Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Βολές και κατά του Αλέξη Τσίπρα: Πούλησε την Ελλάδα στους Γερμανούς

Αφού είδε ότι από την ελληνική κυβέρνηση δεν παίρνει απαντήσεις, ο σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει τις εμπρηστικές δηλώσεις κατά των Ελλήνων.

Ο Γιγίτ Μπουλούτ, είχε κατηγορήσει την Ελλάδα ότι θα έκανε «εισβολή» στην Τουρκία κατά την διάρκεια του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου, ενώ προ ολίγων ημερών είχε απειλήσει ανοιχτά με πόλεμο για το ζήτημα του Κυπριακού λέγοντας χαρακτηριστικά πως αν κάποιος επιχειρήσει να πάρει την Κύπρο θα χυθεί αίμα.

Ο προκλητικός σύμβουλος του «σουλτάνου» επιδόθηκε σε ένα ακόμα εθνικιστικό παραλήρημα κατά της Ελλάδας βάζοντας στο στόχαστρο και τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.

Μιλώντας στην κρατική τηλεόραση του τουρκικού τηλεοπτικού σταθμού TRT haber ισχυρίστηκε ότι η σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα έχει κάνει τους Έλληνες σκλάβους λόγω του χρέους.

«Όλα τα λιμάνια έχουν περάσει στα χέρια του γερμανικού κεφαλαίου, όλα τα χρηματιστήρια, όλες οι τράπεζες. Σήμερα δεν υπάρχει Ελλάδα. Μακάρι να σηκωνόντουσαν οι 300 του Λεωνίδα να πάνε να δούνε τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας».

Στρέφοντας τα βέλη του κατά του Αλέξη Τσίπρα, δήλωσε: «Ένας πρωθυπουργός που δεν φοράει γραβάτα έκανε όλα όσα του είπε η ΕΕ, πούλησε την Ελλάδα. Να σας το πω καθαρά: Σήμερα οι Έλληνες πολίτες δεν υπάρχουν, είναι όλοι σκλάβοι. Τι περιμένουν; Περιμένουν το χρέος εκεί...».

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ:



http://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/764015/symvoylos-erntogan-den-yparxei-ellada-oi-ellines-einai-sklavoi#ixzz4WKP3G59G

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Νίκου Ιγγλέση*

Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρεωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.

Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.

Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...
μετανάστευσαν και η δημόσια, καθώς και η ιδιωτική περιουσία λαφυραγωγούνται. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα του ενιαίου νομίσματος και του ευρωχρέους.

Η προπαγάνδα

Παράλληλα μια ολοκληρωτική προπαγάνδα -γκεμπελικής υφής- εξαπολύθηκε εναντίον των Ελλήνων για να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά τους αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, που αξιολογούν, που κατανοούν την κοινωνία και τον κόσμο, προκειμένου να διαμορφωθεί ο «μνημονιακός ιδιότυπος» του νεοφιλελεύθερου - παγκοσμιοποιημένου ραγιά. Καμιά εναλλακτική λύση δεν είναι εφικτή μας λένε οι επικυρίαρχοι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους. Το ευρώ είναι μονόδρομος. Οι αντίθετες φωνές πρέπει να διαστρεβλωθούν, να συκοφαντηθούν και αναγκαστικά να σιωπήσουν. Το ρόλο αυτό ανέλαβαν όλα σχεδόν τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Η δημοσκόπηση

Παρ’ όλα αυτά οι πολίτες, ενστικτωδώς οι περισσότεροι, δεν πείθονται, αμφισβητούν και αντιστέκονται. Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης δημοσκόπησης (Δεκέμβριος 2016) της εταιρείας ALCO που έγινε για το μηνιαίο περιοδικό Point Zero και δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου 2017, η πλειοψηφία των Ελλήνων αντιλαμβάνεται ότι το ευρώ αποτελεί τη βασική αιτία για τα σημερινά δεινά τους και την καταστροφή της χώρας. Ένα ποσοστό 53% θεωρεί ότι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και η αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ ήταν μια λανθασμένη απόφαση. Μόνο το 38% θεωρεί ότι επρόκειτο για σωστή απόφαση, ενώ το 9% δεν εξέφρασε άποψη.

Στο ερώτημα αν τα πράγματα θα ήταν σήμερα καλύτερα για την οικονομία αν η Ελλάδα είχε παραμείνει στη δραχμή, το 50% απαντά “καλύτερα”, το 27% “χειρότερα”, ενώ το 12% λέει ότι θα ήταν “ίδια”. Είναι φανερό ότι η «γοητεία» του ευρώ έχει ξεφτίσει στη συνείδηση των πολιτών.

Τέλος, στο ερώτημα αν προσωπικά θα θέλατε η Ελλάδα να συνεχίσει με το ευρώ ή με δικό της νόμισμα, η εικόνα διαφοροποιείται. Ένα ποσοστό 53% απαντά με το ευρώ, το 33% με δικό της νόμισμα, ενώ το 14% δεν εκφράζει άποψη. Η πλειοψηφία, που έχει αρνητική άποψη για την ένταξη στην Ευρωζώνη, μετατρέπεται σε πλειοψηφία υπέρ της παραμονής σ’ αυτήν λόγω του φόβου που έχει καλλιεργήσει η προπαγάνδα ότι επιστροφή στη δραχμή συνεπάγεται μεγάλη υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος, αχαλίνωτο πληθωρισμό, ελλείψεις και δελτίο σε βασικά αγαθά (τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα κ.ά) καθώς και απώλεια των καταθέσεων.

Η εναλλακτική λύση

Τίποτα απ’ όλα αυτά δε χρειάζεται να συμβεί. Η έξοδος από την Ευρωζώνη με βάση ένα εθνικό σχέδιο θα γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα (ένα ευρώ προς μία Νέα Δραχμή). Αμέσως μετά, αυτή η ισοτιμία θα «κλειδώσει», δηλαδή θα μείνει σταθερή και η δραχμή δε θα μπορεί να δεχτεί υποτιμητικές - κερδοσκοπικές επιθέσεις. Με τον τρόπο αυτό η μεταβίβαση θα γίνει ομαλά, δε θα υπάρξουν αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων και άρα δε θα υπάρξει πληθωρισμός. Ελλείψεις και δελτίο στα εισαγόμενα αγαθά δε θα υπάρξουν γιατί το Ισοζύγιο Εξωτερικών Συναλλαγών έχει, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, ισοσκελιστεί. Η Ελλάδα, δηλαδή, από τις εξαγωγές προϊόντων που κάνει, από τον τουρισμό και τη ναυτιλία εισπράττει όλο το απαραίτητο συνάλλαγμα για να πληρώνει τις εισαγωγές που κάνει σήμερα. Τέλος οι καταθέσεις θα καλύπτονται με «ρήτρα ευρώ» και, λόγω της ισοτιμίας ένα προς ένα, θα διατηρήσουν τη σημερινή αγοραστική αξία τους.

Για το εφικτό ενός τέτοιου σχεδίου η συζήτηση και ενημέρωση του ελληνικού λαού απαγορεύεται. Παράλληλα τεράστια ευθύνη έχουν οι πολιτικές ηγεσίες κομμάτων και οργανώσεων που αντιστέκονται στην ευρω-κατοχή, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει ένα κοινό εναλλακτικό σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας.

Ο διχασμός των κομμάτων

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει κι’ ένα άλλο στοιχείο της δημοσκόπησης που προσδιορίζει ποιά πολιτικά κόμματα ψήφισαν, στις τελευταίες εκλογές, όσοι τάσσονται υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το 41% υποστηρίζει την επιστροφή στη δραχμή και το 48% την παραμονή στο ευρώ. Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα διχασμένο κόμμα. Το 41% που τάσσεται υπέρ του εθνικού νομίσματος αντιπροσωπεύει το 14,5% όσων ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, δηλαδή, περίπου 790.000 πολίτες. Από τους ψηφοφόρους της ΝΔ ένα 16% επιλέγει την έξοδο από το ευρώ. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει το 4,5% όσων προσήλθαν στις κάλπες, δηλαδή, περίπου 244.000 πολίτες. Αλήθεια πόσο βέβαιη μπορεί να είναι η ΝΔ ότι θα διατηρήσει εγκλωβισμένους αυτούς τους ψηφοφόρους που αντιτίθενται στον ιδεολογικό-πολιτικό πυρήνα της πολιτικής της; Στα άλλα κόμματα τα ποσοστά των ψηφοφόρων τους υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα είναι: ΚΚΕ 56%, Χρυσή Αυγή 49%, ΑΝΕΛ 28%, Ένωση Κεντρώων 28%, Το Ποτάμι 16% και ΠΑΣΟΚ 14%. Το αίτημα για απεγκλωβισμό της χώρας από το ξένο νόμισμα και αποκατάσταση της νομισματικής κυριαρχίας διαπερνά, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλα τα κόμματα της σημερινής Βουλής. Γι’ αυτό απαιτείται η δημιουργία ενός εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου που θα συσπειρώσει προοδευτικά την πλειοψηφία του ελληνικού λαού πέρα από τις υπάρχουσες κομματικές ταμπέλες - Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά - με στόχο την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά των δανειστών και την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας.

Ο γράφων δεν εμπιστεύεται την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων. Το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, τον Ιούλιο του 2015, το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία για το Brexit και οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ έδειξαν ότι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι «συστημικές», δηλαδή, υπερτιμούν τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις και υποτιμούν τα υπόγεια ρεύματα της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι δημοσκοπικές εταιρείες έχουν εκλεκτικές συμπάθειες προς τις συντηρητικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, είτε γιατί δε διαθέτουν τα κατάλληλα εργαλεία ανίχνευσης μιας πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας, είτε γιατί οι πολίτες, σε μεγάλο ποσοστό, αποκρύπτουν την άποψή τους, όταν αυτή δε θεωρείται πολιτικά ορθή (politically correct). Γι’ αυτό το λόγο το ποσοστό του 33% υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο.

Θυμίζουμε ότι σε πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της εταιρείας ORB (θυγατρικής της Gallop) που έγινε ένα χρόνο πριν και δημοσιοποιήθηκε από το πρακτορείο Reuters στις 7-1-16 το ποσοστό των Ελλήνων που επιθυμούσε την έξοδο από το ευρώ ανήρχετο σε 44%. Με μια ενημέρωση των πολιτών για τον τρόπο μετάβασης και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το εθνικό νόμισμα στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας το ποσοστό αυτό μπορεί να γίνει, πολύ σύντομα, πλειοψηφικό.

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλιου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο https://greekattack.wordpress.com/

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 20-1-2017

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Το σύντομο αυτό κείμενο, αφορά την εισβολή των φασιστών σε σχολείο του Περάματος. Μόνο που αυτή τη φορά θα μπει μπροστά, αυτό που στην αντίστοιχη παρέμβαση για το Ωραιόκαστρο («Σε ένα κόσμο που δεν περιέχει όλους, δεν χωράει κανείς/με αφορμή το Ωραιόκαστρο»), είχε επισημανθεί σε υστερόγραφο:

Μόνο θαυμασμός και σεβασμός για τις δασκάλες και τους δασκάλους που παλεύουν στα δημόσια σχολεία όλης της χώρας! Για να σταθούν στα παιδιά των φτωχών και εργατικών οικογενειών της χώρας, καλύπτοντας οικονομικά προβλήματα που δημιουργεί το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και ψυχικά ελλείμματα των γονιών τους. Για να προσφέρουν μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο στα γεμάτα πόνο και ερωτήματα πρόσωπα των προσφυγόπουλων. Για να αντιμετωπίσουν τους φασίστες, αλλά και τη φασιστική «νοικοκυροσύνη» όσων η ματιά τους δε φτάνει πέρα από τη δική τους μύτη. Και πάνω από όλα, θαυμασμός και σεβασμός, διότι μάχονται, τελικά, όπως έγραψε περίφημα, μια ακούραστη αγωνίστρια δασκάλα, «για να μη ντρεπόμαστε όλοι εμείς οι υπόλοιποι…»

Για πολλούς ήταν σοκαριστικό: Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής υπόδικα στελέχη και βουλευτή της, εισβάλουν σε Σχολείο στο Πέραμα, απαιτώντας να μη πάνε εκεί λίγα προσφυγόπουλα.

Ένας εσμός παλικαράδων για να αντιμετωπίσουν τι; Κορίτσια και αγόρια 6 έως 10 ετών! Ή μήπως....
τις δασκάλες και τους δασκάλους του σχολείου; Τόση αντρειοσύνη και ηλιθιότητα μαζί, έχουμε να δούμε από την εποχή του Χίτλερ…

Δεν αρκεί ωστόσο να εκφράσουμε αγανάχτηση και θυμό.

Πρέπει να δούμε τα συνεκτικά στοιχεία στην φασιστική αντίληψη, αλλιώς δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το δύσοσμο αποτέλεσμά της.

Σημείο πρώτο: ο φασισμός δανείζεται και αναπτύσσει τις ποικίλες θεωρίες του κοινωνικού δαρβινισμού, σύμφωνα με τις οποίες οι ανθρώπινες κοινωνίες παρομοιάζονται μηχανιστικά με φυσικές διαδικασίες διαπάλης/επιβίωσης. Έτσι η επικράτηση του «ισχυρού», απαλλάσσεται από οποιοδήποτε έννοια ηθικού ή ανήθικου και απλά τίθεται ως η μόνη φυσική τάξη πραγμάτων, έναντι της οποίας κάθε πράξη αλληλεγγύης και πρόνοιας για τους φτωχούς και αδυνάτους, αποτελεί ανώμαλη παρεκτροπή. Οι φασίστες, συνεπείς με αυτή τη θεώρηση, «εντελώς φυσικά», είναι εναντίον οποιασδήποτε βοήθειας και στήριξης σε φτωχούς, πόσο μάλλον σε «ξένους». Ο φονικός, απόλυτος καπιταλισμός της εποχής μας, η ανθρωποφαγία της «ανταγωνιστικής αγοράς», είναι η πηγή και ταυτόχρονα το ιδεώδες τέρμα για το σύγχρονο φασισμό.

Δεύτερο σημείο: Ποιοι όμως είναι οι «ισχυροί» και πως προκύπτουν οι «αδύνατοι»; Η ταξική ιδιοτέλεια του φασισμού ως η πλέον επιθετική μορφή αστισμού, κρύβεται πίσω από τη θεωρία για τον δήθεν καταλυτικό ρόλο που διαδραματίζει η κληρονομικότητα στα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες των ανθρώπων. Είναι το σημείο συνάντησης με τον ακραίο ρατσισμό και τις αντιλήψεις για φυλετική καθαρότητα. Παραγνωρίζεται έτσι σκόπιμα ο ρόλος του κοινωνικού περιβάλλοντος και ειδικά της παιδείας στη διαμόρφωση (άμεσα και μακροπρόθεσμα) των ικανοτήτων και γενικά της προσωπικότητας των ανθρώπων. Οι φασίστες συνεπέστατοι σε αυτή τη μισανθρωπική προσέγγιση, εξ ορισμού δεν θέλουν «κατώτερες φυλές» στα σχολεία. Η παρουσία στο σχολείο παιδιών από αυτές είναι και επιζήμια και άσκοπη. Η «κακή τους μοίρα» είναι γραμμένη στο αίμα και το χρώμα τους…

Τρίτο σημείο: Αν ο ισχυρότερος είναι «φυσικό και δίκαιο» να επιβάλλεται έναντι του «αδύναμου και κατώτερου», αυτό είναι νόμιμο να γίνεται τόσο στο κοινωνικό οικονομικό πεδίο κάθε χώρας, αλλά και στο διεθνές πεδίο. Έτσι, ο πόλεμος από μεριάς των «ανώτερων φυλών» σε βάρος των «απολίτιστων μιασμάτων», όχι μόνο δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά είναι και θεϊκό εργαλείο ανατροφοδότησης της αντίληψης του κοινωνικού δαρβινισμού. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι ο φασισμός συνδέθηκε άρρηκτα με τους ιμπεριαλιστικούς και αποικιοκρατικούς πολέμους.

Κοντολογίς: «Καλώς τους ξερίζωσαν από τον τόπο τους βομβαρδίζοντας, κακώς τους ανεχόμαστε να ζουν με οποιοδήποτε τρόπο εδώ και, φυσικά, ούτε κουβέντα να «μαζέψουμε» και στα σχολεία μας τα «μπάσταρδά» τους».

Ολόκληρη λοιπόν να τη δούμε την εικόνα.

Και εδώ δε χωράνε μισά λόγια και συμψηφισμοί της συμφοράς.
Ας δούμε κάποιες σκέψεις σε μια μερίδα αυτών που ονομάζονται «μέσος» γονέας ή πολίτης.
«Εγώ φυσικά δεν είμαι φασίστας. Οπωσδήποτε, κακό πράγμα ο πόλεμος και κρίμα στους ανθρώπους, αλλά δε μπορούμε να πάρουμε και στην ήδη λυγισμένη πλάτη μας, τόση προσφυγιά».
«Εγώ φυσικά δεν είμαι φασίστας. Οπωσδήποτε βαρύ πράγμα η προσφυγιά και ακόμη πιο άδικα για τα παιδιά των προσφύγων, αλλά να μη δούμε πρώτα τα δικά μας που και αυτά πεινάνε;»
«Εγώ φυσικά δεν είμαι φασίστας. Εντάξει, να δώσουμε ένα πιάτο φαγητό στα προσφυγόπουλα, αλλά στο σχολείο, μαζί και δίπλα στα δικά μας παιδιά; Δεν εγκυμονεί αυτό κινδύνους υγείας;»

Ας έχουμε επίγνωση και εμείς και εκείνοι: Η αλήθεια δεν τεμαχίζεται, δεν δίνεται σε δόσεις. Απέναντι στη σιδερογροθιά μιας συνεκτικής φασιστικής αντίληψης, αν απλά σηκώσουμε από ένα κομμάτι ο καθένας από το θρυμματισμένο τζάμι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να βγάλει ο ένας το μάτι του άλλου και να αφήνουμε τη φρίκη να νικήσει.

Το όχι στο φασισμό πάει μαζί με το όχι στον «κοινωνικό δαρβινισμό» και στη λογική του κεφαλαίου για τη θεά ανταγωνιστικότητα («ο θάνατός σου , η ζωή μου»). Η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες πάει μαζί με το όχι στον πόλεμο. Μη γελιόμαστε: Αν δε τολμήσουμε να δούμε όλη την εικόνα, δε θα δούμε ότι «πρόσφυγες», «αποκλεισμένοι» και «ξένοι» παντού, ακόμη και στο σπίτι μας, είμαστε όλοι εμείς. Και τα παιδιά μας ακόμη χειρότερα.

Ας το έχουμε συναίσθηση: Η υπεράσπιση του δικαιώματος των προσφυγόπουλων στο σχολείο, το χαμόγελο και τη ζωή, είναι το σύνορο που χωρίζει τα «δικά μας» παιδιά από την αποδοχή μιας προοπτικής «πολέμου όλων εναντίον όλων», με μόνα σίγουρα θύματα την εργαζόμενη πλειοψηφία και τους φτωχούς σε αυτόν τον τόπο.

από το «pandiera.gr»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Φαίνεται καθαρά πλέον ότι σ’ αυτό το χρόνο (2017) θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ της Παγκοσμιοποίησης.
Το Βρετανικό Brexit, η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και το ΟΧΙ των Ιταλών στο δημοψήφισμα, αποτυπώνουν τα πρώτα ηχηρά μηνύματα αυτής της διαλεκτικής της ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ των μηχανισμών της Παγκοσμιοποίησης.

Οι νέες επιθέσεις του Τραμπ εναντίον της γερμανικής ΕΕ, καθώς και οι αμφισβητήσεις πλανητικών θεσμών του ιμπεριαλισμού (ΝΑΤΟ) και καθιερωμένων κλισέ ιδεολογημάτων, καταγράφουν μια δυναμική της διαλεκτικής κατάρρευσης της Παγκοσμιοποίησης…

Σε κείμενά μας για τον Τραμπ σκιαγραφούσαμε αυτή την κρίση κατάρρευσης:

«Ένα άλλο χαρακτηριστικό της σημερινής εποχής και της αδιέξοδης κρίσης του συστήματος (κρίση κατάρρευσης) είναι τούτο: Η σύγκρουση των παραγωγικών εθνικών οικονομικών μονάδων (των ισχυρών εθνικών ιμπεριαλιστικών μονάδων) με το παρασιτικό κεφάλαιο της πλανητικής χρηματιστηριακής μαφίας…
Σήμερα η πλανητική χρηματιστηριακή μαφία, η ΥΠΕΡ-εθνική ελίτ εξουσίας (Νέα Τάξη), υπονομεύει την ίδια την παραγωγική υπόσταση του καπιταλισμού, την ίδια την ύπαρξη της καπιταλιστικής παραγωγής: Οδηγεί στην αποβιομηχάνιση…
Υπάρχει, λοιπόν, και μια νέα «ενδοϊμπεριαλιστική σύγκρουση»: Ανάμεσα στην πλανητική, παρασιτική, χρηματιστηριακή μαφία με τους ίδιους τους οικονομικούς (παραγωγικούς) και κοινωνικούς ΟΡΟΥΣ ύπαρξης του καπιταλισμού…».


Η «αριστερά» της Παγκοσμιοποίησης δεν μπορεί να διακρίνει τις βαθύτερες, εσωτερικές αντιφάσεις της Παγκοσμιοποίησης που οδηγούν στην κατάρρευσή της και δαιμονοποιεί τον Τραμπ και τις «ακροδεξιές» δυνάμεις.

Χάνει το οικονομικό και κοινωνικό ΑΙΤΙΟ, την εσωτερική διαλεκτική, και μένει στο πολιτικό αποτύπωμα: Στην ανάπτυξη της «ακροδεξιάς» και των «εθνικιστικών» δυνάμεων!!!

Ούτε εδώ, όμως, μπορεί να διακρίνει τούτο: Ότι αναπτύσσονται αυτές οι δυνάμεις λόγω της δικής της ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ.

Και το σπουδαιότερο: Δεν μπορεί να διακρίνει αυτή η «αριστερά» ότι έχει εγκαταλείψει ΠΑΝΤΕΛΩΣ τα «εθνικά ζητήματα» που έχει φέρει ξανά στην πρώτη γραμμή η βαρβαρότητα της Παγκοσμιοποίησης.

Έτσι αυτή η αξιοθρήνητη «αριστερά» ενώ στα λόγια μιλάει εναντίον της Παγκοσμιοποίησης, στην ΠΡΑΞΗ την στηρίζει και γίνεται δεκανίκι της…

Οι μηχανισμοί της Παγκοσμιοποίησης ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ και οι «αριστεροί» κτυπούν, λυσσωδώς, τους πολιτικούς εκφραστές αυτής της κατάρρευσης, τις πολιτικές διεργασίες που ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ την Παγκοσμιοποίηση…

Αντί η «αριστερά» (αυτό θα έκανε αν υπήρχε Αριστερά) να μπει στην πρωτοπορία του αγώνα για την υπονόμευση και κατάρρευση των μηχανισμών του πλανητικού ιμπεριαλισμού, δηλαδή στην πρωτοπορία του αγώνα για την «εθνική κυριαρχία» και «εθνική απελευθέρωση», στην πρωτοπορία, δηλαδή των νέων ΕΘΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ που αντικειμενικά τίθενται από τον πλανητικό, νεοταξικό ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ των χρηματιστηριακών αποικιοκρατών, φωτογραφίζει τα οπίσθια των γεγονότων και το χειρότερο: Στηρίζει την Παγκοσμιοποίηση με πρόσχημα τις ανάπτυξη των «ακροδεξιών» και «εθνικιστικών» δυνάμεων…

Αυτή η θλιβερή «αριστερά» αφήνει όλους τους δρόμους ΑΝΟΙΚΤΟΥΣ στις αστικές «εθνικές» δυνάμεις και μετά χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την ανάπτυξη ακροδεξιών» καταστάσεων, στιγματίζοντας ταυτόχρονα και τις λαϊκές διεργασίες και κινήσεις εναντίον της Παγκοσμιοποίησης σαν «εθνικιστικές», «ρατσιστικές» και CIA…

Έτσι η ΑΠΟΥΣΙΑ και η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ Αριστεράς στις αντικειμενικές διαδικασίες ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ της Παγκοσμιοποίησης αφήνει το έδαφος ελεύθερο στις καπιταλιστικές δυνάμεις για να «οργανώσουν» την κατάρρευση του νεοταξικού οικοδομήματος προς δικό τους όφελος.

Διπλό όφελος: Από τη μία να υποτάξουν τους εργαζόμενους και τους λαούς στα συμφέροντα των δικών τους «εθνικών» αναπτύξεων, και από την άλλη να ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΝ εντελώς κάθε αριστερή δύναμη, αφού η υπάρχουσα και κυρίαρχη «αριστερά» θα είναι προσδεμένη στους μηχανισμούς κατάρρευσης της Παγκοσμιοποίησης…

Θα είναι ο Τραμπ και άλλοι εκφραστές του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου που θα μιλούν για τη σωτηρία των «εθνών», για «εθνική ανάπτυξη» και «εθνική κυριαρχία» και η «αριστερά» θα μιλάει «αντί-εθνικιστικά», εγκαταλείποντας και απαξιώνοντας και την αγωνιστική ΙΣΤΟΡΙΑ των εθνικό-απελευθερωτικών ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ…

Ακόμα και το ελληνικό κεφάλαιο διακρίνει αυτό που δεν μπορεί να δει η «αριστερά»: Την αναγκαιότητα της αποκατάστασης της «εθνικής κυριαρχίας».

Διακρίνει δηλαδή την κατάρρευση της Παγκοσμιοποίησης και προετοιμάζεται για αυτό.

Υπογραμμίζεται στο άρθρο του ΣΕΒ: «ΣΕΒ - 2017: Annus Mirabilis ή Horribilis; Η επιλογή είναι στα χέρια μας!»
https://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/33007

«αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά, με υποκατάσταση της απουσίας ουσιαστικής συμμετοχής από κάποια ειδική επιτροπεία, είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση…».

Η Παγκοσμιοποίηση όχι μόνο δεν έλυσε τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, αλλά τις βάθυνε και τις όξυνε σε τέτοιο σημείο που δρομολόγησε τις εσωτερικές διαδικασίες κατάρρευσής της…

Η Παγκοσμιοποίηση έφτασε σε τέτοιο σημείο που απειλεί την ίδια την ύπαρξη της καπιταλιστικής βάσης: Την καπιταλιστική παραγωγή…

Αυτή η κρίση ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη επαναστατικών ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, τις προϋποθέσεις να δοθεί στην ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ επαναστατική κατεύθυνση και προοπτική…

Γι αυτό, φυσικά, απαραίτητος όρος είναι η ΥΠΑΡΞΗ και ανάπτυξη ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

Αυτή η «αριστερά» που υπάρχει αποτελεί το ύστατο δεκανίκι της καταρρέουσας Παγκοσμιοποίησης…

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Υπερκομματικό κεφάλαιο» χαρακτήρισε τη ναυτιλία ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), Θεόδωρος Βενιάμης, από το βήμα του τρίτου συνεδρίου της «Ναυτεμπορικής», και ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία έσπευσαν να το επιβεβαιώσουν.

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έδωσαν διαπιστευτήρια και πάλι, στο συνέδριο της Ναυτεμπορικής αυτήν τη φορά, για το ποιος θα φανεί καλύτερος υπηρέτης των συμφερόντων των εφοπλιστών, της μοναδικής κατηγορίας που εξαιρείται από τα σκληρά μέτρα λιτότητας των μνημονίων και συνεχίζει να απολαμβάνει τα σκανδαλωδώς ευνοϊκά φορολογικά της προνόμια.

Ο κ. Βενιάμης, κατά την ομιλία του, ζήτησε τη διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητα της ναυτιλίας με σταθερότητα στο θεσμικό ναυτιλιακό πλαίσιο, να ξεπεραστούν «συνδικαλιστικά κωλύματα» και «να αφήσουν τη ναυτιλιακή αγορά εργασίας να προσφέρει νέες θέσεις εργασίας με διεθνώς σύννομους όρους». Παράλληλα, υποστήριξε ότι «η ευρωπαϊκή ναυτιλία δεν κινδυνεύει από πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των εταίρων της». Με λίγα λόγια, οι εφοπλιστές απαιτούν να παραμείνει η σχεδόν μηδενική φορολογία στα αμύθητα κέρδη τους με τη διατήρηση των δεκάδων φοροαπαλλαγών τους.

Επίσης, οι Έλληνες ναυτικοί να μην έχουν αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ) αλλά να αμείβονται με όρους εργασιακών σχέσεων αντίστοιχων του Πακιστάν, της Ουκρανίας, των Φιλιππίνων, των τρίτων χωρών δηλαδή όπου εφαρμόζεται ο μίνιμουμ μισθός της ITF, σε αντίθεση με τις «παραδοσιακές σημαίες» στις οποίες υπάρχουν εθνικές ΣΣΕ.

Τρίτον, απαιτούν η Ελλάδα να συρθεί στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια με κατηγορίες από την Κομισιόν για προστατευτισμό και αθέμιτο ανταγωνισμό στη ναυτιλία και να τιμωρηθεί η χώρα ακόμα και με πρόστιμα, προκειμένου να μην χάσουν ούτε ίχνος από τα φορολογικά προνόμιά τους.

Ενδιαφέρον έχει το πώς τοποθετήθηκαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις απαιτήσεις της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών. Ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, μετέφερε το χαιρετισμό του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα προς τους εφοπλιστές – συνέδρους και περιέγραψε τους στρατηγικούς στόχους του υπουργείου για το επόμενο διάστημα.

Η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι «στα προβλήματα που έχουν προκύψει από την επιτροπή της ΕΕ», για τα θέματα του ανταγωνισμού, θα υπάρξει απάντηση σε «υψηλότερο πολιτικό επίπεδο». Δηλαδή, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όχι μόνο δεν θα αποκαταστήσει τις αδικίες στην κατανομή των φορολογικών βαρών προς όφελος του ελληνικού λαού, αλλά θα ανοίξει ένα επιπλέον «μέτωπο» με τους εταίρους για χάρη των εφοπλιστών.

Επίσης, στις προτεραιότητες του υπουργείου Ναυτιλίας είναι η αντιμετώπιση «γραφειοκρατικών προβλημάτων», προκειμένου να γίνει η ελληνική σημαία «πιο ελκτική». Ερώτημα αποτελεί τι περισσότερο έχει σκοπό να δώσει η κυβέρνηση στους εφοπλιστές, τη στιγμή που «έχουν εξασφαλίσει χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές ως δαπάνη για την κοινωνική ασφάλιση, έχουν εγκαθιδρύσει σε γενικευμένη έκταση την ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία, ένα σκανδαλώδες αντικοινωνικό θεσμικό πλαίσιο, απολαμβάνουν φορολογικής ασυλίας, εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν στο έπακρο τη θέση της χώρας μας στους διεθνείς οργανισμούς (ΙΜΟ κλπ.) προκειμένου να περνούν τις θέσεις τους (...) Ήδη έχουν κερδίσει τα πάντα, έχουν εγκαθιδρύσει το πιο σκανδαλώδες θεσμικό πλαίσιο στο χώρο των εθνικών σημαιών, ανταγωνίζονται όχι με παραδοσιακές χώρες και ναυτιλίες αλλά με αυτές των σημαιών ευκαιρίας!» όπως έχει επισημάνει η ΠΕΝΕΝ.

Αποκαλυπτική, όμως, των προθέσεών της ήταν και η τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας, δια στόματος του τομεάρχη Ναυτιλίας, Γιάννη Πλακιωτάκη.

«Πρώτα απ’ όλα να διαφυλάξουμε το υπάρχον νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο που αφορά την ελληνική εμπορική ναυτιλία, ώστε να εξασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητά της» τόνισε ο κ. Πλακιωτάκης. Υπάρχει, δηλαδή, απόλυτη ταύτιση με την κυβέρνηση. Επιπλέον, αναφερόμενος στο κρίσιμο για τους Έλληνες ναυτικούς θέμα του ΝΑΤ, έκανε λόγο την ανάγκη ανάληψης «σημαντικών πρωτοβουλιών» στην κατεύθυνση της εξυγίανσης. Για τις οφειλές εκατομμυρίων των εφοπλιστών στα ναυτεργατικά ασφαλιστικά ταμεία, ούτε κουβέντα!

Τέλος, ο κ. Πλακιωτάκης ζήτησε από όλους τους πολιτειακούς παράγοντες, «να αφήσουμε κατά μέρος όλες τις πολιτικές αντιπαραθέσεις και σκοπιμότητες και να χαράξουμε μια εθνική στρατηγική για την ανάπτυξη της ναυτιλίας μας». Όπως φαίνεται, όμως, δεν χρειάζεται και πολλή προσπάθεια γι’ αυτό. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στους εφοπλιστές, δηλαδή της απόλυτης σύμπνοιας, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι η ουσία της πολιτικής τους είναι ίδια και απαράλλακτη. Τα υπόλοιπα είναι για το θεαθήναι.


Read more: http://www.newsbomb.gr/oikonomia/naytilia/story/763737/ta-vriskoyn-syriza-kai-nd-otan-to-zitoyn-oi-efoplistes#ixzz4WHM2YOfB

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η COSCO προοδεύει! Τα κοντέινερ που διακίνησε το 2016, μέσω Πειραιά, ήταν 14,4% παραπάνω από εκείνα του 2015. Ετσι δουλεύει το Προτεκτοράτο!
Και υπ’ αυτήν την έννοια έχει δίκιο ο υπουργός Οικονομίας κ. Δημήτρης Ιδρυμα Λεβί Παπαδημητρίου, όταν λέει ότι η οικονομία έχει εισέλθει σε φάση ανάπτυξης. Αυτή θα είναι η ανάπτυξη στο Προτεκτοράτο: οι εταιρείες θα κονομάνε και οι εργαζόμενοι θα πένονται.
Το κράτος των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών θα συνεχίσει να υπερφορολογεί όλο και περισσότερο τους πάσης φύσεως ραγιάδες, ενώ την ίδια στιγμή θα περικόπτει επιδόματα για παιδιά που χρειάζονται ειδική αγωγή. Ετσι δουλεύουν τα Προτεκτοράτα.
Η Ελλάδα ήταν πάντα, κατά τη νεότερη ιστορία της, ένα εξαρτημένο κράτος. Η διαρκής ανανέωση της υποτέλειάς της την έκανε όλο και πιο ευάλωτη. Στα χρόνια που αναπτυσσόταν και ολοκληρωνόταν η παγκοσμιοποιημένη δυστοπία, η Ελλάδα εφέρετο και άγετο, άθυρμα, με ένα υπό αίρεσιν αυτεξούσιο, απ’ το οποίο ήταν ώριμη πλέον να παραιτηθεί. Και να καταφεύγει εκ νέου «ικέτης στη Ρώμη», στο Βερολίνο. Ωριμη, διότι η Ελλάδα αποσπάσθηκε από την παράδοσή μας, συστηματικώς αποβλακώθηκε κι εν τέλει έγινε μια οπιομανής της κυρίαρχης προπαγάνδας. Ο «εκσυγχρονισμός» της χώρας ήταν η μακρά διαδικασία προς την υποδούλωσή της. Κι έτσι σήμερα βρεθήκαμε σε αδιέξοδο. Για παράδειγμα, τα ανδρείκελα του Σόιμπλε (ο ΣΥΡΙΖΑ) κατηγορούν τα ανδράποδα του Σόιμπλε (Ν.Δ.) ότι ταυτίζονται με τον Σόιμπλε. Κάποτε ο γάιδαρος έλεγε τον πετεινό κεφάλα μόνον στις παροιμίες, σήμερα αυτού του επιπέδου είναι όλες οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις.
Ομως η δυστοπία της παγκοσμιοποίησης αλλάζει και πάλι. Προς το χειρότερο. Οπως και πριν, έτσι και τώρα η Ελλάδα παρακολουθεί τις εξελίξεις, παράλυτη, αδύναμη, μοιραία. Υποτελής στην πρώτη φάση της παγκοσμιοποίησης, προτεκτοράτο σήμερα, ουδόλως μπορεί να επηρεάσει τις τύχες της, παρά μόνον να παρακολουθεί πώς οι σμπίροι των Επικυριάρχων της (δημιουργούν και) διαχειρίζονται τη φτώχεια της.
Η κυρίαρχη συζήτηση κατ’ αυτάς στην πατρίδα μας είναι σε επίπεδο κουρείου του μεσοπολέμου: τι θέλει ο Σόιμπλε, τι θα κάνει ο Σόιμπλε, τι θα αλλάξει ο Τραμπ, ως πού θα το πάει ο Ερντογάν, πώς ερμηνεύεται ο βήχας της Μέρκελ και τι προοπτικές ανοίγει το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ ή ο Κόφτης για την επόμενη δεκαετία. Χάσαμε πόλεμο.
Ο πόλεμος αυτός συνεχίζεται. Η περιγραφή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και το (όλο και πιο ελεγχόμενο) διαδίκτυο γίνεται με όλο και πιο αποβλακωτικό τρόπο. Ο Τράμπ ο Τρομερός. Ενώ ο Ομπάμα ήταν η Μητέρα Τερέζα (κι αυτή της CIA ήταν - αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).
Βάλλεται ο Τραμπ από τηλεοπτικά δίκτυα, μεγάλες εφημερίδες, ροκ συγκροτήματα και άλλους που όταν ο Ομπάμα βομβάρδιζε έβγαζαν τον σκασμό. Οταν η πολιτική Ομπάμα παρήγαγε πρόσφυγες by millions, όλοι αυτοί απαιτούσαν (από τους άλλους συνήθως) να τους περιθάλψουν, αλλά επίσης έβγαζαν τον σκασμό για τις εισβολές και τα μακελέματα που προκαλούν το προσφυγικό. Ευαίσθητοι με τον ανθρώπινο πόνο (των προσφύγων), αλλά αναίσθητοι με την πολιτική που τον προκαλεί.
Πλην όμως, ουδεμία σημασία έχει αν ο Τραμπ είναι καλύτερος ή χειρότερος απ’ τον Ομπάμα - άλλωστε, τον νέον Πρόεδρο ή θα τον αφομοιώσουν ή θα τον φάνε. Ουδείς γνωρίζει αν ο Τραμπ θα κάνει λιγότερους ή περισσότερους πολέμους απ’ τον Ομπάμα, όλοι όμως γνωρίζουμε ότι οι πόλεμοι θα συνεχισθούν έως το «τελικό χτύπημα» - αυτή ήταν πάντα η «τελική λύση» του καπιταλισμού, μόνον που αυτήν τη φορά μπορεί να είναι πιο τρομερή παρά ποτέ. Η δυστοπία
της παγκοσμιοποίησης γίνεται όλο και πιο δύσμορφη διότι η καπιταλιστική αναρχία, ο καπιταλιστικός οπορτουνισμός δεν έχει κανένα σχέδιο, αλλά και κανέναν φραγμό, όπως απέδειξε στο παρελθόν όταν κατέφυγε στον φασισμό, όπως αποδεικνύει τώρα, όταν μετατρέπει τις αστικές δημοκρατίες από συγκεκαλυμμένες δικτατορίες του πλούτου που ήταν, σε ανοιχτές τυραννίες. Από κράτη του Κάφκα σε κράτη του Οργουελ.
Αλλά, αν αυτή είναι η γενική τάση, δεν έχουν σημασία οι λεπτομέρειες; Το Brexit; η στροφή της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς τα δεξιά και προς την ακροδεξιά; Δεν έχει σημασία η έκβαση στο Χαλέπι; Βεβαίως και έχουν! στις λεπτομέρειες κρύβεται ο διάβολος και αυτές ακριβώς χειρίζεται. Και μας κάνει πλάκα. Οταν, για παράδειγμα, η ενσωμάτωση της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Δεξιά οδηγεί την Ενωση προς την Ακροδεξιά, ο Τραμπ μας μάρανε; Οταν ο Τσίπρας ονομάζει τον Κόφτη «Μηχανισμό Αυξημένων Εγγυήσεων»(!!), ο ευφημισμός για την «ανάπτυξη» της οικονομίας μάς μάρανε ή αυτό που πραγματικά αυτός ο ευφημισμός σημαίνει: το αίμα που χύνεται για να το ρουφάνε τα βαμπίρ.
Σε αυτήν τη δυστοπία δεν υπάρχει όαση. Η μια έρημος θα διαδέχεται την άλλη και το «καραβάνι θα περνά» αφήνοντας πίσω του πτώματα κι ετοιμοθάνατους βίους. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας έχει πτωχεύσει. Κι αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα.
Αυτοί που υπονόμευσαν τον πολιτισμό μας, αυτοί που παρέδωσαν την οικονομία λάφυρο, αυτοί που οδήγησαν την κοινωνία στην αιχμαλωσία και την πατρίδα στη σκλαβιά, αυτοί που στέλνουν τη νεολαία πεσκέσι στη μετανάστευση, έχουν πτωχεύσει. Η ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την ομοσπονδία των συμμοριών οδηγεί μόνον στην ανακύκλωσή τους. Με το χυδαίο αποτέλεσμα: αυτοί που προκάλεσαν την καταστροφή να εμφανίζονται εκ νέου ως άλλοι σωτήρες και λυτρωτές. «Η αηδία του βίου», που έλεγαν και οι Ρωμαίοι.
Ενα από τα κλισέ που συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε είναι ότι «η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα». Πιθανόν σωστό - αλλά ποια δημοκρατία; Η δημοκρατία της ανεργίας και της υποτέλειας; των αυτοκτονιών και των πεινασμένων παιδιών; Ο δικομματικός μονοκομματισμός; όταν κάθε φορά οι πολίτες καλούνται να διαλέξουν το μικρότερο κακό; τον πιο λαοπλάνο δημαγωγό; το πιο πονηρό κόμμα; Γιατί, λοιπόν, μας παραξενεύει το γέλιο του φασισμού; Οταν έχουμε αποδεχθεί την «εξαγωγή δημοκρατίας διά των βομβαρδισμών», γιατί απορούμε με την άνοδο του Τραμπ ή τη νεοφασιστική κυβέρνηση στην Ουκρανία ή την καταστροφή των εργαζομένων στην Ελλάδα;
Η Παγκοσμιοποίηση αλλάζει. Με περισσότερο ή λιγότερο απομονωτισμό (για τις ΗΠΑ), με λιγότερο ή περισσότερο παρεμβατισμό στο διεθνές εμπόριο, η Παγκοσμιοποίηση αλλάζει όπως αλλάζουν τα τοπία της κόλασης, από θειάφι σε φωτιά κι από φωτιά σε τέφρα.
Τι θα κάνει η Ελλάδα μέσα σε αυτό το τοπίο; Ρωτήστε τον Τσίπρα και τον Κούλη, τη Φώφη και τον Σταύρο, βεβαίως τον Μιχαλολιάκο, και μην παραλείψετε τον Λεβέντη...
Ελπίζω να μη μας περιμένει η τύχη του φοίνικα. Διότι για την αναγέννηση του φοίνικα προϋπόθεση είναι ο θάνατος. Και ο μεν θάνατος είναι μια βεβαιότητα, η δε αναγέννηση μια εικασία...

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Στη Συρία, η ενίσχυση στρατιωτικού εξοπλισμού του αμερικανικού στρατού πέφτει από τον ουρανό στα χέρια των τρομοκρατών του Νταές.

Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα USA Today, η οποία αναφέρεται στον συριακό στρατό, όλο και περισσότερες ομάδες της αντιπολίτευσης στη Συρία λαμβάνουν καθημερινά όπλα και πυρομαχικά που δωρίζονται από το Πεντάγωνο. Ωστόσο, δεν αποκλείεται αυτά τα όπλα να πέσουν στα χέρια των τρομοκρατών, αντί να υπηρετούν τον αγώνα κατά του Νταές, πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μεγάλες ποσότητες αμερικανικών όπλων ρίχνονται με αλεξίπτωτο προς την συριακή αντιπολίτευση, η οποία συγκεντρώνεται σήμερα γύρω από το προπύργιο του Νταές στη Ράκκα.

Σύμφωνα με τον στρατηγό Carlton Everhart, διοικητής της « l’US Air Mobility Command », αυτά τα όπλα υποτίθεται ότι έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που μάχονται κατά του Νταές. Ωστόσο, μερικές φορές αυτά τα όπλα καταλήγουν ακριβώς στα χέρια του Νταές.

Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ χρησιμοποιεί την τεχνολογία GPS και τη γεω-τοποθέτηση μέσω δορυφόρων για τη ρίψη όπλων και πυρομαχικών με αλεξίπτωτο στις περιοχές προσγείωσης.

Το Νταές κυκλοφόρησε στο παρελθόν βίντεο που δείχνουν σκηνές ρίψης με αλεξίπτωτο αμερικανικών κιβώτιων με πυρομαχικά ενώ το ίδιο τα παραλαμβάνει σώα και αβλαβή στο έδαφος.

Μετάφραση στα ελληνικά από Κριστιάν Άκκυριά για τον Ινφογνώμονα Πολιτικά, Αθήνα, 19.1.2017
parstoday

Διαβάστε το ολόκληρο...

Νίκος Ελευθέρογλου
Γκάφα της Αιγύπτου με τα Σκόπια – Η αντίδραση του ΥΠΕΞ

(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ορέστης Παναγιώτου)
Παρά τις εξαιρετικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου φαίνεται ότι παρουσιάστηκε κάποια σκιά που ενόχλησε τη Βασιλίσσης Σοφίας. Αιτία η ανακοίνωση που εξέδωσε η Κρατική Υπηρεσία Τύπου της Αιγύπτου με αφορμή τη πρόσφατη συνάντηση του προέδρου αλ-Σίσι με τον Σκοπιανό ομόλογό του. Σε αυτή την ανακοίνωση γίνεται αναφορά σε «Μακεδονία».

Άμεση υπήρξε η κινητοποίηση της ελληνικής διπλωματίας η οποία προέβη στις απαραίτητες παραστάσεις.

Αυτό που ζητείται είναι η αποκατάσταση της ορθής ονομασίας της πΓΔΜ στα σχετικά κείμενα, ενώ υπογραμμίζεται ότι ανάλογες συμπεριφορές από φίλες χώρες ασφαλώς δεν συνάδουν με το πνεύμα συνεργασίας και κατανόησης που επικρατεί μεταξύ των δύο πλευρών. Oι Αιγύπτιοι αξιωματούχοι έκαναν λόγο για «αβλεψία», και υποσχέθηκαν την άμεση αποκατάσταση της ορθής ονομασίας.
http://www.pontos-news.gr/article/159084/gkafa-tis-aigyptoy-me-ta-skopia-i-antidrasi-toy-ypex

Διαβάστε το ολόκληρο...

Καταιγιστικός ήταν ο πρέσβης ε.τ. Περικλής Νεάρχου, μιλώντας στο Ράδιο 9.84 για τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Όπως τόνισε ο ελληνισμός πρέπει με εύσχημο τρόπο να βγει άμεσα από τις διαδικασίες της Γενεύης που είναι χωρίς τέλος, όπως είπε, για όσους το έχουν ξεχάσει.

Μία λύση με νέες υποχωρήσεις προς την Τουρκία, έχει και την παράμετρο της ΑΟΖ, όπου με την Κυπριακή Δημοκρατία αυτοκτονικά αυτοδιαλυμένη, ουσιαστικά θα μετατρέψει την Τουρκία σε κυρίαρχο παίκτη, παρακάμπτοντας και το ρόλο-κλειδί του Καστελόριζου.


Διαβάστε το ολόκληρο...

Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) συνεχίζει να εξευτελίζει τον τουρκικό στρατό με εικόνες που αναρτά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τις μάχες στο μέτωπο ανατολικά της πόλης Αλ Μπαμπ στη βόρεια Συρία.
Στις 14 Ιανουαρίου οι Τούρκοι και οι μισθοφόροι τους από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA) εξαπέλυσαν την 8η επίθεση ενάντια στο χωριό Σουφλανίγια, που βρίσκεται ανατολικά της Αλ Μπαμπ και αποτελεί γραμμή άμυνας των τζιχαντιστών πριν την Αλ Μπαμπ.

Και αυτή η τουρκική επίθεση είχε άδοξο τέλος. Οι «κατσαπλιάδες» του Ισλαμικού Κράτους απέκρουσαν τους Τούρκους ενώ έδωσαν στη δημοσιότητα και ένα σύντομο βίντεο στο οποίο βλέπουμε ένα τουρκικό τανκς να έχει γυρίσει τούμπα, κατεστραμμένο.
Να σημειωθεί ότι ο Ερντογάν έχει συγκεντρώσει 8.000 στρατιώτες, άνδρες των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας και περίπου 5.000 μισθοφόρους του FSA, δηλαδή μια δύναμη μεραρχίας, απέναντι σε όχι περισσότερους από 500 τζιχαντιστές, δηλαδή ούτε ένα τάγμα.
Επίσης η Τουρκία βομβαρδίζει τους εξτρεμιστές τόσο με δικά της αεροπλάνα όσο και με ρωσικά που υποστηρίζουν τον τουρκικό στρατό.
Να σημειωθεί εδώ ότι Τούρκοι και Ρώσοι βομβαρδίζουν και τα σπίτια μέσα στην πολιορκημένη Αλ Μπαμπ, σκοτώνοντας αδιακρίτως αμάχους και τζιχαντιστές. Φωτογραφίες μέσα από την Αλ Μπαμπ που διέρρευσαν δείχνουν ότι η πόλη μετατρέπεται σε σωρούς ερειπίων.

tribune

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η αλεβίτισα μητέρα του νεκρού αστυνομικού Οτζάκ

Πριν τρεις μέρες, σε έκρηξη παγιδευμένου εκρηκτικού μηχανισμού, σκοτώθηκε στο Ντιγιαρμπακίρ ο αστυνομικός Şenali Ocak. Ο Οτζάκ κατάγεται από τη συνοικία Χαρμάνταλι (Harmandalı), που βρίσκεται στην ευρύτερη περιφέρεια Σμύρνης, στο Τσίγλι.

Η περιοχή του Τσιγλίου και η συνοικία Χαρμάνταλι, είναι από τους 33 οικισμούς αλεβιτών στο νομό Σμύρνης.
Ο θανών αστυνομικός ήταν αλεβίτης το θρήσκευμα και οι συγγενείς του έκαναν χθες, 18 Ιανουαρίου 2017, τη νεκρώσιμη ακολουθία κατά το δικό τους θρησκευτικό δόγμα, στον δικό τους λατρευτικό χώρο, που είναι το τζέμεβι.

Όταν ήλθε η ώρα να γίνει η επίσημη τελετή για την ταφή του αστυνομικού, οι γονείς επέμεναν να έλθουν οι κρατικές αρχές κατά το τυπικό, να παραλάβουν το φέρετρο από το τζέμεβι και να το μεταφέρουν με τιμές στο νεκροταφείο.

Όμως οι αρχές του τουρκικού κράτους, αρνήθηκαν να τον παραλάβουν από το τζέμεβι και επέβαλαν στους γονείς να δεχτούν να μεταφερθεί σε σουνιτικό τζαμί και από κει να γίνει η παραλαβή.
Όταν συνέχισαν να αρνούνται, πήγαν και τους το ζήτησαν ο ίδιος ο νομάρχης Σμύρνης, ο καϋμακάμης (έπαρχος) και ο φρούραρχος της περιοχής.

Όταν έπεσε όλο το κράτος, αναγκάστηκαν οι άνθρωποι να δεχτούν να τοποθετηθεί το φέρετρο του γιού τους σε έναν λατρευτικό χώρο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι άντρο και πηγή καταπίεσης εναντίον των αλεβιτών, αφού οι σουνίτες θεωρούν τους αλεβίτες "ρυπαρούς" και "βδελυρούς".

Τελικά, μετέφεραν τη σορό του Οτζάκ, που στην ουσία το τουρκικό κράτος τον σκότωσε δυο φορές, μια που τον έστειλε στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν και δύο που έβαλαν το φέρετρό του, στο άντρο των υβριστών της θρησκείας του, στο τζαμί Beşikçioğlu της συνοικίας Μποστανλί και αφού έγινε επίσημη τελετή, τον έθαψαν στο νεκροταφείο εθνομαρτύρων που βρίσκεται στο Κεφαλόβρυσο της Σμύρνης (Pınarbaşı Şehitliği).
http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/turkiye/662264

https://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/01/blog-post_527.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Οι τρομοκράτες του Νταές κατέρριψαν το μύθο του αήττητου των αρμάτων μάχης τύπου Leopard 2 γερμανικής κατασκευής, καταστρέφοντας μια δεκάδα απ’ αυτά τα άρματα κατά τη διάρκεια μιας μάχης εναντίον τουρκικών στρατευμάτων στη συριακή πόλη της αλ-Μπαμπ.

Η τρομοκρατική ομάδα Νταές φαίνεται να έχει βρει την αχίλλειο πτέρνα των αρμάτων μάχης γερμανικής κατασκευής Leopard 2, τα οποία χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες σε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο και θεωρούνται άτρωτα, ανακοίνωσαν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Παναγιώτη Μαυρόπουλου, Απόστρατου Αξιωματικού
Η Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ) είναι το τελευταίο στάδιο της δια βίου μάθησης των Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Σκοπός της είναι η επιμόρφωση και η εκπαίδευση Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος, καθώς και υπαλλήλων των Υπουργείων, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Δημοσίου ή ιδιωτικού Δικαίου επί θεμάτων εφαρμοσμένης στρατηγικής εθνικής ασφαλείας.

Όταν, τον Μάρτιο του 2014, ο Αντιστράτηγος Ηλιόπουλος Ανδρέας ανέλαβε την διοίκηση της ΣΕΘΑ, διαπίστωσε ότι...

το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, παρόλο που ήταν οργανωμένο σε κύκλους σπουδών, ουσιαστικά αποτελείτο από ένα συνονθύλευμα διαλέξεων ποικίλου περιεχομένου· οι σπουδαστές της Σχολής απλά παρακολουθούσαν καθημερινώς επί έξι ώρες τους διαλέκτες να εναλλάσσονται στο βήμα της Σχολής· η συμμετοχή των σπουδαστών στην εκπαιδευτική διαδικασία περιοριζόταν στην διατύπωση ενός περιορισμένου αριθμού ερωτήσεων στο τέλος της κάθε διάλεξης· και τέλος, η Σχολή δεν διέθετε δικούς της καθηγητές, με αποτέλεσμα να λειτουργεί με εξωτερικούς διαλέκτες, ενώ η παντελής απουσία ερευνητικού έργου ήταν κάτι περισσότερο από προφανής.

Ο νέος διοικητής, λόγω της εμπειρίας την οποία απεκόμισε από την φοίτησή του σε αντίστοιχα σχολεία του εξωτερικού, αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα, απεφάσισε να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του προγράμματος εκπαιδεύσεως και του τρόπου λειτουργίας της Σχολής, έτσι ώστε αυτή να προσεγγίσει το επίπεδο των αντίστοιχων σχολών του εξωτερικού. Η αναδιάρθρωση ήταν ριζική και αφορούσε τα ακόλουθα θέματα:

Όντας μια σχολή εφαρμοσμένης στρατηγικής, η συμμετοχή των σπουδαστών, οι οποίοι διέθεταν επαγγελματική εμπειρία τουλάχιστον είκοσι ετών, στην εκπαιδευτική διαδικασία ήταν εξαιρετικά ουσιαστική για την επίτευξη βέλτιστου αποτελέσματος. Η συμμετοχή αυτή υλοποιήθηκε μέσω της συζήτησης των θεμάτων της στρατηγικής σε ολιγομελείς ομάδες, υπό την καθοδήγηση καταλλήλων εκπαιδευτών, συνδυάζοντας έτσι την θεωρητική γνώση με την πρακτική εμπειρία της εφαρμογής της στρατιωτικής επιστήμης και τέχνης. Εξ άλλου, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν όλες οι αντίστοιχες Σχολές του εξωτερικού.

Η εισαγωγή της συζήτησης στην εκπαιδευτική διαδικασία συνδυάστηκε με την παράλληλη μείωση του αριθμού των διαλέξεων και την συνεπακόλουθη εξασφάλιση χρόνου στους σπουδαστές για μελέτη και αφομοίωση των πραγματευομένων θεμάτων στρατηγικής

Η δομή του εκπαιδευτικού προγράμματος έπρεπε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες δεν πρέπει κατά κανένα τρόπο να απεμπολήσουν το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να καταρτίζουν μόνες τους τα προγράμματα των στρατιωτικών σχολών, όπως αυτές κρίνουν ότι εξυπηρετούνται οι ανάγκες τους. Αυτό όμως έθετε αυτομάτως εκτός προγράμματος σχολής αντικείμενα διαλέξεων (και κατά συνέπεια τους αντίστοιχους διαλέκτες) τα οποία ήταν εξαίρετα μεν, ακατάλληλα δε για το πρόγραμμα μιας σχολής εφαρμοσμένης στρατηγικής διάρκειας δέκα μηνών.

Είναι αυτονόητο ότι μια τέτοια ριζική αλλαγή θα προκαλούσε συγκρούσεις με διάφορα συμφέροντα τα οποία είχαν από ετών παγιωθεί στη Σχολή, θέτοντας τον Διοικητή απέναντι σε όλους όσους εθίγοντο από τις ρηξικέλευθες αλλαγές. Ο Ηλιόπουλος, έχοντας πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που εγκυμονούσε ένα τέτοιο εγχείρημα, προχώρησε τις αλλαγές με μοναδικό γνώμονα την βελτίωση του παρεχομένου εκπαιδευτικού έργου και με σεβασμό στον χρόνο των σπουδαστών, διακινδυνεύοντας την παραμονή του στο στράτευμα, δεδομένου ότι οι σχετικές πιέσεις που ασκούνται στον Διοικητή της Σχολής είναι αφόρητες. Για διάφορους λόγους την γενναιότητά του αυτή δεν την «πλήρωσε» σε υπηρεσιακό επίπεδο· όμως, από την άλλη πλευρά, στο εγχείρημα αυτό δεν τον συνέδραμε ολόψυχα κανείς. Όμως δεν απέφυγε το προσωπικό κόστος· λοιδορήθηκε μέσω ανωνύμων επιστολών δειλών συντακτών, τις οποίες άλλοι καλοθελητές, με αδιευκρίνιστα κίνητρα, φρόντισαν να διακινήσουν στο ευρύτερο πλαίσιο του σώματος των αξιωματικών, εν ενεργεία και εν αποστρατεία.

Ως αποτέλεσμα των εν λόγω αλλαγών, η Σχολή επί των ημερών του λειτούργησε με αναθεωρημένο πρόγραμμα σπουδών, εφάμιλλο αντίστοιχων σχολών του εξωτερικού (των οποίων βέβαια υπελείπετο σε μέσα και σε μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό). Όμως, όπως συνηθίζεται στην χώρα μας, οι αλλαγές αναιρέθηκαν από τις επόμενες διοικήσεις, αν και όχι πλήρως. Η επιστροφή στο προ-Ηλιόπουλου καθεστώς της σχολής, σε συνδυασμό με τον ακατανόητο και μοναδικό παγκοσμίως περιορισμό της διάρκειας της ΣΕΘΑ σε έξι μήνες, αναδεικνύει όλες τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίες θίγουν πλέον και τον σκληρό πυρήνα του κράτους, τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Μια ιστορία η οποία αναπαράγεται μεταξύ των ασχολουμένων με την στρατηγική είναι αυτή του Αντιναυάρχου των ΗΠΑ Stansfield Turner ο οποίος, αναλαμβάνοντας την διοίκηση της Ναυτικής Σχολής Πολέμου των ΗΠΑ την δεκαετία του ’70, αναθεώρησε εκ βάθρων το πρόγραμμα σπουδών της, οδηγώντας την στην μετά-Βιετνάμ εποχή, και αναδεικνύοντάς την ως μία από τις καλύτερες του είδους της παγκοσμίως.

Ο Ηλιόπουλος, τηρουμένων των αναλογιών, προσπάθησε να κάνει ακριβώς το ίδιο, και μάλιστα κάτω από δυσκολότερες συνθήκες και με λιγότερα μέσα :

Αναβάθμισε, δυστυχώς προσωρινά, το επίπεδο της ΣΕΘΑ, παλεύοντας σχεδόν εναντίον όλων, μην υπολογίζοντας το συνεπαγόμενο προσωπικό κόστος και μην υποχωρώντας σε σχετικές εξωτερικές πιέσεις.

Υπερέβη τα τυπικά υπηρεσιακά του καθήκοντα και την λογική του «να μην εκτεθούμε», τόσο προσφιλή σε πολλούς συναδέλφους.
Μετέφερε στην χώρα μας την τεχνογνωσία που απέκτησε στο εξωτερικό προς όφελος της στρατιωτικής υπηρεσίας.

Ανέλαβε «έργω» την ευθύνη να καταρτίσει ένα πρόγραμμα εκπαιδεύσεως το οποίο ανταποκρινόταν στις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το παράδειγμά του είναι από τα λίγα που συντάκτης του παρόντος άρθρου συνάντησε στην θητεία του στις Ένοπλες Δυνάμεις και για το λόγο αυτό του αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. Το έργο του στην ΣΕΘΑ πρέπει να προβάλλεται στους νεώτερους συναδέλφους ως ένα εξαιρετικό παράδειγμα πρωτοβουλίας ενός υπηρεσιακού παράγοντα, τώρα μάλιστα που αποστρατευόμενος αποχώρησε από τις τάξεις του στρατεύματος.
Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top