ΕΝΘΕΤΟ

Powered by Blogger.

Αρχειοθήκη

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

To μέτωπο των κινητοποιήσεων των αγροτών στη Γαλλία αναζωπυρώθηκε, καθώς νέες οργισμένες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σήμερα κυρίως στα σύνορα με τη Γερμανία, όπου οι διαδηλωτές έστησαν οδοφράγματα με στόχο να εμποδίσουν την είσοδο των φορτηγών που μεταφέρουν προϊόντα από άλλες χώρες.

Οι αγρότες πραγματοποίησαν εκ νέου κινητοποιήσεις με στόχο να καταγγείλουν μεταξύ άλλων τις «στρεβλώσεις του ανταγωνισμού» που ευνοούν σύμφωνα με τους ίδιους τους συναδέλφους τους από άλλες χώρες τα έξοδα παραγωγής των οποίων είναι μικρότερα.

Οι κινητοποιήσεις ήταν ιδιαίτερα δυναμικές σήμερα στην Αλσατία (ανατολικά) όπου σύμφωνα με το πανίσχυρο συνδικάτο FNSEA αγρότες εμπόδισαν την είσοδο σε «περίπου 200-300 φορτηγά με ξένες πινακίδες» έχοντας καταλάβει από χθες θέσεις σε έξι σημεία διέλευσης, περιλαμβανομένων 5 γεφυρών, μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας.

Οι διαδηλωτές στράφηκαν εναντίον των φορτηγών που έφθαναν από τη Γερμανία τα οποία μετέφεραν αγροτικά προϊόντα ή γεωργικές πρώτες ύλες, των οποίων συστηματικά επιβεβαίωναν το φορτίο τους. Φορτηγά που μετέφεραν τυρί από τη Σλοβακία, κρέας ή φρούτα και λαχανικά αναγκάστηκαν επίσης να κάνουν στροφή 180 μοιρών.

«Εμποδίσαμε περίπου 200 έως 300 φορτηγά, που μετέφεραν προϊόντα τα οποία οδηγούν σε στρεβλώσεις ανταγωνισμού» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο περιφερειακός επικεφαλής της FNSEA, Φρανκ Σαντέρ, που επιβεβαίωσε ότι περισσότεροι από 1000 κτηνοτρόφοι και γεωργοί βρίσκονται επί ποδός στα οδοφράγματα.

Οι δημόσιες αρχές οφείλουν να βρουν «συγκεκριμένες λύσεις» προκειμένου να διευθετήσουν αυτό το πρόβλημα με τους αγρότες των γειτονικών χωρών, είπε ο ίδιος καταγγέλλοντας «τον υπερθεματισμό των προδιαγραφών» και το μεγαλύτερο εργατικό κόστος στη Γαλλία.

Στο δυτικό τμήμα, που έχει πληγεί περισσότερο από την κρίση, πολλές εκατοντάδες αγρότες από τη Βρετάνη και τη Νορμανδία απέκλεισαν με τα τρακτέρ τους έναν αυτοκινητόδρομο που συνδέει το Παρίσι με τη Βρετάνη παραλύοντας την κυκλοφορία γύρω από το Λαβάλ.

Και άλλες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν με στόχαστρο τα σούπερ μάρκετ, ιδίως στο Σεν Ζιρόν (νοτιοδυτικά), μεταξύ της Τουλούζης και της Ισπανίας, όπου οι διαδηλωτές κατέσχεσαν 300 κιλά κρέατος για να τα διανείμουν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, σύμφωνα με την FNSEA.

Oι κτηνοτρόφοι υπόσχονται να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, κυρίως στο Ζερ όπου ο υπουργός Γεωργίας Στεφάν Λε Φολ αναμένεται αύριο και όπου διεξάγεται ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ τζαζ μουσικής στην Ευρώπη, που αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς τουρίστες.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ σε επίσκεψη στην Προβάνς (νότια) επιχείρησε να κατευνάσει την οργή υποσχόμενος εκ νέου την στήριξη της κυβέρνησης.

«Οι αγρότες πρέπει να είναι σίγουροι ότι θα βρισκόμαστε στο πλευρό τους» τόνισε ο ίδιος.

http://www.drachmi5.gr/diethni/klimakonoyn-tis-kinitopoiiseis-toys-oi-galloi-agrotes-me-nea-mploka#sthash.PFbEWrW7.dpuf

Διαβάστε το ολόκληρο...

Θα πρέπει να είναι καθαρό ότι εντός των σημερινών πλαισίων κοινοβουλευτισμού δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική λύση υπέρ του λαού. Ούτε να προχωρήσουμε σε ριζική αλλαγή πορείας. Ο λόγος είναι απλός: οι κυβερνώντες έχουν περάσει στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας όλες τις βασικές δεσμεύσεις προς του δανειστές και την ευρωζώνη με αποτέλεσμα να είναι άκρως ευάλωτη η χώρα σε πιέσεις, εκβιασμούς, ακόμη και επεμβάσεις άνωθεν και έξωθεν.

Μόνο με την ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος δεσμεύσεων και συμφωνιών μπορεί να ξεκινήσει η αλλαγή πορείας. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο από την πλειοψηφία του λαού εξαναγκάζοντας σε παραίτηση την κυβέρνηση και σε διάλυση το κοινοβούλιο με σκοπό να υπάρξει μια έκτακτη, προσωρινή κυβέρνηση που μπορούμε να την ονομάσουμε Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας που θα έχει σαν βασική αποστολή να διακόψει τη συνέχεια του κράτους και να ανοίξει τον δρόμο για την διαδοχή του κράτους από μια νέα πολιτική και πολιτειακή μορφή του κυρίαρχου λαού. Πράγμα που μπορεί να γίνει με όρους δημοκρατίας μόνο με έναν τρόπο: την σύγκληση Συντακτική Εθνοσυνέλευσης και την ψήφιση νέου Συντάγματος, νέου θεμελιώδους νόμου που θα επανακαθορίζει από μηδενικής βάσης όλες τις σχέσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό του ελληνικού λαού.

Η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας θα αναδειχθεί από τα κάτω, δηλαδή από εκείνες τις συλλογικότητες που θα ηγηθούν της ανατροπής και θα εκφράζουν μαχητικά την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Η Επιτροπή αυτή θα αναλάβει να διοικεί στο μεσοδιάστημα μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης με Συντακτικές Πράξεις. Την σύνταξη και την υλοποίηση των Συντακτικών Πράξεων θα αναλάβουν οι γενικές συνελεύσεις και οι συλλογικότητες του λαού σε κάθε τομέα ευθύνης και κοινωνικής δράσης.

Με τον τρόπο αυτό θα πρέπει από την πρώτη στιγμή ο λαός απευθείας θα μάθει να αποφασίζει και να διευθετεί τις υποθέσεις του στην υγεία, στην παιδεία, στην οικονομία, κοκ. Έτσι θα δοθεί η δυνατότητα να ανασυγκροτηθεί από μηδενικής βάσης ολόκληρη η δημόσια διοίκηση και να απαλλαγεί από τον βραχνά της πολιτικής και κομματικής υποδούλωσης, καθώς επίσης και του φιλοτομαρισμού που κυριαρχεί. Ενώ ταυτόχρονα η τοπική αυτοδιοίκηση θα επανιδρυθεί από τις πρώτες κιόλας ημέρες ως κοινότητα αυτοδιοικούμενων πολιτών στη βάση της δικής τους ελεύθερης συλλογικής θέλησης.

Μια από τις πρώτες Συντακτικές Πράξεις της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας θα είναι η κατάρτιση κατηγορητηρίου και η συγκρότηση ενός μικτού ορκωτού δικαστηρίου με ευρεία συμμετοχή πολιτών όπου θα λογοδοτήσουν όλοι οι πολιτικοί, δικαστικοί, δημόσιοι λειτουργοί, δημοσιογράφοι και άλλοι που διέπραξαν εσχάτη προδοσία εναντίον του ελληνικού λαού και της χώρας. Στο σκαμνί οφείλει να καθίσει όχι μόνο η συμπολίτευση, αλλά και η αντιπολίτευση που όλο αυτό το διάστημα με την παρουσία της στην Βουλή νομιμοποιεί τις απανωτές εκτροπές και τις βάναυσες παραβιάσεις ακόμη και των πιο θεμελιωδών δικαιωμάτων του λαού.

Επίσης αυτή η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας θα ανακοινώσει την αποδέσμευση από το ευρώ και την ΟΝΕ το ταχύτερο δυνατό και την συντεταγμένη επιστροφή σε Εθνικό νόμισμα. Ταυτόχρονα θα ανακοινώσει ότι σταματά όλες τις πληρωμές των δανειστών της χώρας. Με βάση την Συνθήκη της Βιέννης του 1969, που το 1980 μετατράπηκε σε σύμβαση του ΟΗΕ, αλλά και με βάση τις βασικές προβλέψεις του διεθνούς δικαίου, θα ανακοινώσει ότι όλες οι συμφωνίες και οι συμβάσεις που υπεγράφησαν από την εποχή του πρώτου μνημονίου θεωρούνται ότι δεν διαθέτουν οιανδήποτε νομική ισχύ καθώς επιβλήθηκαν στην χώρα με ανοιχτές απειλές για άσκηση βίας, δηλαδή με εκβιασμό. Κι επομένως θεωρούνται ως μηδέποτε γενόμενες.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που θα καθίσουν στο σκαμνί οι Έλληνες πολιτικοί που αποδέχτηκαν τον εκβιασμό και έτσι διέπραξαν εσχάτη προδοσία. Όπως επίσης και ο λόγος που θα κινηθεί το ελληνικό κράτος εναντίον των κυβερνώντων και των αξιωματούχων της ευρωζώνης που επέβαλαν με εκβιασμούς και πιέσεις την μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού διαμέσου των επιβαλλόμενων πολιτικών, ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας κατά τα προβλεπόμενα του διεθνούς ποινικού δικαίου.

Για εμάς το δίλημμα είναι καθαρό: Είτε συμβιβάζεσαι με την υπάρχουσα κατάσταση και απλά διεκδικείς τρόπους να την διαχειριστείς καλύτερα, είτε την ανατρέπεις. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Όσο περιμένουμε τον από μηχανής Θεό να μας γλυτώσει με κάποιο θαύμα, τόσο θα βιώνουμε την πιο απόλυτη καταστροφή. Ρεαλιστική πρόταση είναι εκείνη που δεν αφήνει εκτεθειμένο τον λαό και την χώρα στις σημερινές απειλές. Δεν επιτρέπει να βυθίζονται άλλο στην απελπισία και την απόγνωση. Αν ο λαός το πάρει απόφαση η ανάκαμψη θα γίνει πολύ γρήγορα και με εντυπωσιακά αποτελέσματα για τα λαϊκά στρώματα από τα πρώτα κιόλας εικοσιτετράωρα. Τι πρέπει να γίνει;

Πρώτο: Να σταματήσουμε να εξαρτιόμαστε από τις δόσεις των δανείων της ευρωζώνης που δίνονται με ρήτρα την καταστροφή και το ξεπούλημα της χώρας. Η άρνηση πληρωμής θα πρέπει να συνοδευτεί με αποκήρυξη του χρέους ως παράνομου και καταχρηστικού με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Αν δεν ξεμπερδέψουμε ολοκληρωτικά από το χρέος δεν μπορούμε να μιλάμε για οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορούμε να μιλάμε για άλλη πολιτική, εκτός από ασκήσεις επί χάρτου. Το χρέος της Ελλάδας προς το ευρωσύστημα είναι τουλάχιστον 240 δις ευρώ από τα 340 δις ευρώ συνολικού δημόσιου χρέους. Πρόκειται για τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης. Τι ακριβώς κάνουμε μ’ αυτά;

Ή διαπραγματευόμαστε για να περικόψουμε κάποιο μέρος, αλλά αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα προκειμένου να πάρει τα δάνεια αυτά, ή μονομερώς καταγγέλλουμε ως απεχθείς τις συμβάσεις και τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα και επομένως διαγράφουμε μονομερώς το προϊόν αυτών των δανείων. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει.

Πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η τακτική της επαναδιαπραγμάτευσης στην περίπτωση αυτή; Πώς θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευθεί κανείς με τον μηχανισμό που τον δανείζει, όταν ο ίδιος αυτός μηχανισμός έχει αποκλείσει εκ προοιμίου την διαπραγμάτευση για έστω μερική περικοπή των χρεών; Θα πούμε εδώ για όσους δεν ξέρουν ότι ο ΕΜΣ που θα αναλάβει οσονούπω τον δανεισμό και τα χρέη προς το ευρωσύστημα της Ελλάδας, προβλέπει τα εξής στο άρθρο 32, παρ. 8 της Συνθήκης ίδρυσής του: «Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για την άσκηση των δραστηριοτήτων που προβλέπονται στην παρούσα συνθήκη, όλη η περιουσία, οι χρηματοδοτικοί πόροι και τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΜΣ δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισμό, ρύθμιση, έλεγχο και μορατόρια οποιασδήποτε φύσεως.» Κατανοητό; Πώς λοιπόν μιλάνε για ρυθμίσεις, τροποποιήσεις και μορατόρια με τους δανειστές οι οπαδοί της επαναδιαπραγμάτευσης; Ξέρουν για τι μιλάνε, ή απλά κοροϊδεύουν τον απληροφόρητο κόσμο;

Αν μάλιστα ισχύει αυτό που είπε ο Στουρνάρας μόλις πρόσφατα ότι η Ελλάδα έχει δανειστεί έως σήμερα 550 δις ευρώ και επομένως τα χρωστά στο ευρωσύστημα, τότε τι μπορούμε να κάνουμε; Προφανώς ο Στουρνάρας αναφέρεται όχι μόνο στα 240 δις ευρώ των επίσημων δανείων από το μηχανισμό στήριξης, αλλά και στα 310 που το κράτος έχει εγγυηθεί, ή έχει αναλάβει για την ενίσχυση των εγχώριων τραπεζών από το ευρωσύστημα. Πώς ξεφορτωνόμαστε αυτό το δυσθεώρητο όγκο νέου χρέους;

Μόνο με έναν τρόπο: μονομερή διαγραφή μετά από καταγγελία του, έξοδο από το ευρωσύστημα, χρεοκοπία των εγχώριων τραπεζών υπό δημόσιο έλεγχο και εκκαθάριση τους.

Γι’ αυτό και διαγραφή χρέους χωρίς να τεθεί η χώρα υπό καθεστώς χρεοκοπίας – όπως είναι σήμερα – μπορεί να γίνει μόνο φεύγοντας από την ευρωζώνη. Να δηλώσουμε δηλαδή την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ και την ευρωζώνη με σκοπό την εισαγωγή εθνικού κρατικού νομίσματος προκειμένου να έχουμε την δυνατότητα και την ελευθερία να ανατάξουμε την οικονομία μας με βάση τα δικά μας μέτρα και σταθμά, με βάση τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και όχι της ευρωπαϊκής τραπεζοκρατίας. Από κει και πέρα, θα χρειαστούμε 6-8 μήνες για να εισαχθεί το νέο εθνικό κρατικό νόμισμα. Αυτό το μεσοδιάστημα μας πρέπει να πάρουμε ορισμένα πολύ άμεσα μέτρα:

Την εθνικοποίηση της Τραπέζης της Ελλάδος και των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών που έχουν τραβήξει την περισσότερη ρευστότητα από το ευρωσύστημα. Γιατί αυτό; Για να αφήσουμε το τραπεζικό σύστημα να χρεοκοπήσει με ασφάλεια για τις καταθέσεις και την οικονομία της χώρας. Με την χρεοκοπία του θα δοθεί η δυνατότητα να ανοικοδομηθεί από μηδενική βάση χωρίς τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει προς το εξωτερικό, αλλά και με την διαγραφή των οφειλών που έχουν προς αυτό τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι.

Αποκατάσταση των ζημιών σε εισοδήματα που υπέστησαν μισθωτοί και συνταξιούχοι από την απαρχή των μνημονίων με την επιστροφή μισθών και συντάξεων στο επίπεδο προ της 5ης Μαΐου 2010. Αυτό θα γίνει με την χρήση του ηλεκτρονικού λογιστικού χρήματος των υπό δημόσιο έλεγχο τραπεζών με παράλληλη ενίσχυση με επιδοτούμενα δάνεια λειτουργικού κεφαλαίου για τους μικρομεσαίους και επαγγελματίες.

Την επιβολή ελέγχου στην κίνηση του κεφαλαίου. Με αυτόν τρόπο θα σταματήσει η αιμορραγία που τυραννά την ελληνική οικονομία και της στερεί τεράστιους χρηματικούς πόρους από το εσωτερικό της. Με τις τράπεζες εθνικοποιημένες θα σταματήσει και το πλυντήριο μαύρου χρήματος για το οποίο φημίζεται διεθνώς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Ο έλεγχος της κίνησης κεφαλαίου γίνεται εύκολα από την στιγμή που ελέγχει κανείς το τραπεζικό σύστημα και έχει να κάνει με την επιλεκτική φορολόγηση των κεφαλαίων που οδεύουν προς το εξωτερικό, ή έρχονται από το εξωτερικό.

Αφορολόγητα κέρδη, μερίσματα, τόκοι και επενδύσεις σε τίτλους στο εξωτερικό τέλος. Επίσης όσα κεφάλαια έρχονται από εξωτερικό να κερδοσκοπήσουν με αγορές ακινήτων και περιουσίας θα τους επιβάλλεται υψηλή αποτρεπτική φορολογία, ενώ όσα κεφάλαια κατευθύνονται σε επενδύσεις στην πραγματική οικονομία με όρους νέων θέσεων σταθερής απασχόλησης, ανελαστικών αμοιβών, νέας τεχνολογίας, προστιθέμενης αξίας στην παραγωγή, κοκ, τότε η μεταχείρισή τους πρέπει να είναι ευνοϊκή.

Ρητή απαγόρευση όλων των απολύσεων, όπως και η προσφυγή σε καθεστώς πτώχευσης στον ιδιωτικό τομέα. Αν πρόκειται για μικρή επιχείρηση, ελεύθερο επαγγελματία, ή ατομικό παραγωγό, το κράτος θα φροντίσει να μην κλείσει, να μην πτωχεύσει με απευθείας ενίσχυση μέσω εγγυήσεων, ή επιδοτούμενων δανείων. Αν πρόκειται για μεγάλη επιχείρηση και κυρίως για πολυεθνική, τότε θα δίνεται η δυνατότητα να την διαχειριστούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με υποστήριξη του κράτους. Ταυτόχρονα θα επιβληθούν ανελαστικά εργασιακά δικαιώματα έτσι ώστε να αναχαιτιστεί η ανεργία, ιδίως των νέων.

Άμεση παρέμβαση στο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας για προϊόντα και υπηρεσίες. Μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση της οικονομίας και να πάρει μπρος η παραγωγική μηχανή με υποκατάσταση εισαγωγών με εσωτερική παραγωγή, το κράτος θα εξασφαλίσει τον δραστικό περιορισμό όσων εισαγωγών δεν είναι απολύτως αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας και τις ανάγκες της κοινωνίας. Θα επιβάλλει επίσης ένα επιλεκτικό ανταγωνιστικό προστατευτισμό που θα βασίζεται στην απαγόρευση οποιασδήποτε εισαγωγής πριν εξαντληθεί η εσωτερική παραγωγή, ενώ κατόπιν το προϊόν που θα εισάγεται θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίδιας ποιότητας και παραγωγικής αξίας με το αντίστοιχο προϊόν εσωτερικής παραγωγής. Μόνο έτσι μπορείς να έχεις ανταγωνισμό με ισότιμους όρους.

Το βασικό μας μέλημα κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου είναι να διατηρήσουμε την κυκλοφορία του χαρτονομίσματος εντός της ελληνικής οικονομίας, η οποία σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα ανέρχεται σε 26 δις ευρώ. Για τον λόγο αυτό θα τεθεί εν ισχύ ένα καθεστώς ελέγχου της κίνησης κεφαλαίου που θα απαγορεύει την εξαγωγή χαρτονομίσματος και θα φορολογεί με πολύ υψηλό ποσοστό τις κινήσεις κεφαλαίου προς το εξωτερικό, ειδικά τις τοποθετήσεις σε μετοχές και χρεόγραφα του εξωτερικού. Ταυτόχρονα θα επιτρέψουμε την εισροή μετρητού από το εξωτερικό υπό καθεστώς ελέγχου της τοποθέτησής του, δηλαδή ελέγχου του που πάει και πώς τοποθετείται στην ελληνική οικονομία προκειμένου να προληφθεί οποιαδήποτε μορφή κερδοσκοπίας.

Οι καταθέσεις στις εγχώριες τράπεζες δεν θα δεσμευτούν, ούτε θα τεθεί πλαφόν στην κίνησή τους, αλλά θα απαγορευτεί μέχρι την έκδοση εθνικού κρατικού νομίσματος η ανάληψη μετρητού. Η ελεύθερη κίνηση των καταθετικών λογαριασμών θα μπορεί να γίνει με χρεωστικές κάρτες συναλλαγής (σαν τις κάρτες ΑΤΜ), τις οποίες θα είναι υποχρεωμένοι όλοι να τις δέχονται για την διευκόλυνση των συναλλαγών στην οικονομία χωρίς την χρήση φυσικού χρήματος. Το μέτρο αυτό επιβάλλεται από την ανάγκη να αποσυρθεί ένα σημαντικό ποσό μετρητού, χαρτονομισμάτων του ευρώ, γύρω στα 10 δις ευρώ, προκειμένου να μετατραπούν σε συναλλαγματικό απόθεμα της εθνικοποιημένης Τράπεζας της Ελλάδας. Με το συναλλαγματικό αυτό απόθεμα θα μπορέσουμε να καλύψουμε το εξωτερικό έλλειμμα εμπορευμάτων και υπηρεσιών.

Θα πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη μας ότι οι τράπεζες δεν θα έχουν ούτε τον χαρακτήρα, ούτε την μορφή την σημερινή. Θα έχουν τεθεί υπό δημόσιο έλεγχο και εκκαθάριση προκειμένου να ανακαλύψουμε που πήγαν τα εκατοντάδες δις ευρώ των ενεργητικών τους, ποιος επωφελήθηκε απ’ αυτά και ποιος πρέπει να καθίσει στο σκαμνί για απιστία και ληστρική συμπεριφορά. Με τον τρόπο αυτό θα μας δοθεί η δυνατότητα να ανοικοδομήσουμε το τραπεζικό σύστημα υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, με απόλυτη διαφάνεια συναλλαγών, από μηδενικής βάσης σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες μιας ανάπτυξης προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Έτσι θα μας δοθεί από την πρώτη στιγμή να ξεμπερδέψουμε με τα ιδιωτικά χρέη, σβήνοντας πρώτα και κύρια εκείνα που τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι αδυνατούν να εξυπηρετήσουν, αλλά και να προετοιμάσουμε την ομαλή μετάβαση στο εθνικό κρατικό νόμισμα όταν θα είμαστε έτοιμοι. Η μετάβαση αυτή θα γίνει με τους ίδιους όρους που έγινε και η μετάβαση από δραχμή σε ευρώ.

Φυσικά το κλειδί για όλα αυτά είναι η γρήγορη επανεκκίνηση της ελληνικής παραγωγής και των επενδύσεων. Αυτό μπορεί να γίνει, αφενός, με τη διάθεση ανοιχτών πιστώσεων για όσους ασχολούνται ή θέλουν να επενδύσουν στην παραγωγή με κριτήριο την προστιθέμενη αξία και τις θέσεις σταθερής απασχόλησης που παράγουν και, αφετέρου, ένα εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων στις παραγωγικές υποδομές της ελληνικής οικονομίας απαλλαγμένο από ημέτερους και μεγαλοκαρχαρίες. Όλα αυτά θα δώσουν μια απότομη ανοδική ώθηση στην οικονομία, τέτοια που όταν το εθνικό νόμισμα τελικά εισαχθεί να σταθεροποιηθεί και να αποκτήσει ισοτιμία χωρίς μεγάλες αναταράξεις.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

ΟΙ 25 ΔΕΣΜΕΣ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ 100 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.

Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να ληφθούν τις πρώτες 100 ημέρες μιας νέας διακυβέρνησης από τον ίδιο τον λαό με την μορφή της Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα στις πρώτες 100 ημέρες όλα αυτά τα μέτρα θα έχουν ολοκληρωθεί. Πρόκειται ουσιαστικά για 25 δέσμες μέτρων που πρέπει να τεθούν άμεσα σε εφαρμογή από τις πρώτες 100 ημέρες, ώστε να αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας και η ανοικοδόμηση της χώρας προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Αν δεν τεθούν σε εφαρμογή αυτές οι 25 δέσμες μέτρων από τις πρώτες 100 ημέρες της πολιτικής μεταβολής, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάκαμψη, ούτε για ριζική αλλαγή πορείας. Όσο καθυστερεί η εφαρμογή τους τόσο θα βαθαίνει η ύφεση, τόσο θα καταρρέει η οικονομία και τόσο η χώρα θα είναι ανοιχτή σε πιέσεις από το εξωτερικό και το εσωτερικό.

Ποιες είναι αυτές οι 25 δέσμες μέτρων που οφείλουμε να εφαρμόσουμε από τις πρώτες ημέρες;

Εκπόνηση και εφαρμογή ενός σχεδίου ταχύρρυθμης παραγωγικής ανασυγκρότησης με βασικό μοχλό τον δημόσιο τομέα και ένα ενισχυμένο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, προσανατολισμένο κατά προτεραιότητα στην ανάπτυξη της παραγωγής, την αύξηση της παραγωγικής προστιθέμενης αξίας και της σταθερής απασχόλησης απαλλαγμένο από τα ασφυκτικά δεσμά των μεγάλων έργων ‘κοινοτικής’ επιλογής’ αλλά και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματικών κυκλωμάτων.

Επαναφορά όλων των μισθών, συντάξεων και απολαβών στο επίπεδο της 5ης Μαΐου 2010 έτσι ώστε να αναπληρωθούν οι μεγάλες απώλειες από τη μακρόχρονη λιτότητα και να αναζωογονηθεί αποτελεσματικά η εσωτερική αγορά. Η οικονομία δεν πάσχει από έλλειψη δανείων αλλά πεθαίνει λόγω εξαφάνισης της αγοραστικής δύναμης του πληθυσμού.

Νομοθετική κατοχύρωση των κατώτερων αποδοχών που θα καλύπτουν τις ετήσιες πραγματικές βασικές ανάγκες της εργατοϋπαλληλικής οικογένειας και των κατώτερων συντάξεων στο 80% αυτών των αποδοχών.

Θεσμοθέτηση γνήσιας Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής στη βάση ενός αυθεντικού τιμάριθμου, που να μετρά το αληθινό κόστος ζωής για το εργαζόμενο νοικοκυριό.
Κατάργηση όλων των μορφών ‘ευλύγιστης’, ‘προσωρινής’ και ‘μερικής απασχόλησης’, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα και κατοχύρωση ανελαστικών στη βάση της σταθερής και μόνιμης απασχόλησης.

Εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων στην εργασία και στην κοινωνική ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους χωρίς κανενός είδους προαπαιτήσεις, διαχωρισμούς και εξαιρέσεις.
Μετατροπή του ΟΑΕΔ σε ταμείο ασφάλισης κατά της ανεργίας με τον επαναπροσανατολισμό του συνόλου των πόρων του στην πραγματική στήριξη των ανέργων, με το επίδομα ανεργίας στο 80% του βασικού μισθού για ολόκληρη την περίοδο της ανεργίας και την πλήρη κατοχύρωση κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των ανέργων.

Κατάργηση όλων των αντι-ασφαλιστικών νόμων, ρυθμίσεων και διατάξεων, επιστροφή των χρεών του κράτους και των ιδιωτών στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης, πλήρη απεξάρτηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης από την κυβέρνηση, κατοχύρωση του αναδιανεμητικού χαρακτήρα του και ουσιαστική αύξηση της συμβολής εργοδοτών και κράτους.

Κατοχύρωση ενός πραγματικά δημοσίου αυτοδιαχειριζόμενου και με κοινωνικό έλεγχο συστήματος υγείας και κοινωνικής πρόνοιας που δεν θα αποτελεί προθάλαμο για την ιδιωτική υγεία, ούτε θα το νέμονται ιδιώτες προμηθευτές, πολυεθνικές και ποικίλα κυκλώματα.

Εξασφάλιση μιας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας στη βάσει του υποχρεωτικού δημόσιου δωδεκαετούς σχολείου και της δημόσιας ανώτατης παιδείας στη βάσει των σύγχρονων απαιτήσεων για μόρφωση, έρευνα, ακαδημαϊκή και κοινωνική ζωή.

Κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών και φοροκινήτρων προς τις μεγάλες επιχειρήσεις και επιβολή συσσωρευτικής φορολογίας στα επιχειρηματικά κέρδη, στις χρηματιστικές συναλλαγές όλων των ειδών και στις πολύ μεγάλες περιουσίες κινητών και ακίνητων αξιών, όχι μόνο των φυσικών αλλά και των νομικών προσώπων.

Δραστική μείωση στο μισό της άμεσης φορολογίας των πολύ μικρών επιχειρήσεων και αξιοποίηση του συνόλου των αναπτυξιακών, επενδυτικών και άλλων επιδοτήσεων του κράτους για την άμεση στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στο πλαίσιο του σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Αναπροσαρμογή του ΦΠΑ με κριτήριο την ελάφρυνση του λαϊκού τζίρου και την επιβάρυνση της πολυτελούς ή παρασιτικής κατανάλωσης. Πλήρης διαγραφή όλων των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το δημόσιο και την εφορία τόσο των νοικοκυριών, όσο και των επιχειρήσεων που προέκυψαν από νόμους, διατάξεις και πολιτικές που επιβλήθηκαν μετά την επιβολή του πρώτου μνημονίου.

Ριζική αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος με την αντιστροφή της σχέσης άμεσων – έμμεσων φόρων και με σκοπό να πάψει να λειτουργεί ως μηχανισμός αφαίμαξης του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος, της μικρής επιχείρησης και του ατομικού παραγωγού. Ειδική φορολογική μέριμνα πρέπει να υπάρξει ώστε να δοθούν κίνητρα για εθελοντικές συνενώσεις ατομικών παραγωγών και καταναλωτών, κοινοπραξίες και συνεταιρισμούς.

Ριζική αναμόρφωση όλων των δαπανών διακυβέρνησης του κράτους με πρώτη και κύρια τη δραστική περικοπή των φανερών και μη δαπανών που συνδέονται με την κυβέρνηση, με υπουργούς, συμβούλους, βουλευτές και κόμματα, την αναθεώρηση ολόκληρης της πολιτικής κρατικών προμηθειών, την κατάργηση του σκόπιμου διοικητικού υδροκεφαλισμού, των υπεργολαβιών και εκχωρήσεων, την αναδρομική διεκδίκηση ολόκληρης της περιουσίας του δημοσίου, κινητής και ακίνητης, που δόθηκε χαριστικά, καταπατήθηκε ή ξεπουλήθηκε κατά καιρούς από τις κυβερνήσεις, την κατάργηση των μυστικών κονδυλίων και όλων των «ειδικών λογαριασμών», την κατάργηση όλων των αποκαλούμενων «ανεξάρτητων αρχών», την άμεση καταγγελία όλων των λεόντειων, χαριστικών και αποικιοκρατικών συμβάσεων και συμφωνιών του δημοσίου με «ημέτερους» και επιχειρηματικά συμφέροντα, την κατάργηση της χρηματοδότησης των ΜΚΟ και άλλων «εθελοντικών» ή ιδιωτικών οργανώσεων, την εκ βάθρων αναθεώρηση του συνόλου των στρατιωτικών δαπανών στη βάση των πραγματικών αναγκών για την εθνική άμυνα.

Εθνικοποίηση όλων των παλιών ΔΕΚΟ και την απεξάρτησή τους από τα ιδιωτικά συμφέροντα που τις νέμονται με σκοπό τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου και των σχέσεών τους τόσο ως προς την κυβέρνηση όσο και ως προς την αγορά, τον εξορθολογισμό τους προς όφελος της εργαζόμενης κοινωνίας, την επιβολή εργατικού και κοινωνικού ελέγχου, την παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας που δεν θα αποτελούν δυσβάσταχτο βάρος για το λαϊκό νοικοκυριό καθώς και την προστασία βασικών κοινωνικών και δημόσιων αγαθών από την κερδοσκοπία και τα ιδιωτικά μονοπώλια.

Εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας, όπως και των μεγάλων τραπεζών με σκοπό τον δραστικό περιορισμό της χρηματοπιστωτικής επιβάρυνσης της οικονομίας, των αναπροσανατολισμό τραπεζικού συστήματος από την τοκογλυφία και την κερδοσκοπία με «τοξικά» και μη προϊόντα στην πιστωτική στήριξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας σε συνδυασμό με την κατάργηση των στεγανών και των απορρήτων του τραπεζικού συστήματος, καθώς και την κατοχύρωση της πλήρους διαφάνειας του κοινωνικού ελέγχου στις τραπεζικές λειτουργίες.

Αντιμετώπιση της υπερχρέωσης των νοικοκυριών και των μικρών επιχειρήσεων με τη διαγραφή όλων των ιδιωτικών χρεών όσων νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων αδυνατούν να τα εξυπηρετήσουν, με την άμεση θέσπιση αναπτυξιακών και κοινωνικών κριτηρίων για την τραπεζική χρηματοδότηση, την κατάργηση όλων των επιπλέον χρεώσεων που συνοδεύουν τις χορηγήσεις και την επιβολή ανώτερων επιπέδων επιτοκίων χρηματοδότησης τα οποία θα καθορίζονται με βάση το επιτόκιο της διατραπεζικής αγοράς αλλά και τις αντοχές της εθνικής οικονομίας.

Χτύπημα των μονοπωλίων, ολιγοπωλίων και καρτέλ στην αγορά, μέσα από τη δυναμική ανάπτυξη του παραγωγικού ρόλου του κράτους, την απαγόρευση λειτουργίας παράκτιων εταιριών, την κατάργηση των εμπορικών και άλλων απορρήτων, την ονομαστικοποίηση των μετοχών, επιβολή εργατικού και κοινωνικού ελέγχου στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις -ιδίως δε στις πολυεθνικές-, την προνομιακή ενίσχυση του συνεταιρισμού, της μικρής και μεσαίας επιχείρησης, όπως και των άμεσων παραγωγών.

Άμεση στήριξη του εισοδήματος των αγροτών σε συνδυασμό με την στήριξη της παραγωγής τους που σημαίνει επιβολή καθεστώτος ανταγωνιστικής προστασίας της εγχώριας παραγωγής με βάσει κριτήρια ποιότητας και παραγωγικότητας, άμεση διαγραφή όλων των χρεών για τους υπερχρεωμένους παραγωγούς, χτύπημα της δικτατορίας των χονδρεμπόρων και των κάθε λογής μεσαζόντων, έτσι ώστε ο αγρότης να εξασφαλίζει ικανοποιητικές τιμές παραγωγού και ο καταναλωτής χαμηλές τιμές αγοράς.

Αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων της παγκόσμιας οικονομίας και των διεθνών σχέσεων με όλους τους λαούς και όλα τα κράτη στη βάση της πλήρους ελευθερίας των συναλλαγών και του αμοιβαίου οφέλους, ενάντια στη μονοπώληση της τεχνολογίας και της αγοράς από τις πολυεθνικές, ενάντια στα δεσμά και τους περιορισμούς που θέτουν οι διεθνείς οργανισμοί και οι «οικονομικές ολοκληρώσεις» των ισχυρών και των αγορών.

Κατοχύρωση της απλής αναλογικής ως πάγιου εκλογικού συστήματος για τις εθνικές και τοπικές εκλογές με κατάργηση κάθε αντιδημοκρατικού νόμου, ρύθμισης και μέτρου που νοθεύει την αυθεντική και ισότιμη συμμετοχή και έκφραση του λαού. Μαζί με την κατάργηση κάθε είδους κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων, των ΜΚΟ και ιδιωτικών ιδρυμάτων.

Δημοσιοποίηση και δημόσια αποκήρυξη όλων των μυστικών ή άλλων συμφωνιών, δεσμεύσεων και συνθηκών που έχουν αποδεχθεί κατά καιρούς οι κυβερνήσεις, τόσο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, όσο και μονομερώς με τις ΗΠΑ και άλλες χώρες, οι οποίες βλάπτουν τα άμεσα συμφέροντα του λαού και της χώρας, υπονομεύουν την εθνική κυριαρχία της και θέτουν υπό αμφισβήτηση την εθνική της ακεραιότητα.

Άμεση επιστροφή όλων των στρατιωτικών αποστολών που έχουν σταλεί στο εξωτερικό και υιοθέτηση όλων των αναγκαίων μέτρων που δεν θα επιτρέπουν σε καμία ξένη δύναμη να χρησιμοποιεί την επικράτεια της χώρας για τους δικούς της πολιτικούς και στρατιωτικούς σκοπούς.
Προκήρυξη εκλογών για Συντακτική Εθνοσυνέλευση με ευρύ μέτρο εκπροσώπησης του ίδιου του λαού και με μοναδικό σκοπό τη σύνταξη και ψήφιση νέου αληθινά δημοκρατικού Συντάγματος.

Με την ψήφιση του νέου Συντάγματος η Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας διαλύεται μαζί με την Συντακτική Εθνοσυνέλευση και προκηρύσσονται εκλογές για την τακτική διακυβέρνηση της νέας δημοκρατικής πολιτείας των Ελλήνων πολιτών.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι οικονομολόγος, ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

www.epamhellas.gr/

Διαβάστε το ολόκληρο...





Διαβάστε το ολόκληρο...

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Με το υπό τον τίτλο «Τι είναι και τι δεν είναι το Εναλλακτικό σχέδιο» άρθρο αναρτημένο στο προσωπικό του ιστολόγιο, ο Κώστας Λαπαβίτσας επιχειρεί να απαντήσει στους θιασώτες των μονοδρόμων και των μνημονίων εντός ευρωζώνης.

Γράφει συγκεκριμένα: «Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω του καλούς οπαδούς του μονόδρομου, αλλά αναλυτικός σχεδιασμός της εξόδου υπάρχει από καιρό. Η δημόσια κατάθεσή του είναι θέμα πολιτικό και θα γίνει όταν θα το επιλέξει η πλευρά που εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί υπέρ της εξόδου. Περιττό να ειπωθεί ότι η πλευρά αυτή -που βρίσκεται κυρίως μέσα στο Σύριζα -……».

Συμφωνούμε με τον κ. Λαπαβίτσα ως προς το πρώτο σκέλος. Αναλυτικός σχεδιασμός της εξόδου από το ευρώ υπάρχει όντως από καιρό. Έχει κατατεθεί δημόσια ήδη από το Γενάρη του 2014 από το Δημήτρη Καζάκη και το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο με τίτλο «Το πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών μιας κυβέρνησης Παλλαϊκού Μετώπου». Έκτοτε πληθώρα άρθρων περιγράφουν αναλυτικά και βήμα το βήμα τον τρόπο μετάβασης. Επάνω σε αυτό το σχέδιο δεν υπήρξε ουδεμία αρνητική τοποθέτηση, ούτε κάποιος επιχείρησε να το αμφισβητήσει, έτσι ώστε να ανοίξει μια γόνιμη και εποικοδομητική συζήτηση γι’ αυτό το κατ’ εξοχή φλέγον ζήτημα, που απασχολεί την ελληνική κοινωνία και έχει μετατραπεί μετά και τα τελευταία πραξικοπηματικά γεγονότα σε ζήτημα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και τον ελληνικό λαό.

Δεν μας αφορά το κατά πόσο ο κ. Λαπαβίτσας γνωρίζει το παραπάνω σχέδιο του ΕΠΑΜ, ούτε αν...
το γνωρίζει γιατί δεν τοποθετείται επί αυτού του απολύτως συγκεκριμένου σχεδίου, αλλά μας γεννάται η απορία: Πότε άραγε περιμένει ο κ. Λαπαβίτσας και η πλευρά που υπονοεί εντός του ΣΥΡΙΖΑ, να επιλέξουν να μας ενημερώσουν για τη δική τους πρόταση; Πότε το θέμα της εναλλακτικής λύσης θα το θέσουν ως κυρίαρχο ζήτημα του δημόσιου διαλόγου; Γιατί μας το κρατάνε ως τώρα εφτασφράγιστο μυστικό; Γιατί επιτρέπουν το θέμα «της συντεταγμένης εξόδου από την καταστροφική και αποτυχημένη ΟΝΕ» να έχει γίνει «έρμαιο πολιτικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών και βορά των συστημικών ΜΜΕ», όπως ο ίδιος παραδέχεται; Μήπως δεν είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ που έριξε την οποιαδήποτε διαφορετική προοπτική για τη χώρα στο «λάκκο των λεόντων» μέσω της υποτιθέμενης «σκληρής» διαπραγμάτευσης; Μήπως δεν είναι οι σύντροφοι του κ. Λαπαβίτσα που πρωτοστατούν στην κατασυκοφάντηση της οποιασδήποτε άλλης εναλλακτικής εκτός του μνημονιακού μονόδρομου; Ή μήπως ο κ. Λαπαβίτσας θεωρεί ότι αποκρύβοντας ένα τέτοιο σχέδιο από το λαό, το προστατεύει από τους εχθρούς του; Μα ένα σχέδιο με λογική συνάφεια των βημάτων που οφείλουν να ακολουθηθούν, επιστημονικά τεκμηριωμένο και πολιτικά υποστηριζόμενο δεν έχει ανάγκη τέτοιας προστασίας. Εφ΄ όσον υπάρχει, κατατίθεται και υπόκειται στη δημόσια κριτική.

Οι πολίτες που αισθάνονται στο πετσί τους τις επιπτώσεις των μνημονίων και του δόγματος «πάσει θυσία στο ευρώ» μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα από κάθε άλλον το δίκαιο και το ορθό, από το άδικο και το λανθασμένο. Αρκεί να τους παρουσιαστεί και να μπορούν να επιλέξουν. Το 62% του ΟΧΙ κάτω από την απέραντη τρομοκρατία των ΜΜΕ που φοβάται ο κ. Λαπαβίτσας και με έμπρακτη απόπειρα παραχάραξης της βούλησής του, με το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls, από την κυβέρνηση που διαφωνεί μεν, αλλά στηρίζει δε -παρά το πραξικόπημα-, αποδεικνύει του λόγου το αληθές!

Γιατί μας κρύβουν το σχέδιό τους λοιπόν; Μα αν σήμερα ένα τέτοιο σχέδιο αντιμετωπίζει τη λύσσα των ευρωλάγνων, τι είναι εκείνο που τον πείθει ότι αύριο θα είναι καλύτερα;

Μα αν δεν είναι σήμερα ο καταλληλότερος χρόνος, πότε θα είναι; Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο σε αυτήν την έρμη χώρα; Διότι τίποτα δεν θα έχει απομείνει, όταν διαπιστωθεί ότι το πρόγραμμα που ακολουθείται θα έχει αποτύχει.

Πείτε την αλήθεια κ. Λαπαβίτσα, είτε δεν διαθέτετε σχέδιο και δεν θέλετε από εγωισμό, ή άλλη αιτία να δεχθείτε το σχέδιο του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, είτε κάνετε επί της ουσίας πλάτες στους ευρωλάγνους, δυσφημώντας με τον τρόπο σας την εναλλακτική λύση.

Λέτε συνεχίζοντας: «Αυτό όμως που μπορεί και πρέπει να γίνει, μέσα στον ορυμαγδό υπερβολής, της διαστρέβλωσης και του καθαρού ψεύδους των τελευταίων ημερών, είναι μια σοβαρή συζήτηση για το τι ακριβώς μπορεί και πρέπει να είναι ένα «Σχέδιο Εξόδου»».

Τι εννοείτε εδώ; Αντί να μπούμε στην καρδιά του ζητήματος και να πείσουμε για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος, να απεραντολογούμε απλά για το τι και πως; Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει θεωρίες και τίποτα επί του συγκεκριμένου.

Στη συνέχεια ο κ. Λαπαβίτσας προχωρεί στο τι είναι ένα «σχέδιο εξόδου» κατά την προσωπική του εκτίμηση.

Όμως ένα τέτοιο σχέδιο δεν είναι ένα τεχνοκρατικό σχέδιο που εξελίσσεται βάσει διαγραμμάτων και ποσοτικών υπολογισμών. Αυτό αφορά σε ένα δεύτερο επίπεδο υποστήριξης. Συνεπώς η δυσκολία στην εκπόνηση ενός τέτοιου σχεδίου δεν βρίσκεται εκεί.

Το σχέδιο μετάβασης είναι κατ’ εξοχήν ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ Σχέδιο. Ένα πολιτικό σχέδιο με συγκεκριμένους στόχους, άμεσα υλοποιήσιμους, με σαφώς περιγραφόμενα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή και με επίσης σαφή καθορισμό των μέσων και των εργαλείων επίτευξης κάθε ενδιάμεσου στόχου. Εάν δεν υπάρχει το πολιτικό σχέδιο που θα καθιστά σαφές το που θέλουμε να πάμε και θα περιγράφει τον τρόπο και ταυτόχρονα -ως απόλυτο προαπαιτούμενο- η αποφασιστικότητα για την υλοποίησή του, κάθε τεχνοκρατικός σχεδιασμός θα γίνεται εν κενώ και θα είναι καταδικασμένος να μείνει στα χαρτιά.

Η αντίληψη που εγκλωβίζει ένα τέτοιο πολιτικό σχέδιο σε ένα καθαρά τεχνοκρατικό επίπεδο ουσιαστικά το ακυρώνει, αφού το μεταφέρει από τη σφαίρα της κοινωνικής διεργασίας στο πειραματικό εργαστήρι κάποιων υποτίθεται ειδικών, που προσπαθούν ακριβώς να μετατρέψουν μια δυναμική πολιτική ανατροπής συσχετισμών σε συνταγή μαγειρικής, όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Λαπαβίτσας (από διαφορετική οπτική). Μα η κοινωνία σήμερα δεν έχει ανάγκη από τέτοιες συνταγές, αλλά από ένα απόλυτα συγκεκριμένο και πειστικό πολιτικό σχέδιο και τον φορέα υλοποίησής του. Τα υπόλοιπα βρίσκονται, αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση.

Το ΕΠΑΜ τοποθετείται και απαντά με απόλυτη σαφήνεια και ως προς το Σχέδιο και ως προς το φορέα υλοποίησής του, εσείς κ. Λαπαβίτσα, κρύβετε το σχέδιο μη και σας το ματιάσουν και περιμένετε να αποτύχει το 3ο μνημόνιο μπας και ο ΣΥΡΙΖΑ αντιληφθεί το φόνο -που ο ίδιος σήμερα διαπράττει- και προσπαθήσει τότε να αναστήσει το νεκρό!

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2015/07/blog-post_110.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Aθήνα: Σε έξι βασικά λάθη που έκανε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης χρέους και τα οποία έπρεπε να είχε αποφύγει βάσει των εμπειριών που είχε στο παρελθόν αναφέρεται η Νάιρι Γουντς, κοσμήτορας της Blavatnik School of Government και διευθύντρια του προγράμματος Global Economic Governance στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε άρθρο της στο Project Syndicate.

Όπως υποστηρίζει τις τελευταίες δεκαετίες , το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει μάθει έξι σημαντικά μαθήματα για το πώς να διαχειρίζεται κρίσεις κυβερνητικού χρέους. Όλα όμως αγνοήθηκαν στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης.

Ένα βασικό μάθημα είναι πως όταν καθίσταται απαραίτητο ένα πρόγραμμα διάσωσης, πρέπει να γίνεται άπαξ και οριστικά. Το ΔΝΤ το έμαθε αυτό το 1997, όταν ένα ανεπαρκές πρόγραμμα διάσωσης της Νότιας Κορέας επέβαλε δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων. Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι ακόμη χειρότερο, καθώς το σχέδιο των 86 δισ. ευρώ που συζητείται σήμερα ακολουθεί ένα πρόγραμμα διάσωσης 110 δισ. το 2010 και 130 δισ. το 2012.

Ένα άλλο μάθημα που αγνοήθηκε είναι πως δεν πρέπει να διασώζονται οι τράπεζες. Το ΔΝΤ το έμαθε με τον δύσκολο τρόπο τη δεκαετία του 1980, όταν μετέφερε κόκκινα τραπεζικά δάνεια λατινοαμερικανικών κυβερνήσεων στα δικά του βιβλία και στα βιβλία άλλων κυβερνήσεων. Στην Ελλάδα, κόκκινα δάνεια εκδομένα από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες μεταφέρθηκαν στα δημόσια βιβλία, μεταβιβάζοντας την έκθεση όχι μόνο στους ευρωπαίους φορολογουμένους αλλά σε όλα τα μέλη του ΔΝΤ.

Το τρίτο μάθημα που απέτυχε να εφαρμόσει το ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι πως η λιτότητα συχνά οδηγεί σε φαύλο κύκλο, καθώς οι δημοσιονομικές περικοπές κάνουν την οικονομία να συρρικνώνεται πολύ περισσότερο. Καθώς το ΔΝΤ δίνει βραχυπρόθεσμα δάνεια, υπήρχε κίνητρο να αγνοηθούν οι επιπτώσεις της λιτότητας προκειμένου να καταστούν δυνατές προβλέψεις ανάπτυξης που θα υπονοούσαν ικανότητα αποπληρωμής.

Τέταρτον, το ΔΝΤ έχει μάθει πως οι μεταρρυθμίσεις έχουν τις περισσότερες ελπίδες να εφαρμοστούν όταν είναι λίγες και προσεκτικά επικεντρωμένες. Είναι μεγάλος ο πειρασμός για τους πιστωτές να επιμείνουν σε έναν μακρύ κατάλογο μεταρρυθμίσεων. Μια κυβέρνηση όμως ταλανιζόμενη από την κρίση θα δυσκολευτεί να διαχειριστεί πολλαπλές αξιώσεις.

Το πέμπτο μάθημα είναι πως οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν πολλές πιθανότητες επιτυχίας, εκτός αν η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να τις εφαρμόσει. Όροι και προϋποθέσεις που εκλαμβάνονται ως επιβληθέντα έξωθεν, σχεδόν σίγουρα αποτυγχάνουν. Στην περίπτωση της Ελλάδας, εσωτερικοί πολιτικοί λόγοι οδήγησαν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να κάνουν επίδειξη ασφυκτικής πίεσης. Και το ΔΝΤ θέλησε να δείξει ότι ήταν εξίσου σκληρό με την Ελλάδα όσο με τη Βραζιλία, την Ινδονησία και τη Ζάμπια – και ας ήταν αυτό τελικά αντιπαραγωγικό.

Το έκτο μάθημα που αγνόησε το ΔΝΤ είναι πως η διάσωση χωρών που δεν ελέγχουν πλήρως τα νομίσματά τους ενέχει επιπρόσθετους κινδύνους. Όπως έμαθε στην Αργεντινή και στη Δυτική Αφρική, οι χώρες αυτές στερούνται ένα από τα ευκολότερα μέσα προσαρμογής σε μια κρίση χρέους: την υποτίμηση. Έχοντας αποτύχει να προειδοποιήσει την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία για τους κινδύνους της ένταξης σε μια νομισματική ένωση, το ΔΝΤ θα έπρεπε να είχε εξετάσει κατά πόσον ήταν εξαρχής σωστό ή απαραίτητο να παρέμβει στην κρίση της ευρωζώνης.

Πηγή: news.in.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Λόγω της δραματικής αύξησης των προσφύγων που φτάνουν στην Ελλάδα και συνεχίζουν μετά το ταξίδι τους μέσω των Δυτικών Βαλκανίων, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Υπατης Αρμοστείας πραγματοποιούν από χθες επίσκεψη στη Λέσβο.
Ο Διευθυντής του Γραφείου Ευρώπης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, κ. Vincent Cochetel, και η Διευθύντρια Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης, Ασφάλειας και Προμηθειών, κ. Terry Morel, επισκέπτονται την Ελλάδα ώστε να εκτιμήσουν την κατάσταση και να επανεξετάσουν το εύρος των παρεμβάσεων της Υ.Α. για τη στήριξη των αρχών, των ΜΚΟ και της κοινωνίας των πολιτών.

Μία επίσκεψη ανάλογου επιπέδου διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα στη Σερβία και την ΠΓΔΜ, όπου κατευθύνονται πρόσφυγες από την Ελλάδα στο ταξίδι τους προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Kαθημερινή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Το «χαρτί» του διαρκούς συνεδρίου αυτό το σαββατοκύριακο έπεσε αιφνιδιαστικά στο τραπέζι του διαλόγου, στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ που συνεδρίασε χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα.
Για πρώτη φορά οι συνεργάτες του πρωθυπουργού επανεξετάζουν την στάση τους για έκτακτο συνέδριο και «υποχωρούν», προκειμένου να ξεπεραστεί η εσωστρέφεια.

Ενώ ως σήμερα ο πρωθυπουργός ήθελε πρώτα να κλείσει η συμφωνία και μετά να αρχίσει το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με την εσωκομματική αντιπολίτευση, φαίνεται πως άλλαξε γνώμη.
Στην σημερινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος που ξεκίνησε στις 17:30 το απόγευμα και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 8, η πλευρά Τσίπρα ζήτησε την άμεση σύγκληση διαρκούς συνεδρίου - κάτι που ήταν πρόταση του Αριστερού Ρεύματος ως τώρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας έριξε το θέμα του διαρκούς συνεδρίου αυτό το σαββατοκύριακο στο τραπέζι, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το εσωκομματικό τοπίο, με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να επιδιώκει να αποσπάσει ένα «Ναι» ή «Οχι» στη συμφωνία.

Την ίδια ώρα, η Αριστερή Πλατφόρμα- που ζητούσε διαρκές συνέδριο- μετά από τον ελιγμό Τσίπρα υποστηρίζει ότι το διαρκές συνέδριο μπορεί μόνο να επαναβεβαιώσει τις αποφάσεις του κανονικού συνεδρίου και όχι να τις αλλάξει.

Το ζήτημα θα ξεκαθαρίσει την Πέμπτη, καθώς αποφασίστηκε να συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή, προκειμένου να κριθούν οι συλλογικές διαδικασίες του Κόμματος για την επόμενη περίοδο. Στη συνεδρίαση, η πλειοψηφία των μελών της Πολιτικής Γραμματείας επέμεινε στην πρόταση για συντεταγμένες διαδικασίες και Έκτακτο Συνέδριο τον Σεπτέμβρη, ενώ κατόπιν αιτήματος για άμεση απόφαση, κατατέθηκαν προτάσεις για δημοψήφισμα ή Διαρκές Συνέδριο τις επόμενες μέρες.

Από την πλευρά Τσίπρα θεωρούν ότι θα πρέπει να τελειώσει άμεσα η περίοδος της εσωστρέφειας, καθώς θεωρούν ότι από την πλευρά της μειοψηφίας έχουν σηκώσει τους τόνους της αντιπαράθεσης σε τέτοιο βαθμό, που ζημιώνει την κυβέρνηση.

Όπως ανακοινώθηκε εν τω μεταξύ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας το μεσημέρι της Τετάρτης στις 12:00 θα παραχωρήσει συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό που ελέγχεται από το ΣΥΡΙΖΑ, «Στο Κόκκινο» και πιθανότατα εκεί αναφερθεί και στις ραγδαίες εσωκομματικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αριστερή Πλατφόρμα: Να σταματήσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις
Την ίδια ώρα, τρία στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, με δήλωσή τους καλούν την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως τις διαπραγματεύσεις.
Στη δήλωση του υπογράφουν ο Αντώνης Νταβανέλος, ο Στάθης Λεουτσάκος και η Σόφη Παπαδόγιαννη, τονίζεται ότι ο μόνος δρόμος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η άμεση επιστροφή στις αντιμνημονιακές ρίζες του.

Αναλυτικά το κείμενο:
1. Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως τις διαπραγματεύσεις που οδηγούν στο μνημόνιο

3, και να προχωρήσει ενεργοποιώντας το λαϊκό παράγοντα, στο σχεδιασμό της εναλλακτικής λύσης απέναντι στους εκβιασμούς των δανειστών.

2. Ζητήσαμε την άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής το σαββατοκύριακο, η οποία με βάση το καταστατικό, τις συνεδριακές αποφάσεις, τη λαϊκή εντολή των εκλογών της 25ης Γενάρη και του δημοψηφίσματος στις 5 Ιούλη, έχει καταστατική δημοκρατική υποχρέωση να απορρίψει τη μνημονιακή συμφωνία και να καλέσει την κυβέρνηση να επιστρέψει στις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

3. Ζητούμε την άμεση σύγκληση του Διαρκούς Συνεδρίου, πριν συναφθεί οποιαδήποτε νέα μνημονιακή συμφωνία, ώστε το κόμμα να μη βρεθεί προ τετελεσμένων. Το Διαρκές Συνέδριο έχει καταστατική δημοκρατική υποχρέωση να απορρίψει τη μνημονιακή συμφωνία και να καλέσει την κυβέρνηση να τηρήσει το αντιμνημονιακό- προοδευτικό της πρόγραμμα.

4. Το γεγονός ότι ελήφθησαν κρίσιμες αποφάσεις και μάλιστα σε ριζική αντίθεση με τις προγραμματικές δεσμεύσεις του κόμματος ερήμην των συλλογικών του οργάνων συνιστά ακύρωση του Καταστατικού και καθιστά αυτές τις αποφάσεις έκθετες και αντικαταστατικές.

5. Η τήρηση των συλλογικών δημοκρατικών διαδικασιών στο κόμμα, η εφαρμογή των προγραμματικών μας δεσμεύσεων και η τήρηση της λαϊκής εξουσιοδότησης και εντολής που μας δόθηκε στις 25 Γενάρη και στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη, αποτελούν απαραβίαστες αρχές για το κόμμα, αναπόδραστη καταστατική μας υποχρέωση και θεμελιώδη βάση της ενότητάς μας. Η διεξαγωγή κορυφαίων δημοκρατικών συλλογικών διαδικασιών, όπως ενός έκτακτου Συνεδρίου δεν μπορεί να αποφασίζονται μόνο και μόνο ως απόπειρα να επικυρώσουν εκ των υστέρων απαράδεκτα μνημονιακά τετελεσμένα, τα οποία μάλιστα παραβιάζουν τη λαϊκή εντολή.
Οσο δε αφορά την πρόταση για εσωκομματικό δημοψήφισμα, σημειώνουμε ότι θα είναι τουλάχιστον παράδοξο λίγες εβδομάδες μετά το μεγάλο Οχι» στο λαϊκό δημοψήφισμα, το κόμμα που πρωτοστάτησε στη μάχη της 5ης Ιούλη να ζητά τώρα από τα μέλη του να εγκρίνουν το «Ναι» στο μνημόνιο 3. Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του δεν υπάρχει άλλος δημοκρατικός και καταστατικός δρόμος από την άμεση επιστροφή στις αντιμνημονιακές ρίζες του.

Κλίμα έντασης και διαφωνιών
Η αντιπαράθεση Τσίπρα-Λαφαζάνη γίνεται με επίκεντρο την υπογραφή της νέας συμφωνίας με τους δανειστές: Η ηγεσία θεωρεί ότι πρέπει να ολοκληρωθεί η προσπάθεια που ξεκίνησε με τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου και να επιτευχθεί η ένταξη της χώρας στον ESM, που θα εξασφαλίσει χρηματοδοτική ομπρέλα για τη χώρα την επόμενη τριετία, με αντάλλαγμα ένα σκληρό δημοσιονομικό και διαρθρωτικό πρόγραμμα.

Οι διαφωνούντες, κυρίως η αριστερή πτέρυγα, ζητούν να σταματήσουν οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και να μην υπογραφεί το συζητούμενο μνημόνιο, αλλά να αναζητηθεί εναλλακτική λύση.
Πηγή: iefimerida

Διαβάστε το ολόκληρο...

Συνέντευξη στον τουρκικό Τύπο
REUTERS/YIANNIS KOURTOGLOU
Ο Κύπριος Πρόεδρος υπογράμμισε ότι «υπάρχει μια πολύ θετική ατμόσφαιρα προς το παρόν για τις διαπραγματεύσεις» και ανέφερε ότι τα πιο δύσκολα ζητήματα είναι το περιουσιακό και το εδαφικό (φωτ. αρχείου).
«Το όνομα που επιθυμώ από καρδιάς είναι Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου» υποστήριξε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Κύπρου, Νίκος Αναστασιάδης, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ».
Ο κ. Αναστασιάδης διέψευσε ότι στις διαπραγματεύσεις με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων έχει προταθεί το όνομα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κύπρος», αποκαλύπτοντας ωστόσο, ότι ο ίδιος έχει προτείνει το όνομα «Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου».

Όπως επισήμανε, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) είναι διαφορετικό σε σχέση με τα άλλα τουρκικά πολιτικά κόμματα στο θέμα του Κυπριακού, προσθέτοντας ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας έχει εκφράσει την ανάγκη για επίλυση του Κυπριακού.
Μάλιστα, ο κ Αναστασιάδης επισήμανε ότι ο κ. Ερντογάν είναι ένας ιστορικός ηγέτης για την Τουρκία.
Παράλληλα, ο Κύπριος Πρόεδρος υπογράμμισε ότι «υπάρχει μια πολύ θετική ατμόσφαιρα προς το παρόν για τις διαπραγματεύσεις» και ανέφερε ότι τα πιο δύσκολα ζητήματα είναι το περιουσιακό και το εδαφικό.
«Θέλουμε να καταλήξουμε σε μια συμφωνία, λαμβάνοντας υπόψη τις αμοιβαίες ανησυχίες μας», τόνισε εν συνεχεία.
Παράλληλα, ο κ. Αναστασιάδης διέψευσε ότι στις διαπραγματεύσεις με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων έχει προταθεί το όνομα «Ενωμένη Ομόσπονδη Κύπρος». «Το όνομα που επιθυμώ από καρδιάς είναι Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου», διευκρίνισε χαρακτηριστικά.
«Η επιτυχία των διαπραγματεύσεων στην Κύπρο θα επηρεάσει θετικά όλες τις χώρες της περιοχής και το κυπριακό κράτος θα αποτελέσει παράδειγμα στην περιοχή» συμπλήρωσε ο κ. Αναστασιάδης.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Αθήνα
Στην διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας και στην κατάληψη μέρους των μεριδίων που διαθέτει παγκοσμίως, αποσκοπούν σύμφωνα με Έλληνες εφοπλιστές οι πιέσεις των θεσμών για την αλλαγή της φορολογήσεως των ελληνικών εφοπλιστικών επιχειρήσεων.

Η ελληνική εφοπλιστική κοινότητα βλέπει πίσω από τους χειρισμούς των ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ γερμανικά συμφέροντα και στη βάση αυτή καταγγέλλει δόλιους χειρισμούς που αποβλέπουν είτε στην υπερ - φορολόγηση και στην σταδιακή εξουθένωση των εταιρειών του κλάδου, είτε στον εξαναγκασμό τους σε μετοίκηση σε ναυτιλιακές χώρες εκτός Ευρώπης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Εστία» ο ίδιος ο πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) Θεόδωρος Βενιάμης έχει καταγγείλει προσφάτως πως η κριτική που ασκείται εναντίον της φορολογικής μεταχείρισης της ελληνόκτητης ναυτιλίας από το ελληνικό κράτος είναι «κακοπροαίρετη, ατεκμηρίωτη και εν πολλοίς ιδιοτελής και ψευδής».

Σύμφωνα με τον κ. Βενιάμη το ελληνικό μοντέλο του φόρου χωρητικότητας των πλοίων, ακολουθήθηκε από σχεδόν όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Κύπρος και η Μάλτα και μάλιστα σε ορισμένα από αυτά με ακόμη πιο ευνοϊκή δομή.

Η ΕΕΕ επισημαίνει πως οι Γερμανοί πλοιοκτήτες μείωσαν την φορολόγησή τους στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 υιοθετώντας αντίστοιχο φορολογικό σύστημα με το ελληνικό. Ωστόσο, εξαιτίας κάκιστων χειρισμών του ναυτιλιακού τους συμπλέγματός δεν απέφυγαν την διάβρωση των γερμανικών μεριδίων στην παγκόσμια ναυτιλία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Lloyd's Register ο ελληνικών συμφερόντων στόλος ξεπερνά σήμερα τα 4.057 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 314,4 εκατομμυρίων τόνων, όταν ο γερμανικών συμφερόντων στόλος μόλις αγγίζει τα 2.600 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 65 εκατομμυρίων τόνων.

Στην ελληνική σημαία τον Μάιο βρίσκονταν 1.837 πλοία, όταν στην αντίστοιχη γερμανική τον ίδιο μήνα ευρίσκονταν μόλις 354 πλοία. Είναι χαρακτηριστικό πως μέσα σε ένα χρόνο ο γερμανόκτητος στόλος έχει μειωθεί κατά 200 πλοία.
ΒΗΜΑ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τελικά είμαστε ή δεν είμαστε «κάθε λέξη του Συντάγματος»;

του ΚΙΜΠΙ
Προσπαθώ να κρατάω την ψυχραιμία μου. Όπως όλοι, υποθέτω. Δεν είναι κι εύκολο. Η μαλακία πάει σύννεφο. Το θράσος πέφτει σαν το χαλάζι. Οι άνθρωποι (λέμε τώρα) που έχουν καταλάβει την εξουσία εδώ και 6 χρόνια πραξικοπηματικά, οι μηχανισμοί που έχουν καταλύσει κάθε έννοια κρατικής και λαϊκής κυριαρχίας, που έχουν εξαφανίσει κάθε ίχνος κοινοβουλευτικού προσχήματος, η συμμορία που δεν λογοδότησε ποτέ για την εν μια νυκτί υποτίμηση της δραχμής τον Μάρτιο του 1998 (12,3% έναντι του ECU) και για την εν μια νυκτί επίσης ανατίμηση (κατά 3,5%, τον Ιανουάριο του 1999, πολλά λεφτά βγήκαν σε λίγους μήνες), οι τύποι που δεν έδωσαν ποτέ λογαριασμό για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, για το ξεπούλημα των τραπεζών με χρήματα των φορολογουμένων, όλοι αυτοί που τρέφονται εδώ και δεκαετίες με το πτώμα της ελληνικής οικονομίας, καρυκευμένο με τα μπαχαρικά του σεσηπότος ευρωπαϊσμού, τώρα κουνάνε το δάχτυλο. Στήνουν σκηνικό ποινικοποίησης οποιασδήποτε αναφοράς σε εναλλακτική λύση πέρα από τα μνημόνια. Σε λίγο θα ζητήσουν ν’ ανοίξουν οι φυλακές και τα ξερονήσια για οποιονδήποτε τολμάει να ψελλίσει τις λέξεις «δραχμή» ή «εθνικό νόμισμα».

*** Να ξεκαθαρίζουμε: Δεν πρόκειται να υπερασπίσω τον Γ. Βαρουφάκη και τα δικά του περίεργα, τεχνοκρατικά Plan B. Στο μπλογκ αυτό – και όχι μόνο- έχουν κατατεθεί έγκαιρα (http://kibi-blog.blogspot.gr/2015/02/blog-post.html) οι βαθύτατες αντιρρήσεις στην αυτοκαταστροφική τακτική διαπραγμάτευσης που οδήγησε στα γνωστά. Θα υπερασπιστώ, όμως, το αυτονόητο: το δικαίωμα και τελικά τη συνταγματική υποχρέωση του τέως υπουργού Οικονομικών και οποιουδήποτε πρώην και νυν υπουργού Οικονομικών να επεξεργάζεται Plan B, και C και D και όσα χρειάζονται προκειμένου να είναι έτοιμος να αποτρέψει επίθεση στη χώρα και στον λαό της. Και για το ότι υπήρξε επίθεση εις βάρος της χώρας και της τεράστιας κοινωνικής πλειοψηφίας δεν υπάρχει άνθρωπος με στοιχειώδη κοινό νου που να το αρνείται. Επομένως, καλά έκανε ο Γ. Βαρουφάκης και επεξεργαζόταν Plan B. Και το ίδιο έπρεπε να έχει κάνει και ο Παπακωνσταντίνου, και ο Βενιζέλος, και ο Στουρνάρας, και ο Χαρδούβελης, διαδοχικοί υπουργοί Οικονομικών της μνημονιακής άλωσης. Αυτοί θα έπρεπε να ελέγχονται γιατί παρέδωσαν τη χώρα στο παρακράτος της τρόικας και γιατί δεν κατέστρωσαν ποτέ ένα Plan B στοιχειώδους άμυνας. Η τρόικα και οι υφιστάμενοί της ήταν και είναι το παρακράτος, όχι όσοι, ως όφειλαν, κατέστρωναν ένα στοιχειώδες σχέδιο άμυνας. Το αν το σχέδιο αυτό ήταν σωστό, άρτιο είναι μια άλλη ιστορία. Είναι, όμως, μέρος της ίδιας ιστορίας γιατί- αν πράγματι υπήρξε- δεν έγινε η παραμικρή απόπειρα να εφαρμοστεί.

*** Η συμμορία του ευρώ, που κουνάει το δάχτυλο, που περιγράφει νομισματικά πραξικοπήματα, που έχει μετατρέψει τα δελτία των 8 σε CSI Μαϊάμι, που διαστρεβλώνει ακόμη και την πληρωμένη «ερευνητική» προπαγάνδα για την «κόλαση της δραχμής» (βλέπε εδώ: http://costaslapavitsas.blogspot.gr/2015/07/ernst-young.html) και στήνει εικονικά στρατοδικεία εναντίον του «λόμπι της δραχμής», παίρνει την εκδίκησή της γι’ αυτό που υπέστη με το «όχι» της 5ης Ιουλίου. Η εκλεκτή της τρόικας και των ελεγκτικών εταιρειών, η σύμβουλος που έκανε καριέρα στην PriceWaterhouse Coopers κατά την περίοδο που η εταιρεία πρωτοστατούσε στα σκάνδαλα φοροαποφυγής του Λουξεμβούργου (ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες εδώ: http://www.thepressproject.gr/luxleaks/details.php?aid=68887), η επικεφαλής της «ανεξάρτητης» γενικής γραμματείας εσόδων, - που ο κ. Βαρουφάκης και το νέο μνημόνιο την θέλουν ακόμη πιο «ανεξάρτητη»- ετοιμάζει και ΕΔΕ για να διαπιστωθεί η τέλεση ενδεχόμενων ποινικών και πειθαρχικών παραπτωμάτων. Εκεί που μας χρωστάγανε, θα μας πάρουν και το βόδι. Ο.Κ., αναμενόμενο το παρακράτος της τρόικας στην Ελλάδα να κάνει ό,τι μπορεί για να γελοιοποιήσουν και να ποινικοποιήσουν ακόμη και τη σκέψη. Οι άλλοι, όμως, τι κάνουν; Μήπως ψιλοβολεύονται με την επιχείρηση ποινικοποίησης της εναλλακτικής, έστω και άτεχνα και με τεράστια κενά διατυπωμένης; Αν είναι έτσι, οφείλουμε να τους θυμίσω μερικά πράγματα.
***

«Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Σε αυτό το Σύνταγμα ορκιστήκαμε, αυτό θα υπηρετούμε». Είναι το κλείσιμο της ομιλίας του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα στη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης. Καλό, ε; Λοιπόν, μαντέψτε. Διαβάστε προσεκτικά, λέξη προς λέξη, το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Ποια είναι η λέξη που δεν πρόκειται να βρείτε σε κανένα από τα 120 άρθρα του; Σας βγάζω από τη δύσκολη θέση: η λέξη ευρώ. Αυτή τη στιγμή, όπως και όλες τις στιγμές που έχουν μεσολαβήσει από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα, ξεκατινιάζεται κάθε λέξη, κάθε έννοια, κάθε δικαίωμα και υποχρέωση που απορρέει από το Σύνταγμα για την υπεράσπιση μιας λέξης που δεν περιέχεται σ’ αυτό.

Δύο είναι οι διατάξεις του Συντάγματος που σχετίζονται με το νόμισμα και την –πιθανή- εκχώρηση της νομισματικής κυριαρχίας της χώρας:

Η πρώτη: «Άρθρο 28
Παρ. 2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

Παρ. 3.Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας. Ερμηνευτική δήλωση: Το άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».


Και η δεύτερη: "Άρθρο 80

Παρ. 2.Νόμος ορίζει τα σχετικά με την κοπή ή την έκδοση νομίσματος.

Ερμηνευτική δήλωση: Η παράγραφος 2 δεν κωλύει τη συμμετοχή της Ελλάδας στις διαδικασίες της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, στο ευρύτερο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 28».

*** Η απλή ανάγνωση των δυο προαναφερθέντων άρθρων του Συντάγματος δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Την περίοδο Ιουνίου – Ιουλίου και ιδιαίτερα τις μέρες από την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος μέχρι και την αποφράδα Δευτέρα της Συνόδου της Συνθηκολόγησης στις Βρυξέλλες παραβιάστηκε από τους «εταίρους» και τους εγχωρίους συμμάχους τους κάθε λέξη αυτού του Συντάγματος και των συγκεκριμένων διατάξεων, αφού ένα παρακράτος θεσμών ανύπαρκτης νομιμότητας ακόμη και στο πλαίσιο της Ε.Ε. (π.χ. τι είναι το Eurogroup κατά τη Συνθήκη της Ε.Ε.; Άτυπο όργανο!) τσαλαπάτησε σχεδόν το σύνολο των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών, από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία μέχρι το δικαίωμα στην ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, καταστρατήγησε τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και παραβίασε κάθε έννοια ισότητας και αμοιβαιότητας υπό τις οποίες θα μπορούσε να είναι ανεκτή κάποια περιορισμένη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Ας υποθέσουμε ότι η ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία που εξασφάλισε η μαγική μετάλλαξη του «όχι» σε «ναι σε όλα» καλύπτει τυπικά τη δράση του αληθινού παρακράτους μετά το πραξικόπημα της 12ης Ιουλίου- αλήθεια, γιατί η λέξη πραξικόπημα έχει επιμελώς εξαφανιστεί από τη ρητορική των κυβερνητικών στελεχών;-. Δεν την καλύπτει, όμως, αναδρομικά, δηλαδή για τις προ της επικράτησης του ευρω-πραξικοπήματος μέρες. Όλη την προηγούμενη περίοδο, το συντεταγμένο κράτος, δια της εκλεγμένης κυβέρνησης δικαιούνταν και υποχρεούνταν να σχεδιάσει και να εκτελέσει δράσεις αποτροπής όχι απλά ενός πραξικοπήματος, αλλά μιας αληθινής εισβολής εις βάρος της χώρας και του λαού, μιας επίθεσης με το χειρότερο όπλο μαζικής καταστροφής από καταβολής ανθρώπινης κοινωνίας: το χρήμα.

*** Αυτό το σχέδιο άμυνας- καλό ή κακό, πλήρες ή ατελές, λεπτομερές ή ακατέργαστο- δεν σχεδιάστηκε, δεν επιχειρήθηκε, δεν εκτελέστηκε ποτέ. Γι’ αυτό θα έπρεπε να ελέγχονται και να εγκαλούνται και η τωρινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όχι για το αντίθετο. Επέλεξαν αντί να είναι κάθε λέξη του Συντάγματος στο οποίο ορκίστηκαν να είναι δέσμιες της μόνης λέξης που δεν περιέχεται σ’ αυτό: του ευρώ. Ποιος, πού, πότε και πώς αποφάσισε ότι το κατά το Σύνταγμα νοούμενο «σπουδαίο εθνικό συμφέρον» ταυτίζεται με το ευρώ της γερμανικής κηδεμονίας, ότι το νομισματοκοπείο ανήκει στον Ντράγκι, ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους είναι υποκατάστημα του ΔΝΤ, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος είναι παράρτημα της ΕΚΤ, ότι η γενική γραμματεία εσόδων και οι εφορίες λογοδοτούν μόνο στην τρόικα, ότι ο Στουρνάρας είναι ο αυθεντικός εκφραστής του «εθνικού συμφέροντος» και ότι η τρόικα, ή «τερατόικα» πλέον, είναι ο μόνος κυρίαρχος του ανάπηρου ελληνικού κράτους;
***

Το πρόβλημα με τον Γ. Βαρουφάκη δεν είναι αν σχεδίαζε Plan B, αλλά, πρώτον, αν το Plan B που συζητούσε με τους συνεργάτες και φίλους του ήταν το σωστό. Και, δεύτερον, αν είχε καμιά δουλειά αυτό το σχέδιο, που για λόγους μάλλον κατανοητούς δεν ήταν δυνατό να ανακοινώσει στον λαό, τον οποίο τελικά αφορά, φόρα παρτίδα σε ευαίσθητες συνθήκες «πολέμου», να το εμπιστεύεται σε ένα ιδιωτικό χρηματοοικονομικό ινστιτούτο όπως το Official Monetary and Financial Institutions Forum, το οποίο πουλάει τις υπηρεσίες του στους ιέρακες των αγορών, αλλά και στις κεντρικές τράπεζες, όπως διαφημίζει στο site του (http://www.omfif.org/about/). Αν υπάρχει, λοιπόν, κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ελεγχθεί ένας υπουργός Οικονομικών δεν είναι το αν ετοιμάζει εναλλακτικά σχέδια, αλλά το αν τα προδίδει και τα παραδίδει, εν τη αφελεία και εν τη αμετροεπεία του, στους αντιπάλους. Αλλά, το λόμπι του ευρώ δεν ενδιαφέρεται καθόλου να ελέγξει για πράξεις και παραλείψεις στο πνεύμα «κάθε λέξης του Συντάγματος», γιατί το μόνο «σύνταγμα» που αναγνωρίζει είναι το «παρασύνταγμα» της ευρωζώνης. Το λόμπι του ευρώ θέλει απλώς θέσει εκτός νόμου τη συζήτηση που έβαλε φαρδιά πλατιά στο τραπέζι η τελευταία φάση της ελληνικής τραγωδίας. Και για όποιον είναι «κάθε λέξη της Συντάγματος» η συζήτηση αυτή πρέπει να γίνει ανοιχτά εδώ και τώρα, πριν ξαναδοθούν τα κλειδιά της χώρας στην τρόικα.

ΚΙΜΠΙ

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΙΔΡΥΕΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
Ηγετική εμφάνιση ενώπιον βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και πλήθους κόσμου έκανε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στην εκδήλωση για τα πέντε χρόνια από την ίδρυση της ιστοσελίδας Iskra. Μίλησε ανοιχτά για επιστροφή στη δραχμή, εθνικοποίηση τραπεζών και ΔΕΚΟ και διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να στηρίξει τον μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.
Το πλάνο Λαφαζάνη:

-Εθνικοποίηση και Κοινωνικοποίηση των τραπεζών.
-Ανάγκη να περάσουν υπό δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχο όλες οι στρατηγικές υποδομές της χώρας.
-Καμία ιδιωτικοποίηση σε λιμάνια, ενέργεια και ακίνητα φιλέτα.
-Αναδιανομή πλούτου σε βάρος των μεγάλων εισοδημάτων και των μεγάλων κερδών.
-Αποκατάσταση της νομιμότητας και διαφάνειας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το τσάκισμα της διαπλοκής Μέσων Ενημέρωσης και δημοσίων έργων.
-Βαθιά διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.
Παρόντες στην εκδήλωση είναι οι: Μ. Γλέζος, Θ. Πετράκος, Β. Πριμηκύρης, Κ. Λαπαβίτσας, Δ. Στρατούλης, Γ. Μηλιός, Θ. Κατσανέβας, Μ. Κριτσωτάκης κ.α..
Ολόκληρη η ομιλία του Π. Λαφαζάνη
Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Χαιρετίζω θερμά την αγωνιστική παρουσία σας στο κάλεσμα των πέντε χρόνων της ιστοσελίδας μας, της Ιskra.
Iskra ξέρετε, στα ρωσικά, σημαίνει σπίθα.
Και η Iskra ήταν η πρώτη επαναστατική εφημερίδα του Λένιν στα σκληρά τσαρικά χρόνια της Ρωσίας, η οποία δικαίωσε πλήρως τον τίτλο της.
Η δική μας Iskra πήρε από εκεί το όνομα της.
Φυσικά δεν χωράνε συγκρίσεις.
Αλλά και η δική μας Iskra έχει βοηθήσει με τη δική της σπίθα να ανάψει αυτά τα 5 σκληρά μνημονιακά χρόνια η μεγάλη φωτιά του αγώνα και της ελπίδας στην πατρίδα μας.
Φίλες και φίλοι,
Η μεγάλη σημερινή παρουσία σας επιβεβαιώνει ότι οι αντιμνημονιακοί δημοκρατικοί και προοδευτικοί αγώνες του λαού μας δεν πήγαν χαμένοι ούτε τελείωσαν.
Η μεγάλη σημερινή παρουσία σας ,τέλη Ιουλίου, δείχνει αντίθετα ότι αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται και ότι θα πάρουν το επόμενο διάστημα νέα ορμή και έκταση.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στο πρόσωπο σας και από αυτό το βήμα θέλω να τιμήσω όλους και όλες εκείνες και εκείνους τους εκατοντάδες χιλιάδες, που με γενναιότητα και πείσμα, αψηφώντας την τρομοκρατία, το φόβο και την πλύση εγκεφάλου, είπαν ένα περήφανο και ανυπότακτο «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης του Ιούλη.
Αυτό το μεγάλο βαθύτατα ταξικό και βαθύτατα πατριωτικό και δημοκρατικό «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού , το οποίο διατράνωσαν πρώτα από όλα τα πιο μεγάλα θύματα των μνημονίων και τα πιο φτωχά πληβειακά στρώματα της κοινωνίας μας, οι περιφρονημένοι και καταφρονεμένοι αυτής της χώρας.
Αυτό, λοιπόν, το ταξικό και πατριωτικό «ΟΧΙ» έχει καταστεί φωτεινό ορόσημο για τον τόπο και την πορεία του.
Ένα φωτεινό ορόσημο που δεν μπορεί κανένας να σκιάσει ή να σβήσει.
Αυτό το νέο «ΟΧΙ» του λαού μας μπορεί η κυβέρνηση τη βδομάδα που ακολούθησε να το παραμέρισε και να το αγνόησε.
Αυτό , όμως, καθόλου δεν σημαίνει πως αυτό το «ΟΧΙ» νικήθηκε ή ότι ο λαός μας το μετέτρεψε σε «ΝΑΙ».
Κάνουν μέγα λάθος αν κάποιοι πιστεύουν ότι το 62% του «ΟΧΙ» ήταν μια Κυριακάτικη λαϊκή μπόρα που πέρασε.
Κάνουν μέγα λάθος όσοι νομίζουν ότι το «ΟΧΙ» αυτό ήταν μια παροδική εφήμερη λαϊκή έκρηξη που μπορεί να χειραγωγηθεί από τα πάνω.
Αυτό το «ΟΧΙ» , μία από τις καλύτερες στιγμές δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα, εξέφρασε την ανάγκη αυτού του λαού για αξιοπρέπεια και συμμετοχή, το πάθος του να εκφράζει την οργή και την αγανάκτηση του, την ελπίδα του να δει την πατρίδα μας ανεξάρτητη , λεύτερη, χωρίς κηδεμονίες και υποτέλειες, δημοκρατική και δίκαιη.
Ε, λοιπόν , αυτό το «ΟΧΙ», όπως λέει και το σύνθημα μας, δεν ηττήθηκε.
Αυτό το «ΟΧΙ» συνεχίζεται και εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι αυτό το «ΟΧΙ» να θριαμβεύσει, με μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς προστάτες και κηδεμόνες, μια Ελλάδα δημοκρατική , προοδευτική και σε τελική ανάλυση σοσιαλιστική.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλες και φίλοι,
Αυτές τις μέρες όλοι εμείς που με την ψήφο μας και το λόγο μας είπαμε «ΟΧΙ» στο νέο μνημόνιο δεχόμαστε μια πρωτοφανή επίθεση.
Στην πραγματικότητα έναν αληθινό πόλεμο.
Έναν πολύ βρώμικο πόλεμο.
Αυτόν τον πόλεμο τον έχουν εξαπολύσει πολύ συντονισμένα και στοχευμένα τα ευρωπαϊκά διευθυντήρια και τα ξένα μέσα ενημέρωσης σε συνδυασμό με τα περισσότερα εγχώρια συστημικά μέσα, την ελληνική ολιγαρχία και τα κέντρα του εγχώριου πολιτικού κατεστημένου.
Οι παλιότεροι μας λένε ότι μια τέτοια ορολογία επιθέσεων, η οποία κάνει λόγο για συνωμότες, λήσταρχους , δραχμοσυμμορίτες και άλλα φαιδρά και άθλια, έχουν να ακούσουν από την εμφυλιακή και μετεμφυλιακή περίοδο.
Αφήνω , βέβαια, τον ξεπεσμό σοβαρών , τάχα, διεθνών εντύπων που δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, όπως οι Financial Times . Οι Financial Times, που αναφερόμενοι στο πρόσωπο μου έφτασαν να κάνουν λόγο για «ριφιφί» και κατάληψη στο Νομισματοκοπείο και σύλληψη του Στουρνάρα.
Με τέτοια δημοσιεύματα που συνδέουν ληστείες και φτάνουν μέχρι την KGB, σε ένα μείγμα φτηνού αντικομμουνισμού παλαιάς κοπής, δεν είναι καθόλου περίεργο που οι Financial Times πουλήθηκαν στους Γιαπωνέζους.
Συντρόφισσες και σύντροφοι
Ο βρώμικος πόλεμος των εγχώριων και ξένων κέντρων και μέσων δεν στρέφεται απλώς ενάντια στα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας και στην ίδια την Αριστερή Πλατφόρμα ως τάση του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο πρόσωπο μας και στο πρόσωπο της Πλατφόρμας οι επιθέσεις αυτές επιδιώκουν να χλευάσουν , να συκοφαντήσουν και να διασύρουν όλον τον ΣΥΡΙΖΑ, τους αγώνες και το πρόγραμμα του.
Να διασύρουν και να χλευάσουν όλη την Αριστερά.
Κυρίως, όμως, επιδιώκουν να χλευάσουν και να διασύρουν το 62% που ψήφισε «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα.
Θέλουν να αμαυρώσουν την εναλλακτική λύση στα μνημόνια και τη λιτότητα.
Γιατί αυτά είναι που τους εξοργίζουν και τους τρομάζουν.
Δεν θα τα καταφέρουν, όμως.
Η συκοφαντία, η λάσπη, η κινδυνολογία και η τρομοκρατία θα πέσουν στο κενό.
Θα πέσουν στο κενό όπως έπεσαν στο κενό και στο δημοψήφισμα.
Ο λαός τους γυρίζει την πλάτη.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλες και φίλοι,
Είναι εντυπωσιακό ότι δύο εβδομάδες μετά το περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού η κυβέρνηση ζήτησε από τη Βουλή εξουσιοδότηση προκειμένου να προχωρήσει στη σύναψη νέου, τρίτου μνημονίου στη βάση της απαράδεκτης συμφωνίας των Βρυξελλών.
Στο κυβερνητικό κάλεσμα ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και χαιρεκακία η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ.
Πολλοί, όμως, από μας τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αρνηθήκαμε να συνεργήσουμε σε αυτήν την καινούργια διευρυμένη «μνημονιακή συναίνεση» και δεν ψηφίσαμε υπέρ τα εξουσιοδότησης για νέο μνημόνιο.
Στη συνέχεια, σύντροφοι και συντρόφισσες, πιστοί στο «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος, είπαμε ένα ξεκάθαρο «ΟΧΙ» στα δύο νομοσχέδια με τα προαπαιτούμενα μέτρα, τα οποία ήρθαν στη Βουλή και με διαδικασίες κάτι χειρότερο από εξπρές, που παραβίαζαν κατάφορα τον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα.
Είπαμε ένα ξεκάθαρο «ΟΧΙ» σε προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία ταυτόχρονα ήταν προϋπόθεση προκειμένου να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για τη σύναψη του τρίτου εξοντωτικού μνημονίου με συνολικά μέτρα ,τα οποία μαζί με τα προαπαιτούμενα μπορεί να ξεπεράσουν το απίστευτο ποσό των 12 δισ ευρώ.
Ποιοι και πως θα πληρώσουν τέτοια μυθώδη ποσά σε μια κατεστραμμένη και ερειπωμένη χώρα με εκατομμύρια φτωχούς και ανέργους;
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Όχι μόνο δεν μετανιώνουμε αλλά και είμαστε περήφανοι για το «ΟΧΙ» που είπαμε στη Βουλή στα δύο νομοσχέδια για τα προαπαιτούμενα.
Είμαστε περήφανοι ως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστεύουμε ότι τηρήσαμε την ιστορία και το μέλλον του.
Είμαστε περήφανοι γι αυτό το «ΟΧΙ» ως πρώην υπουργοί κι ας ξέραμε ότι αυτό το «ΟΧΙ» θα συνεπέφερε την απομάκρυνση μας από την κυβέρνηση.
Στην Αριστερά δεν είμαστε εδώ και δεκαετίες για να κυνηγάμε σώνει και καλά καρέκλες και αξιώματα.
Στην Αριστερά τα υπουργεία και οι βουλευτικές έδρες δεν είναι αυτοσκοπός.
Είναι το μέσο για να υπηρετούμε αρχές, αξίες και προοδευτικές πολιτικές , όπως τις κρίνει και τις αξιολογεί ο καθένας μας, με τον πλέον ευσυνείδητο και αντικειμενικό τρόπο.
Αυτή, λοιπόν, η στάση μας με το «ΟΧΙ» και στη Βουλή ήταν , φίλοι και φίλες, που προκάλεσε τη λυσσώδη αντίδραση και τον πόλεμο εναντίον μας από τα ξένα και εγχώρια κέντρα του κατεστημένου, πόλεμο που, όπως όλα δείχνουν, θα προσλάβει ακόμα πιο φρενήρεις διαστάσεις το επόμενο διάστημα.
Αυτή η στάση μας , όμως, δεν προκάλεσε μόνο τον πόλεμο της αντίδρασης αλλά και «συντροφικά μαχαιρώματα» από στελέχη και ορισμένες ηγετικές πλευρές στον ΣΥΡΙΖΑ.
Αντιπαρέρχομαι αυτές τις τελευταίες επιθέσεις όπως έκανα πάντα.
Έχω μάθει να προσπερνώ και να μην επιδίδομαι στο «σπορ» των άγονων και εύκολων εσωκομματικών αλληλοκατηγοριών και αλληλοχαρακτηρισμών.
Έχω μάθει, επίσης, να μην προσωποποιώ τις διαφορές και τις αντιθέσεις στον αριστερό χώρο , όσο έντονες και αν είναι. Όπως θεωρώ ότι οι διαφορές και οι αντιπαραθέσεις μέσα στην Αριστερά πρέπει πάντα να διατηρούνται σε ένα υψηλό και πολιτισμένο επίπεδο και να μην ξεπέφτουν στη χαμέρπεια, τις συκοφαντίες και την ευτέλεια.
Γι αυτούς τους λόγους δεν θα απαντήσω στις συντροφικές κατηγορίες αλλά δεν μπορώ να μην πω δυο λόγια για εκείνους που έσπευσαν να μιλήσουν ανιστόρητα ότι η στάση μας υπονομεύει τάχα το κόμμα, την ενότητα και την πορεία του, ακόμα και τον πρόεδρο του.
Ρωτάω, λοιπόν, ευθέως:
Υπονομεύουμε τώρα το ΣΥΡΙΖΑ όσοι υπερασπιζόμαστε, παρά τους τόνους λάσπης και βρώμικων επιθέσεων, τις αντιμνημονιακές αρχές και αξίες του κόμματος και το ριζοσπαστικό πρόγραμμα του ;
Υπονομεύουμε την ενότητα του κόμματος όλοι εμείς που θέλουμε να μείνουμε προσηλωμένοι όχι μόνο στο πρόγραμμα μας αλλά και στις μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις μας ενάντια στη λιτότητα ;
Στις μεγάλες παραδόσεις μας στην προάσπιση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων ;
Τέλος, ποιοι υποσκάπτουν τον Πρόεδρο του Κόμματος, τον οποίο πάντα παρά τις διαφορές μας, στηρίζαμε ;
Εμείς που υποδεικνύουμε για το κόμμα και την κυβέρνηση ένα δρόμο συμβατό με τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις ή όλοι εκείνοι που ανοίγουν με ευκολία ένα δρόμο, που αν συνεχιστεί, οδηγεί στη μνημονιακή μετάλλαξη του κόμματος.
Δεν μας αξίζει μια τέτοια εξέλιξη.
Συντρόφισσες και σύντροφοι αυτό που κάναμε όλοι εμείς που είπαμε το μεγάλο «ΟΧΙ» στη Βουλή δεν ήταν τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την υπεράσπιση των αρχών και των αξιών της Αριστεράς.
Δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από την υπεράσπιση του προγράμματος μας.
Δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από την ανταπόκριση στη λαϊκή ετυμηγορία της 25ης Γενάρη και στο «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος της 5ης Ιούλη.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το βασικότερο επιχείρημα που ακούμε προκειμένου να δικαιολογηθεί η σύναψη συμφωνίας για τρίτο μνημόνιο είναι ότι δεν υπήρχε απέναντι στο μνημόνιο άλλη εναλλακτική λύση.
Ότι στις 12 Ιουλίου το τρίτο μνημόνιο ήταν αναπόφευκτος μονόδρομος.
Μήπως σας θυμίζει τίποτα αυτή η διαπίστωση ;
Μήπως αυτό δεν έλεγαν και οι Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου όταν υπέγραφαν το πρώτο μνημόνιο ;
Δεν ισχυρίζονταν ότι είναι μονόδρομος;
Γιατί τότε λοιπόν, αντιδρούσαμε;
Μήπως το ίδιο δεν ισχυρίζονταν και ο αντιμνημονιακός Σαμαράς όταν ξαφνικά ανακάλυψε τη γοητεία των μνημονίων ;
Δεν ισχυρίζονταν ότι είναι μονόδρομος το δεύτερο μνημόνιο που συνομολόγησε ;
Γιατί, λοιπόν, τότε τους καταγγείλαμε ;
Και όταν ως ΣΥΡΙΖΑ καταγγείλαμε και σωστά το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο , δεν είχαμε εναλλακτική λύση απέναντι τους ;
Όταν επί τόσα χρόνια, ακόμα και στην κυβέρνηση, καταγγέλλαμε τα μνημόνια.
Όταν ζητούσαμε και δεσμευόμαστε για την κατάργηση τους και όταν απορρίπταμε τη σύναψη νέων μνημονίων , ποια εναλλακτική λύση διαθέταμε ;
Ή δεν είχαμε εναλλακτική λύση ;
Ή ακόμα χειρότερα είχαμε την αυταπάτη ότι με ικεσίες ή κατάρες ή και τα δύο μαζί και με αναρίθμητους όρκους πίστης στο ευρώ θα πείθαμε μέσα από σκληρές διαπραγματεύσεις το ευρωπαϊκό κατεστημένο να εγκαταλείψει τις μνημονιακές επιλογές του ;
Και αν παρ’ ελπίδα δεν τις εγκατέλειπε, όπως και έγινε, ποια ήταν η δική μας πρόβλεψη ;
Η άτακτη μνημονιακή υποχώρηση με επιχείρημα να αποφύγουμε την «άτακτη χρεοκοπία» ;
Για όλα αυτά χρειάζεται να υπάρξουν εξηγήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης και βαθιά συζήτηση στο κόμμα και στην κοινωνία και όχι κινδυνολογία και ξόρκια , ούτε τείχη και εύκολες κατηγορίες κατά της Αριστερής Πλατφόρμας.
Διότι όταν ακολουθείς στο όνομα του ευρώ ένα δρόμο, περίπου, ως «πρόβατον επί σφαγήν», δεν μπορείς να οικτίρεις απλώς την αδίστακτη, πράγματι, βαναυσότητα του σφάκτη σου.
Η Αριστερή Πλατφόρμα πολύ έγκαιρα τόνιζε σε όλα τα κομματικά και κυβερνητικά όργανα το αδιέξοδο της παρατεταμένης και γεμάτης αυταπάτες διαπραγμάτευσης, η οποία το μόνο που κατάφερνε ήταν να εξαντλεί μέχρι τελευταίου ευρώ τα όποια αποθεματικά της χώρας.
Η Αριστερή Πλατφόρμα επίσης ασκούσε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση διότι δεν διέθετε την πολιτική βούληση να ακολουθήσει και να σχεδιάσει, εφόσον συναντούσε τείχος και αδιαλλαξία, μια πορεία εξόδου από την ευρωζώνη.
Ασκούσαμε κριτική στην κυβέρνηση γιατί αντιθέτως κατάγγελνε μέχρι τέλους κάθε εναλλακτική προοπτική εθνικού νομίσματος, περίπου, ως εφιάλτη για τη χώρα.
Όσο , όμως, η κυβέρνηση αρνούνταν να εντάξει σοβαρά, οργανωμένα και δημόσια στον πολιτικό σχεδιασμό της το ενδεχόμενο εξόδου από την ευρωζώνη, τόσο περισσότερο γινόταν έρμαιο και αιχμάλωτη των πιστωτών, ανεξάρτητα αν προσπαθούσε σπασμωδικά να αντιδράσει.
Όλα αυτά είχε μαλλιάσει η γλώσσα μας να τα λέμε στα κομματικά σώματα και στη βάση αυτών των απόψεων να μην ψηφίζουμε τις αποφάσεις, φτιάνοντας στο σημείο να μας καταγγέλλουν ότι γινόμαστε κουραστικοί και μονότονοι.
Ιδού , όμως, οι συνέπειες !
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η κυβέρνηση και η χώρα πάντα διέθετε, διαθέτει και τώρα εναλλακτική λύση απέναντι στα μνημόνια και τη λιτότητα.
Η εναλλακτική αυτή λύση προϋποθέτει την αμφισβήτηση του ευρωενωσιακού κατεστημένου και της ευρωζώνης.
Όπως προϋποθέτει και τη ρήξη από τη σκοπιά ενός προοδευτικού προγράμματος μετάβασης , με το καθεστώς εθνικής υποτέλειας, με το νεοφιλελευθερισμό και τα μεγάλα εγχώρια οικονομικά συμφέροντα.
Δεν είναι η ώρα να παρουσιάσω όλο το πρόγραμμα αυτής της εναλλακτικής λύσης, η οποία εν πολλοίς καταγράφεται και στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετα αν αυτό έχει υποβαθμιστεί ή και σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί από την κυβέρνηση.
Επιτρέψτε μου, όμως, να υπογραμμίσω ορισμένα μόνο από τα καίρια σημεία αυτού του προγράμματος.
Το πρώτο και κύριο για μια νέα πορεία της χώρας είναι η εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών , προκειμένου υπό δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο να αναλάβουν ένα νέο αποκλειστικά αναπτυξιακό και κοινωνικό ρόλο.
Όσο οι τράπεζες παραμένουν υπό ιδιωτικό έλεγχο και διαχείριση, οι κυβερνήσεις , οποιεσδήποτε κυβερνήσεις, δεν μπορεί παρά να είναι όμηροι του χρηματιστικού κεφαλαίου.
Αποτελεί δε πρόκληση το γεγονός ότι οι τράπεζες της χώρας συνεχίζουν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ιδιωτικού κεφαλαίου και να παίζουν «ληστρικό» ρόλο παρότι ανακεφαλαιοποιούνται συνεχώς με δημόσιο χρήμα και το δημόσιο ελέγχει το μετοχικό τους κεφαλαίο.
Και μιας και μιλάμε για τις τράπεζες:
Πότε θα εξετασθούν επιτέλους τα μεγάλα σκάνδαλα δεκάδων δις ευρώ του ξεπουλήματος της ΑΤΕ και του ΤΤ στην Πειραιώς και στη Eurobank ;
Το δεύτερο σημείο που ήθελα να τονίσω είναι η ανάγκη να μείνουν ή και να περάσουν υπό δημόσια ιδιοκτησία, δημόσια διαχείριση, δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο και να ανασυγκροτηθούν ως τέτοιες όλες οι στρατηγικές επιχειρήσεις της χώρας, όλα τα στρατηγικά δίκτυα, όλες οι στρατηγικές υποδομές και τα ειδικής αξίας ακίνητα φιλέτα.
Απ’ αυτή τη σκοπιά αρνούμαστε τις ιδιωτικοποιήσεις που προωθεί το νέο μνημόνιο και πολύ περισσότερο την ίδρυση του νεοαποικιακού τέρατος των 50 δις που καταλύει κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και φέρνει τον παραπλανητικό τίτλο: Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας.
Είμαστε ριζικά αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών μας και ειδικότερα του λιμανιού του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.
Είμαστε ριζικά αντίθετοι στην εκποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας μας , που δίνονται πεσκέσι σε γερμανικά χέρια.
Είμαστε αντίθετοι στην πώληση του Ελληνικού που αποτελεί έναν ανεκτίμητης αξίας παραθαλάσσιο χώρο για πράσινο και δημόσιες και κοινωνικές δραστηριότητες.
Είμαστε αντίθετοι στην πώληση του στρατηγικού ενεργειακού δικτύου του ΑΔΜΗΕ.
Όπως είμαστε αντίθετοι σε δήθεν ισοδύναμα μέτρα για να αποφευχθεί , τάχα, η πώληση του, που αν εφαρμοστούν θα επιφέρουν ισοδύναμα πλήγματα στη δημόσια ενεργειακή βάση της χώρας.
Η Ελλάδα δεν τελεί υπό εκποίηση , ούτε μπορεί να μετατραπεί σε αγορασμένο μνημονιακό οικόπεδο.
Το τρίτο που θέλω να υπογραμμίσω είναι η ανάγκη μιας μεγάλης αναδιανομής πλούτου σε βάρος των πολύ μεγάλων εισοδημάτων, των μεγάλων περιουσιών, των μεγάλων κερδών και του απέραντου μαύρου χρήματος, που βρίσκεται είτε σε φορολογικούς παράδεισους, είτε σε ξένες τράπεζες είτε διέρρευσε από τη χωρα ανενόχλητο και ανεξέλεγκτο τα τελευταία χρόνια και όχι μόνο.
Ειδικό ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση μπορεί αν παίξει ένα νέο φορολογικό σύστημα και ένας ανακαινισμένος, αποτελεσματικός και αδιάφθορος μηχανισμός ελέγχου.
Το τέταρτο και από τα κεντρικότερα θέματα που πνίγουν τη χώρα είναι η αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τον έλεγχο του ιδιοκτησιακού τους καθεστώτος και το χτύπημα της διαπλοκής μέσων ενημέρωσης και έργων που αναθέτει το δημόσιο.
Το πέμπτο και πολύ καθοριστικό είναι η βαθιά διαγραφή του χρέους, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, χωρίς την οποία η χώρα δεν μπορεί να έχει μέλλον.
Φυσικά , προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η απαλλαγή της χώρας από τα μνημόνια και τη λιτότητα, μαζί με τη ρήξη με το νεοφιλελευθερισμό και με στόχευση ένα εναλλακτικό οικονομικό και κοινωνικό πρότυπο διεξόδου , ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλοι και φίλες,
Υπάρχει ένα ερώτημα που πλανάται, σχεδόν, σε όλους στους πολίτες πολύ περισσότερο ,μάλιστα ,το τελευταίο διάστημα.
Μπορεί ένα πρόγραμμα στη χώρα , σαν κι αυτό του οποίου θίξαμε πολύ επιγραμματικά κάποια καίρια σημεία.
Ένα πρόγραμμα χωρίς μνημόνια, λιτότητα και εναλλακτικό στο νεοφιλελευθερισμό να εφαρμοστεί στο πλαίσιο της ευρωζώνης, με την παρουσία της Ελλάδας στο ευρώ ;
Νομίζω ότι οι τελευταίες εξελίξεις στη ευρωζώνη και η εκβιαστική στάση των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ, με την επιβολή στη χώρα μας νέου αποκρουστικού μνημονίου, μάλλον πρέπει να έχουν δώσει την απάντηση και στον πλέον κακόπιστο.
Η ευρωζώνη και η ΕΕ έχουν μετατραπεί σε σκληρές δομές που έχουν γυρίσει την πλάτη στη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία. Σε σκληρές δομές που, υπό την ηγεμονία της Γερμανίας, επιβάλλουν τη δικτατορία του χρηματιστικού κεφαλαίου και των αγορών και ένα ασφυκτικό άγρια ταξικό νεοφιλελεύθερο μονόδρομο.
Μια εναλλακτική προοδευτική λύση στη χώρα μας , η οποία θα συνοδεύεται από μια ανεξάρτητη, πολυδιάστατη οικονομική και εξωτερική πολιτική, είναι προφανέστατο ότι θα έρθει σε σύγκρουση με τις δυνάμεις που κυριαρχούν στον ευρωζωνικό χώρο και δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την ισχυρή πολιτική βούληση και το πολιτικό σχέδιο εξόδου από την ευρωζώνη.
Αυτή η θέση που ως Αριστερή Πλατφόρμα την υποστηρίζαμε εξαρχής, εδώ και χρόνια και σε όλους τους τόνους, γίνεται σήμερα κατανοητή από όλο και περισσότερο κόσμο.
Δεν μπορεί να αμφισβητήσουμε τα μνημόνια και τη λιτότητα, πολύ περισσότερο το νεοφιλελευθερισμό, αν δεν αμφισβητήσουμε, ταυτόχρονα , την ευρωζώνη και τη θέση της χώρας μας σε αυτήν.
Συντρόφισσες και σύντροφοι ,
Φίλοι και φίλες,
Οι κυρίαρχοι κύκλοι, ενώ εκθειάζουν και ανέχονται τα μνημόνια της καταστροφής, για να εξωραΐσουν τη μνημονιακή βαρβαρότητα, εμφανίζουν την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη περίπου ως είσοδο στην κόλαση.
Η προπαγάνδα αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και το μόνο που εξυπηρετεί είναι να κρατά τη χώρα μας καθηλωμένη σε καθεστώς μισοαποικίας και οικονομικής υποδούλωσης.
Η έξοδος της χώρας μας από το ευρώ, με της συγκρότηση ενός νέου εθνικού νομίσματος, την οποία προτείνουν και μια σειρά διάσημοι διεθνώς οικονομολόγοι όπως ο Πωλ Κρούγκμαν, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, Ο Φρέντερικ Λόρντον , ο φίλος του Κώστα Λαπαβίτσα , Χάινερ Φλάσμπεκ και πολλοί άλλοι, δεν αποτελεί κατά κανένα τρόπο καταστροφή.
Aσφαλώς αυτή η έξοδος θα φέρει μαζί της κάποιες δυσκολίες στην πρώτη φάση της μετάβασης από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα.
Ανθόσπαρτοι δρόμοι, όμως, εδώ που μας έχουν φτάσει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχουν.
Η έξοδος από την ευρωζώνη, αντίθετα από τη μακάβρια προπαγάνδα, με την προϋπόθεση ότι θα συνοδευτεί με τις κατάλληλες προοδευτικές πολιτικές που προτείνουμε, είναι βέβαιον πως μπορεί γρήγορα να ανατάξει οικονομικά και κοινωνικά τη χώρα.
Το εθνικό νόμισμα, αποκαθιστώντας τη νομισματική κυριαρχία, μπορεί με μια νέα προοδευτική στρατηγική να γίνει ένα ισχυρό κίνητρο και εφαλτήριο για να ενισχυθούν σημαντικά οι εξαγωγές και να υποκατασταθούν εισαγωγές.
Μπορεί να γίνει εφαλτήριο για την αναζωογόνηση της πρωτογενούς παραγωγής και την ενίσχυση του τουρισμού.
Μπορεί , επίσης , να συμβάλλει ώστε να ενισχυθεί πολύ σημαντικά η ρευστότητα στην ελληνική οικονομία για την παραγωγική της ανασυγκρότηση και την ταχεία αύξηση της απασχόλησης.
Προτείνουμε από αυτό το βήμα να ανοίξει άμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ελληνική κοινωνία η απαγορευμένη συζήτηση για το εθνικό νόμισμα.
Και προτείνουμε αυτή η εσωκομματική και δημόσια συζήτηση να γίνει ελεύθερα , νηφάλια και απροκατάληπτα, χωρίς δαιμονοποιήσεις και τερατογενέσεις, χωρίς τρομοκρατία και κινδυνολογίες.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Είναι μάλλον βέβαιον ότι η σημερινή μας συγκέντρωση πρόκειται να αξιοποιηθεί από το κυρίαρχο μπλοκ των αστικών δυνάμεων για να εξαπολύσουν μια εκστρατεία ψευδολογίας, αποπροσανατολισμού , διαστρέβλωσης και παραπλάνησης.
Είναι βέβαιον ότι θα μεταφράσουν τις απόψεις μας ως υπονόμευση , τάχα, του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως ως απαρχή για τη διάσπαση του και ίδρυσης νέου κόμματος.
Προλαβαίνουμε τα γνωστά παπαγαλάκια και τους λέμε ότι την παραπλάνηση και τις διαβολές τους δεν τα πιστεύει πλέον κάνεις και ιδιαίτερα ο δημοκρατικός, προοδευτικός και αριστερός κόσμος.
Με τη σημερινή συγκέντρωση μας το μήνυμα που εκπέμπουμε στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας μέσα από τη διαφορετικότητα μας .
Εκπέμπουμε ένα ισχυρό μήνυμα για την ανάγκη να επανακάμψει γρήγορα ο ΣΥΡΙΖΑ στις προγραμματικές αντιμνημονιακές ρίζες του.
Ένα μήνυμα να διακόψει άμεσα τις νέες διαπραγματεύσεις με την τερατόϊκα για νέο μνημόνιο.
Να απεγκλωβιστεί άμεσα ο ΣΥΡΙΖΑ και να απεγκλωβίσει τη χώρα από νέες και παλιές μνημονιακές δεσμεύσεις.
Εκπέμπουμε ένα μήνυμα για την ανάγκη ενός νηφάλιου , χωρίς περιχαρακώσεις, χωρίς κινδυνολογίες και ιδιοκτησιακά σύνδρομα, δημοκρατικού διαλόγου μέσα στο κόμμα και την Αριστερά.
Εκπέμπουμε από αυτό το βήμα ένα μήνυμα για να λειτουργήσουν οι συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες που έχουν εδώ και καιρό τεθεί στο περιθώριο στο κόμμα και έχουν δώσε τη θέση τους σε κλειστές διαβουλεύσεις και αποφάσεις.
Διαδικασίες που δεν θα έχουν σχέση με τα γνωστά νοσηρά φαινόμενα του παρελθόντος σε άλλα κόμματα εξουσίας.
Εκπέμπουμε επίσης από αυτό το βήμα ένα μήνυμα συνεργασίας και κοινής δράσης προς όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς., προς όλες τις δημοκρατικές αντιμνημονιακές δυνάμεις της χώρας, με στόχο τη συγκρότηση ενός μεγάλου μετώπου δράσης του «ΟΧΙ».
Μιας μεγάλης πατριωτικής δημοκρατικής, αντιιμπεριαλιστικής και προοδευτικής κοινής δράσης για μια Ελλάδα δημοκρατική , ανεξάρτητη, χωρίς κηδεμονίες και λιτότητα , μια Ελλάδα της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της δικαιοσύνης, μιας Ελλάδας με κατεύθυνση και ορίζοντα το σοσιαλισμό.
Τέλος από αυτό το βήμα θέλω να κλείσω χαιρετίζοντας την αδούλωτη νεολαία του «ΟΧΙ» , η οποία με την ψήφο και της συμμετοχή της στις πλατείες μας έκανε πάλι , μετά από πολλά χρόνια υπερήφανους.
Θέλω επίσης να υπογραμμίσω ότι είναι καιρός να επιχειρήσουμε να ανασυγκροτήσουμε και αν επαναθεμελειώσουμε στις γραμμές μας και με σύγχρονους βαθιά ταξικούς όρους μια ριζοσπαστική νεολαία που θα αναλάβει να χτίσει το ελπιδοφόρο προοδευτικό αύριο αυτής της χώρας.






Πηγή: iefimerida

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σε επιστολή τους προς τον πρόεδρο της Επιτροπής οι τέσσερις βουλευτές αναφέρονται στο plan B που εκπόνησαν ο κ. Βαρουφάκης και οι συνεργάτες του
Την άμεση κλήση του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια ζητούν οι βουλευτές της Ν.Δ. Χαράλαμπος Αθανασίου, Σάββας Αναστασιάδης, Μάκης Βορίδης και Χρήστος Σταϊκούρας.

Όπως αναφέρουν, το σχετικό τους αίτημα είναι συναφές με το προς εξέταση αντικείμενο, αφού «συνέχεται με την ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος χρηματοδοτικής στήριξης που εμπίπτει στο ερευνητικό εύρος της Επιτροπής».

Σε επιστολή τους προς τον πρόεδρο της Επιτροπής οι τέσσερις βουλευτές αναφέρονται στο plan B που εκπόνησαν ο κ. Βαρουφάκης και οι συνεργάτες του και «στα σχέδια λειτουργίας παρατραπεζικού συστήματος με τη χρήση των ΑΦΜ, το οποίο θα λειτουργούσε καταρχήν μέσα στο ευρώ με τη δυνατότητα να μετατραπεί σε προπομπό της νέας Δραχμής, όπως και ο ίδιος αποδέχθηκε σε διάλογο με επενδυτές και στελέχη διεθνών hedge funds στις 16 Ιουλίου 2015, στο πλαίσιο διεθνούς φόρουμ που ασχολείται με αναλύσεις».

Ακόμη, υποστηρίζουν ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών δεν έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου η χώρα να μη βρεθεί εκτός χρηματοδοτικής στήριξης και πως «οδήγησε την ελληνική οικονομία με την διαπραγματευτική του τακτική (δημιουργική ασάφεια) και την ενσυνείδητη κωλυσιεργία και παρακώλυση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, σε κατάρρευση».

Ολόκληρη η επιστολή:
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,
Αιτούμαστε την κλήση σε εξέταση του πρώην Υπουργού Οικονομικών κ. Ιωάννη Βαρουφάκη για τους ακόλουθους λόγους:
Ο ανωτέρω διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, έως την 6ηΙουλίου 2015. Σε όλο αυτό το διάστημα, διαχειρίστηκε τη διαπραγμάτευση της χώρας μας με την Τρόικα, τους τρεις θεσμούς, δηλαδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς εκ της θέσεως του, ως Υπουργός Οικονομικών, που συμμετείχε σε όλα τα Eurogroup, είχε αποφασιστικό ρόλο στο πλαίσιο των συζητήσεων με τους εταίρους.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, προκύπτει με σαφήνεια ότι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών:
α) Eίχε συστήσει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ομάδα στο Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να εξετάσει εναλλακτικό σχέδιο απομάκρυνσης της χώρας από την Ευρωζώνη και έκδοσης, αρχικώς, παραλλήλου και, εν συνεχεία, εθνικού νομίσματος, κατά τα λεγόμενά του, μάλιστα, εν γνώσει του Πρωθυπουργού. Για την υλοποίηση μάλιστα του λεγόμενου Plan B χρησιμοποιούσε ομάδα συνεργατών και εν αγνοία των υπηρεσιών επεξεργαζόταν σχέδια λειτουργίας παρατραπεζικού συστήματος με τη χρήση των ΑΦΜ, το οποίο θα λειτουργούσε καταρχήν μέσα στο ευρώ με τη δυνατότητα να μετατραπεί σε προπομπό της νέας Δραχμής, όπως και ο ίδιος αποδέχθηκε σε διάλογο με επενδυτές και στελέχη διεθνών hedge funds στις 16 Ιουλίου 2015, στο πλαίσιο διεθνούς φόρουμ που ασχολείται με αναλύσεις.
β) Δεν έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου η χώρα να μη βρεθεί εκτός χρηματοδοτικής στήριξης. Συγκεκριμένα, στις 20 Φεβρουαρίου 2015, είχε υπογράψει τετράμηνη παράταση του τότε υφιστάμενου προγράμματος χρηματοδότησης (δανειακής σύμβασης και Μνημονίου) έως τις 30 Ιουνίου 2015 και εάν ως τότε δεν ολοκληρώνονταν οι διαπραγματεύσεις, η χώρα θα βρισκόταν στο κενό. Δηλαδή, χωρίς πρόγραμμα στήριξης, σε καθεστώς χρεωκοπίας και με τις τράπεζες, μη έχοντας στήριξη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μέσω του μηχανισμού έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA), σε υποχρεωτική τραπεζική αργία και με την επιβολή capital controls, με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ελληνική οικονομία. Όλοι αυτοί οι κίνδυνοι τελικά εκδηλώθηκαν λόγω των πράξεων και παραλείψεων του συγκεκριμένου Υπουργού.
γ) Οδήγησε την Ελληνική οικονομία, ως Υπουργός Οικονομικών, με την διαπραγματευτική του τακτική (δημιουργική ασάφεια) και την ενσυνείδητη κωλυσιεργία και παρακώλυση των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα, σε κατάρρευση.
Το ανωτέρω επιβεβαιώνεται από τα εξής γεγονότα κατά το τελευταίο εξάμηνο:
Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, μετά την ανάκαμψη του 2014.
Η ανεργία αυξάνεται και πάλι, μετά τη μικρή μείωσή της το 2014.
Ο δείκτης οικονομικού κλίματος έχει «κατρακυλήσει».
Το διαφορικό επιτόκιο (spread) των Ελληνικών ομολόγων εκτινάχθηκε σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου, μέσω των εκδόσεων εντόκων γραμματίων 3μηνης και 6μηνης διάρκειας, έχει αυξηθεί.
Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου, το τελευταίο εξάμηνο, και πριν το κλείσιμό του, καταγράφει σημαντικές απώλειες, με κόστος για το Δημόσιο από την απώλεια αξίας μετοχών του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις συστημικές τράπεζες.
Η δημόσια οικονομία έχει αποσταθεροποιηθεί και τα φορολογικά έσοδα έχουν καταρρεύσει.
Η «εσωτερική στάση πληρωμών» διευρύνεται και διογκώνεται με την υποεκτέλεση των δαπανών του Προϋπολογισμού και την αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
Η Κυβέρνηση έχει «σκουπίσει» τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, έχοντας προχωρήσει και σε εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό.
Η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, που είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια, έχει πλέον διαταραχθεί λόγω της συνεχούς εκροής καταθέσεων και της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων και, τελικά, λόγω της επιβολής της τραπεζικής αργίας και των capital controls.
Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας έχουν διογκωθεί και η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους έχει επιδεινωθεί δραματικά, καθώς πλέον κατέστη αναγκαία η σύναψη νέου δανείου ύψους 86 δισ. ευρώ με επαχθείς όρους, εκ των οποίων τα 25 δισ. ευρώ θα αφορούν τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος.
Η χώρα δεν εκπλήρωσε έγκαιρα τις δανειακές της υποχρεώσεις προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Το αίτημά μας αυτό είναι συναφές με το προς εξέταση αντικείμενο της Επιτροπής μας καθόσον συνέχεται με την ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος χρηματοδοτικής στήριξης που εμπίπτει στο ερευνητικό εύρος της Επιτροπής.
Κατόπιν των ανωτέρω,
Αιτούμαστε όπως γίνει δεκτό το ανωτέρω αίτημά μας για να εξεταστεί κατά προτεραιότητα ο ανωτέρω πρώην Υπουργός από την Επιτροπή μας και κυρίως για να καταστεί σαφές εάν οι πράξεις του αυτές έγιναν εν γνώσει του Πρωθυπουργού και της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 28.07.2015
Οι αιτούντες Βουλευτές
Αθανασίου Χαράλαμπος
Αναστασιάδης Σάββας
Βορίδης Μαυρουδής (Μάκης)
Σταϊκούρας Χρήστος
Ναυτεμπορική

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Με μια ειλικρινή δήλωση η κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη παραδέχτηκε σήμερα ότι το σχέδιο που κατάρτισε ο πρώην υπουργός των Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης για να αντιμετωπίσει το capital control το κλείσιμο των τραπεζών και εν τέλει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, καταρτίστηκε εν γνώση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και ήταν σε απόλυτη σύμπνοια με την πολιτική της κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα η κυβερνητική εκπρόσωπος δήλωσε τα εξής:

«Από τη στιγμή που διάφοροι ευρωπαϊκοί κύκλοι φαίνεται ότι ήθελαν να οργανώσουν μία έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη όφειλε η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της χώρας να έχουν ένα σχέδιο απέναντί τους για το τι σημαίνει αυτό και πώς αντιμετωπίζεται, εάν οι άλλοι κάνουν μια τέτοια επιλογή.

Ως αμυντική γραμμή, λοιπόν, ο πρωθυπουργός της χώρας όφειλε να ζητήσει μια τέτοιου τύπου ενημέρωση και σχεδιασμό. Εάν δεν το είχε κάνει, θα ήταν ένας ανεύθυνος πρωθυπουργός», είπε η κυβερνητική εκπρόσωπος, σε συνέντευξή της.

Σε ερώτηση για τον σάλο που προκλήθηκε με τα σχέδια του κ. Βαρουφάκη, απάντησε ότι «η όλη συζήτηση ξεκίνησε από ένα δημοσίευμα μιας εφημερίδας το οποίο προσπαθεί να ποινικοποιήσει και να σπρώξει τα πράγματα σε μια άλλη κατεύθυνση, ότι δηλαδή αυτή η κυβέρνηση επεξεργάστηκε σχέδια Grexit». Είπε ότι έχει υπόψη της το πάσης φύσεως δημοσιευθέν υλικό, επαναλαμβάνοντας για το επίμαχο ζήτημα ότι «άλλος το ξεκίνησε αυτή τη χρονική στιγμή και όχι ο κύριος Βαρουφάκης. Ανεξάρτητα με το τι κάνει ο κύριος Βαρουφάκης».

Για το αν η κυβέρνηση θα ψηφίσει υπέρ της σύστασης Προανακριτικής Επιτροπής για τον κ. Βαρουφάκη σε περίπτωση κατάθεσης τέτοιας πρότασης, απάντησε: «Αφήστε να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Αφήστε να δούμε ποια απ' όλα αυτά έχουν βάση, εάν εδράζονται στην πραγματικότητα. Και αφού έχουμε τα δεδομένα θα δούμε. Αλλά, εμείς από πλευράς κυβέρνησης, δεν θέλουμε να είμαστε τόσο βιαστικοί. Από εκεί και πέρα, όποιος ξέρει κάτι ας το πει και θα ακολουθηθούν τα πράγματα όπως χρειάζεται», ενώ αναγνώρισε ότι η κατάσταση δεν είναι ευχάριστη για την κυβέρνηση.

Η δήλωση της Ό.Γεροβασίλη είναι σαφής απάντηση τόσο στις αστειότητες περί εισαγγελικών ερευνών όσο και στην απίστευτη εντολή για ΕΔΕ που δόθηκε από την Γενική Γραμματεία Εσόδων για όσους εμπλέκονταν στο σχέδιο αντιμετώπισης των εχθρικών πιέσεων κατά του τραπεζικού συστήματος και της παρουσίας της χώρας στο ευρώ.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν εφαρμόστηκε το σχέδιο αυτό και αφέθηκε η χώρα σιδηροδέσμια να κυλήσει σε μια πρωτοφανή κατάσταση οικονομικής ασφυξίας όπως αυτή που δημιουργούν τα capital control και οι ημίκλειστες τράπεζες.

Ποιος και γιατί απέτρεψε την εφαρμογή του “plαn b”;

Πάντως η κάλυψη που προσφέρθηκε στον Γ.Βαρουφάκη από το Μέγαρο Μαξίμου την ώρα που το «κουαρτέτο» ζητά την «κεφαλή» του πρώην υπουργού Οικονομικών «επί πίνακι» είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή

Να δούμε εάν θα έχει συνέχεια ή απλώς έγινε υπό την πίεση της πραγματικότητας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Δικτυουργός στο Email

Translate

Δημοφιλείς αναρτήσεις

back to top