Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered by Blogger.

Αρχειοθήκη

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Όταν η Ελλάδα ανακάλυψε τη δύναμη του Νου, η υπόλοιπη ανθρωπότης ήταν γυρισμένη κι αντίκριζε τα ψυχικά ερέβη. Τότε, για μια στιγμή, η Δύση κι η Ανατολή στην Ελλάδα σμίξανε: η τάση προς τον ρασιοναλισμό πού θα γινότανε με τον καιρό το έμβλημα τής Δύσης και η βαθιά ψυχική κληρονομιά τής ’Ανατολής ενώθηκαν.

Τι μεγάλη σημασία είχε μια τέτοια ένωση, τι καταπληκτική δημιουργική ώθηση είναι η διαύγεια του...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Διαβάστε το ολόκληρο...


Μετά το BREXIT, οι λαοί της Ευρώπης βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ιστορική πρόκληση. Η φασιστική Γερμανία εμφανίζεται αποφασισμένη να αιματοκυλήσει και πάλι την Ευρώπη. Αποφασισμένη να τη βυθίσει σε έναν πρωτόγνωρο Μεσαίωνα, και η ανάγκη αντίστασης σ αυτό τον Αρμαγεδδόνα, είναι πλέον ανάγκη εθνική και ιστορική...


του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ευρώπη ουσιαστικά μετά την αποθράσυνση της συμμορίας του Βερολίνου, μπαίνει σε μέρες που θυμίζουν τη μαύρη εποχή της Άνοιξης του 1940. Οι εξελίξεις που προδιαγράφονται δυσοίωνες πρέπει να αποτραπούν. Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των λαών που μοιραία συνδέεται με το ασυμβίβαστο αίτημα για καθολική και οριστική αποδόμηση της Ευρωπαϊκής φυλακής, ξεκίνησε από το Λονδίνο, και η φλόγα του θα πρέπει να αγκαλιάσει και την τελευταία γωνιά στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Τονίζαμε και χθες πως αυτός ο πόλεμος, θα είναι πόλεμος τιμής… Ένας πόλεμος εθνικής αξιοπρέπειας... Ένας πόλεμος ιστορικής σημασίας που η έκβασή του θα βάλει τη σφραγίδα της στην ταυτότητα που θα έχει ο πλανήτης την επόμενη μέρα.

Και στα πλαίσια αυτής της ανάλυσης υπενθυμίσαμε πως: "Ο μιλιταριστικός ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ παραμένει ενεργός και απολύτως μάχιμος και σε απόλυτα ετοιμότητα να υπηρετεί και να διευκολύνει των οικονομικό τους ιμπεριαλισμό. Κι από την άλλη ο οικονομικός ιμπεριαλισμός του Βερολίνου, τροφοδοτεί και επιμένει μεθοδικά να αφυπνίσει τον μιλιταριστικό του ιμπεριαλισμό".

Οι προκλητικές όσο και επικίνδυνες αλλά και απολύτως αποκαλυπτικές δηλώσεις της Μέρκελ, έσπευσαν να μας δικαιώσουν με τρόπο αδιαμφισβήτητο: Είπε: «Ακόμη και αν είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς για μας, δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι...
η ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν μια ιδέα ειρήνης. Βλέπουμε όλοι ότι ο κόσμος βρίσκεται σε αναταραχή. Η ειρήνη που έχουμε στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι αυτονόητη».

Όλα τα παραπάνω, δε συνιστούν απλά μια απόπειρα τρομοκράτησης και πολιτικού εκβιασμού των λαών της Ευρώπης, αλλά ευθύτατη και απροκάλυπτη απειλή. Ας είμαστε λοιπόν σαφείς και κατηγορηματικοί στις διαπιστώσεις μας...

Το Βερολίνο ξέφυγε και ερωτοτροπεί πλέον απροκάλυπτα με το ναζιστικό παρελθόν του...
Το ναζιστικό τέρας δεν αφυπνίζεται απλά, αλλά στέκεται όρθιο απέναντί μας και απειλεί χωρίς προσχήματα, λαούς και κυβερνήσεις...
Η ομολογία για τον πραγματικό χαρακτήρα "του κοινού Ευρωπαϊκού μας σπιτιού" και για τα σχέδια της Γερμανικής πρωτοκαθεδρίας μέσα σ αυτό, είναι πλέον απόλυτη.

Μετά και από αυτή την εξέλιξη, οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεχίζει να συνδιαλέγεται με τα τέρατα του Βερολίνου, είναι πλέον και τυπικά μια δωσίλογη κυβέρνηση, και τοποθετείται ευθέως εχθρικά και απέναντι στη χώρα και το λαό της...

Μετά από αυτή την εξέλιξη, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να ανακόψει άμεσα... σήμερα.. τώρα... το μετασχηματισμό των μηχανισμών της χώρας, σε μηχανισμό πραιτοριανών, να διακόψει κάθε επιστροφή χρηματοδότησης στα κατοχικά ταμεία του Δ' Ράιχ, ενώ σε πολιτικό επίπεδο οφείλει να αναλάβει τέσσερις καθοριστικές πολιτικές πρωτοβουλίες.

Πρώτον: Να καταγγείλει άμεσα και μονομερώς το σύνολο των μνημονιακών συμφωνιών που έχουν προσυπογραφεί και αλυσοδένουν τη χώρα...
Δεύτερον: Να κηρύξει σε έκτακτη σύγκλιση της Ελληνικής βουλής απαιτητές τις Γερμανικές αποζημιώσεις στο σύνολό τους.
Τρίτον: Να ζητήσει έκτακτη σύγκλιση του Συμβουλίου Ασφαλείας με το ερώτημα της καθολικής αποδοκιμασίας της Γερμανικής στάσης στο σύνολό της.
Τέταρτον: Να οργανώσει άμεσα δημοψήφισμα απευθυνόμενη στον Ελληνικό λαό, με το ερώτημα της άμεσης αποδέσμευσης της χώρας από την Ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία.

Είναι φανερό πως μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις, οποιαδήποτε άλλη στάση εκ μέρους της Ελληνικής κυβέρνησης, θα είναι μια στάση ένοχη... Δεν θα είναι μια στάση πατριωτική... Θα είναι μια στάση δουλοπρεπής από μια κυβέρνηση δωσίλογων και προσκυνημένων... Θα είναι μια στάση εχθρική σε βάρος της χώρας και του λαού της.

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σ αυτό το σημείο δεν τελειώνει ο πόλεμος. Από αυτό το σημείο ξεκινά ο πόλεμος. Και θα είναι σκληρός, θα είναι αδυσώπητος, θα είναι απρόβλεπτος, θα είναι πόλεμος μέχρις εσχάτων...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θα είναι πόλεμος τιμής… Πόλεμος εθνικής αξιοπρέπειας. Πόλεμος ιστορικής σημασίας που η έκβασή του θα βάλει τη σφραγίδα της στην ταυτότητα που θα έχει ο πλανήτης την επόμενη μέρα.

Η στρατηγική σύγκρουση αυτής της ημέρας θα είναι σκληρή και αδυσώπητη. Τα στοιχεία που τη συνθέτουν σφυρηλατούνται ήδη στις συμπληγάδες δυο κορυφαίων πλανητικών στρατηγικών επιλογών.
Η πρώτη αφορά στην επιδίωξη των ΗΠΑ να καταπιεί τις αγορές της Ευρώπης και του πλανήτη, επιβάλλοντας ένα νέο πλαίσιο θεσμικών προβλέψεων που θ απελευθερώνει τη δυναμική και τη βουλιμία του Αμερικάνικου παραγωγικού και εμπορικού οικονομικού συμπλέγματος. Και…
Η δεύτερη σχετίζεται με την εμμονική προσκόλληση του Βερολίνου στο μερκαντιλισμό, που απειλεί ν αφυδατώσει κάθε δυνατότητα εθνικής παραγωγικής και οικονομικής ανάσας στην κατεχόμενη Ευρώπη.
Ο μιλιταριστικός ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ παραμένει ενεργός και απολύτως μάχιμος και σε απόλυτα ετοιμότητα να υπηρετεί και να διευκολύνει των οικονομικό τους ιμπεριαλισμό. Κι από την άλλη ο οικονομικός ιμπεριαλισμός του Βερολίνου, τροφοδοτεί...
και επιμένει μεθοδικά να αφυπνίσει τον μιλιταριστικό του ιμπεριαλισμό.

Μέσα σ αυτή τη σύνθετη λοιπόν γεωστρατηγική εξίσωση, θα πρέπει να προσεγγίζονται με νηφάλιο τρόπο οι εξελίξεις της επόμενης μέρας αναφορικά με το ΒΡΕΧΙΤ, μακριά από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και ανερμάτιστους αλαλαγμούς, και πάντα με συγκεκριμένη στόχευση που εν πολλοίς θα πρέπει να σηματοδοτεί τους γεωστρατηγικούς βηματισμούς στο συγκεκριμένο γεωπολιτικό περιβάλλον.

Το σκηνικό του τρόμου, των απειλών και των εκβιασμών, στο οποίο πλειοδοτούν οι γερμανοπροσκυνημένες μαριονέτες της ευρωπαϊκής ελίτ, τεχνικά είναι ένα γνώριμο όσο και εύκολο στη διαχείρισή του πεδίο.

Στη στόχευσή του δεν μπαίνουν οι εκπρόσωποι του «ευρωσκεπτικισμού» μεμονωμένα, αλλά η μαζική συνείδηση των κοινωνιών την οποία επιχειρούν να ντοπάρουν με υπερδοσολογία φόβου και ανασφάλειας, προσβλέποντας στην ελεγχόμενη πολιτική της διαχείριση.

Έτσι στο σκηνικό της επόμενης μέρας έχουμε…

Από τη μία τα ισχυρά επιτελεία της Ευρωπαϊκής ελίτ να σχεδιάζουν κάτω από το τραπέζι στρατηγικούς βηματισμούς για ν ακυρώσουν στην πράξη τη δυναμική που ενέπνευσε η πολιτική χειραφέτηση της Βρετανικής κοινωνίας.


Κι από την άλλη, τους φτωχοπρόδρομους της Ευρώπης – με προεξάρχοντα τον ελληνόφωνο πολιτικό γκαζοτενεκέ – να επιχειρούν να αφορίσουν, να δαιμονοποιήσουν, να αναθεματίσουν ως ακροδεξιά επιλογή κάθε φωνή εθνικής προσέγγισης των εξελίξεων, και μέσα από αυτό να τροποποιήσουν… να καθηλώσουν την κυρίαρχη πολιτική ατζέντα σε τριτεύοντα ζητήματα πολιτικής διαχείρισης (βλέπε εκλογικό νόμο) προσβλέποντας σε δυο πράγματα κυρίως:
Στη διατήρηση του δουλοπρεπούς πολιτικού προσωπικού με κάθε τρόπο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και..
Στην περιχαράκωση του κατοχικού κεκτημένου… την πολλαπλή προστασία του από κλυδωνισμούς και αμφισβητήσεις που θα μπορούσαν να ανακόψουν ότι πιο βρώμικο συντελείται σήμερα στη χώρα.

Πίσω λοιπόν από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και τις ξέφρενες φραστικές επιθέσεις, το βέβαιο είναι πως τα επιτελεία του στρατηγικούς σχεδιασμού εργάζονται πυρετωδώς… Δουλεύουν και σχεδιάζουν κυρίως κάτω από το τραπέζι… Οι εκπλήξεις και οι αιφνιδιασμοί θα κλιμακωθούν… Και είναι βέβαιο πως δεν πρέπει να αποκλείσουμε τίποτε για την επόμενη περίοδο. Δεν πρέπει να αποκλείσουμε…

Ούτε αναπάντεχες και απροσδόκητες γεωπολιτικές προκλήσεις στην ευρύτερη περιοχή….
Ούτε εκτεταμένες πολιτικές προβοκάτσιες…
Ούτε βεβαίως ακόμη και πολιτικές δολοφονίες…
Ας είμαστε λοιπόν όλοι υποψιασμένοι… Ας είμαστε όσο απαιτούν οι συνθήκες επιφυλακτικοί. Κι αυτό που σίγουρα έχει σημασία να τονίσουμε, είναι πως…

Σε ένα περιβάλλον όπου τα στρατηγικά επιτελεία και τα σκοτεινά δωμάτια, επεξεργάζονται και διαμορφώνουν τη στρατηγική στόχευση της επόμενης μέρας, με τις προσκυνημένες κυβερνήσεις στο ρόλο του άβουλου εκτελεστή, η πρώτιστη υποχρέωση των πρωταγωνιστών που προσβλέπουν στη μαχητική αντίσταση του Ελληνικού λαού, είναι να υπερκεράσουν στρατηγικά τον ορίζοντα των ελίτ.

Και αν τα επιτελεία των μηχανισμών, προσβλέπουν σε λύσεις της επόμενης μέρας, η στόχευση των πολιτικών πρωταγωνιστών της αντίστασης, οφείλει να προσβλέπει και να σχεδιάσει στο πως θα κόψει το νήμα της μεθεπόμενης μέρας.

Κι αυτό μόνο στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικής εξέγερσης – πολιτικής ανατροπής και παραδειγματικής τιμωρίας, μπορεί να οριοθετείται.


Να το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Το μόνο για τον οποίο δικαιούμαστε αυτή τη στιγμή, να λέμε τα καλύτερα, είναι για τη μαγκιά του βρετανικού λαού να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους εκβιασμούς της πολιτικής και τραπεζικής συμμορίας της Ευρώπης, και να τονώσει με την επιλογή του την αυτοπεποίθηση των υπολοίπων λαών.

Σ αυτό το σημείο όμως δεν τελειώνει ο πόλεμος. Από αυτό το σημείο ξεκινά ο πόλεμος. Και θα είναι σκληρός, θα είναι αδυσώπητος, θα είναι απρόβλεπτος, θα είναι πόλεμος μέχρις εσχάτων.

Θα είναι πόλεμος τιμής… Πόλεμος εθνικής αξιοπρέπειας. Πόλεμος ιστορικής σημασίας που η έκβασή του θα βάλει τη σφραγίδα της στην ταυτότητα που θα έχει ο πλανήτης την επόμενη μέρα.

Τίποτε δεν ξέρουμε και δε μπορούμε να ξέρουμε για τους χειρισμούς που θα ακολουθήσουν την τρέχουσα περίοδο, αφού το παρασκήνιο έχει ήδη πάρει φωτιά με εκβιασμούς, πιέσεις και λοιπά αλισβερίσια. Και δε δουλεύει υπέρ των λαών. Μην έχετε αμφιβολία επ αυτού.



Κυρίαρχο ζητούμενο για τη δική μας τη χώρα, είναι η άμεση, η στοχευμένη και μαχητική εκτόνωση της δυναμικής που τροφοδοτήθηκε, στην κατεύθυνση της πολιτικής ανατροπής και της εθνικοαπελευθερωτικής αντίστασης, πριν την "κάψουν".

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εξέγερση του μεγαλύτερου μέρους των ψηφοφόρων όλων των κοινοβουλευτι­κών κομμάτων της Βρετανίας εναντίον των ηγεσιών τους! Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος για την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ. «Ναι» στη συ­νέχιση της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ έλεγαν οι ηγεσίες και των Συντηρητικών και των Εργατικών και των Φιλελεύθερων. «Όχι» ψήφισαν όμως οι Άγγλοι και οι Ουαλοί, δίνοντας τη νίκη τελικά στο στρατόπεδο της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ με ποσοστό 51,9% υπέρ του «Όχι» έναντι 48,1% που ψήφισαν «Ναι».
Πρόκειται για σαρωτική ήττα του Τέταρτου Ράιχ της Γερμανίας.

Οι Άγγλοι δεν είχαν ποτέ υιοθετήσει το ευρώ ως εθνικό τους νόμισμα, φρονίμως ποιούντες.

Οι πολι­τικοί ηγέτες όμως που τάσσονταν υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ φρόντιζαν να προβάλλουν τα δεινά που υφίσταντο διάφορες χώ­ρες–μέλη της ΕΕ από τα Μνημόνια που επέβαλλαν οι Γερμανοί στα κράτη αυτά. Η Ιρλανδία, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Πορ­τογαλία συνέτειναν, μέσω των δεινών που υφίσταντο ως συνέπεια των μνημο­νιακών πολιτικών, στην εμπέδωση της απέχθειας των Άγγλων προς την ΕΕ και κατά τον τρόπο αυτόν συνέτειναν και στη νίκη του «Όχι». Δεν υπάρχει η πα­ραμικρή αμφιβολία ότι της εκστρατείας υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ ηγή­θηκε η Δεξιά. Αυτό σημαίνει όμως ότι τμήματα της αστικής τάξης της Αγγλίας είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο τρόπος οικοδό­μησης της ΕΕ που έχει επιβάλει η Γερμανία αντίκειται προς τα συμφέροντά της.

Υπήρξε εμφανέστατη ταξική διαφοροποίηση στο Λονδίνο. Στις πλούσιες συνοικίες της πρωτεύουσας το ποσοστό υπέρ του «Ναι» προσέγγισε ακόμη και το 75%. Αντιθέτως, σε κάποιες εργατικές συνοικίες, φτωχογει­τονιές του ανατολικού Λονδίνου νίκησε το «Όχι». Πά­ντως, αποκλείεται να νικούσε συνολικά στη Βρετανία το «Όχι», αν δεν ήταν η καθημαγμένη βρετανική και ιδίως αγγλική ύπαιθρος. Εκεί το «Όχι» στην παραμονή στην ΕΕ ξεπερνούσε το 60%, πράγμα που διαμόρφω­σε και το τελικό αποτέλεσμα σε πανεθνικό επίπεδο. Σε εθνικό επίπεδο όμως η κατάσταση ήταν διαφορετική. Τα 5,3 εκατομμύρια Σκοτσέζοι προ δύο ετών έκαναν δημοψήφισμα και απέρριψαν την ανεξαρτησία της Σκοτίας από την κηδεμονία της Αγγλίας. Προχτές όμως άρχισε σοβαρή συζήτηση για ένα νέο δημοψήφισμα, στο οποίο υποτίθεται ότι θα ψηφίσουν υπέρ της ανε­ξαρτησίας για να …παραμείνουν στην ΕΕ! Άλλο πράγμα η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας τους και εντε­λώς άλλο πράγμα η ευρω-δουλοφροσύνη, την οποία επιδεικνύουν εσχάτως οι Σκοτσέζοι, αμαυρώνοντας το ατίθασο παρελθόν τους.

Ο Κάμερον ανακοίνωσε από το πρωί της Παρασκευής την απόφασή του να παραιτηθεί, αλλά τον… Οκτώβριο! Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την Αγγλία. Αν ο Ντέι­βιντ Κάμερον κάνει αυτός την έναρξη των διαπραγμα­τεύσεων με την ΕΕ, καθώς αυτός ήταν υπέρ της παρα­μονής της Βρετανίας στην ΕΕ, θα οδηγήσει τα πράγματα συνειδητά σε καταστροφική κατάσταση, υπονομεύο­ντας ανοικτά την επόμενη κυβέρνηση. Επίσης, ένας από τους λόγους της παραμονής του στην εξουσία επί σχε­δόν τέσσερις μήνες μετά την ήττα του είναι ακριβώς για να αποτρέψει την ανάδειξη σε πρωθυ­πουργό του Μπόρις Τζόνσον και την κυριαρχία της αντι-ΕΕ πτέρυγας του κόμματός του. Η αλήθεια είναι πως πέρα από τον Κάμερον, ζητήθηκε ήδη η παραίτηση από τη θέση του αρχηγού του κόμματος των Εργατικών του Τζέ­ρεμι Κόρμπιν. Ο δήθεν αριστερός αυ­τός ηγέτης αποδείχθηκε στην πράξη ένα τυχάρπαστο «ευρω-λαμόγιο». Ένα θλιβερό ανθρωπάκι που είχε μάλιστα φτάσει στο σημείο να καυχιέται πριν από το δημοψήφισμα ότι η συνέχιση της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ θα είχε «Εργατική σφραγίδα». Εί­ναι εξίσου αποτυχημένος με τον Κέμερον και υπάρχει ισχυρή πιθανότητα να καθαιρεθεί και αυτός από το αξί­ωμά του, πράγμα που θα ήταν κάτι θετικό για την ταξική πάλη στην Αγγλία, αν φυσικά ο διάδοχός του δεν ήταν ακόμη πιο δεξιός από αυτόν, πράγμα καθόλου απίθα­νο. Οι Γερμανοί, πάντως, για να διασώσουν το Τέταρτο Ράιχ τους, επιδεικνύουν και απέναντι στην Αγγλία την ίδια ανελέητη συμπεριφορά που έχουν επανειλημμένα επιδείξει και κατά της Ελλάδας.

Η ουσία είναι ότι η απόφαση του βρετανικού λαού να αποχωρήσει η χώρα του από την ΕΕ σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας αποσύνθεσης της ΕΕ! Το ζητού­μενο τώρα είναι αν η Αριστερά της Ευρώπης μπορεί να βάλει τη δική της σφραγίδα σε αυτή τη διαδικασία απο­σύνθεσης της ΕΕ ή αν θα την αφήσει αποκλειστικά στα χέρια της Δεξιάς, με όλα τα όσα συνεπάγεται για τους εργαζόμενους μια δεξιά ηγεμονία στο θέμα αυτό. Θα δούμε τι θα γίνει.

*Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 26 Ιουνίου 2016

Διαβάστε το ολόκληρο...

Democratic Senator Robert Menendez. EPA, MICHAEL REYNOLDS
Ο νέος Αμερικανός Πρέσβης στην Αθήνα Geoffrey Pyatt παρουσιάστηκε ενώπιον της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας και μεταξύ άλλων υπογράμμισε ότι είναι σημαντικό ότι η Ελλάδα ολοκλήρωσε την πρώτη αξιολόγηση.
Αποκάλυψε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμούν διαφορετικά το ζήτημα με τη Γερμανία σχετικά με τη μακροπρόθεσμη οικονομική πορεία της Ελλάδας.

Αλλά, συνέχισε, υπάρχει ακόμα δύσκολος δρόμος μπροστά, δεσμεύθηκε να συνεχίσει το έργο του προκατόχου του στον τομέα των αμερικανικών επενδύσεων, επιβεβαίωσε το σημαντικό ρόλο της Ελλάδος ως συμμάχου των ΗΠΑ, το ρόλο της βάσης της Σούδας, τη σημασία του ΤAP στον τομέα της ενέργειας και της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης αλλά και την προσφορά της Ελλάδος στην προσφυγική κρίση.

Σε ερώτηση του γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντες (Δημοκρατικός από τη Νέα Ιερσέη) αναγνώρισε τα “θαρραλέα βήματα” του Πρωθυπουργού Τσίπρα για τη μεταρρύθμιση της οικονομίας.

Συγκεκριμένα ο νέος Αμερικανός πρέσβης είπε τα εξής:

«Είναι τιμή μου που βρίσκομαι ενώπιον σας σήμερα ως ο επόμενος πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, τη γενέτειρα της δημοκρατίας. Θα ήθελα να ξεκινήσω αναγνωρίζοντας κάποιον που δεν είναι εδώ σήμερα, τη γυναίκα μου Μαρία, η οποία βρίσκεται στο Κίεβο μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους. Μερικοί από εσάς γνωρίσατε τη Μαρία σε επισκέψεις σας, και νομίζω ότι μπορείτε να εκτιμήσετε τον υποστηρικτικό της ρόλο κατά τη διάρκεια μιας ιστορικής περιόδου στην ουκρανική και ευρωπαϊκή ιστορία.

Η Μαίρη και εγώ είχαμε τη χαρά να έχουμε επισκεφθεί την Ελλάδα ως τουρίστες, και ενώ είναι εντυπωσιακό να επισκέπτεται κανείς τοποθεσίες όπως η Ακρόπολη, νιώθει επίσης τις δύσκολες προκλήσεις που η Ελλάδα έχει ξεπεράσει, καθώς αντιμετωπίζει την πιο σοβαρή οικονομική κρίση της μεταπολεμικής της ιστορίας.

Πιο πρόσφατα, είδαμε τις δυσκολίες της Ελλάδας να εμφανίζονται σε πρωτοσέλιδα, με το ένα εκατομμύριο μετανάστες να συρρέουν μέσω των ελληνικών συνόρων, με τις δύσκολες διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα διάσωσης με τους Ευρωπαίους πιστωτές και το ΔΝΤ. Αλλά πιστεύω και ξέρω ότι η Αμερικανική κυβέρνηση πιστεύει πως ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα είναι σημαντικό όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την περιοχή, για το ΝΑΤΟ, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έχοντας μόλις εξασφαλίσει μια συμφωνία με τους Ευρωπαίους πιστωτές, η Ελλάδα μπορεί να νοιώσει ανακουφισμένη που αυτό το καλοκαίρι δεν θα είναι τόσο ταραχώδες όπως το προηγούμενο, αλλά ο δρόμος μπροστά δεν θα είναι καθόλου εύκολος.

Ο φίλος και συνάδελφός μου Πρέσβης Pearce έχει κάνει εξαιρετική δουλειά για την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος της Ελλάδος και των επενδύσεων των ΗΠΑ. Και αν επιβεβαιωθεί η θέση μου, εγώ ο ίδιος δεσμεύομαι για τη συνέχιση και την υποστήριξη αυτών των προσπαθειών.

Επωφελούμαστε από μια ισχυρή διμερή σχέση στον τομέα της άμυνας με την Ελλάδα, ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η μακρόχρονη στρατιωτική παρουσία μας στο κόλπο της Σούδας, ο οποίος, θα ήθελα να επισημάνω, είναι το μόνο μέρος μεταξύ Norfolk και Ντουμπάι όπου ένα αεροπλανοφόρο μπορεί να σταθμεύσει και να ανεφοδιαστεί. Η Ελλάδα έχει επίσης μια σταθερή σύμμαχος του ΝΑΤΟ από το 1952. Πράγματι μόλις την περασμένη εβδομάδα ένα πλοίο των ΗΠΑ πήγε να συμβάλει στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ για αναγνώριση, επιτήρηση και ελέγχου δραστηριότητας στο Αιγαίο, το οποίο με φέρνει στο θέμα της μετανάστευσης και προσφυγική κρίσης.

Καθώς εκατομμύρια διέφυγαν από τη βία και τις διώξεις, η Ελλάδα έγινε μια πόρτα στην Ευρώπη για όσους αναζητούν ειρήνη και ένα καλύτερο μέλλον. Παρά τις δικές τους οικονομικές δυσκολίες, οι Έλληνες έχουν δείξει τεράστια συμπόνια για αυτούς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων πάνω από 50.000 παραμένουν στην Ελλάδα. Ως χώρα, έχουμε κάνει ό, τι μπορούμε για να υποστηρίξουμε την ελληνική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης ανθρωπιστικής βοήθειας περίπου 44 εκατομμυρίων από την έναρξη της κρίσης.

Και τέλος για την ενέργεια, όπως έχω δει από τη θητεία μου στην Ουκρανία, η διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της Ευρώπης. Μόλις τον περασμένο μήνα, ο πρωθυπουργός Τσίπρας εγκαινίασε τον ΤAP Trans-Adriatic Pipeline ενώ ο αγωγός διασύνδεσης Ελλάδας-Βουλγαρίας είναι επίσης στα σκαριά. Τα έργα αυτά θα τονώσουν με εκατομμύρια την οικονομία, θα δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας, και θα ενισχύσουν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.

Κύριε Πρόεδρε, μέλη της Επιτροπής, αν επιβεβαιωθεί η θέση μου, θα αφοσιωθώ στην ενίσχυση της σχέσης Ελλάδος – ΗΠΑ και θα εκπροσωπήσω τις Ηνωμένες Πολιτείες στον υψηλότερο βαθμό των δυνατοτήτων μου. Σας καλωσορίζω να έλθετε στην Αθήνα για να συνεχίσετε τη ζωτική σχέση με το Κογκρέσο που είχα απολαύσει τόσο πολύ κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Κίεβο. Και επ ‘αυτού, είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στο γερουσιαστή Durbin ο οποίος ήταν ένας από τους στιβαρούς υποστηρικτές της αποστολής μου.

Στο νέο Πρέσβη απευθύνθηκε ερώτηση από το γερουσιαστή Μενέντεζ

MENENDEZ: Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και να ευχαριστήσω όλους εσάς για την υπηρεσία σας προς τη χώρα μας.

Εκτιμώ την εναρκτήρια δήλωσή σας, σε ότι αφορά στην Ελλάδα, γιατί πιστεύω ότι μερικές φορές υπάρχει μια άποψη του Σταίητ Ντηπάρτμεντ που είναι λίγο διαφορετική. Η Ελλάδα είναι ένας εξαιρετικός σύμμαχος από κάθε άποψη – μία από τις ελάχιστες χώρες που είναι στο πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών σε όλες τις συγκρούσεις του 20ου αιώνα. Και η πρόσβαση στο κόλπο της Σούδας είναι ζωτικής σημασίας για μας. Συνεπώς, εκτιμώ αυτές τις εναρκτήριες δηλώσεις.

Θέλω επίσης να σας ρωτήσω το ότι βλέπουμε το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας να έχει κάνει δημόσια έκκληση για επιπλέον ανακούφιση χρέους και πιο ρεαλιστικούς στόχους του προϋπολογισμού, κατ ουσία λέγοντας ότι η συμφωνία που έχει συνάψει η Ελλάδα με τους πιστωτές της έχει σοβαρά προβλήματα. Αυτό φαίνεται να είναι πολύ πιο κοντά στη θέση της Γενικής Διευθυντού του ΔΝΤ Λαγκάρντ και πιο μακριά από τις θέσεις της Γερμανίας . Η Λαγκάρντ και το ΔΝΤ έχουν την πιο σωστή άποψη σε αυτό, νομίζω, ότι δηλαδή η Ελλάδα χρειάζεται άμεση ανακούφιση του χρέους και πιο ρεαλιστικούς στόχους του προϋπολογισμού.

Τι ρόλο βλέπετε εσείς; Θέλω να πω, αυτό είναι ένα ευρωπαϊκό ζήτημα, το καταλαβαίνω αυτό, αλλά με μια τόσο σημαντική σχέση ασφάλειας, τις άλλες σχέσεις με την Ελλάδα που έχουμε καθώς επίσης το γεγονός ότι είναι ένας σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, ποιο ρόλο βλέπετε να παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και εσείς ως πρεσβευτής στην Ελλάδα όσον αφορά αυτό το θέμα ;

PYATT: Εκτιμούμε διαφορετικά το ζήτημα με τη Γερμανία σχετικά με τη μακροπρόθεσμη οικονομική πορεία της Ελλάδας. Έχω περάσει κάποιο χρόνο με ειδικούς στο δικό μας στο Υπουργείο Οικονομικών, οι οποίοι θεωρούν σαφές, ότι μακροπρόθεσμα πρέπει να γίνει κάποιας μορφή επίσημη ελάφρυνση του χρέους, προκειμένου να τεθεί η Ελλάδα σε βιώσιμη τροχιά ανάπτυξης.
Νομίζω ότι είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσουμε τα πολύ θαρραλέα βήματα που ο πρωθυπουργός Τσίπρας έχει πάρει ήδη για τη μεταρρύθμιση της οικονομίας. Πολλή δουλειά ακόμη πρέπει να γίνει. Είναι σημαντικό ότι σήμερα ο Juncker είναι στην Αθήνα, όπως καταλαβαίνω. Έγινε μια εκταμίευση πάνω από 7 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετη χρηματοδότηση από Ε.Ε . Έτσι, αυτό θα είναι στην κορυφή των προτεραιοτήτων μου, αν επιβεβαιωθεί, η θέση μου στην Αθήνα. Και υποχρέωση μου θα είναι να εργαστώ όσο το δυνατόν πιο στενά με τις ελληνικές αρχές, αλλά και να συνεχίσω την ενεργό διάλογο με τους Γερμανούς ομολόγους μου που είχα για πάνω από τρία χρόνια θητείας μου στο Κίεβο.

http://mignatiou.com/2016/06/i-erotisi-fotia-tou-gerousiasti-menentez-ston-neo-presvi-ton-ipa-stin-athina/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Γερμανοί ένστολοι «Πολιτσάϊ» κάνουν μπλόκα σε νησιώτικες περιοχές της Ελλάδος, σταματούν αυτοκίνητα, κατεβάζουν και ανακρίνουν (στα γερμανικά) ΄Ελληνες πολίτες.



Το πρόβλημα αφορά τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Εάν περικοπεί το χρέος, τότε η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες χώρες, των οποίων οι τράπεζες διασώζονται, ( σημ. με την αφαίμαξη των Ελλήνων), θα πρέπει να επωμισθούν τη ζημία και αυτές αρνούνται να χάσουν και μία δεκάρα.




Διαμαρτυρίες παθόντων, από την ενδοχώρα της Σάμου, δημοσιεύθηκαν στη «Σαμιακή Γνώμη», απασχόλησαν το ΕΠΑΜ, καταγγέλθηκαν από τον κ. Δημήτρη Καζάκη στις ομιλίες του στη Μακεδονία και από τον καθηγητή κ. Νότη Μαριά στην Ευρωβουλή.

Το άκουσμα γερμανικών «μπλόκων» έφερε στον νου παιδικές εικόνες τρόμου, με μπλόκα των Ες Ες της κατοχής σε Αγ.Σώστη και Νέο Κόσμο. Τα σημερινά είναι της Frontex και διαφέρουν εκείνων στην απουσία του μασκοφόρου διερμηνέα- καταδότη και της μοίρας όσων φορτώνονταν στην «κλούβα».

Αλλά Φρόντεξ πιθανώς είναι το προσωρινό όνομα του ευρωπαϊκού Στρατού. Οι Τάϊμς του Λονδίνου, έγραφαν στις 27 Μαΐου ότι «Σχέδια για τη συγκρότηση Ευρωπαϊκού Στρατού κρατούνται μυστικά από τους Βρετανούς μέχρι να διεξαχθεί το δημοψήφισμα. ΄Εχουν καταστρωθεί από την Υπεύθυνη Εξωτερικής Πολιτικής στη Κομισιόν, Φεντερίκα Μογκερίνι και έχουν την υποστήριξη της Γερμανίας και άλλων χωρών.»

Η αμερικανική «Νιου Αμέρικαν» της 22/5, ήταν πιο διαφωτιστική: «…Η διαδικασία στην ΕΕ -χωρίς ίχνος δημοκρατικής νομιμοποίησης- είναι ήδη αρκετά προχωρημένη. Γερμανικές και Ολλανδικές δυνάμεις έχουν συγχωνευθεί σε ενιαία Διοίκηση – τον «πυρήνα» του μελλοντικού στρατού της ΕΕ, που θα είναι εκτός ελέγχου ψηφοφόρων και κοινοβουλίων.

Με το πρόσχημα ότι υπάρχει για την αντιμετώπιση της ενορχηστρωμένης «προσφυγικής κρίσης», η ΕΕ επιβάλλει έναν υπερεθνικό στρατό, με εξουσίες να επεμβαίνει στα κράτη μέλη, ακόμη και εναντίον της θελήσεώς τους.»

Τα σκαρφίσματα της απόκρυψης

Τα τεκμήρια είναι απτά, εξόφθαλμα, οι διαγνώσεις/μαρτυρίες έρχονται από το εξωτερικό και αποκρύπτονται. Εδώ, στη βουλή, στα κανάλια, στα συστημικά ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, κανείς δεν μιλά για προτεκτοράτο, αποικία, ξένη κατοχή, υποδούλωση και ληστρική λεηλασία του έθνους.

«Αριστερή» κυβέρνηση, αντιπολίτευση, 300 «εκπρόσωποι του λαού», συμπλέκονται και συναγελάζονται (οικογενειακώς και σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες), σε μια γκραν γκινιόλ παντομίμα δημοκρατίας, αναζητούν ευκαιρίες και κόλπα ψευδό-ακτιβισμού, ηχηρές πρωτοβουλίες και φράσεις- πυροτεχνήματα ( «διαβουλεύσεις», «συνταγματική αναθεώρηση», «εκλογικός νόμος»),για να συσκοτίσουν την αλήθεια: ότι δεν είναι παρά χαρτονένιες φιγούρες θεάτρου σκιών, στα δάχτυλα ξένου εγγαστρίμυθου, συνδεόμενες με τις κλωστές κοινής δίψας να συνεχισθεί η προσοδοφόρα παράσταση, κι’ ας πεθαίνει η χώρα και οι πολίτες της..

Πέρα από τον φράχτη λογοκρισίας και απόκρυψης των ΜΜΕ της διαπλοκής, στις ΗΠΑ, ο διάσημος οικονομολόγος, καθηγητής, συγγραφέας Michael Hudson, σε συνέντευξη με θέμα «Η Εισβολή στην Ελλάδα με Οικονομικά ΄Οπλα*», προέβαινε προ ημερών σε ανατομική έκθεση της επιθανάτιας πραγματικότητας:

Σε ερώτηση «Γιατί οι δανειστές ενεργούν έτσι στην Ελλάδα »; Απάντησε:

Hudson: « Επειδή χρησιμοποιούν την Finance (τα οικονομικά, χρηματοπιστωτικά μέσα) ως ένα νέο πολεμικό όπλο. Στην Ευρώπη διεξάγεται τώρα ένας πόλεμος, αλλά δεν είναι στρατιωτικός. Χρησιμοποιούν τώρα την οικονομία για ν’ ανακοινώσουν στους ΄Ελληνες: Σας παίρνουμε τη χώρα σας. Μπορούμε να σας πετάμε από τη δουλειά σας. Μπορούμε να σας ελέγχουμε και δεν χρειάζεται να σας σκοτώνουμε. Μπορούμε απλώς να σας εξαναγκάσουμε να μεταναστεύσετε, με την κατακράτηση της σύνταξής σας και την κατάσχεση των χρημάτων σας.

«Γίνεται και αρπαγή της γης, σαν μετά από εισβολή, αρπαγή από την Ελλάδα των λιμανιών της, των σιδηροδρόμων της, και του ό,τι άλλο της έχει μείνει. Αυτό είναι πόλεμος.»

-Σε ερώτηση για την υποτιθέμενη διαμάχη του ΔΝΤ με τους δανειστές για το χρέος, ο Μάϊκλ Χιούντσον απαντά:

Hudson: «Το πρόβλημα αφορά τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Εάν περικοπεί το χρέος, τότε η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες χώρες, των οποίων οι τράπεζες διασώζονται, ( σημ. με την αφαίμαξη των Ελλήνων), θα πρέπει να επωμισθούν τη ζημία και αυτές αρνούνται να χάσουν και μία δεκάρα.

«΄Ετσι, το ΔΝΤ δεν έκανε καμιά δημιουργική πρόταση. Επανέλαβε ακριβώς ότι είχε πει προ έτους, χωρίς ν’ αλλάξει μία λέξη. Λέει: « Εντάξει, θα διατηρήσουμε ακέραιο το χρέος, αλλά θα σας δώσουμε ένα μαγικό νούμερο. Θα σας χρεώνουμε μόνο με 1,5 % τόκο και δεν θα έχετε να πληρώνετε το χρέος για 25 χρόνια. ΄Ετσι δεν έχετε απομείωση χρέους αλλά δεν θα το ξεπληρώνετε για 25 χρόνια και θα σας χρεώνουμε μόνο με ένα μικρό τόκο.

«Υπάρχει βέβαια ένας όρος. Θα πρέπει να ακυρώσετε τις συντάξεις, να τις περικόψετε, να επιβάλετε λιτότητα να ιδιωτικοποιήσετε τις δημόσιες υπηρεσίες και θα πρέπει να συρρικνώνετε την οικονομία σας κατά 1,2,3% τον χρόνο, έτσι ώστε το 1,5% τόκο που σας χρεώνουμε, όσο λίγο κι’ αν είναι, να απορροφά όλη την αύξηση εισοδήματος που θα έχετε. Κάθε πεντάρα ανάπτυξης που θα έχετε στα 25 ερχόμενα χρόνια θα πηγαίνει να πληρώνετε τις γερμανικές τράπεζες.

«Βέβαια ξέρουμε πως δεν μπορείτε να το κάνετε. Ξέρουμε πως όταν ακυρώσετε τις συντάξεις θα συρρικνωθεί η οικονομία σας. Ξέρουμε ότι οι εργαζόμενοι απεργούν και ότι θα φύγουνε μετανάστες. Αλλά υπάρχει διέξοδος. Μπορείτε να πουλήσετε τα λιμάνια σας, τη γη σας, τις δημόσιες υπηρεσίες σας, τους σιδηροδρόμους, τα αεροδρόμια, ό,τι έχετε μπορείτε να το πουλήσετε στους Γερμανούς. Και όταν, στο τέλος, δεν θα σας έχει μείνει τίποτα, θα σας πούμε: Τώρα εσείς όλοι οι ΄Ελληνες αδειάστε τη χώρα μας, τώρα μας ανήκει και μας ανήκετε.»

Αυτό είναι που λέει το ΔΝΤ. Δεν είναι δημιουργικό. Είναι απολύτως κτηνώδες. Γι’ αυτό απεργούν οι ΄Ελληνες…»

Είπε και άλλα ο Αμερικανός καθηγητής και για τα χαμόγελα των Τσίπρα και Σταθάκη όταν βγαίνουν δαρμένοι από τη λυκοφωλιά του Γιουρογκρούπ, αλλά χασκογελάνε χαρούμενοι στο φακό, για τους θεατές του πολιτικού τσίρκου. Είπε και για τα θαλασσοδάνεια του ΔΝΤ στους ληστοβαρώνους της αναξιόχρεης Ουκρανίας, και άλλα που δεν χωρούνε στη στήλη. *Realnews Network, May 24,2016)

* * * * *

Post Scriptum/ Post-Brexit:

Παρασκευή (στο τυπογραφείο), Ευρωπαϊκού Ημερολογίου Μετά- Brexit.

Με τις βροντές του Big Ben, της θρυλικής καμπάνας Ρολογιού του Λονδίνου, αυτή τη φορά να στέλνουν αντίστροφα τα κύματα τρόμου: Στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες στο Παρίσι, στην Αθήνα… σε όλα τα αζιμούθια. Με ερωτηματικό, σαν γαμψό νύχι γυπαετού: Για ποιόν, πρώτον, χτυπά η καμπάνα;

Δημοσιεύθηκε στο Παρόν

Διαβάστε το ολόκληρο...

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Brexit - Grexit: Για ένα δάνειο 85 δισ. ευρώ μείναμε... Ευρώπη!

Πληρώνουμε 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο σε τόκους και δάνεια για να δηλώνουμε μέλος της ΟΝΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Γιατί ο κ. Τσίπρας ψάχνει 34 δισ. για να συνεχίσει να είναι πρωθυπουργός;

Πόσο πιο φθηνά θα μπορούσε να «πουληθεί» μια χώρα με τέτοια Ιστορία και με τέτοια γεωστρατηγική θέση στη Μεσόγειο;

Όπως ίσως έχετε αντιληφθεί ο κ. Παπανδρέου μάς πούλησε για 110 και ο κ. Τσίπρας για 85 δισεκατομμύρια ευρώ. Με 350 δισεκατομμύρια χρέος θα πληρώνουμε 12,5 δισεκατομμύρια το χρόνο στους τοκογλύφους των Βρυξελλών για να δηλώνουμε Ευρωπαίοι!!!

Αυτό ίσως και να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία.
Μια κρατική οντότητα να πληρώνει τόσα πολλά χρήματα και να έχει βάλει υποθήκη όλη της τη δημόσια κινητή και ακίνητη περιουσία, απλά για να δηλώνει μέλος ενός «οργανισμού», ο οποίος της προσφέρει μόνο δανεικά... τίποτε άλλο.

Διότι ως γνωστόν η Ε.Ε. και τα όργανά της δεν προσφέρουν στην Ελλάδα ούτε πολιτική, ούτε στρατιωτική, ούτε κανενός άλλου κάλυψη ή βοήθεια.

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από όσο φαίνονται και παρά το γεγονός ότι κάποιοι θέλουν να τα κάνουν να φαίνονται πολύπλοκα.

Ο κ. Παπανδρέου όταν ανέλαβε το 2010, δανείστηκε από τους τοκογλύφους 110 δισ. για να παραμείνουμε στην Ε.Ε. και ο κ.
Τσίπρας δανείστηκε 85 για τον ίδιο λόγο.
Ναι καλά διαβάσατε.
Για 85 ψωροδισεκατομμύρια ένας νεαρός που από πρόεδρος δεκαπενταμελούς έγινε πρωθυπουργός χωρίς να κάμει οτιδήποτε άλλο, αποφάσισε ότι η χώρα πρέπει να δίνει 12,5 δισ. το χρόνο για να πηγαίνουν κάποιοι ανεκδιήγητοι τύποι στα Eurogroup και στις συνεδρίες διαφόρων ανούσιων οργάνων που αποφασίζουν πως θα κυβερνούνται οι εθνικές κυβερνήσεις.

Ο αυτοαποκαλούμενος αριστερός πρωθυπουργός της Ελλάδας έκανε μάλιστα και δημοψήφισμα για αυτή την παραμονή.
Μόνο που όταν το αποτέλεσμα έβγαλε ΟΧΙ , το ανέστρεψε και το οικειοποιήθηκε.

Δεν το λέμε εμείς αυτό.
Το αποκάλυψε ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν, ο κ. Γιούνκερ σε συνέντευξή του.
«Για μένα ήταν σημαντικό να πω στον ελληνικό λαό ότι, με αυτό το δημοψήφισμα κινδύνευε η θέση της χώρας στο ευρώ – αλλά τελικά το δημοψήφισμα αφορούσε λιγότερο το ρόλο της Ελλάδας στην ΕΕ και περισσότερο το ρόλο του κυρίου Τσίπρα στην Ελλάδα. Ήθελε νέα εντολή και την έλαβε» είπε ο κ. Γιούνκερ στην Deutsche Welle.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο κ. Τσίπρας αμέσως μετά τα αποτελέσματα του #BREXIT ήταν εκ των πρώτων Ευρωπαίων πρωθυπουργών που βιάστηκε και έσπευσε με διάγγελμά του να χαρακτηρίσει αρνητική εξέλιξη το ΟΧΙ των Βρετανών.

Μετά από αυτό είναι προφανές ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα για ανάκαμψη της χώρας...
Και πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν ο κ. Τσίπρας για να συνεχίσει να λέγεται πρωθυπουργός ζητάει από τον ελληνικό λαό να δώσει άλλα 34 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στους επόμενους 6 μήνες!!!

Με βάση το προϋπολογισμό πριν την ψήφιση των μέτρων το υπουργείο οικονομικών από τις αρχές Ιουνίου μέχρι και τα τέλη Δεκεμβρίου θα έπρεπε να εισπράξει 31,8 δισ. ευρώ . Με τα νέα βάση το λογαριασμός αναβαίνει στα 34 δισ. ευρώ την στιγμή που τα ληξιπρόθεσμα προς τοις εφορίες αυξάνονται σε μέση μηνιαία βάση κατά περίπου 1 δισ. ευρώ.

Προσέξτε τώρα και το καλύτερο:
Αν δεν βρει αυτά τα 34 δισ. μέχρι το τέλος του 2016, θα εφαρμοστεί αυτόματα ο «κόφτης» συντάξεων, μισθών, δαπανών κλπ.
Για όσους δεν καταλάβατε, ο κ. Τσίπρας και η παρέα του ψάχνουν 34 δισ. ευρώ από τον διαλυμένο ελληνικό λαό για να συνεχίσουν να είναι στις καρέκλες της εξουσίας.
Θέλει πάση θυσία 34 για να μείνει πρωθυπουργός για 6 μήνες.
Πόσο πιο τραγικό;
Η κατρακύλα βέβαια δεν έχει τέλος.
Μέσα σε αυτή την.. εικονική πραγματικότητα που έχει πλάσει,
η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. μας μιλάει για προσπάθειες ανάπτυξης.


Μιλάμε βεβαίως για την επιτομή της υποκρισίας.
Το να αναφέρεται κανείς ακόμη στη δυνατότητα εκπόνησης ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης, όταν δεν θα ανήκει τίποτα πια στην Ελλάδα είναι προφανώς εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, εάν όχι παντελώς αφελής– αφού είναι αδύνατος ο σχεδιασμός χωρίς ιδιοκτησία και χωρίς οικονομικά μέσα.
Όχι κύριε πρωθυπουργέ των 34 δισεκατομμυρίων δεν είμαστε Ευρωπαίοι, είμαστε «κατα φαντασίαν Ευρωπαίοι».

Όχι δεν μένουμε Ευρώπη.
Μένουμε σε «ίδρυμα» και μάλιστα υφιστάμεθα κανονική «ιδρυματοποίηση».
Zούμε στη... φωλιά του κούκου (One Flew Over The Cuckoo's Nest) και η περίπτωσή μας χρίζει πλέον ψυχιατρικής αναλύσεως.


Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/708047/brexit-grexit-gia-ena-daneio-85-dis-eyro-meiname-eyropi#ixzz4ChCUZnKy

Διαβάστε το ολόκληρο...

Στα «ψιλά» έχει περάσει το σχόλιο του Βρετανού πολίτη Τζάθαν Σμιθ (Jathan Smyth), 29 ετών, ο οποίος εξήγησε γιατί ψήφισε υπέρ του BREXIT απαντώντας στη «λάσπη» περί ακροδεξιάς και ξενοφοβίας.

Διαβάστε το:

«Τζάθαν Σμιθ. Είμαι 29, με ΙQ πάνω από 145. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ μου κανένα πολιτικό κόμμα, δεν είμαι θρησκευόμενος και αγαπώ κάθε άνθρωπο στον πλανήτη εκτός κελιού φυλακής.

Τώρα, μετά που ψήφισα ΕΚΤΟΣ, έγινα 30 ετών, το IQ μου έπεσε κατακόρυφα, έγινα δεξιός εθνικιστής, χριστιανός και ξενοφοβικός ρατσιστής σύμφωνα με κάποιους που ψήφισαν την παραμονή.

Δεν ψήφισα επειδή πιστεύω στη μία πλευρά ή στην άλλη.

Δεν ψήφισα επειδή μισώ τον Ντέιβιντ Κάμερον ή γιατί θέλω να δω τον Μπόρις Τζόνσον ή τον Νάιτζελ Φάρατζ ή οποιονδήποτε άλλο να γίνεται πρωθυπουργός.

Δεν ψήφισα επειδή θέλω να διώξω τους εκπληκτικούς και σκληρά εργαζόμενους μετανάστες από αυτή τη χώρα.

Δεν ψήφισα για να μπορέσουμε να πούμε στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ευρώπη να πάει να γ@μηθεί.

Ψήφισα επειδή πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα για μια εκλεγμένη, υπεύθυνη και υπόλογη εκπροσώπηση για τη χώρα του.

Ψήφισα για την ελπίδα ότι η Ευρώπη και η Βρετανία μπορούν με ό,τι απέμεινε από τις εθνικές τους ταυτότητες και ιδιαιτερότητες να εργαστούν από κοινού ως μεγάλα αυτόνομα έθνη, αντί να είναι μια ομογενοποιημένη ομάδα όμοιων ανθρώπων, των οποίων η μόνη διαφορά μεταξύ τους θα είναι ποιος έχει χρήματα και ποιος θα ικετεύει για ψίχουλα από τους μη εκλεγμένους, τζάμπα μάγκες, υποκριτές δικτάτορες που κάνουν κουμάντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τον Μάρτιν Σουλτς, τον Γερμανό σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιο τον γνωρίζετε. Τον ξέρετε όμως; Ξέρετε ποιος είναι;

Εμείς κάναμε μια μικρή έρευνα στοδιαδίκτυο, επειδή κάποια «παραπολιτικά» είχαμε ακούσει, και πέσαμε πάνω σε δημοσιεύματα άκρως αποκαλυπτικά για τον βίο και την πολιτεία του.

Λοιπόν, θα σας συμβουλεύαμε να καθίσετε όσο πιο αναπαυτικά γίνεται, όπου βρίσκεστε, και να «απολαύσετε» τις πληροφορίες για τον κ. Σουλτς.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του ozy.com, με ημερομηνία ανάρτησης 13 Μαΐου 2014, ο Μάρτιν Σουλτς στα 24 του χρόνια παραλίγο να μας… αφήσει για τον άλλον κόσμο.

Ήταν αλκοολικός, δεν είχε κοπέλα, δεν είχε απολυτήριο Λυκείου και σε αυτή την κατάσταση, εντελώς χαμένο κορμί, έκανε και μια απόπειρα αυτοκτονίας.

Το Ozy μας πληροφορεί ότι στη Γερμανία το όνομα του Σουλτς είναι συνώνυμο με τη μετριότητα.
Γεννήθηκε σε μια οικογένεια ανθρακωρύχων στο Άαχεν. Σχολείο δεν πήγε πολύ. Είπαμε στα 24 δεν είχε καν πάρει το απολυτήριο Λυκείου.

Πριν βρεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παριστάνει τον σπουδαίο, το μόνο προηγούμενο δημόσιο αξίωμα του ήταν η εκλογή του ως Δήμαρχος σε μια μικρή πόλη 35.000 κατοίκων.
Ο Σουλτς στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα είχε οργανωθεί από 19 ετών, ανήκε στην αριστερή πτέρυγα και έκανε μάλιστα «καριέρα» ως «αριστερό ροτβάιλερ». Τόσο σκληρός αριστερός λέμε.

Το επάγγελμά του ήταν βιβλιοπώλης. Εργαζόταν ως υπεύθυνος σε ένα βιβλιοπωλείο και μετά απέκτησε και δικό του βιβλιοπωλείο.
Σας γράψαμε παραπάνω ότι ήταν αλκοολικός, τον είχε εγκαταλείψει η κοπέλα του και είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Υποτίθεται ότι τα ξεπέρασε όλα αυτά πηγαίνοντας σε κέντρο αποτοξίνωσης.

Και για να λέμε την αλήθεια, πράγματι κατάφερε να αλλάξει πλήρως τη ζωή του. Από ένα αλκοολικό ρεμάλι εξελίχθηκε σε έναν μαχητικό σοσιαλιστή και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δίχως όμως να πάρει ποτέ έστω το απολυτήριο Λυκείου.

Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής
Ενδιαφέροντα στοιχεία για αυτή την τεράστια ευρωπαϊκή πολιτική προσωπικότητα, τον Μάρτιν Σουλτς, μας δίνει και το αζέρικο azernews.az.
Εκεί διαβάζουμε ότι όταν ήταν παιδί το όνειρό του ήταν να γίνει ποδοσφαιριστής. Αλλά ένας τραυματισμός έβαλε τέλος στο όνειρο αυτό πριν ξεκινήσει.
Σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στους Financial Times, στις 26 Απριλίου του 2013, είχε παραδεχθεί:

«Δεν έκανα τίποτα άλλο από το να παίζω μπάλα στο σχολείο». Αλλά δύο σοβαροί τραυματισμοί στο γόνατο, στα 18 του, ήταν το τέλος του ονείρου του.
«Από τη μία ημέρα στην άλλη πάτωσα στο σχολείο και το ποδόσφαιρο για εμένα είχε τελειώσει και τότε έπεσα σε μεγάλη κρίση [σ.σ. κατάθλιψη προφανώς] και άρχισα να πίνω πολύ».

Η Bild έχει γράψει ότι ο νεαρός Σουλτς είχε χάσει και τη δουλειά του μια φορά γιατί είχε πάει μεθυσμένος.

Μετά ζούσε με το επίδομα ανεργίας, ενώ οικογένεια και φίλοι τον εγκατέλειψαν.
Τότε ξεκίνησε να πουλά βιβλία και με τον καιρό έγινε υπεύθυνος σε ένα βιβλιοπωλείο. Αργότερα άρχισε να εργάζεται για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Θεωρείται παρορμητικός, επιθετικός και ότι δεν ξέρει τι λέει όταν ανοίγει το στόμα του.
Επίσης είναι και… λαμογιάκος – Να εξηγήσουμε τι εννοούμε

Ρεπορτάζ που προβλήθηκε στο γερμανικό κανάλι ADR, στις 29 Απριλίου 2014, αποκάλυψε ότι οι Ευρωβουλευτές λαμβάνουν για κάθε συμμετοχή τους σε Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 304 ευρώ ημερήσια αποζημίωση. Αυτά τα χρήματα είναι εξτρά του μισθού τους. Ο Σουλτς είχε γράψει τον εαυτό του σε όλες τις επιτροπές και εκτός από τον μισθό του, έπαιρνε και αποζημίωση καθημερινή, για 365 ημέρες το χρόνο, ότι συμμετείχε σε Επιτροπές. Έτσι «καθάριζε» ακόμα ένα εξτραδάκι 110.000 ευρώ τον χρόνο καθαρά. Το ετήσιο προσωπικό του εισόδημα είναι 200.000 ευρώ.
Αυτό το… λαμόγιο, λοιπόν, έρχεται και κάνει υποδείξεις «ηθικής» στην Ελλάδα.

Τι μας λέει η Wkipedia για τον Σουλτς
Πήγε σχολείο στο Broich (τώρα Würselen) του Άαχεν. Αρχικά ονειρευόταν να κάνει καριέρα ως ποδοσφαιριστής, αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο έβαλε τέλος στις εφηβικές του φιλοδοξίες.

Έγινε μαθητευόμενος βιβλιοπώλης και αργότερα άνοιξε το δικό του βιβλιοπωλείο στο Würselen. Αυτή την εποχή ήταν ήδη ενεργός πολιτικά και σε ηλικία 31 ετών εκλέχθηκε δήμαρχος του Würselen το 1987, μια θέση που κράτησε μέχρι το 1998.

Εκτός από γερμανικά, μιλά μερικά αγγλικά και γαλλικά και καταλαβαίνει μερικά ιταλικά και ολλανδικά. Με άλλα λόγια, δεν μιλά τίποτα πέρα από γερμανικά.

Γεννήθηκε το 1955. Ο πατέρας του ήταν τοπικός αστυνομικός. Μετά από 4 χρόνια στο δημοτικό, από το 1962 έως το 1966, πήγε σε ρωμαιοκαθολικό σχολείο για 9 χρόνια δίχως να πάρει ποτέ απολυτήριο.
Από το 1975 έως το 1977 ο Σουλτς εκπαιδεύτηκε ως βιβλιοπώλης. Τα επόμενα δύο χρόνια εργάστηκε σε εκδοτικούς οίκους και βιβλιοπωλεία και το 1982 άνοιξε το δικό του βιβλιοπωλείο, το οποίο κράτησε ανοιχτό μέχρι το 1994.
tribune.gr
ΠΗΓΗ

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ιδιαίτερης σημασίας έχουν τα στοιχεία των ψηφοφόρων του βρετανικού δημοψηφίσματος .
Και έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατί καταδεικνύεται πώς οι αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι μετανάστες, σε σχέση με το θρησκευτικό και φυλετικό προφίλ του μέσου παραδοσιακού Βρετανού, παραλίγο να χαράξουν μια εντελώς διαφορετική πορεία στην Βρετανία από αυτή που επιθυμούσαν οι γηγενείς κάτοικοι, οι οποίοι όμως γερνούν επικίνδυνα:

Αντίθετα με τους ψηφοφόρους του Brimain, Ασιάτες, Αφρικανούς κλπ. που είναι 18-35 ετών, οι Βρετανοί που ψήφισαν κατά της ΕΕ είναι βασικά πάνω από 45 ετών!

Βάσει λοιπόν των στοιχείων που δημοσίευσε ο Guardian, οι γηγενείς ψηφοφόροι ψήφισαν συνολικά σε ποσοστό 60-40 υπέρ της εξόδου.

Αν περιληφθούν σε αυτούς, όμως και οι μετανάστες από τις χώρες της Ευρώπης, που είχαν αποκτήσει υπηκοότητα και δικαίωμα ψήφου, εδώ το ποσοστό των Καυκάσιων (λευκών) πέφτει στο 53% για το Brexit ενώ το 47% ψήφισε το Bremain.

Οι ασιατικής καταγωγής ψηφοφόροι (Ινδοί, Πακιστανοί, Κινέζοι, κλπ.) ψήφισαν σε ποσοστό 67%, υπέρ της παραμονής, όπως ακριβώς έπραξε και το 73% των αφρικανών και Αράβων!
Δηλαδή, λίγο ακόμα και οι γηγενείς Βρετανοί θα έχαναν τη χώρα μέσα από τα χέρια τους, λόγω της αθρόας "βρετανοποίησης" των μεταναστών!

Οσο για το θρήσκευμα, το 58% των Χριστιανών τάχθηκε υπέρ του Brexit, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του Μουσουλμάνων (70%) ψήφισε υπέρ της Ε.Ε.! Παραλίγο η ψήφος των μουσουλμάνων να καθορίσει το αποτέλεσμα.

Αν ένα ποσοστό 10% επιπλέον ψήφιζε υπέρ του Bremain η Βρετανία θα είχε μείνει στην ΕΕ, παρά την συντριπτική υπεροχή στην αρνητική ψήφο των γηγενών χριστιανών, Καυκάσιων κατοίκων!

Κατά κάποιο τρόπο οι πρώην αποικίες (βασικά, οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι προέρχονται από τις πρώην βρετανικές αποικίες) παραλίγο να πάρουν την "εκδίκησή" τους για την αποικιοκρατία αιώνων και να χαράξουν ένα διαφορετικό μέλλον στην Βρετανία από αυτό που ήθελε η πλειοψηφία των γηγενών Βρετανών.

Σε ότι αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια τα μεσαία και τα χαμηλά οικονομικά στρώματα, ψήφισαν υπέρ του Brexit. Αντίθετα το 57% των υψηλά αμειβόμενων κοινωνικών στρωμάτων τάχθηκε υπέρ του Remain, ενώ αντίθετα, τα μέσα και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, σε ποσοστό 64%, στήριξαν το Brexit.

Σε ότι αφορά τις ηλικίες το 73% των νέων έως 25 ετών (που βρίσκονται εκτός παραγωγικής διαδικασίας και αγνοούν τα δεδομένα επιβίωσης, αλλά συγκεντρώνουν και μεγάλες μάζες μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς) τάχθηκε υπέρ της Ε.Ε., ενώ το 60% ηλικιών άνω των 60 ετών ψήφισε υπέρ της εξόδου από την Ε.Ε.

Το 56% των ηλικιών 45 έως 54 ετών και το 57% των ηλικιών 55 έως 64 ετών υποστήριξε το Brexit.
νώ το ίδιο ποσοστό στις ηλικίες 35 έως 44 ετών περιορίστηκε στο 52%.

Με το Bremain τάχθηκε και το 62% των ηλικιών 25 έως 34 ετών, όπου εντοπίζεται και η μεγάλη μάζα των μεταναστών που είχαν δικαίωμα ψήφου.

Spyros Stalias

Διαβάστε το ολόκληρο...

Πως είναι δυνατόν μέσα στην βουλή να μην είναι κανείς που εκπροσωπεί το μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων που δεν θέλουν να είναι στην ΕΕ;

Καταλαβαίνεις γιατί βιασμό μιλάμε; για πόσο μεγάλο ψέμα ; Για ποια δημοκρατία μου μιλάς αν μέσα στους εκπροσώπους σου δεν υπάρχει ούτε ένας που να μιλάει για αυτό που ο λαός θέλει;

Όχι να βγήκε με κάτι άλλο και τώρα να μιλά γιατί είναι μόδα..αλλά να έχει κάνει αγώνα για αυτό..να ήταν σημαία του αυτό!!

Πως είναι δυνατόν ..ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ..ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ; Με ποιο τρόπο τους εκβιάζουν;

Και αλήθεια ..είναι εκεί μέσα όλοι…αριστερά , δεξιά και ροζκαταστασεις… δεν θα έπρεπε για να υπάρχει έστω ένα δίκαιο στην εικόνα ρε γαμώτο να είναι και κάποιοι που θα υποστήριζαν το αυτονόητο;

Είναι μακάκες όλοι οι υπόλοιποι λαοί; …ειναι ΜΑΚΑΚΑΣ ο Έλληνας και δεν έχει ούτε έναν να τον εκπροσωπεί στα θέλω του;

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ;;;;;;;;;;!!!!!!

Αυτά τα σκ@τά πρέπει να πάνε στον πάτο ΤΩΡΑ!

GREXIT

https://secure.avaaz.org/el/petition/GREXIT_GREXIT/
katohika.gr

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Όχι… Το BREXIT δεν έγραψε ιστορία. Το BREXIT είναι ένα κορυφαίο ιστορικό γεγονός που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, και ως τέτοιο αποτελεί κίνητρο και τροφοδότη μαζί, για να ανοίξουν καινούρια κεφάλαια στη γεωπολιτική ιστορία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ



Και η Βρετανική κοινωνία νίκησε σε επίπεδο πολιτικό και πρωτίστως αξιακό. Και αυτά τα δυο στοιχεία (η κοινωνία πρωταγωνιστής και το θεμελιακό διακύβευμα που κρίθηκε), είναι αυτά που σηματοδοτούν την κυρίαρχη φυσιογνωμία της επιλογής του BREXIT.




Κεφάλαια που θα τα επιλέξουν οι λαοί της Ευρώπης… Σε διαδρομές που θα χαράξουν οι λαοί της Ευρώπης. Και αυτήν ακριβώς την ιστορία είναι που θα κληθούν να συντάξουν οι ιστορικοί του μέλλοντος.

Δεν αποτελεί επομένως ιστορία από μόνο του ως γεγονός, αλλά το δυναμικό αφυπνιστή για την ιστορία που θα χαράξουν με αφορμή αυτό το γεγονός, οι λαοί της Ευρώπης.

Προφανώς ως ιστορικό γεγονός είναι πολυσύνθετο. Ως τέτοιο δρομολογήθηκε και μέσα από σύγκρουση στρατηγικών και μέσα από μια εξελικτική αντιπαράθεση γεωπολιτικών, οικονομικών και άλλων αντιπαρατιθέμενων συμφερόντων. Προφανώς υπήρξαν κέντρα που το πολέμησαν λυσσαλέα αλλά και κέντρα που το στήριξαν αναφανδόν.

Είχε όμως έναν αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή, κι αυτός δεν είναι άλλος από την ίδια τη Βρετανική κοινωνία, τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Μια κοινωνία που τόλμησε να αμφισβητήσει τους εκβιασμούς και τις απειλές της οργανωμένης Ευρωπαϊκής συμμορίας του χρήματος. Μια κοινωνία που...
άντεξε και δε λύγισε ακόμη και κάτω από το βάρος της δολοφονικής προβοκάτσιας που χορογραφήθηκε για να ανακόψει την αποφασιστικότητά της.

Ερώτημα πρώτο: Μα καλά… Δεν υπήρξαν και ισχυρά οικονομικά και άλλα συμφέροντα που είχαν κάθε λόγο να στηρίξουν την επιλογή του BREXIT???

Απάντηση: Φυσικά και υπήρχαν… Φυσικά και υπάρχουν… Και προφανώς θα επιχειρήσουν αξιοποιώντας και τους πολυπλόκαμους μηχανισμούς για να δρομολογήσουν εξελίξεις στην κατεύθυνση που να τα εξυπηρετεί. Άλλωστε αυτά τα συμφέροντα και μέρος της εξουσίας είναι, και μέσα στα βασιλικά ανάκτορα κατοικοεδρεύουν, και σε όλη τη σφαίρα της πολιτικής και οικονομικής ζωής δικτυώνονται. Υπάρχει ωστόσο μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητη….

Αυτά τα συμφέροντα δεν εμφανίστηκαν επιθετικά στην προεκλογική επικοινωνία, δε χρησιμοποίησαν καν μια συγκεκριμένη πλατφόρμα από στοχεύσεις και αιτήματα που να περιγράφουν τους οικονομικούς και γεωπολιτικούς τους σχεδιασμούς, και με αυτή την έννοια δε διαμόρφωσαν πλατφόρμα στόχων και γεωπολιτικών στοχεύσεων για να συσπειρώσουν γύρω από αυτούς την κοινωνία του BREXIT.

Ακόμη και η παρέμβαση της Βασίλισσας υπήρξε καθαρή μεν αλλά τυπικά αμφιλεγόμενη, και δεν κατονόμασε καν ούτε έναν γεωπολιτικό ή οικονομικό στόχο.

Σε αντίθεση με τους πολέμιους του BREXIT που επιστράτευσαν και οπλοστάσιο στόχων, και πλατφόρμα γεωπολιτικών επιχειρημάτων, αλλά και μια πλανητική πανστρατιά αβανταδόρων για να στηρίξουν την επιλογή της παραμονής.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως μέσα σ αυτές τις συνθήκες της αντιπαράθεσης, η Βρετανική κοινωνία είναι πολλαπλά αξιέπαινη διότι συστρατεύτηκε όχι γύρω από μια πλατφόρμα οικονομικών στόχων, αλλά πάνω σε ένα πραγματικό όσο και θεμελιακό διακύβευμα...

Θα παραμείνει το έθνος – κράτος εργαστήριο παραγωγής αποφάσεων ακόμη και μέσα από τις κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις του, ή θα συνεχίσει να εκχωρείται αυτό το δικαίωμα της λήψης των αποφάσεων, σε κέντρα υπερεθνικά, σε μηχανισμούς πολυδιαπλεκόμενους, και σε φόρα που λογοδοτούν σε υπερεθνικούς και ανεξέλεγκτους επιτελάρχες???

Και η Βρετανική κοινωνία νίκησε σε επίπεδο πολιτικό και πρωτίστως αξιακό. Και αυτά τα δυο στοιχεία (η κοινωνία πρωταγωνιστής και το θεμελιακό διακύβευμα που κρίθηκε), είναι αυτά που σηματοδοτούν την κυρίαρχη φυσιογνωμία της επιλογής του BREXIT. Γι αυτό και η πολεμική που ξεδιπλώνεται μετά την καταγραφή του αποτελέσματος, είναι πολλαπλάσια αυτής που καταγράφηκε πριν τη διαμόρφωσή του. Διότι τώρα πια, όλοι ξέρουν δυο πράγματα…

Πρώτον: Τα ισχυρά συμφέροντα που κρύβονται πίσω και από την επιλογή του BREXIT αλλά και πίσω από την επιλογή της παραμονής, και θα αντιπαρατεθούν, και επιχειρησιακά όσο και οικονομικά σχέδια καταστρώνουν, και στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων κλιμακώνουν στοχευμένες πρωτοβουλίες, και μια σειρά από γεωστρατηγικές προσεγγίσεις πρόκειται να κλιμακωθούν. Η Μεγάλη Βρετανία άλλωστε είναι έτσι κι αλλιώς θέατρο σύγκλισης αλλά και σύγκρουσης ισχυρών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, και τέτοια θα παραμείνει έτσι κι αλλιώς.

Δεύτερον: Ένας λαός που χειραφετήθηκε και απέδειξε πως μια κοινωνία που χειραφετείται μπορεί και να επιβάλει επιλογές, είναι κακό παράδειγμα, είναι η σπίθα που ενεργοποιεί ντόμινο αντιστάσεων, είναι μια διαρκής αφορμή που μπορεί να πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις…
Το σημαντικότερο όμως που οι πάντες γνωρίζουν, και οι πάντες φοβούνται, είναι το εκρηκτικό μείγμα στο οποίο τοποθετήθηκε φυτίλι μετά το BREXIT, και η ανάφλεξή του παραμένει μια διαρκής απειλή. Το μείγμα αυτό τέσσερις παράγοντες το συνθέτουν…
Η έμπνευση της κοινωνικής χειραφέτησης που τη χρειαζόταν όλη η Ευρώπη μετά την απόλυτη συντριβή που έχει συντελεστεί στην Ελλάδα…

Η ταυτότητα του διακυβεύματος που είναι η δυναμική αποδόμησης της νεοταξίτικης υπερεθνικής φυλακής, την οποία οι προσκυνημένοι βαφτίζουν «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι»…
Οι εξεγερμένοι της Γαλλίας που έχουν κάθε λόγο τώρα πια να κλιμακώσουν και να δυναμώσουν τη δράση τους. Και…
Η εξέχουσα θέση που κατακτά στην καθημερινότητα των πολιτών η έννοια του «έθνους – κράτους», η οποία δαιμονοποιείται με τρόπο πρωτοφανή, επειδή ακριβώς όλοι κατανοούν πως την αμέσως επόμενη περίοδο, θα συνεγείρει τους λαούς και θα εμπνεύσει τους σύγχρονους εθνικοαπελευθερωτικούς τους αγώνες, με στόχο την ανακοπή των σχεδίων της Νέας Τάξης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Με δυο λόγια, η επιλογή του BREXIT, εκτός από το βαθύτατα δημοκρατικό της χαρακτήρα και το ταξικό της εκκολαπτήριο, υπήρξε η κορυφαία επιλογή που πυροδοτεί όλα όσα δε θα ήθελαν.

Υπήρξε η επιλογή που ενεργοποιεί δυναμικές πραγματικής εθνικοαπελευθερωτικής εξέγερσης, και οι πραγματικοί πρωταγωνιστές των εξελίξεων, οφείλουν να αξιοποιήσουν αυτές τις δυναμικές πριν τις «κάψουν» οι συμπληγάδες της γεωστρατηγικής των ισχυρών, και να ενεργοποιήσουν το γενικευμένο ντόμινο που θα ανατρέψει τα πάντα.

Είναι φανερό ότι η χώρα μας, τοποθετείται αντικειμενικά στην πρώτη θέση των χωρών που οι λαοί τους έχουν ιστορική ευθύνη να πρωτοστατήσουν στις πολιτικές ανατροπές της επόμενης μέρας.

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

Διαβάστε το ολόκληρο...

"Δημοσιογράφος" και αρχισυντάκτης της ΕΡΤ ρωτάει τον υπουργό τι θα γίνει τώρα που η Αγγλία επιστρέφει στην Στερλίνα..

Σχόλιο:Ρε κάτι υποκείμενα που βάλανε να ενημερώνουν! Και τους πληρώνουμε από πάνω!



Διαβάστε το ολόκληρο...

του Γιάννη Λαζάρου

Η Μ. Βρετανία ή πιο σωστά το Ηνωμένο Βασίλειο μπόρεσε και το' κανε. Μαγκιά των Βρετανών, θαλασσοκράτορες είναι, αποικίες έχουν, στρατό βαρβάτο έχουν, Αυστραλία έχουν, Καναδά έχουν καλά έκαναν και είπαν "άντε γεια" τραβώντας τον δρόμο τους παρέα με τις ΗΠΑ αφού θα ανοίξουν και τις εμπορικές μεταξύ τους συμφωνίες που παρεμποδιζόταν από τις Συνθήκες της Ε.Ε.




...μόνο το μίσος εναντίον του διαφορετικού και η λατρεία στον μισανθρωπισμό τούς κάνει να νιώσουν ναζιστές Ανώτεροι ή το μίσος εναντίον κάθετι εθνικού τους κάνουν να νιώθουν ευρωναζιστές Ανώτεροι.




Και με την Ασία και την Αφρική να τις ανοίξουν, διότι πώς να το κάνουμε, όπως ξέρει την Ασία και την Αφρική το Ηνωμένο Βασίλειο δεν το ξέρει κανένας. Αν πάλι δεν τους κάτσει η έξοδος ξανακάνουν ένα ντου προς την Ε.Ε και πάλι κερδισμένοι θα' ναι. Το Βασίλειο κάνει κολιγιές ή τις διακόπτει μόνο για να κονομάει. Δεν έχει ούτε ευαισθησίες περί κοινωνικής πολιτικής, ούτε ανατρεπτικές πολιτικές διότι "God save the Queen" και δεν πάει να γαμηθεί ο ανθρακωρύχος.

Μην συγκρίνουμε τώρα κάτι χώρες όπως η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Βουλγαρία με το μέγεθος του Ηνωμένου Βασιλείου! Εμείς θα κάτσουμε εδώ αφού η κυρά Μέρκελ έβγαλε από το μπαούλο της Ε.Ε τις ιδρυτικές συνθήκες του ναζιστομορφώματος Ε.Ε και άρχισε να τις παπαγαλίζει με εκείνο το κρυόκωλο ύφος ναζιστή που λέει τα πιο αισχρά πράγματα με απάθεια.

"Να θυμόμαστε ότι η ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν αρχικά μια ιδέα ειρήνης. Η Ευρώπη αποτελεί εγγύηση ειρήνης, ευημερίας και δημοκρατία.Η ειρήνη που έχουμε στην Ευρώπη εδώ και χρόνια δεν είναι αυτονόητη". Η Μέρκελ δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που ο Ζαν Μονέ, ο Ρομπέρ Σουμάν και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα είχαν ως ευαγγέλιο από το 1947: "Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή".

Εκείνη την εποχή το Ηνωμένο Βασίλειο έκανε χώρια τις "δουλειές" του ανά τον κόσμο αφήνοντας την Γαλλία, την Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και λίγο αργότερα την Ιταλία να φτιάχνουν το τραστ του νέου πανευρωπαϊκού Ράιχ. Αλλά πάντα το Ηνωμένο Βασίλειο με το ένα πόδι ήταν στην Ε.Ε από την ώρα που μπήκε ως μέλος. Δικό του νόμισμα είχε, τις μισές συνθήκες της Ε.Ε δεν τις είχε υπογράψει, γενικώς ένα αλισβερίσι χρημάτων έκαναν οι δύο Αυτοκρατορίες μεταξύ τους. Ένα πάρε-δώσε που εξάντλησε τους πολίτες των κρατών ή για να λέμε τα πράγματα όπως είναι, τους υποτακτικούς των δύο βασιλείων. Το ερώτημα που μπήκε στο δημοψήφισμα ήταν: Με ποιο Βασιλιά θες να είσαι; Με τον Βρετανό ή τον Ευρωπαίο; Το αποτέλεσμα ήταν μισοί από δω και μισοί (και λίγο) από εκεί.

Οι βασιλιάδες μια χαρά τα βρήκαν μεταξύ τους, μια χαρά θα τα χαλάσουν και θα τα ξαναφτιάξουν όπως έκαναν πάντα. Οι λαοί θα έχουν πάντα το πρόβλημα και ειδικά οι λαοί που έμειναν στην αγκαλιά της Ε.Ε και τώρα θα πρέπει να πολεμήσουν σε τρία μέτωπα: Με την οικονομική τους εξάντληση από τις πολιτικές της Ε.Ε, με τον ναζισμό που έθρεφε η Ε.Ε σε κάθε χώρα ως αντίπαλο δέος της και με την ίδια την Ε.Ε που απειλεί με το να "φτιάξει έναν πόλεμο" αν δεν είσαι το καλό παιδί που θα φυλάς το πόδι της Ευρωπαίας Βασίλισσας.

Η Ε.Ε κατάφερε να έχει ως αντίπαλο τον δικό της στρατιώτη καλοθρεμμένο ναζιστή από την Ολλανδία μέχρι την Ελλάδα και σε αυτό οι πρώτοι που έβαλαν πλάτη για να γίνει είναι οι αριστεροί. Αυτοί οι Μπερλίνγκουερ που φύτρωναν σαν ραπανάκια σε όλα τα κράτη και ειδικά όσα έδωσαν τεράστιες μάχες τόσο σε δύο παγκόσμιους πολέμους όσο και σε φρικτές δικτατορίες και δεξιότατα "δημοκρατικά" καθεστώτα. Αυτά τα τσανάκια που για το κοινό μέλλον της Ευρώπης κατ' εντολή πάντα των Βρυξελλών, έκοβαν μεθοδικά τη αλυσίδα της παλάντζας που έφερνε την ισορροπία και παράλληλα τον τρόμο των καθεστώτων ότι ο ναζισμός (είτε με ευρωπαϊκό φερετζέ, είτε με σβάστικα) μπορεί να κρυφτεί στην τρύπα του σαν φίδι με μια ξιφολόγχη στον κώλο. Πράγμα που έχει συμβεί και στο παρελθόν.

Καθετί εθνικό κατάφερε η ευρωαριστερά που συντρώγει πάνω από τέσσερις δεκαετίες με τον ευρωναζισμό της Ε.Ε να το δώσει άνευ όρων στα χέρια εθνικιστών, απογόνων παρακρατικών να το κουμαντάρουν και να το κάνουν σημαία. Να το μεταμορφώσουν στη μόνη ελπίδα ενάντια στην Ε.Ε.
Παίρνουν φόρα τα παιδιά των γερμανοτσολιάδων σε όλη της Ευρώπη και η Ε.Ε τρίβει τα χέρια της. Η ευρωαριστερά τρίβει επίσης τα χέρια της. Όλοι τρίβουν τα χέρια τους αποδεικνύοντας ότι η ιδρυτική συνθήκη της Ε.Ε λανθασμένα αναφερόταν σε κράτη μικρά που δεν μπορούν να εγγυηθούν την ειρήνη. Λαοί με μηδενική κοινωνική και εθνική συνείδηση δεν μπορούν να εγγυηθούν ειρήνη. Είναι λαοί τελειωμένοι που μόνο το μίσος εναντίον του διαφορετικού και η λατρεία στον μισανθρωπισμό τούς κάνει να νιώσουν ναζιστές Ανώτεροι ή το μίσος εναντίον κάθετι εθνικού τους κάνουν να νιώθουν ευρωναζιστές Ανώτεροι.

Όσο για τις εξαιρέσεις...αυτές πια δεν έχουν στρατόπεδο.

http://www.stontoixo.com/2016/06/blog-post_53.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

«Δεν μπορείς να απαιτείς από τον Τσίπρα να πάει στα άκρα την αντίστασή του, ενώ εσύ ίσως να μην είσαι έτοιμος να το κάνεις», επισημαίνει ο Γιώργος Κιμούλης σε συνέντευξή του στην ΕφΣυν.

Το ότι ο επώνυμος καλλιτεχνικός κόσμος βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις ανάγκες της κοινωνίας, είναι μια σκληρή και συνάμα πικρή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα εκφραζόταν και με φράσεις όπως η παραπάνω του κ. Κιμούλη, αποκαλύπτοντας το νεοραγιαδισμό της «διανόησης» σε όλο του το μεγαλείο.

Δίκαια και άξια μπορεί να μετονομαστεί από Κιμούλης σε Σκυφτούλης*, από ηθοποιός της κοινωνικής συνείδησης σε κακοποιό της, που αναιρεί και προσβάλλει την σχέση της τέχνης με την κοινωνική πραγματικότητα.

Ευτυχώς που δεν αρέσκεται να το κάνει μόνο μέσα από την τέχνη του, αλλά προχωρά και σε πολιτικές δηλώσεις, δίνοντας την ευκαιρία στους αμύητους ιθαγενείς να αποκαθηλώσουν υπερεκτιμημένα ινδάλματα του ποιείν το ήθος. Κι έχουμε μπόλικα από δαύτα!

Φαίνεται πως ο κ. Σκυφτούλης, όταν κατέβηκε στο Σύνταγμα την 4η Ιουλίου 2015 ως ο επίσημος κονφερασιέ προς υποστήριξη του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του αφεντικού του, ήταν από...
πριν πεπεισμένος πως οι χιλιάδες κόσμου που με την ψυχή τους κατέθεταν την ετοιμότητά τους σε μια οιονεί αντίσταση, δεν ήταν διατεθειμένοι να το πάνε στα άκρα. Εξ' άλλου γι' αυτό φρόντισε η καθεστωτική αριστερά. Να δολοφονήσει την ελπίδα.

Κι έτσι σήμερα, με χυδαιότητα κακο-ποιού και στο όνομα των άλλων, δηλώνει την προσωπική του ανεπάρκεια, τον δικό του ραγιαδισμό, την δική του ανετοιμότητα στην υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού μας.

Όχι κ Σκυφτούλη. Εσείς δεν είστε, και ούτε θα είστε ποτέ έτοιμος να υπερασπίσετε την λαϊκή κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την κοινωνική χειραφέτηση, γιατί ποτέ δεν υπηρετήσατε την τέχνη σας στο όνομα της κοινωνικής συνείδησης και από την μεριά των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας μας. Γι' αυτό σήμερα αβασάνιστα ρίχνεται το φταίξιμο στην «κινηματικού τύπου αντίδραση του λαού μας, που δεν είχε συνέχεια, που εκδηλωνόταν για ένα διάστημα κι έσβηνε μετά», όπως ισχυρίζεστε. Οποία υπο-κρισία, πέρα και μακρυά από το κοινωνικό λειτούργημά σας.

Εσείς είστε αυτός που μιλά για πλήρη καταστροφή, για στάχτη και μπούρμπερη αν ο Τσίπρας εκείνες τις κρίσιμες ώρες υπερασπιζόταν τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας.

Γιατί βέβαια, όταν μιλάτε εκ του ασφαλούς, πέρα και μακρυά από την δυστυχία και τον θάνατο και υπό την σκέπη της πολιτικής εξουσίας, δεν μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι στάχτη και μπούρμπερη, πλήρη καταστροφή, επισυμβαίνει σήμερα με την επιλογή της υποτέλειας και του δοσιλογισμού των αφεντικών σας. Κι ως γνήσιος εκπρόσωπος αυτής της διανόησης που έχει ανάγκη την πολιτική προστασία της εκάστοτε εξουσίας για να αποδομεί το ήθος του λαού μας, σπεύδετε να την υπερασπίσετε. Ανήκετε στην ανίερη συμμαχία των προθύμων, που θέλουν τον λαό μας δέσμιο και δούλο των απεχθών πράξεων που συντελούνται 6 χρόνια τώρα με κάθε κυβέρνηση. Είστε εκπρόσωπος της ήττας του πολιτικού προδοτικού κατεστημένου, και έχετε και το θράσος να κουνάτε το δάχτυλο στους δυστυχείς που δεν το πάνε μέχρι τα άκρα!

Αναμένοντας πλέον την τοποθέτησή σας σε περίοπτη θέση, δυστυχώς για εσάς, ευτυχώς για εμάς, υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται και θα το πάνε μέχρι το τέλος και στα άκρα αν χρειαστεί.

* Ουδεμία σχέση ο παραλληλισμός με τον Νώντα Σκυφτούλη.

http://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2016/06/blog-post_58.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Έχοντας ευνοήσει το Brexit, η Βασίλισσα Ελισάβετ θα είναι σε θέση να ανακατευθύνει τη χώρα της προς το γιουάν.
Τιερί Μεϊσάν
Ενώ ο διεθνής Τύπος αναζητεί τρόπους για να αναβιώσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, πάντα χωρίς τη Ρωσία και από τούδε και στο εξής χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Τιερί Μεϊσάν θεωρεί ότι τίποτα δεν μπορεί πλέον να αποτρέψει την κατάρρευση του συστήματος. Ωστόσο, επισημαίνει ο ίδιος, αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνο η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά το σύνολο των θεσμών που επιτρέπουν τη κυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο και η ακεραιότητα των ίδιων των ΗΠΑ.

Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία) | 25 Ιουνίου 2016

Κανείς δεν φαίνεται να κατανοεί τις συνέπειες της βρετανικής απόφασης να αποχωρήσει από την ΕΕ. Οι σχολιαστές που ερμηνεύουν τη πολιτική πολιτικολογία και έχασαν προ πολλού τη γνώση των διεθνών θεμάτων, έχουν επικεντρωθεί στα στοιχεία μιας παράλογης εκστρατείας: από τη μία πλευρά οι αντίπαλοι της μετανάστευσης χωρίς έλεγχο και από την άλλη οι « Μπαμπούλες » που απειλούν το Ηνωμένο Βασίλειο με τα χειρότερα βάσανα.

Εντούτοις, τα διακυβεύματα αυτής της απόφασης δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα θέματα. Το χάσμα μεταξύ της πραγματικότητας και του πολιτικο-μιντιατικού λόγου -απεικονίζει την ασθένεια από την οποία υποφέρουν οι δυτικές ελίτ: την ασχετοσύνη τους.

Ενώ το πέπλο σχίζεται μπροστά στα μάτια μας, οι ελίτ μας δεν καταλαβαίνουν την κατάσταση περισσότερο από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης που δεν μπορούσε να προβλέπει τις συνέπειες της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου το Νοέμβριο του 1989: τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το Δεκέμβριο 1991 και μετά του Συμβουλίου Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας (ΚΟΜΕΚΟΝ) και του Συμφώνου της Βαρσοβίας έξι μήνες αργότερα, ύστερα ακόμα τις προσπάθειες διάλυσης της ίδιας της Ρωσίας η οποία παρά λίγο να χάσει τη Τσετσενία.

Στο εγγύς μέλλον θα γίνουμε μάρτυρες παρόμοιας διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά του ΝΑΤΟ, και, αν δεν προσέχουν, της διάλυσης των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ποια τα συμφέροντα πίσω από το Brexit;

Αντίθετα με τις συνθηματολογίες του Nigel Farage, δεν είναι το UKIP που προκάλεσε το δημοψήφισμα που μόλις κέρδισε. Η απόφαση αυτή επιβλήθηκε στον David Cameron από μέλη του Συντηρητικού Κόμματος.

Για τους τελευταίους, η πολιτική του Λονδίνου πρέπει να είναι μια ρεαλιστική προσαρμογή στο μεταβαλλόμενο κόσμο. Αυτό το «έθνος παντοπωλών», όπως το χαρακτήριζε ο Ναπολέον, παρατήρησε ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον ούτε η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, ούτε η πρώτη στρατιωτική δύναμη. Δεν έχουν επομένως πλέον λόγο να είναι προνομιακοί εταίροι τους.

Ακριβώς όπως η Μάργκαρετ Θάτσερ δεν δίστασε να καταστρέψει την βιομηχανία του Ηνωμένου Βασιλείου για να μετατρέψει τη χώρα της σε ένα παγκόσμιο οικονομικό κέντρο· έτσι αυτοί οι συντηρητικοί δεν δίστασαν να ανοίξουν το δρόμο για την ανεξαρτησία της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, και ως εκ τούτου, στην απώλεια του πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα, για να κάνουν το Σίτι το πρώτο χρηματοπιστωτικό κέντρο offshore του γιουάν.

Η εκστρατεία για το Brexit υποστηρίχτηκε ευρέως από τη Gentry και τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, που κινητοποίησαν τον λαϊκό τύπο για να καλέσουν για την επιστροφή στην ανεξαρτησία.

Αντίθετα με όσα εξηγεί ο ευρωπαϊκός Τύπος, η αποχώρηση των Βρετανών από την ΕΕ δεν θα γίνει με αργό ρυθμό, διότι η ΕΕ θα καταρρεύσει γρηγορότερα από τον χρόνο που απαιτείται για τις γραφειοκρατικές διαπραγματεύσεις για την έξοδο τους. Τα κράτη της ΚΟΜΕΚΟΝ δεν είχαν να διαπραγματευτούν την έξοδο τους, επειδή η ΚΟΜΕΚΟΝ σταμάτησε να λειτουργεί μόλις άρχισε η φυγόκεντρη κίνηση.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ που παραμένουν προσκολλημένα στα κλαριά και επιμένουν να συνεχίσουν να σώσουν ό, τι έχει απομείνει από την Ένωση θα αποτύχουν να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση, κινδυνεύοντας να αντιμετωπίσουν τις επώδυνες συσπάσεις που γνώρισε τα πρώτα χρόνια η νέα Ρωσία: την ιλιγγιώδη πτώση του επίπεδου ζωής και του προσδόκιμου ζωής.

Για την εκατοντάδα χιλιάδα δημοσίων υπαλλήλων, εκλεγμένων αξιωματούχων και συνεργατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπόφευκτα θα χάσουν τη δουλειά τους και για τις εθνικές ελίτ που εξαρτώνται επίσης από το σύστημα αυτό, είναι επιτακτική η ανάγκη μεταρρύθμισης των θεσμών για να σωθούν. Όλοι πιστεύουν λανθασμένα ότι το Brexit ανοίγει ένα ρήγμα στο οποίο οι ευρωσκεπτικιστές θα εισχωρήσουν. Εντούτοις, το Brexit δεν είναι παρά μια απάντηση στην κατηφόρα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ούτε το Πεντάγωνο, το οποίο προετοιμάζει τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, δεν κατάλαβε ότι δεν είναι πλέον σε θέση να επιβάλει στους συμμάχους του την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών τους και να υποστηρίξουν τις στρατιωτικές περιπέτειες του. Η κυριαρχία της Ουάσιγκτον στον υπόλοιπο κόσμο τελείωσε.

Αλλάζουμε εποχή.

Τι πρόκειται να αλλάξει;

Η πτώση του σοβιετικού μπλοκ ήταν καταρχάς ο θάνατος μιας κοσμοθεωρίας. Οι Σοβιετικοί και οι σύμμαχοί τους ήθελαν να χτίσουν μια συνεκτική κοινωνία όπου θα έβαζαν όσο δυνατόν πιο πολύ πράγματα από κοινού. Είχαν μια γιγαντιαία γραφειοκρατία και νεκρωτικούς ηγέτες.

Το Τείχος του Βερολίνου δεν καταρρίφθηκε από αντι-κομμουνιστές, αλλά από ένα συνασπισμό Κομμουνιστικών Νεολαίων και Λουθηρανών εκκλησιών.
Ήθελαν να ανοικοδομήσουν το κομμουνιστικό ιδανικό απαλλαγμένο από το σοβιετικό έλεγχο, την πολιτική αστυνομία και τη γραφειοκρατία. Προδόθηκαν από τις ελίτ τους, οι οποίες έχοντας υπηρετήσει τα συμφέροντα των Σοβιετικών, έσπευσαν με το ίδιο πάθος να εξυπηρετήσουν εκείνα των Αμερικανών. Οι περισσότερο δεσμευμένοι ψηφοφόροι του Brexit επιζητούν καταρχάς να ανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία και να βάλουν να πληρώσουν οι δυτικοευρωπαϊκοί ηγέτες την αλαζονεία την οποία έδειξαν με την επιβολή της Συνθήκης της Λισσαβόνας, μετά την λαϊκή απόρριψη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος (2004- 07).
Ενδέχεται και αυτοί να απογοητευτούν με ό, τι θα ακολουθήσει.

Το Brexit σηματοδοτεί το τέλος της ιδεολογικής κυριαρχίας των Ηνωμένων Πολιτειών, εκείνης της δημοκρατίας με έκπτωση, των « τεσσάρων ελευθερίων ».
Στο λόγο του για τη κατάσταση της Ένωσης το 1941, ο Πρόεδρος Ρούσβελτ είχε ορίσει ως (1) την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, (2) την ελευθερία του καθενός να λατρεύει τον Θεό, όπως ο ίδιος επιθυμεί, (3) την ελευθερία της ένδειας, (4) την ελευθερία του φόβου [για ξένη επίθεση].
Αν η Άγγλοι πρόκειται να γυρίσουν πίσω στις παραδόσεις τους, οι ηπειρωτικοί Ευρωπαίοι θα ξαναβρεθούν με τα ερωτήματα των γαλλικών και ρωσικών επαναστάσεων σχετικά με τη νομιμότητα της εξουσίας, και θα ανατρέψουν τους θεσμούς τους σε κίνδυνο αναβίωσης της γαλλο-γερμανικής σύγκρουσης.

Το Brexit σηματοδοτεί επίσης το τέλος της αμερικανικής στρατιωτικο-οικονομικής κυριαρχίας· δεδομένου ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ είναι οι δύο όψεις ενός μόνου και μοναδικού νομίσματος, ακόμη και αν η οικοδόμηση της κοινής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας διήρκησε περισσότερο χρόνο για να εφαρμοστεί παρά αυτή για το ελεύθερο εμπόριο.

Πρόσφατα, έγραφα ένα σημείωμα σχετικά με αυτή τη πολιτική έναντι της Συρίας. Εξέτασα όλα τα εσωτερικά έγγραφα της ΕΕ, είτε δημόσια είτε αδημοσίευτα, για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι γράφτηκαν χωρίς καμία γνώση της πραγματικότητας στο έδαφος, αλλά από σημειώματα του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το ίδιο αναπαράγοντας τις οδηγίες του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών. Πριν από μερικά χρόνια εκτέλεσα την ίδια διαδικασία για ένα άλλο κράτος και είχα βγάλει παρόμοιο συμπέρασμα (εκτός από το ότι στην εν λόγω άλλη περίπτωση, ο ενδιάμεσος δεν ήταν η γερμανική κυβέρνηση, αλλά η γαλλική).

Πρώτες συνέπειες εντός της ΕΕ

Επί του παρόντος, τα γαλλικά συνδικάτα απορρίπτουν το εργασιακό νομοσχέδιο που συντάχθηκε από τη κυβέρνηση Valls, με βάση μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ίδια εμπνευσμένη από τις οδηγίες του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Εάν η κινητοποίηση της CGT (Κεντρικό Όργανο των Εργαζομένων) επέτρεψε στους Γάλλους να ανακαλύψουν τον ρόλο της ΕΕ σε αυτό το ζήτημα, δεν έχουν ακόμα κατανοήσει την άρθρωση ΕΕ-ΗΠΑ.
Κατάλαβαν ότι αντιστρέφοντας τα πρότυπα και τοποθετώντας τις εταιρικές συμφωνίες πάνω από τις κλαδικές συμφωνίες, η κυβέρνηση έβαζε στην πραγματικότητα σε αμφισβήτηση την υπεροχή του Νόμου έναντι των συμβάσεων, αλλά αγνοούν τη στρατηγική του Joseph Korbel και των δύο παιδιών του, της φυσικής κόρης του, της Δημοκρατικής Madeleine Albright και της υιοθετημένης κόρης του, της Ρεπουμπλικανικής Κοντολίζα Ράις.

Ο καθηγητής Κόρμπελ υποστήριζε ότι για να κυριαρχήσεις στον κόσμο, αρκούσε η Ουάσιγκτον να επιβάλλει μια επανασύνταξη των διεθνών σχέσεων με αγγλοσαξονικούς νομικούς όρους. Πράγματι, τοποθετώντας τις συμβάσεις πάνω από το Νόμο, το αγγλοσαξονικό δίκαιο ευνοεί μακροπρόθεσμα τους πλούσιους και ισχυρούς έναντι των φτωχών και άθλιων.

Είναι πιθανό ότι οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Δανοί και άλλοι θα προσπαθήσουν να αποκολληθούν από την ΕΕ. Θα πρέπει για αυτό το σκοπό να αντιμετωπίσουν την άρχουσα τάξη τους. Αν και η διάρκεια αυτής της μάχης είναι απρόβλεπτη, η κατάληξη της δεν χωρά πλέον καμία αμφιβολία. Εν πάση περιπτώσει, στη περίοδο αναταραχής που προαναγγέλλεται, οι Γάλλοι εργάτες θα είναι δύσκολα χειραγωγήσιμοι, σε αντίθεση με τους Άγγλους ομολόγους τους, που σήμερα είναι αποδιοργανωμένοι.

Πρώτες συνέπειες για το Ηνωμένο Βασίλειο
Ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον επικαλέστηκε τις καλοκαιρινές διακοπές για να παραιτηθεί έως τον Οκτώβριο. Ο καταρχήν διάδοχός του, Μπόρις Τζόνσον, μπορεί επομένως, να προετοιμάσει την αλλαγή για να την εφαρμόσει αμέσως μετά την εγκατάσταση του στη Downing Street. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα περιμένει την οριστική έξοδο του από την ΕΕ για να εφαρμόσει τη δική του πολιτική. Ξεκινώντας με το διαχωρισμό του από τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και της Συρίας.
Σε αντίθεση με ό τι γράφει ο ευρωπαϊκός Τύπος, το City του Λονδίνου δεν επηρεάζεται άμεσα από το Brexit. Λαμβάνοντας υπόψη το ειδικό καθεστώς του ως ανεξάρτητο κράτος υπό την εξουσία του Στέμματος, δεν ήταν ποτέ μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βέβαια, δεν θα μπορεί πλέον να στεγάσει τις έδρες ορισμένων εταιρειών που θα μεταναστέψουν στο εσωτερικό της Ένωσης, αλλά αντίθετα, θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει την κυριαρχία του Λονδίνου για την ανάπτυξη της αγοράς του γιουάν. Ήδη τον Απρίλιο, απέκτησε τα απαραίτητα προνομιακά δικαιώματα με την υπογραφή συμφωνίας με την Κεντρική Τράπεζα της Κίνας. Περεταίρω, αναμένεται ότι θα αναπτύξει τις δραστηριότητές του ως παράδεισος-καταφύγιο φοροδιαφυγής για τους Ευρωπαίους.
Αν και το Brexit θα αποδιοργανώσει προσωρινά τη βρετανική οικονομία εν αναμονή των νέων κανόνων, είναι πιθανό ότι το Ηνωμένο Βασίλειο -ή τουλάχιστον η Αγγλία- θα αναδιοργανωθεί γρήγορα προς μεγάλο όφελος του. Το ερώτημα είναι αν οι σχεδιαστές αυτού του σεισμού θα έχουν τη σοφία να το μοιράσουν με τον λαό τους: το Brexit είναι η επιστροφή στην εθνική κυριαρχία, δεν εγγυάται τη λαϊκή κυριαρχία.
Το διεθνές τοπίο μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με τις αντιδράσεις που θα ακολουθήσουν. Ακόμη και αν αυτό μπορεί να πάει στραβά για ορισμένους λαούς, πάντα καλύτερο είναι να κολλήσει κανείς στη πραγματικότητα, όπως το κάνουν οι Βρετανοί, παρά να επιμένει σε ένα όνειρο μέχρι να φρακάρει.
Μετάφραση από Κριστιάν Άκκυριά για τον Ινφογνώμονα Πολιτικά, Αθήνα, 25.6.2016

Τιερί Μεϊσάν

Διαβάστε το ολόκληρο...

Eurokinissi/ΜΠΟΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Φωτογραφία αρχείου
Τον τίτλο της γαστρονομικής περιφέρειας της Ευρώπης για το 2019 θα διεκδικήσει η περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, καθιστώντας τα τοπικά προϊόντα των νησιών σημείο αναφοράς στην ευρωπαϊκή γαστρονομική κουλτούρα.

Όπως σημειώνει η Περιφέρεια σε ανακοίνωσή της, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον τριών ετών η γαστρονομία του Νοτίου Αιγαίου, λόγω της υποψηφιότητάς της, θα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, μέσα από μια σειρά οριζόντιων δράσεων, που θα κινητοποιήσουν ολόκληρη την τοπική κοινωνία.

Την ανακοίνωση της υποψηφιότητας έκανε ο περιφερειάρχης Γιώργος Χατζημάρκος από τη Δανία, όπου βρίσκεται, στο πλαίσιο του Διεθνούς Ετήσιου Συνεδρίου Διαχείρισης Τροφίμων και Βιομηχανίας Μεταποίησης Αγροτικών Προϊόντων (IFAMA).

Το IGCAT (Διεθνές Ινστιτούτο Γαστρονομίας, Πολιτισμού, Τεχνών και Τουρισμού), που αποτελεί διοργανωτή των βραβείων με την υποστήριξη Ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, είναι ένα διεθνές διεπιστημονικό δίκτυο εμπειρογνωμόνων το οποίο στοχεύει να ενδυναμώσει και να διευκολύνει τις τοπικές κοινότητες ώστε να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητες της ιδιαίτερης διατροφής, του πολιτισμού, των τεχνών, του βιώσιμου τουρισμού και των άλλων τοπικών τους πόρων.
Ναυτεμπορική

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σχέδια έχει στο μυαλό του ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για τις σχέσεις Ευρώπης-Βρετανίας, με σκοπό να μην ακολουθήσει κανείς το παράδειγμά τους. Σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού τύπου, μιλάμε για σχέδιο ανάγκης, που ήταν 'κρυμμένο' και ήλπιζαν να μην το χρειαστούν ποτέ.

Θα υπάρξει συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία, ώστε να γίνει ομαλά η μετάβαση στο νέο καθεστώς. Η διαδικασία αναμένεται να είναι διετής, χρόνος ικανός για να γίνουν όλα σωστά. «Αυτό δίνει το χρόνο και δημιουργεί τη βάση για τις διαπραγματεύσεις», όπως αναφέρεται. «Μετά θα επιδιωχθεί ένα καθεστώς συμφωνίας συνδέσεως με το Ηνωμένο Βασίλειο». Η Μεγάλη Βρετανία θα γίνει δηλαδή ένας «συνδεδεμένος εταίρος».

Το σίγουρο είναι πως δε σκοπεύει η Γερμανία να φερθεί με το 'γάντι' στη Βρετανία. Η Γερμανία θέλει να παραδειγματίσει τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης για να μην τους 'μπουν' ιδέες εξόδου.

«Τάσεις μιμητισμού» φοβάται η γερμανική κυβέρνηση στη Γαλλία, την Αυστρία, τη Φινλανδία, την Ολλανδία και την Ουγγαρία. «Η έκταση του φαινομένου αυτού και οι κλιμακωτές συνέπειές του θα εξαρτηθούν κατά κύριο λόγο από τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπισθεί η Μ. Βρετανία». Κοινώς όλα τα Exit να σταματήσουν στη Βρετανία.

Το σχέδιο επίσης έχει σκοπό την ενίσχυση του ελέγχου της δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής των χωρών. Ζητείται να εγκριθεί μάλιστα η δυνατότητα απόρριψης προϋπολογισμών, αν δε συνάδουν με τους κανόνες περί ελλειμμάτων. Στην ουσία δηλαδή μιλάμε για πληρέστερη ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top