Ο Δικτυουργός στο Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Από το Blogger.

Αρχειοθήκη

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Είκοσι χρόνια μετά, η Τουρκία θεωρεί ώριμη την εξαργύρωση της υποθήκης

του Δημήτρη Μηλάκα

Μια ματιά στο παρελθόν είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να κατανοήσουμε πώς και γιατί «ξαφνικά» πέσανε και τα ελληνοτουρκικά στο κεφάλι μας. Αν οι κυβερνώντες, πρώην και σημερινοί, έριχναν πού και πού αυτήν τη ματιά στο παρελθόν, τίποτε δεν θα φάνταζε σήμερα ανεξήγητο, ξαφνικό και τεράστιο για να αντιμετωπιστεί. Προτίμησαν ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια, κυβερνήσεις, πολιτικές δυνάμεις και media να κρύψουν το κεφάλι τους στην άμμο υποδεικνύοντας και στην ελληνική κοινωνία να πράξει το ίδιο.

Κι όμως, η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων κοντά στο χάος, όπου βρίσκονται σήμερα, ήταν προδιαγεγραμμένη και σε έναν βαθμό (προ)καθορισμένη. Κάποιοι μάλιστα που μπορούσαν να δουν και να σχεδιάσουν μακροπρόθεσμα ήταν σαφείς στις προβλέψεις τους. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στο παρελθόν για να κατανοήσουμε το οδυνηρό παρόν μας και να έχουμε μια ιδέα για το επικίνδυνο μέλλον που μας περιμένει.

Ο προφήτης Σωτήρχος

Ας ξεκινήσουμε από ένα χαρακτηριστικό τηλεγράφημα του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα Μάικλ Σωτήρχος προς το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών στις 17.10.1991. Στο εν λόγω....
τηλεγράφημα (υπεκλάπη από τον Ελληνοαμερικανό υπάλληλο στην αμερικανική πρεσβεία Στήβεν Λαλας που συνεργαζόταν με τις ελληνικές υπηρεσίες) ο Αμερικανός πρεσβευτής «προφητεύει» την κρίση των Ιμίων, η οποία δημιούργησε τα δυσμενή δεδομένα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα στις σχέσεις της με την Τουρκία. Έγραφε, λοιπόν, τον Οκτώβριο του 1991 ο Σωτήρχος:

«Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εξεταζόμενος μέσα από ένα πολιτικό - στρατιωτικό πρίσμα φαίνονται συνήθως “σκοτεινές”. Το γεγονός αυτό δεν εκπλήσσει, δεδομένης της ιστορίας των δύο χωρών και του “καρκινώματος” (carbuncle) της κατεχόμενης Κύπρου.

Όμως υπάρχει μια οικονομική και εμπορική διάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι σημαντικό να θυμάται κάποιος ότι ένα οικονομικό θέμα -το πετρέλαιο της θάλασσας του Αιγαίου- παραμένει μεταξύ των πλέον πιθανών λόγων ανάφλεξης στις σχέσεις τους στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια».

Ακριβώς πέντε χρόνια και λίγους μήνες αργότερα ξέσπασε η κρίση των Ιμίων...

Στο ίδιο τηλεγράφημά του ο Σωτήρχος διατυπώνει το συμπέρασμά του, που είναι σήμερα κάτι παραπάνω από επίκαιρο:
«Η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των “οικονομικών σχέσεων” μεταξύ των δύο χωρών θα περιμένει τον θάνατο της μάγισσας που παρασκεύασε το φοβερό δηλητηριώδες ποτό φαινομενικά άλυτων διαφορών».

Μέχρι τότε υπάρχει κίνδυνος «η προσθήκη των τεράστιων οικονομικών αναγκών της Ελλάδος στο δηλητηριώδες ποτό να αποδειχθεί, υπό ακατάλληλες συνθήκες, επαρκής για να το κάνει θανατηφόρο για τις πιθανότητες βελτίωσης των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας». «Μπορεί ακόμη να είναι αρκετά δηλητηριώδες για να ξεκινήσει μια ένοπλη σύγκρουση».

Ίμια: ήττα χωρίς μάχη

Η γλαφυρή γραφή του Αμερικανού πρεσβευτή (Μάικλ Σωτήρχος) «φωτογράφισε» έως έναν βαθμό τα μελλούμενα: Η Ελλάδα υποχρεώθηκε, το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1996, να καταπιεί «το δηλητηριώδες ποτό των φαινομενικά άλυτων ελληνοτουρκικών διαφορών», το οποίο παρασκεύασε κάποια μάγισσα -η οποία μάλλον κατοικοεδρεύει στην Ουάσιγκτον- μέχρι την τελευταία σταγόνα!

Η Ελλάδα, μετά την πικρή γεύση που άφησε πίσω της η κρίση των Ιμίων, θα έπρεπε να έχει αντιληφθεί ότι οι πόλεμοι δεν κερδίζονται μόνο στο πεδίο της μάχης και ότι κάποιες κρίσιμες μάχες χάνονται χωρίς καν να δοθούν. Η κυρίαρχη (πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά) τάση στη χώρα, ωστόσο, επέλεξε να κρύψει το κεφάλι στην άμμο και να ξεχάσει τι ακριβώς συνέβη την τελευταία μέρα του Ιανουαρίου του 1996 στις άγνωστες μέχρι τότε βραχονησίδες των Δωδεκανήσων.

Οι συνέπειες μιας ήττας όμως ούτε ξεχνιούνται ούτε κρύβονται για πάντα, καθώς έρχεται η στιγμή που οι νικητές σπεύδουν να εισπράξουν... Παραδείγματα πολλά:
- Οι -διπλωματικής και στρατιωτικής υφής- εντάσεις γύρω από το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι.
- Η δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών ότι τα Ίμια είναι τουρκικό έδαφος.
- Οι σχεδιασμοί ασκήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων που κόβουν το Αιγαίο στη μέση.
- Οι ασκήσεις των τουρκικών δυνάμεων που εξαφανίζουν το Καστελόριζο από τον χάρτη.
- Οι δηλώσεις του Ερντογάν που αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάνης.
- Η παρουσίαση από την τουρκική αντιπολίτευση καταλόγου με 18 ελληνικά νησιά που δήθεν είναι... τουρκικά.

Όλα αυτά υπενθυμίζουν το γραμμάτιο που υπέγραψε η κυβέρνηση Σημίτη το 1996 προκειμένου να αποφύγει την κλιμάκωση της κρίσης των Ιμίων σε θερμή στρατιωτική αναμέτρηση και την εξέλιξή της σε ελληνοτουρκικό πόλεμο. Η ελληνική κυβέρνηση τότε κατέθεσε εχέγγυα (αποδέχθηκε τις τουρκικές αμφισβητήσεις για την ύπαρξη νησιών, νησίδων και βραχονησίδων με αδιευκρίνιστη κυριαρχία) στην Τουρκία με τριτεγγυητή την Ουάσιγκτον προκειμένου να «αγοράσει» ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό, ευρώ και... ειρήνη.

Το κόστος της αποτροπής

Η κρίση των Ιμίων και κυρίως οι συμφωνίες απεμπλοκής από αυτήν περιγράφουν έναν καθοριστικό κρίκο που συμπληρώνει την αλυσίδα των τουρκικών απαιτήσεων για την αναθεώρηση του status quo στα θαλάσσια σύνορα των δύο χωρών, η οποία ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1970.

Στην Ελλάδα υπογραμμίζεται το γεγονός ότι οι επιλογές της κυβέρνησης Σημίτη εκείνες τις δύσκολες μέρες απέτρεψαν τον πόλεμο. Καμία, ωστόσο, ουσιαστική συζήτηση δεν έχει γίνει για το κόστος που κατέβαλε η χώρα γι’ αυτήν την αποτροπή. Και κατ’ επέκταση δεν έχει γίνει καμία αποτίμηση των κερδών και ζημιών, των συνεπειών δηλαδή εκείνης της κρίσης, προκειμένου με τα νέα δεδομένα να διαμορφωθεί η στρατηγική της χώρας.

Αντίθετα, αυτό που με επιμέλεια έγινε, ήταν να συγκαλυφθούν η νέα πραγματικότητα και οι συνέπειές της, οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
- Αποδοχή των τουρκικών θέσεων περί γκρίζων ζωνών και ύπαρξης νησιών, βραχονησίδων με αδιευκρίνιστη κυριαρχία.
- Διμερής ελληνοτουρκικός διάλογος για τη διευθέτηση αυτών των ζητημάτων (και όχι μόνο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, όπως στρουθοκαμηλίζοντας ισχυρίζεται ακόμη η ελληνική πλευρά).
- Ανάθεση στις αμερικανικές δυνάμεις ρόλο παρατηρητή - διαιτητή για την τήρηση της συμφωνίας που απαγορεύει σε Ελλάδα και Τουρκία δραστηριότητες σε νησίδες μέχρι να διευκρινιστεί η κυριαρχία τους.
- Συνέχιση της εξαντλητικής και μέχρι τελικής πτώσης εξοπλιστικής κούρσας.

Με πιο απλά λόγια, η Ελλάδα απέφυγε μια σύγκρουση αγοράζοντας χρόνο μέσα στον οποίο τελικά εξελίχθηκε συζήτηση επί κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Το πώς οι ελληνικές κυβερνήσεις εκμεταλλεύτηκαν αυτόν τον χρόνο όλοι το γνωρίζουμε σήμερα: αναζήτησαν την προστασία στη ζώνη του ευρώ, κατέβαλαν ασύλληπτους πόρους σε εξοπλισμούς και φανφάρες (Ολυμπιακοί Αγώνες) και φούσκωσαν με δανεικό αέρα παριστάνοντας την ισχυρή Ελλάδα. Μέχρι που εμφανίστηκαν η ώρα της... κρίσης και η πραγματικότητα, την οποία ακόμα αρνούμαστε να δούμε κατά πρόσωπο, με συνέπεια να αδυνατούμε να την αντιμετωπίσουμε.

Γκρίζο (και) το Καστελόριζο

Από την κρίση των Ιμίων (1996) μέχρι και σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις «επένδυσαν» στην ελληνοτουρκική οικονομική συνεργασία και στο κίνητρο της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. προκειμένου να κατευναστούν οι τουρκικές απαιτήσεις. Έτσι λοιπόν καταγράφηκε το παράδοξο οι ελληνικές κυβερνήσεις να κάνουν μπίζνες και να υποστηρίζουν για ένταξη στην Ε.Ε. μια χώρα η οποία επισήμως διεκδικούσε ελληνικά εδάφη.

Πολύ πριν -από το 2001- οι επίσημες τουρκικές θέσεις είχαν διατυπωθεί στο σύγγραμμα «Το θεμελιώδες πρόβλημα στο Αιγαίο», το οποίο χρησιμοποιούν ως εκπαιδευτικό εγχειρίδιο για την τουρκική (στρατιωτική, διπλωματική, δημόσια) διοίκηση. Στο εν λόγω εγχειρίδιο, εκδόσεων του Ιδρύματος Ατατούρκ, αναφέρονται ένα προς ένα τα ελληνικά νησιά και οι νησίδες που, σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, παρανόμως κατέχει η Ελλάδα. Αυτά ακριβώς τα νησιά, με επιχειρηματολογία η οποία έχει διατυπωθεί από το 2000, σήμερα κορυφαίοι παράγοντες της τουρκικής πολιτικής ζωής (υπουργός Εξωτερικών, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης) τα θεωρούν τουρκικά...

Αξίζει να σημειωθεί ότι, τη στιγμή της ύστατης ελληνικής αδυναμίας, τη στιγμή δηλαδή που ανοίγει η πόρτα για τους δανειστές, την τρόικα και τα μνημόνια, τον Μάιο του 2010, εμφανίζεται στην Αθήνα ο Ταγίπ Ερντογάν, επικεφαλής δεκάδων υπουργών και επιχειρηματιών, για να συνάψει συμφωνίες με την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Απτό αποτέλεσμα αυτών των συμφωνιών του Μαΐου του 2010 στην Αθήνα είναι ότι ύστερα (και) από αυτήν τη στενή ελληνοτουρκική επαφή η περιοχή γύρω από το Καστελόριζο «βάφτηκε» γκρίζα.

Οι επικοινωνιακές φανφάρες με τις δεκάδες ελληνοτουρκικές συμφωνίες προφανώς δεν άλλαξαν τίποτε στην ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Άλλωστε πολλές από αυτές είχαν (ξανα)υπογραφεί μια δεκαετία νωρίτερα, τότε που η κυβέρνηση Σημίτη πραγματοποιούσε -με υπουργό Εξωτερικών τον Γ. Παπανδρέου- τα πρώτα βήματα της πολιτικής τής «βήμα προς βήμα προσέγγισης». Όμως, ούτε το 2000 ούτε το 2010 το ζητούμενο ήταν αυτές καθαυτές οι συμφωνίες «χαμηλής πολιτικής». Ο στόχος που κρυβόταν πίσω από τις συμφωνίες ήταν η δημιουργία ατμόσφαιρας και πολιτικού κλίματος για την προώθηση... άλλων «διευθετήσεων», κάτι που -θα πρέπει να της αναγνωριστεί- ουδέποτε έκρυψε η Άγκυρα...

Στις αρχές Απριλίου του 2010, κατά την επίσκεψη του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα στην Τουρκία, προκειμένου να οργανωθεί η επίσκεψη της κουστωδίας Ερντογάν στην Αθήνα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου είχε δηλώσει: «Μακάρι να ήταν η υφαλοκρηπίδα το μόνο πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ωστόσο η οριοθέτηση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας είναι μόνο μία από τις εκκρεμείς διαφορές στο Αιγαίο. Η διευθέτησή της, από νομικής σκοπιάς, διασυνδέεται πάρα πολύ με άλλες διαφορές που σχετίζονται με τη θαλάσσια δικαιοδοσία».

Με αυτόν τον τρόπο ο τότε ΥΠΕΞ της Τουρκίας επανέλαβε την ξεκάθαρη θέση της Άγκυρας ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας είναι η διευκρίνιση των ζητημάτων κυριαρχίας επί νησιών, νησίδων και βραχονησίδων.

Με τον ίδιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο, έναν χρόνο μετά την ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής των Αθηνών και την υπογραφή των 21 συμφωνιών που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσαν τη διαδικασία της προσέγγισης, η Άγκυρα με διάβημά της ξεκαθάρισε στην ελληνική κυβέρνηση, δείχνοντας μάλιστα και σχετικούς χάρτες στον Έλληνα πρεσβευτή στην τουρκική πρωτεύουσα, ότι η περιοχή νότια του Καστελόριζου «εμπίπτει απολύτως στην τουρκική υφαλοκρηπίδα»!

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, πριν η Άγκυρα προχωρήσει στην επίσημη διατύπωση της θέσης της, είχε φροντίσει να ζητήσει από την κυβέρνηση Παπανδρέου να βγει έξω το Καστελόριζο από το σώμα των ελληνοτουρκικών συζητήσεων για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας.

Το πλήρως ακατανόητο -κοιτώντας τα πράγματα από την ελληνική σκοπιά- είναι ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας φρόντισε να ικανοποιήσει το τουρκικό αίτημα.

Αναζητώντας την αιτία της έξαρσης των τουρκικών διεκδικήσεων, θα σημειώσει κάποιος πρώτα και κύρια τα χαρακτηριστικά της συγκυρίας κατά την οποία ολόκληρη η περιοχή της Μέσης Ανατολής αναδιαμορφώνεται.

Τώρα τι κάνουμε;

Ωστόσο, πέρα από τα μεγάλα παιχνίδια που κατά κανόνα εξελίσσονται ερήμην μικρών χωρών όπως η Ελλάδα, οι ελληνικές κυβερνήσεις πόνταραν την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας και την αποτροπή των επεκτατικών διαθέσεων της γείτονος στην προστασία που υποτίθεται παρέχει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και η ευρωζώνη, της οποίας η Ελλάδα είναι μέλος.

Σήμερα, αν και έχει απομυθοποιηθεί η «προστασία» που οι εταίροι μπορούν να προσφέρουν στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να τρέφει ελπίδες ότι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί μπορούν να διασώσουν τη χώρα από τυχόν τουρκική στρατιωτική κίνηση.

Πρόκειται για ένα λυπηρό, άλλα όχι ανεξήγητο παράδοξο:
«Το λυπηρό παράδοξο σε ακροσφαλείς ιστορικές καταστάσεις, συνοδευόμενες από διάχυτα παρακμιακά φαινόμενα, είναι ότι η στρατηγική σκέψη θολώνει, όσο εντονότερα τη χρειάζεται ένα έθνος. Όπως ο βαριά άρρωστος δεν αναρωτιέται τι θα κάμει σε δέκα χρόνια, αλλά αν θα βγάλει τη νύχτα, έτσι ο ιστορικά ανίσχυρος χαρακτηρίζεται από την έλλειψη μακρόπνοων συλλήψεων και την προσήλωση στα άμεσα δεδομένα. Η διαφορά ανάμεσα σ’ όποιον χαροπαλεύει βιολογικά και σ’ όποιον αποσυντίθεται είναι βέβαια ότι η προσήλωση του πρώτου στα άμεσα δεδομένα εμφανίζεται ως προσπάθεια υπέρβασης ενός πόνου, ενώ του δεύτερου ως κοντόθωρη ευδαιμονιστική επιδίωξη».
(Π. Κονδύλης, στο επίμετρο του βιβλίου του «Θεωρία Πολέμου» με τίτλο «Ελληνοτουρκικός Πόλεμος». Θεμέλιο 1997).

από το «ΠΟΝΤΙΚΙ»

Διαβάστε το ολόκληρο...

Είναι γνωστή η «αριστερή» συνταγή της εξαπάτησης και του εμπαιγμού του ελληνικού λαού: Πριν από κάθε ΕΓΚΛΗΜΑ κακουργηματικής καταλήστευσης και καταστροφής του ελληνικού λαού, επιδιδόμαστε σε ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα είτε λεκτικών βρυχηθμών, είτε παροχών-ψίχουλων…

Για τις νέες τερατώδεις λεηλασίες του ελληνικού λαού από τα «αριστερά ανδρείκελα» των μαφιόζων του χρήματος, μπήκε σε εφαρμογή από τον πωρωμένο πολιτικό απατεώνα (Τσίπρα) το ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα ΑΠΑΤΗΣ: αυτό των παροχών-ψίχουλων…

Φυσικά αυτό το τέχνασμα ΑΠΑΤΗΣ, πιθανότατα να σηματοδοτεί και μια «έρευνα» προεκλογικών παιγνίων…

Για το ταχυδακτυλουργικό αυτό τρικ τα λέει ΟΛΑ η παρακάτω παράγραφος του Στάθη, στο σημερινό του άρθρο, εδώ:


«Ακου θα ανακουφίσει αυτούς που κλέβει με τα λεφτά που τους κλέβει;! Ποιος τσαρλατάνος, ποιος σαλτιμπάγκος, ποιος μπουφόνος, ποιος κόπανος, ποιος θρασύς, ποιος χυδαίος, ποιος φασουλής έχει ποτέ ξαναπεί κάτι τέτοιο;»

Εμείς θα θυμίσουμε απλώς το τι έλεγε ο ίδιος ο Τσίπρας, το Μάρτιο του 2014, εναντίον του Σαμαρά σε ένα παρόμοιο τέχνασμα ΑΠΑΤΗΣ:

«Από τη μία αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη τους πετούν κάποια ψίχουλα, για να εξαγοράσουν όπως φαντάζονται τη στήριξή τους στην ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ανήθικη».

Ο Τσίπρας έχει ξεπεράσει κατά πολύ το Σαμαρά και κάθε προηγούμενο κυβερνητικό ανδρείκελο: Και σε τεχνάσματα ΑΠΑΤΗΣ, και σε αυθάδεια ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ, και σε μοχθηρία ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ (ανηθικότητας), αλλά και σε επαρμένη ψευτομαγκιά …

Έχει ξεπλύνει τους ΠΑΝΤΕΣ και τα χειρότερο: Με «αριστερή» τσίφρα…

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Εβλεπα κι άκουγα τον κ. Τσακαλώτο να μιλά αγγλικά και το φχαριστήθηκα. Κουταμάρες έλεγε, αλλά τις έλεγε με ωραία προφορά.

Υστερα τον άκουσα, πάντα τον κ. Τσακαλώτο, να ομιλεί στην ελληνική Βουλή. Πάλι ανοησίες έλεγε, αλλά αυτήν τη φορά σε σπασμένα ελληνικά. Σπασμένα από το ξύλο που τους ρίχνουν οι Γερμανοί.

Ομως, το χυδαίον του πράγματος είναι η ουσία όσων έλεγε. Η κυβέρνηση που δεν θα δεχόταν επ’ ουδενί το 3,5%, το δέχεται αλλά μόνον για πέντε χρόνια κι όχι για 10! Ετσι απλά, χωρίς ντροπή...

Καλημέρα σας! Το δράμα μας με αυτήν την κυβέρνηση των ανδρεικέλων αρχίζει να λαμβάνει τη φόρμα και το περιεχόμενο μιας μαύρης κωμωδίας. Πήγε κατ’ αρχάς η παρέα Τσίπρα να πανηγυρίσει για τα αποτελέσματα του Eurogroup, αλλά πριν αλέκτορα φωνήσαι της κόπηκε ο βήχας, διότι όλοι οι άλλοι είχαν προλάβει να καταλάβουν ότι πάλι μας έγδαραν, ότι πάλι επί σφαγήν μας στέλνουν. Και τι έκανε

ο Τσίπρας; επεστράτευσε πάλι ό,τι έχει, το μόνον που έχει, το ψέμα. Κι άρχισε να λέει (αφήνοντας να διαρρεύσει από το Μαξίμου) ότι το πλεόνασμα του 3,5% το 2018 θα του επιτρέψει να ανακουφίσει τους... αναξιοπαθούντες (από τα έργα του)!! Οτι πάλι

με ένα... παράλληλο πρόγραμμα θα προσφέρονται γεμιστά στους συνταξιούχους και μία μεμέλα καθ’ εκάστην για τα εγγονάκια, αντί του ΕΚΑΣ! Τσίπα αυτός ο άνθρωπος δεν έχει. Κι όσοι τον υποστηρίζουν είναι συνένοχοι σε αυτό το Συμβόλαιο Θανάτου που

η κλίκα των σμπίρων του Σόιμπλε εκτελεί κατά αυτής της χώρας.

Δεν ξέρω αν ο Τσίπρας θα δοκιμάσει «ηρωική έξοδο». Είναι όμως βέβαιον ότι όλοι όσοι κυβερνούν αυτή την ώρα τη χώρα βάφουν τα χέρια τους με αίμα.Δεν είναι αθώος ο κ. Σκουρλέτης για το αίμα που χύνει η κυρία Αχτσιόγλου. Δεν είναι ανεύθυνος ο κ. Βούτσης για την αργομισθία Νοτοπούλου. Για τις αθλιότητες που έκανε με τα ΜΜΕ ο κ. Παππάς είναι συνυπεύθυνος ο κ. Κοτζιάς. Και τα λέω

αυτά, διότι είναι του συρμού στον ΣΥΡΙΖΑ να πιστεύουν ορισμένοι ότι είναι αθώοι οι ίδιοι για το αίμα που χύνουν οι άλλοι - όλοι μαζί το χύνουν.Επί παραδείγματι, οι γελοιωδέστατοι «53+»! Είναι εξαγριωμένοι με τους Συριζαίους βουλευτές που φωτογραφίζονταν του καλού καιρού με φασιστικά καθάρματα στην... Τω, αλλά όχι με τον Τσίπρα που έχει γίνει σμπίρος του Σόιμπλε. Οχι με τον εαυτόν τους που στηρίζουν τη γερμανική κατοχή στην Ελλάδα. Ή μήπως όταν μιλούσαν οι ίδιοι για αυτήν την κατοχή έλεγαν ψέματα; Και αν ο κ. Σαμαράς ήταν γερμανοντυμένος, οι ίδιοι τι είναι; Φουφουτοντυμένοι;

Δεν πρόκειται πια για «ελιγμό», όπως έλεγαν ορισμένοι για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ούτε για «υποχώρηση» προκειμένου να κρατηθούν κι ύστερα να κάνουν έφοδο στους ουρανούς - τρίχες! Για κουτόχορτο πρόκειται, που δεν καταναλώνει κανείς, εκτός κι αν θέλει να αυτοπαραμυθιάζεται. Η παρέα Τσίπρα κυβερνά ήδη δυο χρόνια, έχει χύσει πολύ αίμα και πάει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Σε όλο αυτό το διάστημα, στο μόνον το οποίον έγιναν ασίκηδες οι Συριζαίοι είναι να κάνουν κωλοτούμπες

για να ξαναπροσγειώνονται θεαματικά στις καρέκλες τους.

Αυτή η κυβέρνηση Κερένσκυ της ελεεινής μορφής υπάρχει μόνον για να ετοιμάζει την παλινόρθωση της Δεξιάς. Υπάρχει μόνον για να εκτελεί τις εντολές του Βερολίνου. Νομίζει ο κ. Κουρουμπλής ότι είναι ανεύθυνος για τον σφαγιασμό των αναπηρικών επιδομάτων; Νομίζει η κυρία Κονιόρδου ότι δεν έχει καμιά σχέση με τις αυτοκτονίες; Ο κ. Τζανακόπουλος είναι αθώος για την πείνα των παιδιών;

Τίποτα πιο χυδαίο από την εξαγγελία του πρωθυπουργού για τάχα αξιοποίηση χρημάτων από το πλεόνασμα υπέρ των φτωχών. Γνωρίζει ότι για να βγάλει αυτό το πλεόνασμα πρέπει να σφάξει τους φτωχούς και να οδηγήσει στη φτώχεια ακόμα περισσότερους Ελληνες.

Είναι χυδαίο να δέχεται ο Τσίπρας το 3,5% των πλεονασμάτων (μάλιστα επ’ αόριστον).

Είναι δυο φορές χυδαίο να κάνει τον ανήξερο, διότι αυτό (όλο το πακέτο) το έχει υπογράψει από το 2015.

Είναι τρεις φορές χυδαίο να λέει ότι με αυτά τα ματωμένα λεφτά θα ανακουφίσει όσους θα σφάξει για να τα προσποριστεί.

Και είναι τέσσερις φορές χυδαίο να μας θεωρεί τόσον ηλίθιους, ώστε να πιστεύει ότι μπορούμε να πιστέψουμε αυτές τις χυδαιότητες.

Δεν γνωρίζω αν αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται στο 12% κατά την εκλογική της απήχηση ή στο 6%, δεν ξέρω αν ο Τσίπρας θα επιχειρήσει ηρωική έξοδο από το 10% ή αν, μετά την εκλογική του συντριβή, δεν θα έχει πού να πάει να φάει ή να κοιμηθεί, είναι

όμως βέβαιον ότι αν δεν συνεχίσει να κάνει τη βρώμικη δουλειά ή αν δεν μπορεί πλέον ή να τη διεκπεραιώνει, σαν λεμονόκουπα θα τον πετάξουν τα αφεντικά του.

Ακου θα ανακουφίσει αυτούς που κλέβει με τα λεφτά που τους κλέβει;! Ποιος τσαρλατάνος, ποιος σαλτιμπάγκος, ποιος μπουφόνος, ποιος κόπανος, ποιος θρασύς, ποιος χυδαίος, ποιος φασουλής έχει ποτέ ξαναπεί κάτι τέτοιο;
ΥΓ.1: Θαύμα στον Πανάγιο Τάφο. Οπως ανακοίνωσε χθες στις 9.30 μ.μ. ο Τσίπρας, έκατσε ένα τζακ ποτ στον κ. Παππά 617 εκατομμύρια, τα οποία ο φιλεύσπλαχνος Πατισάχ αποφάσισε να μοιράσει στους πετσοκομμένους συνταξιούχους.

Εννοείται ότι πρόκειται για μονομερή ενέργεια εναντίον της μοβόρας Τρόικας. Γεια σου, ρε Αλέφαντε, είσαι παλικάρι!..

ΥΓ.2: Το πράγμα είναι πολύ απλό και από καιρό προσχεδιασμένο (ως εναλλακτική του Τσίπρα για προκήρυξη εκλογών): εγώ θέλω να βοηθήσω τον λαό, οι κακοί δεν με αφήνουν, πάω σε εκλογές κι όποιος είναι κουτούλης με ψηφίζει. Μεγαλειώδες στον πτωχοπροδρομισμό του...

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, στο studio του Ράδιο Νεάπολις 90.8. ‎στην Καβάλα, με τον δημοσιογράφο Σταύρο Δεληγιάννη. Πέμπτη, ‎8 ‎Δεκεμβρίου ‎2016.


Διαβάστε το ολόκληρο...

Όπως δήλωσε ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ

Συνεχείς επαφές Ρώσων και Αμερικανών διπλωματών - Καχυποψία από τον Λευκό Οίκο

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε σήμερα ότι ο συριακός στρατός διέκοψε τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στο ανατολικό Χαλέπι καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη μια τεράστια προσπάθεια για την απομάκρυνση άμαχου πληθυσμού από την πόλη.

Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας μιλώντας στο περιθώριο του συμβουλίου υπουργών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που διεξάγεται στο Αμβούργο, τόνισε πως Ρώσοι και Αμερικανοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες θα συναντηθούν στην Γενεύη το Σάββατο για να συζητήσουν τους τρόπους για την απομάκρυνση όλων των μαχητών και των αμάχων κατοίκων που επιθυμούν να φύγουν από το ανατολικό Χαλέπι.
Ο Λευκός Οίκος με ανακοίνωση του τόνισε πως οι ΗΠΑ «θα περιμένουν να δουν» κατά πόσον η Ρωσία θα τηρήσει αυτή την παύση στρατιωτικών επιχειρήσεων.

«Η προσέγγιση μας από την αρχή είναι ότι ακούμε προσεκτικά τις δηλώσεις των Ρώσων, αλλά ελέγχουμε εξονυχιστικά τις ενέργειες τους», τόνισε ο εκπρόσωπος της αμερικανικής προεδρίας Τζος Ερνεστ κατά την καθημερινή συνέντευξη Τύπου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

Λογαριασμοί στην Ελβετία, στη Σιγκαπούρη, στη Νήσο του Μαν. Η γαλλική Δικαιοσύνη αποφάνθηκε για τον Ζερόμ Καουζάκ. Καταδίκασε τον πρώην υπουργό Προϋπολογισμού τού Φρανσουά Ολάντ για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Και του έδειξε τον δρόμο της φυλακής, κυρίως επειδή αμαύρωσε την τιμή της Γαλλίας.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, η οποία άρχισε τον Σεπτέμβριο, η εισαγγελέας έχει ζητήσει την καταδίκη του Καουζάκ και έχει προτείνει ποινή φυλάκισης τριών ετών. Είχε επίσης ζητήσει την καταδίκη της πρώην συζύγου του, κάνοντας λόγο για μία «οικογενειακή ζωή θεμελιωμένη στην απάτη».

Αμφότεροι Καουζάκ και σύζυγος κατηγορούνται ότι διατηρούσαν παράνομους τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό επί δύο δεκαετίες. Έχουν ήδη πληρώσει στις γαλλικές Αρχές 2,3 εκατ. ευρώ.

Πλαστικός χειρουργός στο επάγγελμα, με ειδίκευση στη μεταμόσχευση μαλλιών, ο 64χρονος Καουζάκ υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2013.

«Αμαυρώσατε την τιμή αυτής της χώρας», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά η εισαγγελέας απευθυνόμενη στον πρώην υπουργό κατά τη διάρκεια της δίκης, τον Σεπτέμβριο. «Αυτό που δεν διορθώθηκε και ούτε πρόκειται να διορθωθεί, είναι η ζημιά για τη χώρα μας, η οποία έγινε περίγελος».

Το σκάνδαλο Καουζάκ υπήρξε ο πρώτος ισχυρός πονοκέφαλος στην «παραδειγματική Δημοκρατία» που πρέσβευε ο Ολάντ. Έκτοτε, η Γαλλία ενίσχυσε τους μηχανισμούς για την αντιμετώπιση της διαφθοράς με τη θέσπιση της Ανώτατης Αρχής για τη διαφάνεια στον δημόσιο βίο και τη συγκρότηση άλλων οργανισμών κατά της διαφοράς.

πηγή

Διαβάστε το ολόκληρο...

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΜΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥΣ

Στην καρδιά όλων των Ελλήνων αλλά και των δικαστών επιχειρούν να μιλήσουν οι 8 Τούρκοι αξιωματικοί με μια κοινή ευχαριστήρια δήλωση για τη σημερινή απόφαση του δικαστικού συμβουλίου.
«Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι με τη σημερινή απόφαση, η οποία αποδεικνύει ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αξίες» αναφέρουν. Σπεύδουν δε να προσθέσουν:
«Μη λησμονούμε ότι βρισκόμαστε στον τόπο που γέννησε την έννοια του ασύλου όπως σωστά είπε και ο εισαγγελέας σήμερα. Είμαστε βέβαιοι ότι στο τέλος θα επικρατήσει η Δικαιοσύνη. Εμείς και οι οικογένειες μας ευχαριστούμε όλους τους Έλληνες πολίτες για τη συμπάθεια και συμπαράσταση τους» .
Η δήλωση ήρθε λίγες ώρες μετά την απόφαση του δικαστικού συμβουλίου το οποίο αρνήθηκε την έκδοσή τους ενώ άγνωστο παραμένει αν η Εισαγγελία Εφετών θα προχωρήσει σε έφεση όπως συνέβη με την προηγούμενη απόφαση που τάχθηκε κατά της έκδοσης.
Υπενθυμίζεται ότι μετά τη σημερινή εξέλιξη με δύο αποφάσεις τους τα αρμόδια δικαστικά συμβούλια έχουν ταχθεί υπέρ της άποψης να μην εκδοθούν συνολικά οι πέντε από τους οκτώ Τούρκους ενώ για τρεις έχει αποφασιστεί το αντίθετο.
Πηγή: iefimerida.gr

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η Άγκυρα εμμένει στην προκλητική της στάση

Τουλάχιστον 7 αεροσκάφη πέταξαν πάνω από το Αιγαίο - Τα 4 ήταν οπλισμένα - Δύο από τις 18 παραβιάσεις εξελίχθηκαν σε εμπλοκές
Σε σωρεία παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου, δύο εκ των οποίων εξελίχθηκαν σε εμπλοκές, προχώρησε την Πέμπτη η Τουρκία, επιμένοντας στην προκλητική στάση που έχει επιλέξει να εφαρμόζει ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα και υπό το σκέπη των απειλών εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο προσφυγικό ζήτημα και των δηλώσεων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών της τουρκικής κυβέρνησης, οι οποίοι έχουν θέσει ακόμη και εδαφικό θέμα έναντι της Ελλάδας.
Πιο συγκεκριμένα, την Πέμπτη καταγράφηκαν 18 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και άλλες πέντε παραβάσεις του FIR Αθηνών. Οι δύο από τις παραβιάσεις εξελίχθηκαν σε αερομαχίες, ενώ 4 τουρκικά αεροσκάφη ήταν οπλισμένα.

Αναλυτικότερα, συνολικά 7 τουρκικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από το βορειοανατολικό, το κεντρικό και το νοτιοανατολικό Αιγαίο. Τα τουρκικά αεροπλάνα παρουσιάστηκαν σε δύο σχηματισμούς (4 αεροσκάφη και 2 αεροσκάφη αντίστοιχα), ενώ εντοπίστηκε και μία πτήση κατασκοπευτικού αεροσκάφους τύπου CN-235.

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι Έλληνες πιλότοι αναγνώρισαν και αναχαίτισαν τα τουρκικά αεροσκάφη σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική.
Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Σταύρος Λυγερός

Η Αγκυρα προσπαθεί να εμφανίσει το Αιγαίο σαν ένα πέλαγος όπου ναι μεν υπάρχουν ελληνικά νησιά σε όλη σχ εδόν την έκτασή του, αλλά αυτά δεν οριοθετούν τη θαλάσσια συνοριακή γραμμή των δύο χωρών
Μετά από μία μακρά περίοδο σχετικής ύφεσης, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εισέρχονται σε περίοδο έντασης και αβεβαιότητας. Το κλίμα αυτό καλλιεργείται συστηματικά τον τελευταίο καιρό από τον Ρετζέπ-Ταγίπ Ερντογάν με την προβολή ανοιχτά αναθεωρητικών - επεκτατικών διεκδικήσεων. Διεκδικήσεις οι οποίες είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από τον καλυμμένο επεκτατισμό του μετακεμαλικού καθεστώτος όπως τον βίωσε η Ελλάδα τις περασμένες δεκαετίες.
Δεν είναι μόνο η νεο-οθωμανική ιδεολογία που ωθεί τον Τούρκο πρόεδρο να αμφισβητεί ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάννης. Είναι κυρίως η γεωπολιτική ρευστοποίηση που συντελείται στα νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ρώσοι κλιμακώνουν τη στρατιωτική εμπλοκή τους επειδή ακριβώς επιδιώκουν να έχουν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του νέου χάρτη της περιοχής. Κεντρικός παίκτης σ’ αυτή τη στρατιωτική - διπλωματική διελκυστίνδα είναι ο κουρδικός παράγοντας. Οι μεν Κούρδοι του Ιράκ έχουν δημιουργήσει το δικό τους άτυπο κράτος. Οι δε Κούρδοι της Συρίας, στους οποίους κυριαρχεί πολιτικά το τοπικό παρακλάδι του PKK, βαδίζουν στον ίδιο δρόμο. Η Τουρκία βιώνει αυτές τις εξελίξεις ως γεωπολιτικό εφιάλτη λόγω του κουρδικού «καρκίνου» που έχει στους κόλπους της.


Σε δύο μέτωπα


Ειδικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Ερντογάν θεώρησε ότι στο πλαίσιο της κυοφορούμενης νέας τάξης πραγμάτων στην περιοχή μεθοδεύεται όχι μόνο η δική του εξόντωση, αλλά και ο ακρωτηριασμός της Τουρκίας. Τα γεγονότα αυτά τον εξώθησαν να εμπλέξει στρατιωτικά τη χώρα του και στα δύο μέτωπα: έστειλε Στρατό και στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία.

Στο βόρειο Ιράκ οι Τούρκοι έχουν φτιάξει μία βάση στη μεθοριακή πόλη Μπασίκα επιδιώκοντας να συμμετάσχουν στην ανακατάληψη της Μοσούλης από το Ισλαμικό Κράτος. Οπως είχε δηλώσει ο Ερντογάν, «θα είμαστε στη μάχη για να είμαστε και στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων». Ομολογημένος στόχος του είναι να βάλει στο χέρι την πετρελαιοφόρο επαρχία της Μοσούλης. Γι’ αυτόν τον λόγο ούτε οι Κούρδοι, ούτε η Βαγδάτη ήθελαν τους Τούρκους στον συνασπισμό των δυνάμεων που πολιορκεί τη Μοσούλη. Ετσι, η Ουάσινγκτον τους απέκλεισε. Αυτό σημαίνει ότι οι νεο-οθωμανοί θα μείνουν χωρίς καρέκλα στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Και όχι μόνο αυτό. Η άρνηση των Τούρκων να αποσυρθούν από την ιρακινή επικράτεια οδήγησε τη Βαγδάτη όχι μόνο να νομιμοποιήσει μία ελεγχόμενη από το ΡΚΚ πολιτοφυλακή Κούρδων Γεζίντι, αλλά και να τους εξοπλίσει με κρατικούς πόρους. Το ίδιο κάνουν και οι Αμερικανοί.

Εξίσου προβληματική είναι και η κατάσταση των Τούρκων στη Συρία. Οπως είναι γνωστό, μία τουρκική δύναμη, επικουρούμενη από ισλαμικές πολιτοφυλακές, έχει εισβάλει στη βόρεια Συρία με την ανοχή και των Αμερικανών και των Ρώσων με σκοπό να δημιουργήσει μια συνοριακή ζώνη.

Στις 24 Νοεμβρίου, πρώτη επέτειο από την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού από τουρκικό F-16, δύο συριακά αεροσκάφη βομβάρδισαν το στρατηγείο των Τούρκων λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αλ Μπαμπ, αφήνοντας πίσω αρκετούς νεκρούς και τραυματίες.
Ο βομβαρδισμός δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των Ρώσων, οι οποίοι ελέγχουν τον εναέριο χώρο της Συρίας. Το γεγονός μάλιστα ότι έγινε τη συγκεκριμένη σημαδιακή ημερομηνία αποτελεί και μία έμμεση εκδίκηση από την πλευρά της Μόσχας. Μπορεί ο Βλαντιμίρ Πούτιν να φλερτάρει πολιτικά με τον Ερντογάν, αλλά πρόκειται για λυκοφιλία. Ο Τούρκος πρόεδρος πήρε το μήνυμα και αυτό προκύπτει από τρία στοιχεία:

■ Πρώτον, από την υποτονική αντίδραση της Αγκυρας στον βομβαρδισμό.

■ Δεύτερον, από το γεγονός ότι οι Τούρκοι σταμάτησαν την προέλασή τους προς την Αλ Μπαμπ.

■ Τρίτον, από την αναδίπλωση της Αγκυρας όταν η Μόσχα αντέδρασε δημοσίως στη δήλωση Ερντογάν ότι σκοπός του είναι η ανατροπή του Ασαντ.

Ο Ερντογάν όμως έχει ζωτική ανάγκη από έστω και συμβολικές νίκες. Στην Αγκυρα μάλιστα τείνει να επικρατήσει η επικίνδυνη αντίληψη ότι ναι μεν στο Ιράκ και στη Συρία υπάρχουν αμερικανικά και ρωσικά εμπόδια, αλλά δεν ισχύει το ίδιο στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Με άλλα λόγια, τείνει να επικρατήσει η αντίληψη ότι στα δύο αυτά μέτωπα με τον Ελληνισμό υπάρχουν περιθώρια για εύκολα γεωπολιτικά κέρδη. Στο Κυπριακό οι Τούρκοι προτιμούν μία λύση τύπου Ανάν. Κι αυτό επειδή θα τους επιτρέψει όχι μόνο να παραμείνουν στρατιωτικά στη Μεγαλόνησο, αλλά και να θέσουν υπό γεωπολιτική ομηρία και το ελληνοκυπριακό κρατίδιο. Εάν, όμως, η Αθήνα αρνηθεί μέχρι τέλους να συμπράξει σε μια συνθήκη εγγυήσεων, δηλαδή στη νομιμοποίηση του στρατού κατοχής, το ενδεχόμενο προσάρτησης των Κατεχομένων δεν είναι απίθανο. Ο πειρασμός του Ερντογάν να επεκτείνει και τυπικά την τουρκική επικράτεια για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1930 θα είναι μεγάλος λόγω του ισχυρού πολιτικού συμβολισμού.

Στο ελληνοτουρκικό μέτωπο το έδαφος είναι στρωμένο. Από το 1973 που διεκδίκησε την υφαλοκρηπίδα του ανατολικού Αιγαίου η Αγκυρα οικοδομεί τις προϋποθέσεις μιας ιδιότυπης πολιορκίας των ελληνικών νησιών, η οποία προοπτικά θα της επέτρεπε να εγείρει και εδαφικές διεκδικήσεις. Εμφάνιζε τη νησιώτικη αλυσίδα από τη Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο να «κάθεται» σε τουρκική υφαλοκρηπίδα και να περιβάλλεται από εναέριο χώρο ελεγχόμενο από την Τουρκία.

Το επόμενο κρίσιμο βήμα έγινε στις αρχές του 1996 με την προβολή της θεωρίας περί «γκρίζων ζωνών», η οποία και προκάλεσε την κρίση στα Ιμια. Τότε, για πρώτη φορά η Τουρκία όχι μόνο διεκδίκησε ελληνικό έδαφος, αλλά και δημιούργησε τετελεσμένο. Η πρόκληση κρίσης και η απειλή πολέμου υποχρέωσαν την Αθήνα ουσιαστικά να αποδεχτεί το «γκριζάρισμα» των δύο αυτών βραχονησίδων. Η πάγια τακτική της Αγκυρας είναι να εγείρει μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις και στη συνέχεια να καλεί την Αθήνα να διαπραγματευτεί, δηλαδή να μοιράσει τα ελληνικά δικαιώματα. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιεί την άσκηση στρατιωτικής πίεσης ως διπλωματικό όπλο.

Η Ιστορία διδάσκει πως όταν η Αγκυρα προσθέτει μία νέα μονομερή διεκδίκηση στο καλάθι των Ελληνοτουρκικών, δεν την ξεχνάει. Την καλλιεργεί με επιμονή και συστηματικότητα ώστε να την εγγράψει στη συνείδηση του διεθνούς συστήματος ως υπαρκτή διαφορά που χρειάζεται επίλυση μέσω συμβιβασμού. Η ευθεία αμφισβήτηση της Λωζάνης από τον Ερντογάν ειπώθηκε για να μπει στο τραπέζι. Η υπόθεση των Ιμίων κατέστη ζωτικής σημασίας επειδή χρησιμοποιήθηκε πιλοτικά για την προώθηση της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών». Το τουρκικό διάβημα (29-1-1996) ήγειρε ευρύτερη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας. Στόχος των Τούρκων δεν ήταν να επεκτείνουν κατά δύο-τρία μίλια δυτικότερα τα σύνορα, αλλά να μετατρέψουν σε «γκρίζα ζώνη» ένα μεγάλο τμήμα του Αιγαίου.

Η Αγκυρα προσπαθεί να εμφανίσει το Αιγαίο σαν ένα πέλαγος όπου ναι μεν υπάρχουν ελληνικά νησιά σε όλη σχεδόν την έκτασή του, αλλά αυτά δεν οριοθετούν τη θαλάσσια συνοριακή γραμμή των δύο χωρών. Το Αιγαίο, όμως, δεν είναι μία θάλασσα που απλώς παρεμβάλλεται μεταξύ δύο παράκτιων χωρών, όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι. Η μισή περίπου έκτασή του είναι ελληνικός εθνικός χώρος. Και ο υπόλοιπος είναι διεθνής χώρος, ο οποίος όμως συνδέει ελληνικά νησιά με την ηπειρωτική Ελλάδα. Κατά συνέπεια, η θάλασσα αυτή δεν έχει την ίδια σημασία για τις δύο χώρες. Γι’ αυτό και τα εκτός Διεθνούς Δικαίου μέτρα που τις εξισώνουν λειτουργούν προς όφελος της Τουρκίας.

Είναι προφανές ότι εάν η Τουρκία αποκτούσε την κυριαρχία έστω και μιας μόνο βραχονησίδας δυτικά της αλυσίδας Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος-Χίος-Σάμος-Κάλυμνος-Κως- Ρόδος-Καστελόριζο, όχι μόνο θα ανέτρεπε το υφιστάμενο νομικό καθεστώς, αλλά και θα άλλαζε ριζικά τον χαρακτήρα του Αιγαίου. Η δήλωση της πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ εκείνη την εποχή στην εφημερίδα «Χουριέτ» ήταν σαφέστατη: «Μέχρι τώρα η Τουρκία υποσυνείδητα αποδεχόταν ότι τα νησιά αυτά έμπρακτα ανήκουν στην Ελλάδα. Εμείς θα το αλλάξουμε αυτό». Ελάχιστες ημέρες μετά την κρίση (3-2-1996) η Τσιλέρ είχε δηλώσει ότι θα φέρει στο διεθνές προσκήνιο το καθεστώς 1.000 περίπου νησίδων και βραχονησίδων που αποτελούν τουρκικό έδαφος! Το 1998, ο τότε Τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ (δήλωση στη «Χουριέτ») είχε κατεβάσει τον αριθμό ισχυριζόμενος ότι 132 νησίδες ανήκουν στην Τουρκία! Ετσι έφτασαν στο σημείο να διεκδικούν και τη Γαύδο!

Η Αγκυρα πάτησε στο προηγούμενο των Ιμίων για να αποσταθεροποιήσει την ελληνική κυριαρχία και σε κατοικημένες νησίδες. Στις 29-1-1996 είχε ονομαστικά αναφέρει ως «γκρίζες ζώνες» όχι μόνο τα Ιμια, αλλά και τα κατοικημένα νησιά Ψέριμο και Φούρνους! Από τη δεκαετία του 2000 η Τουρκία συμπεριφέρεται σαν το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι να είναι δικό της έδαφος. Η διεκδίκηση έχει μετεξελιχθεί από θεωρητική σε έμπρακτη. Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο τη νησίδα Παναγιά και τις Οινούσσες, κοντά στη Χίο.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ενώ η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση χαρακτήρισε απαράδεκτη την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης και αντιτίθεται στις στρατιωτικές περιπέτειες του Ερντογάν στο Ιράκ και στη Συρία, πλειοδοτεί σε εθνικισμό-επεκτατισμό έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Αυτές τις ημέρες ο αρχηγός της Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δήλωσε ότι 18 τουρκικές νησίδες είναι υπό ελληνική κατοχή (!) και η τουρκική κυβέρνηση αδιαφορεί. Ουσιαστικά την κάλεσε να αναλάβει δράση. Δεν είναι η πρώτη φορά. Πριν από καιρό είχε δηλώσει: «Ας κοιτάξει (ο Ερντογάν) τα 16 νησιά που επί της εποχής του παραδόθηκαν και όπου υψώθηκε ελληνική σημαία»! Απαντώντας σ’ αυτή την πίεση, ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος Μεβλούτ Τσαβούσογλου έγραψε αυτές τις ημέρες άρθρο στη «Μιλιέτ» για να ισχυριστεί ότι τα Ιμια είναι τουρκικά.

Οι κεμαλιστές κατηγορούν τον Ερντογάν ότι δεν διεκδίκησε με αποφασιστικότητα τα κατοικημένα ελληνικά νησιά που η Αγκυρα θεωρεί γκρίζες ζώνες. Οι νεο-οθωμανοί είναι εξίσου εθνικιστές με τους κεμαλιστές. Στα Ελληνοτουρκικά άλλωστε είχε από νωρίς επέλθει μία ώσμωση μεταξύ των δύο βασικών τουρκικών ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων. Για χρόνια, όμως, ο Ερντογάν εμφανιζόταν πιο ευέλικτος και λιγότερο επιθετικός. Η αιτία ήταν πως προτεραιότητά του ήταν ο εσωτερικός πόλεμος με το κεμαλικό «βαθύ κράτος». Μία κρίση με την Ελλάδα θα έδινε στους αντιπάλους του χώρο και ευκαιρία να τον ανατρέψουν.
Αυτή η αναστολή σήμερα δεν υφίσταται. Εκτός αυτού, ο Τούρκος πρόεδρος δεν μπορεί να εδραιωθεί ως εθνικός ηγέτης μόνο με καταστολή και εκκαθαρίσεις. Χρειάζεται και ένα ιδεολογικό όχημα. Για να συσπειρώσει γύρω του την κρατική γραφειοκρατία και κυρίως τους στρατιωτικούς, οι οποίοι δέχθηκαν ισχυρό πλήγμα, ο Τούρκος πρόεδρος παίζει δυνατά το χαρτί του εθνικισμού-επεκτατισμού. Αυτός άλλωστε είναι ο κοινός παρονομαστής, καθότι αποτελεί τον πυρήνα της τουρκικής κρατικής ιδεολογίας.
Πρώτο Θέμα

Διαβάστε το ολόκληρο...

Παναγιώτης Μπαλακτάρης

Η ιδεοληπτική πολιτική μιας άφρονος κυβερνήσεως, όπως υλοποιήθηκε από την 25η Ιανουαρίου 2015 και έπειτα, έχει αποτελέσει τη θρυαλλίδα των εξαιρετικώς δυσάρεστων εξελίξεων στα νησιά του Βορείου Αιγαίου.

Οι μετανάστες που μετακινήθηκαν βιαίως και εγκληματικώς από τους καταυλισμούς της Τουρκίας, με προορισμό την Ελλάδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, βιώνουν το δικό τους δράμα. Ο αριθμός των θανάτων μεταναστών – ενηλίκων και μικρών παιδιών – το 2015 στη Μεσόγειο συγκλονίζει. Για όλες αυτές τις ανθρώπινες τραγωδίες κάποιοι προειδοποιούσαν εξαρχής τους κρατούντες, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Το κόστος σε ανθρώπινες ζωές ανυπολόγιστο. Οι ευθύνες προσωποποιημένες.

Μετά την έξαρση της απάνθρωπης αμέλειας εκπροσώπων της εκτελεστικής εξουσίας, το πρόβλημα περιορίσθηκε κυρίως εξαιτίας της αρνήσεως κρατών του λεγομένου «βαλκανικού διαδρόμου» να συνεχισθεί η κατάσταση παρατεταμένης ανομίας. Έτσι, ο διάδρομος αυτός έκλεισε και όλες οι πλευρές – θύτης (Τουρκία) και αγωγοί (χώρες διελεύσεως) – κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η συναφθείσα συμφωνία εγκλώβισε μετανάστες και πρόσφυγες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, επιβάλλοντας απαγόρευση μετακινήσεώς τους στην ενδοχώρα, προκαλώντας ένα εκρηκτικό μείγμα στις ακριτικές νησιωτικές μας περιοχές.

Στη Λέσβο οι μετανάστες φτάνουν τις 6.000, στη Χίο είναι 4.300 και στη Σάμο περίπου 2.500. Εν ολίγοις, έχουν ξεπεράσει τον αριθμό των 12.000 σε περιοχές που είναι εθνικώς ευαίσθητες και γι’ αυτό ευάλωτες. Η υπερσυγκέντρωση μεταναστών εκεί δημιουργεί ευρύτερα ζητήματα ασφαλείας. Οι κάτοικοι των νησιών έχουν φτάσει στα όρια της υπομονής τους πρωτίστως επειδή διαπιστώνουν την αδιαφορία του κεντρικού κράτους. Οι πληθυσμοί των μεταναστών που έχουν στοιβαχτεί σε ακατάλληλες υποδομές προκαλούν αναταραχές, οι οποίες μπορούν να καταλήξουν σε γενικότερη αποσταθεροποίηση των περιοχών. Λόγω αυτού του γεγονότος, ήδη πριν μερικές ημέρες στη Χίο διετάχθη η θέση σε επιφυλακή του εκεί στρατιωτικού σχηματισμού, προκειμένου να μην τεθεί η κατάσταση εκτός ελέγχου.

Η μεγάλη εικόνα που έχει διαμορφωθεί και στην οποία είναι ανάγκη να επικεντρωθούμε αποδεικνύει, ότι η παρουσία μεταναστών στα νησιά μας ελλοχεύει κινδύνους για την ασφάλεια της πατρίδος μας. Οι κίνδυνοι αυτοί είναι ενδεχόμενο να λάβουν διάφορες μορφές, από αυτήν της προβοκάτσιας έως αυτήν της επιπολαιότητος, με συνέπεια ισχυρό πλήγμα στα εθνικά μας συμφέροντα, που μπορεί να αγγίζει ακόμη και τον πυρήνα της αμφισβητήσεως ελληνικού εδάφους.

Η κομματική διχόνοια και ο συμφεροντολογικός διχασμός που έχουν λεηλατήσει ό,τι υγιές εν Ελλάδι έχουν επηρεάσει και τον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβανόμεθα το εθνικό συμφέρον. Κι αυτό καθορίζεται αποκλειστικώς από τις ανάγκες της πατρίδος και όχι από άλλες τινές ιδεοληψίες.
Δημοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ στις 3-4/12

Διαβάστε το ολόκληρο...

A supporter holds a flag depicting Turkish President Tayyip Erdogan during a pro-government demonstration in Ankara, Turkey, July 20, 2016. REUTERS/Baz Ratner.
Michael Rubin, AEI
Μετάφραση στα ελληνικά: Παναγιώτης Μπαλακτάρης
Το 1970, η Βενεζουέλα δεν ήταν μόνο η πλουσιότερη χώρα στη Νότια Αμερική, αλλά επίσης μία από τις είκοσι πλουσιότερες χώρες στη Γη. Εφοδιασμένοι με αέριο και άλλους φυσικούς πόρους, οι Βενεζουελάνοι απολάμβαναν ένα κατά κεφαλήν εισόδημα όχι πολύ κάτω του αντίστοιχου του Ηνωμένου Βασιλείου. Υπήρχε εισοδηματική ανισότητα, αλλά το μέλλον φάνταζε λαμπρό.

Μετά ήρθε ο Ούγκο Τσάβεζ, ένας πρώην αξιωματικός του στρατού ο οποίος είχε φυλακιστεί ως πρωταίτιος του πραξικοπήματος του 1992. Εναντίον της διαταραχής που προκλήθηκε από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και την αβεβαιότητα, η λαϊκιστική ρητορική του Τσάβεζ είχε απήχηση, ιδίως στους Βενεζουελάνους οι οποίοι ένιωθαν ότι είχαν αφεθεί πίσω. Στο πλαίσιο του πολιτικού κυνισμού, της απογοήτευσης από τους κρατούντες πολιτικούς και την εισοδηματική ανισότητα, ο Τσάβεζ κέρδισε το 56% των ψήφων.

Ποτέ δεν κοίταξε πίσω. Δίωξε την τάξη των τεχνοκρατών και τοποθέτησε τους δικούς του ιδεολογικούς συνοδοιπόρους σε θέσεις εξουσίας. Έλαβε δραστικά μέτρα εναντίον των μέσων ενημέρωσης για να περιορίσει την κριτική και τα τυχόν αφηγήματα που θα έρχονταν σε αντίθεση με τις διακηρύξεις της δικής του κυβέρνησης. Η οικονομία της Βενεζουέλας έφθινε. Σίγουρα, η πτώση στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου που επηρεάζουν τη χώρα προκάλεσαν πλήγμα στη Βενεζουέλα, αλλά αυτό από μόνο του δεν εξηγεί την κακή κατάσταση της Βενεζουέλας σήμερα: Έπειτα, οι τιμές του πετρελαίου είχαν πέσει και κατά το παρελθόν αλλά δεν είχαν ποτέ την παραλυτική επίδραση που είχαν με το καθεστώς του Τσάβεζ.

Πίσω στην Τουρκία: Εάν οι αναλυτές αντικαταστήσουν τον Ισλαμισμό με τον σοσιαλισμό, η άνοδος του Ερντογάν θυμίζει παράξενα τον Τσάβεζ. Ναι, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην πορεία και την ιστορία αμφοτέρων∙ πάντα υπάρχουν σε κάθε αναλογία: ο Τσάβεζ ήταν στρατιωτικός∙ ο Ερντογάν δεν ήταν. Ο Τσάβεζ ήταν σοσιαλιστής, ο Ερντογάν, τουλάχιστον αρχικά, αγκάλιασε την ελεύθερη αγορά.

Αλλά οι ομοιότητες υπερισχύουν των διαφορών. Αμφότεροι μεγάλωναν φτωχοί. Αμφότεροι εξέτισαν ποινή στη φυλακή. Αμφότεροι ήταν ανίκανοι να κρύψουν την περιφρόνησή τους για το Σύνταγμα. Αμφότεροι είχαν ως προτεραιότητα την προσωπική εξουσία. Όπως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία, ο Τσάβεζ αναγνώρισε ότι ένας ανεξάρτητος Τύπος θα μπορούσε να εμποδίσει τον σκοπό του και έτσι έλαβε δραστικά μέτρα (ακόμη και σήμερα, όμως, η Βενεζουέλα απολαμβάνει έναν Τύπο πιο αδέσμευτο από αυτόν της Τουρκίας). Αμφότεροι χρησιμοποίησαν το μονοπώλιο στον Τύπο για να προωθήσουν θεωρίες συνωμοσίας και να αποφύγουν την προσωπική ευθύνη. Ενώ ισχυρίζονταν ότι προστατεύουν τους φτωχούς, αμφότεροι εμφανίζονταν να πλουτίζουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.

Πράγματι, στα πρώιμα χρόνια του, ο Ερντογάν εμφανίσθηκε να έχει βάλει την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας σε ταχεία πορεία, ενώ ο Τσάβεζ προκάλεσε αιμορραγία στην οικονομία της Βενεζουέλας εξαρχής. Ο Ερντογάν εφάρμοσε μεταρρυθμίσεις, μερικές διακοσμητικές μερικές πραγματικές, και η τουρκική οικονομία απογειώθηκε. Εκ των υστέρων, όμως, φάνηκε ότι αυτό είχε να κάνει με το δημογραφικό ισοζύγιο παρά με τις ενέργειες του Ερντογάν, ίσως βοηθήθηκε μάλιστα από ένα «μαύρο» ταμείο που γέμιζε από πλούσια κράτη του Κόλπου, όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία.

Αλλά αυτό που ήταν το θανάσιμο πλήγμα για την βενεζουελανική οικονομία και μπορεί να είναι και για της Τουρκίας είναι η ιεράρχηση των πολιτικών πάνω από την οικονομία στη χάραξη της πολιτικής στρατηγικής, σε συνδυασμό με την ευρεία άρνηση της πραγματικότητας. Τους τελευταίους δύο μήνες, το νόμισμα της Τουρκίας έχει χάσει σχεδόν το 15% της αξίας του έναντι του δολλαρίου και αυτό είναι η αρχή μιας ανησυχητικής παρακμής. Ο Ερντογάν ανταποκρίθηκε με μια ομιλία καύχησης για την οικονομική ανάπτυξη στη διάρκεια της θητείας του. «Η σημερινή Τουρκία είναι 3 φορές πλουσιότερη από ό,τι ήταν πριν από 14 χρόνια», δήλωσε ο Ερντογάν. Αυτά είναι ανοησίες∙ η αλήθεια είναι ότι το πραγματικό ΑΕΠ της Τουρκίας αυξήθηκε κατά 65%, μακράν λιγότερο από τις περισσότερες αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες αγορές. Οι Τούρκοι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να φωνάξουν στον Ερντογάν για τα ψέματα, όμως, διότι το να το κάνουν μπορεί να σημαίνει την απώλεια της εργασίας τους ή φυλάκιση.

Δεν είναι μόνο τα ψεύδη του Ερντογάν, που απειλούν την οικονομία, ωστόσο, αλλά μάλλον η λήψη αποφάσεων που περιστρέφεται γύρω από την πολιτική βεντέτα παρά από το κράτος δικαίου. Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου σαν δικαιολογία για να διώξει περισσότερους από 1.500 υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών. Έχει δεσμεύσει τράπεζες και εταιρείες. Τέτοιες ενέργειες έχουν επιπτώσεις. Τον Σεπτέμβριο, ο οίκος αξιολόγησης Moody’s υποβάθμισε τα ομόλογα της Τουρκίας στην κατηγορία σκουπίδια. Οι διεθνείς δανειστές αποφεύγουν τις τουρκικές τράπεζες. Οι Τούρκοι επιχειρηματίες επίσης είτε φεύγουν από τη χώρα, είτε απομακρύνουν τις οικονομίες τους εκτός συνόρων.

Ο Ερντογάν ανταποκρίθηκε με περισσότερες συνωμοσίες και «στυλώνοντας τα πόδια». Έχει κατά καιρούς αναφερθεί σε ένα «λόμπυ των επιτοκίων», το οποίο εκείνος πιστεύει α) ότι υπάρχει και β) ότι στρέφεται εναντίον του. Πιο πρόσφατα, ο ίδιος κάλεσε τους Τούρκους να πουλήσουν τα δολλάριά τους για να στηρίξουν το εθνικό νόμισμα της Τουρκίας. «Αγαπητό μου έθνος, σε αγαπώ για χάρη του Αλλάχ», είπε. «Καλώ όσους έχουν αποταμιεύσεις σε συνάλλαγμα κάτω από το στρώμα τους να τις μετατρέψουν σε χρυσό ή τουρκική λίρα, ώστε να αυξηθεί η τιμή της τουρκικής λίρας, να αυξηθεί η τιμή του χρυσού. Γιατί, στο καλό, θα πρέπει να ενισχύουμε την αξία των ξένων νομισμάτων;» πρόσθεσε. «Αν το κάνετε αυτό και κάνετε αυτό το βήμα, τα τεχνάσματα κάποιων θα αποτύχουν.» (Καμία λέξη μέχρι στιγμής για το εάν ο ίδιος ο Ερντογάν έχει πουλήσει τα δισεκατομμύρια δολλάρια που στις τηλεφωνικές συνομιλίες που διέρρευσαν πρότεινε στην οικογένειά του να φυλάει στα ανακτορικά σπίτια της ή σε διάφορους λογαριασμούς στις ελβετικές τράπεζες). Οι Τούρκοι που αναλύουν τέτοια ζητήματα λένε ότι trolls από το κόμμα του έχουν αρχίσει να οργανώνουν εκστρατείες εναντίον των χρηματιστηρίων των ΗΠΑ και της Bank of America για την υποτιθέμενη κριτική τους κατά της Τουρκίας.

Η οικονομία της Τουρκίας είναι και πιο ποικιλόμορφη και λιγότερο εξαρτώμενη από τα ενεργειακά από ό,τι της Βενεζουέλας και έτσι η Τουρκία δεν έχει πέσει πολύ έως τώρα, αλλά οι Τούρκοι θα πρέπει να είναι πολύ ανήσυχοι για το μέλλον τους. Οι εκτελεστικοί εξαναγκασμοί και οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης είναι εθιστικές. Όταν οι πολιτικές ατζέντες μεταβάλλουν το κράτος δικαίου, οι επενδυτές πάνε αλλού. Οι Τούρκοι μπορεί να παρηγορούνται με την ιδέα ότι η οικονομία τους είναι πολύ ισχυρή για να επιτρέψει την καταστροφή της από τη μεγαλομανία ενός ανθρώπου, αλλά και οι Βενεζουελάνοι βολεύτηκαν κάποτε με αυτό το ψέμα.
http://www.aei.org/publication/could-turkey-become-venezuela/

Διαβάστε το ολόκληρο...

Η Σπηλιά του Κύκλωπα, στη Μάκρη Αλεξανδρουπόλεως
Τέλη της δεκαετίας του ’60 οι Γερμανοί απεφάσισαν να δημιουργήσουν ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων κάτω από την πλατεία, την ευρισκόμενη προ του καθεδρικού ναού της Κολωνίας. Ο ναός είναι γοτθικού ρυθμού και έχει δύο κωδωνοστάσια ύψους 167 μέτρων έκαστο. Αποτελεί το μεγαλύτερο αξιοθέατο της πόλεως. Πιθανολογούταν και τότε, ότι κάπου εκεί πλησίον θα έπρεπε να ευρίσκεται το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος της πόλεως. Και η Γερμανία διαθέτει Αρχαιολογική Υπηρεσία, ανάλογη της Ελληνικής. Η διαφορά έγκειται εις το ότι η Γερμανική Αρχαιολογική Υπηρεσία φροντίζει πράγματι τόσον για τις αρχαιότητες εις την Γερμανία όσο και για την πρόοδο της σημερινής Γερμανίας. Δεν ασκεί δικτατορία, δεν πνίγει την πρόοδο και προ παντός δεν είναι ούτε υστερική ούτε ανέχεται διαπλεκόμενα συμφέροντα.

Άρχισαν, λοιπόν, οι ανασκαφές για την κατασκευή του μεγάλου υπογείου γκαράζ αυτοκινήτων και ευρέθηκε το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος. Αμέσως, τονίζομε το «αμέσως», όχι μετά από μερικά χρόνια, το τείχος απομονώθηκε, περιβλήθηκε από ισχυρούς υαλοπίνακες και συνεχίσθηκε η κατασκευή του υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Σήμερα, όποιος χρησιμοποιεί τον χώρο αυτό έχει την δυνατότητα να δει το αρχαίο ρωμαϊκό τείχος μέσα εις την προθήκη του.

Ποίος ενθυμείται τι έγινε εις την Πλατεία Κοτζιά, εις το κέντρο την Αθηνών και απέναντι από το Δημαρχείο της Αθήνας, όταν ανασκάφηκε για την κατασκευή επίσης υπογείου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων; Ευρέθηκε αρχαίο ελληνιστικό-ρωμαϊκό νεκροταφείο. Επενέβησαν οι Νεοσουλτάνοι της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας μας, το έργο σταμάτησε και έμεινε περίπου για μία δεκαπενταετία ο λάκκος μόνον. Θα μπορούσατε να τον «θαυμάσετε» και σήμερα, αν ο τεράστιος λάκκος δεν γέμιζε σκουπίδια και δεν καθίστατο «πάρκο» τεραστίων αρουραίων εκ της πλησίον ευρισκομένης κρεαταγοράς των Αθηνών. Οι περίοικοι ξεσηκώθηκαν και το «Κράτος του Κολωνακίου» αναγκάσθηκε να περατώσει το έργο.

Έτσι συμπεριφέρεται η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία, προκειμένου, λέει, να προστατεύσει την εθνική κληρονομιά. Βεβαίως, εθνική κληρονομιά θεωρείται εις το «Κράτος του Κολωνακίου» κυρίως ότι ευρίσκεται εις την Αττική ή έστω πλησίον των μεγάλων αστικών κέντρων. Η Ανατ. Μακεδονία-Θράκη δεν έχει μεγάλα αστικά κέντρα και, συνεπώς, είναι «παρακατιανή», και εις αυτό συμβάλλουν, δια της ανοχής των τόσον η Τοπική Αυτοδιοίκηση με την Περιφέρεια όσον και οι τοπικές κοινωνίες. Όλη η περιοχή έχει πολλά ιστορικά μνημεία, αρχαία και βυζαντινά, αλλά και Μεταβυζαντινής Περιόδου. Δεν αξιοποιούνται όμως, διότι ουδείς ενδιαφέρεται για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Μία από τις γυναίκες του Πριάμου ήτο η Καστιάνειρα, από την Αισύμη της Θράκης. Ο Δάρδανος, ο προπάππους του Πριάμου, καταγόταν από την Σαπαία Θράκης. Υπάρχουν ακόμη τα ίχνη των. Αλλά δεν έχουν αξιοποιηθεί, όπως δεν έχει αξιοποιηθεί και η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου εις την Μάκρη του Έβρου, κοντά εις την Αλεξανδρούπολη. Η σπηλιά αυτή υπάρχει, είναι γνωστή από τον Όμηρο και ευρίσκεται 150 μέτρα από την θάλασσα.

Δεν γνωρίζω πόσοι Θρακιώτες, πόσοι Έλληνες, έχουν ποτέ επισκεφθεί την σπηλιά αυτή. Γνωρίζω όμως, ότι τουρίστες, που επισκέπτονται την Θράκη, αλλά και κατά την πορεία τους προς την Κωνσταντινούπολη, θέλουν να την επισκεφθούν. Έχουν διαβάσει Όμηρο και γνωρίζουν την ύπαρξή της. Εύχομαι εις όλους τους Θρακιώτες να μη δεχθούν ένα ξένο επισκέπτη, ο οποίος να τους ζητήσει, να του δείξουν την Σπηλιά του Κύκλωπα. Διότι αν τους την δείξει, θα εντραπεί, ότι είναι Έλληνας. Διότι η Σπηλιά του Κύκλωπα Πολυφήμου, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν αποτελεί, δυστυχώς, αξιοθέατο, αλλά ένα κοπρόλακκο, ανάλογο εκείνου της Πλατείας Κοτζιά, που άνω της δεκαπενταετίας «κοσμούσε» το Κέντρο των Αθηνών.

Αυτά είναι τα χάλια και η κατάντια όλων, και του «Κράτους του Κολωνακίου» και των τελείως Ανεπαρκών της Τοπικής Αδιαφορίας και Διαφθοράς.

‘Ελληνες! Η Ελλάς, το Αιώνιο Λίκνο του Πολιτισμού αν κατά την μακραίωνη πορεία της Ιστορίας της καταλήφθηκε από βαρβάρους, δεν υποτάχθηκε ποτέ, άντεξε και αντιστάθηκε. Όμως για το σημερινό δράμα της Πατρίδας μας, το οποίο δεν έχει τελειωμό, ευθύνονται οι Ψεύτες, Λαοκάπηλοι και Προδότες της, οι οποίοι με την ψήφο των Ελλήνων λεηλατούσαν επί δεκαετίες την Πατρίδα μας και τον μόχθο των Ελλήνων. Τώρα και πάλιν για την δική τους και μόνο σωτηρία, οι μόνοι υπαίτιοι για την κατάντια μας, την χρεοκοπία και την εθνική καταστροφή, παρά την θέληση του Ελληνικού Λαού, τώρα και με τα θανατηφόρα Μνημόνια ταπεινώνουν τους ‘Ελληνες, ξεπουλάνε και εκποιούνε την Πατρίδα μας, οδηγούνε αυτή και τον Λαό μας εις την έσχατη εξαθλίωση και την αιώνια υποδούλωση.

‘Ελληνες! Η σωτηρία της Πατρίδας μας, η επανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, η αποκατάσταση της τιμής του Έθνους μας, η ανάκτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μας, αλλά και η τιμωρία όλων των υπευθύνων και επικίνδυνων εθνομηδενιστών είναι εθνική υπόθεση και ευθύνη μόνον όλων των Ελλήνων.
Ύστατη έκκληση! Ελληνες, η Πατρίδα μας κινδυνεύει. Αντισταθείτε με εθνική ομοψυχία!
Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.

https://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/12/blog-post_695.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

Τεράστιο σκάνδαλο και νεκρική σιγή

Του Μιχαήλ Στυλιανού
Στην πρόσφατη συναρπαστική συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό της Λαμίας, για τη τρέχουσα κρίση κραυγαλέας Νέο-Οθωμανικής βουλιμίας του Ταγίπ Ερντογάν σε βάρος της χώρας μας, τα αίτια και τα όρια επικινδυνότητάς της, ο στρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας κ. Σάββας Καλεντερίδης, απάντησε και σε μιαν ερώτηση για τα ενδεχόμενα «αυτενέργειας» ορισμένων μυστικών υπηρεσιών. Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική. Οι κρατικές μυστικές υπηρεσίες ενεργούν πάντοτε κατά τις εντολές των οικείων κυβερνήσεων, εβεβαίωσε.

Την επομένη της συνεντεύξεως, από το θησαυροφυλάκιο παραβιασμένων από την Γουϊκιλήκς κρατικών αποκρύφων διοχετεύοντο στην διεθνή δημοσιότητα στοιχεία που σε εποχές ομαλής λειτουργίας του υποθετικού δημοκρατικού πολιτεύματος θα προκαλούσαν στη Γερμανία δημοσιογραφικό πάταγο και πολιτικό σεισμό, αφού απεκάλυπταν ότι η γερμανική υπηρεσία μυστικών πληροφοριών BND κατασκόπευε Γερμανούς πολίτες , επιχειρήσεις και κυβέρνηση για λογαριασμό της CIA !

Η είδηση ότι η εθνική μυστική υπηρεσία της Γερμανίας ενεργούσε ως πράκτορας ξένης δυνάμεως, στην οποία μετέδιδε μυστικά του κράτους, των επιχειρήσεων και Γερμανών πολιτών, δηλαδή διέπραττε εκ συστήματος το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας , περιέργως δεν συνετάραξε τις τρείς εξουσίες στη Γερμανία ούτε τις πειθαρχημένες ευαισθησίες των λειτουργών της λεγόμενης « 4ης Εξουσίας», των ΜΜΕ. Είναι αμφίβολο αν η είδηση δημοσιεύθηκε καν, αφού οι ΄Ελληνες ανταποκριτές στην Γερμανία δεν μετέδωσαν δημοσίευσή της, ούτε και η Ντώϋτσε Βέλλε την ανέφερε στα δελτία της.

Ο συγκλονισμός από τις αλλεπάλληλες απροσδόκητες κεραμίδες: -το βρετανικό Brexit, το αμερικανικό «εκτόπλασμα» Τραμπ, η στροφή προς τη γαλλική εθνική χειραφέτηση, και η απειλή νέων ντόμινο σε Ιταλία και Αυστρία- προφανώς επέβαλαν την «παρά φύσιν» γερμανική διακριτικότητα για τη κατά το δυνατό συγκάλυψη του τεράστιου εθνικού σκανδάλου, που αλλιώς κινδύνευε να ενισχύσει την τρομερή επιδημία του «λαϊκισμού»*, που απλώνεται στη Δύση στις αρχές της τρίτης χιλιετίας όπως η χολέρα στον Μεσαίωνα, απειλώντας όμως τώρα ειδικώτερα τους φεουδάρχες, τους πρίγκιπες και το παγκόσμιο κονκλάβιο υπερεξουσίας

Η απάντηση του κ. Καλεντερίδη στην ερώτηση που του υποβλήθηκε, εν αγνοία των 2.000 εκρηκτικών κειμένων που αποκάλυπταν οι Γουϊκιλήκς, στηριζόταν στη θεμελιώδη αρχή λειτουργίας μιας εθνικής μυστικής υπηρεσίας και επαναλήφθηκε από τον Ελληνο-Αμερικανό Τζων Κυριακού, πρώην αναλυτή και πράκτορα της CIA, σε συνέντευξή του στο ρωσικό δίκτυο Ρ.Τ. για την γερμανική εκτροπή από τον ιερό κανόνα.

Ο κ. Κυριακού, συνεργάτης τώρα του Αμερικανικού Ιδρύματος Πολιτικών Μελετών και της ηλεκτρονικής εφημερίδας Huffington Post, είχε καταδικαστεί και εξέτισε διετή φυλάκιση (2013-2015) επειδή έδωσε σε δημοσιογράφο την πληροφορία ότι τα βασανιστήρια με την μέθοδο του πνιγμού (wateboarding) συνεχίζονται.

Ο δημοσιογράφος που του πήρε την προχθεσινή συνέντευξη, υπενθύμισε πόσο έξαλλη αναφερόταν η Φράου Μέρκελ όταν είχε αποκαλυφθεί ότι η αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) υπέκλεπτε τις τηλεφωνικές συνομιλίες της και ρώτησε τον κ. Κυριακού πόσο ζημιογόνες είναι οι νέες αποκαλύψεις.

Τζων Κυριακού: Μια υπηρεσία κατασκοπείας – αδιάφορο ποιας χώρας- δεν θα πρέπει ποτέ, μα ποτέ να παρακάμπτει την εκλεγμένη ηγεσία της. Αυτό είναι σκάνδαλο και νομίζω καθ’ εαυτό επιζήμιο.
Ο δημοσιογράφος ρώτησε τι υποδηλώνει για το σύνολο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και για το διεθνές κύρος της το γεγονός ότι η μυστική υπηρεσία της Γερμανίας, μιας ισχυρής χώρας που θεωρείται ηγέτιδα της Ευρώπης, παίρνει τις διαταγές της από την Ουάσιγκτων,.

Ο κ. Κυριακού παρέκαμψε την ουσία της ερώτησης με διπλωματικό πλατειασμό για την μεγαλύτερη σημασία των αμερικανο-γερμανικών σχέσεων από την δράση της αμερικανικής κατασκοπείας, για να καταλήξει στη γνωμάτευση πως « όταν μια υπηρεσία κατασκοπείας παρακάμπτει την εκλεγμένη ηγεσία, τότε μπορεί να βασιλέψει το χάος.»|

Ο δημοσιογράφος επέμεινε: Είναι ευνόητο να θέλουν οι ΗΠΑ να κατασκοπεύουν εχθρικές χώρες. Aλλά η Γερμανία είναι στενός σύμμαχος. Τι έχει να κερδίσει η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (των ΗΠΑ) κατασκοπεύοντας Αμερικανούς Πολίτες;

Τζων Κυριακού : Είναι το βρώμικο μικρό μυστικό αυτής της υπηρεσίας. Και βέβαια δεν είναι αποκλειστικότητα των ΗΠΑ, κάθε χώρα κατασκοπεύει κάθε άλλη χώρα. Αυτό πάει πίσω στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ΗΠΑ κατασκοπεύει τους συμμάχους της, οι σύμμαχοι κατασκοπεύουν τις ΗΠΑ, η Σοβιετική ΄Ενωση κατασκόπευε τους συμμάχους της και το αντίστροφο. Είναι κάτι που γίνεται, στη σκιά, δεν είναι πολύ ωραίο να μιλάμε γι’ αυτό, αλλά είναι μια πραγματικότητα του βίου.
Καταληκτική ερώτηση του δημοσιογράφου, εάν ο ερωτώμενος νομίζει ότι από το αποκαλυπτόμενο σκάνδαλο θα επωφεληθούν οι εθνικιστές, Ευρωσκεπτικιστές και ¨Εναλλακτικοί» αντίπαλοι της Μέρκελ.

Τζων Κυριακού: Το νομίζω. Νομίζω πως είναι κάτι που πραγματικά προσφέρεται στις εθνικές οργανώσεις ή τα λαϊκιστικά * κινήματα –όχι μόνο στη Γερμανία αλλά ολούθε στην Ευρώπη. Βλέπουμε την άκρα δεξιά ενισχυόμενη σε μέρη όπως η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία, βεβαίως και η Γερμανία, ακόμη και οι Κάτω Χώρες. Είναι η ισχύουσα τάση αυτή την εποχή. Το είδαμε στις ΗΠΑ με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είναι έτσι απλά μια περαστική φαντασιοπληξία που καταλαμβάνει τους ψηφοφόρους: Είναι ένα κίνημα που διασχίζει τα σύνορα…
--------
*Σημείωση Συντάκτη: «Λαϊκισμός», «Λαϊκιστικό»: Λέξεις του Οργουελιανού μετανεωτερικού λεξικού πολιτικών και δημοσιογραφικών θεραπόντων της παγκοσμιοποίησης, τροφίμων της Σχολής Σόρος. Προφανώς δάνειες από το γλωσσάριο της Μαρίας Αντουανέτας.

Με την χρήση τους, ο πολιτικός ή μέλος των κλαμπ της «ελίτ», από την περιωπή Λουδοβίκειας κοινωνικής και πνευματικής ευγένειας , προσδίδει στον αντίπαλο χαρακτηριστικά πρωτογονισμού, αμορφωσιάς, κακογουστιάς και χυδαιότητας -που θεωρεί ταυτιζόμενα με το λαϊκό στοιχείο.
Η παλαιά διεθνής/ελληνική λέξη «Δημαγωγία», «Δημαγωγός», έχει εξορκισθεί με τον απήγανο, επειδή ακριβώς υποδηλοί την μεταμφιεσμένη, με τον Οργουελιανό νεολογισμό των Σόρος, πραγματικότητα, του πολιτικού ή «διανοούμενου» σαλτιμπάγκου, εκμαυλιστή και υποκλοπέα της λαϊκής ψήφου.

«Λαϊκιστής» λοιπόν, με ακολουθία συνωνύμων στιγματισμού τα «εθνικιστής», «μισαλλόδοξος» «ρατσιστής», «ακροδεξιός», θα μας γανώνουν τ’ αυτιά του λοιπού ad nauseam , στους μανιώδεις εξορκισμούς των ευγενών φορέων της «ορθής σκέψης» κατά της αδυσώπητης «Μάστιγας του Θεού», που απειλεί τώρα τις έδρες τους στην Αυλή των Βερσαλλιών της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης».

https://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/12/cia.html

Διαβάστε το ολόκληρο...

back to top