Translate

Powered by Blogger.

Αρχειοθήκη

Ο Δικτυουργός στο Email

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014


Η Παθητική -- Ήπια Αντίσταση είναι ο μόνος τρόπος αντίστασης στην τεχνική της Ήπιας Ισχύος που εφαρμόζει εναντίον μας η Νέα Τάξη Πραγμάτων με εργαλείο το οικονομικό σύστημα και την υποταγή των προσκυνημένων πολιτικών μας.
Την βίαια επανάσταση -- εξέγερση που περιμένουν ανυπόμονα να ασκήσουμε, θα την χρησιμοποιήσουν ως δικαιολογία για να "προστατεύσουν" δήθεν την "νομιμότητα, την τάξη και τα δικαιώματα των νομοταγών φιλήσυχων πολιτών".



ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι η μαζική στάση πληρωμών σε κράτος και τράπεζες για να ξεκινήσουν επιτέλους να μας υπολογίζουν
Δεν φωνάζουμε
Δεν βγαίνουμε στους δρόμους
Δεν τσακωνόμαστε με τα ΜΑΤ
Δεν σπάμε τα μαγαζάκια των άλλων φουκαράδων
Δεν προβαίνουμε σε καμία πράξη Βίας -- θα αποβεί εναντίον μας!
Καθόμαστε στο σπίτι μας, δεν ενοχλούμε κανέναν, και ...
Δεν Πληρώνουμε πάσης φύσεως Φόρους, Τόκους ,Δάνεια και οτιδήποτε μπορεί να πονέσει το σύστημα που μας έχει δουλοποιήσει.

Η Παθητική αντίσταση δεν είναι κάτι νέο: έχει εφαρμοστεί από τον Μ. Γκάντι, όπου η Ινδία με την μή βίαια - Παθητική Αντίσταση - κατάφερε να νικήσει την Βρετανική αυτοκρατορία.

Σύντομα θα μας ακολουθήσουν και οι πολίτες -- θύματα των άλλων κρατών που δέχονται τις ίδιες πιέσεις ...

Ζήτω η Ελευθερία
Ζήτω η Ελλάδα
Ζήτω οι Έλληνες

www.facebook.com/Pathitiki.Antistasi

Διαβάστε το ολόκληρο...

Και οι υπογράψαντες αυτές τις συμβάσεις θα καθίσουν στο σκαμνί επί εσχάτης προδοσίας.

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Στάθη
Η συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ (πρώην Κουβέλη) και πάντα υποτελής στο Βερολίνο, με τον ΕΝΦΙΑ διέπραξε φόνο. Σε εθνική κλίμακα.

Ταυτοχρόνως με αυτόν τον φόνο η κυβέρνηση αυτοκτόνησε. Έκανε χαρακίρι.
Τα αξιοθαύμαστα (με την έννοια του τερατικού και τερατώδους θαυμασμού που νοιώθει κανείς, όταν μένει ενεός μπροστά από μιαν ενσαρκωμένη Υβριν) σ’ αυτήν την υπόθεση είναι δύο και το αναμενόμενο, ένα.

Το αναμενόμενο αφορά στην υπακοή της....
κυβέρνησης στις έξωθεν εντολές για τη δήμευση της ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα, σε ποσοστό που θα αποφέρει θηριώδη κέρδη στους γαιοφάγους - κατά το ωμοφάγους, διότι και η γη τρώγεται. Μάλιστα, επειδή είναι σταθερή αξία, όταν αποκτάται για ένα κομμάτι ψωμί, το γλέντι των ωμοφάγων είναι τρικούβερτο.

Τα αξιοθαύμαστα σ’ αυτήν την υπόθεση κανιβαλισμού ανθρώπων (που ήδη δεν έχουν πού την κεφαλήν κλίναι) είναι η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση διαπράττει τους φόνους. Και η έκπληξή της για την αντίδραση που αυτή η οικοκτονία έχει προκαλέσει.

Συνηθισμένη πλέον η συγκυβέρνηση (της πολιτικής και πολιτειακής ανωμαλίας) στα «Συμβόλαια Θανάτου» που εκτελεί εναντίον του ελληνικού λαού, ανέλαβε να συνδέσει και τον ΕΝΦΙΑ με την ίδια ευκολία που ένας σήριαλ κήλερ προσθέτει έναν ακόμη φόνο στην αλυσίδα των εγκλημάτων του.
Αναγκασμένη απ’ το Μνημόνιο και τον ρόλο του «συνεργάτη», που η κυβέρνηση των ανδρεικέλων έχει επιλέξει, εκτέλεσε κι αυτήν τη φορά μιαν ακόμα διαταγή της Κομαντατούρ με τον παχυδερμισμό (αλλά και την άγνοια κινδύνου) ενός δωσίλογου.

Προς έκπληξίν της (καθ’ ότι εγκιβωτισμένη στον περίκλειστο κόσμο της) διαπίστωσε ότι αυτήν τη φορά ο φόνος βόγγηξε και βούιξε ο τόπος.

Γιατί; Η γενοκτονία των οίκων δεν είναι χειρότερη απ’ τη γενοκτονία της εργασίας. Γιατί λοιπόν αυτήν την φορά, το φάσγανο έγινε μπούμερανγκ; γιατί ο φόνος έγινε χαρακίρι; Διότι έχει υπάρξει ήδη αίμα πολύ. Η κυβέρνηση αυτή έχει φάει μισθούς και συντάξεις, ζωές και ανθρώπους, δουλειές και μαγαζιά - ήρθε να φάει και τα σπίτια, την ύστατη καταφυγή.

Το κεραμίδι του άνεργου, το δωματιάκι του μωρού, την κληρονομιά του πατέρα και της μάνας, τον ιδρώτα του καθενός που έφτιαξε ένα σπίτι,
καταφυγή και βασίλειο, πρώτη κατοικία, ώστε να φύγει για την τελευταία με το καπελάκι του στραβά κι ένα τάλιρο για τον βαρκάρη.

Με τη δύναμη της αδράνειας (των φόνων που ατιμώρητη, ως τώρα, η κυβέρνηση έχει διαπράξει), διέπραξε και τον έσχατο φόνο, διαπιστώνοντας όμως έντρομη, ότι αυτήν τη φορά, ως άλλη λαίδη Μάκβεθ, δεν μπορεί να πλύνει το αίμα απ’ τα χέρια της. Και έτσι, αλλόφρονα τα στελέχη της, τρέχουν πάνω κάτω σαν τις μύγες γύρω απ’ τη σβουνιά, να «διορθώσουν» τα αδιόρθωτα. Βουλευτές και υπουργοί, παπαγαλάκια και σμπίροι προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι, να ψιμυθιώσουν τον ΕΝΦΙΑ, κι από Σκύλλα να τον κάνουν Χάρυβδη.

Όμως πλέον όλοι ξέρουν. Όλοι ξέρουν τι τους έχει συμβεί. Κι όλοι ξέρουν τι τους περιμένει. Με τα κόκκινα δάνεια. Το επόμενο βήμα, η επόμενη σκηνή στην ίδια τραγωδία. Όπου, όποιος είναι «δύστροπος» (!!!) - κατά την κρίση των τραπεζών, όποιος δεν «συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις» «δεοντολογίας» (τι ευφημισμός!) των ίδιων αυτών τραπεζών, θα δει να του αρπάζουν το σπίτι ύαινες και γύπες.

Εκτός κι αν «συμμορφωθεί» αποδεχόμενος τον ρόλο του δουλοπάροικου (με την επιμήκυνση των δανείων κι άλλα κόλπα) που του επιφυλάσσουν οι τράπεζες καθώς του επιφύλαξαν οι εφορίες με τον ΕΝΦΙΑ.

Δουλοπάροικος, το λέει και η λέξη, γίνεσαι δούλος σε ένα άλλο Οικο - ανέστιος πλέον εσύ, διότι έτσι είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων, όταν γίνεται φασιστική.

ΥΓ.: Καλώς σας βρίσκω, και καλό υπόλοιπον θέρους, καθώς γλυκά θα χάνεται μέσα στην ηδύτητα του φθινοπώρου-ευχή! Που δεν θα πιάσει. Παρά μόνον μέσα μας, στις καρδιές μας. Για να πάρουν ανάκαρο. Καθότι κρανίου τόπος γύρω μας και ο φόνος πολύς. Χωρίς καιρόν να περισσεύει. Διότι αυτούς τους σκληρούς μήνες που έρχονται, ο Ρουβίκωνας θα ζευχθεί. Προς την μια κατεύθυνση ή προς την άλλη...

ΥΓ.2: Η κυβέρνηση αυτή, βάσκανος κι αιμοσταγής, μας έφερε αντιμέτωπους με τα έσχατα, με το υπέρ βωμών κι εστιών - τα ιερά και τα όσια των φτωχών θέλει αναίσχυντα να βουτήξει.
Τη δουλειά, την εργασία, τα σπίτια μας, το μέλλον των παιδιών, έχει στήσει ωσάν στον τοίχο της Καισαριανής αυτή η συγκυβέρνηση-συμμορία και οι κάνες των πολυβόλων καίνε - με βρώμικο κρασί προσπαθούν να τις δροσίσουν οι φονιάδες. Απ’αυτό που πίνουν για να αντέξουν το έργο τους - άκρατο αίμα...
από το "enikos.gr"

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ορυμαγδός πληροφοριών από το καραμανλικό περιβάλλον, οι οποίες καταφθάνουν στο Μέγαρο Μαξίμου εντεινόμενες μέρα με τη μέρα, αναφέρουν ότι ο πρώην πρωθυ-πουργός μελετάει σοβαρά το ενδεχόμενο να μην είναι υποψή-φιος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Αν αυτό συμβεί, όπως φοβούνται πολύ σοβαρά στο πρωθυπουργικό επιτελείο, θα πρόκειται για πολιτική βόμβα, η οποία μπορεί να έχει πολύ σοβαρές παρενέργειες.

Οι δε πληροφορίες αξιολογούνται ως αξιόπιστες και δεν είναι τυχαίο ότι απέκτησαν ένταση αμέσως μετά την ανακοίνωση του Γ. Καρατζαφέρη – ο οποίος είχε εκδιωχθεί κλοτσηδόν από...
τη Νέα Δημοκρατία επί Καραμανλή επ’ αφορμή απρεπούς συμπεριφοράς προς τον Άρη Σπηλιωτόπουλο – ότι θα... συμπορευθεί με τη Ν.Δ., «για να μην έρθει ο Τσίπρας».

Μάλιστα, ο Καρατζαφέρης είχε κάνει τη συγκεκριμένη δήλωση ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα ενός άλλου πρώην στελέχους του καρατζαφερικού ΛΑΟΣ, του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μαζί με τον επίσης πρώην συνοδοιπόρο τους Μάκη Βορίδη έχει αναλάβει να μοιράζει... προσκλητήρια για τη δεξιά «πανστρατιά» υπό τον Σαμαρά.

Τότε, οι πιο προσεκτικοί παρατηρούσαν – μεταξύ άλλων υπήρξε και μια σχετική ανακοίνωση των ΑΝ.ΕΛΛ. – ότι μοιράζουν προσκλητήρια κεντροδεξιάς ενότητας αυτοί τους οποίους ο Καραμανλής κατονόμαζε ως «άκρα» του πολιτικού συστήματος.

Επομένως καθόλου παράξενο δεν μοιάζει το ότι η αντίδραση αυτή του καραμανλικού περιβάλλοντος έρχεται αμέσως μετά τη «συμπόρευση» Καρατζαφέρη, η οποία, όπως μουρμουρίζουν οι καραμανλικοί, έρχεται, έπειτα από την ιστορία Μπαλτάκου και πολλά άλλα επεισόδια, να καταδείξει ότι η Ν.Δ. χάνει σταδιακά τα κεντροδεξιά χαρακτηριστικά της τραβώντας σε ακραία δεξιά μονοπάτια.

Περιμένει και... υπομένει

Στην πραγματικότητα ο Καραμανλής όντως σχεδιάζει να μην συμμετέχει ως υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Η ερμηνεία αυτής της πρόθεσης λέει ότι ο πρώην πρωθυπουργός πιάνει... στασίδι εν όψει εξελίξεων, το είδος των οποίων θα εξαρτηθεί από το μέγεθος της ήττας της Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές.

1. Σε πρώτη φάση αυτό που θεωρείται βέβαιο είναι ότι μια εκλογική ήττα θα φέρει στο προσκήνιο την ανάγκη ανασύνταξης της Κεντροδεξιάς, αλλά με προσανατολισμό προς το Κέντρο και όχι προς την Άκρα Δεξιά, προς την οποία λοξοκοιτάζουν αρκετοί από τους φίλους και συνεργάτες του πρωθυπουργού. Από αυτό το... πάρτι ο Καραμανλής δεν θα θέλει να λείπει. Θα είναι παρών, αν και όχι κατ’ ανάγκην διεκδικώντας κομματική ηγεσία.

Όπως άλλωστε ομολογούν ακόμη και καραμανλικά στελέχη, «αν δείτε τον Καραμανλή να επιστρέφει στην ενεργό πολιτική με ηγετικό ρόλο, τότε ίσως αυτό θα σημαίνει ότι η χώρα έχει ήδη καταστραφεί»...

2. Μια δεύτερη παράμετρος αυτού του σχεδιασμού του αφορά την πιθανότητα να προταθεί ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας είτε πριν είτε έπειτα από εκλογές. Στην περίπτωση αυτή θα ήταν λάθος, λένε κάποιοι, τη μια εβδομάδα να είναι υποψήφιος βουλευτής και την επόμενη υποψήφιος Πρόεδρος.

Επιπλέον θα ήταν βαρίδι σε μια πρόταση για προεδρική υποψηφιότητά του το ενδεχόμενο να έχει αμέσως νωρίτερα στηρίξει τον ηττημένο Σαμαρά και την καταδικασμένη στην κάλπη πολιτική του και ύστερα να υπερασπίζεται ότι αποτελεί «εθνική» και «ενωτική» υποψηφιότητα.

Βλέπουν... Τσίπρα στον ύπνο τους

Το περασμένο Σάββατο ένα ρεπορτάζ του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου στα «Παραπολιτικά» έκανε λόγο για συνάντηση του Κώστα Καραμανλή με τον Αλέξη Τσίπρα πριν από τις ευρωεκλογές για να συζητήσουν περί Ευρώπης εν όψει της ευρωπαϊκής υποψηφιότητας του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Και συμπλήρωνε ότι υπάρχουν και «δίαυλοι επικοινωνίας» με ενδιάμεσο τον Νίκο Παππά, επικεφαλής του γραφείου του Τσίπρα.

Η πληροφορία αυτή έρχεται να προστεθεί σε παλαιότερο δημοσίευμα του περιοδικού «Επίκαιρα», στο τέλος Ιανουαρίου του 2014, που μιλούσε για συνάντηση η οποία έγινε πριν από το τέλος του 2013. Οι πληροφορίες αυτές ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν επισήμως, αλλά ούτε διαψεύστηκαν από κάποια από τις δύο πλευρές.

Αυτήν ακριβώς η σχέση, η οποία από το καραμανλικό περιβάλλον περιγράφεται ως «προσωπική εκτίμηση» του Καραμανλή προς τον Τσίπρα, η οποία δεν υποκρύπτει τίποτε πολιτικό, ταράζει αγρίως τα όνειρα των ανθρώπων του Μεγάρου Μαξίμου.

Παρότι οι ίδιοι το έχουν πλασάρει, αναμένουν – λογικά άλλωστε – ότι το σενάριο για τον Κουβέλη «θα καεί» και θεωρούν επομένως ότι οι εκλογές δεν αποκλείονται. Ως σενάριο επεξεργάζονται μάλιστα το ενδεχόμενο ο Τσίπρας να αιφνιδιάσει προτείνοντας τον Καραμανλή για Πρόεδρο, αλλά – σύμφωνα με τη διακηρυγμένη θέση του ΣΥΡΙΖΑ – ύστερα από διεξαγωγή εκλογών.

Το ενδεχόμενο αυτό φοβούνται ότι ίσως προκαλέσει πολύ σοβαρό πρόβλημα στην ψηφοφορία και διχάσει την αποδεκατισμένη κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ., και κυρίως την παραταξιακή βάση της εκλογικά ηττημένης Ν.Δ.

Εν όψει αυτού του κινδύνου, ο Σαμαράς δύσκολα θα μπορέσει να αποκρούσει μια τέτοια πρόταση και μοναδική διέξοδος διαφυγής θα είναι να δεχθεί τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, αφού εκλεγεί προηγουμένως ο Καραμανλής Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή, κάτι που έγινε και με τη δεύτερη εκλογή του Κωστή Στεφανόπουλου.

Σε όλα αυτά ο Καραμανλής, ως συνήθως, κρατάει στάση... «Βούδα». Έχει πιει το αμίλητο νερό και προτιμά να καλλιεργεί για τον εαυτό του τον ρόλο του... «παράκλητου», κατά το πρότυπο του μακαρίτη του θείου του.

Όσο, πάντως, για τα σενάρια περί πρότασης για την Προεδρία εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί αυτά να βασανίζουν τον ύπνο των ανθρώπων του Μαξίμου, αλλά, μεταξύ μας, καλό είναι να κρατάτε μικρό καλάθι. Όποιος βιάζεται κινδυνεύει να σκοντάψει...

από το «ΠΟΝΤΙΚΙ»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Κοινή Δήλωση της Ασίζης (Ιταλία)

Να βγούμε από το ευρώ!

Ασίζη (Ιταλία), 23 Αυγούστου 2014

Ο Εθνικός Συντονισμός της «Ιταλικής Αριστεράς ενάντια στο Ευρώ» διοργάνωσε το «Ευρωπαϊκό Φόρουμ 2014» στην Ασίζη (Ιταλία) από τις 20 έως τις 24 Αυγούστου 2014, το οποίο συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και την Ουκρανία και την Ρωσία. Στο πλαίσιο αυτό οι ηγέτες πολλών πολιτικών, ριζοσπαστικών οργανώσεων της Ευρώπης υιοθέτησαν μια διακήρυξη υπέρ της εξόδου από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης, επιβάλλονται από την ΕΕ και τις τοπικές κυβερνήσεις βίαιες, αντικοινωνικές πολιτικές: δραματική μείωση των...
κοινωνικών δαπανών, υποτίμηση των μισθών μέσω του παγώματός τους, χαμηλότερο εργοδοτικές εισφορές για κοινωνική ασφάλιση, αδικαιολόγητες επιδοτήσεις σε μεγάλες επιχειρήσεις για δήθεν δημιουργίας θέσεων εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και της κοινωνικής ασφάλειας, χρηματιστικοποίηση της οικονομίας και του δημόσιου προϋπολογισμού… Το αποτέλεσμα είναι μια δραματική αύξηση της ανεργίας και η απώλεια εργασιακής ασφάλειας.

Οι ρίζες όλων αυτών πρέπει να αναζητηθούν στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποστηρίζονται πλήρως από την Συνθήκη της Λισαβόνας. Η τελευταία βασίζεται στα νεοφιλελεύθερα δόγματα που έχουν ήδη αποδείξει την καταστροφική τους για επίπτωση στα συμφέροντα των εργαζόμενων και των μεσαίων τάξεων. Στην ζώνη του Ευρώ οι ανισορροπίες μεταξύ των κρατών-μελών έχουν βαθύνει. Το Ευρώ είναι όπλο για τη μαζική καταστροφή της εργασίας. Το κοινό νόμισμα χρησιμοποιείται μονάχα για να προστατέψει τα μερίσματα των μεγαλομετόχων με το να διατηρεί μόνιμα και εκούσια ένα υψηλό ποσοστό ανεργίας.

Η πεμπτουσία αυτού του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος βασίζεται στις αξίες και τα συμφέροντα των δυτικών κυρίαρχων τάξεων: ευρωπαϊσμός, ατλαντισμός, καπιταλισμός, αυταρχισμός. Η φύση αυτού του συστήματος δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να βελτιωθεί από τα μέσα. Πρέπει να διαλυθεί προκειμένου να οικοδομηθεί κάτι ριζικά νέο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πράγματι το πιο εξελιγμένο σύστημα στον κόσμο, θεμελιωμένο σε μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός πολιτισμού που θα βασίζεται στις δυνάμεις της αγοράς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα φρικιαστικό σύστημα κυριαρχίας και αποξένωσης, από το οποίο οι λαοί θα πρέπει να απελευθερωθούν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης, με τις γιγάντιες πολυεθνικές εταιρείες και τους υπερεθνικούς θεσμούς (ΠΟΕ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΟΣΑ). Το σύστημα έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό: το να δρα αμείλικτα με στόχο τη διάλυση της λαϊκής κυριαρχίας σε εθνικό επίπεδο. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να επεκταθεί η χωρίς όρια κυριαρχία των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως αποδεικνύει και η TAFTA. Η διάλυση των εθνών είναι η εγγύηση για τις κυρίαρχες τάξεις ότι δεν θα υπάρχει επιστροφή από την νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση. Όντας η λαϊκή κυριαρχία ανύπαρκτη χωρίς την εθνική κυριαρχία, η εξάλειψη του έθνους σημαίνει εξάλειψη της δημοκρατίας. Είναι το μέσο συμπίεσης της ικανότητας των λαών να δρουν και να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ένας από τους στυλοβάτες του ημι-φασιστικού καθεστώτος του Κιέβου δείχνει τον πλήρη ευθυγράμμιση της στο ΝΑΤΟ και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Μετά από χρόνια άσκηση εξουσίας από Σοσιαλιστικά, Εργατικά ή Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα σε πολλές χώρες της ΕΕ, είναι σήμερα δυνατό να απολογίσουμε τα πεπραγμένα τους. H αποτίμηση είναι τρομερά επίπονη, όπως αποδεικνύουν οι περιπτώσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας… Αυτά τα κόμματα είναι σήμερα ανοιχτά νεοφιλελεύθερα, πλέον ούτε καν προσποιούνται ότι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα λαϊκά στρώματα. Ανοίγουν το δρόμο για μεγάλες κυβερνήσεις συνεργασίας γερμανικού τύπου (κυβερνήσεις που ενώνουν κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς), όμοιες με αυτές που έχουν ήδη εφαρμοστεί από την ΕΕ στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία. Εάν η διαίρεση μεταξύ κυρίαρχων και εργαζόμενων τάξεων γίνεται χρόνο με το χρόνο όλο και πιο ξεκάθαρη, η διαίρεση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς γίνεται όλο και πιο θολή. Σε πολλές χώρες τίποτε το ιδαίτερο δεν ξεχωρίζει την αριστερά από την δεξιά. Είναι αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που δημιουργούν το κατάλληλο πολιτικό περιβάλλον για την ανάπτυξη και εξέλιξη του φαινομένου της ανόδου της άκρας δεξιάς, με το να επιτρέπουν την σταδιακή αφομοίωση της έννοιας του έθνους από τον κατά βάση εθνο- πολιτισμικό ορισμό της άκρας δεξιάς, τη στιγμή που για εμάς το έθνος είναι ζήτημα αυστηρά συνταγματικό και πολιτικό. Το να αφήνεις στα χέρια της ακροδεξιάς αυτήν την κεντρική πολιτική έννοια, τον προσδιορισμό της ταυτότητας του έθνους, αποτελεί πράξη σοβαρά ανεύθυνη και δείχνει ότι όλα αυτά τα κόμματα έχουν εγκαταλείψει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την ίδια την ύπαρξη τόσο της πολιτικής όσο και της δημοκρατίας.

Οι αιτίες της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων στα κράτη- μέλη της ΕΕ είναι κυρίως οι πολιτικές λιτότητας για την εργατική και τη μεσαία τάξη που φτωχοποιούν τον λαό και τον ωθούν στον ανταγωνισμό. Η ακροδεξιά είναι σήμερα η μόνη που διεκδικεί την ιδέα και τα σύμβολα του έθνους και αντίστροφα, η ιδέα του έθνους καταλήγει να εξισώνεται με την ακροδεξιά. Η ακροδεξιά, όμως, συνηγορεί σε μια πολύ στενή αντίληψη του έθνους, μειώνοντας το αποκλειστικά στο επίπεδο της ταυτότητας. Αντί να είναι αντισυστημική, όπως δηλώνει, η ακροδεξιά στην πραγματικότητα είναι ένας έμμεσος υπηρέτης τόσο του συστήματος όσο και των κυρίαρχων τάξεων. Τα κόμματα αυτά προκαλούν αηδία με τις ξενοφοβικές, σωβινιστικές και εχθρικές προς το συνδικαλισμό αντιλήψεις τους και τις προκαταλήψεις τους ενάντια σε όλες τις οργανώσεις που εκπροσωπούν συλλογικά τα συμφέροντα των εργαζόμενων τάξεων.

Είναι επείγον να ξαναχτίσουμε μια αντίληψη, μια μέθοδο και ένα πρόγραμμα υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων τάξεων και των μεσαίων τάξεων. Τα κύρια στοιχεία για μας είναι:

Ολική εξάλειψη της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας.
Σχεδιασμός για την βιομηχανική ανασυγκρότηση και την εθνικοποίηση σημαντικών στρατηγικών τομέων της βιομηχανίας και των υπηρεσιών.
Αποδιάρθρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών.
Άρνηση και διαγραφή του δημοσίου χρέους.
Μέτρα εθνικού προστατευτισμού στο πλαίσιο του παγκόσμιου Χάρτη της Αβάνας του 1948.
Μετασχηματισμός του τρόπου παραγωγής σε περιβαλλοντική κατεύθυνση.
Αποχώρηση από υπερεθνικούς οργανισμούς που συντηρούν την νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων : το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο ΠΟΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη.
Ονομάζουμε αυτή τη διαδικασία «από- παγκοσμιοποίηση». Ο πυρήνας αυτής της στρατηγικής και αυτού του προγράμματος είναι να απαιτήσουμε και να αξιώσουμε την αναγκαιότητα επανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας για κάθε χώρα. Αυτό σημαίνει την αποφασιστική πάλη κάθε χώρας για τη διατήρηση των αυθεντικών πολιτικών χαρακτηριστικών της κοινωνίας της, όπου ο λαός έχει την νομική και θεσμική δυνατότητα να αποφασίζει και να εφαρμόζει αυτό που θεωρεί ότι ανταποκρίνεται στο γενικό συμφέρον.

Οι υπογράφοντες θα διοργανώσουν μια νέα, ακόμα μεγαλύτερου μεγέθους διεθνή συνάντηση. Με στόχο το να φέρουμε κοντά όλες τις δυνάμεις που εργάζονται στην κατεύθυνση της υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζόμενων και μεσαίων τάξεων, για την έξοδο από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το Ευρώ, για την πλήρη εργασία.

Committee “EuroExit” (Επιτροπή «Έξοδος από το Ευρώ»): Albert F. Reiterer και Wilhelm Langthaler, Αυστρία
Coordinamento nationale sinistra contro l’euro (Εθνικός Συντονισμός Αριστερά ενάντια στο Ευρώ): Moreno Pasquinelli, Ιταλία
Frente Civico (Μέτωπο Πολιτών): Manolo Pérez Monereo, Ισπανία
ΕΠΑΜ: Αντώνης Ραγκούσης, Ελλάδα
Αριστερή Συμπόρευση: Κώστας Κωστόπουλος, Ελλάδα
Mouvement politique d’émancipation populaire (M’PEP- Πολιτικό κίνημα για τη λαϊκή χειραφέτηση): Jacques Nikonoff και Joel Perichaud, Γαλλία
Σχέδιο Β’: Νάσια Πλιακογιάννη, Ελλάδα
Initiative .e.V. Duisburg (Πρωτοβουλία .e.V. Duisburg): Thomas Zmrzly, Γερμανία
Borotba (Αγώνας): Sergei Kirichuk, Ουκρανία.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Oι τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης συμπεριλαμβανομένων και των συνεχών συσκέψεων και επαφών με ξένους παράγοντες φανερώνουν πανικό.

Το περίφημο ταξίδι στο Παρίσι στο οποίο αρχικά είχε δοθεί μεγάλη βαρύτητα από την κυβέρνηση, φαίνεται πως πρόκειται να εξελιχθεί σε παρωδία, αν όχι σε Βατερλώ.

Οι τελευταίες δηλώσεις του Βαγγέλη Βενιζέλου μετά τη χθεσινή συνάντησή του με τον Σαμαρά είναι ενδεικτικές του τι ακριβώς συμβαίνει. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Βενιζέλος:

«Το θέμα είναι η χώρα να μπει οριστικά στην πορεία προς την έξοδο από την κρίση και να αλλάξει το πλαίσιο, τα συμφραζόμενα, να καταλάβουν όλοι και μέσα στην Ελλάδα και εκτός Ελλάδος, ότι αλλάζουμε φάση. Αυτό είναι το σημαντικό».

Τι μας λέει δηλαδή ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ;
Μας λέει δυο πράγματα:
1ον. Ότι η συζήτηση περιστρέφεται πάλι γύρω από αυτά που πρέπει να κάνει η Ελλάδα και όχι αυτά που έχουν υποσχεθεί οι δανειστές. Αξίζει να θυμίσουμε ότι πριν από τις δημοτικές εκλογές ο πρωθυπουργός άφηνε να εννοηθεί: «Εμείς κάναμε αυτά που έπρεπε να κάνουμε, είναι η σειρά της άλλης πλευράς να κάνει αυτά που έχει υποσχεθεί» υπονοώντας τα περί μείωσης του χρέους που όλοι παραδέχονται πως είναι μη διαχειρίσιμο. Τώρα πάλι η συζήτηση έρχεται γύρω από τις δικές μας υποχρεώσεις.

2ον. Ότι το θέμα είναι να αλλάξουν τα συμφραζόμενα. Οι λέξεις δηλαδή και όχι η ουσία. Πρόκειται λοιπόν, κυβέρνηση και τρόικα να παίξουν με τις λέξεις.
Αυτό ακριβώς που το Newsbomb έχει γράψει εδώ και πολύ καιρό. Να εξαφανιστούν οι λέξεις μνημόνιο και νέο δάνειο.
Αυτά ακριβώς είπε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος σε σύντομη συνομιλία που είχε με δημοσιογράφους, μετά τη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, με τη συμμετοχή και των υπουργών που θα μεταβούν στο Παρίσι για τις συνομιλίες με τους εκπροσώπους της τρόικας, καθώς επίσης και των στελεχών που θα συνοδεύσουν την κυβερνητική αποστολή εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο κ. Βενιζέλος δεν είπε ούτε λέξη για τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης.
Σε ερωτήσεις για τις “κόκκινες” γραμμές της κυβέρνησης, ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι είναι πολύ καθαρό το πλαίσιο για κάθε υπουργείο και συνολικά.
Ερωτηθείς σχετικά με ασφαλιστικά ζητήματα, ανέφερε ότι «το βασικό μας θέμα είναι να κάνουμε τις ρυθμίσεις για να διευκολύνουμε τις δόσεις». Τούτο είναι ίσως το πιο σημαντικό από όλα αυτού ο κ. Βενιζέλος επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η τρόικα δεν συζητά το χρέος αν δεν αλλάξει ριζικά το ασφαλιστικό και αν δεν μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις.

Να γίνουν τα παραπάνω για να «διευκολύνουμε» τις δόσεις. Όπως αντιλαμβάνεστε δεν υπάρχει κανένα σενάριο για κούρεμα χρέους.
Ο κ. Βενιζέλος, σε ερωτήσεις για το θέμα των απολύσεων, είπε ότι δεν έγινε συζήτηση για απολύσεις και υπογράμμισε ότι σημασία έχει να δοθεί το μήνυμα στον δημόσιο υπάλληλο ότι πρέπει να βοηθήσει το κράτος ώστε αυτό να είναι στην υπηρεσία του πολίτη και της ανάπτυξης, ότι δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται τίποτα, να νιώσει ασφαλής.

Πηγές της Χαρ. Τρικούπη τόνιζαν μετά τη σύσκεψη ότι στο Παρίσι θα γίνει μια πολιτική συζήτηση όπου η κυβερνητική αποστολή θα θέσει τα θέματα που απασχολούν τη χώρα και τους πολίτες.
Όπερ μεθερμηνευόμενο σημαίνει ότι για άλλη μια φορά η ελληνική αντιπροσωπεία θα πάει στους δανειστές για να «κλαφτεί» και να παρακαλέσει για τα αυτονόητα και για άλλη μια φορά θα βρει μπροστά της ένα τείχος από την τρόικα.

Επιπλέον, ανέφεραν πηγές της Χαριλάου Τρικούπη ότι αυτό θα το κάνει ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, αφού λάβει τις επόμενες ημέρες σχετικές κατευθύνσεις από τους κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλο. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, κατά τη σύσκεψη έγινε αποτίμηση των δράσεων που έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί και που στη συντριπτική πλειοψηφία τους έχουν υλοποιηθεί.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, κατά την τοποθέτηση του ο κ. Βενιζέλος υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα αλλαγής του ασφαλιστικού και των εργασιακών (όπως ομαδικές απολύσεις, αλλαγή εργασιακού νόμου) και ότι δεν υπάρχει θέμα πλειστηριασμών και ειδικά για την πρώτη κατοικία και τα σπίτια των φτωχών και μεσαίων νοικοκυριών, των οποίων η κατοικία θα προστατευθεί.

Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι το ταξίδι στο Παρίσι είναι εντελώς τυπικό και πρόκειται να δώσει άλλη μια πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση. Ο κ. Χαρδούβελης θα μεταβη προκειμένου να δώσει τα διαπιστευτήριά του και να δηλώσει ότι συνεχίζονται οι μεταρρυθμίσεις με αμείωτους ρυθμούς και από την άλλη μεριά οι δανειστές θα πουν για άλλη μια φορά το γνωστό: «θα το δούμε αργότερα το θέμα του χρέους…».

Μόνο που αυτό στο Παρίσι θα είναι και το τελευταίο ταγκό για την ήδη γκρεμισμένη αξιοπιστία της κυβέρνησης που εδώ και 2 χρόνια σέρνεται πίσω από τους δανειστές για να αποσπάσει μια γενναία ελάφρυνση χρέους και δυστυχώς άγετε και φέρεται ως πρόβατο και μαζί της άγεται και η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου Έθνους.

Θυμηθείτε μόνο τούτο: Αν ήταν να βγει κάτι θετικό δεν θα μας καλούσαν στο Παρίσι…Για λόγους πολιτικού εντυπωσιασμού θα ερχόντουσαν εδώ. Όταν σε καλούν έξω, είναι πάντα για κακό. Όλα τα υπόλοιπα είναι αυτό που λέει ο λαός «κουβέντα να γίνεται».
newsbomb.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ολα τα ΜΜΕ ανέφεραν την απάντηση του απερχομένου Δημάρχου αλλά κανένα, δεν μας έδειξε τι ήταν αυτό το τόσο «προκλητικό» πανό που «ενόχλησε» τόσο πολύ την παράταξη του Χρ.Πάχτα ώστε να μην παρευρεθεί στην ορκομωσία.



Βλέπετε κάτι το τόσο προκλητικό ;

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΠΑΧΤΑ (που έπαιξε σε όλα τα ΜΜΕ χωρίς όμως αναφορά στο πανο!)

«Η προκλητική ανάρτηση πανό στον χώρο της ορκωμοσίας στην Ιερισσό με περιεχόμενο υβριστικό και προσβλητικό, αποτελεί ενέργεια βαθιά αντιδημοκρατική», αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε η δημοτική παράταξη του Χρήστου Πάχτα, ενώ στρέφεται και κατά της νέας δημοτικής αρχής επειδή – όπως καταγγέλλει – «δεν κατάφερε να επιτελέσει τα καθήκοντά της και να διασφαλίσει την ομαλή και απρόσκοπτη διαδικασία της ορκωμοσίας, καθώς και την ασφάλεια των συμμετεχόντων στην τελετή των εκλεγμένων συμβούλων».

http://www.hellasforce.com/blog/to-pano-enantion-tou-pachta-pou-kanena-sistimiko-mme-site-den-edixe/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο αναμένεται να τεθεί, από το φθινόπωρο, η ίδια η ύπαρξη του κυπριακού κράτους (και, κατ' επέκτασιν, η μεσοπρόθεσμη-μακροπρόθεσμη, κάπως συγκροτημένη επιβίωση του ελληνισμού στο νησί). 

Μια τέτοια εξέλιξη θα συνδυασθεί ασφαλώς με τη συνεχιζόμενη κατάρρευση της ελλαδικής οικονομίας, κοινωνίας και κράτους, παράγοντας εκρηκτικές συνέπειες για το σύνολο του ελληνικού χώρου. Στις σημερινές εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες, τις χειρότερες στη νεώτερη ελληνική ιστορία, εξαιρέσει της γερμανικής κατοχής, θα χρειαστεί σκληρότατο «κατενάτσιο» και πανεθνική έγερση για να σωθεί το κυπριακό κράτος και οι 'Ελληνες της Κύπρου. Προς το παρόν, μόνο αυτό δεν βλέπουμε.


Ανεπάρκεια/απροθυμία της αντιπολίτευσης

Η προοπτική διάλυσης του κυπριακού κράτους μπορεί ακόμα να αντιμετωπισθεί, υπό έναν όρο όμως. 'Ότι θα συγκροτηθεί ένα αξιόπιστο, ενιαίο, μαχητικό μέτωπο των δυνάμεων που λένε ότι είναι αντίθετες στην επαναφορά νέου σχεδίου Ανάν, δηλαδή του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, της Συμμαχίας Πολιτών και των Οικολόγων. Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζουν ότι κινδυνεύει άμεσα η πατρίδα τους και να μην ενεργούν με ανάλογο τρόπο. Θα ήταν ευχής έργο αν μια τέτοια συμμαχία μπορούσε να επεκταθεί και σε ένα πρόγραμμα απελευθέρωσης από τα οικονομικά δεσμά του Μνημονίου, γιατί και μέσω αυτών επιχειρείται η κατάλυση, από άλλο δρόμο, της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

'Ένα τέτοιο «μέτωπο», θα μπορούσε να αντιπολιτευθεί αξιόπιστα έναν Πρόεδρο που έχει παραβεί τις πιο κεφαλαιώδεις δεσμεύσεις του στους ψηφοφόρους και που, κανονικά, θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί μετά τα όσα συνέβησαν στο νησί μετά την εκλογή του και όσα έκανε ο ίδιος εις βάρος των συμπολιτών του. Θα μπορούσε επίσης να διερευνήσει δυνατότητες της Κύπρου και εκτός ΕΕ, όπως η Ρωσία, η Κίνα, οι BRIICS ευρύτερα, αλλά και συμμαχίες με πολιτικές δυνάμεις εντός ΕΕ. Το γεγονός ότι τα κυπριακά πολιτικά κόμματα κάνουν "business as usual", σε ένα περιβάλλον πιθανολογούμενης εθνικής και επιταχυνόμενης κοινωνικο-οικονομικής καταστροφής , αποσυνθέτει και τις οποιεσδήποτε λαϊκές αντιδράσεις.

Μέχρι τώρα δύο παράγοντες έχουν συγκλίνει εμποδίζοντας – προσωρινά – μια συμφωνία διάλυσης του κυπριακού κράτους, στις γραμμές νέου «σχεδίου Ανάν», ή, καλύτερα, «Αναστασιάδη-'Αδη». Ο πρώτος είναι ότι παραμένουν στον κυπριακό πληθυσμό ενεργά τα «αντισώματα» του 2004 (δημοψήφισμα), παρά τα σοκ που υπέστη με την οικονομική επίθεση και την τραγική ανεπάρκεια και παθολογική ροπή προς την προδοσία της ηγεσίας του. Ο δεύτερος είναι η λεγόμενη τουρκική «αδιαλλαξία», για την οποία πρέπει μάλλον να ευγνωμονούμε τον κ. Ερντογάν, αφού αποτρέπει έτσι την καταστρατήγηση των βασικότερων αρχών, θεμελίων του διεθνούς, συνταγματικού και ευρωπαϊκού δικαίου. Αυτό που έκανε δηλαδή το έκτρωμα του Ανάν και θα κάνει μια συμφωνία στις γραμμές του ανακοινωθέντος Αναστασιάδη-'Ερογλου.

'Ερχεται νέο σχέδιο

Θα ήταν όμως επικίνδυνα αφελές να αναμένει κανείς ότι οι δυνάμεις που εποφθαλμιούν το νησί και που ήταν πίσω από το σχέδιο Ανάν – το σχέδιο εκείνο δεν έδινε την Κύπρο στην Τουρκία, την έδινε στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και το Ισραήλ - δεν θα εκμεταλλευθούν την παρούσα συγκυρία, καταστροφής της οικονομίας Κύπρου και Ελλάδας και οικονομικού αποικιακού ελέγχου των δύο χωρών, για να προχωρήσουν τα σχέδια κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για να επιτύχουν την επιδίωξη αυτή θα χρησιμοποιήσουν, όπως και στο παρελθόν, κάθε μέσο. Θα επιμείνουν στις "διζωνικές-δικοινοτικές" αρλούμπες με "πολιτική ισότητα" που έχουν επισήμως υιοθετήσει σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα Κύπρου και Ελλάδας, χωρίς να εξηγούν ποιος τέλος πάντων θα κάνει κουμάντο σε αυτόν τον ζουρλομανδύα (η πλειοψηφία, όπως στις δημοκρατίες, ξένοι αξιωματούχοι, όπως στο «Ανάν», ή θα ... κληρώνει κάθε φορά μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων, όπως προτείνει τώρα στις συνομιλίες για το συνταγματικό δικαστήριο ο ανεκδιήγητος Πρόεδρος της Κύπρου).

Θα επιδιώξουν να χρησιμοποιήσουν την οικονομική καταστροφή που προγραμματίζουν τα Μνημόνια (όπως δείχνει και η ελλαδική εμπειρία), για να σπάσουν το ηθικό του λαού και να τον πείσουν ότι δεν έχει άλλη λύση από το να υπογράψει τη διάλυση του κράτους του για να «σωθεί». (Στην πραγματικότητα βέβαια τυχόν διάλυση του κράτους θα εντείνει την οικονομική καταστροφή και θα δημιουργήσει αστάθεια απολύτως αποθαρρυντική για όποιες τοποθετήσεις κεφαλαίων). Θα επιδιώξουν να προκαλέσουν κάποιας άλλης μορφής σοκ στον κυπριακό πληθυσμό, να του εντείνουν τα αισθήματα απογοήτευσης και απομόνωσης (εκεί συγκλίνει και η πρόσφατη εκδήλωση υποστήριξης σειράς «Ανανικών» στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προς τις «προσπάθειες» Αναστασιάδη). Και, last but not least, θα επιχειρήσουν ενδεχομένως, αν τους δοθεί η ευκαιρία, να πάρουν με το μέρος τους, άμεσα ή έμμεσα, τμήμα των δυνάμεων που αντιτίθενται σήμερα στον Αναστασιάδη και την προσπάθειά του να επαναφέρει μια μορφή σχεδίου Ανάν (όπως έκαναν το 2008 με το ΔΗΚΟ του Κάραγιαν). Κάτι που, αν συμβεί, θα προκαλέσει τεράστια απογοήτευση και διάλυση. Με άλλα λόγια, πρέπει κανείς λογικά να περιμένει την ανάπτυξη μιας πληθώρας δράσεων στην κατεύθυνση προκαταβολικής υπονόμευσης της όποιας άμυνας του κυπριακού λαού. 'Αλλωστε είναι συζητήσιμο και το αν η οικονομική επίθεση κατά της Κύπρου πέρυσι υπαγορεύθηκε όντως από οικονομικές και όχι από γεωπολιτικές σκοπιμότητες.

Αγγλία, ευρώ και κυπριακή οικονομία

Από την άλλη μεριά καιροφυλακτεί και το Λονδίνο, «μανούλα» στις κάθε είδους προβοκάτσιες (όπως το 1963 όταν έπεισε τον Μακάριο να προχωρήσει με τα 13 σημεία). Η «ιδέα» που ρίχνει η Αγγλία, ενθαρρυμένη από τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των Κυπρίων με τα πεπραγμένα της ΕΕ, είναι να εγκαταλείψει η Λευκωσία το ευρώ, ουσιαστικά δηλαδή την ΕΕ.

Είναι συζητήσιμο αν έπρεπε Κύπρος και Ελλάδα να ενταχθούν ποτέ στο ευρώ, ενώ είναι βέβαιο ότι ούτε η μία, ούτε η άλλη πρέπει να παραμείνουν μεσοπρόθεσμα, αν δεν αλλάξει ριζικά η αρχιτεκτονική του. Το άμεσο πρόβλημα όμως τω δύο κρατών είναι το μη βιώσιμο χρέος τους και η χρήση αυτού του χρέους για την οικονομική υποδούλωση και καταστροφή τους. Επ' αυτού διερωτάται κανείς τι ακριβώς θα προσφέρει ο «επαναστατικός τυχοδιωκτισμός» μιας εξόδου. Δεν θα ήταν λογικότερο οι δύο χώρες να μείνουν εντός ΕΕ/ΟΝΕ και να το κάνουν «μπάχαλο», χρησιμοποιώντας το σύνολο των πολιτικών/θεσμικών εργαλείων που διαθέτουν, ζητώντας διαγραφή χρέους, ριζική αλλαγή των εφαρμοζόμενων πολιτικών, αντιμετώπιση των άνευ προηγουμένου κοινωνικο-οικονομικών καταστροφών που προκάλεσαν στις δύο χώρες τα προγράμματα "bail-out" και "bail-in" της ΕΕ και του ΔΝΤ; Γιατί να τις διευκολύνουν αποχωρώντας από ΟΝΕ ή και ΕΕ, αλλά παίρνοντας μαζί τους το μη βιώσιμο χρέος και τις νομικές δεσμεύσεις των Μνημονίων; ('Άλλο αν απαιτηθεί, στα πλαίσια μιας πιθανότατης σύγκρουσης με τους Πιστωτές, η αναγκαστική, όχι με δική μας πρωτοβουλία εισαγωγή άλλου μέσου πληρωμής, εφόσον καταστεί αναγκαίο).

Ευρώ και γεωπολιτική

Αποχώρηση από το ευρώ δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και βαριά γεωπολιτική επιλογή. Απομακρύνει την Κύπρο από την Ελλάδα (εντείνοντας και τους εκβιασμούς στην τελευταία) και περιορίζει την συνολική εθνική ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ιστορική εξασθένηση του ελληνισμού και με τις σχέσεις Κύπρου-Ρωσίας σε ιστορικό ναδίρ, η αποχώρηση της Κύπρου από την ΟΝΕ, χωρίς παράλληλη ανάπτυξη ισχυρών «εναλλακτικών» σχέσεων με Ρώσους, Κινέζους, BRIICS (σαν αυτές που επέτρεψαν την επιβίωση της Δημοκρατίας κατά το παρελθόν), θα οδηγήσει πιθανότατα σε ένα αδύναμο νησί που θα παραδοθεί μόνο του σε Αμερικανούς, 'Αγγλους και Ισραηλινούς, ίσως και Τούρκους, με την ελπίδα ότι θα ανεχθούν την ύπαρξη Ελλήνων.

Η Αγγλία του Κάμερον (και όχι μόνο) έχει τη δική της αντιγερμανική και αντιευρωπαϊκή ατζέντα, δεν επιθυμεί ευρωπαϊκή στρατηγική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν παραλείπει να φροντίζει για το ... κακό των Ελληνοκυπρίων όταν έχει τη δυνατότητα. Αλλά οι αιτιάσεις των Ελλήνων απέναντι στη Γερμανία είναι για τους αντίθετους λόγους από αυτούς που θέλει τη διάλυση της Ευρώπης η Αγγλία. (Βεβαίως, ακόμα μια φορά, αποδεικνύεται η στρατηγική τύφλωση του Βερολίνου, που υπονομεύει το ίδιο τον ρόλο του, ακόμα και τις ... βάσεις της κυριαρχίας του στην Ευρώπη).

Αντί λοιπόν η πολιτικά αλλοπρόσαλλη Αρχιεπισκοπή και η θεωρητικώς «αντιιμπεριαλιστική» και πρακτικώς αγγλόφιλη ηγεσία του ΑΚΕΛ να έλκονται από κάθε ιδέα που πλασάρει η πρώην αποικιοκρατική δύναμη, καλό θα ήταν να σκεφτούν και να πράξουν κάτι αυτόνομα, για το καλό της πατρίδας τους, αν τουλάχιστον μπορούν. Η - κάτω του μετρίου - μελέτη που παρήγγειλε πέρυσι η ηγεσία του ΑΚΕΛ για το θέμα του ευρώ, τουλάχιστον απέδειξε ότι δεν υπάρχουν εύκολες και μαγικές λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα Κύπρος, Ελλάδα και Ευρώπη.

Konstantakopoulos.blogspot.com

Δημοσιεύτηκε στα Επίκαιρα της 30.8.2014

Διαβάστε το ολόκληρο...

Από τον Μάνο Ηλιάδη
Σε απρόβλεπτες καταστάσεις μπορεί να οδηγήσει ο νέος νόμος για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, τον οποίο υποχρεούται να ψηφίσει η Βουλή σε εφαρμογή της αποφάσεως-πλαισίου 2008/913ΔΕΥ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2008 «για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου», όπως αναφέρεται στον τίτλο της σχετικής αποφάσεως.

Το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν απρόβλεπτες καταστάσεις και προβλήματα δεν είναι καθόλου απίθανο, γιατί παρόμοιοι νόμοι, περιορισμού δηλαδή βασικών ελευθεριών, όπως η ελευθερία εκφράσεως, είναι κατά την άποψή μας παράλογοι και δεν εκφράζουν την λαϊκή βούληση, στοιχεία από τα οποία προέκυψαν και οι σχετικές έντονες αντιδράσεις.

Η αντίδραση των 38 βουλευτών και ο ξεσηκωμός των Μικρασιατικών και ιδίως των Ποντιακών σωματείων και συλλόγων για την μη συμπερίληψη της γενοκτονίας των Ποντίων, του Μικρασιατικού Ελληνισμού και των Αρμενίων, έσωσε βέβαια την κατάσταση, σύμφωνα με τις εκ των υστέρων διαβεβαιώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης, αλλά το λυπηρό γεγονός ότι χρειάστηκε τόσος αγώνας για να προστατευθεί το αυτονόητο, παραμένει και θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε κάποτε ποιος ήταν πίσω από αυτήν την κραυγαλέα εκδήλωση ενδοτισμού έναντι της Τουρκίας.

Σε ένα άλλο επίπεδο, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας επισήμαναν την ουσία του προβλήματος. Όπως ανέφερε η «δημοκρατία» στις 22 Αυγούστου, ο μητροπολίτης Πειραιώς τόνισε μεταξύ άλλων στην επιστολή του προς το Μαξίμου «Διαμαρτυρόμεθα ακόμη εντονότατα, διότι εισάγεται για πρώτη φορά στην έννομη τάξη και το δικαιικό μας σύστημα η ποινική καταδίωξη ενός συναισθήματος που δεν έχει λάβει αρχή εκτελέσεως, όπως η έννοια του μίσους, η οποία δεν προσδιορίζεται επακριβώς, με μέγιστο κίνδυνο την καταδίωξη της ελευθερίας συνειδήσεως και της ελευθερίας εκφράσεως», ενώ οι μητροπολίτες Αιτωλοακαρνανίας και Κυθήρων επισήμαναν σε κοινή επιστολή τους ότι: «με το υπό ψήφισιν νομοσχέδιο κυριολεκτικά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, καθώς θα μπορεί να κολάζεται ποινικά όχι μόνο η πράξις αλλά και η έκφρασις γνώμης. Κυριολεκτικά ανατρέπεται το δικανικό μας σύστημα και ο νομικός μας πολιτισμός».

Το βασικό πρόβλημα του προς ψήφιση νομοσχεδίου είναι πράγματι ο μη ακριβής προσδιορισμός της έννοιας των προς κολασμό αδικημάτων. Εκτός από την έννοια του μίσους που επισημαίνει ο μητροπολίτης Πειραιώς, ασαφείς είναι και οι έννοιες του «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας», οι οποίες είναι στον τίτλο του προωθούμενου νομοσχεδίου. Μία αναδρομή στους ορισμούς που δίνουν για τον «ρατσισμό» η Wikipedia, το Λεξικό της Οξφόρδης (Οxford English Dictionary), το Merriam-Webster Dictionary, ή το Αmerican Heritage College Dictionary, δεν αποκαλύπτει κανέναν κολάσιμο χαρακτηρισμό σε βαθμό που να μην προβλέπεται ήδη από τις νομοθεσίες όλων των χωρών της Ευρώπης και να χρήζει μίας επί το αυστηρότερον τροποιήσεως της υφισταμένης νομοθεσίας.

Η «ξενοφοβία» (ένας όρος που λανσάρισαν οι εμπνευστές των πολυπολιτισμικών κοινωνιών), δεν χρειάζεται επεξήγηση καθώς η λέξη είναι ελληνική και έχει την ίδια έννοια κατά την μεταφορά της στην αγγλική (xenophobia). Κατά το Λεξικό της Οξφόρδης, αυτή η «φοβία είναι το βαθιά ριζωμένο και παράλογο μίσος εναντίον των ξένων» ενώ κατά το Λεξικό Webster είναι «ο παράλογος φόβος ή το μίσος απέναντι στο μη οικείο».

Η συμβολή της ψυχιατρικής σε ένα θέμα καθαρά της δικής της αρμοδιότητας (φοβίες) ξεκαθαρίζει πάντως καλύτερα τα πράγματα για τον ορισμό της φοβίας, ή μάλλον των φοβιών γιατί υπάρχουν πολλές: «Οι φοβίες χαρακτηρίζονται από αδικαιολόγητο και υπερβολικό φόβο χωρίς να υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, οι οποίες οδηγούν ένα άτομο στο να αποφεύγει ορισμένες καταστάσεις ή όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με αυτές να τις βιώνει με πολύ έντονο άγχος». Όπως προκύπτει από μία απλή ανάγνωση, ο ορισμός της ξενοφοβίας -με την έννοια και τον τρόπο που χρησιμοποιείται από τους οπαδούς της πολυπολιτισμικότητας και αναφέρεται στην απόφαση της Ε.Ε.- είναι αρκετά «πειραγμένος» για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και σκοπιμότητες αυτών που εξυπηρετούνται από την προώθηση τέτοιων ιδεολογημάτων, οι οποίοι σίγουρα πλήρωσαν αδρά τα γνωστά λόμπι των Βρυξελλών μέχρι να το φέρουν ως εδώ.

 Το βασικό στοιχείο που πρέπει να επισημανθεί εδώ είναι η διαφορά που προκύπτει ανάμεσα στο κεντρικό στοιχείο του ψυχιατρικού ορισμού, που είναι η έλλειψη πραγματικού κινδύνου, ενώ στην περίπτωση της μεγάλης και ανεξέλεγκτης εισόδου ξένων μεταναστών, για παράδειγμα, ή της ομαδικής εισόδου, π.χ., Τσάμηδων στην Ήπειρο, ή μερικών δεκάδων χιλιάδων Τούρκων στη Θράκη ή στα ελληνικά νησιά, οι κίνδυνοι είναι προδήλως υπαρκτοί.

Η καταπολέμηση της ξενοφοβίας δεν αναφέρεται άλλωστε σε καταστάσεις μεταξύ των διάφορων λαών της Ευρώπης, στην ουσία ξένων ο ένας προς τον άλλον, οι οποίοι πολύ πριν από την δημιουργία της Ε.Ε. δεν αντιμετωπίζονταν εχθρικά μεταξύ τους. Σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, απόδειξη ότι στην ουσία η ξενοφοβία δεν υπάρχει, αποτελεί το γεγονός ότι στην Ελλάδα ζουν μονίμως ή για μακρά διαστήματα αμέτρητοι ξένοι, πλήρως ενσωματωμένοι στις τοπικές κοινωνίες, όπως Πολωνοί, Άγγλοι, Ρώσοι, Ιταλοί, πολλοί Αλβανοί κ.ά., ακόμη δε και Γερμανοί -στην ΝΔ Πελοπόννησο έχουν κάνει ολόκληρη αποικία- χωρίς κανένας Έλληνας να φοβάται ή να ενοχλείται και αντιθέτως να κάνουν συχνά στενή παρέα με κάθε ξένο. Το πρόβλημα εδώ, όπως και σε ελάσσονα βαθμό σε άλλες χώρες της Ε.Ε., υπάρχει μόνο για τους στην μέγιστη πλειοψηφία τους παράνομους μουσουλμάνους μετανάστες και τούτο οφείλεται, εκτός του γνωστού πλήθους προβλημάτων που δημιουργούν, στον τεράστιο για τα ελληνικά δεδομένα και δυνατότητες αριθμός τους.

Η αναφορά στην δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους που στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, που αποτελεί το αντικείμενο του Άρθρου 1, παράγραφος (α) -«Αδικήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας»- καθώς και αυτά των υπολοίπων παραγράφων, στις ιδιάζουσες συνθήκες που επικρατούν στην χώρα μας μπορεί να προκαλέσουν σημαντικά προβλήματα, ιδίως σε σχέση με τους μουσουλμάνους.

Ο λόγος είναι ότι στο ίδιο το Κοράνι που διαβάζεται στους αμέτρητους «άτυπους χώρους προσευχής», τα αυτοσχέδια τζαμιά δηλαδή, υπάρχουν συγκεκριμένα χωρία (πραγματικά κηρύγματα και υποκίνηση μίσους) που βάλλουν ανοιχτά εναντίον των Ιουδαίων, των Χριστιανών και άλλων αλλόθρησκων, με αποτέλεσμα οι πρώτοι που θα πρέπει να διωχθούν να είναι οι μουσουλμάνοι και ο ιμάμης που θα τους κάνει κήρυγμα με βάση το Κοράνι.

Μερικά παραδείγματα, για του λόγου το αληθές: Σούρα (Κεφάλαιο) «ελ-Μάτντε», μέρος 6ο, παράγραφος 51 (στο Κοράνι που διανέμει δωρεάν η πρεσβεία της Σ. Αραβίας): «Ω, σεις που πιστέψατε! Μη κάνετε τους Εβραίους και τους Χριστιανούς φίλους και προστάτες σας! Δεν είναι παρά μονάχα μεταξύ τους φίλοι και προστάτες».

Σούρα «ελ-Τέβμπε», μέρος 10, παράγραφος 5: «Και όταν οι απαγορευμένοι μήνες (σ.σ.: ραμαζάνι) έχουν περάσει τότε (πολεμάτε και) σκοτώνετε τους ειδωλολάτρες» (σ.σ.: έτσι, πήραν στον κυνήγι τους δυστυχείς Γεζιντί το Ιράκ που θεωρούνται ειδωλολάτρες) «οπουδήποτε και αν τους βρείτε και συλλάβετέ τους και πολιορκείστε τους και στήστε τους παγίδες με κάθε πολεμικό στρατήγημα».

Από το Κοράνι των εκδόσεων «Δημιουργία», σε μετάφραση του Γεράσιμου Πεντάκη, Σούρα «Τα Λάφυρα», παράγραφος 40: «Πολεμάτε αυτούς (τους ασεβείς) μέχρις ότου δεν θα υπάρχει πλέον πειρασμός, μέχρις ότου δεν θα υπάρχει άλλη θρησκεία εκτός από αυτήν του μόνου Θεού».
Σούρα «Η Μετάνοια», παράγραφος 29: «Πολεμάτε δε επίσης εναντίον των Εβραίων και των Χριστιανών, οι οποίοι δεν πρεσβεύουν την πίστη της αλήθειας. Πολεμάτε εναντίον αυτών μέχρις ότου οι πάντες ανεξαιρέτως αποτίσουν φόρο και ταπεινωθούν».

Στην ίδια Σούρα, παράγραφος 124: «Ω, πιστοί! Πολεμήστε τους απίστους» (τους μη μουσουλμάνους, δηλαδή) «οι οποίοι έρχονται σε συνάφεια μαζί σας και υποδεχθείτε τους τραχέως».

Σούρα «Η Νίκη», παράγραφος 29: «Ο Μωάμεθ είναι ο απόστολος του Θεού, οι δε οπαδοί του είναι αφοσιωμένοι μεταξύ τους και σκληροί έναντι των απίστων». Και σταματάμε εδώ λόγω χώρου.
Αν πάμε στους δικούς μας μουσουλμάνους της Θράκης, η κατάσταση είναι ακόμη πιο προβληματική.

 Ολόκληρος ο παρακρατικός μηχανισμός που έχουν στήσει εκεί οι Τούρκοι (με την επαίσχυντη ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων) με πρώτους τους παράνομους μουφτήδες τους και προεξάρχοντος του εξτρεμιστή Μέτε, καθυβρίζουν και καλλιεργούν συστηματικά το μίσος εναντίον των Ελλήνων, όχι μόνο στα τζαμιά όπου γίνεται χαμός, αλλά κυριολεκτικά όπου βρεθούν και σε κάθε ευκαιρία.

Και το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι: Θα υπάρξει καμία ελληνική κυβέρνηση που θα έχει το θάρρος, αν όχι πρωτίστως την αξιοπρέπεια, να ασκήσει τις εκ του νέου νόμου προβλεπόμενες διώξεις σε όλους αυτούς τους κήρυκες του υπαρκτού και όχι του κατά φαντασία μίσους; ‘Η ο νέος νόμος θα ισχύει μόνο για τους Έλληνες, με αποτέλεσμα να γίνουμε πια τελείως ρεζίλι;
Κυριακάτικη Δημοκρατία

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ζουμπουλάκης Γιάννης
Ο Γερμανός τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτης έκανε ένα ευρύτερο σχόλιο για την βία με αφορμή την γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού από τους Τούρκους

Ο Ταχαρ Ραχιμ υποδύεται τον Ναζαρέτ της ταινίας του Φατίχ Ακίν «The cut»
Η γενοκτονία των Αρμενίων επανέρχεται στο προσκήνιο μέσω μιας επικής ταινίας του γερμανού, τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτηΦατίχ Ακίν (αριστερά), για την οποία ο ίδιος ο Μάρτιν Σκορσέζε είπε ότι ανήκει στο είδος των ταινιών που δεν φτιάχνονται πλέον, «μια επική βαθιά προσωπική απάντηση σε ένα τραγικό επεισόδιο της Ιστορίας, φτιαγμένο με ένταση και ομορφιά».

Η ταινία λέγεται «The cut», ένας τίτλος που μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως «Η κοπή» αφού το θέμα της είναι το απότομο, βίαιο, απάνθρωπο «κόψιμο» ενός ανθρώπου από την οικογένειά του, την οποία αργότερα θα προσπαθήσει να ξαναβρεί «οργώνοντας», στην κυριολεξία ,ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη με τα πόδια.

Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα η ταινία αρχίζει στην Μαρντίν το 1915 όπου ένας φιλήσυχος σιδεράς, ο Ναζαρέτ Μανουγκιάν (τον υποδύεται ο Αλγερίνος ηθοποιός Ταχάρ Ραχίμ, γνωστός από τον «Προφήτη») ζει με την γυναίκα και τις δυο δίδυμες, ανήλικες κόρες του. Μια νύχτα, εντελώς ξαφνικά, η Τουρκική αστυνομία θα εισβάλλει στο σπίτι του και θα τον πάρει από τους δικούς του στέλνοντάς τον σε καταναγκαστικά έργα στο ύπαιθρο.

Η σφαγή των Αρμενίων έχει αρχίσει. Οταν ο Ναζαρέτ θα καταφέρει να ξεφύγει από τους Τούρκους, η πραγματική Οδύσσεια τον περιμένει. Μοναδική επιθυμία του να ξαναβρεί τους δικούς του και αυτό θα σημάνει πολλά χρόνια έρευνας και πολλά χρόνια περπάτημα. Χωρίς λεφτά, χωρίς φωνή και με μόνο όπλο του ένα ατσαλένιο πείσμα, μια αστείρευτη επιθυμία. Οι σταθμοί του πολλοί, από τον Λίβανο μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Δεν επέλεξα το θέμα, ήταν το ίδιο το θέμα που επέλεξε εμένα» είπε ο Φατίχ Ακίν μιλώντας για την «Κοπή». «Οι γονείς μου είναι Τούρκοι επομένως το θέμα με ενδιέφερε. Και το γεγονός ότι στην Τουρκία η σφαγή των Αρμενίων παραμένει θέμα ταμπού, ένας λόγος παραπάνω για μένα να κάνω την ταινία. Όταν όμως κάτι είναι απαγορευμένο, κινεί την περιέργειά μου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ανεξαρτήτως του θέματός του.»

Ο Ακίν είπε επίσης ότι το βιβλίο «1915: Ermeni soykirimi» (1915: Η γενοκτονία των Αρμενίων) του Τούρκου δημοσιογράφου Χασάν Τσεμάλ τον ώθησε να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Ο Χασάν Κεμάλ ήταν εγγονός του Κεμάλ Πασά που ήταν ένας από τους Τούρκους στρατιωτικούς που είχαν ευθύνη για τις εκτελέσεις των Αρμενίων κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ωστόσο, ο σκηνοθέτης του «Μαζί ποτέ» και της «Ακρης του ουρανού» τόνισε ότι με την «Κοπή» θέλησε να σβήσει τα σύνορα της ταυτότητας για την γενικότερη βία που περιστοιχίζει τον ήρωά του, σε κάθε γωνιά της γης. Άλλωστε το πρώτο πράγμα που δέχεται όταν πατά το πόδι του στην Αμερική είναι ένας πυροβολισμός.

Για την εξιστόρηση της ταινίας ο Φατίχ Ακίν δέχθηκε την βοήθεια ενός μαέστρου της γραφής σεναρίου, του Μάρντικ Μάρτιν, στενού συνεργάτη του Σκορσέζε σε ταινίες όπως το «Οργισμένο είδωλο» και «Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη». «Οταν μου πρότειναν να επιστρέψω στο σινεμά γράφοντας μια ταινία, δέχθηκα για έναν βασικό λόγο» είπε ο Μάρτιν που εμφανίστηκε επίσης στη συνέντευξη Τύπου της ταινίας. «Θα έγραφα κάτι για το οποίο κανείς δεν είχε τα κότσια να γράψει. Και αυτό μου αρεσε.»
ΒΗΜΑ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ημερίδα με στόχο την ενημέρωση δασκάλων και των παιδιών που διδάσκουν οργανώνει το Ελληνικό Κέντρο Ερευνών για τη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Έχει εκδώσει σχολικά εγχειρίδια για τον προσφυγικό ελληνισμό, τους διωγμούς και τη Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τις εκδηλώσεις διοργανώνει το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού και το παράρτημά του στην ουκρανική πόλη (στη φωτογραφία η σφραγίδα της Φιλικής Εταιρείας)

Έχουν περάσει 200 χρόνια από τότε που οι Εμμανουήλ Ξάνθος, Νικόλαος Σκουφάς και Αθανάσιος Τσακάλωφ ίδρυσαν στην Οδησσό τη σημαντικότερη από τις μυστικές οργανώσεις που σχηματίστηκαν για την προετοιμασία της επανάστασης στην υπόδουλη Ελλάδα.

Η Φιλική Εταιρεία «για την ανέγερσιν και απελευθέρωσιν του Ελληνικού Έθνους και της Πατρίδoς μας», όπως έγραφε ο Ξάνθος στα απομνημονεύματά του, φέτος «γιορτάζεται» στην πατρίδα της την Οδησσό με εκθέσεις χαρακτικών, τιμητικές εκδηλώσεις και μια μοναδική παράσταση χορού.

Υπεύθυνο για τις δράσεις που θα πραγματοποιηθούν από τις 2 έως τις 4 Σεπτεμβρίου, είναι το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, και το παράρτημά του στην ουκρανική πόλη που συμπληρώνει 20 χρόνια ζωής.

Το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας
Ο χώρος που θα φιλοξενηθούν, όχι όλες αλλά οι περισσότερες εκδηλώσεις, είναι το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας που δημιουργήθηκε το 1979. Στην αρχή λειτούργησε ως τμήμα του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Οδησσού και το 1994 μεταφέρθηκε στην οικία του Γρηγορίου Μαρασλή.

Άλλωστε το σπίτι του Μαρασλή στην Οδησσό ήταν το μέρος όπου συνεδρίαζαν τα μέλη της κορυφαίας μυστικής οργάνωσης. Το οίκημα έχει χαρακτηριστεί από την ουκρανική πολιτεία ως μνημείο ιστορίας και εθνικής σημασίας. Στις αίθουσές του παρουσιάζονται εκθέματα που αφορούν την ίδρυση αλλά και τη δράση της Φιλικής Εταιρείας.

Το εσωτερικό του Μουσείου Φιλικής Εταιρείας

«Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα»
Με τίτλο «Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα», το Χοροθέατρο Ροές θα παρουσιάσει στην ιστορική όπερα της Οδησσού, στις 3 Σεπτεμβρίου, ένα δρώμενο με βασικούς πρωταγωνιστές τον Γιάννη Στάνκογλου και τη Χλόη Μάντζαρη.

Το δρώμενο αντλεί υλικό από κείμενα Ελλήνων και Ρώσων συγγραφέων τα οποία έχει επιλέξει ο Στρατής Πασχάλης. Οι ηθοποιοί θα διαβάσουν έργα των Καβάφη, Σολωμού, Ρωμανού του Μελωδού αλλά και του Πούσκιν σε ένα θέαμα το οποίο είναι αφιερωμένο στην εθνική αφύπνιση του ’21 και στους μακραίωνους δεσμούς μεταξύ της Ελλάδας και της παροικίας της Οδησσού.

Στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 χρόνων της Φιλικής Εταιρείας θα διοργανωθεί και μια έκθεση χαρακτικών που φέρει τον τίτλο «ILIADYSSEY» και περιλαμβάνει έργα από τη συλλογή του Χρήστου Γιαννάκου. Το θέμα των δημιουργιών που θα εκτεθούν στο Μουσείο Φιλικής Εταιρείας είναι φυσικά τα δυο ομηρικά έπη, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια.

Την Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου στην ελληνική εκκλησία της Αγίας Τριάδας θα πραγματοποιηθεί δοξολογία ενώ θα γίνει και κατάθεση στεφάνων στο Μουσείο Φιλικής Εταιρείας. Την επομένη, το Μουσείο Λογοτεχνίας της Οδησσού θα φιλοξενήσει μια τιμητική εκδήλωση κατά την οποία θα βραβευτούν πολιτιστικοί φορείς και ιδιώτες.

Παράλληλα, όλες τις ημέρες, στο παράρτημα του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού θα υπάρχει έκθεση αφίσας με τα καλύτερα έργα του διαγωνισμού πόστερ για τα 200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό, που είχε προκηρυχθεί την περσινή χρονιά.
Τμήμα σύνταξης pontos-news.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη

Σας έχω μιλήσει πολλές φορές για την αναγκαιότητα της ανακήρυξης της Ελληνικής ΑΟΖ. Κάτι που δεν έχω πεί άλλη φορά είναι, ότι με την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ θα περιοριστεί κατά πολύ το λαθρεμπόριο των καυσίμων και πολλών άλλων λαθραίων και παράνομων προιόντων στην Ελλάδα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Μαθήματα νεοφιλελευθερισμού σε έλληνες φοιτητές με «καθηγητές» τον Χανς Φούχτελ και τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο! Και μάλιστα σε «Θερινή Ακαδημία» στη Λέσβο, ώστε τα σεμινάρια να συνδυάζονται με διακοπές.
Της Βασιλικής Σιούτη από την ιστοσελίδα www.thepressproject.gr

Την ευθύνη της διοργάνωσης είχε ένα από τα γερμανικά πολιτικά ιδρύματα, που έχουν αναλάβει ενεργό ρόλο μετά την κρίση και τη γερμανική κηδεμονία, το νεοφιλελεύθερο Friedrich Naumann, σε συνεργασία με τη ΜΚΟ «Ιωάννης Καποδίστριας».

Το πρόγραμμα που είχε ως τίτλο «Βιώσιμη ανάπτυξη, Νησιωτικός χώρος και Οικονομική κρίση» πραγματοποιήθηκε το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου και οι γερμανοί βουλευτές που συμμετείχαν σε αυτό, έμειναν τόσο ευχαριστημένοι, που -όπως δήλωσαν- ανυπομονούν να έρθει η ώρα αυτοί οι νέοι να πάρουν την εξουσία.

Από την ιστοσελίδα του γερμανικού ιδρύματος
Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που παρουσιάστηκαν τα μαθήματα αυτά από τους διοργανωτές του γερμανικού πολιτικού ιδρύματος στην ιστοσελίδα τους, σε άρθρο με τίτλο «Μαθαίνοντας από τους πολιτικούς» προβάλλοντας ιδιαιτέρως την παρουσία του γερμανού εντεταλμένου της καγκελαρίου Μέρκελ, Χανς Φούχτελ.

Στη «Θερινή Ακαδημία», όπως αναφέρουν, συμμετείχαν κι άλλοι γερμανοί πολιτικοί, πλην του Φούχτελ, όπως οι Katrin Albsteiger (CSU), Josef Rief (CDU) και Markus Tressel (Πράσινοι).
Ο βουλευτής μάλιστα του γερμανικού κυβερνητικού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος CDU, μετά από συζήτηση με τους φοιτητές που συμμετείχαν, αναφώνησε -προφανώς ενθουσιασμένος- ότι μπορούν να ελπίζουν πως «η γενιά αυτή θα πάρει σύντομα τα ηνία στην Ελλάδα».
Αποκορύφωμα των σεμιναρίων, σύμφωνα με τους διοργανωτές ήταν η ομιλία (μαζί με workshop) του νεοφιλελεύθερου πολιτικού που χρειάστηκε να βγάλουν από τη ναφθαλίνη, του πρώην υπουργού της Ν.Δ, Ανδρέα Ανδριανόπουλου, με θέμα «Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες. Μια πρόταση ανάπτυξης για τις νησιωτικές περιοχές». Πρόκειται για ζώνες όπου στις επιχειρήσεις παρέχονται δωρεάν κτίρια, ηλεκτρικό και νερό, είναι απαλλαγμένες από φορολογία και μπορούν να βγάζουν τα κέρδη τους στο εξωτερικό. Το «αντάλλαγμα» είναι οι θέσεις εργασίας που προσφέρονται -σε συνθήκες και μισθούς όμως σύγχρονου σκλάβου. Τις «Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες» προπαγανδίζει το ΔΝΤ ως παράγοντα ανάπτυξης, αλλά οι μόνοι που κερδίζουν από αυτό είναι οι επιχειρηματίες.

Στο workshop για τις «Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες» υπήρξαν και ρόλοι, με επιλεγμένα ελληνικά νησιά, στα οποία έπρεπε να επιβάλλουν το καθεστώς αυτό, σε ένα παιχνίδι «προσομοίωσης». Το «τεστ» δηλαδή, ήταν να πάρουν ένα ελληνικό νησί και να το μετατρέψουν σε «Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» ξεπερνώντας τα «εμπόδια του κρατικού προστατευτισμού».

Έτσι ονειρεύονται κάποιοι την ανάπτυξη για την Ελλάδα. Και δεν κρύβουν ότι θέλουν να μετατρέψουν τα ελληνικά νησιά, αλλά και πολλές περιοχές της Ελλάδας, σε ζώνες όπου οι επιχειρηματίες θα έχουν μόνο δικαιώματα, δεν θα πληρώνουν φόρους, θα είναι ελεύθεροι να βγάζουν τα κέρδη τους έξω και θα τους παρέχονται τα πάντα δωρεάν από το κράτος, και οι κάτοικοι θα βρίσκουν εργασία, αλλά σε συνθήκες σκλαβιάς. Αν οι επιχειρηματίες μάλιστα είναι και Γερμανοί, μπορούμε να κατανοήσουμε και τον ενθουσιασμό των γερμανών βουλευτών, καθώς και την ανυπομονησία τους. Ίσως -και γιατί όχι;- να θέλουν να μετατρέψουν και όλη τη χώρα σε «αποκλειστική οικονομική ζώνη».


Η επίσκεψη του κ.Φούχτελ στο πρόγραμμα

Η πρόταση του Φιλελευθερισμού για την Ελλάδα της κρίσης


http://www.thepressproject.gr/article/66526

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ν. Λυγερός

Τα αρχικά βήματα της κυπριακής ΑΟΖ έγιναν το 2003 με τη συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου. Στη συνέχεια θεσπίστηκε η ΑΟΖ το 2004. Ακολούθησε η συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου το 2007. Και συμπληρώθηκε το 2010 με τη συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Με αυτόν τον τρόπο η Κύπρος πέτυχε τις πρώτες συμφωνίες της Ανατολικής Μεσογείου. Και με αυτήν την πράξη πέρασε στην επόμενη φάση με την υλοποίηση των γεωτρήσεων στο οικόπεδο 12, τον Οκτώβριο του 2011, τον Ιανουάριο του 2013. Παράλληλα η Κύπρος προχώρησε με τους γύρους αδειοδότησης για το οικόπεδο 12 στην αρχή και τα άλλα 12 οικόπεδα στη συνέχεια. Στο δεύτερο γύρο υπήρξαν 33 εταιρείες που υπέβαλλαν υποψηφιότητα με 15 κοινοπραξίες. Έτσι υπογράψαμε συμβόλαια με τη NOBLE (στο οικόπεδο 12) με την ENI-KOGAS (στα οικόπεδα 2,3, και 9), με την TOTAL (στα οικόπεδα 10 και 11). Με αυτά τα στοιχεία που αποτελούν στρατηγικά βήματα για την υψηλή στρατηγική της Κύπρου σε σχέση με τα ενεργειακά. Το ίδιο ισχύει και για την απόφαση για την κατασκευή ενός σταθμού υγροποίησης επί της ξηράς. Οι σχέσεις της Κύπρου, σε γεωπολιτικό επίπεδο, έχουν αλλάξει ριζικά με αυτές τις συμμαχίες. Και η επικύρωση της συμφωνίας με την Αίγυπτο, ήταν και πάλι ένα πολιτικό βήμα ενίσχυσης του όλου πλαισίου. Ενώ πολλοί έλεγαν αρχικά ότι η Αίγυπτος θα είχε επηρεαστεί από την Τουρκία. Τώρα η νέα επικύρωση που αφορά ουσιαστικά το πάχος της γραμμής οριοθέτησης που είναι βέβαια η μέση γραμμή ενισχύει ακόμα περισσότερο το πλαίσιο της συνεκμετάλλευσης των δύο χωρών σε περίπτωση ύπαρξης κοιτάσματος που δεν βρίσκεται ακριβώς πάνω στη μέση γραμμή αλλά στο πάχος της. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε πια μια ανθεκτική συμμαχία μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου που αφοπλίζει και τους πιο επιφυλακτικούς από τους αναλυτές. Αυτό είναι το νέο βήμα της κυπριακή ΑΟΖ.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=16602&l=gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η απάντηση στο ερώτημα ειναι τόσο απλή, όσο η σκοπιμότητα της γερμανικής προπαγάνδας στην Ελλαδα. Απο τότε που το ναζιστικο κτήνος επανενώθηκε, ένα μέλημα είχε: Να αποκαταστήσει τους φυσικούς του συμμάχους και να τιμωρήσει τους διαχρονικούς εχθρούς.

Η αρχή έγινε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι ναζιστες Βοσνιοι και Κροάτες, εξολόθρευσαν τους Σέρβους και απέκτησαν τις κρατικές οντότητες που είχαν και επι χιτλερικής κυριαρχίας.
Έπειτα ηλθε η σειρά των ναζιστων Κοσοβαρων. Πιστών συμμάχων του ναζιστικου κτήνους. Απέκτησαν κράτος εξοντώνοντας Σέρβους, τσιγγάνους και οτι άλλο υπήρχε στα εδάφη που τους είχε εκχωρήσει ο Αδόλφος.

Τωρα, μαζί με την εξόντωση του Ελληνικου λαού, έρχεται και η αποκατάσταση των σκοπιανών. Που ζητούσαν απο τον Αδόλφο την “μεγάλη Μακεδονία”. Τόσο απλή ειναι η απάντηση, τοσο ολέθριος ειναι ο ρόλος των πολιτικών αχυρανθρωπων που οι γερμανοι τους τοποθετούν στην ηγεσία της Ελλαδας, γνωρίζοντας οτι τους κρατούν για κάτι ψωροβαλιτσες.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν προσωρινά την Κέρκυρα, μετά από βομβαρδισμό της ανοχύρωτης πόλης από το στόλο τους. Αφορμή ήταν η δολοφονία από Αλβανούς πράκτορες, σε ελληνικό έδαφος, του Στρατηγού Τελλίνι, που ήταν μέλος της επιτροπής για τον καθορισμό των ελληνοαλβανικών συνόρων.
(Αὔγουστος, Σεπτέμβριος 1923)

Κωνσταντίνου Ε. Νοῦσκα, Ὑποστρατήγου Ε.Α.

Δύο περίπου χρόνια μετὰ τὴν λήξη τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ Ἰταλία ρίπτει τὸ προσωπεῖο της καὶ ἀποκαλύπτει τὶς πραγματικὲς διαθέσεις της γιὰ κυριαρχία στὸν χῶρο τῆς Βαλκανικῆς.

Ἀποκορύφωμα τῶν διαθέσεών της αὐτῶν ἦταν ἡ ἀναθεώρησις τῆς πολιτικῆς της ἔναντι τοῦ Ἀλβανικοῦ ζητήματος.

Μὲ τὸν τρόπο αὐτό ἡ Ἰταλία ἐπέστρεψε στὴν πολιτικὴ της, τοῦ 1913-1914 και 1917-1919, νὰ εὐνοεῖ μία μεγάλη Ἀλβανία, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀσκεῖ σ’ αὐτή, ὡς ἡ μόνη προστάτιδά της, σημαντικὴ οἰκονομική, στρατιωτικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἐπιρροή.

Μέσα στὴν νέα αὐτή πολιτικὴ, ἐντάσσεται ἡ καταγγελία τῆς συμφωνίας Βενιζέλου – Τιτόνι καὶ ἡ ὑπογραφή Ἰταλοαλβανικῆς συμφωνίας τῶν Τιράνων στὶς 2 Αὐγούστου 1920, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν, ἡ Ἰταλία ἐκκένωνε ἀπό τὰ στρατεύματά της τὴν περιοχὴ Αὐλώνας καὶ κρατοῦσε μόνο ὡς ἀντάλλαγμα τὴν νῆσο Σάσωνα.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἰταλία ὑποστήριξε τὴν εἰσδοχή τῆς Ἀλβανίας στὴν κοινωνία τῶν Ἐθνῶν (Κ.Τ.Ε.) στὶς 17 Δεκεμβρίου 1920, καθὼς καὶ τὸ αἴτημα τῆς νέας συμμάχου της πρὸς τὸν διεθνὴ ὀργανισμό, γιὰ τὴν παραχώρηση σ’ αὐτήν τοῦ Μοναστηρίου, τοῦ Ἁγίου Ναοῦμ καὶ τῶν δεκατεσσάρων χωρίων τῆς Κορυτσᾶς, ποὺ τὸ 1913, κατέχονταν ἀντίστοιχα ἀπό τὴν Σερβία καὶ τὴν Ἑλλάδα.(…)


Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ(…) Ἀποκορύφωμα τῶν σοβινιστικῶν αὐτῶν δραστηριοτήτων τῆς Ἰταλίας, στὴν ὁποῖα ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε ἐπικρατήσει ὁ Φασισμὸς τοῦ Μουσολίνι, ἦταν τὸ στημένο ἀπό τὸν Φασισμὸ ἐπεισόδιο τῆς 27ης Αὐγούστου 1923 κατὰ τὸ ὁποῖο βρέθηκαν δολοφονημένοι στὸν δρόμο τῶν Ἰωαννίνων πρὸς τὴν Κακαβιὰ, σὲ Ἑλληνικό ἔδαφος, ὁ Στρατηγὸς Τελλίνι, ὁ Ταγματάρχης Κόρτι, ὁ Λοχαγὸς Μπονατσίνι, ὁ ὁδηγός τοῦ αὐτοκίνητου καὶ ἕνας Διερμηνέας, ποὺ ἦταν μέλη τῆς Ἰταλικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν ὁριστική χάραξη τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς Μεθορίου…

Στἀ ἰταλικά πολεμικὰ ἄρχισαν ἔντονες κινήσεις, οἱ πύργοι τῶν θωρηκτῶν ἔστρεψαν τῖς κᾶνες τους πρὸς τὴν πόλη, τὸ πλῆθος ὅμως παρέμενε καὶ παρακολουθοῦσε, μερικοὶ μάλιστα κολυμβητὲς στέκονταν καὶ αὐτοί ὄρθιοι στὸ νερὸ καὶ ἔβλεπαν τὸ ἀπροσδόκητο.

Ξαφνικὰ, τὸ «Κόντε ντὶ Καβοῦρ», ἄρχισε νὰ βάλῃ καὶ κτύπησε τὸ Νέο φρούριο, κοντὰ στὴν Ὲλληνική σημαῖα ὅπου στεγάζοντο οἱ Μικρασιᾶτες πρόσφυγες. Τότε μόνο κατάλαβαν μὲ φωνὲς και σκόρπισαν, μία φωνὴ ἀκούστηκε : «Μᾶς βομβαρδίζουν ! Οἱ δειλοὶ ! Οἱ δολοφόνοι» .

Οἱ πρόσφυγες ἔτρεχαν πανικόβλητοι στὶς ὑπόγειες στοὲς τῶν φρουρίων, ἀρκετοί σκοτώθηκαν καὶ τραυματίστηκαν.
Δεκαπέντε νεκροὺς και τριανταπέντε τραυματίες στοίχισε ὁ βομβαρδισμὸς, τὰ θύματα ἀνῆκαν στοὺς δυστυχεῖς πρόσφυγες, ἀλλά καὶ στοὺς κατοίκους τοῦ Ἁγίου Ρόκκου, οἱ προκλητικοὶ δὲ ἰταλοί, ἄνοιξαν ἕνα λάκκο ἀργότερα, στὶς παρυφὲς τοῦ φρουρίου καὶ ἔριξαν τὰ 15 πτώματα’ οἱ περισσότεροι τῶν φονευθέντων ἦταν γυναῖκες καὶ παιδιὰ.


Hellasforce.com

Διαβάστε το ολόκληρο...

http://olympia.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

και γιατί όλοι πλέον ξέρουμε ότι την ιστορία μας της αποκρύπτουν και ειδικά στα σχολειά...

ΔΙΕΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "ΑΟΖ, Ζεόλιθος, Καινοτομία". Πολύκεντρο Μοιρών. Σάββατο 30 Αυγούστου 2014, ώρα 19:00.




Συνέντευξη του Ν. Λυγερού στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του DION, 29/08/2014

Συνέντευξη του Ν. Λυγερού στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του DION, 29/08/2014

Articles & Analyses Génocide:
http://www.lygeros.org/section.php?name=Genocide


Ν. Λυγερός - 4ο Master Class Τοποστρατηγικής. Αγαθονήσι, 26/08/2014


Διαβάστε το ολόκληρο...

Σε καπηλειό της γειτονιάς κάθονταν ένας καθημερινός θαμώνας με ακουμπισμένο το κεφάλι του βαρύ στην γροθιά του αριστερού χεριού πάνω στο τραπέζι και πολύ στενοχωρημένος, με το δεξί χέρι κρατούσε ένα άδειο ποτήρι τσίπουρο και το στριφογυρνούσε κάπως νευρικά.

Ένας γνωστός του και αυτός θαμώνας, τον ρώτησε: Τι γίνεται ορέ φίλε γιατί έτσι βαρύς και στενοχωρημένος;

Εκείνος πρόθυμα απάντησε: Γαμώτη μου δεν θυμάμαι τι με είπε η γυναίκα όταν της είπα βγαίνω για λίγο έξω, με είπε να πιο 2 και να γυρίσω στις 8, ή να πιω 8 και να γυρίσω στις 2;

Διαβάστε το ολόκληρο...

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

ΕΝΘΕΤΟ

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Δημοφιλείς αναρτήσεις

back to top