Translate

Ασφαλιστείτε με κέρδος

Powered by Blogger.

Αρχειοθήκη

Ο Δικτυουργός στο Email

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

του «Τσοπάνη από τα Τζουμέρκα»

Στη πρόσφατη ανάλυση με τίτλο “Παλιές τέχνες που σε κάνουν κόσκινο, σε νέα βελτιωμένη έκδοση”, εκτέθηκε η άποψη μου, ότι βρισκόμαστε στη δίνη ενός ολοκληρωτικού πολέμου που διεξάγεται σε τρεις ηπείρους Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Σε επιβεβαίωση των όσων έγραψα σας παραθέτω σήμερα ένα μικρό δείγμα που προκύπτει, αν μελετήσει κανείς με σοβαρότητα και λεπτομέρεια τις κινήσεις του ΝΑΤΟ.
Συγκεκριμένα λοιπόν στην Ευρώπη:

Στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ εντείνει την εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων του Κιέβου, με χρηματοδότηση από την Ουάσιγκτον με 33 εκατομμύρια δολάρια. Στα πλαίσια αυτά Επανενεργοποιεί τρία στρατιωτικά αεροδρόμια στις νότιες περιοχές της χώρας. Ο σκοπός είναι εμφανής. Τα αεροδρόμια αυτά προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν για τα βομβαρδιστικά αεροσκάφη της Συμμαχίας.

Στη Πολωνία μόλις πραγματοποιήθηκε μια κοινή άσκηση με τη συμμετοχή αλεξιπτωτιστών....
από τις ΗΠΑ, την Πολωνία, την Εσθονία με τα C-130J που εδρεύουν στη αμερικανική βάση που βρίσκεται σε γερμανικό έδαφος και συγκεκριμένα στο Ramstein. Εν τω μεταξύ διάφορα άλλα στρατιωτικά γυμνάσια βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στην Ουγγαρία, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία και στη Λιθουανία και συμμετέχουν αεροπλάνα AWACS, μαχητικά F-16 και πολεμικά πλοία που βρίσκονται στη Μαύρη Θάλασσα.

Στη Γεωργία, έγινε πρόσφατα επίσκεψη μιας αντιπροσωπείας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ με στόχο την επιτάχυνση της ένταξής της στη Συμμαχία.

Παράλληλα – για να μη καθόμαστε !!!- τα στρατεύματα που επέστρεψαν από το Αφγανιστάν υποβάλλονται σε ειδική εκπαίδευση από Αμερικανούς εκπαιδευτές για πολεμικές επιχειρήσεις στη περιοχή του Καυκάσου.

Επίσης στο γενικό στρατηγείο του ΝΑΤΟ δίνουν και παίρνουν οι συναντήσεις των αξιωματούχων του με εκπροσώπους από το Αζερμπαϊτζάν, το Τατζικιστάν και την Αρμενία με σκοπό τη τελική επιλογή των ειδικών δυνάμεων που θα διατεθούν από τις χώρες αυτές για ........

Στο Αφγανιστάν οι αμερικανικές δυνάμεις προσπαθούν να επαναφέρουν ένα κλίμα πολέμου, μετατρέποντάς το σε πεδίο εφαρμογής «μυστικών επιχειρήσεων». Είναι φανερό ότι το ΝΑΤΟ μετά την εγκατάστασή του σε περιοχές της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας, επιχειρεί πλέον να επεκτείνει τις θέσεις του και σε καινούργια στρατηγικά σημεία, όχι μόνο στο “μαλακό υπογάστριο” της Ρωσίας, αλλά και σε περιοχές που βρίσκονται στα ενδότερα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Στη Μέση Ανατολή με πλήρη μυστικότητα και χωρίς να εμφανίζεται επίσημα, ετοιμάζεται για στρατιωτικές επιχειρήσεις, μετά τη μυστική διείσδυση δυνάμεων, που έχει ήδη πραγματοποιηθεί μέσω Τουρκίας. Αυτό μαρτυρεί η εγκατάσταση του Γενικού Αρχηγείου των Χερσαίων Δυνάμεων Landcom στη Σμύρνη.

Στην Αφρική, μετά τη πλήρη διάλυση του κράτους της Λιβύης το 2011, όπως άλλωστε προειδοποιούσα ήδη τότε με μια σειρά από αναλύσεις μου στο newstrap, το ΝΑΤΟ προχώρησε πρόσφατα, τον περασμένο Μάιο, στην Αντίς Αμπέμπα, σε σύναψη συμφωνίας, σύμφωνα με την οποία “προσφέρεται να βοηθήσει” σε μια σειρά από δραστηριότητες όπως:

• ενίσχυση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Αφρικανική Ένωση
• συγκρότηση και εκπαίδευση στρατιωτικών δυνάμεων που θα αποτελέσουν την African Standby Force
• βοήθεια σε θέματα σχεδιασμού και αερομεταφοράς της τελευταίας.

Κατά συνέπεια θα έχει αποφασιστικό λόγο σε θέματα που θα αφορούν την ανάπτυξη και τη χρησιμοποίηση των στρατιωτικών της δυνάμεων σε όλες τις επικείμενες επιχειρήσεις. Σας υπενθυμίζω ότι ήδη βρίσκονται παρούσες, δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο Κέρας της Αφρικής με το πρόσχημα του προγράμματος “Ocean Shield”, για την αντιμετώπιση της “πειρατείας”, εξασφαλίζοντας έτσι και επίσημα πλέον τον έλεγχο στα νερά του Ινδικού Ωκεανού και του Κόλπου του Άντεν.

Σε μια επιχείρηση η οποία διεξήχθη σε συνεργασία με την AFRICOM και στην οποία συμμετείχαν Ιταλικά πλοία, έγινε σαφές ότι μια από τις αρμοδιότητες αυτής της “προστατευτικής” δύναμης είναι να μπορεί να συνάπτει σχέσεις με τις ένοπλες δυνάμεις των γειτονικών χωρών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ελλιμενισμός της ιταλικής πυραυλακάτου Mimbelli στο Salaam της Τανζανίας, από τις 13 έως τις 17 του Ιουλίου. Υπενθυμίζω επίσης ότι μετά τη κραυγαλέα αποτυχία των γαλλικών δυνάμεων να αποκαταστήσουν την τάξη στη Κεντρική Αφρική και τις ικεσίες του (Χ)ολλάντ προς τη Μέρκελ για τη βοήθεια της στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Γαλλίας, που δεν κατάφερνε πια να δώσει τις “επιθυμητές λύσεις”, αποφασίστηκε από την ΕΕ η συμμετοχή και άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Προς το σκοπό αυτό συγκροτήθηκε κοινό εκστρατευτικό σώμα ήδη από εξαμήνου, στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα. Ενώ ταυτόχρονα ή έδρα του αρχηγείου βρίσκεται στη Λάρισα.

Ο σκοπός της “ανθρωπιστικής βοήθειας” των ευρωπαϊκών κρατών μέσω του ΝΑΤΟ, προς τις αφρικανικές χώρες δεν είναι άλλος από την αναχαίτιση του “κινεζικού παράγοντα”, ο οποίος εδώ και χρόνια εργάζονταν συστηματικά για τη διείσδυσή του στην Αφρική, αγοράζοντας ολόκληρες εκτάσεις και συνάπτοντας εμπορικές συμφωνίες με τις περισσότερες αφρικανικές χώρες. Στόχος του “κινεζικού παράγοντα”: όχι μόνο η ενίσχυση των οικονομικών και στρατιωτικών θέσεών του σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά η εξασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και κόστους για τη παραγωγή του, που δυσκολεύονταν όλο και περισσότερο στο εσωτερικό. Το πλέον εντυπωσιακό όμως στο σχεδιασμό του “κινεζικού παράγοντα” ήταν το ότι προέβλεπε τη σταδιακή μετατροπή της Αφρικής σε μια νέα αγορά, παράλληλα με τη βιομηχανική της ανάπτυξη, ανεξάρτητα από το όφελος που θα εξασφάλιζε για τον ίδιον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον οι “ενωμένες δυνάμεις των δυτικών εισβολέων με τους υποτελείς και κομπάρσους τους (έλληνες)”, έδρασαν ακαριαία, αλλά εν τούτοις σπασμωδικά και ανεπαρκώς, με τα γιουρούσια των γάλλων στρατιωτών, που δεν άργησαν να γελοιοποιηθούν.

Παράλληλα ξεκίνησαν και μια εκστρατεία marketing, σχετικά με τους νέους ορίζοντες που ανοίγονταν για τις ξένες επιχειρήσεις στην αφρικανική ήπειρο. Το μόνο που τελικά κατάφεραν – προς το παρόν τουλάχιστον – είναι να δημιουργήσουν ένα κλίμα τρομοκρατίας και θρησκευτικού φανατισμού, που οδήγησε σε “εθνικές καθάρσεις”.

Με άλλα λόγια ό,τι δικαιολογεί τη μόνιμη “προστατευτική” τους παρουσία, κατά το παλαιό πρότυπο των “εγγυητριών δυνάμεων” και ό,τι απωθεί πλήρως τις επενδυτικές δραστηριότητες (τουλάχιστον για τους πολλούς που είναι έξω από το παιγνίδι). Η τακτική αυτή επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μου ότι οι στρατιωτικές επεμβάσεις και οι κατακτήσεις εδαφών δεν έχουν πάντοτε σα σκοπό τη παραγωγική τους εκμετάλλευση. Αποβλέπουν απλά στην αδρανοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων των ανταγωνιστών τους και φυσικά των ίδιων των κατακτημένων χωρών. Πέρα από τις περιοχές στις οποίες διεξάγονται ήδη πολεμικές συγκρούσεις, οι δραστηριότητες της “συμμαχίας” επεκτείνονται και σε άλλες ηπείρους, όπως :
Στη Λατινική Αμερική, το ΝΑΤΟ εγκαθίδρυσε το 2013, το καθεστώς ενός "συμφώνου ασφαλείας" με τη Κολομβία, που είχε ήδη εμπλακεί σε στρατιωτικά προγράμματα της Συμμαχίας. Συνεπώς η χώρα αυτή μπορεί εύκολα, οποιαδήποτε στιγμή να γίνει ένας νέος εταίρος. Στα πλαίσια αυτά, η ειδική δύναμη SOUTHCOM διεξάγει σήμερα κοινά γυμνάσια με τη συμμετοχή ειδικών δυνάμεων από τη Βόρεια και τη Νότια Αμερική και 700 καταδρομέων.

Από την άλλη μεριά του πλανήτη στον Ειρηνικό Ωκεανό βρίσκεται σε εξέλιξη η RIMPAC 2014, η μεγαλύτερη ναυτική επιχείρηση στον κόσμο, με χαρακτήρα εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας ταυτόχρονα. Σ' αυτή συμμετέχουν – πάντα φυσικά υπό αμερικανική διοίκηση, 25.000 στρατιώτες από 22 χώρες, με 55 πλοία και 200 πολεμικά αεροσκάφη. NATO είναι παρόν με πεζοναύτες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και τη Νορβηγία, και με την Ιταλία, τη Γερμανία και τη Δανία ως παρατηρητές.

Είπατε τίποτε !!!!!
Άντε καλέ “σενάρια συνωμοσίας” !!!

Υ.Γ.
Για τη συγγραφή του κειμένου χρησιμοποίησα πηγές από τη διεθνή δημοσιογραφία και όχι από κάποιους κύκλους μυστικών υπηρεσιών. Θεωρώ ότι θα ήταν το ίδιο εφικτό και για τον Πρετεντέρη, να ενημερώσει, αν ήθελε την ελληνική κοινή γνώμη, αφού διαθέτει ακόμη μεγαλύτερη προσβασιμότητα από εμένα στα διεθνή πρακτορεία και ένα τσούρμο από δουλάκια για να του μαζεύουν τις ειδήσεις.

Έλα όμως που δεν πληρώνεται γι αυτό αλλά για το αντίθετο!!!

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2014/07/blog-post_76.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Έντονη δημοσιότητα έχει πάρει η είδηση της νέας χρεοκοπίας της Αργεντινής. Ο λόγος που το θέμα πήρε διαστάσεις στην εν Ελλάδι ειδησεογραφία είναι η προπαγανδιστική χρησιμότητά του για την κυβέρνηση, παρότι έχει ανάλογη βαρύτητα με τον Κικίλια που σήκωσε ένα τηλέφωνο.

Η προπαγανδιστική τακτική των ελεγχόμενων από την κυβέρνηση ΜΜΕ είναι ότι αυτή η είδηση θα προβληθεί σε συνέχεια τρομολαγνικών ειδήσεων και δηλώσεων ότι δήθεν οι εκλογές θα φέρουν αστάθεια στην χώρα και θα μας χρεοκοπήσουν. Θυμίζουμε ενδεικτικά τις δηλώσεις Γεωργιάδη ότι
«Κίνδυνος χρεοκοπίας υπάρχει στην Ελλάδα σε περίπτωση που υπάρχει παρατεταμένη κυβερνητική αστάθεια. Εάν υπάρξει πολιτική αστάθεια, σταματάει η προσπάθεια των μεταρρυθμίσεων και τήρησης του προγράμματος. Σε αυτή την περίπτωση οι δανειστές θα πάψουν να χρηματοδοτούν τη διαχείριση του ελληνικού χρέους. Άρα θα υπάρχει bankrupt και σ' αυτή την περίπτωση φυσικά μπορεί να χρεοκοπήσουμε».

Ουδείς βεβαίως από τους αργυρώνητους και ελεγχόμενους δημοσιογραφίσκους δεν σκέφτηκε να ρωτήσει τον Γεωργιάδη για την προφανή αντίφαση των λόγων του. Μα δεν μας έλεγαν μέχρι πριν λίγο καιρό ότι «πάμε καλά»; Δεν μας λέγανε για “success story” και «ανάπτυξη»; Δεν μας λέγανε ότι «έχουμε αποφύγει τον κίνδυνο της χρεοκοπίας»; Τώρα ξαφνικά επέστρεψε ο Μπαμπούλας της χρεοκοπίας για να μην πάμε στις εκλογές; Και στο κάτω – κάτω της γραφής γιατί φοβούνται και ξορκίζουν τις εκλογές όλοι αυτοί οι «μεγάλοι δημοκράτες»;

Πάμε, όμως, στο ζήτημα της Αργεντινής, προκειμένου να θέσουμε το ζήτημα στην πραγματική του βάση. Τι συνέβη στην Αργεντινή; Απέτυχαν οι διαπραγματεύσεις με τους διεθνείς τοκογλύφους, οι οποίοι ως επικεφαλής τους είχαν θέσει τον Ιουδαίο (οποία έκπληξις…) και σκληρό σιωνιστή (επίσης οποία έκπληξις) Πωλ Σίνγκερ. Πέρα από τους πηχυαίους και προπαγανδιστικούς τίτλους περί «χρεοκοπίας» που «θα πληρώσουν οι πολίτες», ουσιαστικά μιλάμε για ένα χρέος μόλις 539 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα έπρεπε να πληρώσει το αργότερο μέχρι τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, ώρα Νέας Υόρκης, επειδή απέτυχαν οι διαπραγματεύσεις. Το ποσό, βέβαια, φαντάζει γελοίο εμπρός στα 345 δισ. ευρώ του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Η κυβέρνηση της Αργεντινής ισχυρίζεται ότι έχει συναλλαγματικά αποθέματα ύψους 30 δισ. δολαρίων, οπότε θα μπορέσει να αποπληρώσει άμεσα το χρέος. Όμως ας υποθέσουμε προς στιγμή για χάρη της συζητήσεως ότι το χρέος της Αργεντινής ήταν όντως δυσβάσταχο και αδύνατο να αποπληρωθεί και δεν επρόκειτο για μία συνειδητή επιλογή, αλλά για μία οικονομική – πολιτική πραγματικότητα.

Η Αργεντινή διαθέτει Εθνική παραγωγή, κτηνοτροφία και γεωργία που θα μπορούσαν άμεσα, χωρίς προβλήματα ή ανάγκες εισαγωγών, να καλύψουν τις διατροφικές ανάγκες του Αργεντίνικου λαού. Διαθέτει επίσης εθνικό νόμισμα, το οποίο θα μπορούσαν να υποτιμήσουν, προκειμένου να αντιπαρέλθουν τις όποιες επιπτώσεις της χρεοκοπίας ή να την αποτρέψουν.

Έχουν επαφές με τους περίφημους BRICS και συγκεκριμένα Ρωσίαhttp://cdncache1-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png και Κίνα, οι οποίοι πλέον ανταγωνίζονται ευθέως τους αμερικανούς και το ΔΝΤ, ώστε να πάρουν δάνειο από εκεί, αν τους απέκλειαν τα γεράκια της Wall Street και του Σίτυ του Λονδίνου. Δεν επρόκειτο, λοιπόν, σε καμία περίπτωση να βρεθούν να ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, όπως οι Έλληνες του Μνημονίου, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ή να αυτοκτονούν μαζικά, επίσης όπως οι Έλληνες του Μνημονίου, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Και ας πούμε ότι όλα αυτά ήταν αναπόφευκτα. Εκεί έρχεται να μας απαντήσει ο Ρήγας Φεραίος και ο Ανδρέας Κάλβος:
«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» - Ρήγας Φεραίος
«Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται, ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι· θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην ἡ ἐλευθερία» - Ανδρέας Κάλβος

Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε το 1826, το 1843, το 1860, το 1894 και το 1932. Σε όλες τις περιπτώσεις ο Ελληνισμός εν τέλει προόδευε και μεγαλουργούσε, αλλά ας σταθούμε στις δύο τελευταίες. Λίγα χρόνια μετά την χρεοκοπία του 1894, οι Έλληνες φτάναν μία ανάσα από την πραγματοποίηση του Εθνικού Οράματος, ενώ λίγα χρόνια μετά την χρεοκοπία του 1932, κατάφερναν να τα βάζουνε ταυτοχρόνως με τέσσερις στρατούς, προερχόμενους από δύο υπερδυνάμεις και δύο σύμμαχούς τους, ήτοι την Ιταλία, την Γερμανία, την Βουλγαρία και την Αλβανία.
Η Εθνική Ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια είναι υπεράνω των οικονομικών δεικτών, ας το πάρουν χαμπάρι οι χαρτογιακάδες, ολετήρες του Ελληνισμού, σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

M K Bhadrakumar (πρώην Πρέσβης της Ινδίας) (μτφ. Κριστιάν)
Ο πρώτος στο έδαφος κερδίζει το στοίχημα και κάποιος σαν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος μεγάλωσε κάτω από τους τροπικούς της Χαβάης και της Ινδονησίας θα έπρεπε να το γνωρίζει καλύτερα από τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν από το Λένινγκραντ.

Ο ζήλος με τον οποίο ο Ομπάμα έσπευσε να πάρει προβάδισμα από πολύ νωρίς στο πόλεμο της προπαγάνδας για την Ουκρανία κατά της Μόσχας , δίνει σχεδόν την εντύπωση ότι ήλπηζε να γίνει μια τέτοια τραγωδία.
Μέχρι σήμερα δεν είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Πούτιν - ούτε καν για να θεσπίσει ορισμένα γεγονότα πριν από οτιδήποτε άλλο.

Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τους δύο επικεφαλής των κρατών που πλήττονται περισσότερο από αυτή την τραγωδία του ατυχούς μαλαισιανού αεροπλάνου -του Ολλανδού πρωθυπουργού Mark Rutt και του πρωθυπουργού της Μαλαισίας Najib Razak.
Στην πραγματικότητα, ο Rutt έχει συζητήσει δύο φορές αυτή την τραγωδία με τον Πούτιν και συμφώνησαν σχετικά με την πρόταση του τελευταίου να ξεκινήσει μια «ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα» σχετικά με το τραγικό συμβάν του Ντόνετσκ, υπό τη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας, με τη συμμετοχή «όλων των ενδιαφερόμενων μερών» και, εν τω μεταξύ, να απαιτήσουν «άμεση και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» στην Ανατολική Ουκρανία.

Θα αποδεχτεί ο Ομπάμα μια τέτοια προσέγγιση;
Η Μέρκελ και ο Razak και οι δύο συμφώνησαν αμέσως με τον Πούτιν.
Ωστόσο, μια κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία είναι το τελευταίο πράγμα που ο Ομπάμα έχει στο μυαλό του, με τον αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν που συνεχώς πιέζει το Πρόεδρο Poroshenko να προχωρήσει σε στρατιωτική καταστολή κατά της ανταρτικής περιοχής του Ντόνετσκ, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ένα σημείο χωρίς επιστροφή στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης , για τις οποίες η ισορροπία είναι κάπως δύσκολη.

Βεβαίως, η Μόσχα έχει χάσει τον πόλεμο προπαγάνδας έναντι της Ουάσιγκτον.
Πηγαίνουμε πίσω στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Οι ΗΠΑ ήταν πάντα μίλια μπροστά από τη Σοβιετική Ένωση στο θέμα του οπορτουνισμού -είτε κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων στην Κούβα, είτε στο Αφγανιστάν ή το Δρ Ζιβάγκο του Μπόρις Πάστερνακ.

Για μένα, φταίει η Ρωσία.
Τέτοια συμβαίνουν μόνο σε ένα διαιρεμένο σπίτι. Κάθε έμπειρος παρατηρητής μπορούσε να δει ότι η Μόσχα σκιζόταν σε αντίθετες διευθύνσεις από αυτούς που αποκαλούμε «Δυτικολιτικούς» και τους λεγόμενους «ανατολιτικούς», με τους τελευταίους στη δεύτερη θέση.

Η ουκρανική κρίση θα έπρεπε να είναι ένα προειδοποιητικό σήμα.
Γεγονός είναι ότι η ιστορία δεν έχει τελειώσει και ότι η Ρωσία δεν θα είναι ποτέ μέρος του δυτικού κόσμου.
Παραείναι μεγάλη, διαφορετική, ισχυρή και ανεξέλεγκτη.
Η παρουσία της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σπίτι θα ήταν μια πρόκληση για τη διατλαντική ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και θα έθετε υπό αμφισβήτηση το λόγο ύπαρξης του ΝΑΤΟ, και μαζί της αυτό το ευρω-ατλαντισμό ως επωδός των παγκόσμιων στρατηγικών των ΗΠΑ.

Καιρός είναι για τους «Δυτικολιτικούς» στις μοσχοβίτικες ελίτ να συνειδητοποιούν ότι αυτό που επιδιώκουν δεν είναι παρά μια χίμαιρα.
Δεν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία, όπου οι ΗΠΑ περιθάλψαν άλλες χώρες -συμπεριλαμβανομένης της Μ. Βρετανίας - επί ίσοις όροις.

Ως εκ τούτου, η μοίρα της Ρωσίας υπαγορεύεται από την ανάγκη να εδραιώσει τη θέση της ως ανεξάρτητο παγκόσμιο παίκτη.
Έχει την ικανότητα να το πράξει, αλλά, δυστυχώς, της λείπουν πάρα πολύ συχνά η προθυμία και το ενδιαφέρον να διακρίνει ποιος είναι πιθανός σύμμαχος και ποίος δεν είναι.

Με αυτό το πνεύμα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάθε παρατηρητή της Ρωσίας παρουσιάζει το τηλεφώνημα, [το περασμένο Σάββατο], του Ιρανού πρόεδρου Χασάν Ρουχάνι στο Πούτιν.
Φυσικά, ο Ρουχάνι δεν μίλησε για την Ουκρανία. Θα ήταν έκπληξη να το κάνει.

Βεβαίως, πρόκειται για συγκινητική στιγμή στις ρωσο-ιρανικές σχέσεις.
Το Κρεμλίνο αναγκάστηκε να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Ομπάμα, στο πνεύμα της (λυπητερά) διάσημης αμερικανορωσικής επανεκκίνησης για την άσκηση πίεσης στο Ιράν και την απομόνωση της χώρας, σε μια εποχή που η Τεχεράνη είχε τη πλάτη της στον τοίχο.
Φυσικά, αυτό σε μία εποχή που οι «Δυτικολιτικοί» στη Μόσχα είχαν το πάνω χέρι και ήταν γεμάτοι αυτοπεποίθηση, νομίζοντας είχαν συνάψει συμφωνία με τον Ομπάμα, επιδεικνύοντας χωρίς περιορισμό πως μοίραζαν τις αμερικανικές αξίες. Γι 'αυτούς, ο κόσμος ολόκληρος φαινόταν να κινείται στην αμερικανική ώρα.

Σήμερα, ο τροχός έκανε πλήρη στροφή.
Η επανεκκίνηση αποδεδείχθηκε ότι ήταν μια μακάβρια φάρσα που έπαιξε η κυβέρνηση Ομπάμα στο Κρεμλίνο.
Και η μεγαλύτερη ειρωνεία απ 'όλα είναι ότι η Ρωσία σήμερα αντιμετωπίζεται με μια χιονοστιβάδα κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτός αν ενεργεί "καθώς πρέπει" στην Ουκρανία, με τρόπο πολύ όμοιο με τη μεταχείριση που υπέστη το Ιράν μέχρι πέρυσι.

Και όμως ο Ρουχάνι δεν ασχολήθηκε με την Ουκρανία με τον Πούτιν.
Αλλά άφησε στη Μόσχα κάτι που πρέπει να σκεφτεί.
Γεγονός είναι ότι η Ρωσία είναι απλά ένας ειλικρινής φίλος και στρατηγικός εταίρος του Ιράν στη παρούσα στιγμή που οι συζητήσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν είναι επιτέλους έτοιμες να προχωρήσουν.
Η Μόσχα μπορεί να πάρει το πλεονέκτημα ενώπιον των Ηνωμένων Πολιτειών και να επιστρέψει κτυπήματα στους υποστηρικτές του Ψυχρού Πολέμου στην Ουάσιγκτον, εκεί όπου πονάει περισσότερα.

Είναι προφανές ότι έχει αποδυναμωθεί το πλεονέκτημα των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν .
Μια επιστροφή στο παρελθόν (πριν να αρχίσουν οι απευθείας συνομιλίες) είναι αδύνατο.
Ένα στρατιωτικό κτύπημα κατά του Ιράν δεν είναι ρεαλιστικό.
Αν αποτύχουν οι συνομιλίες, το Ιράν θα επαναλάβει το πυρηνικό του πρόγραμμα με φουλ το γκάζι.

Εν ολίγοις, το Ιράν έσπασε την περικύκλωση του από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό είναι το νόημα της προθεσμίας της 20ης Ιουλίου για μια συμφωνία για τα πυρηνικά. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πει κανείς.

Σήμερα, αυτό που μπορεί να κάνει η Ρωσία είναι να κάνει κομφετί το καθεστώς των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, επεκτείνοντας απλά πλήρως τις σχέσεις της με αυτή τη χώρα -είτε στον τομέα της ενέργειας είτε σε αμυντική συνεργασία.
Στο κάτω κάτω, το επιχείρημα της Ρωσίας σε όλη τη διάρκεια ήταν ότι συμμορφώνεται μόνο με τις κυρώσεις του ΟΗΕ. Για να το θέσουμε απλά, να τεθεί σε πρακτική αυτό που πρότεινε η Μόσχα.
Εξάλλου, αυτό θα ήταν και η σωστή απόφαση υπό τη γωνία των επιχειρηματικών σχέσεων -ήτοι να είναι στην Τεχεράνη πριν από τις αμερικανικές εταιρείες.

Μπορούμε να τα λέμε αλλιώς: να αναγκαστούν οι ΗΠΑ να διαπραγματευτούν επείγοντος με το Ιράν, το οποίο έχει την πλήρη υποστήριξη της Ρωσίας.
Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση εδώ με τις Ηνωμένες Πολιτείες από μέρος της Ρωσίας, περισσότερο δε όταν η Ρωσία θα ενισχύσει και να επεκτείνει τις σχέσεις της με μια φιλική χώρα.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ιρανοί θα ταλαιπωρήσουν τους Αμερικανούς.
Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Τεχεράνη να εγκαταλείψει τα τεράστια περιουσιακά της στοιχεία που αντιπροσωπεύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάσχεσαν στο απόηχο της πτώσης του Σάχη.
Ήταν σαφές κλέψιμο.
Οι Ιρανοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ ότι οι Αμερικανοί κατέρριψαν σκόπιμα ένα Ιρανικό πολιτικό αεροσκάφος το 1988 -ενώ γνώρισαν πολύ καλά ότι ήταν πολιτικό αεροπλάνο- σκοτώνοντας τους 300 επιβάτες.

Άρχισα να αναλάβω αποστολές στο Ιράν για πρώτη φορά το 1989, όταν ήμουν διπλωμάτης καριέρας, και πήγα σε αυτή τη χώρα, τόσες πολλές φορές που δεν είμαι σε θέση να καταρτίσω ολόκληρο τον κατάλογο των επισκέψεων μου σε αυτή τη χώρα.

Και αφού γνωρίζω καλά το Ιράν, μπορώ να επιβεβαιώσω με σιγουριά:
Ο Ρουχάνι ήρθε να βοηθήσει τον Πούτιν σε μια από τις κρισιμότερες στιγμές της παγκόσμιας πολιτικής της εποχής μας.

Διαβάστε επίσης : Η σκιά της Ουκρανίας πλανάται επάνω από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας

Ο MK Bhadrakumar υπηρέτησε ως διπλωμάτης καριέρας στον Ινδικό Υπουργείο Εξωτερικών για πάνω από 29 χρόνια. Οι αποστολές του ήταν μεταξύ άλλων, στη Σοβιετική Ένωση, τη Νότια Κορέα, τη Σρι Λάνκα, τη Γερμανία, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Κουβέιτ και την Τουρκία.

http://reseauinternational.net/poutine-temps-revanche-venu/

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/07/blog-post_916.html#.U9sPr_lGS94

Διαβάστε το ολόκληρο...

Μικαέλα Κόλλια
Το πρώτο πράγμα που μαθαίνει κάθε φοιτητής της Νομικής για τις συμβάσεις είναι ο κανόνας «pacta sunt servanda», που σημαίνει, «οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται».
Το δεύτερο πράγμα που μαθαίνει είναι όλες οι εξαιρέσεις του κανόνα αυτού. Το να τηρεί κανείς τις υποχρεώσεις του είναι σίγουρα πολύ θετικό, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να μην είναι η καλύτερη τακτική. Ο Νόμος δεν ασχολείται μόνο με ό,τι είναι δίκαιο για το άτομο, αλλά και με ό,τι είναι καλύτερο για την κοινωνία.

Για τον σκοπό αυτό, οι σύγχρονες νομοθεσίες σχετικά με την πτώχευση (γνωστές και ως πτωχευτικές διαδικασίες) είναι έτσι θεσπισμένες ώστε και να σώζουν όσο το δυνατόν περισσότερα κεφάλαια για τους πιστωτές, αλλά και να αφήνουν σε κάθε εμπλεκόμενο μέρος τη δυνατότητα για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα. Για παράδειγμα, το χρέος μπορεί να πάψει να ισχύει είτε όταν το πτωχευμένο άτομο έχει επιστρέψει κάποιο μέρος της οφειλής (όχι απαραιτήτως το συνολικό ποσό) ή όταν μια εταιρεία βρίσκεται υπό καθεστώς εκκαθάρισης.

Στις περισσότερες περιπτώσεις πτώχευσης οι πιστωτές λαμβάνουν ένα πολύ μικρό ποσοστό χρημάτων, συχνά λιγότερο από το 10% της συνολικής οφειλής. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι είναι ο πιστωτής που θέτει τις προϋποθέσεις για το δάνειο. Έτσι, ενώ μπορεί αρχικά να φαίνεται άδικο να αποφορτίζονται οι πτωχεύσαντες που δεν έχουν εξοφλήσει τις οφειλές τους, αυτό στην πραγματικότητα διατηρεί μια πολύ καλή ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων και των δύο μερών. Η ανεύθυνη δανειοδότηση και η ανεύθυνη δανειοληψία είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Αλλά τι συμβαίνει όταν ο οφειλέτης δεν είναι ένα άτομο ή μια εταιρεία, αλλά μια χώρα; Αυτό παρουσιάζει δύο προβλήματα, πολύ διαφορετικά από το τυπικό σενάριο πτώχευσης: Ένα που αφορά τους πιστωτές και ένα που αφορά τους οφειλέτες. Σχετικά με τους πιστωτές, είναι γεγονός ότι πρόκειται για κυρίαρχα κράτη, γεγονός που σημαίνει ότι είναι δύσκολο να ασκήσει κανείς κριτική ή να προωθήσει νόμους εναντίον τους. Όσο αφορά στους οφειλέτες, μακροχρόνια οι χώρες αυτές αποτελούν ένα ασφαλές «στοίχημα» καθώς δε μπορούν να πάψουν να υπάρχουν ή να σταματήσουν να λειτουργούν όπως συμβαίνει με τις εταιρίες. Εφόσον οι πιστωτές έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν θα κερδίζουν πάντα κάτι περισσότερο από μια χώρα.

Σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη τα επίπεδα του δημόσιου χρέους σε όλο τον κόσμο (με τις ΗΠΑ, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα να έχουν μεγαλύτερο χρέος από ό, τι η Αιθιοπία, η Αίγυπτος, η Αργεντινή, η Αγκόλα ή η Χιλή), γίνεται ολοένα και πιο ενδιαφέρον να εξετάσουμε πώς τα συμφέροντα των κρατών οφειλετών και των ιδιωτών πιστωτών πρόκειται να εξισορροπηθούν. Η πρόσφατη δικαστική υπόθεση της NML Capital και της Αργεντινής αποτελεί σημαντικό παράδειγμα για το τι θα μπορούσε να συμβεί αργά ή γρήγορα και στις υπόλοιπες χώρες.

Η υπόθεση
Το 2001 σημειώνεται η οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής, εξαιτίας της κακοδιαχείρισης από όλες τις κυβερνήσεις, από τη σπάταλη της στρατιωτικής χούντας ως τους σύγχρονους γκουρού της ελεύθερης αγοράς. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, με την αλλαγή της χιλιετίας, η Αργεντινής όφειλε σε πολλούς πολλά χρήματα, αλλά κυρίως όφειλε στους ομολογιούχους της πάνω από 100 δις δολάρια. Και όταν η Αργεντινή ανακοίνωσε, το 2001, ότι δεν θα είναι σε θέση να επιτύχει τους προγραμματισμένους στόχους αποπληρωμής του χρέους της, προκλήθηκε ανησυχία αλλά και κινητικότητα στις αγορές. Ορισμένοι ομολογιούχοι δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά να περιμένουν την Αργεντινή να επιστρέψει τα χρήματα αργότερα, έτσι πούλησαν τα ομόλογα σε χαμηλές τιμές σε ανθρώπους που είχαν αυτή τη δυνατότητα. Για τους αγοραστές το είδος συναλλαγής είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρα διαδικασία: αγοράζουν ένα ομόλογο στο 10% της αξίας του, αλλά τελικά θα πρέπει να τους καταβληθεί το 30% ή 50%, ή ακόμη και 100 % της συνολικής αξίας. Ορισμένες εταιρείες έχουν ως μόνιμη αυτή την τακτική, και επειδή επωφελούνται και κερδοφορούν καιροφυλακτώντας και περιμένοντας τους πιο αδύναμους να σπάσουν, αποκαλούνται «ληστρικά αμοιβαία κεφάλαια (Hedge Funds)». Εν ολίγοις, όταν κάποιος μπαίνει σε μπελάδες, αρχίζουν να τον περικυκλώνουν για αυτό είναι γνωστά ως οι «γύπες» των αγορών.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης, η Αργεντινή δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να εξοφλήσει τους ομολογιούχους της στο ακέραιο, αφού πρώτα έπρεπε να αποφευχθεί η οικονομική κατάρρευση της ίδιας της χώρας. «Αν χρωστάς στην τράπεζα χίλια ευρώ, έχεις πρόβλημα, αν χρωστάς στην τράπεζα ένα εκατομμύριο ευρώ, τότε έχει αυτή το πρόβλημα», αναφέρει μια ρήση. Οι ομολογιούχοι της Αργεντινής είχαν λοιπόν ένα «τεράστιο πρόβλημα» και πάνω από το 90% εξ αυτών συμφώνησαν, τελικά, να ανταλλάξουν τα ομόλογά τους με νέα ομόλογα, τα οποία θα ήταν στο ένα τρίτο της αξίας των παλαιών. Με άλλα λόγια, έκαναν κούρεμα των ομολόγων κατά 70%. Φαινόταν η καλύτερη απόφαση ώστε να μην αφήσουν την Αργεντινή να καταστραφεί ή από το να μη λάβουν τίποτα στο τέλος.

Ωστόσο, το 7% των πιστωτών δεν συμφώνησε στην ανταλλαγή ομολόγων, αν και θα ήταν οι μόνοι για τους οποίους αυτή η συμφωνία θαήταν πραγματικά πολύ κερδοφόρα. Ποιοι ήτα αυτοί; Φυσικά, τα «ληστρικά Hedge Funds». Καλώς ήρθατε στη μάχη του δημόσιου χρέους.

Πρώτος γύρος: Η υπόθεση «Libertad»
Καθώς η Αργεντινή άρχισε να αποπληρώνει τους νέους υποτιμημένους τίτλους, οι «γύπες» συνέχισαν να απαιτούν 100% αποπληρωμή. Σε μια προσπάθεια να επιβληθεί η απαίτηση αυτή, στα τέλη του 2012, ένα επενδυτικό ταμείο που είναι γνωστό ως NML Capital έπεισε το δικαστήριο της Γκάνα να εκδώσει διαταγή κατάσχεσης ενός ιστορικού πλοίου του ναυτικού της Αργεντινής, του Libertad (Ελευθερία), το οποίο εκείνη την περίοδο βρισκόταν στην Τεμα της Γκάνας. Η NML Capital σκόπευε να κρατήσει ως υποθήκη το θωρηκτό, μέχρις ότου η Αργεντινή να κατέβαλλε 20 εκατομμύρια δολάρια ως αντάλλαγμα για την αποδέσμευσή του.

Στην περίπτωση μιας ιδιωτικής εταιρίας, αυτή η ενέργεια θα μπορούσε να είναι καταστροφική αλλά, όπως προαναφέρθηκε, δεν ισχύουν τα ίδια δεδομένα για μια χώρα. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι χώρες είναι κυρίαρχοι φορείς.

Είναι παράνομο ένα έθνος να καθορίζει δικαστικές αποφάσεις για επίσημες κρατικές ενέργειες μιας άλλης χώρας, ειδικά όσο αφορά στην κατάσχεση κρατικών περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν μέρος του κρατικού μηχανισμού, όπως είναι ένα πλοίο του ναυτικού της χώρας. Η Αργεντινή οδήγησε αμέσως την Γκάνα ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου, το οποίο συμφώνησε ομόφωνα ότι η Γκάνα παραβίαζε τους διεθνείς κανόνες και διέταξε την άμεση αποδέσμευση του πλοίου. Η Γκάνα δε μπόρεσε παρά να υπακούσει. Ο πρώτος γύρος είχε κερδηθεί από την Αργεντινή.

Δεύτερος γύρος: Η αρχή του pari passu και το δικαστήριο της Νέας Υόρκης
Οι «γύπες» όμως, ανέλαβαν αμέσως δράση εναντίον της Αργεντινής, απευθυνόμενοι αυτή τη φορά στα αμερικανικά δικαστήρια. Αυτό κατέστη δυνατό διότι, όταν τα ομόλογα είχαν πωληθεί αρχικά, πριν την οικονομική κατάρρευση, η Αργεντινή εξουσιοδότησε το δικαστήριο της Νέας Υόρκης να αναλάβει τις δικαστικές αρμοδιότητες. Είχε συμφωνήσει, επίσης, ότι όλοι οι πιστωτές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τη νομική αρχή του pari passu, που σημαίνει «με ίσα δικαιώματα». Αυτή είναι μια τυποποιημένη ρήτρα και σημαίνει ότι οι οφειλέτες θα πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις όλων των πιστωτών στο ίδιο ποσοστό.

Ωστόσο, το δικαστήριο της Νέας Υόρκης έκανε μια περίεργη ερμηνεία του νόμου και έκρινε ότι η αρχή του pari passu σημαίνει ότι η Αργεντινή θα πρέπει να καταβάλει σε κάθε ομολογιούχο το πλήρες ποσό, σύμφωνα με την συμφωνία που έχει κάνει ο καθένας με τη χώρα.

Αυτό θα σήμαινε ότι η Αργεντινή πρέπει να πληρώσει στο 93% των ομολογιούχων το 30% της αρχικής οφειλής (εξαιτίας του κουρέματος), αλλά στο 7% των ομολογιούχων να πληρώσει το 100% του χρέους (περίπου $ 1,5 δις ευρώ). Αυτό σημαίνει ότι η Αργεντινή θα πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τους πιστωτές που συμφώνησαν στο κούρεμα, και ταυτόχρονα να εξοφλήσει και τα ληστρικά αμοιβαία κεφάλαια. Η Αργεντινή αρνήθηκε να πληρώσει δηλώνοντας πως έχει πρόβλημα ρευστότητας. Από την πλευρά του το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε και την έφεσή της Αργεντινής και η απόφαση είναι πλέον τελεσίδικη.

Οι δυσκολίες εφαρμογής της παρούσας απόφασης γίνονται πρόδηλες και από το γεγονός ότι ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διαφωνεί με αυτή. Το δικαστήριο επέβαλλε στην Αργεντινή να επιστρέψει το 100% του χρέους στα ληστρικά Hedge Funds, αλλά κάποιος που θα μπορούσε να ξεπληρώνει τόσο εύκολα τα χρέη του, δε θα βρισκόταν υπό καθεστώς πτώχευσης. Ακριβώς αυτή η αδυναμία να αποπληρώσει κανείς τις οφειλές του πλήρως είναι που οδηγεί στην πτώχευση.

Έτσι, το 93% των ομολογιούχων δέχτηκαν την πτώχευση της Αργεντινής, και με αυτό το τρόπο, και οι δύο πλευρές -πιστωτές και οφειλέτες- πλήρωσαν το τίμημα για τις ανεύθυνες δανειοδοτικές και δανειοληπτικές πράξεις τους. Με αυτόν τον τρόπο οι ομολογιούχοι έδωσαν χρόνο στην Αργεντινή να σταθεί και πάλι στα πόδια της, ώστε στη συνέχεια να μπορέσει να τους εξοφλήσει τουλάχιστον ένα μέρος των χρημάτων. Από την πλευρά της, η Αργεντινή αναγνώρισε ότι είχε την υποχρέωση να πληρώσει τους ομολογιούχους και τίμησε αυτή τη συμφωνία.

Όμως για τους «γύπες» των αγορών η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική, παρά το γεγονός ότι αγόρασαν τα ομόλογα αφότου η Αργεντινή δήλωσε την αδυναμία της.

Η δικαστική απόφαση της Αμερικής ενισχύει τα ληστρικά κεφάλαια, χορηγώντας τους ευνοϊκούς όρους (την πλήρη αποπληρωμή), που θα ήταν αδύνατο να παραχωρήσει σε όλους τους πιστωτές. Με την έγκριση αυτής της απόφασης, που φαίνεται να έχει μια παράξενη εικόνα της ίσης μεταχείρισης, το δικαστήριο έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε ένα μέσο για την επιβολή ενός κερδοσκοπικού αμοιβαίου κεφαλαίου, σε ένα διαμεσολαβητή που δεν απαιτεί μόνο μια καλή συμφωνία, αλλά απαιτεί τα πάντα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, αν η NML είχε συμφωνήσει με το 30% της αποπληρωμής, θα εξακολουθούσε να έχει τεράστιο κέρδος, καθώς είχε αγοράσει τα ομόλογα σε πολύ χαμηλότερη αξία από την αρχική. Εντούτοις, το γεγονός ότι απαιτεί το 100% θα της αποφέρει 1.300% απόδοση της επένδυσης.

Τέλος η απόφαση του δικαστηρίου των ΗΠΑ έχει και μία ακόμη ανάγνωση καθώς ενδέχεται επηρεάσει την προθυμία των πιστωτών για μια μελλοντική αναδιάρθρωση, καθώς περιμένουν κάποιον άλλο να προσφερθεί να αναλάβει το χρέος εθελοντικά, έτσι ώστε να μπορούν αυτοί να βγουν καθαροί. Επίσης, δυσκολεύει και τη δυνατότητα μιας ομόφωνης συμφωνίας με τους πιστωτές, και δίνει μεγαλύτερη δύναμη στα ληστρικά κεφάλαια. Λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές δυτικές χώρες έχουν μεγαλύτερο χρέος από την Αργεντινή, αυτό θα μπορούσε να έχει συνέπειες για όλους μας.

Με πληροφορίες από το RT
tvxs

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τέλος στη χορήγηση βίζας στους Ισραηλινούς. Άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, ανακαλέσαν την Τρίτη τους πρεσβευτές τους στο Ισραήλ
μοραλεςΗ Βολιβία χαρακτήρισε το Ισραήλ ως «κράτος-τρομοκράτη» και ακύρωσε τη διμερή συμφωνία απαλλαγής από τη θεώρηση βίζας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα που έχει ήδη σκοτώσει περισσότερους από 1.300 ανθρώπους.
Η ακύρωση της συμφωνίας του 1972 που επέτρεπε στους Ισραηλινούς να ταξιδεύουν ελεύθερα στη Βολιβία «σημαίνει, με άλλα λόγια, ότι κηρύσσουμε το Ισραήλ ως κράτος-τρομοκράτη», ανακοίνωσε την Τετάρτη ο Πρόεδρος της χώρας Έβο Μοράλες.

Νωρίτερα τον Ιούλιο, ο Μοράλες είχε καταθέσει αίτημα προς τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ζητώντας τη δίωξη του Ισραήλ για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων της Χιλής και του Ελ Σαλβαδόρ ανακαλέσαν την Τρίτη τους πρεσβευτές τους στο Ισραήλ για διαβουλεύσεις λόγω της αύξησης της βίας στη Λωρίδα της Γάζας. Ο Ισημερινός, η Βραζιλία και το Περού έχουν επίσης ανακαλέσει τους πρεσβευτές τους.

olympia

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ... ΤΟΥ 2001!

Την επιλεκτική χρεοκοπία της Αργεντινής παρουσίαζαν χτες και σήμερα με χαρά τα ελληνικά ΜΜΕ με εικόνες των επεισοδίων του 2001 (!) ώστε να πιστέψει το ελληνικό κοινό ότι, αυτή τη στιγμή στην Αργεντινή συμβαίνουν τραγικά γεγονότα στους δρόμους, και ευτυχώς εμείς ως Ελλάδα υπακούσαμε στις αγορές και γλυτώσαμε τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις.

Πρόκειται για μια προπαγάνδα "συνετισμού" με τελικό σκοπό να καταδειχθεί ότι όποιος αντισταθεί στην Νέα Τάξη Πραγμάτων θα έχει κακό τέλος. Και με την απόφαση ενός υπαλλήλου του αμερικανικού δημοσίου, για την ακρίβεια ενός δικαστή που έβγελε σε χρεοκοπία την Αργεντινή, μπορεί να "τιμωρηθεί" ένα ολόκληρο κράτος από τις ΗΠΑ!

Ο αμερικανός δικαστής Τόμας Γκρίζα, ο οποίος είχε αναλάβει τον φάκελο της υπόθεσης στην οποία αντιπαρατίθενται τα επενδυτικά ταμεία-«όρνεα» με την Αργεντινή εδώ και δέκα χρόνια, έχει καλέσει σε μια νέα συνάντηση την Παρασκευή στη Νέα Υόρκη.
Το χρηματιστήριο του Μπουένος Άιρες έκλεισε με "λογική" και μάλλον ψύχραιμη πτώση σχεδόν 7%, αφού το γεγονός έχει μικρή επίπτωση, γενικά, στην οικονομία της χώρας.

Σήμερα ο Χόρχε Καπιτάνιτς, ο επικεφαλής της κυβέρνησης υπό την πρόεδρο Κριστίνα Φερνάντες δε Κίρσνερ, επέκρινε έντονα την μεροληψία, όπως είπε, της αμερικανικής δικαιοσύνης. «Εάν ο δικαστής ενεργεί σαν πράκτορας των κερδοσκοπικών ταμείων, εάν ο (δικαστικός) διαμεσολαβητής είναι ένας πράκτορας στην υπηρεσία τους, για ποια δικαιοσύνη συζητάμε; Υπάρχει σε αυτή την υπόθεση μεγάλη ευθύνη του κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών, που οφείλουν να εγγυώνται το σεβασμό, χωρίς περιορισμούς, στην εθνική κυριαρχία των χωρών».


Όμως ακόμα κι έτσι, ανάμεσα στην επιλεκτική χρεοκοπία της Αργεντινής και την επιλεκτική χρεοκοπία της Ελλάδας υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές, που μόλις θα ανδειχθούν θα γίνει κατανοητό, ότι η μεν Αργεντινή έχει παρόν και μέλλον, η δε Ελλάδα, θα τελεί υπό κατοχή για τουλάχιστον μισό αιώνα.

Τι σημαίνει επιλεκτική χρεοκοπία; Ότι η Αργεντινή δεν θα μπορεί να βγει στις αγορές να δανειστεί. Μα έτσι και αλλιώς δεν δανείζονταν για πάνω από μια δεκαετία. Η οικονομία της είχε προσαρμοστεί στο να μη δανείζεται. Τι παραπάνω θα της συμβεί;

Η ανεργία στην Αργεντινή είναι στο 5,5% ενώ στην Ελλάδα είναι στο 26,5% επίσημα (το ανεπίσημα είναι ακόμα πιο δυσθεώρητο).

Η Αργεντινή είναι μια από τις μεγαλύτερες κτηνοτρόφες χώρες στον κόσμο. Τουτέστιν ότι και να γίνει ο λαός έχει να φάει,και θεωρείται αυτάρκης ως χώρα σε είδη πρώτης ανάγκης. Όποιος καλύπτει τις πρώτες ανάγκες του αυτόματα καθίσταται ΜΗ ΕΚΒΙΑΣΙΜΟΣ. Αυτό αντίθετα δεν μπορούμε να το πουμε για την Ελλάδα.

Η Αργεντινή έχει μηδενικό έλειμμα εδώ και μια δεκαετία, αντίθετα το έλλειμμα στην Ελλάδα είναι κάτι σαν ανέκδοτο, και αποτελεί αντικείμενο μόνιμης αλχημείας, για να προκύπτουν "κοινωνικά μερίσματα" πριν τις εκλογές.

Η Αργεντινή έχει το δικό της νόμισμα, το πέσος, ενώ εμείς αντίθετα είμαστε παγιδευμένοι στην φυλακή του ευρώ.

Η Αργεντινή που τα εληνικά συστημικά ΜΜΕ θεωρούν χρεοκοπημένη, ανήκει στους G20 λόγω του μεγέθους της οικονομίας της.

Το σημαντικότερο, η Αργεντινή χρωστάει σε ιδιώτες, αν θέλει δεν τους πληρώνει, και επιλέγει τη σωτηρία των ανθρώπων της.

Η Ελλάδα επί κυβερνήσεως Παπανδρέου αποφάσισε να εξασφαλισθούν οι ιδιώτες πληρώνοντάς τους με δανεικά χρήματα από τα κράτη της ΕΕ, και το ΔΝΤ.

Η Αργεντινή ουσιαστικά δεν χρωστάει, αντίθετα εμείς χρωστάμε 174% του ΑΕΠ!

Τέλος στην Ελλάδα δεν θέλει να επενδύσει κανείς. Αντίθετα στην Αργεντινή θέλουν να επενδύσουν όλοι και να γίνει μέλος των BRICS!

Kαι εν πάση περιπτώσει η Αργεντινή μετά την χρεοκοπία του 2001, είναι στους G20, την Ελλάδα που ακριβώς την έχουν τοποθετήσει οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά; Στον υπόνομο των διεθνών αγορών...

Ποιός είναι λοιπόν αυτός που έχει πραγματικά χρεοκοπήσει; Την δική μας χρεοκοπία την παρουσίασαν ως "σοφή επιλογή", επειδή δεχτήκαμε να αλυσσοδέθεί ο ελληνικός λαός για να ικανοποιηθούν οι αγορές, ενώ την άρνηση της Αργεντινής στο να παραδώσει το λαό της στα χέρια των τοκογλύφων τα εγχώρια και δυτικά ΜΜΕ την παρουσιάζουν σαν μια κοσμογονική καταστροφή, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους πολίτες της.

Ας δούμε το ιστορικό της χρεοκοπίας

Οι συνομιλίες στη Νέα Υόρκη για τη ρύθμιση του χρέους της Αργεντινής μεταξύ αντιπροσωπείας της χώρας αυτής υπό τον υπουργό της των Οικονομικών Αξελ Κισίλοφ και των πιστωτών τερματίστηκαν χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία.

Ένα έσχατο σχέδιο για την εξαγορά από εμπορικές τράπεζες της Αργεντινής του μη εξυπηρετούμενου χρέους που διατηρούν τα hedge funds προκειμένου να αποφευχθεί μια χρεοκοπία κατέρρευσε σήμερα, δήλωσαν ανώτερο στέλεχος του τραπεζικού τομέα και μια δεύτερη πηγή της χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Στις 07:00 το πρωί της Πέμπτης (ώρα Ελλάδας, μεσάνυχτα τοπική) έληξε η διορία για να υπάρξει συμφωνία για τη ρύθμιση του χρέους της Αργεντινής ανάμεσα στην αντιπροσωπεία της χώρας, με επικεφαλής τον υπουργό Οικονομικών Άξελ Κισίλοφ, και τους πιστωτές.Οι οποίοι πιστωτές όμως είναι ιδιώτες, όχι κράτη, το τονίζουμε.

Οι δύο πλευρές -παρά τις μαραθώνιες συνομιλίες- εμφανίστηκαν αμετακίνητες στις θέσεις τους. Τα funds απαιτούσαν την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης που τους δικαίωσε, το Μπουένος Αϊρες πρότεινε «κουρεμένη» πληρωμή, όπως συνέβη και με τους υπόλοιπους κατόχους ομολόγων.Και άλλωστε με αυτή την τακτική ο μακαρίτης πρόεδρος Κίρχνερ ορθοπόδησε την χώρα μετά την χρεοκοπία του 2001.

Μετά το πέρας της τελευταίας μαραθώνιας συνάντησης, ο υπουργός Οικονομικών Άξελ Κισιλόφ, δήλωσε στα ΜΜΕ ότι η Αργεντινή πρότεινε στα funds να δεχθούν όρους κουρέματος παρόμοιους με εκείνους των υπόλοιπων πιστωτών, «γεγονός που θα τους εξασφάλιζε κέρδος 300%. Εκείνοι όμως δεν το δέχθηκαν, γιατί θέλουν περισσότερα και τα θέλουν τώρα» σημείωσε.

Αυτή τη φορά η Αργεντινή έπρεπε να πληρώσει 539 εκατομμύρια δολάρια τους πιστωτές που είχαν συμφωνήσει σε κούρεμα των ομολόγων, τα οποία διακρατούσαν κατά 70% μετά την κρίση του 2001.

«Όλα κατέρρευσαν», δήλωσε το ανώτερο στέλεχος του τραπεζικού τομέα. Ο αμερικανός δικαστικός διαμεσολαβητής Ντάνιελ Πόλακ έκανε λόγο για επικείμενη πτώχευση της Αργεντινής.

Η Standard & Poors είχε υποβαθμίσει την Αργεντινή σε κατάσταση «επιλεκτική χρεοκοπίας»

Η Standard & Poors πάντως έχει ήδη αποφασίσει τη... χρεοκοπία της Αργεντινής, αφού υποβάθμισε το κρατικό αξιόχρεο της χώρας, που βρισκόταν στη βαθμίδα CCC-, στην κατηγορία SD, δηλαδή «επιλεκτική χρεοκοπία, υποδεικνύοντας ότι η Αργεντινή αθέτησε ορισμένες από τις υποχρεώσεις της όσον αφορά το ξένο συνάλλαγμα. Ο οίκος ανακοίνωσε ότι εάν η Αργεντινή αποπληρώσει το χρέος αυτό, είναι πιθανόν να αναθεωρήσει την αξιολόγησή του για τη χώρα.

Δεν θεωρούμε τυχαίο ότι όλα αυτά έγιναν αμέσως μετά την συνάντηση του Β.Πούτιν με την Κριστίνα Φερνάντεζ. Η Αργεντινή έχει σαφώς φιλορωσικό προσανατολισμό.

Ε, και; Σημειώνουμε εμείς. Πριν τρια χρόνια ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί και στην χώρα μας. Με μια ουσιώδη διαφορά. Την Ελλάδα την παρέδωσαν η κυβέρνηση Παπανδρέου στα αρπαχτικά, ενώ την Αργεντινη την έσωσε η Κριστίνα Φερνάντεζ Κίρχνερ από τα αρπακτικά.

Η πρόεδρος της Αργεντινής επέλεξε την ευημερία του λαού της από την ευημερία επαγγελματιών οικονομικών δολοφόνων που παράγουν τόνους "αεροχρήματος" που δεν έχει τυπωθεί ποτέ, αλλά υπάρχει μόνο σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, χωρίς να έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους.

Δείτει το λαό της Αργεντινής να έχει ξεχυθεί σήμερα στους δρόμους και να πανηγυρίζει!



Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ν. Λυγερός

Την ώρα που όλοι συζητούν ακόμα αν υπάρχουν αρκετά αποθέματα, για να δημιουργηθεί ένας τερματικός σταθμός υγροποίησης στην Κύπρο, αφού δεν ξέρουν ότι έχει ήδη αποφασισθεί από τους επίσημους φορείς, η ενεργειακή ιστορία συνεχίζει ακάθεκτα. Μετά το κοίτασμα Αφροδίτη στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ αλλά και τα δύο άλλα που βρίσκονται στο ίδιο οικόπεδο, θα αρχίσουμε να μιλούμε επιτέλους για άλλα έξι νέα κοιτάσματα, Ονασαγόρας, Ζήνων, Κινύρας, Αμαθούντα, Ευαγόρας και Πράξανδρος στα θαλάσσια οικόπεδα 2, 3 και 9 που θα διαχειριστεί η κοινοπραξία της ENI-KOKOGAS. Πιο συγκεκριμένα μέσα στο καλοκαίρι του 2014 θα έχουμε εξελίξεις, αφού θα έρθει το γεωτρύπανο από τη Μοζαμβίκη για ν' αρχίσει το έργο του στην περιοχή. Έτσι θα έχουμε ταυτόχρονα στην κυπριακή ΑΟΖ, δύο εταιρείες σε φάση γεωτρήσεων. Αυτή η πραγματικότητα που θα υλοποιηθεί σε μερικές εβδομάδες ήταν παντελώς αδιανόητη πριν μερικά χρόνια και ουτοπική πριν μερικούς μήνες. Κι όμως η κυπριακή ΑΟΖ συνεχίζει να αλλάζει επί της ουσίας το μέλλον της Κύπρου που δεν είναι πια μόνο και μόνο ένα περιθωριακό κράτος. Η Κύπρος σιγά σιγά σηκώνεται και αποκτά νέες δυνάμεις ικανές να την απελευθερώσουν από τη βαρβαρότητα του κατακτητή. Κι όσοι δεν αντιλαμβάνονται την αξία αυτών όλων των κινήσεων που γίνονται πράξεις που διαμορφώνουν την πραγματικότητα είναι καταδικασμένοι ν' απελευθερωθούν δίχως να ξυπνήσουν. Δεν έχει σημασία όμως αφού η ουσία είναι να γίνει η απελευθέρωση αυτού του ευρωπαϊκού νησιού που δεν έχει σχέση με ανατολή.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=15914&l=gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Ο Εμπεδοκλής αποτελεί μία από τις πιο σαγηνευτικές προσωπικότητες της αρχαίας φιλοσοφίας.

Πολιτικός και ρήτορας, προφήτης και μάγος, θεραπευτής και επιστήμονας, ιερέας και φιλόσοφος. Στο πρόσωπό του συνυπήρχαν ο μύστης των ορφικών μυστηρίων αλλά και ένας δεινός επιστημονικός στοχαστής.

Οι σύγχρονοί του έδειχναν απεριόριστο σεβασμό για εκείνον φτάνοντας στο σημείο να του...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σταύρος Μπελώνης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ TIMETV



Μπορεί να βρίσκονται στο «μάτι του κυκλώνα». Μπορεί να έχουν χάσει πάνω από το 60% των πωλήσεών τους ενώ την ίδια στιγμή κινδυνεύουν να μεγαλώσουν τις απώλειές τους από το κομμάτι που αναμένεται να τους αποσπάσουν τα σουπερμάρκετ. Οι δραματικές όμως αλλαγές που προετοιμάζονται στον τομέα διανομής φαρμάκων δεν έχουν κάμψει το ηθικό τους. Μέσα από τους συνεταιρισμούς τους, και συγκεκριμένα μέσα από την Ομοσπονδία τους, ετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα χτίζοντας ένα νέο άρμα: το δίκτυο φαρμακείων Green Pharmacy, που αποτελεί ένα υπερσύγχρονο εργαλείο παροχής ιατρικών υπηρεσιών πρόληψης σε εκατοντάδες χιλιάδες καταναλωτές. Το σχέδιο αυτό παρουσιάζει για τους αναγνώστες του NEW TIMES ο κ. Σταύρος Μπελώνης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος, που εκπροσωπεί 5.780 φαρμακεία σε όλα τα σημεία της χώρας. Ας τον παρακολουθήσουμε:

Κύριε Μπελώνη, οι εξελίξεις στη φαρμακευτική αγορά σάς προκαλούν ανησυχία;

Κοιτάξτε, οι εξελίξεις, τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και σε εθνικό, είναι ραγδαίες, βίαιες και καταιγιστικές. Έχουμε πλήρη αλλαγή του καθεστώτος λειτουργίας όλης της αλυσίδας του φαρμάκου: από τη φαρμακοβιομηχανία και τη φαρμακαποθήκη ως το φαρμακείο. Μια αγορά η οποία ως χθες ήταν καλά δομημένη, με την έννοια ότι υπήρχε η συνέχεια στην όλη διακίνηση του φαρμάκου, σήμερα, αντί να ρυθμιστούν και διορθωθούν τυχόν λάθη της, οδηγείται στην πλήρη και μεθοδευμένη απορρύθμισή της. Εκεί μας οδηγεί η πολιτική στάση όλων των κυβερνήσεων μετά το μνημόνιο.

Η βασική θέση και δικαιολογία των αλλαγών που προωθούνται είναι ότι πρέπει να μπει ο ανταγωνισμός στη συγκεκριμένη αγορά ώστε να μειωθούν οι τιμές. Εσείς τι λέτε;

Γενικά, όπως τοποθετείται το θέμα, για την αγορά μπορεί και να ισχύει. Εδώ όμως δεν μιλάμε για μια οποιαδήποτε αγορά. Τα μη υποχρεωτικώς συνταγογραφούμενα φάρμακα – και αυτό πρέπει να τονιστεί με τον πιο εμφατικό τρόπο – είναι φάρμακα. Και τα φάρμακα δεν είναι ένα ελεύθερο εμπόρευμα όπως κάθε άλλο που υπακούει στους νόμους της αγοράς. Το φάρμακο είναι ένα κοινωνικό αγαθό στα χέρια των επιστημόνων για την ίαση και την καλή υγεία και ζωή των ανθρώπων. Έτσι δεν μπορεί να υπάρχει ανταγωνισμός όπως ισχύει με τα άλλα εμπορεύματα. Αυτό ισχύει για έναν ακόμη λόγο: το φάρμακο είναι ένα είδος κρατικής διατίμησης. Το κράτος ορίζει την τιμή του φαρμάκου.

Ένα άλλο στοιχείο που θεωρώ πολύ σημαντικό να σχολιάσω είναι αυτό που υποστηρίζεται, ότι αν δηλαδή ανοίξουν τα κανάλια διανομής για τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα και αυτά πάνε και σε άλλα κανάλια, όπως για παράδειγμα στα σουπερμάρκετ ή σε άλλα καταστήματα, τότε δήθεν θα λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και θα πέσουν οι τιμές. Επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι, σύμφωνα με τα συμπεράσματα ερευνών που είχε παραγγείλει το υπουργείο – πλην του κ. Χατζιδάκη και του διαδόχου του –, αποδείχθηκε ότι έχουμε τις φθηνότερες τιμές στην Ευρώπη στα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα. Ο μέσος όρος κτήσης αυτής της κατηγορίας είναι 1,22 ευρώ, όταν στην Ευρώπη είναι σχεδόν διπλάσιος. Άρα για ποιον ανταγωνισμό μιλάμε;

Αν παρ’ όλα αυτά τους φαίνονται ακριβά, δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν παρά να βγάλουν ένα δελτίο τιμών και να μειώσουν τις τιμές στο βαθμό που οι ίδιοι θεωρούν ότι πρέπει να το κάνουν, για να γίνουν πιο φθηνά. Άρα τα περί ανταγωνισμού δεν ισχύουν. Άλλα πράγματα έχουν στο μυαλό τους.

Τι εννοείτε;

Η ουσία είναι ότι θέλουν ντε και καλά ένα κομμάτι της πίτας να οδηγηθεί σε άλλα κανάλια διανομής, ιδιαίτερα σε αυτό των σουπερμάρκετ αλλά και άλλων καταστημάτων. Η πραγματική επιδίωξη δεν έχει να κάνει με την πραγματική μείωση των τιμών. Άλλωστε δεν πρόκειται να προκύψει μείωση. Όπου προχώρησε η απελευθέρωση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως για παράδειγμα στη «Μέκκα του καπιταλισμού», την Αμερική, οι τιμές ανέβηκαν και ανέβηκαν εξωφρενικά!

Πέρα όμως από αυτή τη διάσταση, υπάρχει και η επιστημονική πλευρά. Δεν μπορείς να αφήνεις τον κόσμο να διαχειρίζεται, με βάση τη δική του υποκειμενική διάθεση ή διάγνωση, τη λήψη φαρμάκων. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται πουθενά. Θα οδηγήσει σε ολέθρια αποτελέσματα: ο καταναλωτής δεν θα έχει κανένα οικονομικό όφελος ενώ αυτό που θα επιβαρυνθεί σε σύντομο διάστημα θα είναι η υγεία του.

Από την ψήφιση του τελευταίου νόμου, ποιες αλλαγές προέκυψαν στον κλάδο υγείας;

Επιτρέψτε μου να κάνω μια παρένθεση. Μια μεγάλη αλήθεια, σχετική με όσα συντελούνται στην υγεία, είπε ο προηγούμενος υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Απαντώντας σε ερώτηση του κ. Τόμσεν γιατί δεν επέσπευσαν κάποια μέτρα, του είπε: «Κύριε Τόμσεν, εδώ στην Ελλάδα το σαλάμι το τρώμε φέτα φέτα. Αν επιχειρήσεις να το φας ολόκληρο δεν θα τα καταφέρεις». Αυτό σημαίνει ότι από τον καιρό του κ. Λοβέρδου μέχρι και σήμερα παίρνουν συστηματικά μέτρα, που όμως έχουν μια κοινή συνισταμένη: να αλλάξει η διακίνηση του φαρμάκου. Θέλουν να βγάλουν από τη μέση τους φαρμακέμπορους και να κλείσουν πολλά φαρμακεία. Το λένε άλλωστε ανοικτά: «Χρειαζόμαστε 3.000-4.000 φαρμακεία». Θέλουν η διακίνηση να περάσει σε ξένα χέρια. Πολυεθνικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη στον τομέα διανομής, τόσο στη χονδρική όσο και στη λιανική, έχουν βάλει στο επίκεντρο των προσπαθειών τους το φαρμακείο…

Αν παρακολουθήσετε τη συνέπεια των μέτρων, θα δείτε ότι το ένα δένει με το άλλο. Δεν γίνεται τίποτε στην τύχη. Όλα οδηγούν στο να στρωθεί το χαλί ώστε να έρθουν οι ξένοι και να πάρουν την ιδιοκτησία των φαρμακείων. Αυτή είναι η αλήθεια.

Λέτε δηλαδή ότι ο υπουργός Υγείας εκτελεί αυτό το σχέδιο;

Ο υπουργός Υγείας εκτελεί το μνημόνιο. Αυτό από την αρχή ήταν σχεδιασμένο να πάει σε αυτή την κατεύθυνση. Να εξυπηρετήσει αυτόν το στρατηγικό σκοπό.

Θα μπορούσε αυτό να θεωρηθεί προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης;

Όχι, ποτέ δεν μπήκε ως προαπαιτούμενο. Σύμφωνα δε με τα πιο επίσημα υπουργικά χείλη – στο διάλογο που είχαμε μαζί τους –, ομολόγησαν ότι όλα αυτά, η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και λοιπά μέτρα, δεν έχουν καμία σχέση με τα προαπαιτούμενα της χώρας. Έχουν σχέση με τα προαπαιτούμενα επιχειρηματικών σχεδίων που στήνονται και γράφτηκαν από ελληνικά χέρια. Όλα αυτά τέθηκαν υπόψη των αρμοδίων ώστε να μπουν ως προαπαιτούμενα στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι αυτή τη στιγμή γίνεται μια τρομακτική σύγκρουση για το ποιος θα διαχειριστεί τον τζίρο του φαρμακείου. Το ερώτημα είναι τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον Έλληνα ασθενή.

Έχετε δίκιο. Αυτό πρέπει να είναι και το κεντρικό μας θέμα. Σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση, διότι νομίζω ότι μπαίνουμε στην ουσία. Από όλες αυτές τις ανακατατάξεις και τη μεθοδευμένη απορρύθμιση της αγοράς, από αυτή την πίεση στο να κλείσουν φαρμακεία, ποιος είναι ο στόχος. Επιτέλους, πέρα από την τρόικα, πρέπει και η ελληνική πολιτεία να αποφασίσει αν είμαστε λίγοι ή πολλοί. Σήμερα μετράμε 10.500 φαρμακεία, στα οποία απασχολούνται 12.000 φαρμακοποιοί. Αν σε αυτούς συμπεριλάβουμε και τους βοηθούς, φθάνουμε σε έναν μεγάλο αριθμό απασχολουμένων.

Δεν είναι πολλοί σε σχέση με την Ευρώπη;

Είναι αλήθεια ότι σε όλον τον κόσμο δεν υπάρχει τέτοια αναλογία αριθμού φαρμακείων και ασθενών. Έχουμε μια παγκόσμια πρωτιά που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί θετικά από την κυβέρνηση. Αυτό το «πολυεργαλείο» που λέγεται φαρμακείο μπορεί να εξακολουθήσει να προσφέρει τεράστιο έργο. Από συστάσεώς τους και μέχρι σήμερα, στα φαρμακεία προσφέρεται καθημερινά πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας από άκρου εις άκρον της χώρας. Τα κυβερνητικά μέτρα όμως και η προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο – λες και είμαστε κοινά καταστήματα εμπορικού ενδιαφέροντος – απαξιώνουν τον επιστημονικό ρόλο του φαρμακοποιού, ο οποίος αντί να ασχοληθεί με τον ασθενή του, να του δώσει τις συμβουλές που πρέπει, να τον παρακολουθεί αν συμμορφώνεται με τις οδηγίες της ιατρικής κοινότητας, ασχολείται με το πρόβλημα του ανταγωνισμού των σουπερμάρκετ και αν θα έχει την τάδε αλοιφή για τον πόνο ακριβότερη ή φθηνότερη. Αυτό είναι λάθος.

Αλήθεια, τι αποτέλεσμα θα έχουν τα μέτρα που έλαβαν σχετικά με το χωροταξικό, τις προϋποθέσεις άδειας, ιδρύσεως και λειτουργίας; Τι μας λένε στην ουσία; «Φύγετε από εκεί που είστε, από τη γειτονιά, γιατί δεν είστε εμπορικοί. Φύγετε από το χωριό, γιατί αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, και μας οδηγούν στις πόλεις όπου υπάρχει εμπορικότητα δρόμου και κέντρα συνταγογράφησης. Αντιστοίχως, στην επαρχία μας οδηγούν στο να μαζευτούμε όλοι στη χώρα και στην πρωτεύουσα του νομού, γιατί εκεί θα υπάρχει εμπορικότητα. Αν αυτό συμβεί, τότε ο Έλληνας ασθενής θα είναι ο μεγάλος χαμένος. Σε μια εποχή που έχει απορυθμιστεί τελείως το δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, στέλνουν τον κόσμο στο νοσοκομείο να γράψει μια συνταγή ή να κάνει μια επίδεση ενός επιπόλαιου τραύματος, πράγματα τα οποία κάνουμε χρόνια στα φαρμακεία μας χωρίς ποτέ να ενοχλήσουμε το σύστημα.

Άρα λέτε ότι και στη δημόσια υγεία θα υπάρχουν επιπτώσεις;

Ασφαλώς και βεβαίως θα επιβαρυνθεί περαιτέρω ο προϋπολογισμός αφού, από την ώρα που ο ασθενής μπαίνει στο νοσοκομείο, απασχολείται ένας ολόκληρος κόσμος: η γραμματεία, η νοσοκόμα, ο γιατρός. Πολλά από αυτά σήμερα λύνονται σε επίπεδο φαρμακείου. Και για του λόγου το αληθές, καταθέτω το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου στη βάση ανάλογων μνημονιακών μέτρων συσσωρεύτηκαν τα φαρμακεία στα αστικά κέντρα, άδειασαν οι γειτονιές και τα χωριά τους. Εκ των υστέρων κατάλαβαν το λάθος τους και άρχισαν να δίνουν και πάλι κίνητρα για να ξαναγυρίσει ο κόσμος.


Λέτε με δυο λόγια ότι το υπάρχον δίκτυο φαρμακείων αποτελεί και ένα εργαλείο περιφερειακής ανάπτυξης και παροχής υπηρεσιών υγείας;

Ακριβώς, αφού παρέχει δωρεάν υπηρεσίες υγείας 365 ημέρες τον χρόνο χωρίς καμία αμοιβή. Δεν έχουμε επιβαρύνει ούτε τον κρατικό προϋπολογισμό ούτε τον Έλληνα καταναλωτή, πελάτη, ασθενή. Αυτό δεν έχει μετρηθεί από κανέναν και βεβαίως δεν χωράει στα κουτάκια που έχει βάλει η τρόικα και που με μεγάλη πιστότητα ακολουθούν οι κυβερνήσεις.

Σε επίπεδο φαρμακοποιού, ποια είναι η επόμενη μέρα;

Τα νέα μέτρα, σε συνδυασμό με τη μειούμενη φαρμακευτική δαπάνη, δημιουργούν σοβαρά προβλήματα. Και να ξέρετε ότι στο θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης δεν έχουμε δει ακόμη τον πάτο. Εμείς υποστηρίζουμε ότι τα 2 δισ. ευρώ ή το 1% το ΑΕΠ – στην παραγματικότητα είναι 1,9 δισ. ευρώ – «μεταφράζεται» σε μία κατά κεφαλήν δαπάνη 178 ευρώ. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι μας: οι ασθενείς τρέχουν από φαρμακείο σε φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ ή από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για να βρουν τα υψηλού κόστους φάρμακα, όπως τα αντικαρκινικά. Αυτή η τεράστια ταλαιπωρία οδηγεί, όπως καταλαβαίνετε, στον ευτελισμό της αξιοπρέπειας του Έλληνα ασθενούς. Σύμφωνα πάντως με τις προβλέψεις της κυβέρνησης, από την πίτα των δύο δισ. ευρώ ο ΕΟΠΥΥ θα κάνει έναν τζίρο της τάξης των 770 εκατ. ευρώ.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, εσείς ως Ομοσπονδία και ως επιχειρηματική οντότητα πώς προετοιμάζεστε για την επόμενη μέρα;

Κοιτάξτε, η ΟΣΦΕ έχει υπό την σκέπη της 5.780 φαρμακεία. Πρόκειται για τους φαρμακοποιούς συνεταιριστές, που έχουν από μία μερίδα ο καθένας και μετέχουν στο συνεταιριστικό γίγνεσθαι. Ελέγχουμε το 50% της αγοράς, διακινώντας το 55% των προϊόντων των φαρμάκων στην ελληνική αγορά. Είμαστε λοιπόν εν δυνάμει ο μεγάλος παίκτης. Δεν είμαστε συνδικαλιστικό όργανο, αρμόδιος για πολλά πράγματα είναι ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος. Σχετικά όμως την επιχειρηματικότητα του φαρμακείου, γεγονός που μας αφορά άμεσα, οφείλουμε να βρίσκουμε λύσεις σε όποιο περιβάλλον και αν κινούμεθα. Το περιβάλλον σήμερα είναι εχθρικό και βεβαίως έντονα αρνητικό. Πιστεύουμε όμως ότι και σε αυτό το περιβάλλον μπορεί να είμαστε χρήσιμοι, όχι για να σώσουμε τα φαρμακεία μας αλλά και διότι έχουμε κατανοήσει ότι, αν το φαρμακείο δεν δεθεί με αυτό που λέμε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, ούτε εμείς θα έχουμε τύχη ως κλάδος ούτε και θα είμαστε χρήσιμοι στο σύστημα. Έτσι την τελευταία διετία είμαστε σε μια εσωτερική διεργασία με όλα τα μέλη μας – συνεταιρισμούς και φαρμακοποιούς – ώστε να στήσουμε ένα δίκτυο συνεταιρισμένων φαρμακείων κάτω από την ομπρέλα τού κάθε συνεταιρισμού, που θα έχουν μια πανελλαδική έκφραση στο πρόσωπο της ΟΣΦΕ. Έχουμε επιλέξει να φτιάξουμε το δικό μας δίκτυο, το οποίο θα λέγεται Green Pharmacy και θα είναι αναγνωρίσιμο και από τους ξένους επισκέπτες της χώρας μας. Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του δικτύου, το οποίο θα αποτελεί και την ουσιαστική διαφορά από τα υπάρχοντα, αποτελεί το γεγονός ότι θα είναι προσανατολισμένο στην πρόληψη. Θα είναι δηλαδή ασθενοκεντρικό, δεν θα είναι προσανατολισμένο στην εμπορικότητα και στις αγορές.

Θα παρέχετε δηλαδή κάποιες υπηρεσίες;

Ακριβώς, και ξέρετε δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική. Ανάλογες κινήσεις κάνουν και άλλοι Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας, οι οποίοι στρέφουν τη λειτουργία του φαρμακείου στην παροχή υπηρεσιών, κυρίως στην πρόληψη.


Έχουμε κάποια συγκεκριμένα δείγματα γραφής του σχεδίου Green Pharmacy;

Βεβαίως, έχουμε περάσει και στην πράξη. Εδώ και 6 μήνες υλοποιούμε ένα πιλοτικό πρόγραμμα με έναν συγκεκριμένο συνεταιρισμό μας, που επιλέξαμε ως πρότυπο για να ξεκινήσουμε το συγκεκριμένο σχέδιο. Είναι ο συνεταιρισμός Καρδίτσας, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ισχυρός και με καθολική κάλυψη σε ολόκληρο το νομό. Εκεί λοιπόν εξελίσσεται ένα πρόγραμμα που έχει σχέση με την ανίχνευση του προδιαβήτη. Αυτό γίνεται με τη συνεργασία της ιατρικής κοινότητας και συγκεκριμένα με τη Διαβητολογική και την Ενδοκρινολογική Εταιρεία, με τον τοπικό Ιατρικό Σύλλογο, των ιατρών και των φαρμακοποιών, του τοπικού νοσοκομείου και του δήμου. Το πρόγραμμα αυτό αγκαλιάστηκε και από την περιφέρεια. Είμαστε ήδη μια εβδομάδα σε λειτουργία και τα πρώτα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Το πρόγραμμα θα κλείσει σε περίπου 6 μήνες από την ημέρα εκκίνησής του. Ο στόχος μας είναι μέσα από μια επιστημονική διαδικασία να μετρήσουμε το 10% του πληθυσμού. Η μελέτη γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έτσι θα έχουμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Ως το τέλος του 2014 σκοπεύουμε να επεκτείνουμε τη συγκεκριμένη δράση τουλάχιστον σε άλλους 4 νομούς και σε ορίζοντα διετίας θέλουμε να έχουμε καλύψει όλη τη χώρα.

Πέραν του δικτύου Green Pharmacy, ως συνεταιρισμός, θα μπείτε στη λογική του επώνυμου προϊόντος;

Δεν έχουμε στρατηγική να δημιουργήσουμε επώνυμα προϊόντα. Δεν θέλουμε να ανταγωνιστούμε τα επώνυμα προϊόντα. Μπαίνουμε σταδιακά βήμα βήμα στο χώρο του φαρμάκου, αναπτύσσοντας προϊόντα δικής μας ετικέτας, με δικές μας φόρμουλες. Εκεί θα έχουμε ένα προϊόν αξίας φαρμακείου και όχι τιμής σουπερμάρκετ. Θα έχουμε όμως πολύ καλύτερες τιμές από τις τιμές των προϊόντων που διατίθενται στο φαρμακείο. Στο μυαλό μας πρωτίστως κυριαρχεί η έννοια της ποιότητας.

Μιλάμε για προϊόντα τα οποία θα παράγονται στην Ελλάδα;

Σας ευχαριστώ γι’ αυτό το ερώτημα, διότι μου δίνετε την ευκαιρία να σας πω ότι αποτελεί στρατηγική μας επιλογή να εξασφαλίσουμε συνέργειες με ελληνικές εταιρείες στο χώρο τόσο του φαρμάκου όσο και των παραφαρμακευτικών προϊόντων. Είμαστε σε διαβούλευση με αρκετές επιχειρήσεις, με τρεις μάλιστα έχουμε ήδη κλείσει κάποιες συμφωνίες. Πιστεύω ότι το πεδίο συνεργασίας είναι πολύ μεγάλο, αφού υπάρχουν τεράστιες ευκαιρίες και δυνατότητες. Από την πλευρά μας πάντως, στηρίζουμε την εγχώρια παραγωγή, τις θέσεις εργασίας και την ελληνική οικονομία. Και αυτό το δείχνουμε εμπράκτως.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Και εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πανηγυρίζει η μνημονιακή ολιγαρχία της Ελλάδας, με τη χρεοκοπία της Αργεντινής. Σε αμυντική στάση ο ΣΥΡΙΖΑ, που έφερνε ως πρότυπο τον τρόπο που λειτούργησε η Αργεντινή.

Η Αργεντινή πρέπει να πληρώσει δόση για τόκους κουρεμένων ομολόγων 539 εκατομμύρια δολάρια, την ίδια στιγμή που εμείς πληρώνουμε μόνο για τόκους φέτος, 502 εκατομμύρια ευρώ το μήνα!!! Για δε κεφάλαιο φέτος θα πληρώσουμε 24,9 δισεκατομμύρια ευρώ!!! Αυτά, για να καταφανεί για ποια μεγέθη μιλάμε μεταξύ Αργεντινής και Ελλάδας και που ακριβώς έχουμε μπλέξει.

Η Αργεντινή δεν αρνείται να πληρώσει αυτά τα 539 εκατομμύρια δολάρια. Αρνείται όμως να πληρώσει στους «γύπες» των αγορών επιπλέον 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια για ομόλογα τα οποία δεν συμμετείχαν στο «κούρεμα». Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που κάναμε εμείς πέρυσι, όταν πληρώσαμε περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ σε έναν «γύπα» από τα νησιά Κέϋμαν. Τα αργεντίνικα ομόλογα που δεν κουρεύτηκαν, αγοράστηκαν από τη δευτερογενή αγορά εντελώς πάμφθηνα και τώρα έρχονται οι τζογαδόροι «γύπες» (όπως έγινε και στην περίπτωσή μας και εξακολουθεί να γίνεται, ακόμα και με την ίδια την ΕΚΤ) για να πληρωθούν στην πλήρη ονομαστική τους αξία, μαζί με τους τόκους τους.

Ο Αμερικανός δικαστικός διαμεσολαβητής, που χειρίζεται την υπόθεση, δεν δέχτηκε να γίνει η πληρωμή των 539 εκατομμυρίων δολαρίων για τους τόκους των κουρεμένων ομολόγων (αξίας μετά το κούρεμα 29 δισεκατομμυρίων δολαρίων), αλλά απαίτησε πρώτα να πληρωθεί το ακούρευτο 1,3 δισεκατομμύριο, διαφορετικά θα κήρυττε την Αργεντινή σε στάση πληρωμών, όπως και τελικά έγινε. Έτσι δυστυχώς δουλεύει η σύγχρονη παγκοσμιοποίηση – καζίνο. Πρώτα και πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα των διεθνών τζογαδόρων. Αυτή είναι η κατάρα της εποχής μας. Η Αργεντινή αυτή τη στιγμή μάχεται ενάντια σε αυτή την κατάρα και δεν πρέπει, τουλάχιστον εμείς, να επιχαίρουμε.

Μετά από τα πιο πάνω, αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο άραγε πανηγυρίζει η μνημονιακή ολιγαρχία; Μήπως επειδή τα δικά μας χρέη τα πληρώνει η τρόϊκα, με νέα δανεικά, καταργώντας μας ως κράτος; Μήπως για τη μόνιμη χρεοκοπία και τον οριστικό ενταφιασμό της Ελλάδας ή μήπως για το ότι θα συνεχίσει να παραμένει στην εξουσία η ίδια μνημονιακή ολιγαρχία;

Πέτρος Χασάπης

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σχεδόν 5 δις οι φόροι για τα ακίνητα λέει η ΠΟΜΙΔΑ, όταν ο προϋπολογισμός αναφέρει έσοδα 2,65 δις !

«Η απόρριψη του αιτήματος της ΠΟΜΙΔΑ για μειωμένο φόρο στα κενά-ξενοίκιαστα ακίνητα, σε συνδυασμό με τις τεράστιες προσαυξήσεις των επιφανειών ημιυπαιθρίων και αυθαιρέτων και των εκτός σχεδίου ακινήτων που περιλήφθηκαν στις διορθωτικές δηλώσεις Ε9, θα οδηγήσει σε βεβαίωση ποσών του διπλού αυτού φόρου που θα αγγίξουν ακόμη και τα 5 δισ. έναντι του εισπρακτικού στόχου των 2,65 δισ. ευρώ» εκτιμά το επιτελείο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ).

Σε ανακοίνωσή της η ομοσπονδία αναφέρει:
«Την Τετάρτη, 30/7 έκλεισε η ηλεκτρονική πύλη για τις διορθώσεις του ΕΝΦΙΑ, ώστε να αρχίσει η διαδικασία υπολογισμού του φόρου για κάθε φορολογούμενο. Τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ δεν θα ταχυδρομηθούν στους ενδιαφερόμενους, αλλά θα αρχίσουν να αναρτώνται στο taxisnet σταδιακά από την 1η Αυγούστου και η εκκαθάριση θα ολοκληρωθεί εντός του ίδιου μήνα για τους περίπου 7 εκατομμύρια φορολογούμενους που θα κληθούν να πληρώσουν τον διπλό αυτόν φόρο, σε πέντε ισόποσες μηνιαίες δόσεις με την πρώτη δόση έως το τέλος Αυγούστου, και με έκπτωση 1,5% σε περίπτωση εφάπαξ εξόφλησης έως το τέλος Αυγούστου.

» Όσοι ιδιοκτήτες δεν μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αστρονομικές υποχρεώσεις που θα τους επιβληθούν από τον δημευτικό αυτόν φόρο, απειλούνται με τις εξής εξοντωτικές συνέπειες που έχουν συσσωρευθεί με παλαιότερες και πρόσφατες απαράδεκτες νομοθετικές ρυθμίσεις:

» 1. Άρνηση χορήγησης φορολογικής ενημερότητας.

» 2. Κατάσχεση τυχόν ενοικίων τους στα χέρια των ενοικιαστών τους.

» 3. Κατάσχεση του περιεχομένου του τραπεζικού λογαριασμού τους.

» 4. Εγγραφή κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας τους στο υποθηκοφυλακείο.

» 5. Δημοσίευση προγράμματος και εκπλειστηριασμός των ακινήτων τους.

» Ειδικότερα, όσοι αδυνατούν να καταβάλουν φόρους που υπερβαίνουν τις 50.000 ευρώ, ακόμη και αν δεν έχουν υποπέσει στην παραμικρή φορολογική παράβαση, θα αντιμετωπίσουν επιπροσθέτως και:

» 6. Άσκηση σε βάρος τους ποινικής δίωξης για μη εξόφληση χρεών προς το δημόσιο, με προβλεπόμενες πολυετείς ποινές φυλάκισης.

» 7. Αποστολή αναφοράς στην ‘Αρχή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες’ (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος), προκειμένου να επιληφθεί για περαιτέρω έρευνες που μπορεί να εκτείνονται και μέχρι το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών των οφειλετών και τον εξονυχιστικό έλεγχο των κινήσεων (αναλήψεων-καταθέσεων) των τελευταίων ετών, και ποινικές κυρώσεις έως και κακουργηματικού χαρακτήρα».

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Θανάση Καρτερού

Ας πούμε ότι είσαι ένας άνθρωπος της ειρήνης. Λίγο αφελής ίσως, αλλά καλόπιστος σε κάθε περίπτωση. Είσαι αντίθετος στην αγριότητα των πολέμων, όπως κι αν τους δικαιολογούν. Είσαι αντίθετος στη χρήση βίας στις διεθνείς σχέσεις, ακόμα και στην απειλή χρήσης βίας. Έχεις την εδραιωμένη άποψη ότι τα κράτη μπορούν και πρέπει να λύνουν τις διαφορές τους με διαπραγματεύσεις, με τη διπλωματία, με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Και να μη χύνεται αίμα ούτε στρατιωτών, ούτε πολύ περισσότερο αμάχων, εν ονόματι οποιουδήποτε μεγάλου σκοπού.

Ωραία ως εδώ; Ωραία. Παρακολουθείς λοιπόν τον τελευταίο καιρό τις αντιδράσεις των μεγάλων χωρών της Δύσης, της Ευρώπης και των ΗΠΑ πρωτίστως, για την κατάσταση στην Ουκρανία. Τις διακηρύξεις τους υπέρ της ειρήνης, αλλά και τα μέτρα που παίρνουν. Πρόλαβαν όχι μόνο να προειδοποιήσουν τη Ρωσία με αυστηρότητα για τις συνέπειες των συγκρούσεων που....
-κατά την άποψη τους- προκαλεί στην Ουκρανία, αλλά και να επιβάλουν κυρώσεις. Με κάθε θύμα και κάθε σύγκρουση μάλιστα ανεβαίνουν οι τόνοι.

Παρακολουθείς όμως την ίδια στιγμή τη στάση των ίδιων κρατών και κυβερνήσεων απέναντι στο δράμα της Παλαιστίνης. Αυτό που συμβαίνει στη μαρτυρική εκείνη γωνιά της γης είναι τόσο αυταπόδεικτα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που δεν χρειάζονται καν επιχειρήματα. Τα αιματηρά ντοκουμέντα πλημμυρίζουν κάθε μέρα όλα τα διεθνή ΜΜΕ. Και όμως. Οι ευαίσθητοι για την Ουκρανία εμφανίζονται εντελώς αναίσθητοι για την Παλαιστίνη. Ακόμα χειρότερα: Οι ευαίσθητοι για την εμπλοκή της Ρωσίας στην Ουκρανία, εμπλέκονται με κάθε υλικό και διπλωματικό μέσο στη σφαγή της Γάζας.

Δυο μέτρα και δυο σταθμά είναι το λιγότερο που μπορείς να σκεφτείς. Στη μια περίπτωση κυρώσεις εναντίον ενός υπόπτου για υποδαύλιση συγκρούσεων. Στην άλλη περίπτωση στήριξη ενός αποδεδειγμένα ενόχου για γενοκτονία. Και βλέποντας την παγωμένη άνεση με την οποία οι μεγάλοι εμφανίζουν αυτά τα δυο πρόσωπα, καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για κάποια λάθος εκτίμηση. Ένα είναι το πρόσωπο, τελικώς. Το άτυπο διεθνές κονκλάβιο που αποφασίζει ποιος είναι ένοχος και ποιος αθώος, ποιος θα πεθάνει και ποιος θα ζήσει, το κάνει με βάση μια απαράβατη αρχή: Τα καλά και συμφέροντα.

Αυτό είναι το υποκριτικό και αποκρουστικό πρόσωπο του ιμπεριαλισμού. Κι όταν αυτό το πρόσωπο είναι παρόν, καλό είναι να απουσιάζουν οι αυταπάτες…

από την «Αυγή»

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Θέμη Τζήμα

22 μέρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεών του στη Γάζα και δευτερευόντως στη Δ. Όχθη, το Ισραήλ έχει περιέλθει σε στρα-τηγικό και τακτικό αδιέξοδο. Ξεκίνησε από την ανάγκη σύλληψης των απαγωγέων των τριών νεαρών Ισραηλινών, πέρασε στην επιδίωξη καταστροφής των δυνατοτήτων της Χαμάς να εκτοξεύει ρουκέτες, έπειτα στην καταστροφή των τούνελ και τώρα μίλησε για αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας της Γάζας.

Όταν αλλάζεις τέσσερις φορές επιχειρησιακό στόχο σε 22 μέρες κάτι δεν πάει καθόλου καλά με την τακτική σου και με τη στρατηγική σου. Επιπρόσθετα, το Ισραήλ έχει να αντιμετωπίσει μια διογκούμενη αντίδραση της διεθνούς κοινής γνώμης που δεν περνάει απαρατήρητη, εξαιτίας των πρωτοφανών εγκλημάτων που διαπράττει.

Ακόμα χειρότερα όμως τα θύματα στις τάξεις του στρατού του αυξάνονται με ρυθμό που δεν τον...
περίμενε, ενώ η παλαιστινιακή αντίσταση επιδεικνύει απρόσμενες επιχειρησιακές ικανότητες. Για πρώτη ίσως φορά μετά τα γεγονότα που ανέδειξαν τη Φατάχ σε κύρια δύναμη πριν από δεκαετίες, το Ισραήλ κινδυνεύει με καθαρή μη- νίκη, ίσως και ήττα σε στρατιωτικό επίπεδο από την παλαιστινιακή αντίσταση.

Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ όπως συστηματικά πράττει τα τελευταία- ιδίως- 10 χρόνια περίπου, παγιδευμένο ανάμεσα σε εξτρεμιστικές δυνάμεις στο εσωτερικό του και στην έπαρση ως προς τις στρατιωτικές του δυνατότητες ερμηνεύει λανθασμένα την περιφερειακή του θέση και οδηγείται σε αποτυχημένες εκστρατείες, μεταπίπτοντας από μη νίκες στον κίνδυνο ήττας.

Δείχνει να μην κατανοεί πως δεν κινείται πια σε ψυχροπολεμικό περιβάλλον και απέναντι σε τακτικούς στρατούς. Καλείται να δράσει μέσα σε ένα πολυκεντρικό διεθνές περιβάλλον, σχετικοποίησης της ισχύος των ΗΠΑ, οξυνόμενων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και ενδυνάμωσης του ρόλου τόσο μη κρατικών δρώντων που μπορούν να το κάνουν να αιμοραγήσει, όσο και άλλων κρατών στην περιοχή του- βλ. Ιράν- η αντιπαράθεση με τα οποία όσο περνάει ο καιρός δείχνει ολοένα πιο καταστροφική και για το ίδιο το Ισραήλ επιλογή.

Την ώρα που η Μ. Ανατολή φλέγεται και σκορπίζει ρίγη με τη βαρβαρότητα που η Δύση- μαζί με την Τουρκία και εν μέρει το Ισραήλ- εξέθρεψαν, η κυβέρνηση Νετανιάχου από τη μια επιτίθεται στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας της Παλαιστίνης και από την άλλη- θα έπρεπε να- εύχεται να διασωθεί η κυβέρνηση αυτή.

Εν κατακλείδι, το Ισραήλ σήμερα υποχωρεί σε όλα τα επίπεδα: ως στρατιωτικό φόβητρο. Ως προς τη διεθνή του φήμη. Ως προς τη θέση του στην περιοχή. Ως προς τις κατεξοχήν συμμαχίες του- βλ. ΗΠΑ- που απελπίζονται βλέποντας το στρατιωτικό και πολιτικό αδιέξοδο του στενότερου συμμάχου τους στη Μ. Ανατολή.

Τις επόμενες ημέρες το Ισραήλ θα αναζητήσει οδό διαφυγής από τη σύγκρουση αλλά με τρόπο που να μην καταρρακώνει το κύρος του. Σε αυτό το πλαίσιο από τη μια θα εντείνει τη στρατιωτική του εκστρατεία και από την άλλη θα επιδιώξει ανεπίσημα διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες. Η αντοχή του παλαιστινιακού λαού και οι δυνατότητες της αντίστασης θα κρίνουν αν το Ισραήλ θα ηττηθεί ή αν θα δείξει ότι ξεφεύγει από την παγίδα στην οποία έχει πέσει με σχετικά διαχειρίσιμο επικοινωνιακά και πολιτικά τρόπο. Σε κάθε περίπτωση αυτή η εκστρατεία δεν είναι ίδια με τις προηγούμενες. Ούτε το Ισραήλ θα είναι ίδιο μετά το τέλος της.

από το «tvxs.gr»


Η οικουμενική σημασία της Παλαιστινιακής υπόθεσης

του Στάθη Κουβελάκη

Τις εβδομάδες που ακολούθησαν την έναρξη της τελευταίας ισραηλινής επίθεσης εναντίον της πολύπαθης Γάζας, χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους των μεγάλων πόλεων ανά τον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων και των μητροπόλεων της Δύσης, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη της με τον Παλαιστινιακό λαό. Τι να είναι άραγε αυτό που ενώνει αυτούς τους διαδηλωτές στο Γιοχάνεσμπουργκ και το Σικάγο, στο Λονδίνο και το Τορόντο, στο Παρίσι αλλά και στο ίδιο το Ισραήλ; Στα δυτικά ΜΜΕ γίνεται όλο και περισσότερο λόγος για τον «ανερχόμενο αντισημιτισμό» από τον οποίο δήθεν εμφορούνται οι υποστηρικτές της Παλαιστίνης.

Στη Γαλλία, μετά τις πρωτοφανείς για δεδομένα δυτικοευρωπαϊκού ηγέτη δηλώσεις του Φρανσουά Ολάντ, που έδιναν πλήρη κάλυψη στην Ισραηλινή επίθεση, η κυβέρνηση έφτασε στο...
σημείο να απαγορεύσει τρεις διαδηλώσεις στο Παρίσι με το πρόσχημα αντισημιτικών ταραχών. Το τροπάρι είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια. Εφόσον το Ισραήλ ορίζεται το ίδιο ως το «κράτος των Εβραίων», όποιος ασκεί κριτική στην πολιτική του, και πολύ περισσότερο όποιος θεωρεί ότι η δημιουργία του και η διαρκή του επέκταση αποτελούν κραυγαλέα περίπτωση αποικιοκρατικού σχεδίου, θεωρείται αυτομάτως ότι στρέφεται εναντίον των Εβραίων, άρα ότι είναι «αντισημίτης». Το νέο δόγμα συμπυκνώνεται στην γνωστή εξίσωση «αντισιωνισμός = αντισημιτισμός».

Υπάρχει μια δόση τουλάχιστον αυτοπραγματοποιούμενης προφητείας σε αυτή την συλλογιστική: διότι εφόσον η πολιτική του Ισραήλ, οι διαρκείς πολεμικές επιχειρήσεις που εξαπολύει με χιλιάδες θύματα στον άμαχο πληθυσμό, η καθημερινή βαρβαρότητα της κατοχής στα λιγοστά εναπομείναντα παλαιστινιακά εδάφη, η πραγματικότητα των στρατοπέδων προσφύγων σε όλη τη Μέση Ανατολή όπου ζουν εδώ και δεκαετίες συνολικά εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, η διαρκής καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου και δεκάδων αποφάσεων του ΟΗΕ, εφόσον λοιπόν όλα αυτά τα με την αυστηρή νομική έννοια του όρου ατιμώρητα εγκλήματα πολέμου προκαλούν αυτονόητη και αυξανόμενη αγανάκτηση σε κάθε ηθικά και λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, αυξάνεται και ο πειρασμός της συμμόρφωσης με το πρόταγμα του κυρίαρχου λόγου και της απόδοσης της ευθύνης γενικά στους «Εβραίους», εφόσον, όπως διαρκώς επαναλαμβάνεται, δεν μπορεί και δεν πρέπει να τους διακρίνουμε από το κράτος του Ισραήλ. Ένας πειρασμός ιδιαίτερο έντονος στον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο αλλά και ως ένα βαθμό, ευτυχώς σαφώς μειοψηφικό προς το παρόν, στους πληθυσμούς δυτικών χωρών που κατάγονται απ' αυτόν και που υφίστανται ρατσιστικές διακρίσεις στις χώρες όπου ζουν ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Απόλυτα σωστό είναι λοιπόν το σύνθημα της Βερολινέζων διαδηλωτών της προηγούμενης βδομάδας «αντισημιτισμός είναι σήμερα η υποστήριξη του Ισραήλ».

Ιδιαίτερη σημασία από αυτήν την άποψη έχει η καταδίκη της πολιτικής του Ισραήλ στο εσωτερικό του, πέραν ακόμη από τους Άραβες με ισραηλινή υπηκοότητα, όπως έδειξε η ογκώδης διαδήλωση της 26ης Ιουλίου στο Τελ Αβίβ. Γιατί όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία των αντιαποικιακών και απελευθερωτικών αγώνων του προηγούμενου αιώνα, κάθε ρήγμα εντός της κοινωνίας του δυνάστη έχει καθοριστική σημασία για την έκβασή τους. Σπάει την «εθνική» συναίνεση, που είναι απαραίτητος όρος για την συνέχιση της αποικιοκρατικής πολιτικής, και δικαιώνει τις μειοψηφικές, αλλά θαρραλέες φωνές, των Ισραηλινών που, φέροντας το στίγμα του «προδότη», παίρνουν το μέρος των καταπιεζόμενων. Εξίσου σημαντικές είναι όμως και οι φωνές Εβραίων ή εβραϊκής καταγωγής πολιτών δεκάδων δυτικών χωρών που αποστασιοποιούνται απερίφραστα από την πολιτική του Ισραήλ και αρνούνται στους ηγέτες αυτού του κράτους του το δικαίωμα να μιλούν στο όνομά τους. Με τη στάση τους δεν διαλύουν απλά το μύθο της ταύτισης των απανταχού Εβραίων με το Ισραήλ, τονίζουν τη βαθύτερη σημασία της παλαιστινιακής υπόθεσης: ότι δεν αποτελεί αντιπαλότητα μεταξύ «Εβραίων» και «Αράβων» ή «Μουσουλμάνων», μεταξύ θρησκειών και εθνοτήτων. Είναι υπόθεση κατοχής, εκδίωξης πληθυσμού από τις πατρογονικές του εστίες, διαρκούς αρπαγής της γης του δια του εποικισμού, καθημερινής καταπίεσης, καταπάτησης του διεθνούς δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συσσωρευμένων εγκλημάτων πολέμου.

Η συνέχιση αυτής της κατάστασης, με ευθύνη της Δύσης που στηρίζει με κάθε τρόπο αυτό το κράτος-παρία, που με τη σειρά του στήριξε τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα του πλανήτη (από την Νότια Αφρική επί απαρτχάιντ έως τις λατινοαμερικάνικες δικτατορίες στις οποίες εξήγαγε την τεχνογνωσία του σε ζητήματα καταστολής και βασανισμού), αποτελεί μόνιμο εμπόδιο για την οποιαδήποτε ειρήνη στην περιοχή αλλά και στον κόσμο – ας μην ξεχνάμε την εμμονική προσπάθεια των Ισραηλινής ηγεσίας για πολεμική ανάφλεξη με το Ιράν και τη Συρία. Όσο οι Παλαιστίνιοι δεν απολαμβάνουν των νόμιμων δικαιωμάτων τους, όπως ορίζονται από αναρίθμητες αποφάσεις και ψηφίσματα του ΟΗΕ, το Ισραήλ, ως σύγχρονη Σπάρτη, θα αποτελεί παράγοντα γενικότερης αποσταθεροποίησης και διαρκούς εκβαρβαρισμού των διεθνών σχέσεων. Και η λέξη «Παλαιστίνη» θα είναι συνώνυμο της αδικίας, της καταπίεσης αλλά και της αντίστασης. Γι αυτό και η φρίκη της Γάζας μας αφορά όλους. Γι αυτό και ο αγώνας αυτού του λαού είναι υπόθεση όλων των ελεύθερων ανθρώπων.

από την «Ελευθεροτυπία»


Κι όμως, το Ισραήλ ηττήθηκε στη Γάζα

του Ανδρέα Ζαφείρη

Εάν υπάρχει κάποιος «τόπος», όπου οι λέξεις χάνουν εντελώς τη σημασία τους, αυτός είναι ο «τόπος» του πολέμου. Ειδικά λέξεις όπως «νίκη» ή «ήττα». Και είναι δύσκολο να προσπαθήσεις να μιλήσεις για «νίκη» με φόντο διαμελισμένα σώματα 6χρονων παιδιών. Όμως η σκληρή αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, παρά την γενοκτονικού τύπου επίθεση στη Γάζα, όχι απλά δεν νίκησε αλλά βρίσκεται μπροστά στη προοπτική μιας πολύ σημαντικής ήττας.

Μια ήττα σε πολλαπλά επίπεδα:

Στρατιωτικά: οι απώλειες του Ισραήλ ανέρχονται σε 43 νεκρούς στρατιώτες (και 2 πολίτες) και πάνω από 100 τραυματίες. Το 2009, στη διάρκεια του τότε πολέμου στη Γάζα, ύστερα από 23 ημέρες συγκρούσεων, ο ισραηλινός στρατός είχε απώλειες μόνο 10 στρατιώτες, (τεσσάρων από αυτούς από φιλικά πυρά), ενώ είχε προκαλέσει 1417 νεκρούς, τη καταστροφή 4000 κατοικιών και ζημιές ύψους 2 δις δολ.

Η Hamas σήμερα δεν έχει φτάσει στο επιχειρησιακό επίπεδο της Hezbollah, έχει όμως ...
αναβαθμιστεί, ειδικά στο επίπεδο των συγκρούσεων σε αστικό πεδίο, καθώς διαθέτει μεγάλο αριθμό ρωσικής κατασκευής αντιαρματικούς πυραύλους, ιδανικούς για συγκρούσεις σε πόλη, όπως το RPG-29.

Παραμένουν επίσης στρατιωτικά ενεργές οι Ταξιαρχίες Abu Ali Mustafa, (η ένοπλη πτέρυγα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης), όπως και οι Ταξιαρχίες Abdelqader Husseini, Al-Aqsa, Al-Quds. Συνολικά οι οργανώσεις εκτός της Hamas διαθέτουν 10.000 ενόπλους.

Ο τυπικός στρατιωτικός στόχος των ένοπλων δυνάμεων του Ισραήλ, η καταστροφή των σηράγγων, εκ των οποίων 31 έχουν βρεθεί, είναι ένας στρατιωτικός στόχος επιπέδου Σίσυφου και επιπλέον μια απόδειξη ότι το Ισραήλ δε μπορεί να υποτάξει στρατιωτικά τη Γάζα.

Επικοινωνιακά: Πάντα σε ένα πόλεμο η διαχείριση της πληροφορίας αλλά και η λειτουργία της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και καθοριστική. Ας αναλογιστούμε μόνο το πόσο σημαντικό ρόλο είχε αυτός ο τομέας στο πόλεμο του Vietnam. Στην Ελλάδα, για μια σειρά από λόγους (που δεν είναι του παρόντος), ανέκαθεν υπήρχε μια πιο αντικειμενική (η έμφαση είναι στο πιο, όχι στο αντικειμενική) πληροφόρηση γύρω από τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή και ειδικά στο Παλαιστινιακό.

Στην υπόλοιπη Δύση, η προπαγάνδα των ΜΜΕ ήταν πάντα τρομακτικά μονόπλευρη. Στις ΗΠΑ, ακόμη και παραδοσιακά «φιλελεύθερα» ΜΜΕ (ABC / NBC / CBS / New York Times / Washington Post) υπεύθυνα για τη διαμόρφωση της «γνώμης» των πιο «δημοκρατικών» τμημάτων της αμερικανικής κοινωνίας, ταυτιζόταν σε αντι-παλαιστινιακή προπαγάνδα με τα μέσα των «συντηρητικών», που είναι «μεσσιανικά» ταυτισμένοι με το κράτος του Ισραήλ.

«Ο πόλεμος είναι ο τρόπος που διάλεξε ο Θεός για να διδάξει στους Αμερικανούς Γεωγραφία» έγραφε ο A. Bierce.

Από τα διάφορα blogs έως το Facebook, μια έκπληκτη(;) δυτική κοινή γνώμη μαθαίνει ότι η Γάζα δεν είναι ένα τεράστιο στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατιών αλλά ένα μέρος όπου παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο στη παραλία (και μπορούν να δολοφονηθούν εκεί).

Ακόμη και για τη τόσο χειραγωγημένη δυτική γνώμη είναι δύσκολο να αποδεχθεί ότι για ένα χτύπημα του IRA η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία θα έπρεπε να ισοπεδώσει όλο το Δυτικό Belfast.

Οι πρωτοφανείς διαδηλώσεις σε σειρά δυτικών πόλεων όχι μόνο πιστοποιούν ότι μεγάλο μέρος της Δυτικής κοινής γνώμης ανακάλυψε ότι και όσα (περίπου) γνώριζε και ο υπόλοιπος πλανήτης για δεκαετίες τώρα αλλά και ότι οι δυτικές κυβερνήσεις θα μπορούν ολοένα και πιο δύσκολα μα διαχειριστούν το Παλαιστινιακό σαν b-movie του Hollywood.

Πολιτικά: Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Τόσο το Ισραήλ όσο και όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι στη περιοχή «παίκτες» αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση είναι αδιέξοδη. Το ευρωατλαντικό μπλοκ έχει ανάγκη το Ισραήλ αλλά θα πρέπει να διατηρήσει και να ενισχύσει τις συμμαχίες με το σουνιτικό τμήμα του Islam. Εξίσωση που είναι πολύ δύσκολο να λυθεί και έτσι η ΝΑΤΟική πολιτική στη περιοχή βαδίζει ολοένα και περισσότερο στη κόψη του ξυραφιού, τροφοδοτώντας και εντείνοντας τα αδιέξοδα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 η Hamas είχε εγκρίνει κρατικό προϋπολογισμό 540 εκ. δολαρίων, με το 90% να προέρχεται από "απόρρητη" ξένη βοήθεια, η οποία περιελάμβανε χρηματοδότηση από το Ιράν αλλά και τη σουνιτική Μουσουλμανική Αδελφότητα, όπως και θρησκευτικές δωρεές από ιδιώτες αλλά και «ιδιώτες» από το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία.

Ολοένα και πληθαίνουν σε «φίλια» μέσα τα κείμενα «αναλυτών» που με αγωνία αναρωτιούνται για τη «βιωσιμότητα της κατάστασης» ή ακόμη και για τα όρια (και όχι μόνο τα γεωγραφικά) του κράτους το Ισραήλ.

Το Ισραήλ ηττήθηκε. Ηττήθηκε στρατιωτικά, επικοινωνιακά, πολιτικά. Η πιο συντριπτική του όμως ήττα, η ηθική, δεν υπολογίζεται από πολλούς. Κάνουν λάθος. Και η κλεψύδρα έχει γυρίσει.

από το «iskra.gr»

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...

του «Pitsirikos»

Αθώοι κρίθηκαν από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Πάτρας οι δυο από τους κατηγορούμενους για τους τραυματισμούς με όπλα περισσότερων από 30 ξένων εργατών που ζητούσαν να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα πολλών μηνών στα φραουλοχώραφα της Νέας Μανωλάδας, ενώ οι άλλοι δυο αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι την έφεση.

Οπωσδήποτε, είναι απόλυτα δίκαιη η απόφαση του δικαστηρίου, αφού το να πυροβολείς ξένους εργάτες και να τραυματίζεις τριάντα από αυτούς είναι πλημμέλημα της πλάκας μπροστά στο έγκλημα που διέπραξε η Χάρις Αλεξίου που τραγούδησε για τις καθαρίστριες.

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως – σε αντίθεση με την κυβέρνηση, τα παπαγαλάκια της και την σκυφτή διανόηση- οι Έλληνες δικαστές δεν καταδικάζουν την βία απ’ όπου κι αν προέρχεται ή...
να υποθέσει πως η βία των Ελλήνων αφεντικών είναι απόλυτα δικαιολογημένη και νόμιμη όταν στρέφεται κατά ξένων εργατών που έχουν το θράσος να θέλουν να πληρωθούν επειδή δούλεψαν μερικούς μήνες.

Λογικά, τώρα πρέπει η κυβέρνηση να ζητήσει από τους δικαστές να καταδικάσουν δημόσια την βία. Όπως κάνει με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όλοι αυτοί που έχουν γίνει έξαλλοι με την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Πάτρας κάνουν ένα μεγάλο λάθος.

Οι δικαστές άφησαν ελεύθερους και τους τέσσερις κατηγορούμενους για την υπόθεση των τραυματισμών με όπλα των ξένων μεταναστών, επειδή ήθελαν να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους Έλληνες πως ήρθε η ώρα να πάρουν τα όπλα.

Με την απόφασή τους να αφήσουν ελεύθερους και τους τέσσερις δράστες, οι δικαστές καλούν τον λαό σε ένοπλη πάλη, για να ανατραπεί η κυβέρνηση.

Και όποιος πάρει τα όπλα και πυροβολεί κυβερνητικά στελέχη, θα αθωώνεται στα δικαστήρια.

(Για περισσότερο από τέσσερα χρόνια, γράφω διαρκώς πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι η χρεοκοπία αλλά η απουσία Δικαιοσύνης. Μετά την χτεσινή δικαστική απόφαση στην Πάτρα, αντιλαμβάνομαι πια πως η χώρα έχει σαπίσει εντελώς. Και οι πολίτες κοιτάνε αδιάφοροι. Είναι η βία της αδιαφορίας.)

Διαβάστε το ολόκληρο...

Κι αποχαιρέτα τη την συνταξούλα σου που χάνεις!

Θρήνος, χαμός και κοπετός χθές μπροστά στα γκισέ και τα ΑΤΜ των τραπεζών.

Σαν χορός αρχαίας τραγωδίας οι συνταξιούχοι ολόλυζαν και σκλήριζαν για τις ξανα-ματα-κομμένες τους συντάξεις.
Πού και πού ξεπετιόταν και κάποιος ''κορυφαίος'' του ''χορού'' αυτού, πλησίαζε τα μαρκούτσια της παρηγοριάς και της χλεύης των εθνικών προμηθευτών-ενημερωτών, και σφύριζε κατάρες κι αναθέματα εναντίον της κυβέρνησης γενικότερα, και των υπουργών και του ''πρωθυπουργού'' ειδικότερα!

Εδώ όμως, έστω και για μιά φορά, πρέπει να σταθούμε στο πλευρό της κυβέρνησης: Δεν έκοψε η κυβέρνηση τις συντάξεις!
Μόνοι τους οι συνταξιούχοι έβαλαν τα χεράκια τους κι έβγαλαν τα ματάκια τους!
Μόνοι τους πήραν το ψηφοδέλτιο και το έριξαν στην κάλπη με τα γνωστά αποτελέσματα.
Μόνοι τους έκοψαν τις ίδιες τους τις συντάξεις για να γίνουν αυτές δάνεια για τα μαρκούτσια των εργολάβων!

Μάταια προσπαθούσαμε προεκλογικά να τους πείσουμε. Μάταια!
Τότε, εμείς είμασταν οι λαϊκιστές, κι αυτοί, οι σώφρονες!
Ας φάνε τώρα σωφροσύνη!

Και μέσα στην γεροντική τους άνοια και μαλάκυνση, λάθος νομίζουν πως αυτό που ζούνε είναι η τραγωδία. Λάθος!
Αυτό που ζούνε είναι η κάθαρση!
Η κάθαρση των συνταξιούχων που οσονούπω θα ψοφολογήσουν από έλλειψη χρημάτων, η οποία συνεπάγεται ανεπαρκή προμήθεια φαρμάκων, κακή διατροφή, πλημμελείς συνθήκες διαβίωσης.

Είναι η γενική εθνοκάθαρση, που με την ευγενική χορηγία των συνταξιούχων αρτηριοσκληρωτικών εγωϊστούληδων,
..και με την εντολή εργολάβων-τρόϊκας-τοκογλύφων,
..εκτελούν οι εθνικοί μειοδότες!

Τί πιό απλό; Τα καθάρματα εκτελούν εθνοκάθαρση!
Και ο ''χορός'' των συνταξιούχων τους επιβραβεύει ψηφίζοντάς τους!

Δεν υπάρχει λόγος, κανείς, να τους λυπηθεί!
Ας ζητήσουν συμπαράσταση στους βουλευτές ''τους'',
..κι όχι στον υπόλοιπο λαό που πήραν στον λαιμό τους!..

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η αντιφατικότητα των Ελλήνων: «Ευρώ και ξερό ψωμί» δείχνει η μέτρηση του Ευρωβαρόμετρου, όμως πίσω έχει η …αχλάδα την ουρά!

του Δημήτρη Κυπριώτη

Με την ευκαιρία της δημοσίευσης στις Βρυξέλες του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχουμε τη δυνατότητα να σταθούμε λίγο στα στοιχεία των μετρήσεων και να βγάλουμε και συμπεράσματα.

Βέβαια σε πολλά πράγματα είναι να απορεί κανείς με τους Έλληνες, όταν αναγνωρίζονται από τις απαντήσεις τους ως οι πλέον απαισιόδοξοι για το μέλλον της ΕΕ και της οικονομίας γενικότερα, αλλά εμφανίζονται και ως οι πλέον σταθεροί υποστηρικτές του ευρώ!

Και όχι μόνο αυτό, να παρουσιάζουν αυξητικές τάσεις της τάξης του 8% σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση! Δηλαδή οι Έλληνες έχουν βαλθεί να τους τρελάνουν όλους. Όσα και να έχουν ακούσει για τον ληστρικό τρόπο με τον οποίο έχει μπει το ευρώ στη ζωή τους και την κατρακύλα που έχουν τα οικονομικά τους, από την ημέρα κυκλοφορίας του ευρώ, αυτοί απτόητοι συνεχίζουν την υποστήριξή τους στο κοινό νόμισμα.

Γιατί άραγε; Τι τους κάνει να μην αντιλαμβάνονται το τι ακριβώς παίζεται στις πλάτες τους με το...
νόμισμα; Προφανώς ο φόβος και η μη ενημέρωση, αφού ποτέ δεν έγιναν ενημερωτικές εκπομπές και αληθινές συζητήσεις με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του εθνικού νομίσματος και του ευρώ.

Από την άλλη μεριά οι εκπροσωπούμενες στο κοινοβούλιο πολιτικές δυνάμεις, ακόμη και το ΚΚΕ που τάσσεται ενάντια στο ευρώ, δεν παίρνουν θετική θέση στην επαναφορά εθνικού κρατικού νομίσματος. Οπότε είναι λογικό να έχουμε αυτήν τη συμπεριφορά των Ελλήνων σε σχέση με άλλους ευρωπαίους πολίτες που με φανατισμό υποστηρίζουν την έξοδο της χώρας τους και από ΟΝΕ και από ΕΕ.

Ιδού η αντιφατικότητα των Ελλήνων όπως καταγράφεται και στη δημοσκόπηση της εταιρείας VPRC για λογαριασμό του περιοδικού Επίκαιρα: το 76% των ερωτηθέντων απάντησε ότι θεωρεί τη Γερμανία «εχθρική χώρα» και μόνο το 8% ότι τη θεωρεί «φιλική». Το 81% απάντησε ότι το Βερολίνο προσπαθεί να κυριαρχήσει στην Ευρώπη με οικονομικά μέσα, υιοθετώντας το χαρακτηρισμό «Τέταρτο Ράιχ» για τη σημερινή Γερμανία, που προελαύνει στην Ευρώπη με όπλο το ευρώ και με αυτόν τον τρόπο κτίζει την οικονομική της ηγεμονία στις χώρες της Ευρώπης που χρησιμοποιούν ως εθνικό τους νόμισμα το ευρώ!! (Βέβαια και για να μην ξεχνιόμαστε και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τον ίδιο χαρακτηρισμό έδωσε για το ευρώ, εθνικό νόμισμα!) και παρά τις σκληρές αυτές διαπιστώσεις, το ευρώ παραμένει κυριαρχώ στην επιλογή τους.. Η αντιφατικότητα των Ελλήνων είναι μοναδική!

Ας δούμε και μερικές ακόμη άλλες διαπιστώσεις από την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου:

Το βιοτικό επίπεδο των λαών των χωρών της Ευρώπης που είναι ενταγμένες στην ΟΝΕ-στο κοινό νόμισμα, μειώνεται ή και καταβαραθρώνεται παντού, είτε έχουν υπαχθεί σε καθεστώς Μνημονίου είτε όχι, με ανατριχιαστικά πρωτοπόρο στον καταποντισμό αυτόν την Ελλάδα, που το πραγματικό εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, έχει μειωθεί στην 6ετία της οικονομικής κρίσης σε ποσοστό 35,4%, γεγονός που σημαίνει φτωχοποίηση του πληθυσμού που συγκρίνεται μόνο με πολεμική περίοδο!

Οι Έλληνες μαζί με τους Βουλγάρους και τους Ούγγρους, κρίνουν την ποιότητα της ζωής τους ως «κακή», ενώ πρωτιά καταγράφει η χώρα μας και στο ερώτημα για τον κίνδυνο να έρθουν αντιμέτωποι οι πολίτες της με την ακραία φτώχεια, καθώς το 56% των Ελλήνων πιστεύει πως υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν σε επίπεδο ένδειας τους επόμενους μήνες.

Και παρά αυτές τις δυσοίωνες προβλέψεις, εν τούτους «ευρώ και ξερό ψωμί», όταν άλλες χώρες με πολύ υψηλότερο βιοτικό επίπεδο και οικονομίας, όπως είναι πχ η Σουηδία, η Μ. Βρετανία, η Δανία κ.α. τάσσονται ενάντια στο κοινό νόμισμα.

Οι Ευρωπαίοι (και οι Έλληνες μέσα σε αυτούς), βλέπουν ότι με το ευρώ και την ελευθερία κινήσεως αγαθών έχουν κατακλυσθεί οι αγορές τους από Γερμανικά κυρίως προϊόντα, παρά ταύτα δηλώνουν ότι αυτή η ελευθερία είναι μεγάλο επίτευγμα! Ειδικά για την Ελλάδα που η τακτική αυτή επέφερε κλείσιμο βιομηχανιών και βιοτεχνιών και σταδιακή εξαφάνιση αγροτικών προϊόντων, είναι να απορεί με αυτήν τη διάθεση που δείχνουν οι Έλληνες.

Συμπεράσματα

Να δούμε τελικά αν ποτέ θα μπορέσουν να αντιληφθούν οι Έλληνες ότι η πολιτική της άγριας λιτότητας σε όλη την ευρωζώνη, ιδιαίτερα στην ευάλωτη οικονομία της Ελλάδας, που προωθεί το Βερολίνο, έχει σαν στόχο να μετατρέψει, με όπλο το ευρώ, όλες τις χώρες που το χρησιμοποιούν ως εθνικό νόμισμα σε φτωχές επαρχίες του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει σήμερα, ότι αυτή η πολιτική της Γερμανίας δικαιώνεται, αφού όχι μόνο απλά ενισχύει την ηγεμονία της στην Ευρώπη, αλλά δεν προκαλεί και πουθενά αντιστάσεις τόσο ισχυρές που να κάνουν τους Γερμανούς να ξανασκεφτούν την ορθότητα ή όχι της πολιτικής τους εξαιτίας άμεσων ερεθισμάτων και γεγονότων..

Ερώτημα. Θα μπορέσουν άραγε οι Έλληνες να διαπιστώσουν την πραγματική αυτή αλήθεια πριν αφανιστούν στην κυριολεξία ή θα συνεχίσουν να ακούν και να πιστεύουν τα κατά συρροή ψέματα που τους αραδιάζουν οι κυβερνώντες και όχι μόνο, για δήθεν έξοδο από την κρίση, τερματισμό των μνημονίων και «διώξιμο» της τρόικας από τη χώρα;

Ευχή και πρόβλεψη:

Έχουμε την αίσθηση ότι πολύ σύντομα θα ζήσουμε πολιτικά γεγονότα τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ειδικά στην Πατρίδα μας, μας επιφυλάσσουν σαρωτικές αλλαγές τέτοιας μορφής που θα επιφέρουν αντίστοιχα σαρωτικές πολιτικές ανακατατάξεις και εκ βάθρων ανατροπές των υπαρχόντων πολιτικών συσχετισμών, που δεν θα αφήσουν τίποτα «όρθιο» από το παλιό.

Σημασία όμως έχει, στη φάση αυτή που θα ζήσουμε, η αντοχή και η επιμονή των δυνάμεων εκείνων που πιστεύουν σε μία ολοκληρωτική αλλαγή του σάπιου και του διεφθαρμένου, να παραμείνουν αλώβητες στη θέση τους και να δείξουν την κατανόησή τους και την αλληλεγγύη τους στον προδομένο λαό αυτής της φάσης.

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2014/07/blog-post_58.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

ΕΝΘΕΤΟ

ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ

Δημοφιλείς αναρτήσεις

back to top