Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τι θα μπορούσε να πει κανείς για την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας, της αναγέννησης του ελληνισμού, της γέννησης του νέου ελληνικού κράτους; Το μήνυμα του 1821 μας δίνει ξανά την διάσταση του ξεσηκωμού και της δίψας για ελευθερία.

Το ηρωικό ανάστημα που σήκωσε ο λαός μας εκείνη την εποχή εναντίον του ξένου δυνάστη και τα κοσμοϊστορικά κατορθώματα τα οποία πέτυχε, έδωσαν το έναυσμα για τον ξεσηκωμό και άλλων λαών στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο, αποτέλεσαν την ιστορική μήτρα για τις μεταγενέστερες πνευματικές και πολιτικές παρακαταθήκες της νεώτερης ιστορίας μας.

Αυτές τις παρακαταθήκες που μας οπλίζουν με ορμή, θάρρος και ελπίδα όταν χρειάζεται να προετοιμασθούμε ψυχικά και ιδεολογικά για να συστρατευθούμε στον ίδιο σκοπό, την απελευθέρωσή μας από τη νέα κατοχή!

Ο αγώνας του 1821 ενάντια στην τυραννία μας έμαθε ότι την θέληση του λαού για ελευθερία και εθνική κυριαρχία δεν μπορεί να την ανακόψει ούτε η υπεροπλία του εχθρού, ούτε οι διεθνείς συσχετισμοί δυνάμεων αλλά ούτε και οι κραυγές των προσκυνημένων που συνιστούν δήθεν σύνεση ενώ στην πραγματικότητα επιζητούν σκύψιμο του κεφαλιού και υποταγή στα κελεύσματα των κατακτητών.

196 χρόνια μετά και η εθνική ανεξαρτησία είναι το ζητούμενο…

196 χρόνια μετά και η άσκηση εθνικής κυριαρχίας είναι ανύπαρκτη…

196 χρόνια μετά το 1821, η Ελλάδα της χρεοκρατίας παρουσιάζεται ως διεθνής παρίας, ως...
αποτυχημένο κράτος! Η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο περιορίζονται σε ρόλο πρωτοκολλητή των αποφάσεων των δανειστών. Οι εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις δεξιές και αριστερές προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι τίποτε άλλο δεν μπορεί να γίνει, ότι δεν υπάρχει άλλη ρεαλιστική πρόταση, ότι είμαστε μόνοι μας χωρίς συμμάχους. Ότι διαπραγματεύονται σκληρά… Πολιτικά κόμματα και παράγοντες αλληλοκατηγορούνται για ανικανότητα, ανεπάρκεια, υποτακτικότητα στους δανειστές και τους «θεσμούς» τους.

Αγωνίζονται, δήθεν, ενάντια στον απομονωτισμό, όταν ποτέ η πατρίδα μας δεν ήταν περισσότερο απομονωμένη! Αγωνίζονται, δήθεν, για την αποκατάσταση του κύρους, την αξιοπιστία της χώρας, όταν ποτέ άλλοτε δεν τους ενδιέφερε τίποτα περισσότερο από την εξαπάτηση και χειραγώγηση του λαού, προς όφελος των διεθνών οικονομικών κατοχικών δυνάμεων. Όταν με την πολιτική που εφαρμόζουν καταστρέφουν την εθνική οικονομία, εμποδίζουν κάθε αναπτυξιακή προοπτική και παραδίνουν μπιρ παρά τις υποδομές, τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο στις κατοχικές δυνάμεις των δανειστών. Μας κουνούν το χέρι: «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Δανειστήκαμε; Πρέπει να πληρώσετε, μας λένε!

Μέχρις εκεί φτάνει ο ραγιαδισμός και η αναλγησία τους.

Ετοιμάζουν όμως τις εξέδρες και τις παρελάσεις. Ετοιμάζουν τις πομπώδεις δηλώσεις, για να καρπωθούν κάτι από την αίγλη του μεγάλου αγώνα και να κρύψουν την προδοσία τους. Μέχρις εκεί φτάνει η ξεδιαντροπιά τους.

Αυτή η επέτειος όμως δεν είναι των δωσίλογων, προσκυνημένων νεοκοτζαμπάσηδων ραγιάδων της δεξιάς, ή της αριστεράς!

Αυτή η επέτειος είναι του ελληνικού λαού. Είναι δική μας.

Πριν 196 χρόνια, οι πρόγονοί μας, δεν τα λογάριασαν όλα αυτά που και σήμερα μας απειλούν. Δεν λογάριασαν την Ιερά Συμμαχία! Τον προπάτορα της Ε.Ε.. Επαναστάτησαν.

Ο μεγάλος ιστορικός, Δημήτρης Φωτιάδης, που μας άφησε εξαιρετικό συγγραφικό έργο για την ελληνική επανάσταση έγραφε στο πρόλογο του έργου του «Η Επανάσταση του ‘21»: «Το Εικοσιένα, παραμένει η μέγιστη ώρα του λαού μας. Σ’ αυτή έπειτα από μια σκλαβιά που κράτησε 368 χρόνια, οι Έλληνες άδραξαν τ’ άρματα ενάντια σε μια πανίσχυρη και απέραντη αυτοκρατορία, αποφασισμένοι να πολεμήσουν ως τον θάνατο για ν’ αποχτήσουν την εθνική ελευθερία τους.

Ο εχθρός είχε τα πάντα. Στρατούς, στόλους, χρήματα και τη νομιμότητα του κυρίαρχου, που η Ιερή Συμμαχία ύψωσε σε δόγμα στο Συνέδριο της Βιέννης του 1815. Οι ξεσηκωμένοι είχαν, για μόνο αντιστάθμισμα, την απελπισία του σκλάβου. Κι όμως νίκησαν γράφοντας, στις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, λαμπρότατο κεφάλαιο. Απόδειξαν, για μια φορά ακόμα, πως κανείς λαός δεν μένει υπόδουλος όταν πάρει την υπέρτατη απόφαση να ζήσει ελεύθερος ή να πεθάνει.»

Όμως, όπως σήμερα έτσι και τότε, 400 χρόνια ραγιαδισμού, βρήκαν τους εκφραστές τους κι ανάμεσα στο επαναστατημένο Έθνος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αναζήτησαν νέα αφεντικά. Δύο τουλάχιστον εμφύλιοι χρηματοδοτήθηκαν με τα ληστρικά δάνεια της ανεξαρτησίας, όπως ονομάστηκαν! Δάνεια που ξεπληρώνονταν πολλές φορές και στο ακέραιο από το λαό μας σχεδόν ως τις μέρες μας.

Παρ’ όλα αυτά η επανάσταση ξέσπασε χάρη στη Φιλική Εταιρία και την αντίστοιχη δουλειά της για την συντριβή του ραγιαδισμού και την οργάνωση του λαού και τελικά πέτυχε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο!.

Το μάθημα αυτό από το ΄21 είναι περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ, σήμερα που η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας θέτει υπό αίρεση όλα τα δικαιώματα του λαού μας, την ίδια την εθνική μας υπόσταση και συνέχεια.

Σήμερα οι αντίστοιχοι επικυρίαρχοι που θέλουν να μας γονατίσουν και να ακυρώσουν την αυθυπαρξία μας είναι η “Νέα Παγκόσμια Τάξη” των χρηματιστικών αγορών που επιβάλλονται με οικονομικά και πολιτιστικά μέσα διεθνών θεσμών, όπως το ΔΝΤ και η ΕΕ, με εξοντωτικό κοινωνικό πόλεμο, αλλά και με άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις όπου και όταν μπορούν. Το πνεύμα του 1821 αντιστρατεύεται τη κυρίαρχη ιδεολογία της ξενοδουλείας, της υποταγής και του ραγιαδισμού, της διάλυσης της κοινωνίας και της ιδιώτευσης, της άδειας ζωής χωρίς ιστορικές ρίζες και ανθρωπιστικές αξίες. Οδηγεί από την υπέρβαση του «Εγώ» στο «Εμείς», όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης.

Είναι αυτή η υπέρβαση που έκανε πολλές φορές ο ελληνικός λαός στη μακραίωνη και πολύπαθη ιστορία του και που κρύβεται πίσω από τους τιμημένους και νικηφόρους αγώνες του. Είναι ό,τι πιο επικίνδυνο για τους ιμπεριαλιστικούς πολιτικούς στόχους και τις ολιγαρχικές δυνάμεις σε τοπική και παγκόσμια κλίμακα.

Όσοι, όμως, προσπαθούν να μας γυρίσουν σε συνθήκες προ του 1821, όπου το «χάλκαιον χέρι βαρύ του φόβου» και «ο ζυγός δουλείας» σκίαζε τον λαό μας, ας ξέρουν ότι απέναντι στη νέα κατοχή θα γεννηθεί μια νέα Επανάσταση. Όπως το 1821 η επιθυμία της ελευθερίας έπεσε ως βροχή, κατά τον Γέρο του Μωρηά, και «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα…», όπως το 1942 οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης, κρατώντας την ελληνική σημαία, με βαθουλωμένα μάτια από την πείνα, αντιμετώπισαν άοπλοι τους καραμπινιέρους, τις ναζιστικές ορδές και τους δωσίλογους συνεργάτες τους, έτσι και σήμερα θα βρούμε την αρετή και την τόλμη για την ελευθερία.

Δεν μας τρομάζουν τα μέτρα τους, ούτε η προπαγάνδα τους, ούτε τα βόλια τους, γιατί ετούτος ο λαός «αντάρτης, κλέφτης, παλληκάρι», πάντοτε θα μένει αδούλωτος αγωνιστής.

Ας είναι λοιπόν η επέτειος του ’21, η περήφανη παρακαταθήκη που θα οπλίσει με δύναμη κι ελληνική ψυχή τους αγώνες που μας χρειάζονται, για να ξανακάνουμε την Ελλάδα αγέρωχη, ανεξάρτητη κι ελεύθερη από κάθε είδους τυραννία.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΡΑ!

Αθήνα 23 Μαρτίου 2017
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Για δεύτερη φορά σε 24 ώρες κλήθηκε ο Ρώσος επιτετραμένος στο τουρκικό ΥΠΕΞ. EPA/YURI KOCHETKOV

Την ενόχλησή της για τις φωτογραφίες Ρώσων στρατιωτών μαζί με στελέχη της οργάνωσης PYD (Κούρδοι της Συρίας) διαβίβασε η Άγκυρα στον Ρώσο επιτετραμμένο, τον οποίο κάλεσε στο τουρκικό ΥΠΕΞ για δεύτερη φορά σε 24 ώρες.

Οι ίδιες πηγές των τουρκικών μέσων αναφέρουν ότι στον Ρώσο επιτετραμμένο δηλώθηκε ότι η Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά τη στάση της Τουρκίας για το θέμα του PYD, επισημαίνοντας ότι αυτός είναι ο λόγος που ενοχλήθηκαν από τις φωτογραφίες. Η Τουρκία επανέλαβε το αίτημά της για κλείσιμο του PYD στη Μόσχα.

Στο μεταξύ και χθες ο Ρώσος επιτετραμμένος είχε κληθεί στο τουρκικό ΥΠΕΞ στον οποίο εκφράστηκε η ανησυχία της Άγκυρας για τον θάνατο ενός Τούρκου στρατιώτη στην περιοχή Άφριν, την οποία ελέγχει το PYD. Μάλιστα προειδοποίησαν τη Μόσχα πως αν ξανασυμβεί θα υπάρξουν αντίποινα εναντίον της οργάνωσης.

ΚΥΠΕ – Άννα Ανδρέου – ΤΟΥΡΚΙΑ/Κωνσταντινούπολη 23/03/2017 18:13
mignatiou

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΝΤ επιβεβαιώνει τα όσα ανέφεραν Σαπέν-Σοίμπλε, το Ταμείο αναμένεται να ζητήσει και την «ψήφο» της αντιπολίτευσης για την εφαρμογή των νέων μέτρων.

Για πρόοδο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας-δανειστών μίλησε το μεσημέρι της Πέμπτης ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις.

Παρόλα αυτά όμως, όπως υπογράμμισε ο ίδιος τα «αγκάθια» σε συντάξεις και εργασιακά παραμένουν με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.

«Έχει υπάρξει πρόοδος αλλά θα απαιτηθεί περισσότερη δουλειά για να γεφυρωθούν οι διαφορές, που απέμειναν», είπε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ.

Παράλληλα άφησε ανοικτός το ενδεχόμενο, το ΔΝΤ να ζητήσει και από την αντιπολίτευση να δεσμευτεί για την εφαρμογή των μέτρων της νέας συμφωνίας λίγο πριν αυτή οριστικοποιηθεί.
Ωστόσο, διευκρίνισε ότι «ακόμη δεν βρισκόμαστε κοντά σε αυτό το στάδιο (σ.σ της επίτευξης συμφωνίας). Επιπροσθέτως ο ίδιος διέψευσε ότι ήδη το Ταμείο έχει πραγματοποιήσει επαφές με τα κόμματα της αντιπολίτευσης».

Ο ίδιος αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε πρόβλεψη αναφορικά με το χρόνο ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων, συμπληρώνοντας ότι «κινούμαστε όσο πιο γρήγορα μπορούμε».

Σε κάθε περίπτωση υπογράμμισε ότι η λεγόμενη ιδιοκτησία του προγράμματος αποτελεί για το ΔΝΤ καθοριστικό παράγοντα για την αποτελεσματικότητα και επιτυχία του προγράμματος.

Υπενθύμισε δε ότι στο παρελθόν το ΔΝΤ είχε απαιτήσει συναίνεση από την αντιπολίτευση. Ωστόσο, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η απαίτηση αυτή τίθεται όταν υπάρχει συμφωνία στην κατεύθυνση ενός προγράμματος. Προς το παρόν απέχουμε από αυτό».

Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσο μπορεί να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση χωρίς της χρηματοδοτική συμμετοχή του Ταμείου, ο εκπρόσωπος τους παρέπεμψε στους Ευρωπαίους, υπενθυμίζοντας ότι αποτελεί εκφρασμένη επιθυμία τόσο των Ευρωπαίων όσο και της Ελληνικής Κυβέρνησης, η χρηματοδοτική συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο πρόγραμμα. Ο ίδιος διαβεβαίωσε ότι το ΔΝΤ συμμετέχει εποικοδομητικά στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στις Βρυξέλλες προκειμένου να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Russian President Vladimir Putin (R) and Turkish President Recep Tayyip Erdogan (L) in the Kremlin in Moscow, Russia. EPA/ALEXANDER ZEMLIANICHENKO / POOL

Η Τουρκία κάλεσε τον Ρώσο επιτετραμμένο στο υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου να του διαβιβάσει την ανησυχία της για τον θάνατο ενός τούρκου στρατιώτη από πυρά ελεύθερου σκοπευτή ο οποίος πυροβόλησε από περιοχή της Συρίας που τελεί υπό κουρδικό έλεγχο και όπου δραστηριοποιούνται ρωσικές δυνάμεις, δήλωσε σήμερα εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

Ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε χθες τη μεθοριακή περιοχή Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία, μια περιοχή που τελεί υπό τον έλεγχο της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, μετά τον θάνατο του στρατιώτη από πυρά που εκτοξεύθηκαν από την άλλη πλευρά των συνόρων.

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Χουσεΐν Μουφτούογλου είπε πως η Τουρκία αναμένει από τη Ρωσία να σεβαστεί τιε ευαισθησίες της και χαρακτήρισε τις εικόνες που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο και δείχνουν ρώσους στρατιώτες με μαχητές της κουρδικής πολιτοφυλακής «δυσάρεστες».

Σε συνέντευξη Τύπου, ο εκπρόσωπος είπε ακόμη πως η συμπερίληψη των μαχητών του YPG στην υπό την ηγεσία των ΗΠΑ επιχείρηση για την ανακατάληψη της Ράκα από το Ισλαμικό Κράτος είναι απαράδεκτη. Οι τουρκικές δυνάμεις είναι έτοιμες να λάβουν μέρος (στην επιχείρηση) σε συνεργασία με τον υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμό, είπε.

Την ίδια ώρα ο Ρώσος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Αρκάντι Ντόβρκοβιτς τηλεφώνησε στον Τούρκο ομόλογό του Μχεμέτ Σιμτσέκ λέγοντάς του πως το τουρκικό εμπάργκο στα ρωσικά σιτηρά βλάπτει την προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Αν και η Άγκυρα αρνείται ότι έχει υπάρξει εμπάργο αυτό όντως υπάρχει προκαλώντας την οργή της Μόσχας.

Η Τουρκία απρόσμενα εξαίρεσε τα ρωσικά σιτηρά από τον κατάλογο των εισαγωγών άνευ δασμών, γεγονός που δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις ρωσικές εξαγωγές σιτηρών, καθώς η Τουρκία είναι ο δεύτερος μετά την Αίγυπτο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικών σιτηρών.

Οι τουρκικές αρχές σταμάτησαν τη έκδοση αδειών που απαιτούνται για τη εισαγωγή, άνευ δασμών, σιτηρών, καλαμποκιού, αλεύρου ηλίανθου και ηλιέλαιου από την Ρωσία, γράφει σήμερα η ρωσική εφημερίδα Kommersant επικαλούμενη πληροφορίες του Ινστιτούτου Αγοράς Αγροτικών Προϊόντων και της Εθνικής Ένωσης Εξαγωγέων.

Σύμφωνα με τις πηγές της εφημερίδας, η Άγκυρα μπορεί να επιβάλει δασμούς της τάξεως του 130% στις εισαγωγές των προϊόντων αυτών. Στην πράξη όμως, όπως επισημαίνει η εφημερίδα, αυτό σημαίνει ότι σταματούν οι εισαγωγές ρωσικών σιτηρών.

Ρωσική βάση για χάρη των Κούρδων
Χθες πάντως διέρρευσε από τουρκικά μέσα η πληροφορία πως η Ρωσία δημιουργεί στρατιωτική βάση στην ελεγχόμενη από τους Κούρδους περιοχή του Αφρίν στην Συρία και πως η Άγκυρα είναι ιδιαιτέρως εκνευρισμένη από την εξέλιξη ατυτή.

Οι Κούρδοι πάντως επιβεβαίωσαν τη δημιουργία ρωσικής βάσης στο Αφρίν με στόχο, όπως ανέφεραν, την εκπαίδευση μαχητών του YPG που θα πολεμήσουν κατά των τζιχαντιστών. Ωστόσο οι μαχητές αυτοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κάλλιστα και εναντίον των συμμάχων της Άγκυρας ανταρτών ενώ η παρουσία των Ρώσων στο Αφρίν εξασφαλίζει πως δεν πρόκειται να υπάρξει εκεί τουρκική επίθεση εκτός αν η Τουρκία έχει άλλους σκοπούς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters, Άγκυρα

mignatiou

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Διονύση Ελευθεράτου

Στην εποχή των τεράτων ανθεί και ένα (άλλο) είδος τερατολογίας

O παλιός κόσμος πεθαίνει, ο νέος κό­σμος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων». Δεν γνωρίζουμε πόσο χρήσιμο μπορεί να αποδειχθεί στις ημέρες μας το γνωστό απόφθεγμα του Αντόνιο Γκράμσι, ιδίως όταν είναι πανθομολογούμενο στις τάξεις όσων θέλουμε να βοηθήσουμε στο «ξεγέννημα» του νέ­ου κόσμου ότι λίγα πράγματα καταφέρνουμε για αυτό, έως τώρα. Αν, όμως, διανύουμε όντως την εποχή των τεράτων, ας μην απορούμε που μας ζώ­νει (και) η τερατολογία. Λέγοντας τερατολογία, εν προκειμένω, δεν εννοούμε απαραιτήτως τις «τυπι­κές» μεταφυσικές αφηγήσεις. Η τερατολογία μπο­ρεί μια χαρά να απορρέει και από τη συνάρτηση του «ποιος μιλά» και του «τι λέει». Διότι τότε μπο­ρεί να αναδύονται τερατώδεις υποκρισίες, τερα­τώδεις αρλούμπες, ή τερατώδεις γενικολογίες. Κι όταν ένας τερατώδης κέρβερος της πλέον απάν­θρωπης λιτότητας, ο Β. Σόιμπλε, διατυπώνει με υποτιθέμενη …λύπη το συμπέρασμα πως «διευ­ρύνεται το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών», πως αυξάνεται «το αίσθημα της αδικίας», καθώς και ότι οι ισχυρότερες παγκοσμίως οικονομίες θα πρέπει να «αρχίσουν να περιορίζουν τις υπερβολές της παγκοσμιοποίησης», τότε πολλά μπορείς να επισημάνεις, να παραλληλίσεις, ή και προβλέψεις.

Πρώτον, ότι η εμφάνιση ενός τέρατος (Τραμπ) μοιραία τροποποιεί, κάπως, τους βρυχηθμούς του....
άλλου (Βερολίνο). Δεύτερον, πως τα ανέξοδα λόγια «κατανόησης» είναι λογικό να ακούγονται σε επο­χές μεγάλης κοινωνικής και οικονομικής τραχύτη­τας. Αρκεί να θυμηθούμε πως ο Τζορτζ Μπους εί­χε προσδιορίσει ως «συμπονετικό καπιταλισμό» το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο «της καρδιάς» του. Τρίτον, ότι ο τερατώδης φαρισαϊσμός εκφέρεται με τη βάσιμη αισιοδοξία ότι θα βρει κά­ποια ευήκοα ώτα. Διότι, εκεί έξω, είναι τερατώδης και η απογοήτευση. Και μόνη η ιδέα πως ο «τάδε» ή ο «δείνα» …ημιανανήψας ισχυρός παράγοντας «μπορεί να εννοεί (το «άλφα» ή το «βήτα») που ίσως με ευνοήσει κάπως» είναι ικανή μετατραπεί σε υποκατάστατο ελπίδας. Αν χρειάζεται να δεις οπωσδήποτε «φως», ενδέχεται να το «δεις», ακό­μη κι αν το εκπέμπει το αναμμένο στουπί εκείνου που πυρπολεί τη ζωή σου.

Εκεί πέρα, πρόεδρος Τραμπ. Εδώ δίπλα, Λε­πέν. Όχι πρόεδρος της Γαλλίας, φυσικά, αλλά με σημαντικό ποσοστό, κατά πάσα βεβαιότητα. Και Brexit. Ε, σκέφτηκε ο Σόιμπλε ότι χρειάζονται με­ρικές κουβέντες κριτικής για «τις υπερβολές της παγκοσμιοποίησης» κι αυτές είθισται να «πηγαί­νουν πακέτο» με λόγια …ανησυχίας για τις οικονο­μικές ανισότητες και τη φτώχεια. Μα ο Σόιμπλε; Ναι, γιατί όχι. Από τότε που στην Ευρώπη του μο­νεταρισμού, των τραπεζιτών και των άτεγκτων δι­ευθυντηρίων έγιναν «κενό γράμμα» τα «κοινωνικά συμβόλαια» και εκλαμβάνεται ως «λαϊκισμός» ακό­μη και η απλή αναφορά στο κοινωνικά αναγκαίο, η δυσαρμονία διαπιστώσεων και έργων διογκώνε­ται, με ελάχιστους δισταγμούς. Είναι σαν να λένε, στους «κάτω», οι ελίτ: «ΟΚ, αναγνωρίζουμε ενίο­τε πως κάπως αλλιώς θα έπρεπε να είναι τα πράγ­ματα για εσάς, ζήστε λοιπόν με την ικανοποίηση αυτής της παραδοχής». Και τέρμα. Σχετικό τέρμα για κάποιους, σχεδόν απόλυτο για κοινωνίες-πει­ραματόζωα, όπως η ελληνική.

Ο …προβληματισμένος με τις οικονομικές ανισότητες και αδικίες, Σόιμπλε, δεν πρωτοτυπεί ασφαλώς. Έρχεται καταϊδρωμένος κι ούτε καν δεύτερος. Θυμάστε τον σοσιαλδημοκράτη Μάρ­τιν Σουλτς, έπειτα από τις ελληνικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015; Θυμάστε τι έλεγε, πέραν φυσικά από όσα μαρτυρούσαν τη δυσφορία του που δεν έβλεπε στο κυβερνητικό σχήμα Φώφη και Σταύρο; Πώς σταυρωνόταν ο ελληνικός λαός και ράγιζε η καρδιά του να το βλέπει…

Επί λέξει: «Οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που υποφέρουν από την κρίση εδώ και χρόνια, χρει­άζονται επειγόντως μια λογική προοπτική. Οι πιο φτωχοί στην Ελλάδα δεν έχουν αέρα να αναπνεύ­σουν. Τα προηγούμενα χρόνια ο ελληνικός λαός επωμίστηκε πολλές επώδυνες μεταρρυθμίσεις και μέτρα λιτότητας. Δεν μπορεί κανείς να μειώνει συ­νεχώς τις συντάξεις, έως ότου οι άνθρωποι γονα­τίσουν». Μάλλον δεν χρειάζεται να σας θυμίσου­με τι συνέβη στη συνέχεια και ποια ήταν η στάση του SPD και του Σουλτς, για όλο το φάσμα των υπό διαπραγμάτευση (Αθήνας-δανειστών) θεμά­των, των συντάξεων συμπεριλαμβανομένων. Έτσι;

Φέτος, πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, «πήξαμε» στα λόγια (και χριστιανοδημοκρατών) για το πόσο κακό έχει κάνει η λιτότητα στην Ελλάδα, αλλά και για το πόσες και πόσο «γενναίες» ήταν οι «μεταρρυθμίσεις» που προώθησε η κυβέρνηση Τσίπρα. Στο «δια ταύτα», στο Eurogroup; Τα ειωθότα. Επιβολή νέων, ολέ­θριων περικοπών. Κι ο σοσιαλδημοκράτης Γκά­μπριελ, που θεωρητικά ξορκίζει τη λιτότητα, ζή­τησε από την Αθήνα συνέπεια στις «μεταρρυθμί­σεις» της ύφεσης.

Δεν ξέρουμε εάν η αυταπάτη είναι «ανάσα», για όσους πιστεύουν στον «ευρωμονόδρομο». Ελπίζουμε μόνο να μην ακούσουμε από κανένα …εμπνευσμένο στέλεχος της κυβέρνησης πως ο «αγώνας του ΣΥΡΙΖΑ» αναγκάζει και τον Σόιμπλε να «ανακρούει πρύμναν». Θα ήταν η χαριστική βολή στην απλή λογική, έπειτα από τα βαριά τραύμα­τα που της προκάλεσε η εξομολόγηση περί «προσ­δοκίας» πως μια γερμανική κυβέρνηση με το SPD μέσα θα οδηγούσε στον τερματισμό της ημέτερης τραγωδίας. Λες και το SPD έως τώρα συμμετείχε σε κυβέρνηση συνασπισμού της Σουαζιλάνδης κι όχι της Γερμανίας…

από το «Πριν»

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Απόστολου Διαμαντή

Η απαίτηση των Γερμανών και των Γάλλων να δεσμεύσουν και την αντιπολίτευση στη συμφωνία που απαιτούν από την κυβέρνηση, αποκαλύπτει χωρίς κανένα ίχνος αμφιβολίας τη φύση του πολιτικού καθεστώτος της ΕΕ: πρόκειται για καθαρό ολοκληρωτισμό και μάλιστα στην πιο απεχθή μορφή του, της πλήρους καθυπόταξης κρατών και λαών στην στυγνή απολυταρχία των Βρυξελλών.

Διότι, είναι άλλο να ασκείται μια εξουσία απολυταρχικής μορφής σε μια χώρα, ως αποτέλεσμα κατάργησης από εσωτερικές αντιδημοκρατικές δυνάμεις της συνταγματικής τάξης και εντελώς άλλο να επιβάλλεται σε μία χώρα, από μια εξωτερική πολιτική τάξη, η κατάργηση του πολιτεύματος. Με λίγα λόγια, για να το πούμε ακόμη καθαρότερα, από άποψη αρχών, μια δικτατορία που επιβάλλεται από εξωτερικούς παράγοντες, από άλλα κράτη δηλαδή, δεν είναι απλή δικτατορία, συνοδεύεται και από την κατάλυση της εθνικής και κρατικής εξουσίας. Το ελληνικό κράτος παύει οριστικά δηλαδή, δεν υπάρχει καν, γίνεται προτεκτοράτο κανονικό. Οι ιστορικές συνέπειες μιας τέτοιας έξωθεν επιβολής είναι πολύ χειρότερες και πιο μόνιμες από τις συνέπειες μιας δικτατορίας που την προκάλεσαν εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.

Η απαίτηση αυτή των δανειστών για προκαταβολική συμφωνία όλων πριν τις επόμενες καταργεί...
τις εκλογές, τις καθιστά αυτές τις εκλογές τυπικές, εφόσον πριν καν διεξαχθούν, πριν δηλαδή ερωτηθεί ο λαός, έχουν επιβληθεί έξωθεν τα πάντα, οι νόμοι που θα ψηφίσει η Βουλή, οι αποφάσεις που θα πάρει η εκλεγμένη κυβέρνηση και ο τρόπος που θα εφαρμοστούν οι νόμοι. Η μεν Βουλή λοιπόν λειτουργεί πλέον εντελώς τυπικά, εφόσον τα νομοσχέδια έχουν προαποφασιστεί στις Βρυξέλλες και τη Νέα Υόρκη, η δε κυβέρνηση δεν θα υλοποιεί αποφάσεις των αντιπροσώπων του λαού, αλλά αποφάσεις αλλοδαπών τραπεζιτών.

Βεβαίως η χώρα έχει πτωχεύσει. Αλλά αυτό δεν την υποχρεώνει επ’ ουδενί να καταργήσει και το πολίτευμά της συγχρόνως. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και λαός είναι υποχρεωμένοι να αρνηθούν και να αναλάβουν και το κόστος αυτής της άρνησης. Δηλαδή, εφόσον καταστεί αναγκαίο, θα πρέπει να αποχωρήσουν άμεσα από την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Οι δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων είναι τόσο απαράδεκτες, που είναι να απορεί κανείς με την ελαφρότητα με την οποία τις σχολιάζουν πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Το επιχείρημα πως δεν γίνεται αλλιώς και πως αν αρνηθούμε θα πάμε στη δραχμή και θα καταστραφούμε, είναι εντελώς ανόητο και ταπεινωτικό, διότι πρώτιστο μέλημα δεν είναι το είδος του νομίσματος που έχουμε, ούτε σε ποιες συμμαχίες είμαστε, ούτε πόσος είναι ο μισθός, ούτε πόσο έχει το ουίσκυ, ούτε πόσο κάνει το λάπτοπ. Πρώτο και κύριο μέλημα κάθε σοβαρής πολιτικής ηγεσίας και κάθε σοβαρού έθνους είναι η διασφάλιση της ιστορικής του ύπαρξης, η λειτουργία του κράτους του, η στοιχειώδης ανεξαρτησία των επιλογών του.

Εάν όλα ήταν ζήτημα εναλλακτικού κόστους, τότε η Ελλάδα κακώς είπε Όχι στην Ιταλία και πολέμησε το '40. Μπορούσε κάλλιστα να υποταχθεί και να παραδώσει τη χώρα. Δεν το έκανε. Και δεν το έκανε διότι αυτό δεν το επιτρέπει η ιστορία και η πολιτική της παράδοση. Το ελληνικό έθνος έχει ιστορία 3 χιλιάδων ετών και ουδέποτε δέχθηκε εκουσίως την κατάργηση των νόμων του και την υποταγή σε βουλήσεις άλλων κρατών.

Και εάν το 40 είχαμε και μια δικαιολογία, λόγω πραγματικού πολέμου, σήμερα ποια δικαιολογία έχουμε γι' αυτόν τον πολιτικό εξευτελισμό και την υποταγή άνευ όρων; Πως θα γίνουν ακριβά τα ταξίδια; Αυτά συγνώμη, αλλά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Εκτός και με δική του βούληση ο λαός αποφασίσει πως το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος δεν του χρειάζεται πια και πως συμφωνεί να τον κυβερνάει ο Ντάϊσενμπλουμ. Θα πρέπει όμως να ερωτηθεί ο λαός. Αυτές δεν είναι αποφάσεις που μπορεί να πάρει ένα κόμμα ή ένας πρωθυπουργός.

Εάν δηλαδή πρόκειται εκουσίως να καταργήσουμε ουσιαστικά Βουλή και εκλογές, δηλαδή να εξευτελιστούμε ομαδικά για μια χούφτα δολάρια, τότε να το αποφασίσουμε, να το ψηφίσουμε και να πάρει ο καθένας το δρόμο του.

από το «tvxs.gr»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι εξελίξεις στη Βόρεια Συρία τις τελευταίες εβδομάδες είναι ενδεικτικές της κατάστασης αδυναμίας στην οποίαν έχει περιπέσει το τουρκικό κράτος.
Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Η Τουρκία έλαβε την μεγάλη απόφαση μέσα Αυγούστου 2016 να δραστηριοποιηθεί στρατιωτικά στην βόρεια Συρία. Με διπλό αντικειμενικό σκοπό αφενός μεν να πολεμήσει το Ισλαμικό Κράτος, αφετέρου δε να εκδιώξει τους Κούρδους της Συρίας από τα νότια σύνορά της και να αποτρέψει την διαφαινόμενη ένωση των κουρδικών καντονιών. Η επιχείρηση αυτή άρχισε στις 24 Αυγούστου 2016 και ονομάσθηκε «Ασπίδα του Ευφράτη».

Αρχικά οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις σε συνεργασία με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA) ανέκτησαν την πόλη της Τζαραμπλούς από τους τζιχαντιστές. Έπειτα, απελευθέρωσαν την πόλη Νταμπίκ και τέλος, πολιόρκησαν επί μακρόν και κατέλαβαν την πόλη της Αλ Μπαμπ, ανατολικά του Χαλεπίου.

Αμέσως μετά την απόκτηση του ελέγχου της Αλ Μπαμπ, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε ότι οι ΤΕΔ θα εκστρατεύσουν εναντίον της Ιεράπολης (Μανμπίτζ), πόλη την οποίαν έχουν απελευθερώσει και ελέγχουν οι Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG), που αποτελούν την κύρια δύναμη των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF). Τότε και θέλοντας να εκμηδενίσουν την τουρκική απειλή στην αφετηρία της οι εδρεύουσες στην Ιεράπολη δυνάμεις των ΗΠΑ «παρέλασαν» με τα τεθωρακισμένα οχήματά τους προς τον σκοπό αποτροπής ακόμη και της σκέψης της Άγκυρας να επιχειρήσει μια επιθετική ενέργεια. Συγχρόνως, οι Κούρδοι της Συρίας ανέθεσαν την ασφάλεια μιας μεγάλης γεωγραφικής έκτασης δυτικά της Ιεράπολης στις ρωσικές και συριακές δυνάμεις, προκειμένου να κόψουν άπαξ και δια παντός την όρεξη της Τουρκίας. Επίσης, ο στρατός του συριακού καθεστώτος προήλασε νοτίως της Αλ Μπαμπ και κατ’ ουσίαν δια του τρόπου αυτού ένωσε και τα κουρδικά καντόνια.

Κατόπιν, η Τουρκία αποκομμένη από τα ανατολικά και νότια της Αλ Μπαμπ και αποκλεισμένη από την επιχείρηση για την απελευθέρωση της Ράκκα, έστρεψε το βλέμμα της προς το δυτικό καντόνι των Κούρδων το Αφρίν. Όμως και σ’ αυτήν την περίπτωση είδε τα όνειρά της να ματαιώνονται πριν καν γίνουν πράξη, αφού οι ρωσικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στο Αφρίν και μάλιστα με τρόπο προφανή.

Ούτως εχούσης της κατάστασης, ένας πρώην ανώτερος Τούρκος διπλωμάτης ο Αϋντίν Σελτζέν ανέφερε τα εξής στην ιστοσελίδα VOA: «Πρακτικά έχει σημάνει το τέλος της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη». Η στρατιωτική επιχείρηση δεν μπορεί να κινηθεί νότια προς την Ράκκα, επειδή εκεί βρίσκεται ο Συριακός Αραβικός Στρατός ή ο Άσσαντ μαζί με τους Ρώσσους. Δεν μπορεί να στραφεί ανατολικά προς την Ιεράπολη όπως είπε η τουρκική κυβέρνηση. Γιατί; Διότι υπάρχει εκεί ο Συριακός Στρατός που υποστηρίζεται από την Ρωσσία, καθώς επίσης βρίσκονται οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ, μαζί με την αμερικανική μονάδα των Rangers. Στρατιωτικά σημαίνει το τέλος της επιχείρησης».

Μ. Π.
Με πληροφορίες από:

http://www.voanews.com/a/russia-turkey-syria-kurds/3777443.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Ένωσης

«Αν η Ευρώπη συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο, κανένας Ευρωπαίος, σε κανένα μέρος του κόσμου δεν θα μπορεί να περπατήσει με ασφάλεια στο δρόμο», δήλωσε χτες ο «Σουλτάνος»
Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε τον πρεσβευτή της Τουρκίας στις Βρυξέλλες για να του ζητήσει «εξηγήσεις» μετά τις απειλητικές δηλώσεις για την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ανακοίνωσε η εκπρόσωπος Μάγια Κοτσίγιαντσιτς.
«Ζητήσαμε από τον μόνιμο εκπρόσωπο της Τουρκίας στην ΕΕ να έρθει στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης», τη διπλωματική υπηρεσία της ΕΕ,«διότι θέλουμε να λάβουμε μία εξήγηση», δήλωσε η εκπρόσωπος.

Υπενθυμίζεται ότι εχθές ο Ερντογάν έριξε κι άλλο λάδι στην φωτιά που καίει τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με μια ευθεία απειλή στους πολίτες της ΕΕ.
«Αν η Ευρώπη συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο, κανένας Ευρωπαίος, σε κανένα μέρος του κόσμου δεν θα μπορεί να περπατήσει με ασφάλεια στο δρόμο. Εμείς, σαν Τουρκία, καλούμε την Ευρώπη να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και την Δημοκρατία», είπε ο Τούρκος πρόεδρος την Τετάρτη, μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Άγκυρα.
Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Secretary of State Rex Tillerson opened the meeting of the Global Coalition on the Defeat of ISIS on Wednesday (Photo: Cliff Owen/AP Photo).

Ο διεθνής συνασπισμός κατά του Ισλαμικού Κράτους υπό την ηγεσία των ΗΠΑ δεσμεύθηκε να εξαλείψει «την παγκόσμια απειλή» του ΙΚ και τον επικεφαλής του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι στη διάρκεια μιας συνάντησης που επισκιάστηκε από μια αεροπορική επιδρομή στη Συρία που προκάλεσε τον θάνατο πολλών αμάχων.
Η χθεσινή συνάντηση ήταν το βάπτισμα του πυρός για τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, ο οποίος υποδέχθηκε του 67 ομολόγους του των χωρών που συμμετέχουν «στον παγκόσμιο συνασπισμό» κατά του ΙΚ, κάποιοι εκ των οποίων ανησυχούν για τον κίνδυνο η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να λάβει μονομερή μέτρα κατά του ΙΚ.

Υιοθετώντας τον ίδιο τόνο στην τελική τους ανακοίνωση τα 68 μέλη του συνασπισμού δήλωσαν «ενωμένα στην αποφασιστικότητά τους να εξαλείψουν από την παγκόσμια απειλή».

Ο Τίλερσον κατήγγειλε «την παγκόσμια δύναμη του κακού» και υποσχέθηκε «τον θάνατο» σύντομα του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, με τον ίδιο τρόπο που σκοτώθηκε ο ιδρυτής της αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν τον Μάιο του 2011.

«Είναι θέμα χρόνου», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Και σε όσους ανησυχούν για την αμερικανική αποδέσμευση από τη Μέση Ανατολή, απάντησε ότι «η νίκη κατά του ΙΚ είναι η πρώτη προτεραιότητα των ΗΠΑ στην περιοχή».

Η συνάντηση αυτή επισκιάστηκε από τον θάνατο περισσότερων από 40 αμάχων τις τελευταίες 48 ώρες κοντά στη Ράκα, την ντε φάκτο πρωτεύουσα του ΙΚ στη Συρία, από αεροπορικές επιδρομές οι οποίες φαίνεται ότι διεξήχθησαν από τις δυνάμεις του συνασπισμού.

«Οκτώ άμαχοι σκοτώθηκαν την Τετάρτη και 15 τραυματίστηκαν από τις επιδρομές του συνασπισμού» στην επαρχία Ράκα, ανακοίνωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Την Τρίτη 33 άμαχοι σκοτώθηκαν όταν αεροπορική επιδρομή στην πόλη αλ Μανσούρα έπληξε ένα σχολείο στο οποίο διέμεναν εκτοπισμένοι, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο.

Πριν τη συνάντηση στην Ουάσινγκτον υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ κάποιων μελών του σχετικά με τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί τόσο στη Ράκα όσο και στη Μοσούλη.

ΗΠΑ και Τουρκία διαφωνούν για το ποιες δυνάμεις θα πρέπει να διεξαγάγουν την τελευταία επίθεση στη Ράκα. Η Άγκυρα δεν επιθυμεί να συμμετάσχουν σε αυτή οι κουρδικές πολιτοφυλακές YPG, τις οποίες θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση. Όμως αυτές οι πολιτοφυλακές είναι η βασική δύναμη του αραβοκουρδικού συνασπισμού των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, τον οποίο το Πεντάγωνο θεωρεί πιο ικανό να ανακαταλάβει τη Ράκα γρήγορα.

Εξάλλου ο συνασπισμός κατά του ΙΚ πρέπει να απαντήσει και στο ερώτημα για το μελλοντικό καθεστώς των απελευθερωμένων περιοχών της Συρίας: αυτονομία υπό τη μία ή την άλλη μορφή ή επιστροφή στην κυριαρχία του συριακού καθεστώτος.

Αναφορικά με το θέμα αυτό ο Τίλερσον ήταν ξεκάθαρος: «ως συνασπισμός δεν θα ασχοληθούμε με την εθνική οικοδόμηση ή ανοικοδόμηση».

ΑΠΕ-ΜΠΕ- AFP
Ουάσινγκτον
mignatiou

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top