμές τέσσερα είδη μέτρων. Πρώτο, αλλαγές που πλήττουν ευθέως κατοχυρωμένα εργατικά δικαιώματα. Δεύτερο, ρυθμίσεις που φιλελευθεροποιούν τις αγορές προϊόντων καταργώντας προστατευτικές ρυθμίσεις. Τρίτο, μέτρα που διευκολύνουν την περαιτέρω προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και τέταρτο ρυθμίζουν τους όρους ιδιωτικοποίησης συγκεκριμένα των τραπεζών, σε βάρος του δημόσιου χρήματος. Επιπλέον, στο πολυνομοσχέδιο υπάρχουν και ρυθμίσεις που διευκολύνουν την κυβερνητική προπαγάνδα και ξεκινούν από τον τρόπο διανομής του πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 450.000 ευρώ μέχρι την μείωση των εξωφρενικών προστίμων που είχε ανακοινώσει το υπουργείο Οικονομικών με πρόσφατο νόμο, χωρίς ωστόσο αυτά τα πρόσκαιρα μέτρα επ’ ουδενί να αναιρούν τον αντιδραστικό και μόνιμο χαρακτήρα των αλλαγών που φέρνει το πολυνομοσχέδιο. Πιο πολύ μοιάζουν με προσγείωση στην πραγματικότητα, όπως ορίζεται από την αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών στην εφορία κατά 1 δισ. τον μήνα και την εκτίναξή τους στα 63,2 δισ. ευρώ στο τέλος Ιανουαρίου.

Μείωση κατά 50% των αυξήσεων που δικαιούνται λόγω τριετιών οι μακροχρόνια άνεργοι, μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία με αποτέλεσμα να καταργηθούν κοινωνικές παροχές όπως το επίδομα στράτευσης, μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις και επέλαση των πολυεθνικών μονοπωλίων φέρνει το πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα.

Κυνική αν κι όχι ευθεία ομολογία ότι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων δεν πρόκειται να σταματήσουν με την συμπλήρωση του μνημονιακού στόχου των 11.400 εργαζομένων για φέτος (μέρος του συνόλου των 25.000 απολύσεων που ανέλαβε να υλοποιήσει από πέρυσι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου) αποτελεί η πρόβλεψη για την χορήγηση αποζημιώσεων στους «διαθέσιμους» του δημοσίου που απολύονται. Εξαίρεση αποτελούν όσοι έχουν υπηρεσία μέχρι 3 έτη, που δεν παίρνουν ούτε 1 ευρώ! Για υπηρεσία από 3 έτη και 1 ημέρα έως 6 έτη καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας (κι όχι κανονικού μισθού!) μισού μήνα, για υπηρεσία από 6 έτη και 1 μέρα ως 12 έτη καταλογίζονται αποδοχές διαθεσιμότητας ενός μήνα, κοκ. Η αποζημίωση δεν θα υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ, ανεξαρτήτως ετών προϋπηρεσίας και ύψους μισθών. Η τυποποίηση της αποζημίωσης των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων, η δημιουργία δηλαδή ενός ΟΑΕΔ για τους δημοσίους, προδικάζει ότι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων στο μέλλον θα πέφτουν σαν βροχή… Είτε σε επίπεδο ξεχωριστών μονάδων και υπουργείων, σε περίπτωση αναδιαρθρώσεων, είτε ευρύτερα, ελέω ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα θα είναι μια υπόθεση τόσο συνηθισμένη όσο και στον ιδιωτικό. Οι συνέπειες φυσικά θα είναι δραματικές: στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών του εναπομείναντος κράτους πρόνοιας, στην έκταση της φτώχειας, στο επίπεδο της ανεργίας.

Κυβέρνηση και Τρόικα εκμεταλλεύονται ωστόσο ακόμη και την ανεργία προκειμένου να μειώσουν το κόστος της εργασίας, προς όφελος του κεφαλαίου. Σε διάταξη του πολυνομοσχεδίου διευκολύνονται οι δουλεμπορικές εταιρείες και κατά κόσμο Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης να διευρύνουν την δράση τους, υπονομεύοντας περαιτέρω τις σταθερές σχέσεις εργασίας. Επίσης, προβλέπεται πως στους εγγεγραμμένους άνεργους, άνω των 25 ετών με διάρκεια συνεχόμενης ανεργίας μεγαλύτερη των 12 μηνών (όπως ορίζεται η μακροχρόνια ανεργία) που προσλαμβάνονται ως υπάλληλοι ο κατώτατος μισθός προσαυξάνεται με 5% για κάθε τριετία και συνολικά με 15% για προϋπηρεσία 9 ετών και άνω, δηλαδή το μισό των όσων προβλέπεται για τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Λαμβάνοντας υπ’ όψη μας το μειωμένο μισθό και ημερομίσθιο για τους νέους κάτω των 25 ετών, όπως ψηφίστηκε με το μνημόνιο που συνόδευσε την ανταλλαγή των ομολόγων, κι επίσης την διάβρωση που έχουν προκαλέσει στην αγορά εργασίας τα βάουτσερ του ΟΑΕΔ που νομιμοποίησαν την τσάμπα δουλειά, αντιλαμβανόμαστε ότι πλέον αμφισβητούνται κι αυτά τα θεσμοθετημένα ψιχία των 481 ευρώ και των εναπομεινασών ωριμάνσεων κι επιδομάτων.

Μίνι ασφαλιστικό περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο που στερεί από ασφαλιστικά και επικουρικά ταμεία σημαντικούς πόρους

Ορισμένα επιδόματα, όπως των στρατευμένων, θυσιάζονται επισήμως στον βωμό της μείωσης των εργοδοτικών εισφορών κατά 3,9% που θα σημάνουν περισσότερα κέρδη για όσους τουλάχιστον εργοδότες πληρώνουν κοινωνική ασφάλιση… Το μεγαλύτερο ωστόσο πλήγμα έρχεται στα ίδια τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς προβλέπεται η μεταφορά κοινωνικών πόρων ύψους 1,7 δισ. ευρώ από τα αποθεματικά τους στον κρατικό προϋπολογισμό. Πρόκειται για μία ακόμη μεγάλου μεγέθους ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων όπως αυτής που συνόδευσε την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κι αν τότε η αρπαγή των αποθεματικών ύψους 14 δισ. ευρώ, με ευθύνη του υπουργού Οικονομικών, Β. Βενιζέλου, στήριξε την αναδιάρθρωση του χρέους, τώρα έρχεται να στηρίξει την εμφάνιση πλεονασμάτων και την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Χαμένοι της ρύθμισης, μεταξύ άλλων, θα είναι ο ΟΓΑ που αποχαιρετάει το 10% της φορολογίας φυσικών προσώπων, αξίας 1 δισ. ετησίως, το οποίο στο εξής θα εισπράττεται από το υπουργείο Οικονομικών, ο Λογαριασμός Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) που παύει να εισπράττει 500 εκ. ευρώ ετησίως από το 4% των εσόδων του ΦΠΑ, το οποίο θα υπάγεται στην δικαιοδοσία του υπουργείου Οικονομικών, κ.λπ. Το σχέδιο κυβέρνησης και Τρόικας είναι οφθαλμοφανές: οδηγούν σε χρεοκοπία τα ασφαλιστικά ταμεία για να αυξήσουν τα δημόσια έσοδα και να μπορούν να καυχώνται ότι η Ελλάδα επειδή εμφάνισε αυξημένο πρωτογενές πλεόνασμα υπερέβη την κρίση. Την ίδια ώρα που οι ασφαλισμένοι θα έχουν να μοιραστούν όλο και λιγότερα αποθεματικά, ενώ οι ιδιώτες της υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης ήδη σπεύδουν να καλύψουν το κενό που αφήνει πίσω του το κρατικό ριφιφί στα ασφαλιστικά ταμεία, πλασάροντας νέα προϊόντα. Διδακτικό: το περιθώριο δράσης στον ιδιωτικό τομέα, που ζητούν επίμονα οι νεοφιλελεύθεροι, δεν έρχεται μόνο του κι ούτε είναι τόσο κοινωνικά ουδέτερο όσο ακούγεται. Συνοδεύεται πάντα από την δραματική επιδείνωση για τους πολλούς, λόγω της κρατικής απόσυρσης. Κι όσοι μπορούν, πληρώνουν στους ιδιώτες… Όσοι αδυνατούν να πληρώσουν για ιδιωτικά συνταξιοδοτικά και νοσοκομειακά προγράμματα ή για λόγους αρχής δεν επιθυμούν, όπως συμβαίνει με την πλειοψηφία των εργαζομένων, αφήνονται στη μοίρα τους…

Καθόλου τυχαίο δεν είναι που στο ίδιο νομοσχέδιο τίθεται επιτακτικά η σύνταξη αναλογιστικών μελετών για τα επικουρικά ταμεία. Οι μειώσεις από την 1η Ιουλίου κιόλας μπορεί να φτάσουν ακόμη και το 50%, λόγω της περικοπής κοινωνικών πόρων, η αξία των οποίων ανέρχεται σε 200 εκ. ευρώ. Σε μείωση της παρεχόμενης σύνταξης θα οδηγήσει η δημιουργία μιάς νέας κλάσης ασφαλισμένων που θα συνταξιοδοτηθούν μετά την 1η Ιουλίου 2014 των οποίων οι παροχές θα υπολογίζονται στη βάση του διανεμητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών. Οι εισφορές του κάθε ασφαλισμένου θα τηρούνται σε ατομικές μερίδες κι ο υπολογισμός της τελικής του σύνταξης θα είναι συνάρτηση αυτών των εισφορών. Πρόκειται για ένα σύστημα που ισοδυναμεί με την αποθέωση του κατακερματισμού, το οποίο εχθρεύεται κάθε έννοια και δομή συλλογικής διεκδίκησης και κοινού συμφέροντος. Είναι η πλήρης εξατομίκευση, όπου ο κάθε τωρινός εργαζόμενος και μελλοντικός συνταξιούχος, θα αποτελεί μια κατηγορία μόνος του. Η προσπάθεια που καταβάλει το κεφάλαιο δημιουργώντας αυτό το ασφαλιστικό μωσαϊκό είναι ο κάθε εργαζόμενος να θεωρείται ο ίδιος, ατομικά υπεύθυνος για την σύνταξη που θα λαβαίνει στο μέλλον, το οποίο σημαίνει μεγαλύτερη πρόσδεση και εξάρτηση από τον εργοδότη και τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Έτσι, το ασφαλιστικό σύστημα έρχεται όχι μόνο να συμπυκνώσει τις αντιδραστικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις αλλά και να τις εμβαθύνει. Η απροκάλυπτη προσπάθεια της Τρόικας και της κυβέρνησης να στηρίξουν το κεφάλαιο στο πλαίσιο της ταξικής πάλης αναδεικνύεται κι από τα μέτρα για τα εργασιακά που ήρθαν στην επιφάνεια με αφορμή το έγγραφο που αποκάλυψε η Εφημερίδα των Συντακτών την Δευτέρα 24 Μαρτίου, όπου προβλέπεται ακόμη κι η επαναφορά της ανταπεργίας: του δικαιώματος δηλαδή της εργοδοσίας να προχωράει σε εκδικητικό κλείσιμο των επιχειρήσεων μετά από μια απεργία. Ιδιαίτερα διαδεδομένη τακτική την δεκαετία του ’70 που απαγορεύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Επιστρέφοντας στο ασφαλιστικό που περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο, αξίζει να τονίσουμε ότι ο κίνδυνος της πλήρους κατάρρευσης των 
ασφαλιστικών ταμείων δεν απομακρύνεται παρόλα αυτά. Έρχεται πιο κοντά, όσο κι αν μειώνονται οι παροχές στους ασφαλισμένους. Η πρόβλεψη μηνιαίας καταβολής των εισφορών στον ΟΑΕΕ, ενώ μέχρι τώρα ήταν κάθε δίμηνο, φέρνει στην επιφάνεια την δραματική κατάσταση των ταμείων που δεν περιορίζεται φυσικά μόνο στις ταμειακές ροές τους.

Σημαντικό πλήγμα στα εργατικά δικαιώματα σηματοδοτεί και η λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές για ένα ολόκληρο χρόνο. Ορίζεται στο νόμο, ότι «με απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, που εκδίδεται μετά από διαβούλευση με τοπικούς και συλλογικούς φορείς ορίζονται τουλάχιστον τρεις τουριστικές περιοχές, όπου επιτρέπεται πιλοτικά για ένα έτος η προαιρετική λειτουργία και τις υπόλοιπες Κυριακές». Κοινώς, ήταν να μην γίνει η αρχή, να ξεκινήσει δηλαδή η λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή έστω υπό όρους χρονικούς ή τοπικούς. Κι αυτή ακόμη η διάταξη, που φυσικά περιγράφει σε κάθε περιφέρεια τις τρεις τουριστικές περιοχές – φιλέτα, θα αποδειχθεί μεταβατική με την επόμενη να καταργεί κάθε είδους περιορισμό. Η λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές πρώτ’ απ’ όλα θα καταστρέψει την προσωπική και οικογενειακή ζωή χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων που θα δουλεύουν ακατάπαυστα, και μόνο κατά σύμπτωση τα ρεπό τους (αν υπάρχουν κι αυτά) θα συμπίπτουν με τα ρεπό των συντρόφων, συγγενών και φίλων τους. Με άλλα λόγια, αποκτήνωση κι επιστροφή στις συνθήκες εργασίας της προπολεμικής εποχής. 

Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα για τους εργαζόμενους από την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Η επέκταση της άδειας λειτουργίας των καταστημάτων κι άλλες Κυριακές τον χρόνο θα οξύνει την κρίση που μαστίζει το λιανικό εμπόριο, καθώς θα σπρώχνει όλο και περισσότερο τους καταναλωτές, επομένως και τον τζίρο, στα εμπορικά κέντρα και τις μεγάλες εμπορικές οδούς, οδηγώντας σε χρεοκοπία μικρές αγορές και επιχειρήσεις. Τάση που θα εντείνει την φτώχεια από την μια, ενώ θα ισχυροποιήσει την θέση των πολυεθνικών στη εγχώρια αγορά.

Όλα για τις πολυεθνικές

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ, ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ

Δεν είναι όμως μόνο το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές που λειτουργεί σε όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων. Το πολυνομοσχέδιο που αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα περιλαμβάνει ένα καταιγισμό διατάξεων που ως στόχο έχουν την φιλελευθεροποίηση των αγορών, δηλαδή την κατάργηση διατάξεων που ρύθμιζαν μέχρι τώρα τον ανταγωνισμό. Στο εξής δημιουργείται μια ζούγκλα, όπου καλείται να επιβιώσει ο ισχυρότερος. Το αποτέλεσμα ξέρουμε ποιο θα είναι. Οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου προέρχονται από την γνωστή εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, την έκθεση δηλαδή που συνέταξε με την βοήθεια του ΙΟΒΕ στην κατεύθυνση απορρύθμισης της αγοράς. Ενσωματώθηκε το 82% των οδηγιών.

Οι αλλαγές που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον αφορούν στο γάλα, στα φάρμακα και στα ταξί. Σε ό,τι αφορά το γάλα η Τρόικα λειτουργεί σαν βαποράκι γερμανικών και ελβετικών πολυεθνικών με τα συμφέροντα τους να τέμνονται με αυτά των κυβερνητικών στην εξυπηρέτηση των ελληνικών μεγάλων βιομηχανιών. Κι όλοι μαζί ενάντια στους καταναλωτές και τους μικρούς κτηνοτρόφους που κάθε χρόνο αντιμετωπίζουν αυξημένες δυσκολίες. Το νέο που εισάγει το νομοσχέδιο είναι η δημιουργία τριών κατηγοριών γάλακτος (παστεριωμένο, υψηλής θερμικής επεξεργασίας και ημέρας), η εξαφάνιση της ένδειξης «φρέσκο γάλα» κι επίσης η ανάθεση στην κάθε βιομηχανία του ορισμού της διάρκειας ζωής του γάλακτος σε συνάρτηση με την τεχνολογία που χρησιμοποιεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μας ταράξουν στο μπαγιάτικο. 

Η κάθε γαλακτοβιομηχανία θα γράφει ό,τι την συμφέρει στις ετικέτες, με τον ανταγωνισμό μεταξύ τους να οδηγεί προς τα κάτω την ποιότητα του γάλακτος. Άλλωστε κι η υψηλή θερμική παστερίωση τι άλλο σημαίνει πέρα από γάλατα χωρίς διατροφική αξία, αποστερημένα από βιταμίνες, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και ιχνοστοιχεία, όπως καταγγέλλουν οι παραγωγοί, που ως ζητούμενο έχει την απελευθέρωση της παραμονής στο ράφι των σούπερ μάρκετ; Η καθιέρωση δε της ετικέτας «γάλα ημέρας», με διάρκεια ζωής δύο ημερών, αποκλείει εξ αρχής την πρόσβαση πολλών γαλακτοπαραγωγών στις αγορές των μεγάλων αστικών κέντρων, ενώ ενισχύει τις τάσεις συγκέντρωσης της κτηνοτροφικής παραγωγής (κυρίως της μικρής και απομακρυσμένης) γύρω από τις μεγάλες βιομηχανίες.

Στο κλείσιμο χιλιάδων φαρμακείων πρόκειται να οδηγήσει κι η απορύθμιση που εισάγει το πολυνομοσχέδιο, με απώτερο στόχο να δοθεί η δυνατότητα να λειτουργούν φαρμακεία σε κάθε εμπορικό κέντρο, ενώ κάθε φαρμακοβιομηχανία ή αλυσίδα να ανοίξει τα δικά της φαρμακεία.

Οι αλλαγές που εισάγονται στην υποπαράγραφο με τίτλο «άρση εμποδίων στον ανταγωνισμό στον κλάδο του τουρισμού» αποσκοπούν στην ενίσχυση των τάσεων καθετοποίησης στον τουρισμό και τις μεταφορές, με απώτερο στόχο να δοθούν στο ίδιο το κεφάλαιο τα συνεχώς συρρικνούμενα μερίδια αγοράς που ελέγχει ακόμη η μικρή ιδιοκτησία.

Το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει επίσης την κατάργηση της ενιαίας τιμής βιβλίου, που θα οδηγήσει τον τζίρο στα μεγάλα βιβλιοπωλεία των αστικών κέντρων δημιουργώντας μια υδροκέφαλη αγορά, και άλλες διατάξεις που αφορούν την λειτουργία λατομείων, φούρνων, κ.α. Κοινός παρανομαστής είναι η πλήρης ασυδοσία στη λειτουργία του μεγάλου κεφαλαίου.

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: Χαρίζουν περιουσία, ξεπουλούν τράπεζες

ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟ ΤΧΣ

Στο πολυνομοσχέδιο λύνεται και πλήθος εκκρεμοτήτων που αφορά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας την οποία μεθοδικά προωθεί το ΤΑΙΠΕΔ: από την μεταβίβαση στο ταμείο ξεπουλήματος «κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή» πλήθους ακινήτων του δημοσίου από το Βαρθολομιό μέχρι το Κρανίδι, μέχρι την επίλυση νομικών εκκρεμοτήτων για την ανεμπόδιστη ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων ή την δημιουργία κινήτρων.

Για παράδειγμα, με την διάταξη που αναφέρει πως «το εισόδημα που προκύπτει από την εκμετάλλευση μέχρι τριών δρομώνων ίππων δεν θεωρείται κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα» (αλλά πιθανά ψυχική ικανοποίηση από …κλασσικό αθλητισμό) ανοίγει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση του ΟΔΙΕ και την εκχώρηση του ιπποδρομιακού στοιχήματος.

Πλήθος διατάξεων αφορά την διευκόλυνση της ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ και των λιμανιών. Τα κίνητρα που έχει η κυβέρνηση να επιταχύνει την ιδιωτικοποίηση των συγκεκριμένων επιχειρήσεων αποτυπώθηκαν ανάγλυφα στα οικονομικά τους αποτελέσματα που δόθηκαν στην δημοσιότητα την ίδια μέρα. Έτσι, για παράδειγμα, τα μετά φόρων κέρδη της ΕΥΔΑΠ στο τέλος του 2013 αυξήθηκαν κατά 51% φτάνοντας τα 78 εκ. ευρώ. Τα κέρδη του ΟΛΠ το 2013 αυξήθηκαν κατά 30% φθάνοντας τα 11,82 εκ. ευρώ από 8,04 στο τέλος του 2012. 

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να διατηρήσει την συμμετοχή της στο μετοχικό κεφάλαιο αυτών των επιχειρήσεων εξασφαλίζοντας υψηλά δημόσια έσοδα στο διηνεκές, ετοιμάζεται έναντι ενός ευτελούς και βραχυπρόθεσμου οφέλους που κι αυτό θα πάει στους πιστωτές για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους, να τις ξεπουλήσει στο ιδιωτικό κεφάλαιο για να βελτιώσει κατ’ αυτόν τρόπο την δική του κερδοφορία. Έτσι το κατασυκοφαντημένο δημόσιο έρχεται να σώσει τον ιδιωτικό τομέα.

Η σημαντικότερη τομή ωστόσο που εισάγει το πολυνομοσχέδιο αφορά την ιδιωτικοποίηση των τραπεζών. Με τις συγκεκριμένες διατάξεις ολοκληρώνεται η ληστεία του δημόσιου χρήματος που ξεκίνησε με την δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Πλέον ορίζεται ότι είναι δυνατή η διάθεση νέων μετοχών σε ιδιώτες σε τιμή χαμηλότερη απ’ αυτή που τις απέκτησε το ΤΧΣ, ακόμη κι από την χρηματιστηριακή τους αξία, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τον αφελληνισμό του τραπεζικού συστήματος. Μάλιστα για να αποτραπούν διώξεις στο μέλλον εναντίον των στελεχών του ΤΧΣ, με διευθύνοντα σύμβουλο την Αναστασία Σακελαρίου, προβλέπεται το ακαταδίωκτο των μελών του. Η θωράκιση απέναντι στο νόμο των στελεχών του ΤΧΣ, που καταργεί την συνταγματική πρόβλεψη για ισονομία όλων των πολιτών, είναι η άλλη όψη των ελληνικών «νόμων της Νυρεμβέργης» (που καθιέρωσαν στην χιτλερική Γερμανία την δημιουργία δικαίου δύο ταχυτήτων: ένα για τους άριους κι ένα για τους υπόλοιπους), βάσει των οποίων για τους αλλοδαπούς κρατούμενους του Ξένιου Δία δεν ισχύει το 18μηνο ως ανώτατο χρονικό όριο προφυλάκισης. Όποιος λοιπόν αποφασίζει για τις τράπεζες είναι υπεράνω του νόμου κι όποιος δεν είναι Έλληνας κάτω του νόμου… Επίτευγμα! Σε ό,τι αφορά πάντως το ΤΧΣ η προνοητικότητα τους να εξασφαλίσουν το ακαταδίωκτο αποτελεί και τεκμήριο ενοχής για την τεράστια ζημιά που έχει ήδη υποστεί το δημόσιο από τις αποφάσεις του κι όσες ακόμη θα υποστεί, με αφορμή το πέρασμα όλων των μετοχών στους ιδιώτες.

Το πολυνομοσχέδιο διαψεύδει πλήρως τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι δεν πρόκειται να ληφθούν νέα μέτρα. Βρίθει νέων μέτρων λιτότητας που θα επιδεινώσουν περαιτέρω την ήδη δραματική κατάσταση της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, όπως αποτυπώθηκε πριν λίγες μέρες στους πίνακες της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, βάσει των οποίων το τελευταίο τρίμηνο του 2013 μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο υπήρχαν μειώσεις μισθών. Σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη καταγράφηκαν αυξήσεις. Συγκεκριμένα το τελευταίο, τέταρτο τρίμηνο του 2013 ο δείκτης μισθών σε όλη την οικονομία μειώθηκε κατά 6,2% σε σχέση με ένα χρόνο πριν όταν και τότε είχε μειωθεί κατά 2,6%. Η μείωση των μισθών συνεχίζεται σταθερά στην ελληνική οικονομία από το τρίτο τρίμηνο του 2010. Το πολυνομοσχέδιο εγγυάται πως αυτή τη τάση θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

από το «Πριν»
http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2014/03/blog-post_31.html



Διαβάστε το ολόκληρο...

Είμαστε μικροί και αδύναμοι. Πώς θα τα βάλουμε με τους δυνατούς;

Ποιος νομίζετε ότι το λέει αυτό; Το Κόκκινο σε εκπομπή που παίζει αυτή τη στιγμή. Ναι! Πώς θα βγούμε λέει από την ΕΕ; Είμαστε μικρή χώρα και ιδιαίτερα τώρα αποδυναμωμένη! Εδώ ολόκληρη Κίνα και κοιτάζει να χτίσει συμμαχίες.

Και στην ίδια λογική να ρωτήσουμε: αφού είμαστε μικροί και αδύναμοι, πώς θα προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τους κολοσσούς της Γερμανίας, των ΗΠΑ, της ΕΕ;

Από πότε η υποτιθέμενη αριστερά σκορπά, από το μοναδικό και πιο δυνατό μέσο μαζικής ενημέρωσης που έχει στη διάθεσή της, την ηττοπάθεια; Από πότε η υποτιθέμενη αριστερά κάνει σημαία της την υποταγή στη δύναμη, μάλιστα τη στιγμή που η ισοπέδωση της ελληνικής κοινωνίας είναι τέτοιου βαθμού που μόνο σε εξέγερση μπορεί να πάει, ή στο θάνατο;

Όλα τα σημάδια δείχνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραδοθεί άνευ όρων προκειμένου να πάρει την εξουσία, τα έχει δώσει όλα και μέρα με τη μέρα, δεν κρατά ούτε τα προσχήματα, μέρα με τη μέρα υπαναχωρεί ήδη και σε επίπεδο διακηρύξεων, από όσα έλεγε πριν τις εκλογές του 2012.

Ειδικά σήμερα συνιστά προδοσία μια τέτοια στάση, όταν έχουμε χιλιάδες νεκρούς, όταν έχουμε την απόλυτη καταστροφή, αν και ίσως δεν είναι τέτοια η εκτίμηση των βολεμένων στελεχών του κόμματος.

"Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα". ΕΑΜ

από το "Κεράσια και Κρίνοι"
http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2014/03/blog-post_6544.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Το πολυνομοσχέδιο, με τρία άρθρα σε 217 σελίδες και 67.951 λέξεις, παρουσιάστηκε χθες και ψηφίζεται σήμερα. Βιάζονται! Το πολυνομοσχέδιο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της “νέας Ελλάδας”, που εργολαβικά προωθούν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Η εσωτερική υποτίμηση μετατρέπεται σε ανθρωποθυσία.

Μισθοί που ισοπεδώνονται σταδιακά στα 586 ευρώ μεικτά, φαλιρισμένα ασφαλιστικά ταμεία που θα εγγυώνται σύνταξη μόνο 360 ευρώ, ενώ η ανεργία θα ανακυκλώνεται με την υποαπασχόληση και το αντίστροφο. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και η παρατεταμένη ύφεση, που μπορεί συγκυριακά να γίνεται αναιμική σταθεροποίηση, οδηγούν στη διάλυση του κοινωνικού κράτους.

Επιπλέον με την περιβόητη απελευθέρωση των επαγγελμάτων αποτελειώνουν όσους από τους μικρομεσαίους παρέμεναν κρεμασμένοι στη μεθόριο της μνημονιακής ερήμου. Με τις ρυθμίσεις για το γάλα επιδιώκεται η διάλυση της εναπομείνασας κτηνοτροφίας και η αδιατάρακτη καθιέρωση των μονοπωλίων στην αγορά. Το τέλος της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης, η φτωχοποίηση και η υπαλληλοποίηση των ελεύθερων επαγγελματιών: το λυκόφως του μεταπολεμικού κοινωνικού συμβολαίου. Με την επίκληση του… ανταγωνισμού! Δηλαδή τη μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε ζώνη υποαμειβόμενης εργασίας, ανεργίας και φτώχειας.

Το τελευταίο χτύπημα στην κοινωνία και την οικονομία επιχειρείται με την προωθούμενη ρύθμιση για τις τράπεζες. Άλλες χαρίζονται στους χρεοκοπημένους τραπεζίτες, άλλες δίνονται βορά σε ξένα κερδοσκοπικά funds. Κι όμως, για τις τράπεζες ο ελληνικός λαός έχει δώσει 200 δισ. ευρώ -σε ομόλογα, εγγυήσεις και ρευστό. Ο δημόσιος έλεγχος των τραπεζών, που ελέγχουν το σύνολο της οικονομίας, είναι αναγκαίος για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Για να μην αναπαραχθεί το χρεοκοπημένο μοντέλο ανάπτυξης που μας οδήγησε στην κρίση.

Το πάρτι ολοκληρώνεται με τα μπόνους στους καναλάρχες και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ενέργεια, δημόσια ακίνητα – φιλέτα, Υγεία, συντάξεις, μεταφορές, νερό μετατρέπονται σε εμπόρευμα και ευκαιρίες για κερδοσκοπικές επενδύσεις των νέων αποικιοκρατών. Η Ελλάδα εκποιείται φέτα – φέτα! Και ο Σαμαράς δίνει τα ρέστα του, ώστε με όχημα αυτή τη χρυσοφόρο μπίζνα να αναπαλαιωθεί το αμαρτωλό πολιτικό σύστημα. Πάνω στα παλαιά σκάνδαλα, που έχουν κακοφορμίσει, στήνονται νέα σκάνδαλα, και μάλιστα με προκαταβολική ατιμωρησία, όπως προκύπτει από το πολυνομοσχέδιο!

Η τακτική των τετελεσμένων που νομοθετείται με τη νέα συμφωνία – Μνημόνιο επιλέγεται σαν ανάχωμα στη δημοκρατική ανατροπή και στην εναλλακτική πολιτική της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας που θα συγκροτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το βράδυ των ευρωεκλογών ο λαός έχει τη δυνατότητα να διαλύσει το πάρτι συμφερόντων που στήνεται, να ανακτήσει την εθνική υπερηφάνεια και να δρομολογήσει τη δημοκρατική αναγέννηση και την ανάπτυξη με σεβασμό στις κοινωνικές ανάγκες. Η κινητοποίηση του λαϊκού παράγοντα, πριν και μετά τις εκλογές, είναι η καθοριστική προϋπόθεση για να αποτραπούν το ξεπούλημα της χώρας και η διάλυση της κοινωνίας. Για να ματαιωθεί η σχεδιαζόμενη υποδούλωση της χώρας σε πεντηκονταετή λιτότητα με πρόσχημα τη “ρύθμιση” (όχι τη διαγραφή) του δημόσιου χρέους.
koutipandoras


Διαβάστε το ολόκληρο...

Για πρωτόγνωρο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, θεσμική εκτροπή και κυβερνητική γελοιοποίηση μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας την απόρριψη της πρότασης μομφής που κατέθεσε κατά του Γιάννη Στουρνάρα, τον οποίο "άδειασε" ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως «η αποδοχή αρχικά από τον κύριο Σταμάτη της πρότασης, αποτελεί περίτρανη απόδειξη» πως «η πρόταση δυσπιστίας κατά του συνόλου της κυβέρνησης και η πρόταση κατά μέλους, δεν έχουν καμία ομοιότητα».

«Η απουσία του κ. Σαμαρά από τη Βουλή και η διεκπεραίωση του ρόλου του από τον κο Βενιζέλο, αποτελεί ένα ανοιχτό άδειασμα του πρωθυπουργού προς τον στενό συνεργάτη του και υπουργό Επικρατείας, κ. Σταμάτη», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε non paper που μοιράστηκε στους δημοσιογράφους το βράδυ της Κυριακής.

Παράλληλα, κατηγορεί τον πρόεδρο της Βουλής, Ευάγγελο Μεϊμαράκη πως σε τρία ακόμα ατοπήματα:
- αρνήθηκε την έναρξη της συζήτησης για τη πρόταση δυσπιστίας κατά του
- δήλωσε ότι θα θέσει στο σώμα, έστω και πριν την έναρξη της συζήτησης, την εγκυρότητα ή μη της πρότασης, τελικά ούτε αυτό έκανε
- ενώ όφειλε να διακόψει και να κατέλθει της έδρας μετά τη κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον του, συνέχισε σα να μη συμβαίνει τίποτα

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έδωσε στη δημοσιότητα και τη γνωμοδότηση του Συνταγματολόγου Κ. Xρυσόγονου.


ΟΛΟ ΤΟ NON PAPER ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ


Σήμερα συνετελέσθη ένα πρωτόγνωρο Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα.
Η πρόταση δυσπιστίας κατά μέλους της κυβέρνησης, αποτελεί σύμφωνα με το άρθρο 142 του κανονισμού της Βουλής , νόμιμο δικαίωμα του 1/6 της Βουλής.
Η επίκληση χρονικού ορίου εξαμήνου από προηγούμενη πρόταση, είναι απολύτως σαφές από την παράγραφο 6 του ίδιου άρθρου του κανονισμού, ότι αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς, σε όμοια πρόταση δυσπιστίας.
Είναι απολύτως σαφές ότι η πρόταση δυσπιστίας κατά του συνόλου της κυβέρνησης και η πρόταση κατά μέλους, δεν έχουν καμία ομοιότητα.
 Δείτε εδώ τη γνωμοδότηση του Κ. Χρυσόγονου
Η αποδοχή αρχικά από τον κύριο Σταμάτη της πρότασης, εκ μέρους της κυβέρνησης, και ειδικότερα η επισήμανσή του ότι δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της πρότασης, αποτελεί περίτρανη απόδειξη.
Η ετεροχρονισμένη διαφοροποίηση από τον πρωθυπουργεύοντα κ. Βενιζέλο, αφού το Προεδρείο είχε διακόψει προκειμένου να ξεκινήσει, με βάση τον κανονισμό, η τριήμερη συζήτηση, αποτελεί πρωτοφανή εξέλιξη.

Η απουσία του κ. Σαμαρά από τη Βουλή και η διεκπεραίωση του ρόλου του από τον κο Βενιζέλο, αποτελεί ένα ανοιχτό άδειασμα του πρωθυπουργού προς τον στενό συνεργάτη του και υπουργό Επικρατείας, κ. Σταμάτη.

Ο κανονισμός της βουλής παραβιάστηκε κατάφωρα, και η πρόταση μομφής δεν συζητήθηκε, μετά από παρέμβαση του «έγκριτου» Συνταγματολόγου κ. Βενιζέλου και μετά την επίκληση μιας γνωμοδότησης της επιστημονικής υπηρεσίας η οποία ποτέ δεν παρουσιάστηκε γιατί πολύ απλά ποτέ δεν υπήρξε.

Την ίδια στιγμή άλλες γνωμοδοτήσεις και νομικές απόψεις που έχουν διατυπωθεί σε ανύποπτο χρόνο και επισημάνθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έγιναν αποδεκτές. (Χρυσόγονος, Καμτσίδου)

Κατόπιν αυτών, ο Πρόεδρος της Βουλής υπέπεσε και σε τρία ακόμα ατοπήματα, διεκπεραιώνοντας την εκτροπή, καθ’ υπαγόρευσιν Βενιζέλου, ως μη όφειλε:

Πρώτον αρνήθηκε την έναρξη της συζήτησης για τη πρόταση δυσπιστίας κατά του Υπουργού Οικονομικών, κατά παράβαση των υποχρεώσεών του. Και αρνήθηκε την τελική κρίση επί της εγκυρότητας ή μη από το σώμα, στο τέλος της 3ήμερης διαδικασίας, όπως προβλέπει σαφώς ο Κανονισμός (άρθρο 142 ΚτΒ) και δέχονται όλες οι επιστημονικές απόψεις, ακόμη και αυτές με διαφορετική ως προς το δια ταύτα εκτίμηση, όπως η αναφερόμενη από τον κο Βορίδη, άποψη Παραρά.

Δεύτερον, ενώ δήλωσε ότι θα θέσει στο σώμα, έστω και πριν την έναρξη της συζήτησης, την εγκυρότητα ή μη της πρότασης, τελικά ούτε αυτό έκανε, αφού μετά την αποχώρηση ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τις οδηγίες του Βενιζέλου δεν έθεσε καν το θέμα σε έγκριση του σώματος.

Τρίτον, ενώ όφειλε να διακόψει και να κατέλθει της έδρας μετά τη κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον του, συνέχισε σα να μη συμβαίνει τίποτα να προεδρεύει και ερμήνευσε κατά το δοκούν το άρθρο 150 του κανονισμού, σε σχέση με τη μη διακοπή της διαδικασίας.

Μετά από όλα αυτά ένα και μόνο ερώτημα παραμένει : ποιος είναι αυτός που σέβεται και ποιος αυτός που παραβιάζει ωμά το Σύνταγμα και το Κανονισμό της Βουλής.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Το πολυνομοσχέδιο πέρασε με 152 υπέρ για το πρώτο άρθρο και 151 για το δεύτερο, ο Σαμαράς διέγραψε Κακλαμάνη, ο Παπανδρέου είπε "όχι" για τις τράπεζες

Με 152 ψήφους υπέρ για το πρώτο άρθρο και 151 θετικές ψήφους για το δεύτερο πέρασε το πολυνομοσχέδιο. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Θόδωρος Κασής, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες γυρνούσε από τηλεοπτικό κανάλι σε τηλεοπτικό κανάλι λέγοντας πως θα καταψήφιζε τη διάταξη για το γάλα, επέστρεψε στο «μαντρί», ψηφίζοντας «ναι σε όλα». Μοιάζει, πλέον, πολύ μακρινή η ημέρα που βροντοφώναζε «ας με διαγράψει ο Βενιζέλος».

Μόνες διαφοροποιήσεις ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος είπε «ναι» στο πρώτο άρθρο κι «όχι» στο δεύτερο που αφορά τις τράπεζες, και οι δύο Κακλαμάνηδες: ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο οποίος ψήφισε «παρών» στο πρώτο άρθρο του πολυνομοσχεδίου και «ναι» στο δεύτερο», κι ο Απόστολος, ο οποίος ψήφισε «ναι» στο πρώτο άρθρο και «παρών» στο δεύτερο. Ο άφαντος σε όλη τη συζήτηση Αντώνης Σαμαράς διέγραψε τον Νικήτα Κακλαμάνη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ.

ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΜΕΤΡΑΤΕ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ
http://harryklynn.blogspot.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Δεκαεπτά ερωτήματα προς τον υπουργό Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ με σημείωμά του , με επίκεντρο «την καταστρεπτική για την ελληνική οικονομία υιοθέτηση της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ»:

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω των ερωτήσεων που θέτει, διερωτάται «μήπως οι ακραία μεροληπτικές νεοφιλελεύθερες «αναδιαρθρώσεις» έχουν και … ιδιοτελή υλική βάση;» και αναφέρεται στις «Επιτροπές Υψηλού Επιπέδου» και...
στους «Συντονιστές Εργου».

Μεταξύ άλλων, ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ερωτήματα για το πόσο στοιχίζουν, αν υποβάλλουν πόθεν έσχες, αν δεν έχουν ασυμβίβαστα κωλύματα, ενώ αφήνει σαφείς αιχμές για την επιλογή των «Συντονιστών Εργου».

Τα ερωτήματα του ΣΥΡΙΖΑ προς τον κ. Χατζηδάκη είναι:
«Με αφορμή την υιοθέτηση από το υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ ο αρμόδιος υπουργός κ.Κωστής Χατζηδάκης πρέπει να απαντήσει στα παρακάτω δεκαεφτά (17) ερωτήματα, πριν ή μετά την ψηφοφορία για το Σχέδιο Νόμου του υπουργείου Οικονομικών με τίτλο «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις» :

1. Πόσο έχουν κοστίσει μέχρι σήμερα στους φορολογούμενους οι «Επιτροπές Υψηλού Επιπέδου» και οι «Συντονιστές Έργου των Κυβερνήσεων Παπαδήμου και Σαμαρά, αντίστοιχα;

2. Με ποιά κριτήρια επιλέγονται τα μέλη των «Επιτροπών Υψηλού Επιπέδου» και οι «Συντονιστές Έργου» ; Υπήρξε δημόσια πρόσκληση για την επιλογή τους;

3. Με ποιά μέσα ελέγχεται ότι τα μέλη των «Επιτροπών Υψηλού Επιπέδου» και οι «Συντονιστές Έργου» δεν έχουν κωλύματα ή ασυμβίβαστα; Πως είναι σίγουρο το Υπουργείο Ανάπτυξης ότι δεν εξυπηρετούν παράλληλα επιχειρηματικά συμφέροντα;

4. Υποβάλουν τα μέλη των «Επιτροπών Υψηλού Επιπέδου» και οι «Συντονιστές Έργου» δήλωση πόθεν έσχες;

5. Είναι αλήθεια ότι ο προκάτοχος του κ. Κωστή Χατζηδάκη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης είχε εξαιρέσει το γάλα και τα φάρμακα από το αντικείμενο μελέτης για την ενίσχυση του «ανταγωνισμού»;

6. Πότε και από ποιόν δόθηκε εντολή να εξεταστεί το «άνοιγμα» της αγοράς στο γάλα και στα φάρμακα και ποιοι εισηγήθηκαν αυτή την επιλογή;

7. Ποιός «Συντονιστής Έργου» ανέλαβε την αρμοδιότητα «'Αρση Ρυθμιστικών Εμποδίων- Ανταγωνισμός»;

8. Ποιός «Συντονιστής Έργου» έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ανάπτυξης κατά την διάρκεια προηγούμενης θητείας του κ. Κωστή Χατζηδάκη στο συγκεκριμένο Υπουργείο;

9. Πόσοι και ποιοί «Συντονιστές Έργου» είχαν οριστεί μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου των Ολυμπιακών Αερογραμμών και στη συνέχεια της εταιρείας ΠΑΝΘΕΟΝ και - αλήθεια - θεωρεί ότι οι συγκεκριμένοι «Συντονιστές Έργου» οδήγησαν την ελληνική αγορά αεροπορικών υπηρεσιών στον «ανταγωνισμό» ή στο μονοπώλιο μιας και μόνο εταιρείας;

10. Ποιός «Συντονιστής Έργου» έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΛΠΕ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Λιανικής Πώλησης Ελλάδος), στον οποίο συμμετέχουν τα σούπερ - μάρκετ, που με την επίκληση της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ αποκτούν το δικαίωμα να πωλούν και φάρμακα;

11. Ποιός «Συντονιστής Έργου» είναι ιδιοκτήτης αλυσίδας καταστημάτων πώλησης καφέ και άλλων ροφημάτων, στα οποία με επίκληση της ίδιας «εργαλειοθήκης» θα επιτρέπεται πλέον και η πώληση καπνικών προϊόντων, σε βάρος κοινωνικά ευπαθών ομάδων (ανάπηροι πολέμου, θύματα πολέμου και ειρηνικής περιόδου κλπ);

12. Υπάρχει «Συντονιστής Έργου» που να έχει υποστηρίξει την νόθευση ελαιόλαδου;

13. Υπάρχει «Συντονιστής Έργου» του οποίου συγγενής να σχετιζόταν με διαφημιστική εταιρεία, η οποία φέρεται να ανέπτυξε συνεργασία με γνωστό επιχειρηματικό όμιλο, στον οποίο κατέληξαν οι Ολυμπιακές Αερογραμμές επί προηγούμενης θητείας του κ. Κωστή Χατζηδάκη στο Υπουργείο Ανάπτυξης;

14. Υπάρχει «Συντονιστής Έργου» ο οποίος να έχει διατελέσει Πρόεδρος σε εταιρεία γνωστού επιχειρηματικού ομίλου, στον οποίο κατέληξαν οι Ολυμπιακές Αερογραμμές επί προηγούμενης θητείας του κ. Κωστή Χατζηδάκη στο Υπουργείο Ανάπτυξης;

15. Υπάρχει «Συντονιστής Έργου» ο οποίος να φέρεται εταίρος εταιρείας, συνεργαζόμενης με το ΙΟΒΕ, στο οποίο Γενικός Διευθυντής διετέλεσε ο κ. Γιάννης Στουρνάρας;

16. Υπάρχει «Συντονιστής Έργου», ο οποίος να φέρεται να συνεργάζεται με φυσικό πρόσωπο, το οποίο έχει εκπροσωπήσει ΜΚΟ χρηματοδοτημένη από το Ελληνικό Δημόσιο;

17. Αληθεύει ότι καμιά υπηρεσία και κανένα ειδικευμένο στέλεχος με δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα στο Υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά και σε άλλα συναρμόδια Υπουργεία, ουδέποτε συμμετείχε στη σύνταξη - τμήματος έστω - του Σχεδίου Νόμου «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας» στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις, ενώ αντίθετα όλο το «βάρος» σήκωσαν μεγάλα δικηγορικά γραφεία των Αθηνών (στην οδό Ομήρου και στην οδό Λυκαβηττού;) σε συνεργασία με την Τρόικα και τους «Συντονιστές Έργου» του Υπουργείου Ανάπτυξης;
Περιμένουμε απαντήσεις από τον υπουργό Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας».
Από news247

http://harryklynn.blogspot.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Χθες συντελέστηκε ένα πρωτόγνωρο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Η πρόταση δυσπιστίας κατά μέλους της κυβέρνησης, αποτελεί σύμφωνα με το άρθρο 142 του κανονισμού της Βουλής, νόμιμο δικαίωμα του 1/6 της Βουλής. Η επίκληση χρονικού ορίου εξαμήνου από προηγούμενη πρόταση, είναι απολύτως σαφές από την παράγραφο 6 του ίδιου άρθρου του κανονισμού, ότι αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς, σε όμοια πρόταση δυσπιστίας.
Είναι απολύτως σαφές ότι η πρόταση δυσπιστίας κατά του συνόλου της κυβέρνησης και...
η πρόταση κατά μέλους, δεν έχουν καμία ομοιότητα. Η αποδοχή αρχικά από τον κύριο Σταμάτη της πρότασης, εκ μέρους της κυβέρνησης, και ειδικότερα η επισήμανσή του ότι δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της πρότασης, αποτελεί περίτρανη απόδειξη.

Η ετεροχρονισμένη διαφοροποίηση από τον πρωθυπουργεύοντα κ. Βενιζέλο, αφού το Προεδρείο είχε διακόψει προκειμένου να ξεκινήσει, με βάση τον κανονισμό, η τριήμερη συζήτηση, αποτελεί πρωτοφανή εξέλιξη.

Η απουσία του κ. Σαμαρά από τη Βουλή και η διεκπεραίωση του ρόλου του από τον κο Βενιζέλο, αποτελεί ένα ανοιχτό άδειασμα του πρωθυπουργού προς τον στενό συνεργάτη του και υπουργό Επικρατείας, κ. Σταμάτη.

Ο Κανονισμός της Βουλής παραβιάστηκε κατάφωρα, και η πρόταση μομφής δεν συζητήθηκε, μετά από παρέμβαση του «έγκριτου» Συνταγματολόγου κ. Βενιζέλου και μετά την επίκληση μιας γνωμοδότησης της επιστημονικής υπηρεσίας η οποία ποτέ δεν παρουσιάστηκε γιατί πολύ απλά ποτέ δεν υπήρξε. Την ίδια στιγμή άλλες γνωμοδοτήσεις και νομικές απόψεις που έχουν διατυπωθεί σε ανύποπτο χρόνο και επισημάνθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έγιναν αποδεκτές . (Χρυσόγονος, Καμτσίδου)

Κατόπιν αυτών, ο Πρόεδρος της Βουλής υπέπεσε και σε τρία ακόμα ατοπήματα, διεκπεραιώνοντας την εκτροπή, καθ’ υπαγόρευσιν Βενιζέλου, ως μη όφειλε:

Πρώτον αρνήθηκε την έναρξη της συζήτησης για τη πρόταση δυσπιστίας κατά του Υπουργού Οικονομικών, κατά παράβαση των υποχρεώσεών του. Και αρνήθηκε την τελική κρίση επί της εγκυρότητας ή μη από το σώμα, στο τέλος της 3ήμερης διαδικασίας, όπως προβλέπει σαφώς ο Κανονισμός (άρθρο 142 ΚτΒ) και δέχονται όλες οι επιστημονικές απόψεις, ακόμη και αυτές με διαφορετική ως προς το δια ταύτα εκτίμηση, όπως η αναφερόμενη από τον κο Βορίδη, άποψη Παραρά.

Δεύτερον, ενώ δήλωσε ότι θα θέσει στο σώμα, έστω και πριν την έναρξη της συζήτησης, την εγκυρότητα ή μη της πρότασης, τελικά ούτε αυτό έκανε, αφού μετά την αποχώρηση ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τις οδηγίες του Βενιζέλου δεν έθεσε καν το θέμα σε έγκριση του σώματος.

Τρίτον, ενώ όφειλε να διακόψει και να κατέλθει της έδρας μετά τη κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον του, συνέχισε σα να μη συμβαίνει τίποτα να προεδρεύει και ερμήνευσε κατά το δοκούν το άρθρο 150 του κανονισμού, σε σχέση με τη μη διακοπή της διαδικασίας.

Διαβάστε τη Γνωμοδότηση Χρυσόγονου:

Ερώτημα

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας μου έθεσε το ερώτημα εάν είναι επιτρεπτή η υποβολή πρότασης δυσπιστίας ατομικά κατά υπουργού πριν από την παρέλευση εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, μέλος της οποίας είναι ο υπουργός.

Απάντηση
Ι. Στην παρ. 2 του άρθρου 84 του Συντάγματος ορίζεται: «Η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά την πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας. …».

Το δεύτερο εδάφιο της παραπάνω διάταξης θέτει τον κανόνα ότι για να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας πρέπει να έχει παρέλθει τουλάχιστον εξάμηνο από την απόρριψη της προηγούμενης. Ο κανόνας αυτός έχει βεβαίως νόημα μόνον όταν πρόκειται για την υποβολή νέας πρόταση δυσπιστίας κατά της ίδιας κυβέρνησης. Είναι αυτονόητο ότι, εάν εντός του εξαμήνου ορκιστεί νέα κυβέρνηση, ουδόλως κωλύεται η υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά αυτής. Με άλλα λόγια, η εφαρμογή του κανόνα προϋποθέτει την ταυτότητα του καθ’ ου η πρόταση.

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ο παραπάνω κανόνας δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση υποβολής διαδοχικών προτάσεων κατά της κυβέρνησης συλλογικά και κατά μέλους της ατομικά, οπότε επίσης δεν συντρέχει ταυτότητα του καθ’ ου η πρόταση. Όπως έχω υποστηρίξει σε ανύποπτο χρόνο, η εξάμηνη προθεσμία δεν εφαρμόζεται παρά μόνο για ταυτόσημες ως προς τον καθ’ ου προτάσεις, έτσι ώστε η απόρριψη πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης να μην εμποδίζει την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά μέλους της πριν την πάροδο εξαμήνου (Κ. Χρυσόγονος, Συνταγματικό δίκαιο, Εκδ. Σάκκουλα 2003, σ. 555).

Την άποψη αυτή, μολονότι είχε υποστηριχθεί παλαιότερα και η αντίθετή της (βλ. Π. Παραρά, Σύνταγμα 1975 – Corpus, τόμ. ΙΙΙ, Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 1999, σ. 203), επιβεβαιώνει και η πλέον πρόσφατη μονογραφία για την κυβερνητική ευθύνη που διαθέτει η ελληνική βιβλιογραφία. Σ’ αυτήν αναφέρεται, επί λέξει, ότι «η προθεσμία αυτή δεν ισχύει, όταν η προγενέστερη πρόταση μομφής δεν αφορούσε το υπουργικό συμβούλιο στο σύνολό του ή τον πρωθυπουργό, αλλά μεμονωμένο μέλος της κυβέρνησης… Αν, δηλαδή, απορριφθεί πρόταση μομφής που στρέφεται κατά της κυβέρνησης, δεν παρεμποδίζεται η υποβολή νέας, που στοχεύει στην απομάκρυνση υπουργού, εντός του εξαμήνου» (Ιφ. Καμτσίδου, Το κοινοβουλευτικό σύστημα. Δημοκρατική αρχή και πολιτική ευθύνη, Εκδ. Σαββάλα 2011, σ. 267).

Εξάλλου, η παραπάνω άποψη επιβεβαιώνεται κατ’ ουσίαν και από δύο περαιτέρω επιχειρήματα, ένα τελολογικό και ένα συστηματικό. Καταρχάς, προφανής σκοπός της περί εξαμήνου διάταξης του άρθρου 84 παρ. 2 Συντ. είναι η διασφάλιση της κυβερνητικής σταθερότητας, η οποία όμως μόνον από ενδεχόμενη αποδοχή πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης συλλογικά κινδυνεύει και όχι από την αποδοχή τέτοιας πρότασης ατομικά κατά υπουργού. Στη δεύτερη περίπτωση ο υπουργός υποχρεούται μεν σε παραίτηση, η συνταγματική ωστόσο θέση της κυβέρνησης συλλογικά ουδόλως θίγεται.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 85 Συντ., σύμφωνα με την οποία «τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για τη γενική πολιτική της Κυβέρνησης και καθένας από αυτούς για τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμοδιότητάς του», προκύπτει ότι διακρίνεται σαφώς η ατομική πολιτική ευθύνη των μελών της κυβέρνησης έναντι της συλλογικής ευθύνης της ίδιας της κυβέρνησης (βλ., ενδεικτικά, Ευ. Βενιζέλου, Μαθήματα συνταγματικού δικαίου, 2η έκδ., Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 2008, σ. 559, Κ. Μαυριά, Συνταγματικό δίκαιο Ι, Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 2000, σ. 543, Δ. Θ. Τσάτσου, Συνταγματικό δίκαιο, τόμ. Β΄, Οργάνωση και λειτουργία της πολιτείας, 2η έκδ., Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 1993, σ. 292 επ.). Επομένως, η απόδοση ατομικής πολιτικής ευθύνης με την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά ορισμένου μέλους της κυβέρνησης είναι σαφώς διακεκριμένη έναντι της απόδοσης πολιτικής ευθύνης συλλογικά στην κυβέρνηση.

II. Σύμφωνα με το άρθρο 142 παρ. 3 του Κανονισμού της Βουλής, αν διαπιστωθεί ότι η πρόταση υπογράφεται από τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό βουλευτών, η Βουλή διακόπτει τις (νομοθετικές ή άλλες) εργασίες της και επακολουθεί η έναρξη συζήτησης της πρότασης. Η κατά τη διάταξη αυτή διαπίστωση γίνεται προφανώς από το Προεδρείο της Βουλής και η αρμοδιότητα του τελευταίου εξαντλείται σ΄ αυτήν. Ούτε στο άρθρο 142 ούτε στα άρθρα 11 και 12 και 14 του Κανονισμού, τα οποία καθορίζουν τις αρμοδιότητες του Προέδρου, των λοιπών μελών του Προεδρείου και της Διάσκεψης των Προέδρων, περιέχεται οποιαδήποτε πρόβλεψη περί δυνατότητας του Προεδρείου (ή της Διάσκεψης των Προέδρων) να απορρίψει το ίδιο πρόταση δυσπιστίας, επειδή κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας των μελών του Προεδρείου (ή της Διάσκεψης των Προέδρων) ή προσωπικά του Προέδρου η πρόταση αυτή δεν πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 84 του Συντάγματος και 142 του Κανονισμού της Βουλής σχετικά με τον χρόνο υποβολής της. Μόνη αρμόδια να απορρίψει την πρόταση δυσπιστίας, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, είναι η Ολομέλεια της Βουλής, αφού εννοείται προηγηθεί συζήτησή της με τους όρους της παρ. 4 του άρθρου 142 του Κανονισμού της Βουλής.

Συμπέρασμα

Η απόρριψη πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης δεν εμποδίζει την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά μέλους της πριν την πάροδο εξαμήνου και πάντως μόνη αρμόδια να τη συζητήσει και στη συνέχεια να την απορρίψει είναι η Ολομέλεια της Βουλής, εφόσον η πρόταση φέρει τις υπογραφές τουλάχιστον του ενός έκτου του συνόλου των βουλευτών.

Θεσσαλονίκη, 30.03.2014

Κώστας Χ. Χρυσόγονος
Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Νομική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Διαβάστε το ολόκληρο...

Συχνά-πυκνά κυκλοφορούν κάποια ηλεκτρονικά μηνύματα που προωθούνται ως απόλυτα ιστορικά δεδομένα, αλλά βλάπτουν σοβαρά την ιστορική πραγματικότητα. Ένα τέτοιο είναι ότι «Η Κύπρος πουλήθηκε επί δημοκρατίας Καραμανλή Α'», σύμφωνα με τη δήλωσή του στις 14 Αυγούστου 1974, ότι «Η Κύπρος κείται μακράν».

Ερευνώντας, όμως, τα βρετανικά και αμερικανικά επίσημα έγγραφα, για να προβεί ο Κ. Καραμανλής στη δήλωση εκείνη προηγήθηκαν τα εξής: Στις 14 Αυγούστου 1974, σε συνεδρία στην πρωθυπουργική κατοικία, οι Βρετανοί πήραν την τελική απόφαση ότι θα άφηναν τους Τούρκους να προχωρήσουν δίχως να κάνουν τίποτα. Ο Χάρολτ Γουίλσον (Βρετ. Πρωθυπουργός) ήταν της άποψης ότι ούτε η βρετανική κυβέρνηση ούτε τα Ηνωμένα Έθνη έπρεπε να εμπλακούν στρατιωτικώς με την Τουρκία. Την ίδια στάση κράτησε και ο Αμερικανός Υπ. Εξωτερικών Δρ Χένρι Κίσιγκερ (ο οποίος ακολουθούσε τη βρετανική πολιτική και όχι αντιστρόφως). Την ίδια μέρα, ο Κ. Καραμανλής ζήτησε από τους Βρετανούς κάλυψη να στείλει αεροπορικώς από την Κρήτη ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς μια δύναμη 10.000 ανδρών στην Κύπρο, όμως η απάντηση ήταν αρνητική από τον Τζέιμς Κάλαχαν (Βρετ. Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας).

Από αμερικανικό δε έγγραφο ημερ. 15 Αυγούστου 1974, βρήκα ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία με τονΚίσιγκερ, ο Κάλαχαν του είπε για το ελληνικό αίτημα μέσω Μαύρου και την απόρριψή του. Όμως πρόσθεσε και τούτο: «Του έστειλα (του Μαύρου) μήνυμα ότι δεν μπορεί να γίνει για πολλούς λόγους που εξήγησα. Ένας λόγος που ενδιαφέρει είναι ότι όταν είδα τον Μακάριο το πρωί, τον ρώτησα ποια ήταν η άποψή του, αν μας εζητείτο να κάνουμε κάτι τέτοιο και μου είπε, μα τι θα έκαναν τα στρατεύματα αν πήγαιναν εκεί. Έτσι ήμουν στη θέση να δώσω οδηγίες στον πρέσβη μας (στην Αθήνα) ότι ο Μακάριος δεν έβλεπε λόγο για κάτι τέτοιο. Έτσι νομίζω μπορούμε να θεωρούμε το θέμα αυτό νεκρό».

15.8.1974 ώρα Αμερικής 10.43 π.μ. «.Callahan to Kissinger: So what I have done, is to send back a message to him (Μαύρου), saying that it can't be done for a variety of reasons which I have outlined. One of the interesting ones is that when I saw Makarios this morning, I asked him what would be his view if we were asked to do such a thing and he said, but what would the troops do, if they got there. So I have been able to give our Ambassador instructions that Makarios sees no purpose in doing this. So I think we can regard that one as dead».Έτσι φθάσαμε να ακουστεί το περιβόητο του Κ. Καραμανλή «Η Κύπρος κείται μακράν», με τη διαφορά, σύμφωνα με τονΤζέιμς Κάλαχαν, γι' αυτό συμφωνούσε και ο ίδιος ο Μακάριος! Ακούστε και τι δήλωσε ο Μίκης Θεοδωράκης για τον εαυτόν του. Ομιλία στο REX για τη Σπίθα, 17 Ιανουαρίου 2011: «Εγώ ο ίδιος ομολογώ ότι συνεργάστηκα για τη λύση Καραμανλή, αναγνωρίζοντας τη δύναμη της εξάρτησής μας από τους Αμερικανούς και προβαίνοντας εν γνώσει μου σε συμβιβασμό. Και επειδή οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ, ειδικά μετά το Πολυτεχνείο, έψαχναν και αυτοί τρόπους για να απαλλαγούν από τους στρατιωτικούς και συμφωνούσαν μαζί μου για τη λύση Καραμανλή, με κάλεσαν στην Ουάσιγκτον τον Ιούνιο του 1974 να μεσολαβήσω, προκειμένου να δεχθεί ο Καραμανλής να αναλάβει αυτόν τον ρόλο» (σημείωση γράφουσας: Η επιλογή Κ. Καραμανλή και το σχέδιο επαναφοράς του εκπονήθηκε με εντολή του Φόρεϊν Όφις πέντε χρόνια πριν από το πραξικόπημα και την εισβολή του 1974).

Η δήλωση Θεοδωράκη ενισχύει ακόμα περισσότερο την ανάγκη να αποκαλυφθούν πλήρως και οι ευθύνες της Αριστεράς στην τραγωδία του 1974. Αλλά κάτι τέτοιο θα ξεσκεπάσει όλες τις βρομιές και δυσωδίες του διεφθαρμένου πολιτικού, κομματικού συστήματος, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Λευκωσία, γι' αυτό δεν ανοίγει ο διαβόητος φάκελος της Κύπρου. Θα καταποντιστεί το χρήσιμο πατριωτικό αντι-ιμπεριαλιστικό άλλοθι όλων αν ανοίξει. Τρελοί είναι να τον ανοίξουν; Μας αρκεί και το πόρισμα-παρωδία της Κυπριακής Βουλής μέχρι το 2059 (τότε θα ανοίξουν οι Βρετανοί ένα φάκελό τους για το πραξικόπημα), όταν τα εγγόνια, τα δισέγγονα ή τα τρισέγγονά μας, ίσως απελευθερωμένα πια από τους πολιτικούς μπράβους, με όλους μας να έχουμε βρικολακιάσει, καταγράψουν την αλήθεια, έστω και για τα ράφια της Ιστορίας...

(Από ομιλία μου στη Λεμεσό, Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013,
Διοργάνωση: Δεξαμενή Σκέψης Άγιος Νικόλαος
και Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ)
Σημερινή
ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια- δημοσιογράφος, συγγραφέας
O Μίκης Θεοδωράκης για τον εαυτόν του. Ομιλία στο REX για την Σπίθα, 17 Ιανουαρίου 2011:


Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Για μεγάλη ήττα των κυβερνώντων Σοσιαλιστών και προσωπικά του Φρανσουά Ολάντ κάνουν λόγο τα περισσότερα ΜΜΕ, μετά τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών στη Γαλλία. Λόγω και της πολύ χαμηλής συμμετοχής, οι Σοσιαλιστές έχασαν σημαντικό έδαφος, με αποτέλεσμα η Κεντροδεξιά να κερδίζει και σε ποσοστά και σε αριθμό δήμων.

Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για μετακίνηση περίπου 100 δήμων με περισσότερους από 10.000 κατοίκους προς την Κεντροδεξιά – αν και το Παρίσι είναι πιθανό να μείνει στους Σοσιαλιστές.
Την ίδια στιγμή, η Ακροδεξιά της Μαρίν Λεπέν πανηγυρίζει. Ολοκληρώνοντας τις πολύ καλές επιδόσεις του πρώτου γύρου, οι υποψήφιοι του Εθνικού Μετώπου φέρονται να κερδίζουν τουλάχιστον οκτώ δήμους (είχαν κερδίσει άλλο ένα από την πρώτη Κυριακή), αλλά και να εκλέγουν εκατοντάδες συμβούλους σε όλη τη χώρα. Έτσι, μοιάζει να επιβεβαιώνεται η δυναμική του κόμματος, τη στιγμή που οι δημοσκοπήσεις το φέρνουν στην πρώτη θέση ενόψει των ευρωεκλογών του ερχόμενου Μαΐου. Όσο για την ίδια τη Λεπέν, δικαιούται να ελπίζει ότι στις προεδρικές εκλογές του 2017 μπορεί να κάνει τη μεγάλη έκπληξη, καταφέροντας ό,τι δεν πέτυχε ο πατέρας της το 2002.
Τώρα, θα πρέπει να αναμένεται η αντίδραση του Ολάντ, τα ποσοστά δημοτικότητας του οποίου έχουν υποχωρήσει στο ιστορικό χαμηλό του 20%. Οι φήμες κάνουν λόγο για σχέδιο ανασχηματισμού της κυβέρνηση, με πιθανή απομάκρυνση και του πρωθυπουργού Ζαν-Μαρκ Ερό. Ακόμη κι έτσι, ωστόσο, ο πρόεδρος δεν μοιάζει ικανός να αναστρέψει το κλίμα, που είναι ιδιαιτέρως βαρύ για τον ίδιο και το κόμμα του.

Ημερησία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η κατασκευή που έχουν (επιμελώς) ξεχάσει να αναφέρουν η Lamda Development του Λάτση και το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων
Marina Bay Sands, casino resort, Singapore
Φώτης Κόλλιας

Παρά τον μεγάλο αριθμό συνεντεύξεων και δηλώσεων, αλλά και τις δεκάδες σελίδες ανεπίσημου πληροφοριακού υλικού για το Ελληνικό, τόσο η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) όσο και της Lamda Development έχουν ξεχάσει να αναφέρουν μια λέξη.
Πρόκειται για τη λέξη «καζίνο», παρά το γεγονός ότι στα σχέδια της εταιρίας του Ομίλου Λάτση είναι η κατασκευή και λειτουργία casino resort (πολυτελές συγκρότημα με καζίνο, ξενοδοχείο, καταστήματα, μαρίνα κ.λπ.) στην παραλιακή ζώνη του Αγίου Κοσμά. Κι όμως αυτή η μικρή «λεπτομέρεια» δεν έχει αναφερθεί πουθενά, αν και αποτελεί βασικό συστατικό του σχεδίου ανάπτυξης, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν στελέχη που εμπλέκονται στην υπόθεση. Την Τετάρτη η Lamda Development υπέβαλε βελτιωμένη οικονομική προσφορά, ύψους 915.000.000 ευρώ για το 100% της Ελληνικόν Α.Ε. (το 33% με την υπογραφή της σύμβασης και τα υπόλοιπα σε 10 έτη).

Οσο κι αν θέλουν να κρυφτούν στη Lamda Developmnet, η χαρά δεν τους αφήνει. Σε μια πρόσφατη παρουσίασή του σε συνέδριο ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Οδυσσέας Αθανασίου έκρινε σκόπιμο να παρουσιάσει το πρότυπο που θεωρεί ότι πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας για την αξιοποίηση του Ελληνικού. Ποιο ήταν αυτό το πρότυπο; Το έργο «Marina Bay» στη Σιγκαπούρη, βασικό συστατικό του οποίου είναι το «Marina Bay Sands», το casino resort που δημιούργησε ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Σέλντον Αντελσον. Ο Αντελσον είχε επισκεφτεί στο παρελθόν την Αθήνα, καθώς επί χρόνια αναζητεί περιοχή της Ευρώπης όπου θα κατασκευάσει συγκρότημα καζίνων. Πρόσφατα «έφαγε πόρτα» στην Ισπανία, παρά τα δισεκατομμύρια που υποσχόταν, κυρίως εξαιτίας αντιδράσεων από την Καθολική Εκκλησία.

Τι είπε ο κ. Αθανασίου στη συγκεκριμένη παρουσίαση για το «Marina Bay» της Σιγκαπούρης; Είπε σχεδόν τα ίδια που λένε η Lamda Development και το ΤΑΙΠΕΔ τις τελευταίες εβδομάδες: ότι δημιουργήθηκαν 30.000 θέσεις εργασίας, ότι υπήρξε αύξηση τουριστών κατά 25%, ότι υπήρξε συνεισφορά στο ΑΕΠ, που έφτασε το 0,8% ετησίως (περί τα 2,5 δισ. ευρώ), και ότι η συνολική επένδυση κινείται μεταξύ 8 και 10 δισ. ευρώ. Στο Ελληνικό γνωρίζουμε ότι το σχέδιο της Lamda Development προβλέπει επένδυση περί τα 5,8 δισ. ευρώ, ενώ άλλο 1,2 δισ. ευρώ θα δαπανηθεί για τις δημόσιες υποδομές (δρόμοι, δίκτυα, πάρκο κ.λπ.).

Για το καζίνο δεν έχουμε ακούσει κουβέντα ούτε από τον μοναδικό υποψήφιο διεκδικητή ούτε από το ΤΑΙΠΕΔ, που παρουσιάζει με κάθε ευκαιρία τα θετικά οφέλη από την επένδυση. Για ακόμα μια φορά προσπαθούν να πιάσουν στον ύπνο τούς πολίτες και στη συνέχεια θα απορούν γιατί υπάρχουν αντιδράσεις. Οσο για τις συγκρίσεις με τη Σιγκαπούρη, ας έχουμε υπόψη ότι ο Αντελσον κατασκεύασε εκεί το πιο ακριβό συγκρότημα κτιρίων στον κόσμο, αφού του κόστισε περί τα 5,7 δισ. δολάρια (μαζί με το κόστος απόκτησης της γης).

Φώτης Κόλλιας
δημοκρατία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Με τον Σάββα Ιακωβίδη

Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Σάπισαν και βρόμισαν τα πάντα. Λιγόστεψε το οξυγόνο της τιμιότητας και της αξιοπρέπειας

Μεθαύριο, ο κυπριακός Ελληνισμός θα τιμήσει το ανεπανάληπτο έπος του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.
Καλείται να θυμηθεί ξανά και πιο έντονα τα ωραία εκείνα αμούστακα παιδιά και τους έφηβους, που πυρακτωμένοι από τη φωτιά της ελευθερίας και της αγάπης προς τη δούλη πατρίδα, ανέβαιναν στα βουνά, κρύβονταν σε κρησφύγετα, μάχονταν στις πόλεις ή βασανίζονταν στα «σπέσιαλ μπραντς» από βάρβαρους και αιμοβόρους Εγγλέζους βασανιστές. Ή, ακόμα έπεφταν ηρωικά μαχόμενοι ή απαγχονίζονταν στις Κεντρικές Φυλακές. Οι αγωνιστές ήταν αγνοί άνθρωποι που αγαπούσαν την Κύπρο μας και αξίωναν την ελευθερία της. Δεν ήταν απλώς πατριώτες, με την έννοια που έδωσε κάποτε ο στρατηγός Ντε Γκωλ: «Πατριωτισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα την αγάπη για τη χώρα σου. Εθνικισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα το μίσος για τις άλλες». Οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ και ο κυπριακός Ελληνισμός δεν μισούσαν τους Εγγλέζους, αλλά δεν ανέχονταν την πολιτική της χώρας τους έναντι της Κύπρου.

Οι αγωνιστές ήσαν φιλοπάτριδες. Δηλαδή άνθρωποι που έβαζαν πάνω από τις δικές τους έγνοιες, προβλήματα και δυσκολίες, την προκοπή και την ελευθερία της πατρίδας μας και την απαλλαγή της από τον βρετανικό ζυγό. Πρώτα η πατρίδα και ύστερα οι άνθρωποι, επειδή χωρίς πατρίδα ο άνθρωπος δεν έχει ταυτότητα, εστία και ρίζες. Τότε, οι Έλληνες Κύπριοι ήσαν φιλοπάτριδες. Πώς κατάντησαν σήμερα λυμεώνες, άρπαγες, ληστές και καταστροφείς του τόπου τους; Πώς, μετά από 50 χρόνια ανεξάρτητου βίου, σχεδόν όλα σε αυτόν τον τόπο κατέρρευσαν; Οι θεσμοί δεν λειτουργούν ή υπολειτουργούν, επειδή εκείνοι που τους εκπροσωπούν αποδείχτηκαν ανάξιοι ή μικροί. Οι αρετές και οι αρχές της φιλοπατρίας, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της εντιμότητας, του φιλότιμου και της λεβεντιάς, του δεσμευτικού λόγου, της υπευθυνότητας και της σοβαρότητας, της ευθύνης και της αξιοπιστίας, γιατί χάθηκαν; Πού δραπέτευσαν; Γιατί τόσοι πολλοί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστηκα προκάλεσαν τόση καταστροφή στον τόπο; Τι πήγε στραβά και πού κιοτέψαμε; Γιατί χάσαμε τον μπούσουλα;

Ποια είναι η καθολική αίσθηση μεταξύ των πολιτών; Ότι τίποτε δεν λειτουργεί, το κράτος είναι ακυβέρνητο, τα κόμματα συνεχίζουν την ίδια αδιέξοδη τακτική των συνθημάτων και της διαπλοκής, της εξάρτησης και της δημαγωγίας. Η διαφθορά, η σήψη, η διαρπαγή του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου, η ανικανοκρατία και η αναξιοκρατία είναι πρωτότοκες κόρες της κομματοκρατίας. Αυτή ξεγέννησε την οικογενειοκρατία και την ημετεροκρατία, και με τη σειρά τους έπλασαν την πελατειακή συναλλαγή και τη ρουσφετοκρατία. Αντί να μας κυβερνούν τα πιο λαμπρά μυαλά, διοικούμαστε από κομματικούς μαγκουροφόρους και πολιτικούς σημαιοφόρους, που η μόνη έγνοια τους είναι «το κόμμαν τζιαι τα μμάθκια τους». Τον καιρό του αγώνα της ΕΟΚΑ, οι νέοι μας είχαν πρότυπα και παραδείγματα. Σήμερα οι νέοι μας έχουν εξαρτήσεις από ουσίες και παραδίνονται στο βόλεμα, αν έχουν κομματικό μπάρμπα, ή απλώς ξενιτεύονται απελπισμένοι για το κατάντημα της πατρίδας τους.

Η ατιμωρησία έχει εξελιχθεί σε πυώδη γάγγραινα του δημόσιου βίου. Ο τόπος υποφέρει από τα μεγαλύτερα εγκλήματα, που παραμένουν τα περισσότερα ατιμώρητα. Συνήθως οι ταγοί μας αρέσκονται να αναζητούν «ξένους δακτύλους», συνωμοσίες και σχέδια. Ο πραγματικός εχθρός είναι εντός και είναι γνωστός: Είναι ο κακός, άθλιος εαυτός μας. Ο εγωισμός, η απληστία, η απατεωνιά, η ληστεία, η ασέβεια προς τον άλλον και προς την πατρίδα μας, η αναξιοπρέπεια, η χαμέρπεια, η διαβολή και η μη ανοχή του καλύτερου. Γιατί εκατοντάδες ή και χιλιάδες Κύπριοι διαπρέπουν στην αλλοπαδή, αλλ’ είναι άγνωστοι στον τόπο τους; Γιατί όλοι αυτοί αξιοποιούνται από τους ξένους, αλλ’ η πατρίδα τους, με μικρότητα και μικροψυχία, τους φτύνει; Διότι όλα αυτά τα λαμπρά μυαλά θα καταδείξουν τη μιζέρια, την αχαμπαροσύνη, την αναξιοπρέπεια και την ανεπάρκεια όλων αυτών που μας κυβερνούν. Κυρίως θα επιβεβαιώσουν ότι γι’ αυτούς τους μοιραίους, η πατρίδα είναι η τελευταία έγνοια τους.

Οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ και ο κυπριακός Ελληνισμός, τότε, αγωνίστηκαν για να παραδώσουν μια Κύπρο ελεύθερη και ευημερούσα. Οι πολιτικοί διαχειριστές της την κατάντησαν μισή και τώρα υποθηκευμένη και εξαρτημένη από ξένους δανειστές. Δεν περνά ημέρα χωρίς να αποκαλύπτεται και μια ανεπάρκεια και να ανοίγει ακόμα ένα δυσώδες απόστημα. Οι άνθρωποι απελπίστηκαν από το κατάντημα όσων από διάφορες θέσεις τον κυβερνούν. Αυτοί δεν έχουν κύρος, δεν έχουν αξιοπρέπεια, δεν επιδεικνύουν καν στοιχειώδη ευθιξία, είναι σπιθαμιαίοι, ανύπαρκτοι, ανίκανοι, τρεμαλέοι μπροστά στις τεράστιες προκλήσεις και στα οδυνηρά προβλήματα. Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Σάπισαν και βρόμισαν τα πάντα. Λιγόστεψε το οξυγόνο της τιμιότητας και της αξιοπρέπειας. Αναζητείται απελπισμένα φιλοπατρία, γνήσιος πατριωτισμός, προπάντων άδολη και αψεγάδιαστη αγάπη για την πατρίδα μας. Να την αγαπήσουμε ξανά και να την τοποθετήσουμε πάνω απ’ όλα και απ’ όλους. Να τη σώσουμε για να σωθούμε.

σημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top