Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Powered by Blogger.

Αρχειοθήκη

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Όσοι διατηρούσαν ακόμη αμφιβολίες για τις «εκλεκτικές συγγένειες» του Αλέξη Τσίπρα με τον Κώστα Καραμανλή, θα πρέπει να πείσθηκαν τα τελευταία 24ωρα ακούγοντας τον Νίκο Παππά, alter ego του πρωθυπουργού. Βγήκε στο ραδιόφωνο Παραπολιτικά για να υπερασπιστεί τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και να επικρίνει τη ΝΔ για την αρνητική στάση της, και φρόντισε να αντιπαραβάλει την πολιτική του του Κυριάκου Μητσοτάκη σε εκείνη του Κώστα Καραμανλή.

«Η ΝΔ αρνείται να υπερασπιστεί την ημιτελή προσπάθεια επί Κωνσταντίνου Καραμανλή εναντίον των νταβατζήδων», σημείωσε χαρακτηριστικά, επαναφέροντας τη φράση που είχε πει ο πρώην πρωθυπουργός στο σουβλατζίδικο του Μπαιρακτάρη το 2004, πριν φέρει στη Βουλή το νόμο για τον «βασικό μέτοχο«, με τον οποίο επιχείρησε να απαγορεύσει σε όποιον έκανε δουλειές με το δημόσιο να είναι και μέτοχος τηλεοπτικής επιχείρησης.

Βεβαίως, ο νόμος αυτός κατέρρευσε στην Ευρωπαική Ένωση και η κυβέρνηση της ΝΔ είχε αναγκαστεί να τον πάρει πίσω άρον άρον. Έτσι και η οικογένεια Μπόμπολα, που αποτελούσε τον βασικό στόχο του Καραμανλή, δεν εξαναγκάστηκε να πουλήσει την εκδοτική της εταιρεία Πήγασος (Έθνος, Ημερησία, Goalnews), η οποία συμμετείχε και εξακολουθεί να συμμετέχει με 32,5% στο μετοχικό κεφάλαιο του Mega.

Εκείνο που παρέλειψε να επισημάνει ο υπουργός Επικρατείας της σημερινής κυβέρνησης είναι ότι ο τότε «στοχοποιημένος εχθρός» του Καραμανλή (και «δαίμονας» για τον ίδιο τον Τσίπρα έως τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015) είναι τώρα «εκλεκτός φίλος». Ο Φώτης Μπόμπολας έχει ταυτιστεί πλήρως με την κυβερνητική πολιτική -αυτό το ξέρουν και τα μικρά παιδιά. Πώς αλλιώς πέτυχε να του εκταμιευτεί το δάνειο των 80 εκατ ευρώ μέσα στο 2016 -δάνειο που είχε εγκριθεί το 2014, αλλά είχε παγώσει…

Κλείνοντας, σημειώνω ότι οι «υπόγειες» επικοινωνίες Τσίπρα -Καραμανλή (και μέσω του καραμανλικότερου των καραμανλικών Προκόπη Παυλόπουλου) μόνο καλό δεν κάνει στη σχέση του πρώην πρωθυπουργού με τους νεοδημοκράτες. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και στη μάχη για την εκλογή προέδρου της ΝΔ, όπου η ανοιχτή στήριξη του Καραμανλή στον Βαγγέλη Μειμαράκη μετετράπη σε μπούμερανγκ για τον θεωρούμενο ως βέβαιο νικητή. Ήταν η πρώτη φορά που οι νεοδημοκράτες γύρισαν την πλάτη με τόσο ξεκάθαρο τρόπο στον πρώην πρωθυπουργό…

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...


Ν. Λυγερός

Ενώ υπάρχουν τόσες εξελίξεις στα θέματα της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη, η απουσία της Ελλάδας ως κράτος είναι όχι μόνο θεαματική αλλά και αισχρή. Ενώ ξέρουμε τι σημαίνει γενοκτονία, ενώ έχουμε υποστεί πολλές φορές την έννοια της βαρβαρότητας, ενώ ζήσαμε την κατοχή και την βαρβαροκρατία, οι εκπρόσωποι της εξουσίας δεν φαίνονται πουθενά.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ένα Γράμμα προς τον Σπύρο Στάλια
Σας παραθέτω ένα μέϊλ που έλαβα χτες από φίλο μου Τραπεζίτη που ζει και εργάζεται στο Βερολίνο:

Αγαπητέ μου Σπύρο,
Εγώ από την πλευρά των Τραπεζιτών αισθάνομαι ότι στην Ελλάδα όλα βαίνουν καλώς. Κατ αρχήν έχουμε επιβάλλει το ευρώ ως κυρίαρχη ιδέα μη αμφισβητούμενη.

Το Εθνικό Νόμισμα που αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για μας, τον έχουμε ξεδοντιάσει.
Αποτελεί για τους Έλληνες το ευρώ λιμάνι σιγουριάς, που αξίζει αιώνιες θυσίες. Αυτή είναι η μεγαλύτερη μας επιτυχία, να μην γίνεται δεύτερη σκέψη πάνω σε αυτό το θέμα, ή αν γίνεται να προκαλεί απέχθεια στο Λαό, το εθνικό νόμισμα να συνδυάζεται με το χάος στην κοινωνική ζωή.
Σε αυτό το θέμα φίλοι Έλληνες και εμείς έχουμε δουλέψει καταπληκτικά.

Επειδή το ευρώ καθορίζει την πολιτική και δεν καθορίζεται από αυτή, η πολιτική κάθε Κυβέρνησης είναι πανομοιότυπη, αυτό που επιδιώκαμε και επιβάλλαμε.

Ήδη από την έναρξη της κρίσης και των μνημονίων έχουν ‘φαγωθεί’ πέντε Κυβερνήσεις, πέντε πρωθυπουργοί.

Κανένα πρόβλημα. Η πολιτική παραμένει ίδια, ο Λαός νοιώθει κυρίαρχος, οι πολιτικοί ικανοποιούν την πλεονεξία τους και την φιλοδοξία τους και όλα αυτά γίνονται στο πεδίο που εμείς ορίζουμε.

Παράλληλα εξαγοράζουμε την χώρα χωρίς αντίσταση, αφού τα χρέη αυτό απαιτούν, επιβάλλουμε την νομοθεσία που θέλουμε για την διακυβέρνηση της, και η χώρα θα αναπτυχθεί με τους ρυθμούς που η εργασία και το κεφάλαιο της καθορίζει, σε βάθος χρόνου (δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις), υπό το καθεστώς της ελεύθερης αγοράς.

Αυτό απαιτεί βεβαίως ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να παραμένει άνεργο, έτσι ώστε να έχουμε σταθερότητα των τιμών, η άξια του ευρώ να μην υπονομεύεται και συνεπώς οι απαιτήσεις μας να έχουν αξία σταθερή στο χρόνο.

Οίκοθεν νοείται ότι η χώρα παρά την εξαγορά της θα παραμένει βαθύτατα χρεωμένη έτσι ποτέ να μην αμφισβητηθεί η ανάγκη της παρουσίας μας στην Ελλάδα.

Η αίσθηση μου είναι ότι ο Ελληνικός Λαός στο βάθος της ψυχής του, παρ ολ' αυτά, νοιώθει καλά μαζί μας. Είναι δουλικά καρτερικός με το μοντέλο διακυβέρνησης που του επιβάλλαμε.

Είναι σαν τον δούλο στην Αρχαία Αθήνα. Είχε εξασφαλισμένο κάποιο βίο μες την πολιτισμένη Αθήνα και άρα δεν ήθελε περιπέτειες πραγματικές ή φαντασιακές.

Εμείς του δίνουμε το δικαίωμα να εκτονώνεται κατά διαστήματα, και υπ’ αυτή την έννοια η δημοκρατία φαίνεται χρήσιμη, και εμάς, το πείραμα επιβολής το νεοφιλελεύθερου μοντέλου, μας κάνει σοφότερος.

Επί της ουσίας, τι χρειάζεται η δημοκρατία. αφού οι αξιολογότεροι κατά τεκμήριο τραπεζίτες-πολίτες ασκούν την πεμπτουσία της διοίκησης που είναι η νομισματική πολιτική. Αλλά τέλος πάντων η δημοκρατία-εκλογές δεν κάνει κακό, αφού η επίφαση της μας χρειάζεται ακόμα.

Οι πολιτικές διεργασίες για την δημιουργία της νέας 'προοδευτικής αριστεράς΄ ή του νέου κέντρου ή της νέας δεξιάς μας προκαλεί εξαιρετική ευχαρίστηση. Ας γίνουν, δείχνουν ότι η Δημοκρατία λειτουργεί.

Αλλά το αποτέλεσμα των όποιων εκλογών δεν θα κρύβει καμία έκπληξη για μας. Όποια κυβέρνηση, και να προκύψει, αυτοδύναμη ή συνασπισμού,την πολιτική των μνημονίων-λιτότητας θα ασκήσει ούτως ή άλλως.

Άλλωστε δεν υπάρχει άλλη πολιτική.
Βασικά στην Ελλάδα δικαιώνεται η άποψη μας ότι δεν υπάρχουν κοινωνίες αλλά άτομα.
Φυσικά το όλο εγχείρημα θέλει προσοχή με την έννοια να μην τρωθεί η εμπιστοσύνη του Λαού στο ευρώ και στην ελεύθερη αγορά.

Μην ανησυχείς για την χώρα σου, βρίσκεται σε καλά χέρια, καλύτερα από τα δικά σας.
Φιλικά

(χωρις πλακα ετσι σκεφτονται οι Τραπεζιτες στη Γερμανια αλλα και οι δικοι μας ηλιθιοι πολιτικοι συριζα, κκε, χα, νδ, ποταμι, πασοκ, ανελ, τελος παντων οσοι ειναι στη Βουλη σημερα, οι ευρωλαγνοχτυπημενοι στη κυριολεξια απαιδευτοι στα οικονομικα! Πολιτικοι της Προδοσιας και της Καταστροφης)

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Χωρίς ένσημα
ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ
(Πηγή : http://www.kathimerini.gr)
Είναι εξοργιστικό να εξαρτάται η δουλειά σου και το αν θα την έχεις από ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους. Ακουγα τους παλαιότερους που έλεγαν ότι είναι πολύ βασικό να έχει κολλήσει ένσημα κάποιος προτού αναλάβει μια υπεύθυνη δημόσια θέση. Εχουν δίκιο.

Σήμερα μας κυβερνούν, ως επί το πλείστον, άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει αγορά, πιάτσα. Ποτέ δεν αξιολογήθηκαν, ποτέ δεν ένιωσαν τον κίνδυνο της απόλυσης. Το σχολείο και το πανεπιστήμιο ήταν χώρος πολιτικής δράσης. Το «κίνημα» έγινε επάγγελμα και οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφονται κινούνται στο περιβάλλον μιας σίγουρης θέσης στο Δημόσιο ή το Πανεπιστήμιο. Γι’ αυτούς προέχουν κάποιες ιδεολογικές εμμονές και το τι θα πει ο «χώρος». Το αν χάνουν από μία απόφασή τους τη δουλειά δέκα ή εκατό άνθρωποι λίγο τους αφορά.

Προσωπικά κατάλαβα πλήρως το μεγαλείο της ασχετοσύνης τους με την υπόθεση των capital controls. Οι άνθρωποι που γνώριζαν εξήγησαν σε όλους τους αρμοδίους τις επιπτώσεις τους. Συνάντησαν άρνηση ή αδυναμία κατανόησης. Οι κυβερνώντες πίστευαν ότι κανείς δεν θα επηρεασθεί, με το περίφημο επιχείρημα «και ποιος έχει τη δυνατότητα να τραβάει τόσα μετρητά τον μήνα. Σίγουρα όχι κάποιος από τους ψηφοφόρους μας». Ολα περνούν μέσα από την πολιτική. Υπάρχει απέχθεια για νούμερα, για τεχνοκρατικές αναλύσεις. Το πιο ανησυχητικό; Το μυαλό τους δεν μπορούσε να συλλάβει την καταστροφή που θα επέφεραν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στους εξαγωγείς, στις τράπεζες, παντού.

Θέλω να είμαι δίκαιος. Αυτό που περιγράφω δεν συμβαίνει τώρα για πρώτη φορά. Και άλλες κυβερνήσεις είχαν υπουργούς και κρατικούς αξιωματούχους οι οποίοι έκαναν καριέρα πηγαίνοντας πολύ γρήγορα από τα αμφιθέατρα στα κομματικά γραφεία, χωρίς να περάσουν ποτέ από το «πεζοδρόμιο».

Απλώς τώρα υπάρχει η ιδεολογική εμμονή, το –σχεδόν– μίσος για το επιχειρείν και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Εχουμε σε υπεύθυνες θέσεις πολιτικούς και κομματικά στελέχη που θεωρούν ότι οι περισσότεροι θα έπρεπε να εργάζονται για το Δημόσιο και οι υπόλοιποι να φορολογούνται αφόρητα για να μπορεί το σύστημα να στέκεται όρθιο. Η κοινωνία στην απόγνωσή της τους εμπιστεύθηκε.

Στο τέλος της ημέρας, όμως, ο κόσμος θέλει δουλειές, δουλειές, δουλειές. Και επειδή βλέπει ότι αποκλείεται να διορίσει ποτέ τα παιδιά του στο Δημόσιο, θα αρχίσει να καταλαβαίνει ότι ανάπτυξη με πολιτικούς σαν τους σημερινούς δεν πρόκειται να έλθει ποτέ. Αυτή την ώρα, το πιο πειστικό αφήγημα που θα άκουγε ο Ελληνας πολίτης θα ήταν αυτό ενός αυτοδημιούργητου, μη «βρώμικου», μη κρατικοδίαιτου επιχειρηματία, που θα εξηγούσε πώς ξεκίνησε ο ίδιος από το μηδέν και θα έπειθε ότι και η χώρα μπορεί να κάνει το ίδιο.

Οι Ελληνες δεν δίνουν δεκάρα για κόμματα και ιδεολογίες, δουλειές θέλουν για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

από το: ed-mysterious

Διαβάστε το ολόκληρο...

«Απάτη με τις ευλογίες του κράτους», σύμφωνα με τις πρώτες καταγγελίες που το neakriti.gr και η "Νέα Κρήτη" καταγράφουν και φέρνουν στο φως της δημοσιότητας, κρυβόταν πίσω από την «υποχρέωση» όλων των παραγωγών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων να δηλώνουν γεωτρήσεις, πηγάδια, ακόμα και ποταμάκια από τα οποία έπαιρναν νερό.

Αφού τώρα έρχεται η "βόμβα" για... την επιβολή «περιβαλλοντικού τέλους» που «επιβάλλει η κοινοτική νομοθεσία για όλες τις χρήσεις νερού»... Μέχρι τώρα όμως, τα τελευταία χρόνια, οι αρμόδιες υπηρεσίες των κατά τόπους Περιφερειών της χώρας δεν ενημέρωναν τους παραγωγούς για μία τέτοια «υποχρέωση», αλλά αντίθετα τους έλεγαν «δηλώστε το νερό που χρησιμοποιείτε. Μη βάζετε κάτι κακό με το νου σας. Είναι απλά για να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο νερού»!

Για «εξαπάτηση του κόσμου» μιλούν τώρα οι εκπρόσωποι όχι μόνο των αγροτών, αλλά και των γεωτεχνικών, καθώς η σύμφωνη γνώμη τους με αυτή τη διαδικασία ήταν μέχρι του σημείου του ελέγχου του νερού, για να ξέρει ανά πάσα στιγμή το κράτος πού υπάρχει νερό, πού έχουμε αποθέματα νερού και πού χρειαζόμαστε μεγαλύτερες ποσότητες.

Άλλωστε εδώ προκύπτει το ερώτημα: «Καλά, τα τελευταία χρόνια δε γνώριζαν οι κρατικοί παράγοντες και οι φορείς της Περιφέρειας ότι υπήρχε αυτή η κοινοτική υποχρέωση; Τώρα την ανακάλυψαν ή τώρα προέκυψε;».

Πιο αναλυτικά, η σημερινή κυβέρνηση έρχεται να "πείσει" εκ των υστέρων τον αγροτοκτηνοτροφικό κόσμο της Κρήτης ότι η κοινοτική νομοθεσία είναι εκείνη που επιβάλλει «περιβαλλοντικό τέλος» για όλες τις χρήσεις νερού και ως εκ τούτου δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς για την άρδευση. Και ότι, μετά τη νομιμοποίηση των γεωτρήσεων, μέσα από την καταγραφή τους, ήταν σχεδόν νομοτελειακό ότι θα έλθει και η επιβολή ενός «τέλους», δηλαδή ένα ποσό ανά γεώτρηση ή ανά στρέμμα σε όλες τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, ανάλογα με το τι είδους νερό χρησιμοποιούνε... Αν δηλαδή το νερό έρχεται από ανοιχτά κανάλια άρδευσης ή από ιδιόκτητες γεωτρήσεις.


«Κατάπτυστο σχέδιο»

Ως «κατάπτυστο» χαρακτηρίζεται από την πλευρά των αγροτών το σχέδιο αυτό. Πρόκειται για ένα σχέδιο Κοινής Υπουργικής Απόφασης, που μπήκε σε διαβούλευση μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιάννη Τσιρώνη, βάσει του οποίου θεσμοθετείται η κοστολόγηση και επιβάλλεται στη συνέχεια η τιμολόγηση όλων των υπηρεσιών ύδατος, ανάλογα με τη χρήση.

Σύμφωνα με το σχέδιο της εν λόγω ΚΥΑ, οι πάροχοι υπηρεσιών ύδατος, όπως οι ΓΟΕΒ, ΤΟΕΒ, κ.ά., θα προβαίνουν στην είσπραξη του περιβαλλοντικού τέλους από τους τελικούς χρήστες.

Το ποσό των εισπραχθέντων περιβαλλοντικών τελών αποδίδεται από τους παρόχους υπέρ του Πράσινου Ταμείου, σε Ειδικό Λογαριασμό.

Απ' το ανωτέρω ποσό, το 2,5% παρακρατείται από τους παρόχους, για ίδιο λογαριασμό, με εξαίρεση τις πολυμετοχικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης-Αποχέτευσης που είναι «εισηγμένες» στο Χρηματιστήριο, όπως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, έναντι του κόστους παροχής των σχετικών υπηρεσιών.

Μεταξύ άλλων στο σχέδιο της απόφασης τονίζεται πως το σταθερό τέλος εφαρμόζεται στην άρδευση ανά στρέμμα καλλιέργειας.

Τα μεταβλητά τέλη ανά κυβικό μέτρο εφαρμόζονται στους χρήστες, ανάλογα με τη μετρηθείσα ποσότητα του ύδατος για αγροτική χρήση που καταναλώθηκε.

Παράλληλα, στα μεταβλητά τέλη περιλαμβάνεται και το περιβαλλοντικό τέλος.

Κανόνες τιμολόγησης

Σε άλλο σημείο της ΚΥΑ - που τώρα που δημοσιοποιείται από μας, και όχι μόνο, σαφώς και θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων - αναφέρονται και οι... «γενικοί κανόνες τιμολόγησης χρήσεων ύδατος εκτός οργανωμένων συλλογικών δικτύων».

Συγκεκριμένα: «Η τιμολόγηση των χρήσεων ύδατος εκτός οργανωμένων συλλογικών δικτύων είναι αναλογική με την κατανάλωση ύδατος κάθε χρήστη (χρέωση ανά κυβικό μέτρο). Σε περιπτώσεις ύδατος αγροτικής χρήσης, όπου δεν είναι εφικτή η καταμέτρησή του, η οικεία Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σε συνεργασία με τον οικείο ΟΤΑ Α' βαθμού, εκτιμά την ποσότητα του ύδατος αγροτικής χρήσης, σύμφωνα με τις σχετικές προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας, κατά χρόνο χρήσης του ύδατος, ανάλογα με τα διαθέσιμα στοιχεία, όπως τα στοιχεία του Δελτίου Γεωργοτεχνικών και Γεωργοοικονομικών Στοιχείων Νο 1α για την περίπτωση των εγκαταστάσεων που είναι ηλεκτροδοτημένες με αγροτικό τιμολόγιο».

Κατά τα λοιπά, η ΚΥΑ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. καταλήγει με την υποτιθέμενη κρατική υποχρέωση (που πολύ θα θέλαμε να μάθουμε πότε τηρήθηκε και πού), να αντιμετωπίζει το νερό ως κοινωνικό αγαθό, με ιδιαίτερη φροντίδα των κοινωνικά ευπαθών ομάδων του πληθυσμού. Να λαμβάνει μέτρα συνεχούς παρακολούθησης και σταδιακής βελτίωσης των υπηρεσιών ύδατος προς το κοινωνικό συμφέρον...

«Είναι απάτη»

Σχολιάζοντας το θέμα αυτό, ο πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ, Αλέκος Στεφανάκης, μιλάει για «εξαπάτηση του κόσμου»...

«Αυτή η διαδικασία είναι τουλάχιστον εξαπάτηση», λέει ο γνωστός επιστήμονας. «Το νερό είναι ένα δημόσιο αγαθό. Καλό είναι να δηλώνεται. Ώστε να ξέρει το κράτος πώς πάει και ποιες είναι οι ανάγκες για να υπάρχει σχεδιασμός. Διότι το νερό είναι και ένας περιβαλλοντικός πόρος που έχει τεράστια οικολογική και περιβαλλοντική σημασία. Τώρα, ήδη έκαναν το πρώτο έγκλημα βάζοντας τα τρόφιμα στο Χρηματιστήριο. Το να προσπαθούν να βάλουν και το νερό σε αυτές τις διαδικασίες και να προσπαθούν να βγάλουν επιπρόσθετα χρήματα από τη χρήση του νερού, αυτό είναι εκ των ων ουκ άνευ. Και ειδικά απέναντι σε ανθρώπους που έχουν αξιοποιήσει το νερό και έχουν ενταχθεί σε σχέδια βελτίωσης»...

«Σχέδιο παρακράτους» - «Έχουν στόχο να πάψει η Ελλάδα να παράγει»

Για ένα σχέδιο που εμφανίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά που προέρχεται από «το παρακράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», με στόχο η Ελλάδα να πάψει να παράγει, κάνει λόγο ο επικεφαλής του Συντονιστικού των Αγροτών της Κρήτης Πρίαμος Ιερωνυμάκης. «Είναι μια πατέντα για να ξεζουμίσουν τον αγροτικό κόσμο. Ένας τρόπος είναι αυτός. Είναι καθαρή απάτη. Ακόμα και η ανανέωση της άδειας των γεωτρήσεων και των πηγαδιών, χωρίς ο ιδιοκτήτης τους να έχει κάνει κάποια περαιτέρω εργασία, είναι κάτι που δε γίνεται πουθενά αλλού, σε κανέναν άλλο τομέα. Είναι μια εφεύρεση μόνο και μόνο για να παίρνουν χρήματα»...

Ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης λέει: «Δύο είναι οι λόγοι. Εισπρακτικός από τη μεριά του κράτους και ο άλλος, το παρακράτος που λειτουργεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να αποτρέψει να παράγονται προϊόντα στην Ελλάδα. Ενδεχομένως υπάρχουν άνωθεν εντολές. Και αναφέρομαι σε εντολές των πολυεθνικών. Διότι βρίσκουν προϊόντα από τρίτες χώρες φτηνά. Και θέλουν να ταΐζουν με τα προϊόντα αυτά τον καταναλωτή, χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέρα από το κόστος»...

Και καταλήγοντας μας έφερε ως παραδείγματα τις εισαγωγές του τυνησιακού ελαιολάδου, τη νομιμοποίηση με Ονομασία Προέλευσης της φέτας στη Νότια Αφρική, την επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί κ.ά.

Ρεπορτάζ: Χριστόφορος Παπαδάκης

Διαβάστε το ολόκληρο...

Γιατί οι δανειστές εκβιάζουν κι απειλούν να τινάξουν στον αέρα τη διαπραγμάτευση αν δεν «αθωωθεί» ο Ανδρέας Γεωργίου για το φούσκωμα του ελλείμματος; Βρώμικο παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας.

Το παιχνίδι πίσω από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και την υπαγωγή της χώρας στα μνημόνια είναι πιο βρώμικο από όσο ενδεχομένως φαίνεται. Το «σύστημα» που οργάνωσε όλο αυτό το θανατηφόρο σχέδιο για την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο, με τεχνική βάση το τεχνητό έλλειμμα, βλέπει τις τελευταίες ώρες… εφιάλτες.

Η απόφαση για παραπομπή σε νέα δίκη του πρώην Πρόεδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, με την κακουργηματική κατηγορία της παραποίησης στατιστικών στοιχείων, σε σχέση με το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών, έπεσε σαν βόμβα στις Βρυξέλλες, στη Γερμανία και στην εγχώρια τρόικα που όχι μόνο έβαλε τη χώρα σε καθεστώς επιτήρησης, αλλά τίναξε στον αέρα την χρηματοοικονομική «αξιοπιστία» της Ελλάδας.

Μετά την πρόσφατη απόφαση της Δικαιοσύνης να ξανανοίξει τον «φάκελο Γεωργίου», οι ντόπιοι υπάλληλοι των δανειστών βρίσκονται πλέον σε πανικό.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πρώτο το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε ως «συνήγορος» του Γεωργίου και έδειξε την ταραχή του με μια ανακοίνωση -ομολογία- ενοχής και πανικού, συντασσόμενο πλήρως και με τον Γ. Παπανδρέου, το κίνημα του οποίου επίσης έσπευσε να πάρει θέση.

Βλέπετε δεν είναι μόνον το δίδυμο ΓΑΠ – Παπακωνσταντίνου που ενέχεται στην απάτη αλλά και ο Ευ. Βενιζέλος ο οποίος «δούλεψε» για τη συγκάλυψη.

Ποιος μπορεί να λησμονήσει ότι ως υπουργός Οικονομικών, ο κ. Βενιζέλος, με πάθος εντεταλμένου, καρατόμησε με συνοπτικές και «δημοκρατικές» διαδικασίες τα πέντε από τα επτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, αφήνοντας στη θέση του μόνο τον Ανδρέα Γεωργίου!

Ας μην ξεχνάμε ότι από τη δράση του Ανδρέα Γεωργίου, το «όλον ΠΑΣΟΚ» κατάφερε να εκτινάξει τα spreads σε δυσθεώρητα ύψη με αποτέλεσμα η χώρα να απολέσει και την οικονομική και την εθνική της αυτοτέλεια και κυριαρχία.

Παράλληλα βάση των τεχνητών ελλειμμάτων εφαρμόστηκε και το εγκληματικό PSI εμπνεύσεως Βαγγέλη Βενιζέλου προκειμένου να συντριβούν οι ομολογιούχοι και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και των δημοσίων οργανισμών της χώρας.

Την ίδια ώρα και κατά τρόπο ανεξήγητο και αδικαιολόγητο στη ΝΔ επιβλήθηκε εκ των έσω, σιωπητήριο για τη νέα δικαστική εξέλιξη που ξαναφέρνει στο εδώλιο τον άνθρωπο – κλειδί της απάτης, στην οποία βασίστηκε όχι μόνο η υποδούλωση της χώρας, αλλά και το πασοκικό αφήγημα ότι «για τα ελλείμματα φταίει η διακυβέρνηση Καραμανλή».

Η Κομισιόν έσπευσε αμέσως να καλύψει τον Γεωργίου και με τον πιο ωμό τρόπο να παρέμβει στα εσωτερικά της χώρας.

Η υπόθεση Γεωργίου βρωμάει...
Η ομερτά που έχει επιβληθεί στο μεγαλύτερο μέρος των μέσων ενημέρωσης, επίσης δεν είναι τυχαία.
Όποιος αναδεικνύει τις πτυχές αυτής της σκοτεινής υπόθεσης, αυτομάτως τίθεται στο περιθώριο με τον χαρακτηρισμό «γραφικός».

Να θυμίσουμε ότι αφορμή για τις έρευνες, είχαν σταθεί οι καταγγελίες της κυρίας Ζωής Γεωργαντά, η οποία και ήταν μέλος της ΕΛΣΤΑΤ κατά την περίοδο που ανέλαβε υπουργός Οικονομικών ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, με τον ερχομό του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, το 2009.

Η κυρία Γεωργαντά είχε δημοσίως καταγγείλει πως ο κύριος Γεωργίου (στενός συνεργάτης του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος ανέλαβε πρόεδρος της Αρχής το 2009), είχε σκοπίμως διογκώσει το έλλειμμα, με σκοπό να σπρώξει ο πρώην πρωθυπουργός την Ελλάδα στα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου!

Στο πλαίσιο της συγκάλυψης του σκανδάλου όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι από το Κράτος και το παρακράτος των Σαμαροβενιζέλων, όπως η διάρρηξη του αυτοκινήτου της ανακρίτριας που χειριζόταν την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ, από το οποίο είχαν πάρει όλη την δικογραφία, η ανακρίτρια είχε κρατήσει όμως στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή της όλες τις καταθέσεις, με αποτέλεσμα να πηγαίνει προς τα πίσω χρονικά η διαδικασία, αφού ήταν υποχρεωμένη να βάλει τους μάρτυρες να τις ξαναϋπογράψουν.

Όπως ήταν φυσικό αυτό δημιούργησε αρκετή καθυστέρηση. Η δράση της παρακρατικής μαφίας όμως δεν σταμάτησε εκεί.

Άγνωστοι δράστες διέρρηξαν το σπίτι του Νικόλαου Στρόμπλου, πρώην Διευθυντού Εθνικών Λογαριασμών της Στατιστικής Υπηρεσίας και βασικού μάρτυρα στην υπόθεση της αλλοίωσης των στοιχείων του ελλείμματος!

Για τον κ. Στρόμπλο να θυμίσουμε ότι ξηλώθηκε από τον κ. Γεωργίου επειδή αρνήθηκε να υπακούσει στις επιταγές της Eurostat η οποία επιθυμούσε να συμπεριληφθούν στο έλλειμμα και συγκεκριμένες ΔΕΚΟ από τον Μάιο του 2010.

Εκείνος αντιτάχθηκε με το επιχείρημα ότι οι επιχειρήσεις κατατάσσονται στους πέντε θεσμικούς τομείς της οικονομίας κάθε πέντε χρόνια και συνεπώς (για να υπάρχει αμεροληψία και αντικειμενικότητα) η αναταξινόμηση θα έπρεπε να γίνει βάσει των στοιχείων του 2005 και όχι μεσούσης της πενταετίας όπως ζητούσε η Eurostat!!! «Ενδιαμέσως μπορούσαν να μεταβληθούν τα στοιχεία στις αρχές του 2011 που θα κοινοποιούσαμε στη Eurostat τα αποτελέσματα της αναθεώρησης του 2005», είχε επισημάνει ο κ. Στρόμπλος.

Μετά από αυτή την άρνησή του ο κ. Στρόμπλος με απόφαση του κ. Γεωργίου μετατέθηκε αιφνιδίως στις 10 Σεπτεμβρίου του 2010 σε άλλο τομέα.

Το μέγεθος του σκανδάλου γύρω από την υπόθεση του ελλείμματος περιγράφτηκε εύστοχα και από την ην απόρρητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους:

«Όταν ήλθε στην εξουσία η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου στις αρχές Οκτωβρίου του 2009, ο στόχος της οικονομικής πολιτικής της ήταν να δραματοποιηθεί η κατάσταση των Δημόσιων οικονομικών σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνουν αποδεκτά από την Ελληνική κοινωνία νέα σκληρά μέτρα.
Η οποιαδήποτε δηλαδή εφαρμογή ήπιας προσαρμογής της οικονομίας σε μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούσαν στην σταδιακή μείωση των Δημόσιων ελλειμμάτων και του χρέους, απορρίφθηκε από την τότε κυβέρνηση. Αντίθετα επιλέχθηκε η άμεση και βίαιη προσαρμογή της οικονομίας και της κοινωνίας. Στόχος ήταν η μείωση των εισοδημάτων και γενικότερα του κόστους παραγωγής στον Δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κατάσταση εσωτερικής υποτίμησης και άνοδο της ανταγωνιστικότητας, δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν είχε αυτόνομη νομισματική πολιτική και δεν μπορούσε να επηρεάσει την ισοτιμία του ευρώ. Την εμπειρία για εφαρμογή μιας τέτοιας συνταγής βέβαια, την είχε το ΔΝΤ».

«Στην συνείδηση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, λόγω της Αμερικανικής του κουλτούρας, δεν υπήρχε κανένας ενδοιασμός ότι η λύση του ΔΝΤ ήταν επιβεβλημένη. Πρόβλημα ήταν το κατά πόσον η ΕΕ θα δεχόταν μια τέτοια επιλογή, εφόσον ουδέποτε στο παρελθόν είχαν εκχωρηθεί εξουσίες στο ΔΝΤ προκειμένου να αναμειχθεί στα οικονομικά της Ευρωζώνης. Οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρωζώνης επί χρόνια δυσφορούσαν στην πιθανή ανάμειξη του ΔΝΤ στα Ευρωπαϊκά οικονομικά ζητήματα εφόσον θεωρείτο ότι οι συνταγές του δεν ήταν συμβατές σε μια Ευρώπη ώριμων κοινωνών, κοινό νόμισμα και υψηλό βιοτικό επίπεδο.

Ο Γ. Παπανδρέου έκανε αρχικά μια βολιδοσκόπηση των διαθέσεων του κ. Ντομινίκ Στρος Σκαν που ηγείτο του ΔΝΤ. Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους τέθηκε εκ μέρους του ΔΝΤ ως προαπαιτούμενο να εμπλακεί στο σχέδιο και η ΕΕ, εφόσον ήταν γνωστές οι αντιρρήσεις των ηγετών της. Η μυστική επικοινωνία Παπανδρέου με το ΔΝΤ, ωστόσο, έγινε ευρέως γνωστή αργότερα και καυτηριάστηκε από όλη την τότε αντιπολίτευση, ενώ διατυμπανίστηκε από όλα τα μέσα ενημέρωσης ότι από τον Δεκέμβριο του 2009 ο Παπανδρέου είχε αρχίσει να προσχεδιάζει την ένταξη της χώρας στην «μέγγενη» του ΔΝΤ, ενώ για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης εμφατικά το απέρριπτε».

«Η προτροπή του Στρος Σκαν ότι δεν θα ήταν δυνατή η εμπλοκή του ΔΝΤ στα Δημόσια οικονομικά της Ελλάδας, αν δεν πειθόταν η ΕΕ να το επιτρέψει και παράλληλα να συμμετάσχει, έγινε ο νέος στόχος της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου. Έτσι, από το τελευταίο τρίμηνο του 2009, η νέα κυβέρνηση επιδόθηκε σε μια άνευ προηγουμένου παραποίηση των στοιχείων του τρέχοντος ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης, αποβλέποντας να το αυξήσει αμφίπλευρα μέσω της μείωσης των εσόδων και αύξησης των δαπανών. Η μεθόδευση παραποίησης των Δημόσιων οικονομικών έγινε κυρίως μέσω της αύξησης των δαπανών του τελευταίου τριμήνου του 2009, της μετακύλισης εσόδων από το 2009 στο 2010, της μεταφοράς δαπανών που έπρεπε να γίνουν το 2010 στο 2009, και πάνω απ’ όλα με την αλλαγή των κανόνων της ΕΛΣΤΑΤ αναφορικά με το οικονομικό αποτέλεσμα των ΟΤΑ, ΟΚΑ, ΝΠΔΔ και ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ τα οποία προστέθηκαν στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης».

Για τη σημερινή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η παραπάνω υπόθεση αναμένεται να αποτελέσει πολιτικό βαρόμετρο. Έχει ο Έλληνας πρωθυπουργός το σθένος να αποτρέψει όλους αυτούς τους εκβιασμούς;

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δανειστές θα επιχειρήσουν να τινάξουν στον αέρα την 2η αξιολόγηση με τον ωμό εκβιασμό να κλείσει η υπόθεση του Γεωργίου.
Mένει να δούμε αν η κυβέρνηση θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων…

http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/723248/skandalo-georgioy-poioi-tremoyn-tin-ereyna-tis-ellinikis-dikaiosynis#ixzz4IbbJDxCn

Διαβάστε το ολόκληρο...

Αυτή είναι η στάση του δήθεν πρωθυπουργού που δεν διστάζει να προσβάλει έτσι και εθνικό ύμνο
Η κρυφή γοητεία της σοσιαλδημοκρατίας... Από τον «Ολαντρεού» στον «Τσιπρολάντ».

του Γεράσιμου Χολέβα

Μπράβο στον Αλέξη Τσίπρα! Ο πρωθυπουργός αντιλήφθηκε πως η σοσιαλδημοκρατία είναι ο φυσικός πολιτικός του χώρος. Πήγε (ξανά) σε συνάντηση σοσιαλδημοκρατών ηγετών κι έκανε και προτάσεις για μια ανακαίνιση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Μην φανταστεί κανείς πως έγινε κάποιο «λεβέντικο» αστειάκι, όπως εκείνο το «Ολαντρεού» τον Μάιο του 2012, όταν ο Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του στο Παρίσι, είχε πει:


Πάνε (εδώ και καιρό) τα «Ολαντρεού». Οι επισκέψεις του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι έχουν περάσει....
στην εποχή του«Τσιπρολάντ» και κάπως έτσι φτάνουμε στο χθεσινό δημοσίευμα της Deutsche Welle υπό τον τίτλο «Εξελίσσεται ο Τσίπρας σε Σοσιαλδημοκράτη;», όπου σημειώνεται:
«Η χθεσινή του παρουσία στη νέα συνάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών στο Παρίσι ήρθε να ενισχύσει τις εκτιμήσεις εκείνων που κάνουν λόγο για ένα στοχευμένο «φλερτ» του Αλέξη Τσίπρα με το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας».

Μπράβο στον Αλέξη Τσίπρα! Πράττει εξαιρετικά. Του ευχόμαστε σε λίγο καιρό να μην είναι μόνο παρατηρητής σε αυτές τις συναντήσεις.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και «αριστερός» (μην το ξεχνάμε αυτό) τόνισε πως «χρειαζόμαστε επειγόντως ένα νέο όραμα για την Ευρώπη και τη στρατηγική των προοδευτικών δυνάμεων». Ο κ. Τσίπρας δεν ξέχασε να κάνει και «αριστερή» κριτική, διότι – όπως είπαμε – είναι και «αριστερός»:
«Χρειαζόμαστε, όμως, και μια πολιτική αποτίμηση της μέχρι σήμερα πορείας της σοσιαλδημοκρατίας: η συνεργασία της με τις συντηρητικές δυνάμεις σε κυβερνητικό επίπεδο έβλαψε και τη σοσιαλδημοκρατία και την Ευρώπη. Το στρατηγικό αδιέξοδο της Ευρώπης είναι εν πολλοίς αντανάκλαση και του στρατηγικού αδιεξόδου της ευρωπαϊκής Αριστεράς και σοσιαλδημοκρατίας».

Ο πρωθυπουργός έκανε και μερικές προτάσεις στους σοσιαλδημοκράτες: Τη δημιουργία ενός φόρουμ διαλόγου των δυνάμεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς, που θα εκτείνεται από τη ριζοσπαστική Αριστερά, στην πολιτική οικολογία και τη σοσιαλδημοκρατία. Στόχος οι εναλλακτικές προτάσεις. Καταπληκτικά. Και ευρωπαϊκή Αριστερά (τύπου Τσίπρα) και ριζοσπαστική Αριστερά (τύπου Τσίπρα) και σοσιαλδημοκρατία (κλασικού τύπου).

Επαναλαμβάνουμε: Μπράβο στον Αλέξη Τσίπρα!

Οι όροι για συνεργασία με τη σοσιαλδημοκρατία…

Το είχε πει με σαφήνεια, πριν γίνει πρωθυπουργός:
«Θα είμαστε ανοικτοί στη συνεργασία (με τους Σοσιαλιστές) υπό τον όρο ότι θα επιστρέψουν στις πολιτικές τους ρίζες και θα σταματήσουν να αποδέχονται ότι η λιτότητα είναι η μόνη επιλογή. Δεν θα συνεργασθούμε, εάν παραμείνουν υπό την ηγεμονία της Μέρκελ» (συνέντευξη στο πρακτορείο Bloomberg,30/5/2014).

Αλήθεια, πιστεύει κανείς σήμερα πως οι σοσιαλδημοκράτες αποδέχονται τη λιτότητα ως μοναδική επιλογή; Σίγουρα, κανείς…

Οι σοσιαλδημοκράτες άλλαξαν, γι’ αυτό και η λιτότητα -όπου κυβερνούν- έχει εξαφανιστεί! Επίσης, έχουν κάνει και μεγάλη πρόοδο στα εργασιακά, όπως -για παράδειγμα- ο Ολάντ και ο Βαλς, στη Γαλλία, που πρόσφατα επέβαλλαν ορισμένα από τα χειρότερα μέτρα…

Άρα, αφού οι σοσιαλδημοκράτες άλλαξαν, ο κ. Τσίπρας εντείνει τις προσπάθειες να γίνει ένας από αυτούς, επίσημα. Τώρα, πια, έχουν οράματα και με αυτά μπορεί να επικοινωνήσει ο πρωθυπουργός. Δεν είναι όπως παλιά, για παράδειγμα τον Δεκέμβριο του 2013, όταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε (στο 4ο συνέδριο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς) για τις «νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυρίαρχων δυνάμεων, της λαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας»…


Τώρα είναι αλλιώς οι σοσιαλδημοκράτες, διότι ο κ. Τσίπρας εφαρμόζει ο ίδιος τις «νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυρίαρχων δυνάμεων, της λαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας»… Καπιταλισμός λέγεται, αλλά στις σοσιαλδημοκρατικές παρέες δεν συνηθίζεται να ονομάζεται έτσι. Επίσης, η Ευρωπαϊκή (τους) Ένωση δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με την «Ευρώπη των κοινών οραμάτων, της αλληλεγγύης και της προόδου»

Ας επανέλθουμε, όμως, στην επιστροφή των σοσιαλδημοκρατών στις «πολιτικές τους ρίζες», μια προϋπόθεση που έθετε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για να συνεργαστεί μαζί τους. Μάλλον οι ρίζες βρέθηκαν! Ας ψάξει να βρει τις πολιτικές του ρίζες ο κ. Τσίπρας. Η ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας, πάντως, δείχνει ότι αποτελεί τον πιο χρήσιμο υπηρέτη του συστήματος, ώστε να περνούν τα πιο αντιλαϊκά μέτρα με …προοδευτικό τρόπο.

Ο Αλέξης Τσίπρας σε προηγούμενη παρουσία του σε συνάντηση σοσιαλδημοκρατών, τον Μάρτιο του 2016. Φυσικά ήταν  εκεί και ο «Ολαντρεού»…
Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, έδειξε
 στον Αλέξη Τσίπρα τη θέση του στην
 «οικογενειακή» φωτογραφία… (Μάρτιος 2016).
Η επιστροφή της σοσιαλδημοκρατίας στις ρίζες της ίσως έχει να κάνει με μια δυνατότητα της. Μια δυνατότητα που υπάρχει και σε εκείνο που φέρεται να είπε (όπως μετέδωσε τότε ο ανταποκριτής της Liberation, Fabien Perrier, με ανάρτηση του στο Twitter) τον Ιούνιο ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Μανουέλ Βαλς, δηλαδή πως ζηλεύει τον Αλέξη Τσίπρα, που πέρασε ένα κείμενο 7.500 σελίδων (με μέτρα) χωρίς τροποποιήσεις, χωρίς απεργίες.

Ας το ξαναπούμε: Μπράβο στον Αλέξη Τσίπρα!

Είναι μια χαρά εκεί με τους σοσιαλδημοκράτες, όπως ο Ολαντ. Ταιριάζει απόλυτα σε αυτή την πολιτική παράδοση του Μπλερ, του Σρέντερ, για να πάμε και σε προηγούμενους ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας.

Το «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» με το λαό…

Για το τέλος κρατήσαμε ένα μικρό απόσπασμα από την ειδική πολιτική απόφαση του πολιτικού του 5ου συνεδρίου του Συνασπισμού (όταν εξελέγη πρόεδρος ο Αλέξης Τσίπρας πρώτη φορά). Τότε (Φεβρουάριος 2008) όταν μίλησε για ένα «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» με λαό… Αυτό το συμβόλαιο που ζούμε σήμερα.

Διαβάστε τι έγραφε η ειδική πολιτική απόφαση:
«Το περιεχόμενο της προοδευτικής εναλλακτικής λύσης που διεκδικούμε δεν είναι μια επανάληψη ή μια πιο σύγχρονη εκδοχή των σοσιαλδημοκρατικών μοντέλων διαχείρισης του καπιταλισμού που εφαρμόστηκαν σε σειρά από ευρωπαϊκές χώρες. Δεν αποτελεί μια απόπειρα κοινωνικότερης διαχείρισης του καπιταλισμού, εγχειρήματα που κατά καιρούς δοκιμάστηκαν, δεν μπόρεσαν να έχουν διάρκεια και βιωσιμότητα και προκάλεσαν σειρά ανισορροπιών και απέτυχαν.
Η προοδευτική μας πρόταση, όπως αναφέρεται στο Κείμενο των Θέσεων, είναι μια πρόταση περιορισμού και τελικής εξάλειψης των εκμεταλλευτικών καπιταλιστικών σχέσεων με στρατηγικό στόχο μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και μιας νέας ισορροπίας του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον.
Η προοδευτική εναλλακτική λύση που διεκδικούμε δεν είναι ένα μονόπρακτο έργο, ούτε αποτέλεσμα αδιατάρακτων εκλογικών περιπάτων με την παθητική απλώς ψήφο της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού».

Ακόμα μια φορά: Μπράβο στον Αλέξη Τσίπρα!

Μπράβο αυτή τη φορά επειδή δεν πραγματοποιεί απλά «μια πιο σύγχρονη εκδοχή των σοσιαλδημοκρατικών μοντέλων διαχείρισης του καπιταλισμού που εφαρμόστηκαν σε σειρά από ευρωπαϊκές χώρες». Έκανε και το κάτι παραπάνω, καταφέρνοντας να δώσει το όνομα του σε ένα μνημόνιο, ενώ έλεγε πως θα καταργούσε τα μνημόνια και τα λοιπά και τα λοιπά…

Πάντως, για την ιστορία, εάν κάποιος διαβάσει αυτή την ειδική πολιτική απόφαση θα αντιληφθεί πως από τότε (και νωρίτερα) υπήρχε μια σοσιαλδημοκρατική πρόταση εξουσίας. Όποιος θέλει να ρίξει μια ματιά μπορεί να τη βρει εδώ.

Υ.Γ: Μπράβο και στον Νίκο Παππά, που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους…:


από το «Ημερόδρομος»
μέσω: seisaxthia-epam. Η πάνω-πάνω φωτογραφίες προστέθηκε από μένα

Διαβάστε το ολόκληρο...

(Φωτ.: Με εκ του ασφαλούς μικρής κλίμακας ενέργεια του τουρκικού στρατού ο Τούρκος Πρόεδρος επιχειρεί να προσφέρει μία… εκ των προτέρων 100% εξασφαλισμένη στρατιωτική νίκη στον τουρκικό λαό, μέρος του οποίου έχει συνειδητοποιήσει ότι το στρατηγικό πόκερ του Ερντογάν στη Συρία προκάλεσε αστάθεια στην ίδια τους τη χώρα.)

του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Παρακολουθώντας από χθες το πρωί, όπως πολλοί από εμάς, τις εξελίξεις στη Συρία και την εισβολή τουρκικών στρατιωτικών τμημάτων σε συριακό έδαφος, θα τολμήσω για μία ακόμα φορά να πάω κόντρα στην κύρια τάση παρουσιάσεως των γεγονότων στη χώρα μας, η οποία καταπίνει… αμάσητα ό,τι επικοινωνιακά για δικούς της λόγους παρουσιάζει η Άγκυρα.

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ή Τουρκία προχθές το πρωί παραβίασε το συριακό έδαφος έστω και για 1 - 2 χιλιόμετρα και τυπικά αυτό καθαυτό είναι ένα σοβαρό γεγονός. Η πολυδιαφημισμένη,....
όμως, από τους Τούρκους, Επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη (Operation Euphrates Shield» απέχει πολύ από το να είναι μία «μείζων στρατιωτική επιχείρηση» βαθιά στο συριακό έδαφος για την αντιμετώπιση του ISIS αλλά και της, «αυθαίρετης» κατ’ αυτήν, διατήρησης εδαφών από τους Κούρδους της Συρίας (PYD/YPG).

Με μία απλή και μόνο ματιά στον χάρτη (ΦΩΤ.) ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι η πόλη Τζαραμπουλούς (Jarabulus), την οποία κατείχαν μέχρι το απόγευμα της 24 Αυγούστου δυνάμεις του ISIS, βρίσκεται επί των τουρκοσυριακών συνόρων στη δυτική όχθη του Ευφράτη.

Μετά τη συγκέντρωση και κυρίως την αξιολόγηση πολλών πληροφοριών τόσο από τη διεθνή ειδησεογραφία όσο και από άλλες αξιόπιστες πηγές, μπορούμε να πούμε πλέον ότι η τουρκική ενέργεια ήταν μία περιορισμένη σε βάθος (μέχρι 2 χιλ) προώθηση συγκροτήματος Ίλης Αρμάτων (12 - 14 παλαιά άρματα μάχης Μ60Α3, τα οποία ενισχύθηκαν χθες με άλλα 8 - 9) και Μηχανοκινήτου Πεζικού με ολιγάριθμο τμήμα ειδικών δυνάμεων με την κάλυψη πυρών Πυροβολικού και 2 F-16. Μπορεί να λένε οι Τούρκοι ό,τι θέλουν, αλλά εναντίον της πόλης ενήργησαν Μονάδες του μετριοπαθούς αντικαθεστωτικού «Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army), την οποία και κατέλαβαν μετά από ολιγόωρη μάχη και άρα «η βρώμικη και δύσκολη δουλειά» έγινε από αυτόν. Παρεμπιπτόντως ο «Ελεύθερος Συριακός Στρατός» υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ. Τι έπραξαν λοιπόν οι τουρκικές δυνάμεις; Απλά προχώρησαν σε περίσφιξη της Τζαραμπουλούς και υποστήριξαν κυρίως με πυρά Αεροπορίας, Πυροβολικού και Αρμάτων Μάχης την ενέργεια των Σύριων αντικαθεστωτικών. «Να μην πλησιάζουμε και πολύ και έχουμε κανένα ατύχημα»!

Με την προαναφερθείσα εκ του ασφαλούς μικρής κλίμακας ενέργεια του τουρκικού στρατού και τον επιχειρούμενο επικοινωνιακό εντυπωσιασμό η τουρκική πολιτική ηγεσία και προσωπικά ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, επιχειρεί:
Να πείσει τη Δύση και τη Ρωσία ότι όντως στρέφεται στην πράξη εναντίον του ISIS και τον πολεμάει.
Να πείσει «φίλους και εχθρούς» ότι έχει ακόμα, παρά τις εκκαθαρίσεις, αξιόπιστη στρατιωτική μηχανή.
Να ανασχέσει έμμεσα (γιατί άμεσα δεν τολμάει) την κουρδική εξάπλωση δυτικά του Ευφράτη και να υποστηριχθεί σε αυτό από τις ΗΠΑ και άλλους ευκαιριακούς «συμμάχους» της, όπως η Ρωσία.
Να προσφέρει μία… (εκ των προτέρων 100% εξασφαλισμένη) στρατιωτική νίκη και ένα θρίαμβο στον τουρκικό λαό, μέρος του οποίου έχει συνειδητοποιήσει ότι οι τυχοδιωκτισμοί και το στρατηγικό πόκερ του Ερντογάν στη Συρία προκάλεσαν αστάθεια στην ίδια τους τη χώρα.
Να ανυψώσει το πεσμένο φρόνημα του τουρκικού στρατού, το προσωπικό και τα μέσα του οποίου συνεχίζουν στην κυριολεξία να είναι κλεισμένα στα στρατόπεδα 1,5 μήνα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Για αυτό οι τουρκικές εφημερίδες γράφουν θριαμβευτικά «Ο Mehmetçik βρίσκεται στη Συρία!»… ασχέτως όμως το τι κάνει εκεί. (Το υποκοριστικό Mehmetçik (ο μικρός Μεχμέτ) είναι το όνομα που δίνουν χαϊδευτικά αλλά και με περηφάνεια στους στρατιώτες στην Τουρκία.)

Το ερντογανικό καθεστώς, το οποίο φαίνεται ότι έχει υιοθετήσει πλέον όλες τις σύγχρονες μεθόδους επικοινωνίας και στις οποίες μέχρι πρόσφατα ήταν «αλλεργικό», δημιούργησε σχετικό λογαριασμό στο… Twitter (ΦΩΤ.), «ενημερώνοντας» την κοινή γνώμη με σχόλια και σχετικές φωτογραφίες.

Ο Τούρκος Αντιστράτηγος Zekai Aksakali, ο οποίος κατευθύνει τις επιχειρήσεις… επιπέδου Λόχου μπορεί να φωτογραφίζεται ευτυχισμένος αγκαλιά με τους μαχητές του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», αλλά δεν νομίζω ότι θα πρέπει να είναι και πολύ ικανοποιημένος βλέποντας τις φωτογραφίες με το πώς αναπτύσσονταν τα μέσα τα οποία «διοικούσε» (ΦΩΤ.).


Photo by Anadolu Agency / Contributor / Getty Images / Ideal Image


Τέλος να διευκρινίσω ότι δεν υπεισέρχομαι στη γεωπολιτική διάσταση των τελευταίων αυτών γεγονότων, καθόσον θα την καλύψουμε στον ιστότοπό μας με νέες αναλύσεις στις αμέσως επόμενες ημέρες. Η γενική όμως εκτίμηση των αναλυτών οι οποίοι αρθρογραφούμε στο liberal.gr είναι ότι μπορεί ο μαξιμαλιστικός στόχος των Κούρδων της Συρίας PYD/YPG να συνενώσουν όλα τα καντόνια και μάλιστα δυτικά του Ευφράτη να έχει πλέον δυσχέρειες για να επιτευχθεί, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα τους αδειάσουν αυτήν τη φορά οι ΗΠΑ και η Ρωσία, για τις οποίες αποτέλεσαν τις χερσαίες δυνάμεις (boots on the ground) στον αγώνα κατά του ISIS. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία κατά πάσα πιθανότητα έχουν «δώσει τα χέρια κάτω από το τραπέζι» για τη μετά - Assad Συρία και σε αυτή, μάλλον χαλαρά ομοσπονδοποιημένη, θα υπάρχει επίσημα μία κουρδική οντότητα, έστω και μη συνενωμένη σε μία ενιαία έκταση. Οι ΗΠΑ ελίσσονται διπλωματικά και κερδίζουν χρόνο και σε καμία περίπτωση δεν θα λέγαμε ότι «κάνουν πλάτες» στον Ερντογάν και για αυτό τονίζουμε ότι την προηγούμενη εβδομάδα και με τη βοήθεια Αμερικανών το YPG κατέλαβε τη στρατηγικής σημασίας πόλη Manbij, που βρίσκεται περίπου 40 χλμ νοτιοδυτικά της Jarabulus. Οψόμεθα!

από το «http://www.liberal.gr/»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο διευθυντής επικοινωνίας της ΕΡΤ αποκάλεσε την Ολυμπιονίκη Στεφανίδη γκάου, επειδή η τελευταία δήλωσε ότι δεν γνωρίζει την εφημερίδα Αυγή. Να φανταστούμε ότι όσοι προσλήφθηκαν στην ανανεωμένη και δημοκρατική ΕΡΤ γνωρίζουν τι είναι η Αυγή. Αλλιώς θα είχαν να αντιμετωπίσουν την οργή των διευθυντών τους. Ελπίζουμε να μην τους βάζουν και να διαβάζουν κάθε πρωί την εφημερίδα…

Ο διευθυντής της ΕΡΤ, πάντως, δεν έκανε κάτι χειρότερο απ’ όσα έχουν προηγηθεί όλο αυτό το διάστημα. Να μην ξεχνάμε τον συνεπή κομμουνιστή Πολάκη, ο οποίος δήλωσε για τους δημοσιογράφους: «όταν τους λέω βοθροκάναλα και πληρωμένος παπαγάλους της διαπλοκής, δεν είμαι πολιτικά ορθός. Ουστ βρωμιάρηδες».

Καταρχήν να πούμε ότι όλη αυτή η κατάσταση είναι αντιαισθητική. Κι ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε τον Άδωνη Γεωργιάδη να βγαίνει στα παράθυρα και να λέει προς τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς του αντιπάλους: «Ουστ βρωμιάρηδες». Χαμός θα είχε γίνει. Ακροδεξιό θα τον ανέβαζαν, ακροδεξιό θα τον κατέβαζαν.

Όταν όμως το «ουστ βρωμιάρηδες» το λέει ένας υπουργός της εθνοσωτήριας κυβέρνησής μας, τότε η έκφραση αυτή αποκτά άλλο νόημα και αποκτά άλλα χαρακτηριστικά. Είναι σαν να πλημμυρίζει το δωμάτιο με αρώματα άγριων λουλουδιών του αγρού. Ντροπής πράγματα…

Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Και θα ξεφύγει ακόμη περισσότερο, όσο νιώθουν να περιορίζεται η επιρροή τους στον κόσμο. Η ρητορική του μίσους θα γίνεται όλο και πιο συχνός επισκέπτης του καθημερινού διαλόγου.

Στα νιάτα μας πολλοί άνθρωποι, συνεπαρμένοι από το ήθος, τον λόγο και την παρουσία του Λεωνίδα Κύρκου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, παρακολουθούσαμε με ενδιαφέρον τα πολιτικά επιχειρήματα του «χώρου». Η Αυγή ήταν μία εφημερίδα που είχε κερδίσει τον σεβασμό του αναγνωστικού κοινού, καθώς δίδασκε πολιτισμό και ευπρέπεια. Εκείνη η Αριστερά ήταν μία πολιτική όαση απέναντι στη ζούγκλα του διπολισμού του μίσους. Εκείνη η αριστερά έχει πάψει να υπάρχει. Δεν έχει σχέση ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ εσωτερικού του Κύρκου και η Αυγή με εκείνη την εφημερίδα που αγαπήσαμε νέοι.

Ναι, αλλά τώρα είναι στην εξουσία. Το ΚΚΕ του Κύρκου αγκομαχούσε σε κάθε εκλογική μάχη. Ο σεβασμός των αντιπάλων δεν είναι το ίδιο γλυκός με την εξουσία. Κι η Αυγή μπορεί να πουλάει σήμερα ελάχιστα φύλλα, αλλά είναι πλέον βιώσιμη. Στο παρελθόν ήταν μία καλύτερη εφημερίδα με μεγαλύτερο ακροατήριο, αλλά οι άνθρωποί της αγωνιούσαν για το αν θα εξακολουθούσε να βρίσκεται κρεμασμένη στα περίπτερα. Πού είναι λοιπόν το πρόβλημα από τη στιγμή που ο αντικειμενικός στόχος της κατάκτησης της εξουσίας έχει κερδηθεί;

Το πρόβλημα παραμένει κάθε φορά το ίδιο και δεν είναι άλλο από την αλαζονεία της εξουσίας. Χρειάζεται να διαθέτει κανείς μεγάλα αποθέματα ψυχικού σθένους για να μπορέσει να παραμείνει αλώβητος σε όλη αυτήν τη διαδικασία. Αν τα καταφέρει, θα έχει μπορέσει να κάνει τον κόσμο καλύτερο, να γίνει παράδειγμα και για τους υπόλοιπους. Συνήθως, όμως, η αλαζονεία είναι το κύριο χαρακτηριστικό της κάθε εξουσίας. Και δυστυχώς και του ΣΥΡΙΖΑ. Και το λέμε αυτό επειδή πολλοί ήλπιζαν ότι με την Αριστερά θα ήταν αλλιώς, θα ήταν τα πράγματα καλύτερα. Έκαναν προβολή αυτού που είχαν γνωρίσει με τον Λεωνίδα Κύρκο και περίμεναν ότι θα το έβλεπαν μερικά χρόνια αργότερα με τον Αλέξη Τσίπρα. Περίμεναν, δηλαδή, τον Αλέξη Τσίπρα να παίξει φυσαρμόνικα στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν κι αυτή μία αυταπάτη στην εποχή της πλάνης…

Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ή του Σημίτη είχαν λιγότερη αλαζονεία; Η Νέα Δημοκρατία; Να είμαστε δίκαιοι! Αν εξαιρέσει κανείς τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, από εκεί και πέρα πήραμε την κατρακύλα. Το έχουμε πει και άλλες φορές, το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικό και πριν έρθει η χρεοκοπία της Οικονομίας προηγήθηκε η πολιτιστική μας κατάρρευση. Τα πράγματα στο παρελθόν δεν ήταν «αλλιώς», για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς. Αλλά δεν ήταν και χειρότερα! Στις μέρες του Αλέξη ο δημόσιος βίος κατακλύζεται από το είδος του Πολάκη. Είναι το σήμα κατατεθέν της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Κι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα!

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Προς όλα τα ευαισθητούλικα που έχουν στρατευτεί να τα βάζουν ακόμα και βρίζοντας όσους καταγγέλλουν, τις τουλάχιστον ανεύθυνες πολιτικές απέναντι σε όλους αυτούς που συλλήβδην ονομάζουν πρόσφυγες. Οι επιθέσεις τους κάποιες φορές είναι τέτοιες που δείχνουν ότι ακόμα και σε εμφύλιο πόλεμο θα μπορούσαν να προχωρήσουν για αυτό το  τραγικό γεγονός του εγκλωβισμού...
 Ευαισθητούλικα εσείς, σας άγγιξε καθόλου τις "υπερευαίσθητες" χορδές σας η ρίζα του κακού και το ποιοί δημιουργούν το πρόβλημα που σεις διατείνεστε ότι θα το λύσετε με την συνεχή υποδοχή και "φιλοξενία" όλων αυτών των απελπισμένων που πάνω στην δυστυχία τους τα κονομάνε ακόμα και αποτυχημένοι επιχειρηματίες;; Μια από τις χώρες τρομοκράτης που δημιουργεί το μεγαλύτερο κομμάτι του προβλήματος των φυγάδων είναι η Τουρκία, με αυτό το γεγονός ασχολείστε καθόλου ή ...άντε καλέ μην σας πουν και αντιπροοδευτικούς...


http://rudaw.net/english/middleeast/turkey/09012016

http://bianet.org/english/human-rights/138337-turkey-ranks-first-in-violations-in-between-1959-2011

https://books.google.co.uk/books?id=usQ2i-P7oPIC&pg=PA36&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false

http://www.khrp.org/khrp-news/news-archive/2000-news/189-justice-comes-from-european-court-for-a-murdered-kurdish-journalist.html

http://hudoc.echr.coe.int/app/conversion/pdf/?library=ECHR&id=001-128036&filename=001-128036.pdf

https://www.hrw.org/reports/1995/Turkey.htm

http://variant.org.uk/27texts/cause_for_concern.html#footnote16

https://en.wikipedia.org/wiki/Kurdish%E2%80%93Turkish_conflict_(1978%E2%80%93present)#cite_note-259

https://www.amnesty.org/en/latest/news/2015/08/fresh-evidence-of-casualties-underscores-need-for-impartial-investigation-into-turkish-airstrikes-in-kandil-mountains/

The Prohibition of Torture:

http://www.echr.coe.int/LibraryDocs/HR%20handbooks/handbook06_en.pdf

Διαβάστε το ολόκληρο...

Paul Craig Roberts
[Για δραματικές παγκόσμιες συνέπειες ενδεχόμενης εκλογής της Χίλλαρυ Κλίντον στις προσεχείς προεδρικές εκλογές, προειδοποιεί τους ψηφοφόρους συμπατριώτες του ο διάσημος Αμερικανός δημοσιολόγος, στο κατωτέρω κατατοπιστικό άρθρο του. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές του.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι αμερικανικές εκλογές τον Νοέμβριο θα μας πουν εάν η πλειοψηφία του αμερικανικού πληθυσμού είναι αθεράπευτα ηλίθιοι. Εάν οι ψηφοφόροι εκλέξουν Χίλλαρυ θα ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί είναι βλάκες πέραν λυτρώσεως.
Δεν ξέρουμε πολλά για τον Τραμπ και η προπαγάνδα εναντίον του Τραμπ κυριαρχεί σε βάρος των γεγονότων.
Αλλά γνωρίζουμε πολλά γεγονότα για την Χίλλαρυ.

Γνωρίζουμε για την παραβίαση από μέρους της των νόμων περί απορρήτου και για την άρνηση της κυβέρνησης να κάνει οτιδήποτε γι’ αυτό. Το δημοκρατικό κόμμα προτιμά να ελέγχει την Προεδρία παρά να εφαρμόζει την Νόμο –άλλο ένα καρφί στο φέρετρο όπου κείται στις ΗΠΑ το Κράτος Δικαίου.

Ξέρουμε, από τους λόγους και τις πράξεις τους και την οικονομική τους άνθηση, ότι οι Κλίντον είναι πράκτορες της Γουώλ Στρητ, των Μεγάλων Τραπεζών, του Συμπλέγματος Ενόπλων Δυνάμεων/Ασφαλείας, του Ισραήλ, της Αγρομπίζινες και των Εξορυκτικών Βιομηχανιών. Η μεγάλη προσωπική περιουσία τους, σχεδόν $120 εκατομμυρίων και τα 1.600 εκατομμύρια δολάρια του ιδρύματός τους, πολλά από τα οποία προήλθαν από το εξωτερικό, σε αντάλλαγμα πολιτικών εκδουλεύσεων, πιστοποιούν το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Κλίντον είναι πράκτορες της ολιγαρχίας που κυβερνά την Αμερικανική Αυτοκρατορία, από την Αυστραλία και την Ιαπωνία, στη Βόρειο Αμερική και τη Δυτική και Ανατολικήν Ευρώπη, μέχρι τα ρωσικά σύνορα.

Ξέρουμε ότι η Χίλλαρυ είναι ψεύτρα.
Ξέρουμε ότι η Χίλλαρυ είναι πολεμοκάπηλη.
Ξέρουμε ότι η Χίλλαρυ έκανε την πιο ανεύθυνη δήλωση που ξεστόμισε ποτέ ένας προεδρικός υποψήφιος, όταν διακήρυξε ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας είναι ο «νέος Χίτλερ», ανεβάζοντας έτσι τις εντάσεις μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων σε επίπεδο υψηλότερο από τον Ψυχρό Πόλεμο.
Ξέρουμε ότι η Χίλλαρυ έχει συμμαχία με τους νεοσυντηρητικούς και ότι η πίστη της στην ιδεολογία των «Neocon» για την αμερικανική παγκόσμια ηγεμονία είναι πιθανό να καταλήξει σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Κίνα.

Ό,τι ξέρουμε για τον Τραμπ είναι ότι οι ολιγάρχες, που έστειλαν στο εξωτερικό τις θέσεις απασχόλησης των Αμερικανών, που πλημμύρισαν τη χώρα με δυσαφομοίωτους μετανάστες, που κατέστρεψαν τη δημόσια εκπαίδευση, που διέσωσαν (με δημόσιο χρήμα) την Γουώλ Στρητ και τις τράπεζες που «ήταν πολύ μεγάλες για ν’ αφεθούν να βουλιάξουν», που θυσίασαν ιδιοκτήτες σπιτιών και συνταξιούχους εξαρτώμενους από ένα σταθερό εισόδημα, που σχεδιάζουν να ιδιωτικοποιήσουν την κοινωνική ασφάλιση και την κοινωνική περίθαλψη, που έδωσαν στο κοινό αστυνομικούς-φονιάδες, αχαλίνωτη παραβίαση του ιδιωτικού ασύλου, τον μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων στον κόσμο και που κατεδάφισαν το Αμερικανικό Σύνταγμα για να αυξήσουν την εκτελεστική εξουσία επί του αμερικανικού λαού, αυτοί (οι ολιγάρχες) είναι βίαια ενάντιοι στον Τραμπ. Αυτή η αντίθεση θα έπρεπε να μας διδάξει πως ο Τραμπ είναι το πρόσωπο που θέλουμε στο προεδρικό γραφείο.

Μερικοί ισχυρίζονται πως όλα αυτά είναι θέατρο και πως ο Τραμπ υποδύεται ένα ρόλο για να εκλεγεί η Χίλλαρυ. Η αμερικανική πολιτική είναι τόσο διεφθαρμένη ώστε όλα είναι δυνατά. Ωστόσο οι εξουσιαστικές φατρίες και οι μαριονέτες τους μοιάζουν γνήσια να ανησυχούν για την αμφισβήτηση της εξουσίας τους από τον Τραμπ και έχουν ενωθεί εναντίον του. ΄Εβαλαν τα λεφτά τους για να εξαγοράσουν «προοδευτικές» ιστοσελίδες, πληρωμένες για να μεταφέρουν έντυπη και τηλεοπτική προπαγάνδα εναντίον του Τραμπ στο ιντερνέτ, σε ενίσχυση των λοιπών εκπορνευόμενων ΜΜΕ, εντύπων, ραδιοτηλεοπτικών και διαδικτυακών, που ιδρώνουν νυχθημερόν για την δαιμονοποίηση του Τραμπ και την εκλογή της Χίλλαρυ.

Η όλη δομή εξουσίας της χώρας μας στηρίζει τη Χίλλαρυ. Οι κατεστημένες εξουσίες τόσο του Δημοκρατικού όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος κα οι δυο ιδεολογίες, νεοφιλελεύθεροι και νεοσυντηρητικοί, είναι ενωμένοι πίσω από την Χίλλαρυ.

Πόσες ακόμη αποδείξεις χρειάζονται οι Αμερικανοί για να αντιληφθούν πως μια ψήφος για την Χίλλαρυ είναι μια ψήφος για τον ευνουχισμό τους;

Προφανώς οι Αμερικανοί μένουν δέσμιοι της αμεριμνησίας τους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι ψηφοφόροι στην πλειοψηφία τους δεν έχουν ιδέα ακόμη για τις συνέπειες του να ψηφίσουν Χίλλαρυ. Οι δημοσκοπήσεις λένε ότι η Χίλλαρυ προηγείται σημαντικά. Πρόκειται για γνήσιες δημοσκοπήσεις άραγε, ή για άλλο ένα δημοσιοκαφρικό ψέμα για να αποθαρρύνουν τους ψηφοφόρους του Τραμπ; Με τη σκέψη γιατί να πάνε να ψηφίσουν αφού έχουν ήδη χάσει;

Η προπαγανδιστική εξόρμηση εναντίον του Τραμπ, όσο και αν ήταν κακοήθης, δεν επέτυχε κατά τις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών. Παρά την καταδίκη του από τα ΜΜΕ, ο Τραμπ εσάρωσε τους άλλους ρεπουμπλικανούς υποψηφίους χωρίς προσπάθεια.

Η παρούσα δαιμονοποίηση του Τραμπ από τα ΜΜΕ μπορεί να καταρρεύσει επίσης. Είναι πράγματι τόσο διαφανής που μπορεί να τον βοηθήσει να εκλεγεί.

Το μόνο που χρειάζεται είναι ν’ αφυπνισθούν αρκετοί Αμερικανοί από τη νάρκη τους και να αντιληφθούν ότι αυτοί που αντιτίθενται βίαια στον Τραμπ είναι οι εχθροί της δικής τους ζωής, της δικής τους ευημερίας και της δικής τους ελευθερίας.

Εάν οι Αμερικανοί δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν αυτό, δεν έχουν μέλλον και δεν έχει μέλλον και ο πλανήτης.

Η κυβερνώσα ολιγαρχία μισεί τον Τραμπ επειδή αποκρούει τον πόλεμο με τη Ρωσία, αμφισβητεί την χρησιμότητα του ΝΑΤΟ, αντιτίθεται στην μεταφορά στο εξωτερικό των αμερικανικών θέσεων εργασίας και είναι εναντίον της ανεξέλεγκτης εισόδου μεταναστών, που μετατρέπει τις ΗΠΑ σε μια πολυπολιτισμική οντότητα στερημένη ενότητας. Οι ολιγάρχες αντικαθιστούν τις ΗΠΑ μ’ ένα Πύργο της Βαβέλ. Η εξουσία της ολιγαρχίας μεγεθύνεται πολλαπλασιαστικά μέσα στην πολυδιάσπαση της ανομοιότητας.

Με άλλα λόγια, ο Τραμπ είναι για την Αμερική και τους Αμερικανούς.
Γι’ αυτό οι ολιγάρχες και οι παλλακίδες τους μισούν τον Τραμπ.
Οι βλακώδεις Αμερικανοί που ψηφίζουν Χίλλαρυ, ψηφίζουν για τον πόλεμο και για την εξαθλίωσή τους.



Δυνατόν, μια ψήφος για τον Τραμπ να είναι το ίδιο. Ωστόσο στην περίπτωση του Τραμπ αυτό δεν το ξέρουμε. Στην περίπτωση της Χίλλαρυ το ξέρουμε με βεβαιότητα.
Θα μπορούσε βέβαια να μην κάνει διαφορά το πώς ψηφίζουν οι Αμερικανοί. Αυτοί που προγραμματίζουν τις ηλεκτρονικές μηχανές ψηφοδοσίας θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Και όπως το κατεστημένο και των δύο πολιτικών κομμάτων είναι αντίθετοι προς τον Τραμπ, οι προγραμματισμένες μηχανές μπορεί να εκλέξουν Χίλλαρυ. Αυτό το ξέρουμε από την εκλογική ιστορία μας. Οι ΗΠΑ εγνώρισαν ήδη εκλογές στις οποίες τα «έξιτ πολς» δείχνουν νικητή διαφορετικό από τον υποψήφιο που ανέδειξαν οι ηλεκτρονικές μηχανές, οι οποίες δεν αφήνουν έντυπο αποτύπωμα σε χαρτί και κανένα τρόπο επιβεβαίωσης της ψήφου.

Εάν η Χίλλαρυ φθάσει στο προεδρικό γραφείο, είναι πιθανός ο πυρηνικός πόλεμος πριν το τέλος της πρώτης τετραετίας της. Η Ψήφος για την Χίλλαρυ είναι ψήφος για πυρηνικό πόλεμο.
Αν κοιτάξετε τις ερχόμενες εκλογές ρεαλιστικά, δεν μπορεί παρά να διαπιστώσετε ότι το σύνολο των εκπορνευόμενων ΜΜΕ και του Αμερικανικού Κατεστημένου προτιμά το ρίσκο του πυρηνικού πολέμου από το ρίσκο να χάσει τον έλεγχο της κυβέρνησης από τους ψηφοφόρους.

Το ότι οι Αμερικανοί επέτρεψαν την άνοδο μιας ασύδοτης εξουσίας μάς διδάσκει ό,τι πρέπει να ξέρουμε για την παράλειψη καθήκοντος της οποίας είναι ένοχοι οι πολίτες των ΗΠΑ. Ο αμερικανικός λαός φάνηκε ανάξιος της Δημοκρατίας, η οποία απαιτεί κυβέρνηση ελεγχόμενη. Η αμερικανική κυβέρνηση απέδειξε ότι δεν πιστεύει πως είναι υπεύθυνη απέναντι στο Αμερικανικό Σύνταγμα, στους αμερικανικούς νόμους, στο Διεθνές Δίκαιο ή στους ψηφοφόρους.

Εάν το αποτέλεσμα της παράλειψης καθήκοντος των Αμερικανών είναι ο πυρηνικός πόλεμος, ο αμερικανικός λαός θα είναι υπεύθυνος για τον θάνατο του πλανήτη Γη. Θα μπορούσε να ελπίσει κανείς πως με τόσο βαριά ευθύνη στους ώμους του, ο αμερικανικός λαός θα απορρίψει την απερίφραστο υποψήφια του πολέμου και θα ρισκάρει να καταστήσει τον Τραμπ υπεύθυνο για τον σεβασμό των λόγων του.

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο δυτικός Τύπος είναι πληθυντικός, αλλά όχι πλουραλιστικός: όλες οι μεγάλες εφημερίδες δημοσίευσαν στις 20 Αυγούστου πρωτοσέλιδο με την ίδια φωτογραφία.

Τιερί Μεϊσάν
Κανένας φυσιολογικός ανθρώπινος δεν μπορεί να δεχθεί να βλέπει παιδιά που υποφέρουν, ως εκ τούτου, τα τελευταία είναι καλά θέματα για τη προπαγάνδα του πόλεμου. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) ανατρέχει στη χρήση παιδιών από τον Διεθνή Συνασπισμό κατά τη διάρκεια του πόλεμου εναντίον της Συρίας.

Όπως σε όλους τους πολέμους, ο πόλεμος κατά της Συρίας δίνει την ευκαιρία για μια χιονοστιβάδα προπαγάνδας. Και η χρήση των παιδιών εξακολουθεί να είναι στη πρώτη γραμμή.

Έτσι, κατά την έναρξη του πολέμου, το Κατάρ ήθελε να αποδείξει ότι η Δημοκρατία, μακριά από το να εξυπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον, περιφρονούσε το λαό. Η πετρελαιο-δικτατορία μετέδωσε τότε από τη τηλεόραση Αλ Τζαζίρα, το θρύλο των παιδιών της Deraa, που βασανίζονταν από την αστυνομία. Για να φανεί η σκληρότητα του αντιπάλου του, το Κατάρ διευκρίνιζε ότι τους είχαν τραβήξει τα νύχια. Φυσικά, παρά τις έρευνες, κανένας δημοσιογράφος δεν βρήκε ίχνος αυτών των παιδιών. Το BBC έχει μεταδώσει τη συνέντευξη με δύο από εκείνα, αλλά είχαν ακόμα τα νύχια τους.

Καθώς ο μύθος ήταν ανεξέλεγκτος, το Κατάρ, ξεκίνησε τότε μια νέα ιστορία: αυτή ενός παιδιού, Hamza Ali Al-Khateeb (13 ετών), το οποίο φέρεται να βασανιζόταν και ευνουχίστηκε από την αστυνομία του «καθεστώτος». Αυτή τη φορά είχαμε μια πειστική εικόνα. Ο καθένας μπορούσε να δει μια σορό χωρίς φύλο. Όπα! Η αυτοψία έδειξε ότι η σορός δεν είχε διατηρηθεί καλά, ότι είχε υποστεί ζύμωση και είχε πρηστεί. Η κοιλιά έκρυβε το φύλο του παιδιού, πάντα στη θέση του...

Σε αυτό το περιοδικό, ο Sir Arthur Conan Doyle
φαντάζεται τη σύλληψη ενός Γερμανού
κατασκόπου από τον Σέρλοκ Χολμς.
Ο συγγραφέας εργαζόταν για το Γραφείο
της πολεμικής προπαγάνδας.

Στο τέλος του 2013, οι Βρετανοί ανέλαβαν τη πολεμική προπαγάνδα. Διαθέτουν μια μακρά εμπειρία στον τομέα αυτό και θεωρούνται οι εφευρέτες της σύγχρονης προπαγάνδας, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου με το Γραφείο του Πολεμικής Προπαγάνδας. Ένα χαρακτηριστικό των μεθόδων τους είναι να καταφεύγουν πάντα σε καλλιτέχνες γιατί η αισθητική εξουδετερώνει το κριτικό πνεύμα. Το 1914, προσέλαβαν τους μεγάλους συγγραφείς της εποχής, όπως τους Arthur Conan Doyle, HG Wells και Ράντγιαρντ Kipling -για να δημοσιεύουν κείμενα που απέδιδαν φανταστικά εγκλήματα στο γερμανικό εχθρό. Στη συνέχεια προσλάβανε τους ιδιοκτήτες των μεγάλων εφημερίδων τους για να αναμεταδώσουν τις φανταστικές πληροφορίες των συγγραφέων τους.

Όταν οι Αμερικανοί πήραν το βρετανικό σύστημα το 1917 με την Επιτροπή Δημοσίων Πληροφοριών, μελέτησαν με μεγαλύτερη ακρίβεια τους μηχανισμούς της πειθούς με τη βοήθεια του δημοσιογράφου αστέρι Walter Lippmann και του εφευρέτη της σύγχρονης διαφήμισης, Edward Bernays (ανιψιού του Sigmund Freud). Αλλά πεπεισμένοι για τη δύναμη της επιστήμης, ξέχασαν την αισθητική.

Στις αρχές του 2014, η βρετανική MI6 δημιούργησε την εταιρεία Innovative Communications & Strategies (InCoStrat) [Επικοινωνία και καινοτόμες στρατηγικές] στην οποία οφείλουμε τους τόσο όμορφους λογότυπους των ένοπλων ομάδων, από τον πιο "μετριοπαθή" στον πιο "εξτρεμιστικό". Η εταιρεία αυτή, η οποία διαθέτει γραφεία στην Ουάσιγκτον και την Κωνσταντινούπολη, οργάνωσε την εκστρατεία για να πείσει τους Ευρωπαίους για τη φιλοξενία ενός εκατομμύριου προσφύγων. Πραγματοποίησε τη φωτογραφία του νεαρού Aylan Kurdi, που πνίγηκε σε μια τουρκική παραλία, και κατάφερε σε δύο ημέρες να είναι πρωτοσέλιδο στις μεγάλες δυτικές εφημερίδες σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου.

Κάθε χρόνο, πριν από τον πόλεμο, μια εκατοντάδα ανθρώπων πέθαιναν από πνιγμό στις τουρκικές ακτές, και κανείς δεν μίλαγε γι 'αυτό. Και προπαντός, μόνο οι εφημερίδες σκανδάλων έδειξαν πτώματα. Αλλά εκείνη η φωτογραφία ήταν τόσο καλοφτιαγμένη ...

Όπως είχα επισημάνει ότι ένα σώμα δεν μπορεί να αφεθεί από τη θάλασσα κάθετο προς τα κύματα, ο φωτογράφος εξήγησε αργότερα ότι είχε μετακινήσει το πτώμα για τις ανάγκες της φωτογραφίας.

Εκείνη η φωτογραφία του μικρού Omran Daqneesh (5 ετών), σε ένα ασθενοφόρο στο ανατολικό Χαλέπι συνοδεύεται από ένα βίντεο. Και οι δύο εκδοχές επιτρέπουν να αγγίξουν τόσο τον έντυπο τύπο όσο και τις τηλεοράσεις. Η σκηνή είναι τόσο δραματική ώστε μια εκφωνήτρια του CNN δεν μπορούσε να συγκρατηθεί να κλάψει. Φυσικά, όταν το καλοσκεφτόμαστε, παρατηρούμε ότι το παιδί δεν υποστηρίζεται από νοσηλευτές έκτακτων καταστάσεων που του παρέχουν τις πρώτες βοήθειες, αλλά από κομπάρσους (οι «White Helmets, τα Λευκά Κράνη») που το έχουν καθίσει με το πρόσωπο ενώπιον του φακού.

Οι Βρετανοί σκηνοθέτες δεν νοιάζονται για το παιδί, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τραβήξουν τις εικόνες τους. Σύμφωνα με το Associated Press, η φωτογραφία λήφθηκε από τον Μαχμούντ Raslan, ο οποίος φαίνεται επίσης στο βίντεο. Ωστόσο, σύμφωνα με το λογαριασμό του στο Facebook, ο άνθρωπος αυτός είναι μέλος της Harakat al-Nour al-Din Zenki (που υποστηρίζεται από τη CIA, που την προμήθευσε με αντιαρματικούς πυραύλους BGM-71 TOW). Πάντα σύμφωνα με το λογαριασμό του στο Facebook, που επιβεβαιώθηκε από άλλο βίντεο, είναι αυτός που έσφαξε προσωπικά στις 19 Ιουλίου 2016 ένα νεαρό Παλαιστίνιο παιδί, τον Αμπντουλάχ Tayseer Al Issa (12 ετών).

Οι ευρωπαϊκοί νόμοι ρυθμίζουν αυστηρά το ρόλο των παιδιών στη διαφήμιση.

Προφανώς, αυτοί οι νόμοι δεν ισχύουν για τη πολεμική προπαγάνδα.


Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

Διαβάστε το ολόκληρο...

Russian Foreign Minister Sergei Lavrov, prior to a bilateral meeting in Geneva, Switzerland, 26 August 2016. The talks focus on the Syrian crisis. U.S. and Russian officials agree on military cooperation in the fight against their common enemy there, the Islamic State. Kerry said a few days ago the talks were nearing an end. EPA, MARTIAL TREZZINI, POOL

Μόνον οι δυνάμεις της Ρωσίας και του Ιράν επιχειρούν στο έδαφος της Συρίας με τη συναίνεση των αρχών της χώρας, επισήμανε αργά χθες το βράδυ ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, μετά τις μαραθώνιες συνομιλίες του με τον αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι.

«Επί του πεδίου στη Συρία πολλές χώρες είναι παρούσες στρατιωτικά (…) με δυνάμεις που αναπτύχθηκαν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της συριακής ηγεσίας.

Μόνο οι ρωσικές και οι ιρανικές δυνάμεις είναι παρούσες εκεί με τη συναίνεση της συριακής ηγεσίας», επέμεινε ο Λαβρόφ.

Την Τετάρτη στρατεύματα της Τουρκίας, με αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ, άρχισαν μια επιχείρηση που ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε ότι έχει στόχο την εξουδετέρωση της απειλής τόσο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), όσο και των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG).

Η επιτυχία της κατάπαυσης του πυρός θα εξαρτηθεί από το αν θα γίνει διάκριση ανάμεσα στην αντιπολίτευση και τους τρομοκράτες

Μια επιτυχημένη εκεχειρία στην εμπόλεμη Συρία μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν υπάρξει σαφής διάκριση ανάμεσα στις οργανώσεις της αντιπολίτευσης και τις τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν στη χώρα, δήλωσε χθες το βράδυ ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, μετά τις μαραθώνιες συνομιλίες του με τον αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι.

«Συζητήσαμε (…) για τα πράγματα που θα βοηθήσουν να βρεθούν τεχνικές λύσεις στις συμφωνίες που συνήψαμε στη Μόσχα – την ανάγκη να υπάρξει μια διαρκής κατάπαυση του πυρός, αφού οι παραβιάσεις συνεχίζονται από όλες τις πλευρές, την ανάγκη να κάνουμε επιτέλους μια διάκριση ανάμεσα στην αντιπολίτευση, η οποία τηρεί την κατάπαυση του πυρός, και το Μέτωπο Κατάκτησης της Συρίας (σ.σ. η οργάνωση Τζαμπχάτ Φάταχ αλ Σαμ), το Ισλαμικό Κράτος και τους άλλους τρομοκράτες», ανέφερε ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

Η διάκριση είναι δύσκολο να γίνει, αλλά πρέπει να γίνει το ταχύτερο δυνατόν, επέμεινε.
«Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό είναι δύσκολο διότι το Μέτωπο προσαρμόζεται, αλλάζει ονόματα, εφευρίσκει νέα οργανωτικά σχήματα, στα οποία συνεργάζεται με διάφορες οργανώσεις (…). Αυτό απαιτεί προσοχή, απαιτεί βαθιά ανάλυση, που όμως πρέπει να γίνει γρήγορα. Προσπαθούμε με τους αμερικανούς εταίρους μας να επιλύσουμε αυτό το θέμα», συμπλήρωσε ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

27/08/2016 01:44
ΑΠΕ-ΜΠΕ – Sputnik
Γενεύη, Switzerland
http://mignatiou.com/2016/08/o-lavrof-diaforopiite-i-tourki-bikan-sti-siria-choris-ti-sinenesi-tou-asant/

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top