Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

…όταν σκοτώνουν ελληνάκια, γυναίκες, ηλικιωμένους, άμαχους, περαστικούς, δεν τρέχει κάστανο. Σιγά μην ασχοληθεί ο κύριος Ρουπακιώτης με λεπτομέρειες.
Εδώ έγινε πολεμική επιχείρηση σε φυλακές και αντί να κινητοποιηθούν όλες οι δυνάμεις που έχουν απομείνει, καθόντουσαν και μιλούσαν για τις ευθύνες των δεσμοφυλάκων, των υπαλλήλων, των συνδικαλιστών, της ΓΣΕΕ, της ΠΟΕ – ΟΤΑ για το συμβάν.

Μπαίνουν κτήνη σε σπίτι γερόντισσας, την βασανίζουν μέχρι να αποκαλύψει που έχει τα λεφτά και μετά ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ. Αλλά δεν ιδρώνει κανενός του αυτί. Σε οποιαδήποτε άλλη ευνομούμενη χώρα, για ΕΝΑ τέτοιο έγκλημα θα είχε πέσει κυβέρνηση. Εδώ, για εκατοντάδες απάνθρωπες δολοφονιες που μπορούν να χαρακτηριστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ασχολείται ο τοπικός κυρ΄ Μήτσος ο ενωματάρχης.

Αυτά βεβαίως αλλάζουν εάν κανένας “τρομερός κακούργος” τολμήσει να αγγίξει καμμία
μπετονιέρα της “Ελληνικός Χρυσός”.
Εκεί πραγματικά διαπιστώνουμε ότι υπάρχει κράτος, αλλά και για ποιούς δουλεύει.

Νύχτα εισβολές σε σπίτια αθώων που το μόνο τους “έγκλημα” είναι να υπερασπίζουν την Γη τους. Με το ζόρι συλλογή DNA με μαεστρία που θα ζήλευαν και στο Γκουαντάναμο. Μαθητριες και γέροντες δεν εξαιρούνται, το κράτος των Ρουπακιώτηδων είναι αμείλικτο.

Και σε χρονο που θα ζήλευε το CSI Las Vegas, εντοπιζονται οι 20 “ύποπτοι” και βγαίνουν τα εντάλματα σύλληψης. Αν είχαν σκοτώσει καμμιά “άπιστη” γιαγιά, το κράτος θα λειτουργούσε όπως ακριβώς το γνωρίζουμε. Εθνοκτονικά.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΑΛΗΤΗΡΙΟΙ.



http://olympia.gr/



Διαβάστε το ολόκληρο...

Άγριες αποδοκιμασίες σε κυβερνητικούς βουλευτές κατά την διάρκεια συνεδρίου

Αποδοκιμάσθηκαν οι βουλευτές της Ν.Δ Δημήτριος Χριστογιάννης και η βουλευτής θεσσαλονίκης της ΔΗΜΑΡ Κατερίνα Μάρκου κατά την έναρξη του 8ου Συνεδρίου της ΟΕΝΓΕ και αναγκάσθηκαν να αποχωρήσουν . Ο βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ Συμεών Κεδίκογλου αποχώρησε χωρίς να ανέβη στο Βήμα.

Απολαύστε το βίντεο στην συνέχεια...





Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Μελετώντας τα κείμενα επιφανών δημοσιογράφων, που διακρίθηκαν και στο παρελθόν για τα «αντι-κυπριακά» τους αισθήματα, ένιωσα λύπη αλλά και οργή. Θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τα ανθρωπάκια του αθηναϊκού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, που χαίρονται όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά μετά από μεγάλη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι απαιτείται απάντηση, και διόρθωση των λανθασμένων πληροφοριών που μετέδωσαν για να μειώσουν το «ΟΧΙ» της κυπριακής Βουλής και του κυπριακού λαού.

Το μεγαλύτερο ψέμα που ακούστηκε και, μάλιστα, η αναπαραγωγή δούλεψε συγχρονισμένα, όπως και στο Δημοψήφισμα του 2004, ήταν ότι η πρώτη απόφαση του Εurogroup ήταν καλύτερη από τη δεύτερη, και θα διέσωζε τη Λαϊκή και την Κύπρου -την πρώτη από την εξαφάνιση και τη δεύτερη από τη σκληρή αναδιάρθρωση και την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ για τους πελάτες τους. Και οι δύο αποφάσεις ήταν καταστροφικές για το νησί. Αλλά την υπερψήφιση της πρώτης απόφασης θα ακολουθούσε σε διάστημα ολίγων ημερών και η ισοπέδωση των δύο μεγαλύτερων κυπριακών τραπεζών. Αυτό ήταν το αρχικό σχέδιο, η υλοποίηση του οποίου θα έθετε σε άμεσο κίνδυνο και τις υπόλοιπες τράπεζες, οι οποίες δεν ακολούθησαν την βλακώδη πολιτική των δύο μεγαλύτερων, που συναγωνίζονταν στο «ξέπλυμα» των ρωσικών δισεκατομμυρίων και στο χάρισμα μέρους των δανείων στους πολιτικούς και τους συγγενείς τους.

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας γνώριζε ότι η Λαϊκή ήταν χαμένη υπόθεση και η Κύπρου ήταν στην άκρη του γκρεμού. Απλά ήλπιζε πως η δική του πρόταση, για «κούρεμα» όλων των καταθέσεων, θα έσωζε τις δύο τράπεζες. Πίστευε σε θαύμα –και στην εποχή μας δεν γίνονται θαύματα. Γι’ αυτό και την υπέβαλε. Γι’ αυτό και την υποστήριξε με πάθος στο διάγγελμά του, αν και οι πληροφορίες που έφτασαν σε μένα από πολιτικός αρχηγό, αναφέρουν ότι όταν επέστρεψε στη Λευκωσία από τις Βρυξέλλες, είχε αντιληφθεί ότι όλα ήσαν μάταια. Η δεύτερη απόφαση του Εurogroup, που επίσης έφερε πόνο και απόγνωση σε χιλιάδες πολίτες-καταθέτες, τουλάχιστον σώζει τις υγιείς τράπεζες που συνειδητά δεν έπαιξαν με τη φωτιά. Είναι απαράδεκτοι όσοι στην Αθήνα συνέδεσαν την πρώτη απόφαση της Κυπριακής Βουλής με το ΣΥΡΙΖΑ και τους υπολοίπους αντιμνημονιακούς.

Ούτε από το ΣΥΡΙΖΑ επηρεάστηκαν οι βουλευτές, ούτε από τον κ. Καμμένο. Είδαν την επερχόμενη τραγωδία και απλά προσπάθησαν να αμυνθούν. Διότι αυτό απαιτούσαν οι ψηφοφόροι τους, αλλά και η λογική. Ολα όσα ισχυρίστηκαν μερικοί αρθρογράφοι και πολιτικοί δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν γνωρίζουν ούτε στο ελάχιστον τους Κύπριους. Δεν είναι μόνο άνθρωποι σκληρά και έντιμα εργαζόμενοι. Είναι φρέσκια στη μνήμη τους η καταστροφή του 1974. Έχασαν δικούς τους ανθρώπους, έχασαν τα πάντα, αλλά δεν γονάτισαν. Εργάστηκαν και προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να ξανακτίσουν τις ζωές τους. Και τα κατάφεραν ενωμένοι και αδελφωμένοι, έχοντας απέναντι τους, στον κατεχόμενο Βορρά, χιλιάδες πάνοπλους στρατιώτες του Αττίλα.
Η νέα καταστροφή είναι όμοια με την τραγωδία του 1974, χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα.

Είναι πολλοί οι άνθρωποι που καταστράφηκαν τότε, που εργάστηκαν και επανήλθαν και τα ξανάχασαν όλα από τον οικονομικό «Αττίλα» -που σχημάτισαν διεφθαρμένοι τραπεζίτες και πολιτικοί. Τι θα έκαναν, άραγε, τα αθηναϊκά παλλικάρια της φακής, που ειρωνεύονται ένα υπερήφανο λαό, εάν ένα πρωί έδινε εντολή η κ. Μέρκελ για «κούρεμα» και των δικών τους καταθέσεων… Αλλά τί ρωτώ; Θα έδιναν και το παντελόνι και το …περιεχόμενό του. Η κυπριακή οικονομική τραγωδία είναι κλασσική περίπτωση διαφθοράς τραπεζιτών και πολιτικών.

Η συνεργασία τους για το πλιάτσικο ήταν απόλυτη και δεν είναι τυχαίο ότι η Λαϊκή και η Κύπρου χάριζαν δάνεια που είχαν λάβει κόμματα, πολιτικοί και συνδικαλιστικές οργανώσεις. Κοντά σ’ αυτά τα απαράδεκτα, οι τραπεζίτες φρόντιζαν να δανείζουν και φίλους τους με εξωφρενικά ποσά, τα οποία δεν αποπληρώθηκαν ποτέ και απλά εξαφανίστηκαν και από τους υπολογιστές των τραπεζών. Στο νησί ακούγονται τρομακτικές κατηγορίες για τους τραπεζίτες, τους υπουργούς, τους πολιτικούς και τους συγγενείς τους. Λένε ότι μέχρι και τους γάμους τους χρησιμοποιούσαν για να ξεπλένουν βρώμικο χρήμα.

Ο λαός ήταν, τελικά, το μεγάλο θύμα των διεφθαρμένων πολιτικών και τραπεζιτών. Δεν έχουν ευθύνη οι πολίτες που σέβονται τους νόμους και τις υποχρεώσεις τους έναντι του κράτους. Το μόνο τους λάθος είναι ότι τους ψήφισαν. Το μείγμα του πολιτικού και του τραπεζικού συστήματος είναι κόλαση. Οσους δεν τους υπάκουσαν και αντιστάθηκαν, τους έλιωσαν. Και η κατάληξη είναι αυτό που βιώνει σήμερα ο κυπριακός λαός… Πληρώνει για τα δισεκατομμύρια που εξαφανίστηκαν με ευθύνη των τραπεζιτών και με την κάλυψη των πολιτικών.

Προσωπικά πιστεύω ότι η έρευνα που ανέλαβαν οι τρεις «ντι Πιέτρο» της Κύπρου θα οδηγήσει στη φυλακή τους ενόχους. Οι τρεις δικαστές είναι γνωστοί για την ακεραιότητά τους και για την απόλυτη τήρηση των νόμων. Γνωρίζοντας από τα παιδικά μου χρόνια το δικαστή Γιώργο Πική, πρώην πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πρώην μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι δεν θα αποδεχόταν το διορισμό του για να συγκαλύψει τους ενόχους. Όπου και αν βρίσκονται, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, το Μαϊάμι ή στην Αυστραλία, πρέπει πια να φοβούνται…

ΠΗΓΗ: aixmi.gr


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ένας απόστρατος, μέλος της ΑΝΕΑΕΔ, αγανακτισμένος από τις απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν οι πολίτες της χώρας κάνει «κατάθεση» ψυχής…

Ορμώμενος από τις συνεχείς λιποθυμίες μαθητών και την εν γένει κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καθώς και την ανικατότητα της ελληνικής κυβέρνησης να αντιταχθεί στις ορέξεις των Τροϊκανών και της παρέας τους, ο κ. Κιούσης, μέλος της ΑΝΕΑΕΔ με επιστολή που στέλνει στο onalert στέλνει το δικό του μήνυμα…

Όλη η επιστολή

«Όταν χιλιάδες συμπολίτες μας στα όρια της φτώχειας απλώνουν το χέρι για λίγα πορτοκάλια εμείς δεν μπορούμε να έχουμε την πολυτέλεια να διοργανώνουμε Συνελεύσεις.

Όταν στα σχολεία σκελετωμένα παιδιά αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους εμείς δεν μπορούμε να μιλάμε για τρόπους ανάκτησης χαμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας.

Όταν νέοι άνεργοι άνθρωποι πεθαίνουν από διοξείδιο του άνθρακα στην προσπάθεια τους να ζεσταθούν εμείς δεν μπορούμε να εκλιπαρούμε υπουργούς για το δικαίωμα μας στην δεύτερη εργασία.

Όταν η επίθεση που δεχόμαστε από τις δυνάμεις της αντίδρασης βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη δεν μπορούμε να καλλιεργούμε αυταπάτες συνεργασιών μαζί τους.

Ο λαός πεινάει και εξαθλιώνεται καθημερινά. Μια ματιά δίπλα μας, μέσα στο ίδιο μας το σπίτι το επιβεβαιώνει. Μόνο όσοι ζουν σε πολυτελή σαλόνια ή με κλειστά μάτια δεν το αντιλαμβάνονται.

Τώρα όσο ποτέ άλλοτε είναι επιτακτική η δημιουργία ενός ευρύτατου αγωνιστικού μετώπου, με την συμπόρευση όσων καταλαβαίνουν την ανάγκη ενός προσανατολισμού ενάντια στην πολιτική της εξαθλίωσης, την ανατροπή της κι όχι τον καλλωπισμό της.
Μ’ όλες εκείνες τις μαχόμενες δυνάμεις που προτάσσουν την σωτηρία του λαού, και όχι του ευρώ και των τραπεζών, και έχουν σαν στόχο την επιβολή ενός άλλου δρόμου με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Είμαστε σε πόλεμο και πρέπει να συγκροτηθεί αποφασιστικό κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, αγώνα και ανατροπής, σε συνεργασία με το εργατικό λαϊκό κίνημα ικανό να προκαλέσει ρωγμές, και την ανατροπή της τρικομματικής χούντας.

Μπορούμε και πρέπει να σηκώσουμε ψηλά τη σημαία για μιαν άλλη, μετωπική, συγκρουσιακή πορεία, αναγνωρίζοντας έτσι τον εαυτό μας ως ένα βήμα ελπίδας προς τα μπροστά κι όχι το τέλος της διαδρομής.

Ας αφήσουμε για αργότερα Γενικές Συνελεύσεις και ας κατέβουμε στον δρόμο εκεί που πραγματικά πρέπει να χτυπάει η καρδιά όλων μας.

Ας κάνουμε Συνέλευση στο πεζοδρόμιο μαζί με τον ελληνικό λαό που υποφέρει. Τα δικά μας αιτήματα είναι και δικά τους.

Είναι η ώρα να το πράξουμε τώρα.»

newsbomb.gr

http://olympia.gr/


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ανδρέας Σταυρίδης

Ττη 1η Απριλίου , συμπληρώνονται 58 χρόνια , από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.ΚΑ , της εξέγερσης των Ελληνοκυπρίων εναντίον του βρετα- κού αποικιοκρατικού ζυγού που καταδυνάστευε τον τόπο και τον λαό γιά μισό και πλέον αιώνα.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι , η πλειονότητα των Μ.Μ.Ε , απαξιούν ν ' αφιερώσουν τον ελάχιστο από τον χρόνο καί χώρο των μέσων τους γιά προβολή , όχι μόνο για το συγκεκριμμένο θέμα αλλά καί γιά άλλα , πού σημάδεψαν με οποιοδήποτε τρόπο την πορεία του Ελληνικού έθνους και της Χριστιανοσύνης . Δύσκολοι και πολύ επικίνδυνοι ταυτόχρονα , καιροί δυστυχώς !!!

Είμαι ένας από όσους απέμειναν ,"ρομαντικούς", πού επιμένουν ακόμα , μαζί με εσάς , να ανθίστανται , να προβάλλουν , να καταγγέλλουν καί να απαιτούν τα αυτονόητα, ενάντια στην ισοπέδωση καί την αποδόμηση των πάντων , που επιχειρείται με την παγκοσμοιοποίηση , τη νέα τάξη πραγμάτων .

Έμπρακτη προσφορά μου , γιά τα πιό πάνω , είναι το άρθρο , αφιέρωμα πού σας εμπιστεύομαι καί σας αποστέλλω , με την παράκληση όπως το δημοσιεύσετε με την ευκαρία της λαμπρής επετείου , σαν ελάχιστο φόρο τιμής, στούς ήρωες , εκείνου του υπέροχου αγώνα , αλλά και γιά υπόμνηση του χρέους όλων
γιά τις διαχρονικές , ωραίες, μεγάλες και αληθινές πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά

Διατελώ

με εκτίμηση

Ανδρέας Σταυρίδης

Tαξίαρχος ( ε. α ) *

* Εκτοπισθείς από την Κερύνεια το 1974



ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

1η Απριλίου 1955 προσκύνημα στην ιερή μνήμη των αθάνατων ηρώων και τάμα ζωής για εθνική καταξίωση 

Γράφει ο Ανδρέας Σταυρίδης Ταξίαρχος ( ε.α )

Ήταν εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα, τη πρώτη του Απρίλη του 1955, που τα όνειρα του Κυπριακού Λαού για λευτεριά και Ένωση με τη μητέρα Πατρίδα, έπαιρναν σάρκα και οστά. Αιώνες ολόκληρους ο Κυπριακός Ελληνισμός, καρτερικά περίμενε αυτή τη μέρα. Γενιές και γενιές γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και έσβησαν με αυτό το όνειρο, μέσα στη καταφρόνια της σκλαβιάς και της ατίμωσης

Ο απελευθερωτικός αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α άρχισε, επειδή είχαν εξαντληθεί όλα τα άλλα ειρηνικά μέσα Στις 15 Ιανουαρίου του 1950 διοργανώνεται Παγκύπριο δημοψήφισμα για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα Από τους 224.747 πολίτες που είχαν δικαίωμα ψήφου, υπέγραψαν 215.108 ( ποσοστό 95.7% ), ανάμεσα τους και μεμονωμένοι Τουρκοκύπριοι .Εναντίον ψήφισαν μόνο 57 άτομα Μετά το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950, επιχειρείται για πρώτη φορά το 1953 από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο , η εγγραφή για συζήτηση του Κυπριακού στη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. Η Ελληνική Κυβέρνηση αρνήθηκε να στηρίξει την προσφυγή . Το 1954 μετά από συνεννόηση με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο η Ελληνική Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου ,κατέθεσε την πρώτη προσφυγή για το Κυπριακό στη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε Στο ψήφισμα που είχε εκδοθεί, αν και αναγνωριζόταν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης δεν περιελάμβανε και το δικαίωμα της Ένωσης Στην ουσία το ψήφισμα υιοθετούσε τις θέσεις της Βρετανίας Στο σημείο αυτό, με έμφαση τονίζεται ακόμη ότι και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, όταν του αναφέρθηκε η δέσμευσή του για αυτοδιάθεση των λαών μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, απάντησε πως εννοούσε τους υπό γερμανική κατοχή λαούς! Η διαχρονική υποκρισία, αλαζονεία και η απαίσια φλεγματική αγγλοσαξονική νοοτροπία προς τους λαούς, που τελούσαν υπό τον αποικιοκρατικό βρετανικό ζυγό, σε όλο της το μεγαλείο

Η Βρετανία χρησιμοποίησε στον ΟΗΕ και εκτός αυτού κάθε δολοπλοκία, θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να καταπνίξει το αίτημα των Κυπρίων. Ενεργοποίησε και τις ΗΠΑ, τόσο στο παρασκήνιο όσο και στο προσκήνιο, για να περιπλέξει τη κατάσταση, με απόλυτο στόχο και σκοπό να μην αποδώσει ελευθερία στην Κύπρο. Για να μη παρουσιαστεί στη διεθνή κοινή γνώμη ότι αυτή, μια υπερδύναμη του «ελευθέρου κόσμου», αρνιόταν την ελευθερία σε έναν ολιγάριθμο λαό, ενέπλεξε ύπουλα και μεθοδικά την Τουρκία, για να εμφανίσει τελικά , την όλη κατάσταση υποκριτικά και δόλια, σαν ελληνοτουρκικό πρόβλημα

Tο ξημέρωμα της 1ης Απριλίου 1955 ήταν ένα ξάφνιασμα της φύσης και η πρώτη γροθιά στο απαίσιο πρόσωπο του δυνάστη. Πολλές εκρήξεις βομβών σε όλες τις πόλεις, φυλλάδια γέμισαν τους δρόμους καλώντας τους Έλληνες της Κύπρου να ξεσηκωθούν, μαθητές ξεχύθηκαν στους δρόμους με τις γαλανόλευκες, απαιτώντας από τους αποικιοκράτες “φύγετε, είστε ανεπιθύμητοι, ζητούμε λευτεριά και δικαίωση, ζήτω η Ένωση”. Οι αποικιοκράτες, απορημένοι και σαστισμένοι, αντέδρασαν αρχικά υποτονικά και σκόρπισαν παντού τους αισχρούς πληροφοριοδότες τους για να συλλέξουν πληροφορίες. .

Έτσι άρχισε ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ. Ήταν η αναγκαία απάντηση στον εμπαιγμό της Βρετανίας και της αποικιοκρατικής νοοτροπίας της. Ήταν η δυναμική έκφραση και η γρανιτένια θέληση και η απόφαση του υπόδουλου λαού να ζήσει ελεύθερος. . Στη εξέγερση κανένας δεν περίσσευε, η δε συμμετοχή ήταν αθρόα και συγκινητική .Οι αγωνιστές δεν ήταν παιδιά επιφανών αστικών και μόνο δεξιών οικογενειών. Ήταν απλοί άνθρωποι με βαθειά προσήλωση στο Θεό και την Ελλάδα. Ήταν ιερωμένοι, εκπαιδευτικοί, βιοπαλαιστές, εργατόπαιδα, αγροτόπαιδα, φοιτητές, μαθητές, οικοκυρές Ήταν ο λαός όλος.

Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, οι Άγγλοι αντιλήφθηκαν ότι άρχιζε το τέλος της παντοδυναμίας τους. Οι Έλληνες της Κύπρου, παίρνοντας την σκυτάλη από τους προγόνους τους του 1821 και του, 1940 απαιτούσαν ελευθερία η θάνατο. Με λιγοστό οπλισμό , κυνηγετικά και ελάχιστα αυτόματα του 1940 που έφτασαν από την Ελλάδα, τα αμούστακα παιδιά της ΕΟΚΑ, αποδιοργάνωναν τον μέχρι τότε άτρωτο Αγγλικό στρατό, με απανωτές ενέδρες σε αυτοκινητοπομπές και με και εύστοχες δολιοφθορές στα στρατόπεδά τους, σε αστυνομικούς σταθμούς και σε κάθε στρατιωτική εγκατάσταση και συγκέντρωση προσωπικού .η οποία απειλούσε την δομή και την δράση της οργάνωσης Η συστηματικές και επιτυχημένες επιχειρήσεις των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α, έγιναν για τους Βρετανούς εφιάλτης

Μη έχοντας άλλη επιλογή και επιχειρώντας να καταστείλουν τη δράση της Ε.Ο.Κ.Α, οι Άγγλοι, μετέφεραν στο νησί στρατιωτικές ενισχύσεις, έκτισαν φυλακές και κρατητήρια, ανακριτήρια και θαλάμους βασανιστηρίων, εξόρισαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον πολιτικό ηγέτη της εξέγερσης, μητροπολίτες και λαϊκούς Επικήρυξαν έναντι αδρής αμοιβής τον στρατιωτικό ηγέτη του αγώνα τον αρχηγό Γρίβα Διγενή και τομεάρχες της Ε.Ο.Κ.Α .Ανύψωσαν την αγχόνη με τον φοβερό της βρόγχο. Κι εκεί μέσα στις φυλακές, εκεί μεταξύ κελιού και αγχόνης, μεταξύ ζωής και θανάτου, γράφεται μια άλλη πτυχή της ιστορίας του Κυπριακού έπους, αναπέμπουσα χρυσίζουσα αιώνια λάμψη, από το φωτοστέφανο των ηρωικών εθνομαρτύρων Η αγχόνη άρχισε το ανατριχιαστικό της έργο . Η αποικιακή ηγεσία, αντίκρισε με δέος τους καταδικασμένους σε θάνατο αγωνιστές, να προχωρούν προς το ικρίωμα, τραγουδώντας ύμνους προς την ελευθερία και ψάλλοντας θρησκευτικούς ύμνους.

Οι απαγχονισθέντες αγωνιστές δεν λιποψύχησαν, ποτέ, ούτε από τα απαίσια βασανιστήρια, τις ατέλειωτες ανακρίσεις, την ψυχολογική βία τις στερήσεις και την απομόνωση. Ατενίζουν την αγχόνη γαλήνιοι, ευθυτενείς, ευσταλείς και με περιφρόνηση τον επικείμενο θάνατό τους, κάνουν το σημείο του σταυρού και ψάλλουν αγέρωχοι, “σε γνωρίζω από κόψη του σπαθιού την τρομερή”. Πενταπόσταγμα της Ελληνικής λεβεντιάς και περηφάνιας. Ο ωραιότερος και ενδοξότερος θάνατος για προάσπιση όχι των γήινων και ευτελών, αλλά, των αιώνιων, ωραίων, μεγάλων και αληθινών ιδανικών θρησκείας και έθνους. Εκείνος ο ήχος της θηλιάς, όταν τέντωνε το σχοινί για να πάρει τη ζωή του συμπολεμιστή τους, λύγιζε ακόμη και τα άψυχα σίδερα, όμως δεν στάθηκε ικανός να λυγίσει τους αντρειωμένους αντάρτες της ΕΟΚΑ που περίμεναν τη σειρά τους

Αμήχανοι οι δήμιοι παρακολουθούν τη λεβεντιά των ηρώων με τη θηλιά στο λαιμό και γρήγορα, το εχθρικό μένος τους, μεταβάλλεται σε θαυμασμό για τα αμούστακα παλικάρια. Κανένα απ’ αυτά δεν δείλιασε. Από κανέναν δεν απέσπασαν ούτε μία πληροφορία. Έτσι απλά, προτίμησαν το θάνατο από την ατίμωση, την αρετή από την καλοπέραση, τη λεβεντιά από τη δειλία. Έτσι απλά, πορευτήκανε μερικά μέτρα από το κελί τους μέχρι την αγχόνη, για να εισέλθουν δαφνοστεφανωμένοι και ευλογημένοι, στο πάνθεο των ηρώων και των αθανάτων.

Οι επαναστατημένοι συνέχιζαν απτόητοι να κτυπούν στρατιωτικούς στόχους, γράφοντας με το αίμα τους, ένα ακόμα έπος, στις σελίδες της μακρόχρονης ελληνικής ιστορίας της Κύπρου. Παρά τους απαγχονισμούς, τις εκτελέσεις, τις συλλήψεις και τους εγκλεισμούς σε κρατητήρια, τις ανακρίσεις με τα ανείπωτα βασανιστήρια και όλες τις προσπάθειες των αποικιοκρατών, οι επαναστατημένοι δεν λύγιζαν. Κτυπούσαν και ξανακτυπούσαν καίρια και οργανωμένα κάθε βρετανικό στόχο, στρατόπεδα ,αποθήκες ,αστυνομικούς σταθμούς ,φάλαγγες οχημάτων ,κάθε υποδομή του αποικιακού καθεστώτος

Πορεύτηκαν από τα κελιά των μελλοθανάτων μέχρι τον τόπο της εκτέλεσης και αν δεν ήταν χειροδέσμιοι, θα έπαιρναν οι ίδιοι τη θηλιά και θα την έβαζαν στο λαιμό τους. Θεωρούσαν την ακριβή ζωή τους, ένα τίποτα, μπροστά στο όνειρο και τον πόθο για την λευτεριά. Το ίδιο ακριβώς έπραξαν και όλοι οι ασύλληπτοι, επικηρυγμένοι και μη αντάρτες της Ε.Ο.Κ.Α. Παρέμειναν πιστοί στον όρκο τους, πρόταξαν τα στήθη τους ενάντια στον εχθρό, φυλάγοντας Θερμοπύλες. Έγιναν ολοκαύτωμα σε υπόγεια, σε κρησφύγετα, έπεσαν νεκροί διάτρητοι από σφαίρες, σε αγιασμένους από το αίμα τους χώρους, σε αχυρώνες, βουνά και πεδιάδες. Γνώριζαν, γνώριζαν πολύ καλά ,πως με τον θάνατό τους θα πότιζαν το δένδρο της λευτεριάς, και αυτή, θα σκέπαζε από άκρη σε άκρη την πικρή, μικρή τους πατρίδα. Ξεφτίλισαν τον τύραννο δυνάστη μα και τον ίδιο το θάνατο, μεθυσμένοι από το γλυκό κρασί, που μόνο οι Έλληνες ξέρουν να φτιάχνουν εδώ και αιώνες, όταν η πατρίδα το απαιτεί.

Δεν θεωρείται ουτοπία, ούτε και ακραία τοποθέτηση, να μιλάμε εμείς σήμερα για αυτούς, για νεομάρτυρες του 20ου αιώνα . Για όλους, που στα χρόνια της δοκιμασίας και των παθών, επέλεξαν να ομολογήσουν και να υπερασπιστούν τον έρωτα για τη πατρίδα και τη βαθύτατη πίστη τους στον εσταυρωμένο Χριστό. Είμαστε ένας μαρτυρικός λαός, αλλά φέρουμε και τη κατάρα του εθνικού διχασμού. Όμως, στους δύσκολους καιρούς, την κρίσιμη στιγμή της οριακής αναμέτρησής μας με την Ιστορία με τα πεπρωμένα και τη μοίρα μας, επιλέγουμε σαν Έλληνες, το δρόμο της θυσίας και της τιμής.

Αυτή την οδό της θυσίας και της τιμής, της ομολογίας και του μαρτυρίου, επέλεξαν στην εσχατιά αυτή του Ελληνισμού, στην Κύπρο, οι ήρωες του 55-59.Στο Ελληνικό ηρώο, αλλά και στις καρδιές των Πανελλήνων,
περήφανα έχουν θρονιάσει και όσοι μαρτύρησαν το 63-64 και τις μέρες της εισβολής του Αττίλα το 1974. Οφείλουμε να τιμούμε και να μνημονεύουμε όλους τους εθνομάρτυρες του  Ελληνισμού στην Κύπρο. Το καλύτερο δε μνημόσυνο για αυτούς δεν είναι άλλο, παρά η δική μας πιστή προσήλωση στις παρακαταθήκες τους και η συνέχιση του αγώνα μέχρι την δικαίωση. Μόνον τότε, η ψυχή τους θα αναπαυθεί και η θυσία τους θα δικαιωθεί .

Αυτή την οδό επέλεξε ο Γρηγόρης Αυξεντίου και ο Κυριάκος Μάτσης, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ο Μιχαήλ Καραολής και όλοι οι συναγωνιστές τους. Αυτή την οδό ακολούθησαν τις μέρες της εισβολής στις ακτές της Κερύνειας, στον Πενταδάκτυλο και στους κάμπους της Μόρφου και της Μεσαορίας, οι προασπιστές της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον του Τούρκου εισβολέα.

Η γη των φυλακισμένων μνημάτων, δέχθηκε στοργικά στα σπλάχνα της, τα σώματα εσάς, των δεκατριών αρχαγγέλων της λευτεριάς.Με την προσήκουσα θρησκευτική και εθνική τάξη. Ιερατείο και χορός ικεσίες ανέπεμπαν προς τον Ύψιστο στου ενταφιασμού σας την ιερή στιγμή εν σκηναίς δικαίων τάξαι εν κόλποις Αβραάμ αναπαύσαι και μετά δικαίων συναριθμήσαι …..και του παράδεισου ποιών πολίτην με….

Ακριβώς εκεί είναι η θέση σας, στην του παραδείσου θείαν πολιτείαν, δίκαιοι τιμημένοι αθάνατοι ήρωες μας Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου, Ανδρέα Ζάκο, Ιάκωβε Πατάτσε, Χαρίλαε Μιχαήλ, Μιχάλη Κουτσόφτα, Ανδρέα Παναγίδη, Στέλιο Μαυρομμάτη, Μάρκο Δράκο, Γρηγόρη Αυξεντίου, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Στυλιανέ Λένα, Κυριάκο Μάτση και σε όλους εσάς, λοιποί ήρωες και ηρωίδες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, κατ άπασαν σκλαβωμένην και μη, τιμίαν Ελληνικήν γην, κείμενοι και αδικαίωτοι του 63-64 και του 1974

 Θλίψη και πικρία κατακλύζει τις καρδιές όλων παντού και πάντοτε Η σκέψη μας με αγωνία, στρέφεται προς τους αγνοούμενους μας του 1974. Τι απέγιναν, ζούν, απεβίωσαν, εκτελέστηκαν, τάφηκαν και αν ναι, πού, πως, με ποιά θρησκευτική και εθνική τάξη; Ευχή και ελπίδα όλων είναι η εξακρίβωση της τύχης μέχρι και του τελευταίου.

Ύψιστο όμως καθήκον και χρέος έχουν οι κυβερνήσεις, οι εθνικές ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου και ενωμένη η όπου γης απόδημη ομογένεια, να εμμείνουν και να απαιτήσουν από όλα τα διεθνή φόρα, την άσκηση κάθε δυνατής πίεσης προς την Τουρκία, να δώσει όλα τα στοιχεία για διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων .Είναι ύψιστο θρησκευτικό και εθνικό χρέος πρώτιστα για τους ίδιους τους αγνοούμενους, άλλα και για τους τραγικούς συγγενείς τους, που βιώνουν για 39 τώρα χρόνια το δικό τους δράμα. Παρά τον ωραίο εκείνο αγώνα και τις θυσίες του Κυπριακού Ελληνισμού, δεν έγινε εφικτή η υλοποίηση του στόχου του αγώνα, η Ένωση της μεγαλονήσου με την μητέρα Ελλάδα .

Αιτία ,ήταν και πάλιν η δόλια συμπαιγνία των Τουρκοβρετανών. Βυσσοδομούντες και μηχανορραφούντες, εφαρμόζουν το νέο τους σχέδιο, αντί της αυτοδιάθεσης ένωσης, επιβάλλουν το Ζυριχικό έκτρωμα, ένα δοτό σύνταγμα και συστήνουν μια κολοβή Δημοκρατία και διαμέσου αυτής “νομιμοποιούν” την παραμονή των “κυρίαρχων” δήθεν, βρετανικών βάσεων και τη συμμετοχή των τουρκοκυπρίων με υπερδικαιώματα στο νέο κράτος. Και τα δύο θα αποδειχθούν , στη πορεία, δούρειοι ίπποι και εστίες πρόκλησης έκρυθμων καταστάσεων, εντός της κατά τα άλλα κυρίαρχης Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τότε, 54 χρόνια μετά, βιώνουμε σχεδόν, κάθε δέκα χρόνια και ένα δόλιο σχέδιο, αποδυνάμωσης και διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Την τουρκική ανταρσία του 64, πραξικόπημα και εισβολή το 74, ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 85, επιβολή της ρατσιστικής λύσης της διζωνικής. ομοσπονδίας .το 1990 μέσω του Ο.Η.Ε και η απόπειρα της διχοτόμησης και διάλυσης της Δημοκρατίας με το επαίσχυντο σχέδιο Ανάν το 2004 και πάλιν μέσω του Ο.Η.Ε . Απορία και έντονος προβληματισμός, μα είναι δυνατό όλα τα πιο πάνω εγχειρήματα να είναι αθώα και τυχαία ;;; Το ιστορικό “ΟΧΙ” και η απόρριψη του σχεδίου Ανάν το 2004 από το 76% του λαού, ανέτρεψε πολυδιάστατα γαιωστρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα πρώτιστα των Βρετανών και των Τούρκων και όχι μόνο. Το μένος τους αντί να κατευνάσει, θέριεψε. Επεξεργάζονται από τότε και εφαρμόζουν σταδιακά, δυστυχώς μαζί με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα άλλο είδος επιχειρήσεων, πολύ πιο πολύπλοκων και δύσκολα αντιμετωπίσιμων.

Δημιουργούν ένα εφιάλτη για το κράτος και το λαό, συρρίκνωση της οικονομίας, καλπάζουσα ανεργία, κίνδυνο στάσης πληρωμών, πτώχευσης του κράτους, αποδιοργάνωσή του, διάλυση του κοινωνικού ιστού, καθιστώντας κράτος και λαό δέσμιους των ορέξεων των δανειστών Στόχος τους αυτή τη φορά τριπλός 1ο/Η δημιουργία συνθηκών πτώχευσης και επιβολή των δικών τους όρων με απανωτά μνημόνια, χωρίς την δυνατότητα απεγκλωβισμού μας 2ο/ Η αποδυνάμωση των διαπραγματευτικών μας δυνατοτήτων στο εθνικό θέμα και επιβολή αντεθνικής “λύσης”- διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας 3ο/ Μέσω των πιο πάνω μεθοδεύσεων, η παγίδευση και ο εξαναγκασμός να αποδεχθούμε, μη έχοντας άλλη επιλογή, την υποθήκευση του εθνικού μας πλούτου, των υδρογονανθράκων και της εθνικής μας κυριαρχίας με ότι αυτό σημαίνει και συνεπάγεται για τις σημερινές και τις επερχόμενες γενιές

 Κάτω λοιπόν από αυτές τις τραγικές στιγμές που διάγει ο Κυπριακός Ελληνισμός, οφείλουμε να αναλογιστούμε ,την αδικαίωτη θυσία όλων των ηρώων μας του 55-59 του 64 και του 74 Έχουμε χρέος κράτος, πολιτική ηγεσία, εκκλησία και λαός να διατρανώσουμε την απόφασή μας για ενότητα και ομοψυχία .

Έχουμε ιερό χρέος, από κοινού, να σχεδιάσουμε και να δρομολογήσουμε μια σύγχρονη, σώφρονα, εθνική διεκδικητική στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους Οφείλουμε να αντισταθούμε μονιασμένοι με πείσμα και αξιοπρέπεια σ’ αυτούς που συναινούν ερήμην του λαού, στη συγκυριαρχία σε στεριά, θάλασσα και αέρα με την Τουρκία, μέσω του ψευδοκράτους και την Βρετανία μέσω των κυρίαρχων δήθεν βάσεων τους, μέσα στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός πλήρους και ισότιμου κράτους μέλους του Ο.Η.Ε και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οφείλουμε να προτάσσουμε το περήφανο Ελληνικό “ΟΧΙ” σε φοβικά σύνδρομα και δουλοπρεπείς πρακτικές. Το πρόβλημα της εισβολής, της κατοχής και των Αγγλικών Βάσεων έχουμε βαρύτατο χρέος να το λύσουμε εμείς, αυτή η γενιά, όχι τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Αρκετά έχουμε φορτώσει στους ώμους τους. Ήδη βρίσκονται σε τραγικά αδιέξοδα. Οφείλουμε να προτάξουμε την γρανιτένια θέληση μας για αγώνα εναντίον της όποιας μορφής διχοτόμησης Οφείλουμε να διεκδικήσουμε με όλα τα μέσα, τα απαράγραπτα ανθρώπινα δικαιώματα μας, την Ελευθερία ,την Δημοκρατία και την Δικαιοσύνη . Ο Κυπριακός Ελληνισμός θα δικαιούται να γιορτάσει χωρίς ενοχές και με ήρεμη την συνείδησή του, τα πραγματικά ελευθέριά του, μόνο με την απελευθέρωση.

 Την απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων και την επιστροφή όλων ανεξαίρετα των εκτοπισθέντων στα σπίτια, στις περιουσίες και στους τόπους λατρείας τους Ελεύθερη εγκατάσταση, δικαίωμα στην εκπαίδευση, την εργασία, τον πολιτισμό, στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι, με όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα κατοχυρωμένα σε ένα και μόνο κράτος, ενιαίο, κυρίαρχο, μια ιθαγένεια, μια οικονομία και ενιαίους κρατικούς θεσμούς Τιμώντας την 1η Απριλίου και την θυσία όλων, όσων έπεσαν μαχόμενοι για την πίστη και την πατρίδα, στην γη των Αγίων και των Ηρώων, καταθέτουμε την ευγνωμοσύνη μας και τους τιμούμε και θα τους τιμούμε, γιατί το αξίζουν. Γιατί τους το χρωστάμε.

 Υπόσχεσή μας μία, η παρακαταθήκη του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, στο ιστορικό διάγγελμά του, για απόρριψη του σχεδίου Ανάν «Παραλάβαμε κράτος, διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσουμε κοινότητα, χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα». Η πεμπτουσία δηλαδή του αγώνα μας. Και είναι χρέος. Είναι χρέος διότι τιμώντας την κάθε επέτειο, τιμούμε τον αγώνα, τη θυσία και τη μνήμη των ηρώων μας.

Τιμώντας αυτούς, αναβαπτιζόμαστε και αντλούμε δύναμη, κουράγιο και διατρανώνουμε την πίστη και την θέληση μας για αγώνα ,μέχρι την ώρα της δικαίωσης, της επιστροφής, μέχρι την ώρα που θα γιορτάσουμε τα πραγματικά ελευθέρια μας, εκεί στης Κερύνειας τον Αρχάγγελο και σε όλες τις εκκλησιές μας, σε πόλεις και χωριά με κωδωνοκρουσίες και με θρησκευτική ευλάβεια, θα ψάλλουμε στην Υπεραγία Θεοτόκο, το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ…» και υπό την κυματίζουσα γαλανόλευκη, με εθνική έξαρση το «Σε γνωρίζω από την κόψη… Χαίρε ω! χαίρε ελευθεριά». Περατώνοντας αυτή την κατάθεση τιμής κι ευγνωμοσύνης υποκλινόμαστε στη μνήμη και το μεγαλείο της θυσίας των αθανάτων ηρώων μας, και αναφωνούμε. 

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ!!! ΖΗΤΩ Η ΚΥΠΡΟΣ!!! ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ.!!! 


 ΠΗΓΕΣ

1 / Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου 2 / Αρχείο της Βουλής των .Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας 3 / Εφημερίδα Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ



Διαβάστε το ολόκληρο...

“Η πολιτική δύναμη που θα εναγκαλισθεί την εκκρηκτική δύναμη της κοινωνίας και θα μεταφέρει στο μέλλον το πολιτικό σύστημα και το κράτος, θα ηγεμονεύσει και κυρίως θα βγάλει τη χώρα από το βυθό. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, επιδίδονται στο άθλημα της υπεράσπισης των προνομίων τους, έχοντας εφεύρει τον τρόπο να βυθίζουν και το βυθό, στον οποίο έχουν καταδύσει την ελληνική και, κατ’αυτάς, και την Κύπρο.”



http://udemand.wordpress.com/


Διαβάστε το ολόκληρο...

Με δέος ο Μπουτάρης κλίνει το γόνυ στην τουρκική δημοκρατία και τον Κεμάλ

Ο Γιάννης Μπουτάρης σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Άλλη Όψη» του Μανώλη Κοττάκη άναψε… φωτιές μιλώντας για τον Κεμάλ Ατατούρκ, το σπίτι του που γίνεται μουσείο, τη Βόρεια Ήπειρο, την Κωνσταντινούπολη, τους ναρκομανείς, τα σκουπίδια… Σχεδόν για τα πάντα!
Για Κεμάλ και Θεσσαλονίκη



- «Οφείλουμε να αναδείξουμε και να σεβαστούμε την ιστορία που έχει η πόλη με τους Τούρκους και τους Εβραίους. Η Θεσσαλονίκη ήταν μια πόλη πολυεθνική, ας μην το ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε όσα έγιναν με τις διώξεις και τις γενοκτονίες αλλά είναι βλακώδες να κρατάμε μίσος».

- «Μετατρέπεται σε μουσείο το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος δεν γεννήθηκε εδώ αλλά σε ένα χωριό έξω από το Λαγκαδά. Στη Θεσσαλονίκη, όμως, ανδρώθηκε»
- «Ανεξάρτητα με την πολιτική διάσταση, υπήρξε ένας μεγάλος ηγέτης, από τους μεγαλύτερους ηγέτες του τουρκικού κράτους. Μην ξεχνάμε ότι η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που κηρύχθηκε η επανάσταση των Νεότουρκων. Εδώ ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία»!
Για την παρέλαση για την επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης
- «Ο δήμος δεν είχε συμφωνήσει, είναι ψέματα αυτό που λένε. Με αυτό εγώ δεν συμφωνούσα. Ήταν ένα καρκατσουλιό: Η προεδρική φρουρά μπροστά, πίσω Μακεδονομάχοι, μετά πρόσκοποι, μηχανοκίνητα των ομάδων διάσωσης. Αυτά είναι “αμερικανιές”. Αν μου λέγανε ότι θα είχαμε ένα κομμάτι που θα απεικόνιζε εκείνη την ατμόσφαιρα, θα έλεγα ναι».

- Ερωτώμενος, όμως, γιατί δεν θεωρεί «αμερικανιά» και την παρέλαση του Gay Pride αλλά αντίθετα την επικροτεί, απάντησε: «Άλλο αυτό. Αυτό γίνεται σε όλο τον κόσμο».

http://harryklynn.blogspot.gr/


Διαβάστε το ολόκληρο...

ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΤΩΝ ΠΟΙΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

Μία θλιβερή προσωπικότητα που αποπειράθηκε να καταστρέψει την ελπίδα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Η σκοτεινή φιγούρα, υπηρέτησε πιστά τους σκοταδιστές που θέλουν να γυρίσουν την Ευρώπη σε έναν νέο μεσαίωνα. Από εκεί που την έβγαλε πριν τρεις αιώνες το άσβεστο, άδολο Ελληνικό Φως.
Ο δόλιος που μεθοδικά αμαύρωσε την έννοια Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου, μιλώντας για “διεφθαρμένους” την στιγμή που ο ίδιος είναι ο αρχιερέας της διαφθοράς.



Το έργο των δικαστών λοιπόν δεν αντανακλά μόνον την τιμωρία για την εθνοκτονία του
Ελλήνισμού, από την Κέρκυρα μέχρι την Κερύνεια. Δεν αναφέρεται στο δίκαιο αίσθημα του ΤΙΜΙΟΥ Έλληνα για εκδίκηση του συκοφάντη.
Οι δικαστές έχουν υποχρέωση σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης. Να ανάψουν πάλι τον Φάρο της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης και να ρίξουν στα τάρταρα της ιστοριας των υπηρέτη της βαρβαρότητας. Τον εκπρόσωπο του ναζισμού που επιτίθεται στις ανυπεράσπιστες κοινωνίες με το χρήμα του Σόρος και το σπαθί του ισλαμοφασίστα.

Το έγκλημα του Γεωργίου Παπανδρέου δεν είναι “οικονομικό”. Είναι συνεχές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Από την προστασία των σφαγέων μωρών και εμπόρων οργάνων του Κοσσυφοπεδίου,
μέχρι την μεθόδευση του μνημονίου.
Και αυτό το έγκλημα, αξίζει την εσχάτη των ποινών που μπορεί να αποδόσει μία δημοκρατική κοινωνία. Την ισόβια κάθειρξη και την αιώνια απαξίωση. Όπως αυτή που φύλαξε το Ελληνικό Έθνος στον εφιάλτη, γράφοντας ακόμα και το όνομα του χωρίς κεφαλαίο.
Τον υβριστή που τολμούσε να μιλά για το “μαχαίρι στο κόκκαλο” στην χώρα που γέννησε την Ελευθερία “Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων τα Ιερά”.
Ένας μικρός άνθρωπος για ένα μεγάλο κακό. Νέμεσις.

(το πρωτοσέλιδο από την Κυριακάτικη Δημοκρατία).

http://harryklynn.blogspot.gr/




Τα σχόλια στις εικόνες είναι του Χάρρυ Κλύνν

Διαβάστε το ολόκληρο...

Νικόλαος Σταυριανίδης

...Από το ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία για την ζωή του Βούδα και για την βαθύτερη διδασκαλία του μέχρι την εποχή του Χριστού, παρά μόνο κάτι κανόνες ήσυχης ζωής εν όψει του θανάτου, και δη με δυνατότητες μετενσαρκώσες του αποθνήσκοντος ζωντανού-νεκρού, επιβεβαιώνεται η υποψία ότι η ζωή των Αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ αποτέλεσε το πρότυπο της συγγραφής της ζωής του Βούδα και όχι το αντίστροφο όπως υποστηρίζεται από άγγλους ερευνητές, αγνοούντες την Ορθοδοξία και τις προϋποθέσεις ακριβείας που διέπουν ως προς τα ουσιώδη, τους συγγραφείς βίων αγίων. Η ιστορία αυτή προβλήθηκε εκ των υστέρων στο παρελθόν αφού ο Βούδας φέρεται να έζησε κατ' άλλους μεν περί το 530 π.Χ. κατ΄ άλλους δε πολύ ενωρίτερα, το 1.500 π.Χ. ή το 2.000 π.Χ.


Ο Βουδισμός στην πραγματικότητα σήμερα, είναι μία παραφθορά της αναμνήσεως του χριστιανισμού πού διαδόθηκε από τους αγίους Βαρλαάμ και Ιωάσαφ σε σημαντικές περιοχές της Ινδίας, και που διώχθηκε όμως εν συνεχεία με ανελέητο τρόπο, αφού σκοτώθηκαν και όλοι οι μοναχοί. Ο λαός όμως εξακολούθησε να θυμάται με προφορική παράδοση τήν ζωή των αγίων αυτών, και τότε επινοήθηκε ο Βούδδας και η ζωή του. Όλα αυτά έγιναν μετά Χριστόν.

Πρό Χριστού, υπήρχε όπως φαίνεται, απλώς ένα συνοθύλευμα διδασκαλιών για τον πρό του θανάτου θάνατο των αισθήσεων με ένα είδος (δαιμονικού) "φωτισμού" στον νού, προκειμένου να αντιμετωπισθή ο πόνος και η προσδοκία του αληθινού θανάτου. Το συνοθύλευμα αυτό των διδασκαλιών δεν αποδιδόταν σε συγκεκριμένο πρόσωπο ακόμα, και αναφερόταν στην δυνατότητα του καθενός να φτάσει στην απαλλαγή από τον πόνο και την δυστυχία, με προσφυγή στον εικονικό θάνατο μέσω του διαλογισμού-και όχι στον "φωτισμό" ή την "θέωση", με όρους φιλοσοφικής μετοχής στην Ιδέα του Θεού-Δημιουργού, διότι ναι μεν η ιδέα του Θεού-Δημιουργού υπήρχε στις αρχαίες Βέδδες, αλλά από την πολύ ειδωλολατρεία ο Θεός αυτός ελάχιστα πλέον επιστεύετο.

Μία πιό φιλοσοφική θεώρηση, του διαλογισμού του ινδουϊσμού και του βουδισμού, προφανώς αποτέλεσε αποτέλεσμα της πολιτισμικής επιρροής του Ελληνισμού μετά τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο διαλογισμός, από απλή μελέτη θανάτου προσέλαβε ήπια και το φιλοσοφικό νόημα της αναζητήσεως του αληθινού νοήματος της ζωής. Αυτό δηλαδή που στην σημερινή ινδουιστική ορολογία λέγεται αυτοπραγμάτωση και στον σημερινό βουδισμό νιρβάνα.

Από την άλλη πλευρά, το ρεύμα ιδεών, ότι καθένας είναι ικανός για την πραγμάτωση του επί της γής προορισμού του, εδιώκετο στην Ινδία των καστών επί αιώνες, ως ατομική ανεξάρτητη κίνηση - ως "βουδισμός" λένε σήμερα αναχρονιστικώς όσοι δέχονται την ύπαρξη του ιστορικού Βούδα, πράγμα λίαν αμφίβολο, και του βουδισμού που υπάρχει σήμερα ως υπάρχοντος και προ Χριστού, πράγμα ανακριβές.

Τώρα, τί έγινε; Μετά τήν εξολόθρευση των ορθοδόξων χριστιανών μοναχών που διαδέχθηκαν τους Βαρλαάμ και Ιωάσαφ στην Ινδία, καθώς και των λοιπών ορθοδόξων χριστιανών - εξόντωση που έλαβε χώρα γιά τον ίδιο πολιτικό λόγο που εδιώκοντο οι ιδέες περί δυνατότητος του καθενός ανθρώπου να φθάσει στην πραγματοποίηση του προορισμού του χωρίς να ανελιχθεί προηγουμένως μέχρι τις κάστες των Χίντις και των Βραχμάνων - απλοποιήθηκε η ιστορία, και ταυτίσθηκαν οι άγιοι και η ανάμνησή τους με τα προηγηθέντα ιδεολογικά ρεύματα αυτής της απαγορευμένης στην Ινδία γνώσεως (του ότι κάθε άνθρωπος έχει κληθεί από τον Θεό να πραγματώσει τον επί της γής προορισμό του πεθαίνοντας ήσυχα, χωρίς να περάσει υποχρεωτικά προηγουμένως από μετενσάρκωση στην ανώτερη κάστα των Χίντις και των Βραχμάνων). Έτσι, προέκυψε η προσωποποίηση του Βούδδα, με την ιστορία "του" να είναι στην πραγματικότητα παραποιημένη η ιστορία των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ.

Εξηγείται έτσι και το ότι προσωπικές εικονικές αναπαραστάσεις του Βούδδα εμφανίζονται μόνο μετά Χριστόν. Δεν αποκλείεται μάλιστα, οι πρώτες εξ αυτών να είναι στην πραγματικότητα ορθόδοξες εικόνες είτε ορθοδόξων αγίων της αμέσως μετά τον απόστολο Θωμά εποχής, είτε των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ (όπως σε κάτι σπηλιές ασκητών, τις οποίες έδειχνε ένα ντοκυμαντέρ και πού έμοιαζαν περισσότερο με ορθόδοξες εικόνες με φωτοστέφανο παρά με απεικονίσεις του Βούδδα). Παλαιότερα, υπήρχαν αγάλματα ειδωλολατρικών θυσιών σε μία χοντρή θεότητα καθισμένη σταυροπόδι και που μπορούμε να πούμε ότι αποτελούσε προσωποποίηση της "τέχνης του θανάτου σε ησυχία και χωρίς πόνο", προσιτής σε κάθε άνθρωπο. Επρόκειτο για ειδωλολατρικές θεότητες με διάφορα ονόματα. Αργότερα, και πολύ μετά Χριστόν ονομάσθηκαν τα αγάλματα αυτά αγάλματα του Βούδα.

Μετά λοιπόν από την ζωή των αγίων Βαρλάμ και Ιωάσαφ, και την εξόντωση των ορθοδόξων χριστιανών, και των ασκητών ακόμη, από τους φανατικούς Ινδουϊστές Χίντις και Βραχμάνους (ιστορία διωγμών των ορθοδόξων χριστιανών που σίγουρα πέρασε στους Πέρσες ως κίνηση "προστασίας" των προνομίων της καθεστηκυίας τάξεως από τα "ανατρεπτικά" δόγματα και τις απελευθερωτικές των κατωτέρων-δούλων πρακτικές του χριστιανισμού, και έτυχε δυστυχώς μιμήσεως εκεί) , στην Ινδία συναντάται πλέον, στην περιοχή του Μαντράς, η πολιτικά αποδυναμωμένη και αγνοημένη μικρή ορθόδοξη χριστιανική κοινότητα που είχε ιδρύσει ο Απόστολος Θωμάς, αλλά τούτο, μέ τίμημα, να μην έχουν ούτε ιεραποστολική δράση ούτε μοναχούς και βαθεία πνευματική ζωή, διότι αυτά φυσικά θα προσέβαλαν πολιτικώς τους Βραχμάνους και την δεύτερη ανώτερη κάστα, τους Χίντις, αφού θα έθεταν το θέμα του ότι ο κάθε άνθρωπος δύναται να αναλάβει την μοίρα του και να θεωθεί.

Με άλλα λόγια: Βούδας ως πρόσωπο ιστορικό είτε δεν υπήρξε καθόλου είτε δεν γνωρίζουμε τίποτα για την ιστορία του, αλλά η φερομένη ως ιστορία του είναι στην πραγματικότητα η ιστορία των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ. Πιό πιθανό είναι να υπήρξαν
διάφορα πρόσωπα που ζητούσαν κάποια μορφή λυτρώσεως από τα βάσανα της ζωής και που τιμήθηκαν ως σοφοί από τους ασιάτες. Διότι υπάρχουν αγάλματα "βούδδα" με ονόματα άλλα όπως Σιντάρτα, ή Ασόκα κ.λ.π. προ Χριστού, αλλά δεν είχαν την ιστορία ζωής που αποδίδεται στον Βούδδα, ούτε την όλη διδασκαλία που σήμερα διδάσκεται ως βουδισμός, ακόμη και στην Δύση, και η οποία διδασκαλία είναι παρμένη στα ουσιαστικά της σημεία από την ασκητική ζωή των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ και των διαδόχων τους ασκητών. Αυτούς, οι ινδουϊστές τους ταύτισαν αφού τους εξαφάνισαν φυσικώς, με "βουδιστές" –τούτο, φυσικά, μετά Χριστόν - και αλλοίωσαν την όποια διδασκαλία τους ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ τα σημεία που τους φάνηκαν συμβιβάσιμα με τον διαλογισμό πού γνώριζαν, τόσο οι ινδουϊστές όσο και οι βουδιστές.

Έτσι, διαμορφώθηκε ένα κράμα από
α) ιδέες μετενσαρκώσεως και τρόπου απαλλαγής από τα βάσανα για να πεθαίνει χωρίς πολύ στενοχώρια και με λιγώτερους πόνους ο όποιος "σοφός"της ανατολής, και
β) ιδέες περί πραγματώσεως του νοήματος της ζωής είτε μέσα σε φωτισμό (ινδουϊσμός) είτε μέσα σε σκότος και "τίποτα" (νιρβάνα-βουδισμός).

Το δεύτερο (β) , είναι από την ασκητική εμπειρία της Ορθοδοξίας αφού αφαιρέθηκε κάθε αναφορά στο πρόσωπο του Χριστού και του Τριαδικού Θεού, για να διατηρηθεί η πολιτική θρησκεία του ινδουϊσμού με τις κάστες, τις μετενσαρκώσεις και την υποδούλωση των κατωτέρων καστών. Οι βουδιστές, διασπούσαν αυτήν την δομή ήδη από παλαιά, αφού όλοι όσοι ανήκαν στις κατώτερες κάστες, ώφειλαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου τους ανωτέρους τους Βραχμάνους και Χίντις, και όχι να διαλογίζονται εν όψει του θανάτου και προς απόκτηση της σοφίας του αποθνήσκειν, που ήταν και το αληθινό νόημα και περιεχόμενο τότε του προχριστιανικού διαλογισμού στην Ινδία.
Δηλαδή, υπήρχε προ Χριστού στην Ινδία ο Ινδουϊσμός των καστών και των Βραχμάνων, στα σπλάχνα του οποίου, υπό την επιρροή του Ελληνισμού και της φιλοσοφίας, είχε αναπτυχθεί το κίνημα της ίσης δυνατότητος κάθε ανθρώπου να είναι κύριος της μοίρας του ιδίως εν όψει του θανάτου και της κοινής αυτής μοίρας των ΒΡΟΤΩΝ. Αυτό το κίνημα όμως, στο βαθμό που ήταν ατομοκεντρικό και προσωπικό, διωκόταν στα πλαίσια του Ινδουισμού πάλι και πάλι, και εξέπεσε μετά Χριστόν και μετά τον βίο των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ σε αυτό πού είναι σήμερα γνωστό ως Βουδδισμός.

Με αυτό το επικίνδυνο γι' αυτούς φιλοσοφικό και πολιτικό κίνημα, οι ιθύνοντες την Ινδία ταύτισαν τον χριστιανισμό και δη τον μοναχισμό των αγίων Βαρλαάμ και Ιωάσαφ, γι' αυτό και προέβησαν σε απηνείς διωγμούς των ορθοδόξων χριστιανών και των ασκητών. Πράγμα πού δεν είχαν κάνει σε βάρος της ορθόδοξης χριστιανικής κοινότητας του Μαντράς προηγουμένως, αφού σε αυτήν δεν υπήρχε το στοιχείο της ασκητικής ζωής και του μοναχισμού.

Αρκεί να διαβάσει κανείς τον Άγιο Ησύχιο και τα σχόλια στο φιλοκαλικό αυτό κείμενο που κάνει ο π. Αιμιλιανός, πρώην ηγούμενος της Ι. Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους, και θα καταλάβει γιατί λέμε ότι ο ινδουϊστικός και ο βουδιστικός διαλογισμός είναι, ιστορικώς και εμπειρικώς, πλήρως αλλοιωμένη η ασκητική εμπειρία της νοεράς προσευχής, με την κάθαρση του νού από τους λογισμούς, καλούς ή κακούς, προκειμένου να αφιερωθή η ψυχή αγαπητικώς στον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, και συγχρόνως στην Παναγία μητέρα Του μετά πάντων των Αγίων.

Η αλλοίωση βέβαια είναι φρικτή, έχει γίνει με κάθαρση από την ίδια την αίσθηση της διακρίσεως μεταξύ καλού και κακού, και με όρους και προϋποθέσεις της διαφυλάξεως της πολιτικής θρησκείας του Ινδουϊσμού, δηλαδή με ελπίδα μετενσάρκωσης αντί για ελπίδα αναστάσεως, χωρίς προσωπικό Τριαδικό Θεό, χωρίς Ιησού Χριστό. Πρόκειται για αλλοίωση στην οποία εμφωλεύουν πλείστες όσες διαβολικές πλάνες και δαιμονικές εμπειρίες, είτε επηρμένου "φωτισμού" είτε σκότους δαιμονιώδους "σοφίας". Πάντως δε, συναντάται δαιμονική έπαρση όταν πρόκειται για γκουρούδες εμφορούμενους από το πνεύμα της διαδόσεως του "φωτισμού" τους στην Δύση.
Όπως αναφέρεται σε κείμενο της Ι. Μονής Μελισσοχωρίου, δημοσιευμένο στην Θεοδρομία κάθε αίρεση στη αρχή έχει ως βάση την πίστη σε κάτι πολύ χονδροειδές, ένα προφανές σφάλμα, και αυτό το χονδροειδές σφάλμα περιβάλλεται στην συνέχεια ολοένα περισσότερο από φιλοσοφικά ενδύματα και ιδίως από στοιχεία παρμένα από την Ορθοδοξία.

Έτσι όμως, εμείς νομίζουμε ότι ίσως υπάρχει ευσέβεια και ευλάβεια στην τάδε ή την δείνα θρησκεία-ή-αίρεση παρασυρόμενοι από την επιφανειακή ταπείνωση ή το τυχόν φρόνημα ελεημοσύνης που χαρακτηρίζει και κάποιους οπαδούς της, η ασέβεια όμως υπάρχει στην ρίζα της και πλήττει κάθε θρησκευτική εκδήλωσή τους, είτε λατρευτική είτε πρακτική...

Aπό ομιλία Οκτ. 2012 σε σεμινάριο Ι. Μ. Κηφισίας

http://www.imkifissias.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=144%3A2011-06-03-16-40-21&catid=61%3A2011-06-06-16-08-00&Itemid=78&lang=el



Διαβάστε το ολόκληρο...

Μορατίνος: Και οι γερμανοί κέρδισαν από το κυπριακό σύστημα

Δριμύτατη κριτική κατά των υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαπολύει μέσα από τις σελίδες της El Pais σε άρθρο του-μανιφέστο υπέρ της Μεγαλονήσου με τον εύγλωττο τίτλο «Προς υπεράσπιση της Κύπρου» ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας Μιγκέλ Άνχελ Μορατίνος, κατηγορώντας τους ευθέως ότι «αγνόησαν τη διεθνή και εθνική πραγματικότητα» και το γεωπολιτικό ρόλο της χώρας.



Ο υπουργός της κυβέρνησης Θαπατέρο, καταγγέλλει τους ευρωπαίους αξιωματούχους ως υπεύθυνους για τη μεταστροφή του φιλοευρωπαϊκού κλίματος στη Μεγαλόνησο, και την διολίσθηση από τους διθυράμβουςτης ένταξης στο «ευρωπαϊκό κλαμπ» το 2003 στις διαδηλώσεις και το αίτημα περί εξόδου από το ευρώ.

Η απομόνωση της Κύπρου, αρχίζει κατά τον Μορατίνος από την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από «τη συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων».

«Η συγκεκριμένη απόφαση, δεν άρεσε στη διεθνή ιθύνουσα τάξη (sic), η οποία αντί να αναζητήσει λύσεις συγκεκριμένες και να προωθήσει έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων, τιμώρησε τη χώρα και τον πρόεδρο Παπαδόπουλο με απομόνωση».

«Σημείο αναφοράς έως πρότινος ο κυπριακό τραπεζικό σύστημα...»

Ο κ. Μορατίνος «θυμίζει» ότι «το σημερινό αποκηρυγμένο τραπεζικό κυπριακό σύστημα, παρουσιαζόταν, μόλις πέντε χρόνια πριν, ως σημείο αναφοράς τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο».

Όπως επισημαίνει εξάλλου, «όχι μόνο οι ελληνικές τράπεζες, αλλά πολλές άλλες εταιρίες και ιδρύματα,ανάμεσά τους βρετανικά και γερμανικά, γνώριζαν και επωφελήθηκαν από το κυπριακό σύστημα».

«Σκανδαλίζομαι σήμερα όταν ακούω τον τρόπο με τον οποίον οι κυπριακές τράπεζες αποτελούν ταπείνωση για τους Κυπρίους εξαιτίας των καταθέσεων που διατηρούσαν ρώσοι ιδιώτες και εταιρίες, γιατί μπορούμε να αναρωτηθούμε αντιστοίχως αν (παρόμοια) άφιξη ρωσικών κεφαλαίων (η οποία αποκηρύσσεται στην Κύπρο) δεν έχει σημειωθεί επίσης σε Γερμανία ή Ηνωμένο Βασίλειο».

«Η κατάσταση στην Κύπρο ήταν γνωστή, και γι’ αυτό η Τρόικα είχε πληροφορίες», επισημαίνει ο κ. Μορατίνος.

Σιαρλής: «Ετσι διαλύθηκε η Συμμαχία της Δήλου...»

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας αναφέρεται και στη δραματική έκκληση που είχε απευθύνει τον Σεπτέμβριο του 2012 στη Λευκωσία ενώπιον των «παντοδύναμων υπουργών του Ecofin», ο κύπριος υπουργός Οικονομικών κ. Βάσσος Σιαρλής, υπενθυμίζοντας ότι «η παρακμή της Αθήνας ξεκίνησε με τη διάρρηξη των
συμφωνιών στις οποίες είχαν καταλήξει οι 150 πόλεις-κράτη της Συμμαχίας της Δήλου».
«Η σύγκριση με την ΕΕ και τη Γερμανία δεν έγινε δεκτή με θετικό μάτι και οι υπουργοί του ευρώ έκαναν τα στραβά μάτια στην παρέμβαση, στην οποία τονιζόταν η ανάγκη να υπάρξει συνεργασία για την έξοδο από την κρίση», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Μορατίνος.

«Οταν ακούγονται φωνές τόσο επικριτικές κατά της Κύπρου, πρέπει να υπενθυμίσουμε στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι αυτή η χώρα, στην οποία ζουν μόλις κάτι παραπάνω από 1.200.000 κάτοικοι, διαθέτει ΑΕΠ της τάξεως των 21,5 δισ. ευρώ, κατέχει την 31η θέση στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, νεοπαγή πανεπιστημιακή κοινότητα με 7.000 φοιτητές και υδρογονάνθρακες οι οποίοι αποτελούν τα τρίτα σε μέγεθος αποθέματα σε παγκόσμιο επίπεδο».

«Οι υπουργοί του Ecofin αγνόησαν την διεθνή και εθνική πραγματικότητα»

«Οι υπουργοί του Ecofin αγνόησαν τη διεθνή και εθνική πραγματικότητα, καθώς και τη γεωπολιτική και στρατηγική θέση της Κύπρου», υποστηρίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών. «Δεν μέτρησαν την επίδραση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μιας χώρας-κλειδί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ».

«Οι τεράστιες δυνατότητες της Κύπρου προκάλεσαν μέγιστες ανισορροπίες»

«Η Κύπρος διαθέτει τεράστιες δυνατότητες, όχι μόνο τουριστικές, καθώς τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων προκάλεσαν ενδεχομένως μέγιστη ανισορροπία στους συσχετισμούς ισχύος και επιρροής εντός και εκτός ΕΕ. Το ερώτημα που θα μπορούσε να τεθεί σήμερα είναι αν τα κυπριακά κοιτάσματα θα είναι ευρωπαϊκά, ρωσικά, τουρκικά, λιβανέζικα, ή ισραηλινά. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσει η ευρωπαϊκή πολιτική...».

«Δυσανάλογο και άδικο το μαρτύριο της Κύπρου»

«Εν όψει των γεγονότων, υποτιμάται η γεωπολιτική προσέγγιση, και υιοθετείται η ψευδο-τεχνοκρατική (sic), την ώρα που η κυπριακή κοινωνία έχει εισέλθει σε μία οδό μαρτυρίου δυσανάλογη και άδικη».

«Για όλα τα ανωτέρω, (εκφράζω την) αλληλεγγύη μου και στήριξη μου στους Κυπρίους», καταλήγει ο Μορατίνος.

Ό Φιλελεύθερος


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Bill Gates, είναι βασικά γνωστός ως ο ιδρυτής της Microsoft, και ο κατασκευαστής του διάσημου λειτουργικού συστήματος των Windows. Πλούσιος, αποσύρθηκε από την ηγεσία της εταιρείας και με τα χρήματά του έχει χρηματοδοτήσει τις τεχνολογίες γενετικής τροποποίησης, γεω-μηχανικής, πειραματικών εμβολιασμών και την εξάπλωση της Monsanto.


Εταιρεία που χρησιμοποιεί τα ίδια της κεφάλαια για να καταβάλει τεράστιες οργανώσεις να παραποιούν δηλώσεις και να εξαπλωθούν οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί.
Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν να διαβάσει κανείς ότι Gates κατέχει 500.000 μετοχές της Monsanto με κύκλο εργασιών: 23 εκατομμύρια δολάρια. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Bill και η Melinda Gates Foundation συνεργάζονται με την Cargill, με στόχο την εξάπλωση της γενετικά τροποποιημένης σόγιας στον τρίτο κόσμο.

Η Cargill είναι μια πολυεθνική εταιρεία (με κύκλο εργασιών 133 δισεκατομμύρια δολάρια), που παραβιάζει την εργατική νομοθεσία και της έχουν απαγγελθεί κατηγορίες από το Διεθνές Ταμείο για τα εργασιακά δικαιώματα εμπορίας παιδιών από το Μάλι και την υποδούλωση παιδιών ως εργάτες στις φυτείες κακάο, όπου είναι αναγκασμένα να εργάζονται 12 με 14 ώρες την ημέρα, με πενιχρούς μισθούς και κακή διατροφή.
Η εταιρεία συνεχίζει εν τω μεταξύ να αγοράσει βαμβάκι από το Ουζμπεκιστάν, όπου είναι γνωστό για το αποτέλεσμα της παράνομης απασχόλησης των ανηλίκων.
Ο Bill Gates παρέχεται σε πρώτο πρόσωπο για διαφημίσεις υπέρ των ΓΤΟ της Monsanto, όπου την προτείνουν ως μαγική «λύση» για την πείνα στον κόσμο, ακόμα και όταν ο ΟΗΕ έχει αναγνωρίσει ότι οι ΓΤΟ δεν μπορούν να καταπολεμήσουν την πείνα καθώς και την παραδοσιακή γεωργία.
Το θέμα της πείνας στον κόσμο, έχει μελετηθεί ιδιαίτερα από τη Διεθνή Αξιολόγηση της Γεωργικής Επιστήμης και Τεχνολογίας για την Ανάπτυξη (IAASTD), μια ομάδα από 900 επιστήμονες και ερευνητές. Τα αποτελέσματα της αναζήτησης είναι αρκετά σαφής: 900 επιστήμονες συμφωνούν ότι οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες δεν είναι η λύση για την πείνα στον κόσμο. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το 2008, πολύ πριν ο Bill Gates γίνει μέτοχος.
Ακόμη και η Ένωση Ανήσυχων Επιστημόνων εξέτασε την αλήθεια για τις καλλιέργειες που παράγονται από το ΓΤΟ, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι οι σπόροι των ΓΤΟ μακροπρόθεσμα δεν παράγουν καμία αύξηση στις καλλιέργειες, ενώ έχουν υψηλό κόστος και μεταφέρουν ένα μεγάλο ποσό από βλάβες στην υγεία και το περιβάλλον. Η έλλειψη επιστημονικής βάσης της Monsanto ήταν τόσο εμφανής στα μάτια της Ένωσης που κατέγραψε τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια, σε μια έκθεση το 2009 με τίτλο Collected πτώχευση.
Γιατί λοιπόν, ο Bill Gates, ένας άνθρωπος που χαιρετίστηκε από τα μέσα ενημέρωσης ως φιλάνθρωπος άγιος, χύνει εκατομμύρια – αν όχι δισεκατομμύρια – σε αυτό το είδος της επιχείρησης; Γιατί μας λένε ότι οι ΓΤΟ μπορούν να καταπολεμήσουν την πείνα στον κόσμο, όταν ξέρουν ότι δεν είναι αλήθεια;

Ανιχνεύσεις
http://www.anixneuseis.gr/?p=61455


Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι περί το ευρώ αμηχανίες και άλλα τινά

ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Οι διακυμάνσεις περί το ευρώ, άλλοτε δεν είναι φετίχ άλλοτε είναι εθνικό νόμισμα, πότε Βούδας πότε Κούδας, θυμίζουν τα ανέβα-κατέβα του Χρηματιστηρίου.
Τελικώς κατρακυλάει. Με τους Κύπριους τα πράγματα ήταν καθαρά από την αρχή. Είπαν όχι, βέβαιοι ότι τελικώς θα πουν μεγαλοπρεπώς ναι. Πρώτος διδάξας το ΑΚΕΛ, όταν, μετά την εκλογή Παπαδόπουλου, ο Χριστόφιας είχε δηλώσει ευθαρσώς: είπαμε τώρα όχι για να πούμε ναι όταν έρθει η ώρα. Ήρθε η ώρα και το είπαν. Το περίεργο είναι ότι εδώ στην Αθήνα κάποιοι περίμεναν από τον Αναστασιάδη να αντισταθεί- ο Χριστόφιας με γενναιότητα φρόντισε να εξαφανιστεί. Τι όχι να πει ο Αναστασιάδης, αυτός που ο Πούτιν του υπόδειξε να βάλει τη γερμανική σημαία στο Προεδρικό Μέγαρο;


Οι εν Αθήναις δεν είναι ούτε εύπιστοι ούτε άπειροι. Απλώς μερικοί πήραν τα ουρλιαχτά πόνου των μικροκαταθετών για εντολή αντίστασης στις επιταγές της Γερμανίας. Ακόμα κι αν ήταν έτσι, ο Αναστασιάδης βράχος ακλόνητος ήταν βέβαιο ότι θα τους διέψευδε, συνεπικουρούμενος από το ΑΚΕΛ. Αυτό δεν κυβερνούσε όταν άρχισαν όλα; Όφειλαν οι εν Αθήναις να το είχαν καταλάβει από την αρχή. Αντ’ αυτού, μερικοί άλλοι έτρεξαν προς ενημέρωση στη Λευκωσία και ασμένως υιοθέτησαν την, τόσο δημοκρατική, πρόταση περί δημοψηφίσματος του νέου γγ του δεδομένου ΑΚΕΛ. Να ψηφίσει ο λαός. Όταν όλα είχαν κριθεί και, από την Αθήνα, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Αστείο; Αλλά δεν είναι για γέλια.

Πολύ λιγότερο αστείο, όμως, είναι το γεγονός ότι, πάνω στη σύγχυση και την αμηχανία, δεν κουνήθηκε φύλο στην Αθήνα. Ουδείς σκέφτηκε «ρε παιδιά, τους σφάζουν εκεί κάτω, κάτι να κάνουμε εμείς εδώ, τρέχουμε για τόσους και τόσους δυστυχείς, αλλοδαπούς και διάφορους, να μη βγάλουμε και μια φωνή για τους αδελφούς Κυπρίους;» Ούτε μια πεζοδρομιακή φωνή εκτός της εντός Βουλής «υπεύθυνης αντιπολίτευσης». Έτσι πάει καλιά της η Κύπρος. Η Αριστερά δίνει συχνά την εντύπωση ότι της αρέσουν οι κηδείες. Των δικών της. Ο Τσίπρας είχε φανεί αλλιώτικος, είχε δείξει να προτιμάει, επιτέλους, τους γάμους και τη γιορτή και μας είχε κερδίσει. Για τους άλλους, τους ένθερμους, ενίοτε θερμόαιμους, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των πάσης φύσεως αδικημένων ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας κλπ, δεν θα πω λέξη. Και τι να πω;

Εξαφανισμένοι σαν τον Χριστόφια.
Ο χρόνος τρέχει, οι αναλύσεις περισσεύουν, (για να μην πω, περιττεύουν), στην λιτανεία της Νότιας Ευρώπης προστέθηκε η Κύπρος, έρχεται η σειρά της Σλοβακίας, το Λουξεμβούργο τρέμει, οι άλλοι στέκουν στη σειρά σαν τους συνταξιούχους του ΙΚΑ. Όλο το σύστημα σαπίζει, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, όπου σταθεί το μάτι σου. Κι όταν σαπίζει το σύστημα κανείς δεν γλιτώνει. Ούτε η «υπεύθυνη» αντιπολίτευση ούτε η πεζοδρομιακή, αν είναι ανίκανη να φέρει στοιχειώδες αποτέλεσμα. Αν δεν εμπνέει, δεν ξεσηκώνει, δεν πάλλεται.
Και αν δεν οργανώνει τις άμυνές της για να μην πάει τον κόσμο στο γκρεμό, άκλαυτο. Για παράδειγμα διαμάχες περί το ευρώ έχουμε δει και βλέπουμε πολλές αλλά δεν έχουμε δει, τρία χρόνια τώρα, ένα, έστω ελάχιστα πειστικό σχέδιο, το περίφημο «πλαν Β». Τι περιμένουν;
Στοιχειώδη πράγματα. Που θα βρούμε λεφτά για τις πρώτες-πρώτες μέρες, αν βγούμε από το ευρώ. Που θα βρούμε συμμάχους, να ξέρουμε τι θα τους προσφέρουμε, να μάθουμε τι μπορούν/θέλουν να μας δώσουν. Τούτο σημαίνει διεθνείς επαφές, με συγκροτημένες ιδέες/προτάσεις, δηλαδή προεργασία. Τι θα γίνει αν απειληθούμε σοβαρά από την Τουρκία (βαλτή ή από μόνη της) επομένως τι λέμε από τώρα, από χθες, για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Τι νομίζουμε ότι θα κοστίσει πράγματι, έστω κατά προσέγγιση, στους Εταίρους τυχόν αποχώρησή μας από το ευρώ, σε λεφτά και γεωπολιτικά. Ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και προς ποίους. Φτάνει πια η «ελληνικούρα», η προχειρότητα, τα λόγια τα μεγάλα.

Μερικά από αυτά δεν μπορούν να ειπωθούν δημοσίως, άλλα μπορούν, όλα χρειάζονται προεργασία, συνεργασία με ανθρώπους που γνωρίζουν τα θέματά τους, για να μην μιλάμε στον αέρα πχ για προσφυγή στη Χάγη χωρίς να ξέρουμε τι είναι αυτό το δικαστήριο, χωρίς καν να αναρωτιόμαστε γιατί τόσες δεκαετίες ούτε εμείς ούτε η Τουρκία δεν προσφεύγουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν φτάνει να λέει τι θέλει. Χρειάζεται και ο (αρχικός) ενθουσιασμός αλλά και να πιστέψει ο κόσμος ότι αυτοί εδώ, οι Συριζαίοι, ξέρουν τι θέλουν και έχουν και μια ιδέα πως θα το κάνουν. Και έχουν το σθένος να επιμένουν, δεν θα βάλουν την ουρά στα σκέλια. Το πότε Βούδας πότε Κούδας δεν βοηθάει.

Υ.Γ. Αλήθεια δεν έχει κανείς στον ΣΥΡΙΖΑ την περιέργεια να πληροφορηθεί (τουλάχιστον) τι πράμα είναι αυτός ο Γκρίλο; Με επί τόπου επίσκεψη;

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6316.html#.UVfRYKJUFQA


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ένα απίστευτο βίντεο που πραγματικά προκαλεί σοκ και φανερώνει τις αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάζονται να καταπλεύσουν τα πλοία σε πολλά από τα απροστάτευτα και ακατάλληλα λιμάνια των Κυκλάδων...
Αξίζει τον κόπο να το παρακολουθήσετε ολόκληρο και ειδικά τα τελευταία 5 λεπτά.

Δείτε πως το πλοίο Αδαμάντιος Κοραής επιχειρεί να προσεγγίσει το λιμάνι της Ψάθης Κιμώλου, ανήμερα της 25ης Μαρτίου 2013, ενώ στην περιοχή πνέουν θυελλώδεις άνεμοι 9 μποφόρ. Τα τεράστια κύματα, όχι απλά «λούζουν» τη μικρή προβλήματα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή μετατρέποντας σε ποτάμι τον παραλιακό δρόμο.

Δείτε με ποιον τρόπο κατάφεραν να δέσουν το πλοίο στο λιμάνι, οι Λιμενικοί και οι καβοδέτες, διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή και κάνοντας «χειμερινό μπάνιο», αφού τα κύματα τους σκεπάζουν και λίγο έλειψε να τους παρασύρουν.

Δείτε επίσης, κάτω από ποιες συνθήκες έγινε η έξοδος και η είσοδος οχημάτων και επιβατών (έτρεχαν πανικόβλητοι μέσα στα νερά), οι οποίοι έθεσαν σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.

Η όλη επιχείρηση, ήταν ναι μεν επιτυχημένη λόγω της ικανότητας και του ηρωισμού του καπετάνιου και των λοιπόν προαναφερόμενων και εμπλεκόμενων, ωστόσο, ο δε μπορούμε να παραβλέψουμε ότι ο κίνδυνος σοβαρού ατυχήματος ήταν πολύ μεγάλος. Κι αυτές οι εικόνες μόνο σπάνιες δεν είναι. Αντίθετα, συμβαίνουν συχνά, ίσως και σχεδόν καθημερινά τη χειμερινή περίοδο, σε πολλά από τα νησιά των Κυκλάδων.



http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/03/25-03-13.html#.UVfNMqJUFQA

ΠΟΣΑ ΠΑΚΕΤΑ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΨΑΤΕ ΡΕ ΓΑΜ...Ο    ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔούλα ΚΑΙ ΌΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ;;;;; ΡΕ ΓΑΜ...ΟΙ    ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΊΤΕ ΠΟΛΥ ΑΥΣΤΗΡΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ...

Δεν ζητώ συγνώμη για την φρασεολογία μου απέναντι στους εγκληματίες πολιτικούς. Απλά και μόνο την κατανόηση από εσάς τους απλούς πολίτες...και αίσχος όσοι από εσάς του ψηφίσατε και τους ξαναψηφίσατε... ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος υπήρξε για μεγάλο διάστημα ο εκλεγμένος από το Α΄ Συνέδριο του Κ.Α.Π. Γεν. Γραμματέας της Σπίθας. Πριν απ’ αυτό ήταν μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής και είμαι εγώ που τον επέλεξα λόγω των εξαιρετικών δυνατοτήτων που διαθέτει ως δημοσιογράφος και όχι μόνο. Το ήθος και ο πατριωτισμός ήταν βασικά τα στοιχεία που διέκρινα και εξετίμησα.



Επί πλέον ως δημοσιογράφος διαθέτει πλούτο γνώσεων κι εκείνο το τόσο σπάνιο στοιχείο, την διορατικότητα. Που όμως δυστυχώς δεν τον βοήθησαν να αποφύγει στην κρίσιμη για την χώρα και το Κ.Α.Π. περίοδο των εκλογών, την υποτίμηση της αξίας και του ρόλου της Σπίθας αλλά και του δικού μου ρόλου και έτσι μας εγκατέλειψε μαζί με άλλους πιστούς φίλους του και αξιόλογα στελέχη του Κ.Α.Π.

Αντικείμενο της βασικής μας διαφωνίας υπήρξε το ερώτημα: Πώς θα φουντώσει το παλλαϊκό κίνημα; Με τις αντιμνημονιακές δυνάμεις μέσα ή έξω από την Βουλή; Τις θέσεις μου την εποχή εκείνη τις εξέθεσα σε μια σειρά άρθρων, που ως φαίνεται δεν έπεισαν τον αγαπητό Δημήτρη και τους φίλους του. Ο Γιώργος Κασιμάτης στις 10 Δεκεμβρίου του 2010 μας είπε την φράση-κλειδί: «Έχουμε ξένη κατοχή». Πάνω στην φράση αυτή χτίστηκε η ιδεολογία, η στρατηγική και η τακτική του Κ.Α.Π. Αργότερα στα Χανιά διατύπωσα την άποψη ότι το πλοίο «Ελλάς» θα πρέπει να αλλάξει πορεία. Χωρίς να τολμήσω να πω την λέξη «Ρωσία», για να μην τρομάξω το ακροατήριο. Όμως όλος ο κόσμος το είχε καταλάβει.

Αργότερα για να δείξω έναν ρεαλιστικό δρόμο προς τα «αντιστηρίγματα», όπως ονομάζει ο Δ. Κωνσταντακόπουλος την Ρωσία σε σχέση με την Κύπρο και την διέξοδο από τον ασφυκτικό και ατιμωτικό κλοιό του 4ου Ράιχ, πρότεινα δέκα κοινοπραξίες που να συμπεριλαμβάνουν ολόκληρο τον εθνικό μας πλούτο ως βάση μιας οικονομικής συμφωνίας, με την βεβαιότητα ότι τα μεγέθη θα είναι τόσο υψηλά (πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ), ώστε η Ρωσία εν προκειμένω να έχει πολύ σοβαρό κίνητρο για να συνάψει αυτή μια τόσο σημαντική και συμφέρουσα για την ίδια συμφωνία μαζί μας.

Με τις κοινοπραξίες ουσιαστικά προτείνουμε την συνεκμετάλλευση ολόκληρου του πλούτου της χώρας. Η οποία συνεκμετάλλευση θα γίνει φυσικά με τρόπο ακριβοδίκαιο, ανάλογα με το τι δίνουμε εμείς και τι μας προσφέρει ο άλλος. Με ένα κανόνα. Ότι δηλαδή παραμένουμε πάντοτε κυρίαρχοι του δικού μας πλούτου. Και εθνικά ανεξάρτητοι.

Τι λέει σήμερα στο άρθρο του της 25ης Μαρτίου ο Δ. Κωνσταντακόπουλος αναφορικά με την Κύπρο; «Μόνο μια “αντιστήριξη” εξ ίσου ισχυρή με την επίθεση που δέχτηκε μπορεί τώρα να περιορίσει τις συνέπειες της επελθούσας καταστροφής. Στις συγκεκριμένες συνθήκες μια συνολική συμφωνία με την Ρωσία του Πούτιν, οικονομική, ενεργειακή και αμυντική μπορεί να προσφέρει τη λύση ανάγκης που χρειάζεται για την ύπαρξή της η Κυπριακή Δημοκρατία».

Το προσυπογράφω και με τα δυο μου χέρια!
Η θέση αυτή του Δ. Κωνσταντακόπουλου σε σχέση με τη δική μου (που όπως είπα είναι ταυτόσημη) έχει μια διαφορά: ότι εκδηλώνεται αφού πρώτα καταστράφηκε κατά το 90% η οικονομία της Κύπρου και κατά συνέπεια η ίδια η Κύπρος στο σύνολό της, ενώ η δική μου πρόταση-θέση διατυπώθηκε πριν από δύο χρόνια, για να προληφθεί αυτή η καταστροφή για την χώρα μας.

Θεωρώ ότι η οικονομική μας εξάρτηση από τους Ευρωπαίους προστάτες-προτέκτορες οδήγησε τελικά στην εθνική μας εξάρτηση, που με τον α ή τον β τρόπο συνεχίζεται από το 1830 με την εγκατάσταση του Όθωνα έως σήμερα, που με την υπογραφή των Μνημονίων τους παραδώσαμε και τυπικά την Ανεξαρτησία και την Ακεραιότητα της χώρας.

Η νοοτροπία του προτέκτορα που χαρακτηρίζει σήμερα την στάση των Γερμανών, φάνηκε σε όλο της το μεγαλείο στην συμπεριφορά τους απέναντι στην Κύπρο. Αλαζονεία, περιφρόνηση, μίσος, που
τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα την εθνική μας υπόληψη και τιμή. Δεν μας κλώτσησαν μόνο αλλά και μας έφτυσαν!

Εμένα τουλάχιστον με πλήγωσαν πολύ πιο βαθειά από οποιαδήποτε άλλη φορά. Ούτε την εποχή του Μουσολίνι και του Χίτλερ δεν είχα πληγωθεί τόσο πολύ. Και γι’ αυτό αναζητώ για την Ελλάδα την ίδια βαθειά τομή και ιστορική υπέρβαση, όπως αυτή που προτείνει για την Κύπρο ο Δ. Κωνσταντακόπουλος. Για να προλάβουμε την τελική γενικευμένη και οριστική καταστροφή της χώρας μας.

Δυστυχώς όμως μ’ αυτά και μ’ αυτά χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Και στο τέλος μείναμε μόνο εμείς να υποστηρίζουμε την μοναδική λύση: το Παλλαϊκό Μέτωπο με τον λαό όρθιο, οργανωμένο και αποφασισμένο στους δρόμους και στις πλατείες.

Και για να επιστρέψω στην επικαιρότητα:
Τι έχει να πει σήμερα η ομάδα που μας εγκατέλειψε πιστεύοντας ότι τη λύση θα τη δώσει το … Κοινοβούλιο; Άξιζε γι’ αυτό να θυσιαστεί το λαϊκό κίνημα; Να εγκαταλειφθεί το μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. τη στιγμή ακριβώς που στο κάλεσμά της έγινε η μεγαλύτερη συγκέντρωση όλων των εποχών στο Σύνταγμα; Εάν την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν οι αυταπάτες για τις δυνατότητες της κοινοβουλευτικής δράσης και συνεχίζαμε το χτίσιμο του ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α., σήμερα θα είχαμε την δυνατότητα να ταρακουνήσουμε τους Μέρκελ-Σόιμπλε και Σια με ογκώδεις και δυναμικές συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα για την υπεράσπιση της Κύπρου.

Πότε τέλος πάντων θα συμφωνήσουν μαζί μας ότι μέσα σε τόσο δυσμενή για τους λαούς συσχετισμό δυνάμεων, το μοναδικό όπλο των Λαών είναι οι ίδιοι οι Λαοί και η μοναδική τους δύναμη είναι η μαζική και δυναμική επίδειξη θέλησης και αποφασιστικότητας μπροστά στην καθαρά φασίζουσα επιθετική πολιτική της Ευρώπης του 4ου Ράιχ;

Όταν η Μέρκελ μας φτύνει κατά πρόσωπο δηλώνοντας χωρίς ντροπή «Έχει και η υπομονή τα όριά της», ο κάθε πολιτικός που της δίνει το χέρι είναι «Κουίσλινγκ - δοσίλογος συνεργάτης των εχθρών του λαού του.

Δεν σας φτάνει αυτή η ατιμωτική για τους Κύπριους-Έλληνες εικόνα των Ευρωπαίων, που δηλώνουν κυνικά «Ναι, τιμωρούμε αυτόν τον μικρό και αναιδή λαό, γιατί τόλμησε να μας πει κατάμουτρα το ΟΧΙ»; Ποιοι είναι αυτοί που μας τιμωρούν σαν ένας καινούριος Χίτλερ;

Τουλάχιστον την εποχή εκείνη οι θιασώτες και μετέπειτα συνεργάτες της Βέρμαχτ και των SS που μας τιμωρούσαν (είχαμε πει κι εμείς τότε δύο ΟΧΙ, ένα η Αθήνα και ένα η Κρήτη), ντρεπόταν να μας δείξουν τα πρόσωπά τους. Σήμερα τους βλέπουμε να χαμογελούν στα Κανάλια και σκέφτομαι πώς καταντήσαμε έτσι; Είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι πολλοί επίορκοι, απάτριδες, γονατισμένοι;

Εμείς δεν κρατάμε κακίες ούτε έχουμε απωθημένα. Αντίθετα έχουμε μια πλατιά αγκαλιά. Και ξέρετε γιατί; Γιατί είμαστε βέβαιοι για τον εαυτό μας. Βέβαιοι για τις ιδέες μας. Και βέβαιοι για την πορεία και τις πράξεις μας. Ως προς τον πρώην Γεν. Γραμματέα του Κ.Α.Π. η πικρία μας δεν μας εμποδίζει να διαβάζουμε και να αναρτούμε τα άρθρα του, που ειδικά τώρα με την κρίση στην Κύπρο τα θεωρούμε πολύ σημαντικά.

Αθήνα, 27.3.2012
Μίκης Θεοδωράκης
http://www.spitha-kap.gr/el/articles/article/?nid=4126


Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Δημήτρη Ρομποτή*

Οντως η ζημειά που έχει συντελεστεί στην Κύπρο με το κούρεμα και το συνακόλουθο μνημόνιο είναι τεράστειας έκτασης. Ο τραπεζικός τομέας έχει πληγεί θανάσιμα και οι συνέπειες αυτής της καταστροφής επεκτείνονται σε όλες σχεδόν τις παραμέτρους της οικονομίας, κάτι που θα διαφαίνεται σε μόνιμη βάση καθώς το γκρέμισμα μόλις έχει αρχίσει.

Η Κύπρος δεν έχει μεγάλη έκταση, το μισό της έδαφος βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή, οι πλουτοπαραγωγικές της πηγές στον ενεργειακό τομέα είναι ακόμη σε επίπεδο θεωρίας και ο τουρισμός, σταθερή αξία για το νησί, είναι εποχιακός και σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τους Ρώσσους που είχαν τα χρήματά τους εκεί και είχαν αγοράσει πανάκριβα εξοχικά η διαμερίσματα. Η εικόνα, ακόμη και για τον πλέον ψύχραιμο παρατηρητή, είναι απελπιστικά θολή το δε μέλλον εμφανίζεται ως απέλπιδα προσμονή.

Ωστόσο και όπως αποδεικνύεται σε καθημερινή βάση αφότου ενέσκυψε η κρίση, η Κύπρος διαθέτει κάτι που την καθιστά υπερδύναμη κι’αυτό το κάτι είναι ο λαός της, η αταλάντευτα σταθερή αξία της! Δεν έχω καμμία διάθεση για υπερβολές, εξωραϊσμούς, μεγαλοστομίες και γλυκόλογα είδη αντικαταθλιπτικών τούτη την ώρα, αλλά αν υπάρχη ελπίδα για την Κύπρο αυτή προέρχεται πλέον αποκλειστικά και μόνο από την ποιότητα του λαού της. Οι τελευταίες 15 μέρες απέδειξαν, με οδυνηρό τρόπο είναι η αλήθεια, πως οι Κύπριοι δεν πλαδάρεψαν εντελώς από την ευμάρεια και ανάπτυξη που ακολούθησε την καταστροφική εισβολή των Τούρκων, αλλά διαθέτουν ακόμη ψυχικές δυνάμεις που τους καθιστούν ετοιμοπόλεμους ανά πάσα στιγμή. Κι’ας προδώθηκαν από την πολιτική τους ηγεσία κατ’επανάληψη, με την επιπέδου μειοδοσίας αδράνεια Χριστόφια, την εγκληματική έλλειψη προετοιμασίας και επεξεργασίας εναλλακτικών σχεδίων Αναστασιάδη τους μήνες που περίμενε να γίνη πρόεδρος, την παιδαριώδους αφέλειας σπουδή με την οποία οι βουλευτές «συζήτησαν» και απέριψαν το πρώτο σχέδιο και την ποινικώς κολάσιμη διαχείριση των τραπεζιτικών θεμάτων από κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς «υπευθύνους».

Παρά τον ορυμαγδό λαθών της ηγεσίας του όμως, ο κυπριακός λαός έχει δείξει όλες αυτές τις μέρες θαυμαστή αυτοσυγκράτηση, αλληλεγγύη, καρτερία, συλλογικό αίσθημα ευθύνης και αγάπη για τον τόπο του. Το είδαμε και όταν άνοιξαν οι τράπεζες που ενώ ολόκληρη η υφήλειος περίμενε ότι ο κόσμος θα κάνη «ντου» και θα προκληθούν επεισόδεια και σκηνές απελπισίας, οι Κύπριοι συμπεριφέρθηκαν με τρόπο που ούτε οι «ψυχραιμότεροι» βορειοευρωπαίοι –που μονίμως κάνουν μαθήματα σε όλους τους άλλους – δεν θα μπορούσαν να περιμένουν από τον εαυτό τους.
(Φανταστείτε να είχαν κλείσει οι τράπεζες για 15 μέρες στη Φινλανδία και τί θα γινόταν τη ημέρα που θα άνοιγαν ...)
Μένει τώρα η κυπριακή ηγεσία να καταβάλη κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αμβλυθούν οι άμεσες συνέπειες της καταστροφής και να μπορέση να ξαναλειτουργήση η οικονομία διότι τα αποθέματα υπομονής των Κυπρίων δεν είναι ούτε πρέπει να είναι ανεξάντλητα. Ιδιαίτερα οι επιχειρήσεις, πρέπει να βρεθή ένας τρόπος να λάβουν τη χρηματοδότηση που χρειάζονται (από τα ίδια τους τα χρήματα!) ώστε να παραμείνουν εν ζωή και αν είναι δυνατόν να μην προχωρήσουν σε μαζικές απολύσεις. Επίσης, όπως έγραφα όταν εκδηλώθηκε η κρίση, η Κύπρος θα πρέπη με περισσότερη σπουδή να αναπτύξη παραιτέρω τους πραγματικά παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι το φυσικό αέριο (πρόσφατα), ο τουρισμός, η γεωργία, η ναυτιλία κλπ. Οι παλιές «καλές» μέρες του υπερδιογκωμένου τραπεζικού τομέα που προσέφερε ξέπλυμα χρημάτων και υψηλά επιτόκια σε ξένους καταθέτες μαζί με καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας για τους ντόπιους, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί για το νησί και όσο πιο γρήγορα το πάρουν απόφαση, τόσο καλύτερα για όλους.

*Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού ΝΕΟ με έδρα τη Νέα Υόρκη (neomagazine.com).

ΥΓ: Α) Η σοβαρότητα με την οποία χειρίστηκαν οι Κύπριοι την κρίση δεν περιορίζεται σε επίπεδο απλών ανθρώπων. Ακόμη και τα μέσα ενημέρωσης έχουν επιδείξει αξιοζήλευτη υπευθυνότητα κάνοντας τη σύγκριση με τα αντίστοιχα ελλαδικά επώδυνη εμπειρία. Ούτε καν οι συζητήσεις στη Βουλή από τους κατώτερους των περιστάσεων βουλευτές και αρχηγούς κομμάτων δεν θυμίζουν το ελλαδκό τσίρκο. Αλλά, ας μην πάμε μακρυά, συγκρίνετε μια συνεδρίαση ή συνέλευση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Αμερκής με ανάλογες της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης ...
Β) Αστείο, αλλά σοβαρό: δεν γίνεται να φωνάξουν στο νησί τους δυο Κύπριους ηγούμενους του Βατοπεδίου για να τους αναθέσουν τα οικονομικά υπουργεία μήπως και ξελασπώσει η χώρα μια ώρα αρχύτερα;

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/03/blog-post_1868.html#.UVfLBqJUFQA


Διαβάστε το ολόκληρο...

Στέφανος Νικήτας
Μόλις στα 8 του χρόνια παίρνει μέρος στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. "Δεν έχω άλλη επιλογή" λέει ο μικρός Ahmed. Δείτε το βίντεο (Vid)
Ο Ahmed είναι πολύ μικρός για να είναι σε θέση να κρατά σωστά ένα όπλο, ωστόσο αυτό το 8χρονο παιδί είναι ήδη ένας μαχητής στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.
Η πιο πάνω φωτογραφία που είναι τραβηγμένη από τον Sebastiano Tomada στην περιοχή Salaheddin στο Χαλέπι χρησιμοποιήθηκε από τα περισσότερα Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης για να υπενθυμίσει στους αναγνώστες τον απάνθρωπο χαρακτήρα του πολέμου.

Το παιδί μίλησε στην κάμερα της Βρετανικής Daily Telegraph, περιγράφοντας τη φρικτή πραγματικότητα του πολέμου.
"Κατέληξα να βοηθάω τον θείο μου και τους συντρόφους του, επειδή δεν έχω άλλη επιλογή, δεν υπάρχει σχολείο, οι γονείς μου είναι νεκροί, ποια επιλογή έχω;" είπε.

Η μητέρα και ο πατέρας του μικρού έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια μιας μάχης στο Salaheddin.
Φορά ένα κόκκινο πουλόβερ και μαύρο παντελόνι. Τα ρούχα του είναι η επίσημη ενδυμασία για τους μαθητές. Ωστόσο αντί να βρίσκεται στο σχολείο είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης.
"Πάντα υπάρχει κάτι να κάνουμε εδώ, δεν έχω βαρεθεί ποτέ. Οι μάχες είναι πιο ήρεμες από πέρυσι ωστόσο οι ελεύθεροι σκοπευτές εξακολουθούν να είναι ένα μεγάλο πρόβλημα."
Στο βίντεο, ο Ahmed φαίνεται να χαλαρώνει καπνίζοντας ένα τσιγάρο. Είναι αγέλαστος και δείχνει αδιάφορος ενώ αναφέρεται στην ιστορία της χαμένης νιότης του.
Όταν η Daily Telegraph επισκέφθηκε μια ομάδα ανταρτών στο Salaheddin τον περασμένο μήνα, είχαν χάσει τρεις άνδρες, δύο εκ των οποίων κάτω των 18 ετών.
"Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα εδώ στο Salaheddin" καταλήγει αναγνωρίζοντας ότι η ζωή του έχει αλλάξει τόσο πολύ μετά το θάνατο των δικών του.
Ο πόλεμος στα μάτια του νεαρού Ahmed δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο.

soldier from Aleppo από stefanelonikitelo

(Πηγή :Daily Telegraph)

news247


Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο ισραηλινός αγωγός στο επίκεντρο της απολογίας Νετανιάχου στον Ερντογάν

Dreuz (Ισραήλ-Γαλλία) (μτφ. Κριστιάν)

Η απολογία από το Ισραήλ προς την Τουρκία για την επιδρομή Mavi Marmara θα ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών για το εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, αλλά έχει επίσης ένα σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο: την εξαγωγή δισεκατομμυρίων δολαρίων του ισραηλινού φυσικού αερίου στη Τουρκία και πέρα ​​προς την Ευρώπη, εξηγεί ο Joshua Mitnik στην Wall Street Journal (1).

«Διακριτές επαφές μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας για τη συνεργασία για το φυσικό αέριο έχουν λάβει χώρα τους τελευταίους μήνες, αλλά και οι δύο πλευρές γνώριζαν ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να κινηθεί έως ότου επιλυθεί η διαφορά για την επιδρομή» , δήλωσε ο Alon Liel, πρώην απεσταλμένος του Ισραήλ στη Τουρκία, πάντα καλά ενημερωμένος για τις συζητήσεις.

«Ακόμη και πριν από τη συμφιλίωση, υπήρχαν συζητήσεις για την εξαγωγή του φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας. Τώρα που υπάρχει συμφιλίωση, αυτή έγινε κάτι δυνατή», είπε.
«Η Κύπρος βρίσκεται σε πλήρη οικονομική κατάρρευση, και το Ισραήλ κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του για την εξαγωγή μέσω της Κύπρου».

Joshua Mitnik: Ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η ανάγκη για μια συμφωνία με την Τουρκία για να διαχειριστούν οι επιπτώσεις του εμφυλίου πολέμου στη Συρία ήταν ο κύριος λόγος που εγκατέλειψε την άρνησή του να ζητήσει συγγνώμη. Αλλά προέκυψε και άλλος λόγος. Η Τουρκία, με την ισχυρή οικονομική της ανάπτυξη, αποτελεί ο λιγότερος δαπανηρός προορισμός για την εξαγωγή του φυσικού αερίου που βρέθηκε στα ανοικτά των ακτών του Ισραήλ τα τελευταία χρόνια. Μια συμφωνία για την προμήθεια 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ανά έτος στην Τουρκία θα μπορούσε σύντομα να υπογραφεί, σύμφωνα με ισραηλινό αναλυτή.

Joshua Mitnik: Η Τουρκία έγινε ακόμα πιο ελκυστικός προορισμός λόγω της κυπριακής κρίσης, η οποία σκοτεινιάζει τα σχέδια συνεργασίας μεταξύ της Κύπρου και του Ισραήλ στη Μεσόγειο για την μεσογειακή υπεράκτια έρευνα και την κατασκευή μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου για εξαγωγή.

Joshua Mitnik: Και για τη Τουρκία, το να συνδέεται μια σωλήνα με τα υπεράκτια αποθέματα φυσικού του Ισραήλ συμβάλει στη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας της και του κόστους εφοδιασμού, ενώ η τουρκική ζήτηση φυσικού αερίου αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2025, σύμφωνα με αναλυτές του ενεργειακού τομέα.

Joshua Mitnik: Με δεδομένη την κατάρρευση μιας ισραηλινο-αιγυπτιακής συμφωνίας εφοδιασμού φυσικού αερίου, οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το πολιτικό ρίσκο, δήλωσε ο Amit Mor, ισραηλινός εμπειρογνώμονας ενέργειας που πιστεύει ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών είναι μεταξύ 3 δισ. και 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε τρέχουσες τιμές.

Ο Amit Mor εκτιμά ότι το κόστος της μεταφοράς του φυσικού αερίου μέσω αγωγού στην Τουρκία θα μπορούσε να είναι πέντε φορές μικρότερο από ό, τι μέσω της Κύπρου. Θα πάρει επίσης λιγότερο χρόνο για να εφαρμοστεί.

«Η εξαγωγή προς την Τουρκία είναι αναμφίβολα η πιο οικονομική επιλογή για το Ισραήλ», δήλωσε ο Mor, Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων Eco Energy ΕΠΕ
«Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την εξαγωγή του φυσικού αερίου το συντομότερο δυνατό. Η προσέγγιση με την Τουρκία επιτρέπει να μπει αυτή η επιλογή στον χάρτη».

Στην εφημερίδα istanbul gazette της Κωνσταντινούπολης (2), ο Δρ Erimtan, σύμβουλος στο IRCNL (International Relations Consulting Network et Lobbying) μια εταιρεία lobbying, υποστηρίζει ότι κατά τις τελευταίες εβδομάδες, οι ανάγκες εισαγωγής ενέργειας από την Τουρκία έχουν επισημανθεί επανειλημμένα μεταξύ άλλων από το γεγονός ότι η χώρα ξοδεύει 60 δισεκατομμύρια δολάρια ανά έτος.
Όσον αφορά τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο, προσθέτει ο Erimtan, η Τουρκία εξαρτάται κυρίως από τη Ρωσία και, σε μικρότερο βαθμό, από το Ιράν. Τώρα, όμως, που η διπλωματική αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ έλαβε τέλος, χάρη στην προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Ομπάμα, πήραν σάρκα και οστά νέες ευκαιρίες για τις εισαγωγές φυσικού αερίου.

Can Erimtan: Πριν από την κάπως περίεργη απολογία του Νετανιάχου, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Τανέρ Γιλντίζ, είχε δηλώσει καθαρά ότι «ορισμένες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για έργα όπως ο αγωγός φυσικού αερίου του Ισραήλ . Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε αυτό
το έργο χωρίς έχουν εκπληρωθεί οι προϋποθέσεις που ορίστηκανι από τον Πρωθυπουργό»."

Can Erimtan: Όπως το σημειώσαμε χθες, η τουρκική εταιρία Ζορλού αναπτύσσει επί του παρόντος αυτό το ενεργειακό διαδρόμο στη Μεσόγειο. Αυτή τη στιγμή, ο Αχμέτ Ναζίφ Ζορλού, ο πρόεδρος, δεν έχει κάνει δήλωση σχετικά με το έργο, αλλά απλά δήλωσε: «Θα συνεχίσουμε τις επενδύσεις μας στην περιοχή». Ο Ζορλού είναι ένα από τα πιο σημαντικούς παίκτες στην ισραηλινή αγορά ενέργειας.

Ahmet Nazif Ζορλού: «Οριστικοποιούμε φέτος την κατασκευή της μονάδας φυσικού αέριου 800 MW στο Dorad στην περιοχή Ashkelon του Ισραήλ, που μας ανήκει από κοινού. Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε την κατασκευή των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής 175 MW του Ashdod και Ramat Negev. Και από την άλλη, συνεχίζουμε επίσης το προ-επενδυτικό σχέδιο του περιφερειακό σχεδίου ηλιακής ενέργειας Solad».

Ο Can Erimtan στην εφημερίδα istanbul gazette της Κωνσταντινούπολης: η απολογία του Νετανιάχου είναι τόσο πολιτική όσο και γεωπολιτική και εμπορική, γεγονός που οδήγησε τις τουρκικές αρχές να δηλώσουν: «δεν έχει γίνει αποδεκτό ως πραγματικό γεγονός ότι η ισραηλινή ανακάλυψη του κοιτάσματος φυσικού αερίου είναι η πιο σημαντική ανακάλυψη της δεκαετίας. Είναι πολύ σημαντικό για το Ισραήλ αυτό το αέριο να φθάσει στην αγορά. Και για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, η πιο φυσική αγορά είναι η Τουρκία. Το έργο αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, παρά εάν συνενωθούν ο τουρκικός ιδιωτικός τομέας και οι διεθνείς επενδυτές [στο Ισραήλ]. Για την ώρα, η αμερικανική εταιρεία Noble και η ισραηλινή Delek επενδύουν μαζικά στα ανοικτά της ισραηλινής ακτής της Μεσογείου. Αλλά υπάρχουν επίσης και ένας μεγάλος αριθμός τουρκικών εταιρειών, όπως οι Ζορλού, Genel Enerji, Turcas, Calik και Gaz Ege που συναγωνίζονται για τη μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου. Υπάρχει υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού μεταξύ των τουρκικών εταιρειών σε αυτό τον τομέα».

Ο Can Erimtan καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο αγωγός θα έχει μήκος περίπου 600 χιλιόμετρα και θα μεταφέρει 8 με 10 δις. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Τα συνολικά αποθέματα φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών του Ισραήλ μόνο στο κοίτασμα Λεβιάθαν εκτιμάται σε περίπου 425 δισ. κυβικά μέτρα.

Ο Στέφανος Ευριπίδου, επικαλούμενος έναν Κύπριο διπλωμάτη στη Cyprus Mail (3) προσπαθεί να μετριάσει τον τουρκικό ενθουσιασμό:
«Θα ήταν αφελές να μην φανταστεί κανείς ότι στο μέλλον θα θέσουν τα πάντα στη ζυγαριά: το πρόβλημα της Κύπρου, οι υδρογονάνθρακες και το σχέδιο του αγωγού νερού του Ερντογάν. Όλα αυτά θα τεθούν στο τραπέζι», και με το φυσικό αέριο της Κύπρου, υπάρχει ένα φως στο τέλος του τούνελ, ας ελπίσουμε ότι δεν πρόκειται για τρένο».

Ο Στέφανος Ευριπίδου προσθέτει ότι μια πηγή του ενεργειακού τομέα υποστηρίζει ότι είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν ένας αγωγός μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ είναι πολιτικά και φυσικά εφικτός. Πρέπει να ληφθεί υπόψη τη διαδρομή που θα πάρει ο αγωγός. Μήπως θα περάσει μέσω των υδάτων του Λιβάνου και της Συρίας, ή θα τα παρακάμψει μέσω της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρος (ΑΟΖ);

Ο Ντε Γκώλ έλεγε στον Μπεν Γκουριόν: «Η Γαλλία δεν έχει φίλους ούτε εχθρούς, έχει μόνο συμφέροντα».
Και τους πράσινους που καταστρέφουν μεθοδικά τους ενεργειακούς πόρους της Γαλλίας ...

(1) http://online.wsj.com/article/SB10001424127887324105204578382243773388484.html
(2) http://istanbulgazette.com/zorlu-group-pipeline-move-israeli-gas-turkey/2013/03/26/
(3) http://www.cyprus-mail.com/cyprus/turkey-and-israel-change-gas-game/20130325

Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με τα εξής: © Jean-Patrick Grumberg για www.Dreuz.info

Dreuz

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/03/blog-post_415.html#.UVfIhaJUFQA


Διαβάστε το ολόκληρο...

"Είναι καιρός η Κωνσταντινούπολη να επιστραφεί στους αληθινούς της κληρονόμους και νόμιμους ιδιοκτήτες, τον ελληνικό λαό."
Ανοικτή Επιστολή από τον καθηγητή Στίβεν Πλωτ* προς τον Ερντογάν - Μια απολογία του ισραηλινού λαού προς την Τουρκία

Nouvelles d'Arménie (Αρμενία) (μτφ. Κριστιάν)

Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ:
Εκ μέρους του ισραηλινού λαού, θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη για τη δειλία και την ανεξιχνίαστη βλακεία του πρωθυπουργού του Ισραήλ. Όπως γνωρίζετε, αυτό το Σαββατοκύριακο, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, σας ζήτησε «συγνώμη» επειδή το Ισραήλ αμύνθηκε κατά γενοκτόνων τρομοκρατών οι οποίοι επιτέθηκαν σε Ισραηλινούς στρατιώτες, που ήταν οπλισμένοι μόνο με πυροβόλα όπλα με χρώμα όταν επιβιβάστηκαν στο πλοίο του τρομοκρατικού «στολίσκου» που μας στείλατε για να αμφισβητήσετε το ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ κατά του θύλακα της Χαμάς στη Γάζα.


Ο Νετανιάχου μίλησε μόνο για τον εαυτό του, όταν σας ζήτησε συγγνώμη, διότι το Ισραήλ αμύνεται και προστατεύει τον λαό του μόλις δύο γενιές μετά το Ολοκαύτωμα. Δεν αντιπροσωπεύει κανέναν σε αυτή τη χώρα όταν πρόκειται για αυτή τη «συγνώμη». Κανείς άλλος στη χώρα, με την εξαίρεση κάποιων ριζοσπαστικών αντι-ισραηλινών αριστερών της ακαδημαϊκής κοινότητας, αποδέχεται να ζητήσει το Ισραήλ συγγνώμη επειδή υπεράσπισε τους κάτοικους του.

Πράγματι, εξ ονόματος όλων των ΑΛΗΘΙΝΩΝ Ισραηλινών, θα ήθελα να σας ζητήσω συγγνώμη για το γεγονός ότι μόνο εννέα τρομοκράτες σκοτώθηκαν από τους Ισραηλινούς στρατιώτες στο πλοίο του στολίσκου, ενώ Ισραηλινοί στρατιώτες ήταν θύματα της επίθεσης από τρομοκράτες τουρκικής υπηκοότητας και άλλους. Θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη για το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί δεν τορπίλισαν και βύθισαν τα τρομοκρατικά πλοία που προσπαθούσαν να σπάσουν τον αποκλεισμό και συνεπώς να παρέχουν βοήθεια στους ναζί της Χαμάς.

Επιμένω να σας ζητήσω συγγνώμη για το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει έναν πρωθυπουργό ο οποίος είναι τόσο ανήμπορος, μουδιασμένος, και αποκομμένος από την εβραϊκή ιστορία, στο σημείο που σκοπεύει να αγοράσει μερικές στιγμές διπλωματικής ησυχίας με έναν μουσουλμάνο επιτιθέμενο, ντροπιάζοντας όλη τη χώρα του με μια «συγγνώμη» προς την Τουρκία, πραγματοποιώντας μία από τις πιο επαίσχυντες πράξεις που διαπράχθηκε ποτέ από έναν Εβραίο στην ιστορία, και όλα αυτά λίγες ώρες μόλις πριν από την εβραϊκή γιορτή της εθνικής απελευθέρωσης, το Πάσχα.

Περεταίρω, νομίζω ότι το Ισραήλ χρεωστάει μια συγγνώμη για το γεγονός ότι δεν έκανε περισσότερο για να προσελκύσει την προσοχή του κόσμου για την παράνομη κατοχή και την καταστροφή από την Τουρκία του κοσμήματος που λέγεται Κύπρος, της πόλης της Αμμοχώστου. 

Το Ισραήλ δεν είπε τίποτα, όταν η Τουρκία κατάκτησε το 40% της Κύπρου και μετέφερε δεκάδες χιλιάδες παράνομους εποίκους από τον δικό της πληθυσμό στο νησί.

Για αυτή τη σιωπή, σας ζητώ συγγνώμη.
Και αφού περάσατε τόσες ώρες τα τελευταία χρόνια για να καταγγείλετε το Ισραήλ ως
κατακτητή, νομίζω ότι το Ισραήλ πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από όλο τον κόσμο επειδή δεν βοήθησε στο να τερματιστεί η παράνομη τουρκική κατοχή της μεγάλης πρωτεύουσας της αρχαίας Ελλάδας, της Κωνσταντινουπόλεως, σήμερα υπό την παράνομη σαρακηνή κατοχή που συνεχίζεται για πάρα πολύ καιρό. Είναι καιρός η Κωνσταντινούπολη να επιστραφεί στους αληθινούς της κληρονόμους και νόμιμους ιδιοκτήτες, τον ελληνικό λαό.

Είναι λιγότερο από εκατό χρόνια που αυτή η πόλη, επιπλέον από την Σμύρνη και άλλες πόλεις ελληνικής καταγωγής είχαν σχεδόν απελευθερωθεί από τους Έλληνες, ας ήταν μόνο για να μπλοκαριστούν τελικά από τους Τούρκους στρατιωτικούς επιτιθέμενους: τους δολοφόνους της μαζικής δολοφονίας των Αρμένιων.

Συνεπώς, κ. Πρωθυπουργέ, όπως το βλέπετε, φοβάμαι ότι όντως οι Ισραηλινοί χρωστάνε μερικές συγνώμες προς όλον τον κόσμο.

Εκ μέρους των μη- μικρόψυχων πολιτών του Ισραήλ, διατελώ,
Μετά τιμής,

Καθηγητής Στίβεν Πλωτ


*Ο Στίβεν Πλωτ είναι Αμερικανός με ισραηλινή καταγωγή, καθηγητής Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Χάιφα και συγγραφέας

Nouvelles d'Arménie

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/03/blog-post_892.html#.UVfFI6JUFQA


Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top